Αρχική Blog Σελίδα 505

Θεσσαλονίκη: Η γυναικεία μακροζωία από τα ELIXIR Studios

Από
anixneuseis
-
0
 
04/11/2025 – 17:37

Η αξία της ολιστικής υγείας αναδείχθηκε στην εκδήλωση του The Longevity Project | Strong Women Edition που ήταν αφιερωμένη στη γυναικεία μακροζωία και πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία από τα ELIXIR Studios.

Η εκδήλωση έγινε στο Daios Luxury Living, όπου 40 δυναμικές γυναίκες συμμετείχαν ενεργά σε μια βιωματική εμπειρία γνώσης, έμπνευσης και αυτοφροντίδας. Το μήνυμα της διοργάνωσης ήταν ξεκάθαρο:  Η μακροζωία δεν είναι προνόμιο είναι επιλογή. Είναι η τέχνη του να ζεις με δύναμη, ισορροπία και ευγνωμοσύνη σε σώμα, νου και ψυχή.

Η εκδήλωση ανέδειξε τη σημασία της ολιστικής υγείας μέσα από τις εισηγήσεις διακεκριμένων επιστημόνων και επαγγελματιών του ευ ζην, οι οποίοι προσέγγισαν τη μακροζωία μέσα από τις διαφορετικές πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης. Τον καθοριστικό ρόλο της διατροφής στη σωματική και ψυχική υγεία, παρουσιάζοντας τη διατροφή ως το πρώτο βήμα στη μακροζωία ανέλυσε ο Αναστάσιος Βαμβάκης, Κλινικός – Αθλητικός Διαιτολόγος – Διατροφολόγος (RD, PgD, MSc, PhD). Στην συνέχεια η Μάγδα Μανώλη, Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος (MD, MSc, PhDc) αναφέρθηκε στην υγεία και την ομορφιά του δέρματος ως καθρέφτη της εσωτερικής ευεξίας και ισορροπίας, ο Ματθαίος Β. Διδάγγελος, Επεμβατικός Καρδιολόγος – Εντατικολόγος (MD, MSc, PhD) μίλησε για την καρδιά ως το «κέντρο της μακροζωίας» και την ανάγκη πρόληψης μέσω της άσκησης και της επιστημονικής παρακολούθησης. Τη σημασία της ψυχικής ανθεκτικότητας, της συναισθηματικής σύνδεσης και της αυτογνωσίας ως θεμέλια μιας ισορροπημένης ζωής. τόνισε η Σίσσυ Καρακόλη, Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια, Σύμβουλος Γάμου και ο Αλέξης Αλεξιάδης, Σύμβουλος Άσκησης για την Υγεία, Πρόεδρος Ο.Σ.Ι.Γ.Ε., CEO ELIXIR Studios Εστίασε στη φιλοσοφία των ELIXIR — Exercise is Medicine — υπογραμμίζοντας πως η άσκηση αποτελεί τη βάση της πρόληψης και της μακροχρόνιας υγείας.

Η επιτυχία του The Longevity Project | Strong Women Edition σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας εποχής για τα ELIXIR Studios και το κοινό τους — μιας κοινότητας μακροζωίας, όπου η γνώση, η αυτοφροντίδα και η σύνδεση των επιστημών συναντούν τη γυναικεία ενδυνάμωση. Το ταξίδι της μακροζωίας μόλις ξεκίνησε — με στόχο ένα μέλλον όπου η υγεία, η δύναμη και η μακροζωία είναι επιλογή κάθε γυναίκας.

grtimes.gr

Πώς ο Δήμαρχος Μαντάνι Μπορεί να Γράψει το Επόμενο Κεφάλαιο της Νέας Υόρκης

Από
anixneuseis
-
0

4 Νοεμβρίου 2025

Από την Συντακτική Ομάδα των New York Times

Η συντακτική ομάδα αποτελείται από δημοσιογράφους γνώμης των οποίων οι απόψεις διαμορφώνονται από την εμπειρία, την έρευνα, τη συζήτηση και ορισμένες μακροχρόνιες αξίες. Είναι ξεχωριστή από το δημοσιογραφικό τμήμα.

Συγχαρητήρια στον Ζόραν Μαντάνι, ο οποίος έγινε ο εκλεγμένος δήμαρχος της Νέας Υόρκης μετά από μια εντυπωσιακά αποτελεσματική προεκλογική εκστρατεία. Την ξεκίνησε χωρίς σχεδόν καμία αναγνωρισιμότητα, πόσο μάλλον στήριξη, και κέρδισε την προσοχή των Νεοϋορκέζων με μια χαρούμενη εκστρατεία, βασισμένη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με επίκεντρο το δυσβάστακτο κόστος ζωής στην πόλη. Αφού κέρδισε τις προκριματικές των Δημοκρατικών τον Ιούνιο, απηύθυνε άνοιγμα στους επικριτές του και επέδειξε ρεαλιστικές τάσεις. Από την αρχή μέχρι το τέλος, ξεπέρασε το κουρασμένο πολιτικό κατεστημένο της Νέας Υόρκης, νικώντας τεχνοκράτες με περισσότερη εμπειρία, καθώς και τον εν ενεργεία δήμαρχο και έναν πρώην κυβερνήτη. Την Τρίτη, ο κ. Μαντάνι πέτυχε μια άνετη νίκη.

Η παρούσα συντακτική ομάδα δεν είχε υποστηρίξει την προεκλογική του εκστρατεία, λόγω των ανησυχιών μας για τις πολιτικές του προτάσεις και την έλλειψη εμπειρίας του.

Αλλά ευχόμαστε να πετύχει. Η Νέα Υόρκη — η πιο δυναμική πόλη του κόσμου, αλλά και μια πόλη όπου πολλοί κάτοικοι νιώθουν ότι δεν έχουν θέση σε μια καλή ζωή — χρειάζεται να πετύχει. Η πορεία της πόλης είναι ιδιαίτερα σημαντική τώρα, καθώς ο πρόεδρος Τραμπ παραβιάζει τον νόμο για να συγκεντρώσει εξουσία και παρουσιάζει ψευδώς τις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας ως εκτός ελέγχου. Ήδη έχει αρχίσει να αντιμετωπίζει τον κ. Μαντάνι ως αντίπαλο πόλο.

Για να είναι αποτελεσματικός ο κ. Μαντάνι, θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη σύγχρονη ιστορία των δημάρχων μεγάλων πόλεων που υποσχέθηκαν τολμηρές, προοδευτικές αλλαγές. Στην πλειονότητά τους προκάλεσαν απογοήτευση — συμπεριλαμβανομένων των Σικάγο, Σαν Φρανσίσκο, Σιάτλ και Πόρτλαντ του Όρεγκον, καθώς και της ίδιας της Νέας Υόρκης υπό τον Μπιλ ντε Μπλάζιο. Αυτοί οι ηγέτες ανέχτηκαν ένα επίπεδο αταξίας που πολλοί ψηφοφόροι βρήκαν απαράδεκτο και δυσκολεύτηκαν να σημειώσουν πρόοδο όσον αφορά την προσιτότητα ή τα δημόσια σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Ο κ. ντε Μπλάζιο είχε μια σημαντική επιτυχία την οποία ο κ. Μαντάνι δικαίως επικαλείται ως έμπνευση: την καθολική προσχολική αγωγή, η οποία έχει βοηθήσει εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά. Ωστόσο, το συνολικό έργο του κ. ντε Μπλάζιο τον κατέστησε τόσο αντιδημοφιλή ώστε δεν κατάφερε να κερδίσει το χρίσμα των Δημοκρατικών για μια εκλογική περιφέρεια της Βουλής στο Μπρούκλιν μετά την αποχώρησή του από το δημαρχείο.

Ο κ. Μαντάνι, ο οποίος εκστράτευσε με σαρωτικές υποσχέσεις, μπορεί να οικοδομήσει μια πιο θετική παρακαταθήκη εστιάζοντας σε απτά επιτεύγματα. Θα πρέπει να αντλήσει διδάγματα από επιτυχημένους δημάρχους, μετριοπαθείς και προοδευτικούς, όπως η Μιούριελ Μπάουζερ στην Ουάσιγκτον, ο Μάικ Ντάγκαν στο Ντιτρόιτ και η Μισέλ Γου στη Βοστώνη, οι οποίοι παρείχαν συγκεκριμένες λύσεις σε ειδικά προβλήματα. Ο κ. Μαντάνι δεν μπορεί να λύσει την οικονομική ανισότητα — το πρόβλημα που τροφοδότησε την εκστρατεία του. Αλλά μπορεί να σημειώσει πρόοδο. Μπορεί να χτίσει περισσότερες κατοικίες. Μπορεί να επεκτείνει τη διαθεσιμότητα παιδικής φροντίδας και καλών σχολείων. Μπορεί να βελτιώσει τις ταχύτητες λεωφορείων και μετρό.

Αν πετύχει, θα προσφέρει ένα πρότυπο διακυβέρνησης του Δημοκρατικού Κόμματος σε μια περίοδο που πολλοί Αμερικανοί είναι δύσπιστοι απέναντι στο κόμμα και έχουν εγκαταλείψει πολιτείες διοικούμενες από Δημοκρατικούς για πολιτείες διοικούμενες από Ρεπουμπλικανούς.

Σε όλη την ιστορία των ΗΠΑ, οι προοδευτικοί πολιτικοί διαθέτουν ένα ένδοξο παρελθόν αξιοποίησης της κρατικής εξουσίας για την άμβλυνση της ακραίας ανισότητας και τη δυνατότητα περισσότερων Αμερικανών να ζουν με αξιοπρέπεια. Ο κ. Μαντάνι έχει την ευκαιρία να γράψει το επόμενο κεφάλαιο αυτής της ιστορίας.

Σε σχεδόν κάθε τομέα που κυριάρχησε στην εκστρατεία για τη δημαρχία, ο κ. Μαντάνι μπορεί να βελτιώσει τη ζωή στη Νέα Υόρκη παντρεύοντας τον αξιέπαινο ιδεαλισμό του με ρεαλισμό και συμβιβασμό. Θα επικεντρωθούμε σε έξι τομείς και θα προσφέρουμε ένα μέτρο αξιολόγησης για τον καθένα.

  1. Στέγαση
    Το κόστος στέγασης αποτελεί καθοριστικό πρόβλημα της ζωής στη Νέα Υόρκη. Η πόλη αντιμετωπίζει κρίση προσιτότητας κυρίως επειδή οι πολιτικοί της ηγέτες έχουν περιορίσει δραστικά την οικοδομική ανάπτυξη από τη δεκαετία του 1960. Έχουν δυσκολέψει την αντικατάσταση υπαρχόντων κτιρίων με μεγαλύτερα σε μια παραπλανητική προσπάθεια διατήρησης των κοινοτήτων. Το αποτέλεσμα υπήρξε η εξευγένιση. Η περιορισμένη προσφορά οδήγησε σε υψηλότερες τιμές.

Μέχρι πρόσφατα, ο κ. Μαντάνι έδειχνε αποφασισμένος να αγνοήσει τον ρόλο της κυβέρνησης. Κατηγορούσε τους ιδιοκτήτες και τους κατασκευαστές και υποστήριζε αυστηρότερη ρύθμιση ενοικίων, κάτι που δεν ωφελεί όσους δεν διαμένουν ήδη σε ρυθμιζόμενα διαμερίσματα. Αλλά η στέγαση είναι ένας από τους τομείς όπου έδειξε διάθεση να ακούσει.

Κατά την προεκλογική του εκστρατεία, ο κ. Μαντάνι δήλωσε ότι άλλαξε γνώμη σχετικά με την ανάγκη για περισσότερη ιδιωτική ανάπτυξη. Αυτό είναι ζωτικής σημασίας, καθώς οι ιδιωτικοί κατασκευαστές διαθέτουν πολύ μεγαλύτερη δυνατότητα να αυξήσουν το αποθεματικό κατοικιών από ό,τι το κράτος. Μπορεί να κάνει τη διαφορά υποστηρίζοντας μια πιο φιλόδοξη εκδοχή του σχεδίου City of Yes του δημάρχου Έρικ Άνταμς, επιτρέποντας μεγαλύτερη πυκνότητα ανάπτυξης γύρω από σταθμούς μεταφορών και μειώνοντας απαιτήσεις όπως για ανελκυστήρες, μεταξύ άλλων. [σσ Η φράση «City of Yes» σημαίνει κυριολεκτικά «Πόλη του Ναι», αλλά στην πράξη είναι σύνθημα πολιτικής ή κοινωνικής καμπάνιας που δηλώνει μια πόλη ανοιχτή στην πρόοδο, στην καινοτομία και στις μεταρρυθμίσεις. Για παράδειγμα, στη Νέα Υόρκη χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα πρόγραμμα αστικής ανάπτυξης που προωθεί την ευκολότερη αδειοδότηση, την οικολογική δόμηση και τη στήριξη της οικονομικής δραστηριότητας — σε αντίθεση με τη γραφειοκρατία και το «όχι σε όλα».]

Ο κ. Μαντάνι έχει δίκιο ότι το κράτος έχει επίσης κρίσιμο ρόλο στην επιδότηση στέγης για τους Νεοϋορκέζους με χαμηλό εισόδημα, και έχει προτείνει την κατασκευή 200.000 μονάδων ρυθμιζόμενης ενοικίασης. Το σχέδιο αντιμετωπίζει εμπόδια, αλλά ο στόχος είναι θετικός.

