Πολιτικές εξελίξεις φαίνεται ότι πυροδοτεί η άθλια κατάσταση της ελληνικής οικονομίας.
Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δέχεται έντονες πιέσεις από το ΠΑΣΟΚογενές πολιτικό περιβάλλον του Μαξίμου, πιέσεις οι οποίες είχαν ατονίσει λόγω των πυρκαγιών, για να επιχειρήσει ανανέωση της λαϊκής εντολής μεταξύ 26 Σεπτεμβρίου και 10 Οκτωβρίου, καθώς όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι είναι το τελευταίο χρονικό σημείο που έχει σοβαρές πιθανότητες να είναι πρώτο κόμμα.
Από την ερχόμενη άνοιξη και μετά, φαίνεται ότι θα επιστρέψουμε σε μία εικόνα του 2014, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ επέλαυνε προς την εξουσία.
Οι εισηγητές των εκλογών θέλουν να προλάβουν τις πιθανές γερμανικές πιέσεις για κυβέρνηση συνεργασίας που θα προκύψουν μετά τις εκλογές με απλή αναλογική, οι οποίες δεν θα δώσουν την κυβέρνηση περισσότερες από 100 έδρες στην καλύτερη περίπτωση.
Και να πάνε εν συνεχεία σε δεύτερη εκλογική αναμέτρηση εντός ενός μηνός ελπίζοντας ότι έχει εξαερωθεί μέρος της λαϊκής δυσφορίας και προβάλλοντας το δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος» να καταφέρουν έστω μια ελαφρά καλύτερη επίπεδο και να κερδίσουν πλειοψηφία έστω και λίγων εδρών.
Στο Βερολίνο η αλλαγή στα πρόσωπα και ο αποχαιρετισμός της Μέρκελ μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου θεωρούν ότι αρκεί για να μην υπάρξει οργανωμένη γερμανική πίεση για κυβέρνηση συνασπισμού, ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ.
Όλα αυτά με καταλύτη της δραματική οικονομική κατάσταση της οικονομίας.
Σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία σε τροποποιημένη ταμειακή βάση, για το πρώτο επτάμηνο του 2021, δηλαδή την περίοδο του Ιανουαρίου – Ιουλίου 2021, παρουσιάζεται έλλειμμα στο ισοζύγιο του κρατικού προϋπολογισμού ύψους 12.528 εκατ. ευρώ έναντι ελλείμματος 10.915 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο διάστημα του 2020.
Με απλά λόγια, η οικονομία πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο και το έλλειμα έχει εκτιναχθεί σχεδόν κατά 1,6 δισ. σε σύγκριση με την καταστροφική περσινή χρονιά.
Αν για τον οποιονδήποτε λόγω η ΕΚΤ πάψει να εγγυάται τα ελληνικά ομόλογα, τότε… τέλος!
Το πολυδιαφημισμένο ανέκδοτο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάκαμψης, (ανέκδοτο για τους πολίτες, οι μεγάλες εταιρείες θα πάρουν σημαντικό μέρος του πακέτου), παραμένει.. «αόρατο»!
Έκθεση του διοικητικού συμβουλίου του ΔΝΤ, το χαρακτήρισε «λάθος το πρόγραμμα αξιοποίησης των κονδυλίων», διότι απλούστατα θα επιτείνουν τις εισαγωγές και θα επιδεινώσουν το αρνητικό ισοζύγιο.
Και αν αυτά συμβαίνουν τώρα, τα επόμενα δύο χρόνια, που τελειώνει και συνταγματικά ο χρόνος της κυβέρνησης, θα είναι ακόμα πιο δύσκολα.
Η κυβέρνηση πρακτικά έχει ήδη ηττηθεί, ακόμα και αν κερδίσει με ένα ποσοστό της τάξης του 25%, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να «τραβήξει» ακόμα το τμήμα των πατριωτών ψηφοφόρων που αποχωρούν από τη ΝΔ. Αλλά αυτό ισχύει σήμερα. Αν σκεφθούμε ότι ο Γ.Α.Παπανδρέου το 2009 πήρε 43% και το 2012 13%, γίνονται αντιληπτές οι ανησυχίες των πολιτών.
