Αρχική Blog Σελίδα 1278

Εκτός Συμβουλίου της Ευρώπης το Κοσσυφοπέδιο;

1

Ενώ το Συμβούλιο της Ευρώπης εορτάζει σήμερα πανηγυρικά την 75η επέτειό του, η ένταξη του Κοσσυφοπεδίου παραμένει αβέβαιη εξαιτίας δυσεπίλυτων διαφορών με τη Σερβία.

Εκτός Συμβουλίου της Ευρώπης η Πρίστινα;Εικόνα: Vjosa Çerkini/DW

Εορταστικό κλίμα σήμερα στο Συμβούλιο της Ευρώπης στη σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών των κρατών-μελών του. Η ημερήσια διάταξη περιλαμβάνει τα μέτρα που συνεχίζει να παίρνει το Συμβούλιο ως απάντηση στον επιθετικό πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας, την εφαρμογή της Διακήρυξης του Ρέικιαβικ που υιοθετήθηκε στη Σύνοδο Κορυφής των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων του 2023 και την υιοθέτηση της Σύμβασης-Πλαισίου για την Τεχνητή Νοημοσύνη, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου. Στο τέλος της συνόδου το Λιχτενστάιν παραδίδει την προεδρία της επιτροπής Υπουργών στη Λιθουανία. Ο υπουργός Εξωτερικών, Παιδείας και Αθλητισμού του Λιχτενστάιν, Ντομινίκ Χάσλερ θα αξιολογήσει την προεδρία της. Η πρωθυπουργός της Λιθουανίας Ινγκρίντα Σιμονιτέ θα παρουσιάσει τις προτεραιότητες της προεδρίας της χώρας της.

Κοινότητα Σερβικών Δήμων στο Κόσοβο;

Στρατιώτες της KFOR
Στρατιώτες της KFOR σε περιπολία στη ΜιτροβίτσαΕικόνα: AFP

Και το Κοσσυφοπέδιο; Πριν από ένα μήνα, η ένταξή του στο Συμβούλιο της Ευρώπης φαινόταν πολύ κοντινή. Με μια εντυπωσιακή πλειοψηφία του 82%, τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης στο Στρασβούργο ψήφισαν υπέρ της ένταξης του νεότερου κράτους της Ευρώπης ως 47ου μέλους. Προηγήθηκε εισήγηση της πρώην υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας Ντόρας Μπακογιάννη, η οποία ως εισηγήτρια έχει εξετάσει την καταλληλότητα του Κοσσυφοπεδίου. Όμως παρά την ξεκάθαρη ψήφο το Κοσσυφοπέδιο δεν περιλαμβάνεται πλέον στη σημερινή ημερήσια διάταξη του ετήσιου Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων στις 17 Μαΐου. Οι χώρες-κλειδιά Γαλλία, Ιταλίακαι επίσης η Γερμανίααπό την Ομάδα του Κουίντ φρενάρουν. Οι χώρες του Κουίντ, μια άτυπη ομάδα των μεγαλύτερων ευρωπαϊκών χωρών, στην οποία ανήκουν επίσης οι ΗΠΑ και η Μεγάλη Βρετανία, μεσολαβούν εδώ και καιρό στη σύγκρουση μεταξύ Κοσσυφοπεδίου και Σερβίας. Ο λόγος που το Κοσσυφοπέδιο είναι πλέον απίθανο να γίνει μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης προς το παρόν τουλάχιστον έγκειται σε ένα αμφιλεγόμενο σημείο του λεγόμενου διαλόγου εξομάλυνσης των σχέσεων μεταξύ Σερβίαςκαι Κοσσυφοπεδίου.

Ο διάλογος αυτός ξεκίνησε παλαιότερα από την ΕΕ και διεξάγεται υπό την αιγίδα της, αλλά έχει παγώσει εδώ και πολύ καιρό. Ένα πρόβλημα του διαλόγου αφορά στη δημιουργία μιας Κοινότητας Σερβικών Δήμων του Κοσσυφοπεδίου, η οποία υποτίθεται ότι θα εκπροσωπεί όλους τους Σέρβους της χώρας. Η Κοινότητα είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενη διότι υπάρχουν φόβοι ότι θα μπορούσε να γίνει ένα είδος κράτους εν κράτει. Γίνεται μάλιστα αναφορά στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης για να υπογραμμιστεί ο κίνδυνο μιας “βοσνιστικοποίησης” του Κοσσυφοπεδίου, δηλαδή μιας μόνιμης παράλυσης και διαίρεσης της χώρας. Ωστόσο, η Γερμανία και τα άλλα κράτη της ομάδας του Κουίντ περιμένουν “απτή πρόοδο στη δημιουργία μιας Ένωσης Κοινοτήτων με σερβική πλειοψηφία”, πληροφορήθηκε η Deutsche Welle από πηγές στο Βερολίνο.

