Αρχική Blog Σελίδα 2047

Κ. Κυριακόπουλος: Ο «πέτσινος» ήρωας Ζελένσκι και η δίδυμη πρόκληση της νέας εποχής

5
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο Ζελένσκι απέδειξε απλώς ότι είναι αφελής. Δεν είναι ψεύτης. Είναι όμως αφελής. Πίστεψε όλα όσα του είπαν οι παραμυθάδες της Δύσης, για να ντοπάρουν τους Ουκρανούς με εργαλείο την αφέλεια και την ματαιοδοξία του…

Τονίσαμε από την πρώτη στιγμή, ότι ένοχοι για τα όποια εγκλήματα αυτού του πολέμου, δεν είναι μονάχα αυτοί που πυροβολούν.  Είναι και όλοι εκείνοι που έκαναν ότι μπορούσαν για να ενισχύσουν τις αυταπάτες και να σπρώξουν τον Ουκρανικό λαό σε αυτοκαταστροφικές και αδιέξοδες επιλογές, με όχημα τους τυχοδιωκτισμούς των Ουκρανών νεοναζί και εργαλείο την επιπολαιότητα ενός ματαιόδοξου θεατρίνου.

Ο Ζελένσκι ενσωματώθηκε πλήρως στον ρόλο ενός «ηγέτη» τον οποίο φιλοτέχνησαν και εν τέλει του ανέθεσαν οι Δυτικοί, και παρέσυρε την πατρίδα του στην καταστροφή με την επιλογή του να αρνηθεί την διερεύνηση μιας σχετικά αξιοπρεπούς λύσης, που θα μπορούσε να δώσει μια συμβιβαστική διέξοδο και να αποτρέψει την επέκταση των συγκρούσεων. Ο Ζελένσκι ενσάρκωσε τον ρόλο ενός κινηματογραφικού «ηγέτη», θεωρώντας ότι η διεισδυτικότητα που παρουσιάζει αυτός ο  ρόλος στα σαλόνια των Δυτικών, είναι συνώνυμο της ικανότητάς που οφείλει να διαθέτει ένας πραγματικός ηγέτης, προκειμένου να διαχειριστεί αποτελεσματικά μια κορυφαία κρίση που αφορά στην εμπόλεμη χώρα του.

Οι Δυτικοί από την μεριά τους, φρόντισαν να «μακιγιάρουν» πολιτικά αυτό που εξέπεμψε, διότι αυτό ακριβώς απαιτούσε το δικό τους «υποστηρικτικό» σενάριο. Στην ουσία ποτέ δεν στήριξαν και δεν επρόκειτο να στηρίξουν την Ουκρανία. Όχι μόνο επειδή είχαν πλήρη επίγνωση των κινδύνων που θα σηματοδοτούσε η άμεση Δυτική εμπλοκή στο πεδίο και δεν αισθάνονταν διόλου έτοιμοι να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις τους… Αλλά και διότι – παράλληλα με αυτό – συμβιβάστηκαν γρήγορα με την ιδέα πως θα διευκόλυνε και τους ίδιους, η προδιαγεγραμμένη θυσία της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας, προκειμένου να μελετήσουν σε πραγματικό χρόνο και με πραγματικούς όρους τις επιχειρησιακές τακτικές ενός από τους αντιπάλους τους.

Και για να το πούμε απλά, όσο και αν αυτό ακούγεται κυνικό… Από την στιγμή που η Δυτική Συμμαχία δεν βρήκε τον τρόπο να αποτρέψει την εισβολή, επέλεξε να μείνει στο περιθώριο και να την «απολαύσει», ντοπάροντας τον Ζελένσκι στις αυτοκτονικές του επιλογές, καθηλώνοντας τους Ρώσους σε μακροχρόνιες επιχειρήσεις κατατριβής δυνάμεων που αποδυναμώνουν τις ευρύτερες στρατηγικές τους στοχεύσεις και χρησιμοποιώντας τις επιχειρήσεις ως κίνητρο – μπαμπούλα προκειμένου να νοικοκυρέψει τα του οίκου της και να ανακόψει την διαδικασία της σταδιακής αποδόμησης των συμμαχικών δομών της.

Ο ίδιος ο Ζελένσκι, σε ένα πρωτοφανές κρεσέντο υποκρισίας και προφανώς ενθαρρυμένος από την τακτική με την οποία τον περιέβαλαν οι Δυτικοί ηγέτες, φαίνεται ότι δεν έχει κανέναν απολύτως ενδοιασμό στο να ξεπεράσει την κόκκινη γραμμή. Εκβιάζει, απειλεί και προσπαθεί να συμπαρασύρει τις Νατοϊκές δυνάμεις στην ολέθρια απόφαση της επιβολής ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στον Ουκρανικό εναέριο χώρο, αξιοποιώντας την συγκυρία και τον άπλετο επικοινωνιακό χώρο που του προσφέρεται.

Οι  Δυτικοί γνωρίζοντας ότι η τύχη της Ουκρανίας είναι ουσιαστικά προδιαγεγραμμένη, φαίνεται πως διαθέτουν την σύνεση να μην εμπλακούν σε αυτήν την περιπέτεια, σταθμίζοντας σωστά την σχέση κόστους – οφέλους που θα είχε για τους ίδιους μια τέτοια επιλογή.

Η συνισταμένη όλων των παραπάνω, δημιουργεί μια καινούρια κατάσταση από την οποία η διέξοδος δεν είναι ορατή. Είναι όμως πέραν του δέοντος ξεκάθαρα πέντε κρίσιμα συμπεράσματα, τα οποία θα βάλουν με τον δικό τους τρόπο την δική τους σφραγίδα στις εξελίξεις που πρόκειται ν’ ακολουθήσουν.

Πρώτον: Η Αμερικανονατοϊκή συμμαχία, παρά τις διαβεβαιώσεις, τα χτυπήματα στην πλάτη και τις κάθε λογής μεγαλοστομίες, την κρίσιμη ώρα δεν θα εμπλακεί και δεν θα στηρίξει κανέναν αφελή, εάν αυτό δεν εξυπηρετεί με τρόπο άμεσο και ευθύ τους σχεδιασμούς των ισχυρών που την συναπαρτίζουν.

Δεύτερον: Η Ουκρανία οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στον διαμελισμό και αυτή η εξέλιξη επαναδιατυπώνει την εξίσωση ισορροπίας ισχύος σε ολόκληρη την Ευρώπη. Επομένως, ο τερματισμός των επιχειρήσεων όταν και με όποιον τρόπο επιτευχθεί, δεν θα επαναφέρει την ηρεμία στην ιστορικά ταλαιπωρημένη Ήπειρο. Αντιθέτως θα εγκαινιάσει μια νέα περίοδο αστάθειας, συγκρούσεων και ανατροπών, με ορατό πλέον τον κίνδυνο αλλαγής ακόμη και συνόρων .

Τρίτον: Η Ουκρανική σύγκρουση εγκαινιάζει μια παρατεταμένη περίοδο σημαντικών ανατροπών στο status της μεταπολεμικής Ευρώπης, η οποία παρά την φαινομενική της επανασυσπείρωση, συνεχίζει να καταγράφεται ως δύναμη που στερείται γεωπολιτικής πυξίδας, πράγμα που την καθιστά ευάλωτη σε τυχοδιωκτισμούς.

Τέταρτον: Την ίδια στιγμή η Ρωσία, πιεσμένη από τις συνέπειες των εξελίξεων που δεν διασκεδάζονται ακόμη και με την ολοκληρωτική της επικράτηση επί της Ουκρανίας, είναι βέβαιο πως θα επιχειρήσει να δραπετεύσει δυναμικά από την εσωστρέφεια που θα κυριαρχήσει την επόμενη περίοδο, ώστε να διεκδικήσει με αξιώσεις, ένα σημαντικό μερίδιο από την πίτα των ανατροπών που θα οριοθετήσουν την νέα ισορροπία ισχύος στο Διεθνές Σύστημα. Αυτό, δεν είναι κατ’ ανάγκη προάγγελος θετικών εξελίξεων για το περιβάλλον της περιφερειακής αστάθειας στο οποίο ενσωματώνεται και η Ελλάδα.

Πέμπτον: Κρίσιμες ανάγκες στον πλανήτη είναι φανερό πλέον ότι δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν περιμένοντας την αποκατάσταση των διαταραγμένων ισορροπιών που ανέκυψαν ως απότοκος της Ουκρανικής σύγκρουσης. Ενεργειακή επάρκεια και εφοδιαστική αλυσίδα, είναι η δίδυμη πρόκληση που μετατοπίζει αναγκαστικά το κέντρο βάρος του ενδιαφέροντος σε νέους πρωταγωνιστές, με νέο ενισχυμένο ρόλο αλλά και ισχυρότατο ανταγωνιστικό φορτίο, παράγοντες που προϊδεάζουν για μια εξόχως ενδιαφέρουσα αλλά και εξαιρετικά δύσκολη στην διαχείρισή της εξίσωση, που θα βάλει την σφραγίδα της στην ισορροπία ισχύος της νέας εποχής.

Η συνέντευξη Τύπου του Αμερικανού ΥΠΕΞ στις Βρυξέλλες

0
 

03/04/2022 05:03 PM EST

Antony J. Blinken, Secretary of State

SECRETARY BLINKEN:  Well, good evening, everyone.  We’re in Brussels at a pivotal time.  Stability in Europe hangs in the balance.  And the international rules-based order that’s critical to maintaining peace and security is being put to the test by Russia’s unprovoked and unjustified invasion of Ukraine.

