Δηλαδή το κράτος λειτουργεί μόνο αν ο πολίτης γνωρίζει προσωπικά τον υπουργό και επικοινωνεί μαζί του!
Σε μία απίστευτη δήλωση προχώρησε ο υπουργός υγείας Άδωνης Γεωργιάδης για τον 72χρονο καρκινοπαθή στο Ηράκλειο, ο οποίος αυτοκτόνησε επειδή πονούσε αφόρητα και περίμενε δύο μήνες να έρθει το φάρμακο της θεραπείας του, καθώς είπε ότι «αν μας το είχε πει θα του το κάναμε εμείς»!
Μετά τις χθεσινές απαράδεκτες δηλώσεις, όπου έριξε το φταίξιμο στον καρκινοπαθή υποστηρίζοντας ότι δεν πήγε στο προγραμματισμένο ραντεβού για τη θεραπεία του, ο υπουργός τις συνέχισε μιλώντας σήμερα στον Ant1.
Υποστήριξε ότι αν ο καρκινοπαθής είχε επικοινωνήσει μαζί του, θα του είχε βρει το φάρμακο, δημιουργώντας και μία εύλογη απορία:
Δηλαδή μόνο αν κάποιος έχει πρόσβαση στον υπουργό και μπορεί να μιλήσει μαζί του, μόνο τότε το κράτος θα του προσφέρει αυτό που θα έπρεπε να το είχε ήδη προσφέρει;
«Το φάρμακο πράγματι ήταν σε έλλειψη, με δική μου παρέμβαση έχει έρθει στην Ελλάδα με έκτακτη εισαγωγή του εισαγωγέα, οποίος έφερε 60.000 φιαλίδια πριν από περίπου 20 μέρες» δήλωσε προσθέτοντας :
«ξέρουνε οι καρκινοπαθείς ότι είχα ο ίδιος ασχοληθεί και είχα φέρει το φάρμακο πάρα πολύ γρήγορα, για να μην μείνει σε έλλειψη».
Για να προσθέσει στη συνέχεια: «Αν ο άνθρωπος αυτός είχε επικοινωνήσει με εμάς θα του είχαμε βρει αμέσως φάρμακο, τελικά βρήκε πριν από μερικές μέρες. Σήμερα υπάρχει το φάρμακο»!
Ο ναύαρχος Φιλίπ ντε Γκωλ, ο μεγαλύτερος γιος του στρατηγού Σαρλ ντε Γκωλ, πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 102 ετών, πληροφορήθηκε σήμερα το Γαλλικό Πρακτορείο από την οικογένειά του.
«Πέθανε τη νύκτα της Τρίτης προς την Τετάρτη στο Institution Nationale des Invalides (Εθνικό Ίδρυμα Απομάχων), του οποίου ήταν τρόφιμος εδώ και δύο χρόνια», διευκρίνισε ο γιος του, ο Ιβ ντε Γκωλ.
Γεννημένος στις 28 Δεκεμβρίου 1921 στο Παρίσι, ο Φιλίπ ντε Γκωλ, ο οποίος είχε φοιτήσει στη Σχολή Πολεμικού Ναυτικού, είχε στρατευθεί ήδη από το 1940 στις ναυτικές δυνάμεις της Ελεύθερης Γαλλίας.
Είχε συμμετάσχει ως ανθυποπλοίαρχος στις εκστρατείες στον Βόρειο Ατλαντικό μέχρι το 1944, μετά στην εκστρατεία της Γαλλίας (1944-45) με τη μεραρχία Λεκλέρκ, που οδήγησε στην απελευθέρωση της χώρας από τον ζυγό των Ναζί.
Υποπλοίαρχος το 1948, πλωτάρχης το 1956, ναύαρχος το 1980, τερμάτισε τη στρατιωτική σταδιοδρομία του δύο χρόνια αργότερα.
Ο Φιλίπ ντε Γκωλ ήταν ο μεγαλύτερος από τα τρία παιδιά του ζεύγους ντε Γκωλ και είχε γίνει στη συνέχεια γερουσιαστής του Παρισιού από το 1986 ως το 2004 με τα κόμματα της δεξιάς RPR και στη συνέχεια UMP.
Ήταν αφιερωμένος στη διατήρηση της μνήμης του πατέρα του και είχε εκδώσει έργα για τον στρατηγό, μεταξύ τον οποίων το «Ο ντε Γκωλ, ο πατέρας μου», που αποτέλεσε εκδοτική επιτυχία.
Για τον «έκθαμβο γιο», όπως περιέγραφε ο ίδιος τον εαυτό του, το θέμα ήταν να δώσει την ανθρώπινη διάσταση του επιφανούς γεννήτορά του, ηγέτη της Ελεύθερης Γαλλίας και πρώην προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος απεβίωσε το 1970.
Χαιρετίζουμε τη μνήμη ενός καταπληκτικού πατέρα και ενός μεγάλου Γάλλου, το αίσθημα του καθήκοντος του οποίου συναγωνιζόταν μόνο την κομψότητα και την μετριοφροσύνη του. Όραμα, τιμή και απλότητα, αυτό είναι τελικά ο γκωλισμός», χαιρέτισε ένας άλλος γιος του ναυάρχου, ο Πιέρ ντε Γκωλ, στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης X. AFP ,ΑΠΕ-ΜΠΕ
Στα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό αναφέρθηκε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατά την ομιλία του προς τους πρεσβευτές των ξένων χωρών που υπηρετούν στην Άγκυρα, στο δείπνο ιφτάρ που παρέθεσε με αφορμή τον ιερό για τους μουσουλμάνους μήνα του Ραμαζανιού.
Συγκεκριμένα, ο Τούρκος πρόεδρος δήλωσε: «Ελπίζουμε ότι η αρνητική (sic) ατμόσφαιρα το τελευταίο διάστημα με την Ελλάδα στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο θα αποφέρει συγκεκριμένα αποτελέσματα.
Εδώ δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί λύση αγνοώντας τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της “Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου” και την κυρίαρχη ισότητά της».
Απαντώντας σε σχετική δημοσιογραφική ερώτηση, από τη Διεύθυνση Επικοινωνίας της τουρκικής προεδρίας διευκρίνισαν ότι στο κείμενο της ομιλίας αναγράφεται «θετική ατμόσφαιρα» και όχι «αρνητική», όπως ανέφερε ο Ταγίπ Ερντογάν διαβάζοντας την ομιλία του.
Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αναφέρθηκε επίσης εκτενώς στον πόλεμο στη Γάζα, λέγοντας ότι το Ισραήλ δεν ακούει κανέναν και συνεχίζει τα εγκλήματα πολέμου.
«Με λύπη μου εκφράζω ότι είναι οι αμφίσημες πολιτικές εκείνων που παρέχουν άνευ όρων στρατιωτική και διπλωματική υποστήριξη στο Ισραήλ που δίνουν αυτό το θάρρος στον Νετανιάχου και τους συνεργούς του» υποστήριξε απευθυνόμενος στους επικεφαλής των ξένων διπλωματικών αποστολών στην ‘Αγκυρα.
Ο Τούρκος πρόεδρος επανέλαβε ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να αναλάβει ρόλο εγγυήτριας χώρας στη Γάζα, τονίζοντας:
«Όλοι έχουν πλέον επίγνωση του γεγονότος ότι χωρίς μια δίκαιη λύση στο παλαιστινιακό ζήτημα, η διαρκής ειρήνη και η σταθερότητα δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί ούτε στην περιοχή μας, ούτε στον κόσμο.
Ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό είναι η ίδρυση ενός ανεξάρτητου, κυρίαρχου και γεωγραφικά ενιαίου παλαιστινιακού κράτους με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, στη βάση των συνόρων του 1967.
Όλοι μας οφείλουμε ένα χρέος στα δολοφονημένα παιδιά των Παλαιστινίων. Αυτό το χρέος μπορεί να εξοφληθεί μόνο με την ίδρυση ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους».
Αναφερόμενος στον πόλεμο στην Ουκρανία υποστήριξε πως «εκφράζουμε την υποστήριξή μας για την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι τα ειρηνευτικά σχέδια που αποκλείουν τη Ρωσία δεν θα φέρουν αποτελέσματα».
Ο πρόεδρος Ερντογάν επισήμανε το γεγονός ότι η Τουρκία είναι γείτονας με τις δύο χώρες στη Μαύρη Θάλασσα και για τον λόγο αυτό διατηρεί τον διάλογο μαζί τους.
«Την Παρασκευή φιλοξενήσαμε στην Κωνσταντινούπολη τον πρόεδρο της Ουκρανίας, κ. Ζελένσκι. Μετά τις εκλογές θα φιλοξενήσουμε τον πρόεδρο της Ρωσίας, κ. Πούτιν.
Εργαζόμαστε για να αποκαταστήσουμε την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στη Μαύρη Θάλασσα και να διασφαλίσουμε το ασφαλές εμπόριο σιτηρών.
Πιστεύουμε ότι πρέπει να αποφευχθούν οποιαδήποτε βήματα που θα κλιμακώσουν τις συγκρούσεις στην περιοχή και θα προκαλέσουν την επέκτασή τους στο ΝΑΤΟ» ανέφερε μεταξύ άλλων.
Σχετικά με τα Βαλκάνια, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είπε πως «όπως πάντα, είμαστε υποστηρικτές των μέτρων που συμβάλλουν στη σταθερότητα και την ειρήνη» στην περιοχή και σημείωσε ότι «από τον περασμένο Οκτώβριο, έχουμε αναλάβει τη διοίκηση της δύναμης του ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοπέδιο».
Ειδικά για το ΝΑΤΟ τόνισε πως η Τουρκία είναι ενεργό και ισχυρό μέλος του για περισσότερα από 70 χρόνια και αποτελεί έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους της ασφάλειάς της.
Αποκλειστική συνέντευξη στην ιστοσελίδα μας, Hellas Journal παραχώρησε ο νέος Υπουργός των Εξωτερικών του Μαυροβουνίου Δρ. Φίλιπ Ιβάνοβιτς, κατά τη διάρκεια της πρώτης επίσημης επίσκεψής του στην Αθήνα, στις 11 και 12 Μαρτίου.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην ελληνική πρωτεύουσα ο επικεφαλής της διπλωματίας του αμέσως επόμενου υποψηφίου προς ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση βαλκανικού κράτους μέλους του ΝΑTΟ, είχε εκτενή και εγκάρδια συνομιλία με τον ανταποκριτή της Hellas Journal στο Όσλο, και παλαιό προσωπικό φίλο του, Παναγιώτη Παύλο.
Στην αναλυτική συζήτηση μαζί του επεσήμανε την ένθερμη στήριξη που παρέχει η Ελληνική Κυβέρνηση και ο ομόλογός του κ. Γιώργος Γεραπετρίτης στην κορυφαία προτεραιότητα της εξωτερικής πολιτικής του Μαυροβουνίου, της ένταξής του στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.).
