Ἡ κρίση στήν Γάζα, ἰδιαίτερα ἡ ἔνταση μεταξύ Ἰσραήλ καί Χαμάς, ἀποτελεῖ ἕνα ἀπό τά πιό κρίσιμα θέματα τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς Τουρκίας τά τελευταῖα χρόνια.

Ὁ Ταγίπ Ἐρντογάν, προσπαθῶντας νά γίνει «ἡ φωνή τοῦ παλαιστινιακοῦ ζητήματος» καί «ὁ προστάτης τῶν μουσουλμανικῶν πληθυσμῶν στήν περιοχή», ἔχει ἀποκομίσει κάποια ὀφέλη. Ἔχει, ὅμως, ὑποστεῖ καί ἀπώλειες. Ἄς ἐντοπίσουμε μαζί τά κύρια πεδία, ὅπου ἡ Τουρκία καί ὁ Ἐρντογάν ἔχουν πληγεῖ.

Ὁ Ταγίπ Ἐρντογάν ἔχει ἐπανειλημμένα κατηγορήσει τό Ἰσραήλ γιά πολεμικά ἐγκλήματα, γιά γενοκτονία, καί ὅτι χρησιμοποίησε τόν λιμό ὡς ὅπλο στήν Γάζα. Ἡ στάση αὐτή ὁδήγησε σέ ὄξυνση τῶν σχέσεων τῆς Τουρκίας μέ κάποιες χῶρες τῆς Δύσεως, οἱ ὁποῖες ἐνίοτε τόν βλέπουν ὡς κατασκευαστή ἐντάσεων παρά ὡς μεσολαβητή. Ἡ ἀντιπαράθεση τῆς Τουρκίας μέ τό Ἰσραήλ εἶχε κόστος στίς διπλωματικές της σχέσεις. Γιά παράδειγμα, τό καθεστώς τῆς Τουρκίας ἔναντι τῆς ΕΕ καί τῶν ΗΠΑ ἔχει πληγεῖ ὡς πρός τήν ἀξιοπιστία του, λόγῳ τῆς ἔντονης ρητορικῆς καί τῶν διαμαρτυριῶν, ὅπως ἔχουν ἐπισημάνει ἔγκυροι δυτικοί παρατηρητές.

Πλῆγμα ἐπίσης ἔχει ὑποστεῖ στίς ἐμπορικές της σχέσεις μέ τό Ἰσραήλ. Ἡ Τουρκία ἔχει διακόψει σέ μεγάλο βαθμό τό ἐμπόριο –εἰσαγωγές καί ἐξαγωγές– μέ τό Ἰσραήλ, κάτι πού σημαίνει ἀπώλεια ἐσόδων, πιθανῶν ἐπενδύσεων καί εὐκαιριῶν συνεργασίας σέ τομεῖς ὅπως τεχνολογία, ἐνεργειακά πρότζεκτ, τουρισμός. Ἔχει ἐπίσης πληγεῖ καί ὁ ἔμμεσος ἀντίκτυπος στόν διεθνῆ ἐπιχειρηματικό χαρακτῆρα τῆς Τουρκίας, ὅταν οἱ ἐπενδυτές διερωτῶνται πόσο σταθερός μπορεῖ νά εἶναι ἕνας ἑταῖρος πού ἀλλάζει τήν πολιτική του μέ βάση τίς ἑκάστοτε γεωπολιτικές κρίσεις.

Ἐνῷ ὁ Ἐρντογάν ἐπιδιώκει νά ἀναδειχθεῖ ὡς ἡγέτης τοῦ μουσουλμανικοῦ κόσμου καί ὑπέρμαχος τῆς παλαιστινιακῆς ὑποθέσεως, ἡ σύγκρουση στήν Γάζα ἔχει δημιουργήσει νέες καταστάσεις. Ὡς ἀπεδείχθη, ἄλλες χῶρες τῆς Μέσης Ἀνατολῆς μποροῦν νά ἐκμεταλλεύονται τίς ἀντιφάσεις ἤ τίς ἀσυνέπειες στήν πολιτική τῆς Τουρκίας γιά νά αὐξήσουν τή δική τους ἐπιρροή. Καί μήν ξεχνᾶμε ὅτι ὁ φόβος τῆς ἐπεκτάσεως τῆς συγκρούσεως, μέ συμμετοχή ἄλλων κρατῶν ἤ μέ ἐπιπτώσεις σέ σύνορα, ὑπεχρέωσε τήν Τουρκία νά ἰσορροπεῖ ἀνάμεσα σέ ρητορική ἀλληλεγγύης καί ἀποφυγή ἐνεργοῦ στρατιωτικῆς ἐμπλοκῆς, ἡ ὁποία θά μποροῦσε νά ἔχει μεγάλες συνέπειες.

