Αρχική Blog Σελίδα 1467

Έστειλε η Τουρκία έγγραφο στην Ουάσιγκτον στο οποίο αναφέρει ότι σκοπεύει να αποκλιμακώσει τυχόν εντάσεις με την Ελλάδα στο Αιγαίο; Αυτό υποστηρίζει η NY Times…

1

Η εφημερίδα New York Times γράφει ότι ο Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν (Biden) έστειλε επιστολή σε τέσσερα ανώτερα μέλη του Κογκρέσου την Τετάρτη, καλώντας τους να εγκρίνουν γρήγορα την πώληση των μαχητικών αεροσκαφών F-16, αξίας 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στην Τουρκία, μετά την ψηφοφορία από το τουρκικό κοινοβούλιο για ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, σύμφωνα με τρεις αξιωματούχους των ΗΠΑ.

Ο Λευκός Οίκος έστειλε την επιστολή στους επικεφαλής Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικάνους νομοθέτες στην Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων της Γερουσίας και στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, οι οποίες έχουν την επίβλεψη της μεταφοράς όπλων από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ (State Department) σε άλλα κράτη.

Από το βράδυ της Τετάρτης, οι τέσσερις ανώτεροι βουλευτές δεν είχαν δώσει την έγκρισή τους και ένας ή περισσότεροι από αυτούς ενδέχεται να ζητήσουν από την κυβέρνηση του κ. Biden να δώσει διαβεβαιώσεις για τις ενέργειες της Τουρκίας σε ορισμένα θέματα εξωτερικής πολιτικής πριν συμφωνήσουν στη μεταβίβαση, είπε αξιωματούχος του Κογκρέσου.

Ο υπουργός Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν (Antony J. Blinken) συναντήθηκε με τον Ταγίπ Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη αυτόν τον μήνα και τον ώθησε να εγκρίνει η Τουρκία την ένταξη της Σουηδίας (στο ΝΑΤΟ). Ο Blinken προσπάθησε να τον διαβεβαιώσει ότι η πώληση των F-16 θα πραγματοποιηθεί, είπαν αξιωματούχοι των ΗΠΑ.

Το State Department έδωσε στις δύο επιτροπές του Κογκρέσου άτυπη ειδοποίηση για την πώληση πριν από περισσότερο από ένα χρόνο.

Ωστόσο, αξιωματούχοι του Κογκρέσου έχουν επανειλημμένα απευθυνθεί στο State Department με ερωτήσεις σχετικά με το πώς η Τουρκία μπορεί να χρησιμοποιήσει τα αεροσκάφη, καθώς και ορισμένες από τις κινήσεις εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας που φαίνεται να αντιβαίνουν στα συμφέροντα των ΗΠΑ.

Ένα θέμα είναι το γεγονός ότι ο τουρκικός στρατός έχει πραγματοποιήσει έναν αυξανόμενο αριθμό αεροπορικών επιδρομών σε κουρδικές πολιτοφυλακές στη βορειοανατολική Συρία, που έχουν συνεργαστεί με τον στρατό των ΗΠΑ για την καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους.

Μέλη του Κογκρέσου και βοηθοί εξακολουθούν να ανησυχούν για την επιθετικότητα της Τουρκίας, είπε ένας αξιωματούχος.

Οι αξιωματούχοι του Κογκρέσου θέλουν επίσης να δουν διαβεβαιώσεις από την Τουρκία για το πότε θα προχωρήσει η επίσημη επικύρωση της ένταξης της Σουηδίας από το γραφείο του κ. Ερντογάν.

Και ζητούν από το State Department να τους παράσχει ένα έγγραφο που υποτίθεται ότι έχει στείλει η Τουρκία στο υπουργείο, λέγοντας ότι ο τουρκικός στρατός σκοπεύει να αποκλιμακώσει τυχόν εντάσεις με τον ελληνικό στρατό στο Αιγαίο Πέλαγος, είπε ο αξιωματούχος.

Όλα αυτά σημαίνουν ότι ο κ. Biden ενδέχεται να μην λάβει έγκριση και από τους τέσσερις βουλευτές όσο γρήγορα θα ήθελε, παρά την επιστολή που έστειλε την Τετάρτη, η οποία αναφέρθηκε από το Reuters.

Οι αξιωματούχοι του Κογκρέσου αναμένουν ότι μόλις αυτοί οι νομοθέτες δώσουν τη συγκατάθεσή τους, το State Department θα κινηθεί γρήγορα για να ενημερώσει επίσημα το Κογκρέσο για την πώληση, πράγμα που σημαίνει ότι η μεταφορά όπλων θα ολοκληρωθεί.

ΠΗΓΗ: New York Times, Edward Wong

https://hellasjournal.com/2024/01/estile-i-tourkia-engrafo-stin-ouasigkton-sto-opio-anaferi-oti-skopevi-na-apoklimakosi-tichon-entasis-me-tin-ellada-sto-egeo-afto-ipostirizi-i-ny-times/

Επιστολή οργανώσεων στα ηγετικά στελέχη του Κογκρέσου για τα F-16

1

Γερμανία: Έως και 9.355 ανήλικοι ίσως κακοποιήθηκαν σεξουαλικά από μέλη της Εκκλησίας δείχνει νέα έρευνα

0

Έως και 9.355 ανήλικοι ενδέχεται να κακοποιήθηκαν σεξουαλικά στους κόλπους της Προτεσταντικής Εκκλησίας της Γερμανίας, σύμφωνα με μια εκτίμηση που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα, με την ευκαιρία της δημοσιοποίησης μιας έκθεσης που παρουσιάστηκε από τους ερευνητές στο Ανόβερο.

Σύμφωνα με την έκθεση αυτή, κατέστη δυνατόν να καταμετρηθούν 2.225 περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης, στις οποίες εμπλέκονταν 1.259 δράστες. Οι ερευνητές ωστόσο επισημαίνουν ότι αυτή είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, επειδή δεν μπόρεσαν να μελετήσουν όλους τους φακέλους.

Ο Χάραλντ Ντρέσινγκ, ερευνητής στο Κεντρικό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας του Μανχάιμ υπολογίζει ότι ο αριθμός των δραστών μπορεί να ανέρχεται στις 3.500.

Η έκθεση των 800 σελίδων συντάχθηκε κατόπιν αιτήματος της Προτεσταντικής Εκκλησίας. Στην έρευνα συμμετείχαν ειδικοί από διάφορα πανεπιστήμια και ινστιτούτα.

Σύμφωνα με τον Ντρέσινγκ, η Προτεσταντική Εκκλησία της Γερμανίας δεν ανταποκρίθηκε το ίδιο καλά με την Καθολική όσον αφορά την έρευνα των σεξουαλικών κακοποιήσεων ανηλίκων, τις οποίες ωστόσο επέκρινε δριμύτατα. «Συγκρίνοντας τους δύο θεσμούς, η Προτεσταντική Εκκλησία δεν τα πήγε το ίδιο καλά», είπε ο Ντρέσινγκ στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε, επισημαίνοντας ότι δεν δόθηκαν τα απαιτούμενα έγγραφα στους ερευνητές.

Στην Καθολική Εκκλησία της Γερμανίας, μια πανεπιστημιακή έρευνα που δημοσιοποίηθηκε το 2018 έκανε λόγο για σεξουαλική κακοποίηση 3.677 παιδιών από μέλη του κλήρου μεταξύ 1946-2014. Όπως και στην Προτεσταντική Εκκλησία, ο πραγματικός αριθμός των θυμάτων πιστεύεται ότι είναι πολύ μεγαλύτερος, επειδή οι μελετητές δεν είχαν πρόσβαση σε όλα τα αρχεία.

Με πληροφορίες από ΑFP μέσω ΑΠΕ – ΜΠΕ
Βερολίνο, Γερμανία 

https://hellasjournal.com/2024/01/germania-eos-ke-9-355-aniliki-isos-kakopiithikan-sexoualika-apo-meli-tis-ekklisias-dichni-nea-erevna/

Η Λιβύη και η ΑΟΖ της Ελλάδας: Γιατί η Αθήνα αρνήθηκε να ανταποκριθεί στο αίτημα της Ε.Ε. να στείλει χάρτες που να δείχνουν τα σύνορα της ελληνικής ΑΟΖ; Είναι πρόβλημα…

2

Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ – Ουάσιγκτον

Η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών διέπεται από την Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS 1982),  την οποία έχουν επικυρώσει, μέχρι σήμερα, 169 κράτη.

Το πρόβλημα των οριοθετήσεων θαλασσίων ζωνών μεταξύ της Ελλάδος και των γειτονικών της χωρών απετέλεσε επί μακρό χρονικό διάστημα παράπλευρη απώλεια των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Η Ελλάδα έχει θαλάσσια σύνορα με έξι κράτη: την Τουρκία, την Κύπρο, την Αίγυπτο, την Λιβύη, την Ιταλία και την Αλβανία, αλλά μέχρι σήμερα, έχει κάνει μιάμιση οριοθέτηση ΑΟΖ!

Έχει πραγματοποιήσει μια εύκολη οριοθέτηση ΑΟΖ με την Ιταλία και την αποκαλώ «εύκολη», διότι είχαμε ήδη κάνει οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας με τους Ιταλούς το 1977 επί κυβέρνησης Κωνσταντίνου Καραμανλή και η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ συμπίπτουν.

Η πιο σημαντική, από όλες τις οριοθετήσεις, είναι αυτή με την Αίγυπτο. Θα αντιτείνει κάποιος ότι η πιο σημαντική είναι αυτή με την Τουρκία, αλλά δεν θα έχει δίκιο. Η οριοθέτηση με την Τουρκία είναι όντως η δυσκολότερη.

Η οριοθέτηση όμως με την Αίγυπτο είναι η πιο σημαντική και κρίσιμη, διότι θα πρέπει να δώσει πλήρη επήρεια στο σύμπλεγμα του Καστελόριζου (Ρω, Μεγίστη, Στρογγύλη).

Με αυτή την «σωστή» οριοθέτηση η Τουρκία δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο. Η Λεκάνη του Ηροδότου, που κείται στο κρίσιμο τρίγωνο ανάμεσα στην Αίγυπτο, την Ελλάδα και την Κύπρο, είναι το κλειδί στα θέματα ενέργειας της Ανατολικής Μεσογείου, γιατί εκεί βρίσκονται τα μεγαλύτερα κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

Όμως, δυστυχώς, η Ελλάδα, στις 6 Αυγούστου 2021, πραγματοποίησε μια τμηματική οριοθέτηση με την Αίγυπτο. Το Δίκαιο της Θάλασσας δεν προβλέπει πουθενά στις διατάξεις του μια τμηματική οριοθέτηση ΑΟΖ και σε καμία από τις δεκάδες οριοθετήσεις ΑΟΖ του πλανήτη μας έχει γίνει τμηματική οριοθέτηση.

  • Οριοθέτηση με Λιβύη

Η Ελλάδα, ουσιαστικά, έχει ήδη οριοθετήσει την ΑΟΖ της με την Λιβύη από το 2011. Εκείνη την χρονιά, ο Υπουργός Ενέργειας του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Μανιάτης έκανε ένα σημαντικό βήμα για την κατοχύρωση των εθνικών κυριαρχικών μας δικαιωμάτων με το νόμο 4001/2011 για την έρευνα των υδρογονανθράκων.

Ουσιαστικά, με αυτό το νόμο, η Ελλάδα οριοθέτησε, μονομερώς, την υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ με αυτή της Λιβύης, δίνοντας πλήρη επήρεια στην Γαύδο.

Συγκεκριμένα, η παράγραφος 1 του άρθρου 156 περιέχει την εξής ιδιοφυή διατύπωση:

«ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με γειτονικά κράτη των οποίων οι ακτές είναι παρακείμενες ή αντικείμενες με τις ελληνικές ακτές, το εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (αφής κηρυχθεί), είναι η μέση γραμμή, κάθε σημείο της οποίας απέχει ίση απόσταση από τα εγγύτερα σημεία των γραμμών βάσης (τόσων ηπειρωτικών όσο και νησιωτικών) από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης». 

Αυτός είναι ο χάρτης που αντανακλά τις προβλέψεις του νόμου 4001/2011.

Χάρτης Υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ του Νόμου 4001/2011

Πηγή: Υπουργείο Ενέργειας Ελληνικής Δημοκρατίας

Ως προς την οριοθέτηση της μεταξύ Λιβύης και Ελλάδος ΑΟΖ, θα πρέπει να αναφερθεί ότι η θέση της Λιβύης είναι ότι για μια τέτοια οριοθέτηση θα πρέπει η Ελλάδα να αναγνωρίσει ως νόμιμο το κλείσιμο του κόλπου της Σύρτης εύρους 303 ν.μ.  (Η UNCLOS επιτρέπει κλείσιμο κόλπων μέχρι 50 ν.μ.) και να δεχθεί ότι η Γαύδος δεν μπορεί να υπολογισθεί σε μια τέτοια οριοθέτηση.

Η Ελλάδα προσπάθησε αρκετές φορές να οριοθετήσει την υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ στο Λυβικό Πέλαγος, αλλά οι προσεγγίσεις των δύο κρατών είναι διαμετρικά αντίθετες.

Η Ελλάδα υποστηρίζει ότι ως μέθοδος οριοθέτησης ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, πρέπει να χρησιμοποιηθεί η μέση γραμμή, ενώ η Λιβύη υποστηρίζει τη μέθοδο της ευθυδικίας, όπως  και η Τουρκία, εμμένοντας στη νομιμότητα του κλεισίματος του κόλπου της Σύρτης.

Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι υπάρχει και το προηγούμενο οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ μεταξύ Λιβύης και Μάλτας. Η υπόθεση έφτασε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, που οριοθέτησε με βάση την μέθοδο της ευθυδικίας (equity) και όχι της μέσης γραμμής. Δηλαδή δεν έδωσε πλήρη επήρεια στην Μάλτα, επειδή είναι νησί. Έτσι, με αυτό το προηγούμενο, εάν η Ελληνολιβυκή διαφορά οδηγηθεί στη Χάγη, το δικαστήριο δεν θα δώσει πλήρη επήρεια στην Γαύδο.

Η Ελλάδα έχασε μια χρυσή ευκαιρία οριοθέτησης ΑΟΖ με την Λιβύη την δεκαετία του 1980. Έπρεπε ο Ανδρέας Παπανδρέου  τότε να συνεννοηθεί με τον Μουαμάρ Καντάφι και να οριοθετήσουν ΑΟΖ ανάμεσα στα δύο κράτη, μια πράξη που θα απέτρεπε την παράνομη οριοθέτηση μεταξύ Λιβύης και Τουρκίας το 2019.

Πάντως φαίνεται ότι στο τέλος του 2024 η Exxon Mobil θα αρχίσει να ερευνά δυτικά και νοτιοδυτικά του νομού Χανίων και στα τέλη του 2028 αναμένεται να αρχίσει η παραγωγή φυσικού αερίου από αυτά τα κοιτάσματα.

  • Η Αντίδραση της Ελλάδας

Με επιστολή που επιδόθηκε στον ΟΗΕ στις 17 Ιανουαρίου, η Ελλάδα χαρακτηρίζει αντίθετη προς το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας την κίνηση της Λιβύης να καταθέσει δική της επιστολή στον ΟΗΕ με την οποία κηρύττει συνορεύουσα ζώνη. Στην επιστολή της, η Ελλάδα δηλώνει ότι οι συντεταγμένες και ο χάρτης που περιέχεται στη λιβυκή επιστολή είναι αντίθετες προς το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας για τρεις λόγους:

α) διότι κλείνει τον κόλπο της Σύρτης, κίνηση με την οποία η Ελλάδα έχει εναντιωθεί από το 1974,

β) χρησιμοποιεί ευθείες γραμμές βάσης – η Ελλάδα έχει εναντιωθεί και σε αυτό από το 2005 – που είναι αντίθετες επίσης με το Διεθνές Δίκαιο, και

γ) κυρίως, γιατί οι συντεταγμένες που έχει καταθέσει η Λιβύη ακολουθούν την παράνομη οριοθέτηση του τουρκολιβυκού μνημονίου του 2019.