The Kremlin’s attacks are inflicting an ever-increasing toll on civilians there.  Hundreds if not thousands of Ukrainians have been killed, many more wounded, as have citizens of other countries.  More than a million refugees have fled Ukraine to neighboring countries.  Millions of people across Ukraine are trapped in increasingly dire conditions as Russia destroys more critical infrastructure.  For example, Mariupol’s mayor says that most of the besieged city’s residents are living without water, without electricity, without heat.  Bridges to the city have been destroyed.  Women, children, growing ranks of wounded civilians cannot get out.  Food and medical supplies cannot get in.  The mayor wrote today, and I quote, “We are simply being destroyed.”  The world has seen Russia use these grisly tactics before in Syria, in Chechnya.

Meanwhile, Russia’s reckless operation around the Zaporizhzhia nuclear power plant risked a catastrophe, a nuclear incident.  The Kremlin should immediately cease all attacks around Ukrainian nuclear facilities and allow civilian personnel to do their work to ensure the facility’s safety and security, as both the IAEA director general and a resolution adopted yesterday by the agency’s board of governors have called on Russia to do.

The Ukrainian people and government continue to show remarkable courage in defending their country, defending their freedom, defending one another.  We said that if President Putin invaded Ukraine, we would increase our support for Ukraine’s ability to defend itself while imposing swift and severe costs on the Kremlin.  That’s exactly what the United States and our allies and partners are doing.  That was the focus of our ministerial meetings today with NATO Allies, with the G7, with the European Union, as well as in my discussions with the NATO secretary general, with the EU Commission President von der Leyen, with the EU Council President Michel.

We want our alliances to be strong enough to meet any threat.  That’s why from day one, President Biden made reinvigorating and re-energizing our alliances and partnerships the foundation of our foreign policy.  It’s why as Secretary of State I’ve come to Brussels, home to NATO and the EU, more than to any other world capital.  And that’s why we invested so much effort in finding new ways and coalitions to bring allies and partners together.  Now we’re seeing why that work matters.

At NATO, we were joined by the ministers of Finland and Sweden, the EU High Representative Josep Borrell, the foreign ministers of Ukraine, the United Kingdom, and Canada, as well as Secretary General Stoltenberg also took part in our meeting with the EU.  Never before have NATO and the European Union and other partner nations worked so closely together.  This is a new kind of cooperation, and we’ll bring this to bear not just in this crisis but in the years to come.

And our European allies and partners are stepping up to lead in unprecedented ways.  For the first time, NATO has activated and deployed parts of its response force.  Several NATO Allies, including the UK, Germany, the Netherlands, Denmark, Spain, France, have sent troops and aircraft and ships to reinforce the Alliance’s eastern flank.  Every NATO Ally is providing either military or humanitarian aid to Ukraine; most are providing both.  For the first time, the European Union is financing the purchase and delivery of military assistance to a country under attack.  The bloc swiftly adopted the biggest sanctions package in history against Russia, and the EU has granted immediate refuge to Ukrainians and others who call Ukraine home – the first time it has invoked this protection mechanism.

Individual countries are also taking extraordinary steps.  Germany is doubling its defense spending.  Poland has opened its arms to more than half a million Ukrainian refugees.  Switzerland set aside its traditional neutrality to adopt the European Union sanctions on Russia.  The list goes on.

These and other efforts by our European allies to deepen their own capabilities and cooperation do not undermine the transatlantic security alliance – they deepen our collective might.

As recently as a few weeks ago, some questioned whether – if the regional and international rules-based order came under threat – whether our European allies and partners would be willing to shoulder their fair share of the burden – the risk, the cost – to defend it.  In the last nine days, European countries have demonstrated they are more than ready to stand up and stand together.

And the United States is standing with Europe, pursuing complementary actions and policies in close coordination with our allies and partners.  To give just a few examples, we’ve deployed an additional 7,000 troops to Europe and repositioned our forces already on the continent to strengthen NATO’s eastern flank.  We continue to tighten our severe economic sanctions on Russia.  Last night, as I think you know, we extended Temporary Protected Status to tens of thousands of Ukrainians living in the United States.  And the President has requested an additional $10 billion from Congress to deliver more humanitarian, security, and economic assistance in Ukraine and the surrounding region over the coming days and weeks.

Yesterday, President Putin said his so-called “special military operation” is proceeding exactly as planned.  Well, it’s hard to imagine that his plan included inspiring the Ukrainian people to defend their country with such tenacity; strengthening the resolve and solidarity of NATO and the EU; uniting the world in opposition to Moscow, including 141 countries at the United Nations; an unprecedented number of international businesses, associations, cultural institutions that have cut ties with Russia; causing the Russian economy to go into freefall; motivating tens of thousands of Russians to protest and countless more to leave the country; and increasingly turning Russia into a pariah state.  If that was President Putin’s plan, well, you can say it’s working.  Russia has never been so isolated; we have never been more united.

But let me reiterate one thing because it’s very important:  We take these actions not because we oppose the Russian people – we do not.  We regret that tens of millions of Russians will suffer because of the dangerous decisions made by a tiny circle of corrupt leaders and their cronies who have consistently put their interests above those of the Russian people, who are doing everything they can to hide their war of choice from the Russian public.

Today’s discussion with NATO, the EU, the G7 affirmed that we’re fully aligned on our goals and our determination to meet them.  We’ll deepen our support for Ukraine’s brave defenders and for the Ukrainian civilians suffering as a result of the deepening humanitarian crisis.  We’ll continue to raise the cost of President Putin and all who carry out and enable his war of choice and the devastation that it’s causing.  We’ll continue to strengthen our capacity to defend our collective security and deter further escalation by Russia, including by upholding our Article 5 commitment that an attack on one is an attack on all.  NATO is a defensive Alliance.  We’ve never sought and will not seek conflict with Russia.  But as President Biden has said, we will defend every inch of NATO territory.  No one should doubt America’s readiness or our resolve.

At the same time, we’ll keep open the door to dialogue and diplomacy while making clear to the Kremlin that unless it changes course, it will continue down the road of increasing isolation and economic pain.  And we’ll support Ukraine in its talks with Russia to reach a ceasefire and the unconditional withdrawal of Russian forces, something that Foreign Minister Kuleba and I have been discussing on a daily basis.  In the meantime, we are working urgently with the Government of Ukraine, the ICRC, and others to create humanitarian corridors that will allow civilians to get out of Ukraine’s besieged cities and to allow food, medicine, and other vital supplies to get in.  Russia’s attack created this humanitarian crisis.  Now, all countries have a responsibility to pressure the Kremlin to alleviate at least some of the misery that it has wrought.

Of all the consequences of Moscow’s unprovoked attack, one of the most unexpected is the spark it has lit in people around the world who have come out to demonstrate for freedom, for the rights of Ukrainians.  That includes valiant individuals in places where protesting the Kremlin’s war means risking arrest, beatings, or worse, as thousands of Russians and Belarusians have done.  For years, we’ve seen the dangerous tide rolling back democracy and human rights and undercutting the rules-based order, fueled in no small part by Moscow.  With this brutal invasion, we, our European allies and partners, and people everywhere are being reminded of just how much is at stake.  Now, we see the tide of democracy rising to the moment.

With that, I’m happy to take some questions.

MR PRICE:  Paul Handley, AFP.

QUESTION:  Hi, Mr. Secretary.

SECRETARY BLINKEN:  Hey, Paul.

QUESTION:  You’ve – the West has put unprecedented sanctions on Russia, very punishing, yet it doesn’t seem to have slowed the Russian military’s advance on Ukraine.  Today NATO seemed to forswear absolutely putting in a no-fly zone that might protect the Ukrainians.  Given that, nothing seems to slow this invasion.  What can you tell the Ukrainian people who only see things getting worse, seeing a disaster, seeing more suffering, and are pleading for more help from the West?

And I have a little follow-up.  I could ask it now or in a moment.

SECRETARY BLINKEN:  No, go ahead, please.

QUESTION:  The West, NATO, has been involved in this in terms of supplying a lot of arms, which you’ve mentioned, to Ukraine.  Can’t it supply more effective arms, larger weapons?  Jets has been – have been talked about.  NATO is engaged in this.  Can’t it do more for Ukraine?

SECRETARY BLINKEN:  Thank you.  Let me take the second part first.  We’re in constant contact with Ukraine, with government officials and leaders on their needs, and in constant contact and coordination with allies and partners on providing for those needs when it comes to security assistance.

We’ve already been engaged in a remarkable effort, just speaking for the United States, with the various drawdowns that President Biden has done.  We’ve provided, over the past year and change, more than a billion dollars in security assistance to Ukraine.  The most recent drawdown that was issued by the President of $350 million, we have already sent into Ukraine about $250 million worth of that drawdown.  So this is happening every single day, and you’re seeing the means that Ukraine needs to defend itself get into the hands of Ukrainians who are doing that.

Having said that, one of the things that we talked about at length today in our various meetings at NATO and the EU was what more we can do and how to do it effectively.  I would add that, I think as you know, Foreign Minister Kuleba actually came into our meetings by video; we heard from him directly some of the additional things that Ukraine is looking for.  We’re working on all of that every single day.

We’re also a week and change into this horrific war wrought by Russia.  We’ve had already a dramatic impact, far beyond, I think, what anyone would have expected on Russia and its economy.  The ruble is trading at its weakest levels ever.  It’s worth less than a penny.  Russian authorities are expecting exporters to sell at least 80 percent of the foreign currency that they have to prop up what is a rapidly weakening currency.  The stock market’s been closed for days due to a fear of capital flight once it opens.  This is the longest stretch of emergency closure since Russia defaulted back in the 1990s.

The CBR has more than doubled their key interest rate – the central bank – to 20 percent, the highest in almost 20 years.  Capital controls, et cetera.  We’re seeing – I have a list five pages long of all the businesses that have left Russia.  But this take – the impact is there.  It’s powerful, it’s real, and it is building.  So let’s see how Russia responds to that as this really takes hold and takes a grip.

