Αρχική Blog Σελίδα 2246

Τι σηματοδοτεί η επιλογή του Νικ Μπερνς ως πρέσβη των ΗΠΑ στην Κίνα

0

Ο Τζο Μπάιντεν επέλεξε τον πρώην πρέσβη στην Αθήνα, Νίκολας Μπερνς, για τη σημαντικότερη πρεσβεία των ΗΠΑ στον κόσμο, αυτή του Πεκίνου.

Ο Τζο Μπάιντεν επέλεξε τον πρώην πρέσβη στην Αθήνα, Νίκολας Μπερνς, για τη σημαντικότερη πρεσβεία των ΗΠΑ στον κόσμο, αυτή του Πεκίνου.

Ενας από τους πλέον έμπειρους Αμερικανούς διπλωμάτες, ο οποίος έχει υπηρετήσει σε σημαντικά πόστα σε κυβερνήσεις τόσο Δημοκρατικών όσο και Ρεπουμπλικάνων, ο Μπερνς θα αποτελέσει ένα κρίσιμο κομμάτι του παζλ της διαχείρισης της πολυεπίπεδης σχέσης Αμερικής – Κίνας.

Στη σημερινή συγκυρία η τελευταία αποτελεί, κατά τον πρόεδρο Μπάιντεν, τον κύριο «στρατηγικό ανταγωνιστή» των ΗΠΑ.

Σε μια χρονική στιγμή όπου οι κινεζικές επενδύσεις αποτελούν όλο και περισσότερο σημαντικό παράγοντα για την ελληνική οικονομία, και από την άλλη οι ΗΠΑ δεν κρύβουν την αντίθεσή τους στην επιρροή του Πεκίνου σε δυτικές χώρες, με κορυφαίο παράδειγμα την τεχνολογική διείσδυση μέσω του δικτύου 5G, η παρουσία ενός ανθρώπου που γνωρίζει άριστα την ελληνική πραγματικότητα ως επικεφαλής της αμερικανικής πρεσβείας στο Πεκίνο, αποτελεί δυνητικά μια θετική εξέλιξη για την Αθήνα.

Παρά τον μεταξύ τους σκληρό εμπορικό και γεωπολιτικό ανταγωνισμό, υπάρχουν και μείζονα ζητήματα στα οποία Ουάσιγκτον και Πεκίνο θα συνεργάζονται όπως η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και η συμπεριφορά της Βόρειας Κορέας.

Η διαχείριση της σχέσης ανάμεσα στις δυο μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου, απαιτεί γνώση, αλλά και ευρεία πολιτική αποδοχή, τις οποίες ο κ. Μπερνς διαθέτει. Οι ικανότητες και οι διασυνδέσεις του είναι γνωστές. Χαίρει σεβασμού στον χώρο της εξωτερικής πολιτικής και προσβάσεις και στα δυο κόμματα, κάτι που θα διευκολύνει το εξαιρετικά δύσκολο έργο του.

Ο 65χρονος νυν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Χαρβαρντ, ήταν εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπαρτμεντ και είχε στενή συνεργασία με τους Γουόρεν Κριστοφερ και Μάντλιν Ολμπράιτ τη δεκαετία του ‘90 και εν συνεχεία διετέλεσε πρεσβης στο ΝΑΤΟ, υφυπουργός Εξωτερικών και ήταν ο Αμερικανός διαπραγματευτής για το πυρηνικό προγραμμα του Ιράν υπο τους Κόλιν Παουελ και Κοντολίζας Ράις.

Υπό αυτό το πρίσμα, η επικύρωση της υποψηφιότητάς του θα είναι εύκολη υπόθεση και αναμένεται να προωθηθεί άμεσα.

“Καθημερινή”

Οι γεωπολιτικές επιπτώσεις της πτώσης της Καμπούλ και ο φόβος της τρομοκρατίας

0

Ποιά θα είναι η στάση των Ταλιμπάν;

Του Mike O’Sullivan

Οι επιπτώσεις σε πολιτικό και ανθρωπιστικό επίπεδο από την ταχεία αποχώρηση των Αμερικανών από το Αφγανιστάν κυριαρχεί στα πρωτοσέλιδα και στα δελτία ειδήσεων παγκοσμίως. Η προσοχή εστιάζεται κυρίως στην χωρίς κανέναν σχεδιασμό, βιαστική αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από τη χώρα και το φιάσκο που ακολούθησε. 

Παράλληλα, ένας αυξανόμενος “στρατός” σχολιαστών ανακαλύπτει εκ νέου τους Ταλιμπάν, το πώς πολεμούν και το πώς λειτουργούν. Τα περισσότερα, όμως, από αυτά τα σχόλια έρχονται πλέον πολύ αργά.

Προσωπικά, ελάχιστα πράγματα έχω να προσθέσω στη συζήτηση που λαμβάνει ήδη χώρα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ωστόσο, υπάρχουν και άλλες πτυχές των τελευταίων εξελίξεων που πρέπει να επισημανθούν, με τις οποίες λίγο έχουν ασχοληθεί τα μέσα ενημέρωσης παρότι αφορούν τις μακροπρόθεσμες, διεθνείς επιπτώσεις της ανακατάληψης του Αφγανιστάν από τους Ταλιμπάν.

Ενδεχόμενη στροφή της Κίνας προς το Αφγανιστάν

Οι Ταλιμπάν πιθανότατα είναι σήμερα “σοφότεροι” και πιο έμπειροι πολιτικά από τους “αγρίους” που κατέλαβαν το Αφγανιστάν στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Όχι, όμως, και τόσο πολύ.

Άμεσοι στόχοι τους θα είναι να αποφύγουν τις συγκρούσεις (ως απόρροια της άμεσης “τιμωρίας” των ξένων που εργάζονται στη χώρα και των Αφγανών που έχουν δεσμούς με το εξωτερικό), να “τρυπώσουν” στον κρατικό μηχανισμό, ή σε ό,τι έχει απομείνει από αυτόν, και να διασφαλίσουν την οικονομική ανεξαρτησία τους.

Στο πλαίσιο αυτό, δεν αποκλείεται η Κίνα -προβοκατόρικα- να αναπτύξει περισσότερους εμπορικούς δεσμούς με το Αφγανιστάν – καθώς μπορεί να προμηθευτεί από τη χώρα εμπορεύματα όπως σίδηρο, χαλκό και νιόβιο, ενώ θα μπορούσε επίσης να επιδιώξει ακόμη και να συμπεριλάβει το Αφγανιστάν στην πρωτοβουλία “Μία ζώνη, Ένας δρόμος” (One Beld, One Road) συμβάλλοντας στην ανάπτυξη των υποδομών της χώρας.

Μια τέτοια κίνηση θα αποτελούσε πλήγμα για τη Δύση, ωστόσο η Κίνα ήδη εμφανίζεται ιδιαίτερα θερμή σε διπλωματικό επίπεδο έναντι των Ταλιμπάν.

Ο ρόλος της Ινδίας

Σε ό,τι αφορά την περιοχή, όμως, υπάρχουν τουλάχιστον τρία ακόμη περιφερειακά ζητήματα που προκαλούν ευρύτερες ανησυχίες.

Το πρώτο αφορά τη σχέση της Ινδίας με το Πακιστάν. Πιστεύεται ευρέως ότι οι Πακιστανοί είναι “πρόγονοι” των Ταλιμπάν και, παρότι δεν τους ελέγχουν, μπρούν σίγουρα να συνταχθούν μαζί τους. Αυτή η ψυχρή αλήθεια μπορεί εν τέλει να διαρρήξει τους πολιτικούς δεσμούς των ΗΠΑ με το Πακιστάν, προς όφελος της Ινδίας.

Η Ινδία είναι μέλος της ομάδας των χωρών που απαρτίζουν τον Τετραμερή Διάλογο για την Ασφάλεια, γνωστη και ως QUAD (μαζί με τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία και την Αυστραλία) και ενδεχομένως τώρα να ενισχύσει τους δεσμούς της με τις ΗΠΑ, εξέλιξη που με τη σειρά της θα σηματοδοτούσε την ενίσχυση του ανταγωνισμού μεταξύ της QUAD και του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης, ή SCO (που απαρτίζουν κυρίως το Πακιστάν, η Κίνα και η Ρωσία) ως προς το ποια “ομάδα” θα επικρατήσει στον 21ο αιώνα.

Οι γεωπολιτικές σχέσεις των ισλαμικών κρατών

Το δεύτερο περιφερειακό ζήτημα σχετίζεται με το ίδιο το Ισλάμ, την αντίληψη που έχει η Δύση για το Ισλάμ, αλλά και τις γεωπολιτικές σχέσεις μεταξύ των ισλαμικών κρατών.

Για πολλούς που δεν κατανοούν την περιπλοκότητα του ισλαμικού κόσμου, οι Ταλιμπάν αντιπροσωπεύουν το “μαύρο πρόβατο” του Ισλάμ, δεδομένου ότι το δυσφημούν.

Ως εκ τούτου, οι σουνιτικές χώρες, όπως η Σαουδική Αραβία, μπορεί -δημοσίως τουλάχιστον- να αισθανθούν την ανάγκη να κρατήσουν αποστάσεις από τη νέα αφγανική κυβέρνηση, αν και αυτό πιθανότατα θα προκαλέσει εσωτερικές εντάσεις με τον πληθυσμό των Ουαχάμπι (θρησκευτικό δόγμα του σουνιτικού Ισλάμ).

Ιράν και Ταλιμπάν

Σε ό,τι αφορά το σιιτικό Ισλάμ, το Ιράν είχε βρεθεί στα πρόθυρα διεξαγωγής ενός ολοκληρωτικού πολέμου με τους Ταλιμπάν το 2000, επομένως θα τους αντιμετωπίσει με μεγάλη δυσπιστία, μολονότι οι Ταλιμπάν ντρόπιασαν με αυτόν τον τρόπο τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι γεωπολιτικές επιπτώσεις που σχετίζονται με το Ιράν είναι ότι η ισλαμική δημοκρατία, σήμερα, έχει οριακά περισσότερη ισχύ όσον αφορά τη διαμάχη της με τις ΗΠΑ και μπορεί να θεωρήσει, γεγονός επικίνδυνο, ότι η αποτελεσματικότητα του ανταρτοπολέμου έχει πλέον επιβεβαιωθεί, όπως δείχνουν και οι περιπτώσεις του Λιβάνου και της Συρίας.

Πόλεμος κατά της τρομοκρατίας

Τρίτον, οι τρομοκρατικές ομάδες ανά τον κόσμο έχουν δει τον τρόπο με τον οποίο ενήργησαν οι Ταλιμπάν – τις φρικιαστικές τακτικές τους, τη στρατηγική υπομονή τους και τους τρόπους με τους οποίους έχουν χρησιμοποιήσει τα τρωτά σημεία του Αφγανιστάν εναντίον του.

Ανησυχώ ότι η Αφρική βρίσκεται σε κίνδυνο από αυτήν την άποψη -από τη Μοζαμβίκη και τη Νιγηρία έως την Αιθιοπία και το Μάλι-, όπου οι προσπάθειες των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Γαλλίας να εκπαιδεύσουν ντόπιους στρατούς έχουν αποφέρει μηδαμινά αποτελέσματα, ενώ και η ποιότητα των θεσμών σε αυτές τις χώρες είναι σχεδόν ανύπαρκτη.

Οι επικεφαλής των ανταρτών και των υπηρεσιών ασφαλείας θα πρέπει να προσαρμόσουν με μεγάλη προσοχή, όχι τις τακτικές τους, αλλά τη γενικότερη στρατηγική τους προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις τρομοκρατικές ομάδες που δρουν σε αυτές τις χώρες.

Υπό αυτό το πρίσμα, ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας δεν έχει τελειώσει, απλώς αλλάζει “πεδίο μάχης”, ενώ το “Μεγάλο Παιχνίδι” μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Πηγή: Forbes, capital.gr

Μπορούν να αλλάξουν οι Ταλιμπάν;

0

Οι Ταλιμπάν και η «πεφωτισμένη ισλαμική απολυταρχία»

Του Μωυσή Λίτση
[email protected]

Πολλή συζήτηση γίνεται για το αν οι Ταλιμπάν άλλαξαν ή θα μπορούσαν να αλλάξουν και να μετασχηματιστούν σε μία «πεφωτισμένη ισλαμική απολυταρχία», με στοιχειώδη δικαιώματα για τις γυναίκες.

