Αρχική Blog Σελίδα 1459

Η Σελήνη παγώνει και είναι σαν σταφίδα που συρρικνώνεται, προκαλώντας κατολισθήσεις και σεισμούς: Ακριβώς εκεί που η NASA θέλει να χτίσει την πρώτη της αποικία

0

Το φεγγάρι συρρικνώνεται αργά επί εκατομμύρια χρόνια. Τώρα, καθώς το Artemis 3 πλησιάζει την ημερομηνία εκτόξευσης του 2026, οι γεωλόγοι ανησυχούν για το εάν οι σεισμοί και οι σεληνιακές κατολισθήσεις θα επηρεάσουν την προσγείωση.

Όταν σχεδιάζουν τοποθεσίες για σεληνιακές προσγειώσεις με πληρώματα -που κυμαίνονται από τις επικείμενες αποστολές Άρτεμις έως τους ενδεχόμενους μόνιμους οικισμούς σε φεγγάρι- οι σχεδιαστές αποστολών πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους τόνους σεληνιακών παραμέτρων.

Για παράδειγμα, το σχήμα του εδάφους θα μπορούσε να επηρεάσει μια αποστολή και ένας πιθανός μεγάλος όγκος θαμμένου νερού θα μπορούσε να κάνει ένα σημείο πολύ πιο δελεαστικό από το πιο ξηρό αντίστοιχο.

Αλλά τώρα, οι γεωλόγοι προτείνουν ότι είναι επίσης σημαντικό να έχουμε κατά νου τους σεισμούς και τις σεληνιακές κατολισθήσεις.

Όπως τονίζουν οι επιστήμονες, αυτό δεν είναι πλέον ένα ακαδημαϊκό ερώτημα. Ερευνητές που εξετάζουν τη νότια πολική περιοχή του φεγγαριού -η οποία βρίσκεται κοντά στην προγραμματισμένη πλευρά προσγείωσης του Artemis 3, το 2026- εντόπισαν ρήγματα των οποίων οι ολισθήσεις προκάλεσαν έναν μεγάλο σεισμό πριν από περίπου 50 χρόνια.

Ορισμένες αποστολές Apollo έφεραν μαζί τους σεισμόμετρα. Στις 13 Μαρτίου 1973, ένας ιδιαίτερα ισχυρός σεισμός ταρακούνησε αυτά τα σεισμόμετρα από τη γενική κατεύθυνση του νότιου πόλου της Σελήνης.

Δεκαετίες αργότερα, το Lunar Reconnaissance Orbiter πέταξε πάνω από τον νότιο πόλο και διέκρινε ένα δίκτυο γραμμών ρήγματος. Με νέα μοντέλα, οι ερευνητές έχουν συνδέσει αυτά τα ρήγματα με αυτόν τον σεισμό του φεγγαριού.

Το επίκεντρο ενός από τους ισχυρότερους σεισμούς που καταγράφηκαν από το παθητικό σεισμικό πείραμα Apollo εντοπίστηκε στη σεληνιακή νότια πολική περιοχή. Ωστόσο, η ακριβής τοποθεσία του επίκεντρου δεν ήταν δυνατό να προσδιοριστεί με ακρίβεια. Ένα σύννεφο πιθανών τοποθεσιών (ματζέντα κουκκίδες και γαλάζιο πολύγωνο) του ισχυρού ρηχού σεισμού σελήνης χρησιμοποιώντας έναν αλγόριθμο μετεγκατάστασης ειδικά προσαρμοσμένο για πολύ αραιά σεισμικά δίκτυα κατανέμεται κοντά στον πόλο. Τα μπλε κουτιά δείχνουν τοποθεσίες των προτεινόμενων περιοχών προσγείωσης Artemis III. Οι λοβώδεις ρωγμές ρήγματος φαίνονται με μικρές κόκκινες γραμμές. Το νέφος των τοποθεσιών του επίκεντρου περιλαμβάνει έναν αριθμό λοβών και πολλές από τις περιοχές προσγείωσης Άρτεμις ΙΙΙ.(Πίστωση εικόνας: NASA/LROC/ASU/Smithsonian Institution)

Η έρευνα προσθέτει περαιτέρω στην εικόνα μας για το πώς είναι γενικά οι σεισμοί. Καταρχήν, οι σεισμοί στο φεγγάρι είναι σαν τους σεισμούς που συμβαίνουν στη Γη. Και οι δύο προκαλούνται από σφάλματα μετατόπισης. Στην περίπτωση του φεγγαριού, προκαλούνται από πτυχές που σχηματίζονται στην επιφάνεια του φεγγαριού καθώς συρρικνώνεται.

Αν αναρωτιέστε γιατί στον κόσμο το φεγγάρι θα συρρικνωθεί, είναι βασικά επειδή το εσωτερικό της Σελήνης έχει κρυώσει τα τελευταία εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια. Είναι κάτι σαν μια σταφίδα που συρρικνώνεται, λένε οι επιστήμονες, κάτι που μας βοηθά επίσης να οραματιστούμε τη δημιουργία αυτών των πτυχών.

Επιπλέον, η επιφάνεια του φεγγαριού είναι πολύ λιγότερο σφιχτά γεμάτη από την επιφάνεια της Γης, αποτελούμενη συχνά από χαλαρά σωματίδια που μπορούν να πεταχτούν και να διασκορπιστούν από τις κρούσεις. Ως αποτέλεσμα, οι σεισμοί είναι ακόμη πιο πιθανό να προκαλέσουν κατολισθήσεις.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, καθώς η μέρα που οι ανθρώπινες μπότες θα πατήσουν το φεγγάρι για άλλη μια φορά πλησιάζει, οι εν λόγω άνθρωποι θα πρέπει να σχεδιάσουν την πιθανότητα το έδαφος κάτω από αυτές τις μπότες να μην είναι τόσο σταθερό όσο θα μπορούσαν να ελπίζουν.

Το μοντέλο των ερευνητών προτείνει, για παράδειγμα, ότι τα τείχη του κρατήρα Shackleton -που φημίζεται για τον πάγο του- είναι ευάλωτα σε κατολισθήσεις.

«Καθώς πλησιάζουμε στην ημερομηνία εκτόξευσης της αποστολής Artemis με πλήρωμα, είναι σημαντικό να διατηρήσουμε τους αστροναύτες μας, τον εξοπλισμό και την υποδομή μας όσο το δυνατόν ασφαλέστερα», δήλωσε ο Nicholas Schmerr, γεωλόγος και ένας από τους ερευνητές, σε δήλωση. «Αυτό το έργο μας βοηθά να προετοιμαστούμε για αυτό που μας περιμένει στο φεγγάρι — είτε πρόκειται για δομές μηχανικής που μπορούν να αντέξουν καλύτερα τη σεληνιακή σεισμική δραστηριότητα είτε προστατεύουν τους ανθρώπους από πραγματικά επικίνδυνες ζώνες».

Πηγή Live Science.com

https://hellasjournal.com/2024/01/i-selini-pagoni-ke-ine-san-stafida-pou-sirriknonete-prokalontas-katolisthisis-ke-sismous-akrivos-eki-pou-i-nasa-theli-na-chtisi-tin-proti-tis-apikia-ikona/

Μητσοτάκης: Έχουμε βάλει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις σε πορεία εξομάλυνσης, αυτό το κεκτημένο πρέπει να το διαφυλάξουμε

0

Στη συμφωνία πώλησης των F-35 από τις ΗΠΑ στην Ελλάδα αναφέρθηκε μεταξύ άλλων ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη ραδιοφωνική του συνέντευξη το πρωί της Τρίτης στον δημοσιογράφο Παύλο Τσίμα, στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ.

«Ήταν μια μακρά διαπραγμάτευση αλλά και απόδειξη του οτι οι ΗΠΑ βλέπουν την Ελλάδα ως παράγοντα σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο. Δεν έχουν πολλές χώρες δωρεάν πρόσβαση σε στρατιωτικό υλικό από τις ΗΠΑ. Διότι προφανώς ό,τι μπορούμε να πάρουμε δωρεάν υποκαθιστά δαπάνες που θα έπρεπε να κάνουμε για να ενισχύσουμε μελλοντικά την αποτρεπτική μας ικανότητα» είπε αρχικά.

«Στόχος μας ήταν πάντα να έχουμε ένα ποιοτικό αποτρεπτικό πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας και στην ΠΑ το έχουμε καταφέρει. Η πάγια θέση της εξωτερικής πολιτικής ήταν ότι δεν μπορούμε να επιβάλουμε στις ΗΠΑ τι όπλα θα πουλήσει στην Τουρκία. Μπορούμε όμως να εξασφαλισουμε να μην χρησιμοποιούνται όπλα κατά νατοικών συμμάχων. Οι ΗΠΑ αν κρίνουν ότι πρέπει να διακόψουν μια αμυντική προμήθεια έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν» επισήμανε ο πρωθυπουργός και συμπλήρωσε:

«Πρέπει να διαφυλάξουμε το καλό κλίμα για συζητήσεις και αναλύσεις σε ένα κλίμα που παραπέμπει σε αντιπαράθεση σαν να ξεχνάμε ότι κάναμε σημαντικά βήματα με την Διακήρυξη των Αθηνών. Έχουμε βάλει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις σε ένα διάδρομο και έχουμε την υποχρέωση όσοι εμπλεκόμαστε στον δημόσιο διάλογο αυτό να το διαφυλάξουμε».

Στην συνέντευξη ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στις εξελίξεις των τελευταίων ημέρων με αιχμή τα εξοπλιστικά, τις καταλήψεις στα πανεπιστήμια και τις αγροτικές κινητοποιήσεις. Τα βασικά σημεία της συνέντευξης είναι:

Η  επιστολή Μπλίνκεν αποτελεί την απόδειξη στρατηγικού βάθους ελληνοαμερικανικών σχέσεων. Η Ελλάδα εξασφάλισε τη συμμετοχή στο πρόγραμμα F-35 και εξασφάλισε πολύ σημαντικό σημαντικό δωρεάν υλικό που θα ενισχύσει Ένοπλες Δυνάμεις.

Σκοπός είναι η ενίσχυση των ενόπλων δυναμεων, να εξασφαλίσουμε ένα τακτικό πλεονεκτημα ποιοτικό αν όχι ποσοτικό απέναντι στην Τουρκία.

Για τα εξοπλιστικά της Τουρκίας:

Η παγια θέση δεν μπορούμε επιβαλλουμε σε ΗΠΑ αν θα πουλησουν όπλα στην Τουρκία, αλλά είναι σημαντικό και αυτονοητο να ακούγονται οι ανησυχίες της Ελλάδας, να εξασφαλίσουμε ότι όπλα δεν θα χρησιμοποιθηθιουν εναντιον νατοϊκών συμμάχων.

Για τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις:

Καλό κλίμα με Τουρκία τους τελευταίους μηνες, κάναμε πολύ σημαντικά βήματα στην προσεγγιση. Έχουμε βάλει τις ελληνοτουρκικές σχεσεις σε πορεία εξομάλυνσης και αυτό το κεκτημένο να διαφυλάξουμε.

Η προσεγγιση δεν θα προχωρήσει χωρίς αναταράξεις, είναι εκτός τόπου και χρόνου αν το πιστεύει κάποιος αυτό. Έχω εμπειρία να διακρίνω ρητορικές εξάρσεις.

Υποσημείωση σε Τουρκία για F-16:

Το ζήτημα αφορά τις σχέσεις των ΗΠΑ με Κογκρέσο από κει και πέρα οι σχέσεις της Ελλάδας με το κογκρέσο και με τα δύο κόμμα είναισχεσεις πολύ στενές και οικοδομούνται πάντα στη λογική ότι η ελληνομαερικανική προσεγγιση ρπος όφελος και των δύο χωρών.