Second, as we’ve been demonstrating by not only what we’ve been saying but what we’ve been doing, the support for Ukraine is real, profound, extensive – the security assistance that we just talked about that continues to go in, the humanitarian support that we continue to build in response to the humanitarian horror that Russia has wrought, as well as economic assistance.  Unfortunately, this is not like flipping a light switch.  It takes time.  And when you have, in the case of Russia and President Putin’s Russia a country that is prepared to go to excessive means to achieve its results, it is a real challenge.

But not only are we at it every day, I think what the Ukrainian people can see is virtually the entire world united in support of them, in support of their cause of independence, territorial integrity, freedom, demonstrated by the meetings we had today, demonstrated by the 141 countries that came together at the United Nations to make that clear.  So there is a huge tide of support for Ukraine.  There is a huge weight bearing down on Russia.  Let’s see what the impact is.

MR PRICE:  Méabh McMahon, Euronews.

QUESTION:  Hi, there.  Thank you so much for this.  Méabh McMahon, Euronews.  So we heard this morning at NATO that the situation will get worse before it gets better.  So tell us:  What do you know that we don’t?  And is the no to the no-fly zone set in stone completely, or would you consider it if this conflict does become a massacre?

And just a follow-up, Was it naïve of you and of course the Europeans to trust in Putin to opt for diplomacy?  Thank you so much.

SECRETARY BLINKEN:  When we say it is likely to get worse, it’s unfortunately based on everything we know about President Putin’s methods when it comes to seeking to subjugate another country to his will or another region to his will.  We saw it in Chechnya.  We’ve seen it in Syria.  We saw it, of course, in 2014 in Ukraine.  And what we’re seeing on the battlefield is Russian forces seeking to encircle the major cities, including Kyiv, and we’re seeing them use increasingly brutal methods, including going at civilians and civilian populations.

So I think the terrible expectation is that the suffering we’ve already seen is likely to get worse before it gets better for as long as Russia pursues these methods.  So that is unfortunately more likely than not, although we are doing everything we can to try to move this to a different track.

With regard to the no-fly zone, I think you heard NATO Secretary General Stoltenberg speak to this earlier today.  One of the responsibilities we have, even as we are doing everything we can to give the Ukrainian people the means to defend themselves effectively against Russia, we also have a responsibility, as the secretary general said, to ensure that the war doesn’t spill over even beyond Ukraine.  And again, because I think he put it so well, as he noted, the only way to actually implement something like a no-fly zone is to send NATO planes into Ukrainian airspace and to shoot down Russian planes, and that could lead to a full-fledged war in Europe.

President Biden has been clear that we are not going to get into a war with Russia.  But we are going to tremendous lengths with allies and partners to provide the Ukrainians with the means to effectively defend themselves.  And of course we’re seeing every single day their extraordinary heroism as well as very, very real results in what they’re doing to achieve that.

And I’m sorry, I missed the last part of your question.

QUESTION:  Just do you feel like – remember we spoke together last spring when you were here in Brussels at the NATO Headquarters, and I feel the question now is: Do you feel that you were naïve or the Europeans were naïve to trust in Putin that he would come to the table and he would choose diplomacy over this invasion?

SECRETARY BLINKEN:  Well, I’ll only speak for the United States.  I think we were the opposite of naïve.  We have been saying, warning for months, that President Putin was planning and was likely to carry out an aggression of Ukraine.  And of course, in recent weeks before the invasion began I laid out before the United Nations, the Security Council, exactly what we expected Putin to do and how he would do it – creating bogus pretexts for war, and then using those false flags and other operations as justification for invading Ukraine.  And for months we’ve made clear that this is what we expected, but at the same time it’s our obligation, my obligation, the obligation of allies and partners, to pursue diplomacy if there is any opportunity to do so because, as we said all along, it’s far preferable than what we’re seeing.

And again, as we said all along, there are two paths that Russia can take.  One is diplomacy and dialogue, the other is aggression against Ukraine, and we said we would be prepared either way.  And we are.

MR PRICE:  Nomia Iqbal, BBC.

QUESTION:  Thank you, Secretary.

SECRETARY BLINKEN:  Good evening.

QUESTION:  Are you considering energy sanctions against Russia?  Because realistically, how can the West defeat Putin Ukraine when the West also pays Putin up to $700 million a day in oil, gas, and coal?  And the British Foreign Minister Liz Truss has talked about it, how Britain is looking into it.  Are you?

SECRETARY BLINKEN:  First, as a general proposition, nothing is off the table, and we are evaluating every single day the sanctions, their implementation, and additional measures.  The sanctions are designed, in the first instance, of course, to have maximum impact on Russia and Putin while minimizing harm to us and our allies and partners.  There is no strategic interest in reducing the global supply of energy.  The immediate effect would be to raise prices at the pump for Americans and also to pad Russian profits with rising prices.

So we’ve been carving out payments for energy trade and transport from the sanctions that we’ve been implementing.  But we have a strong interest – we and our allies – in degrading Russia’s status as a leading energy supplier.  Over time, this would be a profound strategic shift.  That’s why Nord Stream 2 was shut down.  That’s why we’re surging LNG to Europe right now to help accelerate its diversification away from Russian gas.  It’s why we’re denying critical technologies to Russia for further energy exploration going forward through the export controls we’ve put in place.  This is part of a process to reduce reliance, dependence on Russian energy.

So that’s where our focus is.  But again, as I said, we’re looking at these things every single day.

MR PRICE:  We’ll —

QUESTION:  Are you willing to say how long will that take?

SECRETARY BLINKEN:  Well —

QUESTION:  And how many people have to die in Ukraine before —

SECRETARY BLINKEN:  I’m not going to put a timeframe on it.  What’s happened in record time, as we’ve seen, are sanctions and other measures that a few weeks ago people would have said were never going to happen.  I think we’ve demonstrated very, very clearly that what we said we would do many months ago when this crisis first began to emerge back in November, December – the G7 countries, the European Union, I said that if Russia chose the path of aggression, we would impose massive consequences on Russia, including unprecedented economic sanctions.  I know some people thought that that was more rhetoric than reality.  I think we’ve demonstrated already how strong that reality is, and again, we’re looking every day at measures to increase the extraordinary pressure we’re already exerting.

MR PRICE:  We’ll take a final question from Iurii Sheiko, DW.

QUESTION:  Thank you very much.  Secretary, I have two questions.  First is also on no-fly zone.  You said that NATO will not send fighter jets to Ukraine to shoot down Russians.  It’s understandable, but there is another way to impose this no-fly zone, and I mean sending to Ukraine air defense capabilities.  Of course, United States send Stinger missiles, but I’m speaking about high-to-medium air defense capabilities to support the currently working Ukrainian defense capabilities with S-300 and Buk, which are working also quite well.

The second question is you saw – we saw more than a week of fighting and how Russian forces weren’t able to achieve most of its objectives.  They were bogged down; they were stopped in many places.  So how does this week of war change the U.S. assessment of the might of Russian military?  That was considered to be quite high, but now – what is your assessment now?  Thank you very much.

SECRETARY BLINKEN:  Thank you.  Thank you.  First part of the question, we are looking every day at what technologies, what capacities we can effectively deliver to Ukraine to defend itself, and that’s an ongoing conversation literally happening on a daily basis both with Ukraine and government officials as well as among allies and partners, and so the main focus is on making sure that anything we provide can be used, used effectively, and in a timely way.  So – but as I said, that’s quite literally something we’re looking at every day.

So I don’t want to draw any conclusions from the week of invasion in terms of what this tells us about Russia or its capabilities.  I think we’ll have time to fully assess that.  What we do know, what it does tell us is how extraordinary the Ukrainian people are, their will, their determination, their absolute commitment to defend their country, to defend their freedom, to defend their future.  That’s the story of the past week, and it’s an incredibly powerful one.

Thank you.

MR PRICE:  Thank you very much.

Συνομιλία Ερντογάν – Πούτιν την Κυριακή: Το αυστηρό μήνυμα

0

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα συνομιλήσει αύριο Κυριακή με τον Ρώσο ομόλογό του Βλαντίμιρ Πούτιν με αντικείμενο συζήτησης τον πόλεμο στην Ουκρανία, δήλωσε σήμερα ο εκπρόσωπος της τουρκικής προεδρίας Ιμπραχίμ Καλίν, προσθέτοντας ότι η Άγκυρα είναι έτοιμη να βοηθήσει στην επίλυση της κρίσης.

Μιλώντας σε δημοσιογράφους στην Κωνσταντινούπολη, ο Καλίν διατύπωσε εκ νέου την προσφορά της Τουρκίας να φιλοξενήσει συνομιλίες μεταξύ αξιωματούχων της Ουκρανίας και Ρωσίας και κάλεσε για άμεση παύση των εχθροπραξιών.

Εκ νέου, συμπλήρωσε ότι η Άγκυρα δεν μπορεί να εγκαταλείψει τους δεσμούς που διατηρεί ούτε με τη Μόσχα ούτε με το Κίεβο.

«Tερματίστε αμέσως αυτόν τον πόλεμο»

«Ο πρόεδρος θα του μεταφέρει το μήνυμα που επαναλαμβάνουμε από την αρχή: τερματίστε αμέσως αυτόν τον πόλεμο, δώστε μια ευκαιρία στην κατάπαυση του πυρός και στις διαπραγματεύσεις, δημιουργήστε έναν ανθρωπιστικό διάδρομο και απομακρύνετε τους αμάχους», είπε ο Καλίν σε συνέντευξή του στο ιδιωτικό τουρκικό κανάλι NTV.

Ο Ερντογάν θα ζητήσει επίσης, συνομιλίες «σε επίπεδο ηγεσίας» μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας που θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν στην Τουρκία, σημείωσε ο Τούρκος αξιωματούχος.

