Αρχική Blog Σελίδα 1559

Πόλεμος και Ελλάδα

1

Βρισκόμαστε σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή, πιθανά με συνέπειες για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Άλλος ένας μεγάλος πόλεμος εξελίσσεται στη Μέση Ανατολή, τη στιγμή που συνεχίζεται ο ουκρανικός πόλεμος στην καρδιά της Ευρώπης με αντιμέτωπους τη ΝΑΤΟϊκή Δύση και τη Ρωσία. Ο «λεκές» του πολέμου, ως βασική τάση της περιόδου, απλώνεται και σε Αρμενία, Κουρδιστάν-Βόρεια Συρία, Λιβύη και Κόσοβο. Όλα πολύ κοντά στη γειτονιά μας. Το casus belli και οι απειλές της μεγάλης πλέον Τουρκίας ενάντια στην Ελλάδα συνυπάρχουν με την «πρόταση» δορυφοροποίησής μας από αυτήν, υπό τις ευλογίες ΗΠΑ, Γερμανίας, ΝΑΤΟ και Ε.Ε. Ο νέος μεγάλος πόλεμος στη Μέση Ανατολή θα αναδιατάξει πολλούς σχεδιασμούς. Και η Ελλάδα είναι ένα ορμητήριο των ΗΠΑ ή και αυτοανακηρύσσεται «χώρα στρατηγικού βάθους για το Ισραήλ»! Η δε Βουλή μας ντύνεται τα χρώματα της σημαίας του Ισραήλ, ενώ λίγο πριν είχε φιλοξενήσει Ζελένσκι και Αζόφ…

Στο άρθρο αυτό θα επιχειρήσουμε λοιπόν να παρουσιάσουμε μια θέση ουσίας και προοπτικής, με γνώμονα πάντα την εθνική και κοινωνική συνοχή της χώρας απέναντι σε κλιμακούμενες απειλές. Μια θέση ουσίας, ρεαλισμού, διερεύνησης δυνατοτήτων και αποτροπής απειλών που φέρνει η υποβάθμιση, η μη άσκηση κυριαρχίας, η συνεχιζόμενη αποικιοποίηση και διάλυση υποδομών και υπηρεσιών, η γενική αδιαφορία του πολιτικού συστήματος για το μέλλον της χώρας, και φυσικά η προϊούσα πολιτική συντηρητικοποίηση που έχει καταγραφεί σαν κυρίαρχη εκδήλωση του Πολιτικού τα τελευταία χρόνια (μετά την υποχώρηση του αντιμνημονιακού κινήματος και την επικράτηση της «προσαρμογής»).

Υπάρχουν δύο τεράστια, κρίσιμα ερωτήματα που ζητούν απάντηση. Το πρώτο: γιατί απλώνεται και γενικεύεται η τάση του πολέμου, και πού μπορεί να οδηγήσει; Το δεύτερο: προς τα πού σπρώχνουν την Ελλάδα οι δυνάμεις που τη δυναστεύουν, δηλαδή ΗΠΑ-Ε.Ε., συστημικός πολιτικός κόσμος και 5-6 ελίτ της χώρας; Και τα δύο ερωτήματα είναι καίρια. Δηλαδή δεν μπορούν να αγνοηθούν από κανέναν που ενδιαφέρεται πραγματικά για την ίδια την υπόσταση και ύπαρξη της Ελλάδας.

Ας ξεκινήσουμε από τον Θουκυδίδη…

Στο μεγάλο έργο του Θουκυδίδη «Ιστορία του Πελοποννησιακού πολέμου», που διδάσκεται ακόμα σε πολλές στρατιωτικές και πολιτικές ακαδημίες, περιγράφεται ένας μεγάλος πόλεμος της εποχής ανάμεσα κυρίως στην Αθήνα και τη Σπάρτη (και τους συμμάχους καθεμιάς), που κράτησε 27 χρόνια. Ο πόλεμος αυτός είχε αιτίες, διακυμάνσεις, φάσεις, εσωτερικές εξελίξεις σε όλες τις πόλεις και συμμάχους, αλλαγές στις συμμαχίες, σφαγές, εμφύλιους, μάχες, πολιορκίες, μορφές μεσολαβητών, διαπραγματεύσεις, δημηγορίες, κάποιους κανόνες για νεκρούς και τρόπαια, όρους αποζημιώσεων για όσους έχαναν, προδοσίες, ανατροπές, λιμούς-επιδημίες που καθόρισαν εξελίξεις κ.ο.κ. Σπουδαίο έργο, κλασικό.

Ο Θουκυδίδης, Αθηναίος, γενικά υποστηρικτής της τότε δημοκρατίας, που πήρε μέρος στον πόλεμο αλλά από ένα σημείο και ύστερα έζησε εξόριστος και έγραψε την Ιστορία, είναι κατηγορηματικός για τις αιτίες του πολέμου: Η ενδυνάμωση της Αθήνας εκείνη την εποχή ανησύχησε άλλες δυνάμεις, και ιδιαίτερα την Σπάρτη. Ο 27χρονος πόλεμος απαίτησε να πολλαπλασιαστούν τα απάνθρωπα μέσα για να πετύχουν τους στόχους οι κύριες εμπόλεμες δυνάμεις: ο εμφύλιος στην Κέρκυρα, η σφαγή της Μήλου ή της Μυτιλήνης, η Σικελική εκστρατεία, δείχνουν πως η πόλη-κράτος δεν χώραγε στα όρια της πόλης και των περιχώρων της. Δια του πολέμου, σε νέες διαστάσεις, προσπαθούσαν να δώσουν διέξοδο στα περιορισμένα πλαίσια της πόλης-κράτους. Τελικά νίκησαν μεν οι Σπαρτιάτες, αλλά ο ελληνικός κόσμος άνοιξε τις πύλες σε μια «μετάβαση» στη Μακεδονική κυριαρχία, που όρισε μια νέα εποχή στην τότε ελληνική και «παγκόσμια» κατάσταση, για να τους διαδεχθεί σχετικά σύντομα (ιστορικά μιλώντας) η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία…

Αυτή η παρέκβαση μας βοηθά να σκεφτούμε τις αιτίες του πολέμου σήμερα, τον 21ο αιώνα, και μάλιστα στην τρίτη του δεκαετία. Δεν ξεχνούμε καθόλου ούτε τον Κλαούζεβιτς και το έργο του για τον πόλεμο, ούτε τους Ναπολεόντειους πολέμους που άλλαξαν όλη την Ευρώπη, ούτε τους πολέμους στον 20ό αιώνα (παγκόσμιους και καταστροφικούς, αλλά και πολέμους απελευθερωτικούς-ανεξαρτησίας), ούτε τους ανταρτοπολέμους και τις επαναστάσεις που ακολουθούν. Ο πόλεμος στις σύγχρονες συνθήκες έχει αλλάξει μορφές και μέσα: τα κύρια θύματα είναι άμαχοι και υποδομές, με σχεδιασμένο, «υποδειγματικό» τρόπο. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο πόλεμος έχει πάντα τη θηριωδία και το μίσος σαν στοιχείο του (αλλιώς δεν μπορούν να διεξαχθεί). Αλλά τα μεγαλύτερα εγκλήματα-θηριωδίες από τον 20ό αιώνα και πέρα –για να μην μιλήσουμε για την αποικιοκρατία περασμένων αιώνων– παραμένουν το Ολοκαύτωμα και η Χιροσίμα-Ναγκασάκι. Και τα δύο έχουν κοιτίδα τη «Δύση»…

Τι φέρνουν οι σπασμοί της «μετάβασης» για χώρες σαν τη δική μας;

Σήμερα ζούμε την κλιμάκωση της τάσης προς τον πόλεμο, επειδή η υπό αμερικανική ηγεμονία Δύση βλέπει μια ιστορική υποχώρηση και αμφισβήτηση από άλλα κέντρα που αναδύονται, και θέλει πάση θυσία να μην χάσει την πρωτοκαθεδρία της. Ακόμα κι αν αυτό προκαλέσει χαοτικές καταστάσεις και μεγάλους πολέμους. Η ολοφάνερη «δύση της Δύσης» είναι μια ιστορική –κι ίσως αναπόφευκτη– τάση. Επομένως οδηγούμαστε σε μια «μετάβαση» που θα γίνεται όχι μόνο με οικονομικά νεοφιλελεύθερα μέσα και παγκοσμιοποίηση του καπιταλιστικού μοντέλου, αλλά με σπασμούς και τριγμούς που ανατινάζουν περιοχές, χώρες, ηπείρους, αλυσίδες τροφοδοσίας κ.ο.κ. «Μετάβαση» με σχηματισμό νέων μπλοκ, με αλλαγές και μεγάλους τροπισμούς συμμάχων και δυνάμεων, με ανάδυση νέων κέντρων ισχύος, με στρατηγικά «τόξα» και νέες περιφερειακές δυνάμεις που δεν ελέγχονται από τη Δύση όπως παλιά (τώρα έχουν δικές τους φιλοδοξίες και ισχύ). «Μετάβαση» χωρίς να χωρίζει τεχνολογική άβυσσος τη Δύση από άλλα κέντρα, και μέσα από εκτίναξη της ασυμμετρίας σε πολλά επίπεδα. Αυτή η «μετάβαση» δεν είναι σκέτη «4η βιομηχανική επανάσταση», «άλμα στο άυλο» (υπάρχουν κι αυτά και παίζουν ρόλο), αλλά γίνεται και μέσα από μπλοκ, πολέμους, αλλαγές συνόρων, και πιθανά μέσα από μια παγκόσμια σύγκρουση με αβέβαιο αποτέλεσμα – και με γιγάντωση προβλημάτων που δεν μπορούν να λυθούν «από μια χώρα» μόνη, όσο μεγάλη και δυνατή κι αν είναι.

Μεταβαίνουμε σε έναν πολυπολικό κόσμο με ισχυρά στοιχεία χαοτικά, αστάθειας, ρευστότητας και αντιπαράθεσης, ανταγωνισμού, πολέμου, μεγάλων στρατοπεδεύσεων. Το ερώτημα γενικεύεται: τι θα σημάνει αυτή η «μετάβαση» για την ανθρωπότητα, για τους λαούς, για τις χώρες; Ιδιαίτερα για τις μικρές ή μεσαίες χώρες, και πιο ειδικά για τις οριακές χώρες ή τις χώρες που βρίσκονται μέσα ή πολύ κοντά στα επίκεντρα των αντιπαραθέσεων και πολέμων; Τα ερωτήματα αυτά δεν μπορούμε εκ των προτέρων να τα απαντήσουμε. Επείγει όμως να συναισθανθούμε σε τι εποχή έχουμε μπει, τι «παίζεται» γενικά. Αυτό πριν πάρουμε μια θέση, ακόμα και κυνική ή κάπως ρεαλιστική για το ποιο είναι το συμφέρον μας ετούτη τη στιγμή. Επειδή οι ελίτ μας και ο πολιτικός μας κόσμος λένε «είμαστε η Δύση», «είμαστε χώρα πρώτης γραμμής για τις ΗΠΑ», «είμαστε το στρατηγικό βάθος του περικυκλωμένου Ισραήλ, και αυτό θα μας προστατέψει» και άλλα τέτοια επιχειρήματα. Και στοιχεία ρεαλισμού να έχουν αυτές οι φράσεις, δεν βλέπουν τη μεγάλη εικόνα. Και κυρίως το προς τα πού σπρώχνουν τη χώρα μας ακριβώς οι «σύμμαχοί μας», που είναι και δυνάστες μας (στην κάπως αποικία που είμαστε).

Πρώτιστο καθήκον είναι να μπλοκαριστεί ο νέος μεγάλος πόλεμος που απεργάζονται και προωθούν Δύση και Ισραήλ. Η συμπόρευση με το «δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα» πυροδοτεί τον πόλεμο, είναι η κύρια εμπρηστική δύναμη

Υπάρχει όμως και ένα ηθικοπολιτικό ζήτημα

Υπάρχει και το δίκιο των καταπιεσμένων. Ή πρόκειται για ασήμαντο ζήτημα; Οι κυνικοί μπορεί να το προσπεράσουν και να μιλήσουν σκέτα για την ισχύ. Ισχύς, τελεία και παύλα, έτσι προχώρησε η ιστορία. Λάθος! Η ιστορία προχώρησε κι αλλιώτικα, όχι μόνο με την ισχύ. Ακόμα και η ιστορία του Δαβίδ με τον Γολιάθ λέει άλλα. Όπως και ο Μαραθώνας, οι Θερμοπύλες, το 1821, το 1940, το ΕΑΜ κ.ο.κ. Η ελευθερία, η ανάγκη αποτίναξης ζυγών και καταπίεσης παίζουν τεράστιο ρόλο στην Ιστορία, πολλές φορές τον κύριο. Μεγάλες σιδερένιες δυνάμεις και πολεμικές μηχανές φαινομενικά ανίκητες, συντρίφτηκαν από την ψυχή, το σθένος, την εξυπνάδα, το δίκιο λαών και εθνών ή μπλοκ που σχηματίστηκαν.

Στην περίπτωση του παλαιστινιακού λαού, υπάρχει ένα ζήτημα δίκιου; Ή θα προσχωρήσουμε σε μια ρατσιστική άποψη για την κατωτερότητα και αγριότητα του αραβικού και μουσουλμανικού στοιχείου γενικώς, και στο «δικαίωμα αυτοάμυνας του Ισραήλ» με όλα τα μέσα, κλείνοντας τα μάτια στην επί δεκαετίες πολλαπλάσια αγριότητα και κτηνωδία σε βάρος των Παλαιστινίων; Θα αποδεχτούμε τον ισχυρότατο πόλεμο προπαγάνδας Δύσης-Ισραήλ ότι γενικά η Χαμάς σφάζει, όταν δεν βλέπουμε τι γίνεται για 16 χρόνια στη μεγαλύτερη ανοιχτή φυλακή του κόσμου, τη Γάζα; Τι σημαίνει «θα κάνουμε πάρκινγκ την Γάζα», τι σημαίνει «τελική λύση», τι σημαίνει να αποκαλούνται οι κάτοικοι της Γάζας γενικά «ζώα»; Κι αυτά να τα χειροκροτούμε επειδή έγιναν θηριωδίες;

Το περίφημο «Μεθύστε με τ’ αθάνατο κρασί του Εικοσιένα!» που γράφτηκε από τον Κωστή Παλαμά την 1η Νοεμβρίου 1940, τρεις μέρες μετά την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, το ξεχνάμε; Ξεχνάμε το Εικοσιένα; Που και τι δεν είχε το Εικοσιένα: Κούγκι (ανατίναξη), Ζάλογγος («χορός»), Άλωση Τριπολιτσάς, Μεσολόγγι και Έξοδος, «φωτιά και τσεκούρι» (Κολοκοτρώνης), καταστροφή των Ψαρών, σφαγή της Χίου, Ύμνο στην Ελευθερία και πολλά άλλα – όχι πολύ «ρεαλιστικά», και χωρίς ψυχρό υπολογισμό του συσχετισμού. Τι πρέπει να κάνει ο Παλαιστινιακός λαός, που δεκαετίες αντιστέκεται στην κατοχή και γνωρίζει κτηνώδη καταπίεση και εγκλήματα; Και τους Έλληνες επαναστάτες αποκαλούσαν «κατσαπλιάδες» και τους αντιμετώπιζαν σαν άγριους και απολίτιστους. Πώς θα κέρδιζαν την ανεξαρτησία τους; Με φλόγα, πάθος, ψυχή, τεχνάσματα, υποχωρήσεις, προδοσίες, μικροεμφύλιους, επαφές με πολλές εμπλεκόμενες δυνάμεις, αλλά και με το κλέφτικο τραγούδι, τους οπλαρχηγούς, τα σύμβολα, τον Σταυρό, τη Φιλική Εταιρία, τον Ρήγα και τον Θούριο του «Καλύτερα μιας ώρας»! Αλήθεια, πόσα ξεχνάμε μέσα στην επέκταση της αποδόμησης και την επικράτηση μιας πολιτικής συντηρητικοποίησης…

Η κύρια πλευρά και το πρώτιστο καθήκον

Ας παραδεχτούμε πως ναι, έχουν δίκιο οι Παλαιστίνοι, το Ισραήλ δεν είναι καλό, αλλά έχουν εισχωρήσει άλλες δυνάμεις και κέντρα και χρησιμοποιούν αυτήν την αντίσταση, και μάλιστα ο ισλαμισμός έχει την αγριάδα μέσα του, εξ ου και οι θηριωδίες. Ότι πίσω από τη Χαμάς είναι η Τουρκία, το Κατάρ, ίσως το Ιράν, και ποιος ξέρει ποιοι άλλοι. Τα μετράμε όλα αυτά. Αλλά δεν μπορεί να αποκοπούν όλα αυτά από το δίκιο, την αυτενέργεια και θυσία του Παλαιστινιακού λαού, ενός μαχόμενου έθνους χωρίς πατρίδα. Υπάρχουν πολλά ακόμα έθνη χωρίς πατρίδα (π.χ. Κούρδοι), και να προσέχουμε, επειδή πολλά έθνη που έχουν πατρίδα μπορεί να τη χάσουν (βλέπε Κύπρο, Αρμενία και ποιος ξέρει ποιοι άλλοι έχουν σειρά… και για εμάς μιλά κάπως ο «μύθος»).

Πολύ απλά και ρητά: Οι Παλαιστίνοι έχουν δίκιο, ακόμα κι αν κάποιος θεωρεί –από μακριά– λαθεμένο τον τρόπο που αγωνίζονται. Αυτή είναι η κύρια πλευρά. Το δεύτερο, όχι τόσο απλό και ρητό, είναι ότι ο πόλεμος αυτός έχει σημασία για όλη την ανθρωπότητα, με την έννοια του πού μπορεί να οδηγήσει. Αλλά γι’ αυτό δεν φταίνε οι Παλαιστίνιοι. Φταίνε άλλες δυνάμεις, και κυρίως η Δύση που πατρονάρει το Ισραήλ.

Επομένως «τα ζύγια» πρέπει να είναι όσο το δυνατό σωστά, δίκαια, ουσιαστικά, και να βλέπουν αυτό που έρχεται για την ανθρωπότητα, για την περιοχή, και φυσικά για την Ελλάδα. Το να σταματήσει και να μπλοκαριστεί ο νέος μεγάλος πόλεμος που απεργάζονται και προωθούν Δύση και Ισραήλ είναι πρώτιστο καθήκον. Η συμπόρευση με το «δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα» πυροδοτεί τον πόλεμο, είναι η κύρια εμπρηστική δύναμη. Η αυτοσυγκράτηση όλων και η αναζήτηση μιας λύσης πιο λογικής και δίκαιης –όσο δύσκολο κι αν φαίνεται– είναι ο μόνος δρόμος. Η εθνική και κρατική υπόσταση των Παλαιστινίων δεν μπορεί να αγνοηθεί, με οποιοδήποτε πρόσχημα.

Προς τα πού σπρώχνεται η Ελλάδα;

Ο Κυρ. Μητσοτάκης και ό,τι εκφράζει (ελίτ εγχώριες και πρεσβείες) δήλωσε, αφού άρχισε ο πόλεμος στην Ουκρανία, ότι «δεν ανήκουμε στη Δύση, είμαστε η Δύση». Πρόκειται για μια κλιμάκωση της ΝΑΤΟφροσύνης και της επιστροφής της Ελλάδας σε μια περίοδο παλιάς αμερικανοκρατίας. Τώρα μετατρέπουμε τη χώρα σε ορμητήριο με αναβάθμιση Σούδας και κυρίως Αλεξανδρούπολης, στέλνουμε οπλισμό στην Ουκρανία αποστρατιωτικοποιώντας τα ελληνικά νησιά, θα εκπαιδεύσουμε Ουκρανούς πιλότους, στέλνουμε τη φρεγάτα Ψαρά κοντά στη Γάζα, κι όπου αλλού μας ζητηθεί «βοηθάμε». Π.χ. στέλνουμε συστοιχία Πάτριοτ στη Σ. Αραβία, προβαίνουμε κατ’ απαίτηση ΗΠΑ-ΝΑΤΟ στη συμφωνία των Πρεσπών, υποχωρούμε απέναντι στην Τουρκία για να γίνουμε μεζές ώστε αυτή να ρυμουλκηθεί προς τη Δύση, στηρίζουμε το Ισραήλ με τρόπο που κόβουμε σχέσεις με αραβικό κόσμο, αποδεχθήκαμε τις συμφωνίες Ε.Ε.-Τουρκίας για το μεταναστευτικό, στη Θράκη παριστάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε τι κάνει το Τουρκικό προξενείο, σιωπούμε για το δράμα των Αρμενίων (σύμπραξη Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν-Ισραήλ), δεν λέμε τίποτα σχεδόν για όσα διαπράττει ο Ράμα ενάντια στην ελληνική εθνική μειονότητα…

Με το «είμαστε Δύση» δεν αποκτούμε φτερούγα προστασίας. Οι «σύμμαχοι» έδειξαν τον κυνισμό τους το 1922, και το 1974 στην Κύπρο. Κανακεύουν την Τουρκία, μας βλέπουν μόνο ως ορμητήριο και διαμετακομιστικό κόμβο. Τίποτα άλλο δεν τους νοιάζει. Μας σπρώχνουν να συμμετέχουμε στις πολεμικές «σταυροφορίες» του ΝΑΤΟ, αδιαφορούν επιδεικτικά για την εθνική κυριαρχία μας, μας φέρνουν πιο κοντά στον πόλεμο (με πολλαπλούς τρόπους και σχέδια-σενάρια). Μας βάζουν να πολλαπλασιάζουμε τους εχθρούς της χώρας μας χωρίς να έχουμε κάποιο ιδιαίτερο λόγο (π.χ. Ρωσία, και τώρα τον αραβικό κόσμο). Ακόμα, μας σπρώχνουν να πουλήσουμε εντελώς την Κύπρο και να κάνουμε σημαντικές παραχωρήσεις προς την Τουρκία αν αυτό είναι προς το συμφέρον της «Συμμαχίας». Προς τα εκεί σπρωχνόμαστε, και πρέπει να το αντιληφθούμε. Η εθνική μας υπόσταση κινδυνεύει πολλαπλά, και αυτό το «σπρώξιμο» δεν βοηθά καθόλου να αντιμετωπίσουμε το υπαρξιακό πρόβλημα της χώρας και της κοινωνίας.

