Αρχική Blog Σελίδα 1425

Peter Zeihan: η Ευρώπη προχωρά προς τα πυρηνικά: αποχωρεί η Αμερική από το ΝΑΤΟ;

0

 

από τον Peter Zeihan στις 20 Φεβρουαρίου 2024

Κατά τη διάρκεια μιας συγκέντρωσης την περασμένη εβδομάδα, ο πρώην πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι που δεν συνεισφέρουν αρκετά στο ΝΑΤΟ (στα μάτια του) δεν θα λάμβαναν υποστήριξη εάν η Ρωσία τους επιτεθεί. Ανεξάρτητα πως βλέπετε αυτό το θέμα, πρέπει να εξετάσουμε τις επιπτώσεις της αποχώρησης των ΗΠΑ από τη συμμαχία του ΝΑΤΟ.

Ο Τραμπ μπορεί να μυρίσει το λαϊκιστικό/εθνικιστικό συναίσθημα στον αέρα και το κάνει. Ενώ μπορεί να βρίσκεται στο ακραίο άκρο αυτήν τη στιγμή, υπάρχει μια ολοένα και αυξανόμενη δυναμική στην Αμερική που μας οδηγεί σε αυτό το μονοπάτι.

Απολαύσαμε δεκαετίες σε μια κυρίως ειρηνική Ευρώπη, αλλά τι θα συμβεί αν φύγουν οι Αμερικανοί;

Θα περίμενα από τους Ευρωπαίους να επιστρέψουν στους παλιούς τους τρόπους, συμπεριλαμβανομένου του ανανεωμένου στρατιωτικού ανταγωνισμού και κάτι ακόμη πιο τρομακτικό για εμάς τους Αμερικανούς, στη διάδοση των πυρηνικών όπλων.

Όλοι γνωρίζουμε πόσο γρήγορα μέρη όπως η Γερμανία μπορούν να αυξήσουν τη στρατιωτική παραγωγή.

Οι δηλώσεις του Τραμπ μπορεί να φαίνονται άγριες και ασύνδετες αυτή τη στιγμή, αλλά υπάρχουν περισσότερα από μια απλή εκλογή εδώ. Το μόνο που θα χρειαζόταν είναι η γονατιστή αντίδραση μιας χώρας για να μας στείλει πίσω σε μια όχι και τόσο ειρηνική Ευρώπη.

Ο Peter Zeihan είναι αμερικανός γεωπολιτικός. 

Το Εφετείο Τρίπολης ακύρωσε τη συμφωνία Λιβύης-Τουρκίας  περί συνεργασίας στον τομέα των υδρογονανθράκων

0

Χάρτης του Bloomberg που δείχνει τις διαφορές ατην Ανατολική Μεσόγειο.

Ο δικηγόρος και νομικός εμπειρογνώμονας «Thuraya Al-Twaibi» δήλωσε στην εφημερίδα Sada Al-Eqtisadiah ότι την Τρίτη, το Εφετείο Τρίπολης αποφάσισε να ακυρώσει  την εφαρμογή του μνημονίου συνεργασίας για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο με την Τουρκία.

Δικαστική πηγή δήλωσε στο Reuters ότι το Εφετείο της Τρίπολης, το οποίο εξέδωσε την απόφαση τη Δευτέρα, άφησε ανοιχτή την πόρτα για την κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας (GNU) να ασκήσει έφεση κατά της απόφασης, χωρίς να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τη βάση στην οποία στήριξε την απόφασή του. Η συμφωνία είχε απορριφθεί επίσης, από το λιβυκό Κοινοβούλιο, το οποίο εδρεύει στα ανατολικά της χώρας και υποστηρίζει μια εναλλακτική κυβέρνηση με επικεφαλής τον Fathi Bashaga.

Πέντε δικηγόροι είχαν καταθέσει προσφυγή στο Εφετείο κατά της συμφωνίας που υπέγραψε η κυβέρνηση της Τρίπολης (GNU) με την Τουρκία, σχετικά με την εξερεύνηση υδρογονανθράκων  στη Μεσόγειο.

Ο αμφισβητούμενος χάρτης χωρικών υδάτων και συορεύουσας ζώνης που εξέδωσε η Τρίπολη.

Οι δικηγόροι είχαν υποστηρίξει ότι η «Πολιτική Συμφωνία της Λιβύης» εμποδίζει την κυβέρνηση Debeiba να συνάψει οποιεσδήποτε διεθνείς συμφωνίες, σημειώνοντας ότι «η συμφωνία που υπογράφηκε με την Τουρκία ονομάστηκε μνημόνιο κατανόησης, αλλά είναι μια πλήρης και ευρείας εμβέλειας συμφωνία υδρογονανθράκων».

Η συμφωνία περιελάμβανε τη δυνατότητα εξερεύνησης πετρελαίου και φυσικού αερίου σε ύδατα, που η Άγκυρα και η Τρίπολη ισχυρίζονται ότι τους ανήκουν, ενώ η Αίγυπτος και η Ελλάδα δήλωσαν επίσης, ότι ανήκουν και σε αυτές.

O  Debeiba έχει επισημάνει ότι υπάρχει πρόβλημα μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης, στα περιφερειακά ύδατα νοτίως της Κρήτης, υποστηρίζοντας ότι : “Εμείς έχουμε πραγματικό πρόβλημα με ορισμένα κράτη και υπάρχει δικαστήριο μεταξύ μας.Έχουμε διαφορά για τα περιφερειακά ύδατα μεταξύ Λιβύης και Κρήτης”.

“Εκείνοι άρχισαν να κάνουν έρευνες σε αυτά και εμείς δεν το επιτρέπουμε. Εμείς θα συνεργαστούμε με τους φίλους μας και θα υπερασπιστούμε το δικαίωμα μας, το δικαίωμα της Λιβύης στα περιφερειακά ύδατα νότια της Κρήτης και στα ύδατα της Μεσογείου”.

“Εγώ δεν μπορώ να δώσω το μερίδιό μου, το μερίδιο της Λιβύης σε άλλη χώρα. Σε αυτό το θέμα δεν υποχωρούμε ούτε μια σπιθαμή. Για τα δικαιώματά μας θα θυσιαστούμε όπως κάναμε και παλαιότερα με τους Ιταλούς. Οποιοσδήποτε διαμοιρασμός που μας συμφέρει δεν θα τον εγκαταλείψουμε. Το μερίδιό μας θα το υπερασπιστούμε”.

“Δεν με ενδιαφέρει που ορισμένες χώρες αποκηρύσσουν την υπογραφή του μνημονίου με την τουρκική πλευρά. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι η άποψη του λιβυκού λαού”.

“Θα γίνουν έρευνες για πετρέλαιο βάσει του “θαλασσίου” μνημονίου που συνήφθει με την Τουρκία και δεν πρόκειται να παραχωρήσουμε τα δικαιώματά μας”.

Υποστήριξε επίσης, ότι το μνημόνιο θα ενισχύσει την έρευνα και την εκμετάλλευση για το μεγάλο πλούτο σε πετρέλαιο στα χωρικά ύδατα της Λιβύης. “Το μνημόνιο που υπεγράφη με την τουρκική πλευρά, το συζητούσαμε επί ένα ολόκληρο χρόνο για να μην υποπέσουμε σε λάθη. Το Υπουργείο Πετρελαίου είχε απορίες και  παρατηρήσεις για το μνημόνιο, οι οποίες συμπεριλήφθησαν σε αυτό”.

“Η Τουρκία είναι μια από τις χώρες του κόσμου με την οποία συνεργαζόμαστε, όπως κάνουμε και με τις λοιπές χώρες. Είναι δικαίωμά μας, όπως είναι και δικαίωμα κάθε κυβέρνησης να συνάπτει μνημόνια με τις άλλες χώρες για να είναι δυνατή η ύπαρξη συνεργασίας. Έτσι κάνουν όλες οι χώρες όταν συμπίπτουν τα συμφέροντα τους”.

“Η μεσόγειος είναι σημαντική θάλασσα όπου θα κάνουμε έρευνες στα χωρικά μας ύδατα. Αυτό δεν μπορούμε να το κάνουμε μόνοι μας, γι’ αυτό θα πρέπει να συνεργαστούμε με όλες τις χώρες για την εκμετάλλευση του πλούτου μας. Αυτό αποτελεί μέρος του μνημονίου μας με την Τουρκία. Παράλληλα, θα συνεργαστούμε μέσω συμφωνιών με όλες τις χώρες για την επίτευξη αυτού του στόχου. Ήτοι την έρευνα, την εξόρυξη και την πώληση πετρελαίου και φυσικού αερίου”.

Αναφερόμενος στο περιεχόμενο των άρθρων του μνημονίου επεσήμανε ότι το πρώτο άρθρο στοχεύει στην ενίσχυση της διμερούς  επιστημονικής, τεχνικής, νομικής και εμπορικής συνεργασίας μεταξύ των δύο μερών στον τομέα αυτό, όπου τα δύο μέρη συνεργάζονται σύμφωνα με τους εθνικούς τους νόμους και κανονισμούς και ανταλλάσσουν πληροφορίες και τις αντίστοιχες εμπειρίες τους, για να επωφεληθούν από το παρόν κείμενο.

Το δεύτερο άρθρο προσδιορίζει τους τομείς συνεργασίας που περιλαμβάνουν: έργα και πόρους που σχετίζονται με τους τομείς των πόρων υδρογονανθράκων, την παραγωγή και το εμπόριο πετρελαίου, φυσικού αερίου, πετροχημικών και προϊόντων διύλισης πετρελαίου.

Η πορτοκαλόχρους περιοχή είναι μια απο τις αμφισβητούμενες περιοχές μεταξύ Ελλάδας-Λιβύης. Κατά την ελληνοαιγυπτιακή οριοθέτηση ανήκει στην Ελλάδα. Κατά τη Συμφωνία αυτή το ΄θαλάσσιο όριο Αιγύπτου Λιβύης είναι η πράσινη, κάθετη, παχιά γραμμή. Κατά τη Λιβύη είναι η πλάγια διακεκομμένη λίγο αριστερότερα.

Τόνισε ότι τα δύο μέρη επιβεβαιώνουν το κοινό τους ενδιαφέρον για εξερεύνηση, ανάπτυξη και κοινή παραγωγή των δύο χωρών και την ανάπτυξη και παραγωγή χερσαίων και θαλάσσιων πόρων και για τις δύο χώρες, σημειώνοντας ότι το λιβυκό μέρος εγγυάται ότι η National Oil Corporation (ΝΟC) θα προσκαλέσει την τουρκική εταιρεία TPI, συμπεριλαμβανομένων των συνδικάτων που συμμετέχουν στην τουρκική εταιρεία για να συζητήσουν στους τομείς της εξερεύνησης και της παραγωγής.

Πρόσθεσε επίσης, ότι η Εθνική Εταιρεία Πετρελαίου (NOC) θα συνάψει με τουρκικές εταιρείες τις απαραίτητες συμφωνίες για την επίτευξη εργασιών πετρελαίου, συμπεριλαμβανομένης της εξερεύνησης, της απογραφής και της παραγωγής στα χερσαία και υπεράκτια πεδία, στα οποία προτιμούν να εργάζονται οι δύο πλευρές.