Η Ελλάδα με την ευκαιρία αυτή επαναλαμβάνει πως το τουρκολιβυκό μνημόνιο είναι παράνομο και αντίθετο προς το Διεθνές Δίκαιο και ότι είναι παράνομες όποιες κινήσεις γίνονται με βάση τις συντεταγμένες που αυτό προβλέπει. Επισημαίνει επίσης πως τέτοιες κινήσεις δεν προκαταλαμβάνουν τα δικαιώματα που παρέχει το Διεθνές Δίκαιο για την Ελλάδα και εκφράζει τη γνωστή ελληνική θέση πως τυχόν προβλήματα με τις οριοθετήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο πρέπει να επιλύονται ειρηνικά στη βάση του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας.

  • Πρόβλημα με τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ανακοίνωσε, πρόσφατα, ότι παραπέμπει την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την μη εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας σχετικά με τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό. Η προθεσμία υποβολής των θαλασσίων χωροταξικών σχεδίων έχει λήξει ήδη από τις 31 Μαρτίου του 2021. Φοβούμενη την τουρκική αντίδραση η Ελλάδα ουσιαστικά αρνήθηκε να συμμορφωθεί, δηλαδή να εκπληρώσει την εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας σχετικά με τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό. 

Πρέπει εδώ να εξηγήσουμε τι σημαίνει Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός. Απλά σημαίνει ότι θα πρέπει να οριοθετηθούν οι θαλάσσιες ζώνες της Ελλάδας δηλαδή η αιγιαλίτιδα ζώνη, η συνορεύουσα ζώνη, η ΑΟΖ, η υφαλοκρηπίδα και φυσικά όλοι οι νησιωτικοί σχηματισμοί, νησίδες και βραχονησίδες που αμφισβητούνται από την Τουρκία. Για αυτό τον σχεδιασμό η Ελλάδα θα έπρεπε να ορίσει μια αιγιαλίτιδα ζώνη 12 ν.μ και όχι 6 ν.μ.

Χρειάζεται με απλά λόγια να εξηγήσουμε τι ακριβώς συνέβη. Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα ζήτησε από την Ελλάδα να στείλει χάρτες που να δείχνουν τα σύνορα της ελληνικής ΑΟΖ και η Ελλάδα αρνήθηκε να ανταποκριθεί! 

Αντίθετα, η Κύπρος συμμορθώθηκε με την οδηγία και δημιούργησε τον δικό της Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό και αμέσως μετά, από το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών κρίθηκε “παράνομη” αυτή η κυπριακή ενέργεια, με το πρόσχημα ότι δήθεν παραβιάζει την τουρκική ΑΟΖ και καταπατεί τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων!

Κάποιοι από τους Έλληνες ειδικούς στο Δίκαιο της Θάλασσας πιστεύουν ότι η οδηγία παραβιάζει την UNCLOS,  διότι η οριοθέτηση ΑΟΖ, όπου οι ακτές δυο κρατών απέχουν λιγότερο από 400 ναυτικά μίλια,  δεν μπορεί να γίνει μονομερώς!

Στην ουσία πάντως η ΕΕ ζήτησε από την Ελλάδα να οριοθετήσει, μονομερώς, την ΑΟΖ της σε σχέση με την Τουρκία στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο , όπου η απόσταση μεταξύ των ακτών των δυο κρατών είναι μικρότερη από 400 ν.μ.

  • Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες κανενός.

https://hellasjournal.com/2024/01/i-livii-ke-i-aoz-tis-elladas-giati-i-athina-arnithike-na-antapokrithi-sto-etima-tis-e-e-na-stili-chartes-pou-na-dichnoun-ta-sinora-tis-ellinikis-aoz-ine-provlima/

ΚΥΠΡΟΣ : ΟΙ ΕΠΕΚΤΑΤΙΚΟΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΗΝ ΝΕΚΡΑ ΖΩΝΗ

0

 

           Του Ευαγγέλου Γριβάκου, Αντιστρατήγου ε.α.-Νομικού

Στις 18 Αυγ. 2023, οι μπουλντόζες των Τουρκοκυπρίων (Τ/Κ) στη Κύπρο, κατά την εκτέλεση μη εξουσιοδοτημένων εργασιών  διάνοιξης δρόμου μήκους 11,5 χλμ.  από το μικτό (δικοινωτικό)   χωριό Πύλα της επαρχίας Λάρνακος μέχρι το  χωριό  Άρσος, εντός των Κατεχομένων, εισήλθαν στην  Νεκρά Ζώνη (ΝΖ) και συγκρούσθηκαν με   Δυνάμεις του ΟΗΕ (UNFICYP), με αποτέλεσμα τον τραυματισμό τεσσάρων κυανοκράνων και καταστροφή αριθμού    οχημάτων τους.

  Ως αιτιολόγηση του έργου προβλήθηκε η δυνατότητα  των Τ/Κ να κινούνται από Πύλα προς Άρσος και αντίστροφα, χωρίς να διέρχονται μέσα από τις αγγλικές βάσεις της Δεκέλειας, όμως πίσω από αυτό κρύβονται στρατηγικοί σχεδιασμοί της Τουρκίας. Διότι, σε περίπτωση επανέναρξης των επιχειρήσεων στην Νήσο, ο  δρόμος θα αποτελέσει πρόσβαση για το κατοχικό στρατό να κινηθεί ανεμπόδιστα προς Πύλα παρακάμπτοντας τις βάσεις και από εκεί να αποκόψει την περιοχή των Κοκκινοχωρίων από  Λάρνακα, να  καταλάβει την πόλη και να προελάσει προς Λεμεσό και Λευκωσία.     

Άμεσες ήταν οι διεθνείς αντιδράσεις. Το ΥΠΕΞ της Ελλάδος έκανε λόγο για «περιφρόνηση της διεθνούς νομιμότητας»,  το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ καταδίκασε την εισβολή « ως παράνομη και αντίθετη στο Διεθνές Δίκαιο και το status quo του Οργανισμού» και ο Γενικός Γραμματέας   Αντώνιο Γκουντέρες ανέθεσε καθήκοντα  διαμεσολαβητή στον διπλωμάτη  ειδικό αντιπρόσωπό του για το Κυπριακό, Κόλιν Στιούαρτ.

 Στις 6 Νοεμβρίου, οι εργασίες  οδοποιΐας σταμάτησαν και ο Στιούαρτ συνέταξε δύο ξεχωριστά κείμενα  Συναντίληψης – από  ένα για την Κυπριακή Δημοκρατία και την Τ/Κ Διοίκηση – τα οποία  προέβλεπαν την  αποπεράτωση της κατασκευής του  δρόμου και την ανάπτυξη αστικής  οικιστικής ζώνης και καθορισμό γεωργοκτηνοτροφικών ζωνών στην περιοχή  της Πύλας που υποτίθεται ότι θα συνέβαλαν δραστικά στην αρμονική πολιτιστική και οικονομική ανάπτυξη των δύο Κοινοτήτων. Αθήνα και Λευκωσία θριαμβολόγησαν, αλλ’ εις μάτην. Η Τ/Κ ηγεσία, πάντοτε υπό την υπαγόρευση της Τουρκίας και χωρίς καμία εξήγηση, «πάγωσε» την πρόοδο των έργων πιθανώς λόγω  διαφωνιών εγγείου ιδιοκτησιακής φύσεως μεταξύ των δύο Κοινοτήτων, ενώ η άποψη ότι οι διευκολύνσεις των  επιθετικών  κινήσεων  των τουρκικών στρατευμάτων λόγω μελλοντικής πυκνότερης  κατοίκησης της Πύλας, εκτιμάται ως ανεδαφική. Εν τούτοις, σε κάποιο χρόνο, οι εργασίες  οδοποιΐας (και μόνον αυτές) ξανάρχισαν και σήμερα συνεχίζονται κανονικά μέσα στην ΝΖ.

Τα γεγονότα στην Πύλα δεν είναι τα μοναδικά. Πρόκειται για μέρος ευρύτερου σχεδιασμού της Άγκυρας ο οποίος, με  προφανή την ανοχή του ΟΗΕ, προβλέπει τη συστηματική προώθηση  των κατοχικών στρατευμάτων στη γραμμή αντιπαρατάξεως με την  κατασκευή έργων αμυντικού και  επιθετικού χαρακτήρα τα οποία, μεταξύ άλλων,  δείχνουν έλλειψη πολιτικής βούλησης της για επίλυση του Κυπριακού.

Περί τούτου υπάρχουν απτά παραδείγματα.  Στις περιοχές της κοινότητας   Τύμπου και του παράνομου αεροδρομίου, του βιομηχανικού χώρου της Αγλαντζιάς και των ανατολικών  παρυφών του χωριού Γέρι και σε ελάχιστη απόσταση από την Γραμμή Καταπαύσεως του Πυρός, έχουν κατασκευασθεί εκατοντάδες   «τομές» (κατασκευές επί του εδάφους για την κάλυψη και απόκρυψη αρμάτων, Α/Κ Πυροβολικού, βαρέος οπλισμού κλπ), προσανατολισμένες στους χώρους εξόρμησης των στρατευμάτων  προς κατάληψη της πόλης και αποκοπής της από Λάρνακα και Λεμεσό,  στον δε Αγ. Δομέτιο ( περιοχή αριστερά του ομώνυμου  οδοφράγματος ) περί τα τέλη παρελθόντος Νοεμβρίου, δύναμη εκ 50 περίπου ανδρών του κατοχικού καθεστώτος εισήλθε την ΝΖ, πλησίασε την κεντρική οδική αρτηρία της λεωφόρου Δημοκρατίας και κλιμάκιο αυτής εγκατέστησε σε ένα παλαιό κτίσμα γνωστό ως «Σπίτι της Μαρουλούς», μεταλλικό ιστό  επί του οποίου τοποθέτησε περιστρεφόμενη κάμερα και αντένα. Ο ΟΗΕ επελήφθη  του περιστατικού όπως στην περίπτωση της Πύλας. Στην περιοχή της Δένειας (χωριό, 22 χλμ. δυτικά της Λευκωσίας ), Τούρκοι στρατιώτες άνοιξαν πρόσφατα ορύγματα και αντιαρματικές τάφρους και εγκατέστησαν φυλάκια  σε απόσταση 50 μέτρων  από τα όρια της ΝΖ. Το αυτό έπραξαν και στη Δερύνεια (κωμόπολη  5 χλμ από Αμμόχωστο). Γενικότερα στη γραμμή Δένεια –Δερύνεια παρατηρούνται δραστηριότητες ενίσχυσης και προώθησης των τουρκικών δυνάμεων προς τη γραμμή αντιπαρατάξεως.

 Στις 29 Δεκ. 2023, στο υπό de facto έλεγχο του ψευδοκράτους και  αναβαθμισμένο από τους Τούρκους    λιμάνι της Αμμοχώστου, τουρκικό αρματαγωγό ξεφόρτωσε βαρέα ερπυστριοφόρα οχήματα και  οπλικά συστήματα, ενέργεια που σημαίνει ότι η Τουρκία δεν σκοπεύει, έστω και μερικά, να αποσύρει τα στρατεύματά της από την Κύπρο αλλά, αντίθετα, να τα ενισχύσει.  

          Εν συμπεράσματι, οι δραστηριότητες των Τούρκων προς βελτίωση των πολεμικών τους έργων ή κατασκευή νέων στην Κύπρο, η  ενίσχυση των κατοχικών   στρατευμάτων  και η  παράνομη διείσδυσή τους στην   ΝΖ  – την οποίαν, σημειωτέον, η Κυπριακή Δημοκρατία διεκδικεί ως δικό της έδαφος –   αποσκοπούν  στην εμπέδωση της κατοχής των βορείων εδαφών της Νήσου, ώστε να διευκολυνθούν οι σκοποί της  αναγνώρισης από την Διεθνή Κοινότητα του ψευδοκράτους και η  περαιτέρω Συμφωνία για την δημιουργία δύο  ισότιμων κρατικών οντοτήτων στην Μεγαλόνησο.

 Ενόψει του επόμενου κύκλου συνομιλιών για το Κυπριακό υπό την αιγίδα  του ΟΗΕ που  υποχρεούται – επί τέλους – να ενεργήσει στη βάση της διακηρυγμένης Αρχής των «Ίσων Αποστάσεων» και να μην κρύβεται πίσω από το ψευδές «ανάχωμα» της ουδετερότητας, οι κυβερνήσεις Ελλάδος και Τουρκίας οφείλουν να καταγγείλουν τους επεκτατικούς σχεδιασμούς  της Τουρκίας, με σύγχρονη  απαίτηση την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο. Κοινός στόχος τους θα πρέπει να είναι η επίτευξη συνολικής και βιώσιμης λύσης σύμφωνα με τα σχετικά ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών και το ευρωπαϊκό κεκτημένο, που  θα οδηγήσει στη μετεξέλιξη του ενιαίου κράτους  σε δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία, με μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια, μία διεθνή προσωπικότητα, με κατάργηση του αναχρονιστικού συστήματος των εγγυήσεων, αποχώρηση των εποίκων και διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών των ατόμων.  Πυλώνα πραγματικό σταθερότητας και ασφάλειας στην Ανατ. Μεσόγειο.

CNN: Μυστήριο τα αίτια της συντριβής του ρωσικού αεροσκάφους -Μπορεί να αλλάξει την πορεία του πολέμου

0

Η Ρωσία κατηγορεί την Ουκρανία πως κατέρριψε μεταγωγικό/ Φωτογραφία: X / @sentdefender
NEWSROOM IEFIMERIDA.GR
25/01/2024  10:44
Πολλά ερωτήματα γεννά η συντριβή του ρωσικού μεταγωγικού αεροσκάφους κοντά στα ουκρανικά σύνορα, με προεκτάσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν ακόμα και σε νέα φάση του μακροχρόνιου πολέμου, αν αποδειχθεί ότι χρησιμοποιήθηκε αμερικανικής κατασκευής πύραυλος για πλήγμα σε ρωσικό έδαφος.

Δεν είναι ακόμη σαφές γιατί το ρωσικό στρατιωτικό μεταγωγικό αεροσκάφος συνετρίβη, χθες, Τετάρτη, στην περιοχή του Μπέλγκοροντ, κοντά στα σύνορα με την Ουκρανία, είτε επειδή καταρρίφθηκε από πύραυλο είτε επειδή υπέστη κάποια καταστροφική τεχνική βλάβη. Όμως και οι 74 επιβαίνοντες στο αεροσκάφος σκοτώθηκαν, σύμφωνα με τις ρωσικές Αρχές.

Οι πρώτες εικόνες από τα συντρίμμια στο έδαφος είναι ασαφείς -ένα βίντεο δείχνει τα τελευταία δευτερόλεπτα του αεροπλάνου καθώς πέφτει προτού καταλήξει στο έδαφος.

Οι ρωσικές Αρχές έχουν υποστηρίξει ότι υπεύθυνοι ήταν οι ουκρανικοί πύραυλοι -και ότι σκότωσαν 65 δικούς τους αιχμαλώτους πολέμου, μαζί με έξι μέλη του πληρώματος και τρεις Ρώσους υπαλλήλους, που επέβαιναν στο Ilyushin Il-76.

Οι Ρώσοι κατηγορούν το Κίεβο
Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας δήλωσε ότι το αεροπλάνο καταστράφηκε από ένα αντιαεροπορικό πυραυλικό σύστημα που αναπτύχθηκε στην περιοχή Λίπτσι στο Χάρκοβο της Ουκρανίας, περίπου 80 χιλιόμετρα από το σημείο όπου κατέπεσε το αεροπλάνο. Είπε ότι τα ραντάρ είχαν εντοπίσει τις εκτοξεύσεις.

Το υπουργείο Άμυνας υποστήριξε επίσης ότι «η ουκρανική ηγεσία γνώριζε πολύ καλά ότι, σύμφωνα με την καθιερωμένη πρακτική, σήμερα το ουκρανικό στρατιωτικό προσωπικό θα μεταφερόταν με στρατιωτικά μεταγωγικά αεροσκάφη στο αεροδρόμιο του Μπέλγκοροντ για ανταλλαγή» στο σημείο ελέγχου Κολοτίλοβκα στα ρωσικά σύνορα με την ουκρανική περιοχή Σούμι.