Η Τουρκία, διά στόματος Ταγίπ Ερντογάν, θεώρησε ενθαρρυντικές τις πρώτες δηλώσεις των Ταλιμπάν, ενώ ακόμη και ο επικεφαλής του βρετανικού στρατού στρατηγός Νικ Κάρτερ δήλωνε πριν από λίγες ημέρες ότι η διεθνής κοινότητα πρέπει να τους δώσει πίστωση χρόνου να σχηματίσουν νέα κυβέρνηση και ίσως να έχουν γίνει πιο λογικοί.

Τα πρώτα δείγματα γραφής των Ταλιμπάν, βέβαια, δεν έχουν να κάνουν με καμιά «μετριοπάθεια», που ίσως κάποιες χώρες αναζητούν ως άλλοθι είτε για να επεκτείνουν την περιφερειακή τους πολιτική και οικονομική επιρροή -βλέπε Τουρκία, Κίνα, Ρωσία- είτε για να επωφεληθούν κάποια στιγμή από το πλούσιο υπέδαφος της χώρας (βλέπε «Ν» 20/8).

Εκτός από τις αναφορές για βίαιη καταστολή των πρώτων διαδηλώσεων που έχουν ξεσπάσει κατά του νέου καθεστώτος, η δολοφονία συγγενούς Γερμανού δημοσιογράφου επιβεβαιώνει το πώς σκοπεύουν να κυβερνήσουν οι Ταλιμπάν. Η Deutsche Welle σε προχθεσινό της άρθρο ανέφερε πως μαχητές των Ταλιμπάν αναζητούν έναν από τους δημοσιογράφους της, επιβεβαιώνοντας την πληροφορία πως συγγενής του δημοσιογράφου δολοφονήθηκε από τους Ταλιμπάν και ένα άλλο πρόσωπο τραυματίστηκε σοβαρά. Άλλα συγγενικά πρόσωπα κατάφεραν να ξεφύγουν την τελευταία στιγμή.

Οι ενδείξεις λαϊκής δυσαρέσκειας με διαδηλώσεις κατά των Ταλιμπάν είναι ενθαρρυντικές και είναι ίσως η μόνη ελπίδα πως κάτι θα μπορούσε να αλλάξει στην ταλαίπωρη αυτή χώρα.

Η εμπειρία της «αραβικής άνοιξης» και το «καπέλωμά» της από εξίσου αντιδραστικές δυνάμεις με αυτές που ανατράπηκαν μας υπενθυμίζουν ωστόσο ότι όποιος δεν είναι με τους Ταλιμπάν δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν είναι ο ίδιος εν δυνάμει… νέος Ταλιμπάν.

Η Τουρκία του Ερντογάν, που φαίνεται να φλερτάρει με ενδεχόμενη αναγνώριση του νέου καθεστώτος της Καμπούλ, δεν φημίζεται για δημοκρατικές ευαισθησίες. Ο ίδιος ο Ερντογάν ολισθαίνει όλο και περισσότερο προς την απολυταρχία και μία φονταμενταλιστική εκδοχή του Ισλάμ, η οποία μπορεί να μην έχει σχέση με τις ακρότητες των Ταλιμπάν, σίγουρα όμως δεν έχει σε τίποτα να κάνει με τις ιδέες της φιλελεύθερης δημοκρατίας ή τα κηρύγματα περί κοινωνικής δικαιοσύνης.

Η βία, άλλωστε, κατά των γυναικών ή διαφωνούντων δημοσιογράφων δεν είναι ίδιον μόνο των Ταλιμπάν, αλλά και πολλών από τις πεφωτισμένες μοναρχίες του Κόλπου, ακόμη και «μετριοπαθέστερων» ισλαμικών καθεστώτων.

Ναυτεμπορική

Τηλεόραση: Ένα μαγικό κουτί, ετών 90

0

Από την προσεδάφιση στη σελήνη μέχρι την πτώση του Τείχους: για πολλούς η τηλεόραση ήταν ανέκαθεν ένα παράθυρο στον κόσμο. Τι της επιφυλάσσει το μέλλον;

    Τηλεοπτική συσκευή του 1936, τεχνολογία Μάνφρεντ φον Αρντέν

Η σύγχρονη τηλεόραση είναι 90 πλέον ετών. Στην Έκθεση Ραδιοφώνου του Βερολίνου στις 21 Αυγούστου 1931, ο εφευρέτης Μάνφρεντ φον Αρντένε παρουσίασε την πρώτη τηλεόραση που λειτουργούσε πλήρως ηλεκτρονικά. Ήταν μια συσκευή τοποθετημένη σε μία ξύλινη θήκη, η ποιότητα της οποίας έφερε τα πάνω κάτω σε ό,τι ήταν μέχρι τότε γνωστό. Με αυτήν την παρουσίαση ήταν σαφές ότι «το μέλλον ανήκει στην πλήρως ηλεκτρονική τηλεόραση», εξηγεί η Τίνα Κούμποτ, επιμελήτρια στο Μουσείο Επικοινωνίας της Φρανκφούρτης.

Βέβαια αυτό το ξύλινο μαγικό κουτί δεν εμφανίστηκε από το πουθενά: «Στη δεκαετία του 1920 υπήρχαν οι πρώτες εμπορικές τηλεοπτικές συσκευές, που σάρωναν τις εικόνες χρησιμοποιώντας έναν περιστρεφόμενο δίσκο με σπειροειδείς οπές», λέει η Κούμποτ. Αλλά η ανάλυσή τους ήταν πολύ κακή, η αντίθεση πολύ αδύναμη, η οθόνη πολύ μικρή και ο ρυθμός ανανέωσης της εικόνας πολύ αργός. Με τη συσκευή – μία από τις 600 εφευρέσεις του φυσικού φον Αρντένε (1907-1997) – μία νέα τεχνολογική εποχή εγκαινιάστηκε το 1931, η οποία τροποποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό μέχρι τη δεκαετία του 2000. Σύμφωνα με την Κούμποτ, «είχε ήδη πολλά στοιχεία της μετέπειτα ηλεκτρονικής τηλεόρασης», και, με βάση τη σημερινή αγοραστική δύναμη, κόστιζε περίπου 3.500 ευρώ.

Τα τηλεοπτικά προγράμματα των Ναζί

Πόλεμος και τηλεόρασηO Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος στην τηλεόραση

Λίγοι άνθρωποι γνωρίζουν σήμερα ότι η Γερμανία ήταν η πρώτη χώρα στον κόσμο που είχε τηλεοπτικές εκπομπές το 1935. Τρία βράδια της εβδομάδας, ο πομπός στο Βίτσλεμπεν, σήμερα Βερολίνο-Σαρλότενμπουργκ, μετέδιδε για μιάμιση ώρα, σύμφωνα με την Κούμποτ. Εκείνη την εποχή το πολιτικό σκηνικό στη Γερμανία είχε ήδη αλλάξει: Οι Ναζί ήταν στην εξουσία και για εκείνους η τεχνολογία ήταν πρωτίστως υπόθεση κύρους. «Ο κύριος σκοπός της τηλεόρασης ήταν να αποδείξει την τεχνολογική υπεροχή του Τρίτου Ράιχ», εξηγεί η επιμελήτρια του μουσείου, και χρησιμοποιήθηκε συχνά ως μέσο προπαγάνδας – έμμεσα και αισθητικά καμουφλαρισμένο. «Μόνο το ένα τέταρτο του χρόνου εκπομπής αφιερώθηκε στην άμεση πολιτική προπαγάνδα. Τα ψυχαγωγικά προγράμματα ήταν ένα χαρακτηριστικό της τηλεόρασης κατά την εποχή των Ναζί. Ο υπουργός Προπαγάνδας Γκέμπελς ήταν σαφής ότι η όμορφη συσκευασία του περιεχομένου είναι το κλειδί της επιτυχίας».

Εκείνη την εποχή, ωστόσο, η πλειοψηφία των θεατών δεν μπορούσε να παρακολουθήσει το τηλεοπτικό πρόγραμμα από στο σπίτι, αλλά μόνο από τα λεγόμενα τηλεοπτικά δωμάτια. Το ασπρόμαυρο πρόγραμμα μπορούσε να προβληθεί μόνο στο Βερολίνο και τα περίχωρα.

Προς το τέλος του πολέμου τηλεοπτικά προγράμματα υπήρχαν μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η νέα αρχή στη μεταπολεμική Γερμανία έγινε τα Χριστούγεννα του 1952 με την έναρξη της τηλεόρασης της Northwest German Broadcasting Corporation (NWDR). Έκτοτε, πολλές ήταν οι τηλεοπτικές στιγμές που συνόδευσαν τις ζωές των Γερμανών: Η στέψη της βασίλισσας της Μεγάλης Βρετανίας Ελισάβετ Β΄ το 1953, το ποδοσφαιρικό “θαύμα της Βέρνης” το 1954, η προσσελήνωση το 1969, η πτώση του Τείχους του Βερολίνου το 1989…

Η τηλεόραση σήμερα

Τηλεόραση, παιχνίδιαH τηλεόραση ήταν από τους νικητές της πανδημίας του κορωνοϊού

Οι επίπεδες οθόνες LCD σήμαναν την ψηφιακή αλλαγή εδώ και 20 χρόνια. Και τελικά, η τηλεόραση εξακολουθεί να είναι ένας από τους λίγους νικητές της πανδημίας. Κατά τη διάρκεια του περσινού λοκντάουν, το τηλεοπτικό κοινό ηλικίας τριών ετών και άνω παρακολούθησε κατά μέσο όρο 220 λεπτά την ημέρα, δηλαδή τρεις ώρες και 40 λεπτά. Όπως υπολόγισε η γερμανική ομάδα εργασίας τηλεοπτικών ερευνών (AGF), πρόκειται για 10 λεπτά περισσότερο από την αντίστοιχη περίοδο του προηγούμενου έτους. Αλλά ο ερευνητής Τρίσταν Χορξ βλέπει ήδη μια «ημερομηνία λήξης» για την τηλεόραση, όταν κοιτά προς την επόμενη δεκαετία και θεωρεί πως η οθόνη θα παραμείνει μεν, αλλά η τηλεόραση αυτή καθαυτή «γίνεται όλο και λιγότερο ενδιαφέρουσα στην εποχή του Διαδικτύου».

Κρίστοφ Μποκ (dpa)

Επιμέλεια: Χρύσα Βαχτσεβάνου

DW

Επικεφαλής της Denayet, ∆ρ. Αλί Ερµπάς: «Ο κυρίαρχος λόγος της ύπαρξης µας, είναι να κυριαρχήσουµε στον κόσµο…»

0
του Γιάννη Στριλιγγά
……………….
Τουρκία.
η επιχείρηση «Barbaros» που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2014. Η ∆ιοίκηση τη Τουρκικής Ναυτικής Οµάδας Επέµβασης (Türk Deniz Görev Grubu), η οποία υπάγεται στη ∆ιοίκηση Ναυτικών ∆υνάµεων, έπλευσε κατά µήκος του συνόλου των αφρικανικών ακτών και ελλιµενίστηκε σε 25 λιµάνια σε 24 χώρες..
……………
Τουρκία
Ο κρατικός οργανισμός ΤΙΚΑ ιδρύθηκε από τον πρώην πρόεδρο της Τουρκίας Turgut Özal το 1992 και αποτελεί τον βασικότερο μηχανισμό παροχής βοήθειας και υλοποίησης αναπτυξιακών έργων της κυβέρνησης της Τουρκίας σε τρίτες χώρες.
Ο οργανισμός ΤΙΚΑ βρίσκεται υπό την αιγίδα του πρωθυπουργού της Τουρκίας, διαθέτει 50 γραφεία συνδέσμων σε 48 χώρες και δραστηριοποιείται σε 140 συνολικά χώρες.
…………………
Γερμανία / τζαμιά η Τουρκία.
Η DITIB, που έχτισε το καινούριο τζαμί στη Κολωνία, διευθύνει πάνω από 900 τζαμιά στη Γερμανία. Τα τζαμιά αυτά συνδέονται με τη Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκικής Κυβέρνησης ή αλλιώς Diyanet, που παρέχει ιμάμηδες σε τζαμιά της DITIB.