Αναφέρθηκε στο πρόσφατο Φόρουμ Υπουργών Εξωτερικών στην Αττάλεια της Τουρκίας και τη συνάντησή του με τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών κ. Φιντάν, ενώ παράλληλα κάλεσε την Ελλάδα να ενισχύσει ποικίλα την παρουσία της στη Βαλκανική χερσόνησο.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η παρότρυνσή του προς τους νέους Έλληνες να είναι περήφανοι για τη μοναδική κληρονομιά τους. Είναι εμφανής η θέρμη με την οποία μιλά για τον Ελληνισμό, την ελληνική τέχνη και το ελληνικό πνεύμα, καθώς αποκαλύπτει την προσωπική σχέση του με την Ελλάδα και την Αθήνα, όντας ο ίδιος διαπρεπής ερευνητής της ελληνικής φιλοσοφίας με μεγάλο αναγνωρισμένο φιλοσοφικό έργο διεθνώς, και με μοναδική συμβολή στη διάδοση της Ελληνικής Παιδείας στη χώρα του.
Ο κ. Ιβάνοβιτς τόνισε εμφατικά τον ρόλο που βαλκανικά κράτη όπως το Μαυροβούνιο προσδοκούν από τη χώρα μας να διαδραματίσει στην περιοχή ως λίκνο της δημοκρατίας και του πολιτισμού αλλά και ως εγγυητής της Ευρωπαϊκής ενότητας και ολοκλήρωσης. Δεν παρέλειψε να αναπτύξει τις δυνατότητες και τις στρατηγικές περαιτέρω εμβάθυνσης των διμερών σχέσεων σε μια σειρά από τομείς συνεργασίας, όπως η εκπαίδευση μαθητών, φοιτητών, αλλά και στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, η έρευνα, η πολιτιστική και επιστημονική διπλωματία, ο τομέας των επενδύσεων.
Τέλος, επεσήμανε την αδήριτη ανάγκη για δυναμική επάνοδο της διεθνούς διπλωματίας απέναντι σε ένα διεθνές σκηνικό μεγάλων αναταραχών στο επίκεντρο του οποίου βρίσκεται ο πόλεμος στην Ουκρανία και τη Γάζα.
Ακολουθεί η συνέντευξη του ΥΠΕΞ του Μαυροβουνίου
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΥΛΟΣ: Εξοχότατε κύριε Υπουργέ των Εξωτερικών του Μαυροβουνίου, Δρ. Ιβάνοβιτς, αγαπητέ Φίλιπ! Είναι μεγάλη η χαρά να σας έχουμε εδώ κατά την πρώτη επίσημη επίσκεψή σας στην Αθήνα μετά την ανάληψη των καθηκόντων σας ως Υπουργός των Εξωτερικών του Μαυροβουνίου. Ελπίζουμε η επίσκεψή σας και η πρώτη ημέρα παραμονής σας στην Αθήνα να ήταν καρποφόρα, με παραγωγικές συναντήσεις και επικοινωνία με την Ελληνική Κυβέρνηση.
ΥΠΕΞ Ιβάνοβιτς: Ομολογώ ότι είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι στην Αθήνα. Όπως είπατε, είναι η πρώτη επίσημη επίσκεψή μου στην Ελλάδα αφότου ανέλαβα Υπουργός των Εξωτερικών του Μαυροβουνίου. Είμαι πολύ ευχαριστημένος από τη φιλοξενία και την εγκάρδια υποδοχή που έλαβα εδώ στην Αθήνα. Κατά την πρώτη ημέρα της επισκέψεώς μου συνομίλησα με τον Αντιπρόεδρο του Κοινοβουλίου και με τον ομόλογό μου Υπουργό των Εξωτερικών της Ελλάδος. Είχα επίσης την ευκαιρία να αποτίνω φόρο τιμής στον τάφο του Βάσου Μαυροβουνιώτη, που οι Έλληνες ξέρουν ως Βάσο Μπράγιοβιτς, όπως τον γνωρίζουν οι Μαυροβούνιοι. Ήταν, όπως γνωρίζετε, μια πολύ εξέχουσα στρατιωτική προσωπικότητα στην Ελλάδα του 19ου αιώνα. Ο ίδιος είχε καταγωγή από το Μαυροβούνιο και είναι ένα από τα σημαντικά ιστορικά πρόσωπα που συνδέουν τις δύο χώρες και τους δύο λαούς μας.
Είμαι πολύ χαρούμενος με τις σημερινές συναντήσεις, καθώς έτυχα λίαν φιλικής υποδοχής απ᾽ όλους τους αξιωματούχους. Αυτό που είναι σημαντικό είναι η βούληση της Ελλάδος να εμβαθύνει τις καλές φιλικές σχέσεις με το Μαυροβούνιο. Επίσης πολύ σημαντικό είναι το γεγονός ότι η Ελλάδα στηρίζει πλήρως την άμεση προτεραιότητα της εξωτερικής πολιτικής του Μαυροβουνίου που δεν είναι παρά η ένταξή του στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως το αμέσως επόμενο μέλος της. Οι συνομιλητές μου με διαβεβαίωσαν σήμερα ότι η Ελλάδα θα παρέχει πλήρη πολιτική και τεχνική στήριξη προς αυτόν το σκοπό.
ΠΠ: Πώς αξιολογείτε τη διάθεση της Ελληνικής Κυβέρνησης απέναντι σε έναν Υπουργό Εξωτερικών ενός βαλκανικού κράτους, υπό την έννοια ότι ερχόμενος εδώ όχι μόνον συναντάστε με την Κυβέρνηση στο πλαίσιο των θεμάτων της διμερούς ατζέντας σας, αλλά παράλληλα παρέχετε στους Έλληνες αξιωματούχους εικόνα του πώς τα βαλκανικά κράτη προσβλέπουν προς την Ελλάδα και ενδεχομένως και τις προσδοκίες που έχουν από αυτήν. Υπήρξε κάποια τέτοια διάσταση στις συνομιλίες σας;
ΥΠΕΞ Ιβάνοβιτς: Αυτό που είπα σήμερα στους φίλους συνομιλητές μου είναι ότι όσον αφορά στον κεντρικό στόχο εξωτερικής πολιτικής όχι μόνον του Μαυροβουνίου αλλά και άλλων βαλκανικών κρατών τα οποία εντάσσονται στην ΕΕ, ήταν η υπενθύμιση του κομβικού ρόλου που διαδραματίζει η Ελλάδα σε αυτήν τη διαδικασία η οποία υπογραμμίστηκε στη Σύνοδο Κορυφής στη Θεσσαλονίκη το 2003, εκεί όπου υπήρξε η υπόσχεση για την Ευρωπαϊκή διεύρυνση ειδικά για τις χώρες των Βαλκανίων. Σήμερα έχουν περάσει ήδη εικοσιένα χρόνια και η υπόσχεση αυτή εκκρεμεί. Επομένως, μετέφερα στους συνομιλητές μου εδώ στην Αθήνα την προσδοκία μου η Ελλάδα να αναλάβει εκ νέου τον πρωταγωνιστικό ρόλο της και να καταστεί πολύ ένθερμος υποστηρικτής της διεύρυνσης της ΕΕ προς τις υπόλοιπες χώρες, και κυρίως εκείνες που βρίσκονται στη νοτιοανατολική περιοχή της Ευρώπης. Η Ελλάδα έχει ιστορικούς δεσμούς όχι μόνο με το Μαυροβούνιο αλλά και με άλλες χώρες της περιοχής αυτής και θεωρώ ότι μπορεί να καταστεί ο καλύτερος υποστηρικτής της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσής της. Αυτό θα είναι εξαιρετικά χρήσιμο, θα έλεγα, τόσο για την ελληνική εξωτερική πολιτική όσο και για την εξωτερική πολιτική του Μαυροβουνίου, για την περιοχή αυτή, καθώς βέβαια και για την ίδια την ΕΕ.
ΠΠ: Αναλάβατε τα καθήκοντά σας ως Υπουργός των Εξωτερικών του Μαυροβουνίου ήδη σχεδόν πριν από τέσσερεις μήνες, σε μια περίοδο πρωτοφανών αναταράξεων τόσο στη μεγάλη διεθνή εικόνα, θα έλεγε κανείς, όσο και τοπικότερα, όπως είναι παραδείγματος χάριν, η περίπτωση στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή, όπου ζούμε πραγματικά δύσκολες στιγμές. Πώς αυτό το γεωπολιτικό θέατρο εγείρει προκλήσεις σε μικρότερες χώρες, όπως το Μαυροβούνιο – που έστω κι αν δεν έχει το μέγεθος της Γαλλίας ή της Γερμανίας επιδεικνύει ωστόσο αυξανόμενο βαθμό ενσωμάτωσης στους Δυτικούς θεσμούς, οι οποίες ήδη συμμετέχουν στην ΕΕ και ευρύτερα στη διεθνή σκηνή;
ΥΠΕΞ Ιβάνοβιτς: Όπως γνωρίζετε, το Μαυροβούνιο είναι εδώ και επτά χρόνια μέλος του ΝΑΤΟ. Είναι επίσης πρωτοπόρο στην ευρωπαϊκή ενταξιακή διαδικασία. Και πιστεύουμε ότι μπορούμε να ολοκληρώσουμε τις διαπραγματεύσεις με την ΕΕ στα αμέσως επόμενα έτη και να γίνουμε, όπως είπα, το αμέσως επόμενο μέλος της ΕΕ. Πράγματι, η γεωπολιτική κατάσταση δεν είναι εύκολη. Αντιμετωπίζουμε κρίσεις σε διάφορες γωνιές του κόσμου, κρίσεις πολύ δύσκολες, που θέτουν σε αμφισβήτηση την ίδια την ύπαρξη και την έννοια της διπλωματίας και της διεθνούς έννομης τάξης. Το Μαυροβούνιο έχει διατηρήσει μια πολύ σαφή θέση: την προάσπιση της διεθνούς ειρήνης και τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου. Στην κατεύθυνση αυτή, έχουμε εξαρχής υποστηρίξει πλήρως την εδαφική ακεραιότητα και εθνική κυριαρχία της Ουκρανίας, είμαστε ήδη απολύτως ευθυγραμμισμένοι με την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας της ΕΕ και ασφαλώς θα συνεχίσουμε στην κατεύθυνση αυτή, συμπεριλαμβανομένων των κυρώσεων έναντι της Ρωσίας στη σύγκρουση με την Ουκρανία.
