Πριν μερικές ημέρες ένας Ελεγκτής Εναέριας Κυκλοφορίας ,σε συνέντευξη του στο militaire channel , προειδοποίσησε ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να έχουμε «Τέμπη στον αέρα»! . Μιλώντας στον Αλέξανδρο Πηγαδά, ο κ Φοίβος Καπερώνης εκλεγμένος με την ΕΣΚ (Ενωτική Συνδικαλιστική Κίνηση) στο ΔΣ της Ένωσης Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας Ελλάδας είπε μεταξύ άλλων:

Δείτε όλη τη συνέντευξη του ΕΔΩΤι κάνει η κυβέρνηση γι’ αυτές τις σοβαρότατες καταγγελίες! Ότι έκανε και στα Τέμπη! Κουνάει το δάχτυλο στους Ελεγκτές Έναέριας Κυκλοφορίας και μιλά για τις …απολαβές τους!

Με ανακοίνωσή της η Ένωση Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας Ελλάδας απαντά στις σημερινές δηλώσεις του υπουργού Υποδομών και Μεταφορών, Χρίστου Δήμα στην τηλεόραση της ΕΡΤ. Η Ένωση Ελεγκτών αναφέρεται τόσο στο θέμα της συνάντησης με τον υπουργό όσο και στο ζήτημα των απολαβών που ανέφερε ο υπουργός. «Με απογοήτευση, αλλά δυστυχώς όχι έκπληξη, ακούσαμε τις δηλώσεις του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών σήμερα το πρωί.

Κατ’ αρχάς θα θέλαμε να ενημερώσουμε ότι πέρα από μια συνάντηση στις αρχές Μαΐου στο Υπουργείο και μια συνάντηση στις αρχές Ιουνίου στην ΥΠΑ, παρουσία όλων των σωματείων των εργαζομένων, δεν έχουμε συναντηθεί ξανά με τον Υπουργό. Μάλιστα από την 1/9/2025 έχουμε ζητήσει συνάντηση και έως σήμερα δεν έχουμε λάβει καν απάντηση. Αντίθετα ο Υπουργός μας έχει παραπέμψει στους συνεργάτες του και στην Διοίκηση της Υ.Π.Α., με τους οποίους έχουμε συναντηθεί πολλές φορές και έχουμε κάνει πολλές συζητήσεις για την εξυγίανση της Υ.Π.Α.. Δυστυχώς, εκ του αποτελέσματος, φάνηκε ότι η Διοίκηση της Υ.Π.Α. και του Υπουργείου είχαν προαποφασίσει να μην ακούσουν τις προτάσεις μας, οι οποίες στο σύνολό τους αφορούν την εφαρμογή των Ευρωπαϊκών κανονισμών» αναφέρουν στην ανακοίνωση τους οι ελεγκτές ενώ σε ό,τι αφορά το θέμα των απολαβών, τονίζουν «Επίσης, είναι εντελώς αποπροσανατολιστική η αναφορά στο ύψος του μισθού μας με τρόπο μάλιστα που τεχνηέντως διογκώνει τα νούμερα ώστε να μην έχουν καμία σχέση με τις καθαρές απολαβές μας, οι οποίες (όπως και ο υπουργός παραδέχεται) φορολογούνται και δεν επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό, ενώ καταβάλλονται από τους χρήστες του εναερίου χώρου και μάλιστα το 90% προέρχεται από ξένες αεροπορικές εταιρείες. Για εμάς ο Έλληνας φορολογούμενος δεν πληρώνει ούτε ένα ευρώ.