Σε απάντηση, η στρατιωτική διοίκηση της Ουκρανίας δήλωσε ότι θεωρούσε τα ρωσικά στρατιωτικά αεροσκάφη που προσέγγιζαν το Μπέλγκοροντ ως νόμιμους στόχους, αλλά δεν παραδέχθηκε ότι πυροβόλησε εναντίον ρωσικού μεταγωγικού αεροσκάφους.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του CNN, η απόσταση από το Λίπτσι μέχρι τον τόπο της συντριβής θα ήταν πέρα από τα περισσότερα ουκρανικά πυραυλικά συστήματα εδάφους-αέρος. Ένας αξιωματούχος της ουκρανικής υπηρεσίας πληροφοριών άμυνας επιβεβαίωσε ότι η ανταλλαγή αιχμαλώτων επρόκειτο να γίνει την Τετάρτη, αλλά δεν αναγνώρισε ότι γνώριζε τις υλικοτεχνικές λεπτομέρειες της ρωσικής πλευράς της ανταλλαγής. Μια άλλη ουκρανική στρατιωτική πηγή ανέφερε ότι το αεροπλάνο μετέφερε ρωσικούς πυραύλους και όχι αιχμαλώτους.

Έτσι, ένα ερώτημα είναι αν οι Ουκρανοί γνώριζαν πράγματι τον χρόνο και τη διαδρομή του αεροσκάφους που, σύμφωνα με τους Ρώσους, μετέφερε κρατούμενους στον τόπο της ανταλλαγής αιχμαλώτων και, επιπλέον, αν η πληροφορία αυτή θα είχε μεταφερθεί στις μονάδες πρώτης γραμμής πέρα από τα σύνορα από το Μπέλγκοροντ.

 

Το κακό σενάριο ότι οι Ουκρανοί χρησιμοποίησαν αμερικανικούς ή γερμανικούς πυραύλους
Υπάρχουν όμως ήδη και άλλοι προβληματισμοί γύρω από αυτήν την συντριβή.

Ο Αντρέι Καρταπόλοφ, ο οποίος είναι πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας της Δούμας στη Μόσχα, προέβη σε έναν σημαντικό ισχυρισμό, υποστηρίζοντας ότι οι πύραυλοι που εκτοξεύθηκαν ήταν από τα αμερικανικά συστήματα Patriot ή τα γερμανικά συστήματα IRIS-T που έχουν προμηθεύσει στην Ουκρανία, χωρίς να προσφέρει καμία απόδειξη.

Η Ουκρανία έχει δεσμευτεί να μην χρησιμοποιήσει όπλα που έχουν χορηγηθεί από το εξωτερικό για να επιτεθεί σε ρωσικό έδαφος και αυτό θα ήταν μια εξαιρετικά σημαντική απόκλιση από αυτή την πολιτική. Σε κάθε περίπτωση, το IRIS-T δεν θα είχε το βεληνεκές για να πλήξει το Ilyushin από το πλησιέστερο ουκρανικό έδαφος. Ένας Patriot που να αναπτύχθηκε (με σημαντικό κίνδυνο) τόσο κοντά στα σύνορα με τη Ρωσία θα ήταν εντός εμβέλειας του αεροπλάνου.

Ορισμένοι παρατηρητές επισημαίνουν επίσης ότι οι ρωσικές αντιπυραυλικές άμυνες στην περιοχή ήταν σε ύψιστο συναγερμό την Τετάρτη και ότι ένα ουκρανικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος είχε καταρριφθεί λίγο πριν από τη συντριβή του αεροπλάνου. Ωστόσο, ο κυβερνήτης του Μπέλγκοροντ δήλωσε ότι αυτό συνέβη σε μια τοποθεσία δυτικά της πόλης, γεγονός που θα την τοποθετούσε τουλάχιστον 60 χιλιόμετρα από το σημείο όπου συνετρίβη το Ilyushin.

3 συνοδοί για 65 αιχμαλώτους;
Ένα άλλο στοιχείο που προκαλεί αμηχανία είναι ότι, σύμφωνα με τη ρωσική εκδοχή των γεγονότων, οι Ουκρανοί αιχμάλωτοι πολέμου φυλάσσονταν από μόλις τρεις Ρώσους που επέβαιναν στο αεροπλάνο (εκτός από το πλήρωμα.) Ένας πρώην Ουκρανός αιχμάλωτος πολέμου, ο Μακσίμ Κολέσνικοφ, δήλωσε την Τετάρτη σε μια ανάρτηση στο Χ ότι όταν είχε μεταφερθεί με αεροπλάνο από το Μπριάνσκ στο Μπέλγκοροντ, υπήρχαν περίπου 20 στρατιωτικοί αστυνομικοί για 50 κρατούμενους.

Έτσι, αυτή η καταστροφή έχει ήδη πολλαπλές πολιτικές διαστάσεις και ακόμη πολλά αναπάντητα ερωτήματα. Γρήγορα έχει γίνει ένα ακόμη επεισόδιο στον πόλεμο προπαγάνδας που είναι μια σταθερά σε αυτή τη σύγκρουση.

Ο Ντμίτρο Λιούμπινετς, ο διαμεσολαβητής για τα ανθρώπινα δικαιώματα της Ουκρανίας, δήλωσε την Τετάρτη ότι «ο πόλεμος των πληροφοριών δεν είναι λιγότερο σημαντικός από τη μάχη στο μέτωπο… Ο εχθρός είναι ύπουλος. Όλοι γνωρίζουμε ποιες τρομερές μεθόδους μπορεί να χρησιμοποιήσει η Ρωσία για να αποσταθεροποιήσει την ουκρανική κοινωνία».

Μάλιστα το ρωσικό υπουργείο Άμυνας στην ανακοίνωσή του ανέφερε ότι «διαπράττοντας αυτή την τρομοκρατική επίθεση, η ουκρανική ηγεσία έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο, παραμέλησε τις ζωές των πολιτών της».

Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι η Ρωσία ισχυρίστηκε ότι η Ουκρανία σκότωσε τους δικούς της αιχμαλώτους πολέμου σε ένα χτύπημα σε στρατόπεδο στο Ντονέτσκ πριν από 18 μήνες, ένας ισχυρισμός που μετά από εκτεταμένη ιατροδικαστική έρευνα φάνηκε εξαιρετικά αμφίβολος.

Τότε, όπως πιθανότατα και σε αυτή την περίπτωση, δεν ήταν δυνατή καμία ανεξάρτητη επιτόπια ανάλυση.

Αλλά ένα μεγάλο ρωσικό στρατιωτικό αεροσκάφος χωρίς αντιπυραυλική άμυνα που προσέγγιζε το Μπέλγκοροντ, το οποίο και το ίδιο αποτελεί συχνό στόχο ουκρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών, θα ήταν ένας δελεαστικός και πολύτιμος στόχος για την Ουκρανία.

Επομένως, θα ήταν μια πτήση με σημαντικό κίνδυνο, εκτός εάν οι Ουκρανοί είχαν ενημερωθεί για τον σκοπό της, όπως ισχυρίζονται οι Ρώσοι. Στο σύνολό τους, τα ρωσικά αεροσκάφη Il-76 παραμένουν πολύ μακριά από το βεληνεκές των ουκρανικών πυραύλων και αυτή θα ήταν η πρώτη φορά από την μαζικής κλίμακας ρωσική εισβολή στην Ουκρανία πριν από σχεδόν δύο χρόνια, που ένα από αυτά καταρρίπτεται.

Το έριξαν οι Ουκρανοί;
Αλλά οι Ουκρανοί έχουν επεκτείνει το εύρος και τη συχνότητα των επιθέσεών τους στη Ρωσία, χρησιμοποιώντας μη επανδρωμένα αεροσκάφη, πυραύλους και σαμποτάζ. Νωρίτερα αυτό το μήνα, ο ουκρανικός στρατός ισχυρίστηκε ότι κατέρριψε ένα από τα πιο προηγμένα αεροσκάφη έγκαιρης ανίχνευσης των Ρώσων, το Α-50, πάνω από τη Θάλασσα του Αζόφ. Δεν υπήρξαν οπτικές αποδείξεις για τα συντρίμμια και το ρωσικό υπουργείο Άμυνας δεν απάντησε στον ισχυρισμό. Ορισμένοι αναλυτές πιστεύουν ότι οι Ουκρανοί μπορεί να έχουν επαναχρησιμοποιήσει πυραύλους Patriot για να πραγματοποιήσουν αυτή την επίθεση, αλλά δεν έχει υπάρξει επιβεβαίωση.

Για την Ουκρανία, σε μια εποχή που το πεδίο της μάχης βρίσκεται σε αδιέξοδο και υπάρχουν λίγες νίκες για να πανηγυρίσουν, η επίθεση σε ρωσικές βάσεις, πλοία, αεροσκάφη και υποδομές πολύ πέρα από τα σύνορα έχει γίνει ένας διαφορετικός τρόπος για να διαταράξουν τη στρατιωτική μηχανή του εχθρού.

Αλλά αν προκύψουν στοιχεία που να επιβεβαιώνουν την εκδοχή των γεγονότων που προσφέρονται από το ρωσικό υπουργείο Άμυνας και άλλους στη Μόσχα, αυτό που θα ήταν ένας θρίαμβος για την ουκρανική αεράμυνα μπορεί να ήταν αντίθετα ένα φρικτό λάθος.

iefimerida.gr

ΟΙ ΔΕΛΦΙΝΟΙ ΤΟΥ ΑΜΠΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗ ΑΡΧΗ

0

Ποιοι είναι οι πρώτοι που θα αντικαταστήσουν τον Μαχμούντ Αμπάς ως επόμενος ηγέτης της Παλαιστίνης;

Ο Marwan Barghouti θεωρείται ο πιο ενοποιητικός υποψήφιος, αλλά κρατείται σε ισραηλινή φυλακή

Ο πόλεμος του Ισραήλ στη Γάζα έχει προσελκύσει, εκ νέου, τη διεθνή προσοχή στην ανάγκη για νέα παλαιστινιακή ηγεσία και μια προσωπικότητα που θα αντικαταστήσει τον 88χρονο Μαχμούντ Αμπάς.

Ο κ. Abbas, ευρέως γνωστός ως Abu Mazen, είναι ο σημερινός πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής , η οποία κυβερνά την κατεχόμενη Δυτική Όχθη και κυριαρχείται από τη φατρία Φάταχ της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης.

Αλλά η διακυβέρνηση του κ. Αμπάς θεωρείται βαθιά αντιδημοφιλής. Ο Παλαιστίνιος ηγέτης, ο οποίος βρίσκεται στην εξουσία από το 2005, έχει κατηγορηθεί ότι μονοπώλησε την εξουσία και αντιστάθηκε επανειλημμένα στις εκκλήσεις για εκλογές ενώ προήδρευσε σε μια επιδεινούμενη οικονομία και χωρίς πρόοδο προς ένα ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος. Η Παλαιστινιακή Αρχή κατηγορείται επίσης για εκτεταμένη διαφθορά και έχει συντονιστεί με το Ισραήλ για την επιβολή της ασφάλειας στη Δυτική Όχθη.  

Πέρυσι, το 80 τοις εκατό των Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα ήθελαν να παραιτηθεί ο κ. Αμπάς, σύμφωνα με δημοσκόπηση του έγκριτου Παλαιστινιακού Κέντρου Πολιτικής και Έρευνας.

Ο κ. Abbas δεν έχει ακόμη ανακοινώσει επίσημα ένα σχέδιο διαδοχής.

Φέρεται να έχει πιέσει ώστε η Παλαιστινιακή Αρχή να έχει διευρυμένο ρόλο στη διακυβέρνηση της Γάζας μόλις τελειώσει ο πόλεμος, παρά το γεγονός ότι η Χαμάς κυβερνά αυτήν τη στιγμή εκεί και οι πολιτικοί αναλυτές προειδοποιούν ότι η αντιδημοφιλής Παλαιστινιακή Αρχή μπορεί να μην επιβιώσει ούτε για τόσο πολύ.

Οι σχέσεις με τη Χαμάς θα είναι ένα βασικό καθήκον για όποιον αντικαταστήσει τον κ. Αμπάς ως επικεφαλής της κοσμικής Παλαιστινιακής Αρχής, της οποίας ηγείται η Φατάχ. Οι δύο παλαιστινιακές ομάδες πολέμησαν έναν εμφύλιο πόλεμο το 2006-2007 που είχε ως αποτέλεσμα η Χαμάς να πάρει τον έλεγχο της Γάζας από τη Φατάχ, μετά την αιφνιδιαστική νίκη της Χαμάς στις κοινοβουλευτικές εκλογές.

Καθώς οι διεθνείς μεσολαβητές συζητούν μεταπολεμικά σενάρια στη Γάζα και την κατεχόμενη Δυτική Όχθη, αρκετά ονόματα έχουν προβληθεί ως πιθανοί διάδοχοι του κ. Αμπάς.

Μερικοί απο τους βασικούς παίκτες.

Μαρουάν Μπαργκούτι

Πολιτικές σχέσεις: Πρώην αρχηγός της Τανζίμ, της στρατιωτικής πτέρυγας της Φατάχ

Ηλικία: 64 ετών

Τρέχουσα κατάσταση: Φυλακίζεται στο Ισραήλ από το 2002, αλλά θεωρείται ως ενωτική δύναμη στην παλαιστινιακή πολιτική

Ο Μαρουάν Μπαργκούτι θεωρείται από καιρό ως μελλοντικός ηγέτης της Παλαιστινιακής Αρχής και έχει συχνά χαρακτηριστεί ως ο Παλαιστίνιος Νέλσον Μαντέλα από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης.

Ο Μπαργκούτι εντάχθηκε στη Φατάχ το 1974 και φυλακίστηκε για πρώτη φορά το 1978.

Αναδείχθηκε ως ηγέτης κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του 1987 που έγινε γνωστή ως Πρώτη Ιντιφάντα. Απελάθηκε στην Ιορδανία το 1987, από το Ισραήλ, και πέρασε επτά χρόνια εξόριστος προτού μπορέσει να επιστρέψει υπό τους όρους των Συμφωνιών του Όσλο που υπογράφηκαν μεταξύ της PLO και του Ισραήλ.

Ως ηγέτης του Τανζίμ, μιας απο τις ένοπλες παραστρατιωτικές οργανώσεις της Φατάχ, έπαιξε ηγετικό ρόλο στη Δεύτερη Ιντιφάντα που ξέσπασε το 2000. Συνελήφθη το 2002 και καταδικάστηκε για πέντε φόνους από ισραηλινό δικαστήριο τον Μάιο του 2004. 

Ο Μπαργκούτι αρνείται τους ισχυρισμούς και είπε στους δικαστές, στη δίκη του, σε άπταιστα εβραϊκά που έμαθε στη φυλακή, ότι δεν αναγνωρίζει τη δικαιοδοσία τους πάνω του, αποκαλώντας τη διαδικασία «κατοχικό δικαστήριο».

Οδήγησε περίπου 1.000 Παλαιστίνιους κρατούμενους σε απεργία πείνας το 2017 για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στο «παράνομο σύστημα μαζικών αυθαίρετων συλλήψεων και κακομεταχείρισης Παλαιστινίων κρατουμένων του Ισραήλ».

Ενώ βρισκόταν στη φυλακή, ο Μπαργκούτι κυκλοφόρησε ένα βιβλίο 255 σελίδων,γραμμένο κρυφά πίσω από τα κάγκελα και μεταφέρθηκε λαθραία μέσω δικηγόρων και μελών της οικογένειας, περιγράφοντας λεπτομερώς την εμπειρία του στη φυλακή.

