The New York Times
Η κυβέρνηση Τραμπ σηματοδοτεί μια διαφορετική προσέγγιση, αφού ζήτησε τον τερματισμό της κομμουνιστικής ηγεσίας της Κούβας.
Του Michael Crowley
Ρεπορτάζ από την Ουάσιγκτον
26 Φεβρουαρίου 2026
Με τον ασφυκτικό οικονομικό κλοιό των ΗΠΑ να ωθεί την κουβανική οικονομία προς μια πιθανή κατάρρευση, ο πρόεδρος Τραμπ ελπίζει να καταλήξει σε συμφωνία με την κομμουνιστική κυβέρνηση του νησιού ώστε να αποφευχθεί το χάος — ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι η αλλαγή ηγεσίας, την οποία επιδιώκουν εδώ και καιρό πολλοί από τους στενούς συμμάχους του, θα πρέπει να περιμένει.
Αντίθετα, ο κ. Τραμπ φαίνεται να επιδιώκει μια εκδοχή της προσέγγισής του στη Βενεζουέλα, όπου η αριστερή κυβέρνηση παρέμεινε στην εξουσία αφού αμερικανικά στρατεύματα συνέλαβαν τον πρόεδρό της, Νικολάς Μαδούρο, τον Ιανουάριο.
Την Τετάρτη, Κουβανοί συνοριοφύλακες πυροβόλησαν και σκότωσαν τέσσερις Κουβανούς υπηκόους, οι οποίοι είχαν αναχωρήσει από τις Ηνωμένες Πολιτείες και πλησίαζαν τις ακτές του νησιού με σκάφος. Παραμένει ασαφές αν το περιστατικό θα επηρεάσει τα σχέδια της κυβέρνησης Τραμπ.
Ύστερα από χρόνια κατά τα οποία καλούσε τους ηγέτες της αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα να αναλάβουν την εξουσία, ο κ. Τραμπ συνεργάστηκε με τον διάδοχο του κ. Μαδούρο για να εξασφαλίσει αμερικανική πρόσβαση στο πετρέλαιο της χώρας, αφήνοντας τα ερωτήματα για μια πολιτική μετάβαση για αργότερα.
Αντίστοιχα, ο κ. Τραμπ δεν επιθυμεί ένα αιφνίδιο κενό εξουσίας στην Αβάνα, σύμφωνα με ανώτερο αξιωματούχο της κυβέρνησης και με συνεργάτη του υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, καθώς και με βάση τις δημόσιες τοποθετήσεις του ίδιου του κ. Ρούμπιο τις τελευταίες εβδομάδες. Ο κ. Ρούμπιο έχει μιλήσει για μια πιθανή συμφωνία με τον Ραούλ Γκιγιέρμο Ροντρίγκες Κάστρο, εγγονό του Ραούλ Κάστρο — αδελφού του Φιντέλ Κάστρο — σύμφωνα με δύο πρόσωπα που γνωρίζουν το θέμα.
Ο κ. Ρούμπιο, που χαράσσει την πολιτική του κ. Τραμπ για τη Λατινική Αμερική, είναι γιος Κουβανών μεταναστών και εδώ και χρόνια ζητά την πτώση της κυβέρνησης. Ωστόσο, μετά από συνάντηση με ηγέτες της Καραϊβικής την Τετάρτη, ο κ. Ρούμπιο εμφανίστηκε πρόθυμος να περιμένει.
«Η Κούβα χρειάζεται να αλλάξει», είπε ο κ. Ρούμπιο. Αλλά πρόσθεσε: «δεν χρειάζεται να αλλάξει μονομιάς. Δεν χρειάζεται να αλλάξει από τη μια μέρα στην άλλη. Όλοι εδώ είμαστε ώριμοι και ρεαλιστές».
«Βλέπουμε αυτή τη διαδικασία να εξελίσσεται, για παράδειγμα, στη Βενεζουέλα», πρόσθεσε.
Υποστηρίζοντας ότι το σοσιαλιστικό οικονομικό μοντέλο του νησιού δεν είναι βιώσιμο, ο κ. Ρούμπιο άφησε να εννοηθεί ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ενδέχεται να αρκεστούν σε μια αρχική αλλαγή σε αυτόν τον τομέα. «Αν θέλουν να προχωρήσουν σε αυτές τις δραστικές μεταρρυθμίσεις που ανοίγουν χώρο τόσο για την οικονομική — και τελικά, την πολιτική — ελευθερία για τον λαό της Κούβας, προφανώς οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ήθελαν πολύ να το δουν», είπε.