Αφανισμός της βόρειας Εύβοιας: Πρώτα οι φωτιές, μετά πλημμύρες και τελικά η ερημοποίηση

0

του Μιχάλη Ψύλου

Το σενάριο είναι εφιαλτικό ,και καθόλου φανταστικό: «Η Λίμνη, οι Ροβιές, και άλλες παραθαλάσσιες περιοχές στη βόρεια Εύβοια ,κινδυνεύουν άμεσα από πλημμύρες και κατολισθήσεις. Η φωτιά κατέκαψε τα δάση , τα δένδρα που θα συγκρατούσαν τα νερά μετά από μια πιθανή, σφοδρή βροχόπτωση»: Στέλεχος των Δασικών υπηρεσιών στη βόρεια Εύβοια ,τα στοιχεία του οποίου είναι στη διάθεσή μας ,κρούει τον κώδωνα του κινδύνου και φυσικά όλο το Δασαρχείο τρέχει και δεν φτάνει. «Ο φόβος είναι άμεσος να πλημμυρίσει η Λίμνη με λάσπη , όπως και οι Ροβιές. Το Αχλάδι θα βουλιάξει, η Κοτσικιά θα βουλιάξει , αλλά και άλλες παράκτιες περιοχές», λέει ο εμπειρος δασικός στο newscenter.Δεν κρύβει πάντως  την απαισιοδοξία του:  «Η κατάσταση δεν θα αντιμετωπιστεί ,εκτός κι αν μας βοηθήσει η μητέρα φύση και δεν ακολουθήσουν ισχυρές  βροχές, αλλά και  βλαστήσουν γρήγορα φυτά, όπως οι κουμαριές, οι σχίνοι, τα πουρνάρια. Μόνο με τη βοήθεια του Θεού θα σωθούμε».

IMG 3073 scaled

Για παράδειγμα, στο δήμο Μαντουδίου -Λίμνης -Αγίας Αννας, έχουν καεί 325.000 στρέμματα δάσους και πολλά χωριά που βρίσκονται στις παρυφές ορεινών ή ημιορεινών όγκων ,αφού κάηκαν πρώτα ,τώρα κινδυνεύουν να πλημμυρίσουν με τόνους λάσπης. «Θα γίνουν 10 μελέτες για κορμοδέματα , κορμοφράγματα, σανιδότοιχους στις λεκάνες απορροής» ,λέει ο δασολόγος .

Σύμφωνα με πληροφορίες του newscenter  , οι πυρκαγιές βρήκαν το Δασαρχείο Λίμνης, «αποψιλωμένο» Το μόνιμο προσωπικό μετράται στα δάκτυλα του ενός χεριού και η ανάγκη να  στελεχωθεί άμεσα είναι επιτακτική. Ζητούν  τέσσερις δασολόγους, τρεις δασοπόνους, τρεις διοικητικούς και αυτοκίνητα για να μπορούν να μετακινούνται.

«Μόνο στοχευμένα  αντιπλημμυρικά έργα»

«Να είμαστε προετοιμασμένοι για ισχυρές πλημμύρες μετά τις πυρκαγιές στη βόρεια Εύβοια», λέει στο newscenter ο καθηγητής Διαχείρισης Φυσικών Καταστροφών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πρόεδρος του ΟΑΣΠ, Ευθύμιος Λέκκας. «Κάθε υδροροϊκή λεκάνη, κάθε ρέμα που έχει εκτεθεί στην πυρκαγιά, ουσιαστικά είναι υποψήφιο για πλημμύρα. Οι λεκάνες που εκφορτίζουν σε περιοχές αναπτυγμένων οικισμών κατά μήκος της παράκτιας ζώνης, είναι πολλές. Ο κίνδυνος κατολισθήσεων στη Βόρεια Εύβοια αυξάνεται δραματικά και αναμένονται τεράστιες επιπτώσεις. Καθώς έχουν καεί τα δένδρα , απομειώνεται η διαδικασία απορρόφησης των υδάτων  και η αντίστοιχη περιοχή είναι εκτεθειμένη σε πλημμύρες»…»Αν έχουμε κάποια ικανή βροχόπτωση , είναι σίγουρο ότι θα υπάρχει θέμα μεγάλο. Πρέπει να γίνει μια πολύ γρήγορη μελέτη, αυτοψία , καθώς προλαβαίνουμε να κάνουμε μόνο στοχευμένα έργα σε περιοχές υψηλού κινδύνου. Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο, δεν προλαβαίνουμε. Στοχευμένα έργα, σε κομβικές θέσεις, με  σωστό τρόπο ,έτσι ώστε να απομακρύνουμε κάθε πλημμυρικό ενδεχόμενο» ,λέει ο καθηγητής Λέκκας.Τονίζει οτι αναπτύσσονται λεκάνες που εκφορτίζουν σε περιοχές αναπτυγμένων οικισμών κατά μήκος της παράκτιας ζώνης. Ο κίνδυνος κατολισθήσεων στη Βόρεια Εύβοια αυξάνεται δραματικά και αναμένονται τεράστιες επιπτώσεις.

IMG 3201 scaled

Την ίδια γνώμη έχει και ο καθηγητής Υδρογεωλογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης , Κώστας Βουδούρης. «Σίγουρα θα αυξηθεί η πιθανότητα πλημμυρικών φαινομένων στις περιοχές της βόρειας Εύβοιας», λέει ο Βουδούρης στο newscenter ,εξηγώντας ότι μέχρι τώρα , «η βλάστηση συγκρατούσε τα επιφανειακά νερά . Αυτό δεν σημαίνει ότι θα συμβεί σε όλες τις περιοχές: Για να γίνουν πλημμύρες πρέπει να έχουμε σφοδρές βροχοπτώσεις, πρώτον. Αυτό είναι το αίτιο». Ο καθηγητής Υδρογεωλογίας στο ΑΠΘ, προειδοποιεί ότι  «χρειάζονται σε κάθε περίπτωση, άμεσες παρεμβάσεις στις ήδη αποψιλωμένες περιοχές , κορμοδέματα, κορμοφράγματα, αλλά σε επιλεγμένες περιοχές υψηλού κινδύνου.Πρέπει να καθαριστούν οι κοίτες των ρεμάτων που καταλήγουν σε οικισμούς. Επειδή είναι τεράστιες οι εκτάσεις που κάηκαν πρέπει να δώσουμε προτεραιότητα σε περιοχές υψηλού ρίσκου. Όταν στη Λίμνη υπάρχουν για παράδειγμα, τέσσερα ρέματα που καταλήγουν στον αστικό ιστό ,πρέπει να καθαριστούν ,να διευρυνθεί η κοίτη τους ,οπωσδήποτε ,για να διευρυνθεί η παροχητικότητα του νερού , να περνάει δηλαδή μεγαλύτερος όγκος νερού , αν συμβεί κάποιο ραγδαίο φαινόμενο».

Πολύ έμπειρος στα πλημμυρικά φαινόμενα ο Κώστας Βουδούρης τονίζει όμως ότι « οι παρεμβάσεις πρέπει να γίνουν προσεκτικά, να μην μπουν δηλαδή μπουλντόζες και να αρχίσουν να ρίχνουν δένδρα , χρειάζεται κάποιο σχέδιο. Γιατί μπορεί να βάλεις την μπουλντόζα να τα ισοπεδώσει και να αυξήσεις περισσότερο τον κίνδυνο πλημμύρας».

Η ώρα των δασικών συνεταιρισμών

Οι επιστημονικές εκτιμήσεις φυσικά πρέπει να γίνουν πράξη και το ερώτημα είναι ποιοί θα αναλάβουν το γιγάντιο αυτό έργο. «Τα κορμοδέματα, οι σανιδότοιχοι, τα κορμοφράγματα , θα γίνουν από τους δασικούς ,αγροτικούς συνεταιρισμούς της περιοχής» ,λέει ο δασολόγος .  «Η  ανάληψη των εργασιών θα δοθεί κατευθείαν  στους συνεταιρισμούς με απόφαση που θα βγάλει το υπουργείο . Οι συνεταιρισμοί θα ξεκινήσουν τις εργασίες μόλις εγκριθούν οι μελέτες».

IMG 3075 scaled

Οι συνεταιρισμοί της περιοχής Λίμνης έχουν κάπου 300 μέλη. Επαρκούν;

Μήπως πρέπει να αλλάξει το θεσμικό πλαίσιο και να ενταχθούν στους δασικούς συνεταιρισμούς και νέοι άνθρωποι ,που δεν ασχολούνται κατ` αποκλειστικότητα με το δάσος; Μήπως  η πολιτεία που δυστυχώς άφησε τη βόρεια Εύβοια στο έλεος της φωτιάς , πρέπει να αφυπνιστεί «χθες» και να στείλει στην περιοχή πρόσθετες δυνάμεις που θα βοηθήσουν τους ντόπιους στα αντιπλημμυρικά έργα; Η απλά ,κατά τον Οκτώβρη που οι βροχές είναι συνήθως ραγδαίες στην περιοχή και αρχίσουν οι πλημμύρες, θα επικαλούνται οι αρμόδιοι τον …Θεό που δεν μας βοήθησε;

Να θυμήσουμε ότι ο αντικυκλώνας Ζορμπάς που σάρωσε και τη βόρεια Εύβοια το 2018, εκδηλώθηκε στα τέλη Σεπτεμβρίου…  «Σε γενικές γραμμές ότι είναι να γίνει ,πρέπει να γίνει άμεσα , επειδή η καμένη έκταση είναι τεράστια» ,λέει ο δασικός  και προσθέτει: «Θα κοιτάξουμε να βάλουμε προτεραιότητες. Η Λίμνη όμως έχει τέσσερα ρέματα που σκάνε στην πόλη και οδηγούν μέσα από πλακοσκεπείς οχετούς στη θάλασσα . Αυτοί οι οχετοί δεν θα μπορέσουν να δεχτούν τα ύδατα που θα έρθουν λόγω των βροχοπτώσεων – ο όγκος των υδάτων θα είναι τεράστιο πρόβλημα ,καθώς θα μεταφέρουν και φερτά υλικά και θα μπαζώσουν την πόλη».

IMG 3091 scaled

Ερημοποίηση της βόρειας Εύβοιας

Μιλώντας με τους κατοίκους της περιοχής, δύσκολα θα βρεις όμως αισιόδοξους ανθρώπους. Εχουν καεί κυριολεκτικά από τις φωτιές, είδαν τα δάση τους να αφήνονται να καούν και τώρα δεν βλέπουν να υπάρχει εκείνη η κινητικότητα που απαιτούν οι δύσκολες στιγμές, ενόψει του χειμώνα που έρχεται.  Με όποιον και να μιλήσεις στα χωριά της Λίμνης ,ένα σου λέει: Μας άφησαν να καούμε γιατί δεν ήρθαν τα αεροπλάνα να σβήσουν τη φωτιά , ειδικά τις πρώτες ημέρες. «Δεν υπήρχε συντονισμός, υπήρχαν εθελοντές ,υπήρχαν μέλη των δασικών συνεταιρισμών που θέλανε  να βοηθήσουνε ,και δεν ήξεραν που να πάνε οι άνθρωποι . Ουδείς τους συντόνιζε».Η ερώτηση αυτονόητη: Ποιος είχε την ευθύνη για τον συντονισμό; Γενικότερα, το έργο του συντονισμού το έχει ο επικεφαλής της πυροσβεστικής. Ο ρόλος της Δασικής Υπηρεσίας με βάση το θεσμικό πλαίσιο είναι σχεδόν διακοσμητικός . Σε περίπτωση που ξεσπάσει φωτιά και κρίνει ο επικεφαλής της Πυροσβεστικής ότι είναι ανάγκη , καλείται  εκπρόσωπος της Δασικής Υπηρεσίας και συμβάλει με τις γνώσεις του στην αντιμετώπιση της πυρκαγιάς…Συνεπώς  δεν είναι υποχρεωτικό να ληφθεί υπόψη η γνώμη του εκπροσώπου των Δασικώ  Υπηρεσιών. Τα παραδείγματα που μας αναφέρουν οι κάτοικοι στη βόρεια Εύβοια ,πολλά: Χειριστές των μηχανημάτων πήγαιναν να κόψουν τη φωτιά  και σε πολλές περιπτώσεις δεν ακολουθούσε πυροσβεστικό όχημα, με αποτέλεσμα να γυρίζουν άπρακτοι .