Με άλλα λόγια, το Κοσσυφοπέδιο πρέπει να προωθήσει το αντίστοιχο σχέδιο στο συνταγματικό δικαστήριο της χώρας, προκειμένου να εξεταστεί η συνταγματικότητά του. “Χρειάζεται μόνο ένα μικρό βήμα και το Κόσοβο θα μπορούσε να αυξήσει σημαντικά τον αριθμό των υποστηρικτών του υπέρ της ένταξης στο Συμβούλιο της Ευρώπης”, είπε στη DW ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Όμως το βήμα αυτό απορρίπτεται και ο πρωθυπουργός Άλμπιν Κούρτι τονίζει ότι δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ένταξη στο Συμβούλιο της Ευρώπης. “Το θέμα της Κοινότητας Σερβικών Δήμων αποτελεί τμήμα του διαλόγου εξομάλυνσης με τη Σερβία, ο οποίος διεξάγεται υπό την αιγίδα της ΕΕ και θα πρέπει να συνεχιστεί η διαπραγμάτευση εκεί. Οτιδήποτε άλλο θα έθετε σε κίνδυνο τον διάλογο”, δήλωσε ο Κούρτι στην DW.

Επιθετική εκστρατεία της Σερβίας

Βούτσιτς και Κούρτι
Ο Βούτσιτς αριστερά με τον Κούρτι σε διάσκεψη για τα Δυτικά ΒαλκάνιαΕικόνα: Boris Grdanoski/AP/picture alliance

Ο Φρανκ Σβάμπε, επικεφαλής της γερμανικής αντιπροσωπείας στο Συμβούλιο της Ευρώπης, θεωρεί “λάθος το γεγονός ότι τώρα επιχειρείται να επιτευχθούν από την πίσω πόρτα στόχοι που δεν μπόρεσαν να επιτευχθούν στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Κοσσυφοπεδίου και Σερβίας”. Άλλοι εμπειρογνώμονες επικρίνουν επίσης το γεγονός ότι η Ένωση Κοινοτήτων που απαιτεί η ΕΕ δεν μπορεί να υλοποιηθεί επειδή οι δήμαρχοι των σχετικών δήμων κατευθύνονται από το Βελιγράδι. “Υπάρχει έλλειψη συναίνεσης από τους ίδιους τους συμμετέχοντες δήμους. Χωρίς αυτήν η δημιουργία μιας Ένωσης δεν θα ήταν νόμιμη και θα ερχόταν σε αντίθεση με το σύνταγμα του Κοσσυφοπεδίου και το καταστατικό του Συμβουλίου της Ευρώπης”, λέει ο Γκέραλντ Κνάους από την Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Σταθερότητας (European Stability Initiative). Ο Κνάους υπογραμμίζει επίσης ότι η απαίτηση αυτή των κρατών του Κουίντ αποτελεί επιτυχία της επιθετικής εκστρατείας του Σέρβου προέδρου Αλεξάνταρ Βούτσιτς, ο οποίος προσπαθεί ενεργά εδώ και πολλά χρόνια να αποτρέψει την ένταξη του Κοσσυφοπεδίου σε διεθνείς οργανισμούς. Ο Βούτσιτς κατάφερε επίσης να αποτρέψει με αυτόν τον τρόπο την ένταξη του Κοσσυφοπεδίου στην Ιντερπόλκαι την UNESCO.

