«Η ειδική επιχείρηση πραγματοποιήθηκε σε απόσταση άνω των 2 χιλιάδων χιλιομέτρων από το έδαφος του κράτους μας, και σε διεθνή ύδατα» τονίζεται.
Το δεξαμενόπλοιο «QENDIL» χτυπήθηκε από drones. Υπέστη σοβαρές ζημιές και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον προβλεπόμενο σκοπό του (σ.σ μεταφορά ρωσικού πετρελαίου).
Το δεξαμενόπλοιο ήταν άδειο τη στιγμή της επίθεσης διευκρινίζει η SBU.
Η (ομάδα) SBU «Άλφα» έπληξε το δεξαμενόπλοιο του λεγόμενου «σκιώδους στόλου» της Ρωσικής Ομοσπονδίας «QENDIL» με εναέρια μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Διευκρινίζεται ότι «αυτή η επίθεση δεν αποτελούσε απειλή για την περιβαλλοντική κατάσταση στην περιοχή, επειδή εκείνη τη στιγμή το ρωσικό πλοίο δεν μετέφερε κανένα φορτίο».
«Η Ρωσική Ομοσπονδία χρησιμοποίησε αυτό το δεξαμενόπλοιο για να παρακάμψει τις κυρώσεις και για να κερδίσει χρήματα που πήγαν στον πόλεμο κατά της Ουκρανίας. Επομένως, από την άποψη του διεθνούς δικαίου και των νόμων και των εθίμων του πολέμου, αυτός είναι ένας απολύτως νόμιμος στόχος για την SBU. Ο εχθρός πρέπει να καταλάβει ότι η Ουκρανία δεν θα σταματήσει, και θα τον νικήσει σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, όπου κι αν βρίσκεται» διαμηνύει πηγή της SBU.
Το δεξαμενόπλοιο ναυπηγήθηκε το 2006 έχει σημαία Ομάν, και ανήκει στην QENDIL MARINA LLC.
Στα ουκρανικά χτυπήματα σε βάρος πλοίων του ρωσικού σκιώδους στόλου, αλλά και σε βάρος αμάχων αναφέρθηκε ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν στη διάρκεια της μαραθώνιας συνέντευξης Τύπου που δίνει σήμερα στη Μόσχα λέγοντας ότι «η Ρωσία θα ανταπαντήσει».
Παράλληλα, ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη έπληξαν εξέδρα άντλησης πετρελαίου που ανήκει στην ρωσική πετρελαϊκή εταιρεία Lukoil στην Κασπία Θάλασσα, δήλωσε σήμερα αξιωματούχος της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ουκρανίας (SBU).
Ο ίδιος αξιωματούχος είπε ότι πρόκειται για την τρίτη εξέδρα άντλησης πετρελαίου που πλήττεται από την Ουκρανία στην Κασπία Θάλασσα τις τελευταίες εβδομάδες.
Ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη φέρονται να έπληξαν ένα ρωσικό πετρελαιοφόρο, το QENDI, στη Μεσόγειο Θάλασσα στις 19 Δεκεμβρίου, σύμφωνα με πηγή στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας (SBU). Η επιχείρηση, η οποία χαρακτηρίζεται ως άνευ προηγουμένου, φέρεται να έλαβε χώρα σε ουδέτερα ύδατα σε απόσταση μεγαλύτερη των 2.000 χιλιομέτρων από την Ουκρανία και προκάλεσε «σοβαρές ζημιές» που κατέστησαν το πλοίο άχρηστο.
Η SBU ισχυρίζεται ότι το δεξαμενόπλοιο ήταν μέρος του «σκιώδους στόλου» της Ρωσίας που παραβίαζε τις κυρώσεις, και χρησιμοποιείται για τη μεταφορά πετρελαίου και τη χρηματοδότηση του πολέμου κατά της Ουκρανίας, καθιστώντας την νόμιμο στρατιωτικό στόχο βάσει των νόμων του πολέμου. Ένα βίντεο που δείχνει εκρήξεις σε ένα πλοίο που αναγνωρίστηκε ως QENDIL κοινοποιήθηκε στον Ουκρανικό τύπο, αλλά ούτε το υλικό ούτε ο ισχυρισμός μπόρεσαν να επαληθευτούν ανεξάρτητα. Η Ρωσία δεν έχει σχολιάσει.
Η φερόμενη επίθεση θα σηματοδοτούσε την πρώτη γνωστή ουκρανική επίθεση με μη επανδρωμένο αεροσκάφος σε ρωσικό δεξαμενόπλοιο στη Μεσόγειο και έρχεται εν μέσω μιας ευρύτερης ουκρανικής εκστρατείας που στοχεύει ρωσικά πετρελαιοφόρα στη θάλασσα, συμπεριλαμβανομένων προηγούμενων επιθέσεων που ισχυρίστηκε ότι έγιναν στη Μαύρη Θάλασσα. Η SBU δήλωσε ότι το QENDIL ήταν άδειο εκείνη την ώρα, υποστηρίζοντας ότι δεν προκλήθηκε περιβαλλοντική ζημιά.
Ανάλυση
Με οποιοδήποτε σοβαρό ναυτικό μέτρο, η αναφερόμενη ουκρανική επίθεση με drone εναντίον ενός ρωσικού δεξαμενόπλοιου «σκιώδους στόλου» στη Μεσόγειο σηματοδοτεί ένα στρατηγικό σημείο καμπής. Ένα σημείο που θα πρέπει να ανησυχεί όχι μόνο τη Μόσχα και το Κίεβο, αλλά κάθε ναυτικό έθνος με συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Εάν επιβεβαιωθεί, αυτή η επιχείρηση θα επεκτείνει τον Ρωσοουκρανικό πόλεμο πολύ πέρα από το αναγνωρισμένο θέατρο των μαχών του, σε ύδατα που παραδοσιακά διέπονται από αυτοσυγκράτηση, προβλεψιμότητα και τις σιωπηρές αντιλήψεις για τον ναυτικό επαγγελματισμό. Τα ουδέτερα ύδατα δεν είναι απλώς γραμμές σε έναν χάρτη. Είναι σταθεροποιητικοί χώροι όπου η κλιμάκωση αποφεύγεται συνειδητά. Όταν ο πόλεμος εισβάλλει σε αυτές τις ζώνες, το επεισόδιο γίνεται το πιο επικίνδυνο όπλο.
Από αυστηρά επιχειρησιακή άποψη, η επίθεση καταδεικνύει την αυξανόμενη ικανότητα της Ουκρανίας για ασύμμετρο θαλάσσιο πόλεμο μεγάλης εμβέλειας. Αυτό και μόνο είναι αξιοσημείωτο. Η Ουκρανία έχει μετατρέψει τη ναυτική κατωτερότητα σε καινοτομία, εκμεταλλευόμενη τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τις πληροφορίες για να αντισταθμίσει το συμβατικό πλεονέκτημα της Ρωσίας. Με αυτόν τον τρόπο, το Κίεβο αμφισβήτησε ουσιαστικά την υπόθεση ότι η απόσταση και η θαλάσσια γεωγραφία παρέχουν ασυλία.
Ωστόσο, η ικανότητα δεν ισοδυναμεί με σύνεση.
Ο λεγόμενος σκιώδης στόλος της Ρωσίας, που αποτελείται από γερασμένα δεξαμενόπλοια, με αδιαφανείς δομές ιδιοκτησίας και σημαίες ευκαιρίας, πράγματι υπονομεύει τις διεθνείς κυρώσεις και τη διαφάνεια στη θάλασσα. Αυτά τα σκάφη λειτουργούν σε νομικές γκρίζες ζώνες που ασκούν πίεση στα καθεστώτα επιβολής του νόμου και στρεβλώνουν τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας. Επίσης, θέτουν πραγματικούς περιβαλλοντικούς κινδύνους, ιδίως σε ημίκλειστες θάλασσες όπως η Μεσόγειος.
Αλλά η απόφαση να στοχεύσουμε ένα τέτοιο σκάφος σε ουδέτερα ύδατα εγείρει άβολα ερωτήματα. Ποιος αποφασίζει πότε η οικονομική δραστηριότητα γίνεται νόμιμος στρατιωτικός στόχος στη θάλασσα; Ποιο όριο μετατρέπει την αποφυγή κυρώσεων σε μάχη; Και το πιο κρισιμότερο, ποιος φέρει την ευθύνη εάν η κλιμάκωση ξεπεράσει την πρόθεση;
Το διεθνές ναυτικό δίκαιο βασίζεται στη διάκριση και την αναλογικότητα. Ο ναυτικός πόλεμος, σε αντίθεση με τις χερσαίες μάχες, ιστορικά βασιζόταν στην αυτοσυγκράτηση ακριβώς επειδή οι λανθασμένοι υπολογισμοί στη θάλασσα σπάνια παραμένουν τοπικοί. Ένα ακινητοποιημένο δεξαμενόπλοιο σήμερα μπορεί να μετατραπεί σε πολυεθνική κρίση αύριο, είτε μέσω ρύπανσης, είτε λανθασμένης απόδοσης ή αντιποίνων.
Συμπέρασμα
Για τα μεσογειακά κράτη, συμπεριλαμβανομένων των μελών του ΝΑΤΟ, οι επιπτώσεις είναι άμεσες. Η θάλασσα είναι ήδη υπερφορτωμένη με στρατιωτικές περιπολίες, εμπορική ναυτιλία, ενεργειακές υποδομές και ανεπίλυτες περιφερειακές διαφορές. Η εισαγωγή πολέμου με μη επανδρωμένα αεροσκάφη μεγάλης εμβέλειας σε αυτό το περιβάλλον κινδυνεύει να ομαλοποιήσει μια μορφή σύγκρουσης για την οποία οι υπάρχοντες κανόνες είναι κακώς προετοιμασμένοι.
Αυτό δεν αποτελεί επιχείρημα για ηθική ισοδυναμία, ούτε υπεράσπιση της εκμετάλλευσης των θαλάσσιων κενών από τη Ρωσία. Είναι μια έκκληση για στρατηγική πειθαρχία. Οι πόλεμοι δεν κερδίζονται αποδεικνύοντας πόσο μακριά μπορεί κανείς να χτυπήσει, αλλά κατανοώντας πού δεν πρέπει.
Η Μεσόγειος δεν πρέπει να γίνει προέκταση μιας ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης. Μόλις η αρχή του ασύλου στη θάλασσα διαβρωθεί, η αποκατάστασή της θα είναι πολύ πιο δύσκολη από την παραβίασή της.
Στις ναυτικές υποθέσεις, όπως και στη στρατηγική, το προηγούμενο γίνεται πεπρωμένο.
*Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. ΣήμεραείναισυνεργάτηςκαιερευνητήςτουInstitute for National and International Security(INIS),τουStrategy International (SI)καιτουResearch Institute for European and American Studies (RIEAS).
Οι ειδικοί του Chatham House επισημαίνουν τις κρίσιμες στιγμές και τα πιθανά σημεία ανάφλεξης της χρονιάς που έρχεται.
The World Today
Ενημερώθηκε: 19 Δεκεμβρίου 2025
Εικόνα — Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι επισκέπτεται το Chatham House τον Ιούνιο. Η Ουκρανία θα χρειαστεί 100 δισ. δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια και χρηματοδοτική στήριξη το επόμενο έτος, απλώς για να κρατήσει τη γραμμή απέναντι στη Ρωσία, σημειώνει η Ορίσια Λουτσέβιτς (αριστερά). Φωτογραφία: Carmen Valino.
Ουκρανία: Διατηρώντας τη ροή χρηματοδότησης
Τέσσερα χρόνια μετά την πλήρους κλίμακας εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, μια ειρηνική διευθέτηση παραμένει μακρινός στόχος. Όσο ο Βλαντίμιρ Πούτιν συνεχίζει την ακραία ατζέντα του για τον έλεγχο όχι μόνο των ανατολικών περιοχών της Ουκρανίας αλλά ολόκληρης της χώρας, οι διαπραγματεύσεις του Ντόναλντ Τραμπ από μόνες τους είναι απίθανο να τον σταματήσουν.
Το επόμενο έτος θα είναι μια μάχη βουλήσεων. Η Ουκρανία πρέπει να προσαρμόσει την οικονομία της σε έναν παρατεταμένο πόλεμο και να ενισχύσει τη βιομηχανική της ικανότητα ώστε να παράγει περισσότερα όπλα. Εξίσου ζωτικής σημασίας είναι να κερδίσει τον τεχνολογικό αγώνα στην αναχαίτιση drones και να αποκτήσει δυνατότητες βαθιών πληγμάτων από Ευρωπαίους συμμάχους. Η Ρωσία, στο μεταξύ, συνεχίζει να καινοτομεί. Οι βαλλιστικοί της πύραυλοι, για παράδειγμα, είναι πλέον καλύτερα σε θέση να αποφεύγουν συστήματα αναχαίτισης όπως το αμερικανικής κατασκευής Patriot.
100 δισ. δολάρια
σε στρατιωτική βοήθεια και χρηματοδοτική στήριξη απαιτούνται από την Ουκρανία για να κρατήσει τη γραμμή απέναντι στη Ρωσία το 2026.
Μπορεί ο ευρωπαϊκός «συνασπισμός των προθύμων» να μετατραπεί σε «συνασπισμό των ικανών»; Η απάντηση είναι καθοριστική, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες αποσύρονται περαιτέρω από την ήπειρο. Για να κρατήσει τη γραμμή το 2026, η Ουκρανία θα χρειαστεί περίπου 100 δισ. δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια και χρηματοδοτική στήριξη, καθώς και πρόσβαση στον καλύτερο στρατιωτικό εξοπλισμό. Οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας θα πρέπει επίσης να αυστηροποιηθούν. Όμως, για να κερδίσει τον πόλεμο, το Κίεβο θα χρειαστεί πολύ περισσότερα.
Τον Δεκέμβριο, οι ηγέτες της ΕΕ συμφώνησαν να χορηγήσουν δάνεια ύψους 90 δισ. ευρώ στην Ουκρανία για τα επόμενα δύο χρόνια, αφού απέτυχαν να καταλήξουν σε συναίνεση σχετικά με την αρχική πρόταση χρηματοδότησης ενός «Δανείου Αποζημιώσεων» 140 δισ. ευρώ με τη χρήση παγωμένων ρωσικών κρατικών περιουσιακών στοιχείων. Η πρωτοβουλία του ΝΑΤΟ PURL (Prioritized Ukraine Requirements List), η οποία ενθαρρύνει τα κράτη-μέλη να αγοράζουν αμερικανικά οπλικά συστήματα για την Ουκρανία, χρειάζεται επίσης περισσότερα κονδύλια το 2026. Μέχρι στιγμής, έχουν δεσμευθεί μόλις 2 δισ. δολάρια από 13 μέλη. Η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα τον Ιούλιο θα μπορούσε να αποτελέσει κρίσιμη στιγμή για την ενίσχυση αυτών των δεσμεύσεων και την επίτευξη συναίνεσης σχετικά με τις μελλοντικές ρυθμίσεις ασφάλειας για την Ουκρανία.
Η Ορίσια Λουτσέβιτς είναι επικεφαλής του Ukraine Forum.
— Ένας Ουκρανός εθελοντής ελέγχει ένα drone που μεταφέρει ανιχνευτή μετάλλων για να αναζητήσει νάρκες κοντά στην ανατολική πόλη Ντερχάτσι. Φωτογραφία: Sergey Bobok/ AFP μέσω Getty Images.
Μέση Ανατολή: Εύθραυστες ειρήνες
Το 2026 θα αποτελέσει δοκιμασία για το κατά πόσο οι εκεχειρίες στη Μέση Ανατολή μπορούν να λειτουργήσουν ως θεμέλιο για ουσιαστική διπλωματία και βιώσιμες ειρηνευτικές συμφωνίες. Η εκεχειρία στη Γάζα, που μεσολάβησαν οι ΗΠΑ τον Οκτώβριο, προσφέρει μια σπάνια ανάπαυλα για τους Παλαιστινίους, οι οποίοι έχουν συντριβεί από δύο χρόνια πολέμου και λιμού.
Η εμπλοκή του Ντόναλντ Τραμπ στην περιφερειακή διπλωματία άσκησε αναγκαία πίεση τόσο στο Ισραήλ όσο και στη Χαμάς, ωστόσο η αβεβαιότητα εξακολουθεί να βαραίνει μια διαδικασία που στερείται ακόμη σαφούς πλαισίου, χρονοδιαγράμματος και δεσμεύσεων από οποιαδήποτε πλευρά. Η διαρκής διεθνής εμπλοκή —καθώς και η πολιτική συνέχεια από τις περιφερειακές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων των κρατών του Κόλπου— θα είναι καθοριστικές για τη μετατροπή της εκεχειρίας σε μια ευρύτερη πολιτική διαδικασία και πρόγραμμα ανοικοδόμησης.
Αν το Ισραήλ συνεχίσει να δίνει προτεραιότητα στην αποτροπή έναντι της διπλωματίας και μιας παλαιστινιακής ειρηνευτικής διαδικασίας, η απομόνωσή του θα ενταθεί το 2026.
Η Σάναμ Βακίλ, διευθύντρια του Προγράμματος Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής, επισημαίνει ότι ο Λίβανος και η Συρία παραμένουν παγιδευμένοι σε θεσμική ευθραυστότητα, γεγονός που τους καθιστά ευάλωτους σε αναζωπύρωση της σύγκρουσης και σε περαιτέρω ισραηλινά πλήγματα. Οι βουλευτικές εκλογές στον Λίβανο, προγραμματισμένες για τον Μάιο του 2026, θα μπορούσαν να προσφέρουν μια ευκαιρία σταθεροποίησης της τεχνοκρατικής κυβέρνησης που στηρίζεται διεθνώς. Ωστόσο, παρά τις απευθείας διαπραγματεύσεις μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου, τα άλυτα ζητήματα του αφοπλισμού της Χεζμπολάχ και των συνεχιζόμενων ισραηλινών επιθέσεων στον Λίβανο εξακολουθούν να υφίστανται.
Στη Συρία, αν και έχουν ολοκληρωθεί οι πρώτες βουλευτικές εκλογές και η βία έχει υποχωρήσει μετά τις επιθέσεις στη Σουγουάιντα, οι προσπάθειες ανοικοδόμησης υστερούν. Η ιστορική επίσκεψη του προέδρου Άχμεντ αλ-Σαράα στον Λευκό Οίκο τον Νοέμβριο του 2025 και η άρση των αμερικανικών κυρώσεων ενδέχεται να προαναγγέλλουν νέες οικονομικές ευκαιρίες για τη χώρα.