Το σύνολο των αμοιβών μας, ακόμα και ο βασικός μισθός χρηματοδοτούνται από τα τέλη αεροναυτιλίας που καταβάλλουν οι αεροπορικές εταιρείες. Αν όμως ο υπουργός θέλει να ασχοληθεί με τις απολαβές μας θα θέλαμε να γνωρίζει ότι με τα πιο πρόσφατα δημοσιευμένα στοιχεία του Eurocontrol (ACE Benchmarking report 2025), που αφορούν το 2023, είμαστε στην 33η θέση ανάμεσα σε 38 παρόχους σε κόστος μισθοδοσίας Ε.Ε.Κ. ανά ώρα πτήσης που διαχειρίζονται, παρότι είμαστε πέμπτοι σε παραγωγικότητα. Είναι χαρακτηριστικό ότι είμαστε πιο παραγωγικοί από χώρες όπως η Γερμανία, η Ισπανία, η Ελβετία και η Ιταλία, αλλά το κόστος των αμοιβών μας είναι σημαντικά χαμηλότερο ακόμα και από χώρες όπως η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Κροατία και η Σλοβενία. Μάλιστα η Υ.Π.Α. (Hellenic Aviation Service Provider – HASP) είναι η απολύτως φθηνότερη ανάμεσα σε 38 παρόχους, όσο αφορά το κόστος της παροχής των υπηρεσιών αεροναυτιλίας»

Επικαλούνται διαγράμματα, που περιέχονται στην ανακοίνωση, λέγοντας ότι δεν επιδέχονται αμφισβητήσεως, και προσθέτουν: «Δυστυχώς ο αποπροσανατολισμός που επιχειρείται αποδεικνύει ότι δεν έχει γίνει κατανοητό το μέγεθος του πραγματικού προβλήματος της Υ.Π.Α., το οποίο δεν είναι οι αμοιβές των Ε.Ε.Κ.. Εκτός και αν ο υπουργός πιστεύει ότι για την έλλειψη σύγχρονων συστημάτων ή για την παραβίαση των Ευρωπαϊκών Κανονισμών φταίει η αμοιβή των Ε.Ε.Κ. Ακόμα και οι διαρροές ότι “οι Ε.Ε.Κ. θέλουν την οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια της Υ.Π.Α. για να μην πηγαίνουν αλλού τα τέλη διαδρομής” δείχνουν ότι δεν υπάρχει καμία κατανόηση του πλαισίου λειτουργίας των παρόχων αεροναυτιλίας. Τα τέλη αεροναυτιλίας πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο για την κάλυψη της βάσης κόστους για την παροχή των υπηρεσιών αεροναυτιλίας, όχι γιατί το λένε οι Ε.Ε.Κ., αλλά γιατί το επιβάλλει ο Ε.Κ. 2019/317.

Η δε υπόνοια που αφήνει η προαναφερθείσα δήλωση ότι σήμερα τα τέλη χρησιμοποιούνται για άλλους σκοπούς συνιστά ενδεχόμενη παραβίαση της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας για την διαχείριση των κονδυλίων αυτών και θα μπορούσε να οδηγήσει στην παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Το περίφημο μπόνους που το ίδιο το υπουργείο βιάστηκε να θεσμοθετήσει φέτος για 3 χρόνια δεν έγινε γιατί ξαφνικά θέλησε το υπουργείο να πριμοδοτήσει τους ΕΕΚ, αλλά για να μπορέσει να καλυφθεί η γύμνια της Υ.Π.Α., έστω και μερικώς, από την υπερεργασία των Ε.Ε.Κ.. Μάλιστα ένα σημαντικό μέρος των Ε.Ε.Κ. έχει αρνηθεί να συμμετάσχει στο πρόγραμμα υπερεργασίας αδιαφορώντας για το ποσό. Το 2026 ενδέχεται να μην συμμετάσχουμε συνολικά ως κλάδος. Αυτό δεν έχει προβληματίσει το υπουργείο;» «Καλούμε τις Διοικήσεις της Υ.Π.Α. και του Υπουργείου να ακούσουν τις προτάσεις μας και να μην αναλώνονται σε επιχειρήματα που θέλουν να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη από το πραγματικό πρόβλημα που είναι η κατάφωρη παραβίαση των Ευρωπαϊκών Κανονισμών από την Υ.Π.Α., την οποία επιβεβαιώνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το ίδιο το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που μας έχει ήδη καταδικάσει και που όπως φαίνεται θα ασχοληθεί σύντομα ξανά με την Ελλάδα.» καταλήγει η ανακοίνωση των Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας. Επισυνάπτονται τα διαγράμματα

