Αρχική Blog Σελίδα 1368

Μακελειό στη Μόσχα: Ένοπλοι άνοιξαν πυρ σε αίθουσα συναυλιών -Νεκροί και τραυματίες 

0

 

Πυροβολισμοί σημειώθηκαν και μετά ξέσπασε φωτιά απόψε σε συναυλιακό χώρο στα προάστια της Μόσχας, μετέδωσαν ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων και κανάλια Telegram, ορισμένα από τα οποία αναφέρουν ότι υπάρχουν νεκροί και τραυματίες.

Το περιστατικό, η ακριβής φύση του οποίου μένει να διευκρινιστεί, έλαβε χώρα στο Crocus City Hall, μια αίθουσα συναυλιών που βρίσκεται στα βορειοδυτικά της ρωσικής πρωτεύουσας.

“Άγνωστοι άνοιξαν πυρ στο Crocus City Hall. Σε εξέλιξη είναι η απομάκρυνση των ανθρώπων από τον χώρο”, δήλωσαν οι υπηρεσίες εκτάκτων περιστατικών στο πρακτορείο TASS.

Τα πρακτορεία Tass και Ria Novosti κάνουν λόγο για “τραυματίες” έπειτα από “πυρά από αυτόματα όπλα”. Το Ria Novosti επικαλείται δημοσιογράφο του που βρίσκεται στο σημείο.

Βίντεο που περιήλθε στην κατοχή του Ρόιτερς δείχνει μεγάλη φωτιά και καπνούς από το σημείο όπου σημειώθηκε το περιστατικό.

 

 

Η Κέιτ Μίντλετον ανακοίνωσε πως πάσχει από καρκίνο

0

Η Κέιτ Μίντλετον /Φωτογραφία: AP Photo
22/03/2024  20:04

Η πριγκίπισσα της Ουαλίας ανακοίνωσε ότι έχει διαγνωστεί με καρκίνο και βρίσκεται στα πρώτα στάδια της «προληπτικής χημειοθεραπείας».

Σε ένα βιντεοσκοπημένο μήνυμα που κυκλοφόρησε την Παρασκευή, η Κέιτ δήλωσε ότι υποβλήθηκε σε μεγάλη εγχείρηση στην κοιλιά στις 14 Ιανουαρίου για μια πάθηση που θεωρήθηκε ότι δεν ήταν καρκινική, αλλά οι επακόλουθες εξετάσεις αποκάλυψαν ότι υπήρχε καρκίνος.

Στο ειλικρινές μήνυμα, αποκάλυψε ότι η διάγνωση ήταν ένα «τεράστιο σοκ» και ότι εκείνη και ο πρίγκιπας Ουίλιαμ έκαναν τα πάντα για να το επεξεργαστούν ιδιωτικά για το καλό της νεαρής οικογένειάς τους.

Πρόσθεσε: «Είμαι καλά και γίνομαι πιο δυνατή κάθε μέρα εστιάζοντας στα πράγματα που θα με βοηθήσουν να θεραπευτώ- στο μυαλό, το σώμα και το πνεύμα μου.

»Το να έχω τον Γουίλιαμ στο πλευρό μου είναι επίσης μεγάλη πηγή παρηγοριάς και καθησυχασμού. Όπως και η αγάπη, η υποστήριξη και η καλοσύνη που μου έχουν δείξει τόσοι πολλοί από εσάς. Σημαίνει τόσα πολλά και για τους δυο μας».

Αυτό συμβαίνει λίγες εβδομάδες αφότου ο βασιλιάς Κάρολος αποκάλυψε ότι διαγνώστηκε με καρκίνο και παραμένει σε θεραπεία.

Η ίδια είπε: «Ήθελα να εκμεταλλευτώ αυτή την ευκαιρία για να σας ευχαριστήσω, προσωπικά, για όλα τα υπέροχα μηνύματα υποστήριξης και για την κατανόησή σας όσο αναρρώνω από την εγχείρηση.

»Ήταν ένα απίστευτα δύσκολο δίμηνο για ολόκληρη την οικογένειά μας, αλλά είχα μια φανταστική ιατρική ομάδα που με φρόντισε πολύ καλά, για την οποία είμαι τόσο ευγνώμων.»

Η Κέιτ έχει βρεθεί στο επίκεντρο της δημόσιας φρενίτιδας τις τελευταίες εβδομάδες μετά την απόσυρσή της από τις βασιλικές υποχρεώσεις. Η μητέρα τριών παιδιών έγινε αντικείμενο καταιγισμού εικασιών και συνωμοσιών

Νετανιάχου σε Μπλίνκεν: Το Ισραήλ θα στείλει στρατό στη Ράφα με ή χωρίς την αμερικανική στήριξη

0

Δεν κάνει πίσω ο Μπένιαμιν Νετανιάχου όσον αφορά την χερσαία επίθεση του Ισραήλ στη Ράφα, μια περιοχή με πάρα πολλούς αμάχους.

Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου δήλωσε σήμερα ότι το Ισραήλ παραμένει αποφασισμένο να στείλει στρατό κάνοντας χερσαία έφοδο στη Ράφα, την πόλη στην νότια Λωρίδα της Γάζας, όπου περισσότεροι από 1 εκατομμύριο Παλαιστίνιοι έχουν εκτοπιστεί, και ότι το Ισραήλ θα το πράξει αυτό με ή χωρίς την υποστήριξη των ΗΠΑ.

Ο Νετανιάχου τόνισε σε ανακοίνωσή του ότι είπε στον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν κατά την επίσκεψή του στο Ισραήλ ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος να νικηθεί το ισλαμιστικό κίνημα Χαμάς χωρίς να προχωρήσει ο ισραηλινός στρατός στη Ράφα.

«Και του είπα ότι ελπίζω ότι θα το κάνουμε με την υποστήριξη των ΗΠΑ, αλλά αν χρειαστεί – θα το κάνουμε μόνοι μας», τόνισε.

 

Εκπληρώνεται η «προφητεία» του Θάνου Ντόκου περί «συνεκμετάλλευσης» των ενεργειακών πόρων της Μεσογείου!

0

ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ… (Πέμπτη 21 Μαρτίου 2024)

[δημοσιεύτηκε 15:30-21/03/24, ανανεώθηκε 10:30-22/03/24]

Δεν είναι τουλάχιστον παράδοξο το γεγονός ότι ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Κυριάκου Μητσοτάκη -και πρώην επικεφαλής του ΕΛΙΑΜΕΠ-, Θάνος Ντόκος, διατηρεί επί μακρά περίοδο σιγή ιχθύος; Πότε ήταν η τελευταία δημόσια τοποθέτησή του είναι δύσκολο κανείς να θυμηθεί. Ειδικά την συγκεκριμένη περίοδο που τα ελληνοτουρκικά είναι στο φόρτε τους, θα περίμενε κανείς από τον Σ.Ε.Α. να κάνει συχνές και ηχηρές παρεμβάσεις, ως είθισται για την θέση του σε άλλα κράτη όπως οι ΗΠΑ για παράδειγμα. Αλλά όχι. Εδώ είναι Ελλάδα…

Τί συμβαίνει λοιπόν; Προς τί αυτή η απουσία; Κάνοντας όμως μια γρήγορη αναζήτηση παλαιότερων δηλώσεών του διαπιστώσαμε κάτι ανησυχητικό. Οι τοποθετήσεις του, που αρκετές φορές ξεσήκωσαν θύελλα αντιδράσεων, σήμερα φαίνεται να είναι «προφητικές».
Στην προσπάθεια να ανατρέξουμε στην τελευταία δήλωσή του, θυμηθήκαμε ότι την ώρα που η Τουρκία προσπαθούσε να συνέλθει από το σοκ του εγκέλαδου του Φεβρουαρίου του 2023, ο Θ. Ντόκος έκανε λόγο για έναν «μεγάλο συνεταιρισμό κρατών» κατά τα πρότυπα της συνεργασίας Κατάρ-Ιράν «που θα συνεκμεταλλευτεί τους ενεργειακούς πόρους της Μεσογείου». Δήλωση σε πλήρη σύμπνοια με αυτήν του  Αμερικανού υφυπουργού Εξωτερικών, Τζέφρι Πάιατ, ο οποίος τον Δεκέμβριο του 2022 έλεγε  ότι, «οι ΗΠΑ εστιάζουν στο πώς θα δημιουργήσουν μια εταιρική δυναμική για να αποφύγουμε τις διαμάχες που συνοδεύονται με ένα οικονομικό κόστος».
Σε σημείωμά μας τον Ιανουάριο του 2023 γράφαμε ότι, όσον αφορά στην ιδέα της «εταιρικής» συνεκμετάλλευσης, ο Τζο Μπάιντεν ήδη από το 2014 έλεγε ότι, «αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους ταξίδεψα πρόσφατα [σσ. Μάιο του 2014] στην Κύπρο -ο υψηλότερος αξιωματούχος των ΗΠΑ που επισκέφθηκε την Κύπρο εδώ και πέντε δεκαετίες- επειδή ήθελα να ενθαρρύνω τους Κύπριους [σσ. Κυπριακή Δημοκρατία] να αναπτύξουν τους ενεργειακούς πόρους τους σε συνεργασία με όλους -ΟΛΟΥΣ(!)- τους γείτονές τους, και να καταστεί σαφές ότι ΟΛΟΙ ωφελούνται εάν το σύνολο της Ανατολικής Μεσογείου μπορεί να συνεργαστεί για να γίνει κόμβος για τις αγορές φυσικού αερίου».
Τότε εξηγήσαμε ότι οι ΗΠΑ επιθυμούν σφόδρα να εντάξουν την Τουρκία στο East Med Gas Forum (1, 2 και 3), κατ’ απαίτηση του Τζέφρι Πάιατ και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Όλες οι εξελίξεις συντείνουν στο συμπέρασμα ότι η είσοδος της Τουρκίας στο Forum, αφενός θα αναγνωρίσει τα ανύπαρκτα δικαιώματά της στην Αν. Μεσόγειο -σαν μια άτυπη «Μαδρίτη» της Αν. Μεσογείου-, και αφετέρου θα αποτελέσει το έναυσμα για την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου ακόμη και χωρίς προηγούμενη συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδας. 
Αυτά σε πρώτη φάση. Στη συνεχεία θα ακολουθήσει η εφαρμογή του γνωστού «χάρτη Μπάιντεν» -ο οποίος καταλύει τον χάρτη της Σεβίλλης και ισοπεδώνει τις πρόνοιες του Δικαίου της Θάλασσας-, που συνεπάγεται την απώλεια της ελληνικής δυνάμει ΑΟΖ ανατολικά του 28ου Μεσημβρινού -που τέμνει την Ρόδο-, καθώς και του κοινού θαλάσσιου συνόρου με την Κύπρο (1, 2 και 3).
Χάρτης Μπάιντεν. Πηγή: mcclatchydc.com
Οι πληροφορίες από την Ουάσιγκτον μάλιστα λένε ότι κατά την επίσκεψη του Άντονι Μπλίνκεν στα Χανιά (06/01/24), μας ζητήθηκε ακριβώς αυτό: Να προσφέρουμε τη μισή ΑΟΖ/υφαλοκρυπίδα μας στην Αν. Μεσόγειο. Κάτι που επιβεβαιώνουν και ελληνικές διπλωματικές πηγές σύμφωνα με τις οποίες «η κυβέρνηση έχει δρομολογήσει την εμφάνιση μιας μείζονος σημασίας διευθέτησης, η οποία προϋποθέτει υποχωρήσεις σε θέματα κυριαρχίας (μειωμένη ή καθόλου επήρεια των νησιών σε ΑΟΖ) στην ανατολική Μεσόγειο».
Η εφαρμογή αυτού του σεναρίου είναι πρόδηλο ότι θα επηρεαστεί από την εσωτερική πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα και το ανάλογο ρίσκο που θα είναι διατεθειμένος ο Κ. Μητσοτάκης για να αναλάβει τη δεδομένη χρονική στιγμή. Ίσως βέβαια μια ευρωπαϊκή θέση να του χαρίσει την αναγκαία διέξοδο από την κατάσταση που θα δημιουργηθεί.
Άλλες πηγές πάλι μιλούν για «εμβάθυνση της προσέγγισης στον ενεργειακό τομέα» καθώς, τόσο η ΕΕ, όσο και οι ΗΠΑ προωθούν εξορύξεις ακόμη και «χωρίς προηγούμενη οριοθέτηση των ΑΟΖ». Προφανώς στο πλαίσιο της «εταιρικής εκμετάλλευσης» υπό τον μανδύα του East Med Gas Forum.
Επανερχόμενοι όμως στις δηλώσεις του Θ. Ντόκου, πρέπει να αναλυθούν και να συσχετιστούν με παλαιότερες αναφορές του ιδίου και συγκεκριμένα το 2019, όταν έλεγε ότι «ακόμη και ιδέες περί συνεκμετάλλευσης (kazan-kazan) μπορούν να συζητηθούν, υπό την προϋπόθεση της προηγούμενης οριοθέτησης μέσω προσφυγής σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο».
Οπότε καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι αυτό που βρίσκεται στα σκαριά είναι όντως η «συνεκμετάλλευση» («συνδιαχείριση» είναι πιο δόκιμος όρος) με την Τουρκία, αφού υπογραφεί το συνυποσχετικό για «προσφυγή σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο», ακόμη και πριν την έκδοση της απόφασής του. Μάλιστα, σύμφωνα με τον Μανώλη Κοττάκη και την «ΕΣΤΙΑ», «φιλοδοξία» της κυβέρνησης που επείγεται είναι η «κατάληξη της υπογραφής συνυποσχετικού αμέσως μετά τις ευρωεκλογές».
 
Σε αυτό το σημείο θα ήταν παράλειψη εάν δεν σχολιάζαμε συνδυαστικά την παρουσία του πρώην ΥΠΕΞ, Νίκου Κοτζιά, στο συνέδριο της «Καθημερινής» («Μεταπολίτευση: 50 χρόνια μετά») -το οποίο διοργανώθηκε για να καλλιεργήσει κλίμα διακομματικής «συνεννόησης» και «συναίνεσης» (1 και 2) για ότι θα ακολουθήσει-, γνωστού για τις αλήστου μνήμης δηλώσεις περί «μοναχοφάηδων» και της ανάγκης να δοθεί στην Τουρκία «μία προοπτική να συμμετάσχει στην οικονομική ανάταση».
«Τι σημαίνει άραγε» η συγκεκριμένη διατύπωση διερωτήθηκε τότε ο Σταύρος Λυγερός και συμπέρανε πως ο Ν. Κοτζιάς εννοεί ότι: «πρέπει να βρούμε επιχειρηματικούς τρόπους για να βάλουμε την Τουρκία στο παιχνίδι».
Η φόρμουλα εμπλοκής της Τουρκίας και υφαρπαγής του πολλά υποσχόμενου ενεργειακού μας πλούτου έχει βρεθεί. Σχεδιάζεται να εκτελεστεί με τον προσχηματικό μανδύα της «εταιρικής συνδιαχείρισης», τον οποίο οι ΗΠΑ προετοίμαζαν εδώ και χρόνια. Απ’ ότι φαίνεται πλέον ωρίμασαν και οι συνθήκες υλοποίησης του σχεδίου τους εργαλειοποιώντας τους πρόθυμους εν Ελλάδι εκτελεστές, οι οποίοι καταχρώμενοι την εμπιστοσύνη του κυρίαρχου λαού, εφαρμόζουν προσωπικές αντεθνικές -γράφε προδοτικές- πολιτικές.
Και για να προλάβουμε όσους ενδεχομένως ψάχνουν για πολιτικά κίνητρα πίσω από τα γραφόμενά μας, τους υπενθυμίζουμε και πάλι ότι το παρόν βήμα έχει αναλύσει και εξετάσει ενδελεχώς την εξωτερική πολιτική και τις δηλώσεις των πολιτικών ηγεσιών που κυβέρνησαν την χώρα από το 2010 και εντεύθεν -από το 2010 μέχρι και σήμερα έχουν κυβερνήσει έξι (συν τρεις υπηρεσιακοί) πρωθυπουργοί, τα κόμματα των οποίων κυριάρχησαν στην μεταπολίτευση-, ενώ έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όλοι -άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο- ευθύνονται για τις κυοφορούμενες «Πρέσπες του Αιγαίου – Αν. Μεσογείου» (1 και 2).