Το μέτρο αξιολόγησης: Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η Νέα Υόρκη χρειάζεται περίπου μισό εκατομμύριο νέες κατοικίες την επόμενη δεκαετία, επομένως ένα καλό μέτρο της απόδοσης του κ. Μαντάνι θα είναι αν ο αριθμός των υπό κατασκευή μονάδων πλησιάζει τις 50.000 ετησίως.

  1. Συγκοινωνίες
    Ο κ. Μαντάνι έχει δεσμευτεί να κάνει τα λεωφορεία και δωρεάν και ταχύτερα. Από τους δύο στόχους, η ταχύτητα είναι πιο σημαντική.

Ταχύτερα λεωφορεία — και μετρό — θα ωφελούσαν σχεδόν όλους τους Νεοϋορκέζους, ιδίως εκείνους που διανύουν μεγαλύτερες αποστάσεις στις μετακινήσεις τους. Σήμερα, τα τοπικά λεωφορεία κινούνται με μέση ταχύτητα μόλις οκτώ μίλια την ώρα. Μια αποκλειστική λωρίδα λεωφορείων στην 14η Οδό του Μανχάταν απέδειξε ότι η βελτίωση είναι εφικτή, οδηγώντας σε ταχύτερες διαδρομές, λιγότερα ατυχήματα και περισσότερους επιβάτες. (Δυστυχώς, η κυβέρνηση Τραμπ ανέστειλε ένα παρόμοιο σχέδιο για την 34η Οδό.)

Το σχέδιο του κ. Μαντάνι για δωρεάν λεωφορεία θα μείωνε προφανώς το κόστος για πολλούς Νεοϋορκέζους, αλλά θα άφηνε το σύστημα χωρίς τα έσοδα που χρειάζεται για να χρηματοδοτήσει βελτιώσεις ταχύτητας. Τα δωρεάν λεωφορεία θα μπορούσαν επίσης να μειώσουν την αίσθηση ασφάλειας των επιβατών, μετατρέποντας τα οχήματα σε καταφύγια αστέγων. Το να αγνοεί κανείς τέτοιες συγκρούσεις συμφερόντων είναι ένα από τα λάθη που έχουν κάνει προοδευτικοί ηγέτες αλλού.

Μια καλύτερη ιδέα, που προωθούν ειδικοί συγκοινωνιολόγοι, θα ήταν η εφαρμογή μειωμένου εισιτηρίου για όλους τους επιβάτες στις βασικές γραμμές λεωφορείων, ιδίως σε αυτές που χρησιμοποιούνται από επιβάτες με χαμηλό εισόδημα. Αν ο κ. Μαντάνι και η κυβερνήτρια Κάθι Χότσουλ συνεργαστούν για να το υλοποιήσουν, θα μπορούσαν να επιταχύνουν τις μετακινήσεις και να πείσουν περισσότερους πολίτες να χρησιμοποιούν τις δημόσιες συγκοινωνίες αντί για τα αυτοκίνητά τους.

Το μέτρο αξιολόγησης: Ο κ. Μαντάνι θα πρέπει να επιδιώξει να αυξήσει τη μέση ταχύτητα των λεωφορείων στα 10 μίλια την ώρα — υπόσχεση που απέτυχε να υλοποιήσει ο κ. ντε Μπλάζιο — και τις μέσες ταχύτητες των συρμών του μετρό πιο κοντά στα 20 μίλια την ώρα από τα σημερινά 17.

  1. Παιδική φροντίδα
    Οι τυπικές οικογένειες με μικρά παιδιά στη Νέα Υόρκη δαπανούν σήμερα πάνω από το ένα τέταρτο του εισοδήματός τους για παιδική φροντίδα, με αποτέλεσμα να απομένουν ελάχιστα χρήματα για όλες τις άλλες ανάγκες. Ο κ. Μαντάνι έχει υποσχεθεί να προσφέρει δωρεάν, καθολική παιδική φροντίδα από την ηλικία των 6 εβδομάδων. Είναι ένας αξιέπαινος στόχος.

Δεκαετίες ερευνών έχουν καταδείξει ξεκάθαρα ότι η υψηλής ποιότητας παιδική φροντίδα αποτελεί καλή επένδυση — τόσο για την ανάπτυξη των παιδιών όσο και για την ικανότητα των γονέων να εργάζονται.

Είναι απίθανο να πετύχει αυτόν τον στόχο πλήρως, λόγω του κόστους και της έλλειψης προφανούς πηγής εσόδων. Υποστηρίζει αυξήσεις φόρων για τους πλούσιους και τις επιχειρήσεις, κάτι στο οποίο αντιτίθεται η κα Χότσουλ. Παρ’ όλα αυτά, θα αποτελούσε σημαντικό επίτευγμα αν κατάφερνε να διορθώσει τα πολλά προβλήματα του υφιστάμενου προσχολικού συστήματος για τα τρίχρονα, συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων αποστάσεων που πρέπει να διανύσουν ορισμένες οικογένειες για να βρουν διαθέσιμες θέσεις, και να αρχίσει να δημιουργεί ένα καθολικό πρόγραμμα φροντίδας για τα δίχρονα.

Το μέτρο αξιολόγησης: Μόλις τα δύο τρίτα περίπου των παιδιών είναι σήμερα εγγεγραμμένα στο πρόγραμμα για τα τρίχρονα σε σχέση με εκείνα για τα τετράχρονα. Μέχρι το τέλος του 2027, όλα τα τρίχρονα παιδιά θα πρέπει να μπορούν να εγγράφονται σε τάξη κοντά στην κατοικία τους.

  1. Δημόσια ασφάλεια
    Παρόλο που η εγκληματικότητα έχει μειωθεί τα τελευταία δύο χρόνια, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι πολλοί Νεοϋορκέζοι εξακολουθούν να ανησυχούν για αυτήν. Οι ανησυχίες τους είναι βάσιμες. Η εγκληματικότητα παραμένει σημαντικά υψηλότερη από ό,τι ήταν πριν ξεσπάσει η πανδημία του Covid-19.

Ο ρυθμός των σοβαρών κακουργημάτων — κατηγορία που περιλαμβάνει κλοπές αυτοκινήτων, διαρρήξεις, βιαιοπραγίες κακουργηματικού χαρακτήρα, βιασμούς και ανθρωποκτονίες — αναμένεται φέτος να είναι περίπου 25 τοις εκατό υψηλότερος σε σύγκριση με το 2019.

Οι τελευταίες δεκαετίες έχουν προσφέρει ισχυρά στοιχεία για το πώς μπορεί να μειωθεί η εγκληματικότητα, συμπεριλαμβανομένων και μικρότερης κλίμακας εγκλημάτων που ενισχύουν το αίσθημα αταξίας. Η λύση περιλαμβάνει ενισχυμένη αστυνόμευση, με αστυνομικούς που γνωρίζουν τις κοινότητες τις οποίες περιπολούν. Ωστόσο, η Νέα Υόρκη απασχολεί σχεδόν 3.000 λιγότερους αστυνομικούς από ό,τι πριν την πανδημία του Covid, δηλαδή μια μείωση της τάξεως του 8 τοις εκατό.

Ευτυχώς, ο κ. Μαντάνι έχει πάψει να χρησιμοποιεί τη ρητορική κατά της αστυνομίας που κάποτε υιοθετούσε και δήλωσε ότι θα ζητήσει από την Τζέσικα Τις, την νυν επίτροπο, να παραμείνει στη θέση της. Υπό την επίβλεψή της, η εγκληματικότητα έχει μειωθεί φέτος, και εκείνη επιθυμεί να προσλάβει περισσότερους αστυνομικούς.

Ο κ. Μαντάνι συνεχίζει να υποστηρίζει εναλλακτικές λύσεις αντί της αστυνομίας σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως για περιστατικά με ψυχικά ασθενείς. Ορισμένες από αυτές τις ιδέες έχουν δώσει ελπιδοφόρα αποτελέσματα αλλού, αν και συνήθως απαιτούν συνεργασία μεταξύ κοινωνικών λειτουργών και αστυνομικών, λόγω των κινδύνων ασφαλείας. Τελικά, η Νέα Υόρκη θα πρέπει να ακολουθήσει μια ολιστική προσέγγιση που να συνδυάζει περισσότερους αστυνομικούς με εναλλακτικές λύσεις, όπου αυτό είναι εφικτό.

Το μέτρο αξιολόγησης: Τα σοβαρά εγκλήματα θα πρέπει να επιστρέψουν στα επίπεδα των τελευταίων ετών της δεκαετίας του 2010, αν όχι χαμηλότερα. Αυτό θα απαιτούσε μείωση κατά περίπου 25.000 σοβαρών κακουργημάτων σε σχέση με το τρέχον ετήσιο επίπεδο.

  1. Εκπαίδευση
    Ο κ. Μαντάνι έχει δώσει λιγότερη έμφαση στην εκπαιδευτική πολιτική σε σχέση με άλλους τομείς. Έχει μάλιστα προτείνει ο δήμαρχος να παραιτηθεί από τον έλεγχο των δημόσιων σχολείων της πόλης και να αποκεντρώσει την εξουσία στους εκπαιδευτικούς και τους γονείς. Αυτό θα ήταν λάθος. Το σύστημα πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, όπως και η προσχολική αγωγή, είναι κρίσιμο για το μέλλον της πόλης.

Και τα πιο επιτυχημένα μοντέλα προόδου στην εκπαίδευση βασίζονται σε ισχυρή κεντρική διοίκηση. Στο Μισισίπι και τη Λουιζιάνα, για παράδειγμα, τα παιδιά σημείωσαν σημαντικά κέρδη στην αναγνωστική ικανότητα χάρη σε πολιτειακές πολιτικές που συνδύασαν την επιμόρφωση εκπαιδευτικών με υψηλά πρότυπα· οι περισσότεροι μαθητές εκεί δεν προχωρούν στην τέταρτη τάξη χωρίς να πληρούν ένα ελάχιστο επίπεδο αναγνωστικής ικανότητας.

Το Σικάγο ξεπέρασε άλλες μεγάλες πόλεις τη δεκαετία του 2010 με ένα απόλυτα κεντρικοποιημένο μοντέλο, στο οποίο ο δήμος ζητούσε λογοδοσία από τους διευθυντές σχολείων για την ακαδημαϊκή πρόοδο των μαθητών τους. Δεν υπάρχουν παρόμοιες ενθαρρυντικές ιστορίες από πόλεις στις οποίες οι δήμαρχοι αγνόησαν τα σχολεία.

Ελπίζουμε ότι ο κ. Μαντάνι θα αξιοποιήσει την εξουσία που σύντομα θα έχει για να βελτιώσει τη μεγαλύτερη σχολική περιφέρεια της χώρας. Θα πρέπει να προσέξει να μην παρασυρθεί από διχαστικά ζητήματα — όπως το μέλλον των σχετικά μικρών προγραμμάτων για χαρισματικά και ταλαντούχα παιδιά — και να επικεντρωθεί στα προγράμματα που εκπαιδεύουν τον μεγαλύτερο αριθμό μαθητών.

Το μέτρο αξιολόγησης: Μόνο το 29 τοις εκατό των μαθητών της όγδοης τάξης στη Νέα Υόρκη είναι ικανοί στην ανάγνωση και μόνο το 23 τοις εκατό στα μαθηματικά, σύμφωνα με ομοσπονδιακά δεδομένα. Αυτά τα ποσοστά είναι περίπου στον μέσο όρο για μια μεγάλη πόλη των ΗΠΑ. Είναι όμως απαράδεκτα. Και οι δύο αριθμοί θα πρέπει να αυξηθούν ουσιαστικά κατά τη θητεία του Μαντάνι.

  1. Θέσεις εργασίας
    Πολλοί επιχειρηματικοί ηγέτες αντιμετωπίζουν με επιφυλακτικότητα — αν όχι με απόλυτο συναγερμό — τον κ. Μαντάνι, λόγω της αποδοχής του σοσιαλισμού. Ωστόσο, ορισμένα στελέχη επιχειρήσεων που τον έχουν συναντήσει μετά τη νίκη του στις προκριματικές εμφανίζονται αισιόδοξα. Και οι δύο πλευρές θα πρέπει να αναγνωρίσουν ότι έχουν κοινό συμφέρον στην ευημερία της πόλης και στη διατήρηση του κύρους της ως κόμβου επιχειρηματικότητας και χρηματοοικονομικών.

Η υπ’ αριθμόν ένα υπόσχεση του κ. Μαντάνι είναι να κάνει τη Νέα Υόρκη πιο προσιτή στους κατοίκους της. Θα πρέπει να επεκτείνει αυτόν τον στόχο και στις μικρές επιχειρήσεις της πόλης, που επίσης αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Πρωταρχικοί στόχοι θα πρέπει να είναι η απλοποίηση των κανονισμών και η πιο αποτελεσματική χρήση της φορολογικής πολιτικής για τη στήριξη των μικρών επιχειρήσεων. Ένα παράδειγμα: οι ιδιοκτήτες ακινήτων θα πρέπει να έχουν κίνητρο για να προσφέρουν μακροχρόνια μισθωτήρια σε ανεξάρτητες επιχειρήσεις.

Το μέτρο αξιολόγησης: Τα τελευταία τρίμηνα έχουν κλείσει περισσότερες επιχειρήσεις απ’ όσες άνοιξαν. Ο κ. Μαντάνι θα πρέπει να θέσει ως στόχο την αύξηση του αριθμού των ενεργών επιχειρήσεων στη Νέα Υόρκη κατά 10 τοις εκατό εντός της πρώτης του θητείας.

