Αρχική Blog Σελίδα 1463

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ

17

 

Του Παντελή Σαββίδη

Στην εκδήλωση προς τιμήν του Στέλιου Παπαθεμελή με πλησίασε αναγνώστης και μου είπε πως μόλις ολοκληρώνει κάποιο κείμενο από αυτά που γράφω του έρχεται να αυτοκτονήσει από την απαισιοδοξία που περιέχει. Και φίλος καθηγητής φιλοσοφίας που πήρε το λόγο εκτίμησε και αυτός πως πρέπει να αφήνουμε κάποια ελπίδα στην ανάλυσή μας.

Τα δημοσιογραφικά κείμενα που προσεγγίζουν την καθημερινότητα δεν είναι νουβέλες με happy end των πρωταγωνιστών τους.  Αλλά, φαίνεται, πως μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας αρέσκεται να δημιουργεί ψευδαισθήσεις για να μπορεί να επιβιώνει. Οι ψευδαισθήσεις, όμως, είναι επικίνδυνες όταν άπτονται ζωτικών θεμάτων. Και η χώρα δεν βρίσκεται κάπου στο κέντρο της Ευρώπης.

Μπορεί κάποιο πρωί να χτυπήσει η πόρτα και να μην είναι ο γαλατάς, για να χρησιμοποιήσω μια παλιά έκφραση.

Είναι ψευδαίσθηση ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις θα εξελιχθούν ομαλά. Η Τουρκία είχε ανάγκη αυτήν την ανάπαυλα και για πολιτικούς και για οικονομικούς και για στρατιωτικούς λόγους. Αυτή θέλησε την ψευδεπίγραφη Διακήρυξη Φιλίας και την πέτυχε. Εξυπηρετεί την Αθήνα και ακολούθησε. Τίποτε δεν εγγυάται ότι τα «ήρεμα νερά» θα συνεχισθούν. Η Ελλάδα είναι φίλη με μια χώρα η οποία την απειλεί με casus belli αν ασκήσει τα δικαιώματά της που, μόνο αυτή, σε όλον τον κόσμο δεν τα έχει ασκήσει.

Και ενώ το κράτος συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο ο ελληνικός λαός αισθάνεται περήφανος και για το κράτος του και για την κυβέρνησή του.

Αυτή είναι μια ψευδαίσθηση. Διατηρείται όσο δεν γνωρίζουμε αν η γάτα του Σρέντιγκερ είναι ζωντανή ή νεκρή. Όταν ανοίξει η πόρτα και δούμε την κατάστασή της η ψευδαίσθηση θα καταρρεύσει. Όπως και η συνάρτηση του προαναφερόμενου φυσικού.

Το πολιτικό σύστημα της χώρας είναι, ουσιαστικά, μονοκομματικό αν και στο κυβερνών κόμμα οι επιλογές που γίνονται αποδομούν και το ίδιο από την παραδοσιακή του βάση. Τα άλλα δύο κόμματα στη σειρά από πλευράς ποσοστών έχουν την ίδια, ακριβώς, πολιτική. Περιμένουν να τα ευνοήσει η τύχη και να αποκτήσουν μεγαλύτερη επιρροή. Δεν έχουν να προτείνουν διαφορετική πολιτική.

Η κοινή πολιτική των τριών κομμάτων είναι οι αποδομητικές επιλογές της κοινωνικής συνοχής και του πολιτισμικού προτύπου που είχαμε συνηθίσει.

Η πολιτική αυτή επιλογή της αποδόμησης είναι μειοψηφική στην κοινωνία αλλά πλειοψηφική στην πολιτική. Δεν την θέλει η κοινωνία αλλά ψηφίζει τα κόμματα που την προωθούν. Ενδιαφέρεται κανείς γι αυτήν την αντίφαση; Όχι. Γιατί το πρόβλημα είναι η κατοχή και η νομή της εξουσίας. Σήμερα είναι οι μεν αύριο θα είναι οι δε. Ίδιοι και απαράλλακτοι.

Μια επιχειρηματική ομάδα που χαρακτηρίζεται από πολιτική υποκουλτούρα   (οι επιλογές της εξαντλούνται από το ποδόσφαιρό ως τη νύκτα) καθορίζει το πολιτικό παιχνίδι καθώς κατέχει και τα Μέσα Ενημέρωσης.

Η «άλλη άποψη» προσπαθεί να συγκροτηθεί αλλά, προς το παρόν, η προσπάθεια περιορίζεται σε μικρές ομάδες ειδικών χαρακτηριστικών που αδυνατούν να εκφράσουν την κοινωνική πλειοψηφία.

Με το ρεφρέν «ξέρετε κάποιον καλύτερο» η κοινωνία αναπαράγει και τις πολιτικές ψευδαισθήσεις της.

Η επικράτηση αποδομητικών, της εθνικής συνείδησης και εθνικής συνοχής, αντιλήψεων έχουν χαλαρώσει την ετοιμότητα του στρατεύματος παρά τα όσα προπαγανδιστικά μεταδίδονται λες και ζούμε στην εποχή της χούντας. Και αν αγγίξεις την ιερή αγελάδα (την κατάσταση του στρατεύματος) θεωρείσαι επικίνδυνος για την εθνική ασφάλεια. Οι παραιτήσεις δεκάδων, αν όχι εκατοντάδων, αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων, κυρίως από το ναυτικό, αποκαλύπτουν πως ο βασιλιάς είναι γυμνός και θέτουν το ερώτημα: με αυτήν την κατάσταση του στρατεύματος θα πολεμήσουμε αν χρειαστεί; Και εδώ η κοινή γνώμη προτιμά να ζει στις ψευδαισθήσεις που έχει ή που της έχουν δημιουργήσει. Και αν θυμίσεις την πραγματικότητα τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα. Και για σένα.

Ο κατάλογος είναι μακρύς. Το συμπέρασμα είναι ότι η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε αποσύνθεση. Και η αποσύνθεσή της είναι προγραμματισμένη. Η ιστορία με το νομοσχέδιο για τους ομοφυλόφιλους αποκαλύπτει αυτήν την στόχευση. Η επιδίωξη είναι να δημιουργήσουν σιγά σιγά ένα νέο ανθρωπολογικό είδος, κάτι μεταξύ ανθρώπου και μηχανής. Και προϋπόθεση γι αυτό είναι η, κατά το δυνατόν, ουδετεροποίηση των χαρακτηριστικών του ανθρώπου και η, κατά το δυνατόν, πάλι, βιολογικοποίηση των χαρακτηριστικών της μηχανής. Για να συγκλίνουν.

Η Ελλάδα, όπως και με τα μνημόνια, τότε, με την οικονομική κρίση, είναι προσφιλές πειραματικό πεδίο. Ένας λαός ο οποίος έχει «παθητικοποιηθεί» από τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης, του έχει επιβληθεί ένα μονοκομματικό σύστημα με τον εξοβελισμό οτιδήποτε και οποιουδήποτε απειλήσει την κυρίαρχη ιδεολογία, είναι ευεπίφορος να παίξει και αυτήν την φορά το ρόλο του πειραματόζωου.

Και επειδή αν συνέλθουμε από τις ψευδαισθήσεις μας θα έρθουμε αντιμέτωποι με την πραγματικότητα της συνύπαρξής μας με την Τουρκία, στη γειτονική χώρα υπάρχει μια σφριγιλή ηγεσία (το ότι είναι αυταρχική δεν είναι χαρακτηριστικό της σημερινής, αυταρχικό ήταν πάντοτε το τουρκικό πολιτικό σύστημα) που μπορεί και διαχειρίζεται έναν λαό έτοιμο να υπερασπιστεί τα χαρακτηριστικά του. Δεν είναι πρότυπο η Τουρκία και ο τουρκικός λαός αλλά εδώ εξετάζουμε τα χαρακτηριστικά που έχει για να προωθήσει την πολιτική του. Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις αντιμετωπίζουν και αυτές προβλήματα αλλά έχουν μπει σε πραγματικό πεδίο μάχης πολλές φορές. Η τουρκική κοινωνία αποδέχεται ανθρώπινες απώλειες εν ονόματι της υπεράσπισης του εθνικού της συμφέροντος, σε αντίθεση με την ελληνική που είναι ανελαστική στο θέμα αυτό. Καλώς είναι ανελαστική διότι η ανθρώπινη ζωή έχει απόλυτη αξία.

Αλλά αυτή είναι μια παράμετρος που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και για το είδος των εξοπλισμών και του δόγματος και, κυρίως, του μείγματος εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής. Στην Αθήνα αυτά ανήκουν στην σφαίρα του μύθου.

Επι πλέον η Τουρκία μπορεί να διέρχεται οικονομική κρίση, έχει όμως, οικονομικές υποδομές πολύ πιο σύνθετες και στέρεες των ελληνικών, παράγει δικά της οπλικά συστήματα που της παρέχουν μεγαλύτερους βαθμούς αυτονομίας και, προφανώς με βάση όλα αυτά θα έχει και μεγαλύτερη τεχνογνωσία.

Ο Ερντογάν με το σύστημα εξουσίας που έχει διαμορφώσει ταπείνωσε και τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ στο θέμα της ένταξης της Σουηδίας στην Ατλαντική Συμμαχία κάνοντας μικρά και επιλεγμένα βήματα τα οποία έχουν φέρει την Ουάσιγκτον σε ρόλο ικέτη να αναγνωρίζει την μοναδικότητα της τουρκικής παρουσίας στη Συμμαχία, ενώ, ουσιαστικά την εκβιάζει.

Ή, όπως λέει ο γνωστός Αμερικανός δημοσιογράφος Μάικλ Ρούμπιν, η Τουρκία «υποτάσσει τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ στο δικό της υλικό όφελος».

Σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε στο Middle East Forum o Ρούμπιν, θεωρεί παραπλανητική την εκτίμηση ότι η Τουρκία είναι πολύ σημαντική για την Ατλαντική Συμμαχία διότι όπως γράφει «σημασία δεν έχει το μέγεθος του στρατού της, αλλά η πολιτική βούληση να τον χρησιμοποιήσει [υπέρ της Συμμαχίας]».

Ο Ρούμπιν σημειώνει, ακόμη, ότι «η Τουρκία δεν παρέχει πλέον στο ΝΑΤΟ τα θεμέλια ή την αξία που είχε κάποτε» και αφού δεν είναι θεσμικά δυνατόν να εκδιωχθεί από το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να τεθεί σε καραντίνα.

Αυτή η άποψη για την Τουρκία μπορεί να είναι υπαρκτή στα αμερικανικά κέντρα διαμόρφωσης πολιτικής αλλά δεν φαίνεται να είναι ισχυρή. Και ο αναπληρωτής εκπρόσωπος του State Department σε δηλώσεις του αναγνώρισε την σημασία της Τουρκίας ως σημαντικού συμμάχου στην περιοχή και ζήτησε από την τουρκική κυβέρνηση να ολοκληρώσει την διαδικασία ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ κάτι που δεν ολοκληρώθηκε με την απόφαση της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης.

Πάντως, τηλεγράφημα του Reuters έφερε τον Μπάιντεν να έχει στείλει στο Κογκρέσσο την επιστολή για παραχώρηση των F-16 στην Τουρκία.

Αν η στάση της Αμερικής απέναντι στον Ερντογάν και την Τουρκία είναι αυτή που παρακολουθούμε επι Μπάϊντεν, φανταστείτε ποια θα είναι αν έρθει στην προεδρία των ΗΠΑ ο Τράμπ. Κάτι που θεωρείται πολύ πιθανό.

 

Εμπρηστικός Ερντογάν μετά την έγκριση των F-16: “Ο αγώνας δεν τελείωσε ρίχνοντας τον εχθρό στη θάλασσα

0

Τον “παλιο του εαυτό” θυμήθηκε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μετά την επιστολή έγκρισης για την πώληση των F-16 από τις ΗΠΑ, που έστειλε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ στο Κογκρέσο, και επανήλθε στις εμπρηστικές δηλώσεις εναντίον της Ελλάδας.

Όπως μετέδωσε ο ΣΚΑΪ, κατά τη διάρκεια ομιλίας του για τους υποψήφιους δημάρχους της Σμύρνης, ο Ερντογάν αναφέρθηκε μεταξύ άλλων σε ζητήματα που αφορούν την ιστορία της Σμύρνης και της Ελλάδας.

“Ο αγώνας μας δεν τελείωσε με την εκδίωξη του εχθρού από τα εδάφη μας, ρίχνοντας τον στην θάλασσα στην Σμύρνη πριν 100 χρόνια” είπε προσθέτοντας πως οι περιοχές του Μαρμαρά και του Αιγαίου, όπου συμπεριλαμβάνεται και η Σμύρνη, είναι “τα εδάφη που φυτεύτηκαν οι πρώτοι σπόροι, τα πρώτα θεμέλια και τα πρώτα βήματα της χιλιόχρονης ύπαρξης μας”.

Οι δηλώσεις του Ερντογάν ερμηνεύονται και ως απάντηση στις επικρίσεις της τουρκικής αντιπολίτευσης η οποία υποστηρίζει πως η χώρα λαμβάνει από τις ΗΠΑ πολύ λιγότερα σε σχέση με την Ελλάδα καθώς τα F-35 αποτελούν πιο εξελιγμένα μαχητικά αεροσκάφη σε σχέση με τα F-16.

Υπενθυμίζεται πως η Τουρκία ήταν συμπαραγωγός των F-35 και είχε ενταχθεί στο σχετικό πρόγραμμα πριν 15 περίπου χρόνια.

Ο Ερντογάν δήλωσε χθες πως για την συντήρηση και τις επισκεύες που χρειάζονται τα F-16 θα αποδεσμευτούν πολλά ανταλλακτικά από τις ΗΠΑ αλλά και τον Καναδά.

Η επιστολή εγκρισης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στο Κογκρέσο

Την πώληση 40 μαχητικών F-16 και περίπου 80 κιτ εκσυγχρονισμού έναντι 23 δισ. δολαρίων στην Τουρκία ενέκρινε το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, δίνοντας παράλληλα την έγκριση για την πώληση 20 μαχητικών αεροσκαφών F-35 στην Ελλάδα έναντι 8,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έστειλε την επίσημη ειδοποίηση στο Κογκρέσο σύμφωνα με την προβλεπόμενη διαδικασία. Ακολουθεί αναλυτικά το πλήρες κείμενο της επιστολής:

“Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχει αποφασίσει να εγκρίνει πιθανή στρατιωτική πώληση στη Δημοκρατία της Τουρκίας για την απόκτηση (νέων μαχητικών) και τον εκσυγχρονισμό των (υφιστάμενων) μαχητικών αεροσκαφών F-16, καθώς και σχετικού εξοπλισμού, με εκτιμώμενο κόστος 23 δισεκατομμύρια δολάρια. Η Υπηρεσία Συνεργασίας για την Αμυντική Ασφάλεια παρέδωσε σήμερα την απαιτούμενη πιστοποίηση, ειδοποιώντας το Κογκρέσο για αυτήν την πιθανή πώληση σήμερα.