Πηγή: i-epikaira.blogspot.com

Αξιός/Βαρδάρης: Ένα κοινό ποτάμι σε κίνδυνο

0
Η Βόρεια Μακεδονία τον μολύνει ανεξέλεγκτα χωρίς να κάνει μετρήσεις για την ποιότητα του νερού του. Στην Ελλάδα, αν και τα χημικά βρίσκονται εντός των ορίων της ΕΕ, η περιβαλλοντική κατάστασή του είναι μέτρια, φτωχή ή κακή. Μία διασυνοριακή έρευνα του inside story και του Investigative Reporting Lab με πολλές αποκαλύψεις για ένα από τα σημαντικότερα ποτάμια των Βαλκανίων.
Το σημείο όπου ενώνεται ο Αξιός με το ρέμα Βαρδαρόβασης, έξω από τη Χαλάστρα. [ΕΛΚΕΘΕ]

Δεν μπορούν πολλοί άνθρωποι να πουν ότι γεννήθηκαν σε ένα ποτάμι. Η μητέρα του Νίκολα Στογιανόφσκι, Πέτρα, κατάφερε ακριβώς αυτό – γέννησε τον γιο της στον ποταμό Βαρδάρη, ενώ δούλευε στον κήπο. Στις αρχές του 20ού αιώνα, για πολλούς κατοίκους της πόλης των Σκοπίων που ζούσαν στα κατάντη του ποταμού Βαρδάρη, ήταν ακόμη συνηθισμένο να καλλιεργούν τους δικούς τους κήπους και οπωρώνες στις όχθες του ποταμού, και συχνά στα μικρά νησιά του ίδιου του ποταμού. Το απόγευμα της 17ης Μαΐου 1937, ενώ βοηθούσε στον κήπο, η μητέρα του Νίκολα ένιωσε συσπάσεις. «Σε λιγότερα από 10 λεπτά, ενώ η μητέρα μου ήταν ξαπλωμένη στα ρηχά νερά του ποταμού, γεννήθηκα, γρήγορα και ομαλά», λέει ο 87χρονος Στογιανόφσκι. Ο ίδιος και η οικογένειά του είχαν πολλές χαρούμενες αναμνήσεις συνδεδεμένες με αυτό το ποτάμι. Μεγάλωσε στο ίδιο σπίτι που μεγάλωσε ο πατέρας του, δίπλα στο ποτάμι. Ψάρευαν και εκεί.

Η έρευνά με μια ματιά

Φωτογραφία αρχείου του ποταμού Βαρδάρη, που τραβήχτηκε τη δεκαετία του ’40. Το ποτάμι ήταν κάποτε το κέντρο της κοινωνικής και ψυχαγωγικής ζωής στην πρωτεύουσα της Βόρειας Μακεδονίας. Οι λευκές αμμώδεις παραλίες του θεωρούνταν ένα από τα καλύτερα χαρακτηριστικά του. Εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες, ο ποταμός έχει απαγορευτεί για κολύμπι.

«Με τον παππού μου πιάναμε ψάρια και καβούρια. Η μητέρα μου μαγείρευε ψάρια κάθε μέρα. Τα παιδιά μου κολυμπούσαν σε αυτό το ποτάμι, υπήρχαν δεκάδες παραλίες στην πόλη, ήταν τόσο όμορφα, το ποτάμι ήταν καταγάλανο, γεμάτο και πλούσιο», θυμάται ο Στογιανόφσκι. «Τώρα βρωμάει. Βρωμάει άσχημα» προσθέτει. Ζει ακόμα δίπλα στο ποτάμι, αλλά το παλιό του σπίτι μετατράπηκε σε 9όροφο κτίριο κατοικιών κατά την τελευταία δεκαετία της ραγδαίας αστικής μεταμόρφωσης της πόλης, συχνά με κόστος τη βαρβαρότητα απέναντι στη φύση.

Ο ποταμός, που κάποτε συμβόλιζε την ευημερία και τη γονιμότητα, σήμερα χρησιμεύει ως ανεπίσημος σκουπιδότοπος της πόλης. Τα περιττώματα που παράγονται από περίπου 200.000 χιλιάδες νοικοκυριά στα Σκόπια, καταλήγουν απευθείας στον ποταμό. Μια περιήγηση στον Βαρδάρη αρκεί για να συμπεράνει κανείς τι είδους περιβαλλοντική βόμβα είναι – πτώματα ζώων, πεταμένες τηλεοράσεις, καναπέδες, υπολογιστές, οικοδομικά απόβλητα είναι μόνο ένα μικρό μέρος της «πρωτότυπης διακόσμησης» του ποταμού. Υπάρχουν αμέτρητες παράνομες χωματερές μικρής και μεγάλης κλίμακας που βρίσκονται κοντά του. «Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι τα απορρίμματα θα πέσουν στο Αιγαίο Πέλαγος, η περιβαλλοντική κουλτούρα είναι σε πολύ χαμηλό επίπεδο», δήλωσε στους δημοσιογράφους κάτοικος από τα Σκόπια.

Πλάνα του Βαρδάρη από μη επανδρωμένο αεροσκάφος, γύρω από το Βέλες της Βόρειας Μακεδονίας.

Το Κέντρο Δημόσιας Υγείας της Βόρειας Μακεδονίας απαγορεύει στους πολίτες του να χρησιμοποιούν το νερό για κολύμπι, άρδευση, ψάρεμα, πόση ή ακόμη και να αναπνέουν κοντά στο ποτάμι κατά τη διάρκεια των ζεστών καλοκαιρινών ημερών, όταν οι υδρατμοί είναι πυκνοί.

Ένα μη χρησιμοποιήσιμο ποτάμι

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Κέντρου Δημόσιας Υγείας της Βόρειας Μακεδονίας, η ρύπανση του ποταμού Βαρδάρη στην περιοχή των Σκοπίων είναι ανησυχητική. «Ο ποταμός βρίσκεται σχεδόν στα πρόθυρα του βιολογικού του θανάτου», λέει ο γιατρός Λιούπτσο Κονσταντινόφσκι, ο οποίος είναι επικεφαλής του τμήματος υγιεινής του Κέντρου Δημόσιας Υγείας – ενός ιδρύματος του οποίου αποστολή είναι η παρακολούθηση, η έρευνα και η μελέτη της κατάστασης της υγείας του πληθυσμού, των αιτιών εμφάνισης και εξάπλωσης μολυσματικών και άλλων ασθενειών κοινωνικής-ιατρικής σημασίας, καθώς και των επιπτώσεων των περιβαλλοντικών παραγόντων στην υγεία. Τα Σκόπια είναι μία από τις λίγες ευρωπαϊκές πόλεις που δεν διαθέτουν εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων, γεγονός που συμβάλλει σημαντικά στο πρόβλημα – όλα τα περιττώματα και τα βιομηχανικά απόβλητα ρίχνονται ελεύθερα στο ποτάμι.

Χιλιάδες πλαστικά μπουκάλια επιπλέουν στο ποτάμι κάθε μέρα. [IRL/Inside Story, 2024]

Η βακτηριολογική ανάλυση του Κέντρου Δημόσιας Υγείας για το πόσιμο νερό και το νερό κολύμβησης, που γίνεται μία φορά το μήνα, δείχνει το υψηλότερο επίπεδο βακτηριολογικής ρύπανσης του ποταμού Βαρδάρη (κατηγορία 4), ενώ η χημική ρύπανση είναι επίσης η υψηλότερη από την άποψη της χημικής ποιότητας (κατηγορία 5). «Πρόκειται για τη μέγιστη ρύπανση των υδάτων. Και, παρά το γεγονός ότι είναι προβληματικό, οι άνθρωποι χρησιμοποιούν αυτό το νερό για άρδευση. Έχουμε προβλήματα με την επιθεώρηση από τους διάφορους δήμους, κανείς δεν ελέγχει τίποτα», λέει ο Κονσταντινόφσκι. Οι λαϊκές των Σκοπίων είναι γεμάτες από λαχανικά που καλλιεργούνται στα χωριά των Σκοπίων, που χρησιμοποιούν το ποτάμι ως τη μόνη πηγή άρδευσης.

Ωστόσο, αυτές οι αναλύσεις ισχύουν μόνο για το επιφανειακό νερό. Η υγεία ενός τεράστιου μέρους του ποταμού παραμένει ένα μυστήριο.

Η χημική κατάσταση του ποταμού Βαρδάρη δεν μπορεί να προσδιοριστεί καθόλου

Στη Βόρεια Μακεδονία, δύο ιδρύματα έχουν αναλάβει να εξετάσουν την ποιότητα των υδάτων του ποταμού Βαρδάρη. Ο πρώτος είναι η Διοίκηση Υδρομετεωρολογικών Υποθέσεων (HMA), υπεύθυνη για τον έλεγχο της χημικής και βιολογικής του κατάστασης. Ο δεύτερος είναι το Κέντρο Δημόσιας Υγείας (CJZ), το οποίο επικεντρώνεται στη βακτηριολογική ρύπανση των υδάτων.

Ωστόσο, η HMA αντιμετωπίζει προκλήσεις στην εφαρμογή των ευρωπαϊκών κανονισμών για την αξιολόγηση της βιολογικής και χημικής κατάστασης του ποταμού, λόγω των περιορισμένων πόρων. Από το 2000, το ίδρυμα λειτουργεί υπό περιορισμούς που εμποδίζουν τον ακριβή προσδιορισμό της ρύπανσης του ποταμού. Επί του παρόντος, αναλύεται μόνο ένα περιορισμένο φάσμα βαρέων μετάλλων και τρεις βιολογικές παράμετροι, καθιστώντας τη χημική κατάσταση του ποταμού απροσδιόριστη. Επιπλέον, τα φυτοφάρμακα, τα αντιβιοτικά και άλλες χημικές ουσίες από τα λύματα μεγάλων βιομηχανικών εγκαταστάσεων δεν μπορούν να εξεταστούν στα εργαστήρια του HMA.

Εξέταση δειγμάτων νερού στη Διοίκηση Υδρομετεωρολογικών Υποθέσεων στα Σκόπια.

Ο Σεριμπάν Ραμάνι, επικεφαλής του τμήματος ποιότητας νερού της HMA, υπογραμμίζει δύο ανεπιτυχείς προσπάθειες το 2022 και το 2023 για την προμήθεια εξοπλισμού για δοκιμές φυτοφαρμάκων, επικαλούμενος τη μη τήρηση των όρων του σχετικού διαγωνισμού. Ο Ραμάνι εξηγεί ότι, παρά το γεγονός ότι το κράτος ευθυγραμμίζει τους νόμους και τους κανονισμούς του για την παρακολούθηση της ποιότητας των ποταμών με τις οδηγίες της ΕΕ, σημαντικά τμήματα παραμένουν ανεφάρμοστα λόγω έλλειψης πόρων και έλλειψης πολιτικής βούλησης.

Η αδυναμία της HMA να αξιολογήσει τη χημική κατάσταση του ποταμού αφήνει ένα κρίσιμο κενό για τον πλήρη προσδιορισμό της ποιότητας των υδάτων, ιδίως καθώς σημαντικοί ρυπαντές, όπως μεγάλες εταιρείες, απορρίπτουν κατά καιρούς λύματα στον ποταμό.

Παρά τον συναγερμό που έχει σημάνει εδώ και μία δεκαετία από τους επαγγελματίες και των δύο ιδρυμάτων, η κατάσταση του ποταμού παραμένει τραγική. Η δημόσια αγανάκτηση, που εκφράζεται συχνά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και μέσω διαδηλώσεων, αντανακλά την απογοήτευση των πολιτών για τα περιβαλλοντικά εγκλήματα και την αμέλεια. Ωστόσο, σε ένα κράτος που μαστίζεται από λαϊκιστική και διεφθαρμένη διακυβέρνηση για πάνω από δύο δεκαετίες, αυτές οι φωνές των κυβερνώμενων συχνά δεν ακούγονται από τους κυβερνώντες.

Χρήματα των Ευρωπαίων φορολογούμενων σε μια χαμένη προσπάθεια διάσωσης του ποταμού

Η κατασκευή της μονάδας επεξεργασίας λυμάτων στα Σκόπια, η οποία θεωρείται ζωτικής σημασίας από τους ντόπιους, παραμένει ημιτελής λόγω αμέλειας και διαφθοράς των διοικούντων. Η αποτυχία αυτή θέτει σε κίνδυνο 206 εκατομμύρια ευρώ ευρωπαϊκής βοήθειας και δάνεια που προορίζονται να συμβάλουν στην αντιμετώπιση της τραγικής κατάστασης του ποταμού, αναδεικνύοντας περαιτέρω τις συνέπειες των κενών λογοδοσίας και των πελατειακών σχέσεων στη διακυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας.

Η υπόσχεση ότι τα Σκόπια θα αποκτήσουν τον απαραίτητο σταθμό επεξεργασίας για την αντιμετώπιση της ρύπανσης του ποταμού Βαρδάρη χρονολογείται από το 2004. Για το έργο, η κυβέρνηση έλαβε χρηματοδότηση ύψους 136 εκατομμυρίων ευρώ από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (ΕΤΑΑ). Μη επιστρεπτέα οικονομική βοήθεια ύψους 69,8 εκατομμυρίων ευρώ χορηγήθηκε επίσης από την Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω ενός επενδυτικού πλαισίου για τα Δυτικά Βαλκάνια.

Ο Βαρδάρης κυλάει μέσα από τα Σκόπια. [Πηγή: Viktor on X]

 

Παρά την οικονομική βοήθεια, η υλοποίηση του έργου στα Σκόπια επλήγη από οικονομικές προκλήσεις, πολιτικές διαμάχες, σκάνδαλα και γραφειοκρατικές περιπλοκές.

