Το αραβικό κανάλι Al hadath ανέφερε ότι η Χαμάς εξαπολύει μια μεγάλης κλίμακας επίθεση στη Γάζα εναντίον ομάδων που κατηγορεί για συνεργασία με το Ισραήλ.
Το κανάλι ανέφερε βίαιες συγκρούσεις στη Γάζα μετά από επιδρομή που πραγματοποίησαν οι δυνάμεις ασφαλείας της Χαμάς.
Η Alarabiya σημείωσε επίσης ότι οι επιδρομές ασφαλείας της Χαμάς εναντίον ομάδων που χαρακτήρισε ως καταζητούμενες οδήγησαν σε συγκρούσεις και εκρήξεις.
ΜΕΝΑ
—
ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ – Echedoros.blog
Του Νίκου Ιγγλέση
13/10/2025
Το κυβερνητικό αφήγημα, ιδιαίτερα μετά τις εξαγγελίες Μητσοτάκη στη ΔΕΘ, αναφέρεται σε ισχυρή ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας (μεγαλύτερη αυτής του μέσου όρου των χωρών της ΕΕ), σε πλεόνασμα του προϋπολογισμού που επιστρέφεται στους πολίτες ως κοινωνικό μέρισμα, σε μεγάλη μείωση των φόρων (η μεγαλύτερη φορολογική μεταρρύθμιση από τη μεταπολίτευση!) και σε πολλά άλλα.
Οι περισσότεροι πολίτες, με τη συνδρομή της προπαγάνδας που εκπέμπουν καθημερινά τα συστημικά μέσα ενημέρωσης, θεωρούν ότι κάτι θετικό γίνεται και οι ίδιοι, λίγο ή πολύ, θα επωφεληθούν. Από την άλλη, στο μεγαλύτερο τμήμα τής αντιπολίτευσης δεν καταλαβαίνουν τί ακριβώς συμβαίνει και κατηγορούν την Κυβέρνηση για τη δημιουργία υπερ-πλεονασμάτων. Τα οποία απλώς δεν υπάρχουν.
Ας δούμε μερικούς βασικούς αριθμούς όπως καταγράφονται στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού για το 2026, που κατατέθηκε στη Βουλή.
Το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού εκτιμάται ότι θα ανέλθει σε 4,6 δις (1,9% του ΑΕΠ) το 2025 και προβλέπεται ότι θα αυξηθεί σε 6.6 δις (2,5% του ΑΕΠ) το 2026.
Το πρωτογενές αποτέλεσμα (όχι πλεόνασμα όπως το αποκαλούν) στο οποίο δεν περιλαμβάνεται η δαπάνη πληρωμής των τόκων του δημοσίου χρέους, εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί σε 5,1 δις το 2025 και θα μειωθεί σε 3,1 δις το 2026. Μόλις, όμως, πληρωθούν οι τόκοι του χρέους αυτό το δήθεν πλεόνασμα γίνεται έλλειμμα.
Η Κυβέρνηση αντιτείνει ότι δεν έχουν σημασία τα μεγέθη του κρατικού προϋπολογισμού, αλλά το ισοζύγιο της Γενικής Κυβέρνησης, σύμφωνα με τη μεθοδολογία του Ευρωπαϊκού Συστήματος Λογαριασμών ESA (European System of Accounts). Πρόκειται για ένα σύστημα που βοηθάει να εμφανίζονται μειωμένα το έλλειμμα, αλλά και το δημόσιο χρέος.
Στη Γενική Κυβέρνηση, εκτός του κρατικού προϋπολογισμού, περιλαμβάνονται τα ισοζύγια (έσοδα – δαπάνες) των Νομικών Προσώπων, των Νοσοκομείων, των Ασφαλιστικών Ταμείων και των Δήμων. Αν συνυπολογιστούν όλοι αυτοί οι φορείς, μερικοί από τους οποίους έχουν θετικό ισοζύγιο, τότε εκτιμάται ότι θα υπάρξει ένα πλεόνασμα 1,5 δις το 2025, το οποίο όμως θα μετατραπεί σε μικρό έλλειμμα 370 εκατ. το 2026. Το κράτος, όμως, δεν μπορεί να πάρει τα όποια πλεονάσματα αυτών των φορέων, μπορεί όμως να τα δανείζεται μέσω της Τράπεζας της Ελλάδος όπου υποχρεωτικά κατατίθενται.
Πού είναι λοιπόν τα θηριώδη πλεονάσματα για τα οποία πολλοί μιλούν και η Κυβέρνηση υπερηφανεύεται; Είναι στο φανταστικό «πρωτογενές πλεόνασμα» που εκτιμάται στα 9,1 δις το 2025 και προβλέπεται να μειωθεί στα 7,3 δις το 2026. Αυτά ακούν πολλοί και σκέφτονται ότι «λεφτά υπάρχουν». Μόλις όμως πληρωθούν και οι τόκοι του δημόσιου χρέους… τότε λεφτά δε θα υπάρχουν.
Η φορολογία
Η μείωση των συντελεστών της φορολογικής κλίμακας των φυσικών προσώπων ήταν ο πυρήνας των εξαγγελιών, ύψους 1,7 δις ευρώ, του Κ. Μητσοτάκη στη Θεσσαλονίκη. Αλλά, ω του θαύματος, στον προϋπολογισμό για το 2026 οι φόροι εισοδήματος φυσικών προσώπων εμφανίζονται μειωμένοι μόνο κατά 93 εκατ. έναντι του 2025. Ουσιαστικά, δεν πρόκειται για μείωση φόρων, αλλά, για τη μη περαιτέρω αύξησή τους. Προβλέπεται, το 2026, να εισπραχθούν 15.785 εκατ. έναντι 15.878 εκατ. το 2025. Κατά τα άλλα έχουμε τη μεγαλύτερη φορολογική μεταρρύθμιση από τη μεταπολίτευση!
Αντίθετα, οι έμμεσοι φόροι, των οποίων οι συντελεστές δεν άλλαξαν, προβλέπεται ότι θα αυξηθούν κατά 4,5% το 2026. Μόνο οι εισπράξεις από το ΦΠΑ θα είναι αυξημένες κατά 1,6 δις ευρώ. Συνολικά οι φόροι, άμεσοι, έμμεσοι, επί της περιουσίας κλπ, θα αυξηθούν κατά 2,6 δις το 2026 σε σχέση με το 2025. Αυτό αποκαλείται μείωση της φορολογίας.
Το ΑΕΠ της χώρας εκτιμάται ότι θα αυξηθεί κατά 2,2% το 2025 και κατά 2,4% το 2026. Πρόκειται όμως για μια αύξηση που βασίζεται κατά κύριο λόγο στην ιδιωτική κατανάλωση, τον τουρισμό και τις επενδύσεις στην οικοδομή. Απουσιάζουν σημαντικά οι παραγωγικές επενδύσεις. Αυτό γίνεται εμφανές από το εμπορικό Ισοζύγιο που το 2024 κατέγραψε έλλειμμα 35,7 δις, ενώ το επτάμηνο Ιανουαρίου-Ιουλίου 2025 έλλειμμα 19,8 δις ευρώ. Το έλλειμμα αυτό καλύπτεται, εν μέρει μόνο, από το πλεόνασμα του Ισοζυγίου Υπηρεσιών (τουρισμός, ναυτιλία κλπ). Η ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, για την οποία υπερηφανεύεται η Κυβέρνηση, έχει «πήλινα πόδια».
Πηγή : www.ellinikiantistasi.g
του Φώτη Καγγελάρη
Συγγραφέας του βιβλίου “Ceremonial Masks – Fotis Kangelaris’ Collection” 300 σελίδες με έγχρωμες φωτογραφίες και κείμενα από καλλιτέχνες και επιστήμονες σε δίγλωσση έκδοση
Ο. Wilde
Σήμερα, η συλλογή αυτή αποτελείται από 1000 περίπου μάσκες διαφόρων υλικών και διαστάσεων και ανάλογο αριθμό συνοδευτικών τελετουργικών αντικειμένων, μουσικών οργάνων, ενδυμάτων, κοσμημάτων, υφασμάτων. Αποτελείται επίσης από 300 περίπου μαριονέττες και φιγούρες του θεάτρου σκιών, ανάλογης σημασίας.
Είναι το αποτέλεσμα μιας επίπονης, επίμονης και συστηματικής αναζήτησης δεκαετιών, σ’ όλες τις χώρες του κόσμου, συχνά σε αντίξοες συνθήκες και ακόμα περισσότερο δυσκολότερες πολιτισμικές προσεγγίσεις για την απόκτηση των μασκών αυτών, αλλά και για τη μεταφορά τους: κάποιες εξ’ αυτών υπερβαίνουν τα τρία μέτρα σε ύψος.
Ορισμένες είναι εξαιρετικά σπάνιες, προερχόμενες από φυλές υπό εξαφάνιση ή ήδη, πολιτισμικά, χωρίς παρουσία στον χάρτη.
Οι μάσκες θα μπορούσαν σε γενικές γραμμές να διαχωριστούν σε δύο μεγάλες κατηγορίες ως προς τον προσανατολισμό τους. Είναι αφενός αυτές με θεατρική σκοπιμότητα, όπως οι Νoh, οι μάσκες των Ινδικών Επών, της Κορέας, του Βιετνάμ, της Ιάβας, κάτι αντίστοιχο προς τα ελληνικά προσωπεία ή τις μάσκες της Commedia dell’ Arte, και αφ’ ετέρου οι μάσκες οι οποίες έχουν ένα τελετουργικό χαρακτήρα με σκοπό την πρόσκληση ή την εκδίωξη μεταφυσικών δυνάμεων, ενδιάμεσων πνευμάτων, θεοτήτων.
Βέβαια, καταλαβαίνουμε πόσο σχηματικός είναι αυτός ο διαχωρισμός, αφού και οι μάσκες του θεάτρου, το ίδιο το θέατρο, η τραγωδία και το δράμα, είναι συχνά μια αναπαράσταση των χθόνιων και ουράνιων καταστάσεων. Αυτό φαίνεται σαφέστερα στις θρησκευτικές μάσκες της Μογγολίας ή της Παραγουάης.
Οι μάσκες των οποίων ο χαρακτήρας είναι προσανατολισμένος στην τελετουργία, ας το αποκαλέσουμε προς το Ιερό, έχουν ως σκοπό την πρόσκληση ή την εκδίωξη μεταφυσικών δυνάμεων για την ευόδωση των μεγάλων συμβολικών στιγμών που αφορούν τον βίο της κοινότητας -επέτειος θεϊκή, τελετές μύησης όπως η περιτομή και η κλειτοριδεκτομή, τελετές κυνηγιού και άλλων δοκιμασιών ή την ευόδωση προσωπικών δυσκολιών και ιδιαίτερων ατομικών στιγμών, όπου η μάσκα έχει τον ρόλο της ευχής ή του εξορκισμού για τον τοκετό, τη θεραπεία, ψυχολογική ή οργανική, του τραύματος, της πομπής προς τον θάνατο. Φέρονται από τον σαμάνο ή τον μάγο ή επίλεκτα μέλη της κοινότητας, συχνά κληρονομούνται από γενεά σε γενεά και αποτελούν τον πολιτισμικό πλούτο της κοινότητας.
Να τονίσουμε, στο σημείο αυτό, ότι με τη λέξη μάσκα, ιδιαίτερα στις κοινότητες του Ειρηνικού και της Αφρικής, εννοείται η πλήρης αμφίεση του ατόμου και όχι μόνο του προσώπου.
Επίσης, η μάσκα μπορεί να μην φοριέται αλλά να φέρεται ή να είναι τοποθετημένη σ’ ένα ιδιαίτερο σημείο του χώρου της κοινότητας. Κάποιες εξ αυτών καταστρέφονται αμέσως μετά την τελετή ή είναι κατασκευασμένες από υλικά που αποσυντίθεται σταδιακά, όπως χόρτα, χρώματα κ.λπ., αφού έτσι διατηρούν για ένα σύντομο διάστημα ή εξαντλούν άμεσα τη δύναμή τους, καθώς μόνον οι θεοί είναι αθάνατοι, αν και αυτοί όχι πάντα, όπως συμβαίνει στη Παπούα- Νέα Γουινέα.
Η μάσκα ως πολιτισμική καταβολή της ανθρωπότητας, είτε μέσω μιας προ-θρησκευτικής εκδοχής (Ανιμισμός, Μαγεία) είτε στο πλαίσιο μιας οργανωμένης θρησκευτικής έκφρασης (Ινδουισμός, Βουντού), υπηρετεί την επιθυμία του ανθρώπου να επιβληθεί στις δυνάμεις της φύσης.
Επιδιώκει, με λακανικούς όρους, την επικράτηση του συμβολικού άξονα επί του πραγματικού, αλλά με εξωφυσικά-προλογικά μέσα που συναντούν το πραγματικό συμβολικά. Όπως και σήμερα συμβαίνει στον Δυτικό άνθρωπο όταν κάνει λιτανείες ή προσεύχεται, με σκοπό τη συνοχή, διατήρηση, υγεία και ασφάλεια της κοινότητας.