Πληροφορίες του newscenter αναφέρουν ότι στο Συντονιστικό Τοπικό Οργανο που είχε συγκροτηθεί ,οι υπεύθυνοι της Δασικής Υπηρεσίας έλεγαν την άποψή τους για την αντιμετώπιση των διαφόρων μετώπων . «Στις εισηγήσεις μας , δεν έφερε κανείς αντίρρηση στο Συντονιστικό Τοπικό Οργανο, αλλά στην πράξη δεν έγινε τίποτα» ,λέει ο δασολόγος και προσθέτει : «Κάηκε η περιοχή χωρίς άνεμο και αυτό ήταν το τραγικό . Δεν είχαμε άνεμο , μόνο δύο μποφόρ. Δεν είχαμε δηλαδή άνεμο που θα έλεγες : Διάολε με πήρε, δεν γινόταν τίποτε

-Με το χέρι στην καρδιά, ρωτάμε τον έμπειρο δασικό: Θα μπορούσε να «αποτραπεί η καταστροφή; Η απάντησή του μονολεκτική, κοφτή, χωρίς περικοκλάδες: «Φυσικά»

-Πώς θα  μπορούσε να γίνει αυτό;

«Τη φωτιά την αντιμετωπίζουμε το βράδυ , καθώς υπάρχει μια υγρασία και μπορούμε να την παλαίψουμε .Αυτοί έχουν μια άλλη τακτική: Ερχονται τα αεροπλάνα , κάνουν ρίψεις νερού και ακολουθούν οι επίγειες δυνάμεις . Ελα όμως που αεροπλάνα δεν ήρθαν εδώ καθόλου, ούτε την ημέρα που καιγόταν η Λίμνη;

Ενός κακού μύρια έπονται, έλεγε ο μεγάλος Σοφοκλής και δυστυχώς η Εύβοια το βιώνει με τον πιο δραματικό τρόπο.Ο καθηγητής  Ευθύμιος Λέκκας με την εξαιρετική επιστημονική του γνώση και εμπειρία , δεν αφήνει πολλά περιθώρια  αισιοδοξίας : «Η Εύβοια υφίσταται το μεγάλο  πρόβλημα , καθώς 400.000 στρέμματα εκτιμάται ότι ποτέ δεν θα επανέλθουν στην προτέρα κατάσταση. Οι παράγοντες όπως η σφοδρότητα της καύσης, το έντονο ανάγλυφο, οι γεωλογικοί σχηματισμοί και η ταχεία διάβρωση δεν θα επιτρέψουν σε καμία περίπτωση την επάνοδο. Η συγκεκριμένη περιοχή οδεύει ταχύτατα προς ερημοποίηση»…Ακούει κανείς;

newscenter.gr

Γιάννης Μαγκριώτης: Tο Αφγανιστάν συμβολίζει, τον αβέβαιο κόσμο που ζούμε.

0

του Γιάννη Μαγκριώτη*

Οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, ακόμη και η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν, υποστήριξαν στην αρχή την στρατιωτική επέμβαση, για να ανατραπεί το καθεστώς των Ταλιμπάν, που είχε φιλοξενήσει και είχε υποστηρίξει την Αλ-Κάιντα, στην επίθεση του Σεπτέμβρη του 2001, στους “Δίδυμους Πύργους” της Νέας Υόρκης και του Πενταγώνου στην Ουάσιγκτον.

Η ανατροπή του καθεστώτος των Ταλιμπάν έγινε εύκολα, η συνέχεια όμως και ακόμη χειρότερα η κατάληξη των τελευταίων ημερών, δείχνει ότι ο “Πόλεμος κατά της τρομοκρατίας”, 20 χρόνια μετά, δεν ήταν και τόσο αποτελεσματικός, κυρίως δεν πέτυχε τον δευτερογενή στόχο, την οικοδόμηση ενός κράτους, που θα έμοιαζε, με τα φιλελεύθερα κράτη της Δύσης.

Την επέμβαση στο Αφγανιστάν, ακολούθησε η επέμβαση στο Ιράκ, όπου τα αποτελέσματα, στην συνέχεια, ήταν αναλογικά, πιο τραγικά.

Ήταν η εποχή του «Τέλους της Ιστορίας» και της «Νέας Τάξης», στις διεθνείς σχέσεις, με την απόλυτη στρατιωτική, πολιτική και οικονομική κυριαρχία των ΗΠΑ, που ακολούθησε την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και την κατάρρευση των καθεστώτων της Ανατολικής Ευρώπης.

Βέβαια, οι επεμβάσεις αυτές, έδωσαν μια δεύτερη Προεδρική θητεία στον Τζώρτζ Μπους τον νεότερο, όμως ούτε εξάλειψη του Ισλαμικού Φονταμενταλισμού είχαμε, ούτε την δημιουργία δημοκρατικών καθεστώτων, αντιθέτως λίγο αργότερα είχαμε ένταση και διάχυση του φαινομένου. Είχαμε επίσης και σπατάλη δυνάμεων της Δύσης, που σύντομα το πλήρωσε στο εσωτερικό της, αλλά και στην διεθνή επιρροή της, αφού νέα κέντρα οικονομικής και πολιτικής ισχύος αναδείχτηκαν, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την Κίνα.

Σήμερα, η διαφορετική κατανομή διεθνούς ισχύος είναι εμφανής, όπως εμφανής είναι και ο νέος ρόλος που διεκδικεί, χωρίς να το δηλώνει η Κίνα. Η αλληλεξάρτηση των οικονομιών, ιδίως των βασικών παγκόσμιων παικτών μεγάλη, όπως μεγάλος και ο ανταγωνισμός. Η φιλελεύθερη Δύση χάνει δυνάμεις και επιρροή, αντιθέτως η Κίνα ενισχύει και τις δυνάμεις της και την επιρροή της.

Μας διαφεύγει από την προσοχή μας ότι, η μεγάλη πλειοψηφία των χωρών του πλανήτη δεν έχουν δημοκρατικά καθεστώτα, την τελευταία δεκαετία και  το μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου ΑΕΠ, παράγεται στις μη δημοκρατικές χώρες και, η τάση αυτή συνεχώς θα ενισχύεται.

Συνεπώς, η αποτυχία της Δύσης στο Αφγανιστάν έχει και ένα συμβολικό χαρακτήρα, που ξεπερνά κατά πολύ τον χαρακτήρα της αποτυχίας που είναι ορατή. Η Κίνα, η Ρωσία, το Πακιστάν και η Τουρκία, είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι, όχι μόνο στην περιοχή, αλλά και ευρύτερα.

Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι, η δύναμη των όπλων δεν μπορεί να επιβάλλει μόνιμες λύσεις.

Επιβεβαιώνουν όμως και κάτι εξίσου σημαντικό: Η δημοκρατία πολύ δύσκολα εξάγεται, εάν ο ίδιος ο λαός δεν μπορεί να δώσει λύσεις, να δημιουργήσει δημοκρατικούς θεσμούς, συνθήκες ασφάλειας και καλύτερες συνθήκες ζωής των πολιτών.

Είναι βέβαια γεγονός ότι, η επιθετική τρομοκρατία της Αλ-Κάιντα στις ΗΠΑ και γενικότερα στις δυτικές χώρες έχει περιοριστεί δραστικά, λόγω των στρατιωτικών επιχειρήσεων της Δύσης και της καλύτερης οργάνωσης της εσωτερικής τους ασφάλειας.

Εκτιμώ ότι, η ηγεσία της Αλ-Κάιντα, αλλά και των άλλων τζιχαντιστικών οργανώσεων, έχοντας πετύχει τον έλεγχο μεγάλων περιοχών, ακόμη και χωρών στην Ασία και την Αφρική, έχει τροποποιήσει την στρατηγική της, ειδικά μετά την δολοφονία του πρώτου αρχηγού της, του Μπιλ Λάντεν.

Έχουν αναστείλει την στρατηγική των τρομακτικών επιθέσεων στο εσωτερικό των ΗΠΑ και γενικά των δυτικών χωρών. Στοχεύουν πλέον στην σταθεροποίηση της εξουσίας τους στις περιοχές που ελέγχουν και στην υπονόμευση των καθεστώτων, όπου υπάρχουν μεγάλοι Μουσουλμανικοί πληθυσμοί, για να πετύχουν την νομιμοποίησή τους και την διεθνή αναγνώριση.

Οι εξελίξεις αυτές είναι αρνητικές για την διεθνή κοινότητα και φυσικά για τους ανθρώπους των χωρών και των περιοχών που πραγματοποιούνται. Η Δύση πρέπει να αφήσει την αυταρέσκεια και την αλαζονεία που την διακρίνει, ιδιαίτερα μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου. Ο παγκόσμιος ρόλος της έχει μειωθεί και, κανείς δεν ξέρει, ποιοι θα είναι οι συσχετισμοί δυνάμεων, ανάμεσα στα φιλελεύθερα καθεστώτα και στα καθολικά αυταρχικά ή τα κεκαλυμμένα την επόμενη δεκαετία.

Οι πολλαπλές κρίσεις των τελευταίων χρόνων πρέπει να προβληματίσουν περισσότερο κοινωνίες και κυρίαρχες ελίτ, γιατί η συνέχιση της ίδιας πορείας θα οδηγήσει σε καταστρεπτικές συγκρούσεις, πρώτα στο εσωτερικό των δυτικών χωρών και στην συνέχεια σε παγκόσμιο επίπεδο, με πολύ δυσμενείς όρους για αυτές. Τίποτα από τα κεκτημένα των τελευταίων διακοσίων περίπου χρόνων, δεν θα πρέπει να θεωρούνται δεδομένα, ακόμη και μεσοπρόθεσμα.

Η Δύση πρέπει να υπερασπιστεί τις αξίες της με μεγαλύτερη ειλικρίνεια, από ότι έκανε μέχρι σήμερα. Το Αφγανιστάν θα είναι και την επόμενη ημέρα σημείο αξιολόγησής της, τόσο όσον αφορά τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα στην χώρα αυτή, όσο και απέναντι στις χώρες που θα αξιοποιήσουν την εξουσία των Ταλιμπάν, για οικονομικούς και γεωπολιτικούς λόγους.

Η Δύση πρέπει να ασχοληθεί, χωρίς νεοαποικιοκρατικές λογικές και με την Αφρική, ειδικότερα με την ζώνη του Σαχέλ, στην Υποσαχάρια Αφρική, όπου ο Ισλαμικός Φονταμενταλισμός και οι τζιχαντιστικές ομάδες, εκμεταλλευόμενες την φτώχεια και την εξαθλίωση των κατοίκων της, έχει αποκτήσει ισχυρά ερείσματα, ουσιαστικά τον έλεγχο της περιοχής και απειλούν την ΕΕ με νέες μεταναστευτικές ροές και τρομοκρατικές ενέργειες.

Οι εξελίξεις αυτές είναι ιδιαίτερα αρνητικές για τις χώρες της ΕΕ και κυρίως για την χώρα μας.

Οι κυρίως λόγοι, είναι δύο:

1. Η πίεση των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών, θα εμφανιστεί σύντομα στα σύνορα της ΕΕ, πρωτίστως σε Ελλάδα, Ιταλία και Ισπανία.

2. Η Τουρκία και ο Ερντογάν, αποκτούν ακόμη περισσότερα γεωπολιτικά πλεονεκτήματα.
Δυστυχώς το Φθινόπωρο έρχεται, με ανοικτά τα παλιά προβλήματα και με νέα, που ακόμη δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε το μέγεθος και την διάρκειά τους.

*Ο Γιάννης Μαγκριώτης διετέλεσε υφυπουργός εξωτερικών.

 

Ντάλια Γκανέμ : Η στροφή της Άγκυρας στο Μαγκρέμπ

0

 

 

Η Τουρκία επιδιώκει να επιτύχει οικονομικούς, στρατιωτικούς και ενεργειακούς στόχους στη Βόρεια Αφρική γενικά και στην Αλγερία ειδικότερα.

Ορισμένα δημοσιεύματα του Αλγερινού τύπου μίλησαν πρόσφατα για εντάσεις στη σχέση μεταξύ Αλγερίας και Τουρκίας, με φόντο τους ισχυρισμούς για υποστήριξη της Άγκυρας στην ισλαμική οργάνωση Rashad της Αλγερίας, η οποία περιλαμβάνει στις τάξεις της έναν αριθμό πρώην μελών του διαλυμένου Ισλαμικού Μετώπου Σωτηρίας.