Ο κ. Μαντάνι θα αναλάβει καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου 2026, διαθέτοντας ένα σημαντικό απόθεμα καλής θέλησης. Εμπνέει τους νέους ανθρώπους που είναι κυνικοί απέναντι στην πολιτική. Θα είναι ο πρώτος μουσουλμάνος δήμαρχος της πόλης, ο νεότερος σε πάνω από έναν αιώνα και ο πρώτος μετανάστης δήμαρχος από τη δεκαετία του 1970.

Αλλά οι λόγοι για τους οποίους πολλοί Νεοϋορκέζοι είναι δύσπιστοι απέναντί του αξίζουν επίσης σοβαρή εξέταση. Είχε ελάχιστη ή καθόλου διοικητική εμπειρία πριν από την καμπάνια του, και η ακραία ρητορική ήταν η κανονική του τακτική μέχρι πρόσφατα. Αποκάλεσε το Αστυνομικό Τμήμα της Νέας Υόρκης «μεγάλη απειλή για τη δημόσια ασφάλεια». Αρχικά αρνήθηκε να καταδικάσει τη Χαμάς μετά τη σφαγή στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023. Μέχρι και σήμερα, ταυτίζεται με υπερηφάνεια με τους Δημοκρατικούς Σοσιαλιστές της Αμερικής, των οποίων το πρόγραμμα υποστηρίζει τα ανοιχτά σύνορα, το δικαίωμα ψήφου για μη πολίτες και έναν πιο αδύναμο αμερικανικό στρατό.

Μπορεί να κερδίσει τουλάχιστον κάποιους από τους δύσπιστους αν επιτύχει χειροπιαστά αποτελέσματα ως δήμαρχος. Θα πρέπει να ξεκινήσει συγκροτώντας μια ομάδα ηγεσίας με περιορισμένη παρουσία δημοκρατικών σοσιαλιστών και ενισχυμένη με αξιωματούχους που διαθέτουν αποδεδειγμένο έργο και διοικητικές ικανότητες. Στη συνέχεια, πρέπει να παραμείνει απόλυτα προσηλωμένος σε απτές βελτιώσεις της καθημερινής ζωής στην πόλη. Αν καταφέρει να οικοδομήσει μια πιο προσιτή πόλη, όπου οι Νεοϋορκέζοι νιώθουν ασφαλείς όπως στις αρχές της δεκαετίας του 2010, όπου τα μέσα μεταφοράς κινούνται ταχύτερα, όπου τα σχολεία και η προσχολική αγωγή βελτιώνονται, και όπου υπάρχουν καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας, τότε θα μπορεί δικαίως να διεκδικήσει τον τίτλο ενός από τους μεγάλους δημάρχους της πόλης.

Η εφημερίδα The New York Times δεσμεύεται να δημοσιεύει μια ποικιλία επιστολών προς τον εκδότη. Θα θέλαμε να ακούσουμε τη γνώμη σας για αυτό ή για οποιοδήποτε άλλο άρθρο μας. Δείτε εδώ μερικές συμβουλές. Και εδώ είναι το email μας: [email protected].

Ακολουθήστε το τμήμα Γνώμη της New York Times στο Facebook, Instagram, TikTok, Bluesky, WhatsApp και Threads.

The New York Times

Ο Τζορτζ Σόρος διοχέτευσε 37 εκατ. δολάρια στο Κόμμα των Εργαζόμενων Οικογενειών και σε άλλες αριστερές ομάδες που στηρίζουν τον Ζόραν Μαντάνι

Από
anixneuseis
-
0


του Rich Calder

Δημοσιεύθηκε: 12 Ιουλίου 2025, 8:58 π.μ. ET

Αυτό κι αν είναι ειρωνεία.

Ο σοσιαλιστής Ζόραν Μαντάνι έχει δηλώσει ότι δεν θα έπρεπε να υπάρχουν δισεκατομμυριούχοι, αλλά είναι απίθανο να ήταν φαβορί για τη δημαρχία της Νέας Υόρκης αν δεν υπήρχε ένας — ο υπερ-αριστερός βασικός χρηματοδότης Τζορτζ Σόρος, σύμφωνα με οικονομικά στοιχεία που εξέτασε η The Post.

Ο Μαντάνι δήλωσε πρόσφατα στην εκπομπή “Meet the Press” του NBC News: «Δεν νομίζω ότι θα έπρεπε να υπάρχουν δισεκατομμυριούχοι, για να είμαι ειλικρινής», επαναβεβαιώνοντας το σχέδιό του να αυξήσει τους φόρους ακίνητης περιουσίας στις «πλουσιότερες και λευκότερες γειτονιές», αν εκλεγεί δήμαρχος.

Ωστόσο, μέσα σε λιγότερο από μία δεκαετία, το εξαιρετικά «ξύπνιο» δίκτυο χορηγιών του Σόρος, το Open Society Foundation, έχει διοχετεύσει έμμεσα συνολικά 37 εκατομμύρια δολάρια στο Κόμμα των Εργαζόμενων Οικογενειών (Working Families Party – WFP) και σε τουλάχιστον εννέα άλλες αριστερές ομάδες, των οποίων η στήριξη και η προεκλογική κινητοποίηση έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ανατροπή του πρώην κυβερνήτη Άντριου Κουόμο στις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών για τη δημαρχία, σύμφωνα με στοιχεία του ιδρύματος.

Από το 2016, το υπέρ της ριζοσπαστικής αριστεράς και φιλικό προς τους σοσιαλιστές WFP — το οποίο βοήθησε τον Μαντάνι να εξασφαλίσει τη στήριξη των Δημοκρατικών μέσω συμφωνιών διασταυρούμενης υποστήριξης που περιθωριοποίησαν τον Κουόμο — έχει λάβει το αστρονομικό ποσό των 23,7 εκατομμυρίων δολαρίων από τον Σόρος μέσω του μη κερδοσκοπικού του σκέλους, του Working Families Organization Inc.
Τουλάχιστον άλλα 13.944.005 δολάρια πήγαν σε εννέα μη κερδοσκοπικές οργανώσεις και τα συνδεδεμένα με αυτές σχήματα χρηματοδότησης — μεταξύ αυτών το Make The Road Action (3.515.000 δολάρια), οι κοινωνικές οργανώσεις Community Voices Heard (2.635.000 δολάρια) και Move On (2,3 εκατομμύρια δολάρια), καθώς και η αντισιωνιστική ομάδα Jewish Voice for Peace Action (650.000 δολάρια), σύμφωνα με τα στοιχεία.

Όλες αυτές οι οργανώσεις στήριξαν την προεκλογική εκστρατεία του βουλευτή του Κουίνς για τη δημαρχία — όπως και την μαρξιστική του ατζέντα που περιλαμβάνει υπεράσπιση εγκληματιών μεταναστών και καταδίκη του Ισραήλ.

«Ενώ ο Ζόραν Μαντάνι επιτίθεται στους δημιουργούς θέσεων εργασίας και καταφέρεται κατά του πλούτου, η αλήθεια είναι ότι επωφελείται από εκατομμύρια σε στήριξη από δισεκατομμυριούχους και από το ίδιο δίκτυο μη κερδοσκοπικών που υποκρίνεται ότι πολεμά», δήλωσε ο δήμαρχος Έρικ Άνταμς στην The Post.
«Δεν μπορείς να τα έχεις και τα δύο. Χρειαζόμαστε ηγεσία που να ενώνει τους ανθρώπους — όχι πολιτικούς που δαιμονοποιούν την επιτυχία ενώ κρυφά την εκμεταλλεύονται», πρόσθεσε ο Άνταμς, εγγεγραμμένος Δημοκρατικός που διεκδικεί επανεκλογή ως ανεξάρτητος.

Ο δήμαρχος πρόβαλε τον εαυτό του ως εξαιρετικό παράδειγμα του «Αμερικανικού Ονείρου», λαμβάνοντας υπόψη ότι γεννήθηκε μέσα στη φτώχεια πριν από 64 χρόνια στο Μπράουνσβιλ του Μπρούκλιν και πλέον διοικεί τη «μεγαλύτερη πόλη στον κόσμο».

«Η ιδέα ότι δεν θα έπρεπε να υπάρχουν δισεκατομμυριούχοι ή επιτυχημένοι άνθρωποι δεν είναι απλώς ακραία — είναι αντιαμερικανική», πρόσθεσε ο δήμαρχος.

Ο Ντάγκλας Κέλογκ, διευθυντής κρατικών προγραμμάτων στην συντηρητική, αντιφορολογική οργάνωση Americans for Tax Reform, δήλωσε ότι κανείς δεν θα έπρεπε να εκπλήσσεται που τα χρήματα του Σόρος κινούν αθόρυβα την εκστρατεία του Μαντάνι.

«Ο Τζορτζ Σόρος μοιάζει με κακό από κόμικ ή κακοποιό του Τζέιμς Μποντ, που χρηματοδοτεί ένα κίνημα σχεδιασμένο να υπονομεύσει την ατομική ελευθερία και την ελευθερία γενικότερα σε όλο τον κόσμο», δήλωσε ο Κέλογκ.

«Και το κάνει εδώ και χρόνια, και συνεχίζει να το κάνει, βρίσκοντας κάθε φορά νέα, αποτελεσματικά πρόσωπα να βάλει στο προσκήνιο. Αν ο κομμουνισμός και ο σοσιαλισμός ήταν δημοφιλείς, δεν θα χρειαζόταν να ξοδέψει τόσο πολλά χρήματα και τόσο πολύ χρόνο για να τους επιβάλει».

Ο Κέλογκ είπε επίσης ότι πιστεύει πως θα υπάρξει μαζική έξοδος από τη Νέα Υόρκη των «παραγωγικών, νομοταγών πολιτών που κάνουν τη Νέα Υόρκη σπουδαία» αν ο Μαντάνι γίνει δήμαρχος, «οπότε οι φορολογούμενοι και οι επιχειρήσεις έχουν πολλά να χάσουν».

Αν και ο Σόρος και η οικογένειά του δεν έκαναν άμεσες δωρεές στην καμπάνια του Μαντάνι, ο Πάτρικ Γκασπάρντ, πρώην πρόεδρος του Open Society Foundations και νυν διακεκριμένος ανώτερος συνεργάτης σε φιλελεύθερο think tank με έντονη χρηματοδότηση από τον Σόρος με την ονομασία Center for American Progress, έπαιξε καθοριστικό ρόλο.

Ο Γκασπάρντ, επί χρόνια φίλος του υπερ-αριστερού πρώην δημάρχου Μπιλ ντε Μπλάζιο και κορυφαίος συνεργάτης του πρώην προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, βοήθησε διακριτικά στον καθοδηγητικό ρόλο της εκστρατείας του Μαντάνι, ανέφερε η New York Times.

Αυτό περιλάμβανε και τη συνάντηση του Γκασπάρντ με τον Μαντάνι και τον Δημοτικό Ελεγκτή Μπραντ Λάντερ τον περασμένο μήνα στο Yara, ένα λιβανέζικο εστιατόριο στο Μίντταουν, όπου πάνω από πιάτα με φατούς, χούμους και μελιτζάνα, οι δύο υποψήφιοι για τη δημαρχία συμφώνησαν να υποστηρίξουν ο ένας τον άλλο προκειμένου να ηττηθεί ο Κουόμο.

Ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος δήμαρχος Κέρτις Σλίβα δήλωσε ότι πιστεύει πως ο Μαντάνι «δεν θέλει να ξεφορτωθεί τους δισεκατομμυριούχους. Θέλει απλώς να καταστρέψει εκείνους που δεν χρηματοδοτούν τη ριζοσπαστική του ατζέντα».

«Αν είσαι ο Τζορτζ Σόρος ή μέρος της υπερ-αριστερής τάξης των δωρητών, παίρνεις ελευθέρας και έχεις θέση στο τραπέζι», είπε.

«Ο Μαντάνι θα διώξει όλους τους άλλους και θα μετατρέψει τη Νέα Υόρκη σε μια πόλη διοικούμενη από ανέγγιχτους, όπου η μηχανή του Σόρος θα δίνει τις εντολές».

Ο δισεκατομμυριούχος Τζον Κατσιματίδης, ιδιοκτήτης της αλυσίδας σουπερμάρκετ Gristedes, δήλωσε ότι ο Μαντάνι θα έπρεπε να είναι πιο διαφανής σχετικά με τους δεσμούς του με τον Σόρος.

«Πιστεύω ότι η Αμερική είναι η χώρα της ελευθερίας, και αν είναι οι δισεκατομμυριούχοι… που προσφέρουν θέσεις εργασίας, ποιο είναι το πρόβλημα με αυτό;» δήλωσε ο Κατσιματίδης.

Η Νέα Υόρκη φιλοξενεί περισσότερους δισεκατομμυριούχους από οποιαδήποτε άλλη πόλη στον κόσμο — 123 συνολικά.

Ο Μαντάνι και ο Κατσιματίδης έχουν συγκρουστεί για την ουτοπική υπόσχεση του Δημοκρατικού Σοσιαλιστή να δημιουργήσει δημοτικά παντοπωλεία.

 

Ο Δημοκρατικός Ζόραν Μαντάνι κερδίζει τη δημαρχία της Νέας Υόρκης

Από
anixneuseis
-
1


Ο 34χρονος πολιτειακός νομοθέτης από το Κουίνς, που νίκησε τον πρώην κυβερνήτη Άντριου Κουόμο και τον Ρεπουμπλικανό Κέρτις Σλίβα, αυτοπροσδιορίζεται ως δημοκρατικός σοσιαλιστής και θα είναι ο νεότερος δήμαρχος της πόλης εδώ και πάνω από έναν αιώνα.