Δεν θα αγοράσουμε 40 F-35 μονομιας, έχουμε χωρο για μια μοίρα σε πρώτη φάση με παραλαβές από τα τέλη αυτή της δεκαετίας και μακροχρόνιο σχεδιασμο γ ια αμυντικές μας δαπάνες που λαμβάνουν υπόψη με δημοσιονομικούς περιορισμούς και τεχνολογικό άλμα.

Η διαφύλαξη καλού κλίματος έχει αξία αλλά είναι και προϋπόθεση να συζητάμε. Συζητάμε πάνω από 20 χρόνια χωρίς να μπορούμε να βρούμε λύση

Δυο βασικές προϋποθεσεις: διαφύλαξη καλού κλίματος χωρίς εξάρσεις και σεβασμός στο διεθνές δίκαιο που θέτει το πλαίσιο για επίλυση με βάση τους κανόνες

Έχουν αποκατασταθεί οι δίαυλοι επικοινωνίας σε όλα τα επίπεδα.

Μια η διαφορά με την Τουρκία, η οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, αλλά μπορούμε να πετύχουμε συμφωνίες ωφέλιμες και για τις δύο πλευρές

Η εξωτερική πολιτική που ακολουθούμε πρέπει να αποτιμάται ως μια θετική πολιτική που λειτούργησε θετικά για τη χώρα.

Όσον αφορά τις κινητοποιήσεις των αγροτών ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε ότι «ο αγρότης της Θεσσαλίας έχει δίκιο για τη σχετική καθυστέρηση της τροπολογίας για το ηλεκτρικό ρεύμα».

Έχουμε τα προβλήματα του πρωτογενούς τομέα και τα σημειακά μιας Θεσσαλίας που υπέστη μια πρωτοφανή καταστροφή. Για την θεσσαλία έχουμε κάνει πράγματα και πρέπει να κάνουμε περισσότερα. Πιστευ ότι ναι υπάρχει ένα πεδίο για να συναντηθούμε

Έχουν ένα δεύτερο αίτημα. Ηδη οι αγρότες έχουν πάρει την πρώτη αρωγή των 2.000 ευρώ και βρίσκονται σε διαδικασία για τον κύριο πυρήνα της αποζημίωσης. Ζήτησα αύξηση της πρώτης αρωγής να πάμε στα 10.000 ευρώ για να το πάρουν πιο νωρίς.

https://hellasjournal.com/2024/01/mitsotakis-echoume-vali-tis-ellinotourkikes-schesis-se-poria-exomalinsis-afto-to-kektimeno-prepi-na-to-diafilaxoume/

Πέθανε ο γαλλολιβανέζος μεγιστάνας των ναυπηγείων Ισκαντάρ Σάφα: Η εμπλοκή με τον Σκαραμαγκά και η απελευθέρωση των Γάλλων ομήρων στον Λίβανο

0

Ο γαλλολιβανέζος μεγιστάνας των ναυπηγείων Ισκαντάρ Σάφα, ιδιοκτήτης του εβδομαδιαίου περιοδικού της άκρας δεξιάς Valeurs Actuelles, απεβίωσε, ανακοίνωσε χθες, Δευτέρα, ο διευθυντής του εν λόγω εντύπου.

«Είμαστε απόψε συγκλονισμένοι από την είδηση του θανάτου του ιδιοκτήτη μας, του Ισκαντάρ Σάφα. Έφυγε με την αξιοπρέπεια του ιππότη που ήταν. Ο Θεός ας ευλογεί την ψυχή του και ας προστατεύει την οικογένειά του, που τόσο μετρούσε γι’ αυτόν», έγραψε στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης X ο Τιγκντιάλ Ντενί.

«Πολεμιστής μέχρι τέλους, αντιμετώπισε αυτούς τους τελευταίους μήνες μια σοβαρή ασθένεια, που κατέβαλε το κουράγιο του. Απεβίωσε όρθιος στις 29 Ιανουαρίου 2024 στο Μουζέν, περιτριγυρισμένος από τη θαλπωρή των δικών του», διευκρινίζεται στην ανακοίνωση που γράφτηκε από τη σύνταξη του περιοδικού και αναρτήθηκε στο ιστότοπό του.

Γεννημένος το 1955 σε μια χριστιανική οικογένεια, ο επιχειρηματίας ήταν ένας από τους ανθρώπους που το 1988 διαπραγματεύθηκαν την απελευθέρωση γάλλων ομήρων στο Λίβανο.

Στη Γαλλία, έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό το 1992, όταν εξαγόρασε τα ναυπηγεία της Νορμανδίας.

Πολύ μυστικοπαθής, ο Ισκαντάρ Σάφα ήλεγχε ναυπηγεία στο Χερβούργο (CNM), στην Ελλάδα (Σκαραμαγκάς), στο Αμπου Ντάμπι και βόρεια του Αμβούργου στη Γερμανία (GNYK για τα μεγάλα πολεμικά πλοία και Nobiskrug, απ’ όπου βγήκε το 2017 το μεγαλύτερο ιστιοφόρο του κόσμου).

Θυμίζουμε την εμπλοκή του Σάφα στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά με τις καθυστερήσεις και τα νομικά προσκόμματα στη διαδικασία μεταβίβασης των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά στον εφοπλιστή Γ. Προκοπίου.

Τον Μάιο του 2022 με συνέντευξή του στη γαλλική οικονομική εφημερίδα La Tribune, o Σάφα επικαλείται την πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου που επικυρώνει τελεσίδικα την καταδίκη του Ελληνικού Δημοσίου σε διεθνή διαιτητικά δικαστήρια και την υποχρέωσή του να καταβάλει αποζημιώσεις, συνολικού ύψους 210 εκατ. ευρώ συν τόκους, για αθέτηση συμφωνιών.

Η πολύχρονη δικαστική διαμάχη των αδελφών Ισκαντάρ και Ακράμ Σάφα, ιδιοκτητών της εταιρείας Prininvest, με το Ελληνικό Δημόσιο, ξεκίνησε το 2012, διεκδικώντας αρχικά πάνω από 1 δισ. ευρώ.

Η Prininvest, η οποία συνδέεται στενά με την Αbu Dhabi Mar της βασιλικής οικογένειας των Αραβικών Εμιράτων, απέκτησε τον έλεγχο των ναυπηγείων το 2010, από τη γερμανική ΗDW-Thyssen Krup, με το συμβολικό τίμημα του ενός ευρώ, υπό την προϋπόθεση ότι θα εκτελεστούν συμβόλαια με το Ελληνικό Δημόσιο ύψους 1 δισ. ευρώ.

Ηταν η περίοδος με τις παραγγελίες για τα πολεμικά υποβρύχια 214 και της παραπομπής της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για παράνομες επιχορηγήσεις, για τις οποίες τελικά καταδικάστηκε με πρόστιμα πολλών εκατομμυρίων ευρώ.

Το ελληνικό Δημόσιο στράφηκε με τη σειρά του κατά του Σάφα, διεκδικώντας την ανάκτηση των παράνομων επιδοτήσεων ύψους 523 εκατ. ευρώ, χωρίς ωστόσο αποτέλεσμα.

Το 2019, ήταν υποψήφιος για να αναλάβει τον όμιλο Nice-Matin.

Η περιουσία του και αυτή του αδελφού του, του Ακράμ, ανέρχονταν σε 1,45 δισεκατομμύριο ευρώ, σύμφωνα με το περιοδικό Challenges το 2023.

Με πληροφορίες από AFP μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ
Παρίσι, Γαλλία

https://hellasjournal.com/2024/01/pethane-o-gallolivanezos-megistanas-ton-nafpigion-iskantar-safa-i-emploki-me-ton-skaramagka-ke-i-apeleftherosi-ton-gallon-omiron-ston-livano/

Δ. Μακροδημόπουλος: τα παιδιά δεν τα σκέφτεται κανείς;

5

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου

Γράφουν οι Καρολίν Ελιασέφ και Σελίν Μασσόν, παιδοψυχίατρος και ψυχαναλύτρια η πρώτη και ψυχαναλύτρια και καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο της Αμιένης η δεύτερη, στο βιβλίο τους “Η κατασκευή του διεμφυλικού παιδιού”: «Δυσκολευόμαστε να φανταστούμε ότι τα παιδιά μπορούν να γίνουν λάβαρα που κραδαίνουν οι ενήλικοι για να αναδεικνύουν την σπουδαιότητα των αγώνων τους. Εντούτοις αυτό ακριβώς βλέπουμε να συμβαίνει στη Γαλλία και στις άλλες χώρες. Στο όνομα μιας εξισωτικής πολιτικής ορθότητας κατά των διακρίσεων, η οποία χρησιμοποιεί άκρως αμφισβητήσιμες επικοινωνιακές πρακτικές, είναι πρέπον να θεωρούμε  ότι τα παιδιά μόνον κερδισμένα θα βγουν από αυτόν τον ψευδο – φιλελευθερισμό».

«Τί νόημα έχει, διερωτήθηκε ο πρωθυπουργός, να αυξάνεται το ΑΕΠ της χώρας χωρίς να συνοδεύεται από ατομικά δικαιώματα, χωρίς να μπορεί κάθε ελληνίδα και κάθε Έλληνας να έχουν ελευθερία; Η χώρα ανήκει εις τη Δύσιν, όπως τόνισε και ο ιδρυτής της παράταξής μας Κωνσταντίνος Καραμανλής. Γιαυτό και όραμά μας είναι η Ελλάδα να αποδίδει σημασία στα ατομικά δικαιώματα των πολιτών». Η ελευθερία και τα ατομικά δικαιώματα σε μια δημοκρατία δεν έχουν όρια; Δεν οριοθετούνται εκεί που αρχίζουν η ελευθερία και τα ατομικά δικαιώματα των άλλων; Τα παιδιά που θα υιοθετηθούν από ομόφυλα ζευγάρια, ποιός θα τα προστατεύσει από τις επιδράσεις της υιοθεσίας; Λαμβάνονται υπόψη μόνον τα ατομικά δικαιώματα των ομοφυλόφιλων που συγκροτούν το ομόφυλο ζευγάρι και αγνοούνται πλήρως τα δικαιώματα των παιδιών που θα υιοθετηθούν; Τα ομόφυλα ζευγάρια έχουν διαμορφώσει τους χαρακτήρες τους, συνειδητά έχουν κάνει τις επιλογές τους. Τα υιοθετημένα παιδιά όμως θα μεγαλώσουν και θα διαμορφωθούν σε μια οικογένεια με πρότυπο την ομοφυλοφιλία των γονέων. Δεν θα επηρεάσει αυτή η κατάσταση καταλυτικά τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό, τη διαμόρφωση του χαρακτήρα τους; Είναι διαφορετικό η επιλογή να υπαγορεύεται από την ίδια τη φύση του ατόμου ελεύθερα μεγαλώνοντας ανάμεσα στα δύο φύλα και διαφορετικό να υπαγορεύεται από τις συνθήκες διαβίωσης με γονείς του ιδίου φύλου. Είναι αυτονόητο το παιδί να θεωρήσει ως κανονικότητα την ομοφυλοφιλία ή τουλάχιστον να επηρεαστεί στο έπακρο από τους ομοφυλόφιλους γονείς του. Είναι αυτονόητος ο σεβασμός στην ιδιαιτερότητα του καθενός, το δικαίωμά του να διαμορφώσει τη ζωή του όπως επιθυμεί, εξ άλλου μιλάμε για ισότητα χάριν της διαφορετικότητας. Όχι όμως να επηρεάζεται η ελεύθερη επιλογή της ζωής των παιδιών μέσω της τεκνοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια. Ο Γουσταύος Λε Μπον έλεγε ότι «η ψυχή των ζωντανών είναι καμωμένη βασικά από το πνεύμα των νεκρών».