Ἐσωτερικά, ὁ Ἐρντογάν ἔχει ἐπενδύσει στήν Γάζα ὡς ὑπόθεση πού συγκινεῖ καί κινητοποιεῖ τό ἀκροατήριό του, ἀφοῦ τό θέμα «ἀλληλεγγύη στούς Παλαιστίνιους» εἶναι δημοφιλές στήν Τουρκία. Ὡστόσο, ὑπάρχει ρίσκο, καθώς οἱ συνεχιζόμενες κρίσεις, ἡ οἰκονομία πού πιέζεται, ὁ πληθωρισμός, ἡ ἀκρίβεια καί ὅλα ὅσα περιλαμβάνει ἡ δύσκολη καθημερινότητα, τροφοδοτοῦν δυσφορία στίς μᾶζες. Ἄν ἡ ἀντιπαράθεση μέ τό Ἰσραήλ ἀποδειχθεῖ τελικά ὅτι δέν ἔφερε ἁπτά ὀφέλη στούς πολῖτες, τότε ἡ ἐσωτερική ἀπογοήτευση μπορεῖ νά στραφεῖ ἐναντίον του.

Ὁ Ταγίπ Ἐρντογάν, μέσα ἀπό τήν ἐνασχόλησή του μέ τήν κρίση στή Γάζα, ἔχει ἐνισχύσει τό διεθνές του προφίλ στήν ἰσλαμική καί ἴσως καί στήν ἀραβική κοινότητα καί ἔχει οἰκοδομήσει πολιτική τήν ὁποία τώρα θά πρέπει νά κεφαλαιοποιήσει.

Ἐκ παραλλήλου, ὅμως, ἔχει χάσει σοβαρό κομμάτι ἀπό τήν διεθνῆ ἀξιοπιστία του πρός τήν Δύση, ἔχει χάσει οἰκονομικά ὀφέλη ἀπό τίς σχέσεις μέ τό Ἰσραήλ, ἔχει μειωθεῖ ἡ δυνατότητα σταθερῶν συμφωνιῶν μέ δυτικές χῶρες καί πιθανόν ἔχει «ἐξαντλήσει» ἕνα κομμάτι τῆς ὑπομονῆς τοῦ ἐσωτερικοῦ τοῦ ἀκροατηρίου, ἄν δέν ὑπάρξουν σύντομα ἁπτά ἀποτελέσματα.

Ἡ κρίση στή Γάζα μπορεῖ νά ἀποτελέσει εὐκαιρία, ἀλλά ταυτοχρόνως ὑπογραμμίζει τά ὅρια τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, ὅταν αὐτή βασίζεται κυρίως στήν ρητορική καί τήν συμβολική στήριξη χωρίς νά ἐπιτυγχάνει σταθερές, βιώσιμες καί εὐεργετικές γιά τούς πολῖτες λύσεις.

estianews.gr

Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ γιά τήν ἐθνική μνήμη δέν γίνεται ποτέ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ.

Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ μιᾶς πορείας, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ μιᾶς ἀπεργίας πείνας, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ δακρυγόνων, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ μιᾶς νομικῆς ἀντιδικίας.

Τά Ἔθνη πού πιστεύουν στήν ἱστορία φροντίζουν νά τήν «μοχλεύουν» συχνά ἰδίᾳ πρωτοβουλίᾳ καί ὄχι ἐπ’ εὐκαιρίᾳ. Εἰκῇ καί ὡς ἔτυχε.