Και συνέχισε, «τα δύο μέρη θα πρέπει να ενθαρρύνουν την ίδρυση εταιρειών και υπηρεσιών σε αυτόν τον τομέα, να υποστηρίξουν το έργο των σκαφών σεισμικής έρευνας για την εξερεύνηση υδατανθράκων και να αναπτύξουν συστήματα αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου ως πλαίσιο για ένα κοινό έργο για την ενθάρρυνση της συνεργασίας μεταξύ των λιβυκών και τουρκικών θεσμών».

Το τρίτο άρθρο, σύμφωνα με τον Debaiba, αφορά στις επενδύσεις, όπου τα δύο μέρη συμφωνούν να εργαστούν από κοινού για την ενίσχυση των εταιρικών σχέσεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, τη δημιουργία κοινών έργων και τη διατήρηση της εμπιστευτικότητας των αποτελεσμάτων της συνεργασίας.

Μέχρι στιγμής, δεν έχει υπάρξει επίσημη αντίδραση της κυβέρνησης Debaiba, αν και εκτιμάται ότι θα επιχειρήσει να αγνοήσει τη δικαστική απόφαση, η οποία όμως απονομιμοποιεί κάθε προσπάθεια της για ενεργοποίηση του τουρκολιβυκού μνημονίου του 2022 πολύ περισσότερο, όταν στη Λιβύη κορυφώνονται οι προσπάθειες του ειδικού απεσταλμένου του ΟΗΕ για εξεύρεση πολιτικής συνεννόησης που θα οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές.

The Kremlin has never been richer – thanks to a US strategic partner

0

CNN — Russia is entering its third year of war in Ukraine with an unprecedented amount of cash in government coffers, bolstered by a record $37 billion of crude oil sales to India last year, according to new analysis, which concludes that some of the crude was refined by India and then exported to the United States as oil products worth more than $1 billion.

This flow of payments, ultimately to Moscow’s benefit, comes from India increasing its purchases of Russian crude by over 13 times its pre-war amounts, according to the analysis by the Centre for Research on Energy and Clean Air (CREA), exclusively shared with CNN. It amounts to US strategic partner New Delhi stepping in to replace crude purchases by Western buyers, reduced by sanctions over Russia’s invasion of Ukraine, the analysis said.

While Russian crude sales to India are not subject to sanctions and are entirely legitimate, an examination of shipping routes by experts suggests this huge volume of shipments might involve the so-called “shadow fleet” of crude tankers, specially created by Moscow to try to disguise who it is trading with and how, and maximize the Kremlin’s profits.

The two tankers have colorful histories. Both embarked from Russia weeks earlier. One is owned by an Indian-based company accused of involvement in sanctions violations, and the other was previously owned by an individual subject to separate US sanctions, according to shipping monitoring firm Pole Star Global.

“Transfers are (sometimes) done legally, but they’re also used as an illicit tactic to evade sanctions,” said David Tannenbaum at Pole Star Global. “You’re adding multiple layers to the shell game of vessels as they try and confuse authorities as to where this oil is coming from and who’s buying it at the end of the day.”

Dozens of similar transfers occur each week in the Laconian Gulf of Greece, a convenient waypoint en route to the Suez Canal and Asian markets, analysts say.

Earlier in February, the US Treasury rolled out a new package of sanctions against ships and companies suspected of helping move Russian crude in violation of US sanctions, in a bid to impede the functioning of Russia’s shadow fleet.

The United States led a coalition of countries in late 2022 that agreed to a “price cap,” undertaking not to buy Russian crude above $60 a barrel. Those nations also forbade their shipping companies and insurance firms – key players in global shipping – from facilitating the trade of Russian crude above that price.

“The price cap was the real trigger for the creation of the shadow fleet,” said Viktor Katona, head of crude oil analysis at trade research firm Kpler. “The longer the supply chains, the more difficult it is to disentangle ship-to-ship transfers, the more difficult it would get… to determine the real cost of a Russian barrel.”

Some oil trade between Russia and India is open and direct. Windward, a maritime artificial intelligence company, analyzed global shipping movements for CNN and detected 588 direct voyages by oil tankers from Russia to India last year.

But some traffic between the two countries is more complex, as CNN witnessed off the Greek coast. Pole Star Global examined the same route and found over 200 trips last year by ships from Russia that performed a transfer in the Laconian Gulf to another ship, which went on to India.

Tannenbaum at Pole Star Global said the firm “suspected” that the primary motive for these transfers was to evade sanctions as “almost all these vessels” had a connection to the US or the European Union, and would be subject to the price cap. “This bay is enclosed. It’s out of the way. And so they can kind of do this activity pseudo-anonymously.”

Ami Daniel, CEO of Windward, made a similar assessment: “That is part of a Russian methodical, systemic effort to just make everything much more complicated.” He described the incentive for Russia and oil traders to circumvent sanctions as “gigantic,” saying: “You really needed to have a reason to transfer 60-plus million barrels in the middle of the ocean and export them to India because it’s much easier not to do that – to sail directly.”

The shadow fleet has enabled Russia to create a parallel shipping structure that can weather the changing tactics and focus of Western sanctions, with hundreds of tankers of opaque ownership, using complex routes. Windward estimates that this fleet grew to 1,800 vessels last year.

The net impact of India’s crude purchases has been to weaken the pinch Russian President Vladimir Putin feels from oil sanctions. Russia’s federal revenues ballooned to a record $320 billion in 2023 and are set to rise further still. Roughly a third of the money was spent on the war in Ukraine last year, according to some analysts, and a greater proportion still is set to finance the conflict in 2024.

The funds at the Kremlin’s disposal put Moscow in a better position to sustain a lengthy war than Kyiv, which is struggling to maintain the desperately needed flow of Western cash.

According to an analysis of public data from the Russian finance ministry by RAND economist Howard Shatz, Russian federal revenue and expenditure were both at an all-time high in 2023. Yet Moscow still didn’t balance the books, he said, an indication of the war’s sheer cost, but also of the hit to oil revenue from sanctions.

“Despite the jump in revenues, the federal budget deficit was at its third-highest… larger only in 2022 and 2020,” he said. “Tax on domestic production and imports are both high and effective, which means they are taxing their own population to pay for this war,” he said.

India has justified its purchases from Russia as a means of keeping global prices lower as it’s not competing with Western nations for Middle Eastern oil. India’s Minister of Petroleum and Natural Gas Hardeep Singh Puri told CNBC last week: “If we start buying more of the Middle Eastern oil, the oil price will not be at $75 or $76. It will be $150.”

India’s complex role in global oil trade is also reflected in the fate of the oil products Russian crude is turned into. Some of the crude is refined into oil products at refineries on India’s western coast, and then exported to the US and other countries signed up to sanctions on Russian oil. Products refined outside of Russia are not covered by sanctions, an omission critics call a “refinery loophole.”

The analysis by the CREA estimated the US was the biggest buyer of refined products from India made from Russian crude last year, worth $1.3 billion between early December 2022, when the price cap was introduced, and the end of 2023. The organization’s estimates are based on publicly available shipping and energy data.

The value of these oil product exports rises significantly once US allies that are also enforcing sanctions against Russia are included. The CREA estimated that $9.1 billion worth of oil products made from Russian crude was imported by these nations in 2023, a 44%  increase from the year before.

Moscow has found means to enrich itself off this refining and export process too. One of the Indian refineries and ports accepting Russian crude is in Vadinar, and run by a company called Nayara Energy, which is 49.1% -owned by Russian state oil giant Rosneft. The CREA estimated that the US imported $63 million worth of oil products refined in Vadinar in 2023, and that about half the crude used in the plant was Russian. All of which is entirely above board.

But the organization’s report added that exports from Vadinar “lead to significant tax revenues for the Kremlin in the form of taxing the exported Russian crude oil” and also via the profits made by Rosneft from the refining and resale to Moscow’s Western opponents.

Still, analysts say the profits that can be made from even the smallest evasion of sanctions against Russia are vast, because of the significant sums involved in trading a single oil tanker’s cargo. “Really you’re talking about something which is amazingly lucrative,” said Daniel at Windward. “The temptation to do that… is absolutely huge for the traders. They could just make $10 to 40 million within four or five months. I’m not sure there’s any other opportunity in the world to do that.”

CNN

Αποκαλύψεις από πρώην εργαζόμενη στο Ίδρυμα Ναβάλνι για «ροζ σκάνδαλα» της συζύγου του, Γιούλια

1

Αποκαλύψεις για το Ίδρυμα καταπολέμησης της Διαφθοράς που είχε ιδρύσει ο Αλεξέι Ναβάλνι.

Σε αποκαλύψεις προχώρησε πρώην εργαζομένη του «Ιδρύματος κατά της Διαφθοράς» και βοηθός της συζύγου του Αλεξέι Ναβάλνι, Yulia Navalnaya για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο οργανισμός, τον ρόλο της Υulia ως διευθύντριας μετά την μετεγκατάστασή της στη Γερμανία και τις διάφορες σχέσεις της με τον επιχειρηματία Yevgeny Chichvarkin και τον Βούλγαρο δημοσιογράφο Christo Grozev.

Σημειώνεται πως το «Ίδρυμα Καταπολέμησης της Διαφθοράς», που ιδρύθηκε από τον Ναβάλνι το 2011, διαλύθηκε με δικαστική απόφαση το 2021, καθώς χαρακτηρίστηκε ως εξτρεμιστικό. Αυτό οδήγησε πολλούς πρώην υπαλλήλους, συμπεριλαμβανομένης της Yulia Navalnaya, να μετακομίσουν στην Ευρώπη.

Η Anna Gonchar, η οποία συνεργάστηκε στενά με τη Γιούλια και μετακόμισε επίσης στη Γερμανία, περιέγραψε την παρούσα κατάσταση του διαδόχου οργανισμού του αρχικού Ιδρύματος ως απογοητευτική. Σχολίασε ότι η παρακμή ξεκίνησε πριν από την επιστροφή του Αλεξέι Ναβάλνι στη Ρωσία και επέκρινε τις τρέχουσες επιχειρήσεις της πως τις χρησιμοποιεί απλώς ως εικόνα.

Η Gonchar μίλησε κυρίως για την προσωπική ζωή της Yulia Navalnaya. Υποστήριξε ότι η Γιούλια είχε σχέσεις με συναδέλφους και χορηγούς του ιδρύματος. Ανέφερε συγκεκριμένα μια σχέση μεταξύ της Yulia και του Evgeny Chichvarkin, ενός επιχειρηματία με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο και πρώην συνιδιοκτήτη της Evroset, μιας αλυσίδας καταστημάτων κινητής τηλεφωνίας.

img 0888 07575

Yulia Navalnaya και Evgeny Chichvarkin

Αυτή η υπόθεση που αναφέρει η Gonchar, ξεκίνησε το 2021 αφού η Γιούλια έφυγε από τη Ρωσία. Ο Chichvarkin, σημαντικός χορηγός του Ιδρύματος, χρηματοδότησε επίσης την ιατρική περίθαλψη του Alexei Navalny στη Γερμανία το 2020. Η Gonchar ισχυρίστηκε ότι όταν ανέφερε στη Yulia οτι γνωρίζει για τις σχέσεις της, αυτή της ανταπάντησε ότι ο σύζυγός της το γνώριζε.