Την ίδια στιγμή, το φάσμα μιας νέας σύγκρουσης Ισραήλ–Ιράν πλανάται μετά τον δωδεκαήμερο πόλεμο του Ιουνίου. Παρά την περιορισμένη διάθεση του Ισραήλ για συνομιλίες, ένας νέος γύρος διπλωματίας με την Τεχεράνη θα είναι απαραίτητος για να αποτραπεί η επανεκκίνηση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος. Εάν το Ισραήλ συνεχίσει να επενδύει στην αποτροπή αντί στη διπλωματία και σε μια παλαιστινιακή ειρηνευτική διαδικασία, η διεθνής του απομόνωση είναι πιθανό να βαθύνει το 2026. Εκλογές σχεδόν βέβαιο ότι θα προκηρυχθούν εντός του έτους, αν και παραμένει αβέβαιο κατά πόσο ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου θα καταφέρει να επικρατήσει απέναντι σε ένα κατακερματισμένο πεδίο αντιπάλων.
Η Σάναμ Βακίλ είναι διευθύντρια του Προγράμματος Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής.
— Προσωρινή ανακούφιση στη Γάζα μετά την ανακοίνωση εκεχειρίας με το Ισραήλ τον Ιανουάριο του 2025. Φωτογραφία: Bashar Talab/ AFP μέσω Getty Images.
Κίνα: Η τεχνολογική στροφή του Σι
Η πορεία των σχέσεων ΗΠΑ–Κίνας αναμένεται να γίνει σαφέστερη το 2026, καθώς ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και ο Κινέζος ηγέτης Σι Τζινπίνγκ σχεδιάζουν αμοιβαίες επισκέψεις, μετά την εκεχειρία στον εμπορικό πόλεμο που συμφωνήθηκε τον Οκτώβριο. Παρότι το αμερικανικό πολιτικό και στρατηγικό κατεστημένο θεωρεί ότι οι ΗΠΑ πρέπει να προετοιμαστούν για δεκαετίες στρατηγικού ανταγωνισμού με την Κίνα, ο Τραμπ αντιμετωπίζει το Πεκίνο ως εταίρο με τον οποίο μπορεί να κάνει επιχειρήσεις, ακόμη κι αν χρησιμοποιεί τακτικές απειλές για την εξασφάλιση βραχυπρόθεσμων πλεονεκτημάτων.
Ανεξαρτήτως του τρόπου με τον οποίο ο Τραμπ προσεγγίζει το Πεκίνο, ο Σι είναι πεπεισμένος ότι η Ουάσινγκτον επιδιώκει να περιορίσει την Κίνα σε βάθος χρόνου. Όταν το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας παρουσιάσει το 15ο Πενταετές Σχέδιό του τον Μάρτιο, αναμένεται ότι ο Σι θα επιταχύνει την προσπάθεια της χώρας για τεχνολογική και βιομηχανική αυτάρκεια, θωρακίζοντάς την απέναντι σε «σημεία στραγγαλισμού» που ελέγχονται από τις ΗΠΑ, όπως οι πιο προηγμένοι ημιαγωγοί.
Η ανώμαλη τροχιά των σχέσεων ΗΠΑ–Κίνας θα επηρεάσει τον υπόλοιπο κόσμο, δεδομένης της απαράμιλλης ισχύος και εμβέλειας των δύο χωρών.
Μπεν Μπλαντ, διευθυντής του Προγράμματος Ασίας–Ειρηνικού.
Η επίδραση αυτή θα γίνει ιδιαίτερα εμφανής το 2026, καθώς οι δύο υπερδυνάμεις και η Ινδία θα φιλοξενήσουν κρίσιμες διεθνείς συνόδους: τη σύνοδο των BRICS στην Ινδία (ημερομηνία υπό καθορισμό), τη σύνοδο του APEC στην Κίνα τον Νοέμβριο και τη σύνοδο της G20 στις ΗΠΑ τον Δεκέμβριο.
Σε άλλα σημεία της Ασίας, το Μπανγκλαντές και το Νεπάλ αναμένεται να διεξαγάγουν εκλογές το πρώτο τρίμηνο του έτους, καθώς προσπαθούν να προχωρήσουν πέρα από τις πρόσφατες εξεγέρσεις υπό την ηγεσία της νεολαίας. Οι νέοι ηγέτες της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας —η πρωθυπουργός Σανάε Τακαΐτσι και ο πρόεδρος Λι Τζε-μιούνγκ— θα επιχειρήσουν να διαχειριστούν την πολιτική πόλωση και τη χαμηλή οικονομική ανάπτυξη στο εσωτερικό, ισορροπώντας παράλληλα τις περίπλοκες σχέσεις με τις ΗΠΑ και την Κίνα.
Ο Μπεν Μπλαντ είναι διευθυντής του Προγράμματος Ασίας–Ειρηνικού.
Βρετανία: Φίλοι χωρίς ανταλλάγματα
Η βρετανική κυβέρνηση θα συνεχίσει να προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης τον επόμενο χρόνο, όμως τα εσωτερικά πολιτικά προβλήματα —τόσο διεθνώς όσο και στο εσωτερικό του Ηνωμένου Βασιλείου— θα καταστήσουν αυτή την προσπάθεια ολοένα δυσκολότερη.
Μετά τη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου τον περασμένο Φεβρουάριο, όπου ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς υποβάθμισε την απειλή από τη Ρωσία και επέκρινε έντονα τις ευρωπαϊκές πολιτικές, η κυβέρνηση των Εργατικών κατέβαλε συντονισμένη προσπάθεια να ενισχύσει τη συνεργασία στον τομέα της ευρωπαϊκής άμυνας. Υπέγραψε νέα αμυντική συμφωνία με τη Γερμανία και ανανέωσε τη συνθήκη της με τη Γαλλία. Επιπλέον, τον Μάιο κατέληξε σε Συμφωνία Ασφάλειας και Άμυνας με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, οι διαφωνίες σχετικά με τις βρετανικές συνεισφορές σε ευρωπαϊκά ταμεία και τα χρηματοδοτικά εργαλεία της ΕΕ για την ενίσχυση των αμυντικών δαπανών έχουν έκτοτε επιβραδύνει τη δυναμική.
Οι τοπικές εκλογές του Μαΐου ενδέχεται να ενισχύσουν περαιτέρω το σκληρό δεξιό λαϊκιστικό κόμμα Reform, επιφέροντας ακόμη ένα πλήγμα στη δημοτικότητα και την ηγεσία του Κιρ Στάρμερ.
Ολίβια Ο’Σάλιβαν, διευθύντρια του Προγράμματος «Το Ηνωμένο Βασίλειο στον Κόσμο».
Καθώς η σημερινή αμερικανική κυβέρνηση συνεχίζει να ταλαντεύεται ως προς τη στήριξή της προς την Ουκρανία και την ευρωπαϊκή ασφάλεια, η Βρετανία θα επιδιώξει να εντείνει τη συνεργασία με τους Ευρωπαίους εταίρους της στον τομέα της κοινής άμυνας ενόψει της συνόδου ΕΕ–Ηνωμένου Βασιλείου το 2026. Ωστόσο, το υψηλό δημόσιο χρέος, το εσωτερικό πολιτικό αδιέξοδο και οι πιέσεις από τη λαϊκιστική δεξιά θα καταστήσουν δύσκολη την αύξηση των αμυντικών δαπανών και την αποτελεσματική συνεργασία για τις τρεις βασικές οικονομίες της Ευρώπης —τη Γαλλία, τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Παρότι το Ηνωμένο Βασίλειο έχει σημειώσει ορισμένες βραχυπρόθεσμες επιτυχίες αποσπώντας παραχωρήσεις σε θέματα δασμών από την κυβέρνηση Τραμπ, η προσεκτική ανανέωση ορισμένων εμπορικών και ερευνητικών δεσμών με την Κίνα ενδέχεται να προκαλέσει έλεγχο και αντιδράσεις —εκτός αν ο ίδιος ο Τραμπ αποσπαστεί από τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ και τις κατηγορίες ότι η κυβέρνησή του έχει επικεντρωθεί υπερβολικά σε συμφωνίες στο εξωτερικό. Αντίστοιχες προκλήσεις θα αντιμετωπίσει και ο Στάρμερ, καθώς οι τοπικές εκλογές στη Βρετανία και οι εκλογές για τη Συνέλευση της Ουαλίας τον Μάιο μπορεί να ενισχύσουν περαιτέρω το Reform, πλήττοντας ακόμη περισσότερο τη ήδη αμφισβητούμενη ηγεσία του.
Η Ολίβια Ο’Σάλιβαν είναι διευθύντρια του Προγράμματος «Το Ηνωμένο Βασίλειο στον Κόσμο».
— Ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ ετοιμάζονται να επιβιβαστούν στο Air Force One για να πετάξουν από το Λονδίνο στη Σκωτία κατά την επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου τον Ιούλιο του 2025. Φωτογραφία: Andrew Harnik/ Getty Images.
Παγκόσμια οικονομία: Ένα κραχ μετά τους δασμούς;
Η μεγάλη έκπληξη για την παγκόσμια οικονομία το 2025 ήταν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ έκανε πράγματι όσα είχε υποσχεθεί στην προεκλογική του εκστρατεία στις ΗΠΑ. Μέχρι στιγμής, η παγκόσμια οικονομία έχει υποστεί μικρότερες απώλειες από όσες προέβλεπαν πολλοί, παρά μέτρα όπως η αύξηση του μέσου αμερικανικού δασμολογικού συντελεστή στο υψηλότερο επίπεδο από τη δεκαετία του 1930. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προβλέπει ανάπτυξη λίγο πάνω από 3% το 2026, ενώ οι παγκόσμιες αγορές μετοχών άγγιξαν πρόσφατα ιστορικά υψηλά.
Αυτή η ανθεκτικότητα οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι άλλες χώρες επέλεξαν να μην προβούν σε αντίποινα απέναντι στις αυξήσεις των αμερικανικών δασμών και συνέχισαν να εμπορεύονται μεταξύ τους βάσει των κανόνων του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Άλλοι παράγοντες αντιστάθμισης περιλαμβάνουν την επενδυτική έκρηξη στην τεχνητή νοημοσύνη στις ΗΠΑ, τη χαλάρωση του «φρένου χρέους» στη Γερμανία και την αποδυνάμωση του δολαρίου.
Σχετικό έργο Η Ετήσια Διάλεξη του Διευθυντή 2026
Ένα βασικό ερώτημα για το 2026 είναι αν αυτές οι δυνάμεις θα συνεχίσουν να αντισταθμίζουν τις αρνητικές επιπτώσεις των ενεργειών του Τραμπ στην αμερικανική και την παγκόσμια οικονομία. Ένα πιθανό σενάριο θα μπορούσε να περιλαμβάνει μια απότομη διόρθωση στις χρηματοπιστωτικές αγορές ή ακόμη και ένα κραχ, ενισχυμένο από την υποχώρηση της ιδιωτικής πιστωτικής επέκτασης. Ένα δεύτερο ερώτημα αφορά τη συνεχιζόμενη σχετική αδυναμία της κινεζικής ανάπτυξης. Ένας συνδυασμός παραγόντων —όπως η ασθενής εγχώρια ζήτηση, η πτώση των τιμών των ακινήτων, ο υπερβολικός εσωτερικός ανταγωνισμός και η αυξανόμενη προστασία στο εξωτερικό απέναντι σε βαριά επιδοτούμενες κινεζικές εξαγωγές— θα μπορούσε τελικά να αναγκάσει τις αρχές να εφαρμόσουν τα δημοσιονομικά και νομισματικά μέτρα που απαιτούνται για την τόνωση της εγχώριας κατανάλωσης.
Ένα πιθανό θετικό στοιχείο είναι ότι ο Τραμπ ενδέχεται να περιοριστεί στη χρήση των δασμών από αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου και από μια ενδεχόμενη μεταστροφή του ελέγχου του αμερικανικού Κογκρέσου προς τους Δημοκρατικούς στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου. Ένα ακόμη αισιόδοξο στοιχείο είναι η αυξανόμενη αποφασιστικότητα χωρών —πλην ΗΠΑ και Κίνας— να συνεργαστούν για τη στήριξη ενός ανοιχτού συστήματος εμπορίου και επενδύσεων, αξιοποιώντας τις προετοιμασίες για την επόμενη υπουργική σύνοδο του ΠΟΕ τον Μάρτιο του 2026 ως εφαλτήριο.
Ο Κρέον Μπάτλερ είναι διευθυντής του Προγράμματος Παγκόσμιας Οικονομίας και Χρηματοοικονομικών.
Τεχνητή νοημοσύνη: Επανεξετάζοντας την AI
Το 2026, η υπόσχεση της τεχνητής νοημοσύνης θα δοκιμαστεί. Αναστατωμένες από την υποαπόδοση και τις υπερβολικά υψηλές αποτιμήσεις των μεγάλων εταιρειών AI, οι αγορές αναμένεται να είναι ασταθείς. Διαταραχές στην αγορά εργασίας θεωρούνται δεδομένες, αλλά δεν θα πλήξουν όλες τις χώρες στον ίδιο βαθμό. Καθώς η AI υιοθετείται ταχύτερα στις ανεπτυγμένες οικονομίες, ο αντίκτυπος στο εργατικό δυναμικό θα είναι μεγαλύτερος — επηρεάζοντας έως και το 60% των θέσεων εργασίας την επόμενη δεκαετία. Παρά ταύτα, οι ανισότητες θα εκτιναχθούν, καθώς η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να επιτρέψει στις ανεπτυγμένες οικονομίες να αυξήσουν την παραγωγικότητά τους με ρυθμό έως και διπλάσιο σε σχέση με τις χώρες χαμηλότερου εισοδήματος.
60% των θέσεων εργασίας στις ανεπτυγμένες οικονομίες θα επηρεαστεί από την AI την επόμενη δεκαετία.
Την ίδια στιγμή, αμερικανικές και κινεζικές εταιρείες τεχνολογίας —όπως η OpenAI, η Alibaba και νεοεισερχόμενοι όπως η DeepSeek— θα συνεχίσουν έναν αμείλικτο αγώνα για την ανάπτυξη ολοένα και ισχυρότερων συστημάτων AI. Οι δύο αυτές χώρες, που ήδη κατέχουν τα τρία από τα τέσσερα υπερυπολογιστικά συστήματα AI παγκοσμίως, θα αυξήσουν περαιτέρω το τεράστιο μερίδιό τους στις παγκόσμιες δυνατότητες τεχνητής νοημοσύνης. Καθώς το χάσμα μεταξύ ΗΠΑ, Κίνας και του υπόλοιπου κόσμου διευρύνεται, οι μεσαίες δυνάμεις οφείλουν να αφυπνιστούν ως προς την ανάγκη οικοδόμησης τεχνολογικών υποδομών που να εξυπηρετούν το εθνικό συμφέρον.
Καθ’ όλη τη διάρκεια του 2026, περισσότερα από αυτά τα κράτη θα εργαστούν για να μειώσουν ή να επαναξιολογήσουν την τεχνολογική τους εξάρτηση από τις δύο υπερδυνάμεις της AI. Η συνεχιζόμενη επένδυση της Ινδίας σε ψηφιακές δημόσιες υποδομές —από ψηφιακές ταυτότητες έως συστήματα πληρωμών— ενδέχεται να ενθαρρύνει και άλλες χώρες μεσαίου εισοδήματος να ακολουθήσουν το παράδειγμά της. Μεγάλα ερωτήματα παραμένουν για το μέλλον της παγκόσμιας διακυβέρνησης της AI. Το 2026 θα καταβληθούν νέες προσπάθειες για τη θέσπιση κανόνων παρακολούθησης και ρύθμισης ισχυρών συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης. Τον Φεβρουάριο, κυβερνήσεις, εταιρείες, επιστήμονες και ακτιβιστές θα επιχειρήσουν να περάσουν από τη συζήτηση στη δράση στη Σύνοδο Κορυφής για τον Αντίκτυπο της AI στο Νέο Δελχί. Τον Ιούλιο, ο νέος Παγκόσμιος Διάλογος του ΟΗΕ για την AI θα συνεδριάσει στη Γενεύη για περαιτέρω συνομιλίες.
Καθώς αυτές οι συζητήσεις προχωρούν, το όραμα της Κίνας για την παγκόσμια διακυβέρνηση της AI —επικεντρωμένο στην προστασία της κρατικής κυριαρχίας, την προώθηση συστημάτων ανοιχτού κώδικα και την ανάδειξη προτεραιοτήτων του Παγκόσμιου Νότου— είναι πιθανό να κερδίσει έδαφος, αμφισβητώντας την ηγετική θέση των ΗΠΑ στον τομέα της AI.
Η Ιζαμπέλα Γουίλκινσον είναι ερευνήτρια στο Πρόγραμμα Ψηφιακής Κοινωνίας.
Παγκόσμια υγεία: Λειτουργώντας με λιγότερα
Τρεις κρίσιμες αποφάσεις το 2025 θα έχουν επιπτώσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του επόμενου έτους: η εκτεταμένη μείωση της διεθνούς αναπτυξιακής βοήθειας για την υγεία, η αιφνίδια αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών από την πολυμερή συνεργασία στον τομέα της παγκόσμιας υγείας και ο περιορισμένος χαρακτήρας της Συμφωνίας για τις Πανδημίες που υιοθετήθηκε τον Μάιο.
Για δεκαετίες, οι ΗΠΑ ήταν ο μεγαλύτερος δωρητής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, συνεισφέροντας πάνω από 1,2 δισ. δολάρια την περίοδο 2022–2023. Αν και η αποχώρησή τους από τον οργανισμό τον Ιανουάριο του 2025 δεν αποτέλεσε έκπληξη, η ταχύτητα και η έκταση της συνολικής περικοπής της αναπτυξιακής βοήθειας —με μείωση κατά 80% των προγραμμάτων της USAID— προκάλεσε σοκ διεθνώς.
Οι διαπραγματεύσεις για το πιο αμφιλεγόμενο σκέλος της Συμφωνίας για τις Πανδημίες αναβλήθηκαν· η προθεσμία για την επίτευξη συμφωνίας είναι ο Μάιος του 2026.
Η Έμμα Ρος, διευθύντρια του Προγράμματος Παγκόσμιας Υγείας.
Με δεδομένο ότι και άλλες μεγάλες χώρες-δωρητές αναγκάστηκαν να περικόψουν τους αναπτυξιακούς τους προϋπολογισμούς το 2025, παραμένει ασαφές σε ποιον βαθμό πολυμερή χρηματοδοτικά εργαλεία, όπως το Global Fund και το Pandemic Fund, θα συνεχίσουν να διαμορφώνουν την παγκόσμια ατζέντα υγείας. Αυτή η αβεβαιότητα ενδέχεται να οδηγήσει σε περισσότερες διμερείς σχέσεις και να ενθαρρύνει περιφερειακούς μηχανισμούς να καλύψουν το χρηματοδοτικό κενό.