Το ότι όλως παραδόξως μια υποψήφια προς ένταξη στην ΕΕ χώρα, όπως η Σερβία,με ισχυρότερες σχέσεις με τη Ρωσία και την Κίνα από ό,τι με την ίδια την ΕΕ, ασκεί τόσο μεγάλη επιρροή στην πολιτική της ΕΕ απέναντι στο Κόσοβο επικρίνεται και από τον Όλιβερ Ρόλφς, ειδικό σε θέματα ασφάλειας και πρώην συντονιστή της Διάσκεψης Ασφάλειας του Μονάχου. “Η επιθετική πολιτική της Σερβίας, η οποία υποστηρίζεται από τη Ρωσία, οδηγεί σε κλιμάκωση των εντάσεων στο Κοσσυφοπέδιο και στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Η ΕΕ και οι ΗΠΑ έχουν μέχρι στιγμής απαντήσει σε αυτή την επιθετικότητα με κατευνασμό, γεγονός που επιδεινώνει την κατάσταση. Η ΕΕ αφήνει τον εαυτό της να εμφανιστεί επανειλημμένα από τη Σερβία, υποψήφια προς ένταξη στην ΕΕ αντί να χαράξει σαφείς κόκκινες γραμμές” δηλώνει.

Το Κοσσυφοπέδιο μαζί με τη Λευκορωσία και τη Ρωσία είναι τα μοναδικά ευρωπαϊκά κράτη που δεν είναι μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, αν και η Ρωσία αποχώρησε το 2022 η ίδια. Για το Κοσσυφοπέδιο βέβαια η ένταξη σε έναν από τους παλαιότερους και σημαντικότερους διακυβερνητικούς οργανισμούς της Ευρώπης θα αποτελούσε ένα ακόμη βήμα προς την εδραίωση της θέσης του στη διεθνή κοινότητα. Μέχρι σήμερα έχει αναγνωριστεί επίσημα από 116 χώρες, συμπεριλαμβανομένων 34 χωρών του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Ζητούμενο ο πολιτικός ρεαλισμός

Ο πρωθυπουργός του Κοσσυφοπεδίου΄Αλμπιν Κούρτι
Ο πρωθυπουργός του Κοσσυφοπεδίου΄Αλμπιν ΚούρτιΕικόνα: Armend Nimani/AFP

Ωστόσο, η ένταξη θα μπορούσε να αποφέρει σαφή οφέλη και για τις μειονότητες της χώρας, συμπεριλαμβανομένων των Σέρβων. Ο Φρανκ Σβάμπε εξηγεί ότι, αν χρειαστεί, οι Σέρβοι θα μπορούσαν να προσφύγουν για τα δικαιώματά τους στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, οι αποφάσεις του οποίου είναι δεσμευτικές για τα κράτη-μέλη.Στο ίδιο το Κοσσυφοπέδιο, ο πρωθυπουργός ΄Αλμπιν Κούρτι εκθειάζεται για τη σκληρή του αντίσταση. Ωστόσο, πολλοί παρατηρητές θα ήθελαν να δουν περισσότερο ρεαλισμό. “Είναι πλέον αβέβαιο αν η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης θα ψηφίσει και πάλι υπέρ της ένταξης του Κοσσυφοπεδίου του χρόνου” λέει στην DW ο Αρτάν Μουχαχίρι, πολιτικός αναλυτής από την Πρίστινα. “Η αυστηρή απόρριψη του Κούρτι θα μπορούσε να έχει αρνητικό αντίκτυπο στις σχέσεις με την ΕΕ και τα κράτη του Κουίντ. Και το παράδοξο είναι ότι το πρόβλημα της Κοινοτήτας Σερβικών Δήμων θα εξακολουθεί να είναι ένας ελέφαντας στο δωμάτιο. Η συνεχής αποφυγή αυτού του προβλήματος θα οδηγούσε μόνο σε περαιτέρω αποκλεισμούς”.

Επιμέλεια: Ειρήνη Αναστασοπούλου

Η Νέα Καληδονία ξεσηκώνεται κατά της Γαλλίας

0

Η Νέα Καληδονία εξακολουθεί να είναι γαλλική κτήση. Μια συνταγματική αναθεώρηση από τη Γαλλία έχει πυροδοτήσει μεγάλες αναταραχές στην περιοχή.

Επεισόδια στη Νέα ΚαληδονίαΕικόνα: Nicolas Job/AP/picture alliance

Το αρχιπέλαγος της Νέας Καληδονίας είναι γαλλική επικράτεια από τα μέσα του 19ου αιώνα με ταραχώδη όμως ιστορία που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Μετά από τρία δημοψηφίσματα (2018, 2020,2021 ) για ανεξαρτησία κατά τα οποία η πλειοψηφία ψήφισε κατά, η Νέα Καληδονία παραμένει γαλλική κτήση με την πρωτεύουσά της Νουμέα να βρίσκεται 18.000 χλμ. μακριά από το Παρίσι, στον Ειρηνικό Ωκεανό ανατολικά της Αυστραλίας.