Θεωρείται ως ο πιο πιθανός υποψήφιος για να ενώσει τους υποστηρικτές της Φατάχ και του ιστορικού αντιπάλου, της Χαμάς. Μια δημοσκόπηση με 1.200 Παλαιστίνιους που διεξήχθη από το Παλαιστινιακό Κέντρο Πολιτικής και Έρευνας τον Δεκέμβριο του 2023 έφερε τον Μπαργκούτι ως τον πιο δημοφιλή υποψήφιο για να διαδεχθεί τον κ. Αμπάς.

Ωστόσο, δεν είναι ξεκάθαρο εάν ο Μπαργκούτι θα αποφυλακιστεί ποτέ. Η σύζυγός του, η δικηγόρος και μέλος της Fatah Fadwa Barghouti, ηγείται της εκστρατείας για την απελευθέρωσή του.

Χουσεΐν Αλ Σεΐχ

Πολιτικές σχέσεις: PLO/Φατάχ, Παλαιστινιακή Αρχή

Ηλικία: 63

Τρέχουσα κατάσταση: Ανώτερος αξιωματούχος της ΟΑΠ και της Παλαιστινιακής Αρχής με καλή σύνδεση στο Ισραήλ, την Αίγυπτο και την Ιορδανία

Ο Hussein Al Sheikh θεωρείται ο προτιμώμενος υποψήφιος του κ. Abbas.

Ο κ. Αμπάς τον έκανε de facto νούμερο δύο του πέρυσι διορίζοντάς τον γενικό γραμματέα της εκτελεστικής επιτροπής της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης.

Ο κ. Al Sheikh είχε υπηρετήσει στην κεντρική επιτροπή της Fatah και ήταν επικεφαλής της Γενικής Αρχής Πολιτικών Υποθέσεων της PA.

Συνδέεται με τον παλαιστινιακό μηχανισμό ασφαλείας και ανέπτυξε δεσμούς με Αιγύπτιους και Ισραηλινούς αξιωματούχους κατά τη διάρκεια μιας σειράς εργασιών συντονισμού εντός της Παλαιστινιακής Αρχής. Έχει επίσης ισχυρούς δεσμούς με την Ιορδανία.

Πριν από τη μακρά καριέρα του στην Παλαιστινιακή Αρχή, ο κ. Αλ Σεΐχ λέει ότι κρατήθηκε από τις ισραηλινές δυνάμεις για 11 χρόνια, από το 1978 έως το 1989, κατά τη διάρκεια της οποίας έμαθε τα εβραϊκά.

Μέχρι το ξέσπασμα του πολέμου Ισραήλ-Γάζας, θεωρούνταν ο προτιμώμενος υποψήφιος των ΗΠΑ και των Αράβων συμμάχων τους. Ωστόσο, η σχέση του με τον αντιδημοφιλή κ. Abbas και το status quo μπορεί τώρα να λειτουργήσει εναντίον του.

Μοχάμεντ Νταλάν

Πολιτικές σχέσεις: Πρώην διοικητής ασφαλείας της Φατάχ

Ηλικία: 62

Τρέχουσα κατάσταση: Πολιτικός στην εξορία.

Ο Μοχάμεντ Νταλάν, γνωστός ως Αμπού Φαντί, είναι πρώην πράκτορας ασφαλείας που ήταν για δεκαετίες ο κορυφαίος και πιο επίφοβος εκτελεστής της Φατάχ.

Γεννημένος σε έναν καταυλισμό προσφύγων στη νότια Γάζα, εντάχθηκε στη Φατάχ τη δεκαετία του 1980 και ηγήθηκε του κλάδου της Γάζας του Κινήματος Νεολαίας Φατάχ.

Συνελήφθη 11 φορές από τις ισραηλινές δυνάμεις κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 και απελάθηκε στην Ιορδανία το 1987.

Στη συνέχεια, ο κ. Dahlan προσχώρησε στον Yasser Arafat και στην εξόριστη ηγεσία της PLO στην Τύνιδα, όπου άρχισε να χτίζει το ευρύ διεθνές δίκτυο που διατηρεί σήμερα.

Αφού επέστρεψε στην Παλαιστίνη το 1994, ανέλαβε έναν ρόλο ασφαλείας υπεύθυνος για την καταστολή των αντιπάλων της PLO στη Γάζα. Οι δυνάμεις ασφαλείας υπό τη διοίκηση του συγκρούστηκαν επανειλημμένα με μέλη της Χαμάς και άλλους στη Γάζα.

Έχοντας δημιουργήσει μια βάση ισχύος με τις δυνάμεις ασφαλείας του και τις διεθνείς διασυνδέσεις του, ο κ. Dahlan έκανε μια αποτυχημένη προσπάθεια να ανατρέψει τον κ. Αραφάτ στις αρχές της δεκαετίας του 2000.

Ήταν υπεύθυνος για την ασφάλεια της Φατάχ στη Γάζα κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων Χαμάς-Φατάχ στη Γάζα το 2006-2007, τις οποίες κέρδισε η Χαμάς. Έπεσε σε διαμάχη με τον κ. Αμπάς μετά την ήττα, αφού τον κατηγόρησε για διαφθορά.

Το 2011, ο κ. Dahlan εκδιώχθηκε από τη Fatah και μετακόμισε στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Το 2014 δικάστηκε ερήμην με την κατηγορία της διαφθοράς.

Συνέχισε να καλλιεργεί ένα ισχυρό διεθνές δίκτυο εκτός Παλαιστίνης και πιστεύεται ότι είναι κοντά στον Αιγύπτιο πρόεδρο Abdel Fattah El Sisi και άλλους περιφερειακούς παράγοντες.

Ο κ. Dahlan διατηρεί μια πολιτική βάση στο Khan Younis, την πατρίδα του στη Γάζα. Σύμφωνα με μια ερευνητική εργασία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων, έχει υποστηρίξει τη συμφιλίωση των διαφορών μεταξύ της Φατάχ και της Χαμάς. Ο ίδιος έχει δηλώσει στο παρελθόν ότι δεν φιλοδοξεί σε καμία μελλοντική πολιτική θέση .

Τζιμπρίλ Αλ Ρατζούμπ

Πολιτικός δεσμός: Φατάχ

Ηλικία: 70

Τρέχουσα κατάσταση: Πολιτικός που συνδέεται με τη Χαμάς, ο οποίος είναι επίσης πρόεδρος της Παλαιστινιακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας

Ο Τζιμπρίλ Αλ Ρατζούμπ, γνωστός ως Αμπού Ραμί, είναι πρώην ανώτερος αξιωματούχος της Φατάχ, το όνομα του οποίου έχει αναφερθεί ως πιθανού αντικαταστάτη του κ. Αμπάς.

Ο κ. Al Rajoub βοηθούσε τον Yasser Arafat, εργαζόμενος για τον συντονισμό ασφαλείας με το Ισραήλ έως ότου απομακρύνθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Παρέμεινε στη Φατάχ και έγινε γενικός γραμματέας της κεντρικής επιτροπής της Φατάχ το 2017.

Ο κ. Al Rajoub θεωρείται ένας από τους ηγέτες της PLO με τους οποίους η Χαμάς μπορεί να συνεργαστεί. Ο αδελφός του, Nayef Al Rajoub, ήταν υπουργός θρησκευτικών υποθέσεων υπό τη Χαμάς.

Το πρόσφατο δημόσιο προφίλ του κ. Al Rajoub επικεντρώνεται στη σχέση του με τον αθλητισμό στην Παλαιστίνη. Είναι επικεφαλής του Παλαιστινιακού Ανώτατου Συμβουλίου Νεολαίας και Αθλητισμού, της Ολυμπιακής Επιτροπής της Παλαιστίνης και της Παλαιστινιακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.

Nasser Al Kidwa

Πολιτική ένταξη: Εθνική Δημοκρατική Συνέλευση, πρώην Φατάχ

Ηλικία: 70

Τρέχουσα κατάσταση: Πρώην διπλωμάτης και μεταρρυθμιστής που ζει στις ΗΠΑ και ασκεί κριτική στον Αμπάς

Γεννημένος στη Γάζα, ο Nasser Al Kidwa είναι ένας βετεράνος Παλαιστίνιος διπλωμάτης του οποίου η καριέρα χαρακτηρίζεται από κριτική στον κ. Abbas.

Είναι ανιψιός του Γιασέρ Αραφάτ. Εντάχθηκε στη Φατάχ το 1969 και ήταν ενεργός στην παλαιστινιακή φοιτητική πολιτική.

Ο κ. Al Kidwa έχει εκπροσωπήσει την PLO στον ΟΗΕ και έχει διαδραματίσει μια σειρά διεθνών ρόλων, συμπεριλαμβανομένου του Ειδικού Απεσταλμένου του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ στο Αφγανιστάν.

Βοήθησε να κατατεθεί η υπόθεση κατά του διαχωριστικού τείχους του Ισραήλ στο Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης, μια σπάνια παλαιστινιακή διπλωματική νίκη, αφού το δικαστήριο εξέδωσε συμβουλευτική γνώμη το 2004 χαρακτηρίζοντας παράνομο το τείχος.

Το 2022, ο κ. Al Kidwa σχημάτισε την Εθνική Δημοκρατική Συνέλευση, μια ομάδα μεταρρυθμιστών που προσπαθούν να σπάσουν το μονοπώλιο της Φατάχ στην πολιτική της Δυτικής Όχθης.

Εργάστηκε ως απεσταλμένος του Αραβικού Συνδέσμου τόσο στη Λιβύη όσο και στη Συρία, συνεργαζόμενος με τον ΟΗΕ για την τελευταία χώρα. Μέλη της συριακής αντιπολίτευσης στον Πρόεδρο Μπασάρ Αλ Άσαντ είπαν στο The National ότι, σε αντίθεση με άλλους αξιωματούχους του ΟΗΕ, ο κ. Al Kidwa ενδιαφέρεται για έναν πραγματικό πολιτικό μετασχηματισμό στη Συρία, και όχι για απλή επιδίωξη μιας συμφωνίας.

Mohamad Shtayyeh

Πολιτικός δεσμός: Φατάχ

Ηλικία: 66

Τρέχουσα κατάσταση: Ο πρωθυπουργός της Παλαιστινιακής Αρχής θεωρείται τεχνοκράτης και υποστηρικτής του κ. Αμπάς

Ο Mohammed Shtayyeh είναι ο σημερινός πρωθυπουργός της Παλαιστινιακής Αρχής, αφού διορίστηκε από τον κ. Abbas το 2019 καθώς η κρίση χρηματοδότησης της PA (Palestinian Authority) βάθυνε.

Συμμετείχε σε ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με το Ισραήλ από την ειρηνευτική διάσκεψη της Μαδρίτης το 1991 και έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμα συνέδρια και διαπραγματεύσεις.

Ήταν υπεύθυνος για τη διαχείριση επενδυτικών κεφαλαίων στο πλαίσιο του Παλαιστινιακού Οικονομικού Συμβουλίου για την Ανάπτυξη και την Ανασυγκρότηση.

Ο κ. Shtayyeh θεωρείται τεχνοκράτης. Το βιογραφικό του αναφέρει ότι είναι πολιτικός και οικονομολόγος, με διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Sussex και συγγραφέας.

Μοχάμεντ Μουσταφά

Πολιτικός δεσμός: ΠΑ (Παλαιστινιακή Αρχή)

Ηλικία: 69

Τρέχουσα κατάσταση: Πρόεδρος του Palestine Investment Fund και επιχειρηματίας

Ο Mohammad Mustafa είναι ένας από τους ανώτερους συμβούλους του κ. Abbas για την οικονομία.

Διετέλεσε Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης από το 2013 έως το 2014 και είναι ανεξάρτητο μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της PLO.

Είναι πρόεδρος του Palestine Investment Fund από το 2009 και ίδρυσε την Palestine Telecommunications Company (PalTel), μαζί με άλλες επιχειρήσεις.

Κατείχε εξέχουσες θέσεις στην Παγκόσμια Τράπεζα για 15 χρόνια και θεωρείται τεχνοκράτης.

Αυτή η φωτογραφία φυλλαδίου που παρέχεται από το γραφείο Τύπου της Παλαιστινιακής Αρχής (PPO) δείχνει τον Παλαιστίνιο πρόεδρο Mahmud Abbas (C) και μέλη της εκτελεστικής επιτροπής της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) να απαγγέλλουν μια προσευχή πριν από τη συνάντησή τους στην πόλη Ramallah στην κατεχόμενη Δύση Τράπεζα στις 25 Δεκεμβρίου 2023. (Φωτογραφία από Thaer GHANAIM _ PPO _ AFP)  

www.thenationalnews.com

Μεγάλη πυρκαγιά σε νοσοκομείο στην Τεχεράνη

0

Μεγάλη πυρκαγιά εξεράγει στο Gandhi Hospital στην Τεχεράνη, συγκρότημα που διαθέτει 100 κρεβάτια, 17 χειρουργικές αίθουσες και 100 κατοικίες.

Πληροφορίες για τον αριθμό των ασθενών και άλλων ατόμων που βρίσκονταν μέσα στο νοσοκομείο την ώρα της πυρκαγιάς δεν έχουν δοθεί ακόμη.

Σύμφωνα με τα τελευταία νέα, η φωτιά έχει τυλίξει ολόκληρο το κτίριο του νοσοκομείου Γκάντι. Πυροσβεστικά οχήματα και ασθενοφόρα έχουν φτάσει μπροστά από το νοσοκομείο Γκάντι.

Η Πυροσβεστική Υπηρεσία της Τεχεράνης ανακοίνωσε ότι έχει στείλει αρκετά πυροσβεστικά αυτοκίνητα με σκάλες και βυτιοφόρα στον τόπο του ατυχήματος.
Το τμήμα επειγόντων περιστατικών της Τεχεράνης ανακοίνωσε ότι είναι σε επιφυλακή σε όλη την πόλη της Τεχεράνης.

Σύμφωνα με τα βίντεο που δημοσιεύτηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η φωτιά έχει τυλίξει αρκετούς ορόφους του συγκεκριμένου νοσοκομείου.

 

 

Το Ιράν, η Ρωσία και η Τουρκία δίνουν έμφαση στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας

0

ΤΕΧΡΑΝΗ, 25 Ιανουαρίου (MNA) – Οι εκπρόσωποι του Ιράν, της Ρωσίας και της Τουρκίας εξέδωσαν κοινή δήλωση μετά την 21η Διεθνή Σύνοδο για τη Συρία σε μορφή Αστάνα, τονίζοντας την ανάγκη καταπολέμησης της τρομοκρατίας σε όλες τις μορφές.

Το πλήρες κείμενο της δήλωσης έχει ως εξής:

Κοινή δήλωση των αντιπροσώπων του Ιράν, της Ρωσίας και της Τουρκίας σχετικά με τα αποτελέσματα της 21ης ​​Διεθνούς Συνάντησης για τη Συρία σε μορφή Αστάνα (Αστάνα, 24-25 Ιανουαρίου 2024)

Οι εκπρόσωποι της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, της Ρωσικής Ομοσπονδίας και της Δημοκρατίας της Τουρκίας ως εγγυήτριες χώρες του Μορφότυπου της Αστάνα:

1. Εξέτασαν τις τελευταίες διεθνείς και περιφερειακές εξελίξεις και τόνισαν τον ηγετικό ρόλο της Διαδικασίας της Αστάνα στην προώθηση της μόνιμης διευθέτησης της συριακής κρίσης.

2. Αναγνώρισαν τον αρνητικό αντίκτυπο της κλιμάκωσης της παλαιστινιακής ισραηλινής σύγκρουσης στην κατάσταση στην Αραβική Δημοκρατία της Συρίας. Υπογράμμισαν τη σημασία της αποτροπής της επέκτασης της ένοπλης αντιπαράθεσης και της εμπλοκής άλλων κρατών της περιοχής στην αντιπαράθεση. Εξέφρασαν βαθιά ανησυχία για την ανθρωπιστική καταστροφή στη Γάζα και τόνισαν την ανάγκη να τερματιστεί η βίαιη επίθεση του Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων και η αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα. Ζήτησαν την εφαρμογή του ψηφίσματος A/ES/-10/L.27 (2023) της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, που απαιτεί άμεση κατάπαυση του πυρός και συμμόρφωση όλων των μερών με τις υποχρεώσεις τους βάσει του διεθνούς δικαίου.