Τό Μνημεῖο τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτη «ἀνηγέρθη» μέ τήν μορφή κενοταφίου στά ἐπονομαζόμενα τότε Ἀνάκτορα τό 1932, μετά ἀπό προηγούμενη ἀπόφαση τοῦ τότε ὑπουργοῦ Στρατιωτικῶν Θεόδωρου Πάγκαλου τό 1926. Ἀπό ἀριστερά, ὅπως κοιτᾶμε τό μνημεῖο, εἶναι χαραγμένες οἱ μάχες στίς ὁποῖες ἔδωσαν τό «παρών» οἱ Ἕλληνες στρατιῶτες στόν Α΄ καί τόν Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο καί στήν Μικρασιατική Ἐκστρατεία. Ἀπό δεξιά, ὅπως κοιτᾶμε, εἶναι χαραγμένες οἱ μάχες στίς ὁποῖες ἔδωσαν τό «παρών» Ἕλληνες στρατιῶτες στόν Α΄ καί τόν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στήν Κορέα, στόν Ἀττίλα, σύμφωνα μέ κάποιες ἀναφορές, ἀκόμη καί στίς μάχες τῆς Οὐκρανίας μετά τήν Ὀκτωβριανή Ἐπανάσταση.

Εἶμαι πολύ σκεπτικός γιά τό ἄν, τήν ὥρα πού συνέτασσε τήν ἀνάρτησή του ὁ Πρωθυπουργός, τήν περασμένη Κυριακή, θυμόταν ἔστω ἕνα ὄνομα μάχης πού εἶναι χαραγμένο στόν Ἄγνωστο Στρατιώτη. Ἄν θυμόταν ὅτι πίσω ἀπό τούς Εὔζωνες ὑπάρχουν μεταξύ ἄλλων τά τοπωνύμια:

Σαραντάπορον, Λαζαράδες, Γιαννιτσά, Θεσσαλονίκη, Κορυτσά, Ἀετοράχη, Μπέλλες, Μοναστήρι, Στρυμών, Δοϊράνη, Ὀδησσός, Σεβαστούπολις, Κιουτάχεια, Ἀφιόν Καρά Χισάρ, Πίνδος, Τρεμπεσίνα, Χειμάρρα, Κλεισούρα, Πρεμετή, Πόγραδετς, Ροῦπελ, Ἐλ Ἀλαμέιν, Ρουβίκων, Κορέα, Κύπρος, Αἰγαῖο. Εἶμαι ἐπίσης πολύ σκεπτικός ἄν ὁ Πρωθυπουργός ἀλλά καί ἑκατομμύρια Ἕλληνες γνωρίζουμε τήν ἱστορία μας μέ λεπτομέρειες.

Τί ἔγινε στήν μάχη τοῦ Κιλκίς, ὅπου σέ ἕναν ἐπιβλητικό λόφο ὑπάρχουν δεκάδες μνήματα Ἑλλήνων καί ξένων στρατιωτῶν. Τί εἶναι τό ὀχυρό Ροῦπελ, τί ἔγινε στό Ροῦπελ καί ποιός κατασκεύασε τό Ροῦπελ (ὁ Μεταξᾶς), πού εἶχε αὐτάρκεια νά ζεῖ ἀποκλεισμένο ἐπί μῆνες, προκειμένου νά ἀποκρούσει τίς δυνάμεις τοῦ Ἄξονα. Τί ἔκαναν οἱ στρατιῶτες μας στό Ρίμινι –εὐτυχῶς ἄφησε ὡς παρακαταθήκη σέ βιβλίο τήν μαρτυρία του μεταξύ ἄλλων ὁ στρατιώτης Ζάχος Χατζηφωτίου.

Ὅλα αὐτά δυστυχῶς δέν διδάσκονται στά σχολεῖα στά ὁποῖα κυκλοφοροῦν βιβλία πού ἰσχυρίζονται πώς οἱ Ἕλληνες …ἔτρεξαν νά κρυφτοῦν στά καταφύγια, μόλις μᾶς κήρυξαν τόν πόλεμο οἱ Ἰταλοί. Τό δόγμα τῆς ἐποχῆς εἶναι ἡ ὑποχώρηση, ὄχι ἡ ἄμυνα καί ἡ προέλαση.

