Αρχική Blog Σελίδα 528

Δ. Μακροδημόπουλος: γιατί φοβούνται ένα μνημείο;

Από
anixneuseis
-
1

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου

Η ανάρτηση του πρωθυπουργού για τον Άγνωστο Στρατιώτη και η ανάθεση της προστασίας του στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, όπως έγραψε, ανέδειξε τους φόβους των κυρίαρχων του πολιτικού συστήματος της χώρας μπροστά στο ενδεχόμενο της δημιουργίας ενός λαϊκού κινήματος. Από ποιούς θα προστατεύει τον Άγνωστο Στρατιώτη το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας; Σε ποιούς ανήκει;

Ο Άγνωστος Στρατιώτης δεν είναι φετίχ. Συνδέει το παρελθόν με το παρόν και εμπνέει τους πολίτες. Διότι συμβολίζει τις θυσίες του λαού για την υπεράσπιση της πατρίδας, όταν η θυσία αυτή έχασε τον ονομαστικό της χαρακτήρα και ο πόλεμος έγινε ολοκληρωτικός με εκατόμβες νεκρών με τα μέσα μαζικής καταστροφής, αρχής γενομένης από τον Μεγάλο πόλεμο του 1914. Γιαυτό το μνημείο προσέλαβε αυτή την ονομασία. Ανήκει λοιπόν στον λαό, είναι χώρος λαϊκός. Ο λαός μαζί με τους νεκρούς του. Ποιός τόλμησε να βανδαλίσει το μνημείο ώστε να χρήζει προστασίας; Η κατάλυση του χώρου μπροστά στον Άγνωστο αποτελεί πράξη αντιδημοκρατική, έρχεται μάλιστα να τον μετατρέψει σε εστία έντασης, διότι οι πολίτες θα διεκδικήσουν τον χώρο τους ως χώρο έκφρασης. Στοχεύει προφανώς εν όψει της έναρξης της δίκης για τα Τέμπη το αυθόρμητο λαϊκό κίνημα που φάνηκε να αναζωπυρώνεται με την απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι.

Όμως τα μηνύματα από την ανάρτηση του πρωθυπουργού θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη. Διότι πρόκειται για απόφαση του ενός, του πρωθυπουργού, φωτογραφίζοντας τον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού συστήματος της χώρας. Αποφασίζει πάντα ο ένας αποδομώντας την έννοια του “κυρίαρχου λαού” που ως κυρίαρχος αποτελεί κοσμητικό επίθετο. «Η ίδια λέξη, διαπίστωνε ο Τζόρτζο Αγκάμπεν υπογραμμίζοντας την εγγενή αμφισημία της έννοιας του λαού, καλύπτει τόσο το συνταγματικό πολιτικό υποκείμενο όσο και την τάξη που, ντε φάκτο αν όχι ντε γιούρε, αποκλείεται από την πολιτική». Γιαυτό ο Χανς Κέλσεν σημείωνε ότι είναι σαφές ότι καμία από τις υφιστάμενες “αντιπροσωπευτικές λεγόμενες δημοκρατίες δεν είναι πραγματικά αντιπροσωπευτική”. Στη χώρα μας όλα αυτά παίρνουν την ακραία τους μορφή. Γιαυτό θα πρέπει να απαιτήσουμε ως “κυρίαρχος λαός” η αναθεώρηση του Συντάγματος που επίκειται, να μη γίνει για να παραμείνουν όλα ίδια, π.χ. με το άρθρο 16 που ήδη έχει καταλυθεί ή με το άρθρο 86 ώστε αλλάζοντας να παραμείνει επί της ουσίας ίδιο όπως μας προϊδεάζουν όσα συμβαίνουν με αφορμή τα Τέμπη και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Την εποχή που η τεχνολογία επιτρέπει να αποφασίζουμε όλοι για όλα, είναι δυνατό να εκχωρείται η ψήφος ως λευκή επιταγή, είναι δυνατό ο ένας να κυβερνά έναν ολόκληρο λαό ερήμην του; Η αναθεώρηση του Συντάγματος πρέπει να είναι ουσιαστική προς την πλευρά μιας αμεσότερης Δημοκρατίας. Η εκθετική εξέλιξη της τεχνολογίας το επιτρέπει, οι δημοκρατικοί θεσμοί το απαιτούν

Ο Άγνωστος Στρατιώτης είναι εκεί για να συνομιλεί με τους απογόνους του διότι αποτελεί σύμβολο διαχρονικό, είναι εκεί για να εμπνέει τους νέους. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας κατά τη συνομιλία που είχε με τον πρωθυπουργό την επομένη της ανάρτησής του, εξέφρασε την άποψη ότι “ο ιδεώδης τρόπος να εξετάσουμε το θέμα, πώς θέλουμε να είναι το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, είναι να το αποστειρώσουμε από την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα”. Πρόκειται για τη στείρα αντίληψη του ιστορικισμού που ασπάζονται μερικοί ιστορικοί. Γι’ αυτούς, η ιστορία είναι μια αποκομμένη ήπειρος, μια οριστικά τελειωμένη διαδικασία: μια συσσώρευση άψυχων στοιχείων, έτοιμων να ταξινομηθούν χρονολογικά, να αρχειοθετηθούν και να αποτεθούν σε ένα μουσείο Απέναντι σε αυτή την αντίληψη αντιπαρατίθεται μια αντίληψη της ιστορίας θεμελιωμένη πάνω στην ιδέα μιας ανοιχτής διαχρονικότητας: Το παρελθόν δεν εγκαταλείπει ποτέ το παρόν κι αυτά τα δύο δεν μπορούν να διαχωριστούν. Το παρελθόν παραμένει εντός μας και, κατά συνέπεια μπορεί να επανενεργοποιηθεί. Τίποτα δεν χάνεται οριστικά. Γιαυτό οι εορτασμοί των επετείων, με τον τρόπο που εορτάζονται, επιχειρούν να απομονώσουν το παρελθόν από τις δυνατότητες του παρόντος.

Όμως το να αφυπνίσει κανείς το παρελθόν – “να αφυπνίσουμε τους νεκρούς”, να αποχτήσουμε μια γόνιμη σχέση μαζί τους και να αναγνωρίσουμε μια “ενεργή” παρουσία τους στην κοινωνία μας – δεν είναι εύκολο πράγμα. Σύμφωνα με τον Βάλτερ Μπένγιαμιν, Εβραίο φιλόσοφο που επέλεξε την αυτοκτονία μπροστά στη σύλληψή του από τους ναζί,  να ενεργοποιήσουμε και πάλι το παρελθόν σήμαινε να αλλάξουμε το παρόν, επομένως ήταν γι’ αυτόν ένα εγγενώς πολιτικό έργο.

Γιατί τους τρομάζει ο Άγνωστος Στρατιώτης; Τί φοβούνται; Φοβούνται εκείνη της στιγμή που ο Μπένγιαμιν ονομάζει “επίκαιρο χρόνο”, δηλαδή εκείνη την ιδιαίτερη στιγμή όπου “η ανάμνηση ξεπηδάει … τη στιγμή του κινδύνου” όταν το παρελθόν επανεργοποιείται και αλληλεπιδρά με το παρόν για να σχηματίσει μαζί του ένα είδος συναστρίας, για να πραγματώσουν τις ελπίδες των νικημένων έτσι ώστε να δώσουν μια νέα ζωή στις επιθυμίες και στις προσδοκίες τους.

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412

14/10/2025

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η πτήση του Πούτιν προς τη Βουδαπέστη θα συνοδεύεται από την τουρκική Πολεμική Αεροπορία και αεροσκάφη Sukhoi

Από
anixneuseis
-
0

Η προτεινόμενη διαδρομή πτήσης του Πούτιν προς Βουδαπέστη. Εικόνα: «AIRLive»

Αεροσκάφη της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, μαζί με ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη, θα συνοδεύσουν το αεροπλάνο του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν καθ’ οδόν προς τη Βουδαπέστη, όπου θα συναντηθεί με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ανέφερε η Eurasia Daily, επικαλούμενο το AIRLive.

«Ένα αεροσκάφος συνοδείας F-16 της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας θα συνοδεύσει το Air Force One του Βλαντιμίρ Πούτιν, μαζί με ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη Sukhoi, κατά τη διάρκεια της πτήσης του πάνω από τη Μαύρη Θάλασσα προς τη σύνοδο κορυφής της Βουδαπέστης, σύμφωνα με πηγές κοντά στο Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών.

 Τα Il-96 θα συνοδεύονται μόνο από ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα και στη συνέχεια η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία θα τα συνοδεύσει μέχρι τα σύνορα για να αποτρέψει προκλήσεις με drones και πυραύλους με ψευδή σημαία» — αναφέρει το δημοσίευμα.

Σημειώνεται ότι μία, επίσης, από τις πιο πιθανές διαδρομές πτήσης είναι η Κασπία Θάλασσα – Ιράν – Τουρκία – Μεσόγειος – Μαυροβούνιο – Σερβία – Βουδαπέστη.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Δ. Τσαϊλάς: τέσσερις αλήθειες για μια ανεξάρτητη Κύπρο

Από
anixneuseis
-
1

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Η υπεράσπιση της Κύπρου έχει ηθική, στρατηγική και ιστορική σημασία. Ενσαρκώνει την ελπίδα, την ελευθερία την κυριαρχία και τη δημοκρατία σε μια περιοχή όπου όλοι βρίσκονται υπό ολοένα και μεγαλύτερη πίεση. Η διατήρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας σε όλο το νησί δεν είναι μια εξειδικευμένη ανησυχία που  μπορεί να θεωρηθεί ως πρόβλημα κάποιου άλλου. Είτε βρίσκεστε στην Αθήνα, στις Βρυξέλλες, στη Λευκωσία είτε στην Ιερουσαλήμ, η ασφάλεια της Κύπρου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτήν της ευρύτερης Ανατολικής Μεσογείου. Είναι ένα ζήτημα-ορόσημο για την περιφερειακή ειρήνη και σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο και για κάθε έθνος που εκτιμά την κυριαρχία, την ασφάλεια και την ελευθερία του.

Για όσους στην Ευρώπη μπαίνουν στον πειρασμό να μείνουν απ’ έξω και «να μην προκαλέσουν την Άγκυρα», ας το ονομάσουμε αυτό: κατευνασμό μεταμφιεσμένο σε σύνεση. Εάν η Κύπρος διαιρεθεί σε δύο κράτη όπως ορέγονται οι ηγέτες της Τουρκίας, οι συνέπειες δεν θα σταματούσαν στην ακτογραμμή του νησιού, οι επιπτώσεις θα επεκταθούν πολύ πέρα ​​από τις ακτές της. Θα συντρίβονταν σε ευρωπαϊκές ενεργειακές οδούς, συμμαχίες και θαλάσσια σύνορα, αναδιαμορφώνοντας την ισορροπία δυνάμεων για τις επόμενες δεκαετίες. Αυτό θα έκανε τις οικονομικές αναταραχές που προκλήθηκαν από προηγούμενες περιφερειακές κρίσεις να μοιάζουν με δόνηση σε σύγκριση με σεισμό.

Ως εκ τούτου ο Ελληνισμός σύσσωμος (Ελλάδα-Κύπρος) πρέπει να επιδιώξει να ενισχύσει τις συμμαχίες και να εμβαθύνει την αποτροπή μέσω νέων συνεργασιών, κυρίως του τριμερούς πλαισίου Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ και της ενισχυμένης αμυντικής συνεργασίας με τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Από αυτή την εμπειρία, προκύπτουν τέσσερις διαχρονικές αλήθειες.

Η Πρώτη Αλήθεια: Το Μέλλον της Κύπρου Διαμορφώνει το Μέλλον της Ευρώπης

Η άμυνα της Κύπρου δεν είναι πράξη αλτρουισμού ή ευκολίας. Είναι μια αναγκαιότητα για τη συλλογική ασφάλεια και ευημερία. Τα διακυβεύματα είναι πολύ μεγαλύτερα από τα αποθέματα φυσικού αερίου του νησιού ή ακόμα και την επιβίωση μιας ζωντανής δημοκρατίας 1,2 εκατομμυρίων ανθρώπων.