Πρόκειται, αφενός, για ένα αρχαϊκο μηχανισμό ταύτισης με τις δυνάμεις της επιθυμίας ή του φόβου και την προσωποποίησή τους για να περάσουν στη διάσταση της ορατής πραγματικότητας και, αφετέρου, για την ανάπτυξη μιας ριζοσπαστικής προσέγγισης της Ετερότητας που προκύπτει από τους αρχαϊκούς ψυχολογικούς μηχανισμούς της ενδοβολής και της ενσωμάτωσης του θείου, του εν-θουσιασμού, που αποδίδουν την ταυτότητα του θεού αλλά και του μάγου.
Μιας μανικής συνάντησης, με το θείο, το Έτερον, τον Μεγάλο Άλλο όπου ο θεός ενσαρκώνεται σε λόγο σαμάνου ή μάγου ως λόγος σημασίας και εξ αυτού ερμηνείας, άρα, ανατροπής της μέχρι εκείνης της στιγμής υπάρχουσας σημασίας των πραγμάτων. Η πραγματικότητα, το συμβολικό πεδίο, επαναπροσδιορίζεται ως νόημα αφού το σύστημα αναφοράς μέσω της μαγικής παρουσίας, ουσιαστικά μέσω του λόγου του Άλλου, ερμηνεύει και σηματοδοτεί τη νέα θέαση του κόσμου.
Πρόκειται για μια συνάντηση με το «πράγμα» με όρους του συμβολικού και υπό την εποπτεία του συμβολικού.
Είναι δε αξιοσημείωτο ότι η κατάσταση trans στην οποία εισέρχεται ο μάγος δεν μπορεί να ερμηνευτεί με τα δυτικά κριτήρια της ψυχολογίας ή της ψυχοπαθολογίας. Ακόμα κι αν ερμηνεύσουμε την κατάσταση που περιπίπτει το συμμετέχον πλήθος ως φαινόμενο μαζικής υστερίας, όπως, συχνά, συμβαίνει στους πιστούς ανεξαρτήτως θρησκεύματος, το πέρασμα-trans του μάγου από το συμβολικό στο πραγματικό, φορτισμένο με τα συμβολικά στοιχεία που θα υπαγορεύσουν τη νέα θέαση του συμβολικού δεν εντάσσεται σε μια δυτική ταξινόμηση.
Θα λέγαμε, λοιπόν, ότι η μάσκα εκφράζοντας επιθυμία, καθοδηγείται από το λόγο, είναι βυθισμένη στο λόγο. Μ’ ένα προσίδιο παρα-λόγο τρόπο βρίσκεται εντός του συμβολικού πεδίου παρότι διαρρηγνύει το σωσυριανό σημείο αποδίδοντας ένα σημαίνον χωρίς σημαινόμενο, όπως το άμπρα-κατάμπρα: όλο το σημαίνον γίνεται σημείο, ένα σημείο-σημαίνον το οποίο ούτε λέγει ούτε κρύπτει αλλά σημαίνει.
Είναι, ωστόσο, κατ’ αυτόν τον τρόπο που η μάσκα τελετουργίας γίνεται μια συνοδευτική ή αποτροπαϊκή διαδικασία στην πορεία του ανθρώπου από τη γέννηση στον θάνατο, στην προσδοκία του για ευτυχία. Καθίστανται, έτσι, πανανθρώπινο σύμβολο ή μάλλον αναδεικνύουν την αρχαία προσπάθεια του ανθρώπου να εξημερώσει ή να συμμαχήσει με τη φύση, να υπάρξει συνοχή, ασφάλεια και αρμονία στην κοινότητα και ταυτόχρονα να εκφράσει τη βαθύτερη επιθυμία για προσωπική ευτυχία, πάντοτε, ωστόσο, εντός της κοινότητας.
Εάν επιχειρήσουμε να δούμε και κάποιες άλλες συνιστώσες που συγκροτούν το φαινόμενο μάσκα, θα εκκινούσαμε λέγοντας ότι οι δύο ουσιώδεις και συνάμα απλές επιθυμίες του ανθρώπου είναι να αισθάνεται ότι είναι «κάποιος» και ότι τουλάχιστον ένας άνθρωπος στη Γη τον αγαπά. Κι οι δύο αυτές επιθυμίες παραπέμπουν σε μια βαθύτερη:
να μην πεθάνει, να κατακτήσει την αθανασία είτε μέσω της αγάπης του Άλλου είτε μέσω της σημαντικότητας, του ιδιαίτερου και άρα μη φθαρτού στοιχείου, που θ’ αναγνωρίσει ο Άλλος, σ’ αυτόν.
Ωστόσο, αυτό που αποκαλούμε «πραγματικότητα» δεν είναι πάντα ευνοϊκή ως προς τις επιθυμίες του ανθρώπου κι αν η πραγματικότητα δεν αλλάζει, τότε είναι ο ίδιος ο άνθρωπος που θ’ αλλάξει, θα διαφοροποιηθεί, θα μεταμφιεστεί. Θα πιστέψει ότι, με τα ίδια του τα μέσα θα γίνει αυτό που επιθυμεί ως προς τον Άλλο και ως προς τον εαυτό του.
Η πανάρχαια αυτή διάθεση για μεταμφίεση συναντάται και στην παιδική ηλικία της ανθρωπότητας: τελετές Διονύσου, τελετές αρχέγονων φυλών σε όλες τις ηπείρους, αλλά και στην παιδική ηλικία του ανθρώπου: το μικρό κορίτσι που μεταμφιέζεται με το κραγιόν και τα τακούνια της μητέρας του, το μικρό αγόρι που θέλει να φορέσει γραβάτα…
Όχι τυχαία, η μάσκα στα λατινικά λέγεται persona που σημαίνει και μάσκα και πρόσωπο. Μάσκα: εκείνο το οποίο εκτίθεται για να βιωθούν και ενσαρκωθούν καταστάσεις. Πρόσωπο: ο ίδιος ο άνθρωπος, εκείνος που ζει τις καταστάσεις κρυμμένος πίσω από τη μάσκα. «Personne», θα έλεγαν οι Γάλλοι, «κανείς», ωστόσο, πρόσωπο εντολοδόχος για την persona, πρόσωπο για το προσωπείο της μάσκας.
Αλλά, και, per-son, μέσω του παραμορφωμένου, από την κατασκευή της φορεμένης μάσκας- ηχείου, ήχου, ακούγεται μεταμφιεσμένη η φωνή του Κυρίου, όπως συμβαίνει στο θέατρο ή στις τελετουργίες των φυλών. Ακούγεται, θα λέγαμε, η φωνή του κυρίαρχου σημαίνοντος, εκείνου που προσπαθούσε να αγνοήσει η καρναβαλική ευφορία του Rabelais (Bakhtin) ή, νωρίτερα, ο Boccacio. Εκείνη την εφιαλτική ευφορία που υπογράμμισε ο Goya στα Caprichos και, κυρίως, στα Los Disparates (όχι τυχαία, συσχετίζονται τα 22 αυτά χαρακτικά με το Καρναβάλι), ο Fleuri στην απελευθέρωση του τρελού ανθρώπου από τον Pinel ή ο Rubens με το Βάκχο και ο Fuseli με τον Εφιάλτη.
Η μάσκα, με την έννοια αυτή εκφράζει ένα σύμπτωμα ψυχικής φύσης, ένα συμβιβασμό μεταξύ της επιθυμίας, η οποία αναγκάζεται να μεταμφιεστεί, και της λογοκρισίας του σημαίνοντος. Η μάσκα γίνεται έτσι ένα όργανο του πολιτισμού που αποκρύπτει την αρχέγονη φύση του ανθρώπου, τον συγκερασμό ηδονής και καταστροφής, ενώ ταυτόχρονα γίνεται το σημαίνον της ρήξης με τον πολιτισμό.
Κάποια στιγμή, η διάθεση αυτή οριοθετήθηκε είτε μέσω του έντεχνου λόγου, όπως το θέατρο –μίμησις πράξεως, το αποκαλεί ο Αριστοτέλης-είτε μέσω τελετών θρησκευτικού ή κοσμικού χαρακτήρα συγκεκριμένης χρονικής διάρκειας και επαναλαμβανόμενο σε τακτά διαστήματα.
Ανάμεσα στις μασκοφόρες εκδηλώσεις, στον Δυτικό-χριστιανικό πολιτισμό, πρωτεύουσα θέση κατέχει η μάσκα αφενός στις Απόκριες, αφετέρου στην καθημερινότητα.
Η μάσκα στην περίπτωση των Αποκριών αποσκοπεί σ’ ένα ξεφάντωμα -juissance του σώματος, των αισθήσεων και των επιθυμιών, που, όμως, μπορούν να ικανοποιηθούν εφ’ όσον το σώμα αυτό είναι άλλο από εκείνο της καθημερινότητας, κατά συνέπεια, μεταμφιεσμένο. Η μεταμφίεση βοηθά να ενδώσει το άτομο χωρίς αναστολές και κίνδυνο ενοχών στο κυνήγι των επιθυμιών του, μιας και δεν είναι αυτός ο ίδιος που θα ζήσει ότι συμβεί αλλά αυτός ο Άλλος στον οποίο έχει μεταμφιεστεί, για μια περιορισμένη χρονική στιγμή, μετά την πάροδο της οποίας δεν θα έχει καμιά σχέση με αυτόν. Βέβαια, και εδώ, ακριβώς, συνίσταται η ζαβολιά, ξέρει πολύ καλά και βιώνει αυτός ο ίδιος ότι έχει προκαλέσει, επιδιώξει και δεχθεί.
Θα λέγαμε ότι, οι Απόκριες έχουν ως σκοπό, καταρχήν, να κάνουν το υποκείμενο να βιώσει τις σχέσεις του με τον Άλλο και τον εαυτό του μέσω αυτού που φαίνεται-ότι-είναι (και θα ήθελε να είναι) ή ξορκίζει να μην είναι και όχι μέσω αυτού που είναι «πραγματικά».
Δηλαδή, να βιώσει τον εαυτό του τη δεδομένη στιγμή εκτός της πραγματικότητας εκείνης που επιβάλλει κανόνες, ταμπού, αναστολές, νόμους, ενοχές, το μεγάλο «πρέπει» της καθημερινότητας. Και, τότε, αυτόματα το εκτός πραγματικότητας σημαίνει φαντασίωση, κόσμο φανταστικό, εκείνον που, ενδεχομένως, ονειρευόταν, μια δραπέτευση, όπως εκείνη των διακοπών του καλοκαιριού όπου κι εκεί, ας μην το ξεχνάμε, συχνά, οι άνθρωποι μεταμφιέζονται σε άλλους απ’ αυτό που είναι τον υπόλοιπο χρόνο. Μόνο που εδώ, στην περίπτωση της Αποκριάς η δραπέτευση είναι πλήρης και επιτυχής, χωρίς όριο, ο δραπέτης παραμένει ασύλληπτος αφού έχει μεταμφιεστεί σε Άλλο.
Αν, από την άποψη της ψυχοπαθολογίας, ως τρέλα θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε την αποκοπή από την πραγματικότητα, την αναστολή της λειτουργίας του σημαίνοντος και την διάλυση του εγώ από τις ιδιόμορφες δυνάμεις του ασυνειδήτου μέσω των οποίων αναδύεται μια «τρελή» και συνάμα καταστροφική απόλαυση-juissance, είναι αυτό, ακριβώς, που προσφέρει η μεταμφίεση και οι Απόκριες:
μια παροδική αλλά, ωστόσο, ελεγχόμενη τρέλα απόλαυσης μία έξοδο της επιθυμίας χωρίς όρια η οποία δεν λαμβάνει υπόψη την πραγματικότητα, τις απαγορεύσεις του κυρίαρχου σημαίνοντος, κάποιες φορές αγνοώντας τον θάνατο ως μια απόπειρα υπέρβασης του αλλά και επιδιώκοντας τον ως μεταφορά της απόλαυσης.
Ένα ταξίδι στον κόσμο των φαντασιώσεων και των επιθυμιών χωρίς τον κίνδυνο να χαθεί κάποιος, αφού είναι γερά αγκυροβολημένος στο πριν και στο μετά. Ένα ταξίδι ωρών, ημερών ή μιας νύχτα με εισιτήριο επιστροφής. Ένα one night stand με την ίδια την ύπαρξη του μεταμφιεσμένου, με σκοπό και επιδίωξη την έξοδο της επιθυμίας από την θέση της απώθησης και την επίτευξη, στιγμιαία, της αναστολής του Πολιτισμού ως πηγή δυστυχίας, απαραίτητης ωστόσο, για την συνοχή και ασφάλεια της ομάδας.