Βεβαίως, δεν πρέπει να λησμονούμε αυτό που ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μας στη Γάζα τους τελευταίους μήνες. Εδώ επίσης, το Μαυροβούνιο έχει εξαρχής τηρήσει μια πολύ ισορροπημένη θέση αρχών, καταδικάζοντας με τον πλέον απερίφραστο και κατηγορηματικό τρόπο την τρομοκρατική επίθεση της 7ης Οκτωβρίου από την Χαμάς. Ταυτόχρονα όμως, έχει ήδη και μονίμως καλέσει το Ισραήλ να περιορίσει την αντίδρασή του και το δικαίωμά του να αμυνθεί κατά της τρομοκρατίας εντός των ορίων του Διεθνούς Δικαίου και του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου. Αυτό που πρεσβεύουμε τώρα είναι τουλάχιστον μια παύση ανθρωπιστικού χαρακτήρα που θα μπορέσει να οδηγήσει σε κατάπαυση του πυρός. Πιστεύουμε δε ότι η λύση των δύο κρατών είναι η καλύτερη δυνατή στην περίπτωση αυτή. Τόσο το Ισραήλ όσο και η Παλαιστίνη έχουν το δικαίωμα να υπάρχουν ως κυρίαρχα κράτη πλησίον εκάστου και αμφότερα θα πρέπει να έχουν εγγυημένη την ασφάλειά τους. Επομένως, θεωρούμε ότι αυτή είναι η μόνη μόνιμη λύση σε αυτήν την κρίση. Και το υποστηρίζουμε αυτό σε όλα τα πολυεθνικά και πολυμερή φόρουμ.
Από την άλλη μεριά, η κρίση και η ρωσική επιθετικότητα στην Ουκρανία άνοιξε ένα νέο τρόπο σκέψης στην ΕΕ. Και καθώς, όπως γνωρίζετε, κατά τα προηγούμενα έτη – αν όχι ήδη επί δεκαετία – η διεύρυνση της ΕΕ υπήρξε μια αρκετά τεχνική διαδικασία, πλέον είναι προφανές ότι η ασφάλεια και η ευημερία της ευρωπαϊκής ηπείρου μπορούν να επιτευχθούν με τον βέλτιστο τρόπο μέσω της ενότητας της Ευρώπης, και η ενότητα αυτή μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα μέσω της ένταξης στην ΕΕ. Θα έλεγα, επομένως, ότι τώρα ο τρόπος σκέψης έχει αλλάξει: η ενταξιακή διαδικασία είναι ίσως πλέον περισσότερο πολιτική, ή, τουλάχιστον, εξίσου πολιτική όσο και τεχνική. Το Μαυροβούνιο πρόκειται σαφέστατα να εκμεταλλευθεί αυτό το παράθυρο ευκαιρίας, και όπως είπα, να περατώσει την όλη διαδικασία από πλευράς του μέχρι τη λήξη της εντολής αυτής της κυβέρνησης και να καταστεί το αμέσως επόμενο μέλος της ΕΕ.
ΠΠ: Πρόσφατα, συμμετείχατε σε ένα μείζον γεγονός, το Φόρουμ Διπλωματίας στην Αττάλεια (AntalyaDiplomacyForum), το οποίο διοργανώθηκε και φιλοξενήθηκε από τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών. Εκεί είχατε την ευκαιρία να συναντήσετε και να συνομιλήσετε με συναδέλφους και ομολόγους σας από πολλές χώρες και φυσικά και με τον οικοδεσπότη, τον Υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας Χακάν Φιντάν. Καθώς προφανώς γνωρίζετε, η Ελλάδα έχει ανοίξει από τον περασμένο Δεκέμβριο μια διαδικασία προσέγγισης με την Τουρκία που εγκαινιάστηκε, τρόπον τινά, με τη Διακήρυξη των Αθηνών στις 8 Δεκεμβρίου, παρά τις θεμελιώδεις προκλήσεις και τα ζητήματα διμερών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Ζητήματα κυρίως οφειλόμενα στον αναθεωρητικό χαρακτήρα της γείτονος της Ελλάδος χώρας. Θα μπορούσατε περιληπτικά να μας αποτιμήσετε τα εξαγόμενα αυτής της συνάντησης; Και αν μπορώ να πιέσω λίγο περισσότερο το ερώτημα: πώς αντιμετωπίζει το Μαυροβούνιο τον ρόλο της Τουρκίας στα Βαλκάνια;
ΥΠΕΞ Ιβάνοβιτς: Πράγματι, συμμετείχα στο Φόρουμ Διπλωματίας στην Αττάλεια και θα πρέπει να πω ότι ήταν μια πολύ μεγάλη και καλά οργανωμένη εκδήλωση. Εκεί είχα την ευκαιρία να συναντηθώ με αρκετούς συναδέλφους, ιδίως με εκείνους τους οποίους εμείς από τις χώρες των Βαλκανίων ή και της Ευρώπης δεν έχουμε την ευκαιρία να συναντούμε πολύ συχνά. Αναφέρομαι κυρίως στους φίλους συναδέλφους από την Ασία, την Αφρική και τη Λατινική Αμερική. Άρα ήταν πολύ ενδιαφέρον και χρήσιμο να συναντήσουμε ένα ποικίλο σύνολο πολιτικών και συναδέλφων και να εξετάσουμε πώς μπορούμε να εργαστούμε μαζί και να βελτιώσουμε τις σχέσεις μας.
Συνάντησα επίσης, όπως αναφέρατε, τον Υπουργό Φιντάν, των Εξωτερικών της Τουρκίας. Ήταν η δεύτερη συνάντησή μας τους τελευταίους δύο μήνες. Η συνάντηση αυτή ήταν πολύ εγκάρδια, τον ευχαρίστησα για την πρόσκληση και τη διοργάνωση του φόρουμ, και συζητήσαμε ορισμένα θέματα διμερούς συνεργασίας μεταξύ Μαυροβουνίου και Τουρκίας. Πρέπει να πω ότι οι σχέσεις μεταξύ των χωρών μας είναι καλές και χαρακτηρίζονται από καλή συνδεσιμότητα, από αρκετές τουρκικές επενδύσεις στο Μαυροβούνιο και από πολύ ζωντανό, θα έλεγα, πολιτικό διάλογο.
Είμαι καλά ενήμερος και κατανοώ τη σχέση μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας και μπορώ μόνο να πω ότι όπου υπάρχουν προκλήσεις και προβλήματα εκεί ακριβώς είναι που πρέπει να παρεμβαίνει η διπλωματία. Βλέπω θετικά και χαιρετίζω τις προσπάθειες εκείνες μεταξύ των δύο χωρών που ως στόχο και αποτέλεσμα έχουν την εξομάλυνση και βελτίωση των σχέσεών τους και των σχέσεων των λαών τους, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι βασίζονται στον αμοιβαίο σεβασμό και τον σεβασμό της εθνικής κυριαρχίας του καθενός.
Από την άλλη μεριά, το Μαυροβούνιο, η Τουρκία και η Ελλάδα, και οι τρεις αυτές χώρες, είναι Νατοϊκοί Σύμμαχοι. Η Ελλάδα είναι μέλος της ΕΕ, εμείς, όπως είπα ήδη, είμαστε πρωτοπόροι στη διαδικασία ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Τουρκία επίσης είναι υποψήφια χώρα για την ΕΕ και επομένως είμαι βέβαιος ότι, όπως σε όλα τα είδη σχέσεων υπάρχουν ζητήματα που ίσως μας χωρίζουν και για τα οποία έχουμε διαφορετική θεώρηση, υπάρχουν και παράμετροι που μας συνδέουν και μπορούν να μας φέρουν εγγύτερα. Άρα, θα έλεγα ότι θα ήταν πολύ χρήσιμο να εργαστούμε σε εκείνα τα θέματα που φέρνουν χώρες και λαούς πλησιέστερα.
Η Τουρκία είναι πολύ ενεργός παράγων στην περιοχή των Βαλκανίων, όχι μόνο στο Μαυροβούνιο αλλά και σε άλλες χώρες. Χαιρετίζω τη δραστηριότητά της και τον ρόλο της στα Βαλκάνια. Αλλά χαιρετίζω επίσης θερμά έναν πιο ενεργό ρόλο της Ελλάδος στην περιοχή. Αυτό μάλιστα είναι κάτι που μετέφερα στους συνομιλητές μου, ότι προσβλέπουμε σε πιο ενεργό ρόλο περισσότερο ορατής παρουσίας της Ελλάδος στην περιοχή. Όχι μόνον με όρους στήριξης της ευρωπαϊκής ένταξης, όπως παραδείγματος χάριν η στήριξη που παρέχει η Ελλάδα στην ευρωπαϊκή ενσωμάτωση, αλλά και με την έννοια της διμερούς συνεργασίας μεταξύ της Ελλάδος και των χωρών των Βαλκανίων.
ΠΠ: Μιλώντας για τη σχέση μεταξύ Μαυροβουνίου και Ελλάδος στην προοπτική ένταξης σε κοινούς θεσμούς όπως η ΕΕ, θα μπορούσε κανείς να πει ότι στο συλλογικό ασυνείδητο των περισσοτέρων Ελλήνων, στην κοινή αντίληψη όσων τουλάχιστον έχουν μια ορισμένη ηλικία, το Μαυροβούνιο είναι εν γένει συνδεδεμένο με το Σερβικό έθνος και τον Σερβικό λαό. Πόσο έγκυρη είναι σήμερα αυτή η αντίληψη; Πώς θα προσδιόριζε κανείς με ακρίβεια το σύγχρονο κράτος του Μαυροβουνίου, της εξωτερικής πολιτικής του οποίου ηγείσθε, και ποιές είναι σήμερα οι φιλοδοξίες της χώρας και του λαού της;
ΥΠΕΞ Ιβάνοβιτς: Πρέπει να πω ότι ιστορικά και κατά τη διάρκεια των τελευταίων αιώνων τα πεπρωμένα των ατόμων, των λαών και των κρατών ήταν πολύ αλληλένδετα. Πολλές από τις σημερινές χώρες των Βαλκανίων, του Μαυροβουνίου και της Σερβίας συμπεριλαμβανομένων, έχουν μοιραστεί την ίδια ιστορική μοίρα στο διάβα διαφορετικών εποχών. Όπως γνωρίζετε, το Μαυροβούνιο και η Σερβία σχημάτισαν μια κρατική ένωση που έζησε για περίπου ενενήντα χρόνια, και βεβαίως, είναι πολύ φυσικό να υπάρχουν ιστορικοί, πολιτιστικοί, ακόμη και συγγενικοί δεσμοί μεταξύ τους. Το ένα τρίτο του πληθυσμού του Μαυροβουνίου θεωρεί ότι είναι Σέρβοι. Έχουμε περίπου σαράντα πέντε τοις εκατό του πληθυσμού που θεωρούν εαυτούς Μαυροβούνιους, κι έχουμε επίσης βόσνιο, αλβανικό και κροατικό πληθυσμό. Αλλά αυτό που είναι πολύ σημαντικό είναι ότι το Μαυροβούνιο ορίζεται συνταγματικά ως κοσμικό και αστικό κράτος, κράτος πολιτών, όχι κράτος εθνών ή εθνοτήτων. Είναι δηλαδή μια χώρα στην οποία κάθε πολίτης ξεχωριστά έχει το δικαίωμα να διατηρεί και να δηλώνει τη δική του ιδιότητα δίχως να φέρει οιοδήποτε είδος αρνητικών συνεπειών ή επιπτώσεων.