https://www.militaire.gr/tempi-aera-elegktes-enaerias-kykloforias/

Άρθρο του Χρήστου Καπούτση

Ο  Πρωθυπουργός Κυριάκος  Μητσοτάκη  έστειλε μηνύματα νομιμότητας και αποτροπής από το βήμα της Γ.Σ. του ΟΗΕ, αλλά η ψυχρή στάση της Ουάσιγκτον και η τακτική αλαζονεία της Άγκυρας ανέδειξαν τα όρια της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Η 80ή Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ,  μπορεί να μην καταγραφεί ως ιστορική καμπή του Διεθνούς Οργανισμού, ωστόσο ανέδειξε με οξύτητα τα υπαρξιακά διλήμματα της ανθρωπότητας και τις αδυσώπητες αντιθέσεις των μεγάλων δυνάμεων, που ακυρώνουν κάθε εύκολο αισιόδοξο μήνυμα. Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η Ελλάδα είχε ισχυρό λόγο να παρακολουθήσει με προσοχή τις εξελίξεις. Οι τοποθετήσεις του προέδρου Τραμπ, του Τούρκου προέδρου και του Έλληνα πρωθυπουργού από το βήμα της Γ.Σ. του ΟΗΕ, καθώς και οι συναντήσεις –ή οι απουσίες συναντήσεων– στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης στη Νέα Υόρκη αλλά και στην Ουάσιγκτον, «χρωμάτισαν»  το γεωπολιτικό αποτύπωμα της χώρας σε ένα ρευστό και επικίνδυνο διεθνοπολιτικό περιβάλλον, λειτουργώντας και ως βαρόμετρο για την εξελικτική πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Θα αναφερθούμε  καταρχήν, σε ένα  εύλογο ερώτημα: Γιατί ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τραμπ δέχεται τον Πρόεδρο Ερντογάν στο Λευκό Οίκο, αλλά όχι τον Έλληνα πρωθυπουργό; Η απάντηση θα προκύψει αν  διαβάσουμε ψύχραιμα  ένα ευκρινές πολιτικό  μήνυμα της αμερικάνικης Διπλωματίας.

Η Ελλάδα προβάλλεται ως σταθερός, προβλέψιμος σύμμαχος των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο, όμως η Τουρκία εξακολουθεί να διαθέτει το «στρατηγικό βάρος» που την καθιστά αναντικατάστατη για την Ουάσιγκτον. Και την προώθηση των αμερικανικών Στρατηγικών σχεδίων στην περιοχή.

Η Γεωγραφία, η γεωπολιτική και το Στρατηγικό βάρος της Τουρκίας, που μεταφράζεται σε μια τεράστια οικονομική αγορά με  τον πληθυσμό της να προσεγγίζει τα 80 εκατομμύρια ψυχές, να διαθέτει ισχυρό Στρατό, τον  μεγαλύτερο μετά  τον αμερικανικό στο ΝΑΤΟ, να έχει ενεργό ρόλο, πολιτικό και στρατιωτικό,   στη Μέση Ανατολή, Ανατολική Μεσόγειο, Μαύρη Θάλασσα, Καύκασο και επικοινωνεί διαμεσολαβητικά με τη Μόσχα, ενώ επηρεάζει και τον μουσουλμανικό   Κόσμο. «Αγκάθι» στις σχέσεις Ουάσιγκτον – Άγκυρας, είναι το Ισραήλ,  οι κακές σχέσεις Ερντογάν –  Νετανιάχου.