Η Δημοκρατία της Τουρκίας ζήτησε να αγοράσει 40 νέα αεροσκάφη F-16 και να εκσυγχρονίσει 79 υπάρχοντα αεροσκάφη F-16 σε επίπεδο Viper.

Το αίτημα περιλαμβάνει: τριάντα δύο (32) αεροσκάφη F-16 C Block 70, οκτώ (8) αεροσκάφη F-16 D Block 70, σαράντα οκτώ (48) κινητήρες F110-GE-129D (40 εγκατεστημένοι, 8 ανταλλακτικά), εκατόν σαράντα εννέα (149) Βελτιωμένες Προγραμματιζόμενες Γεννήτριες Οθόνης (iPDG) (40 εγκατεστημένες, 10 ανταλλακτικά, 99 για πρόγραμμα εκσυγχρονισμού (79 εγκατεστημένες, 20 ανταλλακτικά)), εκατόν σαράντα εννέα (149) AN/APG-83 Active Electronically Scanned Array (AESA) Scalable Agile Beam Radar (SABR) (40 εγκατεστημένα, 10 ανταλλακτικά, 99 για πρόγραμμα εκσυγχρονισμού (79 εγκατεστημένα, 20 ανταλλακτικά)), εκατόν εξήντα εννέα (169) Modular Mission Computers (MMC) 7000AHC (ή διαθέσιμος υπολογιστής αποστολής) (40 εγκατεστημένοι, 10 ανταλλακτικά, 119 για πρόγραμμα εκσυγχρονισμού (79 εγκατεστημένα, 40 ανταλλακτικά)), εκατόν πενήντα εννέα (159) Ενσωματωμένα συστήματα παγκόσμιου εντοπισμού θέσης (GPS) συστήματα αδρανειακής πλοήγησης (INS) (EGI) με δυνατότητα επιλεκτικής διαθεσιμότητας κατά της πλαστογράφησης (SAASM) ή δυνατότητα M-Code και υπηρεσία ακριβούς εντοπισμού θέσης (PPS) (40 εγκατεστημένα, 8 ανταλλακτικά, 111 για πρόγραμμα εκσυγχρονισμού (79 εγκατεστημένα, 32 ανταλλακτικά)), εκατόν εξήντα οκτώ (168) ολοκληρωμένα Viper Electronic Warfare Suite (IVEWS) ή ισοδύναμα συστήματα Electronic Warfare (EW) (40 εγκατεστημένα, 10 ανταλλακτικά, 118 για πρόγραμμα εκσυγχρονισμού (79 εγκατεστημένα, 39 ανταλλακτικά)), οκτακόσιους πενήντα οκτώ (858) εκτοξευτές κατευθυνόμενων βλημάτων LAU-129, σαράντα τέσσερα (44) πυροβόλα M61 Vulcan (40 εγκατεστημένα, 4 ανταλλακτικά), δεκαέξι (16) AN/AAQ-33 Sniper Advanced Targeting Pods (ATP), εκατόν πενήντα ένα (151) Πολυλειτουργικά Συστήματά Διανομής Πληροφοριών-Κοινά Τακτικά Ραδιοφωνικά Συστήματα (MIDS-JTRS), εννιακόσιους πενήντα δύο (952) Προηγμένους πύραυλους αέρος-αέρος μέσου βεληνεκούς (AMRAAM) AIM-120C-8, ενενήντα έξι (96) τμήματα καθοδήγησης AMRAAM, οκτακόσιες εξήντα τέσσερις (864) Βόμβες μικρής διαμέτρου GBU-39/B Αύξηση 1 (SDB-1), δύο (2) κατευθυνόμενα δοκιμαστικά οχήματα GBU-39(T-1)/B SDB-1, δύο (2) βόμβες πρακτικής GBU-39(T-1)/B SDB-1, ενενήντα έξι (96) AGM-88B High-Speed Anti-Radiation Missiles (HARM), ενενήντα έξι (96) AGM-88E Advanced Anti-Radiation Guided Missiles (AARGM), δέκα (10) AARGM Captive Air Training Missiles (CATM), έντεκα (11) τμήματα ελέγχου AARGM, δώδεκα (12) τμήματα καθοδήγησης AARGM, τετρακόσιους έναν (401) πύραυλους AIM-9X Block II Sidewinder, δώδεκα (12) AIM-9X Block II, σαράντα (40) μονάδες τακτικής καθοδήγησης AIM-9X Block II Sidewinder, δώδεκα (12) μονάδες καθοδήγησης AIM-9X Block II Sidewinder CATM, δώδεκα (12) βόμβες γενικής χρήσης MK82 Inert Filled, Οκτακόσια πενήντα (850) κιτ Joint Direct Attack Munition (JDAM) KMU-556 για GBU-31,διακόσια (200) κιτ JDAM KMU-557 για GBU-31v3, τριακόσια ογδόντα τέσσερα (384) κιτ JDAM KMU-559 για GBU-32, τρία (3) κιτ JDAM KMU-572 για GBU-38 ή Laser JDAM GBU-54, χίλιες πενήντα (1.050) ασφάλειες FMU-152. Περιλαμβάνονται επίσης AMRAAM CATM. Εκπαιδευτικοί πύραυλοι AIM-9X Sidewinder και Active Optical Target Detectors (AOTD). Τμήματα ελέγχου HARM, κινητήρες πυραύλων και ανταλλακτικά κεφαλών. FMU-139 Joint Programmable Fuzes; Σετ καθοδήγησης λέιζερ DSU-38 για GBU-54. δοχεία πυραύλων. Ραδιόφωνα AN/ARC-238. AN/APX-127 ή ισοδύναμο Advanced Identification Friend or Foe (AIFF) Combined Interrogator Transponders (CIT) με λειτουργία. Οθόνες που είναι τοποθετημένες σε κράνος με συστήματα συναρμολόγησης με κοινό κράνος (JHMCS) II ή Scorpion Hybrid Optical-based Inertial Tracker (HObIT). Υπέρυθρες ακτίνες αναζήτησης και παρακολούθησης (IRST). AN/ALE-47 Συστήματα διανομής αντιμέτρων (CMDS). Κρυπτογραφικές συσκευές KY-58 και KIV-78. Simple Key Loaders (SKLs), πρόσθετες ασφαλείς επικοινωνίες, πλοήγηση ακριβείας και κρυπτογραφικός εξοπλισμός. Συστήματα Σχεδιασμού Αποστολών Πτήσεων (FMPS). Βελτιωμένοι δέκτες βίντεο με τηλεχειρισμό (ROVER) 6i/6Sis, Κιτ Tactical Network ROVER και κεραίες STINGER Multi-Bi-Directional (MBI). Ενσωματωμένος εξοπλισμός επαναπρογραμματισμού κοινών πυρομαχικών (CMBRE). Rackmount Improved Avionics Intermediate Shop (RIAIS). Συσκευές ενεργοποιούμενες με προωθητικό (CAD/PAD). Τριπλοί προσαρμογείς εκτοξευτών πυραύλων (TMLA). Τριπλοί προσαρμογείς εκτοξευτών πυραύλων (TMLA). Κιτ αναβάθμισης σημαντικού εκσυγχρονισμού για αεροσκάφη F-16 Block 40 και Block 50+ και τροποποιήσεις του Προγράμματος Επέκτασης Ζωής Υπηρεσιών (SLEP).

Επισκευή και ανακαίνιση αεροσκάφους και κινητήρα μετά τη συντήρηση, ανταλλακτικά, αναλώσιμα και εξαρτήματα κινητήρων και αεροσκαφών και επισκευή και υποστήριξη επισκευής και επιστροφής, εξοπλισμός υποστήριξης αεροσκαφών, κινητήρα, εδάφους και πιλότων. Ταξινομημένα/Μη ταξινομημένα συστήματα Αριθμού Αναγνώρισης Προγράμματος Υπολογιστών (CPIN), υποστήριξη βάσης δεδομένων ηλεκτρονικού πολέμου. Το εκτιμώμενο συνολικό κόστος είναι 23 δισεκατομμύρια δολάρια.

Αυτή η προτεινόμενη πώληση θα υποστηρίξει τους στόχους εξωτερικής πολιτικής και την εθνική ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών βελτιώνοντας τις αεροπορικές δυνατότητες και τη διαλειτουργικότητα ενός συμμάχου στο ΝΑΤΟ που είναι μια δύναμη για πολιτική και οικονομική σταθερότητα στην Ευρώπη.

Η προτεινόμενη πώληση θα επιτρέψει στην Τουρκία να επεκτείνει και να εκσυγχρονίσει τον στόλο των αεροσκαφών F-16, καθώς τα παλαιότερα αεροσκάφη F-16 πλησιάζουν στο τέλος της ζωής τους. Αυτά τα νέα και ανακαινισμένα αεροσκάφη θα παρέχουν στην Τουρκία ένα στόλο εκσυγχρονισμένων πολεμικών αεροσκαφών πολλαπλών ρόλων που θα της επιτρέψουν να παρέχει την άμυνα του εναέριου χώρου της, να συμβάλει στις αποστολές του ΝΑΤΟ για τη διατήρηση της περιφερειακής ασφάλειας και την υπεράσπιση των συμμάχων του ΝΑΤΟ και τη διατήρηση της διαλειτουργικότητας με τις δυνάμεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Η Τουρκία έχει αεροσκάφη F-16 και δεν θα δυσκολευτεί να απορροφήσει αυτά τα αεροσκάφη και τις υπηρεσίες στις Ένοπλες Δυνάμεις της.

Η προτεινόμενη πώληση αυτού του εξοπλισμού και υποστήριξης δεν θα αλλάξει τη βασική στρατιωτική ισορροπία στην περιοχή.

Ο κύριος ανάδοχος θα είναι η Lockheed Martin, Greenville, SC. Ο αγοραστής συνήθως ζητά αντισταθμίσεις. Οποιαδήποτε συμφωνία αντιστάθμισης θα καθοριστεί κατά τις διαπραγματεύσεις μεταξύ του αγοραστή και του αναδόχου.

Η υλοποίηση αυτής της προτεινόμενης πώλησης δεν θα απαιτήσει την ανάθεση πρόσθετων εκπροσώπων της κυβέρνησης των ΗΠΑ ή του εργολάβου στην Τουρκία.

Δεν θα υπάρξει καμία αρνητική επίπτωση στην αμυντική ετοιμότητα των ΗΠΑ ως αποτέλεσμα αυτής της προτεινόμενης πώλησης. Η περιγραφή και η αξία σε δολάρια αφορούν την υψηλότερη εκτιμώμενη ποσότητα και αξία σε δολάρια με βάση τις αρχικές απαιτήσεις. Η πραγματική αξία σε δολάρια θα είναι χαμηλότερη ανάλογα με τις τελικές απαιτήσεις, την αρχή του προϋπολογισμού και τις υπογεγραμμένες συμφωνίες πώλησης, εάν και όταν συναφθούν”.

capital.gr

Γάμος ομόφυλων ζευγαριών και παιδιά: η ικανοποίηση της επιθυμίας είναι δικαίωμα ή προνόμιο;

7

του Αθανάσιου Μπούνταλη, Χημικού, Ερευνητή

Το θέμα του γάμου ομοφύλων ζευγαριών που έθεσε προσφάτως ο κ. Μητσοτάκης, και της συνεπαγόμενης απόκτησης παιδιών, δεν είναι πρόσφατο. Πριν από περίπου ένα χρόνο ο κ. Καπουτζίδης είχε εγείρει το θέμα αυτό, με τον πυκνό και άμεσο λόγο του (βλ. «Ίσα δικαιώματα ή ειδικά προνόμια;», 26/1/2022).

Συχνά, η διατύπωση ενός προβλήματος περιέχει εν σπέρματι την λύση του. Εδώ, η διατύπωση που ακούγεται από τους υποστηρικτές της πρότασης είναι εκείνη των ατομικών δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων.

Αν όμως το πρόβλημα ήταν απλώς η δυνατότητα συμβίωσης των ζευγαριών αυτών, της απόκτησης κοινής περιουσίας, της ιατρικής πληρεξουσιότητας, της κληρονόμησης του ενός από τον άλλον κλπ, τότε η σχετική επέκταση του Συμφώνου Συμβίωσης (ν. 4356/2015) επιλύει τα περισσότερα ζητήματα αστικού δικαίου. Ίσως να χρειάζονται και κάποιες επιπλέον τροποποιήσεις – οι νομικοί μπορούν να αποφανθούν – όμως το θέμα των δικαιωμάτων ως προς την συμβίωση έχει ουσιαστικώς λυθεί.

Η μοναδικές περιπτώσεις που δεν καλύπτονται ήδη, είναι η υιοθεσία και η υποβοηθούμενη τεκνοποιία, κάτι που θα γίνει αυτομάτως μόλις θεσμοθετηθεί ο γάμος των ζευγαριών αυτών. Και εδώ έγκειται το όλο ζήτημα, διότι ουσιαστικώς η κοινωνία ερωτάται αν θέλει να επαναπροσδιορίσει τον θεσμό της οικογένειας.

Και δυστυχώς, η δικαιωματιστική διατύπωση του προβλήματος είναι μια διατύπωση τυφλή.

Πρώτον, διότι εξετάζει τα ομόφυλα ζευγάρια ως οντότητες αυτοτελείς και αποκομμένες από την υπόλοιπη κοινωνία.

Δεύτερον, διότι καθόλου δεν εξετάζει τα δικαιώματα του άλλου αντισυμβαλλομένου, δηλαδή του ίδιου του παιδιού.

Το δικαίωμα στην οικογένεια

Προφανώς, στην συζήτησή μας δεν ασχολούμαστε με ένα ζευγάρι ή οικογένεια που ζει εκτός κοινωνίας, όπως τα δύο ξαδέρφια στην ταινία Γαλάζια Λίμνη. Συζητάμε το αίτημα αναγνώρισης μιας ένωσης ανθρώπων από την υπόλοιπη κοινωνία, και τις προϋποθέσεις για να γίνει αυτή η αναγνώριση

Θα πρέπει λοιπόν να υπογραμμίσουμε ότι κάθε κοινωνία θέτει τέτοιες προϋποθέσεις. Το ζήτημα είναι ποιες.