Όσον αφορά στην εξωτερική πολιτική, αυτό που επί του παρόντος είναι επίσης πολύ σημαντικό είναι ότι ογδόντα τοις εκατό των πολιτών του Μαυροβουνίου – και αυτό σημαίνει πολίτες του Μαυροβουνίου όλων των εθνοτήτων και όλων των θρησκειών – είναι πολύ φιλο-ευρωπαίοι και θα ήθελαν να δουν το Μαυροβούνιο ως το επόμενο μέλος της ΕΕ. Άρα, αυτό που τώρα κάνουμε είναι να ασκούμε μιαν εξωτερική πολιτική που είναι εξωτερική πολιτική του Μαυροβουνίου ως ενιαίας αστικής χώρας και που μπορεί να είναι προς όφελος εκάστου πολίτη ανεξαρτήτως εθνότητας, θρησκείας, ή οιασδήποτε άλλης πτυχής της ταυτότητάς του.
Στιγμιότυπο από την αποκλειστική συνέντευξη του υπουργού Εξωτερικών του Μαυροβουνίου, Δρ. Φίλιπ Ιβάνοβιτς στην Hellas Journal και τον Παναγιώτη Παύλο, κατά την πρώτη επίσημη επίσκεψή του στην Αθήνα. Φωτογραφία Hellas Journal
ΠΠ: Θα ήθελα να περάσω τώρα σε περισσότερο προσωπικό τόνο, καθώς έχουμε μια φιλία που πηγαίνει αρκετά πίσω στον χρόνο, και μια σχέση συναδελφική που μας συνδέει στο πεδίο της φιλοσοφίας. Είναι βέβαιο ότι οι περισσότεροι Έλληνες αγνοούν ότι εσείς, ο Υπουργός Εξωτερικών του Μαυροβουνίου δεν είστε ένας σπουδαίος φίλος της Ελλάδος μόνο στη θεωρία, ένας πραγματικός φιλέλληνας, αλλά – και δεν θα διστάσω να το ονομάσω έτσι – και στην πράξη: τόσο ως πολυγραφότατος μελετητής της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας και της φιλοσοφίας της ύστερης αρχαιότητας, όσο και ένας από τους εξέχοντες ειδικούς στη μελέτη του έργου του Διονυσίου Αρεοπαγίτου και της κληρονομιάς του. Θα μπορούσατε, σας παρακαλώ, να μας πείτε λίγα λόγια για τη σχέση σας με την Ελλάδα, τις απαρχές αυτής της σχέσης και την εξέλιξή της;
ΥΠΕΞ Ιβάνοβιτς: Σας ευχαριστώ για την ερώτηση αυτή. Είναι πάντα ωραίο να επιστρέφω στις ακαδημαϊκές και ερευνητικές καταβολές μου. Πράγματι, η εκπαίδευσή μου περιλαμβάνει κατοχή Διδακτορικού τίτλου στη Φιλοσοφία και τις Θρησκευτικές Σπουδές, και η ειδίκευσή μου είναι Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία, Φιλοσοφία της Ύστερης Αρχαιότητας, και Βυζαντινή Φιλοσοφία. Αυτές είναι οι θεματικές και οι περιοχές της φιλοσοφίας που κέρδισαν το μεγάλο ενδιαφέρον μου από τις απαρχές των φιλοσοφικών σπουδών μου. Βεβαίως, το ενδιαφέρον σε αυτές τις περιοχές με έκανε να εκτιμήσω με τρόπο φυσικό και να εξετάσω ακόμη περισσότερο την Ελληνική ιστορία, τον Ελληνικό πολιτισμό και την Ελληνική τέχνη. Κατά τη διάρκεια της ακαδημαϊκής σταδιοδρομίας μου είχα την ευκαιρία και την αγαθή τύχη να επισκεφθώ πάρα πολλούς τόπους στην Ελλάδα, να γνωρίσω τον Ελληνικό λαό, την αθηναϊκή ζωή. Πρόκειται για μια πολύ ζωηρή κουλτούρα και κοινωνία και θα πρέπει να πω ότι έχω πολύ βαθιά προσωπική σχέση με την Ελλάδα, τόσο που θα μπορούσε να προσδιοριστεί κατά τον καλύτερο τρόπο με μια λέξη. Και η λέξη αυτή είναι η αγάπη.
ΠΠ: Αυτό είναι εξαίσιο! Και καθώς η αγάπη είναι η λέξη κλειδί εδώ, ποιό θα ήταν το μήνυμα που θα μεταφέρατε στη νεότερη γενιά των σημερινών Ελλήνων που θα μπορούσε να πει κάποιος ότι δεν αντιλαμβάνονται πλήρως τη σημασία του Ελληνισμού και της επίγνωσης περί αυτού και περί του Ελληνικού Πνεύματος εν συνόλω; Ποιά θα ήταν η συμβουλή σας, τόσο ως μελετητής που έχει δαπανήσει πολλά χρόνια να σπουδάζει τον Ελληνικό πολιτισμό, την τέχνη, τη φιλοσοφία και τη λογοτεχνία, όσο και ως γνήσιος φίλος της Ελλάδας αλλά και ως επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής ενός κράτους των Βαλκανίων που προσβλέπει στις συνεισφορές του Ελληνισμού στην περιοχή αυτή;
ΥΠΕΞ Ιβάνοβιτς: Εάν έλεγα ότι η Ελλάδα και ο Ελληνικός πολιτισμός είναι το λίκνο του Δυτικού πολιτισμού, δεν θα ήταν κάτι καινούριο. Αλλά ορισμένες φορές ακόμη και τα γνωστά και «παλαιά» πράγματα πρέπει να επαναλαμβάνονται προκειμένου να μην λησμονούνται. Εάν υπάρχουν τόσο πολλοί άνθρωποι εκτός Ελλάδας, και όχι μόνον στην Ευρώπη αλλά και σε άλλες ηπείρους, στην Αμερική, Βόρεια και Νότια, την Ασία, την Αφρική, που θαυμάζουν και αγαπούν την Ελληνική ιστορία, τον πολιτισμό, την κουλτούρα τη φιλοσοφία, την τέχνη και ούτω καθεξής, τότε οι Έλληνες εντός Ελλάδας, ιδίως οι νέες γενιές, θα πρέπει να είναι πολύ περήφανοι για την κληρονομιά τους.
Αυτή η κληρονομιά δεν αφορά μόνον τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και την κουλτούρα των αρχαίων Ελλήνων. Δεν αφορά μόνον τη Βυζαντινή κουλτούρα και παράδοση. Αφορά και τη σύγχρονη Ελλάδα. Αφορά τον Αγώνα για Ελευθερία, για τις αξίες της Δημοκρατίας και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να φυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού από κάθε νέο Έλληνα. Αυτό είναι κάτι για το οποίο οι νέοι Έλληνες θα πρέπει να είναι περήφανοι και, όπως είπα, εάν άνθρωποι εκτός Ελλάδας είναι περήφανοι γι᾽ αυτήν, τότε πολλώ μάλλον περήφανοι θα πρέπει να είναι οι εντός Ελλάδος για την κληρονομιά των προγόνων τους.
ΠΠ: Έρχομαι τώρα σε κάτι που ίσως λίγοι γνωρίζουν. Μιλάμε συχνά για ινστιτούτα, για φίλους του πολιτισμού, του Κινεζικού πολιτισμού παραδείγματος χάριν – υπάρχουν εκατοντάδες Ινστιτούτα ῾Κομφούκιος᾽ σε ολόκληρο τον κόσμο – και θα περίμενε κανείς η Ελλάδα να έχει τη δική της αλυσίδα, το δικό της διεθνές δίκτυο Πολιτιστικών Ινστιτούτων και Οργανισμών σε όλη την υδρόγειο. Ωστόσο, αυτό δυστυχώς δεν ισχύει. Αλλά εσείς, και πάλι, θεμελιώσατε πριν αρκετά χρόνια μια πρωτοβουλία την οποία θα αποκαλούσα μάλλον μοναδική, εξ όσων τουλάχιστον γνωρίζω. Εννοώ το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών στην Ποντγκόριτσα, το οποίο ιδρύθηκε το 2015, αν δεν απατώμαι. Θα μπορούσατε να μας μιλήσετε γι᾽ αυτό;
ΥΠΕΞ Ιβάνοβιτς: Το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών ιδρύθηκε στο Μαυροβούνιο το 2015 ως μη κερδοσκοπικός οργανισμός και ήταν το αποτέλεσμα ενθουσιασμού ορισμένων συναδέλφων μου και εμού του ιδίου, που μολονότι ζουν στο Μαυροβούνιο εργάζονται ακαδημαϊκά σε θέματα Ελληνικού πολιτισμού. Κάποιοι εξ αυτών σπούδασαν και πραγματοποίησαν ερευνητικό έργο στην Ελλάδα και διαθέτουν μιαν εις βάθος γνώση της Ελληνικής κουλτούρας και του Ελληνικού πολιτισμού. Σκεφθήκαμε ότι είναι πολύ σημαντικό, όπως συμβαίνει και σε πολλές άλλες δυτικές χώρες και δυτικά ερευνητικά κέντρα, να θεμελιώσουμε έναν Οργανισμό που θα είναι πλήρως αφοσιωμένος στη μελέτη του Ελληνικού πολιτισμού και πνεύματος, από τις αρχαίες ρίζες του μέχρι τη σύγχρονη εποχή.
Έτσι, ιδρύσαμε το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών στην Ποντγκόριτσα. Ξεκινήσαμε ένα ακαδημαϊκό περιοδικό, το ‘Akropolis: JournalofHellenicStudies’. Αυτό το περιοδικό διανύει πλέον τον έβδομο χρόνο ζωής. Θα τολμούσα να πω ότι είναι ένα πολύ καλό και διακεκριμένο διεθνές περιοδικό. Βρίσκεται, παραδείγματος χάριν, στη λίστα ακαδημαϊκών περιοδικών Scopus, μια από τις πιο καταξιωμένες λίστες παγκοσμίως. Θεσμοθετήσαμε επίσης το Διεθνές Συνέδριο Ελληνικών Σπουδών (InternationalConferenceofHellenicStudies) που έλαβε χώρα στο Μαυροβούνιο για πρώτη φορά το 2019. Δυστυχώς, ο σχεδιασμός ήταν να συνεχιστεί σε ετήσια βάση σε διάφορα μέρη του Μαυροβουνίου, αλλά η πανδημία του κορωνοϊού και κάποιες άλλες κρίσεις μας χτύπησαν κι έτσι τα Συνέδρια αυτά αναβλήθηκαν. Αυτό που ελπίζουμε όμως είναι ότι θα ανανεώσουμε το έργο και του Κέντρου και των Συνεδρίων. Όλη η ουσία είναι να αγκαλιάσουμε με φροντίδα, να προωθήσουμε και να ερευνήσουμε τη σχέση μεταξύ Ελληνικού και Δυτικού πολιτισμού. Και φυσικά, το Μαυροβούνιο είναι ένα από τα ιδιαίτερα μέρη της Ευρώπης που έχει ειδικούς δεσμούς με την Ελλάδα.