Με ρεαλισμό (και όνειρο;)

Και τι θα μπορούσαμε να κάνουμε, θα αναρωτηθούν πολλοί. Πρώτα να δούμε καθαρά κι όχι με τα μάτια της Πρεσβείας, ή μιας παρηκμασμένης και διχασμένης, βαθιά άρρωστης Ευρώπης, που έχει γίνει κολαούζος των ΗΠΑ και ολοένα κατρακυλά σε μορφές φασιστικοποίησης και τύφλωσης. Ούτε με τα μάτια της εθελοδουλίας (με το αζημίωτο) του μυωπικού πολιτικού κόσμου και των αεριτζίδικων εγχώριων ελίτ.

Δεύτερο, να απαιτήσουμε να αποκτηθούν βαθμοί κυριαρχίας της χώρας. Ήτοι, η εθνική κυριαρχία να τεθεί στο κέντρο κάθε κίνησης στην εξωτερική πολιτική: δεν μπορούμε να «πληρώνουμε τη συνδρομή μας» στο ΝΑΤΟ κι αυτό να μην λέει κουβέντα για τα σύνορά μας και τις επιβουλές της Τουρκίας. Να δυναμώσουμε τις σχέσεις με Κύπρο, να μην εγκαταλείψουμε την Αρμενία, να μην στείλουμε πολεμικό πλοίο υπέρ του Ισραήλ, να μην ψηφίζουμε κυρώσεις ενάντια στη Ρωσία, να μην αποστρατιωτικοποιήσουμε τα νησιά. Να δούμε πως η χώρα το καλοκαίρι κόπηκε στα δύο και η ζημιά είναι πολλαπλή, αντί να κτίζουμε ουρανοξύστη και καζίνο στο Ελληνικό ή να δίνουμε άδεια για ιδιωτικό κυπριακό πανεπιστήμιο στην ίδια περιοχή. Να κάνουμε κάτι ουσιαστικό για το δημογραφικό, να αξιοποιήσουμε ουσιαστικά τον απόδημο ελληνισμό (κι όχι να τον βλέπουμε σαν εκλογικό κολπάκι), και τόσα άλλα που αφορούν την παραγωγική ανασυγκρότηση, τον πολιτισμό, την παιδεία κ.ο.κ.

Υπάρχει, είναι δεδομένη μια πολιτική συντηρητικοποίηση στη χώρα. Κι αυτή πρέπει να αντιμετωπιστεί. Παγωμένο φρόνημα δεν μπορεί να δώσει απαντήσεις. Η αποικιοποίηση του μυαλού και της ψυχής με τα σύγχρονα μέσα χειραγώγησης είναι τεράστιο πρόβλημα. Η κατάργηση της σκέψης και της κριτικής είναι επιστημονικο-τεχνολογικά κεντρικός στόχος σήμερα.

Πρέπει να εφεύρουμε έναν στίχο με τη δύναμη του Παλαμικού που προαναφέραμε. Κι αν δεν μπορούμε, ας επαναλάβουμε τουλάχιστον αυτόν που έχουμε, και ας οργανώσουμε τα σύγχρονα «ταμπούρια» σκέψης και πράξης που χρειαζόμαστε. Η παγωμένη ψυχή είναι ασθένεια. Κι εμείς, οι σύγχρονοι άνθρωποι αυτής της χώρας, χρειαζόμαστε μια νέα Έξοδο. Αυτός είναι ο πιο πραγματικός ρεαλισμός απέναντι στον κυνισμό των σύγχρονων τυράννων!

edromos.gr

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΑΝΙΧΝΕΎΣΕΩΝ: Στην ιστοσελίδα παρουσιάζουμε όλες τις απόψεις για τα θέματα της επικαιρότητας. Το περιεχόμενό τους εκφράζει, σίγουρα, τους συντάκτες τους.

Μεσανατολικό: Λουτρό αίματος με απρόβλεπτες συνέπειες στη Γάζα

0

Ματαιώθηκε η συνάντηση κορυφής, παρουσία Μπάιντεν, στην Ιορδανία – Ο Αμερικανός πρόεδρος δεν θα μεταβεί στο Αμμάν

Ανείπωτη ανθρωπιστική καταστροφή και νέο κύκλο κλιμάκωσης, με άγνωστες ακόμη διαστάσεις, προκάλεσε ο βομβαρδισμός νοσοκομείου στην πόλη της Γάζας, όπου πολλές εκατοντάδες άνθρωποι φέρεται να έχασαν τη ζωή τους λίγες ώρες πριν από την άφιξη του Τζο Μπάιντεν στο Ισραήλ.

Ματαιώθηκε η συνάντηση στο Αμμάν

Ο Αμερικανός πρόεδρος θα επισκεφθεί το Τελ Αβίβ, όπου θα έχει συνάντηση με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου. Στη συνέχεια επρόκειτο να κατευθυνθεί στο Αμμάν της Ιορδανίας για να συναντήσει τον βασιλιά Αμπντάλα, τον Αιγύπτιο πρόεδρο Σίσι και τον πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς. Ωστόσο, αργά χθες το βράδυ, κι ενώ ο πρόεδρος Μπάιντεν κατευθυνόταν από τον Λευκό Οίκο στη βάση Αντριους για να επιβιβαστεί στο Air Force 1, η Ιορδανία ανακοίνωσε ότι η συνάντηση ματαιώνεται. Νωρίτερα ο Αμπάς είχε ανακοινώσει ότι δεν θα μετάσχει.

Στη συνέχεια, ο Μπάιντεν γνωστοποιήθηκε ότι δεν θα μεταβεί τελικά στην Ιορδανία. Υποσχέθηκε πως θα βρίσκεται σε επαφή «τις προσεχείς ημέρες» με τους Αραβες ηγέτες που επρόκειτο να συναντήσει στο Αμμάν.

Σε επίσημο δελτίο Τύπου που δημοσιοποίησαν οι υπηρεσίες του στον Λευκό Οίκο, ο Αμερικανός ηγέτης δηλώνει «αγανακτισμένος και βαθιά θλιμμένος» εξαιτίας της «έκρηξης» σε νοσοκομείο της Γάζας και της «φρικτής απώλειας ζωών» που προκάλεσε.

Στο κείμενο, που δόθηκε στη δημοσιότητα ενώ βρισκόταν εν πτήσει προς το Ισραήλ, ο κ. Μπάιντεν διαβεβαίωσε πως μίλησε με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου και με τον Ιορδανό μονάρχη «αμέσως μόλις άκουσε την είδηση» και ότι ζήτησε από συνεργάτες του αρμόδιους για την εθνική ασφάλεια να «συνεχίσουν να συγκεντρώνουν πληροφορίες για το τι ακριβώς έγινε».

Νωρίτερα, ο κ. Μπάιντεν εξέφρασε τα «συλλυπητήριά του» στους συγγενείς των θυμάτων και ευχήθηκε «ταχεία ανάρρωση στους τραυματίες», σύμφωνα με εκπρόσωπό του. Ο Αμερικανός πρόεδρος απέφυγε ωστόσο να εκφραστεί για το ποιος ευθύνεται για το χθεσινό πλήγμα στο νοσοκομείο.

Σε συνέχεια της περιοδείας του Αμερικανού ΥΠΕΞ, Αντονι Μπλίνκεν, σε Ισραήλ και έξι αραβικές χώρες, ο Μπάιντεν θα συζητούσε με τον Νετανιάχου και τους Αραβες ηγέτες τα θέματα της ανθρωπιστικής βοήθειας προς τους Παλαιστινίους αμάχους, της ασφαλούς εξόδου από την εμπόλεμη ζώνη των εκατοντάδων Αμερικανών και άλλων ξένων υπηκόων και της τύχης των ομήρων, και ενδεχομένως σενάρια για την επόμενη ημέρα στη Γάζα και συνολικά στα παλαιστινιακά εδάφη. Ωστόσο, ο βομβαρδισμός του νοσοκομείου Αλ Αλι άλλαξε δραστικά τα δεδομένα.

Το χρονικό

Το υπουργείο Υγείας της Λωρίδας της Γάζας ανέφερε ότι ο αριθμός των νεκρών είχε ξεπεράσει χθες το βράδυ τους 500, ενώ σωστικά συνεργεία, μέσα σε πυκνό σκοτάδι λόγω της διακοπής της ηλεκτροδότησης από τον ισραηλινό στρατό, προσπαθούσαν να βρουν επιζώντες στα συντρίμμια του νοσοκομείου Αλ Αλι, που κατασκευάστηκε από εκκλησία Βαπτιστών.

Η διοίκηση της Χαμάς υποστήριξε ότι ο βομβαρδισμός έγινε από ισραηλινό αεροσκάφος, ισχυρισμό που υιοθέτησαν πολλές κυβερνήσεις αραβικών και μουσουλμανικών κρατών.

Ωστόσο, οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις απέδωσαν τον βομβαρδισμό του νοσοκομείου σε αποτυχημένη εκτόξευση πυραύλου από την παλαιστινιακή οργάνωση Ισλαμική Τζιχάντ. «Υστερα από ανάλυση δεδομένων, διαπιστώθηκε ότι μπαράζ πυραύλων του εχθρού που κατευθυνόταν προς το Ισραήλ και περνούσε πάνω από την περιοχή του νοσοκομείου ευθύνεται για το πλήγμα στο νοσηλευτικό ίδρυμα», έγραψε χθες στο X/Twitter εκπρόσωπος του στρατού. Σε δηλώσεις του αργά χθες το βράδυ, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου υποστήριξε ότι «βάρβαροι τρομοκράτες στη Γάζα», και όχι ο στρατός του Ισραήλ, βρίσκονται πίσω από την εκατόμβη στο νοσοκομείο. «Ενας πύραυλος της Ισλαμικής Τζιχάντ σκότωσε πολλούς Παλαιστινίους σε ένα νοσοκομείο, έναν τόπο όπου θα έπρεπε να σώζονται ζωές», δήλωσε ο πρόεδρος του Ισραήλ, Ισαάκ Χέρτζογκ.

Οξείες ήταν οι αντιδράσεις του αραβικού κόσμου για το αιματηρό περιστατικό, με τη Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα να κάνουν λόγο για «αξιοκαταφρόνητο ισραηλινό έγκλημα». Τον βομβαρδισμό του νοσοκομείου καταδίκασαν ο βασιλιάς Αμπντάλα της Ιορδανίας και ο Αιγύπτιος πρόεδρος Σίσι, με τον Ιορδανό μονάρχη να χαρακτηρίζει το γεγονός «απεχθή σφαγή» και να καλεί το Ισραήλ να δώσει αμέσως τέλος στον επιθετικό του πόλεμο.

Μεσανατολικό: Λουτρό αίματος με απρόβλεπτες συνέπειες στη Γάζα-1
Στο πάτωμα του νοσοκομείου Αλ Σίφα στη Γάζα, μία μητέρα κρατάει στην αγκαλιά το τραυματισμένο παιδί της. Παντού γύρω της απελπισία και πόνος μετά το χτύπημα στο νοσοκομείο Αλ Αλι στο κέντρο της πόλης που προκάλεσε τον θάνατο περισσότερων των 500 ανθρώπων. A.P. Photo / Abed Khaled

Επιπλέον, η Ρωσία και τα Αραβικά Εμιράτα ζήτησαν την έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για σήμερα το πρωί.

Διαδηλώσεις κατά του Ισραήλ ξέσπασαν αμέσως μετά τον βομβαρδισμό του νοσoκομείου μπροστά στην πρεσβεία του Ισραήλ στο κέντρο του Αμμάν της Ιορδανίας, ενώ διαδηλωτές στη Ραμάλα της Δυτικής Οχθης έστρεψαν την οργή τους και κατά του προέδρου Μαχμούντ Αμπάς. Η διοίκηση της Χαμάς έκανε λόγο για έγκλημα πολέμου, ενώ ο ηγέτης της, Ισμαήλ Χανίγιε, είπε ότι την ευθύνη για τους θανάτους στο νοσοκομείο φέρουν στο ακέραιο το Ισραήλ και οι ΗΠΑ, υπογραμμίζοντας ότι η Ουάσιγκτον «προσέφερε στο Ισραήλ την κάλυψη για την επιθετική του συμπεριφορά. Η σφαγή στο νοσοκομείο αποδεικνύει την ωμότητα του εχθρού και το αίσθημα ήττας που τον έχει καταλάβει», είπε ο ηγέτης της Χαμάς, καλώντας τους πολίτες του αραβικού κόσμου να ξεσηκωθούν.

Η Χαμάς λέει ότι ο βομβαρδισμός έγινε από ισραηλινό αεροσκάφος, κάτι που υιοθέτησαν κυβερνήσεις αραβικών και μουσουλμανικών κρατών.

Τριήμερο εθνικό πένθος κήρυξε η Παλαιστινιακή Αρχή, ενώ ανακοινώθηκε για σήμερα γενική απεργία στη Δυτική Οχθη.

Αμεση ανάλυση – Κ. Φίλης: Ανοίγει ένας νέος κύκλος βίας

Νωρίτερα, οι Ισραηλινοί είχαν βομβαρδίσει σχολείο της υπηρεσίας προσφύγων του ΟΗΕ (UNRWA), στον προσφυγικό καταυλισμό Αλ Μπαγκάζι, στην κεντρική Γάζα, όπου είχαν αναζητήσει ασφαλές καταφύγιο 4.000 Παλαιστίνιοι, εκτοπισμένοι από το βόρειο τμήμα της Λωρίδας κατόπιν διαταγής του ισραηλινού στρατού. Εξάλλου, το παγκόσμιο επισιτιστικό πρόγραμμα του διεθνούς οργανισμού (WFP) προειδοποίησε χθες ότι τα αποθέματα τροφίμων θα εξαντληθούν το πολύ σε μία εβδομάδα και τα 2,3 εκατομμύρια των κατοίκων θα αντιμετωπίσουν επισιτιστική κρίση. Παράλληλα, η έλλειψη καθαρού νερού και ο μεγάλος συνωστισμός στις εγκαταστάσεις της Υπηρεσίας Προσφύγων του ΟΗΕ ευνοούν τη διάδοση επιδημιών, ενώ τα φάρμακα σπανίζουν. Εντονες επικρίσεις διατυπώνονται και για τις μεθόδους που χρησιμοποιεί ο ισραηλινός στρατός στην εκστρατεία που εξαπέλυσε για την εκρίζωση της Χαμάς ύστερα από τις πολύνεκρες επιθέσεις της ισλαμικής οργάνωσης στο νότιο Ισραήλ, στις 7 Οκτωβρίου. Αναφορικά με την εντολή για εκκένωση της βόρειας Γάζας από τους κατοίκους της, η εκπρόσωπος της Αρμοστείας του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Ραβίνα Σαμντασάνι, δήλωσε: «Ανησυχούμε καθώς αυτή η εντολή, σε συνδυασμό με την ολοκληρωτική πολιορκία της Γάζας, μπορεί να μην είναι απλώς μια νόμιμη προσωρινή μετακίνηση, αλλά μια βίαιη εκτόπιση αμάχων, κάτι που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο». Η ίδια έκανε λόγο για «φρικιαστικές αναφορές, κατά τις οποίες άμαχοι που προσπαθούσαν να μετακινηθούν στη νότια Γάζα χτυπήθηκαν και σκοτώθηκαν», τονίζοντας ότι οι καταγγελίες χρήζουν άμεσης διερεύνησης. Σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών της Γάζας, που ελέγχεται από τη Χαμάς, τουλάχιστον 49 άνθρωποι σκοτώθηκαν από ισραηλινούς βομβαρδισμούς στις πόλεις Χαν Γιούνις και Ράφα, στο νότιο τμήμα της Γάζας, όπου κατέφυγαν περίπου 600.000 κάτοικοι του βόρειου τμήματός της.

Προκλήσεις από Χεζμπολάχ

Για μία ακόμη ημέρα συνεχίστηκαν χθες οι ανταλλαγές πυρών μεταξύ Χεζμπολάχ και Ισραήλ, στα σύνορα του τελευταίου με τον Λίβανο, ενώ ιρανικές πηγές δήλωσαν στο Αλ Τζαζίρα ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν έστειλε στον Ιρανό πρέσβη στον ΟΗΕ μήνυμα τεσσάρων όρων, απαιτώντας από την Τεχεράνη να ασκήσει την επιρροή της για την αποκατάσταση της ηρεμίας στην περιοχή. Παράλληλα, ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε ότι σκότωσε τέσσερα άτομα που προσπάθησαν να πυροδοτήσουν εκρηκτικά στον μεθοριακό φράκτη προκειμένου να διεισδύσουν στο Ισραήλ.

Τη συνεχιζόμενη κρίση στη Γάζα και την απειλή περιφερειακής ανάφλεξης συζήτησαν οι ηγέτες των κρατών-μελών της Ε.Ε. σε χθεσινή έκτακτη τηλεδιάσκεψη που συγκάλεσε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ. Η σύγκληση κρίθηκε αναγκαία ύστερα από τις αντιδράσεις που προκάλεσε στους κόλπους των «27» η στάση της προέδρου της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, κατά την πρόσφατη επίσκεψή της στο Ισραήλ, όπου δεν έκανε καμία αναφορά στους κινδύνους ανθρωπιστικής καταστροφής στη Γάζα και στην ανάγκη σεβασμού του διεθνούς δικαίου. Το Ισραήλ επισκέφθηκε χθες το απόγευμα και ο Γερμανός καγκελάριος Ολαφ Σολτς.

Παιχνίδια με τους ομήρους

Την προθυμία της Χαμάς να προχωρήσει στην απελευθέρωση του συνόλου των ομήρων –Ισραηλινών και αλλοδαπών– που κρατάει στη Γάζα, εφόσον το Ισραήλ διακόψει τις αεροπορικές επιδρομές του εναντίον της Λωρίδας της Γάζας, υπονόησε ανώτατο στέλεχος της οργάνωσης σε συζήτηση που είχε με τον ανταποκριτή του αμερικανικού δικτύου NBC Ρίτσαρντ Ενγκελ. Το ηγετικό στέλεχος της Χαμάς, που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του, είπε ότι οι όμηροι μπορεί να απελευθερωθούν εντός μίας ώρας, εφόσον το Ισραήλ δεχθεί τους όρους της οργάνωσης, για να συνεχίσει υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχει ασφαλές σημείο πουθενά στη Γάζα όπου θα μπορούσε να γίνει απελευθέρωση ομήρων. Σε αντάλλαγμα της απελευθέρωσης των τουλάχιστον 200 ομήρων που αιχμαλώτισε στις 7 Οκτωβρίου, η Χαμάς απαιτεί επίσης την αποφυλάκιση του συνόλου των Παλαιστίνιων κρατουμένων σε ισραηλινές φυλακές.

Ο αξιωματούχος της Χαμάς επισήμανε ότι οι κυβερνήσεις Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ είναι ενήμερες για τους όρους που έχει θέσει η ισλαμική οργάνωση για την απελευθέρωση των ομήρων. Η Χαμάς επιδιώκει την αποφυλάκιση όλων των Παλαιστίνιων ομήρων, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, σε μια προσπάθεια να ενισχύσει το κύρος της μεταξύ του παλαιστινιακού πληθυσμού εις βάρος των αριστερών ιδεολογικών αντιπάλων της στη Γάζα και σε όλη την Παλαιστίνη.

Καθημερινή

Η Ιορδανία ακύρωσε τη Σύνοδο Κορυφής με τον Μπάιντεν

0

Η Ιορδανία ακυρώνει τη σύνοδο κορυφής για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, με φόντο τον βομβαρδισμό νοσοκομείου στη Γάζα

ΗΙορδανία ακυρώνει τη σύνοδο κορυφής για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, με φόντο τον βομβαρδισμό νοσοκομείου στη Γάζα, για τον οποίο οι Παλαιστίνιοι κατηγορούν τον Ισραηλινό Στρατό, και το Ισραήλ κατηγορεί την Ισλαμική Τζιχάντ.

Στην τετραμερή σύνοδο κορυφής στο Αμμάν θα συμμετείχε ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, ο Παλαιστίνιος ηγέτης Μαχμούντ Αμπάς, ο πρόεδρος της Αιγύπτου Σίσι και ο βασιλιάς Αμπντάλα της Ιορδανίας.