Εάν η Τουρκία κατάφερνε τη διχοτόμηση θα επεκτεινόταν στον έλεγχο των κατεχομένων εδαφών της Κύπρου και η στρατηγική γεωμετρία της Ανατολικής Μεσογείου θα άλλαζε από τη μια μέρα στην άλλη. Η Τουρκία θα αποκτούσε αδιαμφισβήτητη επιρροή στις θαλάσσιες ζώνες της περιοχής, επεκτείνοντας την επιρροή της βαθιά στην θάλασσα του Λεβάντε και στις προσεγγίσεις του Σουέζ. Η Άγκυρα θα κυριαρχούσε σε κρίσιμους θαλάσσιους και αεροπορικούς διαδρόμους που συνδέουν την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

Η θαλάσσια και αεροπορική κυκλοφορία μεταξύ Ελλάδας, Ισραήλ και Αιγύπτου θα διέρχεται από ουσιαστικά τουρκικό ελεγχόμενο χώρο. Η παρενόχληση σε καιρό ειρήνης θα μπορούσε να γίνει ρουτίνα και, σε μια κρίση, η απαγόρευση θα μπορούσε να είναι απόλυτη. Η τουρκική πυραυλική κάλυψη από τη βόρεια Κύπρο θα έφτανε στα ελληνικά νησιά, την Κρήτη, ακόμη και σε μέρη της νότιας Ευρώπης. Υποθαλάσσια καλώδια και ενεργειακοί αγωγοί, ζωτικές αρτηρίες της ευρωπαϊκής οικονομίας, θα ήταν ευάλωτα σε εξαναγκασμό ή αναστάτωση, διότι θα μπορούσαν να υποστούν παραβίαση, να απειληθούν ή να αποκοπούν.

Η Δεύτερη Αλήθεια: Μια Σύγκρουση θα Κατέστρεφε τους Πάντες

Οποιαδήποτε στρατιωτική αντιπαράθεση για την Κύπρο θα ήταν καταστροφική όχι μόνο για τη Λευκωσία, αλλά για την Άγκυρα και ολόκληρη την περιοχή. Μόλις ξεκινήσει, κανείς δεν μπορεί απλώς να επαναφέρει το ταμπλό. Ακόμη και μια «επιτυχημένη» εισβολή ή ολική κατάληψη θα προκαλούσε τεράστιες στρατιωτικές και οικονομικές απώλειες,  υποβαθμίζοντας τις δυνάμεις της Τουρκίας και παραλύοντας την οικονομία της για χρόνια. Η ιδέα ότι ο σταδιακός καταναγκασμός ή ένας περιορισμένος αποκλεισμός μπορεί να είναι μια ασφαλέστερη εναλλακτική λύση είναι μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση. Ένας αποκλεισμός είναι μια επιθετική ενέργεια και λογίζεται ως πράξη πολέμου, και σε έναν τόσο συμπιεσμένο χώρο μάχης όπως η Ανατολική Μεσόγειος, ένας λανθασμένος υπολογισμός θα μπορούσε να μετατρέψει την αντιπαράθεση σε πυρκαγιά εν μία νυκτί.

Η απάντηση της Ευρώπης θα ήταν αυστηρή και οι κυρώσεις θα έρθουν γρήγορα, αποκόπτοντας την Τουρκία από τις ευρωπαϊκές αγορές και επενδύσεις. Ο τουρισμός και το εμπόριο θα κατέρρεαν και οι φιλοδοξίες της Άγκυρας για τον ενεργειακό διάδρομο θα μετατρέπονταν σε μειονεκτήματα. Η Ανατολική Μεσόγειος, ένα ιστορικό σταυροδρόμι εμπορίου, θα γινόταν ένα ρήγμα αστάθειας.

Η Τρίτη Αλήθεια: Ούτε η Αθήνα ούτε η Άγκυρα έχουν το εύρος ζώνης για έναν μεγάλο πόλεμο—ακόμα

Η Τουρκία αντιμετωπίζει βαθιές εσωτερικές προκλήσεις: μια τεταμένη οικονομία, αυξανόμενο πληθωρισμό και κοινωνική αναταραχή μετά από χρόνια πολιτικού συγκεντρωτισμού και ξένων περιπετειών. Το νόμισμά της παραμένει εύθραυστο, το χρέος της βαρύ και η διεθνής αξιοπιστία της περιορισμένη. Η Άγκυρα μπορεί ακόμη να ανακάμψει, αλλά η ικανότητά της να χρηματοδοτεί εξωτερική επιθετικότητα δεν είναι αυτή που ήταν κάποτε. Η υπερβολική επέκταση στην Κύπρο τώρα θα μπορούσε να αποδειχθεί ένα υπαρξιακό λάθος, εάν αποτύχει.

Η Ελλάδα, από την πλευρά της, συνεχίζει να ανακτά την ανθεκτικότητά της μετά από μια δεκαετία λιτότητας και μεταρρυθμίσεων. Ωστόσο έχει τις δικές της προκλήσεις: οικονομική μεταρρύθμιση, μεταναστευτικές πιέσεις, περιφερειακή αστάθεια και εξισορρόπηση συμμαχιών μεταξύ της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και εταίρων όπως το Ισραήλ και η Αίγυπτος. Παρά τις πιέσεις αυτές, η δέσμευση της Ελλάδας για ειρήνη μέσω της ισχύος, η οικοδόμηση αποτροπής με εκσυγχρονισμένες δυνάμεις, οι στενότεροι δεσμοί με την Ευρώπη και η ανανεωμένη εθνική αυτοπεποίθηση, στέλνει ένα σαφές μήνυμα: ο εξαναγκασμός δεν θα ανταμειφθεί. Η Αθήνα έχει μάθει ότι η αποτροπή και η διπλωματία δεν είναι αντίθετες αλλά συμπληρωματικές. Η ειρήνη απαιτεί δύναμη και η δύναμη απαιτεί προετοιμασία.

Η Τέταρτη Αλήθεια: Η Αποτροπή και η Ανθεκτικότητα Πρέπει να Επιταχυνθούν – στρατιωτικά, οικονομικά και ψυχολογικά

Η Κύπρος πρέπει να επεκτείνει τις ασύμμετρες αμυντικές της δυνατότητες με συστήματα που αρνούνται την επιτυχία ενός εισβολέα αντί να επιδιώκουν την ισορροπία, εστιάζοντας σε δυνατότητες άρνησης που μπορούν να παραλύσουν μια εισβολή ή αποκλεισμό εντός των πρώτων 72 ωρών. Αυτό απαιτεί υψηλότερες αμυντικές δαπάνες, μεγαλύτερη διαλειτουργικότητα με την Ελλάδα και την ΕΕ και μακροπρόθεσμη διακομματική δέσμευση για τη διατήρησή της. Νέες επενδύσεις στην παράκτια άμυνα, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τα ανθεκτικά δίκτυα διοίκησης είναι ζωτικής σημασίας.

Η ανθεκτικότητα των πολιτών είναι εξίσου ζωτικής σημασίας και καθοριστική. Η Κύπρος πρέπει να ενισχύσει τις ενεργειακές και επικοινωνιακές υποδομές της, να διαφοροποιήσει τον εφοδιασμό και να προστατεύσει κρίσιμα συστήματα από κυβερνοεπιθέσεις και φυσικές επιθέσεις. Στον θαλάσσιο και εναέριο τομέα, πρέπει να εξαλείψει τις εξαρτήσεις από έναν μόνο πάροχο, να επεκτείνει την ικανότητα επιτήρησης και να αναπτύξει την ικανότητα διατήρησης της συνδεσιμότητας ακόμη και υπό συνθήκες επίθεσης. Σε μια εποχή υβριδικού πολέμου, η αποτροπή δεν αφορά μόνο πυραύλους και πλοία, αφορά την πληροφόρηση, την αντίληψη και τη δύναμη της θέλησης.

Συμπεράσματα

Πάνω απ’ όλα, η Κύπρος και οι σύμμαχοί της πρέπει να κερδίσουν τον πόλεμο της πληροφορίας. Το νησί είναι σήμερα η πρώτη γραμμή της ευρωπαϊκής ελευθερίας. Όπως ακριβώς το Δυτικό Βερολίνο, συμβόλιζε κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, το χάσμα μεταξύ τυραννίας και ελευθερίας, έτσι και η Λευκωσία αποτελεί τώρα το ρήγμα μεταξύ καταναγκασμού και κυριαρχίας. Ο ελεύθερος κόσμος πρέπει να καταλάβει τι διακυβεύεται και να ενεργήσει ανάλογα. Η στρατηγική ασάφεια μπορεί να εξυπηρετεί ορισμένους διπλωματικούς σκοπούς της Ευρώπης, αλλά η στρατηγική σιωπή δεν είναι στρατηγική.

Προς το παρόν, ο στρατηγικός υπολογισμός για κλιμάκωση δεν είναι βάσιμος για την Άγκυρα. Αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει γρήγορα. Η ειρήνη θα διατηρηθεί μόνο μέσω αξιόπιστης ισχύος και ενιαίας αποφασιστικότητας. Πρέπει να οικοδομήσουμε την ικανότητα και τον συνασπισμό για να τη διατηρήσουμε. Αυτό σημαίνει προετοιμασία τώρα, όχι συζήτηση αργότερα, και διασφάλιση ότι η Τουρκία κατανοεί πέραν πάσης αμφιβολίας ότι το κόστος της επιθετικότητας θα ήταν καταστροφικό, όχι μόνο για την Κύπρο, αλλά και για την ίδια την Τουρκία.

Για να αποτρέψουμε τον πόλεμο, πρέπει να προετοιμαστούμε γι’ αυτόν. Για να διατηρήσουμε την ειρήνη, πρέπει να αποδείξουμε ότι την εκτιμούμε αρκετά ώστε να την υπερασπιστούμε.

Το μάθημα της Κύπρου δεν περιορίζεται στην Ανατολική Μεσόγειο: όταν η επιθετικότητα δεν αμφισβητείται, προκαλεί επανάληψη.

Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι συνεργάτης και ερευνητής του Institute for National and International Security(INIS), του Strategy International (SI) και του Research Institute for European and American Studies (RIEAS).

 

Η Γερμανία εκδικείται την Ελλάδα για το βέτο της που έθεσε στην είσοδο της Τουρκίας στον μηχανισμό SAFE

Από
pcuser
-
1
Θεόφραστος Ανδρεόπουλος 

Το Βερολίνο βοηθάει την Άγκυρα να μην άρει το «casus belli» που ζήτησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης

Η Γερμανία εκδικείται την Ελλάδα για το βέτο που ασκεί στην είσοδο της Τουρκίας στον μηχανισμό SAFE, παραδίδοντας άμεσα και μέχρι το τέλος του χρόνου τα πρώτα από τα 40 Eurofighter που έχει ζητήσει να προμηθευτεί η Άγκυρα.

Το Βερολίνο δηλαδή βοηθάει την Άγκυρα να μην άρει το «casus belli» που ζήτησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως προϋπόθεση για να δώσει την συναίνεσή του ώστε η Τουρκία να ενταχθεί στον ευρωπαϊκό μηχανισμό.

Σημειώνεται ότι το SAFE (Security Action for Europe) είναι ένα νέο χρηματοδοτικό εργαλείο της ΕΕ που θα παρέχει έως και 150 δισ. € σε κράτη μέλη μέσω δανείων με ανταγωνιστικά επιτόκια και μακροπρόθεσμη διάρκεια, που θα εκδίδει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα οποία κράτη θέλουν να επενδύσουν σε κοινές αμυντικές προμήθειες.

Σκοπός είναι η ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής ετοιμότητας και η αύξηση των κοινών αμυντικών δαπανών.

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν δάνεια κατόπιν αιτήματος, βασιζόμενα σε εθνικά σχέδια.

Για να εξασφαλίσουν δάνεια, θα πρέπει, κατ’ αρχήν, να πραγματοποιούν κοινές προμήθειες με τουλάχιστον δύο συμμετέχοντες.

Στο περιοδικό «ΣΤΡΑΤΗΓΓΙΚΗ» έχουμε επανειλημμένα παρουσιάσει ανάλυση των δυνατοτήτων των δυο αεροσκαφών για το Αιγαίο σε άλλου τομείς υπερτερεί το ελληνικό «Rafale» και σε άλλους το τουρκικό πλέον Eurofighter.

Φυσικά μεγάλο ρόλο θα παίξει και η απόκτηση πυραύλων τεχνολογίας ramjet Meteor από την Άγκυρα κάτι το οποίο θεωρείται σχεδόν βέβαιο.

H ταχύτητα παράδοσης των Eurofighter από την Γερμανία στην Τουρκία σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα δείχνει ότι το Βερολίνο θα προσφέρει τα δικά του μαχητικά σε διαμόρφωση Tranche 4 τα οποία θα διαθέτουν ραντάρ AESA.