Θα ήθελα επίσης να ενθαρρύνω τους Έλληνες φίλους μου να επιτελέσουν τον ρόλο τους και να προωθήσουν τη δική τους κουλτούρα και πολιτισμό σε όλον τον κόσμο και με διάφορα μέσα. Ένας από τους αποτελεσματικότερους τρόπους να το πράξουν είναι ιδρύοντας και υποστηρίζοντας Κέντρα Ελληνικών Σπουδών σε όλον στον κόσμο. Ασφαλώς, δεν είμαστε το μοναδικό Κέντρο Ελληνικών Σπουδών, στο Μαυροβούνιο. Υπάρχουν πολλά κέντρα σαν αυτό στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Ηνωμένο Βασίλειο, σε όλη την Ευρώπη, ακόμη και στην Ιαπωνία. Επομένως, θα έλεγα ότι αυτή είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για πολιτιστική διπλωματία, για επιστημονική διπλωματία, πέραν της αμιγούς ακαδημαϊκής έρευνας και του σχετικού ενδιαφέροντος.
ΠΠ: Είχατε μήπως την ευκαιρία κατά τις συναντήσεις σας σε αυτήν την επίσκεψή σας στην Αθήνα να θέσετε ζητήματα διμερούς συνεργασίας μεταξύ Μαυροβουνίου και Ελλάδος σε αυτό ακριβώς το επίπεδο, του Πολιτισμού, της Παιδείας, της Έρευνας, της Επιστημονικής Συνεργασίας; Ή μήπως αυτό είναι κάτι για το οποίο υπάρχει ακόμη χώρος να εργαστεί κανείς στο εγγύς μέλλον;
ΥΠΕΞ Ιβάνοβιτς: Υπάρχουν πολλές περιοχές στις οποίες Ελλάδα και Μαυροβούνιο μπορούν να συνεργαστούν έτι περαιτέρω. Ένα καλό παράδειγμα είναι η εκπαίδευση των δοκίμων αξιωματικών μας σε στρατιωτικές ακαδημίες στην Ελλάδα. Αυτή η συνεργασία έχει υπάρξει πολύ καρποφόρα και πολλοί νέοι στρατιώτες και αξιωματικοί από το Μαυροβούνιο έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της επισκέψεώς μου συζητήσαμε τις δυνατότητες αύξησης του αριθμού των υποτροφιών που χορηγεί η Ελλάδα σε φοιτητές από το Μαυροβούνιο προκειμένου να ακολουθήσουν προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές σε Πανεπιστήμια σε όλη τη χώρα.
Συζητήσαμε επίσης, τις δυνατότητες μεγαλύτερης και ισχυρότερης σύνδεσης μεταξύ Πανεπιστημίων και Ερευνητικών Οργανισμών του Μαυροβουνίου και της Ελλάδος, διότι θεωρούμε ότι το να εργαζόμαστε σε αμοιβαία προγράμματα – ανταλλαγή ακαδημαϊκού προσωπικού, ανταλλαγή φοιτητών – είναι από τις καλύτερες ευκαιρίες ενίσχυσης των δεσμών μεταξύ των δύο χωρών μας. Ελπίζω ότι στο άμεσο μέλλον θα έχουμε και ορισμένες διμερείς συμφωνίες σε ισχύ στους τομείς του πολιτισμού, της εκπαίδευσης και της έρευνας. Επομένως, συμφωνήσαμε ότι θα πρέπει μαζί να εργαστούμε εντατικότερα στα θέματα αυτά το συντομότερο δυνατόν.
ΠΠ: Κύριε Υπουργέ, η τελευταία ερώτηση. Ποιό είναι το όραμά σας ως η κεφαλή του Υπουργείου Εξωτερικών του Μαυροβουνίου και πώς θα επιθυμούσατε να το δείτε να ενσαρκώνεται;
ΥΠΕΞ Ιβάνοβιτς: Η κυβέρνηση της οποίας είμαι μέλος έχει θέσει τέσσερεις στόχους εξωτερικής πολιτικής τους οποίους θέλουμε να κατορθώσουμε. Πρώτος στόχος της εξωτερικής μας πολιτικής είναι η ένταξη του Μαυροβουνίου στην ΕΕ. Δεύτερος στόχος είναι η συνεχής ενεργή και αξιόπιστη συμμετοχή μας στο ΝΑΤΟ. Τρίτος στόχος είναι οι σχέσεις καλής γειτονίας και η προστασία και φροντίδα της περιφερειακής συνεργασίας. Και τέλος, τέταρτος στόχος της εξωτερικής πολιτικής μας, που είναι και μακροπρόθεσμος, είναι ο πιο ενεργός και χειροπιαστός ρόλος του Μαυροβουνίου στους πολυμερείς οργανισμούς, ιδίως τα Ηνωμένα Έθνη. Αυτοί είναι οι στόχοι προς τους οποίους όλοι εμείς ως κυβέρνηση, και ιδιαίτερα εμείς ως Υπουργείο των Εξωτερικών, είμαστε πλήρως αφοσιωμένοι και εργαζόμαστε σκληρά για την επίτευξή τους.
Όσον αφορά στο Υπουργείο των Εξωτερικών, αυτό που έχω υποσχεθεί, και αυτό που η κυβέρνηση έχει υποσχεθεί, είναι η ανανέωση του διπλωματικού μας δικτύου στο εξωτερικό, η αφοσίωση στους νεότερους διπλωμάτες, οι δυνατότητες να προσφέρουμε ποικίλα είδη εκπαίδευσης – μέσω συνεργασίας με τις διάφορες διπλωματικές ακαδημίες και διεθνείς οργανισμούς – περισσότερο προσανατολισμένης στην πρακτική, όπως τα επιμέρους προγράμματα στο πλαίσιο των επισκέψεων πεδίου του Προγράμματος Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (UNDP) στα Ηνωμένα Έθνη, στη Γενεύη και τη Νέα Υόρκη. Αυτό που θέλουμε επίσης να συμπεριλάβουμε – και αυτό είναι κάτι για το οποίο εργαζόμαστε επί του παρόντος – είναι η έμφαση στην πολιτιστική και επιστημονική διπλωματία, διότι πιστεύουμε ότι αυτές είναι οι καλύτερες ατραποί δια των οποίων μια μικρή χώρα μπορεί να κατορθώσει μεγαλύτερη προβολή στη διεθνή σκηνή.
Έτσι, έχουμε πλέον συστήσει Διεύθυνση Οικονομικής και Δημόσιας Διπλωματίας εντός της οποίας θα εστιάσουμε περισσότερο στην πολιτιστική και επιστημονική διπλωματία. Επιπλέον, θέλουμε να συμπεριλάβουμε όλες αυτές τις ιδέες εστιάζοντας ιδιαίτερα στην ψηφιακή διπλωματία, καθώς πιστεύουμε ότι στον εικοστό πρώτο αιώνα ο συνδυασμός σύγχρονης πληροφορίας και τεχνολογιών επικοινωνίας με τη διπλωματία μπορεί να είναι μια φόρμουλα νίκης για το Μαυροβούνιο.
ΠΠ: Εξοχότατε Υπουργέ των Εξωτερικών του Μαυροβουνίου, Δρ. Ιβάνοβιτς, αγαπητέ Φίλιπ, σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου γι᾽ αυτή την εκτενή συνομιλία μας και σας εύχομαι εγκάρδια επιτυχία στο υπόλοιπο του ταξιδιού σας εδώ στην Αθήνα και στα καθήκοντά σας περαιτέρω. Ήταν μεγάλη χαρά και είμαι βαθιά ευγνώμων για τον χρόνο που αφιερώσατε σε αυτήν τη συνάντηση και συζήτησή μας.
ΥΠΕΞ Ιβάνοβιτς: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Ήταν μεγάλη μου χαρά πρώτα απ᾽ όλα που σας είδα, και εν συνεχεία που είχα την τιμή να απαντήσω στις ερωτήσεις που μου θέσατε.
Στις ΗΠΑ πρόκειται να μεταβεί ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, στις αρχές Απριλίου, ο οποίος πρόκειται να συναντηθεί με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, στις 4 του ίδιου μήνα.
Την ημερομηνία συνάντησης γνωστοποίησε ο πρέσβης των ΗΠΑ, Τζορτζ Τσούνης στο πλαίσιο συνεδρίου που συμμετείχε στην Αλεξανδρούπολη.
Ο κ. Μητσοτάκης πρόκειται να παρευρεθεί στην εκδήλωση που διοργανώνεται παραδοσιακά στον Λευκό Οίκο για την επέτειο της Ελληνική Επανάστασης του 1821.
Στο ίδιο πλαίσιο αναμένεται να πραγματοποιηθεί και διμερής συνάντηση με τον Αμερικανό πρόεδρο, Τζο Μπάιντεν.
Στην ατζέντα της συνάντησης αναμένεται να τεθούν όλα τα ζητήματα που αφορούν τις δύο χώρες, όπως μεταξύ άλλων τα εξοπλιστικά, το ενεργειακό και η στρατηγική εταιρική σχέση Ελλάδας-ΗΠΑ. Επίσης, θα συζητηθεί το ζήτημα της Ουκρανίας, οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και φυσικά οι ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Σημειωνεται ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης επρόκειτο να ταξιδέψει τον περασμένο Ιανουάριο στις ΗΠΑ, ωστόσο νόσησε από γρίπη και έτσι το ταξίδι αναβλήθηκε, μετατιθέμενο χρονικά για «κάποια στιγμή μετά την 25η Μαρτίου».
Η αναφορά του Τζορτζ Τσούνη
«Στις 4 Απριλίου ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης θα βρίσκεται στο Οβάλ Γραφείο, όπου θα συναντηθεί με τον Πρόεδρο “Μπάιντενόπουλο”», ανακοίνωσε στο Φόρουμ East Macedonia & Thrace ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Γιώργος Τσούνης. «Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ αγαπάει την Ελλάδα και τους Έλληνες πάρα πολύ και στεκόμαστε πάντα δίπλα σας» διαμήνυσε.
Εξαίροντας το επίπεδο των διμερών σχέσεων, ξεκινώντας την ομιλία του στο Φόρουμ, ο κ. Τσούνης τόνισε πως οι σχέσεις ΗΠΑ-Ελλάδας συνεχίζουν να βρίσκονται ιστορικά στο υψηλότερο επίπεδό τους και η διμερής συνεργασία στην Αλεξανδρούπολη αποτελεί βασική πτυχή αυτής της σχέσης. Επισήμανε ότι ο 5ος Στρατηγικός Διάλογος ΗΠΑ-Ελλάδας που πραγματοποιήθηκε στην Ουάσιγκτον τον περασμένο μήνα ανέπτυξε περαιτέρω τη σχέση αυτή και εξέφρασε την κοινή βούληση των δύο χωρών να συνεχίσουν να προωθούν τους κοινούς τους στόχους για ειρήνη και ευημερία στην Ανατολική Μεσόγειο, τα Δυτικά Βαλκάνια, την περιοχή του Εύξεινου Πόντου και πέραν, με βάση τις κοινές δημοκρατικές αξίες.