Μην ξεχνάμε ότι, ο πολιτισμός βασίζεται στην απώθηση και στο εξ’ αυτής σύμπτωμα το οποίο, παρότι αρρωσταίνει το άτομο, στερεώνει ωστόσο τον πολιτισμό, την ηθική, τα κυρίαρχα σημαίνοντα, την συνύπαρξη. Θα λέγαμε, λοιπόν, ότι πρόκειται για μια περιοδική παλινδρόμηση στην υπηρεσία του Εγώ.
Σε τι συνίσταται η μεταμφίεση; Καταρχήν, στο να υποδυθεί κάποιος και, ενδεχομένως, να βιώσει αυτό που πιστεύει στη φαντασία του πως είναι ή αυτό που θα ήθελε να είναι ή αυτό που ήταν κάποτε, μ’ έναν τρόπο, όμως, που είναι συμβολικός: ιππότης, φαντομάς, καλόγερος, πόρνη, βασιλοπούλα, χαβανέζα…
Έτσι, υλοποιεί κρυμμένες και, ίσως, απωθημένες, ασυνείδητες επιθυμίες οι οποίες εκφράζονται συμβολικά μέσω της μεταμφίεσης.
Βρίσκουν, με ανώδυνο τρόπο, πρόσβαση στην πραγματικότητα. Θα λέγαμε ότι, η αμφίεση, στην περίπτωση αυτή, λειτουργεί ως ένα είδος καθρέφτη που παρέχει την εικόνα του εαυτού που θα ήθελε κάποιος να έχει.
Ταυτόχρονα, το κοστούμι γίνεται κώδικας επικοινωνίας ως προς τον Άλλο (όπως τα ρούχα στους έφηβους, όπως τα τατουάζ και οι εγχαράξεις στο πρόσωπο στις φυλές της Ωκεανίας και της Αφρικής). Το κοστούμι εκπέμπει σήματα προσέγγισης ή απώθησης του Άλλου, μέσα στο βλέμμα του οποίου ο μεταμφιεσμένος θα τονώσει την ναρκισσική του εικόνα για το επίτευγμά του.
Θα λέγαμε, επίσης, ότι το να ντυθούμε όλοι εκείνη τη βραδιά, το αυστηρά μασκέ, σημαίνει, συμβολικά, να γίνουμε όλοι μέλη του ίδιου σώματος, του σώματος της επιθυμίας και των φαντασιώσεων: είμαστε όλοι άλλοι, δεν κινδυνεύουμε ό,τι και να συμβεί απόψε σε αυτή τη φαντασιωτική οικογένεια που σχηματίσαμε. Δεν υπάρχει περίπτωση ρωγμής στη φαντασίωση από όπου θα μπορούσε να εισβάλλει η πραγματικότητα και η ενοχή. Το όποιο παράπτωμα εξοστρακίζεται μέσω του τείχους που σχηματίζουν οι παρουσίες, τα σώματα- επιθυμίες των υπολοίπων.
Ωστόσο, δεν είναι πάντα αυτή η σημασία της μάσκας και του κοστουμιού. Κάποιες φορές, ο μεταμφιεσμένος δεν τείνει στο να βιώσει αυτό που θα ήθελε να είναι, αλλά ν’ αποδιώξει, να εξοστρακίσει, να γελοιοποιήσει αυτό που φοβάται ότι είναι ή μπορεί να του συμβεί: ομοφυλόφιλος, καλόγρια, δαίμονας ή ζώο, τρελός ή ναυαγός. Όπως ακριβώς συμβαίνει και σε τελετές φυλών όπου ο μάγος, ο ιερέας, ο σαμάνος μεταμφιέζεται όχι μόνο για να καλέσει τις δυνάμεις του Kαλού, αλλά και για να εκδιώξει το Κακό, τα κακά πνεύματα που επιφέρουν ασθένειες και καταστροφές, να εκδιώξει, δηλαδή, τους φόβους για την εισβολή του ανεπίτρεπτου. Ταυτιζόμενος ο μεταμφιεσμένος με αυτό που φοβάται, μπορεί να το εξουδετερώσει και στο τέλος να το πετάξει από πάνω του, φθαρμένο και ακίνδυνο πια, τον φόβο – κοστούμι. Μα, και ταυτόχρονα, να το βιώσει, γιατί στον άνθρωπο κάποιες φορές το να βιώσει αυτό που φοβάται, τον κίνδυνο, είναι μια επιθυμία εξαιρετικά ισχυρή όσο και η απώθηση αυτής της επιθυμίας.
Ιδού, λοιπόν, συνοπτικά η σημασία της μεταμφίεσης: να γίνω ο Άλλος που θα ήθελα να είμαι, να γίνω ο Άλλος που φοβάμαι πως είμαι, να βρεθώ ναρκισσευόμενος είτε προσεγγιστικά είτε απωθητικά μέσα στο βλέμμα του Άλλου ούτως ώστε να δει μέσω των εμφανών σημείων τα σημεία προσέγγισης μαζί του. Και για να θυμηθούμε τους άξονες του ναρκισσισμού του Freud να γίνω (άφοβα) αυτό που (νομίζω ) πως είμαι, να γίνω αυτό που θα ήθελα να είμαι, να γίνω αυτό που ήμουν κάποτε και δεν είμαι πια. Ότι, δηλαδή, συμβαίνει και σε μια ερωτική σχέση όπου ο άλλος καλείται να παίξει τον ρόλο του ιδανικού καθρέφτη εντός του οποίου θα βρω την ιδανική εικόνα του εαυτού μου. Μόνο, που, στη συγκεκριμένη περίπτωση, θα έλεγε ο Rimbaud, ο άλλος είμαι εγώ.
Το θέμα της μεταμφίεσης δεν απαντάται μόνο στις Απόκριες, αν και στο Δυτικό κόσμο είναι η περίοδος της αιχμής. Ας σκεφτούμε ότι κάποιες φορές ακόμα κι ένα ένδυμα καινούριο μας κάνει να αισθανόμαστε άλλοι όταν κοιταζόμαστε στον καθρέφτη εν σχέσει με το πως αισθανόμασταν πριν το φορέσουμε. Ας σκεφτούμε ότι είμαστε άλλοι όταν βρισκόμαστε στον δρόμο ή στο υπνοδωμάτιό μας, άλλοι όταν κοιμόμαστε μόνοι μας ή με άλλον.
Υπάρχει, άραγε, κι εδώ μια διάθεση μεταμφίεσης; Υπάρχουν μάσκες που αλλάζουμε κατά περίπτωση; Και, τότε, ποιοι είμαστε πραγματικά;
Προς το παρόν, ας θυμηθούμε τα λόγια του R. Barthes: Το πιο δύσκολο πράγμα για να φωτογραφηθεί είναι μια μάσκα. Γιατί, στη μάσκα δεν μπορείς να εξάγεις από μέσα της αισθήματα και εσωτερικότητα που είναι και το ζητούμενο από τον φωτογράφο όσον αφορά τα ανθρώπινα μοντέλα. Μια μάσκα είναι πάντα αυτή που είναι. Δεν προσποιείται, δεν υποκρίνεται, δεν το «παίζει»-άλλος. Μια μάσκα δεν είναι ποτέ fake. Είναι αληθινή ως προς αυτό που φαίνεται και είναι. Έτσι, η μάσκα παρότι μέσο μεταμφίεσης, η ίδια γίνεται σύμβολο της αθωότητας.
Να επισημάνουμε στο σημείο αυτό ότι η μάσκα «φωτογραφίζει» όπως μια φωτογραφία. Διατηρεί αναλλοίωτο το πρόσωπο αλλά και τις δυνάμεις που εγκλωβίζονται ή απελευθερώνονται από αυτό. Η μάσκα ως πορτρέτο θεϊκών, δαιμονικών, υπερβατικών συγκλίσεων συναντά τη φωτογραφία ως τόπο σύγκλισης της απτής πραγματικότητας και της υπέρβασής της. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που η έναρξη του ενδιαφέροντος για τις μάσκες τελετουργίας (Οριενταλισμός) στον Δυτικό πολιτισμό συμπίπτει χρονικά με την ανακάλυψη της φωτογραφίας.
Η φωτογραφία είναι πάντα εκτός από ένα, κατά το δυνατόν, αποτύπωμα της πραγματικότητας εντός ερμηνείας και ένα παράθυρο προς το «αλλού». Μια ματιά στο «εντεύθεν» της όρασης. Εκεί, ακριβώς, όπου ο άνθρωπος πασχίζει να βρει τα νοήματα, το νόημα της ζωής του. Ότι κάνει και μία μάσκα τελετουργίας: να αποδώσει νοηματικό ιστό στη ζωή του ανθρώπου η οποία ορίζεται από τις θεϊκές και δαιμονικές δυνάμεις τις οποίες, ωστόσο, έχει ορίσει ο ίδιος ο άνθρωπος. Μια μάσκα δεν λέει ποτέ ψέματα και μ’ αυτή την έννοια το ίδιο ισχύει για μια φωτογραφία, παρότι το ψεύδος είναι η συνθήκη της ύπαρξης της. Η μάσκα τελετουργίας και η φωτογραφία σαν δύο κείμενα εμπλεκόμενα, παράλληλα αλλά και ευδιάκριτα μας δίνουν μια πυξίδα για το «εντεύθεν» της ζωής, για το «εντεύθεν» του θανάτου.
Κάτι ακόμα. Oι Πρώτες Τέχνες μπολιάζουν δημιουργικά τη δυτική τέχνη με κεντρικό σημείο αναφοράς τις Δεσποινίδες της Αβινιόν του Picasso (1907) και τον Φεγγαρίσιο Πιερόττο του Schöenberg (1912). Όσον αφορά τις Δεσποινίδες ο θεατής παρατηρεί ότι τα πρόσωπα των γυναικών του πίνακα είναι μάσκες της εθνότητας Φανγκ της Γκαμπόν, τις οποίες ο Picasso περιεργαζόταν στο Μουσείο του Τροκαντερό. Το ποτάμι του Μοντερνισμού παρασύρει την παλαιά τέχνη και μέσω της ρήξης της φόρμας εκκολάπτονται και δημιουργούνται όλα τα κινήματα που διασχίζουν τον 20ό αιώνα και όχι μόνο.
Κατά βάθος, η Μοντέρνα και η Σύγχρονη τέχνη όπως και οι Πρώτες Τέχνες προσπαθούν να φέρουν στην επιφάνεια αδιαμεσολάβητα την ουσία της ανθρώπινης φύσης, είτε αυτή είναι η ασύμβατη, προς τα κυρίαρχα σημαίνοντα, επιθυμία είτε είναι η τρέλα είτε η καταστροφή, επιχειρώντας μια ρήξη με την προγενέστερη τέχνη ως θεραπαινίδα της καθεστηκυίας τάξης, θα έλεγε ο Foucault, αλλά και μια ρήξη με τον Πολιτισμό ως πηγή δυστυχίας, θα έλεγε ο Freud.
Προσπαθούν να εκφράσουν το άρρητο, το αόρατο, το ανείκαστο, εκείνο που δεν μπορεί να εκφραστεί ή μάλλον μπορεί όσο μπορεί μέσω της τέχνης ή του ονείρου, του συμπτώματος και της τρέλας η οποία, ενίοτε, συγκατοικεί με την τέχνη.
Να τονίσουμε, επίσης, την έτερη δημιουργική δύναμη που επηρεάζει βαθιά και ανανεώνει την τέχνη 40 χρόνια μετά τις Δεσποινίδες, την Art brut, έτσι όπως την εισήγαγε ο Dubuffet στο καλλιτεχνικό στερέωμα ως ισοδύναμη της ακαδημαϊκής.
Η μάσκα, στην περίπτωση της τρέλας, εκπίπτει αφήνοντας μας την θέαση της ανθρώπινης κατάστασης χωρίς τις συμβάσεις. Η ανέλκυση του αρχαίου ψυχικού υλικού είναι και εδώ το ζητούμενο. Στην περίπτωση αυτή αναδύεται σε ατομικό επίπεδο, ενώ στις Πρώτες Τέχνες σε συλλογικό.
Ωστόσο, η προσέγγιση της Ετερότητας εντός του ίδιου του υποκειμένου παραμένει ο κοινός παρονομαστής.
Ο Φώτης Καγγελάρης είναι Διδάκτωρ Ψυχοπαθολογίας του Πανεπιστημίου του Παρισιού. Έχει γράψει βιβλία επιστημονικού και φιλοσοφικού περιεχομένου, συγγράμματα πανεπιστημιακών σχολών όπως και λογοτεχνικά βιβλία.
Πρόεδρος της «Εταιρείας Μελέτης Πολιτισμικής Ετερότητας» διαθέτει τη μεγαλύτερη συλλογή τελετουργικών μασκών στον κόσμο με αντικείμενο τη σχέση της ψυχοπαθολογίας με την ανθρωπολογία.
Έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με τη ψυχανάλυση και τη φιλοσοφία της Εικόνας με έμφαση στην Φωτογραφία, όπως επίσης με τη σχέση Τέχνης και Ψυχοπαθολογίας.