Тα κύρια εμπόδια για την πρόοδο του έργου ήταν οι συγκρούσεις προσωπικών συμφερόντων, που οδήγησαν σε συχνές ακυρώσεις και καθυστερήσεις, δεδομένου ότι οι επιχορηγήσεις δόθηκαν το 2019. Η δημοσιογράφος για το περιβάλλον, Γιουγκοσλάβα Ντουκόβσκα, ρίχνει φως στους ζοφερούς λόγους που κρύβονται πίσω από αυτήν την πανωλεθρία. Ο δήμαρχος των Σκοπίων ξεκίνησε το έργο, αλλά είναι η Δημόσια Επιχείρηση Νερού, ένα ίδρυμα που ιδρύθηκε από την πόλη, που επιβλέπει τις εργασίες και επιλέγει τις προσφορές μέσω διαγωνισμών. Ωστόσο, οι πολιτικές διασυνδέσεις περιπλέκουν τα πράγματα. Ο διευθυντής, Ζλάτκο Περίνσκι, ο οποίος διορίστηκε αφού ο δήμαρχος έλαβε υποστήριξη από ένα συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα, αντιμετώπισε κατηγορίες για ευνοιοκρατία προς ορισμένους από αυτούς που υπέβαλαν προσφορές, που πρόσκεινται στο εν λόγω κόμμα.

Οι εντάσεις κλιμακώθηκαν, ακολούθησαν σκάνδαλα και ακόμη και η αποχώρηση του δημάρχου από το κόμμα δεν κατέστειλε τις διαμάχες. «Είχε σημασία ποιοι φίλοι κέρδισαν τον διαγωνισμό. Για άλλη μια φορά, τα προσωπικά συμφέροντα επισκίασαν τη δημόσια ευημερία», περιγράφει η Ντουκόβσκα. Οι ευρωπαϊκές τράπεζες, που ανησυχούσαν για τον αντίκτυπο των καθυστερήσεων στον ποταμό, κάλεσαν να δοθεί ένα τέλος στις πολιτικές συγκρούσεις που εμποδίζουν το έργο.

Πριν από τη διεθνή βοήθεια, η Μακεδονία είχε ελάχιστη επεξεργασία λυμάτων, αλλά μετά την κατασκευή, η κάλυψη επεκτάθηκε σε πάνω από 37% του πληθυσμού. Ως επί το πλείστον, οι προσπάθειες για τη διάσωση του ποταμού αφορούσαν τους Ευρωπαίους φορολογούμενους, τα χρήματα των οποίων δαπανήθηκαν για την κατασκευή σταθμών επεξεργασίας νερού σε όλη τη χώρα, οι οποίοι θα καθαρίζουν τα λύματα του πληθυσμού. Οι δημοσιογράφοι του Investigative Reporting Lab (IRL) και του inside story αποκαλύπτουν ότι, από τους 23 σταθμούς που χρηματοδοτήθηκαν μέσω εργαλείων της ΕΕ σχετιζόμενων με την προετοιμασία της χώρας για ένταξη, μόνο οι 16 λειτουργούν. Οι περισσότεροι από αυτούς αντιμετωπίζουν προβλήματα που σχετίζονται με τους υψηλούς λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος, την παλαιότητα των εξαρτημάτων που έχουν εγγύηση μόνο πέντε ετών και την έλλειψη εκπαιδευμένου προσωπικού.

Η βιομηχανική ρύπανση

Τα βιομηχανικά απόβλητα αποτελούν επίσης τεράστιο πρόβλημα. Σύμφωνα με τον νόμο, οι βιομηχανικές μονάδες πρέπει να διαθέτουν σταθμούς επεξεργασίας νερού, αλλά συχνά αποδεικνύεται πως αυτοί είτε δεν λειτουργούν, είτε «πειράζονται». Μετά την παράνομη διαρροή βιομηχανικών μεταλλουργικών αποβλήτων, ο Βαρδάρης χρωματίστηκε πορτοκαλί το 2019 και προκάλεσε πανούκλα στα ψάρια του.

Φωτογραφία του Βαρδάρη το 2019.

Αυτού του είδους τα απόβλητα προκαλούν ασφυξία στα ψάρια, δηλαδή φράζουν τα βράγχια τους, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να επιβιώσουν. Όταν ο χώρος επιθεωρήθηκε από το υπουργείο Περιβάλλοντος, το νερό που έρεε από τον σταθμό ήταν εντάξει, αλλά διαπιστώθηκε ότι τα παράνομα πεταμένα απόβλητα προέρχονταν από εταιρεία στην οποία επιβλήθηκε πρόστιμο, αν και δεν ασκήθηκαν νομικές διώξεις, παρά την πίεση του κόσμου.

Διασυνοριακές προσπάθειες

Η τελευταία πόλη από την οποία περνάει ο ποταμός Βαρδάρης, πριν εκβάλει στο Αιγαίο Πέλαγος στην Ελλάδα, είναι η Γευγελή. Μια μονάδα διαχείρισης υδάτων ήταν ένα τριμερές έργο που υποστηρίχθηκε από τη Βόρεια Μακεδονία, την ελληνική κυβέρνηση και την ελβετική κυβέρνηση με 10,6 εκατομμύρια ευρώ. Η κατασκευή ολοκληρώθηκε το 2018.

Την ίδια χρονιά, ο Δήμος Γευγελής μαζί με τη Δημόσια Επιχείρηση Communalec της πόλης, τους Δήμους Παιονίας και Χαλκηδόνας από την Ελλάδα και το ελληνικό Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, συμμετείχαν σε ένα διασυνοριακό ερευνητικό έργο με την ονομασία Aqua M-II, με προϋπολογισμό 1,5 εκατ. ευρώ. Στόχος του έργου ήταν η παρακολούθηση της ποιότητας των επιφανειακών υδάτων στον Βαρδάρη/Αξιό αλλά και η επίτευξη και περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας με τη δημιουργία ενός δικτύου για την από κοινού διαχείριση της ποιότητας των υδάτων.

Για τις ανάγκες του έργου αυτού, πραγματοποιήθηκαν δοκιμές στα νερά και στις δύο πλευρές των συνόρων. Τα αποτελέσματα των δοκιμών που ανακοίνωσε ο δήμος της Γευγελής το 2021 δείχνουν ότι τα φυτοφάρμακα αποτελούν τη μεγαλύτερη απειλή για τον ποταμό. Με τη βοήθεια των μετρήσεων προσδιορίστηκε η παρουσία πάνω από 300 ενώσεων διαφόρων φυτοφαρμάκων στα νερά του Βαρδάρη. Μετά την ολοκλήρωση του έργου, ο εξοπλισμός που αποκτήθηκε με χρηματοδότηση της ΕΕ δεν ξαναχρησιμοποιήθηκε. Βρίσκεται στην πρωτοβάθμια μονάδα υγείας της Γευγελής.

Ο καθηγητής Ίλιγια Καρόφ, ο οποίος είναι συνταξιούχος καθηγητής φυτολογίας και πρώτος κοσμήτορας της Γεωπονικής Σχολής στο Στιπ, μας εξηγεί την αλυσίδα της φύσης. Τα φυτοφάρμακα στον ποταμό Βαρδάρη δεν αποτελούν απειλή μόνο για τον ποταμό, αλλά και για τους ανθρώπους. Ένα μεγάλο μέρος των γεωργικών εκτάσεων αρδεύεται με τα νερά του Βαρδάρη τα οποία είναι μολυσμένα και έτσι τα φυτοφάρμακα επιστρέφουν στους ανθρώπους μέσω της τροφής. «Με τη ρύπανση οποιουδήποτε ποταμού και με την επαναχρησιμοποίηση αυτών των μολυσμένων νερών, βλάπτουμε τους εαυτούς μας και οι συνέπειες είναι τεράστιες με την εμφάνιση μεγάλου ποσοστού καρκινικών ασθενειών, κυρίως στα αναπνευστικά όργανα», λέει.

Πέρα από τα σύνορα

Δέκα χιλιόμετρα από τα σύνορα, ο δήμος της Παιονίας κατάφερε κάτι με τις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις. Με εξοπλισμό που αποκτήθηκε από το πρόγραμμα Aqua M-II, ο δήμος πραγματοποίησε αναλύσεις στο νερό του ποταμού. Σύμφωνα με τη Μαρία Ευθυμίου, χημικό που εργάζεται στο τμήμα Χημείας της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης Παιονίας, όλες οι μετρήσεις ήταν εντός των ορίων της ΕΕ. «Μελετήσαμε τη μεταβλητότητα ανάλογα με την εποχή και δεν διαπιστώσαμε σημαντικές διακυμάνσεις», λέει η ίδια. Μετά την ολοκλήρωση του έργου, ο εξοπλισμός χρησιμοποιήθηκε για την παρακολούθηση της ποιότητας του πόσιμου νερού στο δίκτυο ύδρευσης του δήμου. «Αντλούμε νερό από το υπέδαφος και οι αναλύσεις μας δείχνουν ότι δεν υπάρχει σύνδεση με τα επιφανειακά νερά του ποταμού Αξιού. Το νερό είναι πόσιμο, γι’ αυτό και το τροφοδοτούμε στο δίκτυο», λέει ο Τριαντάφυλλος Ναλμπάντης, δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος της δημοτικής επιχείρησης ύδρευσης.

Με χρηματοδότηση από το ίδιο πρόγραμμα, το Πανεπιστήμιο απέκτησε υπερσύγχρονο εξοπλισμό για την ανάλυση των υδάτων, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε για την αναζήτηση όχι μόνο των ουσιών που περιλαμβάνονται στον κατάλογο προτεραιότητας και παρακολούθησης της ΕΕ , αλλά και πολλών άλλων. «Επικεντρωθήκαμε κυρίως στις ενώσεις του καταλόγου παρακολούθησης, αλλά όχι μόνο. Προσπαθήσαμε να ελέγξουμε περισσότερες από 600 ενώσεις», λέει η Δήμητρα Λαμπροπούλου, καθηγήτρια Χημείας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και επιστημονική υπεύθυνη του Aqua M-II.

Η Δήμητρα Λαμπροπούλου.

Δείγματα ελήφθησαν τόσο από το βορειομακεδονικό όσο και από το ελληνικό τμήμα του ποταμού. Κατά την ανάλυση εντοπίστηκαν φαρμακευτικά προϊόντα (αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται για ανθρώπινη χρήση και ορισμένα κτηνιατρικά), φυτοφάρμακα και βιομηχανικά χημικά. «Οι συγκεντρώσεις αυτών των ενώσεων κυμαίνονταν σε επίπεδα παρόμοια με αυτά που ανιχνεύονται σε υδάτινα σώματα άλλων χωρών της ΕΕ», δήλωσε η Λαμπροπούλου. Τα αντιβιοτικά αποτελούν ισχυρή ένδειξη της παρουσίας αστικών λυμάτων στον ποταμό. Η καθηγήτρια Λαμπροπούλου αναφέρει ότι οι σημερινές εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων δεν μπορούν να απομακρύνουν το 100% των ενώσεων. Επιπλέον, στο ποτάμι καταλήγουν και ανεπεξέργαστα λύματα, είτε επειδή δεν υπάρχουν εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων είτε επειδή δεν λειτουργούν σωστά. «Δεν αντιμετωπίζουμε μόνο τα δικά μας προβλήματα, αλλά και τα προβλήματα των γειτόνων μας. Δεν ισχυρίζομαι ότι στην Ελλάδα όλες οι μονάδες επεξεργασίας λυμάτων λειτουργούν άψογα, αλλά στη Βόρεια Μακεδονία τα προβλήματα είναι πολύ πιο έντονα», λέει ο Πέτρος Βαρελίδης, Γενικός Γραμματέας Υδάτων του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας. «Τα χημικά και τα λιπάσματα από τα πεδινά της περιοχής των Σκοπίων καταλήγουν στο ποτάμι, το ίδιο και κάθε πιθανή βιομηχανική ρύπανση, καθώς και τα αστικά λύματα. Προφανώς, θα ήταν πολύ καλύτερα αν υπήρχε μονάδα επεξεργασίας λυμάτων στην πόλη των Σκοπίων», προσθέτει.

Πηγή: 2η αναθεώρηση των Σχεδίων Διαχείρισης Λεκανών Απορροής Ποταμών Κεντρικής Μακεδονίας, λεκάνη απορροής ποταμού Αξιού (EL1003). ΒΟΔ = Δείκτης Παρουσίας Οξυγόνου, N = άζωτο, P = φώσφορος
table
Πηγή: 2η αναθεώρηση των Σχεδίων Διαχείρισης Λεκανών Απορροής Ποταμών Κεντρικής Μακεδονίας, λεκάνη απορροής ποταμού Αξιού (EL1003). ΒΟΔ = Δείκτης Παρουσίας Οξυγόνου, N = άζωτο, P = φώσφορος

Τα Σχέδια Διαχείρισης Λεκανών Απορροής Ποταμών (ΣΔΛΑΠ)

Μετά την οδηγία-πλαίσιο της ΕΕ για τα ύδατα (2000/60/ΕΚ), η Ελλάδα άρχισε να μετρά την ποιότητα των επιφανειακών υδάτων όλων των ποταμών της. Τα πρώτα Σχέδια Διαχείρισης Λεκάνης Απορροής Ποταμού (συμπεριλαμβανομένου αυτού για τη λεκάνη απορροής του Αξιού) εκπονήθηκαν το 2009 και αναθεωρήθηκαν το 2016. Κατά τη διάρκεια της έρευνας των IRL/inside story, η 2η αναθεώρηση

των σχεδίων διαχείρισης λεκανών απορροής ποταμών βρισκόταν στο στάδιο της ολοκλήρωσης, αλλά λόγω καθυστερήσεων η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να παραπέμψει την Ελλάδα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μία τάση αργής βελτίωσης

Εκτός από το Aqua M-II, το οποίο ήταν ένα εφάπαξ ερευνητικό έργο, η Ελλάδα παρακολουθεί τον ποταμό Αξιό σε τακτική βάση από το 2009 και δημοσιεύει τα αποτελέσματα στο Εθνικό Δίκτυο Παρακολούθησης Υδάτων. Η Ελλάδα λαμβάνει δείγματα κάθε Μάιο, Οκτώβριο και Δεκέμβριο για να προσδιορίσει τη χημική κατάσταση του νερού του ποταμού. «Στο παρελθόν είχαμε κάποιες μικρές, θα έλεγα σημειακές υπερβάσεις – μία φορά υδράργυρο, μία φορά μόλυβδο, που είναι βιομηχανική ρύπανση, και άλλες δύο φορές κάποια λιπάσματα. Αν το εξετάσουμε σε μια περίοδο 20 ετών, βλέπουμε μια τάση βελτίωσης, μια μικρή, αργή αλλά σταθερή βελτίωση. Την τελευταία πενταετία όλες οι μετρήσεις όλων των ουσιών είναι κάτω από τα όρια της ΕΕ» αναφέρει ο Γενικός Γραμματέας Υδάτων του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Πέτρος Βαρελίδης.