Οι ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ επιλέγουν να ξαναφέρουν την Τουρκία στο προσκήνιο ως «προνομιακό συνομιλητή» και  δεν διστάζει να επιδείξει ότι ο ρόλος της Ελλάδας είναι συμπληρωματικός, ενώ της Τουρκίας κεντρικός.

Η ακύρωση της προγραμματισμένης συνάντησης Μητσοτάκη–Ερντογάν, με ευθύνη της Άγκυρας, αποκτά διπλή σημασία. Από τη μια, φανερώνει την τακτική αλαζονεία της Τουρκίας, που χρησιμοποιεί το διπλωματικό ραντεβού ως εργαλείο πίεσης. Από την άλλη, εκθέτει την ελληνική εξωτερική πολιτική.

Η συνάντηση Τραμπ–Ερντογάν στον Λευκό Οίκο σηματοδοτεί μια επικίνδυνη ανατροπή ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο. Η πιθανή επανένταξη της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 και η χαλάρωση των κυρώσεων οδηγούν σε αναβάθμιση των τουρκικών στρατιωτικών δυνατοτήτων, μετατοπίζοντας το ισοζύγιο ισχύος σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου. Η Άγκυρα αποκτά πρόσθετο διπλωματικό βάρος ως μεσολαβητής στη Γάζα και ενεργειακός κόμβος για την Ευρώπη, ενώ η Ουάσινγκτον δείχνει έτοιμη να επενδύσει ξανά στη στρατηγική χρησιμότητα της Τουρκίας, ακόμη κι αν αυτό θίγει ελληνικά συμφέροντα. Η περιοχή οδηγείται σε νέα φάση στρατιωτικοποίησης, όπου η ισορροπία δεν θα εξαρτάται από το δίκαιο αλλά από την ισχύ.

Ο  Ταγίπ Ερντογάν υποσχέθηκε ότι η Τουρκία θα κάνει ότι της αναλογεί στο θέμα της επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.

Από το σύνολο των επαφών , δηλώσεων και παρεμβάσεων του πρωθυπουργού στο περιθώριο της Γ.Σ. του ΟΗΕ στη ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, αλλά και στην Ουάσιγκτον, ως μια πρώτη  αποτίμηση, μπορούμε να ανιχνεύσουμε ένα μήνυμα προς τις ΗΠΑ: Η  ελληνοαμερικανική σχέση είναι στρατηγική, υπερκομματική, δεσμεύεται από μια ισχυρή στρατιωτική συμφωνία  και επεκτείνεται στον ενεργειακό τομέα. Οι επενδύσεις Chevron και ExxonMobil επιβεβαιώνουν τον ρόλο της Ελλάδας ως ασφαλούς ενεργειακού κόμβου στην Ανατολική Μεσόγειο.

Αλλά υπάρχει και ένα Μήνυμα της Ουάσιγκτον προς την Αθήνα: να μην υπερεκτιμά τον ειδικό ρόλο της στο αμερικανικό στρατηγικό πλέγμα και ειδικά την ελληνοαμερικάνικη  στρατιωτική συμφωνία, που είναι, έτσι και αλλιώς,  ετεροβαρής, υπέρ των ΗΠΑ.

Η Ελλάδα διαθέτει το σύνολο σχεδόν των  στρατιωτικών της  Βάσεων, Αλεξανδρούπολη, Λάρισα, Ανδραβίδα , Καλαμάτα,  Σούδα, για την εξυπηρέτηση των επιχειρησιακών αναγκών των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων,  αλλά και του ΝΑΤΟ. Χωρίς όμως,  οι ΗΠΑ να παρέχουν την παραμικρή δέσμευση, ότι σε περίπτωση που απειληθεί η εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας, θα παρέχουν οποιαδήποτε υποστήριξη.

Οι ΗΠΑ προτιμούν την Τουρκία ως στρατηγικό σύμμαχο… αλλά ξεχνούν,  ότι χωρίς τις βάσεις της Σούδας και της Αλεξανδρούπολης, οι αμερικανο-νατοϊκές στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Ουκρανία, την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή… θα γίνουν προβληματικές.