Έχει πραγματοποιήσει μεγάλο αριθμό διαλέξεων, εκπομπών στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση και έχει συμμετάσχει σε μεγάλο αριθμό συνεδρίων και σε συλλογικούς τόμους. Έχει επιμεληθεί εικαστικές εκθέσεις, παρουσιάσεις βιβλίων, θεατρικές κριτικές, σεμινάρια σχετικά με την Φωτογραφία, την Εικόνα και την Τέχνη.
Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έφτασε στην Αίγυπτο με πτήση της TUR για να συμμετάσχει στη «Σύνοδο Κορυφής για την Ειρήνη στο Σαρμ ελ Σεΐχ».
Το αεροπλάνο του Ερντογάν καθώς κατέβαινε προκειμένου να προσγειωθεί για κάποιο λόγο προσπέρασε την περιοχή του διαδρόμου προσγείωσης.
Η εκπρόσωπος της εφημερίδας Hürriyet στην Άγκυρα, Χαντέ Φιράτ, εξήγησε στο CNN TÜRK γιατί το αεροπλάνο του Προέδρου Ερντογάν πέρασε τον διάδρομο προσγείωσης (και κατευθύνθηκε προς την Ερυθρά Θάλασσα).
Η Φιράτ εξήγησε γιατί πέρασε το αεροπλάνο του Ερντογάν με τις ακόλουθες εκφράσεις:
Χάσαμε τον διάδρομο προσγείωσης. Ξαφνικά, καθώς ετοιμαζόμασταν να προσγειωθούμε, από τη στιγμή που έγινε γνωστό ότι ο Νετανιάχου θα παρευρισκόταν, υπήρχε η προσδοκία ότι το αεροπλάνο θα μπορούσε να αλλάξει κατεύθυνση ανά πάσα στιγμή.
Όταν δηλώθηκε ότι είτε θα έφευγε από τη σύνοδο κορυφής είτε δεν θα παρευρισκόταν καθόλου, ξεκινήσαμε την κάθοδό μας.
Καθώς κατεβαίναμε, χάσαμε τον διάδρομο προσγείωσης. Δεν έγινε καμία περαιτέρω δήλωση, και αυτό θα μπορούσε να ήταν αντίδραση. Πετάξαμε πάνω από την Ερυθρά Θάλασσα για λίγο. Ρώτησα μια πηγή υψηλού επιπέδου αν ενημέρωνε τις ΗΠΑ ότι η Τουρκία θα αντιδρούσε εάν ο Νετανιάχου ήταν παρών. Είπαν: «Ναι, φυσικά και θα αντιδρούσε. Φυσικά και θα αντιδρούσαμε». Τελικά το αεροπλάνο του Ερντογάν μετά από έναν μεγάλο κύκλο προσγειώθηκε στο Σαρμ ελ Σεΐχ.
—
Κάιρο.
Σημειώθηκε μια τεράστια έκρηξη αδιευκρίνιστών αιτιών, με πολλούς αυτόπτες μάρτυρες να επιβεβαιώνουν ότι η έκρηξη συγκλόνισε τις πόλεις Ομπούρ, Σορούκ και τον Πρώτο Οικισμό.
Αιγύπτιοι σχολιαστές επιβεβαίωσαν ότι η έκρηξη σημειώθηκε λίγο πριν το μεσημέρι στην στρατιωτική περιοχή «Χάικστεπ» κοντά στο αεροδρόμιο, στον δρόμο Καΐρου-Ισμαηλίας. Η αιτία παραμένει προς το παρόν άγνωστη.
Η αιγυπτιακή ιστοσελίδα «Cairo 24» ανέφερε ότι ο ήχος γύρω από το Μπαντρ και το Αλ-Σορούκ προκλήθηκε από κατασκευαστικές εργασίες που οδήγησαν σε άνοδο σκόνης και όχι καπνού.
Άλλοι υποστήριξαν ότι ο ήχος προκλήθηκε από βιομηχανικό ατύχημα ή από περιορισμένη έκρηξη μέσα σε λατομείο κοντά στην πόλη Όμπουρ, ενώ κάποιοι υποστήριξαν ότι ένα ατύχημα μπορεί να συνέβη εντός της πανεπιστημιούπολης MIU, που βρίσκεται στα περίχωρα της πόλης.
Οι αιγυπτιακές αρχές διερευνούν το περιστατικό.
—
Φωτό: Al Qahera News
Η εφημερίδα Yedioth Ahronoth αποκάλυψε τους πραγματικούς λόγους που ώθησαν τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου να ακυρώσει τη συμμετοχή του στη Σύνοδο Κορυφής του Σαρμ ελ-Σέιχ, η οποία φιλοξενεί διεθνή συμμετοχή με στόχο τον τερματισμό του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας.
Η Ισραηλινή Ραδιοτηλεοπτική Αρχή ανέφερε ότι ο Νετανιάχου αποφάσισε την τελευταία στιγμή να μην ταξιδέψει στο Σαρμ ελ Σέιχ, παρά την προηγούμενη επίσημη αιγυπτιακή ανακοίνωση για τη συμμετοχή του στη σύνοδο κορυφής, στην οποία επρόκειτο να παραστούν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και μια ομάδα παγκόσμιων ηγετών.
Η εφημερίδα σημείωσε ότι το Ισραήλ δεν είχε αρχικά προσκληθεί στη σύνοδο κορυφής, αλλά μετά την επίσκεψη του Τραμπ στην ισραηλινή Κνεσέτ, πραγματοποιήθηκε τριμερής τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ του Τραμπ, του Νετανιάχου και του Αιγύπτιου προέδρου Αμπντέλ Φατάχ ελ-Σίσι – η πρώτη άμεση επαφή μεταξύ των δύο σε περίπου δυόμισι χρόνια. Μετά από αυτήν την κλήση, το αιγυπτιακό προεδρικό μέγαρο εξέδωσε δήλωση που επιβεβαίωνε τη συμμετοχή του Νετανιάχου στη σύνοδο κορυφής, εγείροντας ερωτήματα σχετικά με τη φύση της ξαφνικής αλλαγής.
Επίσημοι και κρυφοί λόγοι
Σύμφωνα με την Yedioth Ahronoth, το επίσημο γραφείο του Νετανιάχου δικαιολόγησε την ακύρωση επικαλούμενο την εγγύτητα των εβραϊκών αργιών και τον φόβο ότι θα εξοργίσει τα Haredi (υπερορθόδοξα) κόμματα, τα οποία αντιτίθενται σθεναρά στα ταξίδια κατά τη διάρκεια των αργιών.
Η συμμετοχή του προέδρου της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς προκάλεσε επίσης ανησυχίες στους δεξιούς ισραηλινούς κύκλους, ιδίως σχετικά με την πιθανότητα χειραψίας μεταξύ Νετανιάχου και Αμπάς ή με τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κάτι που θα μπορούσε να εξοργίσει την εκλογική βάση του Νετανιάχου.
Ωστόσο, η εφημερίδα σημείωσε ότι αυτή η δικαιολογία είναι «ανεπαρκής», σημειώνοντας ότι ο ίδιος ο Νετανιάχου επέστρεψε από επίσκεψη στο εξωτερικό το περασμένο Σάββατο, μετά τη δολοφονία του Χασάν Νασράλα, αποδεικνύοντας ότι «η βεβήλωση του Σαββάτου ή μιας αργίας δεν είναι πάντα κόκκινη γραμμή».
Η εφημερίδα πιστεύει ότι ο βαθύτερος λόγος έγκειται στην επιθυμία του Νετανιάχου να αποφύγει μια ενοχλητική κατάσταση που θα μπορούσε να τον αναγκάσει να ακούσει μηνύματα που δεν θέλει, όπως εκκλήσεις για μια «λύση δύο κρατών» ή κριτική στο Ισραήλ για πιθανά «εγκλήματα πολέμου» στη Γάζα.
Τεταμένη σχέση με τον Σίσι
Η εφημερίδα σημείωσε ότι η σχέση μεταξύ Νετανιάχου και Σίσι είναι ιδιαίτερα τεταμένη από την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023, με τον Αιγύπτιο πρόεδρο να αρνείται να απαντήσει σε κλήσεις από τον Νετανιάχου τους τελευταίους μήνες.
Παρά την προσπάθεια του Τραμπ να πείσει τον Νετανιάχου να συμμετάσχει, η ισραηλινή εκτίμηση ήταν ότι ο Σίσι δεν θα ένιωθε άνετα να φιλοξενήσει έναν Ισραηλινό πρωθυπουργό εν μέσω της αυξανόμενης λαϊκής οργής των Αράβων κατά του Ισραήλ.
Αιγύπτιος ειδικός: Ο πραγματικός λόγος είναι η εσωτερική πολιτική
Από την πλευρά του, ο Δρ. Μουχάμαντ Άμπουντ, καθηγητής Ισραηλινών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Άινς Σάμς προέβη σε διευκρινιστικές δηλώσεις:
«Παρά την έντονη αμερικανική πίεση, ο Νετανιάχου δεν θα συμμετάσχει στη σύνοδο κορυφής του Σαρμ ελ-Σέιχ. Ο δηλωμένος εσωτερικός λόγος είναι ο φόβος της οργής των Χαρεντίμ, αλλά ο πραγματικός λόγος είναι ότι η συμμετοχή του δεν είναι δημοφιλής τόσο στην Αίγυπτο όσο και επίσημα, και ότι η συμμετοχή του σε μια ειρηνευτική διάσκεψη θα μπορούσε να τερματίσει τον πόλεμο στη Γάζα, κάτι που απειλεί τους εσωτερικούς πολιτικούς του υπολογισμούς και βαθαίνει τις διαιρέσεις εντός του εύθραυστου κυβερνητικού συνασπισμού του».
Το επίσημο τέλος του πολέμου στη Γάζα θα ανακοινωθεί κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής και τα σχέδια ανοικοδόμησης της Λωρίδας θα συζητηθούν την επόμενη ημέρα.
Το Γραφείο του Αιγύπτιου Προέδρου επιβεβαίωσε ότι η Σύνοδος Κορυφής για την Ειρήνη στο Σαρμ ελ Σεΐχ θα συμπροεδρευτεί από τον Πρόεδρο Άμπντελ Φατάχ αλ Σίσι και τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.
Η σύνοδος κορυφής στοχεύει στον «τερματισμό του πολέμου στη Γάζα, στην προώθηση της ειρήνης και της σταθερότητας στη Μέση Ανατολή και στο άνοιγμα ενός νέου κεφαλαίου στην περιφερειακή ασφάλεια», ως μέρος αυτού που έχει περιγραφεί ως «το όραμα του Τραμπ για την επίτευξη ειρήνης στην περιοχή».
Yedioth Ahronoth, Al Qahera News
—
Η στιγμή που οι Αϊμάν Οντέχ και Οφέρ Κασίφ απομακρύνθηκαν από την Κνεσέτ. / πλατφόρμα X
Ο ισραηλινός βουλευτής του Ισραηλινού Κοινοβουλίου (εβραϊκά: Κνεσέτ), Αϊμάν Οντέχ, σχολίασε την αποπομπή του από αυτό κατά τη διάρκεια της ομιλίας του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, λέγοντας: «Αποβλήθηκα απλώς επειδή έθεσα το απλούστερο αίτημα: την αναγνώριση του Κράτους της Παλαιστίνης».
Ο Οντέχ δημοσίευσε μια φωτογραφία του στον λογαριασμό του στο Χ κρατώντας το χαρτί που σήκωσε στην Κνεσέτ, το οποίο έγραφε: «Αναγνωρίστε την Παλαιστίνη!»
Έγραψε στην ανάρτηση: «Αποβλήθηκα από την ολομέλεια απλώς και μόνο επειδή έθεσα το απλούστερο αίτημα, ένα αίτημα που συμφωνήθηκε από ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα: αναγνώριση ενός παλαιστινιακού κράτους. Συνειδητοποιήστε αυτήν την απλή αλήθεια: Υπάρχουν δύο λαοί εδώ και κανείς δεν φεύγει από εδώ».
Τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι τα μέλη της Κνεσέτ, Οντέχ και Όφερ Κασίφ, αποβλήθηκαν επειδή κράτησαν μια πινακίδα που έγραφε «γενοκτονία»…
Ο Ντόναλντ Τραμπ παρακολουθεί με ικανοποίηση τον Μπένιαμιν Νετανιάχου στην Κνεσέτ / Φωτογραφία: Chip Somodevilla/Pool via AP
13/10/2025 12:54 UPD: 13/10/2025 16:36
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ γνώρισε την αποθέωση στην Κνεσέτ, το ισραηλινό κοινοβούλιο στην Ιερουσαλήμ, όπου εκφώνησε μια μακροσκελή ομιλία μετά την απελευθέρωση των ομήρων και τη συμφωνία ειρήνης στη Γάζα.