Αυτή η προσέγγιση ενδέχεται να έχει καλύτερες πιθανότητες επιτυχίας από τις αμερικανικές απαιτήσεις για μια αιφνίδια πολιτική μεταμόρφωση της Κούβας. Η κουβανική κυβέρνηση δηλώνει ότι είναι πρόθυμη να διαπραγματευτεί με τον κ. Τραμπ για μια σειρά ζητημάτων. Ωστόσο, η Αβάνα επιμένει ότι δεν θα συζητήσει το Σύνταγμα της Κούβας ή ζητήματα «κυριαρχίας».
Σε αντίθεση, όμως, με την προσέγγισή του απέναντι στη Βενεζουέλα, ο κ. Τραμπ δεν έχει απειλήσει την Κούβα με στρατιωτική δράση. Και, ενώ λίγοι προέβλεψαν τη νυχτερινή επιδρομή που οδήγησε στη σύλληψη του κ. Μαδούρο, η επανάληψη μιας τόσο τολμηρής επιχείρησης θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη.
«Δεν αναζητούν αλλαγή καθεστώτος από τη μια μέρα στην άλλη», είπε ο Ράιαν Μπεργκ, διευθυντής του Προγράμματος για την Αμερική στο Center for Strategic and International Studies. Στόχος της κυβέρνησης, πρόσθεσε, φαίνεται να είναι «μια αργή μετάβαση» από την αυταρχική δικτατορία της Κούβας στη δημοκρατία.
Μια διακοπή ρεύματος στην Αβάνα την περασμένη εβδομάδα. Ο πρόεδρος Τραμπ έχει ρίξει την κουβανική οικονομία σε σπειροειδή επιδείνωση, αναγκάζοντας τους δύο βασικούς προμηθευτές πετρελαίου της, τη Βενεζουέλα και το Μεξικό, να διακόψουν τις αποστολές καυσίμων προς το νησί.
Καθώς ο κ. Τραμπ εξέταζε επιλογές για τη Βενεζουέλα, Αμερικανοί αξιωματούχοι φοβούνταν ότι η αιφνίδια εγκατάσταση μιας κυβέρνησης της αντιπολίτευσης θα μπορούσε να πυροδοτήσει βία, χάος και ανθρωπιστική κρίση, όπως προέβλεπαν αμερικανικά πολεμικά παίγνια (war games).
Οι ίδιες ανησυχίες ισχύουν και για την Κούβα, όπου μια οικονομική κατάρρευση ή ένα πολιτικό κενό θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε βίαιη αναρχία και, ενδεχομένως, να προκαλέσουν ένα κύμα θαλάσσιων προσφύγων προς τη Φλόριντα. Προηγούμενα κύματα Κουβανών προσφύγων, το 1980 και στα μέσα της δεκαετίας του 1990, προκάλεσαν πολιτικές κρίσεις για τους προέδρους Τζίμι Κάρτερ και Μπιλ Κλίντον.
Ερωτηθείς την Τετάρτη για το ενδεχόμενο ανθρωπιστικής κρίσης και ενός νέου μεταναστευτικού κύματος, ο κ. Ρούμπιο αναγνώρισε την ανησυχία. «Όσο για το ενδεχόμενο παρενεργειών/διάχυσης, εκείνοι δεν ανησυχούν περισσότερο απ’ όσο ανησυχούμε εμείς», είπε. «Είμαστε 90 μίλια μακριά και οι ΗΠΑ έχουν βιώσει στο παρελθόν μαζική μετανάστευση από την Κούβα».
Σε μια προφανή προσπάθεια να μετριάσει το ολοένα αυξανόμενο κόστος της αμερικανικής πίεσης, η κυβέρνηση Τραμπ δήλωσε την Τετάρτη ότι θα επιτρέψει τη μεταπώληση βενεζουελάνικου πετρελαίου προς την Κούβα, υπό την προϋπόθεση ότι οι συναλλαγές θα γίνονται με τον ιδιωτικό τομέα της Κούβας και δεν θα ωφελούν την κυβέρνηση του νησιού.
Ο κ. Τραμπ έχει ρίξει την κουβανική οικονομία σε σπειροειδή κρίση, διακόπτοντας την πρόσβαση του νησιού σε ξένο πετρέλαιο. Αρχικά, μετά τη σύλληψη του κ. Μαδούρο, ο κ. Τραμπ ανάγκασε τη Βενεζουέλα — που επί μακρόν ήταν η κύρια πηγή πετρελαίου της Κούβας — να σταματήσει να αποστέλλει αργό στην Αβάνα.