Επιπλέον, η Gonchar ισχυρίστηκε ότι η Yulia είχε σχέση με τον Christo Grozev, έναν Βούλγαρο δημοσιογράφο και επικεφαλής της Bellingcat. Ανέφερε ότι η Γιούλια και ο Γκρόζεφ έκαναν δύο ρομαντικά ταξίδια το 2023, ένα στη Νίκαια τον Ιούλιο και ένα άλλο στο Σαμονί-Μον Μπλαν κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων. Σύμφωνα με τη Gonchar, η Yulia μίλησε με θετικά λόγια για τον Grozev, σημειώνοντας τη σχέση του με τα παιδιά της και τον ρόλο του ως πατρικής φιγούρας για τον γιο της.

Η Gonchar ανέφερε αυτές τις καταστάσεις ως λόγους για την αποχώρησή της από την οργάνωση, εκφράζοντας δυσφορία για την οργάνωση ταξιδιών αναψυχής για τη γυναίκα του Alexei με διάφορους άντρες όσο ήταν φυλακισμένος.

img 0890 3d5eb

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/235907/apokalypseis-apo-proin-ergazomeni-sto-idryma-kata-tis-diafthoras-tou-navalni-gia-ti-syzygo-tou

Σύστημα Αεροπορικού Ελέγχου (ΣΑΕ): Ιστορία, Σύγχρονες Προκλήσεις και Προβληματισμοί για το Μέλλον

0
Ιωάννης Κασσωτάκης

Ιωάννης Κασσωτάκης

Intersoft-Electronics NV, Senior Engineer, Research Dept. Μηχανικός ΣΜΑ

Σύστημα Αεροπορικού Ελέγχου (ΣΑΕ) είναι το στρατιωτικό δίκτυο Radar και Κέντρων Ελέγχου με το οποίο η Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ) εξασφαλίζει τον έλεγχο του Εθνικού Εναερίου Χώρου (ΕΕΧ) αλλά και την επιτήρηση της Περιοχής Ελέγχου Πτήσεων-FIR (Flight Information Region) της χώρας. Το ΣΑΕ είναι το «στρατιωτικό» αντίστοιχο του «πολιτικού»  Συστήματος Ελέγχου Εναερίου  Κυκλοφορίας (Air Traffic Control – ATC)  με το οποίο η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) ρυθμίζει τις πτήσεις των πολιτικών αεροσκαφών και εξασφαλίζει την ασφάλεια των πτήσεων.

Είναι φανερό ότι το «στρατιωτικό»  ΣΑΕ και το «πολιτικό» ATC έχουν αλληλοσυμπληρωμένους ρόλους  και για αυτό τον  λόγο σε πολλές χώρες τα χρησιμοποιούμενα τεχνικά μέσα (Radar) συνεκμεταλεύονται και από τους δύο φορείς. Στην περίπτωση όμως της Ελλάδας, η ΠΑ και η ΥΠΑ έχουν ανεξάρτητα δίκτυα radar και Κέντρα Ελέγχου, ενώ η συνεργασία τους διαχρονικά περιοριζόταν πρωτίστως στην παροχή πληροφοριών αναγνώρισης (σχέδια πτήσεων) και δευτερευόντως στην ανταλλαγή της εικόνας Radar.

Λόγω της αποστολής τους, τα Radar του ΣΑΕ βρίσκονται σε διαρκή-24ωρη λειτουργία, όμως σε περιόδους κρίσεων, πολέμου ή ασκήσεων διασυνδέονται κατά περίπτωση στο ΣΑΕ μέσω ζεύξεων (Tactical Datalinks) και τακτικά συστήματα Radar οπλικών συστημάτων (π.χ. αντιαεροπορικών πυραύλων), πλοίων του ΠΝ, αεροσκαφών επιτήρησης (AWACS) κλπ., τα οποία ενεργοποιούνται για τις ανάγκες των επιχειρήσεων.

Ιστορική αναδρομή

Το ΝΑΤΟικό ξεκίνημα

Αν και συστήματα Radar άρχισαν να εγκαθίστανται στον Ελλαδικό χώρο ήδη από τις αρχές δεκαετίας του ’50, το ΣΑΕ ως ολοκληρωμένο σύστημα  άρχισε ουσιαστικά να υφίσταται από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 στο πλαίσιο της ολοκλήρωσης του δικτύου Έγκαιρης Προειδοποίησης  (Early Warning-EW) του ΝΑΤΟ,  το οποίο περιλάμβανε περί τους 70 σταθμούς Radar EW με επικαλυπτόμενες εμβέλειες: από την Βορ. Νορβηγία μέχρι την Ανατ. Τουρκία. Τότε, εγκαταστάθηκαν από το ΝΑΤΟ, στην Ηπειρωτική Ελλάδα και Κρήτη, εννέα σταθμοί Radar EW: 1η – 4η ΜΚΣΕ και 1η – 5η ΜΣΕΠ, οι οποίοι είχαν επικαλυπτόμενη εμβέλεια με αντίστοιχα EW Radar του ΝΑΤΟ στην Ιταλία και την Τουρκία.

Οι κυριότεροι τύποι Radar που εγκαταστάθηκαν ήταν RV-377 και FPS-8/88 (Εικόνα 1), τα οποία ήταν 2D-Two Dimension (δηλ. δεν έδιναν το ύψος του στόχου, αλλά μόνο διόπτευση και απόσταση) και για αυτό συμπληρώνονταν από ένα ή δύο συνεγκατεστημένα Radar Ύψους τύπου FPS-6 ή S-244 ή S-269, τα οποία μπορούσαν να παρέχουν το ύψος για έναν μόνο επιλεγμένο στόχο κάθε φορά. Λόγω της τεχνικής αδυναμίας μετάδοσης της αεροπορικής εικόνας,  οι Σταθμοί EW διέθεταν τοπική αίθουσα ελέγχου με Ελεγκτές Αεράμυνας (ΕΑ). Αργότερα, την δεκαετία του ’70,  η εξέλιξη της τεχνολογίας επέτρεψε την ψηφιοποίηση και μετάδοση της αεροπορικής εικόνας σε Κέντρα Επιχειρήσεων (ΚΕ) οδηγώντας στην δημιουργία του NADGE (NATO Air-Defense Ground Environment).

Image 1
Εικόνα 1: Radar Έγκαιρης Προειδοποίησης 2D (1st Gen) τύπου FPS-88 (Πηγή: Radar Tutorial.eu)

Είναι προφανές ότι όσον αφορά την κάλυψη του εναερίου χώρου του Ανατολικού Αιγαίου, τα Radar του ΣΑΕ που ήταν εγκατεστημένα σε κορυφές της Ηπειρωτικής Ελλάδας και της Κρήτης είχαν δυνατότητα αποκάλυψης στόχων μόνο σε μεγάλα ύψη (>10 Kf) λόγω της καμπυλότητας της γης. Αυτό φυσικά δεν απασχολούσε επιχειρησιακά το ΝΑΤΟ καθώς η κάλυψη των χαμηλών υψών συμπληρωνόταν από τα αντίστοιχα Νατοϊκά Radar στα τουρκικά παράλια.

Η εθνική επέκταση

Ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 είχε αρχίσει η ψύχρανση των ελληνοτουρκικών σχέσεων εντός του ΝΑΤΟ, με κύρια αιτία το Κυπριακό, η οποία άρχισε να εκδηλώνεται ως αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στο Ανατολικό Αιγαίο με παραβιάσεις του ΕΕΧ και των κανόνων του FIR Αθηνών από τουρκικά αεροσκάφη. Το πρόβλημα της αδυναμίας κάλυψης των χαμηλών υψών στο ανατολικό Αιγαίο άρχισε να προβληματίζει την ΠΑ με αποτέλεσμα να αποφασίσει την συμπλήρωση του Νατοϊκού ΣΑΕ με έναν «εθνικό» βραχίονα αποτελούμενο από κατάλληλα τοποθετημένα εθνικά Radar.

Έτσι, στις αρχές της δεκαετίας του ’70  η ΠΑ προχώρησε με εθνικούς πόρους στην προμήθεια δύο (2) υπερσύγχρονων για την εποχή Radar τύπου TPS-43 της Westinghouse (Εικόνα 2), τα οποία είχαν δυνατότητα 3D (3-Dimension), δηλαδή παρείχαν ταυτόχρονα το ύψος όλων των στόχων της αεροπορικής εικόνας. Τα συστήματα αυτά εγκαταστάθηκαν στο μέσον του Αιγαίου στις νέο-ιδρυθείσες 6η και 7η ΜΣΕΠ σε Μύκονο και Σκύρο αντίστοιχα. Παράλληλα, διασυνδέθηκαν ψηφιακά στα εθνικά Κέντρα Επιχειρήσεων της Λάρισας (1ο ΑΚΕΠ) και Ριτσώνας  Βοιωτίας (2ο ΑΚΕΠ)  μέσω του εθνικού δικτύου HADGE (Hellenic Air-Defense Ground Environment) , το οποίο προηγήθηκε του ΝΑΤΟικού NADGE, πραγματοποιώντας ένα τεχνολογικό άλμα στις ικανότητες του ΣΑΕ, ιδιαίτερα στον χώρο του Αιγαίου.

Image 2
Εικόνα 2: Τακτικό Radar-Αεράμυνας 3D (2nd Gen) τύπου TPS-43 (Πηγή: Wikipedia)

Στην συνέχεια, στα τέλη της δεκαετίας του ’70 , η ΠΑ προχώρησε επιπλέον στην προμήθεια από την Γερμανική Siemens έξι  κινητών Radar 2D μέσης εμβέλειας τύπου MPDR-90Ε τα οποία τοποθετήθηκαν στους νέο-ϊδρυθέντες Σταθμούς Αναφοράς (ΣΑ) 1ο – 6ο ΣΑ στο Ανατολικό Αιγαίο, από την Αλεξ/πολη ως την Ρόδο. Παρόλο που  τα radar των ΣΑ δεν είχαν την μεγάλη εμβέλεια και τις 3D δυνατότητες των TPS-43, εντούτοις είχαν την δυνατότητα να επιτηρούν τον εναέριο χώρο χαμηλά πάνω από τα προκεχωρημένα τουρκικά αεροδρόμια της Μ.Ασίας και να παρέχουν έγκαιρη προειδοποίηση καθώς και αποκάλυψη στόχων στο Ανατ. Αιγαίο ήδη από το επίπεδο της θάλασσας.

Τέλος, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, μετά την ενοποίηση της Γερμανίας, η ΠΑ έλαβε ως πλεονάζον υλικό από τη Γερμανία πέντε επιπλέον radar MPDR-90Ε και ένα TPS-43, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν σε δευτερεύοντες ρόλους ως συμπληρωματικά-Gapfiller (π.χ. στην Κάρπαθο) , ως εφεδρικά, καθώς και για την εκπαίδευση τεχνικών και Ελεγκτών Αεράμυνας.