Το επόμενο έτος θα καταδείξει επίσης τις ευρύτερες συνέπειες της στρατηγικής «America First» του προέδρου Τραμπ στην παγκόσμια υγεία. Παρότι οι χώρες υιοθέτησαν τη Συμφωνία για τις Πανδημίες τον Μάιο του 2025, ανέβαλαν τις διαπραγματεύσεις για το πιο ουσιαστικό και αμφιλεγόμενο στοιχείο της: ένα σύστημα που θα επιτρέπει την ταχεία πρόσβαση σε παθογόνους οργανισμούς για την ανάπτυξη διαγνωστικών τεστ, εμβολίων και θεραπειών, καθώς και τη δίκαιη πρόσβαση σε αυτά τα προϊόντα. Ο Μάιος αποτελεί την καταληκτική προθεσμία για την υποβολή αυτού του συστήματος και η επικύρωση της συμφωνίας δεν μπορεί να ξεκινήσει πριν αυτό υιοθετηθεί. Ωστόσο, υπάρχουν ανησυχίες ότι οι διμερείς συμφωνίες «βοήθειας έναντι παθογόνων» του Τραμπ θα μπορούσαν να υπονομεύσουν την πρόοδο.
Τον Σεπτέμβριο, ο ΟΗΕ θα συγκαλέσει τη δεύτερη Υψηλού Επιπέδου Συνάντησή του για την πρόληψη, την ετοιμότητα και την αντιμετώπιση πανδημιών. Το αποτέλεσμά της θα δείξει πόσο μακριά είναι διατεθειμένοι να φτάσουν οι αρχηγοί κρατών σε ζητήματα ισότητας, χρηματοδότησης και λογοδοσίας για τα κενά στην ετοιμότητα.
Η Έμμα Ρος είναι διευθύντρια του Προγράμματος Παγκόσμιας Υγείας.
Παγκόσμια Αμερική: Δοκιμάζοντας την Pax Trumpiana
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ εισέρχεται στο 2026 έχοντας στο ενεργητικό του μεγαλεπήβολες διακηρύξεις, όμως πλέον έρχεται αντιμέτωπος με την πρόκληση της υλοποίησής τους. Σε αυτή τη χρονιά —την 250ή από την ίδρυση του αμερικανικού κράτους— η ηγεσία του θα δοκιμαστεί, καθώς επιχειρεί να διατηρήσει εύθραυστες εκεχειρίες, να διαχειριστεί τεταμένες σχέσεις με το Πεκίνο και να κατευθύνει μια ολοένα πιο ασταθή παγκόσμια οικονομία.
Η επέτειος της ορκωμοσίας του Τραμπ στις 20 Ιανουαρίου είναι η πρώτη από μια σειρά κρίσιμων οροσήμων. Τον Ιούλιο, η σημαντικότερη εμπορική συμφωνία της Βόρειας Αμερικής —μεταξύ ΗΠΑ, Καναδά και Μεξικού— τίθεται προς επαναδιαπραγμάτευση. Τον Νοέμβριο, οι ενδιάμεσες εκλογές ενδέχεται να οδηγήσουν σε Γερουσία ή Βουλή ελεγχόμενη από τους Δημοκρατικούς, περιορίζοντας έτσι την ισχύ της εκτελεστικής εξουσίας.
Η προγραμματισμένη κρατική επίσκεψη του Τραμπ στο Πεκίνο την άνοιξη θα προσφέρει σαφέστερη εικόνα για το αν οι δύο στρατηγικοί αντίπαλοι μπορούν να καταλήξουν σε ένα νέο modus vivendi.
Λόρελ Ραπ, διευθύντρια του Προγράμματος ΗΠΑ και Βόρειας Αμερικής.
Το 2025, ο Τραμπ πρόβαλε τον εαυτό του ως ειρηνοποιό σε μεγάλες κρίσεις —από το Ισραήλ–Γάζα έως την Ινδία–Πακιστάν και την Αρμενία–Αζερμπαϊτζάν. Αυτές οι εύθραυστες συμφωνίες θα δοκιμαστούν το 2026, ιδίως στη Μέση Ανατολή, καθώς συγκροτείται διεθνής δύναμη ασφαλείας για τη Γάζα. Η απρόβλεπτη εμπλοκή του Τραμπ με τον Βλαντίμιρ Πούτιν είναι απίθανο να επιλύσει τον πόλεμο στην Ουκρανία. Ενδεχόμενες αποτυχίες σε αυτά τα μέτωπα μπορεί να μειώσουν την όρεξή του για άμεση συμμετοχή σε διαπραγματεύσεις, υπονομεύοντας τη φιλοδοξία του για ένα Νόμπελ Ειρήνης.
Η προγραμματισμένη επίσκεψή του στο Πεκίνο θα δείξει αν οι δύο στρατηγικοί αντίπαλοι μπορούν να συμφωνήσουν σε ένα νέο πλαίσιο συνύπαρξης. Μέχρι στιγμής, η προσέγγιση της κυβέρνησης μοιάζει αντιφατική: κλιμακώνει την οικονομική πίεση, ενώ ταυτόχρονα προσφέρει παραχωρήσεις σε ζητήματα εθνικής ασφάλειας σε ορισμένες προηγμένες τεχνολογίες, συμπεριλαμβανομένων των ημιαγωγών. Χωρίς μια νέα, συνεκτική στρατηγική από την Ουάσινγκτον, το πιθανότερο είναι ένα «τρενάκι του τρόμου» με πολέμους δασμών, στρατιωτικές προκλήσεις και πιέσεις προς εταίρους που επιδιώκουν να διατηρήσουν δεσμούς με το Πεκίνο.
Σε πιο αισιόδοξο τόνο, το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου ξεκινά τον Ιούνιο σε 16 πόλεις των ΗΠΑ, του Καναδά και του Μεξικού. Και αν η επανδρωμένη αποστολή της NASA γύρω από τη Σελήνη εξελιχθεί σύμφωνα με το σχέδιο το 2026, οι ΗΠΑ θα προσβλέπουν στην επιστροφή Αμερικανών —συμπεριλαμβανομένης μιας γυναίκας και ενός ατόμου μη λευκής καταγωγής— στη Σελήνη το 2027.
Η Λόρελ Ραπ είναι διευθύντρια του Προγράμματος ΗΠΑ και Βόρειας Αμερικής.
— Ο Ντόναλντ Τραμπ παραλαμβάνει το Βραβείο Ειρήνης της FIFA κατά την κλήρωση για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 στην Ουάσινγκτον. Φωτογραφία: Hector Vivas/ FIFA μέσω Getty Images.
Πυρηνική ασφάλεια: Συνθήκες που λήγουν, νέοι κίνδυνοι
Καθοριστικές στιγμές για τη στρατηγική πυρηνική σταθερότητα διαφαίνονται το 2026. Η συνθήκη New START, που ρυθμίζει τον έλεγχο των πυρηνικών όπλων μεταξύ Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών, λήγει τον Φεβρουάριο, αφήνοντας τις δύο χώρες χωρίς διμερή έλεγχο εξοπλισμών για πρώτη φορά εδώ και περισσότερα από 50 χρόνια. Μπορούν τα δύο κράτη με τα μεγαλύτερα πυρηνικά οπλοστάσια να βρουν έναν τρόπο άτυπης παράτασης της συμφωνίας;
Ένα ακόμη σημείο ανάφλεξης θα παραμείνει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, μετά την αποτυχία των αμερικανικών πληγμάτων του Ιουνίου να καταστρέψουν τις εγκαταστάσεις του. Καθώς η Τεχεράνη πλησιάζει όλο και περισσότερο στην παραγωγή ουρανίου οπλικού βαθμού και τα διπλωματικά περιθώρια στενεύουν, ο κίνδυνος αναζωπύρωσης της σύγκρουσης μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ ή των περιφερειακών τους εταίρων θα αυξηθεί το επόμενο έτος.
Ο κίνδυνος δεν είναι ότι οι ΗΠΑ θα προχωρήσουν σε πυρηνική δοκιμή το 2026, αλλά ότι μια τέτοια ρητορική θα μπορούσε να προσφέρει στη Ρωσία ή την Κίνα το πολιτικό άλλοθι για να επανεκκινήσουν οι ίδιες τις δοκιμές τους.
— Τζόις Χάκμε, αναπληρώτρια διευθύντρια του Προγράμματος Διεθνούς Ασφάλειας
Η Κίνα εκτιμάται ότι επεκτείνει ραγδαία το πυρηνικό της οπλοστάσιο και φέρεται να βρίσκεται σε τροχιά απόκτησης 1.000 πυρηνικών κεφαλών έως το 2030. Αν και αυτό θα αντιστοιχούσε μόλις στο ένα πέμπτο των αποθεμάτων της Ρωσίας ή των ΗΠΑ, το Πεκίνο μεταβάλλει τη στρατηγική ισορροπία. Δεν διαφαίνονται συνομιλίες με τη Μόσχα και την Ουάσινγκτον, και κάθε πλευρά ενδέχεται να χρησιμοποιήσει τις κινήσεις της Κίνας ως πρόσχημα για την απόκτηση περισσότερων όπλων.
Παράλληλα, η ανακοίνωση του προέδρου Τραμπ περί επανέναρξης των αμερικανικών πυρηνικών δοκιμών αυξάνει τον κίνδυνο κλιμάκωσης. Ο κίνδυνος δεν έγκειται στο ότι οι ΗΠΑ θα πραγματοποιήσουν δοκιμή το 2026 —κάτι που παραμένει απίθανο— αλλά στο ότι αυτή η ρητορική θα μπορούσε να προσφέρει στη Ρωσία ή την Κίνα το πολιτικό κάλυμμα για να επαναλάβουν τις δικές τους δοκιμές.
Τον Απρίλιο και τον Μάιο θα συνεδριάσει η Διάσκεψη Αναθεώρησης της Συνθήκης Μη Διάδοσης των Πυρηνικών Όπλων, προκειμένου να αξιολογήσει την κατάσταση ενός από τα πιο αποτελεσματικά καθεστώτα ελέγχου εξοπλισμών. Το κλίμα αναμένεται τεταμένο: θα οδηγήσει σε ουσιαστική επαναδέσμευση στους κανόνες μη διάδοσης ή θα αποκαλύψει βαθιές, ίσως και τελικές, ρωγμές στο σύστημα; Οι αναδυόμενες τεχνολογίες εντείνουν την αβεβαιότητα. Η ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης σε στρατιωτικά συστήματα αυξάνει τον κίνδυνο ατυχημάτων, ενώ οι εξελίξεις στην κβαντική υπολογιστική θα μπορούσαν να «σπάσουν» την κρυπτογράφηση που προστατεύει επικοινωνίες, συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης και αλυσίδες διοίκησης, κρίσιμες για τη στρατηγική σταθερότητα της πυρηνικής αποτροπής.
Η Τζόις Χάκμε είναι αναπληρώτρια διευθύντρια του Προγράμματος Διεθνούς Ασφάλειας.
Κλιματική δράση: Από τον μετριασμό στην προσαρμογή
Οι επιπτώσεις από το μπλοκάρισμα διεθνών περιβαλλοντικών συμφωνιών από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα εκτείνονται βαθιά μέσα στο 2026. Η Παγκόσμια Συνθήκη για τα Πλαστικά και η ιστορική συμφωνία του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού για τη μείωση των εκπομπών στη ναυτιλία θα χρειαστούν ουσιαστική επαναδιαπραγμάτευση ως αποτέλεσμα.
Η απουσία της Ουάσινγκτον από τη COP30 στη Βραζιλία τον Νοέμβριο ήταν ιδιαίτερα εμφανής, περιορίζοντας τη δυναμική προς την απανθρακοποίηση και τη σταδιακή κατάργηση των ορυκτών καυσίμων. Η διάσκεψη ανέδειξε μια μετατόπιση των παγκόσμιων προτεραιοτήτων προς την κλιματική προσαρμογή, αντανακλώντας την αυξανόμενη συνειδητοποίηση ότι η προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή είναι κρίσιμη για την οικονομική σταθερότητα, την εθνική ασφάλεια και τον αναπτυξιακό σχεδιασμό. Καθώς η αντίληψη του κινδύνου μεταβάλλεται, ο ασφαλιστικός τομέας θα χρειαστεί να συνεχίσει τις προσαρμογές του την επόμενη χρονιά.
Η διαρκής υστέρηση στη χρηματοδότηση για την ανάπτυξη και το κλίμα θα εντείνει τις εντάσεις μεταξύ ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών το επόμενο έτος.
— Άνα Γιανγκ, διευθύντρια του Κέντρου Περιβάλλοντος και Κοινωνίας
Η COP30 συνέβαλε στην ενίσχυση της στήριξης προς συμμαχίες που επιδιώκουν τη μείωση των εκπομπών στη γεωργία, στη χαλυβουργία και σε άλλους κλάδους. Το 2026 αναμένεται πρόοδος σε επιχειρησιακά πρότυπα, αυξημένες επενδύσεις και ανάπτυξη τεχνολογιών. Ωστόσο, το χρόνιο έλλειμμα χρηματοδότησης για την ανάπτυξη και το κλίμα θα οξύνει τις τριβές μεταξύ ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων οικονομιών σχετικά με την κατανομή του κόστους της ενεργειακής μετάβασης. Αυτή η ένταση θα είναι ιδιαίτερα εμφανής στην επόμενη διάσκεψη COP, που θα πραγματοποιηθεί στην Αττάλεια της Τουρκίας τον Νοέμβριο.
Ο εμπορικός πόλεμος δασμών των ΗΠΑ ανέδειξε την κυριαρχία της Κίνας στην επεξεργασία κρίσιμων ορυκτών —ένα δυνητικό «σημείο στραγγαλισμού» για τη μετάβαση στην καθαρή ενέργεια, εφόσον οι εμπορικές εντάσεις συνεχιστούν. Ο ανταγωνισμός για κρίσιμες πρώτες ύλες, γη και υδάτινους πόρους θα ενταθεί, ωθώντας κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης της βρετανικής, να συνεχίσουν στρατηγικές διαφοροποίησης ώστε να μειώσουν αυτές τις εξαρτήσεις και να ενισχύσουν την επισιτιστική και ενεργειακή ασφάλεια.
Η Άνα Γιανγκ είναι διευθύντρια του Κέντρου Περιβάλλοντος και Κοινωνίας.
— Μια γυναίκα κρατά μια πινακίδα που γράφει «Το μέλλον ανήκει στον λαό» κατά τη διάρκεια της Παγκόσμιας Πορείας των Αυτόχθονων Λαών στην COP30 στο Μπελέμ της Βραζιλίας. Φωτογραφία: Pablo Porciuncula/ AFP μέσω Getty Images.
Αφρική: Αγώνας δρόμου για τα ορυκτά
Η εντεινόμενη παγκόσμια ανταγωνιστικότητα, οι αυξανόμενες κοινωνικές απαιτήσεις για μεταρρυθμίσεις και οι παρατεταμένες προκλήσεις ασφάλειας θα διαμορφώσουν την Αφρική το επόμενο έτος. Το ενδιαφέρον από ευρωπαϊκές, ασιατικές και χώρες του Κόλπου αναμένεται να ενισχυθεί, καθώς επιδίδονται σε έναν αγώνα για την εξασφάλιση κοβαλτίου, χαλκού και άλλων κρίσιμων ορυκτών που απαιτούνται για την ενεργειακή μετάβαση.
Αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει ευκαιρίες για αναδιάρθρωση των βιομηχανικών αλυσίδων εφοδιασμού και για ενίσχυση της αφρικανικής οικονομίας, η οποία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει υψηλή ανεργία των νέων, χαμηλή παραγωγικότητα και αυξανόμενο χρέος. Οι συνεργασίες στη λεγόμενη «ζώνη κοβαλτίου–χαλκού» μεταξύ Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και Ζάμπιας αναμένεται να επεκταθούν το 2026, με τη στήριξη αυξημένων επενδύσεων σε μπαταρίες, μονάδες διύλισης και έργα μεταφορικών διαδρόμων.
Τα κράτη του Κόλπου —με επικεφαλής τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ— αναδεικνύονται σε μακροπρόθεσμους οικονομικούς εταίρους σε ολόκληρη την ήπειρο και αναμένεται να συνεχίσουν να επενδύουν σε υποδομές, λιμάνια, διαδρόμους logistics, γεωργία και ενέργεια. Αυτό αντανακλά την αυξανόμενη αναγνώριση ότι οι αγορές, οι πόροι και οι θαλάσσιες οδοί της Αφρικής θα είναι κομβικής σημασίας για τις παγκόσμιες εμπορικές ροές.
Κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις στην Αιθιοπία, την Ουγκάντα και τη Σομαλία ενδέχεται να επηρεαστούν, καθώς οι νεότερες γενιές συνεχίζουν να απαιτούν διαφάνεια και πολιτική λογοδοσία.
Η Τιγκίστι Αμάρε είναι διευθύντρια του Προγράμματος Αφρικής.
Το επόμενο έτος, η ανάπτυξη στην ήπειρο αναμένεται να παραμείνει ανθεκτική, αν και άνιση, με την Ανατολική Αφρική να προσεγγίζει το 6% σε ορισμένες οικονομίες. Η Δυτική Αφρική θα συνεχίσει να διαφοροποιείται μέσω βιομηχανικής επέκτασης και επενδύσεων στην ενέργεια. Ωστόσο, οι προκλήσεις παραμένουν. Οι παρατεταμένες συγκρούσεις —και κυρίως ο πόλεμος στο Σουδάν— θα συνεχίσουν να αποσταθεροποιούν την περιοχή. Η κλιμάκωση της βίας και το τέλμα στις αμερικανικής καθοδήγησης διαμεσολαβητικές προσπάθειες απειλούν να επιδεινώσουν την ανθρωπιστική κρίση στο Σουδάν, η οποία έχει εκτοπίσει 12 εκατομμύρια ανθρώπους. Η αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων θα απαιτήσει ανανεωμένη πολιτική βούληση σε μια περίοδο κατά την οποία η διεθνής εμπλοκή είναι κατακερματισμένη και η αναπτυξιακή βοήθεια μειώνεται.
Οι διαδηλώσεις με πρωταγωνιστές τη Generation Z στην Κένυα, την Τανζανία και τη Μαδαγασκάρη το 2024 και το 2025 ανέδειξαν τη διογκούμενη δυσαρέσκεια απέναντι σε παγιωμένες ελίτ, νοθευμένες εκλογικές διαδικασίες και κοινωνικές ανισότητες. Οι εκλογές στην Αιθιοπία, την Ουγκάντα και τη Σομαλία το 2026 ενδέχεται να επηρεαστούν, καθώς οι νεότερες γενιές απαιτούν δημόσιο έλεγχο και πολιτική λογοδοσία.