Σημειώνεται ότι υπάρχει κοινή μοίρα με την καταριανή Αεροπορία στην τουρκική αεροπορική βάση στο Ικόνιο, η οποία αποτελείται από τουρκικά F-16 και καταριανά Rafale και Eurofiogter.

Έτσι οι Τούρκοι έχουν εκπαιδευτεί στις αδυναμίες των Rafale αλλά έχουν και πολύ καλή γνώση των Eurofighter.

Συνεπώς δεν θα δυσκολευτούν να τα εντάξουν στην αεροπορική τους δύναμη.

Οι κύριες διαφορές μεταξύ Rafale και Eurofighter είναι ότι το Eurofighter είναι ταχύτερο και πιο ευέλικτο σε υψηλές ταχύτητες, ενώ το Rafale είναι πιο ευέλικτο σε χαμηλές ταχύτητες και έχει μεγαλύτερη αυτονομία χάρη στους πιο αποδοτικούς κινητήρες του.

Επιπλέον, το Rafale έχει μικρότερο ίχνος ραντάρ, ενώ το Eurofighter είναι ελαφρώς πιο ευάλωτο.
 
Το Eurofighter είναι πιο γρήγορο και ικανότερο σε αερομαχίες. Έχει ρυθμό ανόδου 320 m/s και μέγιστη ταχύτητα πάνω από Mach 2.

Το Rafale είναι πιο ευέλικτο σε χαμηλές ταχύτητες. Έχει χαμηλότερο ρυθμό ανόδου  300 m/s) και μέγιστη ταχύτητα Mach 1,8.

Το Eurofighter διαθέτει ισχυρότερους κινητήρες (EJ200) με μεγαλύτερη κατανάλωση καυσίμου.

Το Rafale διαθέτει κινητήρες με μικρότερη ώθηση αλλά χαμηλότερη κατανάλωση, που του δίνει μεγαλύτερο βεληνεκές. Θεωρείται ότι είναι πιο αξιόπιστοι και οικονομικοί στη συντήρηση. 

Το Eurofighter φέρει όπλα από διάφορους κατασκευαστές, κυρίως αμερικανικά.

Το Rafale φέρει όπλα αποκλειστικά γαλλικής κατασκευής, εξασφαλίζοντας μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ των συστημάτων.

Συνεπώς υπάρχουν λεπτομέρειες που μπορούν να κάνουν την διαφορά σε μία αναμέτρηση μεταξύ των δύο μαγνητικών.

Η ουσία είναι ότι το Βερολίνο εν γνώση του δίνει ένα πολύ καλό μαχητικό στην Τουρκία η οποία κατέχει παράνομα από το 1974 το 33% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας μίας χώρας μέλους της ΕΕ και απειλεί με «casus belli» την Ελλάδα, δηλαδή με πόλεμο στην περίπτωση που η χώρα ασκήσει το νόμιμο δικαίωμά της να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ.!

Η Ελλάδα μάλιστα είναι χώρα μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ!

Δηλαδή η «σύμμαχος» Τουρκία, όπως την αποκάλεσε Γερμανός ΥΠΕΞ, απειλεί χώρα σύμμαχο και της ίδιας και της Γερμανίας στα πλαίσια του ΝΑΤΟ και χώρα μέλος της ΕΕ, δηλαδή εταίρου της Γερμανίας!

Και όλα αυτά στο Βερολίνο φαίνονται φυσιολογικά… 

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/i-germania-ekdikeitai-tin-ellada-gia-to-veto-tis-pou-ethese-stin-eisodo-tis-tourkias-ston-mixanismo-safe/

Λαβρόφ: «Αναμένεται έκρηξη του κουρδικού προβλήματος και σε άλλες χώρες, παρόμοια με τη Συρία»

Από
pcuser
-
0
Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ υποστήριξε ότι εάν τα παιχνίδια με τους Κούρδους στη Συρία σχετικά με την αυτονομία αποφέρουν απτά αποτελέσματα, το κουρδικό πρόβλημα θα μπορούσε να εκραγεί σε όλες τις άλλες χώρες της περιοχής.

«Η Συρία απαιτεί απερίφραστα τον τερματισμό των παρεμβάσεων στις εσωτερικές της υποθέσεις», δήλωσε σε συνέντευξή του σε κανάλι της Μόσχας.

Μεγάλες περιοχές της συριακής επικράτειας βρίσκονται υπό τον έλεγχο ξένων δυνάμεων και αυτές οι δυνάμεις δεν βρίσκονται πάντα εκεί κατόπιν πρόσκλησης της Δαμασκού.

Πρόσθεσε: «Όλες οι χώρες που έχουν επιρροή στην κατάσταση —είτε στη Δαμασκό είτε στις διάφορες εθνοτικές, θρησκευτικές και πολιτικές ομάδες στα υπόλοιπα μέρη της χώρας— πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η ενότητα της Συρίας είναι προς το συμφέρον τους».

Τόνισε ότι «αν αυτά τα παιχνίδια με τους Σύρους Κούρδους σχετικά με την αυτονομία και τον αποσχιστικό προσανατολισμό οδηγήσουν σε απτά αποτελέσματα, το κουρδικό πρόβλημα θα μπορούσε να εκραγεί σε όλες τις άλλες χώρες της περιοχής και αυτό εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους».

Τα συριακά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν τη Δευτέρα το βράδυ ότι ξέσπασαν συγκρούσεις μεταξύ του συριακού στρατού και των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων στην ύπαιθρο του Χαλεπίου. Την Τρίτη, ο Σύρος υπουργός Άμυνας Μαρχάφ Αμπού Κάσρα επιβεβαίωσε μια συμφωνία με τους Κούρδους για μια «ολοκληρωμένη εκεχειρία».

Η συριακή κυβέρνηση υπέγραψε συμφωνία με τις SDF στις 10 Μαρτίου 2025, η οποία παρείχε ένα προκαταρκτικό πλαίσιο με στόχο την ενσωμάτωση των στρατιωτικών και πολιτικών θεσμών των SDF στο συριακό κράτος, εγγυώμενη παράλληλα τα δικαιώματα όλων των Σύρων και της κουρδικής κοινότητας ως αναπόσπαστου στοιχείου.

Η συμφωνία περιλαμβάνει κατάπαυση του πυρός, την παράδοση των πετρελαϊκών περασμάτων και των αεροδρομίων, καθώς και την απόρριψη της διχοτόμησης και της ρητορικής μίσους. Η συμφωνία αναμένεται να εφαρμοστεί πριν από το τέλος του 2025.

Από την πλευρά του, ο Σύρος πρόεδρος Άχμαντ αλ-Σαράα εξήγησε σε προηγούμενες δηλώσεις που δημοσιεύθηκαν από την τουρκική εφημερίδα Milliyet ότι η συμφωνία της 10ης Μαρτίου έθεσε τα θεμέλια για μια λύση με διεθνή υποστήριξη, αλλά ότι ορισμένα στοιχεία εντός των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) και του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) σαμποτάρουν τη διαδικασία. Τόνισε ότι η αποτυχία ενσωμάτωσης των SDF πριν από το τέλος του έτους θα έχει ολέθριες συνέπειες.

Ο αλ-Σαράα άφησε να εννοηθεί ότι  η Τουρκία μπορεί να καταφύγει σε στρατιωτική δράση εάν οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις δεν ενσωματωθούν  μέχρι τον επόμενο Δεκέμβριο.

Ταξίδια Τουρκία

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Σκόπια: Η αδερφή της συζύγου του Μίτσκοσκι – με βουλγαρικό διαβατήριο

Από
pcuser
-
0
Η κουνιάδα του Μίτσκοσκι επισημαίνει ότι η μητέρα της, ο πατέρας της, τα δύο παιδιά της και η αδερφή της είναι Βούλγαροι.

Ο πρωθυπουργός της Βόρειας Μακεδονίας, Χριστιάν Μίτσκοσκι, επανέλαβε για άλλη μια φορά ότι όσο βρίσκεται στην εξουσία, η ένταξη των Βουλγάρων στο σύνταγμα της Βόρειας Μακεδονίας δεν θα συμβεί χωρίς σαφείς υποχρεώσεις από τη Βουλγαρία.

Η θέση του έρχεται την παραμονή των δημοτικών εκλογών στη Βόρεια Μακεδονία και μετά τη συνάντησή του με την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.

Η ίδια του δήλωσε ότι το μόνο βήμα πριν από την έναρξη των διαπραγματεύσεων είναι η αλλαγή του Συντάγματος.

Ο Στόγιαν Νέσεφ ακολούθησε την αναζήτηση εγγράφων που δείχνουν ότι οι πολιτικοί της Βόρειας Μακεδονίας που αρνούνται να συμπεριλάβουν Βούλγαρους στο Σύνταγμα έχουν Βούλγαρους συγγενείς, αναφέρει η βουλγαρική NOVA .

Μια έρευνα της NOVA αποκάλυψε έγγραφα που υπέβαλαν στις βουλγαρικές αρχές συγγενείς του πρωθυπουργού της Βόρειας Μακεδονίας, Χρίστιαν Μίτσκοσκι, στα οποία δηλώνουν ότι έχουν βουλγαρικές ρίζες. Αυτό είναι το πρώτο βήμα για την απόκτηση βουλγαρικής υπηκοότητας.

Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι η Στέβιτσα Γιάνεβα, η οποία είναι αδελφή της συζύγου του πρωθυπουργού των Σκοπίων, Ρόζα Μίτσκοσκα, και του κουνιάδου του, καθώς και ο σύζυγός της, Γιορντάντσο Γιάνεφ, έχουν βουλγαρικά διαβατήρια από το 2016.

Οι συγγενείς του Πρωθυπουργού της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας έχουν βουλγαρική υπηκοότητα

Τα βουλγαρικά έγγραφα της κουνιάδας του πρωθυπουργού των Σκοπίων Χριστιάν Μίτσκοσκι

Επιπλέον, στη δήλωσή της για την υποβολή αίτησης για υπηκοότητα, η Στέβιτσα Γιάνεβα δηλώνει ότι η μητέρα της, ο πατέρας της, τα δύο παιδιά της και η αδερφή της είναι Βούλγαροι από την Στρώμνιτσα.

Στη συνέντευξη που πραγματοποιήθηκε με τις βουλγαρικές αρχές, η κουνιάδα του νυν πρωθυπουργού της ΠΓΔΜ λέει ότι έχει συγγενείς στα χωριά Μπρέζνιτσα, Πέτριτς και Σόφια. Ο σύζυγός της, Γιορντάντσο Γιάνεφ, έλαβε επίσης βουλγαρικά έγγραφα το 2016.

Μίτσκοσκι: Υπάρχουν αρκετές εκατοντάδες Βούλγαροι στη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας

«Κανείς δεν ρωτάει σοβαρά τον πρωθυπουργό αν οι συγγενείς του έχουν προβλήματα στη Βουλγαρία, όπως κάνει με τους Βούλγαρους της Μακεδονίας», σημειώνει ο Γκεόργκι Τρενταφίλοφ, επικεφαλής του Εθνικού Κέντρου Ερευνών «Άγιος Κλήμης της Αχρίδας» – Σκόπια.

NOVA  

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

Πόρτα στην τουρκική συμμετοχή στα ευρωπαϊκά αμυντικά προγράμματα άνοιξε η Γερμανία στη συνάντηση Βάντεφουλ-Φιντάν: Mε ευρωπαϊκό προσωπείο η Αγκυρα ζητεί επικαιροποίηση Τελωνειακής Ενωσης

Από
pcuser
-
1

Η αμυντική συνεργασία της Τουρκίας με την ΕΕ και τη Γερμανία, καθώς και οι εξελίξεις γύρω από τους πολέμους στη Γάζα και την Ουκρανία κυριάρχησαν στις συνομιλίες που είχε ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών, Γιόχαν Βάντεφουλ, με τον Τούρκο ομόλογό του Χακάν Φιντάν στην ‘Αγκυρα.

Στην από κοινού συνέντευξη Τύπου των δύο υπουργών, μετά τη συνάντησή τους, ο Χακάν Φιντάν χαιρέτισε με ικανοποίηση τα θετικά βήματα που έχει κάνει η Γερμανία έναντι της Τουρκίας «στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας, όπου διαθέτουμε ισχυρές δυνατότητες και ικανότητες, αξιολογούμε τις ευκαιρίες που προσφέρουν τα κοινά έργα, παρά τους περιορισμούς».