Η Αναβάθμιση και τεχνολογική υπεροχή

Ήδη από την δεκαετία του ’80, οι επιτελείς του ΝΑΤΟ μελετούσαν την ανάγκη αντικατάστασης των ΝΑΤΟικων   ΕW 2D-Radars  της δεκαετίας του ’60 με Σύγχρονα 3D-Radar νέας τεχνολογίας καθώς και την αναβάθμιση του ψηφιακού δικτύου ανταλλαγής αεροπορικής εικόνας (NADGE). Έτσι, τη δεκαετία του ’90 το ΝΑΤΟ αντικατέστησε το σύνολο των αρχικών EW Radars με νέα σύγχρονα 3D Radar τεχνολογίας Phased Array. Οι βασικοί τύποι Radar που εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα στις ΝΑΤΟικές ΜΚΣΕ και ΜΣΕΠ ήταν τα RSRP της Hughes  και S-743D της Marconi (Εικόνα 3). Αντίστοιχα, το δίκτυο ανταλλαγής αεροπορικής εικόνας του NADGE εκσυγχρονίστηκε με νέους υπολογιστές και νέες ψηφιακές κονσόλες αεράμυνας αρχικά σε NAEGIS (τέλη δεκαετίας  ’80)και αργότερα σε MASE (αρχές δεκαετίας ’00).

Image 3
Εικόνα 3: Phased Array Radar Ελέγχου-Αεράμυνας 3D (3rd Gen) τύπου S-743D (Πηγή: Radar Tutorial.eu)

Παράλληλα, η ΠΑ δεν έμεινε αδρανής και προχώρησε σε πλήρη εκσυγχρονισμό και επέκταση του εθνικού βραχίονα του ΣΑE με την σταδιακή προμήθεια  (από τα τέλη του ’90 μέχρι τα μέσα του ’00) πέντε σύγχρονων τακτικών 3D-Radar τύπου AR-327 της BAe Systems, τα οποία αντικατέστησαν τα τρία (2+1) TPS-43, ενώ τα υπόλοιπα δύο εγκαταστάθηκαν σε Λήμνο και Ρόδο. Παράλληλα, στα τέλη της δεκαετίας του ’90 η ΠΑ προμηθεύτηκε την τελευταία έκδοση του  3D-Radar τύπου S-743D της Marconi (παρόμοιο με τα αντίστοιχα ΝΑΤΟικά S-743D), το οποίο εγκαταστάθηκε στο Πήλιο (9η ΜΣΕΠ, πρώην 2η ΜΚΣΕ), η οποία στη νέα δομή του ΝΑΤΟ μετέπεσε από τον NATOικό βραχίονα του ΣΑΕ στον εθνικό. Την ίδια περίοδο, η ΠΑ προμηθεύτηκε επίσης ένα ακόμη υπερσύγχρονο τακτικό/κινητό 3D-Radar τύπου TPS-70 της Westinghouse.  Τέλος,  μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’00 , η ΠΑ προχώρησε σε εκτεταμένη αναβάθμιση/εκσυγχρονισμό του συνόλου των Radar  MPDR-90 των ΣΑ από την Γερμανική EADS. Με τις παραπάνω προσθήκες και εκσυγχρονισμούς στον εθνικό βραχίονα του ΣΑΕ η ΠΑ κατάφερε ουσιαστικά να  «κλειδώσει» όλο το Αιγαίο αποκτώντας λεπτομερή και αξιόπιστη αεροπορική εικόνα ακόμα και σε χαμηλά ύψη σχεδόν μέχρι τα όρια του κυπριακού FIR.

Είναι γεγονός, ότι στα μέσα της δεκαετίας του ’00,  η ΠΑ διέθετε πλήρως ανεπτυγμένο και λειτουργικό το πλέον τεχνολογικά εξελιγμένο και επιχειρησιακά αρτιότερο ΣΑΕ στο ΝΑΤΟ, το οποίο σε συνδυασμό με την ταυτόχρονη ανάπτυξη της επίγειας αεράμυνας με σύγχρονα πυραυλικά συστήματα τύπου Patriot ολοκλήρωνε στον χώρο του Αιγαίου ένα περιβάλλον  επιχειρησιακής αποτροπής.

Η Στασιμότητα

Όπως έχει γίνει φανερό, για περίπου 40 χρόνια από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 μέχρι τα μέσα του ’00, η ΠΑ αναγνωρίζοντας ότι το μείζον  πρόβλημα ασφάλειας της χώρας επικεντρώνεται στην αμφισβήτηση της εθνικής κυριαρχίας στον ΕΕΧ και τον σεβασμό των κανόνων του FIR φρόντισε με συνέπεια την ανάπτυξη και διαρκή βελτίωση του εθνικού βραχίονα του ΣΑΕ με προσανατολισμό το Αν. Αιγαίο και την Κύπρο.

Τα τελευταία νέα  Radar του ΣΑΕ που εγκαταστάθηκαν στον ελλαδικό χώρο ήταν το ΝΑΤΟικό RAT-31 στην 4ηΜΣΕΠ (Λευκάδα) και το 5ο εθνικό  AR-327 στην Ρόδο, αμφότερα περί τα μέσα της δεκαετίας του ’00. Έκτοτε, το ΝΑΤΟ συνεχίζει να εφαρμόζει περιοδικές αναβαθμίσεις στα επτά Radar του Νατοϊκού βραχίονα του ΣΑΕ, με την αντικατάσταση υπο-συγκροτημάτων τους που αντιμετωπίζουν προβλήματα παλαιότητας (obsolesence), ενώ προς το παρόν τα ΝΑΤΟικά σχέδια δεν προβλέπουν  επένδυση για την αντικατάσταση των NATOικών Radar καθώς αυτή η αρμοδιότητα έχει πλέον περιέλθει στα κράτη μέλη (Host Nations).

Όσον αφορά τον εθνικό βραχίονα του ΣΑΕ, μετά την περίοδο ακμής στα μέσα του ’00 ακολούθησαν δύο γεγονότα τα οποία επηρέασαν πολύ αρνητικά την εξέλιξή του:

    • Η αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου για τις Συμβάσεις Αμυντικού Υλικού, το 2006, το οποίο  κατέστησε πρακτικά αδύνατη την σύναψη ή ανανέωση των συμβάσεων υποστήριξης των αμυντικών συστημάτων από τους κατασκευαστές τους.
    • Η οικονομική κρίση του 2010, η οποία οδήγησε στην δραστική συρρίκνωση του αμυντικού προϋπολογισμού με συνέπεια την αδυναμία προμήθειας νέων συστημάτων RADAR για το ΣΑΕ ή έστω την αναβάθμιση των υπαρχόντων.

Η παρούσα κατάσταση

Σήμερα (το 2024), το ΣΑΕ συνεχίζει να απαρτίζεται από τον ΝΑΤΟικό βραχίονα με επτά Radar (2οΑΚΕ, 2η -3η -4η-5η -10η-11η ΜΣΕΠ)  και τον Εθνικό βραχίονα o οποίος περιλαμβάνει δεκατέσσερα Radar στις υπόλοιπες πέντε ΜΣΕΠ (1η-6η-7η-8η -9η), oκτώ ανεπτυγμένους Σταθμούς Αναφοράς (1ος-8ος ΣΑ) και το εκπαιδευτικό Radar AR-327 «Όμηρος» στην 117ΠΜ/ΚΕΑΤ.

Όλα τα συστήματα Radar (NATOικά και εθνικά) μεταδίδουν την αεροπορική εικόνα στα δύο Αεροπορικά Κέντρα Ελέγχου (ΑΚΕ): στο 1ο ΑΚΕ στο Κουτσόχερο Λάρισας και στο 2ο ΑΚΕ στην Πάρνηθα (όπου υπάρχει εγκατεστημένο και το ΝΑΤΟικό Radar S-743D της  πρώην 3ης ΜΚΣΕ).  Στα δύο ΑΚΕ γίνεται σύνθεση και ανταλλαγή  της αεροπορικής εικόνας από όλα τα Radar του ΣΑΕ καθώς και από τα Radar των πυραυλικών συστημάτων, των  πλοίων του ΠΝ, των ιπτάμενων Radar (Ε-3A AWACS , ERIEYE), καθώς και των Radar Ασφαλείας Βολών του Πεδίου Βολής Κρήτης (ΠΒΚ). Στα ΑΚΕ βρίσκονται οι Ελεγκτές Αεράμυνας οι οποίοι αξιοποιώντας την συνθετική αεροπορική εικόνα κατευθύνουν τις αποστολές των μαχητικών αφών  και καθορίζουν την εμπλοκή στόχων από τα μέσα της επίγειας αεράμυνας. Τέλος, τα ΑΚΕ μεταδίδουν την εικόνα των ΝΑΤΟικων Radar στο ανώτερο ΝΑΤΟικό κλιμάκιο αεράμυνας CAOC (Combined Air-Operations Center).

Τα  ΝΑΤΟικά RADAR του ΣΑΕ έχουν σήμερα μία μέση ηλικία περίπου 30 ετών, αλλά με την αδιάληπτη και συστηματική υποστήριξη του ΝΑΤΟικού Οργανισμού NSPA (ΝΑΤΟ Support and Procurement Agency), με ΝΑΤΟική χρηματοδότηση και διαδικασίες,  διατηρούνται σε άψογη λειτουργική κατάσταση με συνεχείς περιορισμένες ή εκτεταμένες αναβαθμίσεις/εκσυγχρονισμούς. Σε αυτό το πλαίσιο και κατόπιν αιτήματος της ΠΑ, περί το 2017, η NSPA μερίμνησε για την μετεγκατάσταση του παλαιού NATOικού Radar τύπου RSRP από τον Ιταλικό σταθμό του Crotone (Κρότωνα)  στον Χορτάτη (10η ΜΣΕΠ), καθώς αδυνατούσε πλέον να υποστηρίξει το παλαιό Radar τύπου MPR λόγω παλαιότητας (Obsolesence). Πριν την εγκατάσταση, η NSPA εκτέλεσε εκτεταμένη συντήρηση και εκσυγχρονισμό του συστήματος στις εγκαταστάσεις της στο Λουξεμβούργο ώστε να είναι σε θέση να το υποστηρίζει σε βάθος χρόνου.

Αντίθετα, στα Radar του εθνικού ΣΑΕ δεν έχει εφαρμοστεί κανένα πρόγραμμα αναβάθμισης/εκσυγχρονισμού τα τελευταία 20 χρόνια, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζουν προβλήματα υποστήριξης λόγω παλαιότητας (obsolescence) αλλά και της έλλειψης συμβάσεων υποστήριξης (Follow on Support – FOS) με τους κατασκευαστές τους.

Σύγχρονες Προκλήσεις

Τα Radar του ΣΑΕ, όντας ηλεκτρονικά συστήματα, φέρουν τεχνολογία που απαρτίζεται από Hardware και Software τα οποία ακολουθούν τους ιλιγγιώδεις ρυθμούς εξέλιξης του τομέα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να απαιτούν συνεχείς αναβαθμίσεις ώστε αφενός η  απόδοσή τους να βελτιώνεται με την εξέλιξη της τεχνολογίας και αφετέρου να μπορούν να υποστηρίζονται καθώς τα υλικά τους καθίστανται απαρχαιωμένα (obsolete) μετά από λίγα μόλις χρόνια.