Ορισμός του γάμου και της οικογένειας

Ας ξεκινήσουμε με κάτι που θα έπρεπε να είναι κοινοτοπία: ο γάμος δεν είναι απόλυτο δικαίωμα ούτε των ετερόφυλων ζευγαριών. Π.χ. για να εκδοθεί άδεια γάμου στην Ελλάδα πρέπει να έχει προηγηθεί η αναγγελία σε εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας προς πρόληψη της διγαμίας.

Η συζήτηση θυμίζει το ανέκδοτο με τα ψάρια, όπου το ένα ψάρι παρατηρεί: «Κρύο το νερό σήμερα!», και το άλλο απαντάει: «Το ποιο;». Έτσι και στις κοινωνίες μας, ο θεσμός της οικογένειας είναι τόσο πανάρχαιος και αυτονόητος, που τον είχαμε συνηθίσει όπως τα τα ψάρια το νερό. Ακόμα και πριν πολύ λίγα θα φαινόταν εντελώς παράλογο να ορίσουμε λεπτομερώς τις παραμέτρους του γάμου, όπως π.χ. τα φύλα των συζύγων.

Τώρα προτείνεται η επέκταση του γάμου σε άτομα του ιδίου φύλου. Μια ομολογουμένως επαναστατική πρόταση, η οποία όμως υποκρύπτει και μια συντηρητικότητα. Πράγματι, συζητείται ο γάμος μεταξύ δύο ατόμων του ιδίου φύλου.

Δύο ατόμων. Δύο ακριβώς.

Αν όμως επαναπροσδιορίσουμε τον γάμο, γιατί μόνον στα φύλα και όχι π.χ. στον αριθμό; Γιατί όχι τρία άτομα; Γιατί όχι παραπάνω; Εάν πρόκειται περί δικαιώματος, γιατί να το στερήσουμε από όλους όσους το ζητούν, ακόμα και σε τριάδες ή τετράδες ερωτικών συντρόφων;

Οι συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας έχουν εξετάσει αντίστοιχα «νοητικά πειράματα». Ο Ισαάκ Ασίμοφ, στο «Ακόμα και οι Θεοί» (1972) εξετάζει μια εξωγήινη μορφή ζωής που αναπαράγεται όχι από ζευγάρια αλλά από τριάδες, και που υιοθετεί αντίστοιχες κοινωνικές νόρμες. Στην σειρά μυθιστορημάτων «The Expanse» (2012-2021), καθώς τα παιδιά στην Γη φορολογούνται λόγω υπερπληθυσμού, ο κεντρικός ήρωας, ο Jim Holden, έχει γεννηθεί από την ανάμιξη του γενετικού υλικού πέντε ανδρών και τριών γυναικών που τον μεγάλωσαν ως οικογενειακός συνεταιρισμός (family co-op), με σκοπό τις φοροαπαλλαγές.

Και η πραγματικότητα δεν άργησε να ακολουθήσει: το 2021 δικαστήριο στον Καναδά αναγνώρισε μια πολυερωτική τριάδα ως πλήρη οικογένεια, δίνοντας πλήρη γονεϊκά δικαιώματα στην γυναίκα της τριάδας που δεν ήταν μητέρα του παιδιού. Το σκεπτικό ήταν ότι ο νομοθέτης είχε αφήσει νομικό κενό, μην έχοντας σκεφτεί να ορίσει τον γάμο ως υπόθεση δύο ανθρώπων. Το ψάρι και το νερό…

Κατ’ ανάλογο τρόπο, μπορούμε να φαντασθούμε επεκτάσεις του ορισμού του γάμου και σε άλλες παραμέτρους του. Μπορούμε να νομοθετήσουμε την πολυγαμία, όπως σε Ισλαμικές χώρες και στους Μορμόνους. Μπορούμε να επιτρέψουμε τους γάμους μεταξύ συγγενών πρώτου βαθμού, δηλαδή την αιμομιξία, όπως έκαναν διάφορες βασιλικές οικογένειες. Μπορούμε να νομοθετήσουμε τον γάμο με νεκρό, όπως επιτρέπεται στην Γαλλία και άλλες χώρες.

Αφ’ ης στιγμής αποδεχθούμε την απόλυτη ισχύ του επιχειρήματος των δικαιωμάτων, δεν θα υπάρχει δικαίωμα που να μην μπορεί να διεκδικηθεί ανάλογα με τις ερωτικές ή άλλες προτιμήσεις των εμπλεκομένων.

Υποβοηθούμενη αναπαραγωγή

Ας συνεχίσουμε και με μια άλλη διαπίστωση που επίσης θα έπρεπε να είναι κοινοτοπία. Η τεκνοποιία ήταν και παραμένει αναφαίρετο δικαίωμα των ομοφυλοφίλων, και κανείς δεν πρότεινε να τους αφαιρεθεί.

Το ζήτημα-κλειδί είναι η υποβοηθούμενη τεκνοποιία.

Η πρόσβαση στην υπηρεσία ζητείται για να παρακαμφθεί ένας βιολογικός περιορισμός που προκύπτει από την ερωτική προτίμηση σε άτομα του ιδίου φύλου. Στην διαδικασία αυτή υπεισέρχονται τρίτοι: ιατροί, κέντρα γονιμότητας, παρένθετες μητέρες, τράπεζες και δότες σπέρματος κλπ, και στην οποία δεν έχουν απόλυτο δικαίωμα πρόσβασης ούτε τα ετερόφυλα ζευγάρια. Ακόμα και αυτά, μπορούν να έχουν πρόσβαση μόνον υπό προϋποθέσεις. Στην Ελλάδα π.χ., αυτές περιλαμβάνουν τον γάμο του ζευγαριού (ή συμφωνητικό αναγνώρισης τέκνων από τον άνδρα), την χρήση της υπηρεσίας λόγω ιατρικώς πιστοποιημένου προβλήματος υγείας, η γυναίκα να είναι κάτω των 50, να μην πάσχουν από διάφορα νοσήματα (HIV, ηπατίτιδα κλπ).

Δηλαδή, ούτε ένα ετερόφυλο ζευγάρι μπορεί απλώς να μπει σε ένα κέντρο εξωσωματικής γονιμοποίησης και να «παραγγείλει» μια εξωσωματική. Και ούτε μια ετεροφυλόφιλη γυναίκα μπορεί να έχει πρόσβαση στην υπηρεσία απλώς για να ικανοποιήσει τις δικές τις προτιμήσεις, π.χ. να μην χαλάσει την σιλουέτα της, ή να μην διαταράξει την καριέρα της με μια εγκυμοσύνη.

Είτε για ετεροφυλόφιλους, είτε για ομοφυλόφιλους, η τεκνοποιία είναι δικαίωμα που δεν αφαιρείται, αλλά η υποβοηθούμενη τεκνοποιία είναι προνόμιο που χορηγείται υπό όρους.

Υιοθεσία

Τέλος, ούτε στην υιοθεσία υπάρχει δικαίωμα, ούτε καν από ζευγάρια διαφορετικού φύλου. Σκοπός της υιοθεσίας είναι η προστασία ενός αδυνάμου προσώπου, όχι η ικανοποίηση του ζευγαριού. Αυτή έρχεται απλώς ως το ευτυχές παρελκόμενο.

Μια γραμμή στήριξης της πρότασης που τουλάχιστον προφασίζεται ενδιαφέρον για τα παιδιά, θέτει το δίλημμα «ομοφυλόφιλοι γονείς ή ορφανοτροφείο;» (βλ. δημοσκόπηση Marc για το protothema.gr). Ας διευκρινίσουμε λοιπόν ότι το β’ τρίμηνο του 2023 υπήρχαν 3089 ενεργές αιτήσεις υιοθεσίας-αναδοχής, για 1351 ανηλίκους εντός ιδρυμάτων. Με 2,3 οικογένειες ανά παιδί, έλλειψη υποψηφίων γονέων δεν υπάρχει.

Από τις παραπάνω αιτήσεις, μόνον 1837 έχουν καταγραφεί στο εθνικό μητρώο Θετών/Αναδόχων γονέων, με μόλις 126 σε διαδικασία σύνδεσης. Δηλαδή τα παιδιά παραμένουν στα ιδρύματα λόγω της διάρκειας των διαδικασιών αξιολόγησης των αιτήσεων και όχι ελλείψει υποψηφίων γονέων.

Οι επιθυμίες του ζευγαριού και τα δικαιώματα των παιδιών

Θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι, όπως και για ζευγάρια διαφορετικού φύλου, έτσι και για ζευγάρια ίδιου φύλου, η ερωτική ζάλη είναι μια παροδική φάση. Για τους περισσότερους, η ζωή αποκτά νόημα με μια προβολή στο μέλλον. Η σταθερή μονογαμική σχέση και η δημιουργία οικογένειας έρχονται να καλύψουν αυτήν την υπαρξιακή ανάγκη, και τούτο ποιούσες να υπηρετήσουν την κοινωνική συνοχή και σταθερότητα.

Άλλωστε μέχρι πότε μπορεί κάποιος να ξενυχτάει κυνηγώντας αενάως την παροδική απόλαυση;

Ο βιολογικός περιορισμός που θέτει η ερωτική προτίμηση στο να καλύψουν και οι ομοφυλόφιλοι αυτήν την ανάγκη, δεν είναι ένα ασήμαντο θέμα και οι αγωνίες τους είναι κατανοητές. Είναι λοιπόν θεμιτό ερώτημα το πώς θα τους επιτραπεί να βρουν ένα υπερβατικό νόημα στην ζωή. Αναμφίβολα, η απόκτηση παιδιών κινείται προς αυτήν την κατεύθυνση.

Μπορεί όμως να είναι το παιδί απλώς το εργαλείο για να βρει η ζωή μας νόημα;

Μπορεί να είναι έπαθλο κοινωνικής αποδοχής ή επαγγελματικής καταξίωσης;

Αυτά φυσικά είναι δίκη προθέσεων, και η ίδια δίκη προθέσεων θα μπορούσε να γίνει και για τα παραδοσιακά ζευγάρια, θέτοντας υπό αμφισβήτηση την ειλικρίνεια και της δικής τους επιθυμίας τους για παιδιά.

Εδώ όμως υπάρχουν δύο διαφορές.

Πρώτον, όπως προανέφερα, όσο δεν εμπλέκονται τρίτοι, η απόκτηση παιδιών παραμένει δικαίωμα δύο ανθρώπων, είτε αυτοί έχουν τα προσόντα να γίνουν καλοί γονείς, είτε όχι. Η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή ή η υιοθεσία εμπλέκουν τρίτους.

Δεύτερον, το παιδί ξεκινά την ζωή του με πρόσβαση σε μια μητέρα και έναν πατέρα. Και θα μπορεί να επωφεληθεί από την επιρροή αμφοτέρων των προτύπων, καθώς και από τον ιδιαίτερο τύπο φροντίδας του καθενός. Η μητέρα συνήθως αναλαμβάνει την ικανοποίηση των βασικών αναγκών του παιδιού στα πρώτα χρόνια της ζωής του, ξυπνάει τα βράδια με το που ακούει την φωνή του, τρέχει μόλις το ακούσει να κλαίει. Προσφέρει όλα αυτά που με μια λέξη αποκαλούμε στοργή. Ο πατέρας παίζει υποστηρικτικό ρόλο στα πρώτα αυτά χρόνια, και αρχίζει να εμπλέκεται πιο καθοριστικά όσο το παιδί κοινωνικοποιείται. Είναι εκείνος που θα του θέσει όρια, θα το επιπλήξει και θα του προσφέρει μια προσομοίωση του πώς αντιμετωπίζει η κοινωνία την κακή συμπεριφορά. Που θα του διδάξει την διαχείριση του σωματικού κινδύνου στο ελεγχόμενο περιβάλλον ενός παιγνιδιού.

Τα παραπάνω προφανώς είναι σχηματικά και δεν αποκλείουν ούτε την στοργή του πατέρα ή την επίπληξη της μητέρας, αλλά ούτε και μια άστοργη μητέρα ή έναν αδιάφορο πατέρα. Όμως οι έμφυτες τάσεις δημιουργούν μια στατιστική δυναμική που καθορίζει την κοινωνία. Και τίθεται το ερώτημα το κατά πόσον είναι θεμιτό να αποκόψουμε το παιδί από ένα από τα δύο πρότυπα.

Παραλλήλως, το ζευγάρι είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας στην οποία το παιδί αύριο θα ενταχθεί. Μια κοινωνία που περιέχει άνδρες και γυναίκες. Πώς μπορούμε να αποκόψουμε το παιδί από την μισή ανθρωπότητα στα πρώτα του χρόνια;

Μονογονεϊκές οικογένειες υπάρχουν, αλλά συνήθως από θάνατο ή εγκατάλειψη. Και είναι μια ατυχής περίσταση. Είναι θεμιτό να θεσμοθετήσουμε ένα τέτοιο μειονέκτημα ήδη από την αφετηρία της ζωής κάποιων παιδιών;

Υπαρξιακά ερωτήματα (και ποιος θα τα απαντήσει)

Τα τελευταία χρόνια στην Δύση, ο πατέρας και η μητέρα υποκαθίστανται από αδιάκριτες και εναλλάξιμες μονάδες που ονομάζονται «γονέας 1» και «γονέας 2», ωσάν να επρόκειτο περί εξαρτημάτων μιας μηχανής που επιτελούν πανομοιότυπες λειτουργίες. Σαν την ρεζέρβα του αυτοκινήτου.

Παραλλήλως, η εξωσωματική γονιμοποίηση (για ζευγάρια γυναικών) και η ενδεχόμενη χρήση παρένθετης μητέρας (για ζευγάρια ανδρών) υποβιβάζουν το ανθρώπινο σώμα σε πηγή εξαρτημάτων προς εμπορική χρήση: σπέρμα προς αγορά, και μήτρα προς ενοικίαση. Είναι άλλο ένα βήμα προς την θεώρηση του ανθρωπίνου όντος ως μηχανής, απλώς βιολογικού τύπου. Έτσι ανοίγει ο δρόμος για την εμπορική εκμετάλλευση και των άλλων «εξαρτημάτων» της μηχανής, που μπορεί να συμπεριλάβει την πώληση οργάνων προς μεταμόσχευση, ή ακόμα και έτοιμων παιδιών κατά παραγγελία. Ήδη, με 65.000 $ διατίθενται παρένθετες μητέρες στην Κολομβία σύμφωνα με την ιστοσελίδα μιας εταιρείας (που δεν θα αναπαράξω εδώ).