Στη συνέχεια, στις 29 Ιανουαρίου, ο κ. Τραμπ εξέδωσε εκτελεστικό διάταγμα, απειλώντας με επιβολή δασμών κάθε χώρα που θα πωλούσε ή θα παρείχε πετρέλαιο στο νησί, επικαλούμενος τους δεσμούς της Κούβας με τη Ρωσία και την Κίνα, τις διασυνδέσεις με τρομοκρατικές ομάδες και την πολιτική καταστολή. Το Μεξικό, ο τελευταίος μεγάλος προμηθευτής της Κούβας, δεν έχει στείλει άλλη ποσότητα πετρελαίου.
Έκτοτε, η Κούβα έχει μειώσει τις εργάσιμες και σχολικές εβδομάδες και δηλώνει ότι δεν μπορεί πλέον να ανεφοδιάζει με καύσιμα ξένα αεροσκάφη. Η κρίση, λένε αναλυτές, μπορεί να αποτελεί τη σοβαρότερη απειλή για την επιβίωση της κουβανικής κυβέρνησης από τότε που επικράτησε η κομμουνιστική επανάσταση του Φιντέλ Κάστρο το 1959.
Στην Ουάσιγκτον και στη Νότια Φλόριντα, πολλοί «σκληροπυρηνικοί» επικριτές της Κούβας αναμένουν με ανυπομονησία την πολυπόθητη «απελευθέρωση» του νησιού. «Η ημέρα της ελευθερίας της Κούβας είναι πιο κοντά από ποτέ», έγραψε πρόσφατα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η βουλευτής Μαρία Ελβίρα Σαλαζάρ, Ρεπουμπλικανή από την περιοχή του Μαϊάμι. Η ανάρτησή της συνοδευόταν από εικόνα ενός φαλακρού αετού που εφορμά προς μια κουβανική σημαία.
Ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, γιος Κουβανών μεταναστών, έχει εδώ και χρόνια χαρακτηρίσει την κυβέρνηση του νησιού «μια βάρβαρη δικτατορία».
Demetrius Freeman για τους The New York Times
Η πιο μετριοπαθής, πρόσφατη ρητορική του κ. Ρούμπιο έχει εκπλήξει ορισμένους αναλυτές, ύστερα από τα πολλά χρόνια κατά τα οποία ζητούσε να μπει τέλος στη «βάρβαρη δικτατορία» της Κούβας. Το ίδιο ισχύει και για την έμφαση που δίνει στην οικονομική μεταρρύθμιση, δεδομένης της αντίδρασής του όταν ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα χαλάρωσε τις αμερικανικές εμπορικές κυρώσεις προς το νησί το 2015, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης προσπάθειας αποκατάστασης των σχέσεων με την Αβάνα.
Ο κ. Ρούμπιο, τότε Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής της Φλόριντα, καυτηρίασε αυτό που αποκάλεσε «το ψέμα και την αυταπάτη ότι περισσότερες εμπορικές συναλλαγές και πρόσβαση σε χρήμα και αγαθά θα μεταφραστούν σε πολιτική ελευθερία για τον κουβανικό λαό». Έκτοτε, ο κ. Ρούμπιο έχει ισχυριστεί ότι δικαιώθηκε, επισημαίνοντας πως το άνοιγμα του κ. Ομπάμα έκανε ελάχιστα για να αλλάξει τη φύση της κουβανικής κυβέρνησης ή της κοινωνίας. (Ο κ. Τραμπ ανέτρεψε τις πολιτικές του κ. Ομπάμα κατά την πρώτη του θητεία ως πρόεδρος.)
Σε πρόσφατη συνομιλία του με συνεργάτη του, ο κ. Ρούμπιο είπε επίσης ότι οι ΗΠΑ δυσκολεύτηκαν να εντοπίσουν έναν «κουβανικό αντίστοιχο» της Ντέλσι Ροντρίγκες της Βενεζουέλας — της πρώην αντιπροέδρου που διαδέχθηκε τον κ. Μαδούρο και συνεργάζεται με τους χειρισμούς της κυβέρνησης Τραμπ για τον έλεγχο του πετρελαίου της χώρας.