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών εξέφρασε την Παρασκευή την ελπίδα ότι θα μπορέσει να συγκεντρώσει τους Ρώσους και Ουκρανούς ομολόγους του, στο Φόρουμ Διπλωματίας που έχει προγραμματιστεί για τις 11-13 Μαρτίου στην Αττάλεια, στη νότια Τουρκία.

Σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ, η πρόσκληση του Τσαβούσογλου έγινε δεκτή θετικά από τον Ρώσο πρεσβευτή στον ΟΗΕ Γκενάντι Γκατίλοφ ο οποίος χαρακτήρισε ως «καλή ιδέα» μια ενδεχόμενη συνάντηση των δύο υπουργών στην Αττάλεια.

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ επιβεβαίωσε τη συμμετοχή του στο Φόρουμ, σύμφωνα με τον Τσαβούσογλου.

«Πιστεύουμε ότι αυτές οι συναντήσεις θα έχουν θετικό αντίκτυπο. Ειδικότερα, μια συνάντηση σε επίπεδο ηγετών, θα μπορούσε να αποτρέψει το ενδεχόμενο ο πόλεμος θα προκαλέσει μεγαλύτερη καταστροφή», τόνισε ο Καλίν.

Η Τουρκία είναι έτοιμη να φιλοξενήσει μια τέτοια συνάντηση, πρόσθεσε.

Σύμφωνα με τον Καλίν, η Ρωσία θέτει «μη ρεαλιστικούς» όρους για να τερματιστεί ο πόλεμος.

«Αλλά, υπάρχουν οι διαπραγματεύσεις και η διπλωματία γι’ αυτό. (…) Έχουμε καλές σχέσεις τόσο με την Ουκρανία όσο και με τη Ρωσία. Δεν μπορούμε να εγκαταλείψουμε καμία από αυτές τις δύο», είπε.

Οι ανθρωπιστικές εκεχειρίες που κήρυξε η Ρωσία σε δύο πόλεις της Ουκρανίας θα πρέπει να ισχύουν σε ολόκληρη τη χώρα και οι διάδρομοι για απομακρύνσεις αμάχων και αποστολές βοήθειας πρέπει να ανοίξουν σε όλη τη χώρα, δήλωσε επίσης, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου στο Μπακού, ο Τσαβούσογλου είπε επίσης, ότι η κατάπαυση του πυρός πρέπει να είναι διαρκής, προσθέτοντας ότι η Άγκυρα εργάζεται για την εκκένωση των πολιτών της στην Ουκρανία με λεωφορεία και τρένα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

https://www.philenews.com/eidiseis/kosmos/article/1416724/synomilia-erntogn-poytin-tin-kyriaki-to-afstiro-minyma

Μαυροβούνιο: Αλβανός ο νέος πρωθυπουργός

0

Ο πρόεδρος του Μαυροβουνίου, Μίλο Τζουκάνοβιτς, ανέθεσε στον αρχηγό του Κινήματος Πολιτών – URA, Ντριτάν Αμπάζοβιτς- αλβανικής καταγωγής από το Ούλτσιν – ο οποίος διετέλεσε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης- την εντολή για το σχηματισμό της 43ης κυβέρνησης του Μαυροβουνίου.

«Οι εκπρόσωποι του Κινήματος URA και οι πολιτικοί τους εταίροι με έπεισαν κατηγορηματικά ότι διαθέτουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία για την εκλογή της κυβέρνησης του Μαυροβουνίου στο Κοινοβούλιο του Μαυροβουνίου», ανέφερε σε δήλωση ο Τζουκάνοβιτς.

Ο Τζουκάνοβιτς είχε απευθυνθεί προηγουμένως με εκπροσώπους των κοινοβουλευτικών κομμάτων, της προηγούμενης κυβερνητικής πλειοψηφίας, το φιλοσερβικό Δημοκρατικό Μέτωπο (DF), το Δημοκρατικό Μαυροβούνιο (Δημοκράτες) και το Σοσιαλιστικό Λαϊκό Κόμμα (SNP), αλλά δεν απάντησαν .

Τα κόμματα της εθνικής μειονότητας δήλωσαν κατά τη διάρκεια διαβουλεύσεων με τον Τζουκάνοβιτς ότι υποστήριξαν την κυβέρνηση μειοψηφίας, ενώ οι Σοσιαλδημοκράτες δήλωσαν ότι θα υποστήριζαν «οποιαδήποτε κυβέρνηση με ευρωπαϊκό προσανατολισμο» και ήταν πρόθυμα όχι μόνο να την υποστηρίξουν, αλλά και να συμμετάσχουν σε αυτήν.

Το URA και ο αρχηγός του, Ντριτάν Αμπάζοβιτς, επιδιώκουν τον σχηματισμό κυβέρνησης μειοψηφίας, στην οποία θα συμμετέχουν, εκτός από το URA, τα εθνικά κόμματα της Αλβανικής και Βοσνιακής μειονότητας και το φιλοσερβικό SNP.

Το κόμμα του Τζουκάνοβιτς και δύο άλλα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα αναμένεται επίσης να λάβουν υποστήριξη στο κοινοβούλιο.

Ωστόσο, το Δημοκρατικό Μέτωπο και οι Δημοκρατικοί ζητούν τον σχηματισμό υπηρεσιακής κυβέρνησης για τη διοργάνωση των εκλογών.

Θεωρούν τη λύση της κυβέρνησης μειοψηφίας ως «προδοσία» της εκλογικής βούλησης των ψηφοφόρων στις εκλογές του Αυγούστου του 2020, έτσι στην Ποντγκόριτσα και σε άλλες πόλεις του Μαυροβουνίου οργανώνουν διαδηλώσεις και αποκλεισμούς ζητώντας νέες εκλογές.

Κατηγορούν την URA και τον Αμπάζοβιτς για πολιτικές συμφωνίες με το Δημοκρατικό Κόμμα των Σοσιαλιστών (DPS) του Προέδρου Τζουκάνοβιτς.

 

malesia.org

https://www.echedoros-a.gr

Ισραηλινή διαμεσολάβηση σε πλήρη εξέλιξη: Μετά τον Πούτιν, ο Μπένετ πάει στο Βερολίνο

0

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Ναφτάλι Μπένετ βρίσκεται καθ’ οδόν για το Βερολίνο για να συναντηθεί με τον καγκελάριο της Γερμανίας Όλαφ Σολτς, μετά τις συνομιλίες που είχε νωρίτερα στη Μόσχα με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, ανέφερε εκπρόσωπός του.

Ισραηλινός αξιωματούχος ανέφεραν ότι ο Μπένετ συντονίζει τις ενέργειές του με τις ΗΠΑ, τη Γερμανία και τη Γαλλία.

Με πληροφορίες από Reuters μέσω ΑΠΕ – ΜΠΕ
Ιερουσαλήμ, Ισραήλ

https://hellasjournal.com/2022/03/israilini-diamesolavisi-se-pliri-exelixi-meta-ton-poutin-o-benet-pai-sto-verolino/

Τζέιμς Χάρολντ-Η ρωσική εισβολή και η αδύναμη Ευρώπη

0
Ukrainian service members walk near a school building destroyed by shelling, as Russia's invasion of Ukraine continues, in Zhytomyr, Ukraine March 4, 2022. REUTERS/Viacheslav Ratynskyi

Αν και η Συνθήκη του Μάαστριχτ το 1991 εισήγαγε την έννοια της ευρωπαϊκής υπηκοότητας (Αρθρο 9) και άνοιξε την πόρτα για κοινή εξωτερική και αμυντική πολιτική, η ένωση έμεινε ανολοκλήρωτη.

Η προοπτική του πρώτου μεγάλης κλίμακας πολέμου στην Ευρώπη μετά το 1945 γεννά ένα προφανές ερώτημα: τι πήγε στραβά; Και κυρίως, πώς η γρήγορη κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης φύτεψε τους σπόρους της σημερινής σύγκρουσης;

Μέχρι στιγμής, η δημόσια συζήτηση στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική επικεντρώνεται στη διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς μετά τον Ψυχρό Πόλεμο. Ο ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν και οι πολλοί υπερασπιστές και αυτοανακηρυγμένοι «ερμηνευτές» του υποστηρίζουν ότι η διεύρυνση του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη παραβίασε προηγούμενη συμφωνία των αρχών της δεκαετίας του ’90. Είδαμε μια σειρά από νέες αποκαλύψεις για διάφορους δυτικούς πολιτικούς που συμμερίζονταν την ιδέα ότι το ΝΑΤΟ έπρεπε να είχε καθίσει στ’ αβγά του.

Είναι αλήθεια ότι, για μια περίοδο, η γερμανική κυβέρνηση φλέρταρε με την ιδέα η πρώην Ανατολική Γερμανία να μείνει εκτός ΝΑΤΟ (θέση την οποία η Ουάσιγκτον θεωρούσε αδιανόητη). Αλλά η συζήτηση αυτή είναι παραπλανητική επειδή χάνει το βασικό πρόβλημα: ότι ο Πούτιν φοβάται μήπως η δημοκρατία ριζώσει στην Ουκρανία, το οποίο τροφοδοτεί τις προσπάθειές του να καταστρέψει την εδαφική ακεραιότητα της χώρας.

Συνεπώς η συζήτηση πρέπει να επικεντρωθεί στο εξής: στην αποτυχία της Ευρώπης να αναπτύξει έναν νέο μηχανισμό ασφαλείας, κατάλληλο για έναν κόσμο που βιώνει τεκτονικές πολιτικές ανακατατάξεις. Το αποφασιστικό λάθος που πρέπει πλέον να διορθωθεί δημιουργήθηκε από την ανικανότητα της ίδιας της Ευρώπης να προχωρήσει σε βαθύτερη πολιτική ένωση στις αρχές της δεκαετίας του ’90.