Την ακύρωση της συνόδου ανακοίνωσε ο Ιορδανός υπουργός Εξωτερικών. Η σύνοδος θα διεξαχθεί «όταν ληφθεί η απόφαση να σταματήσει ο πόλεμος και να τερματιστούν οι σφαγές», τόνισε ο επικεφαλής της ιορδανικής διπλωματίας, Αϊμάν Σαφάντι.

Νωρίτερα, ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής, Μαχμούντ Αμπάς είχε ακυρώσει την προγραμματισμένη συνάντηση με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν.

Σύμφωνα με ανώτερο αξιωματούχο της Παλαιστίνης, ο Αμπάς είχε ακυρώσει τη συμμετοχή του στυ σύνοδο κορυφής, προκειμένου να εκφράσει τη διαμαρτυρία του για την αεροπορική επίθεση.

Ο αξιωματούχος, ο οποίος μίλησε υπό τον όρο της ανωνυμίας, είπε ότι ο Αμπάς επέστρεφε στη Ραμάλα, την έδρα της κυβέρνησής του στην κατεχόμενη Δυτική Οχθη.

Διεθνείς κλυδωνισμοί

Σφοδρές είναι οι αντιδράσεις τόσο στον αραβικό κόσμο, αλλά και στη Δύση για τον βομβαρδισμό του νοσοκομείου στη Γάζα, όπου πολλά νοσοκομεία έχουν γίνει καταφύγια για εκατοντάδες ανθρώπους.

Το Πεντάγωνο -σε μια αρχική τοποθέτηση- σημείωσε ότι δεν γνωρίζει λεπτομέρειες για το πλήγμα, υπογράμμισε ωστόσο πως περιμένει από το Ισραήλ να συμμορφωθεί με το κράτος δικαίου.

Ο βασιλιάς της Ιορδανίας Αμπντάλα υπογράμμισε ότι ο βομβαρδισμός σε νοσοκομείο της Γάζας ήταν μια «σφαγή» και ένα «έγκλημα πολέμου» για το οποίο δεν μπορεί κανείς να σιωπήσει.

Εκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ζήτησαν η Ρωσία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

«Μια επίθεση κατά πολιτικών υποδομών δεν συνάδει με το διεθνές δίκαιο», δήλωσε ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ, λίγο μετά την ολοκλήρωση του άτυπου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή.

Ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν έκανε λόγο για «παράδειγμα επιθέσεων του Ισραήλ που στερούνται των πιο βασικών ανθρώπινων αξιών». Το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας ανέφερε ότι πρόκειται για «βάρβαρη επίθεση». «Είμαστε βαθιά αγανακτισμένοι που εκατοντάδες Παλαιστίνιοι έχασαν τη ζωή τους και πολλοί άλλοι τραυματίστηκαν (…) καταδικάζουμε με τον πιο έντονο τρόπο αυτές τις βάρβαρες επιθέσεις».

Το Ιράν εξέδωσε παρόμοια ανακοίνωση, καταδικάζοντας τους θανάτους και τους τραυματισμούς εκατοντάδων «άοπλων και ανυπεράσπιστων ανθρώπων», κάνοντας λόγο για «ένα άγριο έγκλημα πολέμου». Η Χεζμπολάχ ανακοίνωσε ότι η Τετάρτη θα είναι «μία ημέρα πρωτοφανούς θυμού» κατά του Ισραήλ.

Το ΥΠΕΞ του Κατάρ ανέφερε: «Η επέκταση των ισραηλινών επιθέσεων πάνω από τη Λωρίδα της Γάζας για να συμπεριλάβει νοσοκομεία, σχολεία και άλλα πληθυσμιακά κέντρα είναι μια επικίνδυνη κλιμάκωση».

Ο πρωθυπουργός του Καναδά Τζάστιν Τριντό δήλωσε: «Οι ειδήσεις που έρχονται από τη Γάζα είναι φρικιαστικές και απολύτως απαράδεκτες, το διεθνές δίκαιο πρέπει να τηρείται σε αυτήν και σε όλες τις περιπτώσεις. Υπάρχουν κανόνες και δεν είναι αποδεκτό να χτυπάς ένα νοσοκομείο».

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δήλωσε ότι καταδικάζει την επίθεση στο Νοσοκομείο.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/to-israil-me-nea-vinteo-katigorei-tin-xamas-gia-ton-vomvardismo-tou-ksenodoxeiou-itan-palaistiniaki-rouketa/

Ένας «πατέρας» με χίλια άλογα στα Άνω Πορόια Σερρών και μια ιστορία αγάπης μεταξύ μιας φοράδας και ενός αρσενικού αλόγου

0

Με ένα σφύριγμα και η γη άρχισε να σείεται. Ένα πρωτόγνωρο βουητό πλησίαζε σε απόσταση αναπνοής. Μέσα από ένα θόλωμα σκόνης, ακούγονταν ξέφρενα χλιμιντρίσματα και ένας ασυγχρόνιστος καλπασμός. Και τότε ξεχύθηκαν, σαν κύμα, εκατοντάδες αχαλίνωτα άλογα που έτρεχαν με ορμή να πλησιάσουν τον αγαπημένο τους «πατέρα»- γιατί, γι’ αυτά, ο Νίκος είναι ο «πατέρας» τους.

«Πάμε», είπε ο Νίκος, και αμέσως άλλαξαν πορεία αφήνοντας πίσω τους άναυδους όλους όσοι βρέθηκαν τυχαία εκεί και έσπευσαν να ανέβουν σε κοντινό βράχο, φοβούμενοι, όχι να μην ποδοπατηθούν από τα άγρια άλογα, αλλά να μην τα τρομάξουν με την παρουσία τους- ακόμη και ο ήχος του drone, τα αποσπούσε από τους οικείους ήχους της φύσης που έμαθαν να ζουν.

Ο Νίκος έτρεξε πίσω τους. Τα άλογα ήταν ήρεμα σαν να μην έγινε όλο αυτό το σκηνικό μόλις λίγα λεπτά πριν. Ήρθαν κοντά του να χαϊδευτούν και να του κλέψουν φιλιά. Επιζητούσαν τρυφερότητα, έκαναν σαν μικρά παιδιά! «Έχω πολλά παιδιά, περισσότερα από χίλια, είμαι ο πιο ευτυχισμένος πατέρας» θα πει με συγκίνηση στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Νίκος Βαρκάς από τα Άνω Πορόια Σερρών, ένα πέτρινο χωριό χτισμένο στους πρόποδες του όρους Μπέλες, βορειοδυτικά της ομώνυμης λίμνης.

Η οικογένεια των αλόγων του Νίκου Βαρκά «ήρθε στη ζωή» πριν από 27 χρόνια, όταν ο ίδιος, έφηβος ακόμη, κατάφερε να «δανειστεί», όπως λέει, επτά άλογα από τους συγχωριανούς του και να ξεκινήσει τις ιππικές περιηγήσεις στο βουνό με όλους εκείνους που ήθελαν να βρεθούν κοντά στη φύση, πάνω σε ένα άλογο.

Πώς ξεκίνησαν όλα

«Στη δεκαετία του 70, όταν ήμουνα πιτσιρίκας, δεν είχαμε άλογο στο σπίτι. Γκρίνιαζα στον πάτερα μου να πάρουμε. “Εμείς έχουμε τρακτέρ, ήμασταν μπροστά απ’ όλους, τι να το κάνουμε το άλογο;”, μου απαντούσε εκείνος. Εγώ, όμως, είχα τρέλα μ’ αυτά. Έτρεχα πίσω από όλα τα άλογα του χωριού. Το όνειρό μου ήταν πως θα έχω άλογο να πηγαίνω στο βουνό. Περνώντας τα χρόνια σκέφθηκα πως αυτό θα το ήθελαν και πολλοί άλλοι κι έτσι ξεκίνησα. Το 1996 ξεκίνησα με έξι δανεικά άλογα να κάνω τις περιηγήσεις στο δάσος. Τον πρώτο χρόνο κατάφερα να αγοράσω 13 άλογα, της φυλής Πίνδου, τα οποία ήταν πολύ υπάκουα και ανθεκτικά ζώα. Στη συνέχεια, χρόνο με τον χρόνο, πήγαινε καλύτερα και σήμερα έχουμε πάνω από χίλια άλογα» αφηγείται στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Βαρκάς.

Ως «αλογοπατέρας» δείχνει ιδιαίτερη αδυναμία στο «πρωτότοκο» άλογό του, τον 27χρονο σήμερα Λάζαρο, που χαίρει άκρας υγείας με την ιδιαίτερη φροντίδα και αγάπη του Νίκου. «Η μαμά του Λάζαρου ήταν η Μαίρη. Τα θυμάμαι πως τα λένε ένα ένα, άσχετα αν είναι πολλά», θα πει, διευκρινίζοντας πως «τα χίλια και παραπάνω άγρια άλογα δεν έχουν ονόματα».

«Ονόματα έχουν τα άλογα που κάνουν τις περιηγήσεις. Στο μεγάλο κοπάδι χωρίζονται σε ομάδες. Κάθε ομάδα, που αποτελείται από 15-25 άλογα, έχει το δικό της όνομα ώστε να ξεχωρίζουμε για ποια ομάδα μιλάμε» διευκρινίζει.

Για τον Νίκο Βαρκά, το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των αλόγων είναι η διαίσθηση και η μνήμη τους. «Έχουν τρομερή διαίσθηση, ενώ δεν ξεχνούν ποτέ. Από ένα μονοπάτι να περάσουν και να χρειαστεί μετά δέκα χρόνια να το ξαναπεράσουν, θυμούνται τα πάντα. Το άλογο σού δίνει ζωή και δένεσαι μαζί του. Όμως δένονται πολύ και μεταξύ τους» τονίζει.

Η Τατιάνα και ο Άλκης

«Είχαμε μία πολύ όμορφη μαύρη φοράδα, την Τατιάνα, και τον Άλκη. Αυτά τα δύο ζώα ήταν πολύ δεμένα μεταξύ τους. Όπου πήγαινε ο ένας ήταν και ο άλλος. Μία μέρα, παρότι έτυχε να βρίσκονται σε πολύ μακρινή απόσταση, γύρω στα 7-8 χιλιόμετρα, ο Άλκης διαισθάνθηκε πως η Τατιάνα έπαθε κάτι. Άρχισε να χλιμιντρίζει, να χτυπάει τα πόδια του δυνατά και στο τέλος πήδηξε τον φράχτη από το καταφύγιο στο βουνό και έφυγε. Τον ακολούθησα με το τζιπ. Η Τατιάνα είχε ένα ατύχημα και δεν τα κατάφερε. Ο Άλκης την πλησίασε και την έσπρωχνε να σηκωθεί… Ο Άλκης μαράζωσε και δύο χρόνια μετά πέθανε. Αυτή είναι η αληθινή αγάπη» εξιστορεί με συγκίνηση ο κ. Βαρκάς.

Η αγάπη του για την Άννα

Όμως και ο ίδιος την ίδια αληθινή αγάπη πήρε στη ζωή του από τη γυναίκα του, την Άννα. «Βρέθηκα για πρώτη φορά πριν από 18 χρόνια στα Άνω Πορόια για εκδρομή, μετά από πρόταση μιας φίλης μου από τις Σέρρες να έρθουμε στην περιοχή για να κάνουμε βόλτα με τα άλογα. Τότε γνώρισα τον Νίκο. Είχε πολύ μακριά μαλλιά, μαύρα τότε, και μία πολύ αυθεντική συμπεριφορά. Αγάπησα τον άνθρωπο, ενώ ήδη είχα πολύ μεγάλη αγάπη για τα άλογα και τη φύση. Έτσι έμεινα εδώ πέρα, σε αυτό το πανέμορφο χωριό που με κέρδισε. Δεν είχα άλλωστε δικό μου χωριό. Ήμουν γέννημα-θρέμμα της συμπρωτεύουσας και βρέθηκα σ’ αυτό το ορεινό χωριό να ξεναγώ τους τουρίστες και να προσφέρω μακεδονίτικη φιλοξενία» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Άννα, απόφοιτος της γαλλικής φιλολογίας, που μέχρι τότε εργαζόταν στον αστικό ιστό της μεγαλούπολης ως ιατρικός επισκέπτης γνωστής εταιρείας καλλυντικών.

Η Άννα άφησε τα γαλλικά και το πιάνο και έγινε, όπως δηλώνει υπερήφανα, εκτροφέας αλόγων της ελληνικής φυλής Πίνδου, τα οποία είναι ενταγμένα σε πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αφορά τη διάσωση αυτόχθονων ελληνικών φυλών.

Τα άλογα χλιμιντρίζουν με έναν δικό τους τρόπο δείχνοντας στο Νίκο και την Άννα, πως είναι έτοιμα να υποδεχθούν τους αναβάτες τους για περιήγηση μέσα στην «καρδιά» του όρους Μπέλες. Ο χρόνος φαίνεται πως έχει σταματήσει. Ακούγονται ρυάκια να κατεβαίνουν από το βουνό, τα κιτρινόχρυσα φύλλα παίζουν με τις ηλιαχτίδες του φθινοπώρου. «Εδώ ο χρόνος σταματά. Μπαίνεις σε “χρονοκάψουλα”. Είναι ένα μέρος μαγικό, η φύση, η ηρεμία που αποπνέουν όλα, είναι τα πάντα πανέμορφα» λέει χαρακτηριστικά η Άννα.

Από την ηρεμία στη σκληρή δουλειά μιας μέρας

Πώς είναι, όμως, μια συνηθισμένη μέρα για τον Νίκο, την Άννα και τα 1.000 «παιδιά» τους; «Από νύχτα σε νύχτα» θα πει ο Νίκος. «Ξεκινάμε πριν ξημερώσει με το τάισμα των ζώων και το καθάρισμα των στάβλων. Θέλουμε τουλάχιστον 3-4 ώρες και χρειάζονται δύο άτομα γι’ αυτή τη δουλειά. Αυτό όσον αφορά το μεγάλο κοπάδι των 1.000 αλόγων. Το κοπάδι των 35 αλόγων που χρησιμοποιούμε στις περιηγήσεις, επίσης ταΐζεται και βόσκει ελεύθερα. Μετά τη βοσκή, καθαρίζονται, χτενίζονται και είναι έτοιμα να ξεναγήσουν τους τουρίστες στα μονοπάτια του Μπέλλες. Τα άλογα των περιηγήσεων, χρειάζονται επίσης δύο άτομα» εξηγεί ο Νίκος Βαρκάς δίνοντας την πρώτη εικόνα μιας κουραστικής μέρας καθώς τις μεσημεριανές και απογευματινές ώρες, ο ίδιος ασχολείται με τις τροφές και τη φροντίδα τους στα κτήματα που καλλιεργεί.

Εκεί, αφού θερίσει τη σοδειά, θα φτιάξει τα δεμάτια με σανό και θα τα μεταφέρει σε περιφραγμένη έκταση, μεγαλύτερη των 150 στρεμμάτων, όπου βρίσκονται τα εκατοντάδες άγρια άλογα της ελληνικής φυλής Πίνδου, που είναι όλα, όπως αναφέρειλ «τσιπαρισμένα»- αυτό θα διαρκέσει από τον Μάιο μέχρι τον Νοέμβριο. «Τα άλογα καταναλώνουν 15 με 20 τόνους τροφή την ημέρα. Ένα άλογο θέλει 15-20 κιλά την ημέρα. Τους θερινούς μήνες, τα ζώα βόσκουν ελεύθερα. Πηγαίνουν στο βουνό, όταν οι συνθήκες είναι καλές, υπό την επιτήρηση τεσσάρων βοσκών».

Τα έξοδα και οι επιχορηγήσεις

Όπως αναφέρει ο κ. Βαρκάς, τα έξοδα για την εκτροφή και τη συντήρηση των αλόγων είναι τεράστια, ενώ οι επιχορηγήσεις που δίνονται από την Ε.Ε. δεν είναι αρκετές για να τα καλύψουν.

«Τα λεφτά που δίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σταγόνα στον ωκεανό. Εγώ ξεκίνησα επίσημα το 2006, με 100 άλογα. Τότε δεν ήξερα καν ότι υπάρχουν ευρωπαϊκά προγράμματα. Τότε η επιδότηση ήταν 475 ευρώ ετησίως για το κάθε άλογο, που ήταν ήδη οριακά για τις ανάγκες τους. Το 2011 μείωσαν την επιδότηση στα 350 ευρώ και σήμερα που μιλάμε, με τις αυξήσεις που έχουν υποστεί τα πάντα, παραμένει ακόμη στα 350 ευρώ. Αυτό το ποσό είναι άκρως απαγορευτικό, καθώς δεν φτάνει με τίποτα. Παλέψαμε 12 χρόνια με μελέτες που καταθέσαμε και στάλθηκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση να αυξηθούν τα χρήματα σε όλα τα ζώα, όχι μόνο στα άλογα. Δώσανε παράταση άλλον έναν χρόνο με τα παλιά ποσά, παρότι από τον Γενάρη του 2023 και μετά από έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι τιμές ενίσχυσης των ζώων του προγράμματος των σπάνιων φυλών σε αυτή την περίοδο προβλέφθηκαν αυξημένες, λόγω του υπερβολικού κόστους των ζωοτροφών. Εντούτοις το πρόγραμμα δεν έχει υλοποιηθεί ακόμη από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Είμαστε σε αδιέξοδο. Τον Νοέμβριο πρέπει να πάρουμε προκαταβολή για να συντηρήσουμε τις εκμεταλλεύσεις μας και το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης μαζί με τον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν έχουν προχωρήσει ακόμη τις εντάξεις έστω για την παράταση τού προηγούμενου προγράμματος» επισημαίνει ο κ. Βαρκάς, που για να τα βγάλει πέρα, όπως λέει, εκτός από τις τροφές που αγοράζει, καλλιεργεί και εκατοντάδες στρέμματα, νοικιασμένα και δικά του.

«Είναι μια προετοιμασία που γίνεται κυρίως το καλοκαίρι για να βγει η χρονιά» θα πει και θα συμπληρώσει: «υπάρχει μεγάλη ανάγκη για οριοθέτηση βοσκοτόπων. Πιστεύω πως οι βοσκότοποι είναι το σημαντικότερο γιατί, ενώ τα άλογα πρέπει να βοσκάνε στο βουνό, σύμφωνα με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν μας δίνουν βοσκότοπο και δίνουν στα σταβλισμένα ζώα. Το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι η αύξηση των τιμών των ζωοτροφών. Μέσα σε όλα αυτά έρχονται να προστεθούν και οι επιθέσεις από λύκους, όπου βέβαια δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι, παρά μόνο να τα προστατέψουμε» επισημαίνει, ενώ δεν αποφεύγει να σχολιάσει και την έλλειψη προσωπικού.

«Οι Έλληνες δεν έρχονται σε κτηνοτροφικές εργασίες, παρότι ο μισθός μηνιαίως μπορεί να φτάσει και τα 2.000 ευρώ» λέει με απογοήτευση.

Οι περιηγήσεις με τα άλογα

Οι περιηγήσεις ξεκινούν καθημερινά από τις 11 το πρωί μέχρι να σκοτεινιάσει, ανάλογα με την εποχή. Η περιήγηση με τα άλογα κοστίζει από 10 μέχρι 20 ευρώ, ανάλογα με την απόσταση και το χρόνο. Αυτός είναι κυρίως ο τομέας της Άννας.

«Εγώ, ασχολούμαι μ’ αυτό το κομμάτι, την ξενάγηση στο δάσος, την επικοινωνία, χειρίζομαι επίσης τη διαφήμιση και τα social media. Οι τουρίστες που έρχονται σχεδόν από όλο τον κόσμο και τα τελευταία τρία χρόνια ακόμη και από το Ισραήλ, θα φύγουν μόλις σκοτεινιάσει, αλλά εμείς συνεχίζουμε με τη βοσκή των 35 αλόγων και τέλος το κλείσιμο τους στον στάβλο».

Από την καθημερινότητα δεν λείπουν και τα απρόβλεπτα, όπως είναι οι αβαρίες των μηχανημάτων, τα θέματα υγείας των ζώων, όπως η περιποίηση τους, το πετάλωμα, η αντιπαρασίτωση και άλλα. «Μ’ αυτά και μ’ αυτά, η μέρα περνάει, νυχτώνει και πάμε πάλι από την αρχή» λέει η Άννα.

Τα Άνω Πορόια Σερρών αποτελούσαν πάντοτε τουριστικό προορισμό, για τους Έλληνες αλλά και τους ξένους. «Κάποτε λειτουργούσε και ως σανατόριο λόγω του κλίματός του. Τότε νοίκιαζαν δωμάτια, σήμερα υπάρχουν ξενώνες και ταβέρνες. Δεν γίνεται να έρθεις στα Πορόια και να μη δοκιμάσεις την καπνιστή πέστροφα και τη σούπα βελουτέ με πέστροφα. Στα Πορόια, το περίφημο καζάν ντιπί, το βουβαλίσιο βούτυρο και τα λουκάνικα από βουβάλι, έχουν την τιμητική τους.