Ως αποτέλεσμα, η τουρκική πρεσβεία στην Αλγερία εξέδωσε μια δήλωση στην οποία συμπεριέλαβε αυτήν την είδηση ​​στο πλαίσιο  των “ισχυρισμών” και των “ψευδών φημών”.

Παρόλο που οι αρχές της Αλγερίας δεν εξέδωσαν καμία επίσημη δήλωση σχετικά με αυτό το ζήτημα, τα διπλωματικά κέντρα τόσο στην Αλγερία όσο και στην Άγκυρα υπονόμευσαν ανεπίσημα την αξιοπιστία αυτών των αναφορών.Ανεξάρτητα από την αλήθεια, μια αντιπαράθεση μεταξύ των δύο πλευρών είναι απίθανη, καθώς η τουρκική επιρροή έχει αυξηθεί σημαντικά στη Βόρεια Αφρική γενικά και στην Αλγερία ειδικότερα, την τελευταία ,μιάμιση  δεκαετία.

Οι χώρες του Μαγκρέμπ στο σταυροδρόμι της υποσαχάριας Αφρικής, της Μέσης Ανατολής, της νότιας Ευρώπης και της Μεσογείου έχουν γίνει μέρος της σφαίρας επιρροής της Τουρκίας.

Η Άγκυρα έχει επικεντρωθεί στην επέκταση της επιρροής της για να ενισχύσει τους οικονομικούς, στρατιωτικούς και ενεργειακούς της στόχους, προετοιμάζοντας να αναλάβει μεγαλύτερο ρόλο στην Αφρική και την περιοχή της Μεσογείου.

Από οικονομική άποψη, η Τουρκία βλέπει την περιοχή του Μαγκρέμπ ως πύλη εισόδου σε νέες αφρικανικές αγορές, ξεκινώντας από τις χώρες του Σαχέλ.

Στην πραγματικότητα, ο όγκος των τουρκικών επενδύσεων στην Αφρική αυξάνεται σταθερά, με τις εκτιμήσεις να δείχνουν ότι η αξία των τουρκικών εμπορικών ανταλλαγών με την αφρικανική ήπειρο έφτασε τα 25,3 δισεκατομμύρια δολάρια το 2020.

Φαίνεται ότι το Οικονομικό και Εμπορικό Φόρουμ Τουρκίας-Αφρικής συνέβαλε στην ενίσχυση αυτών των δεσμών. Ομοίως, τα τουρκικά προϊόντα αποδείχθηκαν επιτυχημένα στις χώρες του Μαγκρέμπ, περισσότερο από μιάμιση δεκαετία μετά τη βελτίωση των οικονομικών σχέσεων. Το 2005, η Τουρκία υπέγραψε συμφωνία σύνδεσης με την Τυνησία και τον επόμενο χρόνο συνήψε εμπορική συμφωνία με το Μαρόκο και συμφωνία φιλίας και συνεργασίας με την Αλγερία.

Είναι αξιοσημείωτο ότι το εμπόριο με την Αλγερία κατέχει την πρώτη θέση όσον αφορά τη σημασία μεταξύ των τριών χωρών.

Η Αλγερία είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Τουρκίας στην Αφρική μετά την Αίγυπτο, με τις εμπορικές ανταλλαγές να ανέρχονται σε 4,2 δισεκατομμύρια δολάρια το 2020.

Οι δύο πλευρές θέλουν να επεκτείνουν τις εμπορικές τους ανταλλαγές στα 5 δισεκατομμύρια δολάρια το 2021, υπερβαίνοντας τον όγκο των εμπορικών ανταλλαγών με την Αίγυπτο. Επιπλέον, η Άγκυρα έχει γίνει ο κορυφαίος ξένος επενδυτής εκτός του τομέα των υδρογονανθράκων, με τις επενδύσεις της στην Αλγερία να φτάνουν τα 3,5 δισεκατομμύρια δολάρια, ξεπερνώντας τη Γαλλία.

Η Τουρκία έχει επίσης εμπλακεί στους τομείς των κατασκευών, της κλωστοϋφαντουργίας, του σιδήρου, των τροφίμων και της ενέργειας, με περισσότερες από 1.200 τουρκικές εταιρείες να δραστηριοποιούνται σήμερα στην Αλγερία, που απασχολούν περισσότερους από 10.000 ανθρώπους.

Τον Ιανουάριο, για παράδειγμα, τρεις τουρκικές εταιρείες ακινήτων (Atlas Group, Ozgur San και Doruk Incataion) κέρδισαν συμβόλαια αξίας 1 δις δολαρίων.

Αναμένεται ότι ο εξέχων ρόλος της Τουρκίας στην Αλγερία θα συνεχιστεί, ειδικά επειδή η μεταξύ τους σχέση έχει ενισχυθεί μετά την πρόσφατη σύναψη επτά συμφωνιών συνεργασίας στους τομείς της ενέργειας, της γεωργίας και του τουρισμού.Στον τομέα της ενέργειας, η Τουρκία έχει σημαντικά συμφέροντα στην Αλγερία, η οποία είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος προμηθευτής φυσικού αερίου στην Άγκυρα.

Η κρατική Sonatrach της Αλγερίας και η τουρκική εταιρεία πετρελαϊκών αγωγών επέκτειναν τη σύμβαση για φυσικό αέριο έως το 2024, βάσει της οποίας η Αλγερία θα προμηθεύει την Τουρκία με περίπου 5,4 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως.

Επιπλέον, η Sonatrach συνεργάζεται με την Renaissance Holding Company για την ίδρυση ενός πετροχημικού συγκροτήματος στο Τσειχάν, στη νότια τουρκική επαρχία των Αδάνων, με αξία επένδυσης 1,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Όσον αφορά τη γειτονική Λιβύη, η οποία έχει τα μεγαλύτερα αποθέματα αργού πετρελαίου στην αφρικανική ήπειρο, η Τουρκία διεξάγει συνομιλίες με την κυβέρνηση εθνικής ενότητας με έδρα την Τρίπολη, για να διεξάγει έρευνες πετρελαίου και φυσικού αερίου σε χερσαίες και υπεράκτιες περιοχές.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο, Τούρκοι αξιωματούχοι πραγματοποίησαν συνομιλίες με τη Λιβυκή Εθνική Εταιρεία Πετρελαίου για την παραγωγή ενέργειας και την κατασκευή αγωγών. Επίσης, στις 12 Απριλίου, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δέχτηκε τον πρωθυπουργό της Λιβύης Αμπντέλ Χαμίντ Νταμπάιμπα και οι δύο πλευρές δεσμεύτηκαν να ενισχύσουν τη συνεργασία τους στους τομείς του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, ιδίως υπό το φως της υπογραφής συμφωνίας από την Τουρκία και την κυβέρνηση Εθνική Συμφωνίας για να οριοθετήσουν τα θαλάσσια σύνορά τους.

Θεωρητικά, αυτή η συμφωνία θα επέτρεπε τη δημιουργία ενός θαλάσσιου διαδρόμου μεταξύ της νοτιοδυτικής Τουρκίας και της βορειοανατολικής Λιβύης και θα διεκδικούσε δικαιώματα γεώτρησης σε μια αποκλειστική οικονομική ζώνη.

Ωστόσο, στην πράξη, αυτό το ζήτημα τροφοδότησε την ένταση με την Ελλάδα και την Κύπρο λόγω της παραβίασης των διεθνώς αναγνωρισμένων αποκλειστικών οικονομικών ζωνών τους.Η τρίτη προτεραιότητα της Τουρκίας είναι να εδραιώσει τη στρατιωτική της επιρροή σε όλη τη Βόρεια Αφρική και η Λιβύη είναι ένα καλό παράδειγμα αυτής της προσπάθειας.

Τον Ιανουάριο του 2020, η Τουρκία ανέπτυξε στρατιωτικές δυνάμεις χρησιμοποιώντας οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη TB2 για να αντιμετωπίσει την προέλαση του Λιβυκού Εθνικού Στρατού του στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ σε περιοχές υπό τον έλεγχο της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας και στη συνέχεια να τον αναγκάσει να υποχωρήσει.

Η πραγματικότητα είναι ότι η Τουρκία επιδιώκει να προστατεύσει τα οικονομικά της συμφέροντα από τη μία πλευρά και τα γεωστρατηγικά της συμφέροντα από την άλλη, συμπεριλαμβανομένης της θαλάσσιας συμφωνίας με την Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας.Σε αυτό το πλαίσιο, η Αλγερία, η οποία μοιράζεται σύνορα με τη Λιβύη περίπου 1.000 χιλιόμετρα σε μήκος, φαίνεται επιφυλακτική όσον αφορά την προσέγγιση της Τουρκίας στη Λιβύη, αλλά δεν της έχει αντιταχθεί δημόσια.

Οι αρχές της Αλγερίας θα ήθελαν να παραμείνουν ουδέτερες σε αυτήν τη σύγκρουση, αν και προτιμούν επίσης την Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας.

Έτσι, η Αλγερία έγινε σύμμαχος της Άγκυρας στο θέμα της Λιβύης. Η Αλγερία δεν μπορεί να απαλλαγεί από την Τουρκία εκεί, αλλιώς θα περιθωριοποιηθεί στη σύγκρουση. Αλλά η Τουρκία δεν μπορεί επίσης να κάνει χωρίς την Αλγερία και την Τυνησία, που μοιράζονται σύνορα με τη Λιβύη, και δεν επιτρέπουν στην Άγκυρα να εισέλθει στη χώρα από ξηράς, εάν είναι απαραίτητο.

Εν τω μεταξύ, η Αλγερία συνεχίζει να καταβάλλει διπλωματικές προσπάθειες για την επίτευξη πολιτικής διευθέτησης της σύγκρουσης στη Λιβύη που συγκεντρώνει όλους τους παράγοντες και αποφεύγει τις ξένες παρεμβάσεις.Εκτός από την Αλγερία και τη Λιβύη, τα δεδομένα σε άλλα μέρη της περιοχής του Μαγκρέμπ υπογραμμίζουν τον βαθμό στον οποίο η στρατιωτική πολιτική της Άγκυρας συνδέεται με τον ευρύτερο στόχο της διεύρυνσης της εμβέλειάς της στην περιοχή, ειδικά επειδή η μακροπρόθεσμη στρατηγική της είναι ο έλεγχος της Αφρικής αγορά όπλων.

Πράγματι, τον Δεκέμβριο του 2020, η Τυνησία και η Τουρκία υπέγραψαν μια στρατιωτική συμφωνία στην οποία η Τουρκία παρείχε τουλάχιστον 150 εκατομμύρια δολάρια άτοκα στην Τυνησία με αντάλλαγμα την αγορά τουρκικού στρατιωτικού εξοπλισμού.

Η συμφωνία προέβλεπε επίσης συνεργασία στον τομέα των στρατιωτικών βιομηχανιών, δημιουργία κοινών πλατφορμών για έρευνα και ανάπτυξη, παραγωγή ανταλλακτικών και κοινή εξαγωγή στρατιωτικού εξοπλισμού.Αυτή η συνεργασία θα επέτρεπε στην Άγκυρα να δημιουργήσει μια σταθερή βιομηχανική βάση στην Τυνησία για την εξαγωγή του στρατιωτικού εξοπλισμού της σε όλο το Μαγκρέμπ και την Αφρική. Πράγματι, η Τουρκία άνοιξε 37 στρατιωτικά γραφεία στην Αφρική, με αποτέλεσμα να γίνει η χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό τέτοιων γραφείων σε ολόκληρη την ήπειρο. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών ετών, η Άγκυρα έχει συνάψει στρατιωτικές συμφωνίες με το Τσαντ (2019), τον Νίγηρα (2020) και τη Σομαλία (2021) και επί του παρόντος προσπαθεί να εισέλθει σε άλλες αφρικανικές αγορές για να ενισχύσει τις προοπτικές στρατιωτικής συνεργασίας.Επιπλέον, η Τουρκία επιδιώκει να κινητοποιήσει πολιτική υποστήριξη στην αφρικανική ήπειρο.

Ο Ερντογάν, απογοητευμένος από την απόρριψη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην ένταξη της Τουρκίας, ανακατεύθυνε την τουρκική διπλωματία προς το Μαγκρέμπ και την Αφρική για να ενισχύσει την επιρροή της χώρας του στη Μεσόγειο.