3. Επαναβεβαίωσαν την ακλόνητη δέσμευσή τους για την κυριαρχία, την ανεξαρτησία, την ενότητα και την εδαφική ακεραιότητα της Αραβικής Δημοκρατίας της Συρίας, καθώς και για τους σκοπούς και τις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και τόνισαν ότι αυτές οι αρχές πρέπει να γίνονται παγκοσμίως σεβαστές και να τηρούνται.

4. Τόνισαν τη σημασία της συνέχισης των προσπαθειών για την αποκατάσταση των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Συρίας στη βάση του αμοιβαίου σεβασμού, της καλής θέλησης και των σχέσεων καλής γειτονίας προκειμένου να καταπολεμηθεί η τρομοκρατία, να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες για την ασφαλή, εθελοντική και αξιοπρεπή επιστροφή των Σύριων με τη συμμετοχή της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR), αναζωογονώντας την πολιτική διαδικασία και διασφαλίζοντας την απρόσκοπτη ροή ανθρωπιστικής βοήθειας προς όλους τους Σύρους. Χαιρέτισαν τις προσπάθειες των εγγυητών του σχήματος της Αστάνα προς το σκοπό αυτό στο πλαίσιο του τετραμερούς σχήματος.

5. Εξέφρασαν την αποφασιστικότητά τους να συνεχίσουν να εργάζονται μαζί για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας σε όλες τις μορφές και εκδηλώσεις της και να αντισταθούν στις αυτονομιστικές ατζέντες 2 που στοχεύουν στην υπονόμευση της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας και στην απειλή της εθνικής ασφάλειας των γειτονικών χωρών, μεταξύ άλλων μέσω διασυνοριακών επιθέσεων και διηθήσεις. Καταδικάστηκαν οι δραστηριότητες τρομοκρατικών ομάδων και των θυγατρικών τους που δρουν με διαφορετικά ονόματα σε διάφορες περιοχές της Συρίας, συμπεριλαμβανομένων επιθέσεων με στόχο μη στρατιωτικές εγκαταστάσεις που προκαλούν απώλειες αμάχων. Τόνισαν την ανάγκη να εφαρμοστούν πλήρως όλες οι ρυθμίσεις που σχετίζονται με το βόρειο τμήμα της Συρίας.

6. Εξέτασαν λεπτομερώς την κατάσταση στην περιοχή αποκλιμάκωσης του Idlib και υπογράμμισαν την ανάγκη διατήρησης της ηρεμίας στο έδαφος με την πλήρη εφαρμογή όλων των συμφωνιών για το Idlib. Εξέφρασαν τη σοβαρή τους ανησυχία για την παρουσία και τις δραστηριότητες τρομοκρατικών ομάδων που αποτελούν απειλή για τους αμάχους εντός και εκτός της περιοχής αποκλιμάκωσης της Ιντλίμπ. Συμφώνησαν να καταβάλουν περαιτέρω προσπάθειες για τη διασφάλιση βιώσιμης ομαλοποίησης της κατάστασης εντός και γύρω από την περιοχή αποκλιμάκωσης της Ιντλίμπ, συμπεριλαμβανομένης της ανθρωπιστικής κατάστασης.

7. Συζήτησαν την κατάσταση στα βορειοανατολικά της Αραβικής Δημοκρατίας της Συρίας και συμφώνησαν ότι η σταθερή ασφάλεια και σταθερότητα στην περιοχή αυτή μπορεί να επιτευχθεί μόνο στη βάση της διατήρησης της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας. Απέρριψε όλες τις προσπάθειες δημιουργίας νέων πραγματικοτήτων επί τόπου, συμπεριλαμβανομένων των παράνομων πρωτοβουλιών αυτοδιοίκησης με το πρόσχημα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Επιβεβαίωσαν την αποφασιστικότητά τους να αντιμετωπίσουν τις αυτονομιστικές ατζέντες που στοχεύουν να υπονομεύσουν την ενότητα της Συρίας και να απειλήσουν την εθνική ασφάλεια των γειτονικών χωρών, μεταξύ άλλων μέσω διασυνοριακών επιθέσεων και διείσδυσης επίσης από τα δυτικά του Ευφράτη. Επανέλαβαν την αντίθεσή τους στη συνεχιζόμενη παράνομη κατάσχεση και μεταφορά πετρελαϊκών πόρων που θα έπρεπε να ανήκουν στη Συρία. Κατήγγειλε όλες τις μονομερείς κυρώσεις που παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και τον Χάρτη του ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένων όλων των επιλεκτικών μέτρων και εξαιρέσεων σε σχέση με συγκεκριμένες περιοχές στη Συρία που θα μπορούσαν να οδηγήσουν τη χώρα σε κατάρρευση διευκολύνοντας την αυτονομιστική ατζέντα. Καταδίκασε τις ενέργειες των χωρών που υποστηρίζουν την τρομοκρατία που υπονομεύουν την ενότητα του συριακού κράτους, συμπεριλαμβανομένων των παράνομων πρωτοβουλιών αυτοδιοίκησης στα βορειοανατολικά της Συρίας. εξέφρασε σοβαρή ανησυχία για όλες τις μορφές καταπίεσης από τις αυτονομιστικές ομάδες εναντίον αμάχων στα ανατολικά του Ευφράτη που οδήγησε πρόσφατα σε συγκρούσεις με αραβικές φυλές στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της αναγκαστικής στρατολόγησης, μέσω καταστολής ειρηνικών διαδηλώσεων και πρακτικών διακρίσεων στον τομέα της εκπαίδευσης επίσης ως περιορισμοί στις πολιτικές δραστηριότητες, στους δημοσιογράφους, στο δικαίωμα του συνέρχεσθαι και στην ελεύθερη κυκλοφορία. 3

8. Καταδίκασε κάθε προσπάθεια από οποιαδήποτε χώρα να τροφοδοτήσει τρομοκρατικές και αυτονομιστικές φιλοδοξίες μεμονωμένων εθνοτικών και θρησκευτικών ομάδων πληθυσμού, καθώς και να τους παρέχει όπλα.

9. Καταδίκασαν όλες τις ισραηλινές στρατιωτικές επιθέσεις στη Συρία. Θεώρησαν αυτές τις ενέργειες ως παραβίαση του διεθνούς δικαίου, του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας και τις χαρακτήρισαν ως αποσταθεροποιητικές και επιδείνωσης των εντάσεων στην περιοχή και ζήτησαν τον τερματισμό αυτών των επιθέσεων. Επιβεβαίωσαν εκ νέου την ανάγκη συμμόρφωσης με τις παγκοσμίως αναγνωρισμένες διεθνείς νομικές αποφάσεις, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων των σχετικών ψηφισμάτων του ΟΗΕ που απορρίπτουν την κατοχή του συριακού Γκολάν, πρώτα και κύρια των ψηφισμάτων 242 και 497 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ιδίως ότι οι ισραηλινές σχετικές ενέργειες κρίνονται άκυρες και χωρίς νομική ισχύ.

10. Εξέφρασαν την πεποίθησή τους ότι δεν μπορεί να υπάρξει στρατιωτική λύση στη Συρία και επιβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους να προωθήσουν μια βιώσιμη και διαρκή πολιτική διαδικασία υπό την ηγεσία της Συρίας και των Ηνωμένων Εθνών, σύμφωνα με το ψήφισμα 2254 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

11. Υπογράμμισαν τον σημαντικό ρόλο της Συριακής Συνταγματικής Επιτροπής, που ιδρύθηκε με την αποφασιστική συμβολή των εγγυητριών χωρών του Μορφότυπου της Αστάνα για την εφαρμογή των αποφάσεων του Συνεδρίου Εθνικού Συριακού Διαλόγου στο Σότσι, στην προώθηση της πολιτικής διευθέτησης στην Αραβική Δημοκρατία της Συρίας . Ζήτησαν την έγκαιρη επανέναρξη των εργασιών της και τη διεξαγωγή του 9ου γύρου της συντακτικής επιτροπής, διασφαλίζοντας παράλληλα την εποικοδομητική προσέγγιση των συριακών μερών. Από την άποψη αυτή, επιβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους να υποστηρίξουν το έργο της Επιτροπής μέσω της συνεχούς δέσμευσης με τα συριακά μέρη της Επιτροπής και τον Ειδικό Απεσταλμένο του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για τη Συρία Geir O. Pedersen ως διευκολυντή για τη διασφάλιση της βιώσιμης και αποτελεσματικής εργασίας της. Τόνισαν την ανάγκη η Συνταγματική Επιτροπή να συνεχίσει τις δραστηριότητές της χωρίς γραφειοκρατικούς και υλικοτεχνικούς φραγμούς. Προτρέπεται να διασφαλιστούν άμεσα όλες οι απαραίτητες προϋποθέσεις για το απρόσκοπτο έργο της Επιτροπής. Εξέφρασαν την πεποίθησή τους ότι στο έργο της η Συνταγματική Επιτροπή θα πρέπει να συμμορφώνεται με τους Όρους Εντολής και τον Βασικό Κανονισμό για να μπορέσει να εκτελέσει την εντολή της για την προετοιμασία και τη σύνταξη συνταγματικής μεταρρύθμισης.

12. Εξέφρασαν σοβαρή ανησυχία για την ανθρωπιστική κατάσταση στη Συρία που επιδεινώθηκε περαιτέρω από τις συνέπειες του καταστροφικού σεισμού της 6ης Φεβρουαρίου 2023. 4

13. Τόνισαν τη σημασία της συνέχισης και της αύξησης της ανθρωπιστικής βοήθειας προς τη Συρία σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και το ψήφισμα 46/182 της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Ζητήθηκε η παροχή επαρκούς χρηματοδότησης από δωρητές για ανθρωπιστική βοήθεια σε όλους τους Σύρους, λαμβάνοντας υπόψη τον αυξημένο κίνδυνο επισιτιστικής ανασφάλειας που απορρέει από τη μείωση των προγραμμάτων βοήθειας που εφαρμόζει το WFP λόγω των δημοσιονομικών περιορισμών. Σημείωσαν την απόφαση της κυβέρνησης της Αραβικής Δημοκρατίας της Συρίας να επεκτείνει την άδεια στις ανθρωπιστικές υπηρεσίες του ΟΗΕ να χρησιμοποιούν το συνοριακό σημείο διέλευσης Bab al-Hawa με την Τουρκία από τις 13 Ιανουαρίου έως τις 13 Ιουλίου 2024 για τη διεξαγωγή διασυνοριακών επιχειρήσεων για την παροχή βοήθειας σε πολίτες στις βορειοδυτικές περιοχές της Αραβικής Δημοκρατίας της Συρίας, καθώς και δύο συνοριακά σημεία διέλευσης με την Τουρκία – Μπαμπ αλ-Σαλάμ και Αλ-Ράι έως τις 13 Φεβρουαρίου 2024, προκειμένου να παρασχεθεί βοήθεια στις περιοχές που επλήγησαν από τον σεισμό της 6ης Φεβρουαρίου 202. Τόνισαν τη σημασία της συνέχισης της αδιάλειπτης παράδοσης ανθρωπιστικής βοήθειας σε όλους τους Σύρους μέσω όλων των εγκεκριμένων μεθόδων από τον ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένης της διασυνοριακής και διαγραμμικής βοήθειας στα βορειοδυτικά της Συρίας. Τόνισαν την ανάγκη να αρθούν τα εμπόδια και να αυξηθεί η ανθρωπιστική βοήθεια σε όλους τους Σύρους σε ολόκληρη τη χώρα χωρίς διακρίσεις, πολιτικοποίηση ή προϋποθέσεις.

14. Προκειμένου να συμβάλουν στη βελτίωση της ανθρωπιστικής κατάστασης στη Συρία και να επιτευχθεί πρόοδος στην πολιτική διευθέτηση, κάλεσαν τη διεθνή κοινότητα, τα Ηνωμένα Έθνη και τις ανθρωπιστικές υπηρεσίες τους να αυξήσουν τη βοήθειά τους σε όλους τους Σύρους μέσω της υλοποίησης των έργων έγκαιρης ανάκαμψης και ανθεκτικότητας, συμπεριλαμβανομένης της αποκατάστασης βασικών υποδομών – εγκαταστάσεων παροχής νερού και ηλεκτρισμού, αποχέτευσης, υγείας, εκπαίδευσης, σχολείων και νοσοκομείων, καθώς και των έργων ανθρωπιστικής αποναρκοθέτησης σύμφωνα με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο.

15. Τόνισε την ανάγκη να διευκολυνθεί η ασφαλής, αξιοπρεπής και εθελοντική επιστροφή των προσφύγων και των εκτοπισμένων στους τόπους διαμονής τους στη Συρία και να διασφαλιστεί το δικαίωμα επιστροφής και το δικαίωμα υποστήριξης. Κάλεσαν τη διεθνή κοινότητα να παράσχει την απαραίτητη υποστήριξη στους Σύρους πρόσφυγες και εκτοπισμένους και επιβεβαίωσε εκ νέου την ετοιμότητά της να συνεχίσει να συνεργάζεται με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένου του Γραφείου της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) και άλλων εξειδικευμένων διεθνών οργανισμών. Σημείωσαν τη σημασία της συνέχισης των εργασιών για τη δημιουργία των απαραίτητων συνθηκών στη Συρία για εθελοντική και αξιοπρεπή επιστροφή των Σύριων.

16. Επανέλαβαν την αποφασιστικότητά τους να συνεχίσουν τις επιχειρήσεις για την αμοιβαία απελευθέρωση κρατουμένων/απαχθέντων στο πλαίσιο της Ομάδας Εργασίας για την απελευθέρωση κρατουμένων/απαχθέντων, την παράδοση των σορών και την ταυτοποίηση 5 αγνοουμένων, που είναι ένας μοναδικός μηχανισμός που αποδείχθηκε απαραίτητο και αποτελεσματικό για την οικοδόμηση εμπιστοσύνης μεταξύ των συριακών μερών. Αποφάσισαν να εντείνουν τις κοινές προσπάθειες για να εξασφαλίσει την απελευθέρωση των κρατουμένων/απαχθέντων. Συμφώνησαν για την ανάγκη επέκτασης των δραστηριοτήτων της Ομάδας Εργασίας με τη συμπερίληψη των θεμάτων της παράδοσης των σορών και του προσδιορισμού της ταυτότητας των αγνοουμένων. Χαιρέτισαν τη φιλοδοξία να ενταθούν οι δραστηριότητες εντός του Ομίλου.

17. Χαιρέτισαν τη συμμετοχή των αντιπροσωπειών της Ιορδανίας, του Ιράκ και του Λιβάνου ως παρατηρητές του Μορφότυπου της Αστάνα καθώς και εκπροσώπων των Ηνωμένων Εθνών και της ΔΕΕΣ.

18. Εξέφρασαν την ειλικρινή τους ευγνωμοσύνη προς τις αρχές του Καζακστάν για τη διοργάνωση της 21ης ​​Διεθνούς Συνάντησης για τη Συρία στην Αστάνα. Τόνισαν τον ιδιαίτερο ρόλο που διαδραμάτισε η πλευρά του Καζακστάν ως χώρα που φιλοξενεί τις Διεθνείς Συναντήσεις για τη Συρία, η οποία ήταν η αρχή της διαδικασίας της Αστάνα και παρείχε πάντα χώρο και φιλοξενία για να εξασφαλίσει την ομαλή λειτουργία αυτού του μοναδικού πολυμερούς μηχανισμού.

19. Σημείωσαν τη συμφωνία για τη διεξαγωγή της επόμενης Συνόδου Κορυφής στη Ρωσική Ομοσπονδία, όπως κατοχυρώνεται στην Κοινή Δήλωση της Τριμερούς Συνόδου Κορυφής της 19ης Ιουλίου 2022. 20. Συμφώνησε να συγκληθεί η 22η Διεθνής Σύνοδος για τη Συρία το δεύτερο εξάμηνο του 2024 στην Αστάνα.