«Κανείς δεν μπορεί να έρθει μόνο μία φορά στα Άνω Πορόια. Και κανείς δεν μπορεί να κάνει μόνο μία περιήγηση με άλογα στο βουνό. Αυτοί που ήταν παιδιά κάποτε, σήμερα είναι μπαμπάδες και φέρνουν τα παιδιά τους για να ζήσουν την εμπειρία» καταλήγει ο κ. Βαρκάς που παρότι γύρισε σχεδόν όλο τον κόσμο και ξενιτεύτηκε στην Αυστραλία και την Ευρώπη ως οικονομικός μετανάστης, εντούτοις τίποτα δεν μπόρεσε να τον κρατήσει μακριά από τα άλογα και το αγαπημένο του ορεινό χωριό.

Ο ίδιος αποχωρεί από την συνάντηση μας, καβάλα στο άλογο του. Δίπλα του ιππεύει ο 13χρονος σήμερα γιος του. Η Άννα εξομολογείται πως ο σύζυγός της τον ανέβαζε στο άλογο από έξι μηνών. «Σφίγγεται η καρδιά μου, αλλά παράλληλα νιώθω σιγουριά» λέει.

«Ήξερα πως θα μείνω για πάντα εδώ και δεν θα ήθελα να είμαι πουθενά αλλού. Ήταν ένα παιδικό απωθημένο και έγινε πραγματικότητα. Και 2.000 άλογα να είχα δε θα έλεγα όχι» λέει ο κ. Βαρκάς, που «χάνεται» ιππεύοντας μέσα στις πυκνές φυλλωσιές του όρους Μπέλλες.

Άννυ Ταπασκου

ΦΩΤΟ: ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΧΗΡΑΣ

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ

18
 του Παντελή Σαββίδη
Επειδή χρησιμοποιούμε συχνά τον όρο Σύστημα είπα να δω τι ερμηνείες του δίνουν οι επιστήμονες. Βρήκα μια την οποία θεωρώ ικανοποιητική:
Σύστημα είναι ένα σύνολο από σώματα, πράγματα, έννοιες ή διαδικασίες που βρίσκονται σε αλληλεξάρτηση, έτσι ώστε κάθε μεταβολή στο ένα από αυτά να έχει επίδραση σε ένα ή σε όλα τα άλλα.
Μπορεί να εφαρμοσθεί είτε σε οργανικά είτε σε ανόργανα. Είτε σε ανθρώπινες κοινωνίες είτε στη φυσική και τη χημεία.
Ένα σύστημα, λοιπόν, με τον παραπάνω ορισμό, δεν είναι κάτι που διαμορφώνεται σε σύντομη χρονική διάρκεια. Θέλει χρόνο. Το ελληνικό σύστημα για παράδειγμα είναι το αποτέλεσμα 200 χρόνων βίου του νεότερου ελληνικού έθνους.
Το Σύστημα είναι ανεξάρτητο από τις κυβερνήσεις. Οι κυβερνήσεις το διαχειρίζονται. Άλλοτε καλά άλλοτε άσχημα.
Ενώ το σύστημα έχει μια αυτονομία από τους διαχειριστές του, χρειάζεται κάποιους θεσμούς να το υποστηρίζουν. Διότι αν εγκαταλειφθεί θα καταρρεύσει.
Στην Ελλάδα το Σύστημα έχει εγκαταληφθεί στην τύχη του. Όλοι οι θεσμοί, κρατικοί ή μη έχουν κομματικοποιηθεί. Ακολουθούν και υποστηρίζουν, συνήθως, την εκάστοτε κυβέρνηση αν είναι ισχυρή.
Ο διακεκριμένος αμερικανός Βιογεωγράφος Jared Diamond στο εξαιρετικό βιβλίο του “Κατάρρευση” αναφέρει επιγραμματικά 5 λόγους για τους οποίους μια κοινωνία (γενικότερα ένα σύστημα, διότι αν καταρρεύσει μια κοινωνία θα καταρρεύσει και το σύστημα που την στηρίζει και το στηρίζει), μπορεί να καταρρεύσει.
Πολύ επιγραμματικά οι 5 αυτοί λόγοι είναι:
1.-Η ζημιά που οι άνθρωποι προκαλούν από αμέλεια στο περιβάλλον τους.
2.-Η κλιματική αλλαγή.
3.-Οι εχθρικοί γείτονες
4.-Μειωμένη υποστήριξη από φιλικούς γείτονες.
5.-Αντιδράσεις της κοινωνίας στα προβλήματά της.
Εύκολα μπορεί να αντιληφθεί ο αναγνώστης ότι και οι πέντε αυτοί λόγοι ισχύουν στην περίπτωση της Ελλάδας. Πάρτε τους έναν ένα και σκεφθείτε μόνοι σας.
Η θεωρία του Diamond δεν είναι η μόνη για την κατάρρευση ενός συστήματος.
Δεν έχω κάποια σχετική εξειδίκευση αλλά με όσα βιβλία του έχω διαβάσει ως σήμερα εκτιμώ τον Σκωτσέζο ιστορικό Roderick Beaton. Στο τελευταίο του βιβλίο “Οι Έλληνες μια παγκόσμια ιστορία», αναρωτιέται στο πρώτο κεφάλαιο γιατί εξαφανίσθηκε ξαφνικά ο Μυκηναϊκός πολιτισμός.
Για να δώσει εξήγηση καταφεύγει σε μια άλλη θεωρία συστημικής κατάρρευσης που επίσης παρουσιάζει ενδιαφέρον και μπορεί να προβληθεί στις ημέρες μας και στην περίπτωσή μας ως κοινωνίας.
Γράφει ο Μπήτον:
“Το τέλος της ακμής των Μυκηναίων επήλθε μέσα σε μία περίοδο μερικών δεκαετιών πριν ή μετά το έτος 1200 πχ. Όπως συμβαίνει πάντα στην Αρχαιολογία, είναι δύσκολη η συσχέτιση της ακριβούς διαδοχής των γεγονότων σε πολλά διαφορετικά μέρη.
Ο καθορισμός των αιτιών για την κατάρρευση του μυκηναϊκού κόσμου είναι ακόμη δυσκολότερος. Και παλιότερα ανάκτορα και οχυρώσεις είχαν υποστεί σοβαρές καταστροφές αλλά είχαν ανοικοδομηθεί.
Όπως οι Μινωίτες πριν από αυτούς, οι Μυκηναίοι είχαν αποδείξει την ικανότητα τους να αντέχουν τις φυσικές καταστροφές και να τις ξεπερνούν.
Όμως σε κάποια φάση όλα τα μεγάλα μυκηναϊκά ανάκτορα καταστράφηκαν. Τα περισσότερα κάηκαν. Είναι λιγότερο ξεκάθαρο αν λεηλατήθηκαν.
Αυτές οι καταστροφές συνέβησαν χωρίς κανένα προειδοποιητικό σημάδι.
Έχουν προταθεί διάφορες δραματικές εξηγήσεις για αυτήν την συσσώρευση καταστροφών: Εισβολή από τη θάλασσα, εμφύλιος πόλεμος, λαϊκή εξέγερση, κλιματική αλλαγή, σιτοδεία. Ή κάποιος συνδυασμός αυτών των παραγόντων.
Όμως καμία από αυτές τις ερμηνείες δεν απαντά στο βασικό ερώτημα το οποίο δεν είναι πώς και γιατί καταστράφηκαν όλα τα ανάκτορα αλλά γιατί δεν ξαναχτίστηκαν ποτέ;
Και ποια μπορεί να είναι η αιτία για την οποία την ίδια περίοδο εγκαταλείφθηκαν και άλλοι οικισμοί χωρίς κανένα σημάδι καταστροφής.
Για αυτό ακόμη και σε μέρη όπως οι Μυκήνες και η Τίρυνθα που εν μέρει κατοικήθηκαν εκ νέου και ανοικοδομήθηκαν, τα ερείπια των ανακτόρων παρέμειναν άθικτα.
Από τις δεκαετίες του 1970 και του 1980 έχουν αναπτυχθεί συστημικές θεωρίες για την κατάρρευση ενός ολόκληρου πολιτισμού σε τέτοια κλίμακα.
Η συστημική κατάρρευση θα επανεμφανιστεί αρκετές φορές στην πορεία αυτής της μακραίωνης ιστορίας ως εξήγηση για τις καταστροφικές αλλαγές που έπληξαν τους Έλληνες σε διαφορετικές περιόδους και σε διαφορετικές ιστορικές συνθήκες.
Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία η ίδια η πολυπλοκότητα του συστήματος επιφέρει την πτώση του.
Η κατάρρευση εξηγείται με βάση ένα οικονομικό μοντέλο που δείχνει ότι η αύξηση της πολυπλοκότητας επιφέρει αρχικά μεγάλα οφέλη, κατόπιν, απλώς, βιώσιμα οφέλη, μέχρις ότου στην τελική φάση το κόστος συντήρησης του συστήματος υπερβαίνει τα οφέλη.
Σε αυτό το σημείο αντί για μία ομαλή οπισθοδρόμηση σε προγενέστερη φάση του κύκλου, το σύστημα γίνεται ευάλωτο σε όλο και περισσότερες απειλές.
Τα μέτρα που θα λάμβανε θα επέφεραν την περαιτέρω αύξηση της πολυπλοκότητας του.
Όμως καθώς η πολυπλοκότητα έχει ξεπεράσει ήδη το αποκορύφωμα της, το τίμημα της περαιτέρω λειτουργίας υπερβαίνει τα οφέλη και δεν μπορεί να καταβληθεί.
Οι οχυρώσεις των μυκηναϊκών ανακτόρων αποτελούν ένα καλό παράδειγμα για το πώς μπορεί να λειτούργησε αυτός ο μηχανισμός στην πράξη.
Μέχρι ένα σημείο, θα πρέπει να ήταν λογικό να κινητοποιούν οι ηγεμόνες τεράστιους πόρους και πολύ μεγάλο εργατικό δυναμικό προκειμένου να περιλαμβάνουν περισσότερες κρίσιμες λειτουργίες του ανακτόρου και το προσωπικό του εντός της προστατευμένης από τείχη περιοχής.
Αργότερα, όταν η αντιληπτή απειλή έγινε μεγαλύτερη, άξιζαν ακόμη, όπως φαινόταν, οι προσπάθειες και οι δαπάνες προκειμένου να περικλειστεί εντός των οχυρώσεων η πρόσβαση στην πηγή νερού.
Όμως τι κάνεις όταν εμφανίζεται η επόμενη απειλή, και αυτή τη φορά το κόστος για την αντιμετώπιση της είναι μεγαλύτερο από εκείνο που μπορεί να αντέξει το σύστημα;
Σύμφωνα με τη θεωρία της συστημικής κατάρρευσης, σε αυτή τη φάση, τμήματα της κοινωνίας που βρίσκονται σε ανταγωνισμό μεταξύ τους αρχίζουν να αμφισβητούν ότι το σύστημα που στηρίζει όλη την κοινωνία εξυπηρετεί τα δικά του συμφέροντα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Τότε αρχίζει να δρα ο μηχανισμός της Κατάρρευσης.
Αν δεν υπάρχει κάποια αντίπαλη δύναμη για να αποκτήσει τον έλεγχο και να ενσωματώσει την καταρρέουσα κοινωνία στο δικό της πιο βιώσιμο σύστημα, η κατάρρευση είναι αναπόφευκτη.
Η δράση μιας αντίπαλης δύναμης μπορεί να ερμηνεύσει τι συνέβη στην Κρήτη γύρω στο 1450 π.χ. όταν η παρέμβαση της ανερχόμενης δύναμης των Μυκηναίων της ηπειρωτικής Ελλάδας φαίνεται να αντέστρεψε την εσωτερική κατάρρευση του μινωικού πολιτισμού.
Η αναπόφευκτη κατάρρευση θα μπορούσε κάλλιστα να ερμηνεύσει τον θάνατο ολόκληρου του μυκηναϊκού πολιτικού και οικονομικού συστήματος γύρω στο 1.200 π.χ.»
Με λίγα λόγια αν ένα Σύστημα αποκτήσει υψηλό βαθμό πολυπλοκότητας τότε ή θα πρέπει να ενταχθεί σε ένα άλλο Σύστημα που μπορεί να το απορροφήσει, όπως έκαναν οι Μυκηναίοι με τους Μινωϊτες (τους απορρόφησαν) ή το Σύστημα θα καταρρεύσει.
Καθώς άρχισα να διαβάζω το βιβλίο του Μπήτον, θα το κάνω με ένα σύντομο ταξίδι από την Αρχαιότητα ως σήμερα και κατά καιρούς θα σας κρατώ ενήμερους με ορισμένες στάσεις τους που κατ εμέ θα έχουν σημασία.
Στόχος να δείξουμε αυτά που σας γράφω κατά καιρούς.
Το ελληνικό Σύστημα έχει φρακάρει.Ή θα πρέπει να απορροφηθεί από ένα συνθετότερο (Ε.Ε.) ή θα καταρρεύσει. Έχει βαλβίδες εκτόνωσης για μερικά χρόνια ακόμη και είναι αυτές που σας προκαλούν αποστροφή.
Μια άλλη διοικητική οργάνωση της χώρας, πιο περιφερειακή, λιγότερο συγκεντρωτική και περισσότερο δημοκρατική.
Καλό μας ταξίδι.

«Μη αναστρέψιμη» η μείωση του πληθυσμού στην Ελλάδα

0

«Μια σημαντική υπεροχή των εισόδων (σ.σ. μεταναστών) έναντι των εξόδων τις αμέσως επόμενες δεκαετίες -εφικτή υπό την προϋπόθεση ότι θα ανακοπεί η φυγή των νέων μας, ένα τμήμα τους θα επιστέψει σύντομα και ταυτόχρονα θα έχουμε και την είσοδο και ενσωμάτωση νέων αλλοδαπών- θα περιορίσει απλώς τη μείωση του πληθυσμού», λέει ο καθηγητής Βύρων Κοτζαμάνης

Φώτο: ΑΡΓΥΡΩ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ/EUROKINISSI

Στην Ελλάδα, η φθίνουσα πορεία των γεννήσεων ξεκίνησε από τη δεκαετία του 1980 και συνεχίζεται -αν και με διακυμάνσεις- ενώ η αυξητική πορεία των θανάτων ξεκίνησε πολύ νωρίτερα, από τις αρχές της πρώτης μεταπολεμικής δεκαετίας.

Ως εκ τούτου, το μεταναστευτικό ισοζύγιο των αμέσως επόμενων δεκαετιών θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το εύρος της μη αναστρέψιμης μείωσης του πληθυσμού μέχρι το 2050.

Τα παραπάνω επισημαίνονται, μεταξύ άλλων, στα συμπεράσματα που αναφέρονται στο τελευταίο τεύχος της σειράς «Flash News», ένα ψηφιακό δελτίο που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του χρηματοδοτούμενου από το ΕΛΙΔΕΚ (Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας), και υλοποιούμενου στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Ερευνητικού Προγράμματος «Δημογραφικά Προτάγματα στην Έρευνα και Πρακτική στην Ελλάδα».

Ο συγγραφέας του άρθρου αυτού, ο καθηγητής και επιστημονικός υπεύθυνος του εν λόγω Προγράμματος Βύρων Κοτζαμάνης, αναφερόμενος στους θανάτους, τονίζει ότι «στη χώρα μας, ενώ το 1951-60 κατεγράφησαν 580 χιλ. θάνατοι, το 1991-2000 είχαμε 980 χιλ., το δε 2011-20 1,2 εκατ. (120 χιλ. ετησίως κατά μέσο όρο) ενώ το 2021 και 2022 υπερέβησαν λόγω και του κορονοϊού τις 141 χιλ.».

Οι θάνατοι σημειώνει, «αυξάνονται σταθερά μετά το 1950, παρόλο που η θνησιμότητα περιορίζεται, για έναν και μόνο λόγο: οι 65 ετών και άνω αυξήθηκαν ταχύτατα, καθώς, από 520 χιλ. στις αρχές του ’50, ανέρχονται στα 2,4 εκατ. σήμερα (πολλαπλασιάστηκαν δηλ. επί 4,6 ενώ ο συνολικός πληθυσμός επί μόλις 1,4)».

«Από την άλλη πλευρά, ο αριθμός των γεννήσεων μετά το 1980 μειώνεται. Οι γεννήσεις σημειώνει, επηρεάζονται φυσικά παροδικά -όπως και οι θάνατοι- και από δυσμενείς συγκυρίες (αυτές πχ του 2022 επηρεάσθηκαν και από την πρόσφατη πανδημία, καθώς τα 2/3 προήλθαν από συλλήψεις που έγιναν την προηγουμένη χρονιά, εξ ου και η μεγάλη μείωσή τους κατά 10% σε σχέση με το 2021), αλλά η συνεχής πτώση τους δεν οφείλεται στη συγκυρία».

Το πλήθος τους κάθε έτος, αναφέρει, «εξαρτάται από τον τελικό αριθμό των παιδιών που θα αποκτήσουν τα ζευγάρια κάθε χρονιά, από την ηλικία που θα τεκνοποιήσουν, και, τέλος, και από το πλήθος των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας».

Τους τρεις αυτούς παράγοντες ο κ. Κοτζαμάνης εξετάζει για να εξηγήσει την πτωτική τους πορεία.

Στην Ελλάδα, επισημαίνει, οι μεταβολές της γονιμότητας, του αριθμού δηλ. των παιδιών και της ηλικίας που τα απέκτησαν, επηρέασαν καθοριστικά το πλήθος των γεννήσεων που από 1,54 εκατ. το 1951-60, μειώθηκαν στο 1,02 εκατ. το 1991-2000 και στις 920 χιλ. το 2011-20.

«Οι γεννήσεις αυτές, στην πλειονότητά τους, προέρχονται από τις γυναίκες που γεννήθηκαν μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1950. Οι γυναίκες των γενεών αυτών περιόρισαν τον αριθμό των παιδιών και ταυτόχρονα τα έκαναν σε όλο και μεγαλύτερη ηλικία: 2,0 παιδιά στα 25,8 έτη όσες γεννήθηκαν το 1955, 1,65 στα 27,3 έτη οι γεννηθείσες το 1965, 1,56 παιδιά στα 30,2 έτη όσες γεννήθηκαν το 1975, και, μόλις 1,5 παιδιά στα 31,5 έτη όσες γεννήθηκαν το 1985».

Θα πρέπει όμως να αναφέρουμε, γράφει ο κ. Κοτζαμάνης, ότι, την τελευταία δεκαπενταετία, αρνητική επίπτωση είχε και το γεγονός ότι το πλήθος των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας μειώθηκε (περίπου -450 χιλ. ανάμεσα στο 2008 και 2022).

Θέτει όμως -και απαντά- στο ερώτημα κατά πόσο είναι εφικτό, τις αμέσως επόμενες δεκαετίες, γεννήσεις και θάνατοι να σταθεροποιηθούν στα προ της πανδημίας επίπεδα.

Όσον αφορά τους θανάτους η σταθεροποίησή τους κατ’ αυτόν στα ήδη σχετικά υψηλά επίπεδα του 2015-19 (121,2 χιλ. ετησίως), είναι ανέφικτη.

Οι 65 ετών και άνω θα αυξηθούν κατά 700-750 χιλ. μέχρι το 2050 (ο αριθμός τους μπορεί να εκτιμηθεί με σχετική ακρίβεια καθώς αφενός αφορά άτομα που είναι ήδη εν ζωή και αφετέρου επηρεάζεται ελάχιστα από τη μετανάστευση) και, ακόμη και αν οι πιθανότητες θανάτου μειωθούν, οι θάνατοι πιθανότατα θα ανέλθουν τα επόμενα 27 χρόνια στις 128 χιλ. ετησίως κατά μέσο όρο (3,5 εκατομμύρια το 2023-2050).

Όσον αφορά τις γεννήσεις, και εδώ η απάντησή του είναι αρνητική.

Η σταθεροποίησή τους- εν απουσία ενός θετικότατου μεταναστευτικού ισοζυγίου- στα προ της πανδημίας χαμηλά επίπεδα (88,5 χιλ. ετησίως το 2015-2019) είναι αδύνατη καθώς:

ι) Το πλήθος των σε αναπαραγωγική ηλικία ατόμων θα συνεχίσει να μειώνεται, και

ιι) ακόμη και αν επιβραδυνθεί η τάση απόκτησης ολοένα και λιγότερων παιδιών στις νεότερες γενεές και, στη συνέχεια αυτή αντιστραφεί, θα πρέπει οι γενεές αυτές να αυξήσουν σημαντικά τον αριθμό των παιδιών τους (από 1,5 σε 1,9-2,0) και, στη συνέχεια, να τον σταθεροποιήσουν στα επίπεδα αυτά, επιβραδύνοντας ταυτόχρονα την τάση αύξησης της μέσης ηλικίας στην απόκτησή τους.

Αλλά, ακόμη και στο εξαιρετικά αισιόδοξο -και λίγο πιθανό- αυτό σενάριο που προϋποθέτει, σύμφωνα με τον ίδιο, τη ριζική αναστροφή του μη ιδιαίτερα ευνοϊκού περιβάλλοντος για την απόκτηση παιδιών, οι γεννήσεις της επομένης 27ετίας, δεν αναμένεται να υπερβούν τις 85 χιλ. ετησίως κατά μέσο όρο (2,3 εκατομ. το 2024-2050), με αποτέλεσμα το φυσικό ισοζύγιο της περιόδου αυτής να είναι αρνητικό κατά 1,15 εκατ.