Le Monde με AP και AFP

Δημοσιεύθηκε σήμερα στις 03:40 (Παρίσι), ενημερώθηκε στις 07:30

Οι Νεοϋορκέζοι εξέλεξαν τον αριστερό Ζόραν Μαντάνι ως τον επόμενο δήμαρχό τους την Τρίτη, 4 Νοεμβρίου, σε μια ημέρα κρίσιμων τοπικών εκλογών σε ολόκληρη τη χώρα που προσέφεραν την πρώτη εκλογική αποτίμηση της θυελλώδους δεύτερης θητείας του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο. Η νίκη του Μαντάνι σημειώθηκε παρά τις σφοδρές επιθέσεις εναντίον των πολιτικών του θέσεων και της μουσουλμανικής του καταγωγής από τον Τραμπ, τις οικονομικές ελίτ και τα συντηρητικά μέσα ενημέρωσης.

Οι Δημοκρατικοί κέρδισαν επίσης τις εκλογές για κυβερνήτη στη Βιρτζίνια και το Νιου Τζέρσεϊ – ένδειξη μεταβολής του πολιτικού κλίματος καθώς η χώρα στρέφει το βλέμμα στις ενδιάμεσες εκλογές του επόμενου έτους, όπου θα κριθεί ο έλεγχος του Κογκρέσου.

Ο Μαντάνι, πολιτειακός νομοθέτης για την περιφέρεια του Κουίνς της Νέας Υόρκης, προσέλκυσε ψηφοφόρους υποσχόμενος να αντιμετωπίσει το εκρηκτικό κόστος ζωής, προσφέροντας δωρεάν μετακίνηση με δημοτικά λεωφορεία, παιδική φροντίδα και παντοπωλεία που θα λειτουργεί ο δήμος. Εστίασε στο κόστος διαβίωσης που αντιμετωπίζουν οι απλοί Νεοϋορκέζοι, κερδίζοντας υποστήριξη χάρη στο ανεπιτήδευτο προσωπικό του ύφος, την ευχέρειά του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και μια τεράστια κινητοποίηση σε επίπεδο γειτονιών.

Ο αυτοπροσδιοριζόμενος σοσιαλιστής ήταν σχεδόν άγνωστος πριν από την απρόσμενη νίκη του με την οποία εξασφάλισε το χρίσμα των Δημοκρατικών, επικρατώντας του πρώην κυβερνήτη Άντριου Κουόμο, τον οποίο κατατρόπωσε ξανά την Τρίτη.

Επικρατούσε εορταστική ατμόσφαιρα στη συγκέντρωση παρακολούθησης των αποτελεσμάτων που διοργανώθηκε για τους υποστηρικτές του σε έναν ιστορικό συναυλιακό χώρο στο Μπρούκλιν, με τον 34χρονο να αναμένεται να μιλήσει αργότερα μέσα στη νύχτα.

Υποστηρικτές του υποψηφίου δημάρχου της Νέας Υόρκης, Ζόχραν Μαμντάνι, γιορτάζουν κατά τη διάρκεια εκδήλωσης τη νύχτα των εκλογών στο θέατρο Brooklyn Paramount στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, στις 4 Νοεμβρίου 2025. ANGELINA KATSANIS / AFP

 

Ο Τραμπ έκανε παρέμβαση την τελευταία στιγμή στην αναμέτρηση, αποκαλώντας τον Μαντάνι, που θα γίνει ο πρώτος μουσουλμάνος δήμαρχος της Νέας Υόρκης όταν αναλάβει καθήκοντα τον Ιανουάριο, «μισαλλόδοξο απέναντι στους Εβραίους».

«Κάθε Εβραίος που ψηφίζει τον Ζόραν Μαντάνι, έναν αποδεδειγμένο και αυτοπροσδιοριζόμενο  μισαλλόδοξο απέναντι στους Εβραίους, είναι ανόητος!!!» έγραψε ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης που διατηρεί.

Ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος Κέρτις Σλίβα, ιδρυτής της ομάδας πολιτών Guardian Angels για την καταπολέμηση του εγκλήματος, κατετάγη τρίτος, μετά από εβδομάδες κατά τις οποίες ο Κουόμο επέμενε ότι έπρεπε να αποσυρθεί ώστε να αυξήσει τις πιθανότητές του. «Αυτό είναι τυπικό του Άντριου, πάντα κατηγορεί άλλους για τις δικές του αποτυχίες», δήλωσε ο Σλίβα στο AFP πριν την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων. «Φυσικά θα με κατηγορήσει».

Ο Σλίβα παραδέχθηκε την ήττα περίπου μισή ώρα μετά το κλείσιμο της κάλπης, λέγοντας στους υποστηρικτές του: «Έχουμε έναν νέο δήμαρχο. Προφανώς του εύχομαι καλή τύχη, γιατί αν τα καταφέρει καλά, τα καταφέρνουμε καλά όλοι».

Επιφανείς επιχειρηματίες, μεταξύ των οποίων ο Μπιλ Άκμαν, επιτέθηκαν με έντονο τρόπο στον Μαντάνι και διοχέτευσαν χρήματα στους αντιπάλους του, ενώ τα συντηρητικά μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένης της New York Post, δημοσίευσαν συνολικά αρνητική κάλυψη. Η συμμετοχή στις φετινές εκλογές ήταν υψηλή, με 1,45 εκατομμύρια ανθρώπους να έχουν ψηφίσει μέχρι τις 3 μ.μ. — περισσότερους από το σύνολο των ψηφοφόρων στις εκλογές του 2021.

«Ένας εμφύλιος πόλεμος στο Δημοκρατικό Κόμμα»

Η απίθανη άνοδος του Μαντάνι αναδεικνύει τη διαμάχη στο εσωτερικό του Δημοκρατικού Κόμματος για το αν το μέλλον του είναι κεντρώο ή αριστερό, με ορισμένες ηγετικές εθνικές φυσιογνωμίες να του προσφέρουν μόνο χλιαρή υποστήριξη πριν από την ψηφοφορία.

Ο Κουόμο δήλωσε ότι υπάρχει «ένας εμφύλιος πόλεμος στο Δημοκρατικό Κόμμα». «Έχετε μια ακραία ριζοσπαστική αριστερά που καθοδηγείται από τους σοσιαλιστές και προκαλεί αυτό που οι ίδιοι αποκαλούν μετριοπαθείς Δημοκρατικούς. Εγώ είμαι μετριοπαθής Δημοκρατικός», είπε μετά την ψήφο του.

Στο Νιου Τζέρσεϊ, η υποψήφια του Δημοκρατικού Κόμματος Μάικι Σέριλ, πρώην πιλότος ελικοπτέρου στο Πολεμικό Ναυτικό, νίκησε τον Ρεπουμπλικανό Τζακ Τσιαταρέλι, επιχειρηματία με την υποστήριξη του Τραμπ. Στην αναμέτρηση για τη θέση του κυβερνήτη της Βιρτζίνια, η Δημοκρατική υποψήφια Άμπιγκεϊλ Σπάνμπεργκερ απέσπασε τη νίκη έναντι της Ρεπουμπλικανής εν ενεργεία αντιπάλου της και Αντικυβερνήτη της Βιρτζίνια, Γουίνσομ Έαρλ-Σίαρς.

Και οι δύο πλευρές έφεραν τα «βαριά πυροβολικά», με τον πρώην πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα να κινητοποιεί υποστήριξη υπέρ των Σπάνμπεργκερ και Σέριλ το Σαββατοκύριακο, και τον Τραμπ να προγραμματίζει τηλεοπτικές συγκεντρώσεις για τη Βιρτζίνια και το Νιου Τζέρσεϊ την παραμονή των εκλογών. Ο Ομπάμα, σχολιάζοντας τις νίκες, δήλωσε: «Έχουμε ακόμα πολλή δουλειά μπροστά μας, αλλά το μέλλον δείχνει λίγο πιο φωτεινό».

Ο Τραμπ αργότερα αντέδρασε στις απώλειες των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές ανά τις Ηνωμένες Πολιτείες το βράδυ της Τρίτης, επικαλούμενος αδιευκρίνιστους δημοσκόπους που απέδωσαν τις ήττες στο συνεχιζόμενο κλείσιμο της κυβέρνησης και στο γεγονός ότι ο ίδιος δεν ήταν υποψήφιος.

«“Ο ΤΡΑΜΠ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ, ΚΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, ΗΤΑΝ ΟΙ ΔΥΟ ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΟΙ ΡΕΠΟΥΜΠΛΙΚΑΝΟΙ ΕΧΑΣΑΝ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ,” σύμφωνα με Δημοσκόπους», έγραψε ο Τραμπ στην πλατφόρμα του, Truth Social.

Le Monde με AP και AFP

Ο Ζόραν Μαντάνι Εκλέγεται Πρώτος Μουσουλμάνος Δήμαρχος της Νέας Υόρκης Μετά από Συντριπτική Νίκη Κατά του Κουόμο

Από
anixneuseis
-
0
NEW YORK, NEW YORK - NOVEMBER 1: Democratic New York City mayoral candidate Zohran Mamdani attends a campaign event on November 1, 2025 in the Brooklyn borough of New York City. With only days left in the race for New York City's next mayor, Mamdani remains the front runner against Independent candidate, former New York Gov. Andrew Cuomo and Republican candidate Curtis Sliwa. (Photo by Stephanie Keith/Getty Images)

του Andrew Powell – 4 Νοεμβρίου 2025, 21:46

Ο Ζόραν Μαντάνι Εκλέγεται Πρώτος Μουσουλμάνος Δήμαρχος της Νέας Υόρκης Μετά από Συντριπτική Νίκη Κατά του Κουόμο

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ – 1 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ: Ο υποψήφιος δήμαρχος της Νέας Υόρκης με τους Δημοκρατικούς, Ζόραν Μαντάνι, παρευρίσκεται σε προεκλογική εκδήλωση την 1η Νοεμβρίου 2025, στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Με μόνο λίγες ημέρες να απομένουν για τις εκλογές του νέου δημάρχου της Νέας Υόρκης, ο Μαντάνι παραμένει το φαβορί έναντι του ανεξάρτητου υποψηφίου, πρώην κυβερνήτη Άντριου Κουόμο, και του Ρεπουμπλικανού υποψηφίου Κέρτις Σλίβα. (Φωτογραφία: Stephanie Keith/Getty Images)

Ο δημοκρατικός σοσιαλιστής Ζόραν Μαντάνι κέρδισε τη δημαρχία της Νέας Υόρκης, νικώντας τον πρώην κυβερνήτη Άντριου Κουόμο και τον Ρεπουμπλικανό Κέρτις Σλίβα με μια αποφασιστική νίκη που εδραιώνει την ταχύτατη άνοδό του από άγνωστος πολιτειακός νομοθέτης σε μία από τις πιο προβεβλημένες προοδευτικές φωνές της χώρας.

Σύμφωνα με το NBC News, η νίκη του 34χρονου Δημοκρατικού τον καθιστά τον πρώτο μουσουλμάνο δήμαρχο της Νέας Υόρκης, μια ιστορική στιγμή που ακολουθεί μια προεκλογική εκστρατεία καθορισμένη από λαϊκή δυναμική, ενθουσιασμό της αριστεράς και έντονες συγκρούσεις με τα δύο μεγάλα κόμματα.

«Είναι δελεαστικό να πιστεύει κανείς πως αυτή η στιγμή ήταν πάντα προδιαγεγραμμένη», δήλωσε ο Μαντάνι σε επευφημούν πλήθος στο Κουίνς στα τέλη του περασμένου μήνα. «Όταν ξεκινήσαμε αυτή την καμπάνια, δεν υπήρχε ούτε μία τηλεοπτική κάμερα για να την καλύψει».

Ο Κουόμο, ο οποίος κατέβηκε ως υποψήφιος τρίτου κόμματος αφού έχασε στις προκριματικές των Δημοκρατικών, δυσκολεύτηκε να ανακτήσει δυναμική παρά τις καθυστερημένες υποστηρίξεις, συμπεριλαμβανομένης αυτής του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ την παραμονή των εκλογών.

Το πρόγραμμα του Μαντάνι περιλαμβάνει πάγωμα των ενοικίων για τις ρυθμιζόμενες κατοικίες, καθολική παιδική φροντίδα, δωρεάν δημοτικά λεωφορεία και παντοπωλεία που θα διαχειρίζεται ο δήμος — προτάσεις που ενθουσίασαν τους νέους και τα εργατικά στρώματα, αλλά προκάλεσαν επικρίσεις από μετριοπαθείς και συντηρητικούς.

Οι δημοσκοπήσεις εξόδου έδειξαν ότι οι ψηφοφόροι κάτω των 45 ετών υποστήριξαν τον Μαντάνι με διαφορά 43 μονάδων, ενώ οι μεγαλύτεροι σε ηλικία ψηφοφόροι προτίμησαν τον Κουόμο. Οι Εβραίοι ψηφοφόροι υποστήριξαν τον Κουόμο με διαφορά 29 μονάδων, εν μέσω εντάσεων λόγω της φιλοπαλαιστινιακής δράσης του Μαντάνι.

Στις τελευταίες εβδομάδες της προεκλογικής εκστρατείας, ο Κουόμο αποκάλεσε τον Μαντάνι «διχαστική δύναμη στη Νέα Υόρκη», ενώ ο Μαντάνι αντεπιτέθηκε, χαρακτηρίζοντας τον πρώην κυβερνήτη «μαριονέτα του Τραμπ».