Είναι πιθανό αυτό το αποτέλεσμα να είναι μεγαλύτερο. Είναι αλήθεια ότι η τουρκική εμπλοκή σε μια περιοχή που παραδοσιακά υπόκειται στη γαλλική επιρροή θα στενοχωρούσε τη Γαλλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά θα έπρεπε να προσαρμοστούν στη νέα αυτή πραγματικότητα. Η επιθυμία της Άγκυρας να σταθεί απέναντι στους Ευρωπαίους, να παρουσιαστεί ως εναλλακτική λύση στη Γαλλία και να υπερασπιστεί τον ισλαμικό κόσμο, έγινε ευπρόσδεκτη σε μια περιοχή που κουράστηκε να παραμένει στη μακροχρόνια σχέση της με μια πρώην αποικιακή δύναμη.

Της Ντάλια Γκανέμ – ερευνήτρια στο Κέντρο Μέσης Ανατολής Malcolm H. Kerr Carnegie στη Βηρυτό

 

Arab Army.com

https://www.echedoros-a.gr

Η πτώση της Καμπούλ ανέτρεψε τα σχέδια του Ερντογάν- έρχονται αναταραχές στην Τουρκία

1

 

Ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν,  ανέλαβε, εθελοντικά, το ρόλο του αμερικανικού χωροφύλακα στο Αφγανιστάν, αλλά οι ελπίδες του για ενίσχυση της θέσης του στη χώρα διαψεύστηκαν μετά την κατάληψη της Καμπούλ από τους Ταλιμπάν.

Ακόμη και εκείνοι οι Αφγανοί αξιωματικοί επιβολής του νόμου που εκπαιδεύτηκαν στην Τουρκία δεν κατάφεραν να αντιμετωπίσουν τη διασφάλιση της ασφάλειας της δημοκρατίας και της πρωτεύουσάς της.

Αντί να ονειρεύεται τον έλεγχο του αεροδρομίου της Καμπούλ και του Αφγανιστάν συνολικά, η Άγκυρα δέχτηκε ένα ρεύμα εκατοντάδων χιλιάδων Αφγανών προσφύγων που συνεχίζουν να διεισδύουν στη χώρα χωρίς εμπόδια, προκαλώντας δυσαρέσκεια και αναταραχή στον πληθυσμό.

Ταραχές στην Άγκυρα

Στις αρχές Αυγούστου, πλήθος δυσαρεστημένων Τούρκων στην Άγκυρα οργάνωσαν πογκρόμ στα καταστήματα και τα σπίτια των Σύρων προσφύγων, σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, έκαψαν και την περιουσία τους.

Επισήμως, η αιτία μιας τέτοιας αύξησης της λαϊκής δυσαρέσκειας ήταν η δολοφονία ενός Τούρκου πολίτη, του 18χρονου Εμιρχάν Γιαλτσίν, από μετανάστες.

Ωστόσο, οι ειδικοί βλέπουν ένα εντελώς διαφορετικό κίνητρο σε αυτά τα γεγονότα – φόβο για νέες ροές μεταναστών που έχουν ήδη κατακλύσει όλες τις μεγάλες πόλεις.

Ταυτόχρονα, δεν αφορούσε μόνο Σύρους, αλλά και Αφγανούς πρόσφυγες, οι οποίοι τον τελευταίο μήνα διέσχισαν ελεύθερα τα σύνορα Ιράν-Τουρκίας σε εκατοντάδες.

Λίγες ημέρες πριν από αυτά τα γεγονότα, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αφενός, αρνήθηκε το γεγονός της αύξησης της ροής Αφγανών προσφύγων και αφετέρου, είπε ότι η χώρα ήταν αρκετά ισχυρή για να δεχθεί πρόσφυγες προσθέτοντας:

«Στο εξής, θα φιλοξενούμε πρόσφυγες με καλή οικονομική διαχείριση».

Επιπλέον, ο Τούρκος ηγέτης επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά ότι οι μετανάστες για αυτόν αποτελούν πηγή χρηματοδότησης και μέσο εκβιασμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ).

Ο εκπρόσωπος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος ( CHP ) Φάικ Οζτράκ , σχολιάζοντας το πρόβλημα των προσφύγων, δήλωσε επικριτικά ότι η κυβέρνηση Ερντογάν ανέχεται τη μετανάστευση.

«Τα σύνορα είναι η τιμή της χώρας, αλλά σήμερα δεν έχουμε σύνορα. Ακόμα κι αν η Τουρκία δεν είναι γείτονας του Αφγανιστάν, Αφγανοί μετανάστες εισβάλλουν πρώτα στο Ιράν και από εκεί, κουνώντας τα χέρια τους, διασχίζουν ελεύθερα το ιρανικό-τουρκικά σύνορα «, ο πολιτικός δήλωσε στις 10 Αυγούστου.

Σύμφωνα με τον Οζτράκ , ο Ερντογάν, συνδέοντας το ζήτημα των προσφύγων με τα οικονομικά, αποκαλύπτει τους πραγματικούς του στόχους.

Φορείς της κουλτούρας του τζιχαντισμού

Κατά την ίδια περίοδο, πολλά εγκλήματα μεταξύ μεταναστών έλαβαν χώρα στην Τουρκία, τα οποία κατέδειξαν σαφώς πώς οι παραδόσεις των προσφύγων μεταναστεύουν στο τουρκικό έδαφος.

Σε ένα κτίριο κατοικιών στην περιοχή Κιουτσιούκτσεκμεντζέ  της Κωνσταντινούπολης, η αστυνομία βρήκε το σώμα ενός αλλοδαπού ονόματι Zishan Alvi από το Πακιστάν, του οποίου το κεφάλι κόπηκε από άγνωστους δράστες και τοποθετήθηκε στο σώμα με μια σημείωση με εισαγωγικά στα αραβικά.

Σύντομα, οι Τούρκοι αστυνομικοί συνέλαβαν τρεις υπόπτους – αποδείχθηκε ότι ήταν συμπατριώτες του θύματος, Πακιστανοί μετανάστες, οι οποίοι ήταν από 21 έως 23 ετών. Οι κρατούμενοι ομολόγησαν ότι διέπραξαν τις δολοφονίες για θρησκευτικούς λόγους.

«Έβρισε την πίστη μας. Επομένως, του κόψαμε το κεφάλι », ανέφεραν στην κατάθεσή τους.

Στις 13 Αυγούστου, το Halk TV ανέφερε μια άλλη παρόμοια περίπτωση . Τρεις Ιρακινοί πρόσφυγες που ζούσαν στην πόλη Ορντού σκότωσαν έναν συμπατριώτη τους ο οποίος δεν συμμεριζόταν τις θρησκευτικές τους απόψεις: ο Χουσεΐν Καλάφ Αμπντουλαμέρ προσήλθε σε διαφορετική κατεύθυνση στο Ισλάμ και ήταν Σιίτης. Η δίκη της Τουρκίας ολοκληρώθηκε τον περασμένο μήνα και οι κατηγορούμενοι έλαβαν ποινή ισόβιας κάθειρξης.

Σύμφωνα με τον γνωστό Τούρκο παρατηρητή Ισμαήλ Σαϊμάζ , τέτοιες σεχταριστικές δολοφονίες είναι συχνές και θα συνεχιστούν.

«Το πρόβλημα είναι ότι αντιμετωπίζουμε όχι μόνο μια τεράστια ροή μεταναστών, υψηλό κόστος για αυτούς, υψηλότερες τιμές ενοικίου και περικοπές θέσεων εργασίας, αλλά και το γεγονός ότι φέρουν τις λεγόμενες αξίες τους. Φέρνουν την ιδεολογία τους στην Τουρκία. Αυτοί που έρχονται από τη Συρία φέρνουν τον Σαλαφισμό και τον Τζιχαντισμό. Όσοι από το Ιράκ φέρνουν ομολογιακές διαμάχες μαζί τους, Πακιστανοί και Αφγανοί έφεραν δολοφονίες και αποκεφαλισμούς για προσβολή των συναισθημάτων των πιστών. Αυτός είναι ο μεσαιωνικός κόσμος τους, τον οποίο φέρνουν στη χώρα μας. Και αύριο θα το επιβάλουν στους πολίτες μας και θα το σκορπίσουν σε όλη την Τουρκία, σκοτώνοντας τους Τούρκους επειδή οι άνδρες χωρίς γένια και οι γυναίκες χωρίς μαντίλα δεν νηστεύουν ούτε προσεύχονται», είπε.

 Έως και 5 εκατομμύρια μπορεί να εγκαταλείψουν το Αφγανιστάν

Μέχρι σήμερα, μπορεί να δηλωθεί ότι τα σχέδια για τον έλεγχο του αεροδρομίου της Καμπούλ απέτυχαν και οι πρόσφυγες συνεχίζουν να εγκαταλείπουν το Αφγανιστάν.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, συνολικά έως και 5 εκατομμύρια κάτοικοι ενδέχεται να εγκαταλείψουν τη χώρα.

Τα ευρωπαϊκά κράτη είναι πεπεισμένα ότι για να ξεπεραστεί η νέα μεταναστευτική κρίση, η χώρα πρέπει να διαπραγματευτεί με την Άγκυρα.

Αυτό σημαίνει ότι, παρά το γεγονός ότι η Τουρκία πιθανότατα δεν θα μπορέσει να τακτοποιηθεί με τους Ταλιμπάν στο αεροδρόμιο της Καμπούλ, έλαβε την ευκαιρία να λάβει μια νέα δόση από την ΕΕ.

Ωστόσο, τα συναισθήματα στην τοπική κοινωνία λένε ότι οι Τούρκοι δεν είναι έτοιμοι να ανεχτούν νέους επισκέπτες και στην πρώτη πρόκληση από μετανάστες, το κύμα δυσαρέσκειας μπορεί να μην περιορίζεται σε μία μόνο περιοχή – κινδυνεύει να εξαπλωθεί σε ολόκληρη τη χώρα.

Riafun.ru

https://www.echedoros-a.gr

Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ:Το ΚΥΣΕΑ στον κόσμο του – Ανάγκη για επιθετική στρατηγική ατζέντα στην σκακιέρα της Μέσης Ανατολής

0

Άλλο ένα ΚΥΣΕΑ μοιραίων πολιτικών νάνων ολοκληρώθηκε. Η Ελλάδα αρνείται να βγει με επιθετική στρατηγική ατζέντα στην σκακιέρα της Μέσης Ανατολής και επιλέγει γι΄ ακόμη μια φορά να διαχειριστεί μίζερα, άτολμα, κοντόφθαλμα και κυρίως διεκπεραιωτικά και από την θέση του «πιστοποιημένου» Ευρωπαϊκού κυματοθραύστη, τα πολιτικά και κοινωνικά απόνερα των εξελίξεων στο Αφγανιστάν…

Στην συνέχεια, η σκυτάλη θα δοθεί στην συστημική στρατηγική σκέψη, η οποία θα αναλάβει να μας πείσει ότι αυτή επιλογή, ήταν η μόνη εφικτή στο πλαίσιο της ευρύτερης «συμμαχικής» υπεργολαβίας.

Το Ελληνικό ΚΥΣΕΑ, δείχνει να μην αντιλαμβάνεται ότι οι εξελίξεις στο Αφγανιστάν, δεν «παράγουν» μόνο πρόσφυγες και ανθρωπιστικές προκλήσεις, πίσω από τις οποίες σπεύδει με την παραδοσιακή Ελληνική πολιτική σοβαροφάνεια να στοιχίσει την χώρα, καθηλώνοντάς την έτσι σε έναν ρόλο συμπληρωματικό και δευτερεύοντα, στο πλαίσιο του ευρύτερου «συμμαχικού» σχεδιασμού, ενώ αρνείται επιδεικτικά να την προσανατολίσει στην λογική της εξυπηρέτησης των κρίσιμων εθνικών μας προτεραιοτήτων.

Προφανώς η ανάγκη ανάσχεσης των μεταναστευτικών ροών, είναι ένα κρίσιμο ζήτημα που σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να υποτιμηθεί στον σχεδιασμό των επιτελείων. Η αντιμετώπισή του όμως, δεν μπορεί να συνεχίσει να προσεγγίζεται με επιλεκτική μονομέρεια, δεν μπορεί να συνεχίσει να αποσυνδέεται από την ανάγκη ουσιαστικού και εκ θεμελίων επαναπροσδιορισμού της μεταναστευτικής πολιτικής που υιοθετεί η χώρα και φυσικά δεν μπορεί να χρησιμοποιείται επικοινωνιακά ως αντιστάθμισμα και εργαλείο συγκάλυψης της γενικότερης στρατηγικής ανεπάρκειας που επιδεικνύεται και μάλιστα σε έναν ιδιαιτέρως κρίσιμο γεωπολιτικό χρόνο.