Ένας νέος ισχυρός πολιτικός σχηματισμός να προκύψει από τις κοινωνικές διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη, τελείωσε άδοξα (και καταστροφικά για την Ελλάδα) η διακυβέρνηση Μητσοτάκη.
Την ζοφερή εικόνα για την ελληνική οικονομία την ερχόμενη πενταετία αποτυπώνει έκθεση του ΔΝΤ: Εφέτος η ελληνική οικονομία θα έχει πρωτογενές έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης 6% του ΑΕΠ από 7% πέρυσι, το οποίο το 2022 μπορεί να είναι πλεονασματικό μόλις κατά 0,3% (ένα τέτοιο ποσοστό εύκολα μπορεί να γυρίσει και ανάποδα), ενώ εν συνεχεία η ανάπτυξη θα είναι «φυματική»: Περίπου 1,5% κατ’έτος μέχρι το 2026!
Δηλαδή ούτε το 2026 δεν θα έχουμε φτάσει στο επίπεδο του 2019 το οποίο ούτως ή άλλως, συνολικά ήταν μια ακόμα κακή χρονιά για την ελληνική οικονομία, ένας ακόμα κρίκος στην τραγωδία που ξεκίνησε το 2009.
Το συνολικό έλλειμμα (περιλαμβανομένων των τόκων για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους) εκτιμάται το 2020 ήταν 9,9% του ΑΕΠ και φέτος θα κυμανθεί περίπου στα ίδια επίπεδα, το 8,9% και ελπίζεται ότι θα είναι «μόνο» 2,6% το 2022 και… 1,5% το 2026.
Το δημόσιο χρέος εφέτος θα είναι περίπου στο 210,1% του ΑΕΠ από 213,1% που ήταν το 2020. Ελπίζεται ότι θα υποχωρήσει στο 179,6% το 2026. Δηλαδή 7 χρόνια μετά το 2019, το χρέος θα είναι υψηλότερο από το 2019!
Τι σημαίνουν όλα αυτά; Η πορεία της χώρας εντός της ευρωζώνης, θα κλείσει 25ετία το 2026 και η καταστροφή είναι άνευ προηγουμένου για την χώρα. Πραγματικά συγκρίνεται μόνο με τα χρόνια που ακολούθησαν την ήττα του 1897, αν και τότε δεν βρισκόμασταν εντός ευρωζώνης και η χώρα βρήκε την δυνατότητα να ορθοποδήσει με το στρατιωτικό κίνημα του 1907. Τώρα; Πώς θα ξεφύγει η χώρα από την ευρωζώνη που την «πνίγει»;
https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/kyvernisi/1010513_i-oikonomia-fernei-ekloges-ragdaies-politikes-exelixeis-poies
οπτικοακουστικού νόμου που ορίζει ότι τα μέσα ενημέρωσης της χώρας δεν μπορούν να ανήκουν σε ποσοστό μεγαλύτερο του 49% από μη ευρωπαϊκές οντότητες.