Αναφερόμενος στα αμυντικά προγράμματα της ΕΕ, ο Τούρκος υπουργός δήλωσε ότι «η τεχνική συμμετοχή της χώρας μας στον αμυντικό μηχανισμό και η ανάπτυξη κοινών έργων αποκτούν σημασία σε μια κρίσιμη περίοδο».

Από την πλευρά του ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών αναφερόμενος στο ίδιο θέμα δήλωσε ότι «η Τουρκία είναι ένας αξιόπιστος και σημαντικός σύμμαχος του ΝΑΤΟ, γι’ αυτό είναι φυσικό οι αμυντικές βιομηχανίες μας να συνεργάζονται στενά».

«Με ποιον άλλο θα συνεργαστούμε αν όχι με τους εταίρους του ΝΑΤΟ;» αναρωτήθηκε ο κ. Βάντεφουλ, τονίζοντας ότι «παρ’ όλα αυτά, σε ορισμένες από κοινού αποφάσεις όσον αφορά τις αγορές είναι φυσικό να παίζουν ρόλο κριτήρια όπως, για παράδειγμα, η τιμή ή η ποιότητα. Φυσικά, αυτό γίνεται με σκοπό την ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεών μας και αυτό ισχύει για όλες τις χώρες του ΝΑΤΟ».

«Από την πλευρά της Γερμανίας, από την οπτική γωνία της Γερμανίας, δεν υπάρχει κανένας περιορισμός εδώ, αντίθετα, θέλουμε να συνεργαστούμε με την Τουρκία σε όλους τους τομείς» δήλωσε ο επικεφαλής της γερμανικής διπλωματίας.

Όπως ανέφερε ο Χακάν Φιντάν, κατά τη συνάντηση ετέθησαν και οι ευρωτουρκικές σχέσεις, επισημαίνοντας ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Τουρκίας. Είπε πως εκκρεμούν για την Τουρκία να κάνει «τέσσερα – πέντε πράγματα» και ότι οι σχετικές προκαταρκτικές συζητήσεις έχουν ολοκληρωθεί.

«Η υιοθέτηση μιας μακροπρόθεσμης στρατηγικής προσέγγισης στις σχέσεις Τουρκίας-ΕΕ είναι προς το κοινό συμφέρον και των δύο πλευρών» υποστήριξε ο Χακάν Φιντάν.

Ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας τόνισε το ενδιαφέρον του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υπέρ της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας υπενθυμίζοντας τη σχετική δήλωσή του μετά τις εκλογές του 2023, με την οποία έλεγε στο υπουργείο Εξωτερικών πως πρέπει να πράξουν ό,τι απαιτείται προς την κατεύθυνση αυτή. «Αυτή είναι η επίσημη πολιτική που έχουμε θέσει και είμαστε σοβαροί και ειλικρινείς σε αυτό το θέμα» τόνισε, προσθέτοντας όμως ότι δεν πρόκειται για μία μονομερή ενέργεια, «υπάρχουν υποχρεώσεις και για τις δύο πλευρές».

«Στις σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι απαραίτητο να επιτευχθεί μια σύγκλιση με ένα νέο στρατηγικό πλαίσιο που να ανταποκρίνεται στο πνεύμα της εποχής και με μια νέα οπτική γωνία. Όπως ανέφερα, η βούληση του προέδρου της Δημοκρατίας είναι απόλυτη και ως κυβέρνηση είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να επιτύχουμε αυτό το στόχο» προσέθεσε ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας.

Στα επιμέρους ζητήματα όσον αφορά τις σχέσεις της Τουρκίας με την ΕΕ, ο Χακάν Φιντάν έθεσε εκ νέου το θέμα της επικαιροποίησης της Τελωνειακής Ένωσης, αλλά και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Τούρκοι πολίτες στο να πάρουν θεωρήσεις Σένγκεν, προκειμένου να ταξιδέψουν σε χώρες της ΕΕ. «Θεωρούμε πολύτιμα τα μέτρα που έλαβε η ΕΕ για τη διευκόλυνση και την επιτάχυνση των διαδικασιών υποβολής αιτήσεων για τις βίζες Σένγκεν. Ωστόσο, όπως γνωρίζετε, τα προβλήματα σε αυτούς τους τομείς δεν έχουν επιλυθεί πλήρως» ανέφερε ο Τούρκος ΥΠΕΞ.

Για τη Γάζα

Στις συνομιλίες των δύο υπουργών συζητήθηκε και το θέμα της Γάζας και ερωτηθείς σχετικά ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών, Γιόχαν Βάντεφουλ, τόνισε ότι «η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν έμεινε σιωπηλή στη δύσκολη και τραγική κατάσταση που ξεκίνησε στις 7 Οκτωβρίου 2023 και στοίχισε τη ζωή σε τόσους πολλούς ανθρώπους».

«Στις 7 Οκτωβρίου, είπαμε ότι λόγω της τρομοκρατίας της Χαμάς έχασε τη ζωή του ο μεγαλύτερος αριθμός Εβραίων μετά το Ολοκαύτωμα. Αυτή ήταν μια τρομοκρατική επίθεση που δεν μπορεί να δικαιολογηθεί με κανέναν τρόπο. Αλλά ταυτόχρονα σε αυτόν τον αγώνα του Ισραήλ, που διαρκεί σχεδόν δύο χρόνια, στον αγώνα του εναντίον της Χαμάς, οι άνθρωποι πραγματικά έζησαν μια κόλαση. Δεν θέλουμε να αγνοήσουμε τίποτα εδώ» σημείωσε ο Γερμανός ΥΠΕΞ.

Στη συνέχεια ανέφερε ότι η Γερμανία περιόρισε τις αποστολές όπλων στο Ισραήλ, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στη Γάζα, και τόνισε ότι το Βερολίνο στηρίζει τη λύση των δύο κρατών, θέση την οποία επιβεβαίωσε τόσο με τη συμμετοχή του μαζί με τη Γαλλία και τη Σαουδική Αραβία στη διάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη, όσο και με την ψήφο του στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας έκανε λόγο για επίγνωση της ιστορικής ευθύνης της Γερμανίας έναντι του Ισραήλ, τόνισε όμως ότι «εξακολουθούμε να έχουμε ευθύνη έναντι του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, και θα εκπληρώσουμε αυτή την ευθύνη μας έναντι των Παλαιστινίων».

Για το ίδιο θέμα, ο Χακάν Φιντάν ανέφερε ότι «και οι δύο πλευρές επιβεβαιώσαμε ότι προσδοκούμε τη συνέχιση της εκεχειρίας στη Γάζα, την αδιάκοπη παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας και τη μόνιμη παύση των εχθροπραξιών. Ταυτόχρονα, η εφαρμογή της λύσης των δύο κρατών αποτελεί βασικό βήμα για τη διαρκή ειρήνη στην περιοχή».

«Η Τουρκία θα συνεχίσει να είναι η ανάσα της Γάζας και η ελπίδα της Παλαιστίνης. Θα συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε ενεργά τις προσπάθειες για την ανοικοδόμηση της Γάζας» είπε μεταξύ άλλων ο Τούρκος ΥΠΕΞ.

Για την Ουκρανία

Αναφερόμενος στον πόλεμο στην Ουκρανία ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών τόνισε ότι «το μοναδικό ζήτημα της Ρωσίας δεν είναι η Ουκρανία, η επιθετικότητα της Ρωσίας στρέφεται προς όλη την Ευρώπη και το ΝΑΤΟ. […] Βλέπουμε ότι η Ρωσία δοκιμάζει όλο και περισσότερο το ΝΑΤΟ».

«Συνεχίζουμε να καταβάλλουμε προσπάθειες για να μην κλιμακωθεί αυτό το επικίνδυνο παιχνίδι του Πούτιν. Και πρέπει να εμποδίσουμε τη Ρωσία να επενδύει χρήματα στον πόλεμο. Γι’ αυτό και αυτή τη στιγμή εργαζόμαστε πάνω στο 19ο πακέτο κυρώσεων» δήλωσε ο Γερμανός υπουργός, επισημαίνοντας ότι οι κυρώσεις δεν πρέπει να παρακάμπτονται μέσω εταιρειών σε τρίτες χώρες, διαφορετικά θα τεθούν σε κίνδυνο τα συμφέροντα ασφάλειας τόσο της Ευρώπης όσο και του ΝΑΤΟ.

Από την πλευρά του, ο Χακάν Φιντάν είπε ότι έγινε αξιολόγηση για το πώς μπορεί να επιτευχθεί εκεχειρία και ο τερματισμός της σύγκρουσης, ενώ εξετάστηκε και η συμβολή της Συμμαχίας στη μακροπρόθεσμη σταθερότητα της Ουκρανίας.

«Η διατήρηση της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας και η λήξη του πολέμου, καθώς και η αποφυγή της εξάπλωσης των συγκρούσεων στην Ευρώπη και σε άλλες περιοχές, είναι εξαιρετικά σημαντικά. Διότι πλέον δεν επηρεάζονται μόνο οι δύο πλευρές, αλλά και η ευρωπαϊκή οικονομία, η παγκόσμια οικονομία και εμείς, κυρίως εξαιτίας του προβλήματος στην παροχή ενέργειας» σημείωσε ο Τούρκος ΥΠΕΞ.

Όσον αφορά τις εξελίξεις στη Συρία, ο Γιόχαν Βάντεφουλ είπε ότι η Γερμανία επιθυμεί όλες οι κοινωνικές και θρησκευτικές ομάδες να μπορούν να καθορίζουν το μέλλον τους χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ/Γ.Μανδαλίδης 
Τουρκία Κωνσταντινούπολη  

Χρειάζεται επανεξέταση η εξωτερική πολιτική

Από
anixneuseis
-
4
Ôï êôÞñéï ôïõ õðïõñãåéüõ Åîùôåñéêþí óôçí ëåùö. Âáó. Óïößáò, ÔåôÜñôç 4 Éïõíßïõ 2008.

Πού χρειάζεται επανεξέταση η εξωτερική πολιτική

Του Παντελή Σαββίδη

18/10/2025 – 8:44πμ

(Φωτ.: EUROKINISSI / Τατιάνα Μπόλαρη)

Υπάρχει μια μετατόπιση του κοινωνικού εκκρεμούς προς τα ακροδεξιά (με την έννοια της ιδεολογίας), που διακρίνεται τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη. Δεν εννοώ την προτίμηση των Ευρωπαίων (και των Αμερικανών) ψηφοφόρων προς κόμματα όπως του Τραμπ ή της Λεπέν και του AfD, αλλά κοινωνικές συμπεριφορές ακραίες που βρίσκουν ανταπόκριση.

Σύμφωνα με το The Atlantic, μια ομάδα Νέων Ρεπουμπλικάνων αντάλλαξε μηνύματα στα οποία απροκάλυπτα αποκάλεσε τους μαύρους «μαϊμούδες» και «ανθρώπους του καρπουζιού», και είπαν «αγαπώ τον Χίτλερ». Θα μου πείτε συνηθισμένα πράγματα αυτά στην Αμερική. Ας το προσπεράσουμε.

Θα ήθελα, επίσης, να διευκρινίσω πως το σχόλιο δεν έχει να κάνει με την επιλογή των Ευρωπαίων ψηφοφόρων προς κόμματα τα οποία χαρακτηρίζονται, ακροδεξιά. Οι λόγοι είναι διαφορετικοί. Ενδεχομένως η ιδεολογία των ψηφοφόρων αυτών να μην ταυτίζεται με τα κόμματα που δηλώνουν ότι θα υποστηρίξουν αλλά κοινωνικές συνθήκες τούς αναγκάζουν να εγκαταλείψουν τους παραδοσιακούς φορείς που υποστήριζαν.

Το μεταναστευτικό κύμα είναι ένας από αυτούς τους λόγους. Η ανεργία, η αποβιομηχάνιση, η εγκατάλειψη των περιοχών που ζουν, η υποβάθμιση του επιπέδου ζωής τους, το έγκλημα που έχει γίνει καθημερινή συνήθεια, η πολιτική διαφθορά και τόσα άλλα, θα μπορούσαν, επίσης, να προστεθούν.