Εκείνη την εποχή, ο γερμανός καγκελάριος Χέλμουτ Κολ και ο γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Μιτεράν είχαν πλήρη επίγνωση ότι η Ευρώπη έπρεπε να ενισχύσει με τόλμη την αρχιτεκτονική των θεσμών της για τη μεταψυχροπολεμική εποχή. Μια στιβαρή ευρωπαϊκή απάντηση, που θα περιλάμβανε βαθύτερη πολιτική ένωση, θα σήμαινε αναγκαστικά και στενότερη στρατιωτική ένωση. Αλλά οι Ευρωπαίοι συμβιβάστηκαν απλώς με μια νομισματική ένωση.

Καθώς τα μέλη της τότε Ευρωπαϊκής Κοινότητας προχωρούσαν προς τη νομισματική ένωση, απέρριψαν λογικές ενέργειες που θα μπορούσαν να είχαν συνοδεύσει τη δημιουργία του κοινού νομίσματος και θα προσέφεραν μια ισχυρή και πειστική απάντηση στην κατάρρευση του κομμουνισμού και στις γεωπολιτικές αναταραχές του 1989-91. Αν και η Συνθήκη του Μάαστριχτ το 1991 εισήγαγε την έννοια της ευρωπαϊκής υπηκοότητας (Αρθρο 9) και άνοιξε την πόρτα για κοινή εξωτερική και αμυντική πολιτική, η ένωση έμεινε ανολοκλήρωτη.

Το πρόβλημα ήταν ότι εθνικά υπουργεία Αμυνας, και κυρίως γάλλοι, γερμανοί και βρετανοί λομπίστες, απέρριψαν κάθε πιθανότητα για στρατιωτική ένωση. Η Ευρώπη, συνεπώς, συνέχισε να βασίζεται στο ΝΑΤΟ και όταν υπήρξε ανάγκη για μια μεγαλοπρεπή κίνηση ευρωπαϊκής ενότητας μετά το 1989, οι Ευρωπαίοι στράφηκαν στο ήδη υπάρχον χρονοδιάγραμμα για νομισματική ένωση.

Η διάσταση της ευρωπαϊκής ασφάλειας συζητήθηκε εκτενώς πριν το Μάαστριχτ και αποτέλεσε την κορυφαία αιτία για την αποσύνδεση των συμφωνιών για την ευρωπαϊκή νομισματική ένωση και την ευρωπαϊκή πολιτική ένωση. Η Γαλλία, ιδίως, πίεζε για την ενίσχυση της Δυτικοευρωπαϊκής Ενωσης, αμυντικού οργανισμού που περιλάμβανε τότε τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ. Αλλά το Ηνωμένο Βασίλειο θεωρούσε την πρόταση αυτή μη ρεαλιστική και πολλοί άλλοι την εξέλαβαν ως κίνηση που θα «αποσπούσε» τη Γερμανία από το ΝΑΤΟ.

Και η Ελλάδα ήταν σφόδρα αντίθετη προς τη γαλλική πρόταση διότι δεν περιείχε καμία πρόβλεψη για εγγυήσεις για την ασφάλεια όλων των ευρωπαϊκών συνόρων. Ο έλληνας πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έκανε σαφές ότι θα έβαζε βέτο σε μια τέτοια συμφωνία. Αίφνης στις 8 Δεκεμβρίου 1991, λίγες μόνο ημέρες πριν τη σύνοδο του Μάαστριχτ, το ζήτημα της ασφάλειας άρχισε να φαντάζει λιγότερο επείγον. Τρεις (Ρωσία, Ουκρανία, Λευκορωσία) από τις τέσσερις σοβιετικές δημοκρατίες που είχαν υπογράψει τη συνθήκη του 1922 με την οποία δημιουργήθηκε η ΕΣΣΔ, υπέγραψαν τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης και τη δημιουργία της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών. Με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης να έχει ολοκληρωθεί, οι ευρωπαίοι ηγέτες έστρεψαν γρήγορα την προσοχή τους στα νομισματικά ζητήματα.

Επειδή η διαδικασία του Μάαστριχτ κατέληξε τόσο μονόπλευρη, ίχνη εκείνων των αρχικών συζητήσεων για την ασφάλεια επιμένουν, όπως όταν ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν προειδοποίησε ότι η προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ επέσπευδε τον «εγκεφαλικό θάνατο του ΝΑΤΟ». Σήμερα όμως, η εισβολή των δυνάμεων του Πούτιν στην Ουκρανία κάνει το ΝΑΤΟ να φαντάζει πιο αναγκαίο από ποτέ.

Από τη νέα θέση ισχύος της Συμμαχίας, είναι δυνατό να οραματιστούμε μια εναλλακτική λύση συνεχίζοντας την ευρωπαϊκή παράδοση της σκέψης σε ομόκεντρους κύκλους. Αυτή θα μπορούσε να περιλαμβάνει έναν ευρωπαϊκό πυρήνα ασφαλείας χωρίς τη Βόρεια Αμερική, ο οποίος θα περικυκλωθεί από μια ευρύτερη περιφέρεια δυνάμεων που θα δεσμευτούν για σεβασμό και αμοιβαία εγγύηση των συνόρων.

Η διαδικασία αυτή θα αντικατοπτρίζει τις συμφωνίες για εδαφική ακεραιότητα που διαπραγματεύτηκε στη δεκαετία του ’70 η Διάσκεψη για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (πρόδρομος του ΟΑΣΕ). Ο ευρύτερος κύκλος πρέπει να περιλαμβάνει όχι μόνο τις ΗΠΑ και τον Καναδά αλλά και την υπόλοιπη Ευρασία, περιλαμβανομένων της Κίνας και της Ιαπωνίας. Ας ονομαστεί Οργανισμός Συμμαχίας Βόρειου Ημισφαιρίου (Northern Hemisphere Treaty Organization). Σήμερα που ο κόσμος είναι πολύ πιο διασυνδεδεμένος απ’ όσο στη δεκαετία του ’90, ένα από τα κρίσιμα στοιχεία της παρούσας κρίσης είναι το συμφέρον της Κίνας να διατηρηθεί η σταθερότητα στην ευρασιατική ήπειρο.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, οι Ευρωπαίοι έπρεπε να τα είχαν σκεφτεί όλα αυτά. Ομως αντί να επικεντρωθούν στην ασφάλεια, έστρεψαν την προσοχή τους στο χρήμα. Αυτό άφησε μια χρόνια ευπάθεια. Η Ευρώπη χρειαζόταν μια επικαιροποιημένη αρχιτεκτονική ασφαλείας που θα μπορούσε να την προστατεύει από τις ιδιοτροπίες των πολιτικών αλλαγών, όχι μόνο στη Μόσχα αλλά και στην Ουάσιγκτον. Ακόμη τη χρειάζεται.

*Ο κ. Χάρολντ Τζέιμς είναι καθηγητής Ιστορίας και Διεθνούς Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον.

ImgSrc-2022-03-04T134713.267

Βενιζέλος Ευάγγελος-Ενας ασύμμετρος πόλεμος που μας αφορά

0

Νέος σκοτεινός κόσμος

«Αν η Ιστορία είναι οδηγός, γνωρίζουμε ότι το 1940 και στις αρχές του 1941 η Σοβιετική Ενωση κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια για να αποτρέψει τον πόλεμο ή τουλάχιστον να καθυστερήσει την έναρξή του. Για τον σκοπό αυτόν, η ΕΣΣΔ προσπάθησε να μην προκαλέσει τον πιθανό επιτιθέμενο μέχρι το τέλος, απέχοντας ή αναβάλλοντας τις πιο επείγουσες και προφανείς προετοιμασίες που έπρεπε να κάνει για να αμυνθεί από μια επικείμενη επίθεση. Οταν τελικά έδρασε, ήταν πολύ αργά.

Ως αποτέλεσμα, η χώρα δεν ήταν έτοιμη να αντιμετωπίσει την εισβολή της ναζιστικής Γερμανίας, η οποία επιτέθηκε στην πατρίδα μας στις 22 Ιουνίου 1941 χωρίς να κηρύξει τον πόλεμο. Η χώρα σταμάτησε τον εχθρό και τον νίκησε, αλλά αυτό είχε τεράστιο κόστος. Η προσπάθεια κατευνασμού του επιτιθεμένου εν όψει του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου αποδείχθηκε ότι ήταν ένα λάθος που είχε υψηλό κόστος για τον λαό μας. Τους πρώτους μήνες μετά το ξέσπασμα των εχθροπραξιών χάσαμε τεράστιες περιοχές στρατηγικής σημασίας, καθώς και εκατομμύρια ζωές. Δεν θα κάνουμε αυτό το λάθος δεύτερη φορά. Δεν έχουμε δικαίωμα να το κάνουμε».

Αυτό το απόσπασμα από το διάγγελμα του προέδρου Πούτιν στις 24.2.2022, την ώρα που άρχιζε η ρωσική στρατιωτική εισβολή στην Ουκρανία, δείχνει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται την Ιστορία. Η δυτική θεώρηση της Ιστορίας αναδεικνύει τις κατευναστικές ψευδαισθήσεις του Τσάμπερλεν απέναντι στην προφανή χιτλερική απειλή. Ο Β. Πούτιν καταλογίζει την ιστορική ευθύνη για την ίδια κατευναστική μυωπία στον Στάλιν. Μπορεί ο ίδιος να πιστεύει ότι ενεργεί τώρα σαν να είναι ο Τσόρτσιλ της Ρωσίας. Οι ρόλοι όμως, όταν επαναλαμβάνεται το έργο της Ιστορίας, δύσκολα αντιστρέφονται. Τότε ο εκφραστής της θεωρίας του αναθεωρητισμού, της αμφισβήτησης των υφιστάμενων συνόρων και της διεκδίκησης του ζωτικού χώρου, ήταν ο επιτιθέμενος. Αυτός που εισέβαλε στην Τσεχοσλοβακία επικαλούμενος την ανάγκη προστασίας των γερμανόφωνων της Σουδητίας. Τώρα ο πρόεδρος Πούτιν επιτίθεται στην Ουκρανία.