ΜΜΕ» (En Turquie, Recep Tayyip Erdogan accentue sa pression sur les medias). Δηλαδή η θηλιά σφίγγει γύρω από τα τουρκικά ΜΜΕ. Το Ανώτερο Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης της Τουρκίας (RTUK) καταδίκασε πολλά τηλεοπτικά κανάλια σε 
χρηματικές ποινές, την Τετάρτη (11 Αυγούστου 2021) για
παραβίαση ηθικών κανόνων. Μεταξύ αυτών, στο κανάλι Fox TV επιβλήθηκαν κυρώσεις επειδή ένας από τους δημοσιογράφους του χαρακτήρισε ως «εφιάλτη» τις βίαιες πυρκαγιές που κατέστρεψαν πρόσφατα 35 
επαρχίες της χώρας, προκαλώντας τον θάνατο 8 ανθρώπων και την καταστροφή 170.000 εκταρίων γης. Πευκοδάση και
σπάρτα. Υποτιθέμενος φύλακας της οπτικοακουστικής μετάδοσης, το RTUK είχε προηγουμένως διατάξει τα κανάλια (!) να μην «σπείρουν το χάος και τον πανικό στον πληθυσμό» σε αυτήν την περίοδο των πρωτοφανών φυσικών καταστροφών – δηλαδή τις πυρκαγιές στο Νότο, τις πλημμύρες στο Βορρά. «Η δουλειά είναι όλο και πιο δύσκολη. Δείτε τι συνέβη με τις πυρκαγιές, οι δημοσιογράφοι έπρεπε να πατήσουν πάνω σε κελύφη αυγών για να κάνουν ρεπορτάζ για τα γεγονότα», δήλωσε η Nadire Mater, ιδρύτρια του διαδικτυακού ιστότοπου ειδήσεων Bianet.org. «Με το να στιγματιζόμαστε, τελικά χάνουμε την ενέργειά μας», διαμαρτύρεται αυτή η διάσημη δημοσιογράφος, η οποία κινδυνεύει να φάει χρόνια φυλάκισης επειδή επέδειξε την αλληλεγγύη της, στο παρελθόν, στην φιλο-κουρδική εφημερίδα Özgür Gündem, που σήμερα είναι κλειστή, από τότε που χαρακτηρίστηκε ότι κάνει «Τρομοκρατική προπαγάνδα».
διαδικτυακό τηλεοπτικό κανάλι Medyascope, που
ιδρύθηκε από τον δημοσιογράφο Rüsen Cakir, είναι δύο ανεξάρτητες και κριτικές φωνές, οι οποίες βρίσκονται συνεχώς στο στόχαστρο των τουρκικών καταπιεστικών αρχών. Επειδή 
λαμβάνουν επιδοτήσεις από το εξωτερικό, μεταξύ άλλων και από την αμερικανική οργάνωση Chrest Foundation, κάτι που δεν έχουν αποκρύψει ποτέ. Αυτά τα εναλλακτικά ΜΜΕ υποβλήθηκαν, στα τέλη Ιουλίου 2021, σε πραγματικό λιντσάρισμα από πολλές φιλοκυβερνητικές εφημερίδες και ιστοτόπους, που έσπευσαν να τα περιγράψουν ως πληρωμένους πράκτορες του εχθρού. Λίγο αργότερα, ο Ερντογάν δήλωνε αποφασισμένος να καταπολεμήσει «τον τρόμο του ψέματος». «Δεν θα επιτρέψουμε τις δραστηριότητες μιας πέμπτης φάλαγγας με οποιαδήποτε μορφή της», δήλωσε ο Fahrettin Altun, διευθυντής του επικοινωνίας. Κατά συνέπεια, ένας νόμος που στοχεύει στη ρύθμιση της χρηματοδότησης των ΜΜΕ από το εξωτερικό καθώς και στη διάδοση «ψευδών πληροφοριών» βρίσκεται υπό προετοιμασία, προς μεγάλη απελπισία των επαγγελματικών ενώσεων, που ανησυχούν για την περεταίρω φίμωσή τους. «Η κοινωνία χάνει το δικαίωμά της στην ενημέρωση και η χώρα μας χάνει τη δημοκρατία της», σημείωσε η Τουρκική Ένωση Δημοσιογράφων στις 23 Ιουλίου 2021. Είκοσι τρεις οργανώσεις υπεράσπισης του Τύπου συνασπίστηκαν για να καταδικάσουν το νομοσχέδιο, ο κύριος σκοπός του οποίου είναι, λένε, να αποδυναμώσει τα ελάχιστα ανεξάρτητα ΜΜΕ που αγωνίζονται να παραμείνουν στη ζωή.