Το μήνυμα του Πρωθυπουργού προς την Τουρκία είναι  σαφές: σεβασμός στο Διεθνές Δίκαιο, αποτροπή μονομερών ενεργειών, αμοιβαίος σεβασμός στα κυριαρχικά δικαιώματα  και στη διεθνή νομιμότητα. Και ειδικά για την νότια Κρήτη, «Δεν έχουμε τίποτα να συζητήσουμε με την Τουρκία για τη Chevron», επεσήμανε ο Πρωθυπουργός.

Η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο, είναι στις προτεραιότητες της τουρκικής εξαναγκαστικής διπλωματίας που βασίζεται στην  στρατιωτική ισχύ,  στην ανοχή των ΗΠΑ και στην έκδηλη αδιαφορία του ΟΗΕ.

Ο Τ.  Ερντογάν, από το βήμα του ΟΗΕ,  απαίτησε την  αναγνώριση του ψευδοκράτους στην Κύπρο και διακήρυξε,  ότι κανένα σχέδιο στην Ανατολική Μεσόγειο δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς την Τουρκία.

Στόχος του, να μπλοκάρει ελληνικούς και κυπριακούς ενεργειακούς σχεδιασμούς, από τα κοιτάσματα νότια της Κρήτης έως την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου.

Από το βήμα του ΟΗΕ, μηνύματα από τον  Πρωθυπουργό, αλλά χωρίς αποδέκτη: η Άγκυρα επιδεικτικά αδιάφορη…

Από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επανέλαβε δύο πάγιες θέσεις της ελληνικής διπλωματίας: την καταδίκη του τουρκικού «casus belli» και την επιδίωξη λύσης του Κυπριακού στη βάση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Θέσεις σωστές μεν, αλλά απολύτως αναμενόμενες  και γι’ αυτό ανίσχυρες. Γιατί η ρητορική, όταν δεν συνοδεύεται από στρατηγική ισχύος και σαφές γεωπολιτικό αποτύπωμα, παραμένει κενό γράμμα.

Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: η Τουρκία όχι μόνο αγνοεί τις εκκλήσεις της Ελλάδας, αλλά τις χρησιμοποιεί για να επιβεβαιώσει την αδιαλλαξία της. Η Άγκυρα συνεχίζει να απειλεί ευθέως με πόλεμο αν η Ελλάδα ασκήσει νόμιμα κυριαρχικά δικαιώματα, να αμφισβητεί την κυπριακή κρατική υπόσταση, να εργαλειοποιεί το ΝΑΤΟ και να εμφανίζεται στη Δύση ως «αναγκαίος συνομιλητής» σε Ουκρανία, Μέση Ανατολή και Ενέργεια.

Κι εδώ βρίσκεται η ουσία των ελληνοτουρκικών σχέσεων: Η  κυβέρνηση Μητσοτάκη, όπως και όλες οι ελληνικές Κυβερνήσεις,   περιορίζεται στη διεθνή καταγγελία, χωρίς να οικοδομεί εναλλακτικό αφήγημα ισχύος.

Η γεωστρατηγική αλήθεια είναι πως η Τουρκία επιδιώκει να κατοχυρώσει τον ρόλο της ως περιφερειακή υπερδύναμη σε Ανατολική Μεσόγειο, Αιγαίο και Κύπρο, με τη Δύση να την ανέχεται για λόγους ισορροπίας. Αν η Ελλάδα δεν χαράξει στρατηγική ανθεκτικότητας με αποτρεπτική ισχύ, συμμαχίες ουσίας και ενεργό ρόλο στα ενεργειακά και αμυντικά δίκτυα της περιοχής, τότε οι βαρύγδουπες ομιλίες στα διεθνή φόρα θα παραμένουν ωραία ρητορικά σχήματα χωρίς πρακτικό αντίκρισμα.