Αυτή είναι μια τεράστια τομή στο πώς βλέπουμε το ανθρώπινο ον, της οποίας τις επιπτώσεις κανείς δεν μπορεί να διακρίνει με διαύγεια.

Ο κ. Μητσοτάκης ισχυρίζεται ότι «έχει ασχοληθεί πάρα πολύ… έχει διαβάσει, έχει μελετήσει πολύ» το θέμα αυτό. Σίγουρα, ο κ. Μητσοτάκης έχει αποδείξει καίριο έργο σε διοικητικά ζητήματα, όπως στην μηχανοργάνωση των κρατικών υπηρεσιών, το οποίο κάποια στιγμή η Ιστορία θα του πιστώσει. Όμως σειρά άλλων Ελλήνων Πρωθυπουργών και Προέδρων, όπως ο Ελ. Βενιζέλος, ο Αλ. Παπαναστασίου, ο Κων. Τσάτσος ή ο Ανδρέας Παπανδρέου, έχουν πλησιάσει το Πλατωνικό πρότυπο του «άρχοντα-φιλοσόφου», πολύ περισσότερο από ό,τι μπορούμε ποτέ να ελπίσουμε για τον κ. Μητσοτάκη.

Αισθάνεται λοιπόν σίγουρος για τις ικανότητές του να σταθμίσει τις ανθρωπολογικές, οντολογικές, ιστορικές και κοινωνικές πτυχές του θέματος σαν να αυτές να ήταν gov.gr; Θεωρεί ότι διαθέτει τα πνευματικά εφόδια να αναλάβει μια τέτοια ευθύνη;

Και ανταποκρίνεται πράγματι σε μια μαζική ανάγκη ή μήπως άγεται και φέρεται από παροδικές μόδες; Στοιχειοθετείται πλειοψηφικό αίτημα από μερικές εκατοντάδες Συμφώνων Συμβίωσης μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου (507 το 2022, από 56.512 γάμους και Σύμφωνα Συμβίωσης συνολικά).

Ή μήπως αυτή είναι η απαίτηση μιας μικρής μειοψηφίας επαγγελματιών ακτιβιστών, οι οποίοι διαδηλώνουν «στο διάολο η οικογένεια, στο διάολο η πατρίς…» κρατώντας πανό «όλες οι οικογένειες ίσες»; Πιστεύει ο κ. Μητσοτάκης ότι αυτό είναι ένα ειλικρινές και αντιπροσωπευτικό ακροατήριο, ή ότι έχει την παραμικρή ελπίδα να το κερδίσει;

Κλείνοντας…

Ανεξαρτήτως ερωτικής προτίμησης, η ζωή είναι πλήρης ανικανοποίητων επιθυμιών: επαγγελματικών, κοινωνικών, ερωτικών, διαπροσωπικών, οικογενειακών. Και αν στα μικρά μας χρόνια κρατούσαμε την ανάσα μας ή χτυπούσαμε τα πόδια μας για να έρθει ο κόσμος τα πάνω κάτω και να γίνει το δικό μας, μεγαλώνοντας κατανοήσαμε ότι αυτό δεν είναι βιώσιμη στρατηγική. Και ένα από τα στοιχήματα της ωρίμανσης είναι να παλέψουμε μέσα μας για να συμφιλιωθούμε με το ανικανοποίητο, χωρίς να κάνουμε το πρόβλημά μας, πρόβλημα των γύρω μας. Οι ομοφυλόφιλοι δεν στερούνται ωριμότητας ως προς αυτό, και η όλη συζήτηση μάλλον δεν τους το αναγνωρίζει.

Σήμερα, για να ικανοποιηθεί η επιθυμία απόκτησης παιδιών από ένα αδιευκρίνιστα μικρό ποσοστό ομόφυλων ζευγαριών ζητείται μια ριζική αναδιάταξη θεμελιωδών κοινωνικών θεσμών. Μια αναδιάταξη που μπορεί να οδηγήσει στην εμπορευματοποίηση του ανθρωπίνου σώματος, και που καθόλου να λαμβάνει υπόψη τα ίδια τα παιδιά. Κάτι τέτοιο δεν είναι λίγο πράγμα, και σίγουρα δεν αποτελεί δικαίωμα. Μάλλον ως ειδικό προνόμιο θα πρέπει να το αξιολογήσουμε και επί της βάσης αυτής να αποφανθούμε αν θέλουμε να το εκχωρήσουμε.

 

 

Κ. Χολέβας: γιατί αμφισβητούν το δικαίωμα της Εκκλησίας να εκφράζει άποψη;

1

του Κωνσταντίνου Χολέβα

Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος εξέφρασε με σοβαρά επιχειρήματα την αντίθεσή της στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο, το οποίο εισάγει αμφιλεγόμενες απόψεις περί οικογενείας. Η Κυβέρνηση δήλωσε ότι σέβεται και δεν σχολιάζει τις απόψεις της Εκκλησίας. Μέχρι εδώ όλα ήταν αναμενόμενα. Εκείνο που προβληματίζει είναι ο φανατισμός, η ειρωνεία και η ανιστόρητη αντιμετώπιση της Εκκλησίας από μία μερίδα σχολιαστών στα ΜΜΕ. Αντί να απαντήσουν με δικά τους επιχειρήματα κάνουν λόγο για “Αγιατολλάχ” και γενικώς καταφεύγουν στην υπερβολή.

Η Εκκλησία έχει και δικαίωμα και υποχρέωση να τοποθετείται για σοβαρά ζητήματα με βάση το Ευαγγέλιο, τους Πατέρες και τις Οικουμενικές Συνόδους. Το δικαίωμα αυτό προκύπτει από την Ιστορία της πατρίδας μας, από το δημοκρατικό πολίτευμα και από θεσμικά κείμενα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και της Ελλάδος.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ως Καταστατικό Χάρτη τη Συνθήκη της Λισσαβόνας, η οποία στο άρθρο 17 θεσμοθετεί τον συστηματικό διάλογο μεταξύ της Ε.Ε. και των Εκκλησιών και άλλων θρησκευτικών ενώσεων. Η Ευρ. Ένωση θεωρεί, λοιπόν, υποχρέωσή της να ακούει τη άποψη της Εκκλησίας και δηλώνει ότι αναγνωρίζει την ταυτότητα και τη συμβολή της. Όσοι αρνούνται στην Εκκλησία να εκφράζει δημοσίως την άποψή της ουσιαστικά αρνούνται θεμελιώδεις θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.

Το Σύνταγμα της Ελλάδος χαρακτηρίζει την Ορθόδοξη Εκκλησία ως Επικρατούσα (άρθρο 3). Άλλοι ερμηνεύουν τον όρο ως στατιστική δαπίστωση, δηλ. το θρήσκευμα της συντριπτικής πλειοψηφίας, άλλοι προσδίδουν και μία διάσταση κανονιστική (πχ ορισμένες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας). Όποια ερμηνεία και αν επιλέξουμε, το δικαίωμα της Εκκλησίας να εκφράζει άποψη είναι κατοχυρωμένο, ενισχυμένο και από το άρθρο 13 του Συντάγματος περί θρησκευτικής ελευθερίας.

Εκείνοι που αμέσως ή εμμέσως αμφισβητούν το δικαίωμα της Εκκλησίας να έχει δημόσιο λόγο αγνοούν την Ελληνική Ιστορία. Την ώρα που άρχιζε ο απελευθερωτικός αγώνας του 1821  οι περισσότεροι Αρχιερείς της Πελοποννήσου μαζί με προκρίτους ήσαν φυλακισμένοι στα οθωμανικά μπουντρούμια της Τρίπολης και λίγοι επέζησαν.  Το ελεύθερο Ελληνικό Κράτος ιδρύθηκε από ανθρώπους, οι οποίοι με κάθε τρόπο δήλωναν τον σεβασμό τους στην Ορθόδοξη Εκκλησία και στους αγώνες της. Η εκδικητικότητα του Σουλτάνου για την έκρηξη της Επαναστάσεως ξέσπασε εις βάρος δεκάδων Επισκόπων, οι οποίοι θανατώθηκαν, με πρώτο τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε᾿. Ο Επίσκοπος Σαλώνων Ησαΐας έπεσε μαχόμενος τον Απρίλιο του 1821 στη Χαλκομάτα. Το Έθνος υποκλίνεται με σεβασμό  στα Ματωμένα Ράσα.

Όσοι αρνούνται το δικαίωμα της Εκκλησίας να παρεμβαίνει στα κοινωνικά δρώμενα αγνοούν ή θέλουν να αγνοούν ότι από το 1830 μέχρι σήμερα η Εκκλησία έχει παραχωρήσει το 96% της περιουσίας της προς όφελος του κοινωνικού συνόλου. Όλοι θα εκφράζουν γνώμη και δεν θα εκφράζει η Εκκλησία;

Ο αντικληρικαλισμός και η προσπάθεια φίμωσης της Εκκλησίας θυμίζει αρνητικά φορτισμένες προσωπικότητες της Ιστορίας μας. Το 1922 στη Σμύρνη ο Αρμοστής (Πολιτικός Διοικητής) Αριστείδης Στεργιάδης έκανε επιπλήξεις στον Μητροπολίτη Χρυσόστομο, ο οποίος εξέφραζε λόγο πατριωτικό. Όταν μπήκε ο Κεμάλ ο Στεργιάδης έφυγε με αγγλικό πλοίο. Ο  Μητροπολίτης έμεινε εκεί, συνειδητά,  και είχε μαρτυρικό θάνατο. Κάποιοι θαυμάζουν τον Στεργιάδη. Οι περισσότεροι Έλληνες τιμούμε τον Άγιο Χρυσόστομο Σμύρνης.

Δημοκρατία σημαίνει να ακούμε με σεβασμό όλες τις απόψεις.

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 27.1.2024

Το σύνδρομο της «Μασάντα» των Ισραηλινών – Ο κίνδυνος να καταστραφεί το κράτος τους

0

27 Ιανουαρίου 2024 | 13:41

Ευάγγελος Γεωργίου in.gr

To εντυπωσιακό οχυρό της Μασάντα στο οποίο κατέφυγαν οι Εβραίοι επαναστάτες κατά τον πρώτο Ιουδαϊκό Πόλεμο.

Όταν το παρελθόν χειραγωγείται από ακραίους ηγέτες, μπορεί να στοιχειώσει τόσο τις Ένοπλες Δυνάμεις, όσο και τον λαό ενός έθνους με καταστροφικά αποτελέσματα.

Μόλις εισήλθαν οι αντίπαλοι στρατιώτες στο οχυρό, βρήκαν ένα απίστευτο θέαμα. Μια τεράστια «μοκέτα» από 960 άνδρες και γυναικόπαιδα νεκρά. Λίγο πριν, οι άνδρες είχα αποφασίσει να κόψουν τους λαιμούς των συζύγων και των παιδιών τους και στη συνέχεια να αυτοκτονήσουν. Ο φόβοι -σχετικής- επανάληψης ενός τέτοιου αυτοκαταστροφικού γεγονός είναι ξεκάθαροι για το… Ισραήλ και υπάρχουν σοβαροί λόγοι.

Σχεδόν 2000 χρόνια πριν, στη Μασάντα, ένα αρχαίο οχυρό στη Νότια Περιοχή του Ισραήλ, κοντά στη Νεκρά Θάλασσα, είχαν καταφύγει Εβραίοι με τις οικογένειές τους, υπό την ηγεσία του Ζηλωτή Ελαζά Μπεν Γιάιρ, στο τέλος του Πρώτου Ιουδαϊκού Πολέμου. Όταν πολιορκήθηκε από τον πιο σύγχρονο στρατό της εποχής, τον ρωμαϊκό, οι Εβραίοι αρνήθηκαν να διαπραγματευτούν προτιμώντας να σφάξουν τα παιδιά τους, σύμφωνα με τον εβραίο ιστορικό Ιώσηπο Φλάβιο..

Μόνο επτά άνθρωποι αρνήθηκαν να υποταχτούν στη μανία του Μπεν Γιάιρ καταφέρνοντας να διαφύγουν, από τους συμπατριώτες τους. Στις μαρτυρίες τους ανέφεραν ότι κατά τη πολιορκία ο Μπεν Γιάιρ «διέκοψε τη [συζήτηση στην οποία είχαν εκφράσει τη διαφωνία τους στην αυτοκτονία] και έσπευσε να προχωρήσει στην εκτέλεση του «έργου», γεμάτος από μια ακατανίκητη θέρμη του μυαλού, και κινήθηκε με μια δαιμονική μανία».

Παρά τη διαφωνία, ο Μπεν Γιάιρ δεν «θα σκεφτόταν να φύγει» ούτε θα «επέτρεπε σε κανέναν άλλο να το κάνει».

Ειδικοί εκτιμούν ότι υπάρχει διέξοδος από το «σύμπλεγμα Μασάντα», χωρίς να περιορίζεται η επείγουσα και νόμιμη κριτική στην στρατιωτική επιχείρηση του Ισραήλ

Στις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις η Μασάντα έχει ενταχτεί στο DNΑ των στρατευμάτων, γιορτάζοντας το γεγονός, ως μια ηρωϊκή πράξη, η οποία πράγματι ήταν μια πράξη σίγουρα αντίδρασης στη δουλεία.

Ωστόσο, η ανησυχία δεν έχει να κάνει με το γεγονός ότι ένας λαός γιορτάζει την θυσία προγόνων του για την ελευθερία. Αυτό εξάλλου συνέβη και σε ένδοξες περιπτώσεις στην ελληνική ιστορία, βλέπε, Κούγκι 1803, ανατίναξη από Χρήστο Καψάλη στη πολιορκία του Μεσολογγίου κτλ.

Υπάρχει μια άλλη έννοια του μύθου της Μασάντα: ο συμβιβασμός είναι απαράδεκτος. Ο ερευνητής στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Χάρι Σ. Τρούμαν για την Προώθηση της Ειρήνης στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ και υπ. Διδ. Στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο Τζέιμι Λεβίν αναφέρει πως η Μασάντα ήταν ένα ιστορικό αδιέξοδο για τους Ζηλωτές, αλλά όχι για το Ζηλωτισμό, που παραμένει ζωντανός στο Ισραήλ σήμερα.