Η δημοσιογραφική ομάδα του inside story και του IRL είχε πρόσβαση στα αποτελέσματα των μετρήσεων σε επτά σταθμούς του Αξιού. Μέχρι το 2018 ο σταθμός μέτρησης Ευζώνων , που βρίσκεται κοντά στα σύνορα, αποτύπωνε μια μέτρια οικολογική κατάσταση του ποταμού, ενώ εντοπίστηκαν συγκεντρώσεις υπολειμμάτων από βιομηχανική επεξεργασία και φωσφόρου και αζώτου από τη χρήση λιπασμάτων. Μεταξύ 2018 και 2022 η ποιότητα των υδάτων του Αξιού εμφανίζεται καλή σε όλους τους σταθμούς, με μία εξαίρεση: Το 2018 οι μετρήσεις στους Ευζώνους δείχνουν υπερβάσεις στο φθορανθένιο (ουσία που χρησιμοποιείται στην παρασκευή αγροχημικών, βαφών και φαρμακευτικών προϊόντων) και στο Βαρδάροφ (Βαρδαρόβασης) υπερβάσεις στον μόλυβδο.

Η σύγκριση της συνολικής κατάστασης (χημικής και οικολογικής) μεταξύ της πρώτης και του προσχεδίου της δεύτερης αναθεώρησης του σχεδίου διαχείρισης της λεκάνης απορροής του Αξιού έδειξε σταθερότητα. Από τα 35 επιμέρους υδάτινα σώματα στα οποία χωρίζεται ο Αξιός, εκείνα που βρίσκονται σε καλή κατάσταση μειώθηκαν από 18 σε 16, ενώ την ίδια στιγμή εκείνα με μέτρια κατάσταση αυξήθηκαν από 9 σε 12. Στην προηγούμενη αξιολόγηση πέντε σταθμοί χαρακτηρίζονταν ως «άγνωστης κατάστασης» και τώρα υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, αν και ελλιπή, ενώ υπάρχει ακόμα ένας σταθμός που χαρακτηρίζεται ως «κακής κατάστασης» – στην 1η αναθεώρηση αυτό συνέβαινε για τον σταθμό Α10 , ενώ στη 2η αναθεώρηση καταγράφονται κακές συνθήκες στην Ελεούσα

.

Image
Table
Πηγή: 2η αναθεώρηση των Σχεδίων Διαχείρισης Λεκανών Απορροής Ποταμών Κεντρικής Μακεδονίας, λεκάνη απορροής ποταμού Αξιού (EL1003). ΥΣ = υδατικό σύστημα, ΦΥΣ= φυσικό υδατικό σύστημα, ΤΥΣ = τροποποιημένο υδατικό σύστημα, ΙΤΥΣ = ιδιαιτέρως τροποποιημένο υδατικό σύστημα, ΣΔΛΑΠ = Σχέδια Διαχείρισης Λεκανών Απορροής Ποταμών

Γιατί οι βιοδείκτες είναι σημαντικοί

Το νερό του ποταμού ρέει συνεχώς και η όποια ρύπανση μπορεί να διαχέεται, αλλά αφήνει ανεξίτηλο σημάδι στους ζωντανούς οργανισμούς του οικοσυστήματος, στη χλωρίδα και την πανίδα της κοίτης του ποταμού, καθώς και στα ψάρια. Για τον λόγο αυτό, ενώ στην αρχή οι μετρήσεις της ποιότητας των επιφανειακών υδάτων αφορούσαν μόνο την παρουσία χημικών ενώσεων, η ΕΕ σταδιακά θεώρησε ότι πρέπει να εξεταστούν και οι οικολογικοί δείκτες ώστε να αντικατοπτρίζουν την πραγματική κατάσταση του ποταμού. Η οικολογική κατάσταση θεωρείται πλέον ανώτερη από τη χημική κατάσταση, πράγμα που σημαίνει ότι αν οι οικολογικοί δείκτες δεν είναι καλοί, ακόμη και αν δεν ανιχνεύεται χημική ρύπανση σε έναν σταθμό, η συνολική κατάσταση χαρακτηρίζεται ως «κατώτερη της καλής» ή «κακή».

 

«Είναι δύσκολο να καταγραφεί η ένταση μιας ζημιάς που έχει τελειώσει. Η ρύπανση μπορεί να είναι για λίγες ώρες ή λίγες ημέρες και, σε τέτοιους όγκους νερού, διαχέεται και περνάει, φτάνοντας στη θάλασσα πολύ γρήγορα. Χρειάζεται μια ολοκληρωμένη διάγνωση που να βασίζεται τόσο στη βιολογία όσο και σε βαθύτερες εργασίες» λέει ο Δρ .Σταμάτης Ζόγκαρης, επικεφαλής ερευνητής στο Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών. Ο Ζόγκαρης συντονίζει τις επιστημονικές ομάδες που παρακολουθούν τις οικολογικές παραμέτρους του ποταμού Αξιού. «Από την αρχή της παρακολούθησης, είχαμε συνθήκες κάτω του μέσου όρου. Δηλαδή φτωχές, κακές και μέτριες συνθήκες. Αυτήν την κατάσταση την έχουμε παρατηρήσει σε όλους τους σταθμούς κατά μήκος του ποταμού, από τα σύνορα μέχρι τη θάλασσα. Πράγμα που σημαίνει ότι το οικοσύστημα είναι επιβαρυμένο και σίγουρα αυτή η επιβάρυνση δεν σχετίζεται μόνο με τη ρύπανση» επισημαίνει.

Ο ποταμόλουτσος (Ζίνγκελ) έχει εξαφανιστεί

Ο Ζόγκαρης έχει γράψει μια μονογραφία (Κατεβάστε εδώ τη μονογραφία με τίτλο «Freshwater Fishes and Lampreys of Greece») για τα ψάρια του γλυκού νερού της Ελλάδας. «Τα ψάρια είναι σίγουρα πολύ καλοί δείκτες της ρύπανσης και της αλλοίωσης των οικοσυστημάτων των ποταμών» λέει. Κατά τη διάρκεια των ετών που η Ελλάδα παρακολουθεί συστηματικά τον Αξιό, ορισμένα είδη οξύρρυγχου έχουν εξαφανιστεί. «Έχουμε επίσης χάσει ένα είδος βυθόψαρου που ονομάζεται Zingel Balcanicus , ενδημικό της λεκάνης του Αξιού, που δεν υπάρχει πουθενά αλλού στον κόσμο. Το είδος αυτό έχει εξαφανιστεί από την Ελλάδα και δεν υπάρχει πια στον κύριο ρου, στον μέσο ρου της Βόρειας Μακεδονίας» επισημαίνει ο Ζόγκαρης.

O Zingel Balcanicus χρειάζεται ρέματα με ελεύθερη ροή και πλούσια σε χαλίκι για να επιβιώσει. [Vasil Kostov/Riverwatch]

Το Ζίνγκελ δεν είναι το μόνο που εξαφανίστηκε. Μεταξύ 1929 και 1936, άλλαξε η μορφολογία του Δέλτα του ποταμού. Η λίμνη των Γιαννιτσών αποξηράνθηκε και ο ποταμός Αξιός μετατοπίστηκε από τη φυσική του πορεία, για να μην φράξει το λιμάνι της Θεσσαλονίκης με φερτά υλικά. Η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας σχεδιάζει ένα ακόμη έργο αποκατάστασης των εκβολών του Αξιού, προκειμένου να μην μειωθεί το βάθος του Θερμαϊκού κόλπου. Ωστόσο, τα έργα που αλλοιώνουν τη μορφολογία του ποταμού και εξαλείφουν τους μαιάνδρους του έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην οικολογική του κατάσταση και θέτουν σε κίνδυνο και τον μηχανισμό «αυτοκαθαρισμού» του. «Τα παραποτάμια δάση και τα έλη του ποταμού, καθώς και τα νησιά, λειτουργούν ως φίλτρα, ως εργαλεία αυτοκαθαρισμού του ποταμού. Με την ευθυγράμμιση, τα αναχώματα και τα διάφορα έργα, καθώς και την εξόρυξη χαλικιών σε πολλά σημεία, η υδρομορφολογία του ποταμού έχει υποβαθμιστεί. Αν υπήρχαν αυτές οι κατασκευές, θα είχε πολύ μεγάλο θετικό αντίκτυπο στον καθαρισμό του ποταμού» λέει ο Ζόγκαρης.

Ο οπερατέρ της ομάδας Τρίφουν Σανίκοφσκι κινηματογραφεί τον Αξιό.

Τριάντα χιλιόμετρα νότια του Πολυκάστρου, η ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή ΑΕ μαζί με τη ΔΕΗ-Ανανεώσιμες λειτουργεί το μικρό υδροηλεκτρικό εργοστάσιο στο φράγμα Ελεούσας

. Χιλιάδες πλαστικά που ταξιδεύουν με τη ροή του ποταμού από τη Βόρεια Μακεδονία προς την Ελλάδα, συλλέγονται εδώ, ενώ άλλα διασπώνται σε μικρά κομμάτια μικροπλαστικού στη διαδρομή. Κατάντη του φράγματος Ελεούσας, ο Αξιός συμβάλλεται με τον παραπόταμο Βαρδαρόβαση, «ένα πολύ μολυσμένο υδάτινο σώμα που αλλάζει τα πάντα στο ποτάμι», σύμφωνα με τον Ζόγκαρη. Τα φυσικοχημικά δείγματα δείχνουν ότι η κατάσταση του συγκεκριμένου παραπόταμου είναι «κακή», ενώ τα ψάρια δυσκολεύονται να επιβιώσουν, αν βέβαια υπάρχουν. Λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω, ο Αξιός καταλήγει στην ημίκλειστη θάλασσα του Θερμαϊκού κόλπου.

Ο Βαρελίδης επισημαίνει ότι «όσο κατεβαίνουμε προς τα κάτω, προς το χαμηλότερο τμήμα του ποταμού, το ποτάμι είναι καλύτερο από άποψη χημικών ουσιών. Όσον αφορά τα οικολογικά χαρακτηριστικά που σχετίζονται με τα ψάρια, όσο πιο κάτω πηγαίνουμε στο ποτάμι, τόσο χειρότερα είναι. Και αυτό οφείλεται κυρίως στις τροποποιήσεις που έχει υποστεί ο ποταμός, στις μορφολογικές τροποποιήσεις-επεμβάσεις, για τα τεχνητά κανάλια, αλλά και στη φυσική κοίτη του ποταμού».

Η «μάχη» για το νερό

Η «μάχη» για το νερό στην ελληνική επικράτεια αρχίζει από το σημείο του φράγματος. Το νερό χρησιμοποιείται για την παραγωγή ενέργειας για το υδροηλεκτρικό φράγμα αλλά και για την άρδευση του κάμπου της περιοχής, όπου παράγεται το 80% του ρυζιού της Ελλάδας. «Οι περισσότερες πιέσεις στη λεκάνη του Αξιού, σχεδόν το 85%, προέρχονται από τη γεωργία», λέει ο Γιώργος Ζαλίδης, καθηγητής Γεωργίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και διευθυντής του Διαβαλκανικού Περιβαλλοντικού Κέντρου, το οποίο έχει πραγματοποιήσει μετρήσεις στο φράγμα της Ελεούσας την περίοδο 2010-2017.

Το Ινστιτούτο Εδαφοϋδατικών Πόρων του Ελληνικού Γεωργικού Οργανισμού μετρά τη ροή του ποταμού Αξιού στην είσοδο της Ελλάδας και στη συνέχεια στο Πρόχωμα, περίπου 25 χιλιόμετρα νότια του Πολυκάστρου. «Η σύγκριση των μετρήσεων στους δύο σταθμούς αποκαλύπτει μια ανομοιογένεια στη ροή, που οφείλεται στις ανεξέλεγκτες απολήψεις νερού. Φέτος δεν υπήρχε τέτοιο πρόβλημα, αλλά με την πάροδο του χρόνου υπάρχουν προβλήματα με την ποσότητα. Μερικές φορές κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού το ποτάμι δεν έχει ούτε 5 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο, που είναι η οικολογική ροή. Είναι σχεδόν μηδενική», λέει ο Δρ. Βαγγέλης Χατζηγιαννάκης, διευθυντής ερευνών στο Ινστιτούτο Εδαφοϋδατικών Πόρων. Σύμφωνα με τον ίδιο, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι οι αγρότες χρησιμοποιούν υπερβολικές ποσότητες νερού για την καλλιέργεια ρυζιού. Ο Σταμάτης Ζόγκαρης λέει ότι «αυτό βέβαια έχει πολύ σοβαρές συνέπειες, όχι μόνο γιατί υπάρχει λίγο νερό, λίγος χώρος για να ζήσουν τα ζώα και τα φυτά στο ποτάμι, αλλά και γιατί αυξάνονται πάρα πολύ οι επιπτώσεις άλλων πιέσεων στο οικοσύστημα».

Ένα φράγμα που χρησιμοποιείται για την κατάκλυση των ορυζώνων.

Οι αγρότες, από την πλευρά τους, «δείχνουν» προς την πλευρά του φράγματος. «Όσον αφορά την ποσότητα του νερού, σημαντικό ρόλο στις διακυμάνσεις παίζει η λειτουργία του υδροηλεκτρικού σταθμού της ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή ΑΕ. Ανάλογα με τις ανάγκες της, θα αφήσει το νερό να ρέει προς τα κάτω ή θα το κρατήσει για χρήση στην ηλεκτροπαραγωγή», λέει ο Χρήστος Γαντζάρας, πρόεδρος του συνεταιρισμού Χαλάστρας και της Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Ελληνικού Ρυζιού. Με τη σειρά τους, οι αγρότες στήνουν κάθε καλοκαίρι ένα τεχνητό ανάχωμα στο σημείο όπου στενεύει ο Αξιός για να ανεβάσουν τη στάθμη του ποταμού και να αντλήσουν νερό για τα χωράφια τους. Το νερό όμως πρέπει να είναι αρκετό για όλους, για τους αγρότες και για τα φλαμίνγκο και τα άλλα πουλιά που ζουν στο Δέλτα. Όταν η ποσότητα του νερού είναι επαρκής, ο Βαρελίδης λέει ότι τα προβλήματα δεν είναι τόσο εμφανή, αλλά αν η ποσότητα του νερού μειωθεί, «μπορεί να αντιμετωπίσουμε προβλήματα».

Ένα σπάνιο οικοσύστημα υπό πίεση

Η περιοχή του Δέλτα του Αξιού έχει παγκόσμια ορνιθολογική σημασία

. Σχεδόν 300 είδη πουλιών έχουν καταγραφεί, δηλαδή το 66% των ειδών που έχουν παρατηρηθεί μέχρι σήμερα στην Ελλάδα, εκ των οποίων 106 είδη φωλιάζουν εκεί. Το Δέλτα φιλοξενεί επίσης σημαντικούς πληθυσμούς σπάνιων πουλιών, όπως ο αργυροπελεκάνος, η αβοκέτα, η λιμόζα, ο νυχτοκόρακας, ο κρυπτοκόρακας, το νεροχελίδονο, ο μαυροκέφαλος γλάρος και η λαγγόνα, ο στρουθιόμορφος και ο θαλασσοκόρακας. Καθώς βρίσκεται σε έναν από τους κύριους μεταναστευτικούς διαδρόμους της Ευρώπης, χιλιάδες παρυδάτια πουλιά σταματούν για λίγες ημέρες στον υγρότοπο για να τραφούν, ενώ σημαντικός αριθμός υδρόβιων πουλιών συγκεντρώνεται τον χειμώνα.