Σε αντίθετη περίπτωση, σε ένα σενάριο με αργή και περιορισμένη αύξηση της γονιμότητας και μικρή μόνον επιβράδυνση της μέσης ηλικίας στην απόκτηση των παιδιών, οι γεννήσεις θα υπερβούν μόλις τα 2,0 εκατ. (75 χιλ. ετησίως κατά μέσο όρο) και το φυσικό ισοζύγιο θα είναι αρνητικό κατά 1,4 εκατ.

Από τα προαναφερθέντα, σημειώνει ο συγγραφέας του άρθρου, είναι προφανές ότι το μεταναστευτικό ισοζύγιο των αμέσως επόμενων δεκαετιών θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το εύρος της μη αναστρέψιμης μείωσης του πληθυσμού μέχρι το 2050, μιας μείωσης που θα προκύψει από την πολύ ταχύτερη συρρίκνωση των μικρών και μεσαίων ηλικιών σε σχέση με την αύξηση των 65 ετών και άνω.

Μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο κ. Κοτζαμάνης δήλωσε ότι «από δημογραφική σκοπιά μια σημαντική υπεροχή των εισόδων έναντι των εξόδων τις αμέσως επόμενες δεκαετίες (εφικτή υπό την προϋπόθεση ότι θα ανακοπεί η φυγή των νέων μας, ένα τμήμα τους θα επιστέψει σύντομα και ταυτόχρονα θα έχουμε και την είσοδο και ενσωμάτωση νέων αλλοδαπών) θα περιορίσει απλώς τη μείωση του πληθυσμού μας».

«Η είσοδος ειδικότερα νέων αλλοδαπών θα περιορίσει τα αρνητικά φυσικά ισοζύγια καθώς αυτοί, λόγω της νεότητάς τους και της υψηλότερης σχετικά γονιμότητάς τους, θα επιβραδύνουν τη μείωση των ατόμων σε αναπαραγωγικές ηλικίες, θα αυξήσουν λίγο τη γονιμότητα των νέων γενεών, και, κυρίως, θα τονώσουν τις γεννήσεις επιβραδύνοντας έτσι και την αναμενόμενη μείωση των κάτω των 20 ετών (οι χθεσινές γεννήσεις δίδουν τους νέους του αύριο)».

«Θα περιορίσουν όμως ταυτόχρονα και την αναμενόμενη μείωση των ατόμων εργάσιμης ηλικίας (20-64 ετών) και θα επιβραδύνουν και την δημογραφική γήρανση (την αύξηση δηλαδή του ειδικού βάρους των 65 και άνω στον συνολικό πληθυσμό)».

«ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ 2023 – ΩΡΑ ΓΙΑ ΔΡΑΣΗ»

Ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, σε ομιλία του στο συνέδριο «Δημογραφικό 2023 – Ώρα για δράση» που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη στην Αθήνα, αναγνώρισε ότι τα πιο πρόσφατα στοιχεία για την Ελλάδα «ήταν όντως εξαιρετικά αποκαρδιωτικά».

«Η χώρα κατέγραψε ουσιαστικά μία γέννηση ανά δύο θανάτους. Είναι ένα αρνητικό ισοζύγιο, το οποίο όμως, δυστυχώς, κλιμακώνεται εδώ και σχεδόν μισό αιώνα».

Έκανε λόγο για έναν «εθνικό κίνδυνο ο οποίος βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, έναν κίνδυνο που όμως δεν πρέπει να γίνει καθεστώς».

«Άλλωστε, σε πολλά πεδία απλώνεται και ο κίνδυνος μείωσης του πληθυσμού μας. Έχει προφανώς συνέπειες γεωστρατηγικές, για ένα έθνος σε μια κομβική περιοχή του χάρτη, και αυτό αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία».

«Συνδέεται, όμως, άμεσα και με την παραγωγικότητα του τόπου, με την πρόοδο των πολιτών. Συνδέεται άμεσα … και με τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού μας συστήματος. Κυρίως, όμως, συνδέεται με την ευημερία των επόμενων γενιών».

Γι’ αυτό, υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση προχώρησε στην ίδρυση του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, «ώστε η χώρα να μπορέσει επιτέλους να ενοποιήσει τις προτεραιότητές της σε ένα εθνικό σχέδιο για το βασικό κύτταρο της κοινωνίας: την οικογένεια. Συντονίζοντας καλύτερα τα μέτρα που προωθεί η Πολιτεία σε πολλά διαφορετικά επίπεδα: στην οικονομία, στην εργασία, στη στέγη, στην παιδεία, αλλά και στην καθημερινή ζωή».

«Ξέρουμε φυσικά -και θέλω να το ξεκαθαρίσω εξ αρχής- ότι εδώ δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις, ούτε υπάρχουν επιλογές οι οποίες μπορούν να φέρουν γρήγορα αποτελέσματα. Το δημογραφικό συνεπάγεται μια πολύχρονη και συχνά άνιση προσπάθεια. Και, βεβαίως, προϋποθέτει πολλούς συμμάχους: το κράτος και τις επιχειρήσεις μέχρι τους ίδιους τους πολίτες, γιατί και εκείνοι συμμετέχουν προφανώς στις εξελίξεις, ως φορείς συγκεκριμένων αντιλήψεων και συμπεριφορών».

«Δεν τρέφω αυταπάτες. Ξέρω, όμως, ότι συνώνυμα της δημογραφικής ανάταξης -η οποία, όπως σας είπα, θα πάρει καιρό- τα αποτελέσματα της σημερινής πολιτικής θα τα δούμε σε βάθος δεκαετιών. Χρειαζόμαστε, όμως, ένα συνεκτικό σχέδιο. Χρειαζόμαστε συνεκτικά μέτρα και εφαρμογή τους σε βάθος χρόνου».

Από την πλευρά της, η αρμόδια υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Σοφία Ζαχαράκη επεσήμανε ότι ακόμα και η ίδρυση του Υπουργείου έρχεται ως απάντηση στην «εθνική πρόκληση» που συνιστά το δημογραφικό, ενώ ένα «Εθνικό Σχέδιο Δράσης θα έχει συνταχθεί εντός τετραμήνου» και θα παραδοθεί στον πρωθυπουργό στις αρχές του 2024.

Ως μέρος του προβλήματος «δημογραφικό», εξετάστηκε στο πλαίσιο της συζήτησης και το φαινόμενο της διαρροής υψηλού επιπέδου εργατικού δυναμικού, το λεγόμενο «brain drain».

Η κα Ζαχαράκη σημείωσε ότι τα νούμερα βελτιώνονται και ως προς τις επιστροφές που καταγράφονται, αλλά και ως προς τις νέες αναχωρήσεις που είναι σημαντικά χαμηλότερες το 2022 (5,5 χιλιάδες αναχωρήσεις) από ότι ήταν το 2010 (39 χιλιάδες αναχωρήσεις).

Ωστόσο, όπως είπε η ίδια, η χώρα βρίσκεται «μακριά από το ιδανικό σημείο».

Η κα Ζαχαράκη τόνισε ότι «θα ενταχθεί στο Εθνικό Σχέδιο δράσης η αντιμετώπιση της υπογονιμότητας με όλα τα διαθέσιμα μέτρα». Όπως σημείωσε αναμένονται παρεμβάσεις στους τομείς της κρυοσυντήρησης και της εξωσωματικής.

Στο πλαίσιο της στήριξης των νέων, ώστε να ενθαρρυνθούν να αποκτήσουν οικογένεια, εξετάστηκε και η χάραξη στεγαστικής πολιτικής, η οποία όπως είπε η κ. Ζαχαράκη «αρχίζει να δίνει φως».

«Παίζει ρόλο η οικονομία, αλλά δεν είναι μόνο οικονομικό» το δημογραφικό πρόβλημα, δήλωσε η κα Ζαχαράκη, επισημαίνοντας τις λέξεις «ασφάλεια» και «αισιοδοξία» ως μέρος της λύσης του ώστε να απαντηθεί αυτή η «εθνική πρόκληση».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κατάταξη: Οι πιο παγκοσμιοποιημένες πόλεις του κόσμου, 2023

0

ceoworld

Η παγκοσμιοποίηση υπήρξε μια διάχυτη δύναμη, δημιουργώντας μια ενιαία παγκόσμια κοινότητα. Περιλαμβάνει τη μεταφορά αγαθών, κεφαλαίων, ανθρώπων και ιδεών σε όλο τον κόσμο, ενθαρρύνοντας τους οικονομικούς δεσμούς μεταξύ των χωρών. Αν και η παγκοσμιοποίηση συζητείται συνήθως σε εθνικό επίπεδο, τα αποτελέσματά της είναι ιδιαίτερα ισχυρά στις αστικές περιοχές. Οι πόλεις, ως τα κύρια κέντρα επικοινωνίας και ανταλλαγής γνώσεων, κατέχουν ζωτικό ρόλο σε αυτή την παγκόσμια διαδικασία. Η παγκοσμιοποίηση δεν είναι μια παροδική τάση, αλλά μια μακροπρόθεσμη εξέλιξη με εκτεταμένες συνέπειες.

Ο αντίκτυπος της παγκοσμιοποίησης στις αστικές περιοχές

Η κολοσσιαία επιρροή της παγκοσμιοποίησης στα αστικά κέντρα είναι εκτεταμένη και πολύπλευρη. Για να συγκεντρώσουν παγκόσμιους πόρους, οι πόλεις έχουν ξεκινήσει εκτεταμένα προγράμματα αστικής ανάπτυξης. Αυτές περιλαμβάνουν επενδύσεις σε συστήματα μεταφορών, συναλλαγές με επιχειρήσεις του εξωτερικού, τον πολλαπλασιασμό των πολυεθνικών εταιρειών και την αξιοσημείωτη βελτίωση του τρόπου ζωής των κατοίκων τους. Τα Ηνωμένα Έθνη υπολόγισαν τον Απρίλιο του 2023 ότι ένα συγκλονιστικό 80% του παγκόσμιου ΑΕΠ δημιουργείται σε αστικές περιοχές, γεγονός που καταδεικνύει την τεράστια οικονομική επιρροή τους.

Επενδυτικές Ευκαιρίες σε Παγκόσμιες Πόλεις

Οι πολυεθνικές εταιρείες τοποθετούνται στρατηγικά σε προηγμένες παγκόσμιες πόλεις για να αξιοποιήσουν τοπικές και διεθνείς ευκαιρίες ανάπτυξης. Σημαντικές εταιρείες όπως η Tesla, Inc., η Walmart Inc. και η JPMorgan Chase & Co. έχουν καθιερώσει με επιτυχία την παρουσία τους σε μερικά από τα πιο παγκοσμιοποιημένα αστικά κέντρα του κόσμου.

Το Βερολίνο, για παράδειγμα, κατέχει στρατηγική θέση στην Ευρώπη, προσελκύοντας πολυεθνικές εταιρείες και λειτουργώντας ως πρωτεύουσα της ουσιαστικής οικονομίας της Γερμανίας. Τα σχέδια της Tesla να επεκτείνει το εργοστάσιό της στο Βερολίνο έως τις αρχές του 2024 υπογραμμίζουν τη σημασία της πόλης στην περιφερειακή αγορά ηλεκτρικών οχημάτων.

Το Shenzhen, μια πύλη προς την Κίνα, είναι μια άλλη ακμάζουσα παγκόσμια πόλη. Το φιλικό, προς το εξωτερικό, περιβάλλον και η ισχυρή υποδομή για έρευνα και ανάπτυξη το καθιστούν πόλο έλξης για τις διεθνείς επιχειρήσεις. Το άνοιγμα ενός εμβληματικού καταστήματος από τη Walmart στο Shenzhen ως μέρος της επέκτασής της στην κινεζική αγορά αντανακλά το αυξανόμενο παγκόσμιο εμπορικό ανάστημα της πόλης.

Η Φρανκφούρτη, με το ρόλο της ως η ραχοκοκαλιά της οικονομίας της Γερμανίας, στεγάζει βασικούς παγκόσμιους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς όπως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Χρηματιστήριο της Φρανκφούρτης. Η JPMorgan Chase & Co. επέκτεινε τις δραστηριότητές της στη Φρανκφούρτη για να ανταγωνιστεί τις εγχώριες γερμανικές τράπεζες, αξιοποιώντας τη θέση της στην αγορά στην Ευρώπη.

Κορυφαίες παγκοσμιοποιημένες πόλεις στον κόσμο

Σε έναν όλο και πιο διασυνδεδεμένο κόσμο, η παγκοσμιοποίηση έχει βαθύ αντίκτυπο στους αστικούς οικισμούς. Οι πόλεις δεν είναι απλώς μάρτυρες οικονομικού μετασχηματισμού, αλλά τον οδηγούν. Καθώς εταιρείες όπως η Tesla, η Walmart και η JPMorgan Chase επεκτείνονται παγκοσμίως, οι ευκαιρίες για επενδύσεις σε αυτά τα δυναμικά αστικά κέντρα αφθονούν.

Ranked: World’s Most Globalized Cities, 2023

Αυτοί οι ψηφιακοί νομάδες «ψήφισαν» Θεσσαλονίκη

0

Γιατί την επέλεξαν; Πως προσαρμόστηκαν; Πως είναι η ζωή τους; Συναντήσαμε διαφορετικές περιπτώσεις ανθρώπων που ζουν στη Θεσσαλονίκη αλλά η δουλειά τους δεν έχει σύνορα.

Η Θεσσαλονίκη μετά τον κορωνοϊό άρχισε να προσελκύει πολλούς ψηφιακούς νομάδες από διαφορετικά μέρη του κόσμου. Σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση της φήμης και της ελκυστικότητάς της έπαιξαν οι πολυεθνικές εταιρείες που επέλεξαν την πόλη για να ανοίξουν hub καινοτομίας και τεχνολογίας.

Μάλιστα το 2022 η Instant Offices, μια εταιρεία διαχείρισης ακινήτων με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο, κατέταξε τη Θεσσαλονίκη στις τρεις καλύτερες πόλεις παγκοσμίως για τους ψηφιακούς νομάδες μετά τη Λισαβόνα και την Μπανγκόκ.

Η αξιολόγηση αυτή βασίστηκε σε τέσσερα κριτήρια, την οικονομική διαβίωση, τον καλό καιρό, την καλή συνδεσιμότητα στο διαδίκτυο και την ποιότητα ζωής. Η Κατερίνα, ο Ντάνκαν, o Εντουαρντ και ο Αλιένς ανήκουν σε αυτούς που ζουν στη Θεσσαλονίκη και εργάζονται εξ αποστάσεως. Εμείς, σας παρουσιάζουμε τις ιστορίες τους.

Κατερίνα Μπιλιούρη και Τζέιμς Ντάνκαν Ντέιβιντσον

Για τον ήλιο και τη βοήθεια από τους γονείς

Η Κατερίνα Μπιλιούρη, 45 ετών, και ο James Duncan Davidson, 53, γνωρίστηκαν τον Απρίλιο του 2012 στην Ντόχα, στην πρώτη εκδήλωση του TED στη Μέση Ανατολή, την οποία εκείνος κάλυπτε ως φωτογράφος. Εκείνος ήταν εγκατεστημένος στο Όρεγκον, εκείνη στη Θεσσαλονίκη. Ενάμιση χρόνο αργότερα, μετακόμισαν στο Βερολίνο για να ζήσουν μαζί. Ο Duncan άλλαξε καριέρα και προσλήφθηκε ως μηχανικός λογισμικού από τη Wunderlist, μια νεοφυή επιχείρηση που αργότερα εξαγοράστηκε από τη Microsoft. Η Κατερίνα άφησε τη θέση της στο υπουργείο Πολιτισμού και ξεκίνησε ως speaker coach στο TED. Έζησαν οχτώ χρόνια στη Γερμανία, όπου απέκτησαν και τον γιό τους. «Όταν η Κατερίνα έπιασε δουλειά στη Shopify το 2021, συνειδητοποιήσαμε ότι κανείς από τους δυό μας δεν εργάζεται για γερμανική εταιρεία. Σκεφτόμασταν να πάμε στην Αθήνα, αλλά για εμάς ήταν πολύ σημαντικό να είμαστε κοντά στην οικογένεια», λέει ο Duncan.

Εκτός από τους συγγενείς, σημαντικό ρόλο στην απόφαση τους έπαιξε το γεγονός ότι ο γιός τους και στη Θεσσαλονίκη μπορούσε να συνεχίσει σε αγγλόφωνο σχολείο. Από τον Ιούλιο του 2022 ζουν εκεί. «Υπάρχει μεγάλη διαφορά σε δημόσιους χώρους και πάρκα συγκριτικά με το Βερολίνο, όμως εδώ απολαμβάνουμε τον ήλιο. Στη Γερμανία, ειδικά τον χειμώνα, μπορεί να περνούσαν και τρεις-τέσσερις εβδομάδες χωρίς ήλιο. Εμένα που είχα συνηθίσει αλλιώς με ενοχλούσε», σημειώνει η Κατερίνα, η οποία πάντως θεωρεί ότι η πόλη της έχει μείνει πολύ στάσιμη.

Το καθημερινό τους πρόγραμμα είναι πολύ απαιτητικό κυρίως λόγω του ωραρίου, αφού ο Duncan συντονίζεται με ώρες Καναδά ενώ η Κατερίνα εξυπηρετεί πελάτες σε όλο τον κόσμο. Η βοήθεια που έχουν από τους γονείς της σχετικά με το παιδί και τα ωράρια του σχολείου είναι σημαντική για να βρουν μια ισορροπία. Εργάζονται και οι δυο από το σπίτι, σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο, οπότε πηγαίνουν σπάνια σε co-working spaces.

Στη Θεσσαλονίκη, μπορεί να τους λείπει η πολυπολυτισμικότητα και η κουλτούρα του Βερολίνου, τους αρέσει όμως πολύ η ανθρώπινη κλίμακα, ο συνδυασμός βουνού και θάλασσας, και οι ζεστοί και φιλόξενοι άνθρωποι. Τις Κυριακές οργανώνουν κοντινές οικογενειακές εκδρομές, όπως στον Όλυμπο, και κάποιες στιγμές μέσα στην εβδομάδα βρίσκουν χρόνο για να παίζουν τένις οικογενειακώς.

Αυτοί οι ψηφιακοί νομάδες «ψήφισαν» Θεσσαλονίκη-1

Εντουάρντ Κατσατριάν

Οικονομική ζωή, καλό φαγητό και νέοι φίλοι

Ο Αρμένιος Eduard Khachatryan, 32 ετών, είναι από τους πρώτους στην Ελλάδα που πήραν τη βίζα για digital nomads. Μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη μόνιμα τον Ιούλιο του 2022, έπειτα από έναν χρόνο που ταξίδευε ανά τον κόσμο και δούλευε εξ αποστάσεως ως μηχανικός λογισμικού. Ο λόγος που αρχικά αποφάσισε να αφήσει την πατρίδα του ήταν η εμπόλεμη κατάσταση με το Αζερμπαϊτζάν. Μετά τη διαμονή σε Ουκρανία, Σρι Λάνκα και Ινδία, θέλησε να εγκατασταθεί κάπου για πολύ καιρό. Τα κριτήρια του ήταν συγκεκριμένα: «Αναζητούσα ένα μέρος κοντά στη θάλασσα, με ζεστό καιρό, που να έχει αναπτυγμένες ψηφιακές υποδομές, να είναι ασφαλές και να παρέχει εύκολη πρόσβαση στο σύστημα υγείας», περιγράφει.

Όταν έψαχνε, ανάμεσα στις κοινότητες των ψηφιακών νομάδων, η Πορτογαλία ήταν ο πιο δημοφιλής προορισμός. Εκείνος στη λίστα του είχε προκρίνει το Πόρτο, τη Βαλέτα και τη Θεσσαλονίκη. «Ένας φίλος μου είχε έναν γνωστό του δικηγόρο ο οποίος έτρεξε γρήγορα τη διαδικασία έκδοσης βίζας. Μέσα σε ενάμιση μήνα νοίκιασα σπίτι στην Αριστοτέλους», λέει. Και δεν το μετάνιωσε ούτε μια στιγμή. Τον εντυπωσίασε που απέκτησε τόσο εύκολα κάρτα sim για το κινητό, αφού η κάρτα μαζί με τον τραπεζικό λογαριασμό είναι από τα πρώτα πράγματα που φροντίζουν οι ψηφιακοί νομάδες. Έναν χρόνο μετά, δουλεύοντας σε μια γερμανική εταιρεία που παράγει λογισμικό για εκπαίδευση, έχει κάνει πολλούς νέους φίλους και αισθάνεται ότι έχει ενσωματωθεί πλήρως.

Τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα πηγαίνει σε co-working space για να κοινωνικοποιείται, ενώ τα Σαββατοκύριακα πηγαίνει κοντινές εκδρομές μαζί με άλλους ψηφιακούς νομάδες, όπως στον Όλυμπο και τα Μετέωρα. Η ζωή στη Θεσσαλονίκη του φαίνεται οικονομική κι αυτό που απολαμβάνει περισσότερο είναι ο πλούτος της γαστρονομικής της σκηνής. «Δεν έχω βρει σε άλλη πόλη τόσες διαφορετικές γεύσεις και τέτοιο ποιοτικό φαγητό», καταλήγει.