MNA/Spox. Κανάλι

https://en.mehrnews.com/news/211295/Iran-Russia-Turkey-stress-fighting-against-terrorism

Δ. Κωνσταντακόπουλος: κουράγιο γονέα 1, κουράγιο γονέα 2, κουράγιο και στους τυχόν υπόλοιπους

5

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
24 Ιανουαρίου 2024

Για να μη φαίνεται το παιχνίδι εντελώς σικέ, πρέπει κυβέρνηση και «αντιπολίτευση» να διαφωνούν και σε κάτι.

Θέλω πριν από οτιδήποτε άλλο να μοιραστώ σήμερα μαζί σας τη μεγάλη χαρά μου για μια ανακάλυψη που έκανα. Εγώ νόμιζα, το είχε πει άλλωστε περίπου και ο ίδιος, ότι ο Πρωθυπουργός, ο κ. Μητσοτάκης είναι μεγάλος φαν των ανισοτήτων, όπως και όλοι οι νεοφιλελεύθεροι άλλωστε, που τις θεωρούν κινητήρια δύναμη του πολιτισμού. Πίστευα επίσης ότι η κυβέρνησή του είναι η αποδοτικότερη μετά το 1821 στην κατεδάφιση του συστήματος δημόσιας υγείας και παιδείας της χώρας, δηλαδή των δικαιωμάτων των Ελλήνων σε υγεία και εκπαίδευση.

Ομολογώ ότι είχα κάνει τραγικό λάθος. Η μανία του να λύσει το πρόβλημα της υιοθεσίας παιδιών από ομοφυλόφιλους, αγνοώντας το πολιτικό κόστος και την εξέγερση του ίδιου του κόμματός του, κόντρα και στο 70% του ελληνικού λαού κατά τις δημοσκοπήσεις, απέδειξε πέραν κάθε αμφιβολίας ότι ο Μητσοτάκης είναι ένας από τους παγκόσμιους πρωταθλητές του αγώνα υπέρ των ατομικών δικαιωμάτων και της ισότητας των ανθρώπων. Ούτε κομμουνιστής να ήταν. Ζητώ ταπεινά συγνώμη για τους έως τώρα χαρακτηρισμούς μου εναντίον του και πλέω σε πελάγη ευτυχίας γιατί έχουμε έναν τέτοιο Πρωθυπουργό, του οποίου οι επιδόσεις – είμαι απολύτως βέβαιος – θα υπερκαλύψουν κατά πολύ αυτές του πατρός του (λυπάμαι που τον ονομάζω έτσι, αλλά στην εποχή του δεν μπορούσαμε να τον αποκαλέσουμε γονέα α’ ή β’ και επιπλέον δεν ξέρω ποιος γονέας πρέπει να ονομάζεται α’ και ποιος β’. Αν κάποιος αναγνώστης ξέρει το κριτήριο για το πως να λέω τους πρώην γονείς, παρακαλώ να με ενημερώσει σχετικά).

Τις τελευταίες μέρες κάνω βασικά δύο πράγματα. Διαβάζω τον Δον Κιχώτη, για να παίρνω κουράγιο από το λαμπρό του παράδειγμα και σκέφτομαι παράλληλα τα θέματα της «τεκνοθεσίας» (κάθε νέα εποχή και νέες λέξεις, νέα γλώσσα, νέα νοήματα, νέος «‘Ανθρωπος»).  ‘Εχω βάλει στην μπάντα και ένα βιβλίο με τελευταία γράμματα ανθρώπων που τους πάνε για εκτέλεση, να το διαβάσω όταν σκουρήνουν πιο πολύ τα πράγματα.

Πρέπει να σας ομολογήσω ότι έχω πονοκεφαλιάσει με τα θέματα του γάμου και της «τεκνοθεσίας».  Βλέπετε δεν είχα ασχοληθεί μέχρι τώρα συστηματικά με αυτά τα θέματα. Ούτε καν το Δεύτερο Φύλο της Σιμόν ντε Μπωβουάρ δεν διάβασα ο ανεπρόκοπος και να που τώρα έχω να αντιμετωπίσω θέματα που αφορούν όχι ένα, όχι δύο, όχι τρία, αλλά τα 107 παρακαλώ φύλα που υφίστανται αυτή τη στιγμή, και των οποίων την ύπαρξη αγνοούσα ο ηλίθιος έως τώρα, φύλα που συναπαρτίζουν τη διαρκώς διευρυνόμενη (τύφλα νάχει το ΝΑΤΟ και η ΕΕ) ομάδα των ΛΟΑΤΚΙ+! (Σ.Σ. Το θαυμαστικό είναι σημείο στίξης, όχι φύλο και παρακαλώ να μη μπούνε ιδέες σε κανένα).

Μητσοτάκης και Κασσελάκης: δύο αγαπημένοι “αντίπαλοι”

Μέσα στην αναπόφευκτη θολούρα που προκάλεσαν στο άσχετο μυαλό μου όλα αυτά καθώς πάσχιζα να τα βάλω σε κάποια τάξη και δεν μπαίνανε, ξύπνησα προχτές μέσα στην άγρια νύχτα και τον αέρα έξω να λυσσομανάει, και το μυαλό μου εστιάστηκε σε αυτές τις δύο φιγούρες, τους γίγαντες της σύγχρονης Ελλάδας, τα δυο λαμπρά άστρα του εθνικού μας βίου: τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Στέφανο Κασσελάκη.

Πόσο ευτυχής, πόσο τυχερός, πόσο αξιοζήλευτος είναι ένας λαός, ένα έθνος, που καθοδηγούνται στην ιστορική τους πορεία (προς το τέλος στη συγκεκριμένη περίπτωση, αλλά τι σημασία έχει;) από ηγέτες όπως ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Στέφανος Κασσελάκης; Θα μπορούσε άραγε να περάσει τη μεταρρύθμισή του για την υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλους ο Μητσοτάκης, αν δεν διοικούσε την Αριστερά του Κυρίου ο Κασσελάκης (που έφτασε μάλιστα στο σημείο να απειλήσει τους βουλευτές του με διαγραφή αν δεν ψηφίσουν τον νόμο Μητσοτάκη!); Καθόλου βέβαιο. Πάλι πίσω θα είχαμε μείνει, πάλι θα απογοητεύαμε τους «Αμερικανούς φίλους», πάλι θα γινόμαστε το «μαύρο πρόβατο» όλης της πολιτισμένης Δύσης.

Κι αν με ρωτήσετε ποιος είναι ο Κύριος του οποίου Αριστερά είναι ο Στέφανος και Δεξιά ο Κυριάκος, ε, δεν κρατιέμαι, θα σας το πω! Είναι το δίκτυο επιρροής της χαριτωμένης τράπεζας Goldman Sachs με το οποίο αμφότεροι συνδέονται όπως βεβαίως και με τα υπόλοιπα κέντρα του ελεύθερου κόσμου. Ο Κασσελάκης δούλεψε σε αυτήν την τράπεζα και εκεί βρήκε την πρώτη της δουλειά η κόρη του Πρωθυπουργού, τον οποίο, θυμίζω ότι, ήδη από τον Ιανουάριο του 2003, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός είχε ονομάσει ως «Παγκόσμιο ηγέτη του Αύριο» (Global Leader of Tomorrow). Από τότε φρόντιζαν οι τόσο φιλέλληνες άρχοντες του πλανήτη ποιόν θα στείλουν να μας βοηθήσει να βρούμε τον δρόμο μας. Και, αν κρίνω από τις επιστολικές και τις ψήφους των ομογενών, όπως και από τη Singular Logic, αυτοί οι δύο κύριοι θα μας κυβερνάνε πλην απροόπτου όσο υπάρχουμε.

Καθώς έψηνα τον καφέ μου το μυαλό μου πήγε στον Πρόεδρο της Goldman Sachs, τον Lloyd Blankfein, o Θεός να τον έχει καλά, κι ας μας μεταχειρίστηκε, εμάς τους ‘Ελληνες, πιο μοχθηρά κι από το μοχθηρό Θεό της Παλαιάς Διαθήκης που διακονεί. Πόσο δίκηο είχε, σκεφτόμουν, όταν έλεγε ότι οι τραπεζίτες κάνουν τη δουλειά του Θεού. Χωρίς την τράπεζά του θα είχαμε άραγε Μητσοτάκη σήμερα, θα είχαμε Κασσελάκη, θα βρισκόταν η Ελλάς στη σημερινή λαμπρή κατάσταση, που μόνο με την Ελβετία μπορεί να συγκριθεί (όπως μας ενημερώνουν καθημερινώς τα κανάλια μας) και θα είχαν επιτέλους οι ομοφυλόφιλοι γενικώς και ο Κασσελάκης με τον Τέιλορ ειδικώς τη δυνατότητα να αποκτήσουν παιδάκια; Ας μου επιτραπεί να αμφιβάλλω.

Βέβαια, για να μη φαίνεται το παιχνίδι εντελώς σικέ, πρέπει κυβέρνηση και «αντιπολίτευση» να διαφωνούν και σε κάτι. Ε, ορίστε, του Κυριάκου δεν του αρέσει η ιστορία των παρένθετων μητέρων ούτε οι «εξτρεμισμοί» των Γονέων Α’ και Β’. Ε, εντάξει μην τον πολυπαίρνετε στα σοβαρά. Κολπάκια είναι όλα αυτά για να καθησυχάσει το νεοδημοκρατικό του «ποίμνιο» και να φανεί μετριοπαθής έναντι του εξτρεμιστή Κασσελάκη. ‘Όπως λένε όλοι οι νομικοί, η απαγόρευση στους ομοφυλόφιλους να κάνουν παιδί μέσω παρένθετων θα καταπέσει στα δικαστήρια ως αντιβαίνουσα στην ισότητα των πολιτών, αφού ο Μητσοτάκης λέει μεν ότι ανατριχιάζει με την ιδέα των παρένθετων, αλλά δεν τις καταργεί για τους ετεροφυλόφιλους (ούτε και το εξαιρετικά προσοδοφόρο σχετικό εμπόριο). Σας συνιστώ να μην παίρνετε ούτε και την αντίθεση του Κυριάκου στη χρήση των όρων Γονέας Α’ και Β’ στα σοβαρά. Θέμα τακτικής είναι η αντίθεσή του. Ξέρει ότι αργά ή γρήγορα θα έρθουν, πιθανώς και μέσω Κομισιόν, ήδη τους υπερψήφισε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αυτή η λέσχη ανθρώπων που πληρώνονται ένα σκασμό λεφτά κάθε μήνα για να καταστρέφουν την Ευρώπη και τη Δημοκρατία. Τώρα προηγείται η πρώτη μεγάλη έφοδος προς τον Ουρανό με την υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλους, να σπάσει το μεγάλο ταμπού. Τα υπόλοιπα θα έρθουν στην ώρα τους και μάλλον σύντομα.

Η οικογένεια Κασσελάκη

Συνερχόμουν πια σιγά – σιγά ρουφώντας τον καφέ μου, όταν το μυαλό μου πέταξε στις Σπέτσες, εκεί που συνεδρίαζαν τα μεγάλα πνεύματα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς υπό τον αγαπητό Στέφανο που παρολίγον να γίνει, όπως μάθαμε, Υπουργός του Μητσοτάκη το 2019, δυστυχώς όμως δεν έγινε, με αποτέλεσμα να πρέπει σήμερα να ασχολούμαστε μαζί του.

Το πρωί, δεν ξέρω γιατί, η φαντασία μου γίνεται τούρμπο, δουλεύει ακατάπαυστα. Μερικές φορές βλέπω και όνειρα στον ξύπνιο μου! Τώρα φαντάστηκα την οικογένεια Κασσελάκη, Τάιλερ και των δύο αγοριών που θέλουν να αποκτήσουν. Δεν θα μου έμπαινε ασφαλώς στο μυαλό να ασχοληθώ με τα προσωπικά τους, αν ο ίδιος ο Κασσελάκης δεν είχε φροντίσει να τονίσει τόσο πολύ τα ζητήματα της προσωπικής του ζωής. Διερωτώμαι και εγώ τώρα: Τι θα συμβουλεύουν άραγε τα παιδάκια τους; Να γίνουν ετεροφυλόφιλοι ή ομοφυλόφιλοι; Κι αν ομοφυλόφιλοι, σε ποια ακριβώς από τις 107 κατηγορίες; Απλοί γκέι ή μήπως τρανσέξουαλ;

Το φύλο, μας λένε οι οπαδοί όλων αυτών των νεωτερισμών, δεν είναι βιολογική, είναι κοινωνική κατασκευή. ‘Αρα, στην περίπτωση της οικογένειας Κασσελάκη, αν δεν το καθορίζει η φύση, θα το καθορίζει σε μεγάλο βαθμό το ζεύγος Στέφανου – Τάιλερ.  Και είναι πιθανότατο, αφού οι ίδιοι είναι ομοφυλόφιλοι, να θέλουν και τα παιδιά τους να είναι. Αλλά, αν είναι έτσι, γιατί έχουν ξεσκιστεί οι οπαδοί της «μεταρρύθμισης» να βγαίνουν στα παράθυρα και να γράφουν άρθρα ότι τα παιδιά των ομοφυλόφιλων δεν έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες από τα παιδιά των ετεροφυλόφιλων να γίνουν ομοφυλόφιλοι; Κάτι δεν πάει καλά με τους συλλογισμούς τους.

Τι θα απαντάνε άραγε τα αγοράκια των Στέφανου και Τάιλερ στους συμμαθητές τους που θα τους ρωτάνε «γιατί έχετε δύο μπαμπάδες;», «που είναι η μαμά σας;», «πληρώθηκε η μαμά σας για να σας κάνει;» Αυτοί θα είναι χαρούμενοι που έχουν παιδιά, τα παιδιά θα είναι χαρούμενοι που τους έχουν μπαμπάδες χωρίς μαμά;

Αλήθεια, γιατί ο κ. Στέφανος θέλει αγόρια; Οι γυναίκες είναι κατώτερο φύλο; Κι εν πάσει περιπτώσει πάλι ξεχάστηκε; Αφού είναι κοινωνικά και όχι βιολογικά ορισμένο το φύλο των παιδιών τι σημασία έχει το βιολογικό τους φύλο; Σπαζοκεφαλιά, τι λέτε και σεις;

Τι θα γίνει άραγε όταν τα αγόρια του Στέφανου και του Τάιλερ μεγαλώσουν και θελήσουν να βρούν τη γυναίκα που τα γέννησε. Ξέρετε οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πολύ καθυστερημένοι, δεν είναι σαν την εντιμότατη ηγεσία της ΝΔ ούτε τη ριζοσπαστική του ΣΥΡΙΖΑ και της νέας Αριστεράς. ‘Εχει παρατηρηθεί ότι μεγαλώνοντας, ακόμα και μετά την παρέλευση δεκαετιών, τα παιδιά αναζητούν λυσσωδώς τους γονείς τους, πιθανώς θα αναζητήσουν και τη γυναίκα που μέσα της μεγάλωσαν και θα μπορούσε να είναι και η μάνα τους αν ο Στέφανος και ο Τάιλερ δεν της είχαν πάρει το μωρό από την αγκαλιά.

Γλυκέ μου Στέφανε σε παρακαλώ, λύσε μου τις απορίες, δεν θα ξέρω τι να ψηφίσω αύριο! Είναι κι άλλοι σαν εμένα.

Πόσοι αλήθεια από όλους αυτούς που τάσσονται υπέρ των μεταρρυθμίσεων Μητσοτάκη θα τους άρεσε οι ίδιοι ή τα παιδιά τους να είναι στη θέση των παιδιών του Στέφανου και του Τάιλερ; 

Κουράγιο Γονείς, κουράγιο Παιδιά

Α, δεν θα τελειώσει ποτέ αυτό το άρθρο. ‘Ολο παρεμβολές, παράσιτα μου κάνει το απείθαρχο μυαλό μου. Να τώρα θυμήθηκα, όχι ακριβώς θυμήθηκα, είναι κάτι σαν όνειρο στο μυαλό μου, μια κραυγή από κάποιον που δεν βλέπω, εμένα μικρό παιδάκι να με πηγαίνει η μάνα μου στο θέατρο να δω τη μοναδική ιέρεια του ελληνικού Θεάτρου, την Κατίνα Παξινού, να παίζει τον τελευταίο ρόλο στη ζωή της, τη Μάνα Κουράγιο του Μπέρτολτ Μπρεχτ.