Κοπάδι από φλαμίνγκο πετάει πάνω από το Δέλτα του Αξιού. [Βασίλης Βερβερίδης/Eurokinissi]

Με την κλιματική αλλαγή, τη μείωση των βροχοπτώσεων και την εκτεταμένη άρδευση, η παροχή νερού μειώνεται και, ως εκ τούτου, η συγκέντρωση αλάτων στον ποταμό αυξάνεται. Όταν τα πουλιά πίνουν αυτό το νερό, η συγκέντρωση αλάτων επηρεάζει το σώμα τους και έχει αλυσιδωτές επιπτώσεις στο οικοσύστημα στο Δέλτα του ποταμού. «Στις εκβολές του Αξιού πρέπει να υπάρχει μια ορισμένη ποσότητα νερού που ορίζεται ως οικολογικό επίπεδο, ώστε να διασφαλίζεται ότι τα είδη μπορούν να ζήσουν εκεί. Εδώ στην περιοχή υπάρχει συνήθως αυτή η επάρκεια, αλλά σαφώς σε περιπτώσεις ξηρασίας ή όταν πρέπει να παρακρατηθούν ορισμένες ποσότητες νερού, η επάρκεια νερού τίθεται σε κίνδυνο», λέει και η Λία Παπαδράγκα, η οποία εργάζεται στη δημόσια υπηρεσία που είναι υπεύθυνη για την προστασία του τοπικού οικοσυστήματος.

Το γλυκό νερό του ποταμού είναι επίσης απαραίτητο για τους μυδοκαλλιεργητές της περιοχής του Θερμαϊκού, όπου παράγεται σχεδόν το 90% των ελληνικών μυδιών, τα οποία εξάγονται κυρίως στην Ιταλία και τη Γαλλία. «Ο Θερμαϊκός κόλπος είναι κλειστός και το καλοκαίρι, όταν οι θερμοκρασίες είναι πολύ υψηλές, χρειαζόμαστε ακόμα και το ένα κυβικό μέτρο νερού που κατεβαίνει στο ποτάμι, γιατί αν το μύδι δεν έχει υφάλμυρο νερό δεν αναπτύσσεται, δεν μεγαλώνει», λέει ο Χρήστος Ποντίκας, μυδοκαλλιεργητής που βρίσκεται στην περιοχή των Κυμίνων, στο Δέλτα του Αξιού.

Μέλη της ομάδας του IRL και του inside story (Σοφία Χριστοφορίδου 3Α και Τάσος Τέλλογλου 5Α) στο σκάφος του μυδοκαλλιεργητή Χρήστου Ποντίκα (4Α) στην περιοχή Κύμινα.

Η Βόρεια Μακεδονία και η Ελλάδα μοιράζονται ένα ποτάμι και είναι και οι δύο υπεύθυνες για τα περιβαλλοντικά προβλήματά του. Η διαφορά είναι ότι η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να συμμορφώνεται με το ευρωπαϊκό πλαίσιο και παρακολουθεί τακτικά την κατάσταση του ποταμού, ενώ η Βόρεια Μακεδονία αγωνίζεται ακόμη να δημιουργήσει τις υποδομές που απαιτούνται για την επεξεργασία των λυμάτων και τα εργαστήρια για τη μέτρηση της ρύπανσης. Παρά την εκτεταμένη απόρριψη λυμάτων και την έλλειψη ελέγχων στη Βόρεια Μακεδονία, και παρά την εκτεταμένη παρέμβαση στην υδρομορφολογία στο ελληνικό τμήμα του ποταμού, ο Βαρδάρης/Αξιός έχει επιδείξει μια μοναδική ανθεκτικότητα. Το πλούσιο οικοσύστημά του είναι ακόμη ζωντανό, αλλά οι αυξανόμενες ανθρωπογενείς πιέσεις σε συνθήκες κλιματικής αλλαγής δημιουργούν νέες προκλήσεις.


Η έρευνα αυτή αναπτύχθηκε με την υποστήριξη του Journalismfund Europe.

Ο Ντέιβιντ Ιλιέσκι εργάζεται στη Βόρεια Μακεδονία ως δημοσιογράφος και συμπαραγωγός της σειράς Newsroom. Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία το 2017 ως συνδημιουργός της νεανικής εκπομπής «Krik», που αναπτύχθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος BBC Media Action, κι από εκεί μετακόμισε στο Investigative Reporting Lab ως ασκούμενος ερευνητής δημοσιογράφος.
Profile picture for user lila@irl.mk
Η Λίλα Καρατάσεβα είναι φοιτήτρια στη Νομική Σχολή των Σκοπίων με ειδίκευση στις Δημόσιες Σχέσεις και αποτελεί μέλος της ερευνητικής ομάδας νέων του IRL. Έχει εργαστεί ως δημιουργός περιεχομένου στον ιστότοπο Skopje24. Ασχολείται με τις επιπτώσεις του εγκλήματος και της διαφθοράς στη ζωή των πολιτών.
Σπούδασε νομικά κι από το 1986 εργάζεται σε εφημερίδες και κανάλια ως δημοσιογράφος. Εκπομπές-σταθμοί ήταν «Το μαύρο κουτί» (Mega), «Φάκελοι» (Mega), «Νέοι Φάκελοι» (ΣΚΑΪ), «Ιστορίες» (ΣΚΑΪ), «Special Report» (Ant1).
Profile picture for user scvetkovska
Η Σάσκα Τσβέτκοφσκα είναι διεθνώς βραβευμένη ερευνητική δημοσιογράφος και αρχισυντάκτρια του Investigative Reporting Lab στην Βόρεια Μακεδονία. Εδώ και δέκα χρόνια είναι μέλος της ερευνητικής ομάδας του OCCRP.
Γεννήθηκε στην Καβάλα το 1976 και ζει στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Ευρωπαϊκό Πολιτισμό στο ΕΑΠ και Δημοσιογραφία και Νέα Μέσα στο ΑΠΘ. Για επτά χρόνια εργάστηκε σε τοπικά ΜΜΕ της Καβάλας. Από το 2007 γράφει στη «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης.

Αραβική Ανάλυση: Το “λιμάνι του Μπάιντεν” στη Γάζα και ο αναγκαστικός εκτοπισμός των Παλαιστινίων

0

Μάρτιος 20, 2024. Ελλάδα.

Φωτό: Αμερικανοί στρατιώτες προετοιμάζουν την προβλήτα που θα κατασκευαστεί στις ακτές της Γάζας

Οι Αμερικανοί, με τη βοήθεια των ΗΑΕ και των ευρωπαϊκών χωρών, εργάζονται για τη δημιουργία ενός προσωρινού θαλάσσιου λιμένα στη Θάλασσα της Γάζας, με δεδηλωμένο στόχο να «φέρουν ανθρωπιστική βοήθεια» στη Λωρίδα της Γάζας.

«Κανείς δεν τους πιστεύει»

Λόγω της πικρής εμπειρίας με τις διαδοχικές αμερικανικές διοικήσεις γενικά και με αυτήν την κυβέρνηση ειδικότερα, είναι συνετό να αναζητήσουμε τους πολιτικούς λόγους και τους στόχους που θέλει να επιτύχει η Ουάσιγκτον από αυτό το λιμάνι, μακριά από τον διακηρυγμένο στόχο, επισημαίνει αραβικό δημοσίευμα.

Ένας από τους στόχους μπορεί να είναι η παροχή βοήθειας στους Παλαιστίνιους που λιμοκτονούν από την κατοχή του Ισραήλ, που η ίδια η Αμερική υποστηρίζει και συμμετέχει στο έγκλημα.

Ωστόσο, για να είναι αυτός ο πραγματικός, βασικός και μοναδικός στόχος, αυτό είναι ψέμα ότι ένα παιδί Παλαιστινίων που γλίτωσε από θαύμα τη δολοφονία δεν θα το πίστευε, πόσο μάλλον ένα λογικό άτομο σε αυτόν τον κόσμο.

Η εκτόπιση των Παλαιστινίων από τη Γάζα

Υπάρχουν στόχοι για τους οποίους πολλοί έχουν γράψει για αυτό το λιμάνι, όπως η βελτίωση της εικόνας της ισραηλινής κατοχής και της Αμερικής και η απαλλαγή τους από το έγκλημα της πείνας, η παροχή βοήθειας χωρίς διακοπή της πολεμικής προσπάθειας στη Γάζα, ειδικά στην περιοχή της Ράφα, και η οργάνωση η διανομή βοήθειας χωρίς ρόλο για την κυβέρνηση ή την παλαιστινιακή αντίσταση.

Το σχέδιο έχει αποφασιστεί και ενεργοποιείται τώρα

Αυτοί είναι σωστοί και αναμενόμενοι στόχοι της κυβέρνησης Μπάιντεν, αλλά ο πιο σημαντικός στόχος αυτού του λιμανιού είναι η σταδιακή, συστηματική εκτόπιση των Παλαιστινίων από τη Λωρίδα της Γάζας.

Μια «ισραηλινή» έκθεση που δημοσιεύθηκε πριν από μήνες αποκάλυψε ότι ο Νετανιάχου επιδιώκει να μειώσει τον πληθυσμό της Λωρίδας της Γάζας, «η οποία είναι μια κωδικοποιημένη περιγραφή μεταφοράς», αλλά εξωτερικά και εσωτερικά εμπόδια το εμποδίζουν, λόγω της έλλειψης έγκρισης της Ουάσιγκτον, την άρνηση από ορισμένα μέλη του Πολεμικού Συμβουλίου και η πεποίθηση άλλων ότι η μεταφορά δεν είναι ρεαλιστικά δυνατή.

Η έκθεση, η οποία δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ” Israel Today ” στις 30 Νοεμβρίου, προσέθεσε ότι ο Νετανιάχου ζήτησε από τον Υπουργό στο Πολεμικό Συμβούλιο, Ρον Ντέρμερ, να σχηματίσει μια ομάδα για να εργαστεί για το θέμα του εκτοπισμού και να αναπτύξει ένα σχέδιο που θα ακολουθούσε πέρα από την αμερικανική απόρριψη και δεν θα έμπαιναν σε ευθεία αντιπαράθεση με την Αίγυπτο ούτε θα έκαναν… τις αιγυπτιακές αρχές να «αναγκαστούν» να πυροβολούν πρόσφυγες που θα περάσουν τη διάβαση της Ράφα για να γλιτώσουν από την κόλαση του πολέμου.

Η έκθεση επιβεβαίωσε ότι η θάλασσα είναι μία από τις λύσεις που προτείνονται μακριά από το πέρασμα της Ράφα για να αποφευχθεί η αμηχανία στην Αίγυπτο.

Αυτό που ενισχύει την πιθανότητα ο κύριος στόχος του προσωρινού/μόνιμου λιμανιού να είναι ο εκτοπισμός είναι ότι δημοσιεύματα του δυτικού και του ισραηλινού τύπου επιβεβαίωσαν ότι η ιδέα του αμερικανικού λιμανιού εγκρίθηκε από το Τελ Αβίβ και ότι είναι ουσιαστικά ιδέα του Νετανιάχου.

Έτσι γίνεται σαφές ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και ορισμένες αραβικές χώρες εργάζονται για να εξυπηρετήσουν τους στόχους της ισραηλινής κατοχής.

Πώς θα διευκολύνει όμως το λιμάνι τη διαδικασία εκτόπισης;

Αυτό μπορεί να γίνει επιτρέποντας στους Παλαιστίνιους να βγουν από τη Λωρίδα της Γάζας μέσω του λιμανιού, μακριά από τους περιορισμούς της διέλευσης της Ράφα, αλλά με το Ισραήλ να ελέγχει τον αριθμό και την ταυτότητα των ανθρώπων που θα επιτρέπεται να επιστρέψουν στη Λωρίδα, κάτι που θα επιτρέψει την κατοχική διοίκηση για τη σταδιακή μείωση του πληθυσμού της Γάζας.

Αναμένεται ότι ένας σημαντικός αριθμός πολιτών θα θελήσει να ταξιδέψει εκτός Γάζας για να αναζητήσει εργασία ή σπουδές, υπό το φως της μαζικής καταστροφής που έχει υποστεί και υφίσταται η Λωρίδα ως αποτέλεσμα της ισραηλινής επίθεσης.

Ωστόσο, το πρόβλημα είναι ότι όσοι φεύγουν μπορεί να εμποδιστούν στην επιστροφή τους από τις δυνάμεις κατοχής που θα ελέγχουν το λιμάνι, οπότε τα προσωρινά ταξίδια θα μετατραπούν σε μόνιμο εκτοπισμό.

Ο στόχος του εκτοπισμού

Η ισραηλινή κατοχική κυβέρνηση δεν έχει κρύψει την επιθυμία της να εκτοπίσει Παλαιστίνιους από τη Λωρίδα της Γάζας από την έναρξη του πολέμου.

Το σχέδιο εκτόπισης ξεκίνησε εντείνοντας τις ζώνες πυρός που έκαναν τη ζωή στη βόρεια Γάζα αφόρητη.

Στη συνέχεια ο στρατός κατοχής ακολούθησε ζητώντας από τους κατοίκους να εκκενώσουν από τη μια περιοχή στην άλλη για να διευκολυνθούν οι στρατιωτικές του επιχειρήσεις. Τα επεισόδια του σχεδίου ολοκληρώθηκαν από πείνα, που έκανε τους κατοίκους της Λωρίδας της Γάζας να υποφέρουν από επικείμενο λιμό, σύμφωνα με αναφορές διεθνών οργανισμών, του παγκόσμιου και αραβικού Τύπου.

Κατά την εφαρμογή του σχεδίου, Ισραηλινοί υπουργοί και εκπρόσωποι στην Κνεσέτ ανακοίνωσαν ξεκάθαρα ότι η έξοδος των Παλαιστινίων από τη Γάζα είναι μια ρεαλιστική και «ηθική» λύση στην κρίση που αντιπροσωπεύει η Γάζα για το κράτος κατοχής και κάλεσαν τις χώρες ο κόσμος, ιδιαίτερα η Ευρώπη, να ανοίξει τις πόρτες του σε δεκάδες χιλιάδες κατοίκους της Λωρίδας.

Μέχρι στιγμής, το σχέδιο έχει συναντήσει την απόρριψη των Αμερικανών, τουλάχιστον στα μέσα ενημέρωσης, καθώς και την απόρριψη από την Ιορδανία και την Αίγυπτο, που βλέπουν τον εκτοπισμό ως απειλή για την εθνική τους ασφάλεια.

Λόγω της διακηρυγμένης διεθνούς και περιφερειακής απόρριψης, εκτός από την επιδεινούμενη εικόνα της κατοχής στον κόσμο, το σχέδιο αναγκαστικού εκτοπισμού μετατράπηκε σε αυτό που ορισμένοι υπουργοί στην κυβέρνηση του Νετανιάχου ονόμασαν «εθελοντικό εκτοπισμό», που παραβιάζει όλα τα ανθρωπιστικά και νομικά πρότυπα, ως ιστορία.