Το αφήγημα Πούτιν είναι σαφές και απροκάλυπτο: Οι ιστορικοί σοβιετικοί ηγέτες ακρωτηρίασαν τη Ρωσία για να συγκροτήσουν τη Σοβιετική Ενωση και το μείγμα της μαρξιστικοεθνικιστικής ιδεολογίας της. Η Δύση, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης, ταπείνωσε τη Ρωσία, γιατί θεώρησε ότι το τέλος του Ψυχρού Πολέμου μπορεί να είναι οριστικό και απολύτως ετεροβαρές. Δεν σεβάστηκε συνεπώς τον ιδιαίτερο ρόλο και τις ανησυχίες ασφαλείας της Ρωσίας και δεν έθεσε σαφές και τελικό όριο στον δικό της χώρο επιρροής, κυρίως μέσω του ΝΑΤΟ. Επιπλέον χειρίστηκε με εσφαλμένο τρόπο όλες τις εκτός ευρωπαϊκής ηπείρου προκλήσεις, από το Ιράκ έως τη Συρία και τη Λιβύη. Αυτά είπε ο πρόεδρος Πούτιν σε δύο εκτενή διαγγέλματα.

Ομως, το 2008 υπήρξε η Γεωργία με τη ρωσική στήριξη στην Αμπχαζία και στην Οσετία. Το δε 2014, μέσα σε λίγους μήνες, σωρεύτηκαν τα γεγονότα στο Μαϊντάν, η πτώση και η καταφυγή στη Ρωσία του προέδρου Γιανουκόβιτς, η πολιτική αλλαγή στην Ουκρανία, η απόσπαση της Κριμαίας, η ανακήρυξη των δύο «ανεξάρτητων οντοτήτων» στο Ντονμπάς.

Δεν υπάρχει κεραυνός εν αιθρία. Ακόμη και η τωρινή εισβολή, που είναι τελικά «μεγάλη» και όχι «μικρή», σύμφωνα με την αρχική διάκριση του προέδρου Μπάιντεν, είχε γίνει πλήρως αντιληπτή από τις αμερικανικές υπηρεσίες πολλές εβδομάδες πριν ξεκινήσει επί του εδάφους.

Φαίνεται όμως ότι η «υπνοβασία» είναι ένα μόνιμο χαρακτηριστικό της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής. Προφανώς στόχος είναι πάντα η ειρήνη και η διπλωματία ποτέ δεν παύει να λειτουργεί, ούτε τις πιο σκοτεινές ώρες του πολέμου. Προφανώς ο ρόλος της Ρωσίας ως προμηθευτή φυσικού αερίου είναι εξαιρετικά κρίσιμος για την ΕΕ, ιδίως στη φάση της ενεργειακής μετάβασης.

Ομως ο πρόεδρος Πούτιν έχει ως δεδηλωμένο στόχο να καθυποτάξει, για λόγους «αυτοάμυνας», την Ουκρανία, να την «αποστρατιωτικοποιήσει» και να την «αποναζιστικοποιήσει». Δεν διστάζει μάλιστα να θεωρεί ότι η αυτοάμυνα αφορά απειλή εν δυνάμει πυρηνική στην οποία αντιτάσσεται ανοικτά αντίστροφη ρωσική πυρηνική απειλή. Το ζήτημα δεν είναι πλέον τα όρια του ΝΑΤΟ και μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στην Ευρώπη, έστω με επαναπροσδιορισμό των σφαιρών επιρροής. Το ζήτημα είναι, σε πρώτη φάση, η συγκρότηση της μεγάλης Ρωσίας και η ανασύσταση μιας «αυτοκρατορίας», με την Ουκρανία ακρωτηριασμένη κατά ένα μέρος της και υπό κατοχή, δηλαδή στρατιωτικά υποτεταγμένη και πολιτικά ελεγχόμενη, κατά το υπόλοιπο μέρος της. Σε δεύτερη φάση, τα ζωτικά συμφέροντα ασφαλείας της Ρωσίας, σε συνδυασμό με τον συνολικό πλέον ιστορικό και γεωγραφικό αναθεωρητισμό που εκφράζει ο πρόεδρος Πούτιν, μπορεί βεβαίως να προβάλουν και άλλα ζητήματα.

Στην παρούσα φάση δεν τίθεται, ούτε υπαινικτικά, ζήτημα αποχώρησης από το ΝΑΤΟ χωρών που είναι ήδη μέλη του και μέλη της ΕΕ, παρά τη γεωγραφική τους εγγύτητα προς τη Ρωσία. Μεθαύριο όμως θα τεθεί ζήτημα περιορισμού των οπλικών τους συστημάτων.

Διαμορφώνεται συνεπώς μια κατάσταση εμφανώς ασύμμετρη. Κατάσταση σημαίνει όχι απλώς ροή γεγονότων, σημαίνει ότι διαμορφώνεται ένας συσχετισμός δυνάμεων που τοποθετείται σε έναν μη συγκυριακό ορίζοντα.

Το ένα μέρος ενεργεί στρατιωτικά, καταλαμβάνει εδάφη, καταργεί την κρατική υπόσταση γειτονικού κράτους του οποίου δεν αναγνωρίζει ουσιαστικά την εθνική ταυτότητα και το δικαίωμα στην κρατικότητα, διαμορφώνει νέες νομικές οντότητες έστω μη αναγνωρισμένες, ακυρώνει στην πράξη – με τα προνόμια του μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας – όλο το σύστημα του ΟΗΕ και του ΟΑΣΕ, είναι προφανώς απολύτως αδιάφορο για οργανισμούς όπως το Συμβούλιο της Ευρώπης ή το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.

Το άλλο μέρος καταγγέλλει πολιτικά, επιβάλλει σκληρές οικονομικές κυρώσεις, προσπαθεί να περιορίσει τις αρνητικές ενεργειακές και οικονομικές συνέπειες για τον εαυτό του (η ΕΕ), να διασφαλίσει την ενότητά του, να αποφύγει την πέμπτη φάλαγγα στο εσωτερικό του και να διαφυλάξει το βασικό ζητούμενο που είναι η φιλελεύθερη δημοκρατία έναντι της «γοητείας» του δημοκρατικού αυταρχισμού.

Ομως οι οικονομικές επιπτώσεις και οι επιπτώσεις της ρητορείας και της ιδεολογίας του εθνικολαϊκισμού μετριούνται με διαφορετικό τρόπο στη Ρωσία, στις ΗΠΑ και στις ομάδες κρατών-μελών που σχηματίζονται στο εσωτερικό της ΕΕ. Συνεπώς, ακόμη και στο πεδίο των οικονομικών και πολιτικών αντιδράσεων υπάρχει βαθιά ασυμμετρία.

Υπάρχει πλέον μια άλλη κατάσταση που θα παράγει αβεβαιότητα και ανασφάλεια για μεγάλη περίοδο και η οποία θέτει ξανά επί τάπητος όλα τα μεγάλα θέματα: πυρηνικών και συμβατικών δυνάμεων στην Ευρώπη, ισορροπίας και ανάσχεσης, σφαιρών επιρροής, ενεργειακής εξάρτησης ή αυτονομίας, διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, διεθνούς εμπορίου. Κυρίως μας υπενθυμίζει η κατάσταση αυτή ότι η οικουμενικότητα της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου ήταν δυστυχώς ένας δυτικός ισχυρισμός και όχι ένα πραγματικό κεκτημένο.

Μέσα στο νέο αυτό πλαίσιο, περιφερειακά ζητήματα, όπως το Κυπριακό και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, για τα οποία κρίσιμη παράμετρος είναι το Διεθνές Δίκαιο και ο σεβασμός του, ενδέχεται να αποκτήσουν εκ των πραγμάτων παρακολουθηματικό χαρακτήρα. Να επικαθορίζονται από προτεραιότητες, ανάγκες και διακυμάνσεις του συσχετισμού των δυνάμεων σε ευρύτερο ορίζοντα. Ομως η Τουρκία δεν είναι Ρωσία και η Ελλάδα δεν είναι Ουκρανία. Οι δύο χώρες εντάχθηκαν το 1952 από κοινού στο ΝΑΤΟ με ένα σκεπτικό που ίσως γίνεται ξανά κρίσιμο και αφορούσε την ΕΣΣΔ της εποχής, σε βάθος ιστορικού χρόνου τη Ρωσία και τη Μεσόγειο. Το είχε πρωτοδιατυπώσει το 1820 ο νεαρός τότε Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος που ήθελε να πείσει τη Βρετανία και τη Γαλλία για τη στρατηγική σημασία ενός ανεξάρτητου ελληνικού κράτους.

Υπό την παρούσα συγκυρία θα είχε, νομίζω, ενδιαφέρον μια επικοινωνία Μητσοτάκη – Ερντογάν, με ελληνική πρωτοβουλία και θέμα όχι τα διμερή, αλλά τις εξελίξεις στην Ουκρανία, την ενότητα της ΝΑ πτέρυγας του ΝΑΤΟ και την αποφυγή μεταφοράς εντάσεων στην Αν. Μεσόγειο.

 *Ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος είναι πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών, πρώην υπουργός Εθνικής Αμυνας.