Δεν είναι σαφές αν ο κ. Ρούμπιο πιστεύει ότι στη συνέχεια εντόπισε αυτό το πρόσωπο στον κ. Ροντρίγκες Κάστρο, ανώτερο αξιωματούχο της κρατικής ασφάλειας γύρω στα 40, γνωστό με το παρατσούκλι «El Cangrejo», δηλαδή «Το Καβούρι». Οι συνομιλίες του κ. Ρούμπιο με τον κ. Ροντρίγκες Κάστρο είχαν αναφερθεί νωρίτερα από το Axios.
Ο κ. Ρούμπιο έχει μιλήσει για μια πιθανή συμφωνία με τον Ραούλ Γκιγιέρμο Ροντρίγκες Κάστρο, εγγονό του Ραούλ Κάστρο — αδελφού του Φιντέλ Κάστρο.
Yamil Lage/Agence France-Presse — Getty Images
Ο παππούς του κ. Ροντρίγκες Κάστρο, ο Ραούλ, ανέλαβε επισήμως την εξουσία το 2008 από τον αδελφό του Φιντέλ, ο οποίος πέθανε το 2016. Η χώρα κυβερνάται από τον πρόεδρο Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ από το 2018.
«Το ζήτημα είναι ότι μέσα στο κουβανικό σύστημα υπάρχουν άτομα που αντιλαμβάνονται ότι το εγχείρημα ήδη ολοκληρώνεται και που ενδέχεται να ενδιαφέρονται να προχωρήσουν σε μια αλλαγή την οποία θεωρούν αναγκαία», φέρεται να δήλωσε ο Μάικ Χάμερ, ο κορυφαίος Αμερικανός διπλωμάτης στην Αβάνα, στην ισπανική εφημερίδα ABC στις 22 Φεβρουαρίου.
Η κουβανική κυβέρνηση δεν απάντησε σε αιτήματα για σχόλιο σχετικά με τις επαφές της με την κυβέρνηση Τραμπ.
Ο κ. Ντίας-Κανέλ έχει δηλώσει ότι είναι ανοιχτός σε διάλογο με τις Ηνωμένες Πολιτείες «χωρίς πίεση ή προϋποθέσεις». Όμως είναι επίσης προστατευόμενος της οικογένειας Κάστρο και έχει δεσμευτεί να υπερασπιστεί το κομμουνιστικό τους σύστημα. «Η Κούβα δεν γονατίζει», είπε νωρίτερα αυτόν τον μήνα στην κρατική εφημερίδα Granma.
Αρκετοί αναλυτές για την Κούβα αμφέβαλλαν ότι ο κ. Τραμπ θα μπορούσε να βρει στην Αβάνα έναν πρόθυμο συνομιλητή αντίστοιχο της κας Ροντρίγκες. Έπειτα από σχεδόν 70 χρόνια στην εξουσία, η κομμουνιστική ηγεσία της Κούβας έχει βαθύτερες και πιο σκληρυμένες ρίζες από το καθεστώς Μαδούρο, το οποίο ανάγει την προέλευσή του στα τέλη της δεκαετίας του 1990.
«Η αναζήτηση μιας “κουβανικής Ντέλσι Ροντρίγκες” είναι παιχνίδι για αφελείς», είπε ο Ουίλιαμ ΛίοΓκραντ, καθηγητής στο American University και ειδικός στη Λατινική Αμερική. «Αν πρόκειται να υπάρξει συμφωνία, θα πρέπει να γίνει ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την υφιστάμενη κουβανική κυβέρνηση — όχι με κάποιο απομεινάρι της σημερινής κυβέρνησης».
Σε αντίθεση με τη Βενεζουέλα, η κατασταλτική μονοκομματική δικτατορία της Κούβας έχει αφήσει τη χώρα χωρίς πολιτική αντιπολίτευση. «Όλοι είναι στη φυλακή ή στην εξορία», είπε η Μαρία Χοσέ Εσπινόσα, κουβανικής καταγωγής ανώτερη συνεργάτιδα (senior fellow) στο προοδευτικό Center for International Policy.
Παρόλα αυτά, ορισμένοι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ πιστεύουν ότι οι ηγέτες της Κούβας θα εξαναγκαστούν να κάνουν παραχωρήσεις στον κ. Τραμπ. Η εναλλακτική — μια οικονομική κατάρρευση και ενδεχόμενη βίαιη εξέγερση — θα ήταν χειρότερη για τους ίδιους.