Δεν έχουμε γνωρίσει ακόμη αυτό που ονομάζεται «εθελοντική κάθαρση». Ο εκτοπισμός συμβαίνει συνήθως, όπως συμβαίνει τώρα στη Γάζα, μέσω πυρών, θανάτων και πείνας.

Φαίνεται ότι το προσωρινό/μόνιμο λιμάνι είναι η νέα διεύθυνση για αυτόν τον «εθελοντικό εκτοπισμό».

Μέσω της εκτόπισης, το Ισραήλ επιδιώκει να επιτύχει πολλούς στόχους:

Πρώτον: Μείωση του φόρτου ασφαλείας και του στρατιωτικού φόρτου στον κατοχικό στρατό, με μείωση του πληθυσμού και διευκόλυνση της μετακίνησης του στρατού στην τρέχουσα επιθετικότητα και κάθε μελλοντική επίθεση, χωρίς στρατιωτικό, πολιτικό ή μέσο ενημέρωσης.

Δεύτερον: Να απαλλαγούμε από την κοινωνική θερμοκοιτίδα για την Παλαιστινιακή αντίσταση.

Τρίτον: Η εκτόπιση των παλαιστινιακών μυαλών από τη Λωρίδα της Γάζας, που είναι ένα σχέδιο που ολοκληρώνει το έγκλημα των στοχευμένων δολοφονιών, οι οποίες κατά τη διάρκεια της τρέχουσας επίθεσης στόχευαν διανοούμενους, επιστήμονες, ακαδημαϊκούς, προγραμματιστές και άλλες ανθρώπινες ικανότητες.

Τέταρτον: Μείωση του φόρτου των αναγκών ανθρωπιστικής βοήθειας, τροφίμων και φαρμάκων, που έχει γίνει σημαντικό πολιτικό κόστος για την κατοχή από την έναρξη της πολιορκίας το 2006, και υπήρξε η αιτία για το ξέσπασμα πολλών πολέμων ή αντιπαραθέσεων στα παρελθόντα χρόνια.

Πέμπτον: Τερματισμός της ισραηλινής σύγκρουσης με τη Λωρίδα της Γάζας, καθώς η σύγκρουση θα συνεχίσει να καίει όσο θα υπάρχουν Παλαιστίνιοι που ζουν στη γη τους.

Είναι μια παλιά πολιτική

Οι ισραηλινές ακροδεξιές ομάδες έχουν υιοθετήσει μια πολιτική αναγκαστικού εκτοπισμού από τη Νάκμπα. Οι ακαδημαϊκές μελέτες έχουν δηλώσει ότι ο εκτοπισμός ήταν μια επίσημη πολιτική που ακολούθησε ο Μπεν Γκουριόν, ο πρώτος πρωθυπουργός του ισραηλινού κράτους, που ιδρύθηκε στα ερείπια κατεστραμμένων παλαιστινιακών χωριών και σπιτιών. Αυτή η πολιτική επιβεβαιώθηκε επίσης από μια ομάδα λεγόμενων «νέων Εβραίων ιστορικών», μέσω της μελέτης τους για το «ισραηλινό αρχείο».

Ο αναγκαστικός εκτοπισμός στοχεύει να τερματίσει ριζικά τη σύγκρουση. Το Ισραήλ συνειδητοποιεί ότι η σύγκρουσή του με τον παλαιστινιακό λαό δεν θα τελειώσει όσο αυτός ο λαός υπάρχει στη γη του και το Ισραήλ γνωρίζει ότι οποιαδήποτε κατοχή «αντικατάστασης» όπως αυτή δεν θα ολοκληρώσει την αποστολή της εκτός και αν εξοντώσει τους ιθαγενείς μέσω εκτοπισμού ή δολοφονίας, όπως συνέβη στην Αμερική, την Αυστραλία και αλλού. 

Ίσως αυτός που εξέφρασε περισσότερο αυτή την πολιτική ήταν ο ακαδημαϊκός Benny Morris, ένας από τους νέους Εβραίους ιστορικούς, ο οποίος αργότερα αντέστρεψε τις ιδέες του, καθώς επιβεβαίωσε ότι ο Μπεν Γκουριόν ακολούθησε μια πολιτική εκτοπισμού κατά τη διάρκεια της Nakba, αλλά «έκανε λάθος» μη ολοκλήρωσης της διαδικασίας εκτοπισμού, γιατί η επιβίωση των Παλαιστινίων θα σήμαινε το τέλος του κράτους του Ισραήλ , σύμφωνα με τον Morris.

Κατά τη διάρκεια αυτής της επίθεσης, το Ισραήλ διέπραξε το έγκλημα της γενοκτονίας και δεν άφησε ένα έγκλημα που περιγράφεται στους διεθνείς νόμους χωρίς να το διαπράξει, αλλά έβαλε στόχο τον «αναγκαστικό εκτοπισμό» για να τερματίσει τη σύγκρουση μια για πάντα.

Ο παλαιστινιακός λαός αφέθηκε να αντιμετωπίσει μόνος του τα εγκλήματα της κατοχής, αλλά όπως αντιστάθηκε στον εκτοπισμό μόνο από τη Νάκμπα, θα αντισταθεί στα νέα σχέδια κατοχής, είτε μέσω του περάσματος της Ράφα είτε του ύποπτου «λιμανιού Μπάιντεν»,

Arabi21

—

The Hellenic Information Team

«Πόσες αμερικανικές βάσεις υπάρχουν στην Τουρκία;» – τουρκικό δημοσίευμα

0

Μάρτιος 21, 2024. Ελλάδα.

Αυξάνεται ο κίνδυνος να μείνει η Τουρκία εκτός γεωπολιτικού παιχνιδιού καθώς ο αντιαμερικανισμός μετατρέπεται σε αντι-ΝΑΤΟ-ισμό, γράφει η Τουρκάλα αρθρογράφος Μπαρτσίν Γιινάντς.

Καθώς οι βάσεις του ΝΑΤΟ στη χώρα μας έγιναν αντικείμενο διαπραγματεύσεων, οι ΗΠΑ άρχισαν να αυξάνουν τις εναλλακτικές τους.

Μετά την Ελλάδα, πλέον δραστηριοποιείται η Ρουμανία. 

Στη χώρα θα κατασκευαστεί η μεγαλύτερη βάση του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη.

Υπάρχει μια περίοδος μπροστά μας όπου αναμένονται συγκρουόμενοι, θερμοί πόλεμοι.

 Οι χώρες δεν αρκούνται πλέον ούτε στη συμμαχία του ΝΑΤΟ και συνάπτουν διμερείς και πολυμερείς συμφωνίες.

Φαίνεται ότι η Τουρκία μόλις ξύπνησε με αυτήν την κατάσταση. Ίσως η Ουάσιγκτον ανησυχεί μήπως μείνει στο κρύο μετά τον πρόσφατο ανοιξιάτικο καιρό.

Στην απλή ερώτηση του τίτλου απάντησε ο καθηγητής Μουσταφά Αϊντίν σε ένα πάνελ που παρακολούθησαν φοιτητές Διεθνών Σχέσεων την περασμένη εβδομάδα. Φυσικά, η ερώτηση απευθυνόταν στους φοιτητές.

Για μία δημοσιογράφο σαν εμένα που παρακολουθεί τις τουρκοαμερικανικές σχέσεις εδώ και χρόνια, αυτή είναι μια ερώτηση που πρέπει να απαντήσω με ταχύτητα τζετ. Πρέπει να ομολογήσω, δίστασα λίγο καθώς σκέφτηκα την απάντηση.

Σωστή απάντηση; Καμία! 

Δεν υπάρχει αμερικανική βάση στην Τουρκία. Υπάρχει βάση του ΝΑΤΟ!

Αυτό που ακόμη και εγώ δεν διστάζω είναι ότι υπάρχουν περισσότερες από μία αμερικανικές βάσεις στην Τουρκία, και οι Αμερικανοί μπορούν να τρέχουν σε αυτές τις βάσεις όπως θέλουν.

Υπάρχει μια αντίληψη ότι, συγγνώμη, μπορούν να απογειώσουν και να προσγειώσουν τα αεροπλάνα όπως θέλουν. Ακόμη και μία δημοσιογράφος σαν εμένα που ασχολείται με τα θέματα αυτά μπορεί να επηρεαστεί από αυτή την αντίληψη.

Βάση Ραντάρ στο Κιουρετζίκ

Θυμηθείτε, στην αρχή του πολέμου στη Γάζα, διαδηλωτές συνέρρεαν στη βάση Ιντζιρλίκ και στη βάση ραντάρ Κιουρετζίκ στη Μαλάτια.

Είναι η Τουρκία πράγματι στο ΝΑΤΟ;

Ένας άλλος καθηγητής μας, μίλησε στο πάνελ που διοργάνωσε η Global Academy. Ο Σερχάτ Γκιουβέντς επεσήμανε ένα παράξενο, πώς η Τουρκία, η οποία είναι μέλος του ΝΑΤΟ για περισσότερα από 70 χρόνια της 100χρονης δημοκρατίας της, εξακολουθεί να μην μπορεί να δει τον εαυτό της ως μέρος της Συμμαχίας.

Μόλις τον περασμένο Νοέμβριο, ο Διοικητής των Ναυτικών μας Δυνάμεων είπε: «Δεν θέλουμε το ΝΑΤΟ στη Μαύρη Θάλασσα».

Είμαστε εμείς στο ΝΑΤΟ; Τίποτα που δεν εγκρίνει η Τουρκία δεν μπορεί να συμβεί στο ΝΑΤΟ.

Φυσικά, ο Διοικητής του Ναυτικού ήθελε να εκφράσει ότι δεν ήθελε να δει αμερικανικά πολεμικά πλοία στη Μαύρη Θάλασσα, αλλά είπε ΝΑΤΟ γιατί δεν ήθελε να βάλει στο στόχαστρο από την αρχή τις ΗΠΑ.

ΗΠΑ ίσον ΝΑΤΟ;

Στην Τουρκία υπάρχει η αντίληψη ότι το ΝΑΤΟ ισούται με τις ΗΠΑ. Ο αντιαμερικανισμός μετατρέπεται σε αντι-ΝΑΤΟ-ισμό.

Ωστόσο, λογικοί άνθρωποι σε κρατικό επίπεδο γνωρίζουν τη σημασία των προστατευτικών τεθωρακισμένων του ΝΑΤΟ για την Τουρκία, ειδικά κατά της Ρωσίας. Αλλά ειδικά καθώς προσποιούμαστε ότι δεν το γνωρίζουμε για εσωτερικούς πολιτικούς λόγους, αποδυναμώνουμε τη θέση μας στο ΝΑΤΟ.

Σε αυτή την περίπτωση, άλλοι αρχίζουν να μιλάνε σαν να μην είναι η Τουρκία μέλος του ΝΑΤΟ.

Η Ουγγαρία, ένα σχετικά νέο μέλος του ΝΑΤΟ που δεν έχει καν ακρογιαλιά, μπορεί να επιχειρήσει να δώσει διάλεξη στους Τούρκους λέγοντας «Είμαστε ΝΑΤΟ».

Δόξα τω Θεώ, υπάρχουν έμπειροι ειδικοί όπως ο Σερχάτ Χόντζα που δεν θα προσβληθούν και θα πουν, «Πόσα σώματα υψηλής ετοιμότητας συνεισφέρετε στη χερσαία ισχύ του ΝΑΤΟ; Σε πόσες ναυτικές δυνάμεις παρέχετε σε πλοία;»

«Βοηθάει» η δραστηριότητα του ΝΑΤΟ στον εναέριο χώρο της Μαύρης Θάλασσας 

Από την αρχή του ουκρανικού πολέμου, η Τουρκία πήρε τη σωστή απόφαση και εφάρμοσε τα σχετικά με τον πόλεμο άρθρα της Σύμβασης του Μοντρέ.

Έκλεισε τα στενά στο ρωσικό ναυτικό. Μάλιστα, αν και τα πλοία του στόλου της Μαύρης Θάλασσας είχαν το δικαίωμα να επιστρέψουν στα λιμάνια τους μετά την έναρξη του πολέμου, η Ρωσία δεν παραχώρησε αυτό το δικαίωμα.

Με άλλα λόγια, χρησιμοποίησε ουσιαστικά το σχετικό άρθρο του Μοντρέ τεντώνοντάς το πολύ και υπερβαίνοντας την εξουσία που της παραχωρήθηκε. Ομοίως, αν και οι χώρες που δεν είναι παράκτιες έχουν επίσης το δικαίωμα να στέλνουν πολεμικά πλοία, η Τουρκία τις είπε: «Μην χρησιμοποιείτε αυτό το δικαίωμα». Έτσι, απέφυγε σοφά το ενδεχόμενο κλιμάκωσης στη Μαύρη Θάλασσα.

“Υπάρχει μια εντελώς διαφορετική κατάσταση στον αέρα”

Δεν υπάρχει συμφωνία που να δίνει στην Τουρκία εξουσία παρόμοια με τη Σύμβαση του Μοντρέ στον εναέριο χώρο της Μαύρης Θάλασσας», δήλωσε ο  Σερχάτ Χόντζα.

Υπάρχουν πολλές δραστηριότητες του ΝΑΤΟ στον εναέριο χώρο που μπορούν να παρακολουθηθούν από ανοιχτές πηγές. Συνδράμει και η Τουρκία.  Μάλιστα, γαλλικά αεροσκάφη τάνκερ ανεφοδιάζουν τουρκικά F16 στον αέρα.

Ενώ δηλαδή βγαίνει στις ΗΠΑ «κόκκινη σημαία» στη Μαύρη Θάλασσα μέσω των Στενών, οι Τούρκοι συμμετέχουν ευρέως σε αντιρωσικές ενέργειες στον αέρα για να μην μείνουμε εκτός παιχνιδιού.

Οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο διστάζουν να χρησιμοποιήσουν τον τουρκικό εναέριο χώρο

Δεν το ξέρετε αυτό; Και πάλι, σύμφωνα με τις πληροφορίες του Σερχάτ Χόντζα, τόσο οι  Αμερικανοί όσο και οι Βρετανοί δεν χρησιμοποιούν όσο το δυνατόν περισσότερο τον τουρκικό εναέριο χώρο εδώ και πολύ καιρό.

Ο λόγος είναι απλός. Η χρήση του εναέριου χώρου απαιτεί άδεια. Μια χώρα σύμμαχος του ΝΑΤΟ δεν θα πρέπει να προκαλεί μεγάλο πρόβλημα σχετικά με τις άδειες, ακόμα κι αν δεν δίνει λευκές επιταγές.

Αλλά η Τουρκία θέλει κάτι σε αντάλλαγμα; Προσπαθούν να μην μπουν σε «εκείνη τη μπάλα» αναρωτιούνται αν μπορούν να διαπραγματευτούν.

Έτσι, σύμφωνα με τα λόγια του Σολί Όζελ, φτάνουμε στο γεγονός ότι η κυβέρνηση μείωσε τη στρατηγική αξία των δικαιωμάτων της Τουρκίας.