Η Τιγκίστι Αμάρε είναι διευθύντρια του Προγράμματος Αφρικής.
Διεθνές δίκαιο: Ο απολογισμός του Παγκόσμιου Νότου
Το διεθνές κράτος δικαίου δοκιμάστηκε σκληρά τον τελευταίο χρόνο. Η αποτυχία αντιμετώπισης της σύγκρουσης στη Γάζα με όρους αντίστοιχους της δυτικής αντίδρασης στον πόλεμο στην Ουκρανία ώθησε πολλά κράτη του Παγκόσμιου Νότου να αποστασιοποιηθούν από βασικές αρχές ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ανθρωπιστικού δικαίου.
Την ίδια στιγμή, ο Ντόναλντ Τραμπ ενθάρρυνε πιο μονομερείς προσεγγίσεις, επεκτείνοντας την καταναγκαστική του εκστρατεία δασμών, χρησιμοποιώντας θανατηφόρα στρατιωτική ισχύ κατά φερόμενων ως διακινητών ναρκωτικών στη Βενεζουέλα και επιβάλλοντας στοχευμένες κυρώσεις σε διεθνείς δημόσιους λειτουργούς που θεωρούνται ότι ενεργούν αντίθετα προς τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Το κρίσιμο ερώτημα για το 2026 είναι αν το διεθνές σύστημα μπορεί να επιδείξει επαρκή ανθεκτικότητα στην υπεράσπιση του κράτους δικαίου.
Σχετικό έργο Μια νέα πολυμέρεια: Πώς προσαρμόζονται ο ΟΗΕ και άλλοι διεθνείς οργανισμοί σε έναν νέο κόσμο;
Μια νέα συμμαχία χωρών του Παγκόσμιου Νότου —η Ομάδα της Χάγης— συγκροτήθηκε τον Ιανουάριο του 2025 με στόχο να καταστήσει το Ισραήλ υπόλογο για φερόμενες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου στην Παλαιστίνη. Το 2026 αναμένεται να αποκτήσει δυναμική, στηρίζοντας την εφαρμογή αποφάσεων τόσο του Διεθνούς Δικαστηρίου όσο και του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου σχετικά με την Παλαιστίνη. Το Διεθνές Δικαστήριο ενδέχεται επίσης να εκδώσει πολυαναμενόμενη απόφαση για την υπόθεση της αναγκαστικής εκτόπισης της μειονότητας των Ροχίνγκια στη Μιανμάρ, σε προσφυγή που έχει καταθέσει η Γκάμπια. Πρόοδος είναι επίσης πιθανή σε υποθέσεις του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου που αφορούν πιθανά εγκλήματα πολέμου στη Γάζα και την Ουκρανία.
Ωστόσο, η αβεβαιότητα παραμένει. Μπορεί το διεθνές εμπόριο να αντέξει την άνοδο του μονομερισμού και να αντισταθεί σε παρεμβάσεις κατά του ελεύθερου εμπορίου; Θα καταφέρει η Δύση να πείσει άλλα κράτη ότι οι ανθρωπιστικές αρχές αποτελούν οικουμενική υπόθεση και όχι εργαλείο παρέμβασης στις εσωτερικές τους υποθέσεις; Και μπορεί να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στην απαγόρευση χρήσης βίας, είτε μέσω του τερματισμού της βίας στην Ουκρανία είτε με την αποτροπή νέων πολέμων αλλού; Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα θα διαμορφώσουν την πορεία του διεθνούς δικαίου το 2026.
Ο Μαρκ Γουέλερ είναι διευθυντής του Προγράμματος Διεθνούς Δικαίου.
— Το USS Gravely αναχωρεί από το λιμάνι του Πορτ οφ Σπέιν στις 30 Οκτωβρίου 2025. Το αμερικανικό πολεμικό πλοίο έφτασε στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο στις 26 Οκτωβρίου για κοινές ασκήσεις κοντά στις ακτές της Βενεζουέλας. Φωτογραφία: Martin Bernetti / AFP μέσω Getty Images.
Λατινική Αμερική: Η Βενεζουέλα σε θέση άμυνας
Η Λατινική Αμερική εισέρχεται σε ακόμη μία ταραχώδη εκλογική χρονιά, η οποία είναι πιθανό να χαρακτηριστεί από τη μεταβλητότητα και την πολιτική πόλωση που σημάδεψαν το τέλος του 2025. Στη Χιλή, ο ακροδεξιός Χοσέ Αντόνιο Καστ νίκησε τον κομμουνιστή αντίπαλό του στις προεδρικές εκλογές του Δεκεμβρίου, οδηγώντας τη χώρα στη πιο συντηρητική κυβέρνηση από το τέλος της δικτατορίας το 1990.
Στο Περού, περισσότεροι από 30 υποψήφιοι έχουν δηλώσει συμμετοχή στις προεδρικές εκλογές του Απριλίου. Το αν αυτές θα καταφέρουν να σταθεροποιήσουν την περουβιανή πολιτική σκηνή —η οποία τα τελευταία εννέα χρόνια έχει δει οκτώ προέδρους να απομακρύνονται μέσω καθαίρεσης ή υπό την απειλή της— παραμένει ανοιχτό ερώτημα. Τον επόμενο μήνα, η Κολομβία θα διεξαγάγει προεδρικές εκλογές για να αντικαταστήσει τον αντιδημοφιλή αριστερό πρόεδρο Γκουστάβο Πέτρο, ο οποίος συνταγματικά δεν μπορεί να διεκδικήσει δεύτερη θητεία.
Αν ο Τραμπ υλοποιήσει τις απειλές του για απομάκρυνση του προέδρου της Βενεζουέλας, οι συνέπειες για την περιφερειακή ασφάλεια θα είναι σεισμικές.
— Κρις Σαμπατίνι, ανώτερος ερευνητής για τη Λατινική Αμερική
Στη Βραζιλία, οι γενικές εκλογές του Οκτωβρίου θα δουν τον πρόεδρο Λουίζ Ινάσιου Λούλα ντα Σίλβα να διεκδικεί τέταρτη θητεία. Ο δεξιός λαϊκιστής προκάτοχός του, Ζαΐρ Μπολσονάρου, έχει αποκλειστεί από την υποψηφιότητα, αφού καταδικάστηκε τον Νοέμβριο σε περισσότερα από 27 χρόνια φυλάκισης για συνωμοσία με στόχο στρατιωτικό πραξικόπημα. Ωστόσο, η νίκη του Λούλα δεν είναι σε καμία περίπτωση δεδομένη, ιδίως αν οι «μπολσοναριστές» καταφέρουν να συσπειρωθούν γύρω από έναν κοινό υποψήφιο.
Το επόμενο έτος θα καθορίσει επίσης την πορεία των επιθετικών οικονομικών μεταρρυθμίσεων του προέδρου της Αργεντινής, Χαβιέρ Μιλέι, μετά τη σύναψη συμφωνίας «οικονομικής σταθεροποίησης» με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, στα τέλη του 2025. Στο Μεξικό, το αμφιλεγόμενο πρόγραμμα της προέδρου Κλαούντια Σέινμπαουμ για την εκλογή όλων των ομοσπονδιακών δικαστών θα βρεθεί στο επίκεντρο της κρίσης: τον Ιούνιο θα συμπληρωθεί ένας χρόνος από την εκλογή τους.
Σοβαρές προκλήσεις ασφάλειας εξακολουθούν να ταλανίζουν την περιοχή, από την επιδεινούμενη ανθρωπιστική κρίση στην Αϊτή έως τον αγώνα του προέδρου του Ισημερινού, Άλβαρο Νομπόα, να περιορίσει τη βία των συμμοριών. Το πιο καθοριστικό ζήτημα ασφάλειας, ωστόσο, είναι η χρήση θανατηφόρας στρατιωτικής ισχύος από την κυβέρνηση Τραμπ εναντίον φερόμενων ως διακινητών ναρκωτικών από τη Βενεζουέλα. Αν η κυβέρνηση προχωρήσει στην υλοποίηση των απειλών για απομάκρυνση του προέδύδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, οι επιπτώσεις στην περιφερειακή ασφάλεια θα είναι καταλυτικές.
Ο Κρίστοφερ Σαμπατίνι είναι ανώτερος ερευνητής για τη Λατινική Αμερική.
Ευρώπη: Μπορεί να αντέξει το πολιτικό κέντρο;
Η Ουκρανία θα παραμείνει το βασικό ρήγμα της Ευρώπης το 2026. Η στήριξη προς το Κίεβο θα δοκιμαστεί από την πολιτική κόπωση στις πρωτεύουσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την αυξανόμενη αβεβαιότητα γύρω από τις δεσμεύσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και τη δημοσιονομική πίεση που συνεπάγεται η παρατεταμένη στρατιωτική και οικονομική βοήθεια.
Ωστόσο, και άλλες εντάσεις θα επιμείνουν. Πρώτον, η άνοδος του λαϊκισμού απειλεί να διαβρώσει το πολιτικό κέντρο σε μεγάλες ευρωπαϊκές δημοκρατίες και να φρενάρει την πολιτική ενοποίηση της ΕΕ. Η εκλογική δυναμική της άκρας δεξιάς θα δοκιμαστεί όταν η Δανία, η Ουγγαρία, η Σλοβενία και η Σουηδία διεξαγάγουν βουλευτικές εκλογές το 2026.
Πώς θα μπορούσαν οι ρωσικές εκστρατείες επιρροής να εκμεταλλευτούν τον δισταγμό της Βουλγαρίας για την ένταξή της στην ευρωζώνη τον Ιανουάριο και τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου;
— Γκρεγκουάρ Ρους, διευθυντής των Προγραμμάτων Ευρώπης και Ρωσίας & Ευρασίας
Η Βουλγαρία θα αποτελέσει επίσης πηγή ανησυχίας. Πώς θα μπορούσαν οι ρωσικές επιχειρήσεις επιρροής να αξιοποιήσουν την αμφιθυμία γύρω από την ένταξη στην ευρωζώνη τον Ιανουάριο και τις προεδρικές εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για τον Νοέμβριο; Δεύτερον, η αντίθεση στην ενεργειακή μετάβαση αναμένεται να ενταθεί, καθώς οι ψηφοφόροι αισθάνονται το βάρος του αυξανόμενου ενεργειακού κόστους και οι ενεργοβόρες βιομηχανίες δυσκολεύονται να μειώσουν τις εκπομπές τους παραμένοντας ανταγωνιστικές.
Τον Ιανουάριο τίθεται σε ισχύ το εργαλείο τιμολόγησης άνθρακα της ΕΕ για τα προϊόντα που εισέρχονται στην ενιαία αγορά, ωστόσο πολιτικές πιέσεις σε εθνικό επίπεδο ενδέχεται να οδηγήσουν σε σημαντικές εξαιρέσεις για κρίσιμους κλάδους και εμπορικούς εταίρους.
Η σχέση της Ευρώπης με την Κίνα εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο. Από τη μία πλευρά, η Ευρώπη οφείλει να διατηρήσει εμπορικούς δεσμούς με τον μεγαλύτερο παγκόσμιο παραγωγό ηλιακής ενέργειας και άλλου εξοπλισμού χαμηλών εκπομπών άνθρακα· από την άλλη, πρέπει να ενισχύσει τους ελέγχους ασφάλειας και τεχνολογίας. Αυτή η λεπτή ισορροπία δεν θα γίνει ευκολότερη το 2026.
Η σύνοδος της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας τον Μάιο, που θα πραγματοποιηθεί στο Γερεβάν της Αρμενίας, θα αποτελέσει σημαντικό σημείο αναφοράς. Καθώς ηγέτες και αρχηγοί κρατών θα συγκεντρωθούν, η ικανότητα της Ευρώπης να διαφοροποιήσει τις στρατηγικές της συμμαχίες και να αναγνωρίσει τον ρόλο της Δυτικής και Κεντρικής Ασίας στην ενίσχυση της περιφερειακής ασφάλειας θα τεθεί σε δοκιμασία.
Ο Γκρεγκουάρ Ρους είναι διευθυντής των Προγραμμάτων Ευρώπης και Ρωσίας & Ευρασίας.
Η Ουκρανία πήρε τελικά τα χρήματά της ύστερα από μια 16ωρη συνεδρίαση των ηγετών της ΕΕ, όμως δεν βγήκαν όλοι νικητές.
Δεκέμβριος 19, 2025, 12:15 μ.μ. CET
Του Gerardo Fortuna
ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ — Η Ευρώπη είναι συνηθισμένη στις ανατροπές της τελευταίας στιγμής στις συνόδους κορυφής, όμως αυτή τη φορά ο πήχης ανέβηκε αισθητά.
Ύστερα από έναν μαραθώνιο διαβουλεύσεων, οι ηγέτες συμφώνησαν σε ένα σχέδιο χρηματοδότησης της Ουκρανίας μέσω κοινού δανεισμού της ΕΕ, αν και τρεις χώρες αρνήθηκαν να το υπογράψουν. Δεν ήταν αυτό το σχέδιο που προωθούσαν οι περισσότερες χώρες της Ένωσης, οι οποίες ήθελαν να αξιοποιηθούν τα παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία για την ενίσχυση της πολεμικής προσπάθειας του Κιέβου.
Δείτε ποιοι κέρδισαν και ποιοι έχασαν σε αυτή την κρίσιμη για την Ευρώπη σύνοδο.
Νικητές
Bart De Wever
Ο Βέλγος πρωθυπουργός παρέδωσε ένα πραγματικό μάθημα ψύχραιμης αντίστασης απέναντι στη χρήση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων, ένα σχέδιο στο οποίο αντιτασσόταν από την πρώτη στιγμή. Για το μεγαλύτερο μέρος της διαδικασίας ήταν ο μοναδικός που κρατούσε τη γραμμή άρνησης, έως ότου η Ιταλία και ορισμένοι άλλοι εξέφρασαν αμφιβολίες αργά μέσα στην ημέρα.
Η βασική του τακτική; Ύστερα από εβδομάδες αντίστασης στη χρήση των παγωμένων περιουσιακών στοιχείων —τα οποία, όπως υποστήριζε, θα εξέθεταν μαζικά τη χώρα του σε πιθανή ρωσική αντεκδίκηση— η ομάδα του De Wever προσήλθε πρόθυμη να διαπραγματευτεί όλη την ημέρα με αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μόνο και μόνο για να καταθέσει τελικά ένα αίτημα για «απεριόριστη» στήριξη από τα υπόλοιπα κράτη-μέλη.
Αυτό αποδείχθηκε αδύνατο να γίνει αποδεκτό και κατέστησε τη «Λύση Β» —τον κοινό δανεισμό— τη μοναδική επιλογή (μια λύση που λίγοι επιθυμούσαν, αλλά οι περισσότεροι μπορούσαν να ανεχθούν).
Giorgia Meloni
Η πραγματική ρυθμίστρια της συνόδου, η Ιταλίδα πρωθυπουργός καθόρισε τον ρυθμό στις συζητήσεις για τη συμφωνία εμπορίου ΕΕ–Mercosur και χρονομέτρησε άψογα την παρέμβασή της στο ζήτημα της χρηματοδότησης της Ουκρανίας.
Ύστερα από εβδομάδες παραμονής στο παρασκήνιο —με το Βέλγιο να δίνει τη μάχη κατά της χρήσης των παγωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων— η Meloni άφησε τους υπόλοιπους να εξαντλήσουν τις επιλογές τους πριν παρέμβει με μια ήπια ώθηση αργά το βράδυ, όταν το σχέδιο των δανείων αποζημίωσης είχε ήδη καταρρεύσει.
Διπλωμάτες της ΕΕ δήλωσαν στο POLITICO ότι η Meloni δεν πήρε καν τον λόγο στο πρώτο μέρος της συνόδου, ωστόσο ήταν εκείνη που «έκλεισε» τη συμφωνία.
António Costa
Αν η επίτευξη συμφωνίας ήταν δύσκολη, η επίτευξή της μέσα σε μία μόνο ημέρα έμοιαζε σχεδόν αδιανόητη.
Κι όμως, αυτός ήταν εξαρχής ο στόχος του Costa: να περιοριστούν οι σύνοδοι κορυφής της ΕΕ σε μία ημέρα. Ενώ οι περισσότεροι ηγέτες θεωρούσαν δεδομένη μια δεύτερη ημέρα —ή ακόμη και τη συνέχιση μέσα στο Σαββατοκύριακο— ο Costa κατάφερε να ολοκληρώσει τη διαδικασία.
Δεν δεσμεύτηκε πλήρως σε καμία από τις επιλογές (σε αντίθεση με την ομόλογό του στο Berlaymont), κράτησε αποστάσεις από τις συγκρούσεις και παρ’ όλα αυτά εξασφάλισε συμφωνία.
Όλοι όσοι εμπλέκονται στον πόλεμο
Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται —αφού ο πόλεμος, και ειδικά αυτός, δεν παράγει πραγματικούς νικητές— κάθε βασικός δρών στον πόλεμο της Ουκρανίας αποχώρησε με κάποιο όφελος.
Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι πήρε τα χρήματα που χρειαζόταν, κάτι που ήταν και το σημαντικότερο. Η Ευρώπη τήρησε την υπόσχεσή της να στηρίξει την Ουκρανία. Τα παγωμένα περιουσιακά στοιχεία του Βλαντίμιρ Πούτιν δεν θα χρησιμοποιηθούν εναντίον του. Και ο Ντόναλντ Τραμπ διατηρεί ακόμη την επιλογή να τα αξιοποιήσει ως διαπραγματευτικό μοχλό σε μια μελλοντική ειρηνευτική συμφωνία.
Ηττημένοι
Friedrich Merz
Δύσκολα μπορεί κανείς να θυμηθεί μια πιο αποτυχημένη σύνοδο κορυφής της ΕΕ για Γερμανό καγκελάριο.
Μέσα σε λίγες ώρες, ο Merz υπέστη δύο σοβαρές ήττες: την αναβολή της συμφωνίας με τη Mercosur και, κυρίως, το ναυάγιο του σχεδίου για τη χρήση των παγωμένων περιουσιακών στοιχείων, το οποίο είχε προωθήσει με ιδιαίτερη επιθετικότητα.
Για εβδομάδες, η Γερμανία και οι σκανδιναβικές της σύμμαχοι επέμεναν ότι τα παγωμένα περιουσιακά στοιχεία ήταν η μόνη ρεαλιστική λύση, υποστηρίζοντας ότι ο κοινός δανεισμός ήταν αδύνατος λόγω της απαίτησης ομοφωνίας και του βέτο της Ουγγαρίας.