πληροφορίες. Έτσι π.χ., η εφημερίδα Sabah, δηλαδή ο
εκπρόσωπος Τύπου της προεδρίας, δεν χτυπήθηκε στα δάχτυλα επειδή δημοσίευσε, στο φύλλο της στις 2 Αυγούστου 2021, μια ανύπαρκτη συνέντευξη με τον Armin Laschet, επικεφαλής του γερμανικού συντηρητικού κόμματος για τις ομοσπονδιακές εκλογές της 26 Σεπτεμβρίου 2021. Σύμφωνα με τον τίτλο της, ο πρόεδρος της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU) έλεγε ότι «έχει μια απεριόριστη αγάπη για την Τουρκία». Αλλά η συνέντευξη δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ (!), σύμφωνα με την Καγκελαρία της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, δηλαδή το ομόσπονδο Κράτος του Laschet. Αν είναι έτσι, πώς θα πατάξει
τις ψευδείς ειδήσεις ο επικείμενος νόμος του Ερντογάν ; ‘Η τα ψέματα επιτρέπονται για τον φιλοκυβερνητικό Τύπο ; Αντίθετα, οι κριτικοί δημοσιογράφοι τους γίνεται η ζωή δύσκολη. Συχνά συλλαμβάνονται, τρώνε ξύλο, προσάγονται στη δικαιοσύνη και ενίοτε φυλακίζονται. Τα ελάχιστα αντιπολιτευόμενα ΜΜΕ ζουν με τον φόβο των μηνύσεων, των σκόπιμων φορο-ελέγχων ή του κλεισίματος. Καμία δημόσια ή ιδιωτική τράπεζα, καμία εταιρεία δεν θα τους δώσει την παραμικρή διαφήμιση, για τον φόβο των Ιουδαίων. Από τότε που έγινε η απόπειρα πραξικοπήματος του 2016, 160 μέσα ενημέρωσης έκλεισαν και οι δικαστικές διώξεις δημοσιογράφων, ενίοτε ακόμα και για ένα tweet, προχωρούν με γοργούς ρυθμούς.
πυρκαγιές στην περιοχή Manavgat (επαρχία της Αττάλειας) στα τέλη Ιουλίου 2021, όταν συνελήφθη από τους χωροφύλακες που διέγραψαν όλες τις εικόνες που είχε μόλις τραβήξει. Οι φωτογραφικές μηχανές του, η κάμερα του, το κινητό του τηλέφωνο ελέγχθηκαν επισταμένως. Επιπλέον έχουν γίνει πρόστυχα σχόλια για την ιδιωτική του ζωή, για την υποτιθέμενη ομοφυλοφιλία του. «Με έβαλαν στο όχημά τους και με άφησαν παραπέρα, στη 
μέση της φλεγόμενης φύσης. Ήμουν τυχερός που ξέμπλεξα
ζωντανός », διηγήθηκε ο νεαρός, ακόμη σοκαρισμένος. Ο Bülent Kilic (στην αριστερή φωτο), φωτογράφος του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων (Agence France-Presse), πίστεψε πρόσφατα ότι έφτασε η τελευταία του στιγμή να πεθάνει, όταν ένας Τούρκος αστυνομικός τον έριξε στο έδαφος και κάθισε πάνω του, εμποδίζοντάς τον να αναπνεύσει. Οι φωτογραφικές του μηχανές πετάχτηκαν στο έδαφος, με την απαγόρευση να τις ανακτήσει. Με χειροπέδες, ο φωτογράφος μεταφέρθηκε στη συνέχεια σε ένα κοντινό σταθμευμένο όχημα της αστυνομίας, όπου κρατήθηκε για πολλές ώρες πριν αφεθεί ελεύθερος. Ήταν στις 26 Ιουνίου 2021 στην Κωνσταντινούπολη, ημέρα της Πορείας Υπερηφάνειας, όταν απαγορεύτηκε από το 2014, μετά από άδεια που είχε πάρει για χρόνια. «Αυτό το είδος επιθετικότητας συμβαίνει πάντα κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων που οργανώνει η αντιπολίτευση. Η κυβέρνηση δεν θέλει να καλύπτονται δημοσιογραφικά αυτού του είδους οι εκδηλώσεις », συνοψίζει ο Bülent Kilic. Δηλαδή ό,τι κάνουν και οι κυβερνόντες στην Πολωνία και της Ουγγαρίας, με πρόσχημα να προστατέψουν τους ανηλίκους.