Όλο αυτό το μίγμα θα μπορούσε να οδηγήσει το πολιτικό κλίμα στα άκρα. Η τάση είναι ορατή. Εκεί πάει. Εκείνο που δεν διαφαίνεται είναι ποιος θα διαχειριστεί, άτομο ή πολιτικός φορέας, αυτήν τη ροπή ώστε να μην οδηγηθούμε σε συγκρούσεις που θυμίζουν το παρελθόν των προπολεμικών καταστάσεων που έζησε η Ευρώπη.

Το ανησυχητικό είναι ότι και οι άλλες πολιτικές δυνάμεις που δεν θεωρούνται ακροδεξιές και κυριαρχούν σήμερα στην Ευρώπη ακολουθούν μια τυφλή τακτική που και αυτή οδηγεί σε πόλεμο, αντί να εκτονώνει τις εντάσεις.

Ακόμη και αν δεχθούμε ότι η Ρωσία είναι που προκαλεί την ένταση, οι ευρωπαϊκές δυνάμεις θα έπρεπε να ακολουθήσουν μια τακτική εκτόνωσης αντί κλιμάκωσης. Τόσο οι δηλώσεις των ευρωπαίων ηγετών όσο και οι ενέργειές τους οδηγούν στην κλιμάκωση της έντασης και της κρίσης με τη Ρωσία.

Καμιά κοινή λογική δεν μπορεί να αποδεχθεί ότι η Ρωσία, η οποία υφίσταται τεράστια οικονομική, πολιτική και κοινωνική φθορά με τον πόλεμο στην Ουκρανία μπορεί να διανοηθεί να διευρύνει το πολεμικό μέτωπο με άλλες ευρωπαϊκές χώρες και, ενδεχομένως, με το ΝΑΤΟ.

Κάτι άλλο κρύβεται πίσω από την ευρωπαϊκή πολιτική. Σήμερα, ευνοείται από την πολιτική αυτή το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα των ΗΠΑ, αύριο θα μπει στον χορό και το αντίστοιχο ευρωπαϊκό.

Η Ευρώπη πρέπει να εξοπλιστεί και να αποκτήσει και ισχυρό στρατό και γεωπολιτικό αποτύπωμα αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει σε μια σύγκρουση με τη Ρωσία. Θα ήταν τραγωδία. Την οικονομική σήμερα και στρατιωτική αύριο δύναμή της η Ευρώπη θα πρέπει να την χρησιμοποιεί ως αποτροπή κατά επιβουλών εναντίον της αλλά και διεθνών παρεμβάσεων για την επιβολή της ειρήνης. Η ήπειρος δεν αντέχει άλλον μεγάλο πόλεμο.

Η λάθος επιλογή για την Ευρώπη είναι ότι σε αυτόν τον στρατιωτικό εκσυγχρονισμό της θέλει να εμπλέξει και την Τουρκία, μια δύναμη που δρα αποκλειστικά, πάντοτε, μόνο για το δικό της συμφέρον το οποίο δεν είναι συνήθως η επιβολή της ειρήνης.

Η Τουρκία πιστεύει ότι κερδίζει από τη διατήρηση ανοικτών πολεμικών μετώπων ή μετώπων έντασης διότι εκτιμά πως θα τη χρειαστούν ως μεσολαβήτρια έναντι ανταλλαγμάτων.

Είναι λάθος στρατηγική επιλογή για την Ευρώπη η στρατιωτική συνεργασία με την Τουρκία.

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα λόγω μεγέθους αλλά και λόγω ανυπαρξίας πολιτικής είναι κομπάρσος σε όλα αυτά. Ατυχώς, ο πρωθυπουργός, από πολιτική μυωπία στην καλύτερη περίπτωση, από ίδιον συμφέρον στη χειρότερη, με τις δηλώσεις και τη στάση του έχει οδηγήσει στο ναδίρ τις σχέσεις της χώρας με τη Ρωσία χωρίς αυτό να της προσδίδει ιδιαίτερη αξία στο ευρωπαϊκό και δυτικό στρατόπεδο.

Με όσα έλεγε ο κ. Μητσοτάκης για την εξωτερική πολιτική της χώρας, προχθές στη Βουλή ήταν σαν να απευθυνόταν σε ένα ακροατήριο του οποίου υποτιμά τη διανοητική κατάσταση. Περιέγραφε μια χώρα η οποία δεν υπάρχει.

Με απλά λόγια η Ελλάδα, στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, πρέπει να συνεργασθεί με τις δυνάμεις που δεν θέλουν τη στρατιωτική συμμετοχή της Τουρκίας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι (άλλο η πολιτική στην οποία δεν υπάρχει αντίρρηση), επιδιώκουν την ενίσχυση του γεωπολιτικού αποτυπώματος της Ευρώπης αλλά και την εκτόνωση της έντασης με τη Ρωσία. Θα μπορούσε και να ηγηθεί αυτής της προσπάθειας.

Στη Μέση Ανατολή η συνεργασία με το Ισραήλ έχει καταστεί νομοτέλεια αλλά χρειάζονται κινήσεις προσέγγισης αραβικών χωρών με ειδικό βάρος.

Η Χαμάς δεν βρίσκεται στον ορίζοντα της ελληνικής πολιτικής, και σωστά, αλλά η παλαιστινιακή υπόθεση πρέπει να απασχολεί την Αθήνα. Μια νέα γενιά Παλαιστίνιων πολιτικών ηγετών μπορεί να αναδειχθεί με την δεύτερη φάση του Σχεδίου Τραμπ και η δυναμική μιας τέτοιας εξέλιξης πρέπει να απασχολήσει την Αθήνα. Η Γάζα στα χέρια της Χαμάς μπορεί να αποβεί προβληματική. Η Γάζα υπό νέα κοσμική παλαιστινιακή ηγεσία θα μειώσει τις ανησυχίες.

Η υποχώρηση του Ιράν υπέρ της Τουρκίας δεν ευνοεί τα ελληνικά συμφέροντα. Εδώ που έφτασαν τα πράγματα, μόνο ένα κοσμικό Ιράν μπορεί να ανατρέψει τις διαμορφούμενες ισορροπίες. Θα μπορούσε να είναι επιδίωξη της Δύσης;

Η Αθήνα δεν έχει πολιτική ούτε στα Βαλκάνια που είναι η αυλή της, σε αντίθεση με την Τουρκία που δρα και θα εντείνει τις προσπάθειες διείσδυσης και επιρροής.

Υπάρχουν ρωγμές στη βαλκανική πολιτική της Άγκυρας που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν. Αλλά χρειάζεται σοβαρή προσέγγιση από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών.

Η Διεύθυνση Βαλκανικών Υποθέσεων του υπουργείου θα πρέπει να εγκατασταθεί, μονίμως, στη Θεσσαλονίκη και με τη βοήθεια θεσμών που υπάρχουν και μπορούν να της προσφέρουν αναλυτικά εργαλεία επιλογών, να διαμορφώσει και να προτείνει στην πολιτική ηγεσία μια νέα βαλκανική ελληνική πολιτική.

Τα ελληνοτουρκικά αποτελούν ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο το οποίο χρειάζεται μια άλλη λεπτομερή προσέγγιση. Θα εξαρτηθούν, πάντως, από τις προθέσεις της κυβέρνησης Τραμπ.

Δεν είναι απαραίτητο η ελληνική πολιτική να βρίσκεται, μονίμως, απέναντι στην τουρκική αλλά αυτό είναι μια ιστορική νομοτέλεια. Ελλάδα και Τουρκία δεν μπορούν να συμπορευθούν. Είναι επιταγή της ιστορίας.

pontosnews.gr

Οι «ειρηνοποιοί» του Προέδρου Τραμπ αποκαλύπτουν: Γουίτκοφ και Κούσνερ μιλούν για την «προδοσία» του Ισραήλ, που πήγε να… τινάξει στον αέρα τις διαπραγματεύσεις για τη Γάζα (video)

Από
pcuser
-
0

Δύο από τους βασικούς διαπραγματευτές του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ο Στιβ Γουίτκοφ και ο Τζάρεντ Κούσνερ, αναφέρθηκαν σε κοινή συνέντευξή τους στις λεπτές ισορροπίες των συνομιλιών μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς και εξέφρασαν τη δυσαρέσκειά τους για την ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στο Κατάρ στις 9 Σεπτεμβρίου.

Σε κοινή συνέντευξη που παραχώρησαν στην εκπομπή «60 Minutes» του CBS News, ο ειδικός απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ και ο γαμπρός του Αμερικανού προέδρου, Τζάρεντ Κούσνερ, αποκάλυψαν ότι ένιωσαν «λίγο προδομένοι» από την κίνηση του Ισραήλ να πραγματοποιήσει αεροπορική επιδρομή στη Ντόχα, την ώρα που βρίσκονταν σε εξέλιξη κρίσιμες συνομιλίες.

Ο Γουίτκοφ δήλωσε ότι ενημερώθηκε για την επίθεση το πρωί της 9ης Σεπτεμβρίου, λίγο μετά την πραγματοποίησή της.

Σύμφωνα με τις ισραηλινές αρχές, η επιχείρηση είχε στόχο ανώτερα στελέχη της Χαμάς, που βρίσκονταν στην πρωτεύουσα του Κατάρ. Εκείνη την ημέρα, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε σχολιάσει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Αυτή ήταν απόφαση του πρωθυπουργού Νετανιάχου, όχι δική μου».

«Νομίζω ότι τόσο ο Τζάρεντ όσο κι εγώ αισθανθήκαμε λίγο προδομένοι» είπε ο Γουίτκοφ, ενώ ο Κούσνερ συμπλήρωσε ότι ο Τραμπ «θεώρησε πως οι Ισραηλινοί είχαν χάσει τον έλεγχο των ενεργειών τους και ότι έπρεπε να δείξει σκληρότητα, για να τους αποτρέψει από κινήσεις που δεν εξυπηρετούσαν το μακροπρόθεσμο συμφέρον τους».

Εμπόδιο στις διαπραγματεύσεις

Όπως εξήγησε ο Γουίτκοφ, η επίθεση στο Κατάρ δημιούργησε σοβαρές δυσκολίες στις διαπραγματεύσεις, καθώς η Ντόχα αποτελούσε τον βασικό δίαυλο επικοινωνίας μεταξύ των Αμερικανών μεσολαβητών και της Χαμάς.

«Είχε σημαντικές επιπτώσεις, επειδή οι Καταριανοί ήταν κρίσιμοι για τη διαδικασία, όπως και οι Αιγύπτιοι και οι Τούρκοι» τόνισε. «Μετά την επίθεση χάσαμε την εμπιστοσύνη του Κατάρ, η Χαμάς αποσύρθηκε και έγινε πολύ δύσκολο να επικοινωνήσουμε μαζί τους».

Η πλήρης συνέντευξη των δύο απεσταλμένων θα μεταδοθεί την Κυριακή 19 Οκτωβρίου, όπου θα παρουσιάσουν επίσης λεπτομέρειες για τη συνάντησή τους με τη Χαμάς και την επόμενη φάση του ειρηνευτικού σχεδίου 20 σημείων του Ντόναλντ Τραμπ, που αφορά στον αφοπλισμό, την αποχώρηση στρατευμάτων, την ανοικοδόμηση και τη μεταπολεμική διακυβέρνηση στη Γάζα.

Πηγή: CBS News

https://hellasjournal.com/2025/10/oi-eirinopoioi-tou-proedrou-trab-apokalyptoun-gouitkof-kai-kousner-miloun-gia-tin-prodosia-tou-israil-pou-pige-na-tinaxei-ston-aera-tis-diapragmatefseis-gia-ti-gaza-video/

Αποκάλυψη για το 2015: Ο Τσακαλώτος τα είχε δώσει όλα στους δανειστές πριν τη «17ωρη διαπραγμάτευση Τσίπρα» – Η επιστολή σοκ της 9ης Ιουλίου  

Από
anixneuseis
-
1
18.10.202508:30

 

Τη σοκαριστικών διαστάσεων προληπτική παράδοση της χώρας και της ελληνικής κυβέρνηση στις όποιες ορέξεις των δανειστών, πριν ακόμα ξεκινήσουν επί της ουσίας οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην Αθήνα και τους δανειστές, μετά το δημοψήφισμα του 2015, αποκαλύπτει επιστολή που φέρει σήμερα στη δημοσιότητα το topontiki.gr και την οποία είχε στείλει ο Ευκλείδης Τσακαλώτος στον Γερούν Ντάισεμπλουμ στις 9 Ιουλίου.