Εδώ και μία εβδομάδα οι κάτοικοι βιώνουν ανεκδιήγητες βιαιότητες με μπλόκα συγκρούσεις, φωτιές, πολλούς τραυματίες αλλά και πέντε νεκρούς εκ των οποίων δυο χωροφύλακες. Μέγας εχθρός είναι το γαλλικό κράτος που επιχειρεί συνταγματική αναθεώρηση δίνοντας δικαίωμα ψήφου για τις περιφερειακές εκλογές σε κοντά 25.000 επιπλέον άτομα που γεννήθηκαν ή ζουν στη χώρα τουλάχιστον για μια δεκαετία.  Η συνταγματική αναθεώρηση ψηφίστηκε από τη γαλλική Βουλή τη νύχτα της περασμένης Τρίτης 14 προς την Τετάρτη 15 του μήνα.

Καταστροφές στη Νέα Καληδονία
Καταστροφές στη Νέα ΚαληδονίαΕικόνα: LILOU GARRIDO NAVARRO KHERACHI via REUTERS

Οι κάτοικοι της Νέας Καληδονίας χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες στους αυτόχθονες τους λεγόμενους Κανάκ  (Kanak) με 41% του πληθυσμού και τους απογόνους των λευκών αποίκων ονόματι Καλντός ( Caldoches). Οι φόβοι των Κανάκ είναι ότι με τη μεταρρύθμιση ευνοούνται οι Καλντός ενώ οι ίδιοι θα χάσουν δυνάμεις, πράγμα που δεν αποδέχονται. Η εκτελεστική εξουσία και η κυβέρνηση ελπίζουν στη σύναψη μιας «συλλογικής συμφωνίας» μεταξύ των τοπικών φορέων, η οποία και θα έχει προτεραιότητα έναντι του ψηφισθέντος κειμένου της αναθεώρησης.

Εάν δεν υπάρξει συμφωνία, τότε το κείμενο που ψηφίσθηκε στη Βουλή θα πρέπει να επικυρωθεί σε συνεδρίαση του Κογκρέσου (Βουλή και Γερουσία) στις Βερσαλλίες. Ο Εμανουέλ Μακρόν επιχείρησε χθες να λύσει το θέμα μέσω τηλεδιάσκεψης εισέπραξε όμως την ειρωνεία των αυτονομιστών με την αποχή τους. Σήμερα τη σκυτάλη πήρε ο πρωθυπουργός Αττάλ. Ο υπουργός Εσωτερικών Ζεράρ Νταρμανέν, κατηγόρησε χθες το Αζερμπαϊτζάν για παρέμβαση στο γαλλικό αρχιπέλαγος.

«Δεν είναι φαντασία είναι πραγματικότητα» δήλωσε χθες ο υπουργός στην κρατική τηλεόραση France 2. «Αυταρχικά  καθεστώτα όπως η Ρωσία, το Αζερμπαϊτζάν αλλά και η Κίνα επωφελούνται από το παραμικρό ελάττωμα στις κοινωνίες μας, αρπάζουν την ευκαιρία για να πολώσουν τη δημόσια συζήτηση και να δημιουργήσουν χάος». Να σημειωθεί επίσης ότι από χθες η κυβέρνηση απαγόρευσε στη Νέα Καληδονία το κοινωνικό δίκτυο ΤικΤοκ που χρησιμοποιούσαν οι διαδηλωτές στις επικοινωνίες τους. Πρόκειται για μια «πρωτοφανή» απόφαση στη Γαλλία για την οποία πολλοί ερευνητές εγείρουν ερωτηματικά σχετικά με το νομικό της πλαίσιο.

Όχι σε χρήματα από το Ισραήλ λένε βρετανοί φοιτητές

0

Συνεχίζονται για δεύτερη εβδομάδα οι έντονες κινητοποιήσεις των φιλοπαλαιστινιακών φοιτητών σε όλη την χώρα που ζητούν αποεπενδύσεις των ιδρυμάτων. Μεταφέρονται οι τελετές αποφοίτησης του Κέιμπριτζ.