Το αποτέλεσμα απέδειξε το αντίθετο: κοινός δανεισμός και τρεις χώρες να εξαιρούνται. Μια ακόμη υπενθύμιση ότι στις Βρυξέλλες το «αδύνατο» συχνά σημαίνει απλώς πως δεν υπάρχει ακόμη η αναγκαία πολιτική βούληση.
Ο Merz ρίσκαρε προσωπικά, ταξιδεύοντας στις Βρυξέλλες για να βοηθήσει την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν να ασκήσει πίεση στον De Wever, ενώ έγραψε και σειρά άρθρων γνώμης για το πόσο θετικό θα ήταν να χρησιμοποιηθούν τα παγωμένα περιουσιακά στοιχεία. Το γεγονός ότι τα δάνεια αποζημιώσεων δεν έχουν επισήμως αποκλειστεί —και ότι οι τεχνικές εργασίες θα συνεχιστούν— αποτελεί ελάχιστη παρηγοριά.
Ursula von der Leyen
Η πρόεδρος της Επιτροπής βρέθηκε στο ίδιο «ναυάγιο» με τον Merz, στην προσπάθεια να κρατηθεί ο κοινός δανεισμός εκτός τραπεζιού, παρότι η ίδια της η ομάδα είχε προετοιμάσει εναλλακτικές επιλογές.
Άνοιξε τελικά την πόρτα στον κοινό δανεισμό σε ομιλία της στο Στρασβούργο την Τετάρτη — αλλά ήταν πλέον πολύ αργά για να διεκδικήσει τα εύσημα της συμφωνίας που τελικά επιτεύχθηκε. Μέχρι τότε, η δυναμική είχε ήδη αλλάξει και άλλοι καθόριζαν την έκβαση.
Mette Frederiksen (και οι Σκανδιναβοί)
Η πρωθυπουργός της Δανίας έμεινε σε μεγάλο βαθμό εκτός αυτού που παρουσιάστηκε ως μια γερμανικής καθοδήγησης αντιπαράθεση, όμως η Frederiksen —της οποίας η χώρα κατέχει την εκ περιτροπής προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ— και συνολικά το σκανδιναβικό μπλοκ στήριξαν σιωπηρά το αφήγημα της «μοναδικής εφικτής λύσης».
Αναδείχθηκε ξανά μια γνώριμη γραμμή ρήξης: οι «φειδωλοί» έναντι του κοινού δανεισμού, αυτή τη φορά μέσα από τη διαμάχη για το πώς θα χρησιμοποιηθούν τα παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία.
Στο τέλος, ένα στρατόπεδο επικράτησε καθαρά. Οι ηγέτες συμφώνησαν να κινηθούν προς τον κοινό δανεισμό για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της Ουκρανίας για τα επόμενα δύο χρόνια, παραμερίζοντας εναλλακτικά σχήματα που κυριαρχούσαν στη συζήτηση επί εβδομάδες.
Ουγγαρία, Σλοβακία και Τσεχία
Η τριάδα εξασφάλισε μια βραχυπρόθεσμη —και κυρίως οικονομική— νίκη, αποφεύγοντας άμεσες υποχρεώσεις για αποστολή χρημάτων στην Ουκρανία.
Ωστόσο, αυτή η «νίκη» μπορεί να αποδειχθεί δαπανηρή. Τα χρήματα θα εκταμιευθούν ούτως ή άλλως — και μια τέτοια κίνηση τους φέρνει πιο κοντά στο καθεστώς των «παριών» στο εσωτερικό της ΕΕ. Θα υπάρξουν συνέπειες από τους υπόλοιπους εταίρους; Ο χρόνος θα δείξει.
iefimerida.gr
19/12/2025 13:21
Με ένταση ξεκίνησε η συνεδρίαση της Βουλής για το νομοσχέδιο του υπουργείου Εθνικής Άμυνας «Χάρτης μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή», λόγω της απουσίας του Νίκου Δένδια από τη συζήτηση.
Η ένταση ξεκίνησε με επεισόδιο ανάμεσα στον πρόεδρο της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων Δημήτρη Καιρίδη και στον υφυπουργό Εθνικής Άμυνας Αθανάσιο Δαβάκη, λίγο πριν την έναρξη της συνεδρίασης.
Αιτία η απουσία του υπουργού Νίκου Δένδια από τη συζήτηση, παρότι σήμερα είναι η ακρόαση των φορέων. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Καιρίδης ζήτησε εξηγήσεις από τον υφυπουργό γιατί απουσιάζει ο υπουργός, άποψη με την οποία συντάχθηκε σύσσωμη η αντιπολίτευση.
Οι διάλογοι Καιρίδη-Δαβάκη και η παρέμβαση Μάντζου
Με την έναρξη της συζήτησης οι Δημήτρης Μάντζος (ΠΑΣΟΚ), Χρήστος Γιαννούλης (ΣΥΡΙΖΑ), Νίκος Παπαναστάσης (ΚΚΕ) και Σία Αναγνωστοπούλου (Νέα Αριστερά) διαμαρτυρήθηκαν για την απουσία του κ. Δένδια από την συζήτηση του κρίσιμου νομοσχεδίου, υποστηρίζοντας πως με την στάση του προσβάλλει τους εκπροσώπους των φορέων.
«Μιλάμε για ένα νομοσχέδιο 301 άρθρων. Είναι απαράδεκτο που δεν ήρθε. Πού είναι ο Δένδιας; Προσβάλλει την Επιτροπή και τη Βουλή με την απουσία του!» φέρεται να ανέφερε, σε έντονο ύφος, ο πρόεδρος της Επιτροπής, Δημήτρης Καιρίδης.
«Σε ανακαλώ στην τάξη! Πώς κάνεις έτσι; Είσαι απαράδεκτος! Έχει ξανασυμβεί πολλές φορές αυτό, είμαι υφυπουργός και είμαι εδώ. Δεν καταλαβαίνω το ύφος και την προκατάληψη» απάντησε, σε εξίσου οξείς τόνους, ο Αθανάσιος Δαβάκης.
Η αποστροφή αυτή του κ. Δαβάκη προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Δημήτρη Μάντζου, ο οποίος σημείωσε: «Δεν μπορείτε, κύριε υφυπουργέ, να ανακαλείτε στην τάξη τον πρόεδρο της κοινοβουλευτικής επιτροπής μέσα στη Βουλή. Δεν είστε στο Πεντάγωνο». «Μην υποβαθμίζετε το Πεντάγωνο» απάντησε ο κ. Δαβάκης, με τον κύριο Μάντζο να αναφέρει: «Εσείς το υποβαθμίζετε. Με τη νομοθεσία που προτείνετε».
Στη συνέχεια ο υφυπουργός, απευθυνόμενος προς τον Δημήτρη Καιρίδη, έκανε λόγο για «προκατάληψη απέναντί του από τον πρόεδρο της Επιτροπής», ενώ προς τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ απάντησε ότι «το Πεντάγωνο είναι διοικητική μηχανή την οποία ζηλεύουν πολλές διοικητικές μηχανές».
«Γνωρίζω το βαρύ του πρόγραμμα, αλλά καλό θα ήταν να ήταν εδώ»
Τα πνεύματα ηρέμησαν μετά την παρέμβαση του Δημήτρη Καιρίδη, που σε ηπιότερους τόνους τόνισε προς τον κ. Δαβάκη: «Είναι προφανές ότι δεν είναι τίποτα αντικανονικό ή ενάντια στον Κανονισμό της Βουλής να εκπροσωπείται από τον υφυπουργό, είναι σύνηθες και το κάνει με επάρκεια. Ωστόσο, είναι εξίσου προφανές, λόγω της πολυπλοκότητας του νομοσχεδίου, να έχει γίνει εκτενέστερη συζήτηση. Καλό είναι να είναι και ο υπουργός, να ακούσει τους φορείς. Γνωρίζω το βαρύ του πρόγραμμα, αλλά καλό θα ήταν να ήταν εδώ. Είμαι βέβαιος ότι θα είναι στη Β΄ ανάγνωση και στην Ολομέλεια».
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΑΒΑΚΗΣ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΘΝ. ΑΜΥΝΑΣ: Κύριε πρόεδρε όλο αυτό ξεκίνησε από την είσοδο σας στην επιτροπή με εμφανή τα σημάδια μίας προκατάληψης στην διαδικασία και με ύφος με ρωτήσατε πού είναι ο υπουργός. […] Λυπούμαι για την θρυαλλίδα που δημιουργήθηκε με την στάση σας μπαίνοντας στη Βουλή. Σαν να μην το έχετε ξαναδεί. Λυπούμαι κ. Πρόεδρε. Είναι όλο το υπουργείο Άμυνας εδώ. Θέλω να εκφράσω την λύπη μου προς τον κ. Μάντζο που είπε ότι “εδώ δεν είναι πεντάγωνο”. Τι γίνεται στο Πεντάγωνο δηλαδή; Είναι μια διοικητική μηχανή που πολλοί θα ζήλευαν. Είναι υπόδειγμα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΝΤΖΟΣ ΠΑΣΟΚ: η αναφορά είναι για το δικό σας ύφος (προς Α. Δαβάκη), με το οποίο επικρίνατε και επαναφέρατε στην τάξη τον Πρόεδρο της Επιτροπής. Δεν μπορεί η κυβέρνηση να ανακαλεί στην τάξη τη Βουλή. Είναι αντισυνταγματικό.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΑΒΑΚΗΣ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΘΝ. ΑΜΥΝΑΣ: Οι υφυπουργοί δεν έχουν νομοθετική πρωτοβουλία. Για αυτό δεν υπογράφω. Συνεπικουρώ στα καθήκοντά του τον κ. Υπουργό.
ΔΗΜ. ΚΑΙΡΙΔΗΣ – ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ: Δεν υπάρχει τίποτα αντικανονικό. Είναι εξίσου προφανές ότι λόγω της πολυπλοκότητας του ν/σ έχει γίνει εκτενής συζήτηση για να γίνουν όλα όπως πρέπει. Όλοι θα συμφωνήσουμε ότι καλό θα ήταν να είναι και ο υπουργός γνωρίζω το πολύ βαρύ του πρόγραμμα και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Είμαι βέβαιος ότι θα είναι στην δεύτερη ανάγνωση και στην Ολομέλεια μετά τα Χριστούγεννα.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Δένδιας, που εχθές βρισκόταν στην Λοριάν της Γαλλίας για την παραλαβή της πρώτης φρεγάτας, την ώρα της συνεδρίασης βρισκόταν εν πτήση προς το Βελιγράδι κατόπιν πρόσκλησης της Σερβικής κυβέρνησης.
Τις επιπτώσεις του ευρωπαϊκού Πολυετούς Δημοσιονομικού Προϋπολογισμού 2028-2034 για την Ελλάδα παρουσίασαν χθες σε εκδήλωση στα γραφεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα ο ευρωβουλευτής και μέλος της επιτροπής Προϋπολογισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Νικόλας Φαραντούρης, ο πρώην Υπουργός Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης, ο Αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Πειραιώς Σπύρος Ρουκανάς και ο Γενικός Διευθυντής του Ινστιτούτου ΕΝΑ Παναγιώτης Κορκολής.
Στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη, παρουσιάστηκε αναλυτική μελέτη του Ινστιτούτου ΕΝΑ για τις επιπτώσεις των προτάσεων της Κομισιόν στην Ελλάδα ανά τομέα.
https://x.com/i/status/2001956220479983973
«Είναι ώρα στη χώρα μας να γίνει μια σοβαρή συζήτηση για το δημοσιονομικό πλαίσιο που θα κινηθούμε την επόμενη 10ετία» τόνισαν οι ομιλητές.
Ο ευρωβουλευτής Νικόλας Φαραντούρης σημείωσε ότι οι προτάσεις της Κομισιόν συνεπάγονται περί τα €10 δισ. περικοπές για την Ελλάδα και τόνισε την ανάγκη για μια ευρεία, υπερκομματική και ουσιαστική συζήτηση και μια εθνική στρατηγική αντίδρασης τόσο για τις προτεινόμενες περικοπές όσο και για την ανακατανομή κονδυλίων σε κρίσιμους τομείς όπως ο αγροτικός τομέας.
Ο Παναγιώτης Κορκολής, Γενικός Διευθυντής Ινστιτούτου Εναλλακτικών Πολιτικών, παρουσιάζοντας το νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο τόνισε την ανάγκη για αξιοποίηση των νέων χρηματοδοτικών εργαλείων, ενώ ο Φίλιππος Σαχινίδης εξέφρασε ανησυχία για την έκταση του νέου προϋπολογισμού, τις περικοπές στην περιφερειακή συνοχή και την ικανότητά του να ανταποκριθεί στις σημερινές προκλήσεις της χώρας.Τόνισε επίσης την ανάγκη για ενημέρωση της αντιπολίτευσης σχετικά με τις διαπραγματευτικές θέσεις της κυβέρνησης και για συντονισμό δράσεων.
Ο Σπύρος Ρουκανάς, Καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής Οικονομίας και Αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Πειραιώς τόνισε ότι η πρόταση της ΕΕ δεν εστιάζει στις εξωτερικές προκλήσεις (εμπόριο, ανάδυση νέων οικονομικών δυνάμεων, δημογραφία, ενέργεια, μετανάστευση, τεχνητή νοημοσύνη) και ζήτησε πρωτοβουλίες που θα δημιουργούν προοπτικές κοινωνικής συνοχής σε θέσεις εργασίας χαμηλής και μέσης εξειδίκευσης, αναπτυξιακή βοήθεια ως εργαλείο αντιμετώπισης των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής και της μετανάστευσης.
Συνολικά, οι ομιλητές τόνισαν την ανάγκη για ουσιαστική και υπερκομματική συζήτηση στην Ελλάδα σχετικά με τις προτεραιότητες και τις διαπραγματευτικές θέσεις της χώρας, ώστε να διασφαλιστεί η μέγιστη δυνατή αξιοποίηση των πόρων για την αντιμετώπιση των περιφερειακών ανισοτήτων και την αναδιάρθρωση του παραγωγικού μοντέλου.
Στην εκδήλωση συμμετείχαν και παρενέβησαν στη συζήτηση ο πρώην υπουργός Οικονομικών και πρώην Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης, ο δημοσιογραφος Αντώνης Παπαγιαννίδης, ο εργατολόγος Διονύσης Τεμπονέρας κ.α.
-#Constantinople: Μεσα απο Τουρκικες πηγες για το τι πραγματικα συνεβη στο Ανατολικο ζητημα …
Ο αείμνηστος Καραμπεκίρ μου είπε κάποτε ότι ο Μουσταφά Κεμάλ είχε εισέλθει στον Εθνικό Αγώνα κάνοντας συμφωνία με τους Βρετανούς και ότι οι Βρετανοί είχαν συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορούσαν να δημιουργήσουν καλύτερο μέτωπο αντίστασης εναντίον των Ρώσων από την Τουρκία.
Από την έκθεση του Υποστράτηγου των ΗΠΑ Τζέιμς Χάρμπορντ,16 Οκτωβρίου 1919 : Σύμφωνα με τον Μουσταφά Κεμάλ, ο στόχος των εθνικιστών είναι η διατήρηση της εδαφικής ακεραιότητας της Αυτοκρατορίας υπό την καθοδήγηση ενός ενιαίου, ανιδιοτελούς κράτους, κατά προτίμηση της Αμερικής…Salahi R. Sonyel, Kaygılı Yıllar, 2012, s. 95.
Οι Τρεις Ενωτικοί Πασάδες που Δραπέτευσαν (Νοέμβριος 1918): Οι Ταλάτ, Τζεμάλ και Ενβέρ Πασάς, οι τρεις ηγέτες της Επιτροπής Ένωσης και Προόδου, οι οποίοι κατηγορήθηκαν ότι έσυραν την Τουρκία στον Παγκόσμιο Πόλεμο, μαζί με τους στενότερους συνεργάτες τους, δραπέτευσαν από την Κωνσταντινούπολη με μεγάλη μυστικότητα με το γερμανικό υποβρύχιο “U67”.
Salahi R. Sonyel, Kaygılı Yıllar, 2012, s. 21
Μετά τη Συνθήκη της Μόσχας της 18ης Μαρτίου 1921, ο στρατάρχης Βοροσίλοφ τοποθετήθηκε στην Τουρκία κατόπιν εντολής του Λένιν για να παρέχει τακτική και στρατηγική υποστήριξη στον τουρκικό στρατό.
(Şebnem Oğuz-Uzuner, Η Περίοδος του Εθνικού Αγώνα (1918-1922) στον Αμερικανικό Τύπο [Διδακτορική Διατριβή], 2021, σελ. 217.)
Στις 26 Δεκεμβρίου 1920, άνοιξε στην Κωνσταντινούπολη ένα μυστικό τηλεγραφικό κέντρο, κάτω από το Μεγάλο Ταχυδρομείο, το οποίο βρισκόταν υπό βρετανικό έλεγχο, για τη διαχείριση της επικοινωνίας και την αποκατάσταση επαφών με την Άγκυρα και την Ανατολία. ( Zeki Sarıhan, Kurtuluş Savaşı Günlüğü, 1995, τόμος 3, σελ. 341).
Η αγάπη της εβραϊκής οικογένειας Καμχί για τον Μουσταφά Κεμάλ: Ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, ο ιδρυτής της Τουρκικής Δημοκρατίας, ήταν πολύ σημαντικός για εμάς, όπως ήταν και για όλους τους πολίτες. Είχε χτίσει ένα ολοκαίνουργιο κράτος από τις στάχτες μιας αυτοκρατορίας που κατέρρεε και είχε αυτό το νέο κράτος αναγνωρισμένο από ολόκληρο τον κόσμο. Στη συνέχεια, πραγματοποίησε μια σειρά από επαναστάσεις για να εκσυγχρονίσει την Τουρκία και τον τουρκικό λαό, φέρνοντάς τους στο επίπεδο των πολιτισμένων εθνών. Λόγω όλων αυτών, ο Ατατούρκ ήταν ένας πολύ σημαντικός πολιτικός για εμάς. Ο πατέρας και οι θείοι μου μιλούσαν συνεχώς γι’ αυτόν και υποστήριζαν ολόψυχα τις επαναστάσεις που πραγματοποίησε. ( Jak Kamhi, What I Saw, What I Experienced, 2013, σελ. 54-55).
-#Syria-AANES: Οι κυβερνητικές HTS δυνάμεις της Δαμασκού βομβάρδισαν την πόλη Ντέιρ Χαφίρ με drones. 2 εργάτες τραυματίστηκαν στην επίθεση,επισης μετα χτυπησαν ασθενοφορο τραυματιζοντας 2 μαχητες SDF.