Αυτή την ώρα ο πρόεδρος των ΗΠΑ αναχωρεί για την Αίγυπτο, για τη Σύνοδο Ειρήνης, και στο αεροδρόμιο τον αποχαιρετά ο Μπ. Νετανιάχου, ο οποίος δεν θα πάει τελικά, όπως ανακοινώθηκε, παρά την πρόσκληση του Αλ Σίσι.
LIVE: Prime Minister Benjamin Netanyahu and his wife Sara, with President Isaac Herzog and his wife Michal, bid farewell to U.S. President Trump upon his departure at Ben-Gurion International Airport. https://t.co/e5ZEkyHgAF
— Prime Minister of Israel (@IsraeliPM) October 13, 2025
Ο Ντόναλντ Τραμπ μπήκε στην αίθουσα της Κνεσέτ, σε κλίμα αποθέωσης, συνοδευόμενος από τον πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου, τον Ισραηλινό πρόεδρο Ισαάκ Χέρτζογκ και τον πρόεδρο της ισραηλινής Βουλής, Αμίρ Οχάνα. Όπως γράφει το Israel Times, οι Ισραηλινοί βουλευτές χειροκροτούσαν τον Ντόναλντ Τραμπ επί 2,5 λεπτά.
Οι βουλευτές και τα μέλη του ακροατηρίου χειροκρότησαν επίσης τον πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου, με ορισμένους να φωνάζουν το παρατσούκλι του, «Μπίμπι».
Ο Τζάρεντ Κούσνερ, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο, ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, ο πρέσβης Μάικ Χάκαμπι και άλλοι ανώτεροι αξιωματούχοι δέχτηκαν επίσης χειροκροτήματα, καθώς ο πρόεδρος της Κνεσέτ, Αμίρ Οχάνα, τους ανέφερε έναν προς έναν κατά τη διάρκεια μιας μακροσκελούς εισαγωγής πριν από την ομιλία του Τραμπ.
Η ιστορική ομιλία Τραμπ στο ισραηλινό κοινοβούλιο
«Σας ευχαριστώ θερμά όλους. Είναι μεγάλη τιμή. Πολύ ωραίο μέρος εδώ. Είμαστε εδώ σήμερα, σε μια μέρα χαράς, ελπίδας, ανανεωμένης πίστης. Να ευχαριστήσουμε τον παντοδύναμο θεό του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ. Μετά από δύο έτη σκότους, 20 θαρραλέοι όμηροι γύρισαν στις αγκαλιές των οικογενειών τους. 28 επιστρέφουν στο ιερό έδαφος. Τα όπλα έχουν σιγήσει και ο ήλιος ανατέλλει σε μια ιερή Γη που είναι Γη ειρήνης. Η βοήθεια του Θεού θα οδηγήσει σε ειρήνη εις τους αιώνες των αιώνων. Πρόκειται για την ιστορική αυγή μιας νέας Μέσης Ανατολής», είπε αρχικά ο Ντ. Τραμπ.
Παράλληλα, ευχαρίστησε τις αραβικές χώρες που βοήθησαν στις διαπραγματεύσεις. Ξεχωριστή αναφορά έκανε στον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου, καλώντας τον να σηκωθεί όρθιος. «Μπίμπι, παρακαλώ, σήκω όρθιος», δήλωσε καταχειροκροτούμενος. «Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Μπίμπι, φοβερή δουλειά».
«Θα είναι η χρυσή εποχή του Ισραήλ και η χρυσή εποχή της Μέσης Ανατολής. Όλοι πίστευαν πως αυτό που έγινε ήταν ανέφικτο, όμως δεν χάναμε τον καιρό μας.
Όλα αρχίζουν να αλλάζουν προς το καλύτερο από αυτή τη χρονική στιγμή.
Κερδίσαμε αυτόν τον αγώνα, εδώ στη Μέση Ανατολή. Και στην Ουκρανία νόμιζα θα τα κατάφερνα πιο γρήγορα από ό,τι στο Ισραήλ».
«Όλα αρχίζουν να αλλάζουν προς το καλύτερο από αυτή τη χρονική στιγμή», τόνισε ο Τραμπ, κάνοντας ξεχωριστή αναφορά στον ρόλο που διαδραμάτισε ο ειδικός απεσταλμένος του στη Μέση Ανατολή Στιβ Γουίτκοφ. «Είναι πολύ ωραίος τύπος, όλοι τον αγαπούν, τον σέβονται».
Παράλληλα, ευχαρίστησε τις αραβικές χώρες για τη συνδρομή τους στην επίτευξη συμφωνίας με τη Χαμάς.
Η ομιλία του Τραμπ διακόπηκε για λίγο καθώς αποβλήθηκε από την αίθουσα ένας βουλευτής. «Αυτό ήταν πολύ αποτελεσματικό» σχολίασε από το βήμα ο Τραμπ.
Στη συνέχεια έκανε αναφορά στον ρόλο που είχαν η κόρη του, Ιβάνκα, αλλά και ο Μάρκο Ρούμπιο. «Προβλέπω ότι ο Μάρκο θα είναι ο καλύτερος ΥΠΕΞ στην ιστορία των ΗΠΑ. Εμείς πολεμήσαμε. Ποιος πίστευε, Μάρκο, ότι αυτό θα συμβεί και θα φτάσουμε εδώ.
Φυσικά, ξέρετε πως εμείς κερδίσαμε τον Α΄ και τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με αποφασιστικότητα. Τώρα έχουμε τον ισχυρότερο στρατό από ποτέ. Εγώ ανοικοδόμησα τον στρατό.
«Θέλω να σταματάω τους πολέμους και φαίνεται ότι λειτουργεί αυτό. Οκτώ πόλεμοι έληξαν επί της προεδρίας μου. Αισθάνομαι υπέροχα όταν λέω τη φράση “οι όμηροι είναι πίσω”», τόνισε ο Τραμπ.
«Ο μακρύς εφιάλτης του πολέμου λαμβάνει τέλος και για τους Ισραηλινούς και για τους Παλαιστίνιους», υπογράμμισε ο κ. Τραμπ. «Οι ΗΠΑ είναι πάντα δίπλα στο Ισραήλ και ποτέ δεν ξεχνάει».
«Ρίξαμε 14 βόμβες στο Ιράν και τους εξουδετερώσαμε. Αν δεν το είχαμε κάνει τότε, θα υπήρχε ένα μαύρο σύννεφο πάνω από τη σημερινή συμφωνία. Τρεις φορές τον χρόνο κάναμε ασκήσεις για αυτή την επίθεση, και ας υποθέσουμε πως το Ιράν είχε πυρηνικά όπλα, δεν θα ήμασταν εδώ σήμερα ακόμα και αν είχε υπογραφεί η συμφωνία. Θα υπήρχε ένα μαύρο σύννεφο πάνω από τη Μέση Ανατολή.
Τώρα πρέπει να επικεντρωθούμε στη Ρωσία. Να τελειώνουμε με αυτό.
Οι ΗΠΑ υποστηρίζουν τον νέο πρόεδρο του Λιβάνου και τον τερματισμό της Χεζμπολάχ.
Οι άνθρωποι σήμερα χορεύουν στους δρόμους χωρών. Σε χώρες που δεν θα χόρευαν ποτέ.
Η Γάζα θα αποστρατιωτικοποιηθεί, η Χαμάς θα αφοπλιστεί και η ασφάλεια του Ισραήλ δεν πρόκειται να τεθεί πλέον εν αμφιβόλω. Κανείς δεν θέλει να επαναληφθούν οι φρικαλεότητες.
Σύντομα θα συναντηθώ με τις πιο πλούσιες χώρες του κόσμου. Μαζί δείξαμε ότι η ειρήνη δεν είναι μια ελπίδα που ονειρευόμαστε. Η Μέση Ανατολή είναι έτοιμη να αγκαλιάσει την εξαιρετική δυναμική της.
Οι δεκαετίες τζιχαντισμού και αντισημιτισμού ήταν μια καταστροφή και γύρισαν μπούμερανγκ.
Θα θέλαμε όλοι να είμαστε μαζί στις Συμφωνίες του Αβραάμ. Είχαμε τον χειρότερο πρόεδρο όλων των εποχών στις ΗΠΑ και ο Μπαράκ Ομπάμα δεν απέχει και πολύ από εκεί.
Έχετε επανέλθει ισχυροί. Έλεγα στον “Μπίμπι” ότι έχει έρθει η ώρα.
Αλλά ο κόσμος αγαπάει ξανά το Ισραήλ και ο κόσμος στο τέλος κερδίζει. Ήταν μία περίοδο τους τελευταίους μήνες που ο κόσμος ήθελε ειρήνη. Μπίμπι, θα σε θυμούνται για αυτό για πάρα πολλά χρόνια. Σε συγχαίρω γιατί είχε το σθένος να πεις «τέρμα, κερδίσαμε». Ήθελε κότσια για να γίνει αυτό.
Τώρα ήρθε η ώρα να ανοικοδομήσουμε. Δεν θέλουμε να ξανασυμβεί αυτό και οι κάτοικοι της Γάζας να οικοδομήσουν σταθερότητα και να πάρουν αυτό που αξίζουν τα παιδιά τους μετά από δεκαετίες τρόμου.
Να κάνουμε το Συμβούλιο της Ειρήνης.
Θα υπάρξει ανοικοδόμηση της Γάζας. Αυτό που θα γίνει θα είναι κάτι που θα σας εντυπωσιάσει. Θέλουμε να είναι καλό για το Ισραήλ. Τα χρήματα που υπάρχουν είναι πάρα πολλά.
Ευχαριστώ τα αραβικά κράτη που θα βοηθήσουν στην ανοικοδόμηση της Μέσης Ανατολής.
Κερδίσατε και τώρα μπορείτε να χτίσετε. Να κάνετε πράγματα που δεν είχατε φανταστεί στο παρελθόν, να κάνετε το “Θαύμα της Ερήμου”. Αντί για φρούρια και οχυρά να χτίζουμε σπίτια.
Ακόμα και για το Ιράν η χείρα φιλίας είναι εδώ. Πάντα κάνω συμφωνίες στη ζωή μου. Είμαι καλός στο να κάνω συμφωνίες.
Θέλουμε να ζήσουμε σε ειρήνη, όχι απειλές πάνω από τα κεφάλια μας και φυσικά καμία πυρηνική καταστροφή. Θέλουμε να αναγνωρίζει το κράτος του Ισραήλ. Και φυσικά το λέω προς το Ιράν είμαστε έτοιμοι, θα είναι η καλύτερη απόφαση που θα έχει λάβει ποτέ. Το Ιράν έχει καλούς ανθρώπους, δεν θέλουν να βλέπουν αυτά που γίνονται στη χώρα τους.
Το κράτος του Ισραήλ είναι ισχυρό, θα ζήσει και θα ακμάσει για πάντα. Πάντα θα παραμένει ένας σημαντικός σύμμαχος των ΗΠΑ. Έχετε κάνει πολύ καλή δουλειά σε στρατιωτικό επίπεδο.
Ως πρόεδρος τερμάτισα την καταστροφή και το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν με την επιχείρηση εκεί. Μετά από χρόνια υποσχέσεων που δεν τήρησαν προηγούμενοι πρόεδροι των ΗΠΑ. Επί δεκαετίες όλοι οι πρόεδροι έλεγαν θα το κάνουμε. Εγώ τήρησα την υπόσχεσή μου και έφερα την πρεσβεία των ΗΠΑ την Ιερουσαλήμ.
Τα τελευταία δύο χρόνια συνάντησα οικογένειες και Ισραηλινούς που είχαν απαχθεί και είδα τους χειρότερους εφιάλτες. Εκεί είδα και τη δύναμη που σου δίνουν οι φίλοι και έχεις τη δύναμη να συνεχίζεις.
Είναι μεγάλη μου τιμή σήμερα να βρίσκονται εδώ στην αιώνια πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ. Ένα ισχυρό μέλλον περιμένει την περιοχή. Ήταν ένα θαύμα αυτό που κάνατε.
Αν το σκεφτούμε καλά, είστε πιο ασφαλείς σήμερα.
Αποστρέψτε το κακό και να κάνετε το καλό.
Σε αυτή την πανέμορφη πλάση υπάρχει ελπίδα στις καρδιές των ανθρώπων. Ο λαός του Ισραήλ ποτέ δεν έχει παραδώσει τα όπλα δεν έχει ενδώσει σε απειλές. Ο λαός της Αμερικής δεν έχασε ποτέ την πίστη του.
Τώρα λοιπόν ας χτίσουμε ένα μέλλον που όλοι οι λαοί θα είναι υπερήφανοι.
Θα έχουμε ελπίδα στο πραγματικό κέντρο όλου του κόσμου. Όλα τα έθνη στη Μέση Ανατολή θα είναι πιο ισχυρά σε σχέση με το παρελθόν.
Ευχαριστώ για την τιμή. Αγαπώ το Ισραήλ, είμαι μαζί σας μέχρι τέλους. Ο Θεός να σας ευλογεί, να ευλογεί τις ΗΠΑ και να ευλογεί τη Μέση Ανατολή. Σας ευχαριστώ θερμά».