Αυτοί οι ψηφιακοί νομάδες «ψήφισαν» Θεσσαλονίκη-2

Αλιένς Μπας

Εύκολη προσαρμογή, προσιτό ενοίκιο και βόλτες

O Aliens, 42 ετών, Ινδός από την Παντζάμπ, εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Θεσσαλονίκη πριν από δυο μήνες. Προηγουμένως, έμενε στην Κύπρο και εργαζόταν ως broker σε μια χρηματιστηριακή εταιρεία. Μετακόμισε για να είναι πιο κοντά στην κόρη του, που ζει στην Κοπεγχάγη μαζί με την πρώην γυναίκα του, που είναι από τη Θεσσαλονίκη αλλά εγκαταστάθηκε στη Δανία αφού χώρισαν.

Δεν είναι η πρώτη του φορά στη Θεσσαλονίκη. Το 2003 είχε έρθει ως φοιτητής σε ένα αγγλόφωνο μεταπτυχιακό. Παντρεύτηκε, μετακόμισαν με τη σύζυγό του στην Κύπρο, γιατί εκεί είχε περισσότερες επαγγελματικές ευκαιρίες λόγω του ότι συνεννοούνταν στα αγγλικά. Όταν χώρισαν, του άρεσε η ιδέα να επιστρέψει στην πόλη που αγαπάει. Κράτησε τη δουλειά και νοίκιασε ένα σπίτι στη Μενεμένη, στη δυτική πλευρά, μέσω ενός παλιού του γνωστού. «Δυσκολεύτηκα να το βρω γιατί όταν έψαχνα ήταν η περίοδος που έρχονταν οι φοιτητές», λέει χαμογελώντας.

Το ενοίκιο δεν του φαίνεται ακριβό γιατί το συγκρίνει με άλλες πόλεις που έχει ζήσει, όπως η Μελβούρνη και η Λευκωσία. Τη δεύτερη φορά, δεν χρειάστηκε καθόλου χρόνο προσαρμογής. «Στις δημόσιες υπηρεσίες μιλάνε πολύ καλά Αγγλικά, με εξυπηρετούν άμεσα», σημειώνει και προσθέτει «στη Θεσσαλονίκη δεν αισθάνθηκα ποτέ ξένος, είναι πολύ φιλόξενη πόλη». Γρήγορα έφτιαξε τη δική του ρουτίνα. Δευτέρα με Παρασκευή δουλεύει από το σπίτι ως αργά το απόγευμα, είναι τέτοιο το αντικείμενο του που δεν μπορεί να εργαστεί σε co-working space. Όταν τελειώνει, μιλάει με την κόρη του και περπατάει για να ανακαλύψει τις διαφορετικές γειτονιές. Τα Σαββατοκύριακα, πηγαίνει στα αγαπημένα του μαγαζιά για καφέ, κυρίως στη Λεωφόρο Νίκης. Παλιούς φίλους δεν έχει, οπότε κοινωνικοποιείται μέσα από τα δίκτυα των digital nomads στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.

Π. Ήφαιστος: Δεσποτείες, ολιγαρχίες, ειρηνική πολιτική επανάσταση στα θεμέλια των κρατικών διοικήσεων, εκλογές ή «εκλογές» και τα εγγενώς έλλογα ανθρώπινα όντα

0

Για κάθε ανεξάρτητη κοινωνία που διαθέτει πόλη-κράτος δύο μεγάλα στοιχήματα είναι τα εξής: ΠΡΩΤΟΝ, οι πολίτες να σμιλεύουν τις προϋποθέσεις ούτως ώστε αδιαλειπτα να δύνανται να αγωνίζονται με σκοπό να καθίστανται ολοένα και περισσότερο εντολείς μιας εντολοδόχου και ανακλητής εξουσίας με Ιθάκη την πολιτική ελευθερία υπό συνθήκες εθνικής ανεξαρτησίας.  ΔΕΥΤΕΡΟΝ, οι οποιεσδήποτε πολιτικές κατακτήσεις αυτού του είδους να επιτυγχάνονται χωρίς εμφύλιο, ο οποίος, εξ αντικειμένου, αποδυναμώνει την πνευματική και πολιτισμική συνοχή.

Όταν τα καθεστώτα είναι αυταρχικών προδιαγραφών, ή συστήματα επαναλαμβανόμενων πανομοιότυπων λίγο-πολύ ολιγαρχικών κομματικών εξουσιών, ή δεσποτικών εξουσιών ή ακόμη και Θεοκρατικών εξουσιών, στα θεμέλια των κρατικών διοικήσεων δεν υπάρχουν μύγες ή μέλισσες αλλά ανθρώπινα όντα. Το ζήτημα αυτό σε συνάρτηση με κάθε πολιτειακό γίγνεσθαι είναι ένα από κεντρικά ζητήματα του βιβλίου «Το εθνοκρατοκεντρικό σύστημα τον 21ο αιώνα». Το βιβλίο εξετάζει συγκριτικά τα στάδια του πολιτικού πολιτισμού από την αρχική αφετηριακή του φάση πριν πέντε περίπου χιλιετίες όταν οι άνθρωποι άφησαν πίσω την προπολιτική εποχή της κτηνωδίας-βαρβαρότητας και εισήλθαν στην εποχή του πολιτικού πολιτισμού. Η έμφαση, ασφαλώς, είναι το σύγχρονο κράτος και το σύγχρονο διεθνές σύστημα.

Εξετάζοντας και συγκρίνοντας τις πολλές φάσεις της διαχρονίας ένα βασικό συμπέρασμα είναι ότι, παρά το γεγονός πως δεν μπορούν να προβλέπονται χρονοδιαγράμματα, οι πολίτες «ως έλλογα ανθρώπινα όντα όταν διαθέτουν πόλη-κράτος αναπτύσσουν και εδραιώνουν ανθρωποκεντρικό προσανατολισμό που ευνοεί, ευκαιρίας δοθείσης, τις αξιώσεις δημοκρατικής συγκρότησης υψηλότερων βαθμίδων» (σελ. 33 του βιβλίου). Μιας και θεμέλιο αυτής της θεώρησης είναι ο «θετικιστής» (όπως τον χαρακτηρίζουν στις αναλύσεις των σύγχρονων εσχατολογικών ιδεολογικών δογμάτων) Αριστοτέλης, διευκρινίζεται ότι, α) αυτή η θέση δεν σχετίζεται με κάποια δογματική αντίληψη κατασκευής ανθρώπων, κρατών και του κόσμου, β) δεν επιχειρεί καμιά πρόβλεψη καθότι θεωρεί κάτι τέτοιο ανέφικτο και γ) θεωρεί το πολιτειακό γίγνεσθαι υπόθεση της κάθε μιας κοινωνικής οντότητας όπως είναι, όπως διαμορφώθηκε ιστορικά και όπως εξελίσσεται. Υπό αυτό το πρίσμα η προγραμματικά «θετικιστική» ανάλυση βρίσκεται στον άλλο πόλο των ιδεολογικών εσχατολογικών θεωρήσεων, μόνο παρατηρεί και ερμηνεύει αξιολογικά ουδέτερα και κρίνεται για την εγκυρότητα των θέσεων που διατυπώνει. Κατά πόσο δηλαδή περιγράφει ορθά την παρελθούσα και την παρούσα πραγματικότητα και κατά πόσο δεν νεφελοβατεί φαντασιόπληκτα, αξιολογικά και αυθαίρετα κανονιστικά (και κατά βάση «εκτός πόλεως»).

Ανατρέχοντας στον Αριστοτέλη υπογραμμίζεται ότι, επειδή «ο άνθρωπος εκτός πόλης είναι είτε φαύλος και θηρίο είτε κάτι καλύτερο από τον άνθρωπο, δηλαδή Θεός, εντός πόλεως αργά ή γρήγορα τα εγγενώς έλλογα ανθρώπινα όντα κατανοούν ότι «σύμφωνα με τη φύση των πραγμάτων, η πόλη είναι πιο σημαντική από την οικία και τον καθένα από μας.  Ότι λοιπόν ο άνθρωπος είναι ζώο κοινωνικό περισσότερο από τη μέλισσα και κάθε άλλο αγελαίο ζώο είναι φανερό. Διότι η φύση, κατά τη γνώμη μας, δεν κάνει τίποτα άσκοπα. Και απ’ όλα τα ζώα μόνον ο άνθρωπος έχει το χάρισμα του έναρθρου λόγου. Ο άναρθρος λόγος φανερώνει το λυπηρό και το ηδονικό … ο έναρθρος λόγος υπάρχει για να εκφράσει το συμφέρον και το βλαβερό και συνακόλουθα το δίκαιο και το άδικο. Διότι αυτό είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα του ανθρώπου σε σχέση με τα άλλα ζώα, δηλαδή αυτός μόνο να αντιλαμβάνεται τι είναι καλό και τι κακό, τι δίκαιο και τι άδικο και τα άλλα. Και η συμμετοχή-κοινωνία σ’ αυτά θεμελιώνει την οικία και την πόλη».

Παρά το ότι πολιτικός πολιτισμός συνεπάγεται ένα τέτοιο προσανατολισμό, αφενός για πλήθος αιτίων που συμπλέκονται με ρευστό και αστάθμητο τρόπο τα χρονοδιαγράμματα δεν ενδείκνυται, και αφετέρου, τυχαία γεγονότα, οπισθοδρομήσεις και αντιστροφές συχνά επενεργούν αντίρροπα. Είναι ενδιαφέρον, πάντως, το γεγονός πως στο σύγχρονο εξαιρετικά προβληματικό κρατοκεντρικό σύστημα όποτε λαμβάνουν χώρα εκλογές ή «εκλογές», είτε παρατηρούνται αντιστάσεις που βαίνουν αντίρροπα στις ολιγαρχίες είτε η κυριαρχεί η λογική του άβουλου και άναρθρου «προβάτου» κυριαρχεί. Ο προβληματισμός για τα αίτια τέτοιων φαινομένων δεν αγγίζει πάντα την ουσία. Δηλαδή, δεν αναλύονται, σταθμίζονται και εκτιμώνται ψύχραιμα και λογικά τα αίτια της άβουλης συνηγορίας με τις ολιγαρχικές δομές ή αντίστροφα αντίρροπες αντιστάσεις που «αιφνιδιάζουν» τις ολιγαρχικές εξουσίες.

Μείζον ζήτημα είναι λοιπόν το πως τα προγραμματικά έλλογα ανθρώπινα όντα προσανατολίζονται για να επιτυγχάνουν υψηλές βαθμίδες δημοκρατικής συγκρότησης που αναβαθμίζει τον ρόλο του πολίτη ή και τον καθιστά προσδιοριστικό.

Η μελέτη του θέματος αυτού οδηγείται σε θετικά συμπεράσματα. Όμως, έχοντας κατά νου τις κοσμοϊστορικές φάσεις και τα στάδιά τους κανείς θα πρέπει να είναι επιφυλακτικός με τις προβλέψεις για το πότε οι δημοκρατικές κατακτήσεις υπερισχύουν. Για να αναφερθεί ένα μόνο παράδειγμα, εάν κάναμε αυτή την συζήτηση τον 16ο ή 17ο αιώνα όταν οι περισσότεροι άνθρωποι στην μετά-Μεσαιωνική Ευρώπη ήταν οι μετά-Μεσαιωνικοί είλωτες και δουλοπάροικοι στα θεμέλια των ηγεμονικών διοικήσεων, δύσκολα θα προβλέπαμε την εξέλιξη των κοινωνιών μέχρι τις μέρες μας (αναμφίβολα πολλές κατακτήσεις βρίσκονται σε εκκρεμότητα).

Μονολεκτικά, η προσπάθεια ολιγαρχικών ηγεμονικών διοικήσεων μετά τον 17ο αιώνα να δημιουργήσουν αστικό κράτος επιβεβαίωσε τον Αριστοτέλη για το γεγονός ότι το έλλογο ανθρώπινο ον προσανατολίζεται και αγωνίζεται για δημοκρατικές κατακτήσεις.

Ποιοι και πότε θα φτάσουν στην Ιθάκη της πολιτικής ανεξαρτησίας υπό συνθήκες εθνικής ανεξαρτησίας πάντα ήταν και συνεχίζει να είναι ένα ερώτημα του οποίου η απάντηση δεν μπορεί να προβλεφθεί. Ούτε επίσης μπορεί να απαντηθεί εύκολα πότε και πως χάνουν την Ιθάκη οι κοινωνίες όταν κατορθώσουν να φτάσουν εκεί εν μέσω Κυκλώπων, Σειρήνων και Συμπληγάδων.

Ο μεγάλος και ιδιοφυής Καβάφης, πάντως, το συνόψισε. Στην συνέχεια παρατίθενται μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο «Το εθνοκρατοκεντρικό σύστημα τον 21ο αιώνα»

Η Πόλις

Είπες· «Θα πάγω σ’ άλλη γη, θα πάγω σ’ άλλη θάλασσα.
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή·
κ’ είν’ η καρδιά μου — σαν νεκρός — θαμένη.
Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μένει.
Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα.»

Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς
τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς·
και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού — μη ελπίζεις—
δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
στην κώχη τούτη την μικρή, σ’ όλην την γη την χάλασες.

Ιθάκη

Σὰ βγεῖς στὸν πηγαιμὸ γιὰ τὴν Ἰθάκη,

νὰ εὔχεσαι νἆναι μακρὺς ὁ δρόμος,

γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.

Τοὺς Λαιστρυγόνας καὶ τοὺς Κύκλωπας,

τὸν θυμωμένο Ποσειδῶνα μὴ φοβᾶσαι,

τέτοια στὸν δρόμο σου ποτέ σου δὲν θὰ βρεῖς,

ἂν μέν᾿ ἡ σκέψις σου ὑψηλή, ἂν ἐκλεκτὴ

συγκίνησις τὸ πνεῦμα καὶ τὸ σῶμα σου ἀγγίζει.

Τοὺς Λαιστρυγόνας καὶ τοὺς Κύκλωπας,

τὸν ἄγριο Ποσειδώνα δὲν θὰ συναντήσεις,

ἂν δὲν τοὺς κουβανεῖς μὲς στὴν ψυχή σου,

ἂν ἡ ψυχή σου δὲν τοὺς στήνει ἐμπρός σου.

Νὰ εὔχεσαι νά ῾ναι μακρὺς ὁ δρόμος.

Πολλὰ τὰ καλοκαιρινὰ πρωϊὰ νὰ εἶναι

ποὺ μὲ τί εὐχαρίστηση, μὲ τί χαρὰ

θὰ μπαίνεις σὲ λιμένας πρωτοειδωμένους·

νὰ σταματήσεις σ᾿ ἐμπορεῖα Φοινικικά,

καὶ τὲς καλὲς πραγμάτειες ν᾿ ἀποκτήσεις,

σεντέφια καὶ κοράλλια, κεχριμπάρια κ᾿ ἔβενους,

καὶ ἡδονικὰ μυρωδικὰ κάθε λογῆς,

ὅσο μπορεῖς πιὸ ἄφθονα ἡδονικὰ μυρωδικά.

Σὲ πόλεις Αἰγυπτιακὲς πολλὲς νὰ πᾷς,

νὰ μάθεις καὶ νὰ μάθεις ἀπ᾿ τοὺς σπουδασμένους.

Πάντα στὸ νοῦ σου νἄχῃς τὴν Ἰθάκη.

Τὸ φθάσιμον ἐκεῖ εἶν᾿ ὁ προορισμός σου.

Ἀλλὰ μὴ βιάζῃς τὸ ταξείδι διόλου.

Καλλίτερα χρόνια πολλὰ νὰ διαρκέσει.

Καὶ γέρος πιὰ ν᾿ ἀράξῃς στὸ νησί,

πλούσιος μὲ ὅσα κέρδισες στὸν δρόμο,

μὴ προσδοκώντας πλούτη νὰ σὲ δώσῃ ἡ Ἰθάκη.

Ἡ Ἰθάκη σ᾿ ἔδωσε τ᾿ ὡραῖο ταξίδι.

Χωρὶς αὐτὴν δὲν θἄβγαινες στὸν δρόμο.

Ἄλλα δὲν ἔχει νὰ σὲ δώσει πιά.

Κι ἂν πτωχικὴ τὴν βρῇς, ἡ Ἰθάκη δὲν σὲ γέλασε.

Ἔτσι σοφὸς ποὺ ἔγινες, μὲ τόση πείρα,

ἤδη θὰ τὸ κατάλαβες ᾑ Ἰθάκες τί σημαίνουν.

  Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον   Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές—
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που χάνεις.

Θερμοπύλες

Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των
ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.
Ποτέ από το χρέος μη κινούντες·
δίκαιοι κ’ ίσιοι σ’ όλες των τες πράξεις,
αλλά με λύπη κιόλας κ’ ευσπλαχνία·
γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι όταν
είναι πτωχοί, πάλ’ εις μικρόν γενναίοι,
πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε·
πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες,
πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.

Και περισσότερη τιμή τούς πρέπει
όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)
πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,
κ’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο «Το εθνοκρατοκεντρικό σύστημα τον 21ο αιώνα»

Σελ. 33

«… Παρά την κυριαρχία μετακρατικών διεθνιστικών ιδεολογιών, τονίζεται ακόμη μια φορά, το μεγάλο παράδοξο είναι ότι αλλόκοτα και αντιφατικά δημιουργήθηκαν οι διεθνείς θεσμοί της κρατικής κυριαρχίας. Οι ποικίλων εκδοχών και αποχρώσεων ανυπόστατοι μετακρατικοί οικουμενισμοί του 19ου και 20ου αιώνα πέραν της μεταμφίεσης των ηγεμονικών αξιώσεων ισχύος με διαχρονικά πασίγνωστο τρόπο, επηρέασαν εκατοντάδες εκατομμύρια εάν όχι δισεκατομμύρια ανθρώπους λόγω χειμάρρων εσχατολογικών δογμάτων που προκάλεσαν πολιτικό και πνευματικό ανορθολογισμό και που συνεχίζουν να επηρεάζουν το κρατικό και διακρατικό γίγνεσθαι. Η δική μας ερμηνεία για αυτές τις αντιφάσεις είναι ότι το κατά τα άλλα πρωτοφανούς ακρότητας φαινόμενο εσχατολογικών ιδεολογικών δογμάτων βρισκόταν πάντα και συνεχίζει να βρίσκεται σε αντίθεση με τους πολίτες οι οποίοι –παρά το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς πείθονται και παρασύρονται σε ιδεολογικές αντιμαχίες ή και σε εμφύλιες διενέξεις–, ως έλλογα ανθρώπινα όντα όταν διαθέτουν πόλη-κράτος αναπτύσσουν και εδραιώνουν ανθρωποκεντρικό προσανατολισμό που ευνοεί, ευκαιρίας δοθείσης, αξιώσεις δημοκρατικής συγκρότησης υψηλότερων βαθμίδων. Εάν αυτή η εκτίμηση ευσταθεί, τότε η αναντιστοιχία των δομών με τις υποκείμενες ανθρωπολογικές προϋποθέσεις ενδέχεται να αποτελεί το κύριο μείζον ζήτημα των ανθρώπων, των κρατών και του κόσμου τις δεκαετίες και αιώνες που έπονται.

Σελ. 68

«… δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί η μεγάλη κοσμοϊστορική εικόνα και η σύγχρονη εθνοκρατοκεντρική οντολογία. Την ενσαρκώνουν ολοφάνερα και καταμαρτυρούμενα οι ίδιοι οι άνθρωποι, οι απτοί κρατικοί και διεθνείς θεσμοί και οι ολοζώντανοι, εξελισσόμενοι, συμπλεκόμενοι και ταυτόχρονα διακριτοί εθνικοί πολιτισμοί και τα διακριτά κοινωνικά-πολιτικά γεγονότα που εδραιώνουν και διαρκώς αναπτύσσουν τις επιμέρους εθνοκρατικές ηθικοκανονιστικές δομές που συγκροτούν ένα κοινωνικοπολιτικά εξαιρετικά διαφοροποιημένο πλανήτη….»