Αχ ρε μάνα. Αχ ρε Μπέρτολτ. Δε ζήσατε στη σημερινή φωτισμένη εποχή μας. Στο σκοτάδι καταδικασμένοι δεν ευτυχήσατε να δείτε να ανατέλλουν τα νέα Φώτα ( Lumières, Διαφωτισμός). Δεν πρόλαβα κι εγώ Μάνα την ευτυχία να σε πω Γονέα Β’ (ή μήπως Α’; ή και Γ’, Δ’ Ε’ κ.ο.κ. Αφού καταργούμε το βιολογικό προσδιορισμό γιατί να τσιγγουνευτούμε τον κοινωνικό, τον φαντασιακό προσδιορισμό;)

Και συ καημένε Μπρεχτ; Δεν πρόκανες τις νέες ανακαλύψεις της επιστήμης, να γράψεις αντί για τη «Μάνα Κουράγιο» το «Γονέα Α’» ή «Γονέα Β’ Κουράγιο». Αχ κακόμοιρε ‘Ομηρε, με τις μανάδες σου, την Εκάβη και την Αντίκλεια. Ω θλιβεροί Περλ Μπακ, Μαξίμ Γκόρκι, ‘Αγγελε Σικελιανέ και τόσοι και τόσοι άλλοι που λατρέψατε τη Μάνα, χωρίς να ξέρετε ότι δεν περιλαμβάνεται στο μέλλον της ανθρωπότητας. Με τη φόρα που έχουμε πάρει, μάλλον θα πρέπει να ξαναγραφτεί η μισή και πλέον παγκόσμια λογοτεχνία.

Και η λογοτεχνία μπορεί, έστω και με δυσκολία, να ξαναγραφτεί. Με όλους αυτούς τους πίνακες «Η μάνα και το παιδί» που είχαν την επιπολαιότητα να ζωγραφίσουν ο Πάμπλο Πικάσο, ο Μονέ, ο Ρενουάρ και τόσοι ακόμα τι θα γίνει; Με τη «Μητρότητα» του Νικηφόρου Λύτρα τι θα κάνουμε; Δεν ομιλώ για τη μάνα του Χριστού, φαντάζομαι ότι αυτά θα τα συζητάει ο κ. Κασσελάκης με τον Πατριάρχη και τον Αρχιεπίσκοπο.

Το 1918, ο Λένιν έγραψε ένα άρθρο στην Ιζβέστια, να εμψυχώσει τους κατοίκους της Πετρούπολης καθώς μετακινούσε την κυβέρνησή του στη Μόσχα για τον φόβο των Γερμανών και το ξεκινούσε με τους στοίχους του Νεκράσωφ «Μάνα Ρωσία».

Φανταστείτε πόσο πιο αποτελεσματικός θα ήταν αν έλεγε «Γονέα Β’ Ρωσία».

Καταλαβαίνετε με αυτά τα παραδείγματα πόσο πολύ προχώρησε ο πολιτισμός σε έναν αιώνα μέσα και ιδίως τις δύο τελευταίες δεκαετίες!

Σε τι σκοταδισμό ζούσαμε μέχρι πρόσφατα! Ο ‘Εριχ Φρομ για παράδειγμα, που παρίστανε και τον αριστερό τρομάρα του, τον φροϋδομαρξιστή παρακαλώ, έγραφε το εξής κατάπτυστο (που θα έλεγε και το Κόντρα) απόσπασμα:

«Η αγάπη της μητέρας, από τη φύση της, δεν υπόκειται σε όρους. Η μητέρα αγαπά το νεογέννητο γιατί είναι παιδί της, και όχι γιατί αυτό εκπλήρωσε κάποιο ειδικό όρο ή ανταποκρίθηκε σε κάποια ιδιαίτερη προσδοκία. Η σχέση με τον πατέρα είναι τελείως διαφορετική. Η μητέρα είναι το σπίτι από το όποιο προερχόμαστε, είναι η φύση, το έδαφος, ο ωκεανός. Ο πατέρας δεν εκπροσωπεί τη φυσική μας καταγωγή. Οι σχέσεις του πατέρα με το παιδί στα πρώτα χρόνια τής ζωής του είναι ελάχιστες σε σύγκριση με αυτές της μητέρας, και η σημασία τους για το παιδί σ’ αυτή την πρώτη περίοδο δεν μπορεί να συγκριθεί με τη σημασία της μητέρας… Η πατρική αγάπη είναι αγάπη υπό όρους. Η αρχή της είναι : “Σ’ αγαπώ γιατί ανταποκρίνεσαι στις προσδοκίες μου, γιατί κάνεις το καθήκον σου, γιατί μου μοιάζεις” […]. Η μητρική αγάπη είναι αγάπη άνευ όρων… Σ’ αυτή την εξέλιξη της στοργής, που έχει επίκεντρο πρώτα τη μητέρα και ύστερα τον πατέρα, στην τελική σύνθεσή της βρίσκεται η όαση της πνευματικής υγείας και της ανέλιξης προς την ωριμότητα». (Έριχ Φρομ: Η Τέχνη της Αγάπης. Μπουκουμάνης, Αθήνα, 2006)

Δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία για έναν συγγραφέα που γράφει τέτοια πράγματα, που, αν μη τι άλλο, υπονοούν εμμέσως πλην σαφώς, ότι χωρίς μάνα και πατέρα δεν υπάρχει πνευματική υγεία και δεν μπορούμε να φτάσουμε την ωριμότητα. Το άλλο από ομοφοβία είναι αυτά; Το μόνο που μπορούμε να αναγνωρίσουμε στον Φρομ ως ελαφρυντικό είναι ότι δεν είχε τη δυνατότητα να διαβάσει στην εποχή του Κασσελάκη, Αχτσιόγλου (αυτήν ιδίως για την queer theory με την οποία θέλει να ανανεώσει τον μαρξισμό τρομάρα της!), Τσίπρα, Μαρατζίδη και άλλους πρωτοπόρους της σύγχρονης αριστερής σκέψης και δράσης.

Ευτυχώς αφήνουμε τώρα πίσω την προϊστορία της ανθρωπότητας και απαλάσσουμε επιτέλους τον Νέο ‘Ανθρωπο από το βάρος της Μάνας. Μπράβο αδέρφια!

Μπορεί ορισμένοι από σας να τα βρίσκετε κάπως αστεία ή γελοία, αλλά πάντως ασήμαντα όλα αυτά. Ήδη όμως, με δεδομένο ότι κανείς δεν θέλει να καταπολεμήσει τις θεωρίες του τρανσεξουαλισμού, για να μην του επιτεθεί το ισχυρότατο λόμπυ που τις υποστηρίζει, αρχίζουν να κάνουν θραύση σε μερίδα της νεολαίας, ιδίως της μικρο-μεσοαστικής και να τη διχάζουν σε δύο πολύ φανατισμένα στρατόπεδα. Τα πράγματα έχουν προχωρήσει κάμποσο. Κάποιοι φοιτητές έφτασαν μάλιστα στο σημείο να δημιουργήσουν την ουδέτερου γένους λέξη «φοιτητά» για να μην παρεξηγούνται οι τρανς!. Όσο για την Εποχή είχε τον εξής ανεκδιήγητο τίτλο: Πολιτικός Γάμος για όλους, όλες και όλα…

Το αποτέλεσμα δεν το έχουμε δει ακόμα πλήρως στην Ελλάδα, το έχουμε δει όμως στην Αμερική και σε ευρωπαϊκά κράτη όπου παρατηρείται έκρηξη «δυσφοριών φύλου» που οδηγούν σε πολύ επικίνδυνες «φυλομεταβάσεις» και σε έντονες και αποσταθεροποιητικές συγκρούσεις των παιδιών με τους γονείς τους.

Στην εποχή μας, εποχή του ατομισμού, βλέπουμε τα θέματα αυτά ως ζητήματα προσωπικής ελευθερίας, που την αντιλαμβανόμαστε ανεξάρτητη από οποιεσδήποτε κοινωνικές και ηθικές δεσμεύσεις, αλλά ακόμα και από την αντικειμενική πραγματικότητα. Εστιάζουμε στο δικαίωμα και τις επιθυμίες του ομοφυλόφιλου ατόμου, ούτε καν του παιδιού του. Μας διαφεύγει η γενικότερη εικόνα του που πάει μια κοινωνία που ετοιμάζεται να αμφισβητήσει τις πιο βασικές ανθρωπολογικές και ψυχολογικές σταθερές της. Για να μην πάμε στους Αρχαίους, η βάση του διαβήματος, της ηθικής και της αισθητικής, του τι θεωρείται δηλαδή καλό και όμορφο, της Αναγέννησης, του Διαφωτισμού, του Σοσιαλισμού και της Οικολογίας είναι η ίδια η Φύση, είναι αυτό που διατηρεί και αναπαράγει τη ζωή. Πάνω στην αμφιγονική αναπαραγωγή έχει στηριχτεί το είδος μας, η συναισθηματική του συγκρότηση και ο πολιτισμός μας για μερικές χιλιάδες χρόνια. Υπάρχει ασφαλώς χώρος σε μια δημοκρατική πολιτεία για όσους δεν θέλουν να ακολουθήσουν αυτόν τον δρόμο και θέλουν να έχουν μια διαφορετική ζωή. Πρέπει να προστατεύονται πλήρως και αποτελεσματικά από τυχόν διακρίσεις. Αλλά δεν είναι δυνατόν να θέλουν να επιβάλλουν τον τόνο στην ανθρωπότητα και την εξέλιξή της. (Στην πραγματικότητα, ούτε αυτό συμβαίνει. Χρησιμοποιούνται στην πραγματικότητα για τους δικούς του σκοπούς από ένα ισχυρότατο λόμπυ στην καρδιά του δυτικού καπιταλισμού, για το οποίο θα μιλήσουμε σε επόμενο άρθρο).

Ποια κοινωνία θα αντικαταστήσει την υπάρχουσα αν επικρατήσουν αυτές οι ιδέες; Ποια δύναμη θα κυριαρχήσει σε αυτόν τον «Θαυμαστό Καινούριο Κόσμο» συγχισμένων και μπερδεμένων ατόμων χωρίς στέρεη ταυτότητα, που σημαίνει χωρίς ιστορία και χωρίς σχέδιο για το μέλλον;

Θεού (με την έννοια του Φρομ) θέλοντος συνεχίζεται…

Πηγή: konstantakopoulos.gr

Ο «Σίντλερ» της Θεσσαλονίκης που έσωσε 280 Εβραίους από το Άουσβιτς

0

 Δημήτρης  Σταυρόπουλος

Ήταν φασίστας Ιταλός διπλωμάτης που υπηρετούσε ως πρόξενος στην Θεσσαλονίκη την περίοδο της κατοχής.

Ήταν συνεργάτης των κατακτητών Γερμανών.

Ήταν όμως άνθρωπος που είχε το θάρρος να αντισταθεί έμπρακτα στις θηριωδίες των ναζί και των SS.

Μπροστά στις απάνθρωπες μεθόδους εξόντωσης των Εβραίων, αντέδρασε.

Οργάνωσε μυστική επιχείρηση και κατάφερε να σώσει 280 Εβραίους από τα «τραίνα του θανάτου» που θα τους οδηγούσαν στο Άουσβιτς και από κει στους θαλάμους αεριών!

ΤΟ ΚΟΛΠΟ ΤΟΥ ΙΤΑΛΟΥ «ΣΙΝΤΛΕΡ»

Ο Γκουέλφο Ζαμπόνι (Guelfo Zamboni) γεννήθηκε το 1897 στην Σάντα Σοφία ντι Ρομάνια (Santa Sofia di Romagna) του Φορλί.

Όταν οι δυνάμεις του Άξονα κατέλαβαν την Ελλάδα και την διαμοίρασαν σε τρεις ζώνες κατοχής, ο Ζαμπόνι τοποθετήθηκε Γενικός Πρόξενος της Ιταλίας στην Θεσσαλονίκη, η οποία υπαγόταν στη Γερμανική ζώνη κατοχής και η οποία διέθετε τη μεγαλύτερη Εβραϊκή κοινότητα στην Ελλάδα (περίπου 56.000 άτομα).

Στις αρχές της Κατοχής οι Γερμανοί δεν ήσαν ιδιαίτερα σκληροί απέναντι στους Εβραίους, αν και ασφαλώς εκδήλωναν με κάθε τρόπο τον αντισημιτισμό τους.

Η στάση των Γερμανών απέναντι στους Εβραίους άρχισε να σκληραίνει τον Ιούλιο 1942, οπότε και συγκέντρωσαν 9.000 άρρενες στην Πλατεία Ελευθερίας της Θεσσαλονίκης, όπου, ύστερα από ταπεινώσεις και ξυλοδαρμούς με την πρόφαση της καταγραφής τους, άρχισαν να τους στέλνουν για καταναγκαστική εργασία σε στρατιωτικά έργα (δρόμοι, γέφυρες κτλ.) στη Δυτική Μακεδονία.

Το 1943 άρχισαν οι συστηματικές διώξεις των Εβραίων στις ζώνες της Γερμανικής κατοχής.

Ο Ζαμπόνι, αντιδρώντας στα απάνθρωπα μέτρα των «συμμάχων» του κατέβαλε πολλές προσπάθειες για να περιορίσει τις μεταγωγές των Εβραίων προς τα στρατόπεδα εξόντωσης.

Επειδή, όπως αναμενόταν, η φωνή του δεν ακουγόταν από τους σκληρούς Γερμανούς, εφοδίασε, σε συνεργασία με τον υποπρόξενο και στρατιωτικό ακόλουθο – σύνδεσμο με τη γερμανική διοίκηση λοχαγό Λουτσίλο Μέρτσι (Lucillo Merci) όσους Εβραίους μπόρεσε με πλαστά (προσωρινά) πιστοποιητικά ιθαγένειας, ύστερα από συνεννόηση με τον Υπουργό Εσωτερικών στη Ρώμη.

Η ενέργειά του αυτή επέτρεψε σε 280 Εβραίους να διαφύγουν από τη ζώνη κατοχής των Γερμανών και τα «τρένα του θανάτου», με τα οποία μεταφέρονταν κυρίως στο Άουσβιτς και να καταφύγουν στην Ιταλική ζώνη κατοχής στην Αθήνα. Την ίδια πολιτική ακολούθησε και ο διάδοχός του Τζουζέπε Καστρούτσιο (Giuseppe Castruccio).

(Σ.Σ  Με την άγνωστη δράση του στην Ελλάδα, θ ασχοληθούμε σε επόμενο σημείωμα.)

Για τις προσπάθειές του αυτές και σε αναγνώριση των υπηρεσιών που προσέφερε στους Εβραίους της Θεσσαλονίκης, ο Ισραηλινός Πρεσβυς στη Ρώμη Αβί Πάζνερ (Avi Pazner) του απένειμε, το 1992, το χρυσό μετάλλιο του Μουσείου «Yad Va-Shem» της Ιερουσαλήμ και τον τίτλο του «Δίκαιου ανάμεσα στα Έθνη» (εβρ. Chasidei Umot HaOlam).

Ο Ζαμπόνι απεβίωσε το 1994.

Ο Ισραηλινός εκπρόσωπος της Πρεσβείας στην Ιταλία δήλωσε μετά τον θάνατό του: «Το κράτος του Ισραήλ χαιρετίζει με συγκίνηση και θαυμασμό την μνήμη του Γκουέλφο Ζαμπόνι, ο οποίος στις πιο δύσκολες ώρες αντιτάχθηκε στη βαρβαρότητα σώζοντας από τον θάνατο εκατοντάδες Εβραίους».

ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ

Οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, έπραξαν στο ακέραιο το καθήκον τους απέναντι στην Ελλάδα, καθώς 12.898 άνδρες, εκ των οποίων οι 343 ήταν αξιωματικοί, στελέχωναν τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις κατά την περίοδο των συγκρούσεων 1940-41.