Η νίκη του Μαντάνι έρχεται μόλις λίγους μήνες αφότου συγκλόνισε το πολιτικό κατεστημένο κερδίζοντας στις προκριματικές των Δημοκρατικών και κατάφερε να υπερκεράσει σφοδρές επιθέσεις εναντίον της πίστης και της ακτιβιστικής του δράσης.

«Προσπάθησαν να κάνουν αυτές τις εκλογές ένα δημοψήφισμα όχι για την κρίση προσιτότητας που κατατρώει τη ζωή των Νεοϋορκέζων», δήλωσε ο Μαντάνι σε συγκέντρωση με τη βουλευτή Αλεξάντρια Οκάζιο-Κορτέζ και τον γερουσιαστή Μπέρνι Σάντερς, «αλλά για την πίστη στην οποία ανήκω και το μίσος που φαίνεται να νομιμοποιούν».

Πλέον, ο Μαντάνι θα ηγηθεί της μεγαλύτερης πόλης της Αμερικής — και ενός διχασμένου Δημοκρατικού Κόμματος — καθώς τόσο οι σύμμαχοί του όσο και οι επικριτές του παρακολουθούν πώς θα ξεδιπλωθεί το προοδευτικό του όραμα στο Δημαρχείο.

ijr.com

Ο Εμφύλιος Πόλεμος του Σουδάν Καταστρέφει τον Πυρήνα της Ανθρώπινης Υπόστασής μας

Από
anixneuseis
-
0

Alon Ben-Meir

5 Νοεμβρίου 2025

Ο εμφύλιος πόλεμος στο Σουδάν είναι μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες που βιώνουμε σήμερα. Η διεθνής κοινότητα είναι αξιοκατάκριτη για την αδράνειά της, παρακολουθώντας με αδιαφορία αυτήν τη συνεχιζόμενη ανθρωπιστική καταστροφή.

Ο εμφύλιος πόλεμος στο Σουδάν ξέσπασε τον Απρίλιο του 2023 και, μέχρι στιγμής, πολλοί γύροι ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων δεν έχουν καταφέρει να βάλουν τέλος σε αυτή τη φρικτή και συνεχιζόμενη σύγκρουση. Δύο στρατηγοί που είχαν συμπράξει για να φέρουν εις πέρας το πραξικόπημα του 2021 είναι πλέον οι ηγέτες των αντιμαχόμενων πλευρών: ο στρατηγός Αμπντέλ Φατάχ αλ-Μπουρχάν είναι επικεφαλής των Σουδανικών Ενόπλων Δυνάμεων (SAF) και, στην ουσία, πρόεδρος της χώρας. Πρώην υπαρχηγός του και πλέον αντίπαλός του είναι ο στρατηγός Μοχάμεντ Χαμντάν Νταγκάλο, ηγέτης των 100.000 ανδρών των Δυνάμεων Ταχείας Υποστήριξης (RSF).

Τον Ιούνιο του 2025, οι RSF πέτυχαν σημαντική νίκη όταν κατέλαβαν την περιοχή κατά μήκος των συνόρων του Σουδάν με τη Λιβύη και την Αίγυπτο. Ο ισχυρός άνδρας της Λιβύης, στρατηγός Χαλίφα Χάφταρ, κατηγορείται ότι υποστήριξε τις RSF παρέχοντάς τους όπλα και μαχητές. Οι RSF ελέγχουν επίσης το μεγαλύτερο μέρος του Νταρφούρ και μεγάλο τμήμα της γειτονικής Κορντοφάν.

Στην πραγματικότητα, υπάρχουν φόβοι ότι η χώρα μπορεί να διαιρεθεί εκ νέου σε δύο κράτη, εάν οι RSF υλοποιήσουν το διακηρυγμένο τους σχέδιο για εγκαθίδρυση αντίπαλης κυβέρνησης.

Αδιανόητες Θηριωδίες
Ίσως η πιο τρομακτική συνέπεια της σύγκρουσης είναι ο βιασμός και η δολοφονία αθώων, συμπεριλαμβανομένων παιδιών και νηπίων. Ο ΟΗΕ αναφέρει ότι πάνω από 40.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί και περισσότεροι από 14 εκατομμύρια έχουν εκτοπιστεί· η Κατάταξη Φάσεων Επισιτιστικής Ασφάλειας έχει εντοπίσει εκτεταμένο λιμό, που πλήττει σχεδόν 400.000 ανθρώπους. Υπάρχει επίσης φρικιαστικά εκτεταμένη σεξουαλική βία κατά πολύ μικρών παιδιών, και αναφορές για παιδιά που αποπειρώνται να βάλουν τέλος στη ζωή τους ως αποτέλεσμα αυτών των επιθέσεων.

Ο λαός των Μασσαλίτ και άλλες μη αραβικές κοινότητες στη δυτική πολιτεία Νταρφούρ του Σουδάν έχουν αποτελέσει στόχο εθνοκάθαρσης. Οι RSF και οι σύμμαχες αραβικές πολιτοφυλακές έχουν διαπράξει θηριωδίες και αδιάκοπες επιθέσεις σε συνοικίες των Μασσαλίτ στην Ελ Τζενέινα, την πρωτεύουσα του Δυτικού Νταρφούρ, σφαγιάζοντας χιλιάδες και αφήνοντας άλλους τόσους χωρίς στέγη ή καταφύγιο.

Τον Φεβρουάριο, ο σουδανικός στρατός βομβάρδισε τη Νιάλα, τη μεγαλύτερη πόλη του Νότιου Νταρφούρ, με μη καθοδηγούμενες βόμβες. Οι επιθέσεις αυτές σκότωσαν δεκάδες και κατέστρεψαν ολόκληρες κατοικημένες περιοχές, αποτελώντας χαρακτηριστικό παράδειγμα αδιάκριτου πολέμου. Παράλληλα, κομβόι του ΟΗΕ δέχθηκαν επιθέσεις πολλές φορές, συμπεριλαμβανομένων περιστατικών στις αρχές Ιουνίου και στα τέλη Αυγούστου, αποδεικνύοντας για ακόμη μία φορά ότι και οι εργαζόμενοι για ανθρωπιστικούς λόγους βρίσκονται υπό πολιορκία.

Οι Συνενοχές Χώρες στο Χάος του Σουδάν

Ο στρατηγός αλ-Μπουρχάν υποστηρίζεται κυρίως από το Κατάρ, το οποίο του παρέχει οικονομική ενίσχυση και όπλα. Υποστηρίζεται επίσης από το Ιράν, το οποίο φέρεται να προμηθεύει μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), και την Ερυθραία, η οποία φιλοξενεί στρατόπεδα εκπαίδευσης για ομάδες που ευθυγραμμίζονται με τις SAF, κυρίως κοντά στα ανατολικά σύνορα.

Οι RSF λαμβάνουν σημαντική υποστήριξη από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία κατηγορούνται ότι τους αποστέλλουν όπλα και drones. Εταιρείες αμυντικού εξοπλισμού της Τουρκίας συμμετέχουν επίσης στην παροχή drones που καταλήγουν να χρησιμοποιούνται και από τις δύο πλευρές.

Η εφημερίδα The Washington Post έχει αναφέρει πώς η χρήση ναρκωτικών – συγκεκριμένα του Captagon, μιας συνθετικής αμφεταμίνης – από μαχητές των πολιτοφυλακών «έχει εισαγάγει μια επικίνδυνη νέα μεταβλητή σε ένα ήδη άνομο πεδίο μάχης».

Τα χάπια Captagon, που μπορούν να παραχθούν κατά εκατοντάδες εκατομμύρια, καθιστούν τους μαχητές πιο επιρρεπείς στη βία και πιο πιθανό να διαπράξουν απερίγραπτες θηριωδίες.

Ο μισός πληθυσμός του Σουδάν εξαρτάται πλέον από ανθρωπιστική βοήθεια για να επιβιώσει – πάνω από 25 εκατομμύρια άνθρωποι βασίζονται σε διανομές τροφίμων απλώς για να αντέξουν μέσα στην ημέρα, σε μια χώρα όπου συνεχίζουν να πέφτουν βόμβες και τα χωριά καίγονται μέχρι τέφρας.

Τόσο οι RSF όσο και οι SAF διαπράττουν θηριωδίες με απόλυτη ατιμωρησία, με τους αμάχους παγιδευμένους στο μέσο αυτού του εφιαλτικού πολέμου: στοχευμένες εθνοκαθάρσεις, ομαδικοί βιασμοί, αεροπορικές επιδρομές σε νοσοκομεία και σπίτια, λεηλασίες ανθρωπιστικής βοήθειας και αποκλεισμοί που λιμοκτονούν ολόκληρες πόλεις.

Εάν κάποια πλευρά επιδιώξει την απόλυτη νίκη, κάτι που σε αυτό το σημείο μοιάζει σχεδόν ανέφικτο, αυτό θα σημαίνει κλιμάκωση της σφαγής σε πραγματικά καταστροφικές διαστάσεις – καθώς θα συνεπάγεται ότι άλλα κράτη (Ρωσία, Ιράν, ΗΑΕ, Λιβύη, Τσαντ, Αιθιοπία, Αίγυπτος κ.ά.), που έχουν ταχθεί με τη μία ή την άλλη πλευρά, θα πρέπει να αυξήσουν σημαντικά την υποστήριξή τους σε στρατιωτική βοήθεια και την παροχή πιο εξελιγμένου οπλισμού.

Και οι δύο πλευρές παραμένουν απολύτως αμετακίνητες στη μεταξύ τους αντιπαράθεση, και τα κράτη που τις στηρίζουν δεν φαίνεται να είναι πρόθυμα να ασκήσουν διπλωματική πίεση ώστε να αλλάξει το σημερινό αδιέξοδο.

Αν η σύγκρουση συνεχίσει να μαίνεται επί χρόνια, θα καταστρέψει ό,τι έχει απομείνει από το Σουδάν και θα εμβαθύνει ακόμη περισσότερο τη συμφορά που έχει επιβληθεί σε εκατομμύρια Σουδανούς αμάχους.

Δεν Υπάρχει Χρόνος για Χάσιμο

Ο εμφύλιος πόλεμος στο Σουδάν αποτελεί ηθική και ανθρωπιστική ύβρη — μια σύγκρουση εξουσίας μεταξύ δύο αδίστακτων στρατιωτικών ηγετών, κανένας από τους οποίους δεν έχει τα πραγματικά συμφέροντα της χώρας του στην καρδιά του, αλλά και οι δύο κινούνται από απληστία για περισσότερη εξουσία και πλούτο, ενώ οι άμαχοι πληρώνουν ένα αδιανόητο τίμημα σε θάνατο και καταστροφή.

Η διεθνής κοινότητα πρέπει να συνέλθει και να καταβάλει ενιαία διπλωματική προσπάθεια για να δοθεί τέλος σε αυτή τη χωρίς νόημα σφαγή και στην αδιάκριτη δολοφονία, κακοποίηση και λεηλασία.

Μια τέτοια προσπάθεια ίσως ακούγεται σαν ευσεβής πόθος, αλλά πόσα ακόμη παιδιά πρέπει να δουν τους γονείς τους να δολοφονούνται ή να κακοποιούνται σεξουαλικά; Πόσες ακόμη μητέρες πρέπει να παρακολουθήσουν τα παιδιά τους να σκοτώνονται μπροστά στα μάτια τους; Πόσες ακόμη γυναίκες πρέπει να βιαστούν ομαδικά πριν δολοφονηθούν άγρια από παραστρατιωτικούς υπό την επήρεια ναρκωτικών; Πόσα ακόμη παιδιά πρέπει να προσπαθήσουν να βάλουν τέλος στη ζωή τους για να ξεφύγουν από τη φρίκη της ύπαρξής τους;

Η Διεθνής Κοινότητα Πρέπει να Δράσει Τώρα

Αρκετές προϋποθέσεις πρέπει να ικανοποιηθούν για να τερματιστεί ο πόλεμος. Δυστυχώς, δεν υπάρχει κανένας λόγος να πιστεύουμε ότι ο Τραμπ θα πράξει οτιδήποτε για να σταματήσει τον πόλεμο. Η συνενοχή του στη γενοκτονία στη Γάζα λέει πολλά για την απάθειά του και την αναλγησία του. Συνεπώς, ο τερματισμός του πολέμου θα απαιτήσει μια λεπτομερώς σχεδιασμένη διεθνή διπλωματική ώθηση, ιδίως εκ μέρους του ΟΗΕ και της ΕΕ.

Πρώτον, η διεθνής κοινότητα πρέπει να υποστηρίξει αξιόπιστες έρευνες, να επιβάλει εμπεριστατωμένο εμπάργκο όπλων σε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη στο Σουδάν ώστε να διακοπεί η ροή όπλων, και να τερματίσει την κυνική και ιδιοτελή υποστήριξή της.

Δεύτερον, η ΕΕ και ο ΟΗΕ μπορούν να συντονίσουν στοχευμένες κυρώσεις εναντίον ατόμων και οντοτήτων που παρέχουν οικονομική ή στρατιωτική υποστήριξη στους αντιμαχόμενους και να διασφαλίσουν την προστασία για τα εκατομμύρια που παραμένουν παγιδευμένα σε αυτόν τον πόλεμο.

Τρίτον, η ΕΕ και ο ΟΗΕ μπορούν να πιέσουν για μια ειρηνευτική αποστολή υπό διεθνή ηγεσία, ώστε να προστατευτούν οι άμαχοι και να δημιουργηθούν ασφαλείς ζώνες για την ανθρωπιστική βοήθεια.