Τρεις μέρες δηλαδή πριν υπάρξει η δήθεν «ηρωική» (!) 17ωρη διαπραγμάτευση του Αλέξη Τσίπρα με τους ηγέτες της ευρωζώνης. Αλλά και μόλις δύο εικοσιτετράωρα από τη στιγμή που ο κ. Τσακαλώτος είχε αναλάβει υπουργός Οικονομικών, στη θέση του παραιτηθέντος μετά το δημοψήφισμα, Γιάνη Βαρουφάκη.
Με την επιστολή του ο κ. Τσακαλώτος σπεύδει πριν καν η ελληνική Βουλή εγκρίνει οποιονδήποτε συμβιβασμό με τους δανειστές, αλλά και οποιαδήποτε ύστατη προσπάθεια να επιτευχθεί μία καλύτερη συμφωνία, να αποδεχθεί ρητά, πρόθυμα και ανενδοίαστα οτιδήποτε ζητούσαν οι δανειστές.

Αν και εκπρόσωπος της «αριστερής πτέρυγας» του ΣΥΡΙΖΑ, όπως θέλησε να καταγραφεί μετά την αποχώρηση του Αριστερού Ρεύματος από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Τσακαλώτος δεν αφήνει κανένα περιθώριο: Διαβεβαιώνει τους δανειστές ότι η κυβέρνηση είναι έτοιμη να αποδεχθεί τα πάντα, κάθε απαίτηση και οποιοδήποτε μέτρο υποδειχθεί στην Αθήνα. Όλα αυτά πριν καν πέσει στο τραπέζι η απειλή του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε για grexit (αυτό έγινε αργότερα, το Σάββατο 11 Ιουλίου), αλλά και πριν εκδηλωθεί από την κυβέρνηση και τον τότε πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα οποιαδήποτε πρωτοβουλία, ώστε να εκτιμηθεί εάν, πώς και πόσο οι δανειστές είχαν σκοπό να λάβουν υπόψη τους το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος – 61% είχε απορρίψει την προτεινόμενη συμφωνία και ανέμενε μία τελευταία προσπάθεια για έναν έντιμο συμβιβασμό.

Κι όμως, ο κ. Τσακαλώτος έσπευσε να διαλύσει οποιαδήποτε τέτοια συζήτηση – στην πραγματικότητα ο χειρισμός και η επιστολή του στον επικεφαλής του Eurogroup φανέρωναν ότι από το βράδυ της 5ης Ιουλίου, αν όχι και νωρίτερα, ενδεχομένως και από τη στιγμή που προκηρυσσόταν το δημοψήφισμα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είχε σκοπό την πλήρη, ολοκληρωτική και… ολόκαρδη παράδοση στις (άγριες) διαθέσεις των δανειστών.

Είναι τόσο καθηλωτικά ταπεινωτικό και εξόχως αποκαλυπτικό το περιεχόμενο της επιστολής Τσακαλώτου, που αποδεικνύεται ότι τίποτα άλλο απ’ όσα συνέβησαν από τις 9 Ιουλίου, που αυτή εστάλη στις Βρυξέλλες μέχρι την έγκριση του τρίτου μνημονίου στις 15 Αυγούστου από τη Βουλή, δεν έχει την παραμικρή σημασία και νόημα: Καμία διαπραγμάτευση, καμία πραγματική διάθεση για βελτίωση των επαχθών όρων, που θα επιβάλλονταν, καμία ελπίδα και προσδοκία ότι η χώρα θα πετύχαινε μία αξιοπρεπή συμφωνία.

Είναι ενδεικτικό ότι αφού ο κ. Τσακαλώτος κάνει μία σειρά προτάσεων στους δανειστές για τα κρίσιμα θέματα (πλεονάσματα κλπ), καταλήγει ως εξής – έχουν σημασία οι λέξεις και οι διατυπώσεις -, ώστε να καταστεί σαφής η πλήρης υποταγή:

«Τα παραπάνω μπορούν να δώσουν μόνο μια «γεύση» της δέσμευσής μας να αλλάξουμε την κοινωνία μας, το κράτος μας, την οικονομία μας.
Αν και αυτό το έργο μπορεί να φαίνεται «Ηράκλειο», πιστεύουμε βαθιά σε αυτές τις μεταρρυθμίσεις και τα μέτρα και είμαστε πλήρως αφοσιωμένοι στην υλοποίησή τους στο σύνολό τους. Ζητούμε από τους εταίρους μας να μας δώσουν τον χώρο και τον χρόνο για να πραγματοποιήσουμε αυτές τις αλλαγές».

Μένει να απαντηθεί ένα κρίσιμο ερώτημα:

Ο Αλέξης Τσίπρας που διόρισε τον Ευκλείδη Τσακαλώτο υπουργό Οικονομικών και του ανέθεσε τη συνεννόηση με τους δανειστές, γνώριζε επακριβώς τις δεσμεύσεις που περιείχε η επιστολή της 9ης Ιουλίου και έδωσε οδηγίες για το περιεχόμενο αυτό; Ή, ο κ. Τσακαλώτος έκανε υπέρβαση, προχώρησε σε προσωπική επιλογή και έστειλε τον τότε πρωθυπουργό «δεμένο πισθάγκωνα» στη… 17ωρη διαπραγμάτευση;

  • Αν ισχύει το πρώτο, έκαναν και οι δύο θέατρο με τις δήθεν ηρωικές συζητήσεις, που μεσολάβησαν μέχρι την τυπική έγκριση του μνημονίου από τη Βουλή.
  • Αν έγινε το δεύτερο, σημαίνει ότι ο κ. Τσακαλώτος κινήθηκε περισσότερο ως ο έμπιστος – ου μην και επιβαλλόμενος από αυτούς – των δανειστών, προλαβαίνοντας και σβήνοντας οποιαδήποτε διάθεση είχε ο κ Τσίπρας να πιέσει τους ηγέτες για μία καλύτερη συμφωνία.  

Υπό αυτή την έννοια ή μάλλον και υπό αυτή, η εξελισσόμενη ιδιότυπη αντιπαράθεση του Αλέξη Τσίπρα (με όσα λέγεται ότι θα γράφει στο βιβλίο του) και του Ευκλείδη Τσακαλώτου (με τις αιχμές που ήδη διατυπώνει δημοσίως) αναμένεται να πάρει ακόμα πιο άγρια μορφή, ίσως και πολεμική τροπή. Τόσο για το 2015, όσο και για τα όσα επακολούθησαν μέχρι την παραίτηση του πρώην πρωθυπουργού το 2023, αλλά και στη συνέχεια με τις διασπάσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Η επαίσχυντη επιστολή

Στην περιβόητη επιστολή, στην οποία αναφέρεται εκτενώς στο βιβλίο του «8 μήνες που συντάραξαν την Ελλάδα», ο Δημήτρης Στρατούλης, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος ξεκαθαρίζει στον Γερούν Ντάισεμπλουμ ότι με τους δανειστές υπάρχει κοινό «όραμα που εξυπηρετεί τη δέσμευσή μας να παραμείνουμε αναπόσπαστο μέλος της ευρωζώνης και να σεβόμαστε τους εξελισσόμενους κανόνες της νομισματικής μας ένωσης».

Το κοινό όραμα λοιπόν σημαίνει «μια δέσμευση που συνοδεύεται από ένα ολοκληρωμένο σύνολο μεταρρυθμίσεων και μέτρων, τα οποία θα εφαρμοστούν στους τομείς της δημοσιονομικής βιωσιμότητας, της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, της μακροπρόθεσμης οικονομικής ανάπτυξης και της βιώσιμης ανάπτυξης και, τέλος, της μεταρρύθμισης της δημόσιας διοίκησης ως στοιχείο μιας ευρύτερης προσπάθειας θεσμικής οικοδόμησης που θα εξυπηρετήσει καλύτερα τις ανάγκες της κοινωνίας και της οικονομίας».

Και περιγράφει τις μεγάλες παραχωρήσεις, από τα… αποδυτήρια:

«Βραχυπρόθεσμα, ακόμη και πριν αρχίσει ουσιαστικά η διαδικασία διαπραγμάτευσης, και ως πρώτο στοιχείο μιας άσκησης οικοδόμησης εμπιστοσύνης με τους εταίρους μας, προτείνουμε στο κοινοβούλιο –αρχής γενομένης από την επόμενη εβδομάδα– ένα σύνολο νομοθετικών πρωτοβουλιών στους τομείς της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού, της αύξησης των φορολογικών εσόδων και της περαιτέρω διασφάλισης της ανεξαρτησίας της στατιστικής υπηρεσίας».

Και συμπληρώνει, με την ίδια προθυμία:

«Παράλληλα, σε μακροοικονομικό επίπεδο, δεσμευόμαστε για την ίδια δημοσιονομική προσπάθεια –όπως είχε συμφωνηθεί προηγουμένως με τους Θεσμούς– καθώς και για την επίτευξη του στόχου πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% για το 2018».

Μάλιστα, δηλώνει ανοιχτός για όλα:

«Δεδομένων των επιδεινούμενων οικονομικών συνθηκών, είμαστε βεβαίως ανοικτοί σε συζητήσεις σχετικά με τον καλύτερο δρόμο για την επίτευξη αυτού του στόχου».

Μετά επιβεβαιώνει την… αέναη υποταγή στους δανειστές:

«Μεσοπρόθεσμα, θα συνεχίσουμε να βασιζόμαστε στο κοινό έδαφος που έχει επιτευχθεί μέχρι τώρα με τους Θεσμούς, καθώς και να εμπλουτίζουμε την ατζέντα με περαιτέρω μεταρρυθμίσεις και μέτρα.
Σε πολλούς από αυτούς τους τομείς γνωρίζουμε πολύ καλά ότι, πέρα από τις ιδέες για αλλαγές, υπάρχει και έλλειμμα στις ικανότητες εφαρμογής αυτών των αλλαγών.
Γι’ αυτό έχουμε ζητήσει –και θα συνεχίσουμε να ζητάμε– την ενεργό υποστήριξη όχι μόνο διεθνών οργανισμών όπως ο ΟΟΣΑ, η Παγκόσμια Τράπεζα και η ΔΟΕ, αλλά και κρατών-μελών που διαθέτουν σημαντική τεχνογνωσία σε τομείς όπως η φοροδιαφυγή».

Και αφού περιγράφει μία σειρά από μέτρα, διευκρινίζει, ώστε να καθησυχάσει τυχόν αμφιβολίες, ότι «τα παραπάνω μπορούν να δώσουν μόνο μια «γεύση» της δέσμευσής μας».

Προφανώς μετά απ’ όλα αυτά που ανέφερε ο κ. Τσακαλώτος, όλα είχαν τελειώσει και το περιεχόμενο του τρίτου μνημονίου ήταν στην απόλυτη ευχέρεια των δανειστών.   

Ολόκληρη η επιστολή

Letter_Tsakalotos-11Λήψη

Το Κατάρ και η Τουρκία θέλουν να ανοικοδομήσουν τη Χαμάς, όχι τη Γάζα: Το τρίγωνο με το Ιράν που θέλει να διατηρήσει την τρομοκρατική οργάνωση στην εξουσία

Από
pcuser
-
0

Το Κατάρ και η Τουρκία δεν ενδιαφέρονται για την ανοικοδόμηση της Λωρίδας της Γάζας. Αντίθετα, ενδιαφέρονται, με την υποστήριξη του Ιράν, για την ανοικοδόμηση των στρατιωτικών και πολιτικών δυνατοτήτων της Χαμάς και για τη διασφάλιση ότι η τρομοκρατική οργάνωση, ίσως με κάποια μετονομασμένη μορφή, θα παραμείνει στην εξουσία.

Εάν επιτραπεί στο Κατάρ και την Τουρκία να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη διακυβέρνηση και την ανοικοδόμηση της Λωρίδας της Γάζας μετά τον πόλεμο Ισραήλ-Χαμάς, αυτό θα σήμαινε επιστροφή στην εποχή πριν από την 7η Οκτωβρίου 2023, κατά την οποία η υποστηριζόμενη από το Ιράν τρομοκρατική ομάδα έλεγχε πλήρως την παράκτια περιοχή.

Εκτός από το Ιράν, το Κατάρ και η Τουρκία χρηματοδοτούν εδώ και καιρό τη Χαμάς και παρέχουν καταφύγιο στους ηγέτες της τρομοκρατικής ομάδας.