Από αυτήν την άποψη… Ο μονοθεματικός προσανατολισμός που κυριάρχησε κατά την τελευταία συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ, αν μη τι άλλο προβληματίζει. 

  • ΟΧΙ ΜΟΝΑΧΑ γιατί δεν κατέστη σαφές πως η ιδιαιτέρως επιβαρυμένη πατρίδα μας, θα αντιμετωπίζει το πρόβλημα της παράνομης Μετανάστευσης με αποφασιστικότητα και αποδεσμευόμενη πλήρως από τον όποιο «Ευρωπαϊκό καταμερισμό»… 
  • ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ διότι κατέστη σαφές, πως τα πολύ σοβαρά προβλήματα και οι ευρύτερες προκλήσεις που ανακύπτουν με αφορμή τα διαδραματιζόμενα στο Αφγανιστάν, ουδόλως απασχόλησαν την συγκεκριμένη συνεδρίαση και δεν φαίνεται να απασχολούν καν την Ελληνική επιτελική και στρατηγική σκέψη. 

Οι εξελίξεις στο Αφγανιστάν όμως, δεν έχουν μόνο την ανθρώπινη και δημοκρατική ανάγνωση. Εχουν διάσταση πρωτίστως γεωπολιτική και ως τέτοιες…

Α. Δημιουργούν καινούριες δυσκολίες, αλλά και μια σειρά από νέες δυνατότητες. Οι Έλληνες επιτελείς, οφείλουν να αξιολογήσουν με πραγματικούς όρους τον βαθμό που μας αφορούν αυτές οι εξελίξεις – ακόμη και στο επίπεδο της Γεωεπιχειρηματικότητας – η οποία ειρήσθω εν παρόδω, θα πρέπει να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της Εθνικής περιφερειακής μας στρατηγικής.

Β. Επαναπροσδιορίζουν τις παραμέτρους της κορυφαίας στρατηγικής σύγκρουσης. Και οι Έλληνες επιτελείς, έχουν την υποχρέωση να σταθμίσουν τις νέες παραγωγικές στρατηγικές ευκαιρίες που δημιουργούνται στο περιβάλλον αυτής της σύγκρουσης, να συγκεκριμενοποιήσουν το περιεχόμενο του πολυσυζητημένου «πολυδιάστατου ρόλου» τον οποίο θεωρητικά επιζητούμε να έχει η χώρα μας στα περιφερειακά δρώμενα και φυσικά να επιδιώξουν την περαιτέρω αναβάθμιση αλλά και την ουσιαστική εμπέδωση αυτού του νέου πραγματικά πολυδιάστατου διεθνούς ρόλου στις νέες συνθήκες. 

Ο νέος δρόμος του μεταξιού για παράδειγμα, είναι από την φύση του μια παραγωγική στρατηγική ευκαιρία, που δίνει προστιθέμενη αξία στον στρατηγικό ρόλο της χώρας μας. Είναι το συγκριτικό της πλεονέκτημα έναντι πάντων, που όχι μονάχα δεν θα πρέπει να απωλέσει γυρίζοντας την πλάτη στους Κινέζους (Πειραιάς, COSCO κλπ) και υποκύπτοντας στους Αμερικανικούς εκβιασμούς, αλλά αντιθέτως, οφείλει να σχεδιάσει την στοχευμένη του αξιοποίηση, που μπορεί να την αναβαθμίσει σε παράγοντα ισχύος στο πλαίσιο της νέας περιφερειακής Αρχιτεκτονικής.

Γ. Ανακατεύουν το παζλ με τους φιλόδοξους περιφερειακούς πρωταγωνιστές. Και τα Ελληνικά διπλωματικοπολιτικά επιτελεία, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν επιτέλους, ότι δεν είναι το μέγεθος, αλλά η στρατηγική βαρύτητα μιας χώρας καθώς και η ικανότητα του πολιτικού της προσωπικού να την διαχειρίζεται στοχευμένα, η παράμετρος εκείνη που ενσωματώνει πρωταγωνιστές (και φυσικά αποκλείει κομπάρσους) στην σύνθεση αυτού του δυναμικά μεταβαλλόμενου παζλ.

Δ. Ανασυντάσσουν και επανακαθορίζουν στρατηγικές συμμαχίες αλλά και στρατηγικές αντιπαλότητες. Γι αυτό και οι Έλληνες επιτελείς οφείλουν επιτέλους να επεξεργαστούν ένα σχέδιο ουσιαστικής παρέμβασης σε αυτήν την δυναμική διεργασία, που να ισχυροποιεί το στρατηγικό αποτύπωμα της πατρίδας μας στην περιεφερειακή σκακιέρα αλλά και ευρύτερα.

Ε. Επιβάλουν αναγκαίες και κρίσιμες αναθεωρήσεις στις παραδοσιακά κυρίαρχες αντιλήψεις που αφορούν στην περιφερειακή Ασφάλεια και σταθερότητα. Η χώρα δεν μπορεί να συνεχίσει να παραμένει εκτεθειμένη σε κενά Ασφαλείας και πολιτικές ανοχής που αφήνουν το περιθώριο σε αυτούς που επιβουλεύονται την εδαφική της ακεραιότητα, να αξιοποιήσουν αστοχίες και στρατηγική αβελτηρία δεκαετιών, για να κλιμακώσουν την γεωπολιτική της περίσφιξη. 

Η Τουρκία για παράδειγμα αξιοποιεί ήδη τις προνομιακές της σχέσεις και διευρύνει στρατηγικά την συνεργασία της και με τα Σκόπια αλλά και με την Αλβανία, αλλά στην Ελλάδα ουδείς προβληματίζεται για το περιεχόμενο των πρωτοβουλιών και των δράσεων που θα μπορούσαν να ανασυνθέσουν και να επαναπροσδιορίσουν την Βαλκανική της πολιτική.

Γίνεται λοιπόν φανερό, πως είναι πολλά και κρίσιμα τα ζητήματα τα οποία αν και θα έπρεπε να έχουν ξεχωριστή θέση σε μια καλά προετοιμασμένη συζήτηση, εν τούτοις ΔΕΝ απασχόλησαν καν την συνεδρίαση του Ελληνικού ΚΥΣΕΑ, διότι η πολιτική τάξη της χώρας, ΔΕΝ θέλησε να συνειδητοποιήσει πως η νέα έκρηξη του Αφγανικού, έχει Μεσανατολική αλλά και ευρύτερη περιφερειακή διάσταση και η υποχρέωση της πατρίδας μας να «παίξει» σ’ αυτό το γήπεδο σοβαρά, με σχέδιο αλλά και με συγκεκριμένες απαιτήσεις, δεν συνιστά πλεονασμό αλλά ζήτημα που σχετίζεται ευθέως με την ίδια την γεωπολιτική της υπόσταση.

Όλα τα παραπάνω, ΔΕΝ συνιστούν περιττή «υψηλή στρατηγική» με την οποία η Ελληνική πολιτική ελίτ έχει την πολυτέλεια να αποφεύγει να καταπιαστεί και περί άλλων να τυρβάζει, μιας και δεκαετίες ολόκληρες συνήθισε και βολεύτηκε με τα εύκολα και τα εύπεπτα. Είναι ορισμένοι μόνο από τους αυτονόητους και κρίσιμους άξονες πάνω στους οποίους η Ελλάδα οφείλει να δομήσει τον σχεδιασμό της στρατηγικής της επιβίωσης. Σε διαφορετική περίπτωση, ο βίαιος γεωπολιτικός της εκφυλισμός, θα είναι φυσικό συνεπακόλουθο των εξελίξεων που επιταχύνονται με τρόπο δραματικό.

Και φυσικά όλα τα παραπάνω, είναι ορισμένοι μόνο από τους άξονες του αναγκαίου και επικαιροποιημένου στρατηγικού δόγματος, το οποίο η πατρίδα μας δυστυχώς ΔΕΝ διαθέτει και που επίσης δυστυχώς το ΚΥΣΕΑ κατά την πρόσφατη συνεδρίασή του ΔΕΝ θεώρησε απαραίτητο πως θα πρέπει έστω και καθυστερημένα να διαμορφωθεί, προκειμένου να σηματοδοτήσει τον Εθνικό μας βηματισμό σε ένα περιβάλλον σύνθετων, πολλαπλών και εναλλασσόμενων προκλήσεων.

Στον αντίποδα η Τουρκία…

Έσπευσε από την πρώτη στιγμή να προωθήσει εμπράκτως μια σειρά από κρίσιμες προτεραιότητες της νεο-οθωμανικής της στρατηγικής και να διεκδικήσει διευρυμένο ρόλο, όχι μονάχα σε ότι αφορά στα διαδραματιζόμενα εντός του Αφγανιστάν, ούτε μονάχα σε ότι αφορά στα σχετιζόμενα με τις ευρύτερες περιφερειακές διεργασίες. Η Τουρκία αξιοποιώντας όλα τα παραπάνω, σπεύδει, διεκδικεί και επιχειρεί να επιβάλει ρόλο για τον εαυτό της, από την θέση του ισότιμου με τους ισχυρούς πλανητικούς δρώντες (ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα)  συνδιαμορφωτή της νέας Διεθνούς Τάξης, εργαλειοποιώντας πλήρως το τρίπτυχο: «Αποσταθεροποίηση… Επέμβαση… Στρατηγική συμμαχία».

Είναι προφανές πως – μεταξύ όλων των άλλων – η Τουρκία προετοιμάζεται ΚΑΙ για την ολική της επαναφορά με μια εξαιρετικά επιθετική –μαξιμαλιστική ατζέντα, ώστε να αποσπάσει σημαντικά οικονομικά, πολιτικά και κυρίως γεωπολιτικά ωφελήματα από την ΕΕ, επιδεινώνοντας έτι περαιτέρω την ήδη δύσκολη θέση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας, η οποία αρνείται συστηματικά να πορευτεί στον δρόμο της γεωπολιτικής της χειραφέτησης. Φυσικά ούτε λόγος να γίνεται πλέον για την περίφημη «ατζέντα κυρώσεων» η οποία παραμένει γραφική ανάμνηση μόνο στο μυαλό του Έλληνα πρωθυπουργού.

Σε αυτήν την κρίσιμη ιστορική συγκυρία, η Ελλάδα οφείλει να συνειδητοποιήσει πως οι εξελίξεις στο Αφγανιστάν, ΔΕΝ συνιστούν μια αμιγώς και κατ’ αποκλειστικότητα εθνική Αφγανική υπόθεση, με επιπτώσεις στα ζητήματα της Δημοκρατίας και των δικαιωμάτων των γυναικών. Και φυσικά οφείλει να συνειδητοποιήσει, πως ο ιστορικός ρόλος της χώρας μας, ΔΕΝ είναι να αποτελέσει την γεωπολιτική χωματερή του Αφγανικού failed state. 

Οι εξελίξεις αυτές, ενεργοποιούν ένα ντόμινο ανατροπών και συγκρούσεων που διαχέεται σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή, τροποποιούν δραματικά τους όρους που διεξάγεται η κορυφαία στρατηγική σύγκρουση στην Ευρασιατική σκακιέρα και εν τέλει θα επιδράσουν καταλυτικά στην διαμόρφωση της νέας περιφερειακής Αρχιτεκτονικής ισχύος. Σε αυτό το θέατρο πολλαπλών ρόλων, η Ελλάδα ΔΕΝ μπορεί να συμβιβαστεί με την ιδιότητα του γεωπολιτικού Αποθετήριου συνεπειών και προβλημάτων, γιατί αυτή την επιλογή στο τέλος θα την πληρώσει ακόμη και με τον γεωπολιτικό της ακρωτηριασμό. Η πατρίδα μας αυτό που οφείλει να κάνει, είναι…

Από την μία μεριά να παίξει έξυπνα στην διαχείριση των στρατηγικών αντιπαραθέσεων ΚΑΙ με τις ΗΠΑ… ΚΑΙ με την Ρωσία… ΚΑΙ με την Κίνα… ΚΑΙ με τους χαρτογιακάδες της ΕΕ… αξιοποιώντας το πολύτιμο εργαλείο που διαθέτει και αυτό είναι το αυξημένο γεωστρατηγικό ειδικό της βάρος.