Τέταρτον, ο ΟΗΕ και η ΕΕ πρέπει να στηρίξουν ειρηνευτικές συνομιλίες χωρίς αποκλεισμούς, στις οποίες να συμμετέχουν όχι μόνο τα εμπόλεμα μέρη αλλά και τοπικοί ηγέτες της κοινωνίας των πολιτών και περιφερειακοί ενδιαφερόμενοι.

Πέμπτον, η διεθνής κοινότητα πρέπει να αυξήσει τη χρηματοδότηση και την υλικοτεχνική υποστήριξη της ανθρωπιστικής βοήθειας ώστε να εξασφαλιστεί ότι τρόφιμα, ιατρική περίθαλψη και στέγη φτάνουν σε όσους τα έχουν ανάγκη.

Έκτον, πρέπει να συσταθεί διεθνής έρευνα ή ειδικό δικαστήριο για την τεκμηρίωση εγκλημάτων πολέμου και την απόδοση ευθυνών στους υπεύθυνους, ώστε να δημιουργηθεί πίεση και προς τις δύο πλευρές για να διαπραγματευτούν.

Political map of Sudan and South Sudan with capitals Khartoum and Juba, with national borders, most important cities, rivers and lakes. Vector illustration with English labeling and scaling.

Έβδομον, οι διαπραγματευτές πρέπει να αξιοποιήσουν την περιφερειακή διπλωματία μέσω εμπλοκής των γειτονικών αφρικανικών και μεσανατολικών χωρών, προκειμένου να στηριχθεί μια ενιαία ειρηνευτική προσπάθεια.

Πρόκειται για έναν πόλεμο χωρίς καμία εξιλεωτική διάσταση – δεν διακυβεύονται υψηλά ιδανικά, και καμία πλευρά, εφόσον επικρατήσει, δεν είναι πιθανό να εξασφαλίσει για τη χώρα ένα καλύτερο ή φωτεινότερο μέλλον. Αλλά ο τερματισμός του πολέμου θα σήμαινε τον περιορισμό μιας συνεχώς διογκούμενης κρίσης, που πλήττει εκατομμύρια άνδρες, γυναίκες και παιδιά, των οποίων η ζωή είναι γεμάτη πείνα και η καθημερινή απειλή σεξουαλικής βίας, ακρωτηριασμού και θανάτου.

Ήρθε η ώρα οι δυτικές δυνάμεις να αναλάβουν δράση. Διαφορετικά, η ηθική τους χρεοκοπία θα εκτεθεί πλήρως, καθώς οι συνθήκες θα συνεχίσουν να επιδεινώνονται και τελικά θα εκτραπούν σε μια αδιανόητη ζωντανή κόλαση για δεκάδες εκατομμύρια αθώους Σουδανούς.

 

Ο Δημοκρατικός Ζόραν Μαντάνι κερδίζει τη δημαρχία της Νέας Υόρκης

Από
anixneuseis
-
0

Ο 34χρονος πολιτειακός νομοθέτης από το Κουίνς, που νίκησε τον πρώην κυβερνήτη Άντριου Κουόμο και τον Ρεπουμπλικανό Κέρτις Σλίβα, αυτοπροσδιορίζεται ως δημοκρατικός σοσιαλιστής και θα είναι ο νεότερος δήμαρχος της πόλης εδώ και πάνω από έναν αιώνα.
Οι Νεοϋορκέζοι εξέλεξαν τον αριστερό Ζόραν Μαντάνι ως τον επόμενο δήμαρχό τους την Τρίτη, 4 Νοεμβρίου, σε μια ημέρα κρίσιμων τοπικών εκλογών σε ολόκληρη τη χώρα που αποτέλεσε την πρώτη εκλογική κρίση για τη θυελλώδη δεύτερη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο. Η νίκη του Μαντάνι σημειώθηκε παρά τις σφοδρές επιθέσεις εναντίον των πολιτικών του θέσεων και της μουσουλμανικής του καταγωγής από τον Τραμπ, τις οικονομικές ελίτ και τα συντηρητικά μέσα ενημέρωσης.

 

Ανάλυση CT: Πιέζεται από παντού ο Ερντογάν. Γιατί φοβάται κίνηση από ΗΠΑ στο Κυπριακό

Από
anixneuseis
-
0
Ξυπνά το φάντασμα της απομόνωσης της Τουρκίας 
Μύρια Αβρααμίδου

Αναστάτωση στην Τουρκία μετά τις φήμες για ενδεχόμενη εμπλοκή του Τραμπ στο Κυπριακό – Μπορεί να συνεργαστεί ο Ερντογάν στη βάση ενός τέτοιου σεναρίου; – Οι εξελίξεις προκαλούν ασφυκτική πίεση στην Άγκυρα

Πρωτοφανές ενδιαφέρον επιδεικνύει η Άγκυρα στο σκηνικό που δημιουργούν δημοσιεύματα στις Ηνωμένες Πολιτείες για ενδεχόμενη αμερικανική εμπλοκή στο Κυπριακό. Πρόκειται για σενάρια τα οποία ενεργοποιήθηκαν συνειρμικά μετά την επίτευξη της συμφωνίας για εκεχειρία στη Γάζα και εν μέσω μιας προσπάθειας του Ντόναλντ Τραμπ να μείνει στην ιστορία ως ο Πρόεδρος της… ειρήνης. Είναι παρά μόνο φήμες, χωρις μέχρι στιγμής να υπάρχουν ενδείξεις ότι τα δημοσιεύματα έχουν βάση και υπόσταση.

Το κεντρικό νόημα του νέου κύματος σεναρίων που κυκλοφορούν στις ΗΠΑ και αναμεταδίδονται σε υπερβολικό βαθμό στην Τουρκία, βασίζεται στην ανάγνωση ότι μετά την «εκλογή» του Ερχιουρμάν έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για υποτιθέμενη παρέμβαση του Αμερικανού Προέδρου στο Κυπριακό. Ο Τραμπ παρουσιάζεται ως ο ιδανικός διαμεσολαβητής ανάμεσα στην Λευκωσία και την Άγκυρα, μέσω ενός πακέτου που περιλαμβάνει αυξημένη αμυντική συνεργασία, εμπόριο και ενεργειακές συμφωνίες με τις δύο πλευρές.

Παρά την έλλειψη σαφών ενδείξεων ότι πράγματι εξετάζεται ένα τέτοιο ενδεχόμενο, η τουρκική πλευρά ανησυχεί για ενδεχόμενη διασύνδεση του Κυπριακού με ζητήματα που άπτονται των αμερικανοτουρκικών σχέσεων. Δηλαδή αυτό που επιχειρείται -για την ώρα χωρίς αποτέλεσμα- να γίνει με τα ευρωτουρκικά. Η παροχή κινήτρων προς την Άγκυρα, ώστε να συνεργαστεί και να συμβάλει στην επίτευξη μιας αμοιβαία επωφελούς λύσης για την Κύπρο.

Τα ευρωπαϊκά κίνητρα δεν ήταν αρκετά για να πείσουν τον Ερντογάν να συνεργαστεί, ο οποίος ανάλογη στάση αναμένεται να υιοθετήσει και σε περίπτωση που υπάρξει μέτριας κλίμακας κίνηση από πλευράς Ουάσινγκτον. Τα F35 και οι κινητήρες του τουρκικού μαχητικού KAAN δεν φτάνουν για να καθίσει στο τραπέζι ο Τούρκος Πρόεδρος, ο οποίος δείχνει να θέλει πολλά περισσότερα. Η στάση του ανοίγει ένα νέο φαύλο κύκλο, ο οποίο δύσκολα μπορεί να καταλήξει σε συγκεκριμένα αποτελέσματα.

Αν -για παράδειγμα- ευσταθούν οι φήμες για το σενάριο διασύνδεσης της αποχώρησης τουρκικών στρατευμάτων με ενεργειακές συμφωνίες, τι θα μπορούσε να ζητήσει ο Ερντογάν και τι θα ήταν πρόθυμη να δώσει η ελληνοκυπριακή πλευρά; Αυτή η εξίσωση είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Ο βασικός λόγος είναι οι ακραίες και παράλογες απαιτήσεις που έχει η Τουρκία από «πίτες» που δεν της ανήκουν. Η Λευκωσία δεν έχει περιθώρια υποχωρήσεων σε θέματα που άπτονται της κυριαρχίας, κυριαρχικών δικαιωμάτων και βεβαίως του Διεθνούς Δικαίου.

Αυτό το ξέρει πολύ καλά ο Τούρκος Πρόεδρος, όπως αναγνωρίζει πως η διεθνής κοινότητα δεν θα επιτρέψει κινήσεις που θα διαταράσσουν τις ισορροπίες και θα νομιμοποιούν καταστάσεις που προέκυψαν με βία. Ωστόσο οι σπασμωδικές κινήσεις του τη δεδομένη στιγμή δείχνουν ότι πιέζεται ιδιαίτερα από την πιθανότητα αποκλεισμού της Τουρκίας ευρύτερα από τους ενεργειακούς γεωπολιτικούς σχεδιασμούς στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η μη αποδοχή των αμφισβητήσεων του στις θάλασσες της Κύπρου και της Ελλάδας, οι ενεργειακές δραστηριότητες στην περιοχή, οι αμυντικές συμφωνίες της Κυπριακής Δημοκρατίας, το πολεμικό κλίμα ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ, οι συζητήσεις για τον οικονομικό διάδρομο ΙΜEC. Είναι μόνο μερικές από τις πτυχές που προκαλούν ασφυξία στον Ερντογάν και η λογική λέει πως αν ήθελε να αποτελεί μέρος των εν λόγω σχεδιασμών δεν θα παρέμενε στην προσπάθεια επιβολής των δικών του όρων.

cyprustimes.com

STRAVON GEOPOLITICAL PERSPECTIVES

Από
anixneuseis
-
0

(at the outset of November 2025)
The world stage has been marked by the summit of Presidents Trump and Xi in Busan,
South Korea. Adversaries know well that they have to directly communicate and
regulate their rivalry. Their trade deal has been a sign of mature statesmanship. Both
sides realize their limits.

China will not reduce the quantities of oil and gas imported from Russia (and India
alike), nor will change its policies of folding Taiwan into the one China frame. Yet, to
be sure they will not fall into the trap of crossing the Rubicon of armed intervention.
US will energetically pursue their quest for mining other sources of rare earths and
critical materials, no matter the sectoral understanding with China, for the
foreseeable future remaining by far the foremost source of rare earths.
India represents a pressing foreign policy challenge for Washington. New Delhi will
not bow to American clumsy strong man approach. The signing last week of a defence
cooperation agreement is a sign of thaw. For the rest, legendary diplomat Thomas
Pickering might be able to offer a piece of advice. India’s rapprochement with
Afghanistan is to be noted.

The Near and the Middle East
STRAVON has followed the distinctive approach of Saudi Arabia, led by MBS, with
regard to the Gaza cease fire. Riyadh intends to keep the high ground and supervise
developments, given their transactions with the Administration, their disregard for
Qatar and misgivings vis a vis Turkey, beneficiary of Qatari magnanimity.
Saudi Arabia, UAE, Greece are worried by Turkey’s meddling in Sudan, favouring the
Moslem Brotherhood and thus putting from the south pressure upon a struggling
Egypt. There should be no doubt that Turkey s strategy aims at mining into the human
and natural resources of Africa through the Red Sea and the Horn. Thus, referring to
the 21t century’s “Scramble for Africa”, Turkey methodically has been building its
precarious niche.

Libya
A dim light of hope emerges in the horizon. Pragmatically, the functioning of the
Central Bank and the National Oil Corporation, as overarching institutions, benefits
both constituent parts of Libya, Tripolitania and Cyrenaica. STRAVON does not expect
though an early and smooth relaunching of the electoral process as long as the
Gaddafis remain out of the game. In the meantime, it is important that both halves
of Libya conduct their affairs in a responsible manner in the Mediterranean and in
Sudan.

Syria
There cannot be a centralized Syria, under the current ruling regime in Damascus.
Instead, a de centralized administrative and constitutional system, reflects properly
the existing interethnic and interfaith fault lines within the actual borders of Syria;
Rojava, a democratically governed territorial entity east of the river Euphrates, an
Alawite Land on the Mediterranean coast and a Druze Land just south of the capital
Damascus, bordering Lebanon, Israel and Jordan may be a solution by necessity. A big
question mark hovers though, how to accommodate the historic and still sizable
Christian communities scattered across Syria including the Rum Orthodox majority
among them, under the Patriarch of Antioch Ioannis.
We note the day of joy in Egypt for yesterday’s (November 1, 2025) inauguration of
the majestic Grand Egyptian Museum on the sands of Giza. The opening of the
Museum coincides with the enthroning the day before of Archbishop Symeon of Sinai,
Faran and Raitho, the new Abbot of the Holy Monastery of Sainte Katarina in Sinai, a
day of relief for Christendom worldwide, an event showcasing the enduring geo
cultural legacy of the Greeks and their state.
STRAVON of Amaseia,
Attica,
02 November 2025

Ιταλικά κέντρα μεταναστών στην Αλβανία, μια δαπανηρή αποτυχία…

Από
anixneuseis
-
0

Ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων διαμαρτύρονται έξω από το κέντρο στο Γκιάντερ της Αλβανίας, την 1η Νοεμβρίου 2025. Το πανό γράφει: «Μελόνι, Ράμα, Φον ντερ Λάιεν, Τραμπ. Οι φυλακές για την επαναπατρισμό είναι παράνομες. Σταματήστε να χρηματοδοτείτε πολέμους και να απελαύνετε ανθρώπους!» ( Adnan Beci, AFP )

Την 1η Νοεμβρίου, περίπου εκατό Ιταλοί και Αλβανοί ακτιβιστές διαμαρτυρήθηκαν μπροστά από το κέντρο κράτησης Γκιάντερ (Gjadër) στην Αλβανία, ένα χρόνο μετά τα εγκαίνιά του. Οι ακτιβιστές κατήγγειλαν τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράττονται στις εγκαταστάσεις, οι οποίες αρχικά προορίζονταν για τη στέγαση αιτούντων άσυλο από χώρες που θεωρούνταν ασφαλείς. «Σταματήστε να χρηματοδοτείτε πολέμους και να απελαύνετε ανθρώπους!», έγραφε ένα από τα πανό.