Με απλά λόγια: η Τουρκία αναθεωρεί, η Δύση «κατανοεί», κι εμείς περιοριζόμαστε στο να περιγράφουμε το πρόβλημα. Η Ελλάδα χρειάζεται στρατηγική ισχύος, όχι διπλωματική αυτάρκεια.

Και σε αυτό το γεωστρατηγικό πλαίσιο,  η Ελλάδα οφείλει να αποδείξει ότι διαθέτει στρατηγικό βάρος, αποτρεπτική ισχύ   και όχι μόνο «καλή διαγωγή» έναντι των συμμάχων της, αλλά και βούληση υπεράσπισης κάθε σπιθαμής ελληνικής γης.

Ας κατανοήσουμε επιτέλους ότι τα Εθνικά συμφέροντα δεν ταυτίζονται πάντα με τα Συμμαχικά (αμερικανικά) Στρατηγικά συμφέροντα. Και να συνειδητοποιήσουμε ότι,  αν απειληθεί η ελληνική εδαφική κυριαρχία, θα πρέπει η Ελλάδα μόνη της,  με τις Ένοπλες Δυνάμεις και με το ΛΑΟ συμπαραστάτη,   να υπερασπιστεί την εδαφική ακεραιότητα της χώρας, την οποία και ορθώς δεν διαπραγματεύεται.

Διότι η Ελλάδα δεν είναι μόνο γεωγραφικός,  έχει ιστορία και πολιτισμό και τα  υπερασπίζεται. Και η Ελλάδα αποφασίζει, εδώ και αιώνες, να υπάρχει, ως κράτος κυρίαρχο, αδέσμευτο  και ανεξάρτητο, διασφαλίζοντας την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, την ευημερία και την ασφάλεια  των Ελλήνων πολιτών.

https://www.militaire.gr/to-dikaio-teleiose-stin-an-mesogeio-tis-isorropies-kathorizei-mono-i-ischys-ti-tha-kanei-i-ellada/

Σπύρος Σουρμελίδης

Όλα δείχνουν ότι η Ουάσιγκτον δεν αντέχει να καλύπτει την μανία του Νετανιάχου και της κυβέρνησης του, βλέποντας συγχρόνως τις συνέπειες της συνεχιζόμενης σφαγής των παλαιστινίων και τα αδιέξοδα.  Το σχέδιο 21 σημείων του Λευκού Οίκου, παρουσιάστηκε λίγα 24ωρα πριν συναντηθεί  στην Ουάσιγκτον ο Νετανιάχου με τον Τραμπ. Το σχέδιο  των αμερικανών  προβλέπει την σταδιακή αποχώρηση των ισραηλινών απο την Γάζα, η οποία θα  παραμείνει  χώρα Παλαιστινίων, αλλά υπό διεθνή διοίκηση και επιτήρηση (αμερικανοί, αραβες, ευρωπαίοι) και με την συμβολή του ΟΗΕ. Ταυτόχρονα θα υπάρξουν δράσεις με στόχο την διαμόρφωση “Παλαιστινιακής κρατικής υπόστασης” (Δυτική Όχθη και Γάζα)  Δεν γίνεται αναφορά στο παλαιστινιακό κράτος με την ελπίδα να μην αντιδράσει σ αυτή τη φάση ο Νετανιάχου που δηλώνει ότι δεν θα υπάρξει παλαιστινιακό κράτος.  Η αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους  απο τα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη (όχι όμως απο την Ελλάδα), ενισχύει την προσπάθεια να σταματήσει το μακελειό και η εθνοκάθαρση

Το μπρα ντε φερ Νετανιάχου-Τραμπ, για το παλαιστινιακό, είναι δύσκολο, εξαρτάται όμως απο την Ουάσιγκτον αν και ως που θέλει να πιέσει πραγματικά τον νετανιάχου. Τα κλειδιά της υπόθεσης  τα κρατάει ο Τραμπ.