«Στο νομοσχέδιο που φέρνει η κυβέρνηση, αναφέρεται ότι η νομοθέτηση της ισότητας στον γάμο αυτόματα συνεπάγεται ολόκληρο το νομοθετικό πλαίσιο των σχέσεων συγγένειας, συμπεριλαμβανομένης της υιοθεσίας και ως εκ τούτου δεν υπάρχει ξεχωριστό άρθρο για την υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια» (Καθημερινή 25/1/2024). Δηλαδή μαζί με το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών θα ψηφιστεί και η δυνατότητα υιοθεσίας εκ μέρους τους. Η ευθύνη όμως δεν βαρύνει μόνον την κυβέρνηση, η οποία προφανώς προβάλλοντας το θέμα αυτό αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη από τη θεσμοθέτηση  ιδιωτικών  ΑΕΙ, την ακρίβεια της ζωής, την κατάντια του ΕΣΥ.

Διαβάζουμε στον Τύπο απόψεις βουλευτών της αντιπολίτευσης, όπως του κ. Βασίλη Κόκκαλη που αναμένοντας το νομοσχέδιο δήλωσε: “Θα περιμένω να δω πώς προστατεύεται το δικαίωμα του παιδιού. Γιατί τα υπόλοιπα δικαιώματα έχουν κατοχυρωθεί και καλά έκαναν όπως των ομόφυλων ζευγαριών” Αλλά και της κ. Όλγας Γεροβασίλη: “Από πλευράς μας το αντιμετωπίζουμε ως ένα νομικό ζήτημα το οποίο έρχεται να επιλύσει στην πραγματική ζωή και βεβαίως να υπερασπιστεί, πρωτίστως, τα δικαιώματα των παιδιών”. Ώστε το ζήτημα είναι απλά νομικό; Είναι όμως προφανές ότι το ενδιαφέρον τους δεν αμφισβητεί τη δυνατότητα της υιοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια αλλά εστιάζεται στο να ρυθμιστούν ζητήματα που αναφέρονται σε παιδιά ήδη υπαρχουσών ενώσεων ομοφύλων, όπως κληρονομικά ζητήματα, υγείας, κ.α. τα οποία μπορούν να επιλυθούν με σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις.

Αναφέρεται ως επιχείρημα ότι από το 1946 με νόμο προβλέπεται η υιοθεσία από μεμονωμένα άτομα, γεγονός που σήμερα δημιουργεί ζητήματα. Δεν εξηγείται όμως γιατί μια κοινωνία τόσο συντηρητική τότε, νομοθέτησε αυτή τη δυνατότητα. Διότι η χώρα εξερχόμενη από πόλεμο και από λιμό στη διάρκεια της Κατοχής είχε να αντιμετωπίσει πολλά κοινωνικά προβλήματα με ορφανά παιδιά και μεμονωμένα άτομα. Όμως στην περίπτωση αυτή για το παιδί που υιοθετείτο ήταν αυτονόητο ότι ο γονέας που απουσίαζε ήταν αντίθετου φύλου. Σήμερα μπορεί ένας νόμος που νομοθετήθηκε πριν 80 χρόνια σχεδόν να προβάλλεται ως επιχείρημα σε εντελώς διαφορετικές κοινωνικές συνθήκες; Να θυμίσουμε ότι τότε, τη δεκαετία του 1950, 4000 περίπου ελληνόπουλα δόθηκαν για υιοθεσία στις ΗΠΑ και στις Κάτω Χώρες; Σήμερα όμως πρόβλημα αποτελεί το δημογραφικό. Και στον Αραβικό κόσμο επιβλήθηκε πριν αιώνες η πολυγαμία για να αναπαράγεται η κοινωνία, διότι με τους επεκτατικούς πολέμους των Αράβων οι απώλειες του ανδρικού πληθυσμού ήταν μεγάλες αλλά σήμερα δεν ισχύει στα κοσμικά κράτη της Ανατολής.

Ο Ζίγκμουντ Μπάουμαν αποδέχονταν ως στοιχεία της μοίρας των ανθρώπων, μια σειρά καταστάσεων τις οποίες δεν μπορούμε να επηρεάσουμε: Πράγματα που μας συμβαίνουν και δεν είναι αποτέλεσμα της δράσης μας, όπως ο γεωγραφικός τόπος όπου γεννηθήκαμε ή η κληρονομικότητα. Γιατί να προσθέσουμε άλλο ένα στοιχείο στη μοίρα των παιδιών;

Αυτή η ενάρετη  εκστρατεία που έχει δρομολογηθεί στο όνομα του παιδιού για το καλό του παιδιού, είναι στην ουσία, μας λένε οι δύο Γαλλίδες ψυχαναλύτριες, μια άρνηση του δικαιώματος του να προστατεύεται.

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412

28/1/2024

 

 

 

 

Κίνηση Πολιτών: «ΑΝΑΠΛΑΣΗ» ΤΗΣ ΔΕΘ: ΦΙΑΣΚΟ Ή ΣΚΑΝΔΑΛΟ;

0

Ανακοίνωση της Κίνησης Πολιτών για το Μητροπολιτικό Πάρκο στον χώρο της ΔΕΘ και την Βιώσιμη Ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης.

Θεσσαλονίκη 30/1/24

“Σε τεράστιο φιάσκο πάει να εξελιχθεί η ψευδώνυμη «ανάπλαση» της ΔΕΘ, καθώς, όπως μας πληροφορεί το Υπερταμείο, ο πραγματικός δηλαδή ιδιοκτήτης και διαχειριστής της ΔΕΘ: «Λόγω των ιδιαίτερων  χαρακτηριστικών του έργου και της σύνθεσης διάφορων χρήσεων… αποφασίσθηκε να εξετασθεί διακριτά η βιωσιμότητα όσο και το χρηματοοικονομικό μοντέλο».

Δηλαδή, 11 χρόνια από την εξαγγελία της πολυδιαφημισμένης «Ανάπλασης», και παρά τις επανειλημμένες ανακοινώσεις για το αντίθετο, ούτε το χρηματοδοτικό σχήμα έχει επιλεγεί ούτε μελέτες εφαρμογής υπάρχουν, όπως ζήτησε το ΣτΕ. Ακόμη χειρότερα όμως, με την διαφαινόμενη επανεξέταση ακόμα και του κτιριολογικού προγράμματος, αλλά και την κατάτμηση του έργου της «ανάπλασης» αποκαλύπτεται πλήρως ο εξαρχής στόχος της αντιμετώπισης της έκτασης της ΔΕΘ ως ενός οικοπέδου-φιλέτο προς εκποίηση! Εκποίηση η οποία τώρα σκέφτονται να την προωθήσουν τμηματικά.

Για να ξεπεραστεί όμως η αδυναμία χρηματοδότησης του φαραωνικού σχεδίου δεν υπάρχει παρά η προσφυγή σε σύμβαση μέσω ΣΔΙΤ, όπως επανέλαβε χθες ο κ. Χατζηδάκης. Και, για να βρεθεί ιδιώτης επενδυτής, πρέπει να εξασφαλίσει προνομιακούς όρους χρηματοδότησης και κρατικές εγγυήσεις, τέτοιες, που θα αποτελούν ένα τεράστιο σκάνδαλο σε βάρος του δημοσίου. Αλλά επειδή ούτε έτσι δεν προχωράει η «ανάπλαση» του εκθεσιακού κέντρου και το «πάρκο» του σχεδίου, προτείνεται η τμηματική υλοποίηση.

Είμαστε δηλαδή σε ένα σημείο που οι επιλογές είναι ανάμεσα σε τεράστιο φιάσκο ή τεράστιο σκάνδαλο!

Με ποια κριτήρια θα αποφασίσει το Υπερταμείο; Μα, όπως δηλώνει ξεδιάντροπα, όσο και παραπλανητικά, με κριτήριο το βέλτιστο πλάνο για την εταιρεία. Προσέξετε, για την Εταιρεία, προφανώς τον Παραχωρησιούχο, ΟΧΙ για την πόλη!!! Αντιμετωπίζουν δηλαδή το χώρο της ΔΕΘ σαν οικόπεδο-φιλέτο για εκμετάλλευση, παραγνωρίζοντας υφιστάμενους σχεδιασμούς για Μητροπολιτικό πάρκο και την ανάγκη της πόλης για ανάσα στο πιο επιβαρυμένο σημείο της.

Υπάρχει οικονομικά εφικτή και περιβαλλοντικά σωστή λύση: Ασφαλώς, είναι το Μητροπολιτικό Πάρκο με ανάπλαση των ιστορικών κτιρίων της ΔΕΘ και χρηματοδότηση από κοινοτικούς και εθνικούς πόρους.

Μια τέτοια προσέγγιση για την ανάπλαση και επανάχρηση υφιστάμενων κτιρίων είναι απολύτως σύμφωνη με τις αρχές της βιωσιμότητας και ακολουθείται παγκοσμίως, αντί της κατεδάφισης και ανέγερσης νέων. Τα διατηρούμενα κτίρια μετά την ανακαίνισή τους μπορούν να αποτελέσουν τους σύγχρονους χώρους για ελαφρές εκθέσεις μιας σύγχρονης ΔΕΘ, αναβαπτίζοντάς την και διασφαλίζοντας την ιστορική συνέχεια του θεσμού. Και επειδή όλα τα άλλα, Business Center, ξενοδοχείο, νέοι εμπορικοί χώροι, γραφεία, αίθουσα πολλαπλών χρήσεων δεν υπάρχει κανένας λόγος να κατασκευαστούν, απομένει ενιαία έκταση ίση με το 80% της συνολικής επιφάνειας για τη δημιουργία του Μητροπολιτικού Πάρκου.

Για την πόλη, η λύση που συμβάλλει στη βιωσιμότητα και τη χωρική συνοχή της, ενώ εξασφαλίζει συγχρόνως το αναπτυξιακό μέλλον ενός σύγχρονου εκθεσιακού φορέα, είναι η Διπλή Ανάπλαση: Μητροπολιτικό Πάρκο με εκθεσιακές ελαφρές λειτουργίες στη σημερινή θέση και ανάπτυξη σύγχρονου εκθεσιακού κέντρου, στη Δυτική πλευρά της Θεσσαλονίκης, εκεί που είχε αποφασισθεί και είχε συμφωνηθεί από όλες τις κυβερνήσεις, τα κόμματα και τους φορείς της πόλης.

Έντεκα χαμένα χρόνια μέχρι σήμερα, είναι πολλά”.

 

 

 

Δ. Κωνσταντακόπουλος: Αποκλειστικό: Στην Ελλάδα το βραβείο «Orwell-New Speak» (και το δώρο της αριστεράς στην ακροδεξιά)

4
The sentence, The power of words, written with a typewriter.

The sentence, The power of words, written with a typewriter.

Μια ολόκληρη χώρα εισήγαγε εντός δεκαπέντε ημερών μια νέα γλώσσα και γενίκευσε τη χρήση της.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
29 Ιανουαρίου 2024

«Δεν υπάρχει τίποτα πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων»
Αριστοτέλης

Σύμφωνα με αποκλειστικές μας πληροφορίες δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για το ότι η Ελλάδα και ειδικότερα ο αξιότιμος Πρωθυπουργός μας, ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης και ο σύμβουλός του επί της επικοινωνίας κ. Γκρίνμπεργκ κερδίσουν το φετινό βραβείο «Όργουελ-Νεογλώσσα» (Orwell-New Speak αγγλιστί).

Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας όλα τα μέλη της επιτροπής που αποδίδει τη διεθνή αυτή διάκριση έχουν μείνει κατάπληκτα απο τις επιδόσεις των Μητσοτάκη-Γκρίνμπεργκ στο θέμα της εισαγωγής επειγόντως των ρυθμίσεων για τον γάμο των ομοφυλοφίλων-ομοφύλων και την εκ μέρους τους υιοθεσία-τεκνοθεσία παιδιών. Όχι για αυτές καθ’ εαυτές τις ρυθμίσεις, αλλά για το ότι μια ολόκληρη χώρα εισήγαγε εντός δεκαπέντε ημερών μια νέα γλώσσα και γενίκευσε τη χρήση της.

Από τότε που υπάρχουν τα νεώτερα ελληνικά, χρησιμοποιούνται ευρέως οι λέξεις ομοφυλόφιλοι και ομοφυλοφιλία και υιοθεσία. Κανένας έως τώρα δεν χρησιμοποιούσε τις λέξεις ομόφυλοι και τεκνοθεσία. Εντός ελαχίστων ημερών όμως οι προηγούμενοι όροι εξαφανίσθηκαν από τη δημόσια επικοινωνιακή σφαίρα, το 99% των ΜΜΕ και των sites και αντικαταστάθηκαν από τις λέξεις ομόφυλοι, που σημαίνει άτομα της ίδιας φυλής ή του ιδίου φύλου, όχι κατ’ ανάγκην ομοφυλόφιλοι, και τεκνοθεσία που κατέλαβε τη θέση της λέξης υιοθεσία.

Στην πορεία οι γλωσσομηχανικοί κατασκεύασαν και τον άλλο όρο «γάμος ανεξαρτήτως φύλου», που θεωρήθηκε πιο καλός και από τον γάμο των ομοφύλων, που θυμίζει ακόμα σε μερικούς γάμο ομοφυλοφίλων. Ο σκοπός αυτής της νέας εφεύρεσης είναι να εστιάσει την προσοχή του αποδέκτη στο ανεξαρτήτως και να πάψει να δίνει οποιαδήποτε σημασία στα φύλα («ανεξαρτήτως φύλου»), δηλαδή στο ότι παντρεύουμε ομοφυλόφιλους και εν συνεχεία τους δίνουμε και παιδάκια να αναθρέψουν (ο μόνος λόγος για τον οποίο εισάγεται ο νέος θεσμός του γάμου για ομοφυλόφιλους, αφού υπάρχει ήδη το σύμφωνο συμβίωσης).

Τη σχετική απόφαση, για την αλλαγή δηλαδή της χρησιμοποιούμενης γλώσσας, έλαβε όπως μαθαίνω η Ανώτατη Επιτροπή Γλώσσας, Επικοινωνίας, Ηθών και Εθίμων της Γραικίας (που ορισμένοι περιπαικτικά ονομάζουν και Μπανανία). Στην Επιτροπή συμμετέχουν ο ίδιος ο Μητσοτάκης, ένας υπάλληλος του Γκρίνμπεργκ, ο αρμόδιος για τα δικαιώματα των LGBTQΙΑ+ της πρεσβείας των ΗΠΑ και εξουσιοδοτημένοι εκπρόσωποι των Ιδιοκτητών της χώρας (των καναλιών και των ποδοσφαιρικών ομίλων), των ιδίων δηλαδή που ορισμένοι κακεντρεχείς ονομάζουν «Χούντα της Ενημέρωσης». Επειδή τώρα αυτοί όλοι δεν ξέρουν πολύ καλά την ελληνική γλώσσα έχουν και δύο τρεις φιλόλογους μαζί τους να τους προστατεύουν από κραυγαλέα ορθογραφικά και συντακτικά λάθη.

Γιατί χρειάζεται η «Νεογλώσσα»;

Ο σκοπός της επιχείρησης Νεογλώσσα (όπως και όλων όσων ακούμε αυτό το διάστημα) είναι να απομακρύνει, όσο είναι δυνατό, το μυαλό των ανθρώπων και ιδίως το ασυνείδητό τους από το μοναδικό ερώτημα που θέτει η μεταρρύθμιση του κ. Μητσοτάκη:

Είναι σωστό και έχουμε δικαίωμα να αναθέτουμε σε ομοφυλόφιλους γονείς την ανατροφή παιδιών και, επομένως, να επηρεάζουμε δι’ αυτού του τρόπου αυθαιρέτως και πιθανότατα αρνητικά την ανάπτυξη του ψυχισμού και της σεξουαλικότητάς τους; Είναι σωστό να τους δίνουμε τη δυνατότητα να αποκτούν παιδιά μέσω παρένθετων μητέρων;

Το τελευταίο είναι αλήθεια ότι δεν το προβλέπει ο νόμος Μητσοτάκη, αλλά θα έρθει ως αναπόφευκτο επακόλουθό του. Από τη στιγμή που νομιμοποιείται ο γάμος των ομοφυλοφίλων και δεν απαγορεύεται η παρένθετη μητρότητα για τους ετεροφυλόφιλους, η απαγόρευση απόκτησης παιδιών με παρένθετες για τους ομοφυλόφιλους θα καταπέσει στα δικαστήρια ως αντιβαίνουσα την αρχή της ισότητας. Τα περί αντίθεσης στις παρένθετες που λέει ο Πρωθυπουργός συνιστούν μια ακόμα κυβερνητική απάτη. Γιατί άλλωστε να είναι κάποιος αντίθετος στις παρένθετες για τους ομοφυλόφιλους, αλλά να συμφωνεί για τους ετεροφυλόφιλους;

Κατά τα άλλα η κυβέρνηση και τα Μέσα που την υποστηρίζουν έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν μια τεράστια σύγχυση στο κοινό με το να λένε ψέματα για το τι κάνουν – την ίδια πρακτική ακολουθούν  άλλωστε σε όλα τα ζητήματα, έχει γίνει Δευτέρα φύσις για την παρούσα κυβέρνηση και για τα Μέσα. Το αποτέλεσμα είναι στις δημοσκοπήσεις η κοινωνία να βγαίνει διχασμένη ως προς τον γάμο των ομοφυλοφίλων και πολύ αρνητική στην υιοθεσία παιδιών. Αυτό συμβαίνει γιατί η πλειοψηφία των πολιτών αγνοεί ότι ο γάμος οδηγεί αναπόφευκτα στο δικαίωμα υιοθεσίας.

Η παραδειγματική πειθαρχία της εκδοτικής και δημοσιογραφικής τάξης

Τις οδηγίες της «Ανώτατης Επιτροπής» ακολούθησαν με παραδειγματική πειθαρχία οι εκδότες και η συντριπτική πλειοψηφία της «δημοσιογραφικής τάξης» της χώρας σε χρόνο dt, όπως άλλωστε κάνουν σε όλα ανεξαιρέτως τα θέματα, με αποτέλεσμα οι ακροατές των ραδιοφώνων και των τηλεοράσεων να δέχονται σήμερα μια φιλοκυβερνητική προπαγάνδα που δεν έχει προηγούμενο μετά τη χούντα του Παπαδόπουλου για όλα τα ζητήματα, περιλαμβανομένης και της υιοθεσίας παιδιών από ομοφυλόφιλους.

Θυμίζουμε, σε όποιον θέλει να το ξεχάσει, ότι οι εκδότες και η μεγάλη πλειοψηφία της «δημοσιογραφικής τάξης» έκανε τα ίδια και στο παρελθόν, όταν εξηγούσαν τον επωφελή χαρακτήρα των Μνημονίων και Δανειακών, υποστήριζαν την εις βάρος της ίδιας της Ελλάδας αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους (PSI), τους Δανειστές κατά της εκλεγμένης κυβέρνησης το πρώτο εξάμηνο του 2015, το Τρίτο Μνημόνιο των Τσίπρα και Καμμένου στη συνέχεια, την εκποίηση σε εξευτελιστικούς όρους της ελληνικής δημόσιας περιουσίας, τη δημιουργία αμερικανικών βάσεων και στο τελευταίο χωριό της επικράτειας, την πολιτική του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία ενώ τώρα έχουν επιβάλλει σιγή ασυρμάτου για την επανεμφάνιση του Ναζισμού στο Ισραήλ και τη γενοκτονία που πραγματοποιεί στην Παλαιστίνη.

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, που έγιναν πολύ πλούσιοι υποστηρίζοντας όλα τα παραπάνω, ξεσάλωσαν ξαφνικά όλοι μαζί εξηγώντας μας γιατί πρέπει επιτέλους να διορθωθεί η μεγάλη, η ιστορική αδικία της Φύσης που, μη γνωρίζοντας προφανώς τι κάνει, άφησε άκληρους τους ομοφυλόφιλους.

Γι’ αυτό και η περίφημη αυτή εκδοτική και δημοσιογραφική τάξη κατέφυγε πάλι στη δοκιμασμένη άποψη να μιλάνε μόνο οπαδοί της μίας και μοναδικής άποψης στα κανάλια και τα ραδιόφωνα, να εμφανίζεται η άποψη αυτή ως αυτονόητη και να λοιδορούνται όποιοι έχουν τυχόν αντιρρήσεις. Στο καθαρά ειδησεογραφικό κομμάτι, κάθε είδηση που αναφέρεται στο θέμα συνοδεύεται από ένα σχετικό επίθετο, συνήθως «οπισθοδρομικό» ή «αναχρονιστικό» και τα συνώνυμα για όποιον δεν συγκινείται από τη φαεινή ιδέα να διατίθενται σε δύο «μπαμπάδες» ή σε δύο «μαμάδες» παιδάκια για να μεγαλώσουν.

Το θηριώδες 60-70% του ελληνικού λαού που παραμένει, παρά την προπαγάνδα, σε όλες τις δημοσκοπήσεις, και με όλες τις επιφυλάξεις που πρέπει να έχει κανείς για τις δημοσκοπήσεις, αντίθετο προς την υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλους, όπως και κάθε ένας που τυχόν διαφωνεί, χαρακτηρίζονται συλλήβδην ως οπισθοδρομικοί, ακροδεξιοί φασίστες, καθυστερημένοι ή θρησκόληπτοι, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να γίνει καμία συζήτηση.

Και βεβαίως διασπείρεται σειρά ψευδών ειδήσεων και δήθεν «μελετών» της κακιάς ώρας για να «αποδείξουν» ότι τα παιδιά που ανατρέφουν ομοφυλόφιλοι περνάνε ζωή και κότα, είναι αντικείμενα μεγάλης αγάπης, εν αντιθέσει με τα παιδιά των «νευρωτικών ετεροφυλόφιλων», ίσως μάλιστα να απολαμβάνουν εν τέλει και την καζούρα στο σχολείο. Μεγαλώνουν από δύο ομοφυλόφιλους γονείς τα παιδάκια αλλά ούτε που τους περνάει από το μυαλό η σκέψη να γίνουν και τα ίδια ομοφυλόφιλα. Θέλετε να μείνουν στο ίδρυμα; Μας ρωτάνε δίκη εισαγγελέως, οι έμποροι της ψευτοενημέρωσης, οι τάχα μου κοπτόμενοι για τα παιδιά, παραλείποντας βέβαια να εξηγήσουν στο κοινό ότι υπάρχει πολύ μεγάλη ζήτηση για υιοθεσία από ετεροφυλόφιλους, αλλά δεν μπορούν να υιοθετήσουν λόγω των αποτρεπτικών και ακραία γραφειοκρατικών διαδικασιών. Όλοι αυτοί οι πολιτικοί και τα Μέσα που τάχα μου ενδιαφέρονται σήμερα να μην μείνουν τα παιδιά στα ιδρύματα δεν έκαναν απολύτως τίποτα μέχρι τώρα για να διευκολύνουν την υιοθεσία τους και τώρα, εντελώς ξαφνικά, έχουν όλοι μαζί λυσσάξει να τα δώσουν σε ομοφυλόφιλους.