Πραγματικά, εἶναι εἰρωνεία τῆς ἱστορίας: Ἔπρεπε νά κάνει ἀπεργία πείνας δέκα μέτρα ἀπό τόν Ἄγνωστο ἕνας Ἕλλην πολίτης, ἀλβανικῆς καταγωγῆς, τοῦ ὁποίου ὁ Ἀλβανός υἱός ὑπηρέτησε κανονικά τήν θητεία του στόν Ἑλληνικό Στρατό, γιά νά ξυπνήσει τό πολιτικό μας σύστημα γιά νά προστατέψει τήν ἐθνική μνήμη; Σέ μία χώρα στούς δρόμους τῆς ὁποίας, στούς Ἀμπελοκήπους, εἶναι γραμμένο τό σύνθημα «Κανένας πόλεμος γιά καμία πατρίδα», καί τό 40% τῶν πολιτῶν της δηλώνει στίς μετρήσεις ὅτι θά ἤθελε νά ἀποφύγει τήν ἐπιστράτευση σέ καιρό πολέμου, ἔχουμε τήν πολυτέλεια νά ξυπνᾶμε ἀπό τόν λήθαργό μας «ἐπ’ εὐκαιρίᾳ»; Τήν ὥρα μάλιστα πού ὁ Ἀμερικανός Πρόεδρος ἐπευφημεῖ τόν τουρκικό στρατό ὡς ἕναν ἀπό τούς καλύτερους τοῦ κόσμου;

Ἄς ἀρχίσουμε ἀπό τά ἁπλά. Ἄν δέν μπορεῖ ἡ Πολιτεία, μποροῦν ἡ Προεδρία τῆς Δημοκρατίας καί ἡ Βουλή τῶν Ἑλλήνων.

Ἡ Προεδρία τῆς Δημοκρατίας μπορεῖ νά «ἐπιβάλλει» στήν ἐν τῇ εὐρείᾳ ἐννοίᾳ σχολική ὕλη τήν ἱστορία τῆς Προεδρικῆς Φρουρᾶς καί τί σημαίνει νά ὑπηρετεῖς φορῶντας τσαρούχι καί ντουλαμᾶ στήν Πλατεῖα Συντάγματος. Τί σημαίνει νά κτυπᾶς τήν λόγχη μέ δύναμη στό ἔδαφος καί τά τσαρούχια μέ «πυγμή». Τί μηνύματα στέλνεις ὡς γνωστός στρατιώτης στούς ἀγνώστους. Ἀκόμη καί μέ ὀργανωμένες ἐπισκέψεις μαθητῶν στίς ἐγκαταστάσεις τῆς Προεδρικῆς Φρουρᾶς μπορεῖ νά γίνει αὐτό. Καί ἕνα 10% μαθητῶν νά συγκινηθεῖ, ἀρκεῖ. Γιά τήν ὥρα, συγκινοῦνται καί ὑπηρετοῦν σέ αὐτήν παιδιά ἀπό τήν ἄδολη ἑλληνική περιφέρεια καί ἀπό τόν Ἀπόδημο Ἑλληνισμό!

Ἡ Βουλή τῶν Ἑλλήνων πού κάθε τόσο ὑποδέχεται ἕνα σχολεῖο στά θεωρεῖα γιά νά παρακολουθήσει τίς ἐργασίες τῆς Ὁλομέλειας, μπορεῖ νά ἐντάξει στίς ξεναγήσεις τῶν μαθητῶν καί τό μνημεῖο τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτη. Ἀκόμη καί μέ ἱστορικά βίντεο πού θά τούς ἐνημερώνουν τό τί ἔγινε στό Ροῦπελ, τί στήν Χειμάρρα, τί στήν Μικρά Ἀσία, τί στό Ρίμινι, τί στόν Ἀττίλα.