Πέραν από το θέμα της τεχνικής τους υποστήριξης σε βάθος χρόνου,  τα Radar του ΣΑΕ έχουν πλέον να αντιμετωπίσουν δύο κατηγορίες επιχειρησιακών απειλών οι οποίες δεν υπήρχαν πριν 20 χρόνια:

    • Το νέο επιχειρησιακό περιβάλλον
    • Τις νέες κατηγορίες εναέριων στόχων

Το νέο επιχειρησιακό περιβάλλον περιλαμβάνει:

    • Μεγαλύτερη πυκνότητα εναέριων στόχων λόγω της συνεχούς αύξησης της εναερίου κυκλοφορίας, ειδικότερα σε συγκεκριμένες περιοχές και ώρες της ημέρας με αποτέλεσμα μεγαλύτερες απαιτήσεις από τα Radar στον τομέα της ακρίβειας και της διακριτικής ικανότητας ( Accuracy and Resolution).
    • Ακούσια παρεμβολή (Interference) από τα δίκτυα κινητών επικοινωνιών (4G,5G) τα οποία πλέον λειτουργούν σε συχνότητες παραπλήσιες με αυτές των Radar.
    • Αυξημένες δυνατότητες εκούσιας παρεμβολής (Jamming) από εχθρικές δυνάμεις ή κακόβουλα άτομα μέσω νέων τεχνικών μέσων χαμηλού πλέον κόστους αλλά υψηλής απόδοσης βασισμένα στη σύγχρονη τεχνολογία SDR (Software Defined Radio).
    • Εγκατάσταση Επίγειων και Υπεράκτιων Αιολικών Πάρκων μεγάλης έκτασης εντός της περιοχής κάλυψης των Radar, τα οποία δύνανται να προκαλέσουν μείωση της δυνατότητας αποκάλυψης στόχων ή/και την δημιουργία ψευδών στόχων.

Οι νέες κατηγορίες εναερίων στόχων περιλαμβάνουν:

    • Αεροσκάφη Χαμηλής Παρατηρησιμότητας (Stealth), τα οποία εισέρχονται σταδιακά σε υπηρεσία σε όλες τις αεροπορίες.
    • Μη-επανδρωμένα αεροχήματα (UAV) όλων των τύπων και μεγεθών, τα οποία έχουν διαφορετικά Η/Μ χαρακτηριστικά και κινηματικές δυνατότητες από τα κλασικά αεροσκάφη.
    • Βαλλιστικά βλήματα μεγάλης ακρίβειας και ταχύτητας είτε  κλασικού είτε  νέου τύπου (Hypersonic Glide Vehicles)
    • Πύραυλοι πλεύσης (τύπου Cruise), αλλά και χαμηλού κόστους Περιφερόμενα Πυρομαχικά (Loitering Munitions)
    • Σμήνη (Swarms) οπλισμένων μικρού-μεγέθους και χαμηλού-κόστους  drones.

Οι κατασκευαστές Radar, αξιοποιώντας την σύγχρονη τεχνολογία,  έχουν επιδοθεί σε έναν αγώνα δρόμου  ώστε να προσφέρουν τεχνικές λύσεις σε όλες τις παραπάνω νέες προκλήσεις είτε ως αναβαθμίσεις στα υφιστάμενα Radar είτε εισάγοντας νέες κατηγορίες Radar.

Είναι λοιπόν προφανές, ότι συστήματα Radar που βρίσκονταν στην αιχμή της τεχνολογίας 20 χρόνια πριν,  σήμερα αδυνατούν να λειτουργήσουν αποδοτικά  μέσα στο νέο επιχειρησιακό περιβάλλον και να αντιμετωπίσουν τις σύγχρονες προκλήσεις  εάν δεν έχουν εκσυγχρονιστεί.

Προβληματισμοί για το μέλλον

Η αναγκαιότητα ενός πλήρως λειτουργικού και σύγχρονου ΣΑΕ παραμένει και σήμερα επίκαιρη όπως ήταν και στο παρελθόν, καθώς το θέμα αμφισβήτησης του ΕΕΧ συνεχίζει να παραμένει ανοιχτό, ενώ έχουν πλέον προστεθεί και τα θέματα οριοθέτησης των Οικονομικών Ζωνών (ΑΟΖ). Είναι λοιπόν αυτονόητο ότι η ΠΑ θα πρέπει να σπεύσει να   καλύψει το χαμένο έδαφος και να επαναφέρει τον εθνικό βραχίονα του ΣΑΕ στην θέση της τεχνολογικής και επιχειρησιακής υπεροχής που βρισκόταν πριν 20 χρόνια.

Η αναγέννηση του ΣΑΕ μπορεί να προέλθει με συνδυασμό αναβαθμίσεων των υπαρχόντων Radars και προμηθειών Radars νέας τεχνολογίας ώστε να καταστεί δυνατή η αντιμετώπιση των σύγχρονων αλλά και μελλοντικών προκλήσεων που αναλύθηκαν στην προηγούμενη παράγραφο.

Χωρίς να παραβλέπετε το δημοσιονομικό κόστος που συνεπάγεται ο πλήρης εκσυγχρονισμός του ΣΑΕ, αξίζει να αναφερθούν διεθνείς πρακτικές που ακολουθούνται σε αρκετές χώρες (τουλ. της Δύσης), οι οποίες δύνανται να περιορίσουν σημαντικά το κόστος

    • Η συνεχής επιτήρηση του εναερίου χώρου από το ΣΑΕ κατά την ειρηνική περίοδο με τη χρήση συστημάτων χαμηλού κόστους /διπλής χρήσης. Πρόκειται για συστήματα Radar τα οποία είναι μεν σύγχρονης τεχνολογίας και μπορούν να αντιμετωπίσουν όλες τις σύγχρονες προκλήσεις εκτός όμως από αυτές που σχετίζονται με τις πολεμικές επιχειρήσεις.  Δηλ. ενώ διαθέτουν 3D λειτουργία, λειτουργίες Η/Π, σύγχρονη επεξεργασία σήματος κλπ., δεν διαθέτουν δυνατότητες αποκάλυψης βαλλιστικών πυραύλων , κατεύθυνσης αντιαεροπορικού πυροβολικού, κρυπτογραφημένα συστήματα αναγνώρισης IFF/Mode 5, τακτική κινητικότητα και αυτονομία, περιβαντολλογικές στρατιωτικές προδιαγραφές κλπ. Εντούτοις όμως, τα συστήματα αυτά έχουν κόστος προμήθειας  που είναι κλάσμα του κόστους των τακτικών στρατιωτικών Radar, δύνανται κατά την ειρηνική περίοδο αλλά και σε περιόδους κρίσεων  να λειτουργούν  αδιάλειπτα χωρίς επάνδρωση, έχουν ελάχιστες απαιτήσεις συντήρησης και κατά συνέπεια χαμηλό λειτουργικό κόστος. (Εικόνα 4).
Image 4
Εικόνα 4: Σύγχρονο στρατιωτικό Radar 3D (4th Gen) διπλής-χρήσης χαμηλού κόστους τύπου ASR-M/C4 (Πηγή: © Kleine-Brogel Air Base)
    • Σε πολλές χώρες τα συστήματα Radar  του ανωτέρω τύπου συνδυάζονται με Δευτερεύοντα Radar εναερίου κυκλοφορίας (MSSR Mode-S) πολιτικού τύπου (με προδιαγραφές ICAO) με αποτέλεσμα το κόστος προμήθειας και χρήσης τους να συγχρηματοδοτείται από τον προϋπολογισμό της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας. Επίσης, λαμβάνεται πρόνοια όπως τα συστήματα αυτά να διαθέτουν ειδική επεξεργασία αντιμετώπισης Αιολικών Πάρκων (WindFarm Mitigation Mode – WFM) με αποτέλεσμα μέρος ή ακόμη και το σύνολο του κόστους προμήθειας και λειτουργίας τους να καλύπτεται από τις επενδύσεις για την Πράσινη Ανάπτυξη με αντάλλαγμα την άδεια εγκατάστασης Αιολικών Πάρκων εγγύτερα στους συγκεκριμένους σταθμούς Radar
    • Αντίθετα, για την περίπτωση πολεμικής σύρραξης γίνεται προμήθεια μικρότερου μεν αριθμού αλλά υπερσύγχρονων Τακτικών Radar πολλαπλών ρόλων (Εικόνα 5) πολλαπλάσιου κόστους προμήθειας και λειτουργίας, τα οποία όμως ως οπλικά πλέον συστήματα βρίσκονται κανονικά σε απόθεση και ενεργοποιούνται μόνο για εκπαίδευση και ασκήσεις με τακτικά επιχειρησιακά σενάρια. Με αυτό τον τρόπο αξιοποιούνται στο έπακρο τα επιχειρησιακά τους πλεονεκτήματα ενώ περιορίζεται στο ελάχιστο η λειτουργική τους φθορά και το αντίστοιχο λειτουργικό κόστος.
Image 5
Εικόνα 5: Σύγχρονο τακτικό Radar 3D (4th Gen) πολλαπλών ρόλων τύπου GM400α (Πηγή: thalesgroup.com)
    • Σε αρκετές χώρες, ερευνητικά ιδρύματα, αλλά και εταιρίες υψηλής τεχνολογίας έχουν αναπτύξει «πακέτα αναβάθμισης» για τα Radar του ΣΑΕ της χώρας τους,  με αποτέλεσμα ο εκσυγχρονισμός αλλά και η συντήρηση των μέσων του ΣΑΕ να αποκτά εθνική προστιθέμενη αξία, ενώ στην συνέχεια προχώρησαν και στην εξαγωγή της τεχνολογίας τους συνεισφέροντας έτσι στην εθνική οικονομία. Παραδείγματα τέτοιων χωρών υπάρχουν στην Αν. Ευρώπη όπως είναι η Πολωνία, η Ουγγαρία, αλλά κυρίως η Τσεχία όπου δραστηριοποιούνται  τουλάχιστον τέσσερις εταιρίες που παράγουν σύγχρονα ενεργητικά και παθητικά Radar τόσο για στρατιωτική όσο και για πολιτική ή διπλή χρήση με πολλές εξαγωγικές επιτυχίες.
  • aerospacereviews.com

Κλεάνθης Γρίβας: Αλεξέι Ναβάλνι: Στη μνήμη των θυμάτων του σοβιετικού και μετασοβιετικού Μινώταυρου

5

 

Κλεάνθης Γρίβας

20 Φεβρουαρίου 2024

Από τη μια μεριά η δυτική δήθεν «φιλελεύθερη» ολιγαρχία, από την άλλη ο ανατολικός ολοκληρωτικός αυταρχισμός. Και στη μέση, οι διαφωνούντες, που πλήρωναν και πληρώνουν με τη ζωή τους την επιδίωξη της ελευθερίας. Αδιέξοδο…

Στην εξελικτική πορεία των ανταγωνιστικών κοινωνιών διαφοροποιείται συνεχώς ο «ύψιστος νόμος» που επικαλείται κατά καιρούς η Εξουσιαστική Διεθνής για να δικαιολογήσει την ύπαρξή της και να ενισχύσει τη θέση της: Η σωτηρία της ιδέας, της φυλής, της πατρίδας, της θρησκείας, του έθνους, του κράτους, του πολιτισμού, της υγείας… Μια ατέλειωτη αλυσίδα αφαιρέσεων οι οποίες «νομιμοποιούν» τις μεμονωμένες δολοφονίες και τις μαζικές ανθρωποθυσίες που σηματοδοτούν την παθολογία της εξουσίας.