Ενας ασύμμετρος πόλεμος που μας αφορά

Μαριούπολη: Ο ουκρανικός στρατός εκτόξευσε βαλλιστικό πύραυλο στο Τάγμα Αζόφ! – Σε διάσπαση οι δυνάμεις του Κιέβου

0

Οι νεοναζιστές του Αζόφ δεν υπακούν στις διαταγές του στρατού που αναγνωρίζει την ήττα.

Ραγδαίες φαίνεται να είναι οι εξελίξεις στην περιοχή της Μαριούπολης καθώς ο συνταγματάρχης Εντ.Μπασούριν (και αναπληρωτής διοικητής των δυνάμεων της Δημοκρατίας του Ντονέτσκ) δήλωσε ότι οι “υπερασπιστές της Μαριούπολης” πλέον όχι απλά έχουν διασπαστεί αλλά έχει ξεκινήσει ένας εμφύλιος που κλιμακώνεται.

Η δήλωση αναφέρεται στις μονάδες του τακτικού στρατού της Ουκρανίας και των νεοναζιστών όπως το Τάγμα Αζόφ που πλέον φαίνεται να έχουν δικούς τους σχεδιασμούς, με τις τακτικές δυνάμεις να αναγνωρίζουν την ήττα από τις ρωσικές δυνάμεις.

Όπως αναφέρει το defencenet.ru, ο συνταγματάρχης σήμερα δήλωσε ότι ο επίσημος και νόμιμος ουκρανικός στρατός εκτόξευσε σήμερα τακτικό βαλλιστικό πύραυλο Tochka-U κατά των θέσεων του Τάγματος του Αζόφ στην Μαριούπολη. 

“Το αποτέλεσμα κανείς ακόμα δεν μπορεί να το μετρήσει καθώς” όπως αναφέρει ο συνταγματάρχης, “μπορεί να τους συνετήσει μια τέτοια κίνηση ή μπορεί να τους εξαγριώσει πλήρως”.

Ο πύραυλος Tochka-U OTR χτύπησε το στρατηγείο των “αζοφιστών” στο τμήμα των ειδικών δυνάμεων (οι πιο φανατικοί) και κανείς ακόμα δεν γνωρίζει πόσοι είναι οι νεκροί.

Η αιτία του πλήγματος ήταν ότι οι νεοναζιστές του Αζόφ δεν ήθελαν να υπακούσουν τις οδηγίες του επίσημου ουκρανικού στρατού.

Νωρίτερα το ρωσικό ΥΠΑΜ εξέδωσε ανακοίνωση για την διακοπή εξόδου των αμάχων από την Μαριούπολη αναφέροντας ότι οι νεοναζιστές δεν τους αφήνουν να φύγουν.

Αντιστράτηγος της Ρωσίας ανέφερε ότι 215.000 αναμένονταν να φύγουν από την περιοχή αλλά δεν τους επετράπηκε η έξοδο ενώ οι αρχές της ΛΔΔ δήλωσε πως μόνο 4 άτομα μπόρεσαν να φύγουν προς αυτούς.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/1062905_marioypoli-o-oykranikos-stratos-ektoxeyse-vallistiko

Κλιμάκωση: Οι Ουκρανοί κτύπησαν εντός της Ρωσίας – S-300 κατέρριψαν ουκρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους

0

Τα «μη κρίσιμα» συστήματα του Κ.Μητσοτάκη έσωσαν αμάχους στο Μπελγκορόντ

Ρωσικό έδαφος προσπάθησαν να κτυπήσουν οι ουκρανικές δυνάμεις σήμερα το βράδυ εκτοξεύοντας δύο βαλλιστικούς πυραύλους Tochka κατά της πόλης Μπελγκορόντ.

Η πόλη βρίσκεται στην δυτική Ρωσία, στις όχθες του ποταμού Ντονέτς μόλις 40 χιλιόμετρα βόρεια από τα σύνορα της Ουκρανίας. Η ουκρανική επίθεση έγινε καθώς οι ρωσικές δυνάμεις έχουν εξαπολύσει μεγάλης κλίμακας επιχείρηση τις τελευταίες ώρες στην Ουκρανία.

Η αναχαίτιση των δύο βαλλιστικών πυραύλων έγινε από συστήματα S-300V1 τα οποία ανήκουν στην οικογένεια των S-300 αλλά με έμφαση στις αντιβαλλιστικές ικανότητες και με εμβέλεια μεταξύ 100 και 350 χλμ. ανάλογα της έκδοσης.

Ο βαλλιστικός OTR-21 Tochka έχει εμβέλεια μεταξύ 70 έως και 165 χλμ. ανάλογα της έκδοσης Scarab A, B, C.

 

Να σημειωθεί πως τα συστήματα S-300PMU-1 της ΠΑ έχουν αντιβαλλιστικές ικανότητες και μπορούν να αναβαθμιστούν αλλά οι πρόσφατες δηλώσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη ότι δεν είναι πλέον χρήσιμα για τις ΕΔ προκαλούν πραγματικά το κοινό αίσθημα.

 «Αποτελούν επιλογές άλλων δεκαετιών, περασμένων δεκαετιών. Η χώρα δεν προτίθεται να αγοράσει κανένα αμυντικό σύστημα από τη Ρωσία. Θα διαχειριστούμε την πραγματικότητα όσο καλύτερα μπορούμε. Δεν είναι όμως αμυντικά συστήματα τα οποία είναι κρίσιμα για την εθνική άμυνα», είχε πει ο πρωθυπουργός όταν είχε ερωτηθεί για τα ρωσικά όπλα που διαθέτουν οι ΕΔ μεταξύ των οποίων και τα  S-300.

 

 

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/1062962_klimakosi-oi-oykranoi-ktypisan-entos-tis-rosias-s-300

Η Γερμανία εξοπλίζεται

0

Αμερικανικά αεροσκάφη F-35, μεταγωγικά ελικόπτερα και χιλιάδες προσλήψεις στις προτεραιότητες των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων μετά την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

    Γερμανικές στρατιωτικές δυνάμεις κατά την άφιξή τους από το Αφγανιστάν στη βάση Βούνστορφ τον Αύγουστο του 2021

Δώδεκα πολεμικά αεροσκάφη F-35 έχουν μεταφερθεί στην αμερικανική βάση του Σπράνγκνταλεμ, στο γερμανικό κρατίδιο της Ρηνανίας. Αποστολή τους είναι να εποπτεύουν τον εναέριο χώρο της Ανατολικής Ευρώπης, μετά την ρωσική εισβολή στη γειτονική Ουκρανία. Θεωρούνται τα πλέον σύγχρονα πολεμικά αεροσκάφη στον κόσμο. Για πολλά χρόνια ήταν ένα «άπιαστο όνειρο» για τις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις που αναζητούσαν μία πιο οικονομική λύση για να αντικαταστήσουν τα σημερινά απαρχαιωμένα αεροσκάφη τύπου Tornado. Όλα αυτά μέχρι την περασμένη Κυριακή, όταν ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς αιφνιδίασε πολιτικούς φίλους και αντιπάλους με την εξαγγελία του για ένα «ειδικό ταμείο» 100 δισεκατομμυρίων ευρώ με αποκλειστικό σκοπό τον εκσυγχρονισμό των ενόπλων δυνάμεων της Γερμανίας.

Υπό αυτές τις συνθήκες οι Γερμανοί είναι πολύ πιθανό να επενδύσουν στα υπερσύγχρονα αμερικανικά F-35. Άλλωστε και ο ίδιος ο καγκελάριος ξεκαθάρισε ότι «το F-35 εξετάζεται για τις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις». Ήταν μία απρόσμενη δήλωση, αν αναλογιστεί κανείς ότι στην προηγούμενη κυβέρνηση υπό την Άνγκελα Μέρκελ- με αντικαγκελάριο τον Όλαφ Σολτς- τα μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα δεν προχωρούσαν. «Κάθε τόσο οι ειδικοί αποφάσιζαν να επανεξετάσουν και να συζητήσουν από την αρχή τα προγράμματα» επισημαίνει η Κλαούντια Μαγιόρ, συνεργάτης του γερμανικού Ιδρύματος Επιστήμης και Πολιτικής με έδρα το Βερολίνο. Η καινοτομία του «ειδικού ταμείου» των 100 δις ευρώ συνίσταται ακριβώς στο ότι για πρώτη φορά «διαμορφώνεται ένα μακροχρόνιο πλαίσιο χρηματοδότησης για την υλοποίηση στρατηγικών επενδύσεων στον τομέα της άμυνας» τονίζει η ΚλαΠούντια Μαγιόρ.

Παραμένουν τα σχέδια για «ευρωπαϊκό μαχητικό αεροσκάφος»

Γερμανοί στρατιώτες στη ΛιθουανίαΓερμανικά στρατεύματα στην πόλη Ρούκλα της Λιθουανίας

Στις στρατηγικές επενδύσεις περιλαμβάνεται η απόκτηση των αμερικανικών F-35, που ασφαλώς θα απορροφήσει ένα γενναίο, διψήφιο ποσό δισεκατομμυρίων, αλλά και η ανάπτυξη ενός νέου, ευρωπαϊκού μαχητικού αεροσκάφους (FCAS), το οποίο Γαλλία και Γερμανία σχεδιάζουν από κοινού. Άμεση προτεραιότητα για την «Μπούντεσβερ», τον γερμανικό στρατό, αποτελεί επίσης η αγορά νέων μεταγωγικών ελικοπτέρων, καθώς και ο εκσυγχρονισμός των αμερικανικών αντιαεροπορικών πυραύλων τύπου Patriot. Ο Όλαφ Σολτς δηλώνει χαρακτηριστικά ότι «χρειαζόμαστε αεροσκάφη που είναι σε θέση να πετάξουν, πλοία που θα δεσπόζουν στη θάλασσα και στρατιώτες, άνδρες και γυναίκες, που θα διαθέτουν τον ιδανικό εξοπλισμό για να ανταποκριθούν στην αποστολή τους».