Τελετή των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων στο ιστορικό μνημείο της Μασάντα το 2006 (Wikipedia)

Με ανάλυσή του στην Jerusalem Post ο Λεβίν είναι πεπεισμένος ότι οι σκληροπυρηνικές πολιτικές του Νετανιάχου υπονομεύουν την ευημερία του κράτους και των πολιτών του, όπως έκαναν οι ενέργειες του Ελαζάρ μπεν Γιαίρ στη Μασάντα.

Το σύνδρομο στον Ισραηλινό λαό

Το σύνδρομο αυτό εντοπίζεται τόσο στους ηγέτες που κάθονται σήμερα στο Τελ Αβίβ, όσο και στον ισραηλινό –και εβραϊκό εν πολλοίς- λαό. «Ο ισραηλινός λαός φαντάζεται ότι είναι ένας πολιορκημένος λαός που αντιμετωπίζει το θάνατο, χωρίς άλλη επιλογή από την αντίσταση ακόμη και μέχρι το σημείο της αυτοκτονίας» αναφέρει στο Foreing Policy ο λέκτορας Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης, Σιμόν Φράνκελ Πράτ.

«Εάν οι ξένοι επικριτές των ισραηλινών δεινών πιστεύουν ότι το Ισραήλ είναι ένοχο για κάθε υποτιθέμενη αδικοπραγία, αποξενώνουν τους πάντες στο Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που, κατά τα άλλα βλέπουν με καλό μάτι τις εκκλήσεις για αυτοσυγκράτηση» λέει.

Κατά τον Πρατ το Ισραήλ φαίνεται να εντάσσεται στις θεωρίες των μελετητών Jennifer Mitzen και Brent Steele ότι η «αυτά-ασφάλεια» απαιτεί να παραμένει κανείς πιστός στην κοσμοθεωρία κάποιου, ακόμη και όταν αυτό περιλαμβάνει οδυνηρές υλικές θυσίες.

«Η νοοτροπία του “οχυρού” του Ισραήλ, η τάση για αποκαλυπτικό άγχος και η υπερσυναίσθηση της γενοκτονίας του παρελθόντος συνέβαλαν στην τάση να βλέπουμε οποιαδήποτε παραχώρηση ως συνολική παρά περιορισμένη. Το να παραχωρείς οτιδήποτε σημαίνει να παραχωρείς τα πάντα. Αυτή τη στιγμή, το ισραηλινό κοινό είναι ενωμένο για να υποστηρίξει τις στρατιωτικές του δραστηριότητες, παρόλο που συνεχίζει να διασπάται από την εγχώρια αντιπολίτευση στον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου και τον ακροδεξιό κυβερνητικό συνασπισμό του» λέει ο Πάιτ.

Βλέποντας μια διεθνή τάση υποστήριξης των Παλαιστινίων, οι Ισραηλινοί πιστεύουν ότι ο αγώνας τους είναι υπαρξιακός. Είναι πεπεισμένοι ότι το εχθρικό ξένο κοινό απλώς δεν καταλαβαίνει ή δεν ενδιαφέρεται για το μέλλον της χώρας τους. Έτσι, για μεγάλο μέρος του ισραηλινού κοινού, μια κατάπαυση του πυρός -ή ακόμη και μια επιβεβλημένη μείωση της στρατιωτικής έντασης – είναι μια αδιανόητη παραχώρηση, εάν ο πόλεμος είναι υπαρξιακός.

«Για να είμαστε ξεκάθαροι», λέει ο Simon Frankel Pratt, «αυτή είναι μια ακραία αντίδραση σε εύλογες απαιτήσεις για μεγαλύτερη προστασία των αμάχων που αντιμετωπίζουν φρικτές συνθήκες βομβαρδισμού, εκτοπισμού και στερήσεων. Ο μιλιταρισμός του Ισραήλ, η τάση να αναγνωρίζει όλες τις απειλές ως υπαρξιακές και η απροθυμία να αντιμετωπίσει την ξένη κριτική ως καλή πίστη προκαλούν μια βάναυση σκληρότητα στα δεινά των Παλαιστινίων».

Ο Νετανιάχου οδηγεί το Ισραήλ στη καταστροφή

Βέβαια, αυτή η αντίληψη στον εβραϊκό λαό, πυροδοτείται και ενισχύεται από τη σημερινή κυβέρνηση, ίσως την πλέον ακραία και επικίνδυνη του Ισραήλ, που απαρτίζεται από μέλη που επιζητούν ναζιστικές μεθόδους. Υπενθυμίζεται ότι σύγχρονοι ζηλωτές όπως o υπουργός Ιαμάρ Μπεν-Γκβιρ και ο τραγουδιστής Εγιάλ Γκολάν έχουν ζητήσει ακόμα και γενοκτονία ως αντίποινα.

O Λεβίν εξηγεί πως ο Νετανιάχου είτε με τους Παλαιστίνιους, την ισραηλινή κοινωνία των πολιτών ή τους συμμάχους του Ισραήλ στη διεθνή κοινότητα, προτιμά να υπαγορεύει όρους παρά να συμμετέχει σε ουσιαστικό διάλογο. Η άρνηση του Νετανιάχου να συμβιβαστεί, θυμίζοντας του ζηλωτές της Μασάντα, θα οδηγήσει αναπόφευκτα στην καταστροφή του Κράτους του Ισραήλ όπως το ξέρουμε, προειδοποιεί ο Λεβίν.

«Η αδιάκοπη πολιτική του Νετανιάχου για προσάρτηση παλαιστινιακής γης για να επεκτείνει τους οικισμούς όχι μόνο εξουδετερώνει πολύτιμους κρατικούς πόρους, που χρειάζονται απεγνωσμένα για την παροχή καλών θέσεων εργασίας και στέγασης στο Ισραήλ, αλλά επίσης θέτει σε κίνδυνο τη ζωή των Ισραηλινών στρατιωτών που είναι επιφορτισμένοι με την προστασία των ολοένα και πιο απροστάτευτων» τονίζει.

Προσθέτει μάλιστα πως με κάθε περαιτέρω εισβολή στη παλαιστινιακή γη, ο διαχωριστικός φράχτης γίνεται παράλογος, καθώς δεν ακολουθεί ούτε τα διεθνώς αναγνωρισμένα όρια ούτε εκείνα που υπαγορεύει η φύση ή η ασφάλεια.

To εντυπωσιακό οχυρό της Μασάντα στο οποίο κατέφυγαν οι Εβραίοι επαναστάτες κατά τον πρώτο Ιουδαϊκό Πόλεμο.

Προειδοποιεί μάλιστα πως το Ισραήλ δεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει τόσο ως εβραϊκό όσο και ως δημοκρατικό κράτος όσο απασχολεί εκατομμύρια Παλαιστίνιους της Δυτικής Όχθης, οι οποίοι προσεγγίζουν δημογραφικά τους Ισραηλινούς.

Έτσι, από τη μία «το να τους δικαιώσει [τους Παλαιστινίους] θα σήμαινε το τέλος του εβραϊκού κράτους και από την άλλη «να συνεχίσουμε να τους αρνούμαστε τα πλήρη συμμετοχικά δικαιώματα, θα σήμαινε το τέλος του δημοκρατικού χαρακτήρα του Ισραήλ» λέει ο Λεβίν. Έτσι, όπως και ο Μπεν Γιάιρ, έτσι και ο Νετανιάχου δεν αντέχει τη διαφωνία, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

«Μαζί με τους εταίρους του στο συνασπισμό, κατάφερε να αποξενώσει σημαντικούς περιφερειακούς συμμάχους (Τουρκία), υπονόμευσε τις σχέσεις με άλλους (ΕΕ, ΗΠΑ) και η κυβέρνησή του ενεργεί όλο και περισσότερο για να παραγκωνίσει τη συζήτηση εντός του ίδιου του Ισραήλ (όπως η προτεινόμενη νομοθεσία για περιορισμό ξένης χρηματοδότησης για ΜΚΟ). Ο μύθος ότι δεν υπάρχουν εναλλακτικές είναι ευκολότερο να διατηρηθεί όταν οι αντίθετες φωνές αποσιωπώνται γρήγορα» λέει ο Λεβίν.

Υπήρχαν εναλλακτικές τότε, έτσι και σήμερα

Ωστόσο, όπως συνέβη και κατά την ρωμαϊκή πολιορκία πριν 2000 χρόνια, υπάρχουν εναλλακτικές.

Ενώ οι Ζηλωτές αυτοκτόνισαν, υπήρχαν κάποιοι πραγματιστές που επέζησαν και ευδοκίμησαν, όπως ο ραβίνος Yohanan ben Zakkai, που διαπραγματεύτηκε με τους Ρωμαίους, παίρνοντας την άδεια να ιδρύσει την Ακαδημία του Yavneh. Εκεί γράφτηκε η mishnah, η πηγή του ραβινικού Ιουδαϊσμού που στήριξε τη ζωή της Εβραϊκής Διασποράς για δύο χιλιετίες.

«Ο Νετανιάχου πρέπει να αποτινάξει το σύμπλεγμα Masada του, να αναγνωρίσει ότι δεν υπάρχει ευγένεια στην αυτοκαταστροφή και να ανοιχτεί σε συμβιβασμούς» λέει ο Λεβίν.

Το ίδιο πιστεύει και ο Πράτ, ότι δηλαδή υπάρχει διέξοδος από το σύμπλεγμα Μασάντα, χωρίς να περιορίζεται η επείγουσα και νόμιμη κριτική στην στρατιωτική επιχείρηση του Ισραήλ. «Ενώ οι Παλαιστίνιοι σχολιαστές δεν χρειάζεται να αναμένεται να εκφράσουν ενσυναίσθηση για το Ισραήλ ενώ οι οικογένειές τους βομβαρδίζονται, οι ξένοι σχολιαστές μπορούν να κάνουν τη διαφορά αναγνωρίζοντας τον ισραηλινό πόνο και τον εβραϊκό φόβο στον απόηχο της επίθεσης της 7ης Οκτωβρίου. Αυτό είναι σύμφωνο με την έρευνα που υποδηλώνει ότι η πειθώ και η διπλωματία είναι ισχυρότερες όταν ξεκινούν από μια θέση ενσυναίσθησης παρά εχθρότητας» αναφέρει.

Βέβαια, σε αυτό το σημείο του Πρατ του διαφεύει ότι η διεθνής κοινότητα προφανώς και συμπονεί τον εβραϊκό λαό για τα αθώα θύματα της 7ης Οκτωβρίου. Αυτό φάνηκε και στη πρώτη φάση των επιχειρήσεων. Τα σχόλια ελάχιστον ακραίων που παίρνουν ευχαρίστηση από τον θάνατο παιδιών σε μια συναυλία δεν μπορούν να μπουν σε μια σοβαρή εξίσωση που διαμορφώνει πολιτική.

Πάντως και ο ίδιος αντιλαμβάνεται ότι «είναι άδικο να απαιτούμε από το διεθνές κοινό να σταματήσει να αποκαλεί τη συμπεριφορά του Ισραήλ γενοκτονία, καθώς αυτός ο ισχυρισμός υπόκειται σε εμπειρογνώμονες και νομικές αμφισβητήσεις και αποτελεί επίσης το κέντρο βάρους των παλαιστινιακών απαιτήσεων για κατάπαυση του πυρός και ανακούφιση».

Έτσι, είναι πολύ ενδιαφέρον το ερώτημα που θέτει: Εάν δεν πρόκειται για γενοκτονία εις βάρος των Παλαιστινίων, γιατί δεν υπάρχει περισσότερη ανθρωπιστική βοήθεια, περισσότερη προσοχή στη χρήση στρατιωτικής βίας και ένα σαφές σχέδιο μεταπολεμικής ανοικοδόμησης που αποκαθιστά τις συνθήκες ζωής στη Γάζα και επιδιώκει να επουλώσει τις πληγές των μαχών;

«Με άλλα λόγια, ο ισχυρισμός για γενοκτονία μπορεί να συνοδεύεται από μια πρόσκληση, όπως σιωπηρά προσέφερε το Διεθνές Δικαστήριο, να τον αντικρούσει με πράξεις και όχι με λόγια» εκ μέρους του Ισραήλ.

Περισσότερο από ποτέ, Ισραηλινοί και Παλαιστίνοι θα πρέπει να βρουν τον δρόμο για μια δίκαιη ειρήνη, λέει ο Πρατ.

«Η κατοχή της Παλαιστίνης πρέπει να τελειώσει εάν το Ισραήλ θέλει ποτέ να απολαύσει πλήρη διεθνή νομιμότητα και οι Ισραηλινοί πρέπει να βρουν έναν τρόπο να εκλέξουν μια κυβέρνηση ικανή να επιδιώξει μια διπλωματική λύση στις ρίζες της σύγκρουσης. Αλλά αν πρόκειται να συμβεί αυτό, οι Ισραηλινοί πρέπει να μάθουν (και να δουν) ότι δεν βρίσκονται στη Μασάντα και ο κόσμος μπορεί να τους μεταχειριστεί όπως κάθε άλλο κράτος, ικανό για νόμιμη ύπαρξη», καταλήγει ο πολιτικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης.

www.in.gr

ΚΥΠΡΙΑΚΟ: SOS

0

 

27/01/2024, 07:30

Ανάλυση CT: Το τουρκικό βουνό των 6 σημείων και οι 3 επιλογές που θα αντιπροτάξει ο Χριστοδουλίδης

Τα αξεπέραστα εμπόδια που θέτει η τουρκική πλευρά ενόψει των κρίσιμων επαφών της Ολγκίν Κουεγιάρ – Φοβερά δύσκολο το έργο της προσωπικής απεσταλμένης – Αισιοδοξία στην Κυβέρνηση για εξελίξεις – Οι τρεις επιλογές αντίδρασης που βρίσκονται στο τραπέζι

Ένα μικρό κύμα αισιοδοξίας σηκώνει η επικείμενη έλευση της Μαρία Ανχέλα Ολγκίν Κουεγιάρ στην Κύπρο. Η προσωπική απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ θα φτάσει στο νησί την ερχόμενη Δευτέρα και θα πιάσει αμέσως δουλειά, αναζητώντας φως στο θεοσκότεινο τούνελ του Κυπριακού.

Σύμφωνα με τους όρους εντολής της, η Ολγκίν Κουεγιάρ θα αναλάβει εκ μέρους του Γενικού Γραμματέα ρόλο αποστολής καλών υπηρεσιών για να αναζητήσει κοινό έδαφος για την πορεία προς τα εμπρός και να τον συμβουλεύσει για το Κυπριακό. Μια γενικόλογη «ομπρέλα», η οποία δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας για θετική έκβαση της προσπάθειας.