Σελ. 178

«… εν μέσω αποικιοκρατίας, σχεδόν όλες οι κοινωνικές οντότητες με εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες κατέκτησαν την εθνική τους ανεξαρτησία και όπως συχνά υποστηρίζουμε εδώ τα κυρίαρχα εθνοκράτη αναπτύσσονται, ωριμάζουν ανθρωπολογικά και εδραιώνουν τους εθνικούς τους πολιτισμούς και τις εθνικές τους ταυτότητες. Οι πολίτες τους ως έλλογα όντα διαθέτουν ένστικτα αυτοσυντήρησης και η συντριπτική πλειονότητα δεν γνωρίζει ή δεν ενδιαφέρεται για τα προπολιτικά εθνομηδενιστικά παραμιλητά. Το τελευταίο ισχύει πολύ περισσότερο για τα δισεκατομμύρια των ανατολικών εθνών. Το γεγονός ότι όλα τα κράτη και όλες οι κοινωνίες εξελίσσονται με διαφορετικές ταχύτητες, ενίοτε κάνουν άλματα προόδου αλλά και άλματα οπισθοδρομικά, δεν αλλάζει κάτι όσον αφορά το κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι: Πάντα Οδύσσεια ήταν και πάντα Οδύσσεια θα είναι. Το μείζον είναι κατά πόσο διαχρονικά κυριαρχεί ο προσανατολισμός προς την Ιθάκη εντός της οποίας το πολιτικό γίγνεσθαι επιτυγχάνει υψηλές βαθμίδες δημοκρατικής συγκρότησης και ύπαρξης συντελεστών προϋποθέσεων που εκπληρώνουν αυτόν τον σκοπό. Όσες παραδοχές είναι ανυπόστατες και στερούνται επιχειρημάτων συμβατών με το έλλογο ανθρώπινο ον, βλάπτουν το πολιτικό γίγνεσθαι αλλά κατά βάση κινούνται στα περιθώρια της πολιτικής. Αργά ή γρήγορα είναι λογικό και ορθολογιστικό να κυριαρχήσει η παραδοχή ότι η ιδιωτεία και η τεχνολογία απαιτείται να θεσπίζονται κοινωνικοπολιτικά. Πρόβλημα θα έχουν, όπως συχνά τονίζουμε, απρόσεκτα ή άτυχα κράτη που γίνονται έρμαια αποδόμησης του πολιτισμού τους και των πολιτών τους. Αυτά γράφοντας δεν κάνουμε την παραμικρή πρόβλεψη παρά μόνο καταγράφεται τι

είναι λογικό, ορθολογιστικό και σύμφωνο με τις εγγενείς ιδιότητες των έλλογων ανθρώπινων όντων, προσπαθώντας ταυτόχρονα να περιγράψουμε τον προσανατολισμό προς την Ιθάκη της δημοκρατίας, της ελευθερίας και τις προϋποθέσεις εντός αυτού του προσανατολισμού».

188

«Αναμφίβολα, όπως ήδη υποστηρίχθηκε, κατά κανόνα όπως πάντα συμβαίνει, οι κοινωνίες εξελίσσονται. Ανεξαρτήτως δυσχερειών ενισχύουν και εδραιώνουν τον πολιτισμό τους, τις ταυτότητές τους και την οικονομία τους. Με διαφορετικά λόγια, η πρόοδος νοούμενη ως ανοδική τροχιά του πολιτικού πολιτισμού είναι φυσικό επακόλουθο εγγενών ιδιοτήτων του έλλογου ανθρώπινου όντος ως άτομο και ως μέλος μιας κοινωνικής οντότητας. Αντιστροφές και οπισθοδρομήσεις, τονίζεται ξανά, δεν λείπουν. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο, όπως τονίζουμε εδώ ένθεν και ένθεν, παρά τους υλισμούς-μηδενισμούς, τα ελλείμματα, τις παλινωδίες και τις αντιφάσεις του διαφωτισμού οι μετα-Μεσαιωνικοί άνθρωποι της Ευρώπης –βεβαίως και όλου του υπόλοιπου πλανήτη– σταδιακά εξελίχθηκαν και συνεχίζουν να εξελίσσονται. Κανείς για να αποκτήσει θέαση της μεγάλης νεοτερικής εικόνας δεν έχει παρά να αναλογιστεί, μεταξύ άλλων, τα εξής κύρια και πολύ γνωστά …»

437

«Ο Όμηρος, ο Θουκυδίδης και ο Αριστοτέλης αναφέρονται κατά προτεραιότητα επειδή εκτιμάται πως με συμπληρωματικό τρόπο προσφέρουν μια διαχρονικά αναλλοίωτης σημασίας ολιστική περιγραφή των προαναφερθέντων τριών συμπλεκόμενων επιπέδων και συγκροτούν μια συνολική περιγραφή και ερμηνεία κάθε κρατοκεντρικού συστήματος. Συγκροτούν Παράδειγμα επιστημονικών προδιαγραφών για το πώς συνδυάζονται, συμπλέκονται και διακρίνονται τα τρία προαναφερθέντα επίπεδα και εδραιώνουν τα αξιώματα αυτού του παραδείγματος. Οτιδήποτε είναι ασύμβατο με αυτά τα αξιώματα είναι, το λιγότερο, εγγενώς λανθασμένο και επιστημονικά ανυπόστατο. Θεωρία διεθνών σχέσεων, για παράδειγμα, δεν υφίσταται εάν …. Η εξέλιξη του κόσμου μετά την κλασική εποχή εδραίωσε εμπειρίες για τους προσανατολισμούς και τις προϋ-

ποθέσεις ενός μετακρατοκεντρικού συστήματος. Ένθεν και ένθεν στα κεφάλαια που προηγήθηκαν διατυπώθηκε η θέση ότι ο ανθρωποκεντρικός πολιτικός πολιτισμός κορυφώθηκε κατά τη διάρκεια της χιλιετούς Βυζαντινής κοσμοπολιτείας. Εδραίωσε μια κοσμοπολιτειακή δομή και παρήγαγε πολιτικό στοχασμό ως προς το τι συνίσταται, πώς προσανατολίζεται και ποιες είναι οι προϋποθέσεις μιας μετακρατοκεντρικής πολυπολιτειακής δομής. Η γνώση για το Βυζάντιο είναι κορυφαίας σημασίας, γιατί διδάσκει το πώς το ανθρωποκεντρικό πολιτικό γίγνεσθαι εισέρχεται στην τελική ευθεία που κορυφώνει τη δημοκρατία σε όλα τα επίπεδα. Στα σημαίνονται αυτά πεδία και όπως εξηγήσαμε εντός κεφαλαίων και στο παράρτημα IV θεωρούμε τη γνωσιολογία του Γιώργου Κοντογιώργη σημαίνουσα και από όσο γνωρίζουμε τη μόνη που εδραιώνει γνώση σχεδόν ολιστική για τις προϋποθέσεις που ίσχυσαν στο παρελθόν όσον αφορά τις φάσεις και τα στάδια μετάβασης από τον κρατοκεντρισμό σε μετακρατοκεντρικές δομές. …  Κάθε κείμενο στοιχειωδών ποιοτικών προδιαγραφών απαιτεί αξιολογικά ουδέτερη περιγραφή και ερμηνεία της πραγματικότητας. Εξετάζοντας συγκεκριμένες περιπτώσεις του παρελθόντος ή του παρόντος επιτυγχάνει υψηλές προδιαγραφές μόνο εάν τα συμπεράσματα είναι έγκυρα και αξιόπιστα και αυτό προϋποθέτει συμβατότητα με τα αξιώματα του Παραδείγματος. Στην υποθετική περίπτωση που μια ανάλυση ανατρέπει αυτά τα αξιώματα τότε έχουμε τόσο επιβεβαίωση αλλαγής του κόσμου όπως τον γνωρίζουμε επί πέντε περίπου χιλιετίες όσο και «επιστημονική επανάσταση» που ερμηνεύει τους νέους προσανατολισμούς και τις νέες προϋποθέσεις. Εύλογα υποστηρίζεται ότι κάτι τέτοιο δεν διαφαίνεται ενόσω ο κόσμος συντίθεται από πολλές κοινωνικές οντότητες διαφορετικής εθνικής ιδιοσυστασίας. Ακόμη και εάν υπάρξει μετάβαση σε μετακρατοκεντρικές κοσμοπολιτειακές δομές για τις οποίες διαθέτουμε μια μεγάλη δεξαμενή γνώσης και εμπειριών του χιλιετούς Βυζαντινού παραδείγματος, και πάλι οι αναλύσεις των προαναφερθέντων θα είναι πολύτιμες καθότι στα θεμέλια είναι η πολιτειακή συγκρότηση των επιμέρους αυτεξούσιων και αυτοθεσπιζόμενων κοινωνιών και ο τρόπος που σχετίζονται και συμπλέκονται ή διακρίνονται. Οι τρεις κλασικοί και διαχρονικής αξίας στοχαστές, με το να συγκροτήσουν ένα ολιστικό Παράδειγμα για τα τρία επίπεδα, καθιστούν εφικτή την καθαρή θέαση του πως προσανατολίστηκαν οι άνθρωποι πριν πέντε περίπου χιλιετίες, όταν κάποια νοερή «στιγμή» εξερχόμενοι από την προπολιτική ιστορική φάση εισήλθαν στην πολιτική εποχή που σημαίνει αρχικά στοιχειώδη οργάνωση των διακριτών οντοτήτων και στοιχειώδη πρωτόλειο πολικό γίγνεσθαι που τους επόμενους αιώνες και χιλιετίες μέχρι και σήμερα διαρκώς εξελισσόταν. Σε άλλο σημείο εντός κεφαλαίων (βλ. κυρίως το πρώτο κεφάλαιο) υπογραμμίστηκε ότι μια μεγάλη ειδοποιός διαφορά είναι το γεγονός ότι στον ελληνικό κόσμο ήδη από την προκλασική εποχή ο προσανατολισμός ήταν ανθρωποκεντρικός με Ιθάκη υψηλότερες δημοκρατικές βαθμίδες. Έκτοτε, βασικά, είχαμε και συνεχίζουμε να έχουμε κοινωνικές οντότητες οι οποίες «κάποια στιγμή» για εγγενείς λόγους που αφορούν τα έλλογα ανθρώπινα όντα άρχισαν να συγκροτούν κοινωνικοπολιτικό γεγονός σύμφωνα με τη συλλογική ιδιοσυστασία μιας εκάστης και να εδραιώνουν την εσωτερική και εξωτερική πολιτική κυριαρχία της οικείας πόλης-κράτους. Να διαχειρίζονται, επίσης, τις εξ αντικειμένου αθέσπιστες σχέσεις τους με άλλες πολιτικά κυρίαρχες κοινωνικές οντότητες. Αυτός βασικά ήταν ο διαχρονικός προσανατολισμός του πολιτειακού- κρατικού και διεθνούς γίγνεσθαι και για τους εγγενείς λόγους που προαναφέρθηκαν αυτός θα είναι ενόσω το διεθνές σύστημα θα είναι κρατοκεντρικό και τα μέλη του κράτη με κοινωνικές οντότητες διακριτής πολιτισμικής ιδιοσυστασίας στα θεμέλιά τους. Μια ακόμη ειδοποιός διαφορά που φωτίζει εγγενή και διηνεκώς επαναλαμβανόμενα φαινόμενα, είναι το γεγονός ότι όταν μια συγκροτημένη κοινωνική οντότητα έχανε την πολιτική της κυριαρχία, για παράδειγμα, λόγω κατάκτησης,36 καταμαρτυρείται ότι στον πυρήνα της κόχλαζαν αξιώσεις εθνικής ανεξαρτησίας και ευκαιρίας δοθείσης εκδηλωνόταν επανάσταση με αξίωση την εθνική ανεξαρτησία που επιτρέπει αυτεξούσιο και αυτοθεσπιζόμενο συλλογικό βίο. Τα ιστορικά παραδείγματα είναι αναρίθμητα, αναφέρονται εδώ μόνο οι εθνικοαπελευθερωτικοί αγώνες του 19ου και 20ού αιώνα που αύξησαν τα κράτη του διεθνούς συστήματος σε δύο εκατοντάδες. Αυτός είναι ο κοσμοϊστορικός προσανατολισμός των συγκροτημένων και γι’ αυτό βιώσιμων κοινωνικών οντοτήτων και ενώ λίγο-πολύ γνωρίζουμε τι συνέβη στο παρελθόν, για το μέλλον μόνο εξαιρετικά ευδιάκριτες διαχρονικές τάσεις μπορούν να προβληθούν χωρίς προβλέψεις και χωρίς χρονοδιαγράμματα. Ως προς αυτό μια σταθερά του σύγχρονου κρατοκεντρισμού που προσδιορίζει και τον προσανατολισμό του είναι το γεγονός ότι αποτελείται από πολλές κοινωνικές οντότητες διαφορετικής όπως ήδη τονίστηκε πολιτισμικής ιδιοσυστασίας. Οι δογματικές και φαντασιόπληκτες εσχατολογίες περί «κατασκευής ανθρώπων» και συνολικά κατασκευής ενός εξομοιωμένου και εξισωμένου πλανήτη δεν συνιστώνται ως βάση ανάλυσης, επειδή καταμαρτυρούμενα είναι εξωπραγματικές και εξ αντικειμένου ακραία. …»

Π. Ήφαιστος – P. Ifestos

www.ifestos.edu.gr  www.ifestosedu.gr  [email protected]

Twitter https://twitter.com/ifestosedu

Linkedin https://www.linkedin.com/in/panayiotis-ifestos-0b9382131/

Instagram https://www.instagram.com/p.ifestos/

Προσωπικό προφίλ https://www.facebook.com/panayiotis.ifestos

Στρατηγική Θεωρία–Κρατική Θεωρία https://www.facebook.com/groups/StrategyStateTheory/

Θουκυδίδης–Πολιτικός Στοχασμός https://www.facebook.com/groups/thucydides.politikos.stoxasmos/

«Κοσμοθεωρία των Εθνών» https://www.facebook.com/kosmothewria.ifestos

««Το εθνοκρατοκεντρικό σύστημα τον 21ο αιώνα. Παθογένειες, αδιέξοδα, αίτια, πολιτικός στοχασμός, μεταμοντέρνος εθνομηδενισμός versus Έθνος και Πολιτισμός» https://piotita.gr/?p=41774

Φιλοπατρία, Δημοκρατία, Ελευθερία https://www.facebook.com/groups/philopatria/

Προσωπική σελίδα https://www.facebook.com/p.ifestos

Πολιτισμός, Περιβάλλον, Φύση, Ψάρεμα https://www.facebook.com/Ifestos.DimotisBBB

Διεθνής πολιτική 21ος  αιώνας https://www.facebook.com/groups/InternationalPolitics21century/

ΗΠΑ: Ιστορία, Διπλωματία, Στρατηγική https://www.facebook.com/groups/USAHistDiplStrat/

Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρος: Ανισόρροπο τρίγωνο https://www.facebook.com/groups/GreeceTurkeyCyprusImbalance/

Διαχρονική Ελληνικότητα https://www.facebook.com/groups/Ellinikotita/

Άνθρωπος, Κράτος, Κόσμος–Πολιτικός Στοχασμός https://www.facebook.com/groups/Ifestos.political.thought/

Παναγιώτης Κονδύλης – https://www.facebook.com/groups/Kondylis.Panagiotis/

Θολό βασίλειο της ΕΕ https://www.facebook.com/groups/TholoVasileioEU/

Μέγας Αλέξανδρος–Ιδιοφυής Στρατηγός και Στρατηλάτης https://www.facebook.com/groups/M.Alexandros/

Εκλεκτά βιβλία που αξίζουν να διαβαστούν https://www.facebook.com/groups/eklektavivlia/

Ειρηνική πολιτική επανάσταση https://www.facebook.com/groups/PolitPeacefulRevolution/

Τίτλοι-σύνδεσμοι αναρτημένων δοκιμίων, άρθρων https://wp.me/p3OqMa-26x

Πίνακες διαλέξεων και σημειώσεις διαλέξεων – πίνακες συντομογραφικής απεικόνισης πτυχών του διεθνούς συστήματος  https://wp.me/p3OqMa-1GG

«ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΦΥΛΟΥ»: Χριστιανή δασκάλα απολύθηκε από σχολείο των Αγγλικανών…

1

 

Χιλιάδες παιδιά στη Δύση έπεσαν θύματα της θεωρίας του φύλου ακρωτηριαζόμενα. Η  χριστιανή δασκάλα Glawdys Leger απολύθηκε από  δημοτικό σχολείο των Αγγλικανών επειδή η πίστη της δεν της επέτρεπε να διδάσκει αντιχριστιανικές, αντιεπιστημονικές και εγκληματικές θεωρίες…

Η Glawdys Leger, 43 ετών, δίδασκε για 12 χρόνια πριν απολυθεί πέρυσι από το Bishop Justus School, ένα σχολείο των Αγγλικανών, στο Bromley, νότια του Λονδίνου. 

Ισχυρίζεται ότι της φέρθηκαν «σαν επικίνδυνη εγκληματίας» επειδή αρνήθηκε να διδάξει «ακραία και υποκειμενικά» μαθήματα για τα LGBT άτομα, τα οποία είχαν ενσωματωθεί στα μαθήματα θρησκευτικής εκπαίδευσης που διδάσκονταν σε μαθητές της 7ης και 8ης τάξης στο σχολείο. 

Υποστηρίζει ότι εξέφρασε επίσης τις πεποιθήσεις της στους μαθητές κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης για θέματα LGBT, δηλαδή ότι κατά τον Θεό οι άνθρωποι γεννιούνται άνδρες και γυναίκες και ότι το να είσαι LGBT είναι αμαρτία.

Στη συνέχεια, το Αγγλικανικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Aquinas παρέπεμψε την κ. Leger στην Teaching Regulation Agency, με τον ισχυρισμό ότι ήλθε σε αντίθεση με έναν μαθητή για θέματα LGBT και ότι συνέχισε να διαδίδει αντίθετες απόψεις κατά την έρευνα του ιδρύματος και ακροάσεις που ακολούθησαν. Στην παραπομπή του, το σχολείο γράφει ότι «δεν είναι σίγουρο αν συνεχίζει να διαδίδει αυτές τις απόψεις στους νέους».

Πανσεξουαλιμός, ασεξουαλ και τρανσέξουαλ

Η κ. Leger, η οποία υποστηρίζεται από το Christian Legal Centre, λέει ότι το υλικό που χρησιμοποιήθηκε για τα μαθήματα θρησκείας που δίδασκε επίσης, με το όνομα “Who Am I”, εισήγαγε τα παιδιά στις τάξεις 7 και 8 – ηλικίας 11 – 13 ετών – ταυτότητες όπως πανσεξουαλικές, ασέξουαλ και τρανσέξουαλ.

 Οι διαφάνειες της παρουσίασης ενσωμάτωσαν την ιδέα ότι η απαίτηση για φιλία και «συμμαχία» με το σχολείο συνεπαγόταν την υπεράσπιση και την προώθηση κάθε «προστατευμένου χαρακτηριστικού», ακόμα και της ταυτότητας φύλου, είπε. Ωστόσο, η κ. Leger υποστηρίζει ότι η ταυτότητα φύλου δεν αποτελεί προστατευόμενο χαρακτηριστικό βάσει του νόμου περί ισότητας του 2010, καθιστώντας αυτή τη διδασκαλία παραπλανητική και μεροληπτική.

Η κ. Leger υποστηρίζει ότι πίστευε ότι οι γονείς που νόμιζαν ότι έστελναν τα παιδιά τους σε χριστιανικό σχολείο εξαπατούνταν. Λέει ότι αποφάσισε να διδάξει τη χριστιανική προοπτική σε θέματα LGBT επειδή οι μαθητές δέχονταν μόνο μια μονόπλευρη αφήγηση.

Όταν συζητά θέματα LGBT, εξηγεί ότι δεν πιστεύει στην ιδεολογία των τρανς, ότι οι Χριστιανοί θεωρούν το σεξ εκτός γάμου αμαρτία και ότι ως χριστιανός πρέπει να «ζήσεις τη ζωή σου για τον Θεό».

Ένας γονέας παραπονέθηκε στο σχολείο, ισχυριζόμενος ότι η κα Leger είπε ότι το να είσαι «LGBTQ+ είναι αμαρτία», ότι «Ο Θεός θα σε αγαπήσει αν δεν είσαι LGBTQ+», ότι «οι άνθρωποι θα θεωρούνται πάντα από τον Θεό ότι έχουν το φύλο που είχαν όταν γεννήθηκαν» και ότι «τα τρανς άτομα είναι «απλώς μπερδεμένα».

Η κ. Leger λέει ότι πιστεύει ότι το να είσαι LGBT είναι αμαρτία. Ωστόσο, αρνείται κατηγορηματικά ότι είπε ποτέ «Ο Θεός θα σε αγαπήσει αν δεν είσαι LGBTQ+». 

 Απολύθηκε για σοβαρό παράπτωμα μετά από έρευνα και απολογία ακρόαση. Μετά την απόλυσή της, η κ. Leger έλαβε επιστολή από τον Teaching Regulation Agency που επιβεβαίωνε την έναρξη της διαδικασίας εναντίον της.

Η επιστολή ανέφερε ότι η υποτιθέμενη συμπεριφορά της «ήταν αντίθετη με τις θεμελιώδεις βρετανικές αξίες, καθώς δεν είχε ανεκτικότητα για άτομα με διαφορετικές πεποιθήσεις».

S’exprimant avant l’audience de l’agence, qui débute lundi, Mme Leger a déclaré : “J’ai beaucoup de compassion pour les LGBT : “J’ai beaucoup de compassion pour les personnes LGBT, en particulier pour celles qui souffrent de dysphorie de genre. Je ne peux cependant pas, en toute conscience, enseigner ou dire des choses que j’estime contraires à ma foi, par exemple dire que les relations sexuelles entre personnes de même sexe sont bonnes et/ou affirmer que les personnes souffrant de dysphorie de genre sont dans une situation de confusion de genre.    “Je suis certain que je n’ai jamais manifesté, et ne manifesterai jamais, de haine ou de manque d’amour à l’égard des personnes LGBT”.