Και από την άλλη να πρωταγωνιστήσει στην συνδιαμόρφωση ενός περιβάλλοντος πραγματικών στρατηγικών συμμαχιών – πέρα και ανεξάρτητα από τις παραδοσιακές «συμμαχικές» δομές στις οποίες συμμετέχει – που να μπορεί να ανακόψει την δυνατότητα ενδυνάμωσης του νεο-οθωμανικού εφιάλτη.

Η Αίγυπτος, η Κύπρος, το Ιράν, το Ισραήλ, η Ινδία, τα ΗΑΕ, η Σαουδική Αραβία αλλά και ισχυρές Ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γαλλία, η Ελβετία, η Αυστρία κλπ μπορούν να αποτελέσουν το πρόπλασμα για την δημιουργία ενός ισχυρού πολιτικού, διπλωματικού,  επιχειρησιακού και γεωπολιτικού αναχώματος, με σαφή αντι-νεο-οθωμανικό προσανατολισμό, που να ακυρώσει το Βαλκανικό, το Αρχιπελαγικό, το Μεσογειακό και το Μεσανατολικό όνειρο του Σουλτάνου.

Καμπανάκι…

Τα διαδραματιζόμενα σ’ αυτήν την χώρα των 40 εκατομμυρίων ψυχών, επαναβεβαιώνουν και πιστοποιούν την αφερεγγυότητα των ΗΠΑ, την απόλυτη ανικανότητά τους να διαχειριστούν διεθνείς προκλήσεις από την θέση του πρωταγωνιστή, την ανεπάρκεια της ΕΕ και των χαρτογιακάδων που την διοικούν (βλέπε περισσότερα σε σχετικό μας άρθρο ΕΔΩ)…

Το μεταπολεμικό μοντέλο του παρασιτικού προστατευτισμού στο οποίο έχει επενδύσει τα πάντα η Ελλάδα, καταρρέει με πάταγο και οι ιστορικοί του πρωταγωνιστές σαβουριάζονται στα λασπόνερα που δημιούργησαν οι ολέθριες επιλογές τους. Η χώρα μας, δεν έχει κανένα απολύτως δικαίωμα να κλείσει τα μάτια της απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, διότι έκανε το ιστορικό λάθος να την ταυτίσει με την στρατηγική της επιβίωση και αυτό το καταστροφικό δόγμα, θα πρέπει να εγκαταλειφτεί χθες.

Οι πραγματικές προκλήσεις είναι μπροστά και βρίσκονται στον αντίποδα της λογικής που επιτρέψαμε ως κοινωνία να καταστεί κυρίαρχη κατά την διάρκεια των χρόνων που έχουν μεσολαβήσει. Το πολιτικό προσωπικό που νέμεται την πολιτική εξουσία και η συστημική στρατηγική σκέψη που αβαντάρει συστηματικά τις ολέθριες επιλογές του, δεν έχουν την δυνατότητα να ανταποκριθούν σε αυτές. Η Ελληνική κοινωνία και όλοι όσοι συνειδητοποιούν το πραγματικό πρόβλημα, οφείλουν να αναλάβουν πρωτοβουλίες σε συγκεκριμένη κατεύθυνση, σήμερα διότι αύριο τα περιθώρια θα έχουν στενέψει δραματικά. Η Ιστορία δεν περιμένει… 

Οι ΗΠΑ θα μεταφέρουν Αφγανούς πρόσφυγες σε Κόσοβο, Αλβανία και Σκόπια το Σαββατοκύριακο

0

Διστακτικές οι ευρωπαϊκές χώρες να δεχτούν Αφγανούς πρόσφυγες

Σε Αλβανία, Κόσοβο και Σκόπια αναμένεται να μεταφερθούν μέσα στο Σαββατοκύριακο Αφγανοί που έχουν συνεργαστεί με αμερικανικές ή διεθνείς αποστολές.

Πάντως περίπου 12.000 ξένοι και Αφγανοί που εργάζονται για πρεσβείες και διεθνείς οργανώσεις αρωγής έχουν απομακρυνθεί από την Κυριακή από το Αφγανιστάν από τότε που οι Ταλιμπάν κατέλαβαν την Καμπούλ.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα του «Guardian» ορισμένοι Αφγανοί, κυρίως άμαχοι που έχουν συνεργαστεί με αμερικανικές ή διεθνείς αποστολές στη χώρα, θα προστατευτούν προσωρινά στην Αλβανία, το Κοσσυφοπέδιο και τα Σκόπια, ενώ η αμερικανική βίζα τους βρίσκεται υπό επεξεργασία. Οι τρεις βαλκανικές χώρες, οι οποίες πρόκειται να λάβουν συμφωνημένο αριθμό Αφγανών από αυτό το Σαββατοκύριακο, είναι οι πρώτες ευρωπαϊκές χώρες που δεσμεύτηκαν για συμφωνία με τις ΗΠΑ.

Παρόμοια προγράμματα προγραμματίζονται για την Κολομβία, την Ουγκάντα και το Κατάρ.

Διστακτικές οι ευρωπαϊκές χώρες να δεχτούν Αφγανούς πρόσφυγες

Στο ίδιο δημοσίευμα αναφέρεται πως οι ΗΠΑ έχουν δεσμευτεί να υποδεχτούν 10.000 άτομα από το Αφγανιστάν, ενώ η Αυστραλία θα υποδεχτεί 3.000 στο πλαίσιο ενός υπάρχοντος προγράμματος. Το Τατζικιστάν δήλωσε τον περασμένο μήνα ότι είναι έτοιμο να στεγάσει 100.000 εκτοπισμένους από τη γειτονική του χώρα.

Οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες δίστασαν να δεσμευτούν να δεχτούν συγκεκριμένο αριθμό Αφγανών προσφύγων, εκτός από εκείνους που συνεργάστηκαν με τις δικές τους υπηρεσίες, εν μέσω ανησυχιών για επανάληψη της προσφυγικής κρίσης του 2015. Η Γερμανίδα καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ, είπε σε συναδέλφους του κόμματος ότι η χώρα της θα πρέπει να δεχτεί περίπου 10.000 άτομα που είναι σε κίνδυνο, από το Αφγανιστάν, ενώ τόνισε ότι η πλειοψηφία των προσφύγων θα πρέπει να στεγαστούν σε γειτονικές χώρες.

Ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, είπε στην Ευρωπαϊκή Ένωση να τηρήσει τις προηγούμενες συμφωνίες για τους αλλοδαπούς και να βοηθήσει τις γειτονικές χώρες. Αναφερόμενος σε μια συμφωνία του 2016, σύμφωνα με την οποία οι «παράτυποι» μετανάστες που φτάνουν στην ΕΕ μπορούν να σταλούν πίσω στην Τουρκία με αντάλλαγμα βοήθεια, ο Ερντογάν προέτρεψε τους γείτονές του να «τηρήσουν ειλικρινά τις δεσμεύσεις τους».

Τώρα που υπάρχει ο φόβος για τις αυξημένες αφίξεις Αφγανών, οι Βρυξέλλες θα πρέπει να βοηθήσουν τις γειτονικές χώρες όπως το Ιράν να αντιμετωπίσουν τυχόν νέες μαζικές μετακινήσεις ανθρώπων, είπε ο Ερντογάν.

«Ένα νέο κύμα μετανάστευσης είναι αναπόφευκτο εάν δεν ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα στο Αφγανιστάν και στο Ιράν», δήλωσε ο Ερντογάν στον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Και όπως αναφέρεται στη Guardian, η Αθήνα έχει ήδη πει ότι μπορεί να στείλει Αφγανούς που φτάνουν στις ακτές της πίσω στην Τουρκία, την οποία θεωρεί ως «ασφαλή» χώρα για τους μετανάστες.

Το Ηνωμένο Βασίλειο ανακοίνωσε ένα σχέδιο εγκατάστασης που θα μπορούσε να προσφέρει καταφύγιο σε 20.000 Αφγανούς πρόσφυγες τα επόμενα χρόνια, με επίκεντρο τις γυναίκες, τα παιδιά και τις θρησκευτικές μειονότητες. Ο Καναδάς έχει δεσμευτεί να επανεγκαταστήσει τον ίδιο αριθμό.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/1011457_oi-ipa-tha-metaferoyn-afganoys-prosfyges-se-kosovo-alvania

Οργή Ουκρανών προς τους Αμερικανούς: «Εκκένωσαν τα σκυλιά τους και άφησαν τους στρατιώτες μας στο έλεος των Ταλιμπάν»!

0

Οι συγγενείς των Ουκρανών στρατιωτών στην Καμπούλ, εκφράζουν την οργή τους απέναντι στους Αμερικανούς οι οποίοι εγκατέλειψαν Ουκρανούς στρατιώτες στα χέρια των Ταλιμπάν!

Η αδελφή ενός από τους στρατιώτες, η Ναταλία, είπε στα ουκρανικά ΜΜΕ ότι οι στρατιώτες δεν γνώριζαν τίποτα για τη νυχτερινή εκκένωση με ουκρανικό αεροπλάνο. 

«Κανείς δεν επικοινώνησε μαζί τους. Όλοι οι Αμερικανοί από τη βάση έχουν ήδη εκκενωθεί. Υπάρχουν τώρα περισσότεροι από 40 άνδρες, συμπεριλαμβανομένων Γεωργιανών, Ρουμάνων και Βουλγάρων. Κανείς δεν τους απομακρύνει ούτε αυτούς».

Αξίζει να αναφερθεί ότι, κρίνοντας από τις δημοσιευμένες αναφορές, ο αμερικανικός στρατός εγκατέλειψε την Καμπούλ μαζί με τα σκυλιά υπηρεσίας του.

«Οι Αμερικανοί έφυγαν. Μείναμε τελευταίοι», λέει η Ναταλία.

Είναι αγανακτισμένη που υπήρχαν μόνο 8 Ουκρανοί πολίτες στο ουκρανικό αεροπλάνο από την Καμπούλ, οι υπόλοιποι 72 είναι ξένοι.

«Δεν υπήρχαν πραγματικά περισσότεροι πολίτες μας; Πρέπει να ξεκινήσουμε από τους ανθρώπους μας. Υπάρχουν 12 άντρες που παραμένουν σε αυτή τη βάση», είπε η γυναίκα.

Οι Ταλιμπάν ήρθαν στη βάση των Ουκρανών, κατάσχεσαν όλα τα όπλα τους και τους προειδοποίησαν να καθίσουν ήσυχα αλλιώς όλα θα ήταν «διαφορετικά».

«Σήμερα, οι Ταλιμπάν είναι φυσιολογικοί, αλλά αύριο μπορεί να πιστεύουν ότι αυτοί οι άντρες πολέμησαν εναντίον τους στο πλευρό των Αμερικανών. Θα είναι οι πρώτοι που θα συλληφθούν», ανησυχεί η Ναταλία.

Η ίδια παραδέχτηκε ότι μπορούσε να απευθυνθεί μόνο στην ουκρανική πρεσβεία στο Τατζικιστάν.

«Δεν μπορούσα να επικοινωνήσω με το Υπουργείο Εξωτερικών όλη μέρα. Πού πρέπει να πάω; Αρχίσαμε να καλούμε από όλες τις πλευρές, όλους τους συγγενείς. Μόνο μετά μας απάντησαν», καταγγέλλει η Ουκρανή.

Τώρα, τα διπλωματικά γραφεία συλλέγουν δεδομένα για τον στρατό, αναζητώντας αντίγραφα διαβατηρίων. Δεν δίνουν συγκεκριμένα στοιχεία, αλλά ισχυρίζονται ότι προσπαθούν να εκκενώσουν τους Ουκρανούς.

Σύμφωνα με τη γυναίκα, οι διπλωμάτες λένε ότι δεν μπορούν να απομακρύνουν αμέσως τους πολίτες τους. 

Προσπαθούν να διαπραγματευτούν με τους Ταλιμπάν προκειμένου να οργανώσουν έναν διάδρομο και να μεταφέρουν τους πάντες με το λεωφορείο στο αεροδρόμιο, γράφει το σερβικό δημοσίευμα.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/1011373_orgi-oykranon-pros-toys-amerikanoys-piran-ta-skylia-toys