Η διατύπωση δίνει το δικαίωμα στην τουρκοκυπριακή πλευρά να βάλει -κανονικά και με το νόμο- στο τραπέζι την πρόταση για δύο κυρίαρχα κράτη. Έτσι κι αλλιώς ο Ερσίν Τατάρ υποστηρίζει εδώ και χρόνια πως δεν υπάρχει άλλη επιλογή ή άλλος τρόπος για επιστροφή στο τραπέζι των συνομιλιών.

Ο Τουρκοκύπριος ηγέτης κάνει τα πάντα για να αφήσει ένα μελανό αποτύπωμα στην ιστορία του νησιού, προτείνοντας κάτι που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από την ελληνοκυπριακή πλευρά. Με βάση τη δισέλιδη πρόταση που κατέθεσε στην άτυπη Σύνοδο της Γενεύης, τον Απρίλιο του 2021, προσπαθεί να επιβάλει αναγνώριση του παράνομου μορφώματος μέσα από έξι σημεία.

Πρώτο σημείο είναι η υιοθέτηση ενός νέου ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας για διασφάλιση της κυριαρχικής ισότητας και του ισότιμου διεθνούς καθεστώτος. Στη συνέχεια προτείνει να αρχίσουν συνομιλίες με ζητούμενο «την καθιέρωση μιας αμοιβαία αποδεκτής συμφωνίας συνεργασίας».

Η διαδικασία να επικεντρωθεί στη μελλοντική σχέση των δύο κρατών στα κεφάλαια του περιουσιακού, της ασφάλειας, της «αναπροσαρμογής των συνόρων» και των σχέσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Προτείνει ακόμη όπως τις συνομιλίες υποστηρίξουν οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις, με την Ευρωπαϊκή Ένωση σε ρόλο παρατηρητή «όπου ενδείκνυται».

Το πέμπτο σημείο – παγίδα θέλει τα «δύο κράτη» να προβαίνουν σε αμοιβαία αναγνώριση «στο πλαίσιο οποιασδήποτε συμφωνίας».

Τέλος, εισηγείται όπως οποιαδήποτε συμφωνία υποβληθεί για έγκριση από το λαό σε ξεχωριστά ταυτόχρονα δημοψηφίσματα.

Η επίκληση αυτής της πρότασης τη δεδομένη στιγμή δεν είναι καθόλου τυχαία, καθώς μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο υποστηρίζει πως θα κινηθεί ο Τουρκοκύπριος ηγέτης. Εμφανίζεται αμετακίνητος από την πρόταση, υποδεικνύοντας πως τίποτε άλλο δεν θα τον φέρει στο τραπέζι του διαλόγου.

Όχι το συμφωνημένο πλαίσιο λύσης, όχι τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και σίγουρα όχι οποιαδήποτε συζήτηση για ομοσπονδιακή λύση την οποία θεωρεί εκλιπούσα.

Αυτή η προσέγγιση καθιστά το γρίφο της επανέναρξης άλυτο και το έργο της Ολγκίν Κουεγιάρ πανδύσκολο. Παρόλα αυτά, η ελληνοκυπριακή πλευρά εμφανίζεται αρκούντως αισιόδοξη για εξελίξεις. Η αισιοδοξία πηγάζει κατά κύριο λόγο από τη συνάντηση που είχε η προσωπική απεσταλμένη με την Μόνιμη Αντιπρόσωπο της Κύπρου στον ΟΗΕ, Μαρία Μιχαήλ. Παράγοντες της Κυβέρνησης υποστηρίζουν πως τα πρώτα δείγματα γραφής είναι ενθαρρυντικά, εξηγώντας πως η Ολγκίν Κουεγιάρ είναι αποφασισμένη για τον εντοπισμό κοινού εδάφους με οδηγό τις αποφάσεις του ΟΗΕ.

Η ελληνοκυπριακή πλευρά εστιάζει σε τρία ενδεχόμενα αντίδρασης τα οποία μελετήθηκαν και παρουσιάστηκαν στο Εθνικό Συμβούλιο της 9ης Ιανουαρίου. Το πρώτο αναφέρεται σε προώθηση της νέας κοινής διακήρυξης αρχών, όπως τη δήλωση του 2014 από Αναστασιάδη και Έρογλου. Το δεύτερο στην προώθηση ουσιαστικών Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, βάσει των προτάσεων των δύο μερών. Και το τρίτο αφορά ενδεχόμενη συμφωνία για συνέχιση των συνομιλιών από το σημείο όπου σταμάτησαν στο Κραν Μοντανά. Εάν η τουρκική πλευρά συμφωνήσει, η ελληνοκυπριακή πλευρά είναι πρόθυμη να υπάρξει χρονοδιάγραμμα στις συνομιλίες και εάν δεν προκύψει αποτέλεσμα να συμφωνηθεί εξέλιξη προς αντιμετώπιση της απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων.

cyprustimes.com

Η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου δεν ζητά κατάπαυση πυρός απο το Ισραήλ

0

,  and 

Reuters

27 Ιανουαρίου 2024

ΧΑΓΗ/ΓΑΖΑ, 26 Ιανουαρίου (Reuters) – Το Παγκόσμιο Δικαστήριο διέταξε την Παρασκευή το Ισραήλ να αποτρέψει πράξεις γενοκτονίας κατά των Παλαιστινίων και να κάνει περισσότερα για να βοηθήσει τους αμάχους, αν και δεν διέταξε κατάπαυση του πυρός όπως ζήτησε η ενάγουσα Νότια Αφρική.
Ενώ η απόφαση διέψευσε τις ελπίδες των Παλαιστινίων για μια δεσμευτική εντολή να σταματήσει ο πόλεμος στη Γάζα, αποτέλεσε νομική αποτυχία για το Ισραήλ, το οποίο ήλπιζε [το δικαστήριο] να απορρίψει την υπόθεση που είχε τεθεί βάσει της σύμβασης για τη γενοκτονία που θεσπίστηκε στις στάχτες του Ολοκαυτώματος του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου και είχε στόχο Ευρωπαίους Εβραίους.

Το Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης (ICJ) διαπίστωσε ότι υπήρχε υπόθεση που έπρεπε να εκδικαστεί σχετικά με το κατά πόσον παραβιάστηκαν τα δικαιωμάτα των Παλαιστινίων σε έναν πόλεμο που είπε ότι προκαλούσε σοβαρή ανθρωπιστική βλάβη. Ζήτησε επίσης από τις παλαιστινιακές ένοπλες ομάδες να απελευθερώσουν τους ομήρους που συνελήφθησαν στις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου στο Ισραήλ και επιτάχυναν τη σύγκρουση.
Το παλαιστινιακό υπουργείο Εξωτερικών είπε ότι η απόφαση ήταν μια ευπρόσδεκτη υπενθύμιση “κανένα κράτος δεν είναι υπεράνω του νόμου”. Ο ανώτερος αξιωματούχος της Χαμάς, Σάμι Αμπού Ζούχρι, δήλωσε στο Reuters ότι η απόφαση θα συμβάλει στην «απομόνωση της κατοχής και στην αποκάλυψη των εγκλημάτων της στη Γάζα».

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου χαιρέτισε την απόφαση του ICJ να μην διατάξει κατάπαυση του πυρός, αλλά απέρριψε τον ισχυρισμό της γενοκτονίας ως «εξωφρενικό» και είπε ότι το Ισραήλ θα συνεχίσει να αμύνεται.
ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΕΝΑ ΜΗΝΑ
Το Ισραήλ είχε επιδιώξει να απορριφθεί η υπόθεση όταν η Νότια Αφρική την έφερε στο ICJ, γνωστό και ως Παγκόσμιο Δικαστήριο, αυτόν τον μήνα βάσει της νομικής αρχής ότι η γενοκτονία είναι τόσο σοβαρό έγκλημα που όλες οι χώρες είναι υποχρεωμένες να την αποτρέψουν.

Η Πρετόρια κατηγόρησε το Ισραήλ για κρατική γενοκτονία στην επίθεσή του, που ξεκίνησε μετά την εισβολή μαχητών της Χαμάς στο Ισραήλ οι οποίοι σκότωσαν 1.200 άτομα και απήγαγαν περισσότερους από 240.
Ζήτησε από το δικαστήριο να αποφασίσει έκτακτα μέτρα για να σταματήσουν οι επιθέσεις απο τις οποίες σύμφωνα με Παλαιστίνιους αξιωματούχους σκοτώθηκαν περισσότεροι από 26.000 Παλαιστίνιοι και εκτοπίσθηκε η  πλειονότητα του πληθυσμού σε μια εκστρατεία εντατικών βομβαρδισμών άνω των τριών μηνών.
Οι δικαστές του ICJ διέταξαν το Ισραήλ να λάβει όλα τα μέτρα στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του για να εμποδίσει τα στρατεύματά του να διαπράξουν γενοκτονία, να τιμωρήσει τις πράξεις υποκίνησης, να λάβει μέτρα για τη βελτίωση της ανθρωπιστικής κατάστασης και να αναφέρει την πρόοδό του σε ένα μήνα.
Δεν αξιολόγησε τις κατηγορίες για γενοκτονία, κάτι που θα μπορούσε να πάρει χρόνια. Αν και στην απόφαση δεν μπορεί να ασκηθεί έφεση, το δικαστήριο δεν διαθέτει μηχανισμό για να επιβάλει την απόφασή του.
Κατά την ανάγνωση της απόφασης, η πρόεδρος του ICJ, δικαστής Joan Donoghue, περιέγραψε τα δεινά των Παλαιστινίων στη Γάζα, ξεχωρίζοντας τις επιπτώσεις στα παιδιά και παραθέτοντας λεπτομερείς περιγραφές της ανθρωπιστικής έκτακτης ανάγκης από αξιωματούχους του ΟΗΕ.
Αυτό, είπε, δικαιολόγησε την απόφαση του δικαστηρίου να λάβει έκτακτα μέτρα για να αποτρέψει ανεπανόρθωτη βλάβη. Διάβασε επίσης εκκλήσεις από Ισραηλινούς αξιωματούχους για μια σκληρή εκστρατεία, η οποία, όπως είπε, δικαιολογούσε την εντολή του δικαστηρίου προς το Ισραήλ να τιμωρήσει τους ένοχους για υποκίνηση.
Το Ισραήλ χαρακτήρισε τους ισχυρισμούς της Νότιας Αφρικής ψευδείς και «χονδρικά παραμορφωμένους». Λέει ότι ενήργησε ως αυτοάμυνα ενάντια σε έναν εχθρό που επιτέθηκε πρώτος και καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να προστατεύσει τους αμάχους, κατηγορώντας τη Χαμάς ότι επιχειρεί ανάμεσά τους, κάτι που οι μαχητές αρνούνται.
Η Νότια Αφρική χαρακτήρισε τη δικαστική απόφαση «αποφασιστική νίκη» για το διεθνές κράτος δικαίου και τόσο η ίδια όσο και η Ευρωπαϊκή Ένωση είπαν ότι το Ισραήλ πρέπει να την εφαρμόσει άμεσα και πλήρως.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες σημείωσαν ότι η απόφαση δεν αποτελεί πόρισμα για γενοκτονία και είπαν ότι ευθυγραμμίζεται με την άποψη των ΗΠΑ ότι το Ισραήλ έχει το δικαίωμα να αναλάβει δράση σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο για να αποτρέψει οποιαδήποτε επανάληψη των επιθέσεων της 7ης Οκτωβρίου.

ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΧΑΝ ΓΙΟΥΝΗ
Στο έδαφος στη Γάζα, οι σκληρότερες μάχες των τελευταίων εβδομάδων διεξάγονται τώρα σε πολυσύχναστες περιοχές με εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που τράπηκαν σε φυγή από προηγούμενες μάχες αλλού.
Οι Παλαιστίνιοι που βρίσκουν καταφύγιο στη νότια Γάζα δήλωσαν ότι αισθάνονται απογοητευμένοι από την έλλειψη εντολής κατάπαυσης του πυρός από το δικαστήριο, αλλά και ελπίζουν ότι η απόφαση θα  οδηγήσει σε λογοδοσία.
«Αυτό που συνέβη ήταν μια νίκη», είπε ο Μουσταφά Ιμπραήμ, ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Στο Ισραήλ, ο Jonathan Dekel-Chen, ο γιος του οποίου κρατείται όμηρος στη Γάζα, είπε ότι ενθαρρύνθηκε από την έκκληση του ICJ για την απελευθέρωση των αιχμαλώτων, η οποία αντανακλά ένα σε μεγάλο βαθμό παραμελημένο σημείο ότι η επίθεση της Χαμάς πυροδότησε τον πόλεμο.
Οι μαχητές δημοσίευσαν ένα βίντεο την Παρασκευή στο οποίο εμφανίζονται τρεις γυναίκες όμηροι που ζητούν να τερματιστεί η σύγκρουση. Το Ισραήλ έχει πει ότι τέτοια βίντεο ισοδυναμούν με ψυχολογική κακοποίηση.
Οι συνομιλίες για μια πιθανή προσωρινή παύση των μαχών για την απελευθέρωση ομήρων και Παλαιστινίων που κρατούνται στο Ισραήλ και για να επιτραπεί περισσότερη βοήθεια στη Γάζα επιταχύνονται. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν συζήτησε το θέμα την Παρασκευή σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον εμίρη του μεσολαβητή του Κατάρ και ο Λευκός Οίκος δήλωσε ότι η Ουάσιγκτον είναι αισιόδοξη για πρόοδο.
Πηγή με γνώση του θέματος είπε στο Reuters ότι ο διευθυντής της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ Ουίλιαμ Μπερνς και ο Ισραηλινός ομόλογός του αναμένεται να συναντήσουν τον πρωθυπουργό του Κατάρ και τον αρχηγό κατασκοπείας της Αιγύπτου στην Ευρώπη την Κυριακή για συνομιλίες για μια δεύτερη πιθανή συμφωνία ομήρων στη Γάζα.
Οι αρχηγοί πληροφοριών των ΗΠΑ και του Ισραήλ συναντήθηκαν προηγουμένως με αξιωματούχους του Κατάρ και της Αιγύπτου για να βοηθήσουν στη σύναψη μιας βραχύβιας εκεχειρίας τον Νοέμβριο που απελευθέρωσε περισσότερους από 100 ομήρους. Η κυβέρνηση Μπάιντεν προσπαθεί να διευκολύνει την απελευθέρωση των 100 και πλέον άλλων ομήρων.
Το Ισραήλ συνέχισε τους βομβαρδισμούς του στην κύρια νότια πόλη Χαν Γιουνίς την Παρασκευή, αναφέροντας «εντατικές μάχες» και χτυπήματα σε μαχητές της Χαμάς και υποδομές από αέρος και εδάφους.
Ανέφερε ότι είχε ανακαλύψει περίπου 200 φρεάτια τούνελ και κατέστρεψε περισσότερες από 130 τοποθεσίες υποδομής μαχητών στις τελευταίες του επιχειρήσεις.
Κάτοικοι είπαν ότι οι ισραηλινές δυνάμεις ανατίναξαν κτίρια και σπίτια στο δυτικό τμήμα της πόλης, καθώς μαίνονταν οι μάχες.
Οι Παλαιστίνιοι λένε ότι το Ισραήλ έχει εμποδίσει τις προσπάθειες για τη διάσωση νεκρών και τραυματιών καθώς και τον αποκλεισμό νοσοκομείων, κάτι που το Ισραήλ αρνείται, κατηγορώντας τους μαχητές της Χαμάς ότι δρουν κοντά τους.
Η Χεζμπολάχ ανακοίνωσε ότι τέσσερις μαχητές της σκοτώθηκαν σε ισραηλινό χτύπημα στο νότιο Λίβανο αργά την Παρασκευή. Η ομάδα ανταλλάσσει πυρά με τους Ισραηλινούς από τότε που εκτόξευσε ρουκέτες κατά μήκος των νότιων συνόρων του Λιβάνου στις 8 Οκτωβρίου για να υποστηρίξει τη σύμμαχό της Χαμάς.
Είπε την Παρασκευή ότι εκτόξευσε ρουκέτες εναντίον ισραηλινών στρατιωτικών στόχων εννέα φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας, συμπεριλαμβανομένου του Μπουρκάν (Ηφαίστειο), που μεταφέρει εκατοντάδες κιλά εκρηκτικών.
Σε μια νέα οπισθοδρόμηση για τους πληγέντες Παλαιστίνιους, οι Ηνωμένες Πολιτείες δήλωσαν ότι σταματούν τη χρηματοδότηση της υπηρεσίας βοήθειας του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες (UNRWA) αφού το Ισραήλ ισχυρίστηκε ότι 12 υπάλληλοι της UNRWA συμμετείχαν στις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου.
Η UNRWA είπε ότι διερευνά επειγόντως και «οποιοσδήποτε υπάλληλος της UNRWA εμπλέκεται σε τρομοκρατικές ενέργειες» θα λογοδοτήσει.