Ενάντια στην πίστη μου

Μιλώντας πριν από την ακρόαση του Teaching Regulation Agency,

η κ. Leger είπε: «Έχω πολλή συμπόνια για τα LGBT άτομα, ειδικά εκείνα που υποφέρουν από δυσφορία φύλου. Δεν μπορώ, ωστόσο, με καλή συνείδηση να διδάξω ή να πω πράγματα που θεωρώ αντίθετα με την πίστη μου, π.χ. λέγοντας ότι οι σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου είναι φυσιολογικές και/ή δηλώνοντας ότι τα άτομα με δυσφορία φύλου βρίσκονται σε κατάσταση σύγχυσης φύλου. «Είμαι βέβαιη ότι ποτέ δεν έδειξα, και δεν θα δείξω ποτέ, μίσος ή έλλειψη αγάπης προς τα LGBT άτομα».

Εκπρόσωπος της Αγγλικανικής Aquinas στην Εκπαίδευση  δήλωσε: “Κύρια προτεραιότητά μας είναι η παροχή εκπαίδευσης υψηλής ποιότητας και η διασφάλιση της ευημερίας των μαθητών. Για να το πετύχουμε αυτό προάγουμε θεμελιώδεις βρετανικές αξίες, συμπεριλαμβανομένου του αμοιβαίου σεβασμού και της ανεκτικότητας προς άτομα με διαφορετικά πιστεύω και πεποιθήσεις, ως μέρος ενός ευρέος και ισορροπημένου προγράμματος σπουδών. Το σχολείο διδάσκει σύμφωνα με τις νομοθετικές απαιτήσεις για την προώθηση των βρετανικών αξιών και ακολουθεί τις σχετικές συμβουλές που ορίζονται από το Υπουργείο Παιδείας.

Πηγή : https://lesobservateurs.ch/2023/10/12/enseignante-chretienne-renvoyee-apres-avoir-refuse-denseigner-lideologie-lgbt-extreme-dans-une-ecole-dite-chretienne/ από Telegraph

Όλα ξεκίνησαν από ένα διπλό έγκλημα!

Τα δίδυμα Μπράιαν και Ντέιβιντ Τέινερ αυτοκτόνησαν, πριν χαρούν τη ζωή, το 2002 και το 2004 εξαιτίας της φιλοδοξίας του καθηγητή Μάνεϊ να αποδείξει τη σατανική θεωρία του.

Της Εμιλί Λανέζ
Οι μελέτες για το φύλο – άνδρας ή γυναίκα – καθιερώθηκαν από την πένα και το νυστέρι ενός Νεοζηλανδού, καθηγητή σεξολογίας και ψυχολογίας, ειδικευμένου στον ερμαφροδιτισμό στο Πανεπιστήμιο Τζων Χόπκινς, του Τζων Μάνεϊ*. Αυτός είναι που από το 1955 ορίζει το φύλο ως τη σεξουαλική συμπεριφορά που αποκτά κάποιος ανεξάρτητα από τη σωματική πραγματικότητα.
Το 1966, ο γιατρός Μάνεϊ ήρθε σε επαφή με ένα κατεστραμμένο ζευγάρι, τους Τέιμερ. Αυτοί είχαν δίδυμα αγοράκια ηλικίας 8 μηνών στα οποία θέλησαν να κάνουν περιτομή. Δυστυχώς, η περιτομή του Ντέιβιντ με ηλεκτρική καυτηρίαση απέτυχε και το πέος του κάηκε. Στον Μπράιαν, το δίδυμο αδελφάκι του, δεν έγινε περιτομή. Τι θα γίνει με τον μικρό Ντέιβιντ με το απανθρακωμένο πέος; Ο Μάνεϊ βλέπει σ’αυτή τη μοιραία αναπηρία την ευκαιρία να αποδείξει  in vivo ότι το βιολογικό φύλο είναι μια απάτη, μια αυθαιρεσία από την οποία θα μας απαλλάξει η εκπαίδευση. Πείθει τους γονείς να μεγαλώσουν τον Ντέιβιντ σαν κορίτσι, χωρίς να του το πουν ποτέ – ούτε στον αδελφό του – ότι γεννήθηκε αγόρι. Ο γιατρός συνταγογραφεί στο παιδί, το οποίο μετονομάστηκε σε Μπρέντα, μια ορμονική θεραπεία και, δεκατέσσερις μήνες αργότερα, του αφαίρεσε τους όρχεις. Οι γονείς του ντύνουν το παιδί με φουστάνια, του χαρίζουν κούκλες, του μιλούν στο θηλυκό γένος.

Πλύση εγκεφάλου

Σε ηλικία 6 ετών, οι δίδυμοι δείχνουν να ανταποκρίνονται θετικά στον ρόλο του φύλου που τους έχουν ορίσει. Αρα η εκπαίδευση και η κοινωνία δημιουργούν το φύλο… Ο Μπράιαν είναι ένα τέλειο αγόρι και η Μπρέντα ένα χαριτωμένο κοριτσάκι. Ο Μάνεϊ τους εξετάζει μια φορά το χρόνο. Αν και είναι μόλις 6 χρονών, τους ρωτάει για τις σεξουαλικές προτιμήσεις τους, τους ζητάει να αγγίζουν το ένα το άλλο. «Ήταν πλύση εγκεφάλου», εμπιστεύτηκε η Μπρέντα – Ντέιβιντ αργότερα στον Τζων Κολαπίντο, ο οποίος, το 1998, έγραψε την ιστορία στο Ρόλινγκ Στόουνς και αργότερα στο βιβλίο: «As Nature Made Him: The Boy Was Raised As A Girl».

Ο Μάνεϊ είναι πεπεισμένος ότι έχει αποδείξει ότι το βιολογικό φύλο εξαφανίζεται όταν του «μεταγγίζουμε» ένα άλλο γένος. Δημοσιεύει πολυάριθμα άρθρα αφιερωμένα στην περίπτωση «Τζων-Τζόαν» (τα ονόματα που δίνει στους Ντέιβιντ – Μπρέντα) και αργότερα, το 1972, ένα βιβλίο «Άνδρας-Γυναίκα, Αγόρι- Κορίτσι». Υποστηρίζει σε αυτά ότι μόνο η εκπαίδευση κάνει τους ανθρώπους να συμπεριφέρονται ως άνδρες ή γυναίκες. Έτσι γεννήθηκε η «Θεωρία του γένους».

Μόνο που η Μπρέντα μεγαλώνει με τρόπο οδυνηρό. Στην εφηβεία, αισθάνεται η φωνή της να γίνεται βαρειά, εξομολογείται ότι έλκεται από τα κορίτσια, αρνείται τον πλαστικό κόλπο που θέλει να της επιβάλει ο Μάνεϊ. Η Μπρέντα παύει να καταπίνει τη θεραπεία της, καταφεύγει στη τεστοστερόνη, παραμιλάει, πίνει υπερβολικά. Η Μπρέντα αισθάνεται αγόρι περιορισμένο μέσα σε ένα σώμα κοριτσιού. Σαστισμένοι, οι γονείς αποκαλύπτουν την αλήθεια στα δίδυμα. Η Μπρέντα γίνεται και πάλι Ντέιβιντ και παντρεύεται μια γυναίκα. Αλλά οι ταυτοτικές μεταπτώσεις αποσταθεροποίησαν τα αγόρια. Ο Μπράιαν αυτοκτονεί το 2002  και τον ακολουθεί ο Ντέιβιντ, στις 5 Μαΐου 2004. Γι’ αυτό το τραγικό τέλος ο Μάνεϊ δεν κάνει καμία δήλωση. Το 1997, ο Μίλτον Ντάιαμοντ, καθηγητής ανατομίας και αναπαραγωγικής βιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης, καταγγέλλει την απάτη. Ο Μάνεϊ  ανταπαντά κάνοντας λόγο για μια συνωμοσία από πρόσωπα «για τα οποία η αρρενωπότητα και η θηλυκότητα έχουν γενετική προέλευση»

Η πρωτοπόρος…Νορβηγία

Έχει επιστημονική θεμελίωση η «θεωρία του γένους»; Το 2009, ο Νορβηγός δημοσιογράφος Χάραλντ Εϊα αφιερώνει ένα ντοκυμαντέρ  στη θεωρία του φύλου. Αναζητεί μια απάντηση στο ερώτημα: πώς είναι δυνατόν στη Νορβηγία, πρωτοπόρο των πολιτικών του «φύλου», οι νοσοκόμες να είναι γυναίκες και οι μηχανικοί να είναι άνδρες; Ρωτάει τέσσερις κορυφές: τον Αμερικανό καθηγητή Ρίτσαρντ Λίπα, υπεύθυνο μιας παγκόσμιας σφυγμομέτρησης για τη σχέση της επιλογής επαγγέλματος με το φύλο (απάντηση: οι γυναίκες προτιμούν επαγγέλματα επαφής και φροντίδων), τον Νορβηγό Τροντ Ντίσεθ ο οποίος ερευνά τα παιχνιδάκια προς τα οποία απλώνουν τα χέρια τους τα βρέφη (απάντηση: ό,τι είναι μαλακό και απτικό για τα κορίτσια), τον Σάιμον Μπάρον – Κοέν, καθηγητή ψυχοπαθολογίας της ανάπτυξης στο Τρίνιτυ Κόλετζ του Καίμπριτζ και, την Αγγλίδα Αν Κάμπελ, ψυχολόγο της ανάπτυξης. Αυτοί οι ειδικοί απαντούν ότι το να γεννηθείς άνδρας ή γυναίκα συνεπάγεται μεγάλες διαφορές. Και τι τους προκαλούν οι «μελέτες για το φύλο»; Ξεσπάσματα γέλιου. Η εξέλιξη του είδους, το πλήθος των ορμονών που ενεργούν στον εγκέφαλο κάνουν το αρσενικό και το θηλυκό διακριτά φύλα. Με τις ίδιες νοητικές ικανότητες αλλά όχι όμοια. Παρουσιάζει τις αντιδράσεις τους στους φίλους του «φύλου». Οι οποίοι τους κατηγορούν ότι «είναι φανατικοί του βιολογισμού». Έστω. Ο Εϊα τους παρακαλεί να εκθέσουν τις αποδείξεις τους ότι το φύλο δεν είναι παρά πολιτισμικό δημιούργημα… Σιωπή. Μετά τη μετάδοση του ντοκυμαντέρ, το 2010, το Νορβηγικό Κέντρο του Γένους έχασε κάθε κρατική χρηματοδότηση …

*Πέθανε το 2006 (γεν. 1921) ανενόχλητος και ακαταδίωκτος. Δεν είχε παιδιά. Δεν τον ενοχλούσε η παιδεραστία.

Πηγή: http://www.lepoint.fr/societe/l-experience-tragique-du-gourou-de-la-theorie-du-genre-31-01-2014-1786513_23.php

Κ. Κυριακόπουλος: η Διεθνής Κοινότητα σε ρόλο κίβδηλου ειρηνοποιού και η Διπλωματία όμηρος των εκβιαστών του πλανήτη

0

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Επιμένουμε να διαβάζουμε την Ισλαμική πολιτική κουλτούρα με ερμηνευτικό εργαλείο το δυτικό αλφαβητάρι κι αυτό είναι λάθος…

Μπορεί να έχει ωριμάσει στα μυαλά όλων (και μέσα στο Ισραήλ) η ιδέα της λύσης των δύο κρατών, αλλά θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι καμιά λύση ΔΕΝ μπορεί να δοθεί υπό το κράτος του εγκληματικού εκβιασμού των τρομοκρατών και χωρίς προηγουμένως να έχει ισοπεδωθεί πλήρως η Χαμάς, με τρόπο παραδειγματικό για κάθε επίδοξο τρομοκράτη…

Ο γειτονικός Λίβανος (ο οποίος επιπροσθέτως ΔΕΝ φέρει στην πλάτη του το φορτίο μιας συγκρουσιακής ιστορικής εκκρεμότητας όπως είναι το Παλαιστινιακό) και η σταθερή αναβάθμιση της Χεζμπολάχ στα κρατικά και περιφερειακά δρώμενα, επιβεβαιώνει το άτοπο κάθε τέτοιας προσδοκίας…

Η ισλαμική τρομοκρατία στην περιοχή ΔΕΝ θα μείνει άνεργη και ΔΕΝ πρόκειται να ξεπέσει σε πολιτική ζητιανιά, αν της επιτραπεί να συνεχίσει να λειτουργεί ως κρίσιμη παράμετρος της καθημερινότητας. Η ίδια δεν είναι διόλου διατεθειμένη να συνταξιοδοτηθεί, ενώ συγκεκριμένοι περιφερειακοί δρώντες παραμένουν πρόθυμοι και αποφασισμένοι να συνεχίσουν να επιδίδονται στην αποσταθεροποιητική εργαλειοποίησή της…

Όποια λύση και να δοθεί, το Ισραήλ θα παραμένει πάντα καρφί στο μάτι των ακραίων ισλαμιστικών κύκλων, οι οποίοι με την δράση τους θα ανατροφοδοτούν δυναμική διαρκούς αποσταθεροποίησης, πολύ δε περισσότερο εάν η πολιτική του ηγεσία, συνηγορήσει σήμερα σε λύσεις που θα επιτρέψουν στους γεωπολιτικούς του ανταγωνιστές να τις εκλάβουν ως επιχειρησιακή λιποψυχία στην καλύτερη περίπτωση…

Προσβλέποντας σε λύση του Παλαιστινιακού χωρίς να έχει προηγηθεί το τσάκισμα της Χαμάς, είναι σαν να ελπίζουμε ότι μπορεί να υπάρξει λύση του Κυπριακού με εξασφαλισμένη σταθερή ροή εποίκων και με αναβαθμισμένο ρόλο των κατοχικών στρατευμάτων στο νησί.

Και φυσικά οποιαδήποτε λύση δρομολογηθεί (με προϋπόθεση όμως το τσάκισμα της Χαμάς) είναι φανερό ότι θα πρέπει να συνοδεύεται από πρότυπες διεθνείς δεσμεύσεις εγγυητριών δυνάμεων που δεν θα επιτρέπουν στην Νέα Παλαιστινιακή Αρχή, με όποια πολιτειακή μορφή και αν συγκροτείται, να επιδεικνύει καμιά απολύτως ανοχή στην αναβίωση του φαινομένου της Ισλαμικής τρομοκρατίας. Εάν αυτό το ζήτημα δεν λυθεί, τότε είναι βέβαιο ότι η Διεθνής κοινότητα στην προσπάθειά της να επιλύσει ένα ιστορικό πρόβλημα, θα έχει διευκολύνει την δημιουργία ακόμη μιας κρατικής τρομοκρατικής οντότητας με ανυπολόγιστες συνέπειες ΚΑΙ για τους Παλαιστίνιους αλλά ΚΑΙ για την περιφερειακή, και όχι μόνο, σταθερότητα.

Προφανώς υπάρχει πολύ σοβαρό πρόβλημα αυτήν την στιγμή με τον άμαχο πληθυσμό της Γάζας. Η διεθνής κοινότητα όμως δεν μπορεί να συνεχίσει να υποκρίνεται υποδυόμενη έναν κίβδηλο ρόλο ειρηνοποιού που απλώς θα σπρώξει το πρόβλημα κάτω από το χαλί. Γιατί αυτό θα γίνει… Το πρόβλημα θα σπρωχτεί κάτω από το χαλί, ενώ η γεωπολιτική εργολαβία την οποία έχει αναλάβει να φέρει σε πέρας η Χαμάς, δεν θα επιτρέψει την εδραίωση της Ειρήνης. Φυσικά είναι αυτονόητο πως καμία λύση του Παλαιστινιακού δεν θα ικανοποιήσει του τρομοκράτες και δεν θα τους αποτρέψει από δράσεις που θα επιδιώξουν να την υπονομεύσουν και να την ακυρώσουν στην πράξη.

Η διεθνής κοινότητα λοιπόν, θα πρέπει να μπει στην Γάζα άμεσα με δικές της δυνάμεις, να φροντίσει για την ασφαλή μετακίνηση όλων των αμάχων (συνεπικουρούμενη σε αυτό το έργο και από την Αίγυπτο και από την Ιορδανία) σε τακτό χρονικό διάστημα και με σαφή ημερομηνία λήξης. Αμέσως μετά θα πρέπει να δώσει το πράσινο φως στο Ισραήλ να διαχειριστεί την Χαμάς όπως της αξίζει, ξεκαθαρίζοντας ταυτόχρονα στην Χεζμπολάχ ότι κανενός είδους εμπλοκή δεν πρόκειται να γίνει ανεκτή και από κανέναν.

Ας μην έχουμε αυταπάτες… Η εμφάνιση του Ισλαμικού Κράτους… Η υπερενίσχυση της Χεζμπολάχ και η αναβάθμισή της σε κρατικό δρώντα… Η διεύρυνση της εγκληματικής δράσης της Χαμάς (για να μην απαριθμήσουμε τα Ισλαμικά μπουμπούκια που αποδεκατίζουν μαζικά ανθρώπους στην Αφρική) είναι γέννημα πρωτίστως της ανοχής της Διεθνούς Κοινότητας και δευτερευόντως των κρατικών δρώντων που επιλέγουν να στηρίζουν την Ισλαμική τρομοκρατία είτε με έμμεσο είτε με άμεσο τρόπο. Το δολοφονικό χτύπημα στο Ισραήλ, θα πρέπει να αποτελέσει την αφορμή για να δοθεί ένα τέλος σε αυτήν την ανοχή, με σταθερότητα και διαρκή αποφασιστικότητα, χωρίς να αφήνεται το περιθώριο να χτιστούν πολιτικές καριέρες σε «διαμεσολαβητές» που κλείνουν το μάτι για να αποσπούν ανταλλάγματα από τους αφελείς.

Το δράμα των αμάχων, ΔΕΝ μπορεί να συνεχίσει να είναι το πρόσχημα για την ανοχή, διότι με αυτήν την λογική, αυτό το δράμα απλώς ανακυκλώνεται και ανατροφοδοτείται. Θα πρέπει λοιπόν το δράμα των αμάχων να αναβαθμιστεί σε κίνητρο από μια Διεθνή Κοινότητα που δεν θα υποκρίνεται ανθρωπισμό και δεν θα συνεχίσει να ανέχεται το έγκλημα σε βάρος όλων.

 

Δήλωση-έκπληξη από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τ.Μπάιντεν: «Χρειάζεται να ιδρυθεί παλαιστινιακό κράτος»

0

Προσπάθεια να βρεθεί λύση στην σύγκρουση Ισραήλ-Χαμάς και να αποφευχθεί το μεγάλο αιματοκύλισμα

Μια δήλωση «έκπληξη» έκανε ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν μιλώντας στην εκπομπή «60 λεπτά» του τηλεοπτικού δικτύου CBS, καθώς αφού ξεκαθάρισε ότι οι ΗΠΑ θα στηρίξουν το Ισραήλ ισχυρίστηκε ότι πρέπει να δημιουργηθεί το παλαιστινιακό κράτος. 

Αφού χαρακτήρισε «ως μεγάλο λάθος» μια πιθανή κατάληψη της Λωρίδας της Γάζας από την Ισραήλ ισχυρίστηκε ότι «η Χαμάς και τα ακραία στοιχεία της Χαμάς δεν αντιπροσωπεύουν όλο τον παλαιστινιακό λαό» και πρόσθεσε ότι «θα ήταν λάθος το Ισραήλ να καταλάβει τη ξανά».

Ο Αμερικανός πρόεδρος τόνισε ότι η λύση για να λυθεί το πρόβλημα είναι η δημιουργία «ενός παλαιστινιακού κράτους», «πρέπει να υπάρχει μια παλαιστινιακή αρχή», πρόσθεσε.

Πιστεύετε ότι η ήττα της ΝΔ στον β’ γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών αποτελεί την αρχή του τέλους της διακυβέρνησης Μητσοτάκη;

«Αυτή είναι η λύση, ονομάζεται “λύση των δύο κρατών”. Θα δημιουργούσε ένα ανεξάρτητο έθνος δίπλα στο Ισραήλ για 5 εκατομμύρια Παλαιστίνιους που ζουν στη Γάζα και στη Δυτική Όχθη του ποταμού Ιορδάνη», συνέχισε.

Να σημειώσουμε ότι και το Κρεμλίνο εξέδωσε από την πλευρά του ανακοίνωση, με την οποία τονίζει ότι ο Ρώσος πρόεδρος Β.Πούτιν υποστηρίζει ότι πρέπει να δημιουργηθεί κράτος για τους Παλαιστίνιους.

«Ο λόγος για την τρέχουσα άνευ προηγουμένου κλιμάκωση είναι η μακροχρόνια στασιμότητα στη διαδικασία διευθέτησης των ζητημάτων της Μέσης Ανατολής. Στο πλαίσιο αυτό, ο Βλαντιμίρ Πούτιν επαναλαμβάνει τη θέση αρχών του υπέρ της επανέναρξης της πολιτικής διαδικασίας για την επίτευξη μιας μακροπρόθεσμης και δίκαιης λύσης του παλαιστινιακού προβλήματος σε διεθνή νομική βάση, η οποία θα προβλέπει τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους που θα συνυπάρχει ειρηνικά και με ασφάλεια με το Ισραήλ», αναφέρεται στην ανακοίνωση.

https://www.pronews.gr/kosmos/dilosi-ekpliksi-apo-ton-proedro-ton-ipa-t-mpainten-xreiazetai-na-idrythei-palaistiniako-kratos/