Ριζώνει στήν σκέψη τῶν νέων κάθε νέα πληροφορία σέ αὐτές τίς ἡλικίες. Κάθε φορά πού ξεσκονίζουμε τήν ἐθνική μνήμη καί τήν περνᾶμε στήν νέα γενιά χαράσσουμε νοητά καί ἐπιβεβαιώνουμε ἐκ νέου τά σύνορά μας. Μεγάλη ὑπόθεση. Ἡ νεωτέρα Ἑλλάς δέν ὑπῆρξε ποτέ ἐπιθετική δύναμη. Ἀκόμη καί στήν Μικρά Ἀσία τά ἑλληνικά στρατεύματα πῆγαν γιά νά προστατέψουν τόν ἑλληνικό πληθυσμό, ἀσχέτως τῆς τροπῆς πού πῆρε ὁ πόλεμος. Ἡ Ἑλλάς ὑπῆρξε στήν ἱστορία της παραδοσιακά ἀμυνόμενη χώρα. Καί, πάντως, ὄχι δύναμη ἀποικιοκρατική. Οἱ δέ στρατιῶτες της ἀμύνοντο συνήθως περί τοῦ πατρίου ἐδάφους.

Αὐτά στήν ἐποχή τῆς εὐμάρειας ἔχουν ξεχαστεῖ, διαγραφεῖ, λησμονηθεῖ, ὑποκρινόμαστε πώς δέν ἀφοροῦν κανέναν. Λάθος! Ὥρα νά τά ἀνακαλέσουμε στήν μνήμη μας. Ἡ ἐργαλειοποίηση τῆς ἐθνικῆς μνήμης γιά ἀλλότριους σκοπούς, νά σβήσουμε σέ κάποια βολική στιγμή τά 57 ὀνόματα νεκρῶν σέ καιρό εἰρήνης πού ἔχουν γίνει ἐφιάλτης μας, δέν εἶναι δικαιολογία γιά τήν προστασία τῆς ἐθνικῆς μνήμης. Βρεῖτε καλύτερη ἄν ἀναζητᾶτε μία. Καί σέ κάθε περίπτωση, ἀφοῦ ἄρχισε τέτοια συζήτηση, παραμονές 28ης Ὀκτωβρίου, ἔστω καί ἀπό σπόντα, ἄς τήν θέσουμε στήν σωστή βάση. Οὐδέν κακόν ἀμιγές καλοῦ.

estianews.gr

«Ὅταν ἡ κοινωνία πιστεύει ὅτι εὐαίσθητοι θεσμοί χειραγωγοῦνται, οἱ κυβερνήσεις ἀγνοοῦν τίς ἀγωνίες της, οἱ ἰσχυροί δέν ἐλέγχονται καί τήν “πληρώνουν” οἱ ἀδύναμοι, ἔχουμε κρίση ἀπαξίωσης» – «Δύο οἱ κατηγορίες τῶν πολιτικῶν: αὐτοί πού προσπορίζονται ὑλικό ὄφελος καί ἐκεῖνοι πού δέν διαπραγματεύονται τίς ἀρχές τους»

ΣΕ βαρυσήμαντες πολιτικές ἐπισημάνσεις προέβη ὁ πρώην Πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλῆς, στόν χῶρο τῆς Παλαιᾶς Βουλῆς, κατά τήν χθεσινή ἐκδήλωση πρός τιμήν τῆς πρώην Προέδρου τῆς Βουλῆς, κ. Ἄννας Ψαρούδα Μπενάκη. Ὁ κ. Καραμανλῆς ὁμίλησε γιά πολιτική καί ἐθνική κρίση, τονίζων ὅτι τά φαινόμενα ἀπονομιμοποιήσεως εἶναι ὑπαρκτά καί δέν ἀπέχουν ἀπό τήν κρατοῦσα σήμερα κοινωνική ἀντίληψη.

Τονίζοντας τήν ἀνάγκη ἀποκαταστάσεως τοῦ σεβασμοῦ καί τῆς ἐμπιστοσύνης τῶν πολιτῶν προειδοποίησε ὅτι ἡ κρίσις θεσμῶν ὁδηγεῖ σέ ἐθνικές κρίσεις.