Κατασκευάζονται εναλλακτικές βάσεις

Αρκεί να πουν «κοίτα, θα κλείσω το Ιντζιρλίκ» (που είναι η αλήθεια, δεν θα επιτρέψουμε να χρησιμοποιηθεί). Έτσι σε κάποιο σημείο, οι σύμμαχοί σας αναπτύσσουν εναλλακτικές λύσεις. Έτσι είστε; Βάζουν σε εφαρμογή το Σχέδιο Γ».

Επιλογή της ίδιας της Ελλάδας. Σχεδόν ολόκληρη η χώρα θα γίνει αμερικανική βάση. 

Φωνάζουμε και ουρλιάζουμε. «Η Αμερική μας περιβάλλει».

Αυτή η κατάσταση να βλέπεις τον εαυτό σου σε έναν τεράστιο καθρέφτη δεν είναι καθόλου αστεία. Ειδικά όταν πρόκειται για διεθνείς σχέσεις.

Το πρόβλημα των ΗΠΑ και της Ευρώπης δεν είναι η Τουρκία.  Είναι η Ρωσία.

Η μεγαλύτερη βάση του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη θα κατασκευαστεί στη Ρουμανία

Τώρα η Ρουμανία βρίσκεται σε δράση. Λήφθηκε απόφαση για τον εκσυγχρονισμό των F-35 της αεροπορικής βάσης Mihail Kogalniceanu. Σύμφωνα με πληροφορίες που αποτυπώνονται στον Τύπο, θα γίνει η μεγαλύτερη βάση του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη με επένδυση 2,5 δισ. δολαρίων. Θα είναι 17 τοις εκατό μεγαλύτερη από τη βάση Ramstein στη Γερμανία.

Εάν κάποιοι προσπαθούν να το παρουσιάσουν αυτό στο κοινό ως ένα βήμα κατά της Τουρκίας, να ξέρετε ότι το κάνουν στην πραγματικότητα για να καλύψουν το γεγονός ότι η θέση της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ εξασθενεί.

Θα μείνει η Τουρκία στον πάγο; 

Ενώ η κυβέρνηση είναι χαρούμενη που μας έχουν εγγυηθεί τον εκσυγχρονισμό των F-16, οι ΗΠΑ δημιουργούν μια οχυρωμένη γραμμή με F-35 στην ανατολική και νοτιοανατολική Ευρώπη του ΝΑΤΟ.

Σύμφωνα με τα έρευνα του Καάν Κουτλού Ατάτς Χόντζα, ο οποίος μίλησε στο πάνελ, «Η περίοδος κρίσης-έντασης τελείωσε. Τώρα μπαίνουμε στη φάση της σύγκρουσης».

Έτσι δυστυχώς είναι η επερχόμενη περίοδος; Αυτή είναι μια περίοδος κατά την οποία η θέση μας στο ΝΑΤΟ πρέπει να ενισχυθεί, όχι να αποδυναμωθεί. Οι χώρες της Ευρώπης δεν είναι πλέον ικανοποιημένες με τη συμμαχία του ΝΑΤΟ.

Όπως επισημαίνει ο Καάν Χόντζα, οι χώρες συνάπτουν διμερείς και τριμερείς αμυντικές συμφωνίες μεταξύ τους. 

Το κοινό στην Τουρκία δεν έχει καμία διάθεση να ασκήσει πίεση στην κυβέρνηση σχετικά με τους κινδύνους που μας διατρέχουν. Η ατζέντα μας περιορίζεται στους προεκλογικούς αγώνες.

Ίσως η κυβέρνηση μόλις ξύπνησε με αυτούς τους κινδύνους.

Ή… Είναι ο πρόσφατος ανοιξιάτικος καιρός στην Ουάσιγκτον… Μήπως λόγω του φόβου να μείνουμε στον πάγο;

Barçın Yinanç- T24

—

The Hellenic Information Team

Σκόπια: Σημαίες του UCK και της Αλβανίας τοποθετήθηκαν στην εκκλησία του Αγίου Αθανασίου στο Τέτοβο

0

Μάρτιος 21, 2024. Ελλάδα.

Σκόπια/Τέτοβο

Στον τρούλο της εκκλησίας «Άγιος Αθανάσιος» που βρίσκεται στο Καλέ του Τέτοβο, άγνωστοι τοποθέτησαν την αλβανική σημαία και τη σημαία του Απελευθερωτικού στρατού του Κοσόβου – UCK.

Το εκκλησιαστικό συμβούλιο, που εποπτεύει αυτόν τον ναό στο Τέτοβο, ενημέρωσε τις τοπικές αρχές για τη βεβήλωση του θρησκευτικού χώρου.

Το περιστατικό συνέβη χθες, αργά το απόγευμα. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, επιπλέον, αναρτήθηκε και σημαία του «UCK», που ήταν τοποθετημένη σε κοντάρι κοντά στην είσοδο στο ‘Καλέτο’.

Ο εκπρόσωπος Τύπου του δήμου του Τέτοβο, Μάριαν Γιοσιφόσκι, επιβεβαίωσε ότι μετά τη λήψη της αναφοράς στάλθηκε αμέσως ομάδα για έλεγχο.

Στα τέλη Νοεμβρίου, παρόμοιο περιστατικό σημειώθηκε όταν η σημαία της Αρχιεπισκοπής Αχρίδας κατέβηκε από το κοντάρι, στην αυλή του μοναστηριού «Άγιος Ναούμ Αχρίδας-Θαυματουργός», στην Πόποβα Σάπκα.

Στη συνέχεια, η σημαία πετάχθηκε και στη θέση της τοποθετήθηκε η σημαία της Αλβανίας. Η αστυνομία του Τέτοβο, τότε, συνέλαβε τον δράστη.

Για την περίπτωση του «Αγίου Αθανασίου» διενεργούνται έρευνες, σύμφωνα με τα τοπικά media.

—

The Hellenic Information Team

“Υπόθεση Μπελέρη: Θα εκδικηθεί η Αθήνα με τους Αλβανούς μετανάστες;”

0

Μάρτιος 21, 2024. Ελλάδα.

Τίρανα.

Ο βουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος (υπερασπιστής της Επανίδρυσης), Λουάν Μπάτσι, έχει δηλώσει ότι όποτε η Ελλάδα έχει διπλωματική σύγκρουση με την Αλβανία, χρησιμοποιεί τους Αλβανούς μετανάστες που έχει εκεί, γράφουν σήμερα τα αλβανικά media.

Είπε ότι η περίπτωση του εκλεγμένου δημάρχου Χειμάρρας Φρέντη Μπελέρη, ο οποίος βρίσκεται στη φυλακή για αγορά ψήφων, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται τόσο ελαφρά.

Ο Μπάτσι είπε επίσης ότι ο πρωθυπουργός Έντι Ράμα πρέπει να είναι προσεκτικός όταν παρεμβαίνει άδικα στην αλβανική δικαιοσύνη, αφού σύμφωνα με τον ίδιο, ο Μπελέρης είναι πολιτικός κρατούμενος του πρωθυπουργού Έντι Ράμα.

« Ο Μπελέρης πήγε την υπόθεση στα ανώτατα κλιμάκια της ΕΕ, στην Κομισιόν, βγήκαν ψηφίσματα, ήρθε ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, ήρθε ένας αρχηγός κόμματος. Ακόμα και όλη η ελληνική πολιτική σε αυτή την περίπτωση είναι ενωμένη, αντιπολίτευση και πλειοψηφία εκεί.

Κατά καιρούς, όποτε η επίσημη Αθήνα είχε διπλωματική σύγκρουση με την Αλβανία, πάντα το αδύνατο σημείο, η αχίλλειος πτέρνα, είναι οι Αλβανοί μετανάστες στην Ελλάδα.

Υπάρχουν περίπου 1 εκατομμύριο Αλβανοί. «Άρα αυτή η υπόθεση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται τόσο επιπόλαια και αυτό είναι μια έκκληση προς τον πρωθυπουργό να είναι προσεκτικός όταν παρεμβαίνει άδικα στο δικαστικό σώμα όπως στην περίπτωση του Μπελέρη. Ο Μπελέρης είναι πολιτικός κρατούμενος του πρωθυπουργού Έντι Ράμα», είπε ο Μπατσι.

—

The Hellenic Information Team

Η Τουρκία ενισχύει τον ρόλο της στο Κέρας της Αφρικής

0

Μάρτιος 22, 2024. Ελλάδα.

Τον περασμένο Ιανουάριο υπεγράφη μνημόνιο κατανόησης μεταξύ Αιθιοπίας και Σομαλιλάνδης. 

Αμέσως μετά, υπογράφηκε άλλη συμφωνία μεταξύ Τουρκίας και Σομαλίας.

 Αυτές οι εξελίξεις έχουν προσθέσει ένα άλλο πολύπλοκο στρώμα στην ήδη πολύπλοκη δυναμική στο Κέρας της Αφρικής (το ακραίο σημείο της ανατολικής Αφρικής, που περιλαμβάνει την Ερυθραία, το Τζιμπουτί, τη Σομαλία και την Αιθιοπία), μια περιοχή γνωστή για τη στρατηγική της σημασία και τις ιστορικές αλλαγές.

Ο ζωτικός ρόλος του Κέρατος της Αφρικής στη θαλάσσια ασφάλεια και την πρόσβαση στη θάλασσα αυξάνει τη στρατηγική του σημασία, καθώς είναι ένα από τα καλύτερα παραδείγματα του πώς περιοχές με γεωστρατηγική αξία και φυσικούς πόρους γίνονται συχνά θύματα των δικών τους πλεονεκτημάτων.

Περίπου το 12 τοις εκατό του διεθνούς εμπορίου διέρχεται από το στενό Μπαμ παλ Μαντέμπ, τη νότια πύλη του συντομότερου θαλάσσιου δρόμου μεταξύ Ευρώπης και Ασίας.

Ωστόσο, αυτή η σημαντική τοποθεσία του στενού Μπαμ παλ Μαντέμπ το έχει καταστήσει στόχο υποθέσεων θαλάσσιας πειρατείας και επιθέσεων των Χούθι σε πλοία και δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν εμπορικά προϊόντα και ενεργειακούς πόρους.

Η σημασία αυτής της περιοχής, η οποία έχει προσελκύσει την προσοχή των αποικιακών δυνάμεων και των χωρών με διεθνή συμφέροντα για αιώνες, οδήγησε στον «Αγώνα για την Αφρική» τον 19ο αιώνα, προκαλώντας τις ευρωπαϊκές χώρες να διχάσουν και να αποικίσουν την ήπειρο.

Οι συγκρούσεις

Καθώς οι αφρικανικές χώρες άρχισαν να διακηρύσσουν την ανεξαρτησία τους τη δεκαετία του 1960, αντιμετώπισαν το τρομακτικό έργο της ανακατάληψης εδαφών που είχαν καταληφθεί στο παρελθόν. Αυτό συχνά οδηγούσε σε διαφωνίες και συγκρούσεις με αντίπαλα μέρη.

Οι συγκρούσεις μεταξύ Σομαλίας και Σομαλιλάνδης και Αιθιοπίας και Ερυθραίας είναι μόνο δύο παραδείγματα.

Η απόσχιση της Ερυθραίας το 1993 άφησε την Αιθιοπία την πιο πυκνοκατοικημένη στεριανή χώρα στον κόσμο, στερώντας της περισσότερα από 800 χιλιόμετρα ακτογραμμής.

Είναι πραγματικά δύσκολο να καταλάβουμε πώς η Αιθιοπία μπορεί να δεχτεί μια τέτοια κατάσταση.

Γιατί δεν πάλεψε να έχει έστω και λίγα χιλιόμετρα ακτογραμμής; Όποιος κι αν είναι ο λόγος, οι σημερινές αρχές της Αιθιοπίας λαμβάνουν μέτρα για να διορθώσουν τα λάθη των αρχών της Αιθιοπίας εκείνης της εποχής.

Η Σομαλιλάνδη

Αν και η Αιθιοπία υπέγραψε συμφωνία με το Τζιμπουτί που της επιτρέπει να χρησιμοποιεί το λιμάνι Berbera, αυτή η συμφωνία δεν σημαίνει ότι η Αιθιοπία έχει πλέον τη δική της ακτή και λιμάνι. Η Αιθιοπία υπέγραψε συμφωνία με τη Σομαλιλάνδη τον περασμένο Ιανουάριο στο πλαίσιο της προσπάθειάς της για απρόσκοπτη πρόσβαση στη θάλασσα. Η συμφωνία ορίζει ότι η Αιθιοπία θα αναγνωρίσει την ανεξαρτησία της Σομαλιλάνδης με αντάλλαγμα την πρόσβαση στη θάλασσα.

Το Σομαλιλάνδη, πρώην βρετανική αποικία, κήρυξε μονομερώς την ανεξαρτησία της το 1991.

Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχει αναγνωριστεί από καμία χώρα. Είναι σαφές ότι η Σομαλία δεν δέχθηκε πολύ καλά την είδηση ​​του χωρισμού της Σομαλιλάνδης, για ευνόητους λόγους. Η Σομαλία δεν ήταν μόνη σε αυτό, καθώς η διεθνής κοινότητα, συμπεριλαμβανομένης της Αφρικανικής Ένωσης (AfB), εξέφρασε ανησυχίες ότι αυτός ο διαχωρισμός θα αυξήσει τις εντάσεις.

Η Σομαλία – μια χώρα που ζητά βοήθεια…

Η Σομαλία, ένας από τους κύριους παράγοντες της περιοχής, έχει ακτογραμμή μήκους 3.300 χιλιομέτρων. Αυτό κάνει τη Σομαλία μια χώρα με μια από τις μεγαλύτερες αποκλειστικές οικονομικές ζώνες στην Αφρική. Η Σομαλία είναι επίσης μια χώρα πλούσια σε αλιεία και ορυκτά, καθώς και με κοιτάσματα πετρελαίου στη στεριά και στη θάλασσα.

Η αποστολή της AfB στη Σομαλία (AMISOM) θα αποσυρθεί από τη Σομαλία στα τέλη του 2024 και ο σομαλικός στρατός θα αναλάβει περισσότερες ευθύνες.

Παρά όλο αυτό τον πλούτο, η Σομαλία αντιμετωπίζει διάφορα προβλήματα, όπως πείνα, ξηρασία και επιδείνωση της ασφάλειας, και αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην 11η θέση μεταξύ των φτωχότερων χωρών στον κόσμο, ενώ δεν μπορεί να επωφεληθεί επαρκώς από τους πόρους της.

Η οργάνωση αλ-Σαμπάαμπ που συνδέεται με την Αλ Κάιντα έσυρε τη χώρα στο χάος και την καταστροφή τη δεκαετία του 1990 με τις ενέργειές της. Ο πρόεδρος της Σομαλίας Χασάν Σεΐχ Μαχμούντ έχει θέσει την εξάλειψη της αλ-Σαμπάαμπ ως προτεραιότητα και έχει σημειώσει κάποια επιτυχία.

Ωστόσο, η οργάνωση εξακολουθεί να είναι αποτελεσματική.