Διαδήλωση υπέρ των Παλαιστινίων στο ΛονδίνοΕικόνα: Md Akbar Ali/Zuma/picture alliance

Το  Ηνωμένο Βασίλειο  φημίζεται για τις ‘βαθιές’ παραδόσεις, τις οποίες συνεχίζει να διατηρεί μέχρι και σήμερα σε βασικούς πυλώνες της χώρας. Η βασιλεία, τα κυβερνητικά πρωτόκολλα και βέβαια εκείνα των Πανεπιστημίων. Μία από αυτές τις παραδόσεις λοιπόν αναμένεται να σπάσει αυτό το Σαββατοκύριακο. Συγκεκριμένα, η παράδοση του Senate House, το κτήριο του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ που φιλοξενεί τις τελετές αποφοίτησης από τον 18ο αιώνα, αναμένεται αυτό το Σαββατοκύριακο να μην φιλοξενήσει τους χιλιάδες φοιτητές που σκοπεύουν να αποφοιτήσουν.

Σύμφωνα με την απόφαση και το ρεπορτάζ της εφημερίδας των Times οι τελετές θα πραγματοποιηθούν «σε μια εναλλακτική τοποθεσία που να ταιριάζει στη περίσταση» χωρίς να ξεκαθαρίζεται ποια ενώ χαρακτήρισε την απόφαση ως «πολύ δύσκολη». Το πανεπιστήμιο όπως φαίνεται υπέκυψε στις πιέσεις των δεκάδων φοιτητών οι οποίοι και διαδηλώνουν εντός του πανεπιστημιακού χώρου υπέρ της Παλαιστίνης από την αρχή της προηγούμενης εβδομάδας. Σκηνές έχουν στηθεί στο γκαζόν, από την ομάδα Cambridge for Palestine ενώ η ομάδα έχει δηλώσει ότι «δε θα φύγουμε από τον προσωρινό καταυλισμό αν το πανεπιστήμιο δε δεσμευτεί ότι θα κάνει αποεπένδυση και θα σπάσει κάθε δεσμό από το Ισραήλ αλλά και το βρετανικό κράτος».

Τι σημαίνουν οι αποεπενδύσεις;

Η διαδήλωση στο Κέμπριτζ είναι μια από τις πολλές που έχουν στηθεί στα πανεπιστήμια της χώρας, όπως εκείνη του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης αλλά και του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου. Βέβαια όλες αυτές είναι συντονισμένες και αντικατοπτρίζουν τις έντονες διαδηλώσεις στα αμερικανικά πανεπιστήμια. Γιατί όμως πραγματοποιούνται; Βασικό αίτημα των φοιτητών που διαδηλώνουν είναι οι αποεπενδύσεις των πανεπιστημίων από το κράτος του  Ισραήλ,  με απλά λόγια, το κόψιμο των δεσμών των ιδρυμάτων με οποιοδήποτε τρόπο από το Ισραήλ. Για παράδειγμα, το πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου έχει δημιουργήσει ένα επενδυτικό ταμείο, το οποίο έχει στηριχτεί από τα δίδακτρα των φοιτητών. Το ταμείο αυτό, με σκοπό να επιβιώσει, επενδύει σε μετοχές, ομόλογα και άλλα επενδυτικά κεφάλαια.

To Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ
To Πανεπιστήμιο του ΚέιμπριτζΕικόνα: Slawek Staszczuk/Loop Images/picture alliance

Ανάμεσα σε αυτά, υπάρχουν μετοχές των εταιρειών της  Amazon και της Google. Οι άμεσες επενδύσεις του πανεπιστημίου, σύμφωνα με το ρεπορτάζ των Financial Times είναι 2,8 εκατομμύρια λίρες για την Google και 4,9 εκατομμύρια λίρες για την Amazon. Οι δυο αυτές εταιρείες κατηγορούνται ότι βοηθούν την ισραηλινή κυβέρνηση και τον στρατό της μέσω υπηρεσιών ‘cloud’ που προσφέρουν. Οι διαδηλωτές λοιπόν υποστηρίζουν ότι «η τεχνολογία που παρέχεται στον ισραηλινό στρατό ισοδυναμεί με όπλα καθώς διευκολύνει και επιτρέπει την επίθεση στη Γάζα και την κατάληψη της Δυτικής Όχθης και κατ’ επέκταση τη γενοκτονία που διαπράττεται στη Γάζα».