Σε αυτό το πλαίσιο, επιφύλαξε ύμνους για την Ελλάδα, σημειώνοντας πως οι Έλληνες κάνουν πάντα το σωστό και ενεργούν με αξίες. «Μας ενώνουν οι κοινές μας δημοκρατικές αξίες» υπογράμμισε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός πρέσβης και στάθηκε στην παγκόσμια προσφορά της Ελλάδας, σημειώνοντας πως η Δημοκρατία είναι ένα μόνο από τα πράγματα τα οποία ο κόσμος χρωστάει στους Έλληνες.
Επίσης, ο Αμερικανός πρέσβης εξέπεμψε το μήνυμα πως η Ελλάδα είναι ο βασικός σύμμαχος του ΝΑΤΟ, κάνοντας μάλιστα λόγο για αναντικατάστατο εταίρο και σύμμαχο που διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην υπεράσπιση της νοτιοανατολικής πλευράς της Συμμαχίας.
Υπό αυτό το πρίσμα, έκανε ξεχωριστή αναφορά στη Βόρεια Ελλάδα, αναδεικνύοντας τη σημασία του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης. «Η Ανατολική Μακεδονία και η Θράκη παίζουν καθοριστικό ρόλο και υπό την αιγίδα της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας, η σημασία του Λιμένα Αλεξανδρούπολης για τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ συνεχίζει να αυξάνεται». Μάλιστα, υπογράμμισε πως μέσω της Αλεξανδρούπολης, η Ελλάδα διασφαλίζει την ετοιμότητα του ΝΑΤΟ, υποστηρίζοντας κρίσιμη υλικοτεχνική υποδομή για ολόκληρη τη Συμμαχία.
Υπογραμμίζοντας έτι περαιτέρω τη σημασία των λιμανιών της Αλεξανδρούπολης και της Βόρειας Ελλάδας, διατύπωσε την πεποίθηση πως μπορούν να διαδραματίσουν μεγαλύτερο ρόλο ως σημείο εισόδου για αγαθά που ρέουν από τον νότο προς τον βορρά, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και τη Μολδαβία.
Τέλος, έδωσε έμφαση στον ενεργειακό ρόλο της Ελλάδας στην περιοχή. Η Αλεξανδρούπολη διαδραματίζει βασικό ρόλο στον ενεργειακό μετασχηματισμό που συντελείται στην Ελλάδα και στην περιοχή αυτή, υπογράμμισε συγκεκριμένα και επισήμανε ότι με τη διαφοροποίηση των ενεργειακών της πηγών, μεταξύ άλλων μέσω της νέας πλωτής μονάδας υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Αλεξανδρούπολη, η Ελλάδα οικοδομεί ένα πιο ασφαλές μέλλον για την οικονομία της και για την Ευρώπη. «Είμαστε υπερήφανοι για τη δουλειά που έχουμε κάνει από κοινού σε αυτόν τον τομέα μέχρι στιγμής, και υπάρχουν κι άλλα που μπορούμε να κάνουμε» διαμήνυσε επιπροσθέτως
Ο Σελτσούκ Μπαϊρακτάρ και ο Ταγίπ Ερντογάν / Φωτογραφία (αρχείου) AP
13/03/2024 16:30
O Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δήλωσε ότι οι δημοτικές εκλογές του Μαρτίου θα είναι οι τελευταίες του, πυροδοτώντας την συζήτηση γύρω από την διαδοχή του.
Πριν από λίγες ημέρες ο Τούρκος πρόεδρος προανήγγειλε την αποχώρησή του από την πολιτική αναφέροντας χαρακτηριστικά πως οι εκλογές του Μαρτίου θα είναι οι τελευταίες του, επισημαίνει σε δημοσίευμά της η ελληνική έκδοση της Deutsche Welle.
«Για μένα, αυτές είναι οι τελικές εκλογές, αυτές οι εκλογές είναι οι τελευταίες μου, με την εξουσιοδότηση που δίνει ο νόμος. Το αποτέλεσμα θα είναι η μεταβίβαση μιας εμπιστοσύνης για τα αδέλφια μου που θα έρθουν μετά από μένα» είπε χαρακτηριστικά.
Η δήλωση του Τούρκου προέδρου «δεν προκαλεί έκπληξη καθώς βάσει του Συντάγματος, ο Ερντογάν δεν μπορεί να θέσει υποψηφιότητα για μία ακόμη θητεία», παρατηρεί το Γερμανικό Δημοσιογραφικό Δίκτυο (RND). «Όμως οι παρατηρητές στην Άγκυρα είναι επιφυλακτικοί για το κατά πόσο ο πρόεδρος της Τουρκίας σκοπεύει πράγματι να αποχωρήσει».
Ο Ερντογάν θα διαλέξει ο ίδιος τον διάδοχό του
Ο Ερντογάν «κυβερνά με τρόπο αυταρχικό και δεν πρόκειται να αφήσει στη διακριτική ευχέρεια του κόμματός του την επιλογή του διαδόχου του, αλλά θα τον διαλέξει ο ίδιος».
Όπως επισημαίνει ακόμη το γερμανικό μέσο, επανειλημμένως προκύπτουν κατηγορίες για οικονομικές παραβάσεις του προέδρου Ερντογάν, όπως αυτές που ανέφερε προσφάτως ο Αλί Γεσίλντα πρώην συνεργάτης του . «Ο Ερντογάν πρέπει να φοβάται πως όταν χάσει την ποινική ασυλία που έχει ως πρόεδρος, οι κατηγορίες αυτές θα διερευνηθούν. Γι’ αυτό και του είναι τόσο σημαντικό το ποιος θα τον διαδεχθεί».
Η Sumeyye Erdogan, η μικρότερη κόρη του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, και ο σύζυγός της Selcuk Bayraktar υπογράφουν τα έγγραφα του γάμου τους στην Κωνσταντινούπολη το 2016/ Φωτογραφία AP
Πιθανός υποψήφιος ο γαμπρός του Τούρκου προέδρου
Πιθανός διάδοχος φέρεται μεταξύ άλλων και ένας εκ των γαμπρών του Ερντογάν, ο Σελτσούκ Μπαϊρακτάρ, πρόεδρος της εταιρείας Baykar της αμυντικής βιομηχανίας, ένας άνθρωπος που «προσωποποιεί για πολλούς την ανέλιξη της Τουρκίας σε ένα high tech έθνος».
«Ο Μπαϊρακτάρ είναι δημοφιλής μετρώντας τρία εκατομμύρια ακολούθους στο X», ενώ έχει και το απαραίτητο ισλαμικό υπόβαθρο, μιας και «ο πατέρας του ήταν έμπιστος του ισλαμιστή ηγέτη και μέντορα του Ερντογάν, Νετσμετίν Ερμπακάν». Εξάλλου, ο Μπαϊρακτάρ δεν φαίνεται να απορρίπτει το ενδεχόμενο να εμπλακεί στην τουρκική πολιτική.
«Μέχρι το 2028 όμως μπορούν να συμβούν πολλά. Ίσως ο Ερντογάν να διαπιστώσει μέχρι τότε πως η χώρα του τον χρειάζεται ακόμη. Και εάν αναθεωρήσει ή απλώς αγνοήσει το Σύνταγμα, θα μπορούσε να θέσει υποψηφιότητα για μία ακόμη θητεία», καταλήγει το RND.
Στην Αλεξανδρούπολη των υψηλών προσδοκιών και απαιτήσεων, την πόλη που ένα χρόνο πριν «ήταν το case study, το success story, που σε μία νύχτα άδραξε την ευκαιρία και εκμεταλλευόμενη όλα τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα άρχισε να εξελίσσεται και να διαμορφώνεται σε ενεργειακό κόμβο, σε κόμβο μεταφορών και διαμετακομιστικού εμπορίου και στον απόλυτο εναλλακτικό τουριστικό προορισμό», καλωσόρισε τους συμμετέχοντες στο δεύτερο East Macedonia & Thrace Forum που πραγματοποιείται στην πρωτεύουσα του Έβρου ο δήμαρχος Γιάννης Ζαμπούκης.
Ανατρέχοντας στο περσινό πρώτο East Macedonia & Thrace Forum σημείωσε πως τότε η Αλεξανδρούπολη βρέθηκε στο επίκεντρο των συζητήσεων και αναλύσεων ως η αφορμή για την υλοποίηση μεγάλων εμβληματικών επενδυτικών σχημάτων και πρότζεκτ, ικανών να αλλάξουν ακόμη και τα διεθνή δεδομένα όπως το FSRU, ο ανατολικός περιφερειακός, ο ηλεκτρικός σιδηρόδρομος και η σιδηροδρομική σύνδεση των λιμένων τής Βορείου Ελλάδος μέχρι το Μπουργκάς και το Ρούσε. Σκιαγραφώντας την εικόνα της πόλης σήμερα ο κ. Ζαμπούκης ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι σήμερα μετά και την καταστροφική πυρκαγιά του Αυγούστου -τη μεγαλύτερη που βίωσε η Ευρώπη τις τελευταίες δεκαετίες- πάγωσε κάθε είδους δραστηριότητα στον τόπο μας … Το δυστύχημα στα Τέμπη πάγωσε το πρότζεκτ για τον σιδηρόδρομο … Η ματαίωση της διαγωνιστικής διαδικασίας για την πώληση του πλειοψηφικού ποσοστού του μετοχικού κεφαλαίου του λιμανιού που ανακοινώθηκε τον Νοέμβριο του 2022 φαίνεται ότι ματαίωσε μαζί όλα τα μεγαλεπήβολα σχέδια προσέλκυσης επενδυτικών σχημάτων και επιχειρηματικότητας με άμεσο αντίκτυπο στην οικονομία της πόλης … Το αεροδρόμιό μας απέκτησε διεθνή χαρακτήρα με την τοποθέτηση των υπόγειων δεξαμενών καυσίμων … συνεχίζοντας όμως να αντιμετωπίζει τεράστια λειτουργικά προβλήματα … Ο ανατολικός περιφερειακός προχωρά αλλά με ρυθμούς πιο αργούς από το αρχικό χρονοδιάγραμμα … κι η Αλεξανδρούπολη βρίσκεται και πάλι στο προσκήνιο … αλλά για λάθος λόγους.
Αναφερόμενος στο East Macedonia & Thrace Forum δήλωσε πως διοργανώσεις όπως αυτή «είναι εδώ για να ενδυναμώσουν τη φωνή μας και να μεταφέρουν προς κάθε κατεύθυνση το μήνυμα ότι η Αλεξανδρούπολη δεν μπορεί να περιμένει άλλο. Οφείλουμε σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, να ακούσουμε τις υποδείξεις των ειδικών και να συνεχίσουμε την πορεία εκεί που σταμάτησε. Να κάνουμε restart όχι από το μηδέν αλλά από εκεί που το αφήσαμε». Στο πλαίσιο της επανεκκίνησης των προσπαθειών διατήρησης της Αλεξανδρούπολης στο προσκήνιο ως ενεργειακή πύλη και πυλώνα ασφαλείας για τη χώρα και τα Βαλκάνια, ως κόμβο εμπορίου και μεταφορών, ως κέντρο καινοτομίας και ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας, ως τουριστικό προορισμό και υπόδειγμα ενίσχυσης και υποστήριξης του πρωτογενούς τομέα, ο κ. Ζαμπούκης δήλωσε ότι είναι απαραίτητη η στήριξη της Πολιτείας.