Η διαμαρτυρία διοργανώθηκε από το Δίκτυο Κατά της Κράτησης Μεταναστών, μια οργάνωση που ιδρύθηκε με ιταλική πρωτοβουλία, στην οποία συμμετείχαν αρκετές διεθνείς ενώσεις.

«Θα λειτουργήσουν», υποσχέθηκε η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι όταν άνοιξαν τα κέντρα τον Οκτώβριο του 2024. Ωστόσο, πολλά ιταλικά δικαστήρια έχουν αποφανθεί ότι οι αιτούντες άσυλο δεν μπορούν να κρατούνται σε κέντρα κράτησης, και οι αποφάσεις το έχουν επαναλάβει αυτό ακόμη και στην περίπτωση μεταφορών στην Αλβανία (μια χώρα εκτός της ΕΕ), θέτοντας έτσι υπό αμφισβήτηση τη συμφωνία μεταξύ Ρώμης και Τιράνων .

Το περασμένο καλοκαίρι, μια απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου επιβεβαίωσε ότι η ανάθεση διαδικασιών ασύλου σε μη ευρωπαϊκές τρίτες χώρες είναι παράνομη, ιδίως η Οδηγία για τις Διαδικασίες.

Εν τω μεταξύ, η ιταλική κυβέρνηση άλλαξε τη χρήση των εγκαταστάσεων σε κέντρα κράτησης (ΚΚΔ) για τον επαναπατρισμό παράτυπων μεταναστών, ατόμων που κρατούνται ήδη σε ΚΚΔ στην Ιταλία και μεταφέρονται βίαια στην Αλβανία πριν επαναπατριστούν.

Ωστόσο, τα κέντρα είναι ακόμα μισοάδεια και ένα χρόνο μετά το άνοιγμά τους, φαίνεται να αποτελούν ένα τεράστιο και περιττό έξοδο: περισσότερα από 670 εκατομμύρια ευρώ έχουν διατεθεί σε διάστημα πέντε ετών για την κατασκευή και τη διαχείρισή τους.

Από τον Αύγουστο του 2025, οι μεταφορές παράτυπων μεταναστών από την Ιταλία πραγματοποιούνται τακτικά, κάθε δύο εβδομάδες. Από τον Οκτώβριο, οι άνθρωποι μεταφέρονται εβδομαδιαίως. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 25 άτομα στο κέντρο Γκιάντερ, με καταγεγραμμένο ελάχιστο αριθμό δώδεκα.

«Αυτή η κατάσταση εγείρει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τα δικαιώματα και το κόστος μιας εγκατάστασης που κατασκευάστηκε και συντηρήθηκε με σημαντικούς δημόσιους πόρους, αλλά χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα: μια πραγματική σπατάλη δημόσιου χρήματος με ασυνεπή αποτελέσματα και σοβαρές επιπτώσεις στα δικαιώματα των εμπλεκομένων», έγραψε σε ανακοίνωσή του το δίκτυο Tavolo asilo e immigrazione, μετά από μια αιφνιδιαστική επίσκεψη αντιπροσωπείας του οργανισμού με τρεις βουλευτές στις 29 Οκτωβρίου.

Περίπου το 70% όσων κρατούνταν στα κέντρα επεστράφησαν στην Ιταλία λόγω μη επικύρωσης των μέτρων τους, ενώ το υπόλοιπο 30% επαναπατρίστηκε, αλλά με αποφάσεις που είχαν ήδη εκδοθεί από την Ιταλία.

Περαιτέρω κρίσιμα ζητήματα αφορούν την έλλειψη διαφάνειας στις μεταφορές: οι πιο πρόσφατες πραγματοποιήθηκαν αεροπορικώς από το Τορίνο, ενώ οι επιστροφές στην Ιταλία γίνονται δια θαλάσσης, τη νύχτα, «χωρίς εγγυήσεις ανεξάρτητης παρακολούθησης».

Οι κρατούμενοι προέρχονται κυρίως από την Αλγερία, το Μαρόκο, τη Σενεγάλη και την Ακτή Ελεφαντοστού. Υπάρχει επίσης ένας Σύρος πολίτης και ένας Νοτιοαμερικανός.

Η αντιπροσωπεία που επισκέφθηκε το κέντρο σημείωσε ότι ορισμένα άτομα λαμβάνουν ψυχοτρόπα φάρμακα, τα οποία φαίνεται να συνταγογραφούνται συχνά, «εγείροντας σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τις ρυθμίσεις υγειονομικής περίθαλψης εντός της εγκατάστασης».

Τρεις Ιταλοί βουλευτές (Rachele Scarpa, Matteo Orfini και Riccardo Magi) ενώθηκαν με εκπροσώπους της Επιτροπής Ασύλου στο κέντρο Γκιάντερ, καταγγέλλοντας τη σπατάλη δημόσιου χρήματος και τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις εγκαταστάσεις.

«Τζόρτζια Μελόνι, έχω κάποια νέα για σένα: τα κέντρα στην Αλβανία δεν λειτουργούν», δήλωσε ο Ρικάρντο Μάτζι, γραμματέας του Più Europa, καθώς έφευγε από Κέντρο Προληπτικής  Φροντίδας.

«Αυτή τη στιγμή, υπάρχουν είκοσι πέντε άτομα εκεί, και από τότε που άνοιξε, έχουν φιλοξενηθεί λίγο πάνω από διακόσια. Υποτίθεται ότι θα φιλοξενούσε τρεις χιλιάδες το μήνα, με μια φρενήρη εναλλαγή (σύμφωνα με την κυβέρνηση)».

«Αυτοί οι είκοσι πέντε άνθρωποι μεταφέρθηκαν από άλλα ιταλικά κέντρα προληπτικής φροντίδας (CPR), χωρίς κανένα κριτήριο. Η ταλαιπωρία είναι τεράστια: πράξεις αυτοτραυματισμού, κατάποση ξυραφιών, απόπειρες αυτοκτονίας. Γι’ αυτό δεν είμαι απογοητευμένος που αυτό το κέντρο πίσω μου είναι μισοερημωμένο: υπάρχουν περισσότεροι αστυνομικοί από κρατούμενους», κατήγγειλε ο Μάτζι.

«Ένα μνημείο σπατάλης, προπαγάνδας και απανθρωπιάς», πρόσθεσε η βουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος, Ρακέλε Σκάρπα, στο τέλος της επίσκεψής της. «Μέσα στο κέντρο, παρατηρήσαμε ότι η κυβέρνηση αγνοεί την τελευταία απόφαση του Ακυρωτικού Δικαστηρίου, η οποία έχει εγείρει σοβαρές αμφιβολίες σχετικά με τη συμβατότητά της με το ευρωπαϊκό δίκαιο. Αυτές οι μεταφορές πραγματοποιούνται σιωπηλά και με πλήρη έλλειψη διαφάνειας», κατέληξε.

 

Internazionale -Αυτό το κείμενο προέρχεται από το ενημερωτικό δελτίο Frontiere.

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog

 

«Ζούμε ήδη σε ολοκληρωτικό καθεστώς». Ο Alfred de Zayas για την Κύπρο, την Παλαιστίνη, την Ουκρανία, τους Αρμένιους και τον πυρηνικό πόλεμο

Από
anixneuseis
-
0
Screenshot

Μια συζήτηση του Alfred de Zayas με τον Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο

 

«Το σχέδιο Ανάν για την Κύπρο ήταν μια απάτη και μια προδοσία όλων των αποφάσεων του ΟΗΕ. To ίδιο ακριβώς είναι και το δήθεν σχέδιο ειρήνης, το τελεσίγραφο του Τραμπ στους Παλαιστίνιους». Αυτό μας λέει ο διακεκριμένος Αμερικανός νομικός και ιστορικός Alfred de Zayas, που θεωρείται παγκόσμια αυθεντία σε ζητήματα διεθνούς δικαίου, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εθνοκαθάρσεων και γενοκτονιών. Καθηγητής στη Σχολή Διπλωματίας της Γενεύης και επισκέπτης Καθηγητής σε σειρά πανεπιστημίων, υπήρξε Ειδικός Εισηγητής του ΟΗΕ για μια δημοκρατική και ισότιμη παγκόσμια τάξη (2012-18),  ιδιότητα υπό την οποία ασχολήθηκε σχεδόν με όλα τα μεγάλα διεθνή θέματα.

Ο Καθηγητής συζητά δια μακρών το παλαιστινιακό, χαρακτηρίζει «τρομοκρατικό κράτος» το Ισραήλ και απορρίπτει την ισραηλινή προπαγάνδα για το τι πραγματικά συνέβη στις 7.10.2023, παραπέμποντας στην αποκαλυπτική έρευνα του Max Blumenthal: https://thegrayzone.com/2023/10/27/israels-military-shelled-burning-tanks-helicopters/, https://www.youtube.com/watch?v=d0gECjlpXF8, https://braveneweurope.com/max-blumenthal-what-really-happened-in-israel-on-oct-7. «Η θέση του Νετανιάχου είναι στη Χάγη», λέει χαρακτηριστικά.

Nα υπενθυμίσουμε στο σημείο αυτό ότι το Σχέδιο Ανάν για την Κύπρο ήταν ένα τερατώδες, δυστοπικό σχέδιο που, μέσα από ένα λαβύρινθο διατάξεων, αφαιρούσε την κυριαρχία από τον κυπριακό λαό για την δώσει σε τρεις μη Κύπριους δικαστές που θα διόριζε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, ούτε καν το Συμβούλιο Ασφαλείας και, στην πραγματικότητα, δια του Γενικού Γραμματέα, οι ΗΠΑ, η Βρετανία και το Ισραήλ. Στο νέο «κράτος» θα απαγορευόταν εσαεί να έχει ένοπλες δυνάμεις για να μπορεί να αμυνθεί. Οι τρεις ξένοι δικαστές θα συγκέντρωναν στα χέρια τους την τελική δικαστική, εκτελεστική και νομοθετική εξουσία του νέου κράτους. Η Κύπρος θα γινόταν με αυτό το σχέδιο ένα είδος μεταμοντέρνου προτεκτοράτου. Ο μηχανισμός του σχεδίου Ανάν μας θυμίζει κατά κάποιο τρόπο τον Μηχανισμό με τον οποίο η συνθήκη του Μάαστριχτ αφαιρεί κυριαρχία από τους ευρωπαϊκούς λαούς για να τη μεταφέρει σε μη εκλεγόμενα όργανα που δεν αντιπροσωπεύουν κάποια στην πραγματικότητα κάποια μορφή ομοσπονδίας ή συνομοσπονδίας, αλλά το διεθνές Χρηματιστικό Κεφάλαιο και τις ΗΠΑ, ενώ οι εκλεγμένες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις βλέπουν τα περιθώριά τους να ασκούν πολιτική δραματικά περιορισμένα.

Το σχέδιο Ανάν για το κυπριακό απορρίφθηκε από την τεράστια πλειοψηφία του κυπριακού λαού στο δημοψήφισμα του 2004. Εντούτοις, η κυπριακή πολιτική ηγεσία (με τη στήριξη των ελληνικών κυβερνήσεων και της «συλλογικής Δύσης») το διατηρεί μέχρι σήμερα και σε χειρότερη μάλιστα, πιο αντιδημοκρατική εκδοχή, στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Το 2016 προσπάθησε να το επαναφέρει πραξικοπηματικά, μέσω της πενταμερούς που συγκάλεσε για να αποφύγει το δημοψήφισμα, η Αμερικανίδα Υφυπουργός Βικτόρια Νούλαντ. Σήμερα έχει μεγάλες πιθανότητας επαναφοράς λόγω της επιθυμίας των δυτικών να λύσουν όπως – όπως κυπριακό και ελληνοτουρκικά για να βάλουν την Άγκυρα στην Ευρωάμυνα και την Ε.Ε.

Νομικός, ιστορικός, ποιητής, μεταφραστής των Rielke και Hesse στα αγγλικά, ο Alfred de Zayas επηρέασε σε σημαντικό βαθμό τον τρόπο που αντιμετωπίζεται διεθνώς, από τη νομική επιστήμη και δικαιοσύνη, το ζήτημα της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδιαίτερα μέσω της συμμετοχής του στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και της εν συνεχεία επίδρασης του έργου της στις εθνικές νομοθεσίες.

Ο de Zayas αναγορεύτηκε Juris Διδάκτωρ από τη Νομική Σχολή του Harvard και Διδάκτωρ Φιλοσοφίας στη νεώτερη ιστορία από το Πανεπιστήμιο του Göttingen στη Γερμανία. Εργάσθηκε ως ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Tübingen και το Ινστιτούτο Max Planck και ως νομικός στον ΟΗΕ από το 1981 έως το 2003. Είναι ο εκδότης και συγγραφέας πολλών βιβλίων και άρθρων. Υπήρξε μεταξύ άλλων ένας από τους σφοδρότερους επικριτές της αμερικανοβρετανικής εισβολής στο Ιράκ, της απεριόριστης κράτησης χωρίς δίκη στο Γκουαντάναμο, των «παράνομων», όπως τις χαρακτηρίζει, οικονομικών κυρώσεων κατά διαφόρων κρατών και του ρόλου που παίζουν παγκοσμίως το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα. Ως ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ υποστήριξε ιδιαίτερα τη Βενεζουέλα από τις πολιτικές και οικονομικές επιθέσεις που δέχεται επί δεκαετίες, εξαιτίας της ανεξάρτητης πολιτικής των Τσάβες και Μαδούρο.