Ένας διαδηλωτής με το όνομα ‘Fig and Olive’ δήλωσε μάλιστα στους Financial Times ότι, «όταν συνειδητοποίησα ότι τα δίδακτρά μου ήταν χρήματα αίματος δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ στο πανεπιστήμιο». Παράλληλα, ένας φοιτητής του Κέιμπριτζ, ο οποίος και μίλησε στους Times δήλωσε πως οι διαδηλωτές στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ «απαιτούσαν από το ίδρυμα να αποκαλύψει όλες τις ερευνητικές του συνεργασίες και τους οικονομικούς δεσμούς με εταιρίες και ιδρύματα συνένοχους στην γενοκτονία του Ισραήλ και να αποχωρήσει από αυτές».

Ποια είναι τα επόμενα βήματα;

Σύμφωνα με τους διαδηλωτές, το πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ συμφώνησε να διαπραγματευτεί για αποεπένδυση από το Ισραήλ. Στο Εδιμβούργο τώρα όπου 12 φοιτητές – από τους 35 που έχουν στήσει σκηνές εντός του χώρου – πραγματοποιούν απεργία πείνας, η εκστρατεία αποεπένδυσης μοιάζει ισχυρότερη.

Έχει μέχρι στιγμής της στήριξη 600 υπαλλήλων και του 97% του σωματείου των φοιτητών ενώ αυτή την εβδομάδα το πανεπιστήμιου του Εδιμβούργου συνεδρίασε με σκοπό την ευημερία των φοιτητών. Στην επίσημη ανακοίνωσή του ανέφερε ότι «είναι βαθιά οδυνηρή η απώλεια των ανθρώπινων ζωών στην Παλαιστίνη και καταλαβαίνουμε τη δύναμη του αισθήματος γύρω από αυτό» όμως όπως ξεκαθάρισε «η οικονομική πολιτική θα εξεταστεί αργότερα μέσα στο μήνα».

Οι διαδηλώσεις στα πανεπιστήμια του Ηνωμένου Βασιλείου είναι πιο ειρηνικές και με ανεκτικότητα σε αντίθεση με την βιαιότητα που παρατηρείται σε πανεπιστημιουπόλεις  των Ηνωμένων Πολιτειών όμως αρκετοί Εβραίοι φοιτητές δηλώνουν ότι φοβούνται από τις διαδηλώσεις κατά του Ισραήλ, ανησυχίες που αντηχούν και σε ανώτερα διοικητικά στελέχη των πανεπιστημίων.

Προετοιμάζεται η Ρωσία για πόλεμο με το ΝΑΤΟ;

0

Η ρωσική πολεμική μηχανή στηρίζεται ολοένα και περισσότερο σε κινεζικές τεχνολογίες. Το CSIS ισχυρίζεται ότι η Ρωσία προετοιμάζεται για σύγκρουση με το ΝΑΤΟ.

Η ρωσική αμυντική βιομηχανία έχει στραφεί με επιτυχία σε απλούστερα εξαρτήματα, τα οποία προέρχονται κυρίως από την Κίνα.Εικόνα: Russian Defence Ministry/dpa/picture alliance

H Κίνα είναι ο σημαντικότερος προμηθευτής μικροηλεκτρονικής και εργαλειομηχανών για την παραγωγή ρωσικών εξοπλιστικών συστημάτων από το 2023 σύμφωνα με νέα αμερικανική μελέτη. Ήδη στα τέλη του περασμένου έτους η Γερμανική Εταιρία Εξωτερικής Πολιτικής (DGAP) υπογράμμιζε σε ανάλυσή της ότι στη χειρότερη περίπτωση,το ΝΑΤΟ έχει μόλις πέντε χρόνια στη διάθεσή του για να διατηρήσει το αποτρεπτικό του δυναμικό έναντι μιας πιθανής ρωσικής επίθεσης σε χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ.

Ο συντάκτης της μελέτης Κρίστιαν Μέλινγκ επικεφαλής του Κέντρου Ασφάλειας και Άμυνας της DGAP δηλώνει στην DW: «Στο τέλος της ημέρας πρέπει απλά να πούμε ανοιχτά ότι ο πρόεδρος Πούτιν ζει μόνο μέσα από αυτόν τον πόλεμο. Ο πόλεμος παραμένει το κύριο μέλημά του και δυστυχώς η ειρήνη δεν βρίσκεται πλέον στο οπτικό του πεδίο».