Το σχέδιο των 21 σημείων

1. Η Γάζα θα αποτελέσει μια αποριζοσπαστικοποιημένη, απαλλαγμένη από τρομοκρατία ζώνη, η οποία δεν θα απειλεί τους γείτονές της.

2. Η Γάζα θα αναπτυχθεί ξανά προς όφελος του λαού της.

3. Εάν και οι δύο πλευρές συμφωνήσουν με την πρόταση, ο πόλεμος θα λήξει αμέσως, με τις ισραηλινές δυνάμεις να σταματούν όλες τις επιχειρήσεις και να αποσύρονται σταδιακά από τη Λωρίδα.

4. Εντός 48 ωρών από τη δημόσια αποδοχή της συμφωνίας από το Ισραήλ, όλοι οι όμηροι –ζωντανοί και νεκροί- θα επιστραφούν.

5. Μόλις επιστραφούν οι όμηροι, το Ισραήλ θα απελευθερώσει αρκετές εκατοντάδες Παλαιστινίους κρατούμενους που εκτίουν ποινές ισόβιας κάθειρξης, πάνω από 1.000 κατοίκους της Γάζας που συνελήφθησαν από την αρχή του πολέμου, καθώς και τις σορούς αρκετών εκατοντάδων Παλαιστινίων.

6. Αφού επιστραφούν οι όμηροι, τα μέλη της Χαμάς που δεσμεύονται στην ειρηνική συνύπαρξη θα τύχουν αμνηστίας, ενώ όσα μέλη επιθυμούν να φύγουν από τη Γάζα θα τους δοθεί ασφαλής διέλευση σε χώρες υποδοχής.

7. Μόλις επιτευχθεί η συμφωνία, η ανθρωπιστική βοήθεια θα εισρεύσει στη Γάζα σε ρυθμούς όχι χαμηλότερους από εκείνους που είχαν συμφωνηθεί στη συμφωνία ομήρων του Ιανουαρίου 2025, η οποία προέβλεπε 600 φορτηγά με βοήθεια την ημέρα, καθώς και την αποκατάσταση κρίσιμων υποδομών και την είσοδο εξοπλισμού για την απομάκρυνση ερειπίων.

8. Η βοήθεια θα διανέμεται, χωρίς παρεμβολές, από τα Ηνωμένα Έθνη και την Ερυθρά Ημισέληνο, μαζί με άλλους διεθνείς οργανισμούς που δεν συνδέονται ούτε με το Ισραήλ ούτε με τη Χαμάς.

9. Η Γάζα θα διοικείται από μια προσωρινή, μεταβατική κυβέρνηση Παλαιστινίων τεχνοκρατών, υπεύθυνη για την παροχή βασικών υπηρεσιών στον λαό της Λωρίδας. Η επιτροπή αυτή θα εποπτεύεται από νέο διεθνές όργανο που θα ιδρυθεί από τις ΗΠΑ σε συνεργασία με αραβικούς και ευρωπαϊκούς εταίρους. Θα δημιουργήσει πλαίσιο χρηματοδότησης για την ανασυγκρότηση της Γάζας έως ότου ολοκληρωθεί το πρόγραμμα μεταρρύθμισης της Παλαιστινιακής Αρχής.

10. Θα δημιουργηθεί οικονομικό σχέδιο για την ανοικοδόμηση της Γάζας, μέσω της σύγκλησης ειδικών με εμπειρία στην ανάπτυξη σύγχρονων πόλεων της Μέσης Ανατολής και με αξιοποίηση υφιστάμενων σχεδίων για την προσέλκυση επενδύσεων και τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

11. Θα ιδρυθεί οικονομική ζώνη, με μειωμένους δασμούς και προνομιακούς όρους πρόσβασης, οι οποίοι θα διαπραγματευτούν από τις συμμετέχουσες χώρες.