Εἶπε συγκεκριμένως: «Ἡ ἀποκατάσταση τοῦ σεβασμοῦ καί τῆς ἐμπιστοσύνης τῶν πολιτῶν ἀπαιτεῖ ἐργώδη καί τιτάνια προσπάθεια. Ἄν ἀποβεῖ ἀνέφικτη ἤ ἄκαρπη, ὁδεύουμε πρός μείζονα θεσμική κρίση. Ἄν ὑποτιμηθεῖ ἤ ἀγνοηθεῖ βαδίζουμε ὁλοταχῶς σέ πολιτική κρίση πρώτου μεγέθους. Σημειώνω, ὅτι ἡ ἱστορία μᾶς διδάσκει ὅτι τέτοιου εἴδους κρίσεις, στήν περίπτωση τῆς Ἑλλάδας λόγῳ πρωτίστως γεωπολιτικῶν συνθηκῶν, συμπίπτουν σχεδόν πάντοτε μέ ἐθνικές κρίσεις».

Ἐξ ἄλλου, ἀναφερόμενος στόν κίνδυνο ἀπό τήν χειραγώγηση τῶν θεσμῶν, ἐτόνισε: «Ἡ πολιτική ὁμαλότητα, ἰδιαίτερα ἡ κοινοβουλευτική δημοκρατία, ἔχουν ὡς θεμελιῶδες προαπαιτούμενο τήν εὔρυθμη λειτουργία τῶν θεσμῶν, τήν ἐμπέδωση κράτους δικαίου, τήν οὐσιαστική ἀνεξαρτησία τῆς Δικαιοσύνης. Ὅταν αὐτά ἀμφισβητοῦνται, ὅταν ἕνα πολύ μεγάλο τμῆμα τῆς κοινωνίας, καί μάλιστα διαρκῶς διευρυνόμενο, πιστεύει ὅτι αὐτά δέν ἰσχύουν, ὅτι οἱ εὐαίσθητοι θεσμοί χειραγωγοῦνται, ὅτι τό κοινοβούλιο ὑποβαθμίζεται, ὅτι οἱ κυβερνήσεις ἀγνοοῦν τίς ἀνάγκες της καί δέν καταλαβαίνουν τίς ἀγωνίες της, ὅτι οἱ ἰσχυροί δέν ἐλέγχονται, ὅτι ἡ αὐστηρότητα τοῦ κράτους ἐξαντλεῖται ἐπί τῶν λιγώτερο εὐνοημένων πολιτῶν, τότε ἔχουμε κρίση. Κρίση ἀπαξίωσης, κρίση ἀπονομιμοποίησης, κρίση ἀμφισβήτησης καί ἀπόρριψης τοῦ θεσμικοῦ πλαισίου καί τοῦ πολιτικοῦ συστήματος. Τά φαινόμενα αὐτά εἶναι ὑπαρκτά, δέν ἀπέχουν ἀπό τήν κρατοῦσα σήμερα κοινωνική ἀντίληψη καί διεθνῶς καί στήν Εὐρώπη καί στήν χώρα μας». Ἔθεσε δέ καί τίς «διαχωριστικές γραμμές» πού διακρίνουν τά κίνητρα αὐτῶν πού πολιτεύονται καθώς αὐτός ἀκόμη ὁ «προσπορισμός ὑλικοῦ ὀφέλους» δέν ἐλλείπει ἀπό τήν πολιτική σκηνή τῆς σήμερον. Ἀνέδειξε δέ ἐν προκειμένῳ τό παράδειγμα τῆς κ. Μπενάκη ὡς πολιτικοῦ, πού μέ τό παράδειγμα καί τήν στάση της ἀποκαθιστᾶ «τήν χαμένη λάμψη καί τό κῦρος τῆς πολιτικῆς.»