Ο de Zayas έχει ασχοληθεί και με ζητήματα ελληνικού ενδιαφέροντος, όπως οι διωγμοί των Ποντίων, η εισβολή και εποικισμός της Κύπρου, το σχέδιο Ανάν (https://ifestos.edu.gr/a-principled-basis-for-a-just-and-lasting-cyprus-settlement-in-the-light-of-international-and-european-law-by-the-international-expert-panel-convened-by-the-committee-for-a-european-solut/, https://www.alfreddezayas.com/Lectures/cyprusbrussels.shtml, https://www.defenddemocracy.press/legal-questions-regarding-the-cyprus-settlement-under-negotiation/).

Οι Δυτικοί είναι υπεύθυνοι για το ουκρανικό, εξηγεί ο Αμερικανός Καθηγητής, που υποστηρίζει ότι βρισκόμαστε ήδη σε καθεστώς ολοκληρωτισμού, με Νετανιάχου, Mossad, MI6 και CIA να έχουν διεισδύσει παντού και να διαθέτουν στοιχεία με τα οποία μπορούν να εκβιάσουν όλους τους Αμερικανούς και δυτικούς πολιτικούς, ενώ τα ΜΜΕ αποκρύπτουν και παραμορφώνουν την πραγματικότητα.

Ο Zayas χαρακτηρίζει «πολύ επικίνδυνο» τον Τραμπ και δεν βλέπει άλλη ελπίδα για τον κόσμο από την άνοδο του Παγκόσμιου Νότου, τους BRICS, τον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης κλπ. Μας συνιστά να διατηρήσουμε τη μνήμη μας, να μην αφήσουμε  να λησμονηθεί η ιστορία, δηλαδή η αλήθεια και η ταυτότητά μας. Αντίθετα με τόσο πολλούς άλλους που ξεκίνησαν ριζοσπάστες για να καταλήξουν συντηρητικοί, ο de Zayas, ακολουθώντας το ρητό του Οράτιου, που επανέλαβε ο Καντ και έγινε το σύνθημα του Διαφωτισμού, Sapere Aude (Τόλμα να γνωρίζεις),  διέγραψε στη ζωή του μια τροχιά που τον έφερε, μαζί με τη χριστιανική πίστη του, σε αναγκαστική σύγκρουση με τον βάρβαρο, προϊστορικό κόσμο μας. Σήμερα, θυμάται τα λόγια του Φάουστ και μας λέει:

«Έχουμε υποχρέωση απέναντι στον εαυτό μας, τον κόσμο μας, την θρησκεία μας, να παραμείνουμε αισιόδοξοι, να παλεύουμε για το καλό».

konstantakopoulos.gr

Η Σχέση ΗΠΑ–Πακιστάν Ανασχηματίζει Σιωπηλά τη Νοτιασιατική Γεωπολιτική

Από
anixneuseis
-
0

24 Οκτωβρίου 2025
Από τη Ίσααλ Ζέχρα

Η σχέση μεταξύ ΗΠΑ και Πακιστάν αποψύχεται μετά από χρόνια δυσπιστίας. Οι δύο χώρες ξαναανακαλύπτουν η μία την άλλη μέσω ενέργειας, τεχνολογίας και ορυκτών, και φαίνεται πως χτίζουν κάτι που καμία από τις δύο δεν τόλμησε προηγουμένως: μια συνεργασία σχεδιασμένη να διαρκέσει πέρα από κύκλους κρίσεων.

Αυτή η νέα φάση της συνεργασίας σηματοδοτήθηκε από τις επαναλαμβανόμενες συναντήσεις του Πρωθυπουργού Σέχμπαζ Σαρίφ και του Αρχηγού Στρατού Στρατηγού Άσιμ Μουνίρ με τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, υποδηλώνοντας την επιστροφή του Πακιστάν στο στρατηγικό ραντάρ της Ουάσιγκτον μετά από σχεδόν μια δεκαετία στο περιθώριο. Η μετάβαση από την αντιτρομοκρατία και τους πολέμους προς τις επενδύσεις και την αλληλεξάρτηση είναι εντυπωσιακή.

Το Εμπόριο Οδηγεί την Αναβίωση
Για δεκαετίες, οι σχέσεις Πακιστάν–ΗΠΑ αποτέλεσαν μελέτη αστάθειας — μια εναλλαγή συνεργασίας και αντιπαράθεσης. Ωστόσο αυτή τη φορά η αίσθηση είναι διαφορετική. Η Ουάσιγκτον βλέπει το Ισλαμαμπάντ όχι απλώς ως έναν πελάτη ασφαλείας, αλλά ως έναν πιθανό οικονομικό σύμμαχο στον αγώνα για τη διαμόρφωση των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού.

Η «έκρηξη» ήρθε όταν η εταιρεία US Strategic Metals (USSM) υποσχέθηκε 500 εκατομμύρια δολάρια στα κρίσιμα ορυκτά του Πακιστάν — μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές δεσμεύσεις των ΗΠΑ προς το Ισλαμαμπάντ τα τελευταία χρόνια. Το Μνημόνιο Κατανόησης επικεντρώνεται στην εξερεύνηση και επεξεργασία σπάνιων γαιών, χαλκού και λιθίου — ζωτικής σημασίας για τα ηλεκτρικά οχήματα και την κατασκευή αμυντικού υλικού.

Εβδομάδες αργότερα, το Πακιστάν εξαπέστειλε την πρώτη του παρτίδα σπάνιων γαιών στις ΗΠΑ, μετατρέποντας τις συνομιλίες σε εμπόριο. Οι αναφορές υποστηρίζουν ότι οι δύο χώρες διαπραγματεύονται πλαίσια εμπορίου και επενδύσεων, συμπεριλαμβανομένων χαλαρώσεων δασμών και κινήτρων για αμερικανικές εταιρείες σε τομείς εξόρυξης και τεχνολογίας του Πακιστάν.

Μετατρέποντας Πόρους σε Γεωπολιτική Δύναμη
Για το Ισλαμαμπάντ, η συμφωνία για τα ορυκτά ήταν κάτι περισσότερο από έναν εξαγωγικό σταθμό· ήταν ένα γεωπολιτικό μήνυμα. Τοποθετώντας τον εαυτό του ως νέα πηγή κρίσιμων ορυκτών, το Ισλαμαμπάντ διεκδικεί μια θέση σε έναν από τους πιο ανταγωνιστικούς χώρους της σύγχρονης οικονομίας.

Το Πακιστάν βρίσκεται πάνω από τεράστια, σε μεγάλο βαθμό ανεξερεύνητα αποθέματα χαλκού, χρυσού και σπάνιων γαιών — που θα μπορούσαν να αναδιαμορφώσουν το παγκόσμιο στίγμα του. Καθώς η Ουάσιγκτον επιδιώκει να μειώσει την εξάρτηση από την Κίνα, η οποία σήμερα ελέγχει το 70 τοις εκατό της παγκόσμιας επεξεργασίας σπάνιων γαιών, το Πακιστάν προσφέρει μια εναλλακτική διαδρομή προμήθειας που συνδέει τη Νότια και την Κεντρική Ασία με τις δυτικές αγορές.

Η εξίσωση είναι πρακτική: οι Ηνωμένες Πολιτείες αποκτούν διαφοροποίηση· το Πακιστάν λαμβάνει επένδυση, αναγνώριση και μοχλό επιρροής. Για το Πακιστάν, το συμβολικό είναι βαθιά ικανοποιητικό — μια διπλωματική επιστροφή στον στρατηγικό χάρτη της Νότιας Ασίας μετά από χρόνια στο περιθώριο.

Μια Νέα Τριγωνική Τάξη: ΗΠΑ, Κόλπος και Πακιστάν

Στον Περσικό Κόλπο, η αναθέρμανση των σχέσεων ΗΠΑ–Πακιστάν ταιριάζει αρμονικά με την όλο και βαθύτερη συνεργασία της Σαουδικής Αραβίας και των ΗΑΕ με το Πακιστάν. Αναφορές από τις Deloitte και S&P Global Market Intelligence δείχνουν ότι τα κρατικά επενδυτικά ταμεία του Κόλπου στοχεύουν όλο και περισσότερο σε αναδυόμενες εξορυκτικές βιομηχανίες στην Ασία, προσφέροντας ευκαιρίες για συν-επενδύσεις με αμερικανικές εταιρείες στον τομέα των πόρων του Πακιστάν.

Η Στρατηγική Συμφωνία Αμοιβαίας Άμυνας (SMDA) του Ριάντ με το Ισλαμαμπάντ συμπληρώνει περαιτέρω το ενδιαφέρον της Ουάσιγκτον για τη διασφάλιση ενεργειακών και μεταλλευτικών διαδρόμων μέσω της Αραβικής Θάλασσας. Αυτό θα μπορούσε να εξελιχθεί σε έναν τριγωνικό οικονομικό διάδρομο που συνδέει την αμερικανική τεχνολογία, το αραβικό κεφάλαιο και τους πακιστανικούς πόρους. Πιο βόρεια, οι πλούσιες σε πόρους χώρες της Κεντρικής Ασίας, όπως το Καζακστάν και το Ουζμπεκιστάν, εξετάζουν επίσης τη διασύνδεση μέσω των πακιστανικών λιμανιών για τις εξαγωγές τους προς τη Δύση — αναβιώνοντας εμπορικές διαδρομές που είχαν να φανούν από την εποχή του Δρόμου του Μεταξιού.

Η ευκαιρία, ωστόσο, συνοδεύεται από κινδύνους. Οι μεταλλευτικές ζώνες του Πακιστάν, ιδίως στο Μπαλουχιστάν, παραμένουν ασταθείς, πλήττονται από σποραδικές ταραχές και υστερούν σε υποδομές. Η πολιτική αστάθεια και η κανονιστική αβεβαιότητα θα μπορούσαν να αποθαρρύνουν τους ξένους επενδυτές. Και φυσικά υπάρχει το έλλειμμα εμπιστοσύνης που για δεκαετίες στοιχειώνει τις σχέσεις Ισλαμαμπάντ–Ουάσιγκτον. Το υφιστάμενο Μνημόνιο Κατανόησης για τα ορυκτά μεταξύ ΗΠΑ και Πακιστάν αποτελεί, σε πολλές πτυχές, ένα δοκιμαστικό στάδιο για την ανοικοδόμηση της εμπιστοσύνης μετά από δεκαετίες ανεκπλήρωτων υποσχέσεων και πολιτικής τριβής. Και αυτή τη φορά, η επιτυχία θα εξαρτηθεί όχι από τη διπλωματία, αλλά από την παράδοση αποτελεσμάτων.

Η Οικονομική Διπλωματία Αντικαθιστά την Εξάρτηση
Κι όμως, το κλίμα στο Ισλαμαμπάντ σήμερα είναι επιφυλακτικά αισιόδοξο. Η χώρα δεν αναζητεί διάσωση — προσφέρει επιχειρηματικές ευκαιρίες. Η Ουάσιγκτον, από την πλευρά της, επαναπροσδιορίζει την οπτική της — βλέποντας πλέον το Πακιστάν όχι ως γεωπολιτικό βάρος αλλά ως έναν πιθανό εταίρο στη διαφοροποίηση των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού.

Οι αναφορές υποδεικνύουν ότι οι επενδύσεις των ΗΠΑ στον τομέα των ορυκτών του Πακιστάν θα μπορούσαν να υπερβούν το 1 δισεκατομμύριο δολάρια τα επόμενα χρόνια, καθώς η Ουάσιγκτον επιταχύνει για να εξασφαλίσει κρίσιμες πρώτες ύλες για την αμυντική βιομηχανία, τα ρομπότ και τα ηλεκτρικά οχήματα. Για να εκμεταλλευτεί τη συγκυρία, το Πακιστάν θα διοργανώσει επενδυτικό συνέδριο στην Ουάσιγκτον τον Οκτώβριο. Αν διατηρηθεί η δυναμική, αυτή η συνεργασία θα μπορούσε να αποτελέσει καθοριστικό κεφάλαιο στις σχέσεις ΗΠΑ–Πακιστάν.

Η συμφωνία για τα ορυκτά μεταξύ ΗΠΑ και Πακιστάν μπορεί στα χαρτιά να αξίζει μισό δισεκατομμύριο δολάρια, αλλά η συμβολική της αξία είναι πολύ μεγαλύτερη. Η συνεργασία αυτή θα μπορούσε να συμπληρώσει έργα όπως το CPEC, το CASA-1000 και το TAPI, ενισχύοντας τον ρόλο του Πακιστάν στην παγκόσμια ενεργειακή αγορά. Αν διαχειριστεί με πραγματισμό, το Ισλαμαμπάντ θα μπορούσε να αξιοποιήσει ταυτόχρονα την κινεζική υποδομή και το δυτικό κεφάλαιο για να ενοποιήσει τις περιφερειακές οικονομίες, μετατρέποντας τη γεωγραφία του σε αυθεντική γεωοικονομική ισχύ.

geopoliticalmonitor.com

1...504505506...3,034Σελίδα 505 από 3,034