Και η «αριστερά»!

Δυστυχέστατα, σε αυτή την προσβλητική για την αξιοπρέπεια και τη νοημοσύνη των πολιτών κακοφωνία, συμμετέχει ενθουσιωδώς και φανατικά και μεγάλο μέρος της «αριστερής» δημοσιογραφικής τάξης, που έχει επιπλέον μπερδέψει κάπως την είδηση και το σχόλιο, τη δημοσιογραφία με την ελαφρώς σταλινικού τύπου καθοδήγηση.

Βγήκε ένας βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και διαφώνησε με τη ρύθμιση, έσπευσε να τον χαρακτηρίσει «κατάπτυστο» δημοσιογράφος της «αριστεράς». Η Αυγή όχι μόνο προτρέπει τον Ανδρουλάκη να βάλει περίπου τάξη στο κόμμα του, αλλά και δεν ντράπηκε, στο φύλλο της περασμένης Κυριακής να προβάλλει υπερηφάνως στην πρώτη σελίδα συνέντευξη του Βαγγέλη Βενιζέλου, για να υποστηρίξει ότι οι Έλληνες δεν έχουν δικαίωμα να αποφασίσουν με δημοψήφισμα αν θέλουν ή όχι τη μεταρρύθμιση Μητσοτάκη. Οι μόνοι αρμόδιοι για να λάβουν την απόφαση είναι οι 300 εντιμότατοι εκπρόσωποί τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι προγραμματικά φανατικός οπαδός των δημοψηφισμάτων, φαίνεται όμως ότι του αρέσουν μόνο όταν η πλειοψηφία των πολιτών συμφωνεί μαζί του!

Όσο για τον Βαγγέλη Βενιζέλο τι να πούμε τώρα. Μέγας αστήρ του ΠΑΣΟΚ στην πιο διεφθαρμένη και παρακμιακή περίοδο της ιστορίας του, στήριξε την είσοδό μας στο μνημονιακό καθεστώς και επετέθη με δριμύτητα στον ΣΥΡΙΖΑ όταν αντιτασσόταν στα Μνημόνια. Η επιστημονική του δεινότητα ως συνταγματολόγου φάνηκε άλλωστε το 2004 όταν, στις παραμονές του δημοψηφίσματος για το σχέδιο Ανάν στην Κύπρο, δήλωσε ότι είναι θέμα ενός λεπτού να το ξετινάξει κανείς από πλευράς ευρωπαϊκού, συνταγματικού και διεθνούς δικαίου και, εν συνεχεία, συνέστησε στους Κυπρίους να το ψηφίσουν!

Από το καλό στο καλύτερο, από το δημοκρατικό στο δημοκρατικότερο πάει η «Αριστερά» του Κασσελάκη. Δεν κάνει έτσι μόνο ένα ισόβιο πιθανό κακό στα προς «τεκνοθεσία» παιδάκια και στον εαυτό της, κάνει και ένα πολύ μεγάλο δώρο στην άκρα δεξιά και τον φασισμό, που τόσο λέει ότι θέλει τάχα μου να πολεμήσει, αλλά είναι τελικά η ίδια που συχνά τον τροφοδοτεί.

Πηγή: konstantakopoulos.gr

Πρώτο ξεκαθάρισμα ενώπιον Ολγκίν. Ώρα εξελίξεων στο Κυπριακό 

0

Αρχίζει σήμερα η σοβαρότερη προσπάθεια των τελευταίων χρόνων για επανέναρξη των συνομιλιών στο Κυπριακό – Βλέπει πρώτα Χριστοδουλίδη η Κουεγιάρ και μετά Τατάρ – Επαφές αναγνωριστικού χαρακτήρα – Τι θα πει ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδη

Την έναρξη της σοβαρότερης προσπάθειας των τελευταίων χρόνων για επανέναρξη των συνομιλιών στο Κυπριακό, σηματοδοτούν οι συναντήσεις που θα έχει σήμερα στην Λευκωσία η προσωπική απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ. Η Μαρία Ανχέλα Ολγκίν Κουεγιάρ θα δει πρώτα τον Νίκο Χριστοδουλίδη στις 9:00 στο Προεδρικό Μέγαρο. Αμέσως μετά, στις 11:00, θα μεταβεί στα κατεχόμενα, όπου θα την περιμένει ο Ερσίν Τατάρ.

Πρόκειται για δύο επαφές αναγνωριστικού χαρακτήρα, κατά τις οποίες η απεσταλμένη θέλει αφενός να γνωριστεί με τους ηγέτες και αφετέρου να ακούσει τις κεντρικές προσεγγίσεις τους σε σχέση με το ενδεχόμενο επανέναρξης της διαπραγματευτικής διαδικασίας. Έχοντας πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού της πως ο δρόμος είναι δύσκολος και μακρύς, λόγω του χάσματος που χωρίζει τις θέσεις των δύο μερών.

Τι θα πει ο Πρόεδρος

Από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η κυρία Ολγκίν θα ακούσει πως είναι έτοιμος ανά πάσα στιγμή για την επαναφορά της διαδικασίας στις ράγες του συμφωνημένου πλαισίου. Οτιδήποτε άλλο δεν αποτελεί επιλογή για την ελληνοκυπριακή πλευρά, η οποία θα επιμείνει για επανέναρξη από το σημείο όπου διακόπηκαν οι συνομιλίες στο Κραν Μοντανά. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εισήγηση που έχει εξεταστεί από την Κυβέρνηση, σε περίπτωση που η τουρκοκυπριακή πλευρά αποδεχτεί αυτό το δεδομένο να δοθεί η συγκατάθεση της ελληνοκυπριακής πλευράς για χρονοδιάγραμμα και προσυμφωνία εξέλιξης για άρση της απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων, σε περίπτωση αποτυχίας.

Για το ενδεχόμενο αυτό, ο Πρόεδρος ενημέρωσε τα μη του Εθνικού Συμβουλίου όπως για το σενάριο της προώθησης νέας διακήρυξης αρχών, όπως έγινε το 2014 με την κοινή δήλωση των Αναστασιάδη και Έρογλου. Ο Πρόεδρος διερεύνησε το έδαφος για να συζητήσει μια δέσμη ουσιαστικών Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, τα οποία δύναται να συμβάλουν στη βελτίωση του καλού κλίματος. Πάντως κυβερνητικές πηγές εμφανίζονται αισιόδοξες πως μπορεί να προκύψουν ενθαρρυντικά στοιχεία.

Τι θα πει ο Τατάρ

Από την άλλη, ο Τουρκοκύπριος ηγέτης αναμένεται πως θα παραμείνει στο πλαίσιο που ακολουθεί πιστά τα τελευταία χρόνια κατόπιν οδηγιών της Άγκυρας. Όπως υπέδειξε σε δηλώσεις του την περασμένη Κυριακή, θα επιμείνει στην αναγνώριση της κυριαρχικής ισότητας και του ισότιμου διεθνούς καθεστώτος.

Επικαλέστηκε την πρόταση των έξι σημείων, την οποία κατέθεσε στην άτυπη Σύνοδο της Γενεύης, τον Απρίλιο του 2021. Η πρόταση προνοεί την υιοθέτηση ενός νέου ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας για διασφάλιση της κυριαρχικής ισότητας και του ισότιμου διεθνούς καθεστώτος. Στη συνέχεια προτείνει να αρχίσουν συνομιλίες με ζητούμενο «την καθιέρωση μιας αμοιβαία αποδεκτής συμφωνίας συνεργασίας». Η διαδικασία να επικεντρωθεί στη μελλοντική σχέση των δύο κρατών στα κεφάλαια του περιουσιακού, της ασφάλειας, της «αναπροσαρμογής των συνόρων» και των σχέσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Προτείνει όπως τις συνομιλίες υποστηρίξουν οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις, με την Ευρωπαϊκή Ένωση σε ρόλο παρατηρητή «όπου ενδείκνυται».

Το πέμπτο σημείο – παγίδα θέλει τα «δύο κράτη» να προβαίνουν σε αμοιβαία αναγνώριση «στο πλαίσιο οποιασδήποτε συμφωνίας». Τέλος, εισηγείται όπως οποιαδήποτε συμφωνία υποβληθεί για έγκριση από το λαό σε ξεχωριστά ταυτόχρονα δημοψηφίσματα.

Αν χρειαστεί…

Από τις σημερινές επαφές της προσωπικής απεσταλμένης θα διαφανεί εάν υπάρχει ανάγκη να διεξαχθεί ένας δεύτερος γύρος συναντήσεων πριν από την αναχώρηση της από την Κύπρο. Μακρινό παραμένει το ενδεχόμενο της διεξαγωγής μιας τριμερούς συνάντησης, για την οποία και οι δύο ηγέτες στα λόγια εμφανίζονται θετικοί. Η κυρία Ολγκίν σκοπεύει να επισκεφθεί στη συνέχεια τις τρεις εγγυήτριες δυνάμεις και τις Βρυξέλλες.

cyprustimes.com

“Ήττα της Δύσης”: Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ

1

ΟΥΚΡΑΝΙΑ: Οι συνέπειες απο την ήττα του ΝΑΤΟ 

 

Συνέντευξη του Εm. Todd στη Journal du Dimanche

Εμ. Τοντ: «Η Δύση ευνόησε τον εθνικισμό στην Ουκρανία για να θέσει τη Ρωσία σε στρατιωτικό έλεγχο». Στη φωτ. η υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Victoria Nuland μοιράζει ψωμί σε διαδηλωτές στις παραμονές της ανατροπής της νόμιμης κυβέρνησης της Ουκρανίας (2014)…

JDD: Ενώ εκδίδετε την «Ήττα της Δύσης», στην Ουκρανία ο πληθυσμός έχει εξαντληθεί από τη σύγκρουση, οι συμμαχικές χώρες αρχίζουν να συζητούν για τη χρηματοδότησή τους… Είναι εξασφαλισμένη η νίκη της Ρωσίας;

Εμμανουέλ Τοντ. Οι Αμερικανοί έχουν πέσει σε παγίδα στην Ουκρανία. Από το 2005, και με τη συμμετοχή των Ευρωπαίων το 2014, δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για άνοδο στην εξουσία του ουκρανικού εθνικισμού. Αυτός φαινόταν να δείχνει επαρκή σημάδια ζωτικότητας για να θέσει τη Ρωσία σε στρατιωτικό έλεγχο. Αλλά η πραγματικότητα είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είχαν τα υλικά μέσα για να τροφοδοτήσουν αυτόν τον πόλεμο. Γιατί; Πρώτον, γιατί η παγκοσμιοποίηση έχει αφαιρέσει από την Αμερική την βιομηχανική παραγωγική της ικανότητα. Οι Αμερικανοί βρίσκονται ήδη σε μια κατάσταση όπου δεν μπορούν να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους για προμήθεια όπλων στην Ουκρανία, και αυτό εντελώς ανεξάρτητα από το τι αποφασίζεται στο Κογκρέσο, αφού εάν αυτό ψηφίσει υπέρ της αποστολής δολαρίων, δεν κάνουμε πόλεμο με δολάρια, αλλά με όπλα.

Με αυτή την αδυναμία παραγωγής όπλων κρύβεται μια εκπαιδευτική και πολιτιστική κατάρρευση, μια αδυναμία παραγωγής αρκετών μηχανικών, τεχνικών και ειδικευμένων εργατών. Αυτός είναι ο λόγος που οι Αμερικανοί θέλουν τώρα να κατασκευάσουν πυραύλους Patriot στη Γερμανία, όπου υπάρχουν ακόμα μηχανικοί και εργάτες.

Βαθύτερα, η αιτία της ήττας του ΝΑΤΟ είναι η κατάρρευση της ηθικής και της ικανότητας συλλογικής δράσης του αγγλοαμερικανικού προτεσταντισμού.

Είχα ήδη τονίσει σε προηγούμενα έργα τη μετάβαση από το ενεργό στάδιο στο στάδιο των ζόμπι της θρησκείας, ένα στάδιο όπου οι αξίες της πίστης επιβιώνουν. Φτάσαμε στο μηδέν στάδιο, που χαρακτηρίζεται από την εξαφάνιση των ίδιων των αξιών, ατομικών και κοινωνικών, άρα και της ικανότητας για συλλογική δράση. Ως στατιστικολόγος, μετρώ την επίτευξη αυτής της μηδενικής κατάστασης με την εξαφάνιση του βαπτίσματος, τη μαζική αύξηση της αποτέφρωσης και κυρίως την καθιέρωση «γάμου για όλους», που μας δίνει για κάθε χώρα, κατά κάποιο τρόπο, μια ημερομηνία άφιξης της  μηδενικής κατάστασης της θρησκείας. Δεν εκφράζω νοσταλγική προκατάληψη. Μιλώ ως ιστορικός.

Είναι αναπόφευκτη αυτή η ήττα και για την Ευρώπη;

Η Ευρώπη βρίσκεται σε έναν πόλεμο αντίθετο προς τα συμφέροντά της, αυτοκαταστροφικό, ενώ για τουλάχιστον τριάντα χρόνια, οι υποστηρικτές της μάς πουλούσαν μια ολοένα βαθύτερη Ένωση που, χάρις στο ευρώ, θα γινόταν αυτόνομη δύναμη, αντίβαρο στους γίγαντες Κίνα και Ηνωμένες Πολιτείες. Όταν κατέρρευσε ο κομμουνισμός, η Ευρώπη τα πήγαινε καλύτερα από τις ΗΠΑ. Στη συνέχεια, υπέγραψε τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, έβαλε σε εφαρμογή ένα ενιαίο νόμισμα που δεν λειτουργεί, οδηγώντας στην καταστροφή της βιομηχανίας της, εκτός από τη Γερμανία. Αυτό το σύστημα επεκτάθηκε προς τα ανατολικά. Με τον πόλεμο, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξαφανίστηκε πίσω από το ΝΑΤΟ, υποταγμένη στις ΗΠΑ περισσότερο από ποτέ. Ο άξονας Βερολίνο-Παρίσι έχει αντικατασταθεί από έναν άξονα Λονδίνο-Βαρσοβία-Κίεβο που διαχειρίζεται η Ουάσιγκτον, ενισχυμένος από τις Σκανδιναβικές και Βαλτικές χώρες που έχουν γίνει άμεσοι δορυφόροι του Λευκού Οίκου ή του Πενταγώνου. Είναι παράδοξο, αλλά επιβεβαιώνω ότι η ήττα του ΝΑΤΟ θα είναι μια νίκη για την Ευρώπη που θα βρει τότε την ευκαιρία να υπάρξει.

O Πούτιν στηρίζεται στην αυταρχικότητα των Ρωμανώφ…

Χαρακτηρίζετε τη δυτική υποστήριξη προς την Ουκρανία ως «ηθικά αμφίβολη». Ωστόσο, είναι ο Πούτιν που εισβάλλει στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου 2022…

Και αναφέρω αμέσως τους λόγους. Πρώτον, εάν υπάρχουν πράγματι πολλοί άνθρωποι που μπορούν να οριστούν ως εθνικά Ουκρανοί και που είναι ρωσόφωνοι, αυτό δεν ισχύει για την Κριμαία ή το Ντονμπάς. Σε αυτές τις περιοχές, ο πληθυσμός πιστεύει ότι είναι Ρώσοι. Η επιθυμία των Ουκρανών για ανακατάκτηση, που υποστηρίζεται από τη Δύση, είναι ηθικά αμφίβολη γιατί στοχεύει να θέσει τους ρωσικούς πληθυσμούς υπό ξένη εποπτεία. Φυσικά, τα σύνορα διαλύθηκαν, αλλά αυτά τα σύνορα κληρονομήθηκαν από τη Σοβιετική Ένωση. Η ιεροποίηση των εσωτερικών συνόρων της ΕΣΣΔ από τους Δυτικούς, που καθιέρωσε ο κομμουνισμός, είναι θεμελιωδώς γελοία.

Δεύτερη διάσταση αμφιβολίας για την ηθική μας: διεξάγουμε πόλεμο με πληρεξούσιο. Προμηθεύουμε όπλα, σε ανεπαρκείς ποσότητες, και στέλνουμε Ουκρανούς στρατιώτες στο θάνατο. Φοβάμαι ότι ο αριθμός των ουκρανικών στρατιωτικών απωλειών θα είναι τελικά πολύ μεγαλύτερος από ό,τι φαντάζεται κανείς. Ο τρόπος με τον οποίο οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί απαίτησαν τη δολοφονική αντεπίθεση του καλοκαιριού από το Κίεβο θα παραμείνει ως ηθικός λεκές για τη Δύση. Μας αποκάλυψε επίσης την ασχετοσύνη των στρατιωτικών του Πενταγώνου που κατέστρωσαν τα σχέδια. Με αυτό το a priori τραγικοκωμικό ότι ο ρωσικός στρατός ήταν απλώς ένας ακόμη ιρακινός στρατός για να πολεμήσει.

Ένα τρίτο στοιχείο αμφιβολίας για την ηθική μας προκύπτει από τον ισχυρισμό του δυτικού στρατοπέδου ότι εκπροσωπεί τη δημοκρατία. Αλλά τώρα είμαστε φιλελεύθερες ολιγαρχίες παρά φιλελεύθερες δημοκρατίες. Στον κόσμο μας, υπάρχει ελευθερία έκφρασης. Το οποίο είναι υπέροχο, και το απολαμβάνω. Αλλά είναι ένας κόσμος όπου, ακόμη και σύμφωνα με τους πιο φοβισμένους πολιτικούς επιστήμονες, ο απλός πληθυσμός δεν εκπροσωπείται πλέον από κανένα τμήμα των ελίτ και δεν μπορεί πλέον να ακουστεί από το πολιτικό σύστημα. Εάν οι εκπρόσωποι αρνούνται να εκπροσωπήσουν ολόκληρο τον πληθυσμό, δεν είμαστε πλέον σε δημοκρατία.

Ωστόσο, είναι δίκαιο να χαρακτηρίζουμε τη Ρωσία ως «αυταρχική δημοκρατία»;

Όταν μιλάμε για πόλεμο, υπάρχουν σημασιολογικοί αυτοματισμοί. Από τη μια, θα υπήρχε το στρατόπεδο των φιλελεύθερων δημοκρατιών εναντίον, από την άλλη, αυτού του απολυταρχισμού, του νεοσταλινισμού, του νεοτσαρισμού, του πουτινισμού. Αυτές οι λέξεις δεν έχουν νόημα, μόλις το έδειξα για τη φιλελεύθερη δημοκρατία. Ας κάνουμε το ίδιο για την έννοια που ισχύει για τη Ρωσία, ας αλλάξουμε όλη την ορολογία μας.

Όλοι συμφωνούν ότι οι Ρώσοι υποστηρίζουν συντριπτικά τον Πούτιν. Δεν με ξεγελάνε: οι εκλογές ελέγχονται. Όμως η στήριξη του πληθυσμού είναι πραγματική. Ωστόσο, σε αντίθεση με αυτό που ορίζει μια φιλελεύθερη δημοκρατία, οι μειονότητες δεν προστατεύονται. Γι’ αυτό προσθέτω τον χαρακτηρισμό αυταρχικός. Αυτός ο χαρακτηρισμός βαραίνει στο μυαλό μου τόσο βαρύς όσο εκείνος της δημοκρατίας: η Ρωσία είναι μια δημοκρατία που δεν σέβεται τις μειονότητες της. Τούτου λεχθέντος, δεν αποδίδω αυτόν τον αυταρχισμό ούτε στον μακιαβελισμό ούτε στη θέληση ενός ανθρώπου. Ως ανθρωπολόγος, το συσχετίζω με μια εθνική, κοινοτική ιδιοσυγκρασία, η οποία προέρχεται από αρχαίες ρωσικές οικογενειακές δομές. Έχουμε τη σύγκρουση της ρωσικής αυταρχικής δημοκρατίας και των δυτικών φιλελεύθερων ολιγαρχιών, μιας αντίθεσης που λειτουργεί πολύ καλά διανοητικά. Είμαι σίγουρος ότι ο Θουκυδίδης, ο πατέρας της ιστορικής επιστήμης, που εντόπισε μια σύγκρουση δημοκρατιών και ολιγαρχιών κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο, θα έβλεπε σε μένα έναν καλό μαθητή.

Εξηγείτε ότι ο σκληρός πυρήνας της Δύσης περιλαμβάνει την Αγγλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γαλλία. Γιατί  αποκλείετε τη Γερμανία; Και την φέρετε πιο κοντά στη Ρωσία;

Έτσι θα διαμέλιζε τη Ρωσία ο Ουκρανός επιτελικός Κυρύλο Μπουντάνοφ…

Η Λουθηρανική Γερμανία ήταν στο επίκεντρο της ανάπτυξης της Δύσης, αλλά, θα ομολογήσουμε, δεν συνέβαλε καθόλου στην ανάπτυξη του φιλελευθερισμού. Είναι σαν τη Ρωσία, αυταρχική στην ιδιοσυγκρασία.

Είμαι πεπεισμένος ότι οι προσπάθειες των ΗΠΑ να χωρίσουν τη Γερμανία από τη Ρωσία –μια από τις στρατηγικές εμμονές της από το 2004– θα αποτύχουν τελικά.

Στον χάρτη της Ευρώπης ξεχωρίζουν δύο μεγάλες δυνάμεις, η Γερμανία και η Ρωσία. Η κοινή τους γονιμότητα 1,5 παιδιών ανά γυναίκα τους ηρεμεί και τους φέρνει κοντά. Δεν μπορούν πλέον να κάνουν πόλεμο· οι οικονομικές τους εξειδικεύσεις τις χαρακτηρίζουν ως συμπληρωματικές. Αυτό αποδεικνύεται από το Nord Stream 1 ή 2. Αργά ή γρήγορα, θα συνεργαστούν. Η αμερικανο-ουκρανική ήττα θα ανοίξει τον δρόμο για την επαναπροσέγγισή τους. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να ανακόψουν επ’ αόριστον τη δύναμη, θα λέγαμε βαρυτική, που έλκει αμοιβαία τη Γερμανία και τη Ρωσία.

Πώς μπορούμε να φανταστούμε την ανασύνθεση του κόσμου σε περίπτωση ήττας της Δύσης;

Η αμερικανική ταυτότητα βασίστηκε στην αναζήτηση της ευτυχίας. Η μηδενική κατάσταση του Προτεσταντισμού βυθίζει τις ΗΠΑ σε μια μαύρη τρύπα, τον μηδενισμό. Αν θέλουμε να προλάβουμε τις στρατηγικές επιλογές της Αμερικής, πρέπει επομένως, επειγόντως, να εγκαταλείψουμε το αξίωμα του ορθολογισμού.​

Υπάρχουν δύο πιθανότητες: είτε οι ΗΠΑ καταλήξουν να αποσυρθούν από τις χώρες του κόσμου που διαχειρίζονται και εκμεταλλεύονται (εμάς, για παράδειγμα, την Ευρώπη) και ανακαλύπτουμε με έκπληξη ότι ο ήλιος ανατέλλει σε έναν κόσμο ανακουφισμένο. Ή ο αμερικανικός μηδενισμός μας οδηγεί σε όλο και πιο βίαιες και επικίνδυνες περιπέτειες. Και μετά, όλοι στα κρησφύγετα!

https://www.lejdd.fr/international/emmanuel-todd-au-jdd-la-defaite-de-lotan-sera-une-victoire-pour-leurope-141189

 

 

US-BACKED “KURDISH QUESTION” SPILLING OVER ACROSS MIDDLE EAST

0

  Southront

Written by Uriel Araujo, researcher with a focus on international and ethnic conflicts

Parallel to the ongoing Israeli-Palestine war (and the Iranian-Israeli conflict), the last weeks saw a number of incidents both in the Levant and in Southwest Asia – and most of them pertain, directly or indirectly to Kurdish groups. Two weeks ago, Turkey struck power and water infrastructures in Syria’s Kurdish-held northeast and northern Iraq. Before that, Turkish soldiers had been killed during clashes with Kurdistan Workers Party (PKK) militants in northern Iraq. According to the Turkish authorities in Ankara, ammunition warehouses and tunnels used by combatants were destroyed. In parallel, the Iranian Revolutionary Guard attacked what it claimed to be the spy headquarters of Israel also in Iraq’s Kurdistan. From the Levant to the Iranian-Pakistani border (home to Balushi rebels, who support Kurdish struggle), the Kurds seem to be everywhere.

Different Kurdish separatist and militant groups are a concern today, to a greater or lesser extent, to the states of Syria, Iraq, Turkey, and Iran. The US Department of State has been consistently trying to turn their cause into an instrument of American geopolitical interests, with varying degrees of success. Such groups do not limit themselves to being proxies or to being used for leverage by great and regional powers; they also bring further unpredictability to a chessboard that is already complex enough in itself.

As I wrote, Iranian-Pakistani tensions have been on the rise over both nations having struck each other’s territory, while targeting militant groups that operate on their shared border. On Iran’s end, this was part of a series of retaliatory measures: on January 4 a terrorist attack claimed by the so-called “Islamic State” (Daesh) terrorist group, also known as  ISIS, victimized at least 84 people in the Iranian city of Kerman; the Iranian authorities in Tehran retaliated by targeting what it claimed to be  Islamic State terrorist targets in Syria and in Kurdish-controlled northern Iraq.

The Baluch movement Jaish ul-Adl, responsible for the January 15 attack on a police station in Rask (southeast Iran), is known to cooperate with Kurdish separatist groups in Iran; it also denounces the Iranian presence in the Syrian conflict.

According to Dilek Doski, a Diplomatic Intern for the Kurdistan Regional Government’s Representation in the United States, writing for the Wilson Center’s website, the Kurdistan region is key to Washington’s strategy: “with the support of their American allies, the Kurds can enjoy their autonomy, security, and prosperity with long-term solutions, while upholding the US interests in the region”, she argues.

Iraq’s Kurdistan Region (KRI) is an autonomous administrative entity within the country, bordered by Turkey to the north, by Iran to the east, and by Syria to the west. The KRI has a local President, who heads the Peshmerga Armed Forces, responsible for local security. These forces had a key role in helping the US capture deposed Iraqi president Saddam Hussein in 2004. Kurdish autonomy was only recognized by Baghdah in 2005, after the US invasion of Iraq. Despite the KRI’s institutionalized character (from an Iraqi perspective), there are tensions: the Kurdistan Regional Government (KRG) also lays claim to the disputed territories of northern Iraq. Since 2017, after a non-binding independence referendum, the KRI  has been calling for Kurdish state building, something Bahgdah rejects. The Peshmerga forces have been fighting alongside the Iraqi military, in their common struggle against the Daesh (ISIS) terrorist group, but there have also been clashes between them and the (Iran-backed) Popular Mobilization forces of Iraq.

In neighboring Iran, Syria, and Turkey, however, the Kurdish forces are considered rebels.

In Syria, the People’s Defense Units (YPG), a mainly Kurdish combatant organization, recognized as a terrorist group by Turkey, has been fighting the Daesh, but it is also a component of the so-called Syrian Democratic Forces (SDF). This is a coalition that also includes factions of the Free Syrian Army (FSA), which itself is in turn yet another big tent coalition of forces that oppose the Syrian government of  Bashar al-Assad. Many FSA officers notoriously have come to join the Daesh, a fact that further complicates the equation. The SDF have often been described as “mercenaries” working for Americans.

In Turkey, Kurdish separatist groups such as the PKK (Kurdistan Workers Party), as well as the  TAK and HBDH, engage in various methods of insurgency, including terror against civilians and suicide bombing.

One should keep in mind that Turkey (a NATO member) “reluctance” to ok Sweden’s bid to join the Atlantic Alliance was vocally justified on the ground of Turkish concerns about the Nordic country’s policies pertaining to Kurdish exile groups, but in fact had everything to do with Washington’s policies regarding Kurdish separatism, as I’ve written before. The US has long supported rebel Kurdish groups in Syria, such as the aforementioned People’s Defense Units (YPG), and the Democratic Union Party (PYD).

From Ankara’s perspective, a Kurdish “statelet” adjacent to its border with Syria would be an existential threat, according to Halil Karaveli, a senior fellow with the Central Asia-Caucasus Institute & Silk Road Studies Program Joint Center. Turkey’s message supposedly was that the US should be able to “sacrifice” its (Kurdish) proxy efforts in the Levant in exchange for having Sweden into NATO – something that Washington has been pushing (together with Finnish accession) since day one, as part of its NATO’s expansion strategy to encircle Russia – a strategy that remains one of the main causes of today’s conflict in Ukraine.

Turkey’s president Recep Tayyip Erdogan in any case has “finally” signed off on Sweden’s NATO membership ratification, hoping to buy fighter jets from the United States. It remains to be seen whether the Americans, in a quid pro quo move, will change their Middle East policy or not. It is quite likely they will not. Erdogan’s Turkey has always played an ambiguous role within the NATO structure,  clearly making good use of its veto power to obtain leverage, as we’ve seen with Sweden. One could argue Erdogan itself has long been a thorn in the side of Washington.

The US-backed “Kurdish question” therefore seems to be spilling over across the Middle East. Right now, after the Iranian strikes against their capital, Kurds in Iraq are demanding the US protects them. Mahmoud Osman, an influential Iraqi Kurdish politician, has stated that Kurds “must be vigilant and maintain a balance between the major powers and must not rely solely on the United States, because the United States will not protect them.” One should keep in mind the fact that Washington basically betrayed them thus far by failing to support their independence after the 2017 referendum, as well as in many other instances.

Moreover, in some contexts, different Kurdish groups could emerge as a problem for the US: in 2019, for example, after feeling abandoned by their Western allies, Kurdish forces reached an agreement with the Syrian government, thus paving the way for Assad forces to regain the country’s northeast.

southfront.press

Alexander the Great’s Father and Son Identified in 2,300-Year-Old Tombs

0
Story by Aristos Georgiou
Stock image of a statue of Alexander the Great in Thessaloniki, Greece. Archaeologists say they have unraveled the identities of human remains thought to be Alexander’s relatives at a royal Macedonian tomb.© iStock

Archaeologists say they have unraveled the identities of human remains in an ancient Greek royal tomb that are “among the most historically important” skeletons in Europe.

According to a study published in the Journal of Archaeological Science: Reports, the skeletons they investigated belong to the father, the half-brother and the son of Alexander the Great—ruler of the ancient Greek kingdom of Macedon between 336 B.C. until his death in 323 B.C.

During his reign, the legendary leader waged extensive military campaigns, creating one of the largest empires ever seen—spanning from Greece to northwestern India. Undefeated in battle, he is widely considered to be among the most successful military commanders in history.

In the latest study, the researchers studied skeletal remains found in the so-called “Great Tumulus” in the vast necropolis of Aegae—located at Vergina in northern Greece. The “Great Tumulus” is one of four clusters of royal Macedonian tombs at Aegae that date to different periods of ancient history and are covered by tumuli—mounds of earth and stone raised over graves.

The Great Tumulus contains three significant tombs (called Royal Tombs I, II and III) that are thought to date to around the late 4th century B.C. But there has been a long-running debate among scholars over the identities of the occupants of each of these 4th century B.C. tombs at Aegae—the first capital of ancient Macedon.

“This is a unique case in Greek archaeology of tombs that may be associated with important historical figures,” the authors of the latest study wrote in the paper.

The debate “could not be solved by archaeology alone and could only be solved by physical anthropology,” Antonis Bartsiokas, lead author of the study with the Department of History and Ethnology at the Democritus University of Thrace in Greece, told Newsweek. “As a paleoanthropologist, I thought I could solve this intriguing puzzle.”

The royal tombs under the Great Tumulus were excavated in the 1970s and archaeologists subsequently proposed that the tombs contained the burials of Macedonian royals—namely, Alexander the Great’s father (Philip II), son (Alexander IV) and half-brother (Arrhidaeus Philip III). The findings from these excavations helped Vergina to become a renowned UNESCO World Heritage Site.

Specifically, researchers identified the occupant of Royal Tomb II as that of Philip II, who died in 336 B.C. Meanwhile, Tomb I was associated with Arrhidaeus and Tomb III with Alexander IV.

Most scholars agree that Tomb III belongs to Alexander IV—the teenage son of Alexander the Great. But strenuous debate over the other two tombs continues unabated.

In order to shed new light on the burials, a team of researchers from Greece, Spain and the U.S. studied the skeletal remains, as well as reviewing the available archaeological and historical data.

These investigations revealed that the male remains in Tomb I actually belong to Philip II. The tomb also contains the remains of a woman and a very young baby, which the researchers concluded were his wife Cleopatra and their newborn child.

This fits with historical accounts of the death of Philip, who was assassinated shortly after his wife, Cleopatra, gave birth. Cleopatra and the baby were also killed shortly after.

“First, it was known from the historical sources that Philip II was injured in the eye. The traditional position claimed that there was an eye injury in the male skeleton of Tomb II meaning the occupant was Philip II. However, we have shown that this notion was based on a description of a non-existent injury in the eye area,” Bartsiokas said.

“Second, there was a fused leg in the male skeleton of Tomb I consistent with the notorious lameness of Philip II. Third, the presence of a newborn in Tomb I confirms the identification Tomb I as that belonging to Philip II because the newborn was the only assassinated newborn known from any royal Macedonian couple.”

“Fourth, the biological age of the female at 18 years old is consistent with that of the last wife of Philip II, Cleopatra—it is known from the ancient sources that she was a young girl when she was assassinated along with her newborn child.”

Furthermore, no evidence of trauma was found in the male skeleton of Tomb II, which also contains the remains of a female. Evidence of cremation in the male and female skeletons is consistent with the historic evidence for Arrhidaeus.

As consequence, the researchers concluded that Tomb II belongs to King Arrhidaeus and his wife Adea Eurydice. Finally, the researchers found no evidence to refute the widely accepted view that Tomb III belongs to Alexander IV.

“These conclusions refute the traditional speculation that Tomb II belongs to Philip II,” the authors wrote.

Given their conclusion that Tomb II belongs to Arrhidaeus, not Philip II, the researchers suggest that some of the objects found inside of it, such as the armor, were once the property of Alexander the Great.

“The identities of the occupants would have an enormous impact on the interpretation of their contents. For example, due to ancient depictions and descriptions, some scholars have suggested that some of the objects in Tomb II, such as the armor, belonged to Alexander the Great, which is possible only if this is the Tomb of Arrhidaeus, not Philip II,” the authors wrote.

Newsweek

Α.Γεωργιάδης για απογευματινά χειρουργεία: «Όποιος έχει χρήματα, θα πληρώνει και θα χειρουργείται νωρίτερα»

2

Αρχές Μαρτίου θα επικαιροποιηθούν τα Κλειστ

Ο νέος υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής του συνέντευξης το πρωί της Δευτέρας (29/1), δήλωσε μεταξύ άλλων πως όσοι ασθενείς έχουν χρήματα θα πληρώνουν και θα υποβάλλονται σε απογευματινά χειρουργεία, χωρίς να περιμένουν την μεγάλη αναμονή.

Ωσαν να αναφέρεται μόνο σε αριθμούς και όχι σε ανθρώπους που η ζωή τους βρίσκεται σε κίνδυνο, ο υπουργός Υγείας δήλωσε:

«Εγώ που περιμένω να χειρουργηθώ, παραδείγματος χάρη, για τη χολή μου και έχω το νούμερο 30 αλλά δεν έχω χρήματα να πληρώσω ούτε στο απογευματινό χειρουργείο ούτε σε ιδιωτικό νοσοκομείο, αν από τη λίστα που είναι μπροστά μου, των 30 χειρουργείων, οι 10 πάνε στο απογευματινό χειρουργείο, εγώ από εκεί που έχω το νούμερο 30, θα έχω το νούμερο 20. Και θα πάω, αντί για δύο μήνες, σε έναν μήνα.

Άρα, εγώ που δεν έχω καθόλου χρήματα ωφελούμαι από το γεγονός ότι μειώνεται η λίστα καθώς θα χειρουργηθώ γρηγορότερα. Ο ενδιάμεσος που έχει χρήματα να πληρώσει το απογευματινό χειρουργείο ωφελείται γιατί πληρώνει κάτι λιγότερο από το ιδιωτικό νοσοκομείο ώστε να μπορεί να πάει να χειρουργηθεί γρηγορότερα».

Σύμφωνα με τον ίδιο, αρχές Μαρτίου θα επικαιροποιηθούν τα Κλειστά Ενοποιημένα Νοσήλια:

«Έχουμε, δηλαδή, για την κάθε επέμβαση συγκεκριμένο τιμοκατάλογο, αυτό που πληρώνει ο ΕΟΠΥΥ, αυτό που πληρώνουν στα ιδιωτικά νοσοκομεία.

Ο ΕΟΠΥΥ θα πληρώνει το ποσοστό που προβλέπεται στη συμμετοχή του ΕΟΠΥΥ και ο ασθενής θα πληρώνει αυτό που προβλέπεται στην ιδιωτική του συμμετοχή, όπως θα πλήρωνε σε ένα ιδιωτικό νοσοκομείο».

Καλό ταξίδι στο Θόδωρο Ιωαννίδη

0
του Παντελή Σαββίδη
Ο Θόδωρος Ιωαννίδης ο οποίος έφυγε απο τη ζωή υπήρξε στενός φίλος μου τα χρόνια της φοιτητικής μου νεότητας. Εργάσθηκε για χρόνια στην εφημερίδα “Θεσσαλονίκη” όπου και τον γνώρισα. Μετέφραζε απο τα Ιταλικά για εκείνη την εμβληματική “Τρίτη Σελίδα” της εφημερίδας, σε μια εποχή που η Ιταλία αποτελούσε διεθνές πολιτικό εργαστήρι και οι αναλύσεις των εφημερίδων της είχαν μεγάλη απήχηση παγκοσμίως.
Λάτρης της λογοτεχνίας, έγραψε και ο ίδιος ένα βιβλίο για τον Φρειδερίκο Γ! μετά το οποίο κάναμε και μια ενδιαφέρουσα εκπομπή στην ΕΡΤ3.
Στην εφημερίδα έπιασε δουλειά πριν την δικτατορία, το γραφείο του ήταν, ακριβώς, έξω απο το γραφείο του Βελλίδη, άκουγε και έβλεπε τα πάντα και μας έλεγε, συνέχεια, ιστορίες απο εμπειρίες που είχε κατά τη διάρκεια της επταετίας.
Με εκείνη την σύνθεση που καταγράφηκε στην ψυχή μας της μυρωδιάς του τυπογραφείου, του τυπωμένου χαρτιού, και γενικότερα του κλίματος της εφημερίδας σε μια εποχή που το έντυπο βρισκόταν στην αποκορύφωση της εμβέλειά του, τον ακούγαμε με προσοχή.
Τον αποκαλούσαμε Ατζιλούλφο απο τον πρωταγωνιστή του έργου του Ίταλο Καλβίνο “Ο ανύπαρκτος Ιππότης” το οποίο μετέφρασε για την εφημερίδα “Θεσσαλονίκη” σε συνέχειες κατά τη διάρκεια της δικτατορίας λόγω των αλληγορικών μηνυμάτων που περιείχε σε μια εποχή που η ελληνική κοινωνία τα είχε ανάγκη αυτά τα μηνύματα και κρατούσαν το ενδιαφέρον της.
Λάτρης της κλασικής μουσικής φρόντιζε να προμηθεύεται τα ακριβέστερα ηχητικά μηχανήματα για να απολαμβάνει την απόδοση των κλασικών έργων. Εκτιμούσε ιδιαίτερα τον Μπετόβεν, όχι, μόνο, για την μουσική του ιδιοφυία αλλά και την στάση του και τον Μότσαρτ για το εξαιρετικό μουσικό ταλέντο του. Με τον Θόδωρο άρχισα και εγώ τα πρώτα δειλά κλασικά ακούσματα.
Μεγάλο μέρος της πρώτης βιβλιοθήκης μου οφειλόταν στην ανανέωση της δικής του. Έδινε τα παλιά βιβλία που είχε για να τα αντικαταστήσει με καινούρια διότι πάντα ο χώρος όσο και αν τον διεύρυνε ήταν μικρός. Απο τους καλούς γνώστες του Ιταλικού μεσαίωνα στην χώρα μας.
Γνώριζε προσωπικά τον Ουμπέρτο Έκο με τον οποίο συνομιλούσε τακτικά. Εκείνη την εποχή ο Έκο-που ήρθε και στην Ελλάδα να τον δει- έγραφε στην προτελευταία σελίδα του περιοδικού Esspresso την οποία, πάντα, ο Θόδωρος μετέφραζε και εμείς ρουφούσαμε.
Γνώριζε καλά και τον Ρίτζο και θυμάμαι τις αναλύσεις που μου έκανε στο παλιό, μικρό αυτοκινητάκι του με το οποίο, αγκομαχώντας, πηγαίναμε σαββατοκύριακα στη Λαγόμαντρα σε μια εποχή που υπήρχαν μόνο τσακάλια και η δική μας σκηνή.
Ο κόλπος που κολυμπούσαμε τότε ήταν ο καλύτερος στη γη. Τον αποτύπωσε σε πίνακες ο στενός του φίλος ιταλός (μπολονέζος) ζωγράφος Enrico Vizani. Τον έχω. Εξαιρετικός στην ανάλυση των Λιανοτράγουδων του Ρίτζου έβρισκε “μαγκιά” στη φωνή του Νταλάρα και πνευματικότητα στη φωνή του Πανδή (τα τραγούδησαν και οι δύο).
Έβαζε τα λιανοτράγουδα στο αυτοκίνητο όταν φθάναμε στο δεύτερο πόδι της Χαλκιδικής και βλέπαμε τις ελιές να φυτρώνουν μέσα απο τους βράχους. Λες και ο Ρίτζος ήταν δίπλα, έβλεπε αυτό το τοπίο, εμπνεόταν και έγραφε.
Γνώριζε και τον Ραπτόπουλο της Express Service όταν, ακόμη, είχε συνεργείο στην Κωνσταντινουπόλεως (κοντά στη διασταύρωση με την Μπότσαρη) πριν αρχίσει την επιτυχημένη επιχειρηματική του δραστηριότητα.
Κοντινός φίλος και των δύο ήταν και ο συγγραφέας Αντώνης Σουρούνης. Για την ιστορία, επειδή δεν τελεσφόρησε και δεν έγινε γνωστό, ο Ραπτόπουλος είχε προτείνει στον Θόδωρο να εκδόσει ένα περιοδικό υψηλής πολιτιστικής ποιότητας (να μην υπήρχε άλλο σαν και αυτό) για τους συνδρομητές της υπο εκκόλαψιν επιχείρησής του και του ζήτησε να έρθει σε επαφή με τον Ρίτζο για να δημοσιεύει ποιήματά του.
Εξαιρετική και η σύζυγός του Μαρία με την οποία διατηρούσαμε, επίσης, καλή φιλία. Εδώ και αρκετά χρόνια ο Θόδωρος αποσύρθηκε.
Ο Θόδωρος Ιωαννίδης υπήρξε απο τους πνευματικούς ανθρώπους της Θεσσαλονίκης με υψηλή ποιότητα. Απο τους ανθρώπους που λάμπρυναν κάποτε με την παρουσία τους την πόλη και η απουσία τους γίνεται αισθητή.
Καλό ταξίδι στον φίλο μου. Θα ξαναβρεθούμε.
Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ
Η Ένωση Συντακτών Μακεδονίας-Θράκης με θλίψη ανακοινώνει τον θάνατο του δημοσιογράφου Θεόδωρου Ιωαννίδη, σε ηλικία 86 ετών.
Ο Θεόδωρος Ιωαννίδης, από τα ιστορικά μέλη της ΕΣΗΕΜ-Θ και από τις εμβληματικές προσωπικότητες της δημοσιογραφίας στη Βόρεια Ελλάδα, με πολύ σημαντική συνεισφορά στα Γράμματα, γεννήθηκε στη Φλώρινα το 1938.
Σπούδασε ιταλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε στις εφημερίδες Θεσσαλονίκη, Εγνατία, Μακεδονία, Αγγελιοφόρος. Ήταν προϊστάμενος προγράμματος στον Ραδιοφωνικό Σταθμό 105 Helexpo-ΔΕΘ και εργάστηκε επίσης στο γραφείο Τύπου της ΔΕΘ.
Η μεταφραστική του δράση μετέφερε στο ελληνικό κοινό το έργο πολλών Ιταλών συγγραφέων, παλιότερων και σύγχρονων. Μεταξύ αυτών ο Ουμπέρτο Έκο και ο Ίταλο Καλβίνο. Εξέδωσε ο ίδιος μυθιστορήματα και μελετήματα.
Το Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΜ-Θ τίμησε τον Θόδωρο Ιωαννίδη με το Βραβείο Μαρκίδες Πούλιου 2013 για την πολυσχιδή προσφορά του στον πολιτισμό και τα γράμματα τόσο μέσα από το δημοσιογραφικό έργο του όσο και με την παράλληλη προς αυτό συγγραφική και μεταφραστική δραστηριότητά του.
Η σορός του θα αποτεφρωθεί στη Ριτσώνα, σε στενό οικογενειακό κύκλο.
Η ΕΣΗΕΜ-Θ εκφράζει τα συλλυπητήριά της στην οικογένεια του εκλιπόντος.