Το East Macedonia & Thrace Forum διοργανώνεται για δεύτερη χρονιά από τη City Hub Events του ομίλου Alter Ego σε συνεργασία με την Tsomokos Communications.
Δύο αποφάσεις διαμετρικά αντίθετες εκδόθηκαν το τελευταίο διάστημα για Αιολικούς Σταθμούς (ΑΣΠΗΕ) στον Έβρο και στη Ροδόπη. Στις 27 Φεβρουαρίου, η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας Θράκης απορρίπτει έναν Αιολικό Σταθμό που σχεδιαζόταν κοντά σε φωλιές Ασπροπάρη και Όρνιων στην προστατευόμενη περιοχή της Κοιλάδας του Κομψάτου, μια απόφαση που αποτελεί ελπιδοφόρο νέο, τόσο για τους γύπες, όσο και για δεκάδες ακόμη σπάνια αρπακτικά πουλιά που διαβιούν στην περιοχή.
Κι όμως, μόλις πέντε ημέρες πριν, στις 22 Φεβρουαρίου το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας είχε αδειοδοτήσει άλλον Αιολικό Σταθμό στα σύνορα Ελλάδας-Βουλγαρίας, μεταξύ Πετρωτών και Πενταλόφου του Δήμου Ορεστιάδας. Σε αυτή την περίπτωση, ο άτυχος Ασπροπάρης δεν φωλιάζει στην Ελλάδα, αλλά στη Βουλγαρία, όμως σε πολύ κοντινή απόσταση (μόλις 5 χλμ.) από τον Αιολικό Σταθμό.
Για την αδειοδότηση του Αιολικού Σταθμού στη θέση «ΑΓΓΕΛΙΚΟΥΛΑ» στην Κοιλάδα Κομψάτου, η Εταιρεία Προστασίας Βιοποικιλότητας της Θράκης και η Ελληνική ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ Εταιρεία ήδη από την πρώτη στιγμή είχαν αντιδράσει έντονα, εκφράζοντας την αρνητική τους θέση την οποία στήριξαν με επιστημονικά δεδομένα. Τα επιχειρήματα των δύο οργανώσεων και η αρνητική γνωμοδότηση του ΟΦΥΠΕΚΑ που ακολούθησε, έπεισαν και άλλες υπηρεσίες να γνωμοδοτήσουν αρνητικά, ώστετελικά η Αποκεντρωμένη διοίκηση να αποφασίσει ότι ο ΑΣΠΗΕ θα έχει σημαντικές επιπτώσεις και ότι ένα τέτοιο έργο έρχεται σε αντίθεση με τους στόχους διατήρησης των προστατευόμενων ειδών στην περιοχή.
Στην απορριπτική απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, η περιοχή της Κοιλάδας του Κομψάτου χαρακτηρίζεται ως «εξαιρετικής σημασίας ενδιαίτημα για σπάνια προστατευόμενα είδη πτηνών» και επιπλέον υπογραμμίζεται ότι, ειδικότερα μετά τις πρόσφατες πυρκαγιές που σημαντικά ενδιαιτήματα έχουν καεί, η περιοχή έχει ιδιαίτερη σημασία για την αναπαραγωγή και τροφοληψία των απειλούμενων ειδών. Την ιδιαίτερη σημασία των γειτονικών στις καμένες εκτάσεις περιοχών είχαν επισημάνει ήδη από τον περασμένο Οκτώβριο εννέα περιβαλλοντικές οργανώσεις με κοινή επιστολή τους στον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ζητώντας να ανασταλούν οι διαδικασίες αδειοδότησης ΑΣΠΗΕ στις περιοχές αυτές. Ωστόσο το Υπουργείο δεν έχει δημοσιεύσει καμία σχετική απόφαση, ενώ παρά τις υπενθυμίσεις αποφεύγει να απαντήσει.
Για τον Αιολικό Σταθμό στη θέση «ΜΑΥΡΗ ΠΕΤΡΑ» στην Ορεστιάδα, εκτός από την αρνητική γνωμοδότηση της Δασικής Υπηρεσίας, μεγάλη ήταν η αντίδραση και από πολίτες και Συλλόγους, τη Σχολή Δασολογίας και Διαχείρισης Φυσικών Πόρων και το Εργαστήριο Δασικής Βοτανικής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, οι οποίοι στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης απέστειλαν επιστολές εκφράζοντας την αντίθεση τους για την καταστροφή του μοναδικού φυσικού δασικού οικοσυστήματος στο Δήμο Ορεστιάδας.
Από την πλευρά της, η Βουλγαρική Ορνιθολογική Εταιρεία (BSPB) αφού ενημερώθηκε από την Εταιρεία Προστασίας Βιοποικιλότητας της Θράκης για το σχεδιασμό του έργου, άμεσα έστειλε επιστολή στο ΥΠΕΝ, ενημερώνοντας για την ύπαρξη ενεργής φωλιάς Ασπροπάρη σε απόσταση μικρότερη των 5 χλμ. καθώς και για τη νομοθεσία στη γειτονική χώρα, σύμφωνα με την οποία – όπως και στην Ελλάδα – ορίζεται ζώνη αποκλεισμού για Αιολικούς Σταθμούς σε ακτίνα 5 χλμ. από φωλιές Ασπροπάρη.
Το ΥΠΕΝ όχι μόνο αγνόησε τις αντιδράσεις πολιτών και φορέων αλλά ουδόλως ενδιαφέρθηκε για τις επιπτώσεις του Αιολικού Σταθμού στη βιοποικιλότητα της γειτονικής χώρας, ενώ στην απόφασή του δεν εξηγεί τους λόγους που αυτά δεν λήφθηκαν υπόψη. Σημειώνεται πως, η υποχρεωτική ενημέρωση και παροχή γνώμης από γειτονικό κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όταν ένα έργο ενδέχεται να έχει σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον του, προβλέπεται ρητά από την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2011/92/ΕΕ (για την εκτίμηση των επιπτώσεων έργων στο περιβάλλον).
«Ίσως τελικά υπάρχει ελπίδα για τον Άσπροπάρη, τα Όρνια και τα σπάνια αρπακτικά πουλιά που έχουν βρει καταφύγιο στον Κομψάτο. Δυστυχώς όμως έχει χαθεί η εμπιστοσύνη στη διοίκηση, η οποία λαμβάνει τις αποφάσεις. Θυμόμαστε όλοι πως τον περασμένο Ιούλιο εγκρίθηκαν τρεις ανεμογεννήτριες στον Κομψάτο, οι δύο μάλιστα εντός της ζώνης αποκλεισμού που έχει θεσμοθετηθεί για τον Ασπροπάρη. Και τώρα, η έγκριση του αιολικού σταθμού στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα, παρά τις τόσες αντιδράσεις. Ελπίζουμε, τουλάχιστον, ότι στο μέλλον η διοίκηση θα λαμβάνει σωστές αποφάσειςμε γνώμονα την προστασία του περιβάλλοντος και συνυπολογίζοντας τις θέσεις των τοπικών φορέων και κατοίκων. Είναι επίσης απαραίτητο, τόσο η διοίκηση σε περιφερειακό και εθνικό επίπεδο, όσο και οι γνωμοδοτούσες υπηρεσίες, να θέσουν τις ίδιες αξίες και προτεραιότητες και να μη γνωμοδοτούν/αδειοδοτούν αντιφατικά», δήλωσε ο Λευτέρης Καψάλης, επιστημονικός συνεργάτης της Εταιρείας Προστασίας Βιοποικιλότητας της Θράκης.
Ο Απελευθερωτικός Αγώνας της ΕΟΚΑ 1955- 1959 είναι ο πιο όμορφος και Ιερός Αγώνας των Κυπρίων για Ένωση με την Ελλάδα. Οι νέοι της Κύπρου με όραμα τον Παρθενώνα πολέμησαν τους Άγγλους δυνάστες με πάθος και αυτοθυσία για να πετύχουν τον Μεγάλο Σκοπό. Την Ένωση με την μητέρα Ελλάδα. Πολλά τα παλληκάρια και οι ήρωες της ΕΟΚΑ. Ξεχωριστή θέση στις σελίδες της Ελληνικής Ιστορίας έχει ο απαγχονισμός και η θυσία του Ευαγορά Παλληκαρίδη.
Μπορεί να πέρασαν τα χρόνια. Μπορεί το όραμα και η θυσία των ηρώων της ΕΟΚΑ να μη δικαιώθηκαν.
Μπορεί να προδόθηκαν και τα όνειρα και οι αγώνες τους και το 37% της Κύπρου εδώ και 50 χρόνια να βρίσκεται υπό Τουρκική κατοχή…
Μπορεί πολλοί να έχασαν τον δρόμο που οδηγεί στη Λευτεριά!!
Μπορεί πολλοί να κουράστηκαν και δεν μπόρεσαν να φτάσουν στα σκαλοπάτια που οδηγούν στο παλάτι της Λευτεριάς!!!
Μπορεί κάποιοι άλλοι να θαμπώθηκαν από τα φώτα της δημοσιότητας και της εξουσίας.
Μπορεί να έχασαν τον δρόμο ακολουθώντας τις σειρήνες του εφησυχασμού, της ευμάρειας και του χρήματος…
Μπορεί άλλοι να πήραν εδώ και χρόνια τον δρόμο για τα Σούσα!!!
Ευτυχώς όμως υπάρχει ακόμη μια δυνατή μαγιά, μια μεγάλη δύναμη που βλέπει και ακούει καθαρά τα μηνύματα και τις φωνές του ΕΥΑΓΟΡΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ και όλων των αγωνιστών της ΕΟΚΑ, που έδωσαν τη ζωή τους για μια Κύπρο Ελεύθερη κι Ελληνική και που δείχνουν τον ένα και μοναδικό δρόμο. Το δρόμο και την ανηφοριά, που οδηγεί στα σκαλοπάτια και το παλάτι της ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ.. Τον δρόμο του ΑΓΩΝΑ!!
Άποψη είναι ελεύθερος να εκφέρει ο καθένας. (Φαντάζομαι ότι το αποδέχονται αυτό οι δικαιωματιστές, χωρίς να καλέσουν την ιδεολογική αστυνομία του κράτους που τους προστατεύει).
Η αφίσα του Φεστιβάλ Ντοκυμαντέρ που προκάλεσε αντιδράσεις είναι κακότεχνη. Θα μπορούσα να γράψω και άλλους χαρακτηρισμούς αλλά δεν χρειάζεται να προσβάλλω τον άνθρωπο που την έφτιαξε.