Reuters

9 ξένοι υπήκοοι σκοτώθηκαν σε ένοπλη επίθεση στο ΝΑ Ιράν

0

ΤΕΧΡΑΝΗ, 27 Ιανουαρίου (MNA) – Εννέα άνθρωποι σκοτώθηκαν σε ένοπλη επίθεση στην επαρχία Σιστάν και Βαλουχιστάν του Ιράν το Σάββατο.

Ενημερωμένες πηγές είπαν στο πρακτορείο Mehr ότι το περιστατικό σημειώθηκε τα ξημερώματα του Σαββάτου, καθώς ένοπλοι επιτέθηκαν σε σπίτι στην πόλη Σιρκάν.

Καμία ομάδα ή άτομο δεν έχει αναλάβει ακόμη την ευθύνη για το περιστατικό.

en.mehrnews.com

Π. Ήφαιστος: προσανατολισμοί του σύγχρονου διεθνούς συστήματος

0

Προβληματισμοί καθώς κινούμαστε βαθύτερα στον 21ο αιώνα
MARIN CUZA / 500PX VIA GETTY IMAGES

Ο πόλεμος στην Ουκρανία που εκκολαπτόταν επί τρεις δεκαετίες και ξέσπασε το 2022 και η εύθραυστη ανακωχή στην Μέση Ανατολή εν μέσω μιας διαπραγματευτικής σχοινοβασίας Ισραήλ και Αραβικών κρατών που τερματίστηκε από την τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς, καταμαρτυρούν τους προσανατολισμούς του διεθνούς συστήματος καθώς κινούμαστε βαθύτερα στον 21ο αιώνα. Η όξυνση των περιφερειακών διενέξεων είναι ασυγκράτητη ενώ η διαπάλη των ηγεμονικών δυνάμεων εντείνεται επικίνδυνα.

Τα αίτια είναι πολλά και οφείλονται τόσο στις παθογένειες του διεθνούς συστήματος τους πέντε τελευταίους αιώνες όσο και στις στρατηγικές επιλογές μετά το 1990 κατά την διάρκεια των τριών Μεταψυχροπολεμικών δεκαετιών.

Παραμένει γεγονός ότι το πολυπολικό διεθνές σύστημα πολλών ηγεμονικών δυνάμεων που άρχισε ήδη να αναδύεται από την δεκαετία του 1980 ωρίμασε, με αποτέλεσμα να αμφισβητείται η Μεταψυχροπολεμική πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ η οποία ήταν και παραμένει η συντριπτικά ισχυρότερη μεγάλη δύναμη του πλανήτη. Αυτή η επισήμανση οδηγεί σε αναζήτηση των βαθύτερων αιτίων της όξυνσης της Μεταψυχροπολεμικής ηγεμονικής διαπάλης. Ποιες ήταν οι στρατηγικές επιλογές και πως εξηγούνται οι πόλεμοι όπως αυτοί της Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής. Χρήζει να τονιστεί, πάντως, ότι παρά το γεγονός ότι οι πόλεμοι αυτοί είναι μεγάλοι και επικίνδυνοι δεν αποτελούν παρά μόνο μια ένδειξη για τα βαθύτερα αίτια των διενέξεων της Μεταψυχροπολεμικής εποχής.

Όπως έχουμε αναλύσει εκτενώς σε πολλά κείμενα, η κοσμοϊστορική εμπειρία διδάσκει ότι ναι μεν δεν μπορεί να γίνει πρόβλεψη χρονοδιαγραμμάτων μελλοντικών φάσεων και σταδίων αλλά υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ μετακρατικών εσχατολογικών παραδοχών περί ενός ανθρωπολογικά εξομοιωμένου και πολιτικά εξισωμένου πλανήτη που κυριάρχησαν τους δύο τελευταίους αιώνες και μετακρατοκεντρικών θεσμικών επιλογών οι οποίες διασφαλίζουν την πολιτική κυριαρχία των κρατικών οντοτήτων.

Ενώ επίγειοι παράδεισοι δεν υπάρχουν και το ταξίδι των ανθρώπων, των κρατών και του κόσμου είναι μια Οδύσσεια προς την Ιθάκη υψηλότερων βαθμίδων πολιτικού πολιτισμού, ορθή κοσμοϊστορική γνώση διδάσκει ότι από τον κλασικό κρατοκεντρισμό είχαμε σταδιακή εξέλιξη προς την χιλιετούς διάρκειας μετακρατοκεντρική Βυζαντινή κοσμοπολιτεία. Και ενώ θα ήταν ακραία ουτοπικό να υποστηριχθεί ότι υπάρχει δυνατότητα πρόβλεψης επανόδου του πλανητικού και εξαιρετικά διαφοροποιημένου κόσμου σε μια τέτοια κατάσταση στο ορατό μέλλον, παραμένει γεγονός ότι ο προσανατολισμός των κρατών είναι μείζονος σημασίας.

Οι οικουμενιστικές εσχατολογίες, όμως, ιστορικά αποτελούσαν πάντα μεταμφιέσεις των αξιώσεων ισχύος των εκάστοτε ηγεμονικών δυνάμεων. Αυτό ακριβώς είχαμε τον 19ο και 20ο αιώνα. Το αποτέλεσμα είναι αποδυνάμωση του πολιτικού στοχασμού και αρνητικές προεκτάσεις στην πολιτική πράξη. Είχαμε μια μόνο εξαίρεση, τις συμφωνίες για τους βαλλιστικούς και αντιβαλλιστικούς πυραύλους και οι σχετικές συμφωνίες. Η απόσυρση, επίσης, των ευρωπυραύλων την δεκαετία του 1980 για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο έναρξης «μικρού» τοπικού πυρηνικού πολέμου που θα εξελισσόταν σε πλανητικό πόλεμο. Όπως βλέπουμε, όμως, οι πόλεμοι στην Ουκρανία και στην Μέση Ανατολή καταμαρτυρούν ότι τα πολιτικά και στρατηγικά αδιέξοδα είναι μεγάλα με αποτέλεσμα να ακούγονται ακραία επικίνδυνες θέσεις για το ενδεχόμενο πυρηνικού πολέμου.

Τα κύρια αλληλένδετα ζητήματα που τίθενται καθώς αφήνοντας πίσω το 2023 εισερχόμαστε βαθύτερα στον 21ο αιώνα, είναι, μεταξύ άλλων, τα εξής:

Πρώτον, το κατά πόσο θα κυριαρχήσει πολιτικός και στρατηγικός ορθολογισμός όσον αφορά τις σχέσεις των ηγεμονικών δυνάμεων και κυρίως η δημιουργία προϋποθέσεων που αποκλείουν το ενδεχόμενο πυρηνικού πολέμου.

Δεύτερον, κατά πόσο αυτό το ζήτημα και άλλα όπως η ανάγκη για κοινωνικοπολιτική και διακυβερνητική διακυβέρνηση επί ζητημάτων όπως η τρομοκρατία, οι ανεξέλεγκτοι χρηματοοικονομικοί ιδιώτες και τα πλανητικά πλέον επικοινωνιακά δίκτυα θα οδηγήσουν σε νέες θεσμικές προσεγγίσεις που εκπληρώνουν κοινούς σκοπούς και αντιμετωπίζουν κοινές ανάγκες και κοινούς κινδύνους.

Τέταρτον, κατά πόσο ως προς το τελευταίο περιοριστεί ή και θα τερματιστεί η άσκοπη και επικίνδυνη ενθάρρυνση περιφερειακών διενέξεων που επηρεάζει τις ανακατανομές ισχύος ενός εξόφθαλμα αδιέξοδης ηγεμονικής διαπάλης εις βάρος περιφερειακών κρατών.

Πέμπτο, κατά πόσο ένας τέτοιος προσανατολισμός θα οδηγήσει σε «αποθάρρυνση» προσεγγίσεων περιφερειακών κρατών να συνεργάζονται με τρομοκρατικές ομάδες.

Αναγκαίες και μη εξαιρετέες προϋποθέσεις τέτοιων προσανατολισμών και λήψη συναφών αποφάσεων για την δημιουργία, βασικά, έστω και πρωτόλειων μετακρατοκεντρικών αφετηριών, είναι εξ αντικειμένου, μεταξύ άλλων, τα εξής:

Πρώτον, να εγκαταλειφθούν ή τουλάχιστον να αποδυναμωθούν οι παρωχημένες μετακρατικές παραδοχές και τα ανυπόστατα συνοδευτικά ιδεολογήματα τα οποία ακόμη και στοιχειώδης πολιτική θέαση καθιστά φανερό ότι βρίσκονται στα ράφια της ιστορίας. Μόνο έτσι θα μπορούσε να ενισχυθεί ο πολιτικός και στρατηγικός ορθολογισμός που θα οδηγήσει σε προσανατολισμούς όπως οι προαναφερθέντες. Για να το πούμε διαφορετικά, η μετατροπή του πλανήτη σε ένα μεγάλο καζάνι όπως υποστήριζαν οι ιδεολογικές εσχατολογίες για να έχουμε δήθεν ανθρωπολογική εξομοίωση και πολιτική εξίσωση ενός εθνικά μηδενισμένου πλανήτη όχι μόνο δεν είναι κάτι το εφικτό αλλά και αποδυναμώνει τον πολιτικό και στρατηγικό ορθολογισμό εντός και μεταξύ των κρατών.

Τρίτον, τα προαναφερθέντα απαιτούν ως προϋπόθεση νέων πολιτικών και στρατηγικών προσανατολισμών κυρίως εκ μέρους των ηγεμονικών δυνάμεων και κυρίως της ισχυρότερης δύναμης που είναι οι ΗΠΑ. Ως προς αυτά, καλό είναι να γίνει σαφές ξανά ότι για Οδύσσεια μιλάμε εντός μάλιστα ενός κόσμου ο οποίος τους τελευταίους αιώνες αντί να προσανατολιστεί προς βιώσιμες προσεγγίσεις που διασφαλίζουν στρατηγική ισορροπία και στρατηγική σταθερότητα είχαμε ένα αντίθετο προσανατολισμό προς ανύπαρκτους προορισμούς που αφενός δεν εκπληρώνουν κοινούς σκοπούς και κοινές ανάγκες και αφετέρου οξύνουν τους κινδύνους όπως το ενδεχόμενο ενός πυρηνικού ολοκαυτώματος.

Τίποτα δεν μπορεί να προβλεφθεί επειδή οι παθογένειες και τα αδιέξοδα είναι πολλά αλλά είναι σαφές ποιος είναι πολιτικά και στρατηγικά ορθολογιστικός προσανατολισμός των κρατών και ιδιαίτερα των ηγεμονικών δυνάμεων.

Huffington Post

Αποκάλυψη Politico για Τέμπη: Έρευνα για δυο υπουργούς ζήτησε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία

3
Rail accident involving a collision between a cargo and a passenger train at Tempi valley near Evangelismos village northern of Larissa city, Greece on March 1, 2023.

«Όχι» από Καραμανλή και ΝΔ

 Konstantinos Tsakalidis / SOOC

Όπως γράφει το Politico, αυτό το αίτημα για δράση κατά των δύο πρώην υπουργών βασίζεται σε μια ιδιαιτερότητα της ελληνικής νομοθεσίας, σύμφωνα με την οποία μόνο η Βουλή μπορεί να διεξάγει έρευνες για τέτοιες καταγγελίες σε βάρος πρώην υπουργών.

Ωστόσο, «η ελληνική κυβέρνηση έθαψε πολιτικά την υπόθεση», γράφει το Politico, «χρησιμοποιώντας την κοινοβουλευτική της πλειοψηφία για να απορρίψει την ανάγκη σύστασης διερευνητικής επιτροπής».