Με το κλείσιμο της ομιλίας του Ντόναλντ Τραμπ, η οποία κράτησε μία ώρα, οι παρευρισκόμενοι χειροκροτούσαν όρθιοι, φωνάζοντας το όνομα του.
Η ομιλία Νετανιάχου στην Κνεσέτ
Στην ομιλία του ο Μπένιαμιν Νετανιάχου είπε:
«Καλώς ήρθατε στο Ισραήλ. Αυτή η μέρα θα εγγραφεί στα αναλόγια της Ιστορίας και εσείς κύριε Τραμπ είστε εγγεγραμμένος στην Ιστορία του κόσμου.
Οταν πριν από μία ώρα ενημερωθήκαμε ότι όλοι οι ζωντανοί όμηροι γύρισαν πίσω, ήταν στιγμή χαράς, πόσο πολύ περιμέναμε να έρθει η στιγμή αυτή. Σας ευχαριστώ πολύ κύριε πρόεδρε, σας ευχαριστώ κύριε Τραμπ.
Η Κνεσέτ σας καλωσορίζει.
Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να σας ευχαριστήσω, αναγνωρίσατε την κυριαρχία του Ισραήλ στα υψίπεδα του Γκολάν. Σας ευχαριστώ γιατί είχατε το σθένος να αντιμετωπίσετε τα ψέματα που ειπώθηκαν στα Ηνωμένα Εθνη για το Ισραήλ.
Ευχαριστώ θερμά γιατί εσείς φέρατε πίσω τις συμφωνίες του Αβραάμ.
Φίλοι μου, είναι μόνο ένας μερικός κατάλογος ευχαριστιών, ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο μεγαλύτερος φίλος που είχε και έχει στον Λευκό Οίκο το κράτος του Ισραήλ».
«Λόγω των ηρώων στρατιωτών του Ισραήλ, το έθνος μας θα επιβιώσει, θα ακμάσει και θα έχει ειρήνη»
Στη συνέχεια ο Νετανιάχου τόνισε πως «σήμερα σήμανε το τέλος ενός πολέμου 2 ετών που είχε ξεκινήσει στις 7 Οκτωβρίου.
Θυμόμαστε τους χιλιάδες τρομοκράτες της Χαμάς που μπήκαν στις πόλεις μας, τους χιλιάδες ανθρώπους που δολοφόνησε η Χαμάς. Θυμόμαστε τους νέους Ισραηλινούς και ό,τι αντιμετώπισαν στο φεστιβάλ Νόβα. Θυμόμαστε όσους σύρθηκαν στα μπουντρούμια της Χαμάς. Αυτά τα τέρατα παίρνουν μωρά ως ομήρους. Ως απάντηση το Ισραήλ έκανε αυτό που έπρεπε, θέλαμε να κατατροπώσουμε τους εχθρούς μας και να απελευθερώσουμε τους ομήρους μας.
Το Ισραήλ πέτυχε μεγάλες νίκες κατά της Χαμάς και φυσικά κατά του Ιράν.
Το τίμημα αυτών των νικών ήταν βαρύ. Σχεδόν 2.000 Ισραηλινοί επίλεκτοι χάθηκαν, άφησαν πίσω τους οικογένειες. Στις οικογένειες των πεσόντων θέλω να πω ότι ξέρω τον βαθύ σας πόνο, ξέρω την ανείπωτη θλίψη που θα σας συνοδεύει για το υπόλοιπο της ζωής. Το κράτος του Ισραήλ σκύβει μπροστά σας. Λόγω αυτών των ηρώων το έθνος μας θα επιβιώσει, θα ακμάσει και θα έχει ειρήνη».
«Οι εχθροί του Ισραήλ καταλαβαίνουν τώρα πως το Ισραήλ είναι εδώ»
«Οι Εβραίοι έχουν βγει από τη στάχτη τους ξανά και ξανά. Εχουμε πει ποτέ ξανά δεν θα είμαστε ανυπεράσπιστοι. Πληρώσαμε βαρύ τίμημα σε αυτόν τον πόλεμο αλλά οι εχθροί μας κατανοούν πως η επίθεση στο Ισραήλ ήταν ένα μεγάλο λάθος. Οι εχθροί του Ισραήλ καταλαβαίνουν πως το Ισραήλ είναι εδώ.
Σήμερα είναι μία μνημειώδης στιγμή. Στην αρχή του πολέμου υποσχέθηκα να φέρω τους ομήρους στο σπίτι και σήμερα με τη βοήθεια Τραμπ και τις θυσίες των στρατιωτών του Ισραήλ εκπληρώνουμε αυτήν την υπόσχεση».
«Θέλω να είστε ο πρώτος μη Ισραηλινός που θα λάβει το βραβείο του Ισραήλ»
Κύριε πρόεδρε, κύριε Τραμπ φέρατε την Αμερική πίσω στο προσκήνιο ξανά, στη θέση του οδηγού. Υπάρχει ένας καιρός και ένας καιρός για πόλεμο, τα τελευταία 2 έτη ήταν έτη πολέμου, τα επόμενα ελπίζουμε πως θα είναι αυτά της ειρήνης. Ειρήνη μέσα στο Ισραήλ και ειρήνη έξω από το Ισραήλ.
Αδημονώ να συνεχίσω να πορεύομαι με εσάς.
Ως πρωθυπουργός του Ισραήλ τείνω χείρα φιλίας σε όλους, Το Ισραήλ πάντοτε θα θέλει την ειρήνη. Η ελπίδα είναι η ισχύς μας. Να επεκτείνουμε το κύκλο της ειρήνης
Ευχαριστώ θερμά για όλα όσα έχετε κάνει για εμάς. Θέλω να είστε ο πρώτος μη Ισραηλινός που θα λάβει το βραβείο του Ισραήλ. Η υψίστη τιμή προς τον καλύτερο μας φίλο.
Οταν οι άλλοι μας εγκατέλειψαν εσείς ήσασταν στο πλευρό μας. Ευχαριστώ γι αυτό το μονοπάτι ειρήνης.
Ετσι ήρθαμε σε αυτή την ημέρα αγαπητέ μου Ντόναλντ.
«Είστε ένας κολοσσός που θα γραφτεί στα αναλόγια της Ιστορίας»
«Είστε ένας κολοσσός που θα γραφτεί στα αναλόγια της Ιστορίας», είπε νωρίτερα ο πρόεδρος της Κνεσέτ, Αμίρ Οχάνα, στην ομιλία του για τον Ντόναλντ Τραμπ, ενώ πρόσθεσε «ο κόσμος χρειάζεται περισσότερους Τραμπ».
Στη συνέχεια ανέφερε πως «δεν θα είχαμε φτάσει σε αυτό το σημείο της απελευθέρωσης των ομήρων εάν ο πρωθυπουργός Νετανιάχου δεν έκανε όσα έκανε», ενώ τόνισε πως του χρόνου θα προτείνουν να λάβει ο Ντόναλντ Τραμπ το Νόμπελ Ειρήνης, καθώς δεν υπάρχει κανένας άλλος που να το αξίζει. «Κύριε πρόεδρε, δεν υπήρχε ούτε ένα άτομο σε όλο τον πλανήτη που έπαιξε τόσο μεγάλο ρόλο ώστε να φέρετε την ειρήνη. Αποδείξατε ότι η πραγματική ειρήνη μπορεί να αποκτηθεί μόνο με την ισχύ. Θα υποβάλουμε την υποψηφιότητα σας για το Νόμπελ Ειρήνης για του χρόνου».
«Μέσα σε μία νύχτα από την εκλογή Τραμπ άλλαξαν όλα. Κύριε πρόεδρο με την υποστήριξή σας στο Ισραήλ εξασφαλίσαμε μία επιστροφή ομήρων και με τη στενή συνεργασίας σας τελειώσαμε τον πόλεμο. Είχατε δίκιο, είχαμε δίκιο
Η Χαμάς ενέδωσε. Πετύχατε κάτι που κανείς δεν πίστευε ότι θα γίνει.
Και θα ήθελα να ευχαριστήσω και τη διαπραγματευτική μας ομάδα.
Ποτέ δεν έχω δει κανέναν να κινεί τον κόσμο τόσο γρήγορα, με τέτοια αποφασιστικότητα όπως ο πρόεδρος Τραμπ».
Τι έγραψε νωρίτερα ο Τραμπ στο βιβλίο επισκεπτών της Κνεσέτ
«Είναι μεγάλη τιμή για εμένα. Μια καταπληκτική και όμορφη ημέρα, μια νέα αρχή», έγραψε νωρίτερα ο Τραμπ στο βιβλίο επισκεπτών της Κνεσέτ, υπό το βλέμμα του προέδρου του ισραηλινού κοινοβουλίου Αμίρ Οχάνα και του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου.
Credit: Noam Moshkowitz/Knesset Spokesperson pic.twitter.com/mPjLzctcEo
— The Jerusalem Post (@Jerusalem_Post) October 13, 2025
Οταν ρωτήθηκε από τους δημοσιογράφους αν ο πόλεμος στη Γάζα τελείωσε, ο Τραμπ απάντησε «ναι», ενώ εκτίμησε ότι η Χαμάς θα αφοπλιστεί, όπως προβλέπεται στο ειρηνευτικό σχέδιο.
Κόκκινα καπέλα με σύνθημα «Τραμπ, ο πρόεδρος της ειρήνης» στην Κνεσέτ
Πριν από την ομιλία του Ντόναλντ Τραμπ στην ολομέλεια της Κνεσέτ, το προσωπικό του ισραηλινού κοινοβουλίου μοίρασε στους παρευρισκόμενους κόκκινα καπέλα, φτιαγμένα για να θυμίζουν εκείνα της καμπάνιας «Make America Great Again».
Τα καπέλα, που διανεμήθηκαν εντός του κτηρίου της Κνεσέτ, φέρουν τη φράση «Trump the peace president» («Τραμπ, ο πρόεδρος της ειρήνης») αντί για το διάσημο πλέον προεκλογικό σύνθημα του Τραμπ.
iefimerida.gr
Το πρελούδιο της προδοσίας που εξυφαίνεται στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου περιγράφει με κυνισμό ο Τούρκος αναλυτής Μεχμέτ Ογκουτσού σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα «Yetkin Report» με βάση την ομιλία που απηύθυνε στο πανεπιστήμιο του Cambridge, σε ημερίδα που διοργάνωσε το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, στο πλαίσιο της Στρατηγικής Συνόδου Κορυφής Ην. Βασιλείου – Ελλάδας.
Ο Τούρκος πρώην διπλωμάτης, εξειδικευμένος σε θέματα γεωπολιτικής, ενέργειας, επενδύσεων και βιώσιμης ανάπτυξης, ξετύλιξε ολόκληρο το νήμα των τουρκικών επιδιώξεων για συνεκμετάλλευση των πηγών στην ευρεία περιοχή, επισημαίνοντας με απλά λόγια και φτιασιδωμένο περιτύλιγμα το γνωστό τουρκικό «ποίημα» ότι τίποτε δεν μπορεί να γίνει σε Αιγαίο και Αν. Μεσόγειο χωρίς την Τουρκία. Ο Μ. Ογκουτσού, αποδομεί την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ, λέγοντας ότι στην Ευρώπη δεν υπάρχει κοινή αντίληψη ασφάλειας και το περίφημο «άρθρο 5» της Συμμαχίας (όλοι για έναν) είναι κενό σύνθημα.
Σημειώνει ότι η ενέργεια είναι πλέον το «κλειδί» για την ειρήνη, ότι οι ενεργειακές γραμμές Ισραήλ – Κύπρου – Κρήτης και Τουρκίας – Ευρώπης συνιστούν θεμέλιο ανθεκτικότητας της ειρήνης (!), ότι η Τουρκία είναι μέρος της ευρωπαϊκής ασφάλειας και ότι ο ενεργειακός ορυκτός πλούτος Ελλάδας και Τουρκίας μπορεί να αποβεί κοινά επωφελής. Προτείνει τη δημιουργία κοινού κέντρου ασφάλειας θαλάσσιων ενεργειακών υποδομών, κοινές ασκήσεις έρευνας – διάσωσης, κοινά επενδυτικά κεφάλαια και καταλήγει υπογραμμίζοντας ότι Τουρκία και Ελλάδα πρέπει να σταματήσουν να βλέπουν η μία την άλλη ως απειλή. «Η Τουρκία και η Ελλάδα πρέπει να συναντηθούν όχι στην κορυφή του παγόβουνου, αλλά στο υποκείμενο στρώμα κοινών συμφερόντων, ενέργειας και σοφίας. Μόνο τότε μπορεί η Μεσόγειος να γίνει πραγματικά ξανά θάλασσα ειρήνης» αναφέρει χαρακτηριστικά.