Το ενοχλητικό είναι ότι μια μειοψηφική ομάδα ανθρώπων έχει αποκτήσει, με τη βοήθεια του κράτους, ιδεολογική ηγεμονία και θέλει να μας επιβάλλει τα πρότυπά της ως απόλυτες αλήθειες. Με δικτατορικό τρόπο. Και τα πρότυπά της απο ποιοτικής απόψεως είναι χαμηλά.
Οι δικτατορίες δεν επιβάλλονται, σήμερα, με τα όπλα. Τα όπλα των σύγχρονων δικτατόρων είναι τα Μέσα Ενημέρωσης και ο φασιστικός τρόπος που προβάλλουν και επιβάλλουν τις απόψεις τους ως αλήθειες. Αν θέλετε και ο αποκλεισμός ή η δημόσια εκτέλεση αυτού που διαφωνεί. Η δημοσιογραφία εξέλιπε.
Απέναντι σε αυτό το νεο-ολοκληρωτικό φαινόμενο η κοινωνία πρέπει να αντιδράσει. Είναι αγώνας κατά της δικτατορίας.
Ο κυρίαρχος ιδεολογικός ολοκληρωτισμός, με τα όπλα των ΜΜΕ επιχειρεί να παρουσιάσει την αντίδραση ως αναχρονισμό. Αντιστρέφει, δηλαδή, το φαινόμενο. Πρόοδος είναι η δικτατορία, αναχρονισμός η αντίδραση στην επιβολή της.
Θα υπάρξει πολιτική έκφραση της αντίδρασης σε αυτό το φασιστικό φαινόμενο;
Σε ό,τι αφορά το θέμα της επικαιρότητας, το ντοκυμαντέρ που διαφημίζει η αφίσα δεν το είδαμε. Μακάρι να είναι καλό. Και μακάρι ο καλλιτέχνης που έκανε την αφίσα να προβληματιστεί απο τις αντιδράσεις. Το που θα καταλήξει είναι άλλο θέμα. Δικό του. Ο άνθρωπος εξελίσσεται. Κανείς δεν τα γνωρίζει όλα. Η επαφή με την κοινωνία και το feed back που παίρνουμε βοηθά όλους.
Το θέμα με το οποίο ασχολείται το ντοκυμαντέρ, απο όσα διάβασα, μας απασχολεί και μας ενδιαφέρει όλους. Είμαστε μαζί με τις γυναίκες που υποφέρουν. Και θα αγωνιστούμε μαζί τους για την ελευθερία τους που θα είναι και δική μας ελευθερία. Η καμπάνα χτυπα για όλους. Ο τρόπος είναι που μας διαφοροποιεί. Η αφίσα υπονομεύει την προσπάθεια. Όχι διότι δείχνει μια γυναίκα στο σταυρό. Αλλά για τους λόγους που προανέφερα.
Η σύγχρονη μορφή δικτατορίας δεν πρέπει να περάσει. Δεν πρέπει να γίνει καθεστώς.
Έκφραση του νέου ολοκληρωτισμού είναι η ταύτιση της αντίδρασης για την κακότεχνη αφίσα με το ντοκυμαντέρ ή την διευθύντρια του Φεστιβάλ. .
ΥΓ: θα αναρτούσα την αφίσα αλλά όταν το έκανα χθες το fb μου κατέβασε ολόκληρη την ανάρτηση. Μπορείτε να την βρείτε εύκολα στο διαδίκτυο. Παραθέτω τον σύνδεσμο χθεσινού μου σχολίου όπου είναι αναρτημένη.
1.-Με το δικαίωμα που δίνει και σε εμένα ο δικαιωματισμός μπορώ να πω πως η αφίσα του Φεστιβάλ Ντοκυμαντερ, που αποτελεί αντικείμενο διαμάχης, είναι αηδιαστική. Όχι γιατί προσβάλει το θρησκευτικό συναίσθημα αλλά διότι, καθώς την βλέπω, μου προκαλεί αποστροφή και δεν με ελκύει να δω και να μάθω πως κακοποιούνται και πως υποφέρουν οι γυναίκες σε χώρους πέραν της καθημερινής μου εμβέλειας. Και θέλω να μάθω. Διότι θέλω να βρίσκομαι κοντά στις γυναίκες αυτές. Υποτίθεται πως αυτός ήταν ο στόχος της αφίσας, αν κατάλαβα καλά από την απάντηση της διευθύντριας του Φεστιβάλ Ντοκυμαντέρ στον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης.
2.-Συμφωνώ με τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης ότι υπάρχει μια τάση, συνήθως ατάλαντων “καλλιτεχνών”, να τραβήξουν το ενδιαφέρον προκαλώντας το θρησκευτικό συναίσθημα συμπολιτών τους. Στατιστικά είναι επιτυχημένη μέθοδος. Όποτε συνέβη οι “καλλιτέχνες” έγιναν γνωστοί και τα έργα τους απέβησαν κερδοφόρα. Γιατί να μην συνεχίζεται το φαινόμενο.
3.-Συνήθως οι ίδιοι άνθρωποι που υπερασπίζονται αυτόν τον τρόπο έκφρασης κατά της χριστιανικής θρησκείας είναι λάβροι εναντίον κάποιου που θα προσβάλλει τα μουσουλμανικά, για παράδειγμα, ιερά. Γιατί; Ο δικαιωματισμός είναι επιλεκτικός;
4.-Η προσβολή των Ιερών- όχι, μόνο, των θρησκευτικών αλλά και των θρησκευτικών, αποτελούσε ύψιστη Ύβρη από την αρχαία εποχή. Και η τιμωρία ήταν αμείλικτη. Για την βεβήλωση των Ιερών τους πολέμησαν οι Αθηναίοι τους Πέρσες. Ο σεβασμός στα Ιερά υπάρχει από τότε που εμφανίσθηκε ο άνθρωπος. Είναι τα σύμβολα μιας κοινωνίας που την κρατούν δεμένη. Η προσβολή τους αποτελεί προσβολή αυτής της κοινότητας ανθρώπων. Ο σεβασμός τους, εκτός των άλλων είναι μια κοινωνική σύμβαση συνύπαρξης. Αν οι διαφορετικές οντότητες που συνυπάρχουν σε μια κοινωνία αρχίσουν να προσβάλλουν η μια την άλλη που θα καταλήξει η κοινωνία αυτή;
5.-Ο σεβασμός του άλλου (κυρίως της θρησκευτικής πίστης του) είναι και ένδειξη πολιτισμού. Υποτίθεται δημόσιες εκδηλώσεις, όπως το Φεστιβάλ Ντοκυμαντέρ τον πολιτισμό θέλουν να προάγουν. Μέσα από την αλληλοκατανόηση των ανθρώπων, την προβολή των προβλημάτων τους, την στέρηση της ελευθερίας συνανθρώπων τους, τα βιώματά τους, τον καθημερινό αγώνα επιβίωσης, την απάντηση στα θεμελιώδη ερωτήματά του, τις δυνάμεις που θέλουν να τους σκλαβώσουν. Θα γνωρίζετε ποιον ορισμό έδωσε ο Φρόϊντ στον πολιτισμό: καταπίεση των ενστίκτων. Εν ονόματι του δικαιωματισμού να απελευθερώσουμε τα ένστικτα; Που θα φθάσουμε;
6.-Ο νέος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης είναι τύχη αγαθή για την πόλη. Άνθρωπος ήπιος, καλλιεργημένος, με προχωρημένες ιδέες και ανοχές. Για να έφθασε στο σημείο να διαμαρτύρεται φανταστείτε πως προσέλαβε το γεγονός μια μεγάλη χριστιανική κοινότητα ανθρώπων που ένοιωσε ότι προσβάλλεται. Η προσβολή της δεν λαμβάνεται υπόψη από έναν πολιτισμικό φορέα; Η μεμονωμένη έκφραση δεν έχει όρια; Η κ. διευθύντρια επικαλείται στην απάντησή της τους νόμους και το σύνταγμα. Αυτά θεωρεί όριά της; Υπάρχει κάτι πιο καθεστωτικό από αυτό; Η τέχνη υπερβαίνει τα όρια της κρατικής ανοχής, όχι των ανθρώπινων αρχετύπων. Αλλά αν αμφισβητούσε την εξουσία δεν θα είχε την ασφάλεια να προκαλέσει κατηγορίες πολιτών για τις οποίες αδιαφορεί το μονοκομματικό κράτος. Συγχαρητήρια κ. διευθύντρια.
7.-Η διευθύντρια του Φεστιβάλ επικαλείται το δικαίωμα στην ελευθερία έκφρασης, απαντώντας στον Μητροπολίτη. Αν η ελευθερία του ενός δεν σταματά στα όρια της ελευθερίας του άλλου μπορούμε να φανταστούμε που θα οδηγηθούμε; Εν ονόματι της ελευθερίας έκφρασης αντιλαμβάνεται η κυρία διευθύντρια τι αντικείμενο χλευασμού και ειρωνείας θα μπορούσε να αποτελέσει και η ίδια;
8.-Ζούμε στον αστερισμό του δικαιωματισμού. Όχι όλων των δικαιωματισμών. Του δικαιωματισμού της υπογάστριας χώρας. Μπορεί αυτό να είναι το κύριο πρόβλημα της ανθρωπότητας την στιγμή που συνάνθρωποί μας σκοτώνονται καθημερινά, γυναίκες σφάζονται λόγω φυλής ή θρησκείας ή κοινωνικής κατηγορίας, άνθρωποι φυλακίζονται και βασανίζονται; Μπορεί όλα να εξαντλούνται στην διέγερση του γενετήσιου ενστίκτου;
9.-Η κ. Διευθύντρια επικαλέστηκε εικόνες και έργα της Αναγέννησης για να δικαιολογήσει την επιλογή της και τις θέσεις της. Η σύγκριση αποτελεί Ύβρη. Ο καθένας μπορεί να πει ότι είναι ο Μιχαήλ Άγγελος, ο Ραφαέλο, ο Μποντιτσέλι, ο Μέγας Ναπολέων ή ο Μέγας Αλέξανδρος. Εμείς πρέπει να το αποδεχθούμε;
10.-Η πρώτιστη αρχή μου είναι η ελευθερία. Ακόμη και από την εργασία. Κάτι θα βρει ο άνθρωπος για να ζήσει. Αν δεν έχει την ελευθερία του, όμως, πεθαίνει καθημερινά. Χθες, μόλις είχα γράψει πως Ύβρις είναι η υπέρβαση του μέτρου. Όχι κυρία διευθύντρια των κρατικών ορίων τα οποία σέβεστε απολύτως για ευνόητους λόγους. Του αρχαιοελληνικού μέτρου που έχει να κάνει με τις αρχέγονες αξίες. Αυτές που κανένα καθεστώς δεν μπόρεσε να ξεριζώσει από την ψυχή των ανθρώπων. Ούτε εσείς θα το καταφέρετε. Εν ονόματι αυτών των αξιών σεβόμαστε όλους τους ανθρώπους. Με τις ιδιαιτερότητές τους. Και αυτούς που προκαλέσατε.
Η αληθινή τέχνη αυτό το αρχέγονο βάθος αναζητά. Και είναι υψηλή γιατί το σέβεται.