Οι απώλειές τους στα πεδία των μαχών ανήλθαν σε 513 νεκρούς και 3.743 τραυματίες.

Στις 6 Απριλίου 1941 οι γερμανικές δυνάμεις επιτέθηκαν στην Ελλάδα από το Βορρά και μετά από διάστημα τριών ημερών μπήκαν στη Θεσσαλονίκη.

Η Θεσσαλονίκη και η τριγύρω περιοχή, θεωρήθηκε ζωτικής στρατηγικής σημασίας και για αυτό τον λόγο την κράτησε υπό τον έλεγχό του ο γερμανικός στρατός.

Συνελήφθη όλο το συμβούλιο της εβραϊκής κοινότητας και ο αρχιραβίνος Κόρετς στάλθηκε στη Βιέννη.

Η Γκεστάπο πραγματοποιούσε εφόδους σε εβραϊκές λέσχες και η φασιστική ΕΕΕ ανασυστάθηκε.

Οι εβραϊκές εφημερίδες έκλεισαν, ενώ ενθαρρύνθηκαν οι ντόπιοι αντισημίτες να κολλήσουν αντιεβραϊκές αγγελίες στα μαγαζιά και στα καφενεία.

Αρκετοί Εβραίοι συνελήφθησαν και πολλοί από αυτούς τουφεκίστηκαν ως «κομμουνιστές».

Στις 29 Ιουνίου 1941 επιτάχθηκαν εβραϊκά σπίτια στις οδούς Μιαούλη και Μισραχή για τη στέγαση γερμανικών οικογενειών.

Στελέχη που υπάγονταν στη δικαιοδοσία του Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ, ιδεολογικού καθοδηγητή των Ναζί, απογύμνωσαν εβραϊκές βιβλιοθήκες, λέσχες, συναγωγές, κατάσχεσαν δεκάδες χιλιάδες βιβλία, αρχεία, χειρόγραφα και σπάνια αντικείμενα, τα οποία έστειλαν στη Γερμανία.

Σε αντίθεση με άλλα μέρη της Ευρώπης, στη Θεσσαλονίκη δεν υπήρχε γκέτο για τον εβραϊκό πληθυσμό της πόλης, γεγονός που φάνηκε παράξενο στις δυνάμεις κατοχής.

Το πρώτο οργανωμένο χτύπημα κατά των Ελλήνων Εβραίων της Θεσσαλονίκης, πραγματοποιήθηκε ύστερα από πρωτοβουλία του συνεργάτη των ναζί Αθανάσιου Χρυσοχόου, διορισμένου από τις ναζιστικές αρχές έμμισθου γενικού διευθυντή Νομαρχιών Μακεδονίας, που καταγόταν από την Ήπειρο.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Χάγκεν Φλάισερ, ο Χρυσοχόου προέβη σε διαβήματα στη γερμανική στρατιωτική διοίκηση, διαμαρτυρόμενος ότι οι Εβραίοι δεν υποχρεώθηκαν να συμμετέχουν σε αναγκαστικές εργασίες ή να καταβάλλουν εισφορές σε είδος, σε αντίθεση με το μεγαλύτερο τμήμα του ελληνικού χριστιανικού πληθυσμού.

Έτσι, μετά από αυτά τα διαβήματα, στις 8 Ιουλίου 1942, ο διοικητής της Βέρμαχτ στη Θεσσαλονίκη, έδωσε εντολή να παρουσιαστούν όλοι οι άρρενες Εβραίοι ικανοί για εργασία ηλικίας 18 έως 45 ετών, ώστε να γίνει απογραφή τους.

Η συγκέντρωσή τους έλαβε χώρα στην Πλατεία Ελευθερίας στις 11 Ιουλίου 1942. Την ημέρα εκείνη συγκεντρώθηκαν 9.000 Εβραίοι στην Πλατεία από τις 8:00 η ώρα το πρωί για να δηλώσουν τα ονόματά τους.

Στους άντρες απαγορεύτηκε να πιούν νερό και ορισμένοι υποβλήθηκαν σε εξευτελιστικές ασκήσεις γυμναστικής.

Η φιλοναζιστική εφημερίδα «Απογευματινή» εξακολουθούσε να κατηγορεί τους Εβραίους ως παράσιτα και μαυραγορίτες.

Σκοπός της συγκέντρωσης ήταν η αποστολή τους σε καταναγκαστικά έργα σε όλη την επικράτεια.

Οι Εβραίοι δεν είχαν τα κατάλληλα προσόντα και εμφάνισαν μεγάλο ποσοστό θνησιμότητας.

Οι λόγοι ήταν η σκληρή δουλειά, η ελλιπής τροφή και οι ακατάλληλες συνθήκες υγιεινής σε περιοχές με έξαρση ελονοσίας.

Για να απελευθερωθούν όλοι αυτοί οι εργάτες, η Ισραηλιτική Κοινότητα αναγκάστηκε να αποδεχθεί δύο πολύ σκληρούς όρους: την καταβολή 2,5 δις δραχμές ως λύτρα και την καταστροφή του αρχαίου εβραϊκού νεκροταφείου της πόλης.

Στις 6 Δεκεμβρίου του 1942 άρχισε η πλήρης καταστροφή και ισοπέδωση του εβραϊκού νεκροταφείου, με τη σύμπραξη της ελληνικής γενικής διοίκησης, όπου βρίσκεται σήμερα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο.

Το ΕΑΜ τον Γενάρη του 1943, κατήγγειλε το επιχειρούμενο πογκρόμ καθώς βοήθησε στην έξοδο μερικών εκατοντάδων Εβραίων από τη πόλη.

Η ΕΝΤΟΛΗ ΤΟΥ  ΑΝΤΟΛΦ ΑΙΧΜΑΝ

Τον Ιανουάριο του 1943 ο Άντολφ Άιχμαν των Ες Ες, έστειλε στη Θεσσαλονίκη τον υπαρχηγό του Ρολφ Γκίντερ ο οποίος ζήτησε πληροφορίες για την κοινότητα και επέστρεψε αμέσως στο Βερολίνο.

Το Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 1943 οι Λοχαγοί των Ες Ες Ντίτερ Βισλιτσένι και Αλόις Μπρούνερ, εγκαταστάθηκαν στη Θεσσαλονίκη με τη συνοδεία εκατό Γερμανών αστυνομικών.

Την Δευτέρα ανακοίνωσαν στον αρχιραβίνο Κόρετς πως όλοι οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης πάνω από πέντε χρονών, έπρεπε να φέρουν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ, να σημαδέψουν τα μαγαζιά τους και να περιοριστούν σε γκέτο.

Αποφασίστηκε τελικά να δημιουργηθούν δύο εβραϊκές συνοικίες.

Την 1η Μαρτίου όλοι οι Εβραίοι διατάχθηκαν να δηλώσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία.

Ο εγκλεισμός των Εβραίων είχε φανερό αντίκτυπο στη ροή της εμπορικής δραστηριότητας της πόλης, με τις τιμές των προϊόντων να τινάσσονται στα ύψη.

ΤΑ «ΤΡΑΙΝΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ»

Την Κυριακή 14 Μαρτίου ανακοινώθηκε στους Εβραίους της συνοικίας-γκέτο Χιρς, ο εκτοπισμός τους στην Κρακοβία.

Στο πρώτο τρένο έφυγαν 2.800 άτομα στοιβαγμένα ογδόντα-ογδόντα σε κάθε βαγόνι, με τελικό προορισμό το στρατόπεδο εξόντωσης Άουσβιτς ΙΙ Μπίρκεναου.

Με τον δεύτερο συρμό που έφυγε από τη Θεσσαλονίκη στις 17 Μαρτίου, εκτοπίστηκαν οι κάτοικοι των συνοικιών Αγία Παρασκευή και Stazion Chiko. Εκδιώχτηκαν επίσης 15.000 από τη συνοικία Ρεζί Βαρδάρ σε λιγότερο από μία ώρα.

Στις 15 Ιουλίου και οι τελευταίοι 2.000 Εβραίοι είχαν αποσταλεί στο Άουσβιτς. Λιγότερο του 5% του εβραϊκού πληθυσμού της Θεσσαλονίκης γλύτωσε την εκτόπιση.

Συνολικά 45.000 Θεσσαλονικείς Εβραίοι έφτασαν στο Άουσβιτς από τη Θεσσαλονίκη, οι οποίοι λίγες ώρες μετά την άφιξή τους θανατώθηκαν στους θαλάμους αερίων.

Οι Γερμανοί αποχώρησαν από τη Θεσσαλονίκη στα τέλη Οκτωβρίου 1944. Από τους 54.000 Θεσσαλονικείς Εβραίους που μεταφέρθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης επέζησαν μόνο 1950 και ξαναγύρισαν στην Ελλάδα σε κατάσταση εξαθλίωσης, χωρίς περιουσίες και πόρους διαβίωσης.

Μόνο το 1/3 εξ αυτών είχε τη δυνατότητα να ασκήσει μία τέχνη για να επιβιώσει.

Το Ελληνικό κράτος δήλωσε αδυναμία να παράσχει βοήθεια, με τη δικαιολογία ότι θα μπορούσαν να απευθυνθούν στις διεθνείς εβραϊκές οργανώσεις.

Η πρώτη ελληνική κυβέρνηση ωστόσο, αποφάσισε με νόμο του Παπανδρέου τον Νοέμβριο του 1944, την επιστροφή των εβραϊκών περιουσιών.

Πληροφορίες

«Ιταλικός ιστοχώρος για το Ολοκαύτωμα».

Δρ. Ρένα Μόλχο: Η Γερμανική Πολιτική εναντίον των Εβραίων της Ελλάδας: Ο Αφανισμός της Εβραϊκής Κοινότητας της Θεσσαλονίκης 1941-44.

Οντέτ Βαρών-Βασάρ, «Η γενοκτονία των Ελλήνων Εβραίων (1943-1944)».

Γαβριέλλα Ετμεκτσόγλου, «Το Ολοκαύτωμα των Ελλήνων Εβραίων».

Στράτος Δορδανάς, «Εξόντωση και λεηλασία. Η Υπηρεσία Διαχειρίσεως Ισραηλιτικών Περιουσιών.»

https://www.militaire.gr/o-sintler-tis-thessalonikis-poy-esose-280-evraioys-apo-to-aoysvits/

Η Γερμανία είναι σύμπτωμα της παρακμής της Ευρώπης, δεν είναι μεμονωμένο φαινόμενο: Ξυπνά και ξεσηκώνεται για να αποτρέψει μια επιστροφή στο τραγικό παρελθόν της…

3

Του ΜΙΧΑΛΗ ΨΥΛΟΥ, Ναυτεμπορική, Αθήνα

Εικόνες που όμοιές τους δεν είχαν δει ποτέ στη μεταπολεμική Γερμανία. Κάπου 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους σε πολλές πόλεις για να διαμαρτυρηθούν κατά του ακροδεξιού AfD.

Ενάντια στα ζοφερά και σκοτεινά σχέδιά του για «μια Γερμανία μόνο για Γερμανούς», για απέλαση εκατομμυρίων ανθρώπων με μεταναστευτικό υπόβαθρο και για «λίστες καταζητούμενων» με ονόματα πολιτικών αντιπάλων.

Η Γερμανία ξυπνά και επιτέλους ξεσηκώνεται για να αποτρέψει μια επιστροφή στο τραγικό παρελθόν της.

Φυσικά, δεν βγαίνει όλη η Γερμανία στους δρόμους-δυστυχώς. Το AfD έχει εκατομμύρια «θαυμαστές». Είναι δεύτερο κόμμα στις δημοσκοπήσεις σε πανεθνικό επίπεδο.

  • Στη Θουριγγία, τη Σαξονία και το Βρανδεμβούργο- τα τρία κρατίδια της ανατολικής Γερμανίας- όπου θα διεξαχθούν εκλογές το φθινόπωρο- η ακροδεξιά έρχεται πρώτη στις έρευνες.

Το AfD είναι ένα νέο κόμμα, που ιδρύθηκε το 2013 από περίπου 20 επιχειρηματίες, δημοσιογράφους και οικονομολόγους. Η ιδεολογία τους ήταν κατά του μετανάστη, ενάντια στο ευρώ… Και τώρα ζητάει δημοψήφισμα για το Dexit. Την έξοδο της Γερμανίας από την ΕΕ.

Το 2017 μπήκε για πρώτη φορά στη Γερμανική Βουλή. Κάτι συνέβαινε στη χώρα. Ποιος τους ψήφισε; Οι απογοητευμένοι. Ένας εκπρόσωπος του AfD το έθεσε ως εξής: «Όσο χειρότερα πάνε τα πράγματα για τη Γερμανία, τόσο καλύτερα πάνε τα πράγματα για εμάς».

Το AfD έχει γίνει δυστυχώς, μέρος του «κανονικού» λόγου. Ο κόσμος έχει κατά κάποιο τρόπο, συμφιλιωθεί με την άνοδο της άκρας δεξιάς. Μια άκρως επικίνδυνη «συμφιλίωση»,

Κάποιοι παρορμητικοί ψηφοφόροι δελεάζονται με την ιδέα να ενισχύσουν ένα δήθεν αντισυστημικό κόμμα κοινωνικής διαμαρτυρίας. Όταν όλα τα υπόλοιπα κόμματα θεωρούνται συστημικά! Κάτι που συμβαίνει φυσικά και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Η Γερμανία είναι σύμπτωμα της παρακμής της Ευρώπης. Δεν είναι μεμονωμένο φαινόμενο. Η άνοδος αυτού του ρεύματος επηρεάζει ένα μεγάλο μέρος της Ευρώπης: Ουγγαρία, Πολωνία, Φινλανδία, Ιταλία, Γαλλία, Σουηδία, Αυστρία.

Αλλά και στην Αμερική, όπως φαίνεται από την ολική επαναφορά του Τραμπ.

Υπάρχει ένα μεγάλο ρήγμα μεταξύ εκείνων που διατηρούν μια λογική σχέση με την πραγματικότητα και εκείνων που αφήνουν τον εαυτό τους να επηρεάζεται από ιδεολογίες συνομωσίας και fake news.

Η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται στη μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε για να διαμορφωθούν αυτές οι αρχές και να θεωρηθούν αδιαμφισβήτητες, για πολλούς.

Η ακροδεξιά έχει αρχίσει να επηρεάζει άλλα κόμματα και να θέτει την πολιτική ατζέντα. Η αδυναμία των κυβερνήσεων, πολλές φορές να δώσουν λύσεις, είναι πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη ακραίων επιλογών.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει αφυπνίσει ένα αδρανές, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μιλιταριστικό αίσθημα στη Γερμανία.

Η μετανάστευση αντιμετωπίζεται όλο και περισσότερο ως πρόβλημα. Και μετριοπαθή συντηρητικά κόμματα αρχίζουν να κλίνουν προς τα άκρα και ζητούν να περιοριστεί ο αριθμός των ασύλου. Αυτό λειτουργεί υπέρ των ακροδεξιών, γιατί ο ψηφοφόρος προτιμά το πρωτότυπο από το αντίγραφο.

  • Και εδώ έχουν ευθύνη και οι άνθρωποι του Τύπου. Ολοι μας. Οι κρίσιμες ερωτήσεις στους πολιτικούς και στους παράγοντες της ελίτ, τείνουν να εξαφανιστούν, θεωρούνται επικίνδυνες.

Το ερώτημα εξελίσσεται πολλές φορές σε ένα ρητορικό παιχνίδι. Με αποτέλεσμα να δίνονται και προκατασκευασμένες απαντήσεις, που καταναλώνονται γρήγορα. Και φυσικά να αμφισβητούνται από τον πολύ κόσμο.

Γιατί η πολιτική έχει υποβαθμιστεί σε μια αριθμητική πράξη. Και σε ποσοστά. Όχι σε δύσκολες και πολλές φορές δυσάρεστες απαντήσεις, που έχουν και πολιτικό κόστος. Ισως αυτή να είναι τελικά μία από τις αιτίες της αδυναμίας όλων των δυτικών δημοκρατιών.

* Μιχάλης Ψύλος
[email protected]