Οι τελετουργικές ανθρωποσφαγές και τα βασανιστήρια, τα πογκρόμ, οι πυρές της Ιερής Εξέτασης, το Χάνταμαρ, το Νταχάου, το Άουσβιτς, το Γκουλάγκ, και το Γκουαντάναμο, είναι τυπικά και σταθερά επαναλαμβανόμενα συμπτώματα της εξουσιαστικής σχιζοφρένειας που όλο και πιο γοργά αποσυνθέτει την ανθρώπινη κοινωνία.

Από τη μια μεριά η δυτική δήθεν «φιλελεύθερη» ολιγαρχία, από την άλλη ο ανατολικός ολοκληρωτικός αυταρχισμός. Και στη μέση οι διαφωνούντες, που πλήρωναν και πληρώνουν με τη ζωή τους την επιδίωξη της ελευθερίας. Αδιέξοδο…

Λένιν, Τρότσκι, Στάλιν, Χρουτσόφ, Μπρέζνιεφ, Αντρόποφ, Τσερνιένικο, Γκορμπατσόφ… «Μόνο τα ονόματα των βασιλιάδων αλλάζουν, ο Μέγας Μηχανισμός παραμένει πάντα ο ίδιος». (J. Kott: Σαίξπηρ, ο σύγχρονός μας. Αθήνα, Ηριδανός, 1970, σ. 42)

▪ Ο Λένιν και ο Τρότσκι ήταν οι «αρχιτέκτονες». Ο Στάλιν ήταν ο «μηχανικός». Οι επίγονοί τους (Χρουτσόφ, Μπρέζνιεφ, Αντρόποφ, Τσερνιένκο, Γκορμπατσόφ) ήταν οι θλιβεροί «εργολάβοι» ενός ολοκληρωτισμού που η ουσία του έγκειται στο ότι αποσκοπεί στο «βίαιο ξερίζωμα του πολιτικού πνεύματος μέσα απ’ την ανθρώπινη ψυχή» και στη «μετατροπή του ανθρώπου από πολίτη σε παθητικό εκτελεστικό όργανο στην υπηρεσία της απρόσωπης γραφειοκρατικής μηχανής». (Κ. Παπαιωάννου, Η Γένεση του Ολοκληρωτισμού, Αθήνα, 1959, σ. 74)

▪ Και οι διάφοροι ομόφρονές τους ηγετίσκοι σε όλο τον κόσμο –στη Λατινική Αμερική, την Αφρική και την Ασία– ήταν τα κακέκτυπα γελοιογραφικά αντίγραφά τους, που βάδιζαν και βαδίζουν σε ένα δρόμο σπαρμένο με αίμα και θάνατο.

Αυτό το δρόμο ακολουθούν όλοι οι ηγέτες της τσαρικής, σοβιετικής  και μετα–σοβιετικής ηγέτες της Ρωσίας, φροντίζοντας πάντα πριν απ’ όλα για τον έλεγχο της μυστικής (πολιτικής) αστυνομίας του καθεστώτος.

Την τσαρική Οχράνα, διαδέχθηκε η κομμουνιστική TCHEKA (Έκτακτη Πανρωσική Επιτροπή για την Καταπολέμηση της Αντεπανάστασης και του Σαμποτάζ) που ιδρύθηκε από τον Φελίξ Τζερζίνσκι το Δεκέμβριο του 1917, ένα μόλις μήνα μετά το πραξικόπημα των μπολσεβίκων.

Η TCHEKA, εν συνεχεία μεταβαπτίστηκε διαδοχικά σε GPU, NKVD, NKGB, MGB, MVD, και τέλος σε KGB (Επιτροπή Κρατικής Ασφάλειας). Και η KGB μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, αντικαταστάθηκε από μια νέα εσωτερική υπηρεσία ασφαλείας, την FSB – (Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας), η οποία κατέλαβε την έδρα της πρώην KGB στη Μόσχα.

Όπως δήλωσε ο Ματίας Ρακόζι, διορισμένος δικτατορας-τοποτηρητής της Μόσχας στην Ουγγαρία, ως ηγέτης του μειοψηφούντος Κομμουνιστικού Κόμματος, ήταν απολύτως σαφής:

«Μόνο μιά οργάνωση υπήρξε πάντοτε υπό τον έλεγχο του κόμματός μας, η πολιτική αστυνομία. Την πήραμε στα χέρια μας από την ώρα που δημιουργήθηκε και την κρατήσαμε σταθερά υπό τον έλεγχό μας για να τη μετατρέψουμε σ’ ένα ασφαλές όπλο για τον αγώνα μας». (Κ. Παπαιωάννου, Η Γένεση του Ολοκληρωτισμού, Αθήνα, 1959, σ. 215-6). Και μ’ αυτό το όπλο, η Ουγγαρία μετεξελίχθηκε σε δικτατορία του Κομμουνιστικού Κόμματος (που διέθετε μόνο το 17% των ψήφων).

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν, πράκτορας της KGB επί 18 χρόνια, όταν ανήλθε στην εξουσία στη μετα-σοβιετική Ρωσία (ύστερα από μια ανήθικη συμφωνία με τον αλκοολικό και διεφθαρμένο προκάτοχό του Μπορίς Γιέλτσιν), το πρώτο που έκανε ήταν να αναδιοργανώσει και να θέσει υπό τον απόλυτο έλεγχό του την FSB, πράγμα που του επέτρεψε να διατηρεί την εξουσία εις το διηνεκές.

Γιατί, η πολιτική αστυνομία, είναι το κυριότερο αντιστήριγμα του καθεστώτος (τσαρικού, σοβιετικού και μετασοβιετικού): έλεγχε –και ελέγχει– όλους τους τομείς της δημόσιας και της ιδιωτικής ζωής, και «διαθέτοντας απεριόριστες κaι ανεξέλεγκτες εξουσίες, συνελάμβανε, βασάνιζε, φυλάκιζε, δίκαζε, καταδίκαζε, εκτόπιζε ή εκτελούσε χωρίς δικαστική απόφαση όλους εκείνους που της φαίνονταν ύποπτοι». (J. Ellenstein: Ιστορία της ΕΣΣΔ. Αθήνα, Θεμέλιο, 1977, τόμ. Β, σ. 257).

Το τεράστιο δίκτυο των εφιαλτικών στρατοπέδων συγκέντρωσης, καταναγκαστικής εργασίας και θανάτου γνωστό ως GULAG (αρκτικόλεξο της σοβιετικής Κεντρικής Διεύθυνση Στρατοπέδων Εργασίας) δημιουργήθηκε στη Σοβιετική Ένωση λίγο μετά το πραξικόπημα του Οκτωβρίου 1917. Από τη δημοσίευση της εκπληκτικής μαρτυρίας του Alexander Solzhenitsyn Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ  το 1973 (που όπως δηλώνει ο συγγραφέας, «το βιβλίο είναι το κοινό μας ομόψυχο μνημείο για όσους βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν»), ο όρος έφτασε να αντιπροσωπεύει ολόκληρο το σοβιετικό ποινικό σύστημα καταναγκαστικής εργασίας.

Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης κάλυπταν όλη την έκταση της χώρας κατά τη σοβιετική περίοδο, υπό την εποπτεία της Κεντρικής Διεύθυνσης Στρατοπέδων του υπουργείου Εσωτερικών, που διαχειριζόταν κατά βούληση τη ζωή και το θάνατο «12 έως 15 εκατομμυρίων ατόμων» τα οποία «δεν απελευθερώνονταν όταν έληγαν οι ποινές τους» γιατί ανανεώνονταν διαρκώς με απλές αποφάσεις του εποπτεύοντος υπουργείου. (J. Ellenstein, ο.π., σ. 258-9). Αλλά, όπως αποδεικνύεται, δεν έπαψαν να λειτουργούν και στη μετα-σοβιετική περίοδο.

Το πιο πρόσφατο θύμα, ανάμεσα στα εκατομμύρια που προσφέρθηκαν στον Μινώταυρο του Gulag, ήταν ο Αλεξέι Ναβάλνι, σφοδρός πολέμιος της διαφθοράς στην εποχή του Πούτιν, που σε ηλικία 47 ετών άφησε την τελευταία του πνοή στην κόλαση μιας Ποινικής Αποικίας στην Αρκτική στις 15/2/2024, όπου τα ποσοστά θνησιμότητας είναι τεράστια.

Όπως δήλωσε ο πλέον επιδραστικός Αμερικανός δημοσιογράφος Tucker Carlson, στο  The Hill και στη Daily Mail: «Αυτό που συνέβη στον Ναβάλνι είναι φρικτό, βάρβαρο και απαίσιο. Κανένας αξιοπρεπής άνθρωπος δεν θα το υπερασπιζόταν».

Και όταν ρωτήθηκε σχετικά από το περιοδικό Rolling Stone, στις 16/2/2024, απάντησε: «έχω περάσει τη ζωή του μιλώντας με ανθρώπους που διοικούν διάφορες χώρες και έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι κάθε ηγέτης σκοτώνει ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένου του ηγέτη της χώρας μου. Κάθε ηγέτης σκοτώνει ανθρώπους, κάποιοι σκοτώνουν περισσότερους από άλλους. Η ηγεσία απαιτεί να σκοτώνεις ανθρώπους. Γι’ αυτό δεν θα ήθελα ποτέ να γίνω ηγέτης».

Στον ιστορικό ορίζοντα του ανθρώπου προβάλλει ήδη το φάσμα της στρατοπεδικής κοινωνίας, που το πειραματικό της μοντέλο έχει δοκιμαστεί μαζικά με «επιτυχία» στα εργαστήρια της «ολοκληρωτικής κυριαρχίας» της Εξουσιαστικής Διεθνούς στη δύση και την Ανατολή:

Tα στρατόπεδα συγκέντρωσης σε όλη την έκταση του πλανήτη, οι στρατοπεδικές κοινωνίες της Ανατολής και τα στρατοκρατικά καθεστώτα της Δύσης, αποτελούν το εξουσιαστικό προείκασμα του αποτρόπαιου κοντινού μέλλοντος της ανθρώπινης κοινωνίας που θα συντίθεται από μιά ομοιογενή μάζα ανιστορικών ανθρωποειδών, προγραμματισμένων να μην παρεκκλίνουν ποτέ από τον «κανόνα», ένα άθυρμα από ιδεώδεις μέσους «πολίτες» για τους οποίους δεν έχει καμιά σημασία εάν φορούν την ομοιόμορφη στολή των φυλακισμένων ή εάν βολεύονται με ένα συμβατικό ζουρλομανδύα.