Η οργάνωση, η οποία έχει περιφερειακό έλεγχο στις κεντρικές και νότιες περιοχές της Σομαλίας, πραγματοποιεί τρομοκρατικές ενέργειες σε ολόκληρη τη χώρα, ειδικά στην πρωτεύουσα Μογκαντίσου και τα περίχωρά της.

Οι συμμετέχοντες στην 3η Σύνοδο Κορυφής Σύμπραξης Τουρκίας-Αφρικής που πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη έβγαλαν μια αναμνηστική φωτογραφία, 18 Δεκεμβρίου 2021 (AFP)

Η Σομαλία έχει επωφεληθεί από την υποστήριξη πολλών χωρών, όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Τουρκία, με συμφωνίες που στοχεύουν στην ενίσχυση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων του στρατού της. Αυτή η υποστήριξη είναι ζωτικής σημασίας δεδομένου ότι οι αρμοδιότητες του Σομαλικού Στρατού θα αυξηθούν με την απόσυρση της AMISOM από τη Σομαλία έως τα τέλη του 2024.

Η προσέγγιση της Τουρκίας

Η Τουρκία πρόσφατα ξεχώρισε ως σημαντικός εταίρος στην Αφρική, ιδιαίτερα στη Σομαλία, με το μοντέλο εταιρικής σχέσης που βασίζεται σε αμοιβαία συμφέροντα. Όπως δήλωσε ένας Τούρκος επιχειρηματίας με επενδύσεις σε όλη την Αφρική, αυτή η προσέγγιση δημιουργεί ένα εντελώς διαφορετικό μοντέλο από τις σχέσεις εκμετάλλευσης που ήταν ένα από τα χαρακτηριστικά της αποικιακής κυριαρχίας.

Σε μια εποχή που άλλες χώρες απέφευγαν τη Σομαλία, οι επίσημες επισκέψεις υψηλού επιπέδου Τούρκων ηγετών στη Σομαλία δημιούργησαν ικανοποίηση στη χώρα και συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό στην προώθηση των διμερών σχέσεων.

Η Σομαλία έχει απόλυτη ανάγκη να δημιουργήσει ένα θεσμικό πλαίσιο και να αναπτύξει υποδομές.

Η Τουρκία έχει εκφράσει προηγουμένως την επιθυμία της να βοηθήσει σε αυτούς τους τομείς.

Ενώ τουρκικές εταιρείες λειτουργούν σήμερα, το Διεθνές Αεροδρόμιο του Μογκαντίσου και το λιμάνι του Μογκαντίσου, η Turkish Airlines (THY) παρέχει επίσης εκτεταμένες συνδέσεις με το Μογκαντίσου. Όλα αυτά επιβεβαιώνουν τον ενεργό ρόλο της Τουρκίας τόσο στον πολιτικό όσο και στον αμυντικό τομέα στη Σομαλία.

Η Σομαλία στοχεύει στη βελτίωση των θαλάσσιων δυνατοτήτων της, βασιζόμενη στην υποστήριξη της Τουρκίας για την προστασία των θαλάσσιων δικαιωμάτων της.

Στο πλαίσιο της συμφωνίας στρατιωτικής εκπαίδευσης και συνεργασίας που υπογράφηκε το 2012, η ​​τουρκική Task Force Command στη Σομαλία ξεκίνησε επιχειρήσεις από τη βάση της στο Μογκαντίσου, η οποία ενίσχυσε τη μαχητική ικανότητα του σομαλικού στρατού.

 Η «Συμφωνία Πλαίσιο Άμυνας και Οικονομικής Συνεργασίας» που υπογράφηκε μεταξύ Τουρκίας και Σομαλίας στις 8 Φεβρουαρίου 2024 έχει ως στόχο να επιταχύνει περαιτέρω το επίπεδο αυτής της συνεργασίας. Αν και οι τελικοί όροι της συμφωνίας δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί, είναι γνωστό ότι περιλαμβάνει αμυντικά και οικονομικά στοιχεία που στοχεύουν στην ανάπτυξη της Σομαλίας και της οικοδόμησης του έθνους.

Ο Πρόεδρος της Σομαλίας Χασάν Σεΐχ Μαχμούντ είπε ότι η συμφωνία επικεντρώνεται σε θέματα όπως η καταπολέμηση της τρομοκρατίας, οι εξωτερικές απειλές, η θαλάσσια πειρατεία και οι παράνομες αλιευτικές δραστηριότητες, καθώς και η προστασία των ακτών και η ανάπτυξη των θαλάσσιων πόρων.

Η Σομαλία, η οποία δεν διαθέτει ναυτική δύναμη, στοχεύει στην ανάπτυξη ναυτικών δυνατοτήτων και βασίζεται στην υποστήριξη της Τουρκίας για την προστασία των θαλάσσιων δικαιωμάτων της.

Η διαδικασία έγκρισης της συμφωνίας που ενέκρινε η Σομαλία συνεχίζεται ακόμη στην Τουρκία. Από την άλλη πλευρά, η συνάντηση του Προέδρου Ερντογάν και του Προέδρου Μαχμούτ στο Διπλωματικό Φόρουμ της Αττάλειας (ADF) και οι επακόλουθες συνομιλίες υψηλού επιπέδου, συμπεριλαμβανομένου του μνημονίου κατανόησης για τη συνεργασία στον τομέα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, υπογραμμίζουν την εμβάθυνση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών και κοινών συμφερόντων.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι και άλλοι ενδιαφερόμενοι με αντικρουόμενα ή αλληλοεπικαλυπτόμενα συμφέροντα παρακολουθούν επίσης στενά αυτές τις εξελίξεις.

Al Majalla

—

The Hellenic Information Team

Η έρευνα στα Τέμπη που κρατήθηκε μυστική και η συντριβή του Antonov στην Καβάλα

1
Ερωτήματα διατυπώνονται σε αποκαλυπτικό ρεπορτάζ που συγκρίνει την εκ διαμέτρου αντίθετη αντιμετώπιση των δύο συμβάντων, ενώ αναλύει και τα περιβόητα πρωτόκολλα που επικαλείται η κυβέρνηση για να απαντήσει στα περί συγκάλυψης.

Η ιστοσελίδα Freedom of Press και ο δημοσιογράφος Μπάμπης Πολυχρονιάδης παρουσιάζουν σε ένα βίντεο περίπου δέκα λεπτών τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς για το μπάζωμα του χώρου όπου σημειώθηκε η τραγωδία με τους τουλάχιστον 57 νεκρούς.

Σε αυτό γίνεται ξεχωριστή αναφορά σε ένα άλλο δυστύχημα που σημειώθηκε στις 16 Ιουλίου 2022. Τότε ένα Αντόνοφ που ανήκε σε ουκρανική εταιρεία κατέπεσε μέσα σε χωράφια σε περιοχή της Καβάλας, μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά από σπίτια. 

Τα ρεπορτάζ ανέφεραν ότι μια πύρινη μπάλα δεκάδων μέτρων υψώθηκε στον ουρανό, καθώς πυροδοτήθηκαν οι 11,5 τόνοι πυρομαχικών που μετέφερε το ελικοφόρο από τη Σερβία με τελικό προορισμό το Μπαγκλαντές. Η εμφάνιση της πύρινης μπάλας δημιουργεί, μοιραία, συνειρμούς με το μανιτάρι περίπου 80 μέτρων που δημιουργήθηκε μετά την πρόσκρουση των δύο τρένων στη Τέμπη.

Σχετικά με το Αντόνοφ η εφημερίδα Καθημερινή ανέφερε στις 8 Αυγούστου ότι ο στρατός πραγματοποίησε έρευνα στις 17 Ιουλίου, μία ημέρα μετά το δυστύχημα από το οποίο σκοτώθηκαν και τα οκτώ μέλη πληρώματος, σε έδαφος, αέρα και ύδατα προκειμένου να εντοπιστούν τυχόν επικίνδυνες ουσίες. Τα συμπεράσματα ανέφεραν ότι όλες οι επικίνδυνες ουσίες ήταν σε χαμηλά επίπεδα και όσες μετρήθηκαν ψηλότερα παρέμεναν εντός κανονικών πλαισίων.

Αξίζει να σημειωθεί  ότι τα συντρίμμια του Αντόνοφ παρέμεναν εκεί ακόμη και επτά μήνες μετά την πτώση. 

Το Freedom of Press επισημαίνει ότι εάν στην περίπτωση του Αντόνοφ η κλήση του στρατού ήταν αυτονόητη, καθώς το δυστύχημα αφορούσε πυρομαχικά, στο έγκλημα των Τεμπών παραμένει αναπάντητο το ερώτημα για την παρουσία στρατιωτικών που καταγράφηκαν σε βίντεο τις πρώτες ημέρες μετά τη σύγκρουση των τρένων. Η εμφάνιση είχε προβληματίσει τότε, αλλά δεν είχαν δοθεί απαντήσεις.

Την 1η Μαρτίου 2024 η Κυβέρνηση διακίνησε στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ένα non paper με το οποίο απαντούσε στις καταγγελίες για το «μπάζωμα» στα Τέμπη λέγοντας ότι «οι ενέργειες ήταν άμεσα συνδεδεμένες με τα Πρωτόκολλα διαχείρισης κρίσεων», ενώ αντίστοιχες αναφορές είχε κάνει και ο πρώην περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Κώστας Αγοραστός, απαντώντας σε εξώδικο που του είχε αποστείλει η πρόεδρος του Συλλόγου Θυμάτων των Τεμπών, Μαρία Καρυστιανού.

Ωστόσο, όπως αναφέρει το Freedom of Press, το Ειδικό Σχέδιο Διαχείρισης Ανθρωπίνων Απωλειών δεν προβλέπει τίποτα περί «αποκατάστασης και εξυγίανσης» περιοχής συμβάντος. Αναφέρει όμως ότι αν συντρέχει λόγος μπορεί να εφαρμοστεί παράλληλα με Σχέδια που συνδέονται με ΧΒΡΠ συμβάντα (Χημικά, Βιολογικά, Ραδιολογικά, Πυρηνικά), όπως το σχέδιο της Πολιτικής Προστασίας με την ονομασία «Πανδώρα» και το Σχέδιο Αντιμετώπισης Ατυχημάτων/Συμβάντων σε οδικούς άξονες και σιδηροδρόμους, όπου εντοπίζεται μεταφορά επικίνδυνων φορτίων.

Το τελευταίο προβλέπει διαδικασίες «αποκατάστασης και εξυγίανσης» περιοχής, αφού όμως πρώτα έχουν γίνει δειγματοληψίες και υπάρχει υπέρβαση επιτρεπομένων τιμών ρύπων.

Το Ειδικό Σχέδιο Διαχείρισης Ανθρώπινων Απωλειών που επικαλέστηκε ο Αγοραστός αναφέρει επίσης ότι ανάμεσα σε όλους τους φορείς που ενεργοποιούνται (ΕΛ.ΑΣ, Πυροσβεστική, ΕΚΑΒ κ.α.), στο ΓΕΕΘΑ απευθύνεται αίτημα μόνο εάν αυτό απαιτηθεί.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίας «Εστία», την Κυριακή 3 Μαρτίου, η Μονάδα του Χημικού Βιολογικού Ραδιολογικού Πολέμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας έσπευσε στο σημείο μετά από εντολή του τότε αρχηγού ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνου Φλώρου, διενεργώντας έρευνα και ενημερώνοντας σχετικά κυβερνητικούς παράγοντες.

Εκείνο που, ακόμη, επισημαίνεται από το Freedom of Press είναι ότι ο εντοπισμός ξυλόλιου σε συνδυασμό με το μέγεθος της έκρηξης κατά πάσα πιθανότητα δείχνει πως η εμπορική αμαξοστοιχία μετέφερε λαθραία και παράνομα χημικές ουσίες που σχετίζονται με καύσιμα και πως αυτός είναι ο πιθανός λόγος για τον οποίο η κυβέρνηση θέλησε να κρατήσει κρυφή την έρευνα του στρατού.

Παράλληλα, διατυπώνεται κι ένα τελευταίο ερώτημα που αφορά στο μπάζωμα: Γιατί εάν υπήρχε θέμα στατικότητας οι παρεμβάσεις δεν έγιναν σε συγκεκριμένα σημεία ή σε κάποια περίμετρο, δεδομένου ότι τα γερανοφόρα οχήματα έχουν μεγάλη εμβέλεια δράσης;

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Ουκρανία: Η ανάρτηση του Ζελένσκι και η αντίδραση του Μαξίμου

1

Εμπλοκή της Ελλάδας όλο και περισσότερο στον πόλεμο της Ουκρανίας ή συμβατική υποχρέωση της χώρας μας για την ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ;

Στην «εφαρμογή των συμφωνιών που επιτεύχθηκαν κατά την πρόσφατη επίσκεψη» του Έλληνα πρωθυπουργό στην Ουκρανία και «στη συνεχιζόμενη αμυντική συνεργασία, ιδιαίτερα όσον αφορά την ενίσχυση της αεράμυνας» της χώρας του, αναφέρθηκε ο Ουκρανός πρόεδρος, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, μετά την επικοινωνία που είχε με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

 

Έχοντας συμπληρώσει δύο χρόνια από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και τις σφαίρες να νικούν τη διπλωματία ο Έλληνας πρωθυπουργός με τη σειρά του, σε ανάρτηση για την συνομιλία που είχε με τον Ουκρανό πρόεδρο, ανέφερε ότι η «Ελλάδα θα συνεχίσει να στηρίζει την Ουκρανία» και η επίσκεψη του στην Οδησσό «μου κατέδειξε ακόμη περισσότερο την επείγουσα ανάγκη να εντείνουμε τη βοήθειά μας».

 

Τρέχουν να σβήσουν τη «φωτιά» στο Μαξίμου

Τα λόγια του Ζελένσκι προκάλεσαν εύλογα ερωτήματα για τον βαθμό εμπλοκής της χώρας μας στον πόλεμο στην Ουκρανία ενώ φουντώνουν τις υποψίες για μυστική διπλωματία αφού δεν είναι η πρώτη φορά που οι πληροφορίες φτάνουν στην Ελλάδα μέσω τρίτων.

Πριν τα σενάρια φουντώσουν κυβερνητικές πηγές έσπευσαν να τονίσουν πως «δεν υπάρχει καμία συμφωνία με την Ουκρανία για την αποστολή αμυντικού εξοπλισμού» και διευκρινίζουν ότι «η συμφωνία, για την οποία μιλά ο Ουκρανός πρόεδρος στην ανάρτησή του, είναι η στρατηγική συμφωνία που καλούνται να συνομολογήσουν όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ για την ένταξη της Ουκρανίας» η οποία όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά «δεν είναι καν έτοιμη».

Θυμίζουμε ότι κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του πρωθυπουργού στην Οδησσό σημειώθηκε χτύπημα με ρωσικό πύραυλο κοντά στην αυτοκινητοπομπή του προέδρου του Βολοντίμιρ Ζελένσκι και του Κυριάκου Μητσοτάκη, χωρίς ωστόσο να κινδυνεύσει η αποστολή.

Πηγή: in.gr