Οι τρομοκράτες του HTS-SNA βομβαρδίσαν τα χωριά Χατζ Χουσεΐν και Σεΐχ Μαχσί, καθώς και τον λόφο Syriatel κοντά στο φράγμα Tishreen, χρησιμοποιώντας πυροβολικό και βαρέα όπλα,το SDF απαντησε και κατελαβε τεθωρακισμένα οχήματα που ανήκαν σε SNA-HTS τρομοκράτες που υποστηρίζονται από την Τουρκία στο μέτωπο του φράγματος Tishreen. Τα τεθωρακισμένα οχήματα αναγνωρίστηκαν ως “Cadillac Gage Commando”, τα οποία προμήθευσε η Τουρκία.
Οι Ειδικές Δυνάμεις (HAT), σε συνεργασία με τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις και τις δυνάμεις Asayish, πραγματοποίησαν επιχείρηση ασφαλείας εναντίον πυρήνων του ISIS, με αποτέλεσμα τη σύλληψη 21 κρατουμένων. Κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων έρευνας και εκκαθάρισης κατασχέθηκαν επίσης τα ακόλουθα αντικείμενα: 25 τυφέκια Kalashnikov με 61 γεμιστήρες, 5 γερμανικά τυφέκια Berno, 20 πιστόλια, ένα κουτί με πυρομαχικά, 100 φυσίγγια τυφεκίου PK, 400 φυσίγγια τυφεκίου, ένας εκρηκτικός μηχανισμός TNT.
Οι TOL (SDF) εξάρθρωσαν μια ομάδα τρομοκρατών του ISIS στην δυτική επαρχία της Ντέιρ εζ-Ζορ. Η τρομοκρατική ομάδα προετοιμαζόταν να πραγματοποιήσει επιθέσεις με στόχο τις στρατιωτικές και ασφαλείς δυνάμεις των SDF, εκτός από πολιτικές και υπηρεσιακές εγκαταστάσεις.
Νέες υλικοτεχνικές και στρατιωτικές ενισχύσεις για τις δυνάμεις του Διεθνούς Συνασπισμού υπό την ηγεσία των ΗΠΑ εισήλθαν σε περιοχές της βόρειας και ανατολικής Συρίας. Οι ενισχύσεις περιλάμβαναν άρματα μάχης, τεθωρακισμένα οχήματα και βαρύ εξοπλισμό.
Οι SDFπραγματοποίησαν στρατιωτική εκπαίδευση με FPV Drones και πυροβόλα όπλα.Οι SDF χρησιμοποιούν FPV Kamikaze Drones που φέρουν κεφαλές PG – 7L HEAT , εκτός από χειροποίητα τουφέκια ελεύθερου σκοπευτή κατά υλικού « Zagros-B2 » και « Şervan » — με αξιοσημείωτο σιγαστήρα που κατασκευάζουν μόνοι τους.
Ντέιρ εζ-Ζορ: Ένοπλα μέλη του ISIS στόχευσαν με ρουκέτες ένα στρατιωτικό φυλάκιο των SDF κοντά στο σταθμό νερού του πετρελαιοπηγείου Αλ-Ομάρ στην πόλη Ζιμπάν ανατολικά της Ντέιρ εζ-Ζορ.
Μοχάμεντ Άλι, Συμπρόεδρος του Δημοκρατικού Συριακού Συμβουλίου: -Οι ΗΠΑ, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο συμφωνούν σε μια αποκεντρωμένη λύση για τη Συρία. Ο Jolani(Σάρα )είναι επίσης ευέλικτος σε αυτό το ζήτημα. -Είναι πιθανό να ληφθούν μέτρα πριν από την Πρωτοχρονιά.
Οι #YPJ δυναμώνουν με τη συμμετοχή Αράβων γυναικών. Αμίρα Μουχάμαντ, η Αραβας διοικητής των YPJ:
Οι μαχήτριές μας δυναμώνουν κάθε μέρα.
Όλες οι οικογένειες πρέπει να στηρίξουν τον αγώνα των παιδιών τους.
Η νέα χρονιά θα είναι μια ευαίσθητη χρονιά.
-#Syria: Aφού οι δυνάμεις του Διεθνούς Συνασπισμού με επικεφαλής τις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποίησαν περιπολία στην Παλμύρα, ακριβώς τη στιγμή που επρόκειτο να πραγματοποιήσουν μια συνάντηση υψηλού επιπέδου, ο Σουφιάν Μουχάμαντ Κασίμ, με την κωδική ονομασία Αμπού Τζαμπίρ Αλ Σάμι – ένα κατάλοιπο της Αλ Κάιντα/ISIS που ήταν από καιρό μέλος της HTS – αυτοπυροδοτήθηκε, προκαλώντας τον θάνατο 2 Αμερικανών στρατιωτών και τον τραυματισμό 3 άλλων.
6 τρομοκράτες της HTS εξουδετερώθηκαν ως αποτέλεσμα ένοπλης επίθεσης στην περιοχή Maaret al-Numan, στη νότια ύπαιθρο του Idlib.
-#Hellas: Οι Αγροτες συνεχιζουν τον δικαιο αγωνα τους με την συντριπτικη συμπαρασταση του ελληνικου λαου, με πολυ λογικα αιτηματα οπως αφορολογητο πετρελαιο,( που τωρα το δεχεται η κυβερνηση)κοστος παραγωγης, σταματημα των απαραδεκτων διωξεων κλπ. Η Κυβερνηση πρεπει να δεχθει τα δικαι αιτηματα τους χωρις ενδιασμους και πονηριες.
Η φρεγάτα #FDI “Κίμων” καθ’ οδόν για την επίσημη τελετή ύψωσης της ελληνικής σημαίας.
Η ΥΠΕΞ της Αλβανίας θέτει θέμα άρσης εμπολέμου στην συνάντηση με Γεραπετρίτη..,Aρση χωρις αναγνωριση του Πρωτοκολου της Κερκυρας θα ειναι απαραδεκτο._
-#Lebanon: Η περιοχή Al-Mushrifah, που βρίσκεται στα λιβανο-συριακά σύνορα μεταξύ Hermel και Al-Qaa, έγινε μάρτυρας βίαιων συγκρούσεων μεταξύ του λιβανέζικου στρατού και των τρομοκρατών του HTS.
-#US-Israel-Syria: Ο Τραμπ εγκρίνει: Τα Υψίπεδα του Γκολάν είναι πλέον ισραηλινό έδαφος. «Υπέγραψα την αναγνώριση των Υψιπέδων του Γκολάν ως ισραηλινό έδαφος και δικαίωμα του Ισραήλ. Κανείς δεν περίμενε να συμβεί αυτό». ( Σας εχω πει δεν υπαρχει διθνες δικαιο..υπαρχει το δικαιο του ισχυρου,)
Ο ισραηλινός στρατός βομβάρδισε την περιοχή γύρω από το χωριό Τζάμλα στην περιοχή Ντεράα.
Καλο Χανουκα στους Ελληνες εβραιους που γιορταζουν.Καταδικαζουμε την επιθεση στο Σιδνει.
-#Κurdistan-Iraq:Οι κουρδοi οπαδοί της #Zakho SC κερδίζουν το βραβείο οπαδού της FIFA για το 2025, αφού πέταξαν χιλιάδες λούτρινα παιχνίδια στο γήπεδο και τα δώρισαν σε άρρωστα παιδιά, κερδίζοντας παγκόσμιο έπαινο για την ανθρωπιστική τους χειρονομία.
-#Alawite: Αλαουίτης απήχθη απο τρομοκρατες HTS στην ύπαιθρο της Βόρειας Λατάκειας Βόρεια Λατάκεια: Η επαφή με τον Basil Nasr Saqour, έναν 36χρονο Αλαουίτη, έχει χαθεί από το πρωί της Παρασκευής 12 Δεκεμβρίου, ενώ εργαζόταν στη γη του στο χωριό Jabal al-Noubeh, στην περιοχή Salnfeh της βόρειας ύπαιθρος της Λατάκειας.
Νεαρός Αλαουίτης σκοτώθηκε στο χωριό Μπέιτ Καρίν της δυτικής αγροτικής Χομς: Ο νεαρός Μαχμούντ Μοχάμεντ Σουλεϊμάν σκοτώθηκε. Η οικογένειά του αναγνώρισε τη σορό του στης 14 Δεκεμβρίου, στο νοσοκομείο Αλ-Ουαλίντ στην πόλη Χομς. Ο Μαχμούντ Σουλεϊμάν είχε απαχθεί στις 24 Αυγούστου από τρομοκρατικές πολιτοφυλακές του αλ-Τζολανί κοντά στη γέφυρα Ζάρα στην περιοχή Ταλκαλάκ της δυτικής αγροτικής Χομς.
Τζαμπλέ: Ένας νεαρός Αλαουίτης, ο 25χρονος Τζααφάρ Μοχάμεντ Μούσα, αγνοείται από την Κυριακή 7 Δεκεμβρίου, αφού έφυγε από το σπίτι του στο χωριό Άιν Σακάκ στην αγροτική Τζαμπλέ για να πάει στη δουλειά. Το πού βρίσκεται και η τύχη του παραμένουν άγνωστα.
Νεαρή Αλαουίτισσα και το παιδί της απήχθησαν στη Χομς. Χομς: Η Γιασμίν Αλ-Αμούρι απήχθη μαζί με τον 3χρονο γιο της, Ιλία Αλ-Χασάν, το βράδυ του Σαββάτου 13 Δεκεμβρίου, ενώ ταξίδευαν από το σπίτι των γονιών της κοντά στις Ολοκληρωμένες Κλινικές προς το σπίτι της απο τρομοκρατες της HTS.
Αλαουίτης άνδρας πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε στη Χομς από τις πολιτοφυλακές al-Jolani, γειτονιά Al-Worood | Χομς: Ένοπλοι που επέβαιναν σε μοτοσικλέτα και συνδέονται με τις πολιτοφυλακές al-Jolani, άνοιξαν πυρ από κοντινή απόσταση εναντίον του Mousa Ahmad Ismail, 55 ετών, μπροστά από το κατάστημα διανομής φυσικού αερίου του, σκοτώνοντάς τον ακαριαία.
Αλαουίτες πατέρας και γιος απήχθησαν από HTS της Γενικής Ασφάλειας στην ύπαιθρο της Χάμα Χωριό Al-Saboura | Ανατολική ύπαιθρος της Χάμα: Ο Γκιγιάθ Καννούτζ και ο γιος του Αχμάντ Καννούτζ απήχθησαν την Κυριακή 14 Δεκεμβρίου, ενώ εργάζονταν στο αγρόκτημά τους.
-#Druze:Βίαιες συγκρούσεις βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη μεταξύ της Εθνοφρουράς της Σουέιντα και της τρομοκρατικής συριακής κυβέρνησης (HTS) σε πολλαπλούς άξονες στην ύπαιθρο της Σουέιντα , αφότου η HTS στόχευσε ένα όχημα της Εθνοφρουράς, προκαλώντας τρεις ελαφρούς τραυματισμούς.
-#Rum:: Χιλιάδες Χριστιανοί στον Λίβανο διαδήλωσαν στους δρόμους για να γιορτάσουν τον Ιησού Χριστό κατά τη διάρκεια αυτής της χριστουγεννιάτικης περιόδου
Οι Χριστιανοί που ζουν στην επαρχία Ιντλίμπ της Συρίας κάνουν προετοιμασίες για τα Χριστούγεννα.
Ένα μέλος της HTS έκαψε ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο στη Χομς.
-#Israel-US: Ο Ισραηλινός δημοσιογράφος «Ata Farhat» αποκάλυψε τις λεπτομέρειες μεταξύ του Νετανιάχου και του απεσταλμένου των ΗΠΑ στη Συρία, Τομ Μπαράκ. Ο Τομ Μπαράκ φέρεται να είπε στον Νετανιάχου: «Η Αμερική δεν θέλει να χρησιμοποιήσει βία αυτή τη στιγμή, επειδή θέλει να προχωρήσει με το Αλ-Τζολάνι με σταθερά βήματα όπως έχει προγραμματιστεί. Υπάρχουν οικονομικά έργα και υπάρχουν πολιτικά και στρατιωτικά οφέλη που θέλει να επιτύχει πριν πέσει το Αλ-Τζολάνι. Η Αμερική θέλει να σταθεροποιήσει τη διακυβέρνηση, είτε με το Αλ-Τζολάνι είτε με κάποιον άλλο, στις επερχόμενες αλλαγές που αναμένεται να ξεκινήσουν στις αρχές του επόμενου έτους, 2026. Επομένως, το Ισραήλ πρέπει να παραμείνει ήρεμο. Υπάρχουν αμερικανικές κόκκινες γραμμές που δεν πρέπει να προσεγγιστούν τώρα, ώστε να μην χάσουμε τα πάντα μέσα στη Συρία». (Για αυτο ο Μπαρακ προσπαθησε να πει οτι την επιθεση στους Αμερικανους στρατιωτες την εκανε το ΙΣΙΣ..,φυσικα εγινε ρεζιλι..αφου το Καθεστως Τζολανι παραδεχθηκε οτι ηταν μελoς της ΗΤS.) :
-#Afghanistan: Το (#NRF) Εθνικό Μέτωπο Αντίστασης εξέδωσε δελτίο τύπου που αναφέρει ότι οι δυνάμεις του επιτέθηκαν σε θέσεις των Ταλιμπάν στην επαρχία Κουντούζ το βράδυ 10 Δεκεμβρίου. Σύμφωνα με το δελτίο τύπου, η επίθεση έλαβε χώρα κοντά σε σημείο ελέγχου στην έκτη περιφέρεια της πόλης Κουντούζ, με αποτέλεσμα τον θάνατο δύο μελών των Ταλιμπάν και τον τραυματισμό ενός ακόμη. Το Εθνικό Μέτωπο Αντίστασης πρόσθεσε ότι κατά τη διάρκεια αυτής της επιχείρησης, δεν προκλήθηκε καμία βλάβη στις δυνάμεις του ή στους πολίτες. Αυτό έρχεται σε μια εποχή που οι δυνάμεις του Εθνικού Μετώπου Αντίστασης επιτέθηκαν σε ένα αρχηγείο των Ταλιμπάν στο Παντζίρ στις αρχές αυτής της εβδομάδας, σκοτώνοντας και τραυματίζοντας 22 Ταλιμπάν.
Ο διάσημος σκηνοθέτης Ζέκι Ντεμιρκούμπουζ μίλησε στην Kuzey Ekspres πριν από τον αγώνα Τραμπζονσπόρ – Μπεσίκτας. Δηλώνοντας ότι βρισκόταν στην πόλη για τρεις ημέρες, ο Ντεμιρκούμπουζ μοιράστηκε τις εντυπώσεις του από την Τραπεζουντα με τα εξής λόγια: «Βρίσκω την Τραπεζούντα καταπληκτική. Είναι μια από τις πόλεις με τον πιο χαρακτήρα στην Τουρκία. Υπάρχει μια υπέροχη ατμόσφαιρα. Οι οπαδοί της Τραπεζούντας με χαρακτήρα με υποδέχτηκαν πολύ θερμά εδώ.»
Όσοι θέλετε να κοινοποιείτε την σελίδα διότι η κρατική ΕΡΤ και τα λεγόμενα μεγάλα κανάλια δεν τα δείχνουν αυτά προς το παρόν. “Ουδέν νεότερον από το Ανατολικό Μέτωπο”
Κατά το παρελθόν σε διάφορες αναλύσεις μου, έχω γράψει ότι στις διεθνείς σχέσεις, ΔΕΝ υπάρχει ουδετερότητα και ότι μια χώρα δεν μπορεί να «πατάει σε δύο βάρκες», κατά την άσκηση εξωτερικής πολιτικής και αυτό γιατί, όποιος μπει σε αυτόν τον πειρασμό, αργά ή γρήγορα, έρχεται η ώρα που μια από τις δύο βάρκες θα τραβηχτεί και θα πέσεις στη θάλασσα. Το τελευταίο χρονικό διάστημα έχουν παρατηρηθεί πολλά γεγονότα τα οποία δείχνουν ότι η Τουρκία έχει περιέλθει σε πολύ δύσκολη θέση εξαιτίας της επιλογής της ή της μεγαλομανίας της να νομίζει ότι μπορεί να συνομιλεί ισότιμα και με τους δύο μεγάλους γεωπολιτικούς πόλους, δηλαδή την Αμερική και τη Ρωσία. Τα γεγονότα αυτά είναι τα εξής.
1. Η πλήρης αποτυχία του ταξιδιού Ερντογάν στις ΗΠΑ, όπου πήγε με στόχο να πάρει F-16V, F-35 και τον αγωγό Φ.Α. που θα τροφοδοτούσε ΕΕ και Ουκρανία, με Αμερικανικό LNG και τελικά ΔΕΝ πήρε τίποτα, γιατί το έργο τελικά θα υλοποιηθεί από την Ελλάδα.
2. Εδώ στην Αθήνα είχαμε, τη δήλωση, του προέδρου του κοινοβουλίου της Λιβύης, ότι το Τουρκολιβυκό σύμφωνο δεν πρόκειται να κυρωθεί από την Λιβυκή Εθνοσυνέλευση. Η δήλωση αυτή έγινε την ώρα που Λίβυοι και Τούρκοι διπλωμάτες εδώ και πάρα πολύ καιρό εργάζονται έτσι ώστε να κυρωθεί η σύμβαση από τη Βουλή της Βεγγάζης και έτσι να «κλειδώσει» η συμφωνία των δύο κρατών. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο στρατάρχης Χάφταρ, είναι άμεσα ελεγχόμενος από την Μόσχα και εδώ φαίνεται ξεκάθαρα η παρέμβαση των Ρώσων στο θέμα αυτό γιατί θέλει να στείλει μήνυμα στην Άγκυρα.
3. Στη συνέχεια, είχαμε τις επαφές Ερντογάν – Πούτιν, όπου ένα από θέμα που τέθηκε από την Τουρκική πλευρά, ήταν η επιστροφή των S-400, κάτι που απορρίφθηκε από τη Μόσχα. Μάλιστα το Κρεμλίνο διέψευσε ότι συζητήθηκε το θέμα και όταν η Μόσχα απαντά ότι δεν τέθηκε το θέμα της επιστροφής, σημαίνει ότι η Ρωσία ΔΕΝ συζητά θέμα επιστροφής οπλικών συστημάτων.
4. Μετά από αυτή τη συνάντηση είχαμε το μπαράζ ρωσικών επιθέσεων κατά τουρκικών σκαφών στον Εύξεινο Πόντο, τα οποία είτε ήταν ελλιμενισμένα σε ουκρανικά λιμάνια, είτε έπλεαν με κατεύθυνση την Ουκρανία. Αυτό εντάσσεται στη λογική, της πλήρους γνώσης από τη Ρωσική πλευρά, του διπλού παιχνιδιού της Τουρκίας.