Με όλο και πιο γοργούς ρυθμούς, η κτηνωδία της οργανωμένης «νόμιμης» βίας αποβάλλει την πολιτική και υιοθετεί μια «θεραπευτική» ιδεολογία. O πολιτικός ολοκληρωτισμός υποκαθίσται βαθμιαία από έναν «θεραπευτικό» ολοκληρωτισμό, μέσα από τον οποίο προβάλλει το αποκρουστικό πρόσωπο μιάς «ποιοτικής» αναπαλαίωσης της εξουσίας:

«Ο φασισμός που θα έλθει δεν θα λέγεται πια φασισμός». (Γ. Λυκιαρδόπουλος: Η έσχατη στράτευση. Αθήνα, Ύψιλον, 1985, σ. 66). Θα ονομάζεται Ολοκληρωτικό Θεραπευτικό Κράτος. (Κλεάνθης Γρίβας: Αντιπολιτευτική Ψυχιατρική: Μπροστά στο αυταρχικό «θεραπευτικό» κράτος. Ιανός, Θεσ/νίκη, 1989)

Υ.Γ.  Λιγόλογη απάντηση στις αισχρές συκοφαντίες του ρωσικού καθεστώτος για τον Nalvani:
Ένας «τυχοδιώκτης», που νοσηλεύονταν επί ένα χρόνο στο νοσοκομείο Charite του Βερολίνου από τις 22/8/2021 επειδή η FSB  του Πούτιν τον δηλητηρίασε με τον νευροτοξικό παράγοντα Novitsok της σοβιετικής εποχής, ΔΕΝ ΓΥΡΝΑΕΙ ΟΙΚΕΙΟΘΕΛΩΣ ΣΕ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΟΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ ΟΤΙ ΘΑ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ…
Κλεάνθης Γρίβας

 

 

 

 

 

ΟΙ ΠΕΡΙΟΥΣΙΟΙ

1

 

του Παντελή Σαββίδη

Το Δεκέμβριο του 2022 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ενέκρινε ψήφισμα για να ζητήσει τη συμβουλευτική γνώμη του Διεθνούς Δικαστηρίου Δικαιοσύνης της Χάγης σχετικά με τη νομιμότητα των ισραηλινών πολιτικών και πρακτικών στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη και τις συνέπειες της συμπεριφοράς του Ισραήλ για άλλες χώρες και τα Ηνωμένα Έθνη.

Οι σχετικές διαδικασίες έγιναν και το Διεθνές Δικαστήριο συνεδριάζει από χθες 19 Φεβρουαρίου και θα συνεχίσει την συνεδρία του ως και τις 26 Φεβρουαρίου για να παράσχει την σχετική συμβουλή του.

 Τα πράγματα δεν είναι καλά για το Ισραήλ, καθώς εκκρεμεί και η απόφαση του ίδιου δικαστηρίου για το αν διαπράττεται γενοκτονία στη Γάζα.

Δεν αποκλείεται, μετά τον πόλεμο, η ισραηλινή ηγεσία να αντιμετωπίσει κατηγορίες ενώπιον και του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου.

Για πρώτη φορά το Ισραήλ έχει χάσει την εντυπώσεις στην παγκόσμια κοινή γνώμη με την ακραία πολιτική της ηγεσίας του. Ενώ αρχικά η κοινή γνώμη ήταν υπέρ του, μετά την τρομοκρατική ενέργεια της 7ης Οκτωβρίου, ο τρόπος που αντέδρασε και συνεχίζει να αντιδρά η ισραηλινή ηγεσία έχει αντιστρέψει τα διεθνή αισθήματα.

Ο πρόεδρος της Βραζιλίας ανακάλεσε τον πρέσβη της χώρας από το Τελ Αβίβ, το Ισραήλ τον χαρακτήρισε persona non grata και η διεθνής αμνηστία ζήτησε από τα κράτη να επαναπροσδιορίσουν τις σχέσεις τους με το Ισραήλ.

Παρά τους λεκτικούς ελιγμούς τους οι ΗΠΑ δήλωσαν πως θα αντιταχθούν σε ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που θα ζητά κατάπαυση του πυρός στη Γάζα, καθιστάμενες, έτσι, ηθικά, συμμέτοχες στο έγκλημα που διαπράττεται στη Γάζα.

Η Ουάσιγκτον, επίσης, στάθηκε αλληλέγγυα στην αρνητική κριτική που έκανε το Ισραήλ στο Διεθνές Δικαστήριο ενώ μέχρι στιγμής δεν υπάρχει αμερικανικό σχόλιο στη διαδικασία που άρχισε χθες στη Χάγη, όπως αναφέρθηκε στην αρχή αυτού του κειμένου.

Ο Νετανιάχου δήλωσε πως το Ισραήλ δεν αναγνωρίζει τη νομιμότητα των διεθνών δικαστικών διαδικασιών αναφερόμενος, προφανώς, σε όσα βρίσκονται σε εξέλιξη στο Διεθνές  Δικαστήριο.

Χρησιμοποιώντας, καταχρηστικά, το ολοκαύτωμα για να δικαιολογήσουν την απαράδεκτη πολιτική τους, η ισραηλινή ηγεσία προσπαθεί να περάσει στον κόσμο την εικόνα ενός περιούσιου λαού που αξίζει της εξαίρεσης (exceptionalism) από την παγκόσμια κριτική. Αλλά αυτό, πλέον, δεν ισχύει. Ελάχιστες είναι οι ηγεσίες που το συμμερίζονται. Μεταξύ αυτών η αμερικανική και ίσως ο κ. Μητσοτάκης και το περιβάλλον του.

Ένα δεύτερο θέμα που αξίζει σχολιασμού είναι το εξαιρετικό άρθρο του Πωλ Κρούγκμαν το οποίο αναδημοσιεύουν οι Ανιχνεύεις  από το militaire για το υπερόπλο των ΗΠΑ. Δεν είναι στρατιωτικό αλλά οικονομικό. Ο έλεγχος που ασκούν στην παγκόσμια οικονομία μέσω του τραπεζικού και χρηματοπιστωτικού συστήματος αλλά και η δυνατότητα που έχουν να ενημερώνονται για ό,τι συμβαίνει μέσω της διέλευσης από το αμερικανικό έδαφος όλων οπτικών ινών.

Το άρθρο γράφηκε με αφορμή το βιβλίο  «Underground Empire: How America Weaponized the World Economy», του Henry Farrell και του Abraham Newman και ο Κρούγκμαν καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα με τους συγγραφείς: η υπερχρησιμοποίηση αυτού του όπλου μπορεί να οδηγήσει χώρες που βλάπτονται σε αναζήτηση εναλλακτικών διεξόδων από το δολάριο και το σύστημα  SWIFT ή την υπογειοποίηση των οπτικών τους ινών εκτός αμερικανικού εδάφους. Οι συνέπειες θα είναι αρνητικές για τις ΗΠΑ.

Η κατάχρηση κάνει κακό. Ιδιαίτερα σε έναν κόσμο περίπλοκο όπως αυτός που διαμορφώνεται. Αυτό φαίνεται δεν το έχει συνειδητοποιήσει ούτε η αλαζονική εβραϊκή θρησκευτική δεξιά ούτε η φιλελεύθερη και φυσικά η τραμπική Αμερική.

Θα τους αναγκάσει να το κάνουν η εξελισσόμενη πραγματικότητα αλλά, δυστυχώς, με ποταμούς αίματος.

 

 

 

Έκρηξη Σάκκαρη: «Είστε για γέλια, γι’ αυτό το τένις δεν θα πάει ποτέ μπροστά στη χώρα μας»

0

Οργισμένη απάντηση σε σελίδα στο Χ έδωσε η Μαρία Σάκκαρη σε ανάρτηση ότι εκείνη και ο Στέφανος Τσιτσιπάς είναι ενδέκατοι παγκοσμίως.

«Ιστορικό χαμηλό για την Ελλάδα στις κατατάξεις ανδρών και γυναικών τα τελευταία δυόμιση χρόνια. Στέφανος Τσιτσιπάς και Μαρία Σάκκαρη βγήκαν εκτός πρώτης δεκάδας, καταλαμβάνοντας την 11η θέση σε ATP Rankings και WTA Rankings αντίστοιχα από σήμερα», έγραψε στο Χ.

Η Ελληνίδα πρωταθλήτρια απάντησε η ίδια στο tweet που ανέφερε ότι εκείνη και ο Στέφανος Τσιτσιπάς είναι στο νούμερο έντεκα του κόσμου, με μια αναφορά η οποία δεν έκρυβε την οργή της.

«Το σκεφτήκατε πολύ αυτό πριν το γράψετε; Για αυτό το τένις δεν θα πάει μπροστά στη χώρα μας. Είστε για γέλια!», σχολίασε οργισμένη η Μαρία Σάκκαρη.

Maria Sakkari
@mariasakkari
Το σκεφτήκατε πολύ αυτό πριν το γράψετε; Για αυτό το τέννις δε θα πάει μπροστά στη χώρα μας. Είστε για γέλια!
758

Έκρηξη Σάκκαρη: «Είστε για γέλια, γι’ αυτό το τένις δεν θα πάει ποτέ μπροστά στη χώρα μας» (msn.com)

Βαθύ ρήγμα μεταξύ συμμάχων: Πλήρως αποκλεισμένοι οι Ουκρανοί από τους Πολωνούς αγρότες-Είναι θέμα πολιτικής και όχι σιτηρών παρεμβαίνει ο Ζελένσκι

0

Οι Πολωνοί αγρότες θα εντείνουν σήμερα τις κινητοποιήσεις τους στα σύνορα με την Ουκρανία εμποδίζοντας σχεδόν το σύνολο της κυκλοφορίας σε μια προσπάθεια, όπως λένε, να σώσουν τα μέσα διαβίωσής τους, αν και το Κίεβο να καταγγέλλει ότι οι διαμαρτυρίες αυτές πλήττουν την πολεμική του προσπάθεια.

Αγρότες σε όλη την Ευρώπη διαμαρτύρονται για τους περιορισμούς που τους επιβάλλονται από την ΕΕ, στην προσπάθεια αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, αλλά και για τα αυξανόμενα κόστη που αντιμετωπίζουν όπως και για τον ανταγωνισμό από τα ξένα προϊόντα, κυρίως τα ουκρανικά.

«Θα υπάρξει πλήρης αποκλεισμός της κυκλοφορίας στα συνοριακά περάσματα», δήλωσε ο Άντριαν Γουαρζίνιακ, εκπρόσωπος του πολωνικού συνδικάτου αγροτών Αλληλεγγύη.

Ο Γουαρζίνιακ επεσήμανε ότι, αν και θα επιτρέπεται η διέλευση της στρατιωτικής βοήθειας, ο αποκλεισμός δεν θα αφορά μόνο τα φορτηγά αλλά και τα επιβατικά οχήματα. Πρόσθεσε εξάλλου ότι θα υπάρξουν αποκλεισμοί σε λιμάνια και αυτοκινητόδρομους.