Αυτό δεν φαίνεται να συμβαίνει σήμερα. Σε πρόσφατη επίσκεψή της στα γερμανικά στρατεύματα που σταθμεύουν στη Λιθουανία, η εντεταλμένη της κυβέρνησης για τις ένοπλες δυνάμεις Εύα Χογκλ διαπίστωσε έκπληκτη ότι πολλές φορές οι στρατιώτες δεν διέθεταν ούτε τα απαραίτητα τζάκετ, αντιανεμικά μπουφάν ή και …εσώρουχα που θα ήταν απαραίτητα για να αντιμετωπίσουν το πολικό ψύχος. «Πώς είναι δυνατόν να παρουσιάζονται τέτοιες ελλείψεις σε μία από τις πιο πλούσιες χώρες του κόσμου;» διερωτάται η Εύα Χογκλ.

Μόνο τα χρήματα δεν αρκούν

Αμερικανικά μαχητικά F-35Και η γερμανική πολεμική αεροπορία μάλλον θα επενδύσει στα αμερικανικά F-35

Το ειδικό ταμείο των 100 δις ευρώ ασφαλώς θα δώσει λύσεις. Άλλωστε ακόμη και ο υπουργός Οικονομικών Κρίστιαν Λίντνερ, ο οποίος τους τελευταίους μήνες προειδοποιεί ότι όλες οι δημόσιες δαπάνες στη Γερμανία πρέπει να επανεξεταστούν, προκειμένου η χώρα να τηρήσει το συνταγματικά κατοχυρωμένο «φρένο του χρέους» από το 2023, είναι ξεκάθαρος σε ό,τι αφορά τις αμυντικές δαπάνες: «Στόχος μας, και δικός μου στόχος, είναι να αποκτήσουμε, εντός της δεκαετίας, έναν από τους πιο ισχυρούς και καλύτερα εξοπλισμένους στρατούς στην Ευρώπη» ανέφερε σε πρόσφατη ομιλία του ο υπουργός Οικονομικών και πρέοδρος του Κόμματος των Φιλελευθέρων (FDP). Έναν στρατό που θα ανταποκρίνεται στη θέση της Γερμανίας και στην ευθύνη που αναλαμβάνουμε για την Ευρώπη».

Αλλά τα χρήματα, από μόνα τους, δεν αρκούν. Επιπλέον, προειδοποιούν οι ειδικοί, χρειάζεται προσοχή απέναντι στο λόμπι της αμυντικής βιομηχανίας που ασφαλώς ελπίζει να αυξήσει τον τζίρο του. Γι αυτό, επισημαίνει, ο βουλευτής των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) και ειδικός σε θέματα εξοπλισμών, Ρόντεριχ Κίζεβετερ, δεν χρειάζονται «γρήγορες αποφάσεις. Ανησυχώ ότι θα αρχίσουμε να σπαταλούμε χρήματα χωρίς να έχουμε θέσει προτεραιότητες και χωρίς να εντάσσουμε τις όποιες δαπάνες σε έναν ευρύτερο στρατηγικό σχεδιασμό».

Κάποιοι προτείνουν την επαναφορά της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας, την οποία είχε καταργήσει η Άνγκελα Μέρκελ. Ο Κίζεβετερ διαφωνεί, επισημαίνοντας ότι «η Μπούντεσβερ δεν έχει πλέον τη δυνατότητα να παρέχει στέγη σε τόσους πολλούς κληρωτούς. Εάν θέλαμε να αποκτήσουμε και πάλι τις απαραίτητες εγκαταστάσεις, τότε τα 100 δις θα εξαφανίζονταν πολύ γρήγορα και αυτό χωρίς να έχουμε ενισχύσει ουσιαστικά τις ένοπλες δυνάμεις». Όλα δείχνουν ότι η Μπούντεσβερ θα επενδύσει σε επαγγελματίες οπλίτες και στελέχη υψηλής εξειδίκευσης. Σύμφωνα με πρώτες πληροφορίες σχεδιάζονται τουλάχιστον 20.000 νέες προσλήψεις, οι οποίες θα ανεβάσουν το έμψυχο δυναμικό σε 203.000 άτομα.

Νίνα Βέρκχοιζερ, Πέτερ Χίλε

Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου

Έλενα Ναθαναήλ: Η Ευρωπαία με τις μικρασιάτικες ρίζες – Γεννημένη όμορφη, γεννημένη ελεύθερη

0

Σαν σήμερα «πέταξε μακριά». Γράφει ο Σπύρος Δευτεραίος

Οι ρωσόφωνοι καταγγέλλουν ότι το Τάγμα Αζόφ ανατίναξε κτήριο στην Μαριούπολη! – Αναφορές για 200 αμάχους νεκρούς

0

Χρησιμοποιούν αμάχους ως ανθρώπινες ασπίδες – Ουρά κατά Ρώσων ακόμα και μέσα από παιδικό δωμάτιο!

Πολλές πηγές αναφέρουν πως νεοναζιστικές στρατιωτικές μονάδες και συγκεκριμένα το ναζιστικό Τάγμα του Αζόφ, χρησιμοποιούν αμάχους ως «ασπίδα» για να αποφύγουν ισχυρά πλήγματα από τον ρωσικό Στρατό, ενώ σκοτώνουν εν ψυχρώ ρωσόφωνους πολίτες και παρουσιάζουν εν συνεχεία την εγκληματική αυτή ενέργεια ως πράξη των ρωσικών δυνάμεων.

Συγκεκριμένα ο αρχηγός της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ, Ντένις Πουσίλιν, ανακοίνωσε ότι στη Μαριούπολη, η οποία είναι περικυκλωμένη από τις δυνάμεις της ΛΔΔ, ανατινάχθηκε μια πολυκατοικία, στην οποία βρίσκονταν έως και 200 ​​άτομα όπως αναφέρει το defencenet.ru.

Όπως αναφέρεται η τρομοκρατική ενέργεια έγινε από μέλη του τάγματος Αζόφ

«Μαχητές του Αζόφ πυροδότησαν έναν εκρηκτικό μηχανισμό στη Μαριούπολη στη λεωφόρο Meotida. Υπάρχουν έως και 200 ​​άνθρωποι κάτω από τα ερείπια στο υπόγειο, συμπεριλαμβανομένων παιδιών », δήλωσε ο Ντένις Πουσίλιν, επικεφαλής της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ.

Προς το παρόν, δεν έχουν γίνει επίσημες δηλώσεις από το Κίεβο και τους μαχητές του Αζόφ σχετικά με αυτό, ωστόσο, είναι γνωστό ότι κηρύχθηκε κατάπαυση του πυρός μεταξύ 10:00 και 17:00 ωρών προκειμένου να δοθεί στους αμάχους η ευκαιρία να εγκαταλείψουν την πόλη με την παρεχόμενη ανθρωπιστική βοήθεια. βοήθεια.

Οι Ουκρανοί εξτρεμιστές του Αζόφ δεν θέλουν να γίνει κάτι τέτοιο καθώς οι άμαχοι είναι η δική τους «προστασία».

Αυτές τις τακτικές πηγές αναφέρουν πως τις διδάχτηκαν από Δυτικούς τα τελευταία οκτώ έτη, ώστε να μπορούν οι Ουκρανοί να αντιστέκονται μέσα στις πόλεις.

Πάντως έχει ενδιαφέρον και ένα βίντεο που οι ίδιοι οι Ουκρανοί έχουν δημοσιεύσει ανταλλαγή πυρών μεταξύ ουκρανικών στρατευμάτων και του ρωσικού στρατού σε άγνωστη τοποθεσία.

Το ενδιαφέρον είναι ότι δείχνει Ουκρανούς σε ένα παιδικό δωμάτιο να συμμετέχουν σε εχθροπραξίες. Συνεπώς, προκαλείται το ερώτημα ποιοι είναι αυτοί που θέτουν σε κίνδυνο την ζωές αμάχων και εντέλει χρησιμοποιούν αστικές δομές;

Άρα οι Ουκρανοί χρησιμοποιούν τους αμάχους για να μπορέσουν να αποφύγουν ρωσικά πλήγματα. Ακολουθούν τακτικές αστικού ανταρτοπόλεμου άλλων εποχών, που σήμερα καταδικάζονται ως εγκληματικές ενέργειες.

Η Δύση βέβαια, σε όλα αυτά σιωπά. Για την ακρίβεια, προσποιείται ότι δεν συμβαίνουν.

Και αν υπάρξει κτύπημα σε κτίριο, όλα τα δυτικά ΜΜΕ εν χορώ αναφέρουν πως οι Ρώσοι χτύπησαν κατοικίες πολιτών.

 

 

Eδώ αξίζει να σημειώσουμε ότι ο Αμερικανός Γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκρέϊαμ ο οποίος και ζήτησε την δολοφονία του Ρώσου προέδρου Β.Πούτιν, επισκέφτηκε το 2017 το περιβόητο τάγμα Αζόφ όπου τους είπε επί λέξει ότι «φέτος θα είναι η χρονιά της επίθεσης και ο αγώνας σας είναι ο δικός μας αγώνας».

 

 

Το τάγμα του Αζόφ είχε ιδρυθεί όπως και το τάγμα Αϊντάρ από Ουκρανούς εξτρεμιστές του περιβόητου «Δεξιού Τομέα» ως μονάδες της νεοσυσταθείσας τότε ουκρανικής Εθνοφρουράς που είχε πάρει την θέση του διαλυθέντος σώματος των Berkut.

Eν συνεχεία το τάγμα του Αζόφ εντάχθηκε οργανικά στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/1062879_oi-rosofonoi-kataggelloyn-oti-tagma-azof-anatinaxe-ktirio