Ἐν προκειμένῳ ἐτόνισε: «Μία ἀπό τίς διαχωριστικές γραμμές μεταξύ αὐτῶν πού ἀσχολοῦνται ἐνεργά μέ τά κοινά εἶναι τό κίνητρο πού τούς ὠθεῖ στήν πολιτική. Ὑπάρχουν αὐτοί πού τούς σαγηνεύει ἡ ἐξουσία, ἡ δύναμη τῆς ἐπιβολῆς ἐπί τῶν ἄλλων, ἡ ἀνάγκη γιά ἀναγνώριση καί ἀποδοχή, ἐνίοτε δυστυχῶς ἀκόμα καί ὁ προσπορισμός ὑλικοῦ ὀφέλους. Ὑπάρχουν ὅμως καί ἐκεῖνοι πού θέλουν νά προσφέρουν στόν τόπο καί τούς συνανθρώπους τους, πού δέν συμβιβάζονται στίς ἀρχές τους, πού θέτουν στήν ὑπηρεσία τοῦ δημοσίου συμφέροντος τίς ἱκανότητες, τίς γνώσεις, τήν ἐμπειρία τους. Ἴσως πάνω ἀπ’ ὅλα τό ἐνάρετο παράδειγμά τους. Σ’ αὐτούς ἀνήκει καί ἡ Ἄννα. Αὐτούς πού πέρα ἀπό τίς πραγματικές τους προσπάθειες καί ὑπηρεσίες, ἡ μεγαλύτερη συνεισφορά τους εἶναι τό φωτεινό παράδειγμα. Τό ὅτι μέ τόν χαρακτῆρα καί τήν στάση τους διαψεύδουν τήν διογκούμενη ἀντίληψη ἀπαξίωσης τῶν πολιτικῶν καί ἀποκαθιστοῦν τήν χαμένη λάμψη καί τό κῦρος τῆς πολιτικῆς».

Γιά τήν ἴδια τήν τιμωμένη πρώην Πρόεδρο τῆς Βουλῆς ὁ κ. Καραμανλῆς ὑπεγράμμισε ὅτι ἡ ἐκλογή της πρίν, στήν θέση αὐτή, δέν ἦταν ἡ μόνη πρωτιά της. «Δεκαέξι χρόνια μετά τήν ἐκλογή της στήν κορυφή τοῦ Κοινοβουλίου, ἡ Ἄννα Ψαρούδα Μπενάκη κατέκτησε μία ἀκόμη ἱστορική κορυφή, σπάζοντας γιά μία ἀκόμη φορά στερεότυπα καί “ἄβατα” γιά τίς γυναῖκες στήν Ἑλλάδα. Τό 2020 ἐκλέγεται –πάλι ἡ πρώτη γυναῖκα– Πρόεδρος τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν. Εἶναι τό ἐπιστέγασμα μιᾶς μακρᾶς πορείας πού χτίστηκε μέ ἐπιμονή, μέ πίστη καί ἀφοσίωση. Μέ ἐντιμότητα, ἦθος καί ἀρετή».

Ἐξαίρων δέ τήν οὐσία τῆς κοινοβουλευτικῆς διαδρομῆς τῆς κ. Ἄννας Ψαρούδα Μπενάκη, κατέληξε: «Ἰδιαίτερη ἔμφαση ἔδωσε στήν κοινοβουλευτική διπλωματία μέ τήν ἔντονη διεθνῆ παρουσία τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, ἰδιαιτέρως σέ χῶρες μέ ἰσχυρή κοινοβουλευτική παράδοση καί ἔντονη παρουσία τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Μέ δύο λόγια: Δέν ἐκόσμησε ἁπλῶς τόν θεσμό, τοῦ προσέδωσε πρόσθετο κῦρος μέ τήν συμπεριφορά καί τό ἦθος της».

Ὅπως ἀνεκοίνωσε ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Νικήτας Κακλαμάνης, στήν κυρία Μπενάκη πού δέν παρέστη στήν ἐκδήλωση λόγῳ ἀσθενείας θά ἀπονεμηθεῖ τό χρυσό μετάλλιο τῆς Βουλῆς.

Στήν ἐκδήλωση παρέστη καί ὁ πρώην Πρωθυπουργός Ἀντώνης Σαμαρᾶς, ὁ ὁποῖος ἀντήλλαξε θερμή χειραψία μέ τόν κ. Καραμανλῆ, ἐνῷ ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς Νικήτας Κακλαμάνης ὁμίλησε γιά τήν ἀνάγκη ἑνότητος.

Ἀργά τό βράδυ, κυβερνητικοί κύκλοι ἐσχολίασαν τήν ὁμιλία τοῦ πρώην Πρωθυπουργοῦ, λέγοντας ὅτι οἱ ἐπιθέσεις τῆς ἀντιπολιτεύσεως στήν Δικαιοσύνη καθιστοῦν ἐπίκαιρες τίς δηλώσεις Καραμανλῆ.

estianews.gr