  • Η πρόσκληση του Κατάρ και της Τουρκίας να διαδραματίσουν ρόλο στη Λωρίδα της Γάζας σημαίνει ότι το Ιράν θα μπει ξανά από την πίσω πόρτα. Και οι δύο χώρες έχουν ισχυρές σχέσεις και κοινά συμφέροντα με το Ιράν, το οποίο, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συνεργάστηκε με τη Χαμάς για να σχεδιάσει την εισβολή της στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου.
  • Το Ιράν φέρεται επίσης να έδωσε το πράσινο φως στην τρομοκρατική ομάδα να εξαπολύσει την επίθεση κατά τη διάρκεια συνάντησης στον Λίβανο στις 2 Οκτωβρίου.

Παρά το σοβαρό πλήγμα που δέχτηκε ως αποτέλεσμα των ισραηλινών και αμερικανικών αεροπορικών επιδρομών, δεν υπάρχουν καθόλου ενδείξεις ότι το ιρανικό καθεστώς είναι έτοιμο να αναγνωρίσει το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ, να ενταχθεί στις Συμφωνίες του Αβραάμ και να εγκαταλείψει τους τρομοκρατικούς πληρεξούσιούς του στη Λωρίδα της Γάζας, τον Λίβανο, το Ιράκ και την Υεμένη.

«Εν μέσω αυξανόμενων εντάσεων μεταξύ Ισραήλ και Ιράν, το Κατάρ έχει ευθυγραμμιστεί περισσότερο με την Τεχεράνη», ανέφερε το μέσο ενημέρωσης Iran International τον Δεκέμβριο του 2024.

«Αυτό ήταν εμφανές κατά την επίσκεψη του Ιρανού Προέδρου Μασούντ Πεζεσκιάν στη Ντόχα τον Οκτώβριο του 2024. Οι δύο χώρες συζήτησαν την ενίσχυση της συνεργασίας στην οικονομία, την ενέργεια, τον πολιτισμό και την εκπαίδευση, με ιδιαίτερη έμφαση στην επίλυση του ζητήματος των 6 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε ιρανικά περιουσιακά στοιχεία που έχουν παγώσει στο Κατάρ…»

«Αν και το Κατάρ και η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν παρουσιάζουν τη συνεργασία τους ως μέσο για την προώθηση της περιφερειακής σταθερότητας, η συμμαχία τους βασίζεται σε πολιτικά και στρατηγικά συμφέροντα.»

«Η συνεργασία μεταξύ Τεχεράνης και Ντόχα συχνά διατυπώνεται με ιδεαλιστικούς όρους, αλλά κρύβει μια βαθύτερη ατζέντα που επικεντρώνεται στην εξουσία, την επιρροή και την καταστολή».

Πέρυσι, η Τουρκία υπέγραψε 10 συμφωνίες με το Ιράν για συνεργασία στους τομείς της ενέργειας, του ελεύθερου εμπορίου και των μεταφορών κατά τη διάρκεια επίσκεψης στην Άγκυρα του πρώην προέδρου του Ιράν, Εμπραχίμ Ραϊσί, σύμφωνα με το Iran International.

«Ενώ η Ισλαμική Δημοκρατία [του Ιράν] δίνει έμφαση στις οικονομικές πτυχές της σχέσης για τη βελτίωση του ηθικού στο εσωτερικό, η σημασία της επίσκεψης του Ραΐσι στην Άγκυρα έγκειται στις συζητήσεις για την περιφερειακή ασφάλεια και σταθερότητα…»

  • Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τζ. Τραμπ, παρά τις άριστες προθέσεις του, ίσως καταλάβει ότι η νούμερο 1 προτεραιότητα για το ιρανικό και τα περισσότερα αραβικά καθεστώτα είναι να παραμείνουν στην εξουσία και να προστατεύσουν τα συμφέροντα των ηγετών τους.

Σύμφωνα με την παραδοσιακή αραβική ευγένεια, αυτές οι χώρες μπορεί κάλλιστα να λένε στον Τραμπ τι θα ήθελε να ακούσει — σίγουρες ότι σε τρία χρόνια θα είναι άφραγκος, ανίκανος να τις πιέσει άλλο. Εν τω μεταξύ, θα έχουν τοποθετηθεί άνετα στη Γάζα, θα έχουν μάθει περισσότερα για την ισραηλινή τεχνολογία και θα είναι ελεύθερες να κάνουν ό,τι θέλουν.

Είναι πρόωρο να υποθέσουμε ότι ο βομβαρδισμός των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν θα αλλάξει τα δεδομένα στην περιοχή. Δεν έχουμε δει ακόμη το ιρανικό καθεστώς να μιλάει για εγκατάλειψη του σχεδίου του να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Επιπλέον, δεν έχουμε δει ακόμη καμία ένδειξη από άλλες αραβικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Σαουδικής Αραβίας, ότι είναι έτοιμες, άνευ όρων, να προσχωρήσουν στις Συμφωνίες του Αβραάμ.

Νωρίτερα φέτος, ο Ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών Γκίντεον Σαάρ κατηγόρησε την Τουρκία ότι συνεργάζεται με τις ιρανικές προσπάθειες λαθρεμπορίας όπλων στην τρομοκρατική ομάδα Χεζμπολάχ στον Λίβανο, λέγοντας:

«Υπάρχει μια εντατική ιρανική προσπάθεια να εισάγει λαθραία χρήματα στον Λίβανο για να αποκαταστήσει η Χεζμπολάχ την ισχύ και το κύρος της. Αυτή η προσπάθεια διεξάγεται, μεταξύ άλλων διαύλων, μέσω της Τουρκίας και με τη συνεργασία της».

  • Η Τουρκία, υπό τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, «είναι ένας από τους σημαντικότερους στρατηγικούς συμμάχους της Χαμάς», σύμφωνα με το Κέντρο Πληροφοριών και Πληροφοριών για την Τρομοκρατία Meir Amit.

«Η Τουρκία φιλοξενεί ανώτερα στελέχη της Χαμάς, μερικά από τα οποία έχουν λάβει τουρκική υπηκοότητα, και παρέχει πολιτική, διπλωματική και προπαγανδιστική υποστήριξη, καθώς και οικονομική και ανθρωπιστική βοήθεια.»

«Η Χαμάς έχει δημιουργήσει ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της στο εξωτερικό στην Τουρκία, το οποίο λειτουργεί κυρίως από κρατούμενους που απελευθερώθηκαν με τη συμφωνία ανταλλαγής Gilad Shalit του 2011. Χρησιμοποιεί την Τουρκία για να σχεδιάζει τρομοκρατικές επιθέσεις και να μεταφέρει κεφάλαια για τη χρηματοδότηση τρομοκρατικών δραστηριοτήτων εντός του Ισραήλ, στην Ιουδαία, τη Σαμάρεια και τη Λωρίδα της Γάζας, και για να συγκεντρώνει και να νομιμοποιεί χρήματα για την υποστήριξη των τρομοκρατικών της επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένης της επίθεσης και της σφαγής της 7ης Οκτωβρίου 2023».

  • Ανήσυχος από τη συζήτηση για τον αυξανόμενο ρόλο του Κατάρ και της Τουρκίας στην κρίση της Γάζας, ένας ανώτερος αξιωματικός των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF) προειδοποίησε:

«Το Κατάρ και σίγουρα η Τουρκία δεν πρέπει να έχουν ξανά θέση στη Γάζα. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), η Αίγυπτος και η Ιορδανία μισούν τη Χαμάς και ανησυχούν περισσότερο για τους Παλαιστίνιους στη Λωρίδα της Γάζας. Το Κατάρ είναι αυτό που χρηματοδότησε τη Χαμάς τα χρόνια που προηγήθηκαν της 7ης Οκτωβρίου… Δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι αυτά τα χρήματα θα επιστραφούν για την ανάκαμψη της στρατιωτικής πτέρυγας [της Χαμάς] και όχι μόνο για έργα ανοικοδόμησης στη Γάζα… Το [ισραηλινό] πολιτικό κλιμάκιο θα πρέπει να πείσει τον Τραμπ ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ των αραβικών χωρών: το Κατάρ και η Τουρκία είναι και οι δύο μέλη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας που υποστηρίζουν τη Χαμάς. Τα ΗΑΕ και η Αίγυπτος μισούν τη Χαμάς».

Το Κατάρ υπήρξε βασικός οικονομικός υποστηρικτής της Χαμάς, μεταφέροντας περισσότερα από 1,8 δισεκατομμύρια δολάρια στην ομάδα τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Ο πρώην εμίρης του Κατάρ, Σεΐχης Χαμάντ μπιν Χαλίφα αλ-Θάνι, ήταν ο πρώτος ηγέτης κράτους που επισκέφθηκε την κυβέρνηση της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας το 2012.

Το 2021, το Κατάρ δεσμεύτηκε να παράσχει ετήσια υποστήριξη ύψους 360 εκατομμυρίων δολαρίων στη Λωρίδα της Γάζας, εν μέρει για την επιδότηση των μισθών των υπαλλήλων της Χαμάς.

Έγγραφα που κατασχέθηκαν από τις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις κατά τη διάρκεια του πολέμου αποκαλύπτουν την εντατική συνεργασία του Κατάρ με τη Χαμάς που εκτείνεται σε χρόνια, συμπεριλαμβανομένων των προσπαθειών των ΗΠΑ να ματαιώσουν τις περιφερειακές ειρηνευτικές προσπάθειες, να περιθωριοποιήσουν την αιγυπτιακή επιρροή στη Γάζα και να ενισχύσουν τον ρόλο της Τουρκίας και του Ιράν. Οι πληρωμές του Κατάρ ήταν τόσο σημαντικές που τον Δεκέμβριο του 2009, ο τότε ηγέτης της Χαμάς, Ισμαήλ Χανίγιε, δήλωσε στον υπουργό Εξωτερικών του Κατάρ ότι τα μετρητά του κράτους του Κόλπου ήταν «η κύρια αρτηρία της Χαμάς».

Τον Μάιο του 2021, ο Χανίγιε (τότε επικεφαλής του «πολιτικού γραφείου» της τρομοκρατικής οργάνωσης) είπε στον ηγέτη της Χαμάς, Γιαχία Σινβάρ, τον εγκέφαλο των φρικαλεοτήτων της 7ης Οκτωβρίου, ότι ο εμίρης του Κατάρ είχε ιδιωτικά «συμφωνήσει για διακριτική οικονομική υποστήριξη» προς τη Χαμάς. Ο εμίρης, σύμφωνα με τον Χανίγιε, «συμφώνησε κατ’ αρχήν να παρέχει [στη Χαμάς] διακριτικά, αλλά δεν θέλει να το μάθει κανείς στον κόσμο. Μέχρι τώρα, έχουν συγκεντρωθεί 11 εκατομμύρια δολάρια από τον εμίρη για την ηγεσία της Χαμάς».

  • Τα έγγραφα αποκάλυψαν ότι αξιωματούχοι των μυστικών υπηρεσιών του Κατάρ συναντήθηκαν με έναν εκπρόσωπο της Χαμάς για να συζητήσουν την εποπτεία ειδικών μονάδων εκπαίδευσης για τους μαχητές της Χαμάς σε στρατιωτικές βάσεις στο Κατάρ και την Τουρκία, καθώς και για την ενσωμάτωση των Παλαιστινίων που διέφυγαν από τη Συρία (κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου εκεί) στον Λίβανο, στα τρομοκρατικά τάγματα της Χαμάς στον Λίβανο.

Σύμφωνα με τα έγγραφα, ο ηγέτης της Χαμάς, Χάλεντ Μασάαλ, είπε στον εμίρη του Κατάρ το 2019: «Πρέπει να συνεργαστούμε για να αντιταχθούμε στη Συμφωνία του Αιώνα [ειρηνευτικό σχέδιο] του Τραμπ και να την καταργήσουμε». Τα έγγραφα έδειξαν ότι η Χαμάς και το Κατάρ σχεδίαζαν να περιθωριοποιήσουν τον ρόλο της Αιγύπτου ως μεσολαβητή μεταξύ του Ισραήλ και της τρομοκρατικής ομάδας, προωθώντας παράλληλα την επιρροή της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή.

Το 2022, ο Sinwar έγραψε στον Haniyeh ότι η Τουρκία θα πρέπει επίσης να αναλάβει ηγετικό ρόλο στις προσπάθειες κατά του Ισραήλ:

«Εναπόκειται σε εσάς να ξεκινήσετε την προετοιμασία της εκστρατείας. Πρέπει να ξεκινήσουμε αμέσως με τους συμμάχους μας – το Ιράν, το Κατάρ και την Τουρκία. Η διπλωματία του Κατάρ και της Τουρκίας πρέπει να διαδραματίσουν ηγετικό ρόλο. Ο ρόλος μας είναι να δυσκολέψουμε την [ισραηλινή] κατοχή να αναπνεύσει και να διασφαλίσουμε τη διακοπή των διπλωματικών δεσμών των διεθνών παραγόντων μαζί τους».