5. Παρά το γεγονός ότι ο Αμερικανός πρέσβης στην Άγκυρα, Τομ Μπάρακ, άφησε ανοιχτό ενδεχόμενο της πώλησης των F-35, στην Τουρκία, ο Αμερικανός Υπ. Εξ., Μάρκο Ρούμπιο, όταν ρωτήθηκε για το θέμα, απέκλεισε αυτό το ενδεχόμενο λέγοντας ότι, «η αμερικανική νομοθεσία, βλέπε νόμος CAATSA, ΔΕΝ είναι εφικτό να παρακαμφθεί»!!!
6. Όπως έχει γίνει γνωστό εδώ και λίγες ημέρες, υπάρχει πρόθεση από την πλευρά του Ισραήλ να δημιουργηθεί, μια διακλαδική στρατιωτική μονάδα ταχείας επέμβασης, επιπέδου ταξιαρχίας, με τη συμμετοχή του Ισραήλ της Ελλάδας και της Κύπρου, η οποία θα έχει στη ζώνη ευθύνης της, την νοτιοανατολική λεκάνη της Μεσογείου, δηλαδή τα σημεία όπου εφάπτονται τα συμφέροντα των κρατών που θα την απαρτίζουν. Μάλιστα η πρωτοβουλία αυτή του Ισραήλ θα συζητηθεί στην επικείμενη τριμερή συνάντηση σε επίπεδο κορυφής στην Ιερουσαλήμ και έχει την πλήρη συγκατάθεση των ΗΠΑ και αυτό γιατί η δημιουργία αυτής της Ταξιαρχίας, εξυπηρετεί, την πρόθεση των ΗΠΑ για την ενεργοποίηση του εμπορικού διαδρόμου Ινδίας – Σ. Αραβίας- Ισραήλ- Ελλάδας-ΕΕ, του γνωστού IMEC, αλλά είναι και κάτι το οποίο θέλει και το Ισραήλ, για να εξυπηρετήσει τα δικά του συμφέροντα, βλέπε ηλεκτρική διασύνδεση με την ΕΕ.
Συμπεράσματα.
Όπως γίνεται αντιληπτό αν τελικά υλοποιηθεί αυτός ο στρατιωτικός άξονας και σε συνάρτηση με όλα τα παραπάνω θα έχουμε τα εξής δεδομένα.
1. Το όνειρο της Τουρκίας για Γαλάζια Πατρίδα θα πνιγεί στα καταγάλανα νερά της ανατολικής Μεσογείου.
2. Η πίεση που ασκείται και θα συνεχιστεί να ασκείται προς την Τουρκία θα είναι αφόρητη. Αυτό πρακτικά θα πρέπει να κρατά τη χώρα μας σε συνεχή εγρήγορση και αυτό γιατί η ιστορία έχει δείξει ότι όταν η Τουρκία αισθάνεται πιεσμένη, τότε την πίεση αυτή την εξάγει προς τη χώρα μας με κάθε τρόπο.
Αθανάσιος Ι. Δημητριάδης.
Μέλος του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών.
(ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.)
Δουλεύει στην εταιρεία Ιερά Μητρόπολις Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας
Σπούδασε στο Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων, Παντείου Πανεπιστήμιου. Σπουδές Άμυνας
Οι φήμες για συνάντηση Μελόνι–Μερτς–φον ντερ Λάιεν και οι αποστάσεις ανάμεσα στην Ιταλίδα πρωθυπουργό και τον Γερμανό καγκελάριο
ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ – Πάγος όχι, ίσως είναι υπερβολή. Και το να μιλήσει κανείς για «τείχος απέναντι σε τείχος» παραπέμπει σε άλλες εικόνες της ιστορίας. Όμως, κάποια στιγμή αργά το βράδυ, η απόσταση ανάμεσα στο Βερολίνο και τη Ρώμη, άρα ανάμεσα στον Μερτς και τη Μελόνι, υπάρχει και δεν γεφυρώνεται. Αντιθέτως, γίνεται απτή. Και συμπυκνώνεται σε αυτή τη σκέψη που έπεσε στα σημειωματάρια από ιταλικές πηγές γύρω στις 20.00, την ώρα που στην αίθουσα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ετοιμάζονταν να αρχίσουν –με πολλή ηρεμία– να συζητούν τι θα γίνει με τα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία και πώς, με ποια χρήματα, θα συνεχιστεί η στήριξη της Ουκρανίας για τα επόμενα δύο χρόνια. Μια κεντρική συζήτηση που, ωστόσο, αντιμετωπίστηκε μετά το δείπνο, άλλη μια ευκαιρία αντιπαράθεσης ανάμεσα στους ηγέτες. Στην ουσία της υπόθεσης θα μπουν στις 21.40 (και η κατάληξη δεν θα έρθει πριν από τη νύχτα).
Το σκεπτικό της ιταλικής διπλωματίας είναι το εξής: η Γερμανία χρησιμοποιεί «το ηθικό επιχείρημα», δηλαδή την τιμωρία της Ρωσίας του Πούτιν για τα εγκλήματα του πολέμου, για να «κρύψει κάτι άλλο». Δηλαδή έναν οικονομικό, χρηματοπιστωτικό και πολιτικό υπολογισμό. Συμπέρασμα: να μη γίνει ευρωπαϊκό χρέος για να βοηθηθεί ο Ζελένσκι.
Η Μελόνι αντιστέκεται, διαπραγματεύεται και αντεπιτίθεται. Παίζει «πλάγια», μέσω των σέρπα, και παρακολουθεί την πραγματική διαπραγμάτευση που βρίσκεται σε εξέλιξη. Εκείνη ανάμεσα στο Βέλγιο (που «κρατά» 185 δισ. ευρώ παγωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων) και την υπόλοιπη Ευρώπη, ξεκινώντας φυσικά από τη Γερμανία. Η οποία –και εδώ μιλούν ξανά οι σκέψεις των διπλωματών της Ρώμης– ασκεί «τεράστια πίεση».
Άλλωστε, οι «τεχνικές και νομικές» αμφιβολίες της πρωθυπουργού για το ξεπάγωμα και τη χρήση των ρωσικών περιουσιών είναι γνωστές. Τις εξέφρασε και προχθές στο Κοινοβούλιο, ωθούμενη από ολόκληρη την πλειοψηφία της, ξεκινώντας από τη Λέγκα, πριν προσγειωθεί εδώ για αυτό το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, καθοριστικό και ασταθές, με ωράρια που συνεχώς παρατείνονται.
Η αίσθηση είναι μιας ολονύχτιας συνεδρίασης. Στην αίθουσα Τύπου κυκλοφορεί η «ετυμηγορία»: είναι το πιο περίπλοκο Συμβούλιο αυτής της νομοθετικής περιόδου. Η Ιταλία χαϊδεύει ένα σχέδιο Β: ένα ευρωπαϊκό δάνειο με εθνικές εγγυήσεις. Χωρίς ξεπάγωμα και άρα χωρίς άμεσο άγγιγμα των ρωσικών assets, με τη συμμετοχή μόνο των κρατών που ενδιαφέρονται. Μια υπόθεση που βρίσκει θετική ανταπόκριση και στις Ηνωμένες Πολιτείες του Ντόναλντ Τραμπ, οι οποίες αυτές τις ώρες είναι δραστήριες με τις πιο φιλικές ευρωπαϊκές χώρες. Απαιτείται, όμως, το πράσινο φως και των 27 ηγετών. Συμπεριλαμβανομένου του Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος θα μπορούσε να πει «ναι» χωρίς να κουνήσει την αγαπημένη του ράβδο του βέτο, για να κάνει μετά ένα βήμα πίσω και να εξηγήσει ότι η Ουγγαρία δεν θα κάνει το δικό της μερίδιο για το Κίεβο. Χωρίς, όμως, να εμποδίσει.
Πίσω από τις «δυσβάσταχτες» εγγυήσεις του Βελγίου για να ξεκλειδώσουν τα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία βρίσκονται και οι εσωτερικές επιφυλάξεις της Γαλλίας και της Ιταλίας, είναι σαφές. Σύμφωνα με το πρακτορείο Ansa, αν και το Παλάτσο Κίτζι δεν το επιβεβαιώνει, στο περιθώριο του Συμβουλίου φέρεται να υπήρξε μια άτυπη τριμερής συνάντηση ανάμεσα στη φον ντερ Λάιεν, τον Μερτς και τη Μελόνι. Τους είδαν να μπαίνουν τελευταίοι στην αίθουσα. Άλλωστε εδώ πάνω, όλοι μιλούν με όλους.
Η Ιταλίδα πρωθυπουργός και ο Γερμανός καγκελάριος έζησαν αυτό το Συμβούλιο από αντίπαλα μέτωπα. Σχεδόν σαν μονομάχοι: από τη Mercosur μέχρι τα assets. Στο πρώτο μέτωπο, επικράτησε το αίτημα αναβολής που έθεσε η Ιταλία. Με την πρόεδρο της Επιτροπής να ακυρώνει το ταξίδι της στη Βραζιλία και την πρόεδρο του Συμβουλίου να εξηγεί στον Λούλα τον λόγο αυτής της προσωρινής παύσης. Ένας τρόπος να κρατηθούν μαζί οι διαμαρτυρίες του ιταλικού αγροτικού κόσμου (μόνο από την Coldiretti έφτασε χθες στις Βρυξέλλες αντιπροσωπεία με έντεκα τσάρτερ, πέρα από χίλια μέλη της Confagricoltura) και οι σχέσεις καλής γειτονίας.
Η Γερμανία βρισκόταν στην απέναντι όχθη και η Ιταλία μπόρεσε να χρεωθεί την αναβολή για τη βελτίωση της συμφωνίας. Στο ζήτημα της στήριξης της Ουκρανίας, το διακύβευμα ήταν ακόμη μεγαλύτερο και πιο σύνθετο. Κανείς –ούτε η Γερμανία ούτε η Ιταλία– δεν θέλει να χαρεί για τις συμφορές (schadenfreude) του Ζελένσκι. Όμως στο πώς θα τον βοηθήσουν, η αναμέτρηση παίχτηκε μέχρι αργά τη νύχτα.
Ορισμένες βόρειες χώρες στέλνουν χρήματα στο Κίεβο εδώ και χρόνια, όμως πολλοί Ευρωπαίοι δεν βλέπουν γιατί θα πρέπει να το κάνουν.
Οι ηγέτες της ΕΕ κατέληξαν σε συμφωνία για δανεισμό 90 δισ. ευρώ, προκειμένου να κρατηθεί η Ουκρανία «όρθια» για τα επόμενα δύο χρόνια. | John Thys/AFP via Getty Images
ΑΝΑΛΥΣΗ
19 Δεκεμβρίου 2025, 6:18 π.μ. CET
Του Tim Ross
ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ — «Έχουμε μια απλή επιλογή», δήλωσε ο Πολωνός πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ, με σκυθρωπό ύφος, καθώς έμπαινε σε μία από τις πιο καθοριστικές συνόδους κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης εδώ και μία γενιά. «Ή χρήματα σήμερα ή αίμα αύριο. Και δεν μιλάω μόνο για την Ουκρανία. Μιλάω για την Ευρώπη».
Το επιχείρημα του Τουσκ ήταν ότι η ίδια η ελευθερία των Ευρωπαίων διακυβεύεται στα λασπωμένα πεδία μάχης της Ουκρανίας: τα κράτη της ΕΕ μπορούν είτε να πληρώσουν τώρα για να σταματήσουν τον Βλαντίμιρ Πούτιν εκεί, είτε να πολεμήσουν όταν τα στρατεύματά του εισβάλουν στις δικές τους χώρες.
Η εξίσωση του Τουσκ —χρήματα ή απώλειες— αποκαλύπτει τη σύγκρουση που βρίσκεται στον πυρήνα όλων των ευρωπαϊκών αντιπαραθέσεων γύρω από τη στήριξη της Ουκρανίας. Τι ακριβώς είναι τελικά διατεθειμένα να προσφέρουν τα 27 μέλη της Ένωσης για να σώσουν την Ουκρανία —και τους ίδιους τους εαυτούς τους;
Η σύνοδος της Πέμπτης το βράδυ στις Βρυξέλλες έδωσε μια απάντηση: ιδανικά, τα χρήματα κάποιου άλλου.
Στις 2:56 τα ξημερώματα, σε μια βροχερή νύχτα στις Βρυξέλλες, οι ηγέτες της ΕΕ κατέληξαν σε συμφωνία για δανεισμό 90 δισ. ευρώ από τις χρηματοπιστωτικές αγορές, ώστε να διατηρηθεί η Ουκρανία σε λειτουργία για τα επόμενα δύο χρόνια. «Δεσμευτήκαμε, ανταποκριθήκαμε», καυχήθηκε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα.
Πέρα από την επικοινωνιακή διαχείριση, το μοτίβο είναι ξεκάθαρο. Ένα διχασμένο μπλοκ ευρωπαϊκών κρατών διαπληκτιζόταν επί μήνες, δημόσια και παρασκηνιακά, για το ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό — και το ζήτημα, πιθανότατα, δεν έχει ακόμη κλείσει.
Οι ηγέτες της ΕΕ ανακοίνωσαν την πολυαναμενόμενη συμφωνία στις 2:56 π.μ. | Michael Kappeler/picture alliance μέσω Getty Images
Η Ευρώπη βασίζεται στη στρατιωτική ισχύ των Ηνωμένων Πολιτειών για την άμυνά της από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Παράλληλα, στηρίχθηκε και στα αμερικανικά χρήματα για την άμυνα της Ουκρανίας επί τρία χρόνια, από τον Φεβρουάριο του 2022. Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ επέστρεψε στον Λευκό Οίκο και διέκοψε τη χρηματοδότηση των ΗΠΑ φέτος, οι Ευρωπαίοι αύξησαν τις συνεισφορές τους — αλλά όχι αρκετά για να καλύψουν το κενό.
Έτσι, οι ισχυροί παίκτες της ΕΕ έπρεπε να βρουν άλλη πηγή χρηματοδότησης για την Ουκρανία.
Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν γνώριζαν πώς ήθελαν να εξασφαλίσουν τα χρήματα — αξιοποιώντας ρωσικά περιουσιακά στοιχεία που βρίσκονται σε βελγική τράπεζα. Τους τελευταίους δύο μήνες προσπαθούσαν να πείσουν τους υπόλοιπους ηγέτες να στηρίξουν το σχέδιό τους για χρήση των παγωμένων κεφαλαίων της Μόσχας ως βάση για ένα τεράστιο δάνειο προς την Ουκρανία.
Όμως ο Βέλγος πρωθυπουργός Μπαρτ ντε Βέβερ αρνήθηκε, φοβούμενος νομικές κινήσεις και άλλα αντίποινα από τον Πούτιν, αν τα κρατικά περιουσιακά στοιχεία επαναπροσανατολίζονταν προς όφελος του Κιέβου.
Αντ’ αυτού, ένα Σχέδιο Β, που είχε αποκαλύψει πρώτο το POLITICO τον προηγούμενο μήνα, άρχισε να καταρτίζεται αθόρυβα. Όταν ο ντε Βέβερ απέρριψε εκ νέου την ιδέα των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων, ο Μερτς υποχώρησε και η εναλλακτική λύση της κοινής δανειοληψίας της ΕΕ συγκέντρωσε στήριξη την τελευταία στιγμή γύρω από το τραπέζι της συνόδου.
Σύμφωνα με αυτό το σχέδιο, τον κοινό δανεισμό της ΕΕ θα εγγυηθεί ο προϋπολογισμός της Ένωσης, ο οποίος χρηματοδοτείται από τα κράτη-μέλη. Σε βάθος χρόνου, τα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή του δανείου, αν και αυτό παραμένει ακόμη ασαφές.
Η Ουκρανία αντιμετωπίζει έλλειμμα χρηματοδότησης ύψους 72 δισεκατομμυρίων ευρώ το επόμενο έτος. | Michael Kappeler/picture alliance μέσω Getty Images
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το Κίεβο χρειάζεται άμεσα ρευστό. Σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Ουκρανία αντιμετώπιζε χρηματοδοτικό έλλειμμα ύψους 72 δισ. ευρώ για το επόμενο έτος.
«Δεν υπάρχει σημαντικότερη πράξη ευρωπαϊκής άμυνας από τη στήριξη της άμυνας της Ουκρανίας», δήλωσε η φον ντερ Λάιεν την παραμονή της συνόδου.
Δυστυχώς για την πρόεδρο της Επιτροπής και όσους θέλουν να κάνουν το μέγιστο δυνατό για την Ουκρανία, πολλοί Ευρωπαίοι εξακολουθούν να μην πείθονται από το επιχείρημά της.
Το Ινστιτούτο του Κιέλου παρακολουθεί τη στήριξη προς την Ουκρανία από την έναρξη της πλήρους κλίμακας εισβολής του Πούτιν το 2022. Η πιο πρόσφατη ενημέρωσή του αποκαλύπτει τα κενά που αφήνουν οι ευρωπαϊκές χώρες στα οικονομικά του Κιέβου.
Σε έκθεση που δημοσιεύθηκε νωρίτερα αυτόν τον μήνα, οι αναλυτές του Κιέλου ανέφεραν ότι οι νέες δεσμεύσεις βοήθειας για το 2025 ενδέχεται να υποχωρήσουν στο χαμηλότερο επίπεδο από το ξέσπασμα του πολέμου το 2022 και ότι βρίσκονται σε πορεία να αποδειχθούν κατά πολύ ανεπαρκείς για να καλύψουν το κενό που άφησε η αποχώρηση των ΗΠΑ.
Την ίδια στιγμή, το χάσμα στις συνεισφορές μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών διευρύνθηκε. Ενώ η Γαλλία, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο αύξησαν σημαντικά τη στήριξή τους προς την Ουκρανία, οι σκανδιναβικές χώρες —όπως η Σουηδία, η Νορβηγία και η Δανία— παρέμειναν μακράν μπροστά ως προς το ποσοστό του ΑΕΠ που δαπανούν.
Η Ιταλία και η Ισπανία, αντίθετα, «συνέβαλαν ελάχιστα», σύμφωνα με το Ινστιτούτο του Κιέλου. Η ίδια αυτή δυναμική ήταν εμφανής και ενόψει της συνόδου. Οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου ενώθηκαν με το Βέλγιο στην αντίθεσή τους στο σχέδιο δανείου που βασιζόταν σε αποζημιώσεις, ενώ η Γερμανία και οι σκανδιναβικές χώρες πίεσαν έντονα για να προχωρήσει.