«Η Τουρκία και η ανατολική Μεσόγειος καθώς συζητείται η ενεργειακή συνεργασία Ηνωμένου Βασιλείου – Ελλάδας. Συγγραφέας: Μεχμέτ Ογκουτσού: Οι προσπάθειες εξερεύνησης πετρελαίου της Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο αλλάζουν τόσο τις ενεργειακές όσο και τις στρατηγικές ισορροπίες στην περιοχή. Αυτή την εβδομάδα το Cambridge δεν είναι απλώς μια πανεπιστημιούπολη. Είναι ένα εργαστήριο όπου σφυρηλατούνται ιδέες για το πώς ο άξονας Ηνωμένου Βασιλείου – Ελλάδας – Τουρκίας θα διαμορφώσει το μέλλον της Ευρώπης. Φέτος, το Cambridge φιλοξένησε τη στρατηγική Σύνοδο Κορυφής Ηνωμένου Βασιλείου – Ελλάδας, που διοργανώθηκε από το “τύπου Νταβός” Οικονομικό Φόρουμ Δελφών, με τη συμμετοχή των ηγετών και των δύο χωρών. Από όσο γνωρίζω, ήμουν ο μόνος Τούρκος ομιλητής που προσκλήθηκε σε αυτή τη συνάντηση. Το θέμα μου ήταν να εντοπίσω ρεαλιστικούς, εφικτούς και αμοιβαία επωφελείς τομείς συνεργασίας στους τομείς της ασφάλειας, της ενέργειας και της τεχνολογίας.
Η Ευρώπη πρέπει τώρα να επαναπροσδιορίσει την έννοια της ασφάλειας. Ακόμα και εντός του ΝΑΤΟ οι αντιλήψεις για απειλές μεταξύ των χωρών είναι διαμετρικά αντίθετες. Για την Ελλάδα η Τουρκία μπορεί να θεωρηθεί ως ακόμα μεγαλύτερος κίνδυνος από τη Ρωσία. Ενώ τα κράτη της Βαλτικής επικεντρώνονται αποκλειστικά στη Μόσχα, η Μάλτα δίνει προτεραιότητα στα μεταναστευτικά κύματα. Η Βουλγαρία και η Μολδαβία δίνουν προτεραιότητα στην οικονομική αστάθεια. Και η Γαλλία δίνει προτεραιότητα στη διατήρηση της επιρροής της στην Αφρική. Τελικά, υπάρχει μια εταιρική σχέση στην Ευρώπη, αλλά δεν υπάρχει κατανόηση της κοινής ασφάλειας.
Αυτό αποδυναμώνει την αποτρεπτική ικανότητα της ηπείρου. Οπως αποδείχτηκε στις περιπτώσεις της Νότιας Οσετίας, της Αμπχαζίας, της Κριμαίας, του Ντονμπάς και της Γάζας, η Ευρώπη έχει δει τα τρωτά της σημεία την τελευταία δεκαετία.
Αρθρο 5 του ΝΑΤΟ: Ενα ερωτηματικό. Το διάσημο άρθρο 5 του ΝΑΤΟ -“Ενας για όλους, όλοι για έναν”- παραμένει το καίριο σύμβολο της συμμαχίας. Αλλά σήμερα κανείς δεν είναι σίγουρος αν αυτό το άρθρο μπορεί πραγματικά να εφαρμοστεί. Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες δεν είναι έτοιμες για πόλεμο. Οι νεότερες γενιές ανησυχούν περισσότερο για το κόστος ζωής, παρά για την ασφάλεια. Η ένωση 27 ευρωπαϊκών χωρών είναι πλέον σχεδόν αδύνατη.
Επιπλέον, τα παραδείγματα διάβρωσης της αλληλεγγύης εντός της Συμμαχίας πολλαπλασιάζονται: επιβάλλεται εμπάργκο όπλων σε έναν σύμμαχο όπως η Τουρκία, απομακρύνεται από το πρόγραμμα F-35 και τιμωρείται για την απόκτηση του ρωσικού συστήματος S-400, το οποίο απέκτησε επειδή της αρνήθηκαν τους πυραύλους Patriot. Η τρομοκρατία αναγνωρίζεται ως κοινή απειλή, αλλά στο πεδίο βλέπουμε ότι κάποιοι από τους συμμάχους λένε ότι “αυτός που για σας είναι τρομοκράτης, για μας είναι μαχητής της ελευθερίας”. Η υποστήριξη που δίνεται στο YPG στη Συρία είναι το πιο εντυπωσιακό παράδειγμα αυτής της πραγματικότητας. Εάν η αρχή “όλοι για έναν” ισχύει μόνο για ορισμένους συμμάχους, το πνεύμα αυτής της συμμαχίας δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα συμβολικό σύνθημα.
Η Ουάσινγκτον δεν παίζει πλέον τον ρόλο του “φύλακα-προστάτη της Ευρώπης”. Η στρατηγική προσοχή της Αμερικής επικεντρώνεται πλέον στον Ινδο-Ειρηνικό, δηλαδή στην αντιμετώπιση της ανόδου της Κίνας και στη δημιουργία μιας νέας αρχιτεκτονικής ισχύος. Το μήνυμα, το οποίο άρχισε κατά την πρώτη τετραετία Τραμπ και άλλαξε τόνο αλλά όχι κατεύθυνση υπό τον Μπάιντεν, είναι σαφές: “Η Ευρώπη πρέπει τώρα να διασφαλίσει τη δική της ασφάλεια”.
Αυτή η νέα εξίσωση αναγκάζει την Ευρώπη να ανοικοδομήσει τόσο τη στρατιωτική της ικανότητα όσο και την ενεργειακή και τεχνολογική της ανθεκτικότητα. Σήμερα οι χώρες της Ε.Ε. αναγκάζονται να διαθέτουν περίπου το 3% του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος τους στην άμυνα. Αλλά η σύγχρονη ασφάλεια πρέπει να οικοδομηθεί όχι μόνο μέσω στρατιωτικών δαπανών, αλλά και μέσω της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού, της υποδομής δεδομένων και της τεχνολογικής κυριαρχίας. Ο πόλεμος έχει μεταφερθεί από τα τανκς στους αλγόριθμους: Η φύση του πολέμου έχει αλλάξει εντελώς. Τα drones έχουν αντικαταστήσει τα τανκς και οι κυβερνοομάδες έχουν αντικαταστήσει τους στρατούς.
Διαταραχές στον ενεργειακό εφοδιασμό, σπάνιες γαίες, οικονομική χειραγώγηση, όλα αυτά είναι τα “άοπλα όπλα” του 21ου αιώνα. Η αξία ενός νομίσματος μπορεί πλέον να είναι πιο αποτελεσματική από την εμβέλεια ενός πυραύλου, ένα σφάλμα λογισμικού πιο αποτελεσματικό από την ισχύ ενός στρατού. Η αποτροπή δεν είναι πλέον στρατιωτική. Εχει γίνει τεχνολογική και βασισμένη στη γνώση. Αυτό το ζήτημα τονίστηκε ιδιαίτερα στις συνεδρίες του Cambridge: η ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία δεν αναδύεται πλέον από τους παραδοσιακούς στρατούς, αλλά από εργαστήρια και κέντρα δεδομένων. Τεχνητή Νοημοσύνη, κβαντική υπολογιστική, επιτήρηση του Διαστήματος, ενεργειακή κυβερνοασφάλεια…
Η ασφάλεια σχεδιάζεται πλέον σε πανεπιστημιουπόλεις, κέντρα έρευνας και ανάπτυξης και πράσινα ενεργειακά πεδία. Τα δύο άκρα της Ευρώπης πρέπει να κάθονται στο ίδιο τραπέζι. Η σημερινή, ευρωπαϊκή ασφάλεια εξαρτάται από την ισορροπία και τον διάλογο που θα καθιερωθεί μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου στη Δύση και της Τουρκίας και της Ελλάδας στην Ανατολή. Μια κρίση στο Αιγαίο μπορεί να επηρεάσει το χρηματιστήριο του Λονδίνου, μια διακοπή ρεύματος στην ανατολική Μεσόγειο μπορεί να επηρεάσει τη βιομηχανία του Βερολίνου. Η γεωγραφία δεν είναι πλέον απλώς ένα σύνορο, είναι ένα γεωοικονομικό πεπρωμένο.
Η άποψη που εκφράστηκε συχνά στη σύνοδο κορυφής του Κέιμπριτζ ήταν: “Η άμυνα δεν αφορά πλέον την προστασία των συνόρων. Αφορά την προστασία της ενέργειας, των δεδομένων, του κλίματος και της τεχνολογίας”. Οταν η τεχνολογική και οικονομική δύναμη του Ηνωμένου Βασιλείου, η θαλάσσια κυριαρχία της Ελλάδας και η περιφερειακή αποτρεπτική ικανότητα της Τουρκίας συνδυαστούν, δεν θα είναι ο πιο αδύναμος κρίκος της Ευρώπης, αλλά ο πιο δυναμικός άξονας ασφαλείας της.
Ενέργεια: Η καρδιά της νέας ευρωπαϊκής ασφάλειας. Η ενέργεια δεν είναι πλέον απλώς ένας οικονομικός δείκτης. Είναι το “κλειδί” τόσο για την ειρήνη όσο και για την αποτροπή. Αυτή η έμφαση ήταν εμφανής στις συζητήσεις στο Cambridge και στην παρουσίασή μου.
Η Τουρκία και η Ελλάδα πρέπει να σταματήσουν να βλέπουν η μία την άλλη ως απειλές για την ασφάλειά τους. Και οι δύο είναι μέλη του ΝΑΤΟ. Και οι δύο αποτελούν ακρογωνιαίους λίθους της ευρωπαϊκής ασφάλειας. Δουλεύοντας μαζί, μπορούν να περιορίσουν την εισροή της Ρωσίας από τον Εύξεινο Πόντο μέχρι τη Μεσόγειο, να ενισχύσουν το πιο αδύναμο σημείο της ΝΑ Ευρώπης και να παρέχουν μια σταθερή ροή ενέργειας από την ανατολική Μεσόγειο, την Κασπία Θάλασσα και το Ιράν στην Ευρώπη.
Για να επιτευχθεί αυτό, θα πρέπει να ληφθούν χωρίς καθυστέρηση τα ακόλουθα βήματα οικοδόμησης εμπιστοσύνης:
• Ενα κοινό κέντρο ασφάλειας θαλάσσιων και ενεργειακών υποδομών (με ανταλλαγή πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο).
• Τακτικές ασκήσεις έρευνας και διάσωσης και καταστροφών (κοινές;).
• Κοινά επενδυτικά κεφάλαια σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
• Ακαδημαϊκά προγράμματα και προγράμματα ανταλλαγής νέων.
Το Ηνωμένο Βασίλειο μπορεί να διαδραματίσει έναν ρόλο διευκόλυνσης εδώ, όχι έναν μεσολαβητή. Το Λονδίνο, το οποίο απολαμβάνει καλές σχέσεις τόσο με την Αγκυρα όσο και με την Αθήνα, μπορεί να αναπτύξει ένα νέο μοντέλο συνεργασίας win-win όχι μόνο στην ασφάλεια, αλλά και στην ενέργεια, στα χρηματοοικονομικά, στον τουρισμό και τον πολιτισμό, εμπλέκοντας την Ευρωπαϊκή Ενωση σε αυτή τη διαδικασία.
Η ασφάλεια της Ευρώπης δεν γράφεται πλέον στον Βορρά, αλλά στη Μεσόγειο. Οι ενεργειακές γραμμές, τα καλώδια μεταφοράς ψηφιακών δεδομένων και οι αλυσίδες πράσινης τεχνολογίας καθορίζουν τη νέα γεωπολιτική αυτής της περιοχής. Ο δροσερός άνεμος του Cambridge ψιθυρίζει μια αλλαγή εποχής: “Η ασφάλεια δεν θα επιτευχθεί πλέον με όπλα, αλλά με πληροφορίες. Οχι με ανταγωνισμό, αλλά με συνεργασία”. Η Τουρκία και η Ελλάδα πρέπει να συναντηθούν όχι στην κορυφή του παγόβουνου, αλλά στο υποκείμενο στρώμα κοινών συμφερόντων, ενέργειας και σοφίας. Μόνο τότε μπορεί η Μεσόγειος να γίνει πραγματικά ξανά μια θάλασσα ειρήνης».
Από τους Alexander Cornwell, Nidal Al‑Mughrabi και Andrew Mills
13 Οκτωβρίου 2025, 13:59 (GMT+3) — Ενημερώθηκε πριν 50 λεπτά
Περίληψη
Τελευταίες εξελίξεις:
– Απελευθερώνονται Παλαιστίνιοι κρατούμενοι από ισραηλινές φυλακές
– Ο Τραμπ λαμβάνει παρατεταμένο χειροκρότημα στο ισραηλινό κοινοβούλιο
ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ / ΚΑΪΡΟ / ΝΤΟΧΑ, 13 Οκτωβρίου (Reuters) – Η Χαμάς απελευθέρωσε τη Δευτέρα τους 20 τελευταίους επιζώντες ισραηλινούς ομήρους στο πλαίσιο συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός διαμεσολαβούμενης από τις ΗΠΑ, ένα μεγάλο βήμα προς το τέλος δύο ετών καταστροφικού πολέμου στη Γάζα, καθώς ο Πρόεδρος Donald Trump διακήρυξε την «ιστορική αυγή μιας νέας Μέσης Ανατολής».