Το Κίεβο αναφέρει ότι οι εξαγωγές των αγροτικών του προϊόντων μέσω της ανατολικής Ευρώπης δεν έχουν πλήξει τις ευρωπαϊκές αγορές. Καθώς αυξάνεται η αγανάκτηση από τις κινητοποιήσεις αγροτών και οδηγών φορτηγών στην Πολωνία, οι Ουκρανοί οδηγοί φορτηγών επεσήμαναν ότι σχεδιάζουν ειρηνική διαμαρτυρία όλο το 24ωρο σε τρία περάσματα τα οποία έχουν ήδη κλείσει Πολωνοί αγρότες.

Μιλώντας στο πρακτορείο Ukrinform ο εκπρόσωπός τους δήλωσε ότι θα ελέγχουν την κυκλοφορία στα περάσματα εμποδίζοντας τα πολωνικά φορτηγά να παρακάμπτουν την ουρά. Η διαμαρτυρία τους πρόκειται να διαρκέσει ως τις 15 Μαρτίου.

Το Κίεβο καταγγέλλει ότι οι αποκλεισμοί αυτοί επηρεάζουν την ικανότητά του να αμυνθεί έναντι της Ρωσίας και εξυπηρετεί τη Μόσχα.

Χθες Δευτέρα ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε ότι η κατάσταση στα σύνορα καταδεικνύει «τη διάβρωση της αλληλεγγύης σε καθημερινή βάση».

«Χρειαζόμαστε κοινές αποφάσεις, λογικές αποφάσεις για να επιλυθεί η κατάσταση. Οι αποφάσεις που λαμβάνουμε εμείς και οι Πολωνοί, πρώτα απ’ όλα, και όλοι στην Ευρώπη που ενδιαφέρονται για την τύχη της Ευρώπης», τόνισε ο Ζελένσκι.

Η διαμάχη αυτή έχει προκαλέσει ένταση στις σχέσεις Κιέβου- Βαρσοβίας, η οποία από την αρχή του πολέμου ήταν μία από τις πλέον ένθερμες υποστηρίκτριες της Ουκρανίας.

Μετά τη ρωσική εισβολή οι ουκρανικές εταιρείες κατάφεραν να συνεχίσουν τις εξαγωγές τους μέσω Πολωνίας. Αλλά αυτό προκάλεσε την οργή Πολωνών αγροτών και εταιρειών μεταφοράς, οι οποίοι παραπονιούνται για τις ουκρανικές τιμές με τις οποίες δεν μπορούν να ανταγωνιστούν.

 Reuters AFP μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΕΜ 

Το Διοικητικό Εφετείο της Τρίπολης ακύρωσε την συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης για κοινή εξόρυξη υδρογονανθράκων

0

Η απόφαση δεν αφορά το τουρκολιβυκό μνημόνιο για καθορισμό της ΑΟΖ του 2019

Το Διοικητικό Εφετείο της Τρίπολης αποφάσισε την ακύρωση της τουρκολυβικής συμφωνίας για έρευνες από την τουρκική εταιρία ΤΡΑΟ στις «θαλάσσιες ζώνες της Λιβύης» και εξόρυξη υδρογονανθράκων.

Η απόφαση αυτή δεν έχει σχέση με το τουρκολιβυκό μνημόνιο καθορισμού της ΑΟΖ που υπέγραψαν οι δύο χώρες το 2019, ωστόσο είναι μία εξέλιξη μη αρεστή για την Άγκυρα.

Το Μνημόνιο το οποίο υπογράφτηκε το φθινόπωρο του 2022 προέβλεπε την συνεργασία των δυο χωρών με την συμμετοχή των ερευνητικών σκαφών και των γεωτρύπανων της τουρκικής κρατικής εταιρείας ΤΡΑΟ για την αναζήτηση και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στην Λιβύη.

Εναντίον του μνημονίου αυτού είχε προσφύγει ομάδα δικηγόρων οι οποίοι είχαν ζητήσει την ακύρωση του καθώς η κυβέρνηση Ντμπεϊμπά δεν έχει την νομιμοποίηση για υπογραφή διεθνών συμφωνιών που αφορούν την κυριαρχία και κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας χωρίς την συναίνεση του Κοινοβουλίου.

Ακόμη είχε προβληθεί και το επιχείρημα ότι εκχωρούνται σε ξένη εταιρεία οι αποκλειστικές αρμοδιότητες για την αξιοποίηση των φυσικών πόρων της χώρας που ανήκουν στην κρατική λιβυκή εταιρία πετρελαίου.

Το Εφετείο είχε κληθεί να εξετάσει την έφεση που είχε ασκήσει η κυβέρνηση της Τρίπολης στην απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου τον Ιανουάριο του 2023 που είχε κηρύξει άκυρο το μνημόνιο αυτό.

Η κυβέρνηση Ντμπεϊμπά δεν έχει μέχρι στιγμής σχολιάσει την απόφαση του Δικαστηρίου, ενώ δεν είναι γνωστό εάν υπάρχει δυνατότητα για προσφυγή σε ανώτερο επίπεδο καθώς η Δικαιοσύνη στην Λιβύη λειτουργεί προβληματικά και λόγω της διαίρεσης της χώρας.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/toyrkia/to-dioikitiko-efeteio-tis-tripolis-akyrose-tin-symfonia-tourkias-livyis-gia-koini-eksoryksi-ydrogonanthrakon/

Η Τουρκία με NAVTEX και NOTAM αμφισβητεί το δικαίωμα στην Ελλάδα διενέργειας αεροναυτικών ασκήσεων στο ανατολικό Αιγαίο

0

Μόνο κάποιοι στην Αθήνα επιμένουν να βλέπουν «βελτίωση» των ελληνοτουρκικών σχέσεων

Η Τουρκία σε αντι-NAVTEX που εξέδωσε χθες το μεσημέρι, αντιδρώντας σε ελληνική αεροναυτική άσκηση νοτιοανατολικά της Καρπάθου που πραγματοποιείται σήμερα, ισχυρίζεται ότι η περιοχή είναι σε χώρο… τουρκικής δικαιοδοσίας και στο πλαίσιο αυτό αναμετέδωσε τις συντεταγμένες προκειμένου να δείξει προς τα έξω ότι αυτή «ελέγχει» την περιοχή μεταξύ Κρήτης και Κύπρου.

Φαίνεται ότι μόνο κάποιοι στην Αθήνα επιμένουν να βλέπουν «βελτίωση» των ελληνοτουρκικών σχέσεων

Βέβαια δεν έπραξε κάτι αντίστοιχο για ελληνική NAVTEX που έχει να κάνει με άσκηση πυρών του Βρετανικού Bασιλικού Ναυτικού την ίδια ημέρα ανατολικότερα…

Στο ίδιο πλαίσιο και λόγω της προγραμματισμένης εκτέλεσης πυρών επί στόχου στη θάλασσα στην Ικαρία, επίσης για σήμερα 20 Φεβρουαρίου, όπως γράφει η εφημερίδα η Τουρκία εξέδωσε μία ακόμα NΑVTEX θέτοντας θέμα αποστρατιωτικοποίησης όλων των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου από Θάσο μέχρι και Καστελλόριζο.

Παράλληλα η Τουρκία αντιδρώντας σε ελληνική ΝΟΤΑΜ που δεσμεύει περιοχή ανάμεσα σε Λήμνο, Αϊ-Στράτη, Ψαρά και Λέσβο για αεροναυτική άσκηση από τις 20 έως και τις 22 Φεβρουαρίου, προχώρησε στην έκδοση μίας αντιΝΟΤΑΜ στην οποία θέτει θέμα αποστρατιωτικοποίησης Λήμνου, Αη Στράτη και Λέσβου.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/i-tourkia-me-navtex-kai-notam-amfisvitei-to-dikaioma-aeronaytikon-askiseon-sto-anatoliko-aigaio/

Έλον Μασκ: «Ο πρώτος άνθρωπος με τσιπ εγκεφάλου μπόρεσε να ελέγξει το ποντίκι του υπολογιστή με τη σκέψη του»

0

Η Neuralink προσπαθεί τώρα να αποσπάσει όσο το δυνατόν περισσότερα «κλικ» στο ποντίκι από τον ασθενή

Ο Έλον Μασκ, ανακοίνωσε πως ο πρώτος άνθρωπος στον οποίο εμφυτεύθηκε από τη Neuralink τσιπ εγκεφάλου, είναι σε θέση να ελέγχει ένα ποντίκι υπολογιστή χρησιμοποιώντας τη σκέψη του.

«Η πρόοδος είναι καλή και ο ασθενής φαίνεται να έχει αναρρώσει πλήρως, έχοντας τις αντιδράσεις των νεύρων που γνωρίζουμε. Είναι σε θέση να μετακινήσει ένα ποντίκι στην οθόνη μόνο με τη σκέψη», δήλωσε ο μεγιστάνας στο πλαίσιο του event Spaces στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης «Χ» (πρώην Twitter).

Σύμφωνα με τον Μασκ, η Neuralink προσπαθεί τώρα να αποσπάσει όσο το δυνατόν περισσότερα «κλικ» στο ποντίκι από τον ασθενή.

Η εταιρεία εμφύτευσε επιτυχώς ένα τσιπ στον πρώτο άνθρωπο τον περασμένο μήνα, αφού έλαβε έγκριση για δοκιμή σε άνθρωπο τον Σεπτέμβριο.

Το πείραμα χρησιμοποιεί ένα ρομπότ για να τοποθετήσει χειρουργικά ένα εμφύτευμα διεπαφής εγκεφάλου-υπολογιστή σε μια περιοχή του εγκεφάλου που ελέγχει την πρόθεση κίνησης, διευκρίνισε η Neuralink, προσθέτοντας ότι ο αρχικός στόχος είναι να δοθεί δυνατότητα σε έναν άνθρωπο να ελέγχει έναν κέρσορα ή ένα πληκτρολόγιο χρησιμοποιώντας τις σκέψεις του.

Ο Μασκ έχει μεγάλες φιλοδοξίες για τη Neuralink, λέγοντας ότι θα διευκόλυνε τη θεραπεία παθήσεων όπως η παχυσαρκία, ο αυτισμός, η κατάθλιψη και η σχιζοφρένεια.

Η Neuralink, η αξία της οποίας ήταν περίπου 5 δισεκατομμύρια δολάρια πέρυσι, έχει αντιμετωπίσει επανειλημμένες εκκλήσεις για έλεγχο σχετικά με τα πρωτόκολλα ασφαλείας της.

Το Reuters ανέφερε τον περασμένο μήνα ότι η εταιρεία έλαβε πρόστιμο για παραβίαση των κανόνων του Υπουργείου Μεταφορών των ΗΠΑ σχετικά με τη διακίνηση επικίνδυνων υλικών.

https://www.pronews.gr/epistimes/tehnologia-epistimes/elon-mask-o-protos-anthropos-me-tsip-mporese-na-elegksei-to-pontiki-tou-ypologisti-me-ti-skepsi-tou/