Σε ενημέρωση Τύπου στις 18 Φεβρουαρίου, η Καρολάιν Λίβιτ, εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, ρωτήθηκε αν ο κ. Τραμπ θα αρκούνταν σε κάτι λιγότερο από αλλαγή καθεστώτος στην Κούβα. Η κα Λίβιτ απάντησε ότι είναι προς το «βέλτιστο συμφέρον» της Αμερικής η Κούβα να γίνει «μια πραγματικά ελεύθερη και ευημερούσα δημοκρατία».
«Είναι ένα καθεστώς που καταρρέει», πρόσθεσε. «Η χώρα τους καταρρέει και γι’ αυτό πιστεύουμε ότι είναι προς το συμφέρον τους να κάνουν πολύ δραστικές αλλαγές πολύ σύντομα».
Ο Τζέισον Μάρτσακ, ειδικός για τη Λατινική Αμερική στο Atlantic Council στην Ουάσιγκτον, συμφώνησε ότι η μηχανική/ενορχήστρωση μιας μετάβασης μακριά από την κομμουνιστική κυβέρνηση της Κούβας θα ήταν πολύ δύσκολη. «Οι περισσότεροι Κουβανοί δεν έχουν ζήσει ποτέ υπό οτιδήποτε άλλο πέρα από ένα κομμουνιστικό καθεστώς», είπε.
Ωστόσο, είπε ότι ο κ. Τραμπ και ο κ. Ρούμπιο μπορεί να είναι πιο πρόθυμοι να αποδεχθούν τον κίνδυνο μιας χαοτικής μετάβασης στην Κούβα απ’ ό,τι ήταν στη Βενεζουέλα. Ενώ ο κ. Τραμπ θέλει ένα σταθερό περιβάλλον για να προστατεύσει τη μελλοντική παραγωγή πετρελαίου της Βενεζουέλας — από την οποία ελπίζει ότι οι ΗΠΑ μπορούν να επωφεληθούν — η Κούβα έχει μια απομονωμένη οικονομία με λίγες εξαγωγές· μια αναταραχή εκεί θα είχε μικρό οικονομικό αντίκτυπο πέρα από τα σύνορά της.
Η μαζική μετανάστευση, πρόσθεσε ο κ. Μάρτσακ, μπορεί να μετριαστεί με ανθρωπιστική βοήθεια — την οποία η κυβέρνηση Τραμπ έχει ήδη αρχίσει να στέλνει στο νησί, συνεργαζόμενη με την τοπική Καθολική Εκκλησία ώστε να παρακάμπτει την κουβανική κυβέρνηση.
Τέτοιες ανησυχίες δεν είναι καινούριες. Σε παλαιότερη περίοδο οικονομικής κρίσης στην Κούβα, μία Εθνική Εκτίμηση Πληροφοριών (National Intelligence Estimate) των ΗΠΑ προειδοποιούσε για τις πιθανές συνέπειες μιας κατάρρευσης της κυβέρνησης.
«Τα συμφέροντα των ΗΠΑ θα δοκιμαστούν με σύνθετους και πιθανώς πρωτοφανείς τρόπους», ανέφερε το έγγραφο, το οποίο αποχαρακτηρίστηκε αργότερα.
Οποιαδήποτε αλλαγή εξουσίας θα σήμαινε πιθανότατα «σημαντική και ενδεχομένως παρατεταμένη αστάθεια», συμπεριλαμβανομένων βίαιων αντιποίνων, πρόσθετε, ενώ προέβλεπε «μεγάλης κλίμακας μετανάστευση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες» και «απαιτήσεις για αμερικανική εμπλοκή» προκειμένου να αποκατασταθεί η κατάσταση.
Το έγγραφο υπενθυμίζει επίσης ότι η Κούβα έχει διαψεύσει αμέτρητες προβλέψεις για επικείμενη κατάρρευσή της.
«Υπάρχει πιθανότητα μεγαλύτερη του 50% ότι η κυβέρνηση του Φιντέλ Κάστρο θα πέσει μέσα στα επόμενα λίγα χρόνια», κατέληγε το έγγραφο των υπηρεσιών πληροφοριών. Αυτό ήταν το 1993.
Οι Julian E. Barnes, Frances Robles και Anton Troianovski συνέβαλαν στο ρεπορτάζ.
Ο Michael Crowley καλύπτει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ για τους Times. Έχει κάνει ρεπορτάζ από σχεδόν τρεις δωδεκάδες χώρες και συχνά ταξιδεύει με τον υπουργό Εξωτερικών.
The New York Times
Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη
Δημήτρης Μηλάκας