Σύμφωνα με τους όρους της τελικής συμφωνίας της συνόδου, η Ουγγαρία, η Τσεχία και η Σλοβακία δεν θα συνεισφέρουν καθόλου στο χρηματοδοτικό σχέδιο για την Ουκρανία.
Μια Ευρωπαϊκή Ένωση 27 κρατών-μελών μετατράπηκε σε ομάδα των 24.
Θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι δεν χρειαζόταν να εξελιχθούν τα πράγματα με τόσο χαοτικό τρόπο.
Τα κράτη της ΕΕ, τουλάχιστον στα χαρτιά, συνιστούν μια συλλογική οικονομική υπερδύναμη σε σύγκριση με τη Ρωσία. Το συνολικό ΑΕΠ των 27 χωρών της ΕΕ ανέρχεται στα 18 τρισ. ευρώ, ενώ το ΑΕΠ της Ρωσίας φτάνει τα 2 τρισ. ευρώ.
Ακόμη και χωρίς να υπολογιστούν η Νορβηγία και το Ηνωμένο Βασίλειο, οι ευρωπαϊκοί σύμμαχοι της Ουκρανίας διαθέτουν τους πόρους για να νικήσουν τον Πούτιν — αν το θέλουν πραγματικά.
Ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο για τους συμμάχους της Ουκρανίας είναι ότι οι ψηφοφόροι σε ορισμένες από τις μεγαλύτερες οικονομίες της ΕΕ φαίνεται να χάνουν το ενδιαφέρον τους. Δημοσκόπηση του POLITICO σε 10.000 άτομα σε πέντε δυτικές χώρες έδειξε ότι οι ερωτηθέντες στη Γερμανία και τη Γαλλία ήταν ακόμη πιο απρόθυμοι να συνεχίσουν τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας από ό,τι οι πολίτες στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στη Γερμανία, το 45% δήλωσε ότι θα στήριζε τη μείωση της οικονομικής βοήθειας προς το Κίεβο, ενώ μόλις το 20% είπε ότι θα ήθελε αύξηση της χρηματοδότησης. Στη Γαλλία, το 37% τάχθηκε υπέρ της μείωσης και το 24% υπέρ της αύξησης.
Αντιμέτωποι με τις ρωγμές ανάμεσα σε βόρεια κράτη που κουράζονται να δαπανούν ατελείωτα δισεκατομμύρια για την Ουκρανία και άλλα που ουσιαστικά δεν το έκαναν ποτέ, οι ηγέτες της Ευρώπης επέλεξαν αυτή την εβδομάδα την ευκολότερη απάντηση. Και ακόμη κι αυτή, παραλίγο να αποδειχθεί υπερβολικά δύσκολη.
Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ στις ΒρυξέλλεςΟ Βέλγος πρωθυπουργός Μπαρτ ντε Βέβερ, που είχε προωθήσει το εναλλακτικό σχέδιο βασισμένο στο κοινό χρέος της ΕΕ. | Olivier Hoslet/EPA
19 Δεκεμβρίου 2025, 5:21 π.μ. CET
Του Gregorio Sorgi, Victor Jack και Bjarke Smith-Meyer
ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ — Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις απέτυχαν να καταλήξουν σε συμφωνία για τη μεταφορά των παγωμένων ρωσικών κρατικών περιουσιακών στοιχείων στην Ουκρανία, έπειτα από μια 16ωρη σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες, σε μια σημαντική ήττα για τον Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς και την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.
Αντ’ αυτού, οι χώρες αναγκάστηκαν να συμφωνήσουν σε ένα έκτακτο εφεδρικό σχέδιο βασισμένο στο κοινό χρέος της ΕΕ, το οποίο προωθούσε επί εβδομάδες ο Βέλγος πρωθυπουργός Μπαρτ ντε Βέβερ και το οποίο θεωρούνταν απίθανο μέχρι λίγες ώρες πριν την επίτευξη της συμφωνίας.
Σε ένα ακόμη πλήγμα για την ενότητα της ΕΕ, τρεις χώρες —η Ουγγαρία, η Σλοβακία και η Τσεχία— δεν θα συμμετάσχουν.
«Το βασικό συμπέρασμα, μετά τη σημερινή ημέρα, είναι ότι η στήριξή μας προς την Ουκρανία είναι εγγυημένη», δήλωσε η Δανή πρωθυπουργός Μέτε Φρεντέρικσεν, καθώς η σύνοδος ολοκληρώθηκε στις 3 τα ξημερώματα.
Η συμφωνία προσφέρει μια κρίσιμη σανίδα σωτηρίας στην οικονομία της Ουκρανίας, που έχει πληγεί από τον πόλεμο, καθώς αντιμετωπίζει τον κίνδυνο μιας σοβαρής έλλειψης ρευστότητας ήδη από την επόμενη άνοιξη, με τη σύγκρουση με τη Ρωσία να εισέρχεται στο τέταρτο έτος της.
Παρότι η συμφωνία επιτρέπει σε όλους να ισχυριστούν ότι κέρδισαν, αυτή δεν ήταν η λύση που προωθούσαν η Γερμανία και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενόψει της συνόδου.
«Φυσικά, κάποιοι δεν το ήθελαν… θέλουν να τιμωρήσουν τον [Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ] Πούτιν παίρνοντας τα χρήματά του», δήλωσε ο ντε Βέβερ, αναφερόμενος στο αρχικό σχέδιο χρήσης των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων. Όμως, όπως πρόσθεσε, «η πολιτική δεν είναι συναισθηματική δουλειά» και «η λογική επικράτησε».
Η Δανή πρωθυπουργός Μέτε Φρεντέρικσεν, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στο τέλος της Συνόδου Κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. | Olivier Hoslet/EPA
Για εβδομάδες, η εκτελεστική εξουσία της ΕΕ και το Βερολίνο ασκούσαν πιέσεις στα κράτη-μέλη ώστε να οριστικοποιήσουν ένα αμφιλεγόμενο σχέδιο χρήσης έως και 210 δισ. ευρώ από παγωμένα ρωσικά κρατικά περιουσιακά στοιχεία για τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας. Ο ντε Βέβερ φρόντισε για ακόμη μία φορά να μη συμβεί αυτό, αφού είχε ήδη εκτροχιάσει το σχέδιο για τα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία σε προηγούμενη σύνοδο τον Οκτώβριο.
Αντ’ αυτού, οι ηγέτες συμφώνησαν να προχωρήσουν σε κοινό δανεισμό ύψους 90 δισ. ευρώ για τη χρηματοδότηση δανείου προς την Ουκρανία σε βάθος δύο ετών. Το δάνειο αυτό θα εγγυηθεί ο κοινός προϋπολογισμός της ΕΕ.
Παρότι αυτή η επιλογή ήταν ελκυστική για τις χώρες του Νότου, δεν προτιμήθηκε από τη Γερμανία και τους βόρειους Ευρωπαίους συμμάχους της, οι οποίοι παραδοσιακά αντιτίθενται στην ανάληψη ευθύνης για ομόλογα υπερχρεωμένων εταίρων τους.
Τελικά, όμως, η επείγουσα ανάγκη χρηματοδότησης της Ουκρανίας και η αγωνία των ηγετών της ΕΕ να επιδείξουν στήριξη, τη στιγμή που ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται αμφίθυμος και ο Πούτιν μιλά για νίκη, έγειραν την πλάστιγγα.
Ως παραχώρηση προς τη Γερμανία, οι ηγέτες άφησαν ανοιχτό το ενδεχόμενο χρήσης των παγωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων για την αποπληρωμή του δανείου προς την Ουκρανία. Ωστόσο, αυτό είναι κάτι που θα καθοριστεί στο μέλλον.
Οι τακτικές του ντε Βέβερ
Με το Βέλγιο να αντιτίθεται σθεναρά στο σχέδιο χρήσης ρωσικών περιουσιακών στοιχείων για τη χρηματοδότηση του δανείου από την πρώτη στιγμή που παρουσιάστηκε, διπλωμάτες της ΕΕ και οικονομικοί εμπειρογνώμονες πέρασαν πολλές άυπνες νύχτες ενόψει της συνόδου, προσπαθώντας να εξευγενίσουν τη νομική διατύπωση και να προσφέρουν πρόσθετα χρηματοοικονομικά «μαξιλάρια», ώστε να καθησυχάσουν τον ντε Βέβερ.
Ήταν εμφανές από την αρχή ότι ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς δεν μπορούσε να επιστρέψει στο Βερολίνο με άδεια χέρια. | Olivier Matthys/EPA
Το διακύβευμα ήταν εξαιρετικά υψηλό για τον Βέλγο πρωθυπουργό, δεδομένου ότι το μεγαλύτερο μέρος των δεσμευμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων στην Ευρώπη φυλάσσεται από τον χρηματοπιστωτικό οργανισμό Euroclear, ο οποίος τυγχάνει να είναι εγγεγραμμένος στο Βέλγιο.
Ο ντε Βέβερ ζητούσε επανειλημμένα, ως αντάλλαγμα για τη στήριξή του στο σχέδιο, τα κράτη της ΕΕ να δεσμευτούν για απεριόριστη παροχή κεφαλαίων ώστε να προστατευθεί το Βέλγιο στο απίθανο ενδεχόμενο που το Κρεμλίνο διεκδικούσε πίσω τα χρήματα.
Ωστόσο, αυτό θεωρήθηκε υπερβολική απαίτηση ακόμη και από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της ιδέας αξιοποίησης των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων, οι οποίοι απέρριψαν τη βελγική πρόταση ως τίποτα λιγότερο από μια «λευκή επιταγή».
Παρότι οι τακτικές παρεμπόδισης του ντε Βέβερ ήταν δημοφιλείς στο εσωτερικό της χώρας, τον κατέστησαν ανεπιθύμητο στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, όπου άλλοι ηγέτες έφτασαν να συζητούν ακόμη και το ακραίο ενδεχόμενο να παρακαμφθεί το Βέλγιο με ψηφοφορία, ως έσχατη λύση για να κλείσει η συμφωνία. Τελικά, τίποτα από αυτά δεν χρειάστηκε.
Την ώρα που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσπαθούσε απεγνωσμένα να διασώσει το σχέδιο για τα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία, μια ξεχωριστή ομάδα χωρών με επικεφαλής το Βέλγιο και την Ιταλία συνωμοτούσε μυστικά για να επαναφέρει στο προσκήνιο το δικό της προτιμώμενο Σχέδιο Β: το κοινό χρέος της ΕΕ.
«Αναδείχθηκε ως η πιο ρεαλιστική και η πιο πρακτική λύση», δήλωσε στους δημοσιογράφους ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν.
Mercosur και προϋπολογισμός της ΕΕ
Μια ολόκληρη ημέρα διπλωματικού πυρετού ξεκίνησε με τους ηγέτες της ΕΕ να μεταθέτουν το αγκάθι της χρηματοδότησης της Ουκρανίας χαμηλότερα στην ατζέντα — μόνο για να επανέλθουν αργότερα το βράδυ, αφού οι συνεργάτες τους είχαν «προετοιμάσει» μια συμφωνία πίσω από κλειστές πόρτες.
«Υπάρχει αλληλεπικάλυψη ανάμεσα στα τρία θέματα της συνόδου: τη Mercosur, τα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία και τον επόμενο προϋπολογισμό της ΕΕ», δήλωσε ένας διπλωμάτης της Ένωσης.
Ήταν σαφές από την αρχή ότι ο Μερτς — ο οποίος αντιμετωπίζει σοβαρή πρόκληση στο εσωτερικό από το ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία — δεν είχε την πολυτέλεια να επιστρέψει στο Βερολίνο χωρίς απτό αποτέλεσμα.
Πέρα από τη στήριξή του στο σχέδιο αξιοποίησης των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων, ο Γερμανός καγκελάριος υποστηρίζει και τη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου Mercosur με τη Νότια Αμερική, η οποία εκκρεμεί εδώ και δεκαετίες και επρόκειτο να υπογραφεί αυτή την εβδομάδα.
Σύντομα, όμως, κατέστη σαφές ότι η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι — που έχει χτίσει στις Βρυξέλλες τη φήμη πραγματίστριας — θα επιχειρούσε να τορπιλίσει και τα δύο «αγαπημένα» σχέδια του Μερτς.
Εξασφάλισε την αναβολή της συμφωνίας Mercosur έως τον Ιανουάριο και συνεργάστηκε στενά με τον ντε Βέβερ για να αποδομήσουν, βήμα προς βήμα, το σχέδιο για τα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία.
Μια οθόνη φορητού υπολογιστή που δείχνει τον κατάλογο εφαρμογών του ChatGPT
(Πηγή εικόνας: OpenAI)
Το ChatGPT διαθέτει πλέον επίσημο app store για τους χρήστες
Η OpenAI προσκαλεί περισσότερες υποβολές από προγραμματιστές
Μεγάλες εφαρμογές όπως το Apple Music είναι ήδη διαθέσιμες
Με την πάροδο του χρόνου έχουμε δει υπηρεσίες και εφαρμογές όπως το Kayak και το Photoshop να ενσωματώνονται στενά στο περιβάλλον του ChatGPT, και τώρα όλα αυτά τα plug-ins συγκεντρώνονται σε ένα νέο περιβάλλον app store — ενώ παράλληλα η OpenAI ανοίγει διάπλατα την πόρτα στους προγραμματιστές για να συνεισφέρουν ακόμη περισσότερες εφαρμογές.
Μπορείτε να βρείτε τον νέο κατάλογο Εφαρμογών στη βασική γραμμή πλοήγησης του ChatGPT στο web και στο κινητό, δίπλα στους υπάρχοντες συνδέσμους για όλα τα έργα σας και τις προηγούμενες συνομιλίες. Εναλλακτικά, μπορείτε απλώς να μεταβείτε απευθείας στον κατάλογο εφαρμογών του ChatGPT. Υπάρχουν μερικές κατηγορίες για περιήγηση, καθώς και ένα εργαλείο αναζήτησης αν χρειάζεστε κάτι συγκεκριμένο.
Όλα αυτά θα φανούν πολύ οικεία σε όποιον έχει χρησιμοποιήσει ξανά app store: κάντε κλικ ή πατήστε σε οποιαδήποτε καταχώριση για να δείτε περισσότερες λεπτομέρειες (συμπεριλαμβανομένης μιας πολιτικής απορρήτου που εξηγεί πώς διαχειρίζεται τα δεδομένα σας) και για να προσθέσετε την εφαρμογή στο ChatGPT. Αφού γίνει αυτό, θα μπορείτε να αξιοποιείτε τις υπηρεσίες της εφαρμογής αναφέροντάς την ή επιλέγοντάς την μέσα στα prompts σας.
Στο κάλεσμά της προς τους προγραμματιστές για νέες εφαρμογές, η OpenAI αναφέρει ότι αναζητά apps που «επεκτείνουν τις συνομιλίες του ChatGPT, εισάγοντας νέο πλαίσιο και επιτρέποντας στους χρήστες να πραγματοποιούν ενέργειες». Όπως είναι αναμενόμενο, υπάρχουν κατευθυντήριες οδηγίες που πρέπει να ακολουθούν οι προγραμματιστές, ενώ οι εφαρμογές θα χρειάζονται έγκριση από την OpenAI πριν γίνουν διαθέσιμες στους χρήστες του ChatGPT.
5 εφαρμογές για να δοκιμάσετε στο ChatGPT
Μια οθόνη φορητού υπολογιστή που δείχνει τον κατάλογο εφαρμογών του ChatGPT
Apple Music στο ChatGPT
(Πηγή εικόνας: OpenAI)
Ο καλύτερος τρόπος για να καταλάβει κανείς πώς αυτές οι εφαρμογές μπορούν να επεκτείνουν τις δυνατότητες του ChatGPT είναι απλώς να τις δοκιμάσει: έχουμε ήδη δώσει στο παρελθόν ιδιαίτερα θετική αξιολόγηση στην εφαρμογή Photoshop, οπότε είναι ένα καλό σημείο εκκίνησης, αν δεν την έχετε χρησιμοποιήσει ακόμη. Παραμένοντας στον χώρο του design και των γραφικών, η εφαρμογή Canva σας δίνει επίσης πρόσβαση σε μια πληθώρα οπτικών εργαλείων μέσα από το ChatGPT.
Το Apple Music αξίζει επίσης μια ματιά, ειδικά αν είστε συνδρομητής της υπηρεσίας streaming: μπορείτε να ζητήσετε από το ChatGPT να δημιουργήσει λίστες αναπαραγωγής για εσάς και να βρει τραγούδια βασισμένα σε συγκεκριμένα θέματα και είδη (παρόμοια με την εφαρμογή Spotify). Το ChatGPT μπορεί ήδη να προτείνει τραγούδια και μίξεις, αλλά εδώ μπορείτε να τα προσθέτετε απευθείας στη βιβλιοθήκη σας στο Apple Music.
Το Gmail δεν είναι το πιο συναρπαστικό plug-in, όμως μπορεί να κάνει τεράστια διαφορά στην παραγωγικότητά σας, αν αφήσετε το ChatGPT να «ξεσκονίζει» τα εισερχόμενά σας — ίσως τελικά καταφέρετε να φτάσετε στο inbox zero μέσω περιλήψεων, επισημάνσεων και προτεινόμενων απαντήσεων που δημιουργούνται με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης.
Μία ακόμη πρόταση, για το τέλος (είτε για τον δρόμο είτε για το μονοπάτι της πεζοπορίας): το AllTrails είναι μία από τις καλύτερες εφαρμογές πεζοπορίας που κυκλοφορούν, και με αυτή την ενσωμάτωση στο ChatGPT μπορείτε να κάνετε ερωτήσεις και να λαμβάνετε συμβουλές βασισμένες σε δεδομένα που καλύπτουν εκατοντάδες χιλιάδες διαδρομές.
Ακολουθήστε το TechRadar στο Google News και προσθέστε μας ως προτιμώμενη πηγή για να λαμβάνετε στα feeds σας τις έγκυρες ειδήσεις, τις κριτικές και τις απόψεις των ειδικών μας. Μην ξεχάσετε να πατήσετε το κουμπί «Ακολούθηση»!
Και φυσικά, μπορείτε επίσης να ακολουθείτε το TechRadar στο TikTok για ειδήσεις, reviews και unboxings σε μορφή βίντεο, καθώς και να λαμβάνετε τακτικές ενημερώσεις από εμάς μέσω WhatsApp.
*Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι συνεργάτης και ερευνητής του Institute for National and International Security(INIS), του Strategy International (SI) και του Research Institute for European and American Studies (RIEAS). 
του Αθανάσιου Δημητριάδη
του Simone Canettieri