Και συνεχίζει παρακάτω το δημοσίευμα:

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) υποστήριξε αυτές τις υποψίες τον περασμένο μήνα, όταν κατηγόρησε 23 υπόπτους -συμπεριλαμβανομένων 18 δημοσίων υπαλλήλων- για εγκλήματα που συνδέονται με την εκτέλεση συμβάσεων για συστήματα τηλεχειρισμού και σηματοδότησης στο δίκτυο, συγχρηματοδοτούμενα από την ΕΕ.

Ωστόσο, η EPPO είχε ακόμη μεγαλύτερους στόχους στο στόχαστρό της: δύο πρώην υπουργούς.

Σε επιστολή που απέστειλε η εισαγγελέας της EPPO Πόπη Παπανδρέου στις 2 Ιουνίου στις ελληνικές αρχές -και η οποία ήρθε σε γνώση του Politico- σημείωσε ότι κατά τη διάρκεια της έρευνας για το δυστύχημα «προέκυψαν υποψίες σχετικά με φερόμενα ποινικά αδικήματα που διαπράχθηκαν από πρώην μέλη της ελληνικής κυβέρνησης».

«Αυτά τα φερόμενα ποινικά αδικήματα αφορούν παράβαση καθήκοντος που διέπραξε ο πρώην υπουργός Χρήστος Σπίρτζης και κατάχρηση που διέπραξε ο πρώην υπουργός Κωνσταντίνος Αχ. Καραμανλής», έγραφε στο έγγραφο η Πόπη Παπανδρέου, σύμφωνα με το δημοσίευμα. «Σας ζητάμε να προχωρήσετε τις δικές σας ενέργειες», συνέχιζε η ίδια.

Ο Χρήστος Σπίρτζης δήλωσε στο Politico ότι προσωπικά είχε υποστηρίξει τη σύσταση προκαταρκτικής έρευνας από τη Βουλή ως έναν τρόπο απόρριψης των καταγγελιών εναντίον του και πρόσθεσε ότι είχε ζητήσει να αντιμετωπίζεται όπως οποιοσδήποτε άλλος Έλληνας πολίτης. Πρόσθεσε ότι δεν πρέπει να υπάρχει παραγραφή λόγω της ειδικής ρύθμισης για τους υπουργούς. «Δυστυχώς, η Νέα Δημοκρατία δεν υποστήριξε το αίτημά μου», πρόσθεσε.

Μιλώντας στο κοινοβούλιο στα τέλη Νοεμβρίου, είπε ότι η έρευνα θα αποδείξει την αθωότητά του και θα δώσει «μια οριστική απάντηση στην προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας να διασπείρει πολιτική ευθύνη».

Ο Καραμανλής δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλιο και αναφέρθηκε σε μια ομιλία που έκανε στη Βουλή τον Νοέμβριο. «Αμέσως παραιτήθηκα και δημοσιοποίησα την παραίτησή μου στον δρόμο της επιστροφής [σ.σ από τα Τέμπη] και πριν καν φτάσω στην Αθήνα», είπε. «Αυτό υπαγορεύτηκε από τα ήθη και τις αρχές μου. Ανέλαβα αντικειμενική πολιτική ευθύνη όχι μόνο για τη δική μου θητεία, αλλά και για τους όρους όλων των προκατόχων μου. Αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιο στα πολιτικά ήθη της χώρας μας».

Η Βουλή αποφάσισε τελικά να συστήσει μια ευρύτερη κοινοβουλευτική έρευνα για να «διερευνήσει το έγκλημα στα Τέμπη και όλες τις σχετικές πτυχές».

«Ωστόσο, η αξιοπιστία της έχει ήδη διαβρωθεί», σχολιάζει το Politico και συνεχίζει: Αντί να επικεντρωθεί στο δυστύχημα, η έρευνα διατρέχει ολόκληρη την ιστορία του ελληνικού σιδηροδρομικού συστήματος των τελευταίων δεκαετιών, ενώ η κυβερνητική πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας απέρριψε προτάσεις για διακομματική εκπροσώπηση στην προεδρία.

thepressproject.gr

Αλβανικό κανάλι: «Ο Μπελέρης δεν κρατείται στη φυλακή επειδή είναι Έλληνας!», λέει ο γραμματέας της Ομόνοιας

1

Το Ειδικό Εφετείο απέρριψε το αίτημα του Φρέντη Μπελέρη για άρση του μέτρου «κράτησης στη φυλακή», που επέβαλε το Δικαστήριο της Αυλώνας για αγορά ψήφων στις εκλογές της 14ης Μαΐου.

Καλεσμένος στο Studio Live στο Report Tv, ο γραμματέας της ΟΜΟΝΟΙΑΣ στη Χειμάρρα, Μαρίν Σούλι, δήλωσε ότι ο Μπελέρης δεν κρατείται στη φυλακή επειδή είναι Έλληνας, αλλά επειδή, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν του αρέσει του πρωθυπουργού Έντι Ράμα να ηγείται της Χειμάρρας.

 Με τη δήλωση αυτή, όπως σημειώνει το αλβανικό δημοσίευμα, απέρριψε τους ισχυρισμούς του Βαγγέλη Ντούλε, αλλά και του ίδιου του Μπελέρη, που υποστηρίζουν ότι διώκεται για το γεγονός ότι είναι Έλληνας.

«Όλοι γνώριζαν ότι το αίτημα του Μπέλερη θα απορριφθεί σήμερα.» «Ο Μπελέρης δεν διώκεται επειδή είναι Έλληνας. Ο Μπελέρης είναι στη φυλακή μόνο και μόνο, επειδή δεν είναι αρεστός στον Ράμα», πρόσθεσε στο στούντιο με τον δημοσιογράφο Arbë Hitaj.

Ποιοι είναι όμως οι λόγοι που, σύμφωνα με τον ίδιο, ο Ράμα θέλει τον Μπελέρη στη φυλακή;

«Η ουσία της συζήτησης είναι η δουλειά που κάνει ο Ράμα. Αυτό οδήγησε στην απόλυση της κυρίας Τζάσκα. Ο κύριος Μπελέρης, την επόμενη μέρα που θα έρθει στο δήμο, η πρώτη επιτροπή που θα συσταθεί είναι αυτή της κατάχρησης περιουσίας. Φανταστείτε να ανοίγετε χαρτιά 12 ετών κάθε φορά. Αυτό δεν έχει να κάνει με το ότι είναι Έλληνας. Ο Ράμα δεν συμπαθεί τον Μπελέρη γιατί δεν τον υπακούει. Η ομιλία του Ράμα ήταν σκανδαλώδης οκτώ μέρες πριν τις (δημοτικές) εκλογές».

«Εξελληνισμός» της Χειμάρρας;

Ο ειδικός σε θέματα διεθνών υποθέσεων Κρέσνικ Οσμάνι υποστήριξε την άποψη ότι η περίπτωσή του δεν αφορά διακρίσεις λόγω εθνικότητας. Για τον ίδιο, το γεγονός ότι η ομογένεια έχει επιλέξει έναν χαρακτήρα σαν τον Μπελέρη, που κατηγορείται για τον εξελληνισμό της Χιμάρας, είναι τρομερό για να δώσει αυτή τη μάχη.

«Στη Χιμάρα πρέπει να το δούμε από διαφορετική οπτική γωνία. Υπάρχει διάκριση βάσει εθνότητας από την κυβέρνηση στο θέμα Μπελέρη. Όχι, είπε ο Αφέντης. Υπάρχει διεφθαρμένη κυβέρνηση στην Αλβανία; Ναι υπάρχει».

Η επίθεση της κυβέρνησης στον Μπελέρη είναι σκανδαλώδης, προτιμώ να το αφήσω στο δικαστήριο. Θεωρώ σκανδαλώδες ότι η αξιότιμη ελληνική κοινότητα χρησιμοποιεί έναν προβληματικό χαρακτήρα ως δούρειο ίππο. Το δικαστήριο δεν τον άφησε να ορκιστεί. Γιατί να ορκιστεί; Γιατί ο αλβανικός νόμος προβλέπει ότι αν πάει ο Μπελέρι και ορκιστεί, πάει και ορίζει τον εκπρόσωπό του…

Άλλο τρομερό είναι γιατί η ελληνική κοινότητα επιλέγει έναν χαρακτήρα σαν τον Μπελέρη για να δώσει μάχη, έναν χαρακτήρα που εμπλέκεται σε άλλους φακέλους που έχουν στους ώμους τους τις αμαρτίες του αίματος των Αλβανών, ξεκινώντας από τη σφαγή στην Επισκοπή και τις προσπάθειες του Μπελέρη για τη δραστηριότητα εξελληνισμού της Χιμάρας που δεν το αρνείται σήμερα κανείς», γράφει το αλβανικό δημοσίευμα.

Shqiperja

—https://echedoros.blog/2024/01/26/%ce%b1%ce%bb%ce%b2%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%ba%ce%b1%ce%bd%ce%ac%ce%bb%ce%b9-%ce%bf-%ce%bc%cf%80%ce%b5%ce%bb%ce%ad%cf%81%ce%b7%cf%82-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%ba%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%b5/

 

Ο ΟΗΕ ερευνά αξιωματούχους του με την υποψία ότι εμπλέκονται στις επιθέσεις της Χαμάς στο Ισραήλ!

0

 Η Υπηρεσία Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες (UNRWA) δήλωσε σήμερα ότι έχει ξεκινήσει έρευνα σε πολλά μέλη του προσωπικού της με την υποψία συμμετοχής σε επιθέσεις της παλαιστινιακής ισλαμιστικής οργάνωσης Χαμάς στο νότιο Ισραήλ, και οι Ηνωμένες Πολιτείες δήλωσαν ότι προσωρινά αναστέλλουν τη χρηματοδότησή τους στον οργανισμό, ανέφερε το Reuters.

«Οι ισραηλινές αρχές παρείχαν στην UNRWA πληροφορίες σχετικά με την υποτιθέμενη ανάμειξη πολλών υπαλλήλων της στις φρικιαστικές επιθέσεις εναντίον του Ισραήλ από τις 7 Οκτωβρίου», δήλωσε ο Φίλιπ Λαζαρίνι, επικεφαλής του γραφείου του ΟΗΕ.

«Για να διατηρήσω την ικανότητα της UNRWA να παραδίδει ανθρωπιστική βοήθεια, αποφάσισα να τερματίσω αμέσως τις συμβάσεις των εν λόγω αξιωματούχων και να ξεκινήσω έρευνα για να αποκαλυφθεί η αλήθεια χωρίς καμία καθυστέρηση», πρόσθεσε.

Εν τω μεταξύ, ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάθιου Μίλερ δήλωσε ότι η Ουάσιγκτον «αναστέλλει προσωρινά την πρόσθετη χρηματοδότηση για την UNRWA μέχρι να αντιμετωπιστούν αυτοί οι ισχυρισμοί και έως ότου τα Ηνωμένα Έθνη αναλάβουν δράση».

Ο Λαζαρίνι δεν αποκάλυψε τον αριθμό των αξιωματούχων της UNRWA που πιστεύεται ότι εμπλέκονται στις επιθέσεις, ούτε ποια ακριβώς ήταν η συνενοχή τους. Ωστόσο, ο Μίλερ ανέφερε ότι ήταν 12 άτομα.

The Guardian

«Οποιοσδήποτε υπάλληλος της UNRWA εμπλέκεται σε τρομοκρατικές ενέργειες» θα λογοδοτήσει ακόμη και μέσω ποινικής δίωξης, τόνισε ο Λαζαρίνι.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες είναι απογοητευμένος από τους ισχυρισμούς, δήλωσε ο εκπρόσωπός του, Στέφαν Ντουζάρικ.

Ο Γκουτέρες ζήτησε από τον Λαζαρίνι να διεξαγάγει έρευνα και να διασφαλίσει ότι οποιοσδήποτε αξιωματούχος της UNRWA διαπιστωθεί ότι συμμετείχε ή ενθάρρυνε τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου θα απολυθεί αμέσως και θα παραδοθεί για πιθανή δίωξη.

«Θα υπάρξει μια επείγουσα, ενδελεχής και ανεξάρτητη έρευνα της UNVRA», πρόσθεσε ο Ντουζάρικ.

Ο επικεφαλής της ευρωπαϊκής πολιτικής Ζοζέπ Μπορέλ δήλωσε ότι η ΕΕ «θα αξιολογήσει τις περαιτέρω ενέργειές της και θα αντλήσει διδάγματα με βάση τα αποτελέσματα της πλήρους και συνολικής έρευνας».

Ποια είναι η UNRWA

Η UNRWA ιδρύθηκε το 1949 μετά τον Πρώτο Αραβο-Ισραηλινό Πόλεμο. Ο οργανισμός παρέχει στους Παλαιστίνιους στη Γάζα, τη Δυτική Όχθη, την Ιορδανία, τη Συρία και τον Λίβανο ανθρωπιστική υποστήριξη στους τομείς της εκπαίδευσης, της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και πολλά άλλα.

Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν προσφέρει ανθρωπιστική βοήθεια και καταφύγιο σε άτομα που τράπηκαν σε φυγή από τις αεροπορικές επιδρομές και την χερσαία επίθεση του Ισραήλ μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου, στην οποία το Τελ Αβίβ είπε ότι σκοτώθηκαν 1.200 και αιχμαλωτίστηκαν ως όμηροι 253.

«Αυτοί οι συγκλονιστικοί ισχυρισμοί έχουν γίνει σε μια εποχή που πάνω από 2.000.000 άνθρωποι στη Γάζα εξαρτώνται από τη σωτήρια βοήθεια που παρέχει η υπηρεσία καθημερινά από την έναρξη του πολέμου», είπε ο Λαζαρίνι.

Η ισραηλινή επίθεση έχει καταστρέψει μεγάλο μέρος της πυκνοκατοικημένης Λωρίδας της Γάζας και σκότωσε περισσότερους από 26.000 Παλαιστίνιους, σύμφωνα με τις τοπικές υγειονομικές αρχές.

Οι μεγαλύτεροι χορηγοί της UNRWA είναι οι ΗΠΑ, η Γερμανία και η Ε.Ε. Έχουν επανειλημμένα δηλώσει ότι βρίσκονται στο όριο της δυνατότητάς τους να παρέχουν ανθρωπιστική βοήθεια στον λαό της Γάζας.

https://echedoros.blog/2024/01/26/%ce%bf-%ce%bf%ce%b7%ce%b5-%ce%b5%cf%81%ce%b5%cf%85%ce%bd%ce%ac-%ce%b1%ce%be%ce%b9%cf%89%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%8d%cf%87%ce%bf%cf%85%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%85/