Οι ισραηλινές στρατιωτικές δυνάμεις ανακοίνωσαν ότι έλαβαν όλους τους ομήρους που επιβεβαιώθηκε ότι είναι ζωντανοί μετά τη μεταφορά τους από τη Γάζα από τον Ερυθρό Σταυρό, προκαλώντας ζητωκραυγές, αγκαλιές και κλάματα ανάμεσα σε χιλιάδες που περίμεναν στην «Πλατεία Ομήρων» στο Τελ Αβίβ. Παλαιστίνιοι κρατούμενοι και αιχμάλωτοι που απελευθερώθηκαν από το Ισραήλ στο πλαίσιο της συμφωνίας έφτασαν στη Λωρίδα της Γάζας και στη Δυτική Όχθη που τελεί υπό ισραηλινή κατοχή, με ξυρισμένα κεφάλια και κάποιοι εμφανώς πολύ αδύνατοι.
«Οι ουρανοί είναι ήρεμοι, τα όπλα σιωπούν, οι σειρήνες σωπαίνουν και ο ήλιος ανατέλλει σε μια Αγία Γη που επιτέλους είναι ειρηνική», επρόκειτο να πει ο Τραμπ στην Κνέσετ (το ισραηλινό κοινοβούλιο) σε ομιλία πριν πετάξει για την Αίγυπτο για σύνοδο κορυφής με στόχο τη δημιουργία συνθηκών για μια διαρκή ειρήνη στη Γάζα.
Ωστόσο, παραμένουν σημαντικά εμπόδια ακόμη και για τη διευθέτηση της σύγκρουσης στη Γάζα, πόσω μάλλον για το ευρύτερο, διαγενεακό ισραηλοπαλαιστινιακό ζήτημα ή άλλες μακροχρόνιες διαιρέσεις στη Μέση Ανατολή.
Σύνοδος – συνέχεια για το μέλλον της Γάζας
Η απελευθέρωση των ομήρων και των Παλαιστινίων κρατουμένων ήταν καθοριστικό στοιχείο της πρώτης φάσης της συμφωνίας για τη Γάζα, που ολοκληρώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στο αιγυπτιακό παραθαλάσσιο θέρετρο του Σαρμ ελ‑Σέιχ, όπου θα γίνει και η σύνοδος της Δευτέρας.
Πάνω από 20 ηγέτες κρατών θα μελετήσουν τα επόμενα βήματα βάσει του 20-σημειού σχεδίου ειρήνης του Τραμπ, δύο χρόνια μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, που κόστισε 1.200 ζωές και 251 άτομα πάρθηκαν ομήροι — η πιο αιματηρή ημέρα για τους Εβραίους μετά το Ολοκαύτωμα.
Οι ισραηλινές αεροπορικές επιθέσεις, οι βομβαρδισμοί και οι χερσαίες επιχειρήσεις με τεθωρακισμένα έχουν από τότε καταστρέψει τη Γάζα, σκοτώνοντας πάνω από 67.000 Παλαιστινίους, σύμφωνα με αξιωματούχους υγείας της λωρίδας, και ισοπεδώνοντας μεγάλο μέρος της, προκαλώντας μια ανθρωπιστική καταστροφή.
«Επέστρεψα, ο λαός του Ισραήλ ζει», λέει απελευθερωμένος όμηρος
Αρχικές φωτογραφίες έξι από τους απελευθερωμένους ισραηλινούς ομήρους που διανεμήθηκαν από τον ισραηλινό στρατό τους έδειχναν όρθιους, μερικούς να χαμογελούν και να συνομιλούν με στρατιώτες που τους υποδέχονταν.
Καθώς πετούσε από τη Γάζα με ισραηλινό ελικόπτερο, ο απελευθερωμένος όμηρος Guy Gilboa‑Dalal έγραψε σε έναν πίνακα μαρκαδόρου: «Επέστρεψα — ο λαός του Ισραήλ ζει», σύμφωνα με φωτογραφία που προβλήθηκε στην ισραηλινή τηλεόραση.
«Είμαι τόσο ενθουσιασμένη. Είμαι γεμάτη ευτυχία. Είναι δύσκολο να φανταστώ πώς νιώθω αυτή τη στιγμή. Δεν κοιμήθηκα όλη την νύχτα», είπε η Viki Cohen, μητέρα του ομήρου Nimrod Cohen, καθώς μετέβαινε στο Reim, ένα ισραηλινό στρατιωτικό στρατόπεδο όπου μεταφέρονταν οι όμηροι.
Στη Γάζα, περίπου δώδεκα ένοπλοι με καλυμμένα πρόσωπα και μαύρα ρούχα, προφανώς μέλη της ένοπλης πτέρυγας της Χαμάς, έφτασαν στο Νοσοκομείο Nasser όπου είχε στηθεί σκηνικό με στάδιο και καρέκλες για να καλωσορίσουν τους επιστρέφοντες Παλαιστίνιους κρατουμένους.
(Πλαίσιο εικόνας) Ένα όχημα του Ερυθρού Σταυρού κινείται κατά μήκος δρόμου πριν από την αναμενόμενη απελευθέρωση ομήρων που κρατούνται στη Γάζα από την αιματηρή επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023, στο πλαίσιο συμφωνίας ανταλλαγής ομήρων — κρατουμένων ανάμεσα στη Χαμάς και το Ισραήλ, στην Khan Younis, νότια Λωρίδα της Γάζας, 13 Οκτωβρίου 2025. REUTERS / Ramadan Abed
«Ελπίζω ότι αυτές οι εικόνες να σηματοδοτήσουν το τέλος αυτού του πολέμου. Χάσαμε φίλους και συγγενείς, χάσαμε τα σπίτια μας και την πόλη μας», δήλωσε ο Emad Abu Joudat, 57 ετών, πατέρας έξι παιδιών από την Πόλη της Γάζας, καθώς παρακολουθούσε τις προετοιμασίες της παράδοσης μέσω του τηλεφώνου του.
ΠΙΘΑΝΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ
Η κυβέρνηση Τραμπ μεσολάβησε για τη συμφωνία μαζί με την Αίγυπτο, το Κατάρ και την Τουρκία, με την επόμενη φάση να προβλέπει τη δημιουργία ενός διεθνούς οργάνου — ενός «Συμβουλίου Ειρήνης» — υπό την ηγεσία του Τραμπ.
Ωστόσο, πολλά θα μπορούσαν ακόμη να πάνε στραβά: Βήματα στα οποία έχουν σκοντάψει προηγούμενες προσπάθειες εκεχειρίας δεν έχουν ακόμη συμφωνηθεί. Αυτά περιλαμβάνουν το πώς θα κυβερνηθεί το πυκνοκατοικημένο παράκτιο έδαφος όταν τελειώσουν οι συγκρούσεις, καθώς και την τελική μοίρα της Χαμάς.
Η εμφάνιση της Χαμάς τη Δευτέρα με μαχητές συγκεντρωμένους στο Νοσοκομείο Nasser υπογράμμισε τη πιθανή δυσκολία να κατευναστούν οι ισραηλινές ανησυχίες για τη συνεχιζόμενη κυριαρχία της ισλαμιστικής μαχητικής οργάνωσης στη Γάζα, την οποία κυβερνά από το 2007.
Ένοπλοι της Χαμάς σκότωσαν 32 μέλη αυτού που αποκάλεσαν «συμμορία» στην Πόλη της Γάζας κατά τη διάρκεια καταστολής ασφαλείας που ξεκίνησε μετά την αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων στο πλαίσιο της εκεχειρίας, δήλωσε τη Δευτέρα παλαιστινιακή πηγή ασφαλείας.
Καθώς εισερχόταν στην Κνέσετ, ο Τραμπ δήλωσε ότι η Χαμάς θα συμμορφωθεί με πρόβλεψη του σχεδίου του να αφοπλιστεί, αν και η οργάνωση το έχει αποκλείσει μέχρι να επιτευχθεί παλαιστινιακή κρατική υπόσταση.
Περαιτέρω αγκάθια ενδέχεται να περιλαμβάνουν τη συνεχιζόμενη αποχώρηση του Ισραήλ από τη Λωρίδα της Γάζας πέρα από τις γραμμές στις οποίες υποχώρησε τις τελευταίες ημέρες, και κινήσεις προς τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους — ένα ενδεχόμενο που απορρίπτουν πολλοί Ισραηλινοί.
Ο Τραμπ είναι μόλις ο τέταρτος Αμερικανός πρόεδρος που απευθύνεται στην Κνέσετ, μετά τον Jimmy Carter το 1979, τον Bill Clinton το 1994 και τον George W. Bush το 2008, και έγινε δεκτός με σχεδόν ομόφωνη παρατεταμένη επευφημία. Ο πρόεδρος της Κνέσετ, Amir Ohana, δήλωσε ότι το Ισραήλ θα προτείνει τον Τραμπ για το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης 2026.
ΘΑΛΑΣΣΑ ΕΡΕΙΠΙΩΝ
Οι σοροί 26 επιβεβαιωμένα νεκρών ομήρων, καθώς και άλλων δύο αγνοουμένων, θα παραδοθούν επίσης τη Δευτέρα. Έχει συσταθεί επιτροπή για τον εντοπισμό σορών που πιθανώς χάθηκαν στα ερείπια και το χάος της Γάζας.
Δεκάδες λεωφορεία μετέφεραν ορισμένους από τους σχεδόν 2.000 Παλαιστινίους κρατουμένους που απελευθερώθηκαν από ισραηλινές φυλακές στο πλαίσιο της συμφωνίας στη Γάζα.
Οι περισσότεροι ήταν κρατούμενοι που συνελήφθησαν από τις ισραηλινές δυνάμεις κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γάζα, αλλά η ομάδα περιλάμβανε και 250 κρατουμένους καταδικασμένους για συμμετοχή σε φονικές επιθέσεις ή κρατούμενους με την υποψία παρόμοιων παραπτωμάτων ασφαλείας.
Δύο χρόνια πολέμου έχουν μετατρέψει τη Γάζα σε μια θάλασσα ερειπίων, με σχεδόν όλους τους 2,2 εκατομμύρια κατοίκους της να είναι άστεγοι. Έχει επίσης αναδιαμορφώσει τη Μέση Ανατολή μέσω παρακείμενων ισραηλινών συγκρούσεων με το Ιράν, τη Χεζμπολάχ του Λιβάνου που υποστηρίζεται από την Τεχεράνη, και τους Χούθι της Υεμένης.
Ο επικεφαλής ανθρωπιστικής βοήθειας του ΟΗΕ, Tom Fletcher, δήλωσε στο X ότι το Ισραήλ ενέκρινε την αποστολή περισσότερων επειγόντων προμηθειών και η κύρια υπηρεσία του ΟΗΕ που δραστηριοποιείται στη Γάζα, η UNRWA, κάλεσε το Ισραήλ να της επιτρέψει να εργαστεί ανεμπόδιστα στην περιοχή.
Του Μιχαήλ Λιάπη,
Αποκαρδιωτική είναι η εικόνα της κλειστής πλέον ιστορικής Αγοράς Μοδιάνο καθώς όλα τα καταστήματα που στεγάζονταν μετά την μεγάλη ανακαίνιση δεν… έπιασαν με αποτέλεσμα να βάλουν λουκέτο και τα λιγοστά που είχαν παραμείνει. Μάλιστα χαρακτηριστικό είναι ότι πολλοί που διατηρούσαν τα καταστήματά τους, άδειαζαν και τον τελευταίο εξοπλισμό που είχε απομείνει στο άδειο πλέον κουφάρι. Πλέον η ιστορική αγορά της πόλης της Θεσσαλονίκης, έχει αλλάξει χέρια και μετά την εν νέου διαμόρφωσή της αναμένεται να λειτουργήσει τα επόμενα χρόνια υπό νέο διαχειριστή.
Ειδικότερα, ο Όμιλος Φάις, που επένδυσε περισσότερα από 10 εκατ. ευρώ για να ανακαινίσει εκ βάθρων τη σκεπαστή αγορά και να την επαναφέρει στη ζωή της πόλης, προχώρησε πριν από λίγο καιρό στη μίσθωσή της στην εταιρεία Ergon των αδελφών Δούζη, γνωστή για τα επιτυχημένα projects γαστρονομίας και εστίασης στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Το deal, διάρκειας 12+3 ετών, φιλοδοξεί να δώσει νέα πνοή σε έναν χώρο που, παρά τη λαμπερή του αναγέννηση, δεν κατάφερε μέχρι σήμερα να αποδώσει τα αναμενόμενα και να σταθεί οικονομικά βιώσιμος.
Δείτε βίντεο του TyposThes από την εικόνα της αγοράς σήμερα:
