Αρχική Blog Σελίδα 1443

Autumn Brewington: η βασιλική οικογένεια της Βρετανίας και η θνητότητα

0

του Autumn Brewington*

Το 1952, ο βασιλιάς Γεώργιος ΣΤ’ της Βρετανίας χαιρέτησε το μεγαλύτερο παιδί του από έναν διάδρομο του αεροδρομίου του Λονδίνου, καθώς η πριγκίπισσα Ελισάβετ αναχώρησε για μια περιοδεία που αρχικά επρόκειτο να κάνει εκείνος. Λίγους μήνες νωρίτερα, ο βασιλιάς είχε υποβληθεί σε επέμβαση για τον καρκίνο των πνευμόνων από τον οποίο έπασχε, αλλά ούτε η κληρονόμος του ούτε οι υπήκοοί του γνώριζαν τη σοβαρότητα της κατάστασής του. Μία εβδομάδα μετά τον αποχαιρετισμό εκείνο, ο Γεώργιος πέθανε στον ύπνο του.

Εύκολα μπορεί να κάνει κανείς τη σύγκριση με την ανακοίνωση του Παλατιού ότι ο βασιλιάς Κάρολος, ο εγγονός του Γεωργίου, έχει καρκίνο και έχει ξεκινήσει θεραπεία. Ο βασιλιάς «επέλεξε να ανακοινώσει τη διάγνωσή του για να αποφευχθεί η φημολογία και με την ελπίδα ότι θα υπάρξει καλύτερη κατανόηση όλων όσοι πάσχουν από καρκίνο», τονίζεται στην ανακοίνωση. Αλλά και ο ίδιος ο βασιλιάς είχε ανακοινώσει τον περασμένο μήνα ότι ακολουθεί μια θεραπεία για τον προστάτη, ώστε «να ενθαρρυνθούν και άλλοι άνδρες που έχουν συμπτώματα να υποβληθούν σε εξετάσεις».

Αξίζουν συγχαρητήρια στον Κάρολο γι’ αυτή τη διαφάνεια. Ο βασιλιάς προσπαθεί να ισορροπήσει τον σεβασμό για την ιδιωτικότητα ενός ανθρώπου με το δικαίωμα των πολιτών να γνωρίζουν την κατάσταση της υγείας των δημοσίων προσώπων. Υπάρχουν κέρδη: οι αναζητήσεις στην ιστοσελίδα του ΕΣΥ για πληροφορίες γύρω από τον προστάτη εκτοξεύτηκαν.

Η βασιλική οικογένεια δεν είχε ποτέ μια κοινή στάση σε θέματα υγείας. Την άνοιξη του 2020, ο τότε πρίγκιπας Κάρολος ανακοίνωσε ότι ήταν θετικός στον κορονοϊό και βρισκόταν σε απομόνωση στο σπίτι του. Λίγους μήνες αργότερα, τα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι θετικός είχε διαγνωστεί την ίδια περίοδο και ο Ουίλιαμ, αλλά δεν το είχε ανακοινώσει για να μην προκληθεί ανησυχία. Θετικές διαγνώσεις για κορονοϊό για τον Κάρολο και τη μητέρα του ανακοινώθηκαν το 2022, αλλά πιο πρόσφατα το Παλάτι του Μπάκιγχαμ αρνήθηκε να σχολιάσει πληροφορίες ότι η βασίλισσα Ελισάβετ είχε καρκίνο.

Οι ιδιώτες έχουν περισσότερους λόγους να διεκδικούν ιδιωτικότητα από τον αρχηγό του κράτους. Αν πρόκειται να αποκαλύψεις ότι ο Βρετανός μονάρχης έχει καρκίνο που ανακαλύφθηκε κατά τη θεραπεία του προστάτη, είναι καλύτερα να γεμίσεις τα κενά και να πεις περί τίνος καρκίνου πρόκειται και σε ποιο στάδιο βρίσκεται. Σε έναν ιδανικό κόσμο δεν κυκλοφορούν φήμες. Αλλά σε μια πραγματικότητα όπου παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τη βασιλική οικογένεια, οι φήμες γεμίζουν τα κενά.

Αν υπάρχει ένα δίδαγμα από αυτά που γνωρίζουμε μέχρι στιγμής, είναι η υπενθύμιση ότι οι Ουίνδσορ είναι κι αυτοί ανθρώπινα όντα. Βλέπει κανείς τη βασιλική λάμψη και παραγνωρίζει τη θνητότητα πίσω της. Το ότι η Ελισάβετ Β’, ο σύζυγός της και η μητέρα της έζησαν από κοινού 296 χρόνια ίσως να έκαναν τους υπηκόους τους να πιστέψουν ότι αυτοί που βρίσκονται δίπλα στο στέμμα εμφανίζουν ανοσία στον χρόνο.

(*) O Ότον Μπρούινγκτον είναι αρθρογράφος της Washington Post

(Πηγή: Washington Post)

Εκδήλωση στην Κωνσταντινούπολη για την Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας

0

Με τη διαπίστωση ότι «η ελληνική γλώσσα, θα ομιλείται, θα ψάλλεται, θα τραγουδιέται και θα χορεύεται πάντα “εις την Πόλιν”» έκλεισε με τον πλέον εύστοχο τρόπο η άκρως επιτυχημένη εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε, την Παρασκευή 9 Φεβρουαρίου, από το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας της Ελληνικής Γλώσσας.

Την εκδήλωση, με θέμα: «Η ελληνική γλώσσα “εις την Πόλιν”», τίμησε ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, ενώ το ελληνικό Κοινοβούλιο εκπροσώπησε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νίνα Κασιμάτη. Παρέστησαν επίσης τούρκοι καθηγητές Νεοελληνικής Γλώσσας από πανεπιστήμια της Τουρκίας, η πρύτανης και η αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, άρχοντες οφικιάλιοι του Οικουμενικού Πατριαρχείου ενώ, μεταξύ άλλων, σημαντική ήταν η παρουσία Τούρκων μαθητών και φοιτητών που διδάσκονται στην ελληνική γλώσσα στην Κωνσταντινούπολη.

Καλωσορίζοντας τους πολυπληθείς προσκεκλημένους, ο πρέσβης κ. Κωνσταντίνος Κούτρας, Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη, αναφέρθηκε αρχικά στο έργο και την προσφορά «του συνόλου των εκπαιδευτικών και των μαθητών των Ομογενειακών Σχολείων που συνεχίζουν να διδάσκουν και να διδάσκονται την ελληνική γλώσσα» στην Πόλη, επισημαίνοντας επίσης ότι η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας και σε τούρκους πολίτες είναι πλέον απτή πραγματικότητα στη σύγχρονη Κωνσταντινούπολη.

Καθηγητές, Έλληνες και Τούρκοι, καθώς και διακεκριμένοι στο αντικείμενό τους τούρκοι πολίτες που έχουν διδαχθεί την ελληνική γλώσσα και διακριθεί ως μεταφραστές, προσέγγισαν σε τρεις θεματικές ενότητες -ελληνική γλώσσα και πολιτισμός, ελληνική γλώσσα και λογοτεχνία, ελληνική γλώσσα και μουσική- το έναυσμα που οδηγεί τους τούρκους πολίτες να μάθουν ελληνικά καθώς και το αποτέλεσμα αυτής της επιθυμίας, εστιάζοντας στο «γιατί» ένας τούρκος πολίτης συγκινείται και επιδιώκει να μάθει ελληνικά σήμερα καθώς και «πώς» αλλά και «πού» επιτυγχάνει την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας στην Τουρκία.

Την εκδήλωση πλαισίωσε η χορωδία του εκδοτικού οίκου «Ιστός» η οποία αποτελείται από τούρκους πολίτες που διδάσκονται την ελληνική γλώσσα, συνεπικουρούμενη από μαθητές των ομογενειακών σχολείων της Κωνσταντινούπολης -της Πατριαρχικής Μεγάλης του Γένους Σχολής, του Ζαππείου και του Ζωγραφείου.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο εμβληματικό κτήριο της Αστικής Σχολής Γαλατά, το οποίο μετά την ανακαίνισή του με δαπάνη του εφοπλιστή κ. Θανάση Μαρτίνου, λειτουργεί ως πολιτιστικό κέντρο της Ομογένειας στην Κωνσταντινούπολη.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μετέωρα: Μεταξύ ουρανού και γης, ένα σπάνιο παγκόσμιο γεωλογικό φαινόμενο

1
Φωτογραφία που δόθηκε στη δημοσιότητα το Σάββατο 10 Φεβρουαρίου 2024 και εικονίζει εξωτερική όψη του Ναού της Ιεράς Μονής Αγίου Στεφάνου στα Μετέωρα, Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου 2023. Μεταξύ ουρανού και γης, αποτελώντας ένα μοναδικό παγκόσμιο γεωλογικό φαινόμενο, οι βραχώδεις σχηματισμοί που σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνούν τα 400μ. μαγεύουν και προκαλούν δέος από μακριά τον επισκέπτη που έρχεται από κάθε γωνιά του πλανήτη, καθώς πλησιάζει στην περιοχή της Καλαμπάκας. Τα Μετέωρα είναι μνημείο εγγεγραμμένο στον κατάλογο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Η μοναστική Πολιτεία των Μετεώρων διαθέτει έναν πλούσιο και ξεχωριστό θησαυρό σε κειμήλια, κείμενα, έγγραφα και εικόνες. Έναν ανεκτίμητο πλούτο πολιτιστικής κληρονομιάς. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΗΛΙΑΣ ΜΑΡΚΟΥ

Μεταξύ ουρανού και γης, αποτελώντας ένα μοναδικό παγκόσμιο γεωλογικό φαινόμενο, οι βραχώδεις σχηματισμοί που σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνούν τα 400 μ., μαγεύουν και προκαλούν δέος από μακριά στον επισκέπτη που έρχεται από κάθε γωνιά του πλανήτη, καθώς πλησιάζει στην περιοχή της Καλαμπάκας.

Ο λόγος για τα Μετέωρα, τα οποία διακόπτουν τη μονοτονία του απέραντου θεσσαλικού κάμπου, όπου η μοναδικότητά τους δεν έγκειται μόνο στους βράχους, αλλά στο γεγονός πως πάνω σε αυτούς έχουμε κατοίκηση σε μια σπάνια μοναστική κατασκευή και αρχιτεκτονική. Οι πρώτοι ερημίτες, σύμφωνα με ιστορικούς, ανεβαίνουν στους βράχους των Μετεώρων στα τέλη του 11ου και στις αρχές του 12ου αιώνα και συγκροτείται μια υποτυπώδης ασκητική πολιτεία, η Σκήτη της Δούπιανης ή των Σταγών.

Οι πρώτες μονές, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, κτίζονται γύρω στον 14ο αιώνα, πολλές από τις οποίες ανακαινίζονται ή ανεγείρονται από τα θεμέλιά τους τον 16ο αιώνα, εποχή που αποτελεί περίοδο ιδιαίτερης ακμής και άνθισης του μετεωρίτικου μοναχισμού. Στην ακμή τους, τα Μετέωρα (16ος – 17ος αιώνας) μετρούσαν 24 μονές από τις οποίες σήμερα λειτουργούν μόνο έξι. Τα Μετέωρα είναι μνημείο εγγεγραμμένο στον κατάλογο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Η μοναστική Πολιτεία των Μετεώρων διαθέτει έναν πλούσιο και ξεχωριστό θησαυρό σε κειμήλια, κείμενα, έγγραφα και εικόνες. Έναν ανεκτίμητο πλούτο πολιτιστικής κληρονομιάς.

Ο γγ του ΝΑΤΟ καλεί τους Ευρωπαίους να αυξήσουν την παραγωγή τους σε όπλα

0

Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, σε συνέντευξη που δημοσιεύεται σήμερα στον γερμανικό Τύπο, κάλεσε τους Ευρωπαίους να ενισχύσουν την παραγωγή τους σε όπλα για να αυξήσουν τις παραδόσεις προς την Ουκρανία και να αποτρέψουν μια αντιπαράθεση με τη Μόσχα «που θα μπορούσε να διαρκέσει δεκαετίες».

Ενώ απομένει λιγότερο από μια εβδομάδα για τη συνάντηση των υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, στις 15 και 16 Φεβρουαρίου, ο Γενς Στόλτενμπεργκ δήλωσε: «Πρέπει να ανασυγκροτήσουμε και να αναπτύξουμε πιο γρήγορα τη βιομηχανική μας βάση για να αυξήσουμε τις παραδόσεις προς την Ουκρανία και να αναδιοργανώσουμε τα δικά μας αποθέματα».

«Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να περάσουμε από μια βραδεία παραγωγή σε καιρό ειρήνης και σε μια ταχεία παραγωγή σε περίοδο σύγκρουσης», δήλωσε ο Στόλτενμπεργκ στη γερμανική εφημερίδα Welt am Sonntag.

«Δεν υπάρχει άμεση στρατιωτική απειλή προς έναν σύμμαχο (του ΝΑΤΟ). Την ίδια ώρα, το Κρεμλίνο απευθύνει τακτικά απειλές κατά χωρών του ΝΑΤΟ», δήλωσε ο Στόλτενμπεργκ.

Τονίζοντας πως η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία πριν από σχεδόν δύο χρόνια έδειξε ότι η ειρήνη στην Ευρώπη δεν είναι δεδομένη, επέμεινε στη σημασία της προστασίας των χωρών της συμμαχίας.

«Όσο επενδύουμε στην ασφάλειά μας και παραμένουμε ενωμένοι, θα συνεχίσουμε να αποτρέπουμε κάθε επίθεση», δήλωσε.

«Το ΝΑΤΟ δεν επιδιώκει τον πόλεμο με τη Ρωσία αλλά πρέπει να προετοιμαστούμε για μια αντιπαράθεση που θα μπορούσε να διαρκέσει δεκαετίες», δήλωσε.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο ισραηλινός στρατός πλήττει τη Ράφα

0

Ο ισραηλινός στρατός βομβαρδίζει σήμερα τον τομέα της Ράφα, στο νότιο άκρο της Λωρίδας της Γάζας, με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου να έχει δώσει εντολή στον στρατό να ετοιμάσει «σχέδιο απομάκρυνσης» για εκατοντάδες χιλιάδες αμάχους που βρίσκονται στο σημείο πριν από μια πιθανή χερσαία επίθεση.

Διαβάστε επίσης: “Ανησυχητικό” το ισραηλινό σχέδιο επίθεσης στη Ράφα, δηλώνει ο Ζοζέπ Μπορέλ

Νωρίς σήμερα, σύμφωνα με μαρτυρίες, υπήρξαν πλήγματα κοντά στην πόλη αυτή, όπου βρίσκονται πλέον 1,3 εκατ. Παλαιστίνιοι, πάνω από το ήμισυ του πληθυσμού της Λωρίδας της Γάζας, με τη μεγάλη τους πλειονότητα να είναι άνθρωποι που εγκατέλειψαν τα σπίτια τους για να γλιτώσουν από τη βία σε πιο βόρειες περιοχές.

Ο υπουργός Υγείας της Χαμάς καταμέτρησε το βράδυ και κατά τη διάρκεια της νύχτας 110 θανάτους, εκ των οποίων 25 σε πλήγματα στη Ράφα, και έκανε λόγο για «σφοδρές συγκρούσεις» σήμερα στο νοσοκομείο Νάσερ στη Χαν Γιούνις. Χθες, οι ισραηλινές δυνάμεις επιτέθηκαν σε άλλο μεγάλο νοσοκομείο της πόλης, το αλ-Αμάλ.

Μετά την πόλη της Γάζας, και στη συνέχεια τη Χαν Γιούνις, το Ισραήλ θέτει πλέον ως στόχο μια χερσαία επιχείρηση στην πόλη αυτή που βρίσκεται δίπλα στην Αίγυπτο, στο νότιο άκρο της Λωρίδας της Γάζας, στο πλαίσιο της στρατιωτικής του επίθεσης κατά της ισλαμιστικής παλαιστινιακής οργάνωσης Χαμάς.

Αφού έδωσε εντολή την Τετάρτη στον στρατό να προετοιμάσει επίθεση στη Ράφα, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου ζήτησε χθες από τα στρατεύματα να του υποβάλουν σχέδιο για την «απομάκρυνση» των αμάχων της Ράφα και την «καταστροφή» της Χαμάς στην πόλη αυτή.

«Είναι αδύνατον να επιτευχθεί ο στόχος του πολέμου χωρίς την εξάλειψη της Χαμάς και αφήνοντας τέσσερα τάγματα της Χαμάς στη Ράφα», και αυτό απαιτεί «οι άμαχοι να απομακρυνθούν από τις ζώνες των συγκρούσεων», δήλωσε.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

taz: Ηχηρό χαστούκι στην Ελλάδα από το Ευρωκοινοβούλιο

3

Ο Τύπος σχολιάζει το καταδικαστικό ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου για την Ελλάδα, τους κινδύνους που ενέχουν οι ιδιωτικοποιήσεις και την απομάκρυνση του Ζαλούζνι.

Το Ευρωκοινοβούλιο καταδίκασε την Ελλάδα για παραβιάση του κράτους δικαίου και της ελευθερίας του ΤύπουΕικόνα: Daniel Kalker/picture alliance

Με ψήφισμα που εγκρίθηκε από 330 ευρωβουλευτές η Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου καταδίκασε την Ελλάδα για το κράτος δικαίου και την ελευθερία του Τύπου.

«Στην Ελλάδα οι δημοσιογράφοι πέφτουν ξανά και ξανά θύματα λεκτικών και σωματικών επιθέσεων, κατασκοπείας ή ακόμη και δολοφονούνται, όπως συνέβη με τον αστυνομικό ρεπόρτερ Γιώργο Καραϊβάζ, ένα περιστατικό του οποίου η διαλεύκανση είναι ανεπαρκής. Και αυτό ήταν που οδήγησε στο ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου με ευρεία πλειοψηφία», μεταδίδει το δημόσιο ραδιοφωνικό δίκτυο MDR Aktuell.

Για την κυβέρνηση Μητσοτάκη το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου «αποτελεί ένα ηχηρό χαστούκι – το οποίο θα μπορούσε να έχει και οικονομικές επιπτώσεις για τη χώρα», σχολιάζει η tageszeitung.

«Ο κατάλογος των παραπτωμάτων της χώρας είναι μακρύς: αυξανόμενη διαφθορά και έλλειψη διαφάνειας, επαναλαμβανόμενες παραβιάσεις της ελευθερίας του Τύπου, παραβιάσεις ατομικών θεμελιωδών δικαιωμάτων στο πλαίσιο του τεραστίων διαστάσεων σκανδάλου υποκλοπών, ανεξέλεγκτη αστυνομική βία, απουσία δημοκρατικού ελέγχου και ολοένα και βαθύτερη διάβρωση του κράτους δικαίου κατά την περίοδο Μητσοτάκη».

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης
Ο πρωθυπουργός Κυριάκος ΜητσοτάκηςΕικόνα: Tayfun Salci/ZUMA Press/picture alliance

Η οργάνωση «Διεθνής Διαφάνεια» που κατατάσσει τα κράτη παγκοσμίως αναλόγως με τον βαθμό της διαφθοράς που υπάρχει στο καθένα εξ αυτών, «τοποθέτησε την Ελλάδα στην 59η θέση μεταξύ 180 χωρών και 24η μεταξύ των 27 κρατών-μελών της Ε.Ε.» Στο δε ζήτημα της ελευθερίας του Τύπου η σχετική λίστα των «Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα» «κατατάσσει την Ελλάδα στην ντροπιαστική 107η θέση – τη χειρότερη επίδοση στην Ε.Ε.

Προτού αναλάβει τα ηνία ο Μητσοτάκης, η Ελλάδα βρισκόταν στην 65η θέση έχοντας έτσι υποχωρήσει 42 θέσεις σε διάστημα τεσσάρων ετών», επισημαίνει η taz.

Το Ευρωκοινοβούλιο θεωρεί πως τα γενναιόδωρα κονδύλια της Ε.Ε. προς την Ελλάδα «θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν ως μοχλός πίεσης, προκειμένου η χώρα να επιστρέψει στον δρόμο της διαφάνειας, της ελευθερίας του Τύπου και του κράτους δικαίου». Από το 2021 και μέχρι το 2027 τα ευρωπαϊκά κονδύλια προς την Ελλάδα αντιστοιχούν στο 4% του ΑΕΠ της. Για τον Μητσοτάκη και την κυβέρνησή του «αυτή η βροχή χρημάτων αποτελεί ευλογία».

Τώρα όμως «το Ευρωκοινοβούλιο καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ελέγξει το κατά πόσο θα μπορούσε να ασκηθεί πίεση προς την Ελλάδα με τον τρόπο που ασκήθηκε στην Πολωνία και την Ουγγαρία λόγω του ελαττωματικού κράτους δικαίου».

Πέραν αυτών «μία ένδειξη για το πόσο άσχημη είναι η κατάσταση της ελευθεροτυπίας στην Ελλάδα μπορεί να βρει κανείς εάν ρίξει μια ματιά στις χθεσινές (Πέμπτη, 8 Φεβρουαρίου) εκδόσεις του ελληνικού Τύπου: η πλειοψηφία των μέσων ενημέρωσης έμεινε σιωπηλή σχετικά με την καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωκοινοβούλιο».

Ενέχουν κινδύνους οι ιδιωτικοποιήσεις;

Οι πωλήσεις της κρατικής περιουσίας από την ελληνική κυβέρνηση απασχολούν για μία ακόμη φορά τα γερμανικά μέσα, με τον Μόριτς Πομπλ, ανταποκριτή στην Αθήνα, να γράφει στην tagesschau.de για τις ιδιωτικοποιήσεις στην Ελλάδα που θα φτάσουν «σε επίπεδα ρεκόρ». Μήπως όμως οι ιδιωτικοποιήσεις ενέχουν και ορισμένους κινδύνους;

«Σε ορισμένες ιδιωτικοποιήσεις η Ελλάδα έχει γίνει πιο προσεκτική – ιδίως στα βόρεια της χώρας», παρατηρεί ο Γερμανός δημοσιογράφος. «Ενώ μέχρι πρότινος τα λιμάνια της Καβάλας και της Αλεξανδρούπολης ήταν επίσης προς πώληση, την τελευταία στιγμή η κυβέρνηση έκανε πίσω. Η εκτίμηση είναι πως αυτές οι τοποθεσίες έχουν μεγάλη γεωπολιτική σημασία: πρώτον ως στρατιωτικές βάσεις λόγω του πολέμου στην Ουκρανία και δεύτερον ως ενεργειακοί κόμβοι για τα μελλοντικά σχέδια της Ελλάδας να προμηθεύει “πράσινη” ενέργεια στη Βόρεια Ευρώπη.

Το λιμάνι του Πειραιά
Απ’ όταν ανέλαβε την εκμετάλλευση η COSCO, το λιμάνι του Πειραιά έχει αναπτυχθεί σημαντικάΕικόνα: Lefteris Partsalis/Xinhua/picture alliance

Η Αθήνα προβληματίστηκε έντονα όταν δέχθηκε πρόταση για το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης από μία κοινοπραξία στην οποία περιλαμβάνεται και ένας Ρώσος επιχειρηματίας με ελληνικές ρίζες, ο οποίος συμμετέχει στην εκμετάλλευση του λιμανιού της Θεσσαλονίκης από το 2017 και θεωρείται έμπιστος του Πούτιν».

Αντίστοιχοι προβληματισμοί εκφράζονται και για το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας, τον Πειραιά, την εκμετάλλευση του οποίου διατηρεί η κινεζική COSCO. «Θεωρείται εκ των υστέρων πως ήταν λάθος η παραχώρηση του Πειραιά σε κινεζικά χέρια;», διερωτάται ο Γερμανός δημοσιογράφος στην tagesschau.de. «Έλληνες πολιτικοί από διαφορετικά μέρη του πολιτικού τόξου εκτιμούν πως η οικονομική επιτυχία του λιμανιού συνηγορεί υπέρ της Κίνας». Πλέον το λιμάνι του Πειραιά «έχει γίνει αποδοτικό και επικερδές και παρουσιάζει ισχυρή ανάπτυξη: πριν την έλευση των Κινέζων ήταν σχετικά ασήμαντο, ενώ τώρα έχει εξελιχθεί στο τέταρτο μεγαλύτερο εμπορευματικό λιμάνι στην Ευρώπη.

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει τονίσει επανειλημμένως ότι οι κινεζικές επενδύσεις στον Πειραιά είναι επωφελείς και για τις δύο χώρες, δίχως να θεωρεί πως υπάρχει κάποια εξάρτηση από την Κίνα. Πώς θα έπρεπε να αντιδράσει όμως η κυβέρνηση, εάν για παράδειγμα η Κίνα εισέβαλε στην Ταϊβάν; Κανείς δεν θέλει να φανταστεί αυτό το σενάριο».

Πάντως υπάρχουν και ορισμένοι που εκφράζουν δυσαρέσκεια για τις ιδιωτικοποιήσεις. «Όπως επισημαίνει ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Παύλος Γερουλάνος, η κυβέρνηση θυσιάζει τις προοπτικές των μελλοντικών γενεών, με στόχο να αποκομίσει άμεσα ένα συγκριτικά μικρό όφελος. Κατά τον ίδιο θα ήταν περισσότερο προς το συμφέρον του κράτους να διατηρήσει τα μερίδιά του. Ιδίως τώρα που τα πράγματα βελτιώνονται και πάλι: πέρυσι για παράδειγμα ήρθαν στην Ελλάδα περισσότεροι τουρίστες από ποτέ».

Ουκρανία: Γιατί απομακρύνθηκε ο Ζαλούζνι;

Με τον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας να μαίνεται, ο πρόεδρος Ζελένσκι αποφάσισε να απομακρύνει τον Βάλερι Ζαλούζνι, ανώτατο διοικητή των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Βολοντίμιρ Ζελένσκι και Βάλερι Ζαλούζνι
Βολοντίμιρ Ζελένσκι και Βάλερι Ζαλούζνι δεν είχαν και τις καλύτερες σχέσειςΕικόνα: Zelenskiy/Official/Telegram

Εδώ και καιρό υπήρχαν αναφορές πως οι σχέσεις μεταξύ των δύο δεν ήταν και οι καλύτερες δυνατές. Επιπλέον, ο Ζαλούζνι δεν τοποθετούταν συχνά δημοσίως, ορισμένες φορές που το έκανε όμως, «δεν είχε προηγουμένως συνεννοηθεί με το γραφείο του προέδρου», εξηγεί η Frankfurter Allgemeine Zeitung. Σε συνέντευξή του στο Economist, για παράδειγμα, ο Ζαλούζνι παραδέχθηκε πως η ουκρανική αντεπίθεση δεν ήταν επιτυχής. Οι δηλώσεις αυτές προκάλεσαν την αντίδραση του Ζελένσκι, «ο οποίος αρνήθηκε δημοσίως πως ο πόλεμος έχει φτάσει σε αδιέξοδο […] και προειδοποίησε επίσης δημοσίως τον επικεφαλής του στρατού να μην εμπλέκεται στην πολιτική.

Προφανώς εδώ και καιρό ο Ζαλούζνι θεωρούταν ως πιθανός ανταγωνιστής του Ζελένσκι για την προεδρία. Ο λαός εμπιστεύεται τόσο τον πρώην ανώτατο διοικητή των Ενόπλων Δυνάμεων, όσο και τον ίδιο τον στρατό. Σύμφωνα δε με πρόσφατη δημοσκόπηση του Διεθνούς Ινστιτούτου Κοινωνιολογίας του Κιέβου ο Ζαλούζνι απολαμβάνει την εμπιστοσύνη του 88% των πολιτών, ενώ ο πρόεδρος Ζελένσκι του 63%».

Autorenbild Georgios Passas PROVISORISCH
Γιώργος Πασσάς Δημοσιογράφος στην Ελληνική Σύνταξη της DW και φοιτητής νομικής.
DW

Τί αλλάζει στην Ουκρανία μετά την αποπομπή Ζαλούσνι;

0

Ντμίτρο Κανιέφσκι

Μετά την απομάκρυνση του Βαλέρι Ζαλούσνι, τη διοίκηση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων ανέλαβε ο «υπερασπιστής του Κιέβου» Ολεξάντερ Σίρσκι. Τί αλλάζει στην στρατιωτική τακτική;

Ο Ολεξάντερ Σίρσκι δίνει οδηγίες στις μάχες του Σολεντάρ τον Ιανουάριο του 2023Εικόνα: Roman Chop/AP Photo/picture alliance

Οι συνεχείς τριβές ανάμεσα στον πρόεδρο της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι και τους στρατιωτικούς επιτελείς οδήγησαν τελικά στην απομάκρυνση του επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων Βαλέρι Ζαλούσνι. Ο ίδιος ο Ζαλούζνι ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στο στράτευμα, αλλά οι σχέσεις του με τον Ζελένσκι δοκιμάστηκαν μετά την αποτυχία της «μεγάλης αντεπίθεσης» του 2023. Συν τοις άλλοις ακούγονταν επίμονες φήμες- τις οποίες ο ίδιος διέψευδε- ότι ο Ζαλούσνι έτρεφε πολιτικές φιλοδοξίες και θα κατέβαινε στις επόμενες προεδρικές εκλογές ως αντίπαλος του Ζελένσκι.

Το γενικό πρόσταγμα έχει πλέον ο μέχρι πρότινος επικεφαλής του Πεζικού, Ολεξάντερ Σίρσκι, ο οποίος από την πρώτη στιγμή ξεκαθάρισε ότι θα αλλάξει πολλά. «Απαιτούνται επείγουσες αλλαγές, σε διαφορετική περίπτωση η Ουκρανία δεν θα είναι σε θέση να επιτύχει τους στόχους της στο μέτωπο», δήλωσε χαρακτηριστικά ο νέος επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων, αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα δώσει προτεραιότητα στη χρήση ντρόουνς και άλλων νέων τεχνολογικών μέσων. Ο Ζελένσκι εξαίρει την πολεμική εμπειρία και τις περγαμηνές του Ολεξάντερ Σίρσκι, ο οποίος διακρίθηκε ιδιαίτερα στις μάχες για την υπεράσπιση του Κιέβου στα πρώτα στάδια του πολέμου.

Οπαδός του «σοβιετικού δόγματος»

Ζελένσκι και Σίρσκι
Σχέδια επί χάρτου από τον Σίρσκι και τον Ουκρανό πρόεδρο Ζελένσκι το 2023Εικόνα: Ukrainian Presidency/ZUMA Wire/IMAGO

Γεννημένος το 1956 στη Ρωσία, ο Σίρσκι θεωρείται προϊόν του «σοβιετικού στρατιωτικού δόγματος». Φοίτησε στην Ανώτατη Στρατιωτική Ακαδημία της Μόσχας στη δεκαετία του ’80 και στη συνέχεια υπηρέτησε για πέντε χρόνια στον σοβιετικό στρατό. Το 1991, όταν κατέρρεε η Σοβιετική Ένωση, η μονάδα του Σίρσκι είχε σταθμεύσει στην Ουκρανία και ο ίδιος εντάχθηκε στον ουκρανικό στρατό. Το 2014 είχε αναλάβει τον συντονισμό των ουκρανικών δυνάμεων στις μάχες εναντίον ρωσόφιλων παραστρατιωτικών ομάδων και παρασημοφορήθηκε για τη δράση του.

Μόλις η Ρωσία εισέβαλε στη γειτονική Ουκρανία, το 2022, ο Σίρσκι ήταν ένας από τους «αρχιτέκτονες» της διπλής αμυντικής γραμμής περιμετρικά του Κιέβου. Με δική του εντολή καταστράφηκαν γέφυρες και ένα αρδευτικό φράγμα κοντά στην ουκρανική πρωτεύουσα, με αποτέλεσμα να καταστούν πολύ δύσκολες οι επιθετικές κινήσεις των ρωσικών στρατευμάτων. Οι Ρώσοι υποχώρησαν και, τον Απρίλιο του 2022, ο πρόεδρος Ζελένσκι απένειμε στον Σίρσκι τον τίτλο του «Ήρωα της Ουκρανίας». Αργότερα, ο επικεφαλής του Πεζικού είχε αποφασιστική συμβολή στην αντεπίθεση για ανακατάληψη εδαφών στο Χάρκοβο και στην περιοχή της Χερσώνας. Συμμετείχε όμως και στις σκληρές μάχες του Σολεντάρ και του Μπαχμούτ, με τις ουκρανικές δυνάμεις να αναγκάζονται σε υποχώρηση.

Προστατεύοντας τις ζωές των στρατιωτών

Ρωσικές επιθέσεις στη Χερσώνα
Ρωσικές επιθέσεις με πυραύλους στην περιοχή της ΧερσώναςΕικόνα: Alexei Konovalov/TASS via picture alliance

Την εποχή εκείνη στρατιωτικοί αναλυτές εξέφραζαν αμφιβολίες, για το αν ήταν τόσο απαραίτητη η επιμονή στις μάχες του Μπαχμούτ, που προκάλεσαν μεγάλες απώλειες στον ουκρανικό στρατό. Ο Σίρσκι επέμενε ότι μόνο έτσι θα εξασθενήσουν οι ρωσικές δυνάμεις και ιδιαίτερα οι σκληροτράχηλοι μισθοφόροι της «ομάδας Βάγκνερ» 

Πολλοί πιστεύουν ότι, όντας πιστός στο σοβιετικό δόγμα, ο Σίρσκι ενδιάφερεται περισσότερο για να επιτύχει τους στόχους του στο πεδίο της μάχης, παρά για να διαφυλάξει τις ζωές των στρατιωτών του. Γι αυτό, επισημαίνει στην DW ο Βρετανός αξιωματικός ε.α. Φρανκ Λέντγουιτζ, ο νέος επικεφαλής των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων «θεωρείται λιγότερο δημοφιλής στο στράτευμα από τον Ζαλούζνι». Πάντως τον Δεκέμβριο του 2022, μιλώντας σε ουκρανικά ΜΜΕ, ο Σίρσκι έλεγε ότι οι Ουκρανοί «μάχονται με εντελώς διαφορετικό τρόπο από τον σοβιετικό ή ακόμη και τον σύγχρονο ρωσικό στρατό» και ότι «για μας η ανθρώπινη ζωή αποτελεί υπέρτατη αξία. Πρέπει να βγεις έξω, να μιλήσεις με τους επιτελείς, τους αξιωματικούς, τους στρατιώτες, να καταλάβεις τα προβλήματά τους».

Τί αλλάζει με τον Σίρσκι;

Τα ουκρανικά στρατεύματα πιέζονται από τις ρωσικές δυνάμεις σε πολλά σημεία του μετώπου και ιδιαίτερα στην πόλη Αβντιίβκα, στην οποία εισέβαλαν οι Ρώσοι την Παρασκευή, μετά από πολιορκία μηνών. Πρόκειται για πόλη στρατηγικής σημασίας, που θεωρείται «πύλη» προς το κατεχόμενο Ντονέτσκ.

«Δεν αμφιβάλω ότι στην Αβντιίβκα ο Σίρσκι θα ζητήσει από τους στρατιώτες του να δώσουν αγώνα μέχρις εσχάτων, όποιες κι αν είναι οι απώλειες, όπως είχε κάνει και στο Μπαχμούτ, κάτι που κατά τη γνώμη τη δική μου, αλλά και πολλών άλλων, ήταν τεράστιο λάθος» επισημαίνει ο Βρετανός στρατιωτικός Φρανκ Λέντγουιτζ.

(Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου)

DW

Ο γάμος ομοφύλων ως καταχρηστική μετατροπή μίας επιθυμίας σε «δικαίωμα»

3

 

Κωνσταντίνος Γάτσιος και Δημήτρης Α. Ιωάννου

Ποιοι είναι οι όροι για να γίνει μία διεκδίκηση αποδεκτή από το συγκροτημένο σε κράτος κοινωνικό σύνολο και να κατοχυρωθεί ως «δικαίωμα»; Ένας και μοναδικός: ότι η άσκηση και η απόλαυση του συγκεκριμένου δικαιώματος από τους διεκδικητές του δεν θα παραβιάζει και δεν θα εξαλείφει ισοδύναμα ή υπέρτερης αξίας δικαιώματα άλλων.

Πληρούται, άραγε, αυτός ο όρος στην περίπτωση του διεκδικούμενου και προωθούμενου «δικαιώματος» των ομόφυλων ζευγαριών στην τεκνοθεσία, μέσω της νομοθέτησης του γάμου τους; Η προφανής απάντηση, κατά την γνώμη μας, είναι πως δεν πληρούται. Αλλά, επειδή δεν πρέπει να είναι κάποιος κατηγορηματικός και απόλυτος σε τόσο σοβαρά θέματα, θα μπορούσε, συμβιβαστικά, να συμφωνηθεί πως «δεν γνωρίζουμε» εάν πληρούται ή όχι. Η ελληνική κοινωνία, πάντως, δεν το γνωρίζει. Διότι εκείνοι, των οποίων τα ζωτικά δικαιώματά τους είναι ενδεχόμενο να παραβιαστούν, δεν είναι άλλοι από τα παιδιά που θα δοθούν για τεκνοθεσία σε ομόφυλα ζευγάρια, ειδικά δε σε ζευγάρια αρρένων.

Δεν γνωρίζουμε λοιπόν –διότι οι σχετικές έρευνες επ’ αυτού είναι λίγες έως ανύπαρκτες– ποια μπορεί να είναι η επίπτωση μίας παρόμοιας μορφής οικογένειας στην ψυχοπνευματική ανάπτυξη των τεκνοθετημένων και στην δυνατότητά τους να απολαύσουν μία ευτυχισμένη ζωή.

Ο κάθε άνθρωπος έχει το απόλυτο δικαίωμα στην επιλογή ερωτικού προσανατολισμού, διότι η άσκηση αυτού του δικαιώματός του δεν επιβαρύνει και δεν στερεί κανένα αντίστοιχο ή υπέρτερο δικαίωμα από κάποιον άλλον. Η συνεκδοχική, όμως, καταχρηστική και γενικευμένη επέκταση του εν λόγω δικαιώματος στην τεκνοθεσία είναι επιπόλαιη και αυθαίρετη. Ο τρόπος δε με τον οποίον προωθεί η κυβέρνηση την θεσμοποίηση της τεκνοθεσίας από τα ομόφυλα ζευγάρια –εφ’ όσον αυτό θεωρείται ως φυσική συνέπεια της νομιμοποίησης του γάμου των ομοφύλων– είναι καθαρά προσχηματικός: επικαλείται τα δικαιώματα των παιδιών που ήδη ζουν σε οικογένειες ομόφυλων γονέων. Μόνο που αυτά τα δικαιώματα θα μπορούσαν να κατοχυρωθούν με ad hoc νομοθετικές ρυθμίσεις,

χωρίς να καθίσταται η δυνατότητα τεκνοθεσίας νομικά κατοχυρωμένο δικαίωμα για τα ομόφυλα ζευγάρια. 

Όσο και αν η «πολιτική ορθότητα» κατακεραυνώνει τις σχετικές αντιλήψεις, είναι γνωστική κατάκτηση των επιστημών του ανθρώπου η διαπίστωση  ότι

οι ιδεώδεις συνθήκες για την ορθή ψυχοπνευματική ανάπτυξη ενός παιδιού είναι η οικογένεια με τους δύο διακριτούς ρόλους, του πατέρα και της μητέρας.

Πέρα όμως από αυτό, εξίσου σημαντική είναι η διαπίστωση πως στην παιδική ηλικία, ο κεντρικός μηχανισμός διαμόρφωσης της προσωπικότητας και της ψυχικής συγκρότησης του παιδιού είναι η βιωματική σχέση με τη μητέρα του. Μόνο που, λαμβάνοντας υπ’ όψιν το εν λόγω δεδομένο, αναγκαστικά πρέπει κάποιος να καταλήξει σε ένα επιπλέον συμπέρασμα, το οποίο ίσως φανεί σκανδαλώδες τόσο στους υπερσυντηρητικούς κύκλους των παραδοσιακών αξιών και της θρησκείας, όσο και στους ριζοσπαστικούς κύκλους  του απόλυτου και αδιαπραγμάτευτου «δικαιωματισμού», πλην όμως είναι ένα συμπέρασμα απόλυτα στέρεο τόσο από λογική όσο και από πραγματική άποψη:

ακόμη και στο πλαίσιο της τεκνοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια, υπάρχουν διαφορές.

Τα ομόφυλα ζευγάρια θηλέων, μπορούν να προσφέρουν στο τεκνοθετημένο παιδί ένα καλύτερο υποκατάστατο της βιωματικής σχέσης βιολογικής μητέρας-παιδιού, από ό,τι τα ομόφυλα ζευγάρια αρρένων, που δεν μπορούν, εξ αντικειμένου να έχουν τέτοια δυνατότητα.

Προφανώς, η πρωτεύουσα ανάγκη ύπαρξης της μητρικής μορφής στην παιδική ηλικία για την αρμονική ανάπτυξη και εξέλιξη ενός ατόμου δεν είναι μία «κοινωνική κατασκευή». Είναι μία φυσική αναγκαιότητα –και η φύση δεν λειτουργεί με απόλυτες συμμετρίες, όπως  θέλουν να μας πείσουν οι οπαδοί της ισότητας μεταξύ επιθυμίας και δικαιώματος.

Το γεγονός ότι η ειμαρμένη έχει στερήσει από έναν αριθμό παιδιών τη δυνατότητα να μεγαλώσουν με μία μητέρα, βιολογική ή υποκατάστατη, δεν σημαίνει ότι το κράτος, στο όνομα των «ίσων δικαιωμάτων» θα πρέπει να μεριμνήσει ώστε και άλλα παιδιά να έχουν την ίδια μοίρα, μεγαλώνοντας με την ίδια στέρηση.

Το ότι τα δύο είδη ομόφυλων ζευγαριών χαρακτηρίζονται από διαφορετικά στοιχεία όσον αφορά την ανατροφή τέκνων είναι κάτι που μπορεί να συναχθεί, εμμέσως, και από την περίπτωση των ΗΠΑ, όπου οι έρευνες για την εξέλιξη των παιδιών που μεγάλωσαν σε οικογένειες ομοφύλων έχουν χρησιμοποιηθεί ακόμη και για να στηρίξουν την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου που θεσμοθέτησε εκεί τον γάμο ομοφύλων το 2015.

Μόνο που πρόκειται για έρευνες οι οποίες, στο μεγαλύτερο ποσοστό τους, έχουν χαρακτηρισθεί ως πρόχειρες και ατελείς, ώστε δεν μπορούν να παράσχουν οριστικά συμπεράσματα με βάση την επιστημονική μεθοδολογία.

Το πιο σημαντικό είναι, όμως, πως ακόμη και σε αυτές τις έρευνες, που εν πολλοίς έχουν πραγματοποιηθεί σε συνεργασία με ενώσεις και οργανώσεις για την προάσπιση των επιδιώξεων των ομόφυλων ζευγαριών (με ό,τι αυτό συνεπάγεται), διαπιστώνει κανείς ότι το στατιστικό τους δείγμα αποτελείται, σε συντριπτικό βαθμό, από περιπτώσεις ομόφυλων οικογενειών όπου και οι δύο γονείς ανήκουν στο γυναικείο φύλο, και που μάλιστα οι απαντήσεις έχουν δοθεί σε ερωτηματολόγιο από τους ίδιους τους γονείς (δηλαδή, τις ίδιες).  Δεν μπορεί να γνωρίζει κανείς εάν αυτό έγινε σκόπιμα, με σκοπό την εξαγωγή «κατάλληλων συμπερασμάτων», που θα έπειθαν την κοινωνία για την αναγκαιότητα της θέσπισης του γάμου ομοφύλων.

Εκείνο όμως που είναι βέβαιο είναι πως όσο και αν προσπαθήσαμε, δεν μπορέσαμε να βρούμε ούτε μία έρευνα που να αφορά την εξέλιξη παιδιών που έχουν ανατραφεί αποκλειστικά από άρρενες γονείς ή να βρούμε, έστω, μία συγκριτική μελέτη για την εξέλιξη παιδιών από θηλυκά και από αρσενικά ομόφυλα ζευγάρια. Και, φυσικά, αν κάτι τέτοιο δεν υπάρχει στις ΗΠΑ, δεν υπάρχει ούτε κατά διάνοια και στην επισπεύδουσα να νομοθετήσει ανάλογα «δικαιώματα» Ελλάδα.

Γι’ αυτό, πρέπει να ειπωθεί καθαρά πως το επιχείρημα των υπερασπιστών του γάμου ομοφύλων ότι «έχει αποδειχθεί» πως τα παιδιά των ομόφυλων γονέων αναπτύσσονται απρόσκοπτα και αρμονικά, είναι ένα είδος λαθροχειρίας. Επικαλούνται κάποια (αμφισβητούμενα και αυτά) στοιχεία που έχουν προέλθει από παιδιά θηλέων ομόφυλων γονέων, για να υποστηρίξουν το δικαίωμα της τεκνοθεσίας των αρρένων ομοφύλων, παρά το ότι δεν γνωρίζουμε τίποτα για τις επιπτώσεις στα παιδιά στην δεύτερη αυτή περίπτωση.

Παρά, λοιπόν, το ότι δεν γνωρίζουμε ποιες μπορεί να είναι οι δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει ένα παιδί που μεγαλώνει με δύο άρρενες θετούς γονείς, χωρίς  έστω ένα υποκατάστατο της βιωματικής σχέσης μητέρας-παιδιού, που υπάρχει στην περίπτωση θηλέων ομόφυλων θετών γονέων, και παρά το ότι μπορούμε να πιθανολογήσουμε σφόδρα ότι αυτό το παιδί θα υπολείπεται σε δυνατότητες πρόσκτησης της ευτυχίας στην ζωή σε σύγκριση με τα υπόλοιπα παιδιά, η κυβέρνηση προχωράει στη θεσμοθέτηση του γάμου των ομοφύλων που για μόνο διακηρυγμένο στόχο της έχει τη δυνατότητα τεκνοθεσίας κυρίως από τα ανδρικά ομόφυλα ζευγάρια (αφού τα θηλυκά ζευγάρια μπορούν, κατά τεκμήριο, να τεκνοποιήσουν).

Και, μάλιστα, προχωράει παραβλέποντας σοβαρά ερωτήματα για προβλήματα τα οποία αναμφίβολα θα προκύψουν στην συνέχεια και τα οποία μπορούν να περιγραφούν, συναιρετικά, με το εξής ερώτημα:

μετά την θεσμοθέτηση του γάμου των ομοφύλων, μία κοινωνική υπηρεσία η οποία θα είναι εντεταλμένη με το καθήκον τής επιλογής των οικογενειών που θα αναλάβουν την ευθύνη των παιδιών, πώς ακριβώς θα πρέπει να συμπεριφερθεί αν τυχόν έχει απέναντί της έναν ίσο (και κατά τα λοιπά χαρακτηριστικά παρόμοιο) αριθμό υποψήφιων θετών γονέων από ομόφυλα και ετερόφυλα ζευγάρια;

Θα πρέπει να δώσει προτεραιότητα στα ετερόφυλα ζευγάρια, όπως πιστεύουμε ότι επιβάλουν η λογική και η επιστήμη, ή θα πρέπει να κατανείμει τα παιδιά εξ ημισείας μεταξύ ετερόφυλων και ομόφυλων ζευγαριών όπως, προφανώς, υπονοεί και συνεπάγεται το πνεύμα και το γράμμα του υπό ψήφιση νόμου, αλλά και η ευρύτερη αποδοχή του διεκδικούμενου «δικαιώματος» των ομοφύλων να αντιμετωπίζονται ως ίσοι (και ως όμοιοι άραγε;) σε όλα με τους ετερόφυλους; (Και, ίσως, οι αρμόδιοι να έρθουν και προσωπικά αντιμέτωποι με χειμάρρους μηνύσεων και αγωγών από τους «αδικηθέντες» υποψήφιους ομόφυλους γονείς και τις οργανώσεις που θα τους υποστηρίζουν). Αλλά, ακόμη και μεταξύ των ομόφυλων ζευγαριών: θα αντιμετωπίσει τα θηλυκά και τα αρσενικά ζευγάρια ως ομοειδή και ίσα ή θα πρέπει να δώσει προτεραιότητα σε κάποια από τα δύο;

Η πρόθεση για την θεσμοθέτηση του γάμου ομόφυλων ζευγαριών είναι μια εξαιρετικά βεβιασμένη και απερίσκεπτη ενέργεια για ένα θέμα το οποίο δεν έχει μελετηθεί και για το οποίο δεν έχει σαφή συνείδηση η ελληνική κοινωνία ως προς το τι επιπτώσεις μπορεί να έχει στα προς τεκνοθεσία παιδιά. Από την άποψη αυτή, είναι ένα πολύ μεγάλο λάθος. Ένα λάθος που μπορεί να στερήσει από πολλούς ανθρώπους τη δυνατότητα στο δικαίωμα για μία ευτυχισμένη ζωή.

*Ο Κωνσταντίνος Γάτσιος είναι καθηγητής, πρώην πρύτανης στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, και ο Δημήτρης Α. Ιωάννου είναι οικονομολόγος.

Δημοσιεύθηκε και στην Athens Voice

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ: Είναι υπεύθυνα για την εκμετάλλευση των νέων;

0

 

«Κε Zuckerberg, έχετε αίμα στα χέρια σας» είπε ένας Ρεπουμπλικανός κατά την ακρόαση των ιδιοκτητών των μεγάλων κοινωνικών δικτύων. Πολιτικαντισμός για να κρύψουμε τις ευθύνες της Πολιτείας ή αδιάψευστη διαπίστωση;  

Γνωρίζουμε πλέον τους κινδύνους των κοινωνικών δικτύων: εθισμούς, χειραγώγηση, παρενόχληση, αυτοκτονίες… και τα θύματα είναι συνήθως νέοι, έφηβοι…

Facebook, «ένα κοινωνικό δίκτυο», λένε κάποιοι, «άχρηστο, εγωκεντρικό, υποκουλτούρα, βίαιο, χυδαίο…»

Μια ακρόαση ενώπιον του Κογκρέσου των ΗΠΑ μετατράπηκε σε δικαστική αίθουσα για τους πέντε ηγέτες των μεγαλύτερων κοινωνικών δικτύων.

Σε μια αίθουσα γεμάτη από γονείς θυμάτων, κατηγορήθηκαν ότι δεν έλαβαν τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία των νέων από τους κινδύνους της σεξουαλικής εκμετάλλευσης και της αυτοκτονίας.

Πρώτος στόχος: Marc Zuckerberg, αφεντικό του Facebook και του Instagram που βρέθηκε αναγκασμένος να ζητήσει συγγνώμη…

“Υπάρχουν οικογένειες θυμάτων πίσω σας. Έχετε ήδη ζητήσει συγγνώμη;” ρώτησε ο Τζος Χάουλι, Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής. “Θα θέλατε να το κάνετε τώρα; Είναι εδώ, είστε σε απευθείας σύνδεση με την εθνική τηλεόραση. Θα ζητήσετε συγγνώμη από τα θύματα που πληγώθηκαν από την πλατφόρμα σας; Ζητήστε συγγνώμη για όσα κάνατε σε αυτούς τους απλοϊκούς ανθρώπους...”

“Λυπάμαι για αυτό που περάσατε. Κανείς δεν πρέπει να περάσει αυτό που πέρασαν οι οικογένειές σας. Γι’ αυτό επενδύουμε τόσα πολλά και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε για να βεβαιωθούμε ότι κανείς δεν χρειάζεται να περάσει τις ίδιες δοκιμασίες που περάσατε εσείς και οι οικογένειές σας», απάντησε ο Marc Zuckerberg.

Από την έναρξη της ακρόασης, Ρεπουμπλικανοί και Δημοκρατικοί βουλευτές έδωσαν τον τόνο:

“Κύριε Zuckerberg, εσείς και οι άλλες εταιρείες πριν από εσάς, είμαι σίγουρος ότι δεν ήταν αυτή η πρόθεσή σας, αλλά έχετε αίμα στα χέρια σας. Έχετε δημιουργήσει προϊόντα που σκοτώνουν ανθρώπους“.

Εσωτερικά έγγραφα δείχνουν ότι ο κάτοχος του Meta αρνήθηκε πεισματικά να ενισχύσει τις ομάδες που ήταν υπεύθυνες για τον περιορισμό των κινδύνων για τους εφήβους, κάτι που οδήγησε, σύμφωνα με ορισμένους γονείς, στην αυτοκτονία και την παρενόχληση των παιδιών τους.

«Είστε δισεκατομμυριούχος, θα δεσμευτείτε να αποζημιώσετε τα θύματα και να δημιουργήσετε ένα συγκεκριμένο ταμείο με τα χρήματά σας;»

Απάντηση από τον Marc Zuckerberg: “Είναι περίπλοκο…”

«Όχι, δεν είναι περίπλοκο, ναι ή όχι, προτίσεσθε να δημιουργήσετε ένα ταμείο για αυτά τα θύματα, με τα χρήματά σας, τα χρήματα που κερδίσατε στις πλάτες αυτών των οικογενειών που κάθονται πίσω σας, ναι ή όχι;» επιμένει ένας γερουσιαστής.

«Γερουσιαστά, η δουλειά μου είναι να…» προσπαθεί να απαντήσει ο Marc Zuckerberg.

«Ακούγεται σαν όχι», απαντά ο γερουσιαστής.

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, οι πλατφόρμες δεν μπορούν να κριθούν ένοχοι για αναρτημένο περιεχόμενο. Ως εκ τούτου, σαράντα αμερικανικές πολιτείες και πολλές ενώσεις θυμάτων αποφάσισαν να ασκήσουν πιέσεις για την αλλαγή της νομοθεσίας και απαιτούν μέγιστη ασφάλεια από προεπιλογή για άτομα κάτω των δεκαοκτώ ετών καθώς και μεγαλύτερο έλεγχο από τους γονείς στους λογαριασμούς των παιδιών τους.

Φέτος, χάρη στις πλατφόρμες του, ο όμιλος Meta κατέγραψε κέρδη ρεκόρ: 39 δισεκατομμύρια δολάρια σε καθαρά κέρδη».

https://www.agoravox.fr/tribune-libre/article/monsieur-zuckerberg-vous-avez-du-252927

 

 

 

 

Δ. Μακροδημόπουλος: Ιδιωτικά ΑΕΙ; Με 6.672 μόρια σε Ιατρική, Νομική, Πολυτεχνεία, παντού;

2

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου

  1. Η παγκόσμια πρωτοπορία που χάνεται

Ο αείμνηστος καθηγητής του Harvard και ακαδημαϊκός Δ. Τριχόπουλος σε άρθρο του στην Καθημερινή στις 17 Οκτωβρίου 2010 έγραφε: «Το επίπεδο των φοιτητών στα ελληνικά πανεπιστήμια είναι υψηλό, κατά τη γνώμη μου υψηλότερο εκείνου των καλών αμερικανικών πανεπιστημίων. Αυτό δεν οφείλεται μόνον στην παιδειοκεντρική φιλοσοφία της ελληνικής οικογένειας αλλά και στο γεγονός ότι οι εισαγωγικές εξετάσεις για τα πανεπιστήμιά μας είναι αδιάβλητες, δίκαιες και αξιοκρατικές. Αν δεν υπήρχαν τα “παράθυρα” μετά τις εισαγωγικές, η Ελλάδα θα μπορούσε να διεκδικήσει παγκόσμια πρωτοπορία όσον αφορά την ποιοτική στάθμη του προπτυχιακού φοιτητικού σώματος στα πανεπιστήμια».  Αντίστοιχη ήταν και η εκτίμηση του καθηγητή Σταμάτη Κριμιζή. Έλεγε σε συνέντευξή του στις 10 Δεκεμβρίου 2012 πάλι στην Κ:  «Η χώρα έχει ερευνητικό δυναμικό υψηλότατου επιπέδου. Υπάρχουν νησίδες αριστείας που παρά τα εμπόδια που υψώνει το κράτος, έχουν δυνατότητα να κάνουν έρευνα πρώτης γραμμής. Όταν προκηρύξαμε το πρόγραμμα “Αριστεία” οι προτάσεις που κατατέθηκαν ήταν στο ίδιο και καλύτερο επίπεδο από το National Science Foundation των ΗΠΑ ή το European Researce Council». Αυτά όμως με τη “μεταρρύθμιση” της κυβέρνησης, με την αποδόμηση του Συντάγματος δηλαδή, θα πρέπει να τα ξεχάσουμε. Της κυβέρνησης που υπεραμύνονταν δήθεν σθεναρά της αριστείας όταν ασκούσε αντιπολιτευτική πολιτική. Ισοπεδώνει τα πάντα αν και με τα “παράθυρα” και με τα κολλέγια η προσπάθεια για την ισοπέδωση ήταν διαχρονική. Συνήθως με την επίκληση ως Δούρειου Ίππου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που στην περίπτωση των ιδιωτικών ΑΕΙ ούτε αυτό ισχύει.

  1. Ο “οδικός χάρτης” του κ. Πιερρακάκη για τα ιδιωτικά ΑΕΙ

Ανακοινώνοντας ο κ. υπουργός τον “οδικό χάρτη” για τα μη κρατικά ΑΕΙ στις 7/2/2024 γνωστοποίησε ότι η εισαγωγή στα ιδιωτικά ΑΕΙ που θα ιδρυθούν στη χώρα μας θα γίνεται με τη συμμετοχή των υποψηφίων φοιτητών στις πανελλαδικές εξετάσεις, όμως θα εισάγονται με την ελάχιστη βάση εισαγωγής (ΕΒΕ) του επιστημονικού πεδίου (και όχι τμημάτων) που ενδιαφέρει τον υποψήφιο η οποία θα πολλαπλασιάζεται επί 0,8. Μάλιστα όπως διευκρινίστηκε αργότερα, για λόγους συνταγματικής ισονομίας (θυμήθηκαν το Σύνταγμα κατεδαφίζοντας το άρθρο 16!) θα ισχύσει η χαμηλότερη ΕΒΕ από όλα τα πεδία και άρα στην περίπτωση του 2023 το 8,34, με άλλα λόγια με: 8,34 x 0,8 =  6672 μονάδες θα εισάγεσαι παντού (Καθημερινή 7 & 8/2/2024).

Ανέφερε ο κ. υπουργός για πολλοστή φορά ότι “μεγάλα ξένα πανεπιστήμια ενδιαφέρονται ήδη για συνεργασία με ελληνικά” και έφερε ως παραδείγματα ξένων πανεπιστημίων τη Sorbonne, το Yale, το Johns Hopkings, το Duke, New York University και το Rochester Institute of Technology που έχουν, όπως είπε, ιδρύσει παραρτήματα σε άλλες ευρωπαϊκές και ασιατικές χώρες όπως πχ η Sorbonne στο Άμπου Ντάμπι! Όμως, πώς μπορούν και ιδρύουν παραρτήματα σε άλλες χώρες διατηρώντας το επίπεδο των σπουδών τους πουδιαφημίζουν; Κλωνοποιούν τους καθηγητές τους; Δημιουργούν εγκαταστάσεις εφάμιλλες των μητρικών; Βιβλιοθήκες, εργαστήρια campus; Προφανώς πρόκειται για ταμπέλες με κερδοσκοπικές στοχεύσεις. Όσον αφορά το προσωπικό, κάθε ιδιωτικό ΑΕΙ υποχρεούται να έχει διδακτικό προσωπικό τα μέλη του οποίου σε ποσοστό 80% θα πρέπει να είναι κάτοχοι διδακτορικού. Όταν όμως μόνον το 2022 αναγορεύτηκαν από τα ελληνικά ΑΕΙ 1923 διδάκτορες υπάρχει έλλειψη διδακτόρων ώστε οι υποχρεώσεις των ιδιωτικών ΑΕΙ σε διδάκτορες να περιορίζεται στο 80% του αναγκαίου διδακτικού προσωπικού; Και αρκεί ένα διδακτορικό για να καλύψει την ακαδημαϊκή ιεραρχία; Τακτικός, αναπληρωτής, επίκουρος καθηγητής, λέκτορας; Δεν απαιτείται ερευνητικό έργο, δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά διεθνούς κύρους, ετεροαναφορές; Επικαλείται επίσης ως επιχείρημα τον αριθμό των Ελλήνων που σπουδάζουν στο εξωτερικό ενώ με τη θεσμοθέτηση ιδιωτικών ΑΕΙ θα παραμένουν στη χώρα μας. Όμως εκεί σπουδάζουν στα μητρικά πανεπιστήμια και όχι στα παραρτήματά τους με καθεστώς franchising, όπως δημιουργήθηκαν τα κολλέγια και θα ακολουθήσουν τα ΑΕΙ. που θα δημιουργηθούν. Η εμπειρία μας από τα κολλέγια είναι διαφωτιστική για το τί πρόκειται να ακολουθήσει στη χώρα μας. Και τα κολλέγια τη συνεργασία τους με ξένα πανεπιστήμια διαφημίζουν. Το γεγονός ότι τα ιδιωτικά ΑΕΙ πρόκειται να λειτουργήσουν από το 2025 επιβεβαιώνει τους χειρότερους φόβους. Πότε θα προλάβουν να δημιουργήσουν υποδομές, βιβλιοθήκες, campus, από πού θα αντλήσουν διδακτικό προσωπικό εφάμιλλο των κρατικών ΑΕΙ;

Η αξιολόγηση των πανεπιστημίων διεθνώς, λαμβάνει σοβαρά υπόψη τις υποδομές, campus, βιβλιοθήκη, κ.α,, στα οποία υστερούμε λόγω της αβελτηρίας των κυβερνώντων γιαυτό η κατάταξη των ελληνικών ΑΕΙ είναι δυσανάλογη της αξίας τους. Όμως τα τοπ ΑΕΙ δεν διαθέτουν «τη παγκόσμια πρωτοτυπία όσον αφορά την ποιοτική στάθμη του προπτυχιακού φοιτητικού σώματος στα πανεπιστήμια» που δημιουργείται στη χώρα μας λόγω της στράτευσης των παιδιών μας από το δημοτικό ακόμη με στόχο να πετύχουν στις πανελλαδικές εξετάσεις.

  1. Το κυπριακό μοντέλο

Μας έφερναν εξ αρχής ως παράδειγμα για τα ιδιωτικά ΑΕΙ το κυπριακό μοντέλο, όπως το ονομάζουν, προβάλλοντας το γεγονός ότι το ΑΕΠ της Κύπρου ενισχύεται κατά 6 – 7% που αποκαλύπτει παράλληλα και τα κέρδη που καρπούνται όσοι επιχειρηματίες επενδύουν στην ανώτατη εκπαίδευση αλλά και το κόστος των σπουδών. “Μελετούμε με μεγάλο ενδιαφέρον το αντίστοιχο μοντέλο της Κύπρου” είπε ο κ. Πιερρακάκης σε συνέντευξή του στις 10/9/2023 (Καθημερινή). Είναι όμως λογικό η Ελλάδα να προβάλλει ως πρότυπο την Κύπρο; Στην Κύπρο το 40% των φοιτητών, δηλαδή πάνω από 20 χιλιάδες είναι Έλληνες. Ποιά ελληνόπουλα μεταβαίνουν στην Κύπρο για να σπουδάσουν; Όσα απέτυχαν να εισαχθούν με τις πανελλαδικές εξετάσεις στη σχολή της επιθυμίας τους ενώ στα ελληνικά πανεπιστήμια σπουδάζουν οι επιτυχόντες. Επομένως, αν και στις εξετάσεις υπεισέρχεται σε ένα βαθμό ο παράγων της τύχης, κυρίως της ψυχολογίας λόγω του υψηλού ανταγωνισμού, τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια απευθύνονται σε υψηλότερο ακροατήριο. Διαβάσαμε στον Τύπο ότι προχωρούν οι απαραίτητες εταιρικές προεργασίες για την ίδρυση του πρώτου παραρτήματος ξένου ΑΕΙ στην Ελλάδα, το οποίο θα είναι κυπριακό, συγκεκριμένα το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο της Λευκωσίας, και θα αφορά την ίδρυση Ιατρικής Σχολής στο Ελληνικό. Το ερώτημα που τίθεται είναι αυτονόητο: Ένας ασθενής θα προτιμούσε να προστρέξει σε έναν ιατρό απόφοιτο των ελληνικών κρατικών πανεπιστημίων, που εισάγονται με εισαγωγικές εξετάσεις και βαθμολογική βάση εισαγωγής τις 18 και 19 χιλιάδες μονάδες, δηλαδή στην αφρόκρεμα της ελληνικής σπουδάζουσας νεολαίας ή στον απόφοιτο ιατρικής σχολής που λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και βάση εισαγωγής τις 6672 μονάδες;;  Ας μη ξεχνάμε ότι ΑΕΙ στην Κύπρο δημιουργήθηκαν μετά το 1992, πότε πρόλαβαν και δημιούργησαν το ακαδημαϊκό background των ελληνικών ΑΕΙ;  Διαβάζουμε επίσης για τη Νομική σχολή, όπου εισάγονται στη χώρα μας οι άριστοι του πρώτου πεδίου, σχόλιο με τίτλο “Φοιτητής Αθηνών – φοιτητής Λευκωσίας: οι μεγάλες ανισότητες”, όπου σημειώνεται ότι ενώ στη χώρα μας ο φοιτητής εισάγεται  αξιοκρατικά με τις πανελλαδικές εξετάσεις, στην Λευκωσία απλά εγγράφεται και ο κύκλος των σπουδών διαρκεί τρία χρόνια αντί τεσσάρων στην Ελλάδα.  (Καθημερινή 20/11/2022)

Τελικά γιατί να απεμπολήσουμε την «παγκόσμια πρωτοτυπία όσον αφορά την ποιοτική στάθμη του προπτυχιακού φοιτητικού σώματος στα πανεπιστήμια» που διαπίστωνε ο καθηγητής του Harvard και ακαδημαϊκός Δ. Τριχόπουλος, και διασφαλίζεται με τις πανελλαδικές και με το δημόσιο πανεπιστήμιο; Μπορεί οι γονείς να θέλουν τα παιδιά τους να παίρνουν με κάθε τρόπο πτυχία, όμως όταν θα βρεθούν οι ίδιοι ασθενείς σε νοσοκομείο ή θα αναζητήσουν τις νομικές υπηρεσίες ενός δικηγόρου, μηχανικού, οικονομολόγου, γεωπόνου, κ.α., δεν τους ενδιαφέρει να τύχουν υπηρεσιών από τους αρίστους; Μια ευνομούμενη και δημοκρατική πολιτεία έχει την υποχρέωση να επιβάλει κριτήρια αξιολόγησης, όπως οι εισαγωγικές εξετάσεις που οδηγούν στο δημόσιο πανεπιστήμιο, ώστε να προστατεύει τα μέλη της. Πώς αλλιώς θα διασφαλίσει η πολιτεία το κοινωνικό σύνολο;

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412

9/2/2024

 

 

 

 

 

 

Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη: το ΔΝΤ επικυρώνει τις διαπιστώσεις μου, περί «κυρώσεων της Δύσης, εναντίον της Ρωσίας»

0

Στις 15 Μαρτίου 2022, δημοσίευσα άρθρο μου στον Οικ. Ταχ., σχετικά με τις συνέπειες των κυρώσεων της Δύσης εναντίον της Ρωσίας που, κατά τη γνώμη μου, θα κατέληγαν στο ότι:

*Η Ρωσία είναι πολύ δύσκολο να αιμορραγήσει

*Όμως η Δύση; Και κυρίως η ευάλωτη Ευρώπη»;

  • Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Χρειάστηκαν σχεδόν δύο χρόνια, για το ΔΝΤ, προκειμένου να καταλήξει στις ίδιες παραπάνω διαπιστώσεις του άρθρου μου, παρότι οι εξελίξεις αυτές ήταν πλέον ή δεδομένες από την πρώτη στιγμή. Και τούτο, επειδή:

-Δεν υπάρχει ιστορικό κυρώσεων, που να επέτυχε σε σημαντικό ποσοστό τις αρχικές επιδιώξεις του.

-Η Ρωσία, που είναι σοβαρή χώρα (είτε το θέλουμε, είτε όχι), είχε προβεί σε ενδελεχείς προετοιμασίες, έχοντας και σχετικές εμπειρίες από τον πόλεμο της Κριμαίας το 2014, και

-Η υπόθεση της Δύσης, περί δήθεν «απομόνωσης» της Ρωσίας, απεδείχθη (όπως άλλωστε ήταν εξαρχής αναμενόμενο) παντελώς ανυπόστατη.

Ανακινώ το θέμα, τώρα, όχι βέβαια επιδιώκοντας εύφημο μνεία για τις παραπάνω θέσεις μου, που άλλωστε ούτε καν απαιτούσαν ιδιαίτερα προχωρημένες γνώσεις οικονομίας. Αντιθέτως, η διαπίστωσή τους χρειαζόταν:

*Έλλειψη φανατισμού, από τους σχεδιαστές των σχετικών κυρώσεων, ο οποίος καταλήγει, γενικώς, σε αλλοίωση της πραγματικότητας. Δηλαδή, η υπόθεση βάσης των φανατικών είναι ότι «η Ρωσία πρέπει να εξαφανιστεί από προσώπου Γης», και συνεπώς οι κυρώσεις εκλαμβάνονται επιπολαίως ως αρκετές για την επίτευξη του επιθυμητού, όσο και ανέφικτου αυτού στόχου.

*Αποφυγή ενθάρρυνσης των κατά φαντασία οικονομολόγων, να εκθέτουν απόψεις τις οποίες αδυνατούν να κατανοήσουν, και των οποίων αλλοιώνουν επικίνδυνα το περιεχόμενο. Όπως λ.χ. και μεταξύ άλλων, οι πρόσφατες, και εντελώς βραχυπρόθεσμης εμβέλειας παρατηρήσεις του Economist, για τις, χωρίς βάθος στιγμιαίες επιτυχίες της ελληνικής οικονομίας. Παρότι αυτές ουδεμία είχαν σχέση με την ανάπτυξή της, εμφανίστηκαν ωστόσο, ως τέτοιες, από ορισμένους παντελώς αδαείς περί τα οικονομικά. Με αποτέλεσμα να έχουν προκαλέσει ρίγη ενθουσιασμού …. για τη μηδενική, στην πραγματικότητα, πρόοδο της κατακαημένης Ελλάδας μας.

Δυστυχώς, όπως ήταν απολύτως αναμενόμενο, οι συνέπειες των κυρώσεων εναντίον της Ρωσίας, γύρισαν μπούμερανγκ εναντίον της Ευρώπης, αλλά και κυρίως εναντίον του ασθενέστερου κρίκου της, που είναι η Ελλάδα. Εκτός από την καταστροφή της πάλαι ποτέ ισχυρής γερμανικής οικονομίας, ολόκληρη η περιοχή «φυτοζωεί», με τη Ρωσία αντιθέτως να καταγράφει ρυθμό ανάπτυξης 2.6%.

Θα έλεγε κανείς ότι μετά από σωρεία δυσμενών εξελίξεων, οι οποίες οφείλονται κατά πρώτο και κύριο λόγο, σε επιλογές επιπόλαιες, όσο και άκρως επικίνδυνες, θα ήταν, επιτέλους, καιρός να σοβαρευτούμε και να αναθεωρήσουμε τις παρανοϊκές πολιτικές μας. Προς τούτο, δεν χρειάζεται να είναι κανείς «φιλορώσος» για να αντιληφθεί ότι ήταν εθνικά καταστρεπτική η απόφασή μας, να ερημώσουμε τα νησιά μας από πολεμικά εφόδια, για να βοηθήσουμε τη «δημοκρατική Ουκρανία», συμβάλλοντας έτσι στη συνέχιση της αναίτιας δολοφονίας Ουκρανών και Ρώσων. Διότι, αλήθεια, ποιος είναι ο λόγος συνέχισης αυτού του πολέμου; Από ότι είχε αρχικά ανακοινωθεί, ο στόχος αυτού του πολέμου, ήταν (είναι ακόμη;;;;) η εξαφάνιση της Ρωσίας από τον παγκόσμιο χάρτη ανεξαρτήτων κρατών. Και, βεβαίως, οι ΗΠΑ, αντιλήφθηκαν, έστω και καθυστερημένα, το ανέφικτο της συνέχισης χρηματοδότησης του «δημοκρατικού Ζελένσκι», και σταμάτησαν, στα πλαίσια επιπλέον της προετοιμασίας, για την έλευση του Ντόναλντ Τράμπ. Ο οποίος, όπως είναι γνωστό, δήλωσε ότι την επομένη της εκλογής του, θα έχει σταματήσει αυτό τον πόλεμο. Η ΕΕ, όμως αντιθέτως, κόπτεται όπως όλα δείχνουν, για να συνεχίσει την καταστροφή της. Και, αγνοώντας, τα απολύτως δικαιολογημένα αιτήματα των αγροτών της, που κατέκλυσαν τις ευρωπαϊκές πόλεις με τα τρακτέρ τους, απαιτώντας κίνητρα για συνέχιση των πολύτιμων δραστηριοτήτων τους, η ΕΕ δήλωσε ότι δεν διαθέτει επαρκή κονδύλια γι’ αυτούς, αλλά, όμως…… διαθέτει 50Ε δισεκατομμύρια, προκειμένου να ικανοποιηθεί ο κ. Ζελένσκι, αλλά και να εξακολουθήσουν να στοιβάζονται , οι εκατέρωθεν νεκροί αυτού του παράλογου πολέμου, αλλά και να ισοπεδώνονται πόλεις και περιοχές, αλλά και να αργοπεθαίνει η Ευρώπη. Μωραίνει κύριος…..

*«Μαρίας, Νεγρεπόντη-Δελιβάνη (2022). Κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας: Ποιοι θα ματώσουν περισσότερο», Οικ. Ταχ. της 15.03

www.newsbreak.g

Το καθεστώς Ζελένσκι κατάσχεσε την περιουσία του ηγέτη του ΠΑΟΚ Ελληνορώσου μεγιστάνα Ι.Σαββίδη στην Ουκρανία!

0

Ο ηγέτης του ΠΑΟΚ δεν έχει κάνει ακόμα καμία δήλωση

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ουκρανίας επικύρωσε την απόφαση του καθεστώτος Ζελένσκι (το οποίο έτσι ή αλλιώς ελέγχει και το «Ανώτατο Δικαστήριο») για κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων του Ελληνορώσου μεγιστάνα, Ιβάν Σαββίδη και της συζύγου του, Κυριακής. 

Τα κατασχεθέντα περιουσιακά στοιχεία του ηγέτη του ΠΑΟΚ και δισεκατομμυριούχου, σύμφωνα με το Forbes Ι.Σαββίδη, στην Ουκρανία περιλαμβάνουν το 100% των εταιρικών μεριδίων της PJSC Pentopak, που δραστηριοποιείται στην παραγωγή συσκευασιών για προϊόντα κρέατος και αλλαντικών, και το 100% των εταιρικών δικαιωμάτων της θυγατρικής της, Atlantis-Pak Ukraine

Το καθεστώς του Κιέβου τον κατηγορεί για  ότι «βοηθά την ρωσική στρατιωτική βιομηχανία»!

Από την πλευρά του Έλληνα μεγιστάνα δεν έχει υπάρξει ακόμα δήλωση, αλλά όταν είχε τεθεί ζήτημα σημείωναν ότι «Ο όμιλος βοηθά με ανθρωπιστική βοήθεια Ουκρανούς και Ρώσους που πλήττονται από τον πόλεμο. Τίποτα περισσότερο».

Ο Ιβαν Σαββίδης έχει ιδρύσει τον Όμιλο Agrokom, που διαθέτει εργοστάσια επεξεργασίας και συσκευασίας κρέατος, εγκαταστάσεις θερμοκηπίων και ένα εργοστάσιο ανθρακούχου νερού.

Οι Ουκρανοί σημειώνουν ότι ο Ιβάν Σαββίδης υπήρξε μέλος του ρωσικού κοινοβουλίου με το κόμμα Ενωμένη Ρωσία και ήταν στενά συνδεδεμένος με τον πρόεδρο της χώρας Βλαντιμίρ Πούτιν.

Καταλήγοντας, αναφέρει ότι «το 2015 ο Ιβάν Σαββίδης είχε χαιρετήσει δημόσια την εισβολής στην Κριμαία και την παράνομη προσάρτησή της από τη Ρωσία. Κατέχει τόσο ρωσική όσο και ελληνική υπηκοότητα. Στην Ελλάδα διαθέτει ένα λιμάνι και μεταξύ άλλων τον ποδοσφαιρικό ΠΑΟΚ».

Η κίνηση Ζελένσκι, δεν θέτει σε κίνδυνο την αυτοκρατορία του ηγέτη του ΠΑΟΚ καθώς τα κατασχεθέντα περιουσιακά στοιχεία είναι απλο κλάσμα της συνολικής περιουσίας του.

https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/oukrania-to-kathestos-zelenski-katasxese-tin-periousia-tou-igeti-tou-ellinorosou-megistana-i-savvidi-stin-oukrania/