12. Κανείς δεν θα εξαναγκαστεί να εγκαταλείψει τη Γάζα, αλλά όσοι επιλέξουν να φύγουν θα μπορούν να επιστρέψουν. Επιπλέον, οι κάτοικοι της Γάζας θα ενθαρρυνθούν να παραμείνουν και θα τους προσφερθεί η δυνατότητα να χτίσουν ένα καλύτερο μέλλον εκεί.

13. Η Χαμάς δεν θα έχει καμία απολύτως θέση στη διακυβέρνηση της Γάζας. Θα υπάρξει δέσμευση για καταστροφή και διακοπή κάθε κατασκευής επιθετικών στρατιωτικών υποδομών, συμπεριλαμβανομένων των σηράγγων. Οι νέοι ηγέτες της Γάζας θα δεσμευτούν για ειρηνική συνύπαρξη με τους γείτονές τους.

14. Θα παρασχεθεί εγγύηση ασφάλειας από περιφερειακούς εταίρους, ώστε να διασφαλιστεί ότι η Χαμάς και άλλες παλαιστινιακές οργανώσεις θα τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους και ότι η Γάζα δεν θα αποτελεί απειλή ούτε για το Ισραήλ ούτε για τον ίδιο τον πληθυσμό της.

15. Οι ΗΠΑ θα συνεργαστούν με αραβικούς και διεθνείς εταίρους για να αναπτύξουν μια προσωρινή διεθνή δύναμη σταθεροποίησης, η οποία θα αναπτυχθεί αμέσως στη Γάζα για να επιβλέπει την ασφάλεια. Η δύναμη αυτή θα αναπτύξει και θα εκπαιδεύσει μια παλαιστινιακή αστυνομία, που θα αποτελέσει μακροπρόθεσμο όργανο εσωτερικής ασφάλειας.

16. Το Ισραήλ δεν θα καταλάβει ούτε θα προσαρτήσει τη Γάζα και οι Ισραηλινές Δυνάμεις Άμυνας θα παραδίδουν σταδιακά τα εδάφη που κατέχουν στη δύναμη σταθεροποίησης, καθώς αυτή θα εδραιώνει τον έλεγχο και τη σταθερότητα στη Λωρίδα.

17. Εάν η Χαμάς καθυστερήσει ή απορρίψει την πρόταση, τα παραπάνω σημεία θα εφαρμοστούν σε περιοχές χωρίς τρομοκρατία, τις οποίες οι Ισραηλινές Δυνάμεις Άμυνας θα παραδώσουν σταδιακά στη διεθνή δύναμη σταθεροποίησης.

18. Το Ισραήλ συμφωνεί να μην πραγματοποιεί μελλοντικά πλήγματα στο Κατάρ. Οι ΗΠΑ και η διεθνής κοινότητα αναγνωρίζουν τον σημαντικό διαμεσολαβητικό ρόλο της Ντόχα στη σύγκρουση της Γάζας.

19. Θα δημιουργηθεί διαδικασία αποριζοσπαστικοποίησης του πληθυσμού. Αυτή θα περιλαμβάνει διαθρησκειακό διάλογο με στόχο την αλλαγή νοοτροπιών και αφηγήσεων στο Ισραήλ και τη Γάζα.

20. Όταν η ανασυγκρότηση της Γάζας θα έχει προχωρήσει και το πρόγραμμα μεταρρύθμισης της Παλαιστινιακής Αρχής θα έχει ολοκληρωθεί, μπορεί να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια αξιόπιστη πορεία προς την παλαιστινιακή κρατική υπόσταση, που αναγνωρίζεται ως η φιλοδοξία του παλαιστινιακού λαού.

21. Οι ΗΠΑ θα ξεκινήσουν διάλογο ανάμεσα στο Ισραήλ και τους Παλαιστινίους, με στόχο την επίτευξη πολιτικού ορίζοντα για ειρηνική συνύπαρξη.