  • Είναι γελοίο -και επικίνδυνο- να υποθέτουμε ότι υπό τους νυν ηγέτες τους, το Κατάρ και η Τουρκία, καθώς και το Ιράν, θα έπαιζαν ποτέ θετικό και εποικοδομητικό ρόλο στη διασφάλιση της ειρήνης και της σταθερότητας στη Μέση Ανατολή.

Αυτά τα τρία καθεστώτα ήταν πάντα στο πλευρό της οργάνωσης Μουσουλμανική Αδελφότητα και αρκετών ισλαμιστικών τρομοκρατικών ομάδων, συμπεριλαμβανομένου του Ισλαμικού Κράτους (ISIS), της Αλ Κάιντα, της Χαμάς, της Παλαιστινιακής Ισλαμικής Τζιχάντ και της Χεζμπολάχ.

Από την έναρξη του πολέμου στη Γάζα, το Κατάρ, η Τουρκία και το Ιράν έχουν επιλέξει να πάρουν το μέρος της Χαμάς και να καταγγείλουν το Ισραήλ επειδή τόλμησε να αμυνθεί ενάντια στην τρομοκρατική ομάδα. Το Κατάρ και η Τουρκία δεν ενδιαφέρονται για την ανοικοδόμηση της Λωρίδας της Γάζας. Αντίθετα, ενδιαφέρονται, με την υποστήριξη του Ιράν, για την ανοικοδόμηση των στρατιωτικών και πολιτικών δυνατοτήτων της Χαμάς και για τη διασφάλιση ότι η τρομοκρατική ομάδα, ίσως με κάποια μετονομασμένη μορφή, θα παραμείνει στην εξουσία.

ΠΗΓΗ: Gatestonei Institute – Qatar and Turkey Want to Rebuild Hamas, Not Reconstruct Gaza, Khaled Abu Toameh

https://hellasjournal.com/2025/10/to-katar-kai-i-tourkia-theloun-na-anoikodomisoun-ti-chamas-ochi-ti-gaza-to-trigono-me-to-iran-pou-thelei-na-diatirisei-tin-tromokratiki-organosi-stin-exousia/

Τά μυστικά τῆς Γενεύης

Από
pcuser
-
0

Τρία εἶναι τά κορυφαῖα ζητήματα πού προέκυψαν ἀπό τήν χθεσινή τοποθέτηση τοῦ Πρωθυπουργοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη στό Κοινοβούλιο.

Τό πρῶτο ἦταν ἡ ἀνακοίνωσή του ὅτι ἡ Ἑλλάς ἀναλαμβάνει πρωτοβουλία νά συγκαλέσει κοινή συνάντηση ὅλων τῶν παρακτίων κρατῶν τῆς Μεσογείου μέ τά ὁποῖα ἔχει διαφορές προκειμένου νά ὑπάρξει «συνεννόηση μέ πυξίδα τήν Διεθνῆ Σύμβαση γιά τό Δίκαιο τῆς Θάλασσας».

Ἡ δεύτερη ἦταν ἡ ἀνακοίνωση ὅτι ἡ Ἑλλάς ἐπέτυχε «προκαταρκτική κοινή συνεννόηση» μέ τήν Αἴγυπτο γιά τό θέμα τῆς Μονῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Σινᾶ.

Ἡ τρίτη ἦταν ὅτι ζήτησε τήν ἀνάκληση τοῦ casus belli ἀπό τήν Τουρκία καί τήν ἐγκατάλειψη τῆς θεωρίας τῶν γκρίζων ζωνῶν.

Ὁ κύριος Πρωθυπουργός, ὁ ὁποῖος δυσκολεύεται νά ἰσορροπήσει μεταξύ τῶν ὑποσχέσεων γιά «ὑποχωρήσεις» (δική του λέξη στόν AlphaTV τό 2023) πού ἔχει δώσει γιά τά ἑλληνοτουρκικά σέ ξένα κέντρα καί τῆς σφοδρῆς ἀντιδράσεως τῶν δύο πρώην Πρωθυπουργῶν καί τοῦ ὑπουργοῦ Ἄμυνας μέσα στήν παράταξή του, ἀπέφυγε νά ἐξηγήσει τί κρύβεται πίσω ἀπό κάθε πρότασή του. Ἄς τό ἐξηγήσουμε ἐμεῖς.

Ἡ σύγκληση Διεθνοῦς Διάσκεψης παρακτίων κρατῶν γιά τήν Μεσόγειο ἔχει διατυπωθεῖ τό πρῶτον ὡς ἰδέα, καιρό τώρα, ἀπό τόν Πρόεδρο Ἐρντογάν. Υἱοθετήθηκε ἐπίσης ἀπό τόν Ὕπατο Ἁρμοστή τῆς ΕΕ κύριο Μπορρέλλ κατά τήν διάρκεια τῆς θητείας του στό ἀξίωμα. Τήν ἐπανέφερε προσφάτως ὁ Πρόεδρος Ἐρντογάν καί υἱοθετήθηκε πλήρως ἀπό τόν πρέσβη τῶν ΗΠΑ στήν Ἄγκυρα κύριο Μπαράκ. Ἡ ἰδέα συζητήθηκε ἐκτενῶς σέ πρωτόλεια μορφή καί στίς μυστικές διαβουλεύσεις Ἑλλάδας- Τουρκίας στήν Γενεύη τό 2025, κατά τήν διάρκεια τῶν ὁποίων, ἐπιβεβαιωμένα, οἱ δύο ἀντιπροσωπεῖες συζήτησαν «πρακτικά μέτρα διευθετήσεως προσωρινοῦ χαρακτῆρα» μέχρι τῆς τελικῆς ὁριοθετήσεως μέ βάση τά ὁριζόμενα στά ἄρθρα 70-90 τῆς Συμβάσεως γιά τό Δίκαιο τῆς Θάλασσας (σχετικά, «Ἑστία Κυριακῆς 21/9/2025). Ἤτοι σημαίνει ὅτι ἡ Ἑλλάς ὀφείλει νά ἐνημερώνει καί νά ζητᾶ συναίνεση ἀπό τήν Τουρκία (πού ἀποδέχθηκε τό Δίκαιο τῆς Θάλασσας ὡς ἐθιμικό δίκαιο) γιά ἔρευνες σχετικές μέ τό καλώδιο καί ὅτι μέχρι τῆς τελικῆς ὁριοθετήσεως συμφώνως πρός τό ἄρθρο 79 τῆς Συμβάσεως θά ἰσχύουν προσωρινά μέτρα διευθετήσεως.

Τοῦτο σημαίνει ὅτι σέ περίπτωση συγκρούσεως συμφερόντων μεταξύ παρακτίων κρατῶν «ἐφαρμόζεται ἡ ἀρχή τῆς εὐθιδικίας». Ὄχι τῆς «μέσης γραμμῆς», τῆς «εὐθιδικίας». Ἡ μυστική αὐτή συμφωνία τῆς Γενεύης «πάγωσε» προσωρινά ἀπό τόν φόβο τῶν ἐσωκομματικῶν ἀντιδράσεων, πρός δυσαρέσκεια τοῦ Ἐρντογάν, ὁ ὁποῖος ἀνέθεσε στόν ὑπουργό Ἐξωτερικῶν κύριο Φιντάν νά θυμίζει στόν Ἕλληνα ΥΠΕΞ ὅτι συμφωνήσαμε στήν Γενεύη «συντονισμό». Ἡ παραβίαση τῶν «συμπεφωνημένων» σέ συνδυασμό μέ τό ὅτι ὁ Ἐρντογάν συναντήθηκε προνομιακά μέ τόν Πρόεδρο Τράμπ στόν Λευκό Οἶκο ἀνάγκασε τήν Κυβέρνηση νά κάνει κυβίστηση. Ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν μίλησε σέ ἐκδήλωση τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Πειραιῶς γιά «ὀρθολογική κατανομή» τῶν θαλασσίων ζωνῶν μέ τά παράκτια κράτη μέ «διαβουλευτικό τρόπο». Μετά ταῦτα, χθές, ὁ Πρωθυπουργός μας ἀνακοίνωσε «Φόρουμ Παράκτιων Κρατῶν» τῆς Μεσογείου.

Πρώτη συνέπεια αὐτοῦ τοῦ Φόρουμ θά εἶναι νά συμφωνήσουμε νά ἐνημερώνουμε ὅλα τά παράκτια κράτη γιά τίς ἔρευνες πού θά κάνουμε γιά τό καλώδιο (Τουρκία, Κύπρο, ἀλλά καί Συρία, Λίβανο, Αἴγυπτο, Λιβύη) προκειμένου νά κρύψουμε τήν μυστική συμφωνία μέ τήν Ἄγκυρα γιά τήν συνδιαχείριση τοῦ Αἰγαίου. Ὁ φερετζές τῆς ὑποχωρήσεως θά εἶναι αὐτό τό Φόρουμ, ἄν καί ὅποτε γίνει, καθώς πρέπει νά μετάσχει καί ἡ Κύπρος δίπλα στήν Τουρκία σέ αὐτό. Αὐτά τά «ὡραῖα» εἶπε λοιπόν μέ κώδικα χθές στήν Ἐθνική Ἀντιπροσωπεία ὁ κύριος Πρωθυπουργός καί ἄν αὔριο συμβεῖ τίποτε, θά ζητᾶ καί τά ρέστα. «Σᾶς ἐνημέρωσα!».

Ὅσον ἀφορᾶ τό Σινᾶ: Τί σημαίνει «προκαταρκτική κοινή συνεννόηση»; Συμφωνία πάντως ὄχι. Ὁ Πρωθυπουργός δέν μίλησε κἄν γιά συμφωνία ἐπί τῶν ἰδιοκτησιακῶν ζητημάτων πού ἀφοροῦν τήν Μονή.

Ὑποστήριξε βεβαίως ὅτι τά θέματα ἰδιοκτησίας εἶναι θέματα «αἰώνων». Πράγματι. Τό περίεργο εἶναι ὅτι «ἔσκασαν» στά χέρια αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως. Οἱ Αἰγύπτιοι τό ἀποτόλμησαν τώρα. Καί τό ἀκόμη πιό σοβαρό: Συναρτᾶται ἡ ἔγκριση ἤ ἀπόρριψη τῆς ἀπαράδεκτης αὐτῆς συνεννοήσεως «ἀπό τήν Σιναϊκή ἀδελφότητα».

Τέλος, γιά τό casus belli. O κύριος Πρωθυπουργός ἀπέφυγε νά ἐπαναλάβει τήν πάγια ἑλληνική θέση ὅτι «εἶναι ἀναφαίρετο δικαίωμα τῆς Ἑλλάδας, προβλεπόμενο ἀπό τό Δίκαιο τῆς Θάλασσας, ἡ ἐπέκταση τῶν χωρικῶν μας ὑδάτων στά 12 μίλια». Τό γιατί τό καταλάβαμε λίγο μετά, ὅταν ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Λύσης Κυριάκος Βελόπουλος ὑπενθύμισε δήλωση τοῦ κυρίου Γεραπετρίτη τοῦ 2020, στό ἀποκορύφωμα τῆς κρίσεως τοῦ «Ὀρούτς Ρέιτς», ὅτι «τά 6 μίλια εἶναι ἡ κόκκινη γραμμή μας». Ὄρθιος καί ἐκτός ἑαυτοῦ ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν συμπλήρωσε: «… κόκκινη γραμμή σέ θέματα κυριαρχίας!». Ἄρα 12 μίλια γιόκ.

Ἐνταφιασμός, ὅπως σχολίασε καί ὁ Πρόεδρος τῆς Νίκης.

Αὐτά συνέβησαν χθές στήν Βουλή. Κατά τά λοιπά, διάφοροι πρόθυμοι ἔσπευσαν χθές νά ἰσχυριστοῦν ὅτι μέ τήν λέξη «ψευτοπατριῶτες» ἐννοοῦσε τούς δύο πρώην Πρωθυπουργούς… Μετά ἀπό ὅσα εἶπε ὁ ἴδιος! Ἐξ ἰδίων τά ἀλλότρια.

estianews.gr

1...527528529...3,034Σελίδα 528 από 3,034