Σύγκρουση μέσα στα επόμενα 20 χρόνια

Χειραψία Πούτιν και Σι Τζινμπίνγκ στο Πεκίνο
Πούτιν και Σι Τζινμπίνγκ εμβαθύνουν τις διμερείς σχέσειςΕικόνα: Sergei Bobylyov/AFP/Getty Images

Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο, η αμερικανική δεξαμενή σκέψης του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (CSIS) καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «οι συνεχιζόμενες ριζικές στρατιωτικές μεταρρυθμίσεις» του Πούτινστον πόλεμο κατά της Ουκρανίας «δείχνουν ότιη Ρωσία ενδέχεται να προετοιμάζεται για αντιπαράθεση με το ΝΑΤΟ μέσα στις επόμενες δύο δεκαετίες, συμπεριλαμβανομένου ενός συμβατικού πολέμου μεγάλης κλίμακας».

Το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών στην Ουάσιγκτον, το οποίο σύμφωνα με δημοσιεύματα των αμερικανικών μέσων ενημέρωσης πρόσκειται στην αμερικανική βιομηχανία όπλων, διερεύνησε για δεύτερη φορά από την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία την προμήθεια εξαρτημάτων για την ρωσική βιομηχανία όπλων από το εξωτερικό καθώς και το πως η ρωσική πολεμική βιομηχανία παρακάμπτει τις δυτικές κυρώσεις.

«Σχεδόν τίποτα δεν παράγεται στην ίδια τη Ρωσία»

O ουκρανός ειδικός σε θέματα κυρώσεων Βλαντισλάβ Βλάσιουκ
Ο ουκρανός ειδικός σε θέματα κυρώσεων Βλαντισλάβ Βλάσιουκ μιλά στην DWΕικόνα: DW

Για τον σκοπό αυτό οι ερευνητές ανέλυσαν δημόσια διαθέσιμα στοιχεία σχετικά με τη διακίνηση αγαθών προς τη Ρωσίαδίνοντας βάρος στις μικροηλεκτρονικές τεχνολογίες για πυραύλους και βόμβες ολίσθησης. Το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών διερεύνησε επίσης το εμπόριο μηχανημάτων επεξεργασίας μετάλλων που ελέγχονται από υπολογιστή.

Από το 2023 ο ουκρανικός στρατός εντοπίζει κυρίως ηλεκτρονικά κινεζικής κατασκευής σε ρωσικά όπλα, αναφέρει σε συνέντευξή του στην DW ο ουκρανός ειδικός σε θέματα κυρώσεων Βλαντισλάβ Βλάσιουκ: «Σχεδόν τίποτα δεν παράγεται στην ίδια τη Ρωσία. Εάν αύριο σταματούσαν όλες οι εισαγωγές μικροηλεκτρονικών, η Ρωσία δεν θα είναι σε θέση να παράγει οπλικά συστήματα».

Τα στοιχεία δείχνουν ότι ήδη η ρωσική αμυντική βιομηχανία έχει στραφεί με επιτυχία σε απλούστερα εξαρτήματα, τα οποία προέρχονται κυρίως από την Κίνα. Στην ανάλυσή της η δεξαμενή σκέψης CSIS σημειώνει μεταξύ άλλων ότι «για καθοριστικά εξαρτήματα και ηλεκτρονικά που χρειάζεται για την πολεμική του μηχανή, το Κρεμλίνο έχει στραφεί στις τεχνολογίες διπλής χρήσης που μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο για πολιτικούς όσο και για στρατιωτικούς σκοπούς, «ή ακόμη και σε αμιγώς πολιτικές τεχνολογίες». Με άλλα λόγια εξαρτήματα που δεν περιλαμβάνονται μέχρι σήμερα στις αμυντικές κυρώσεις που επιβάλλει η Δύση στη Ρωσία.

Επιμέλεια: Στέφανος Γεωργακόπουλος

Ελ. Τζιόλας: ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ: γίνονται ευρωπαϊκές εκλογές;

15

 

του Ελευθερίου Τζιόλα

Ευρωεκλογές: απουσία της ουσίας της πολιτικής

Σε περίπου τρεις εβδομάδες έχουμε, σύμφωνα με τα ημερολογιακά προγραμματισμένα,  ευρωεκλογές.

Αποτελεί μοναδικό φαινόμενο των τελευταίων πολλών ετών, απ΄όσο μπορώ να ενθυμούμαι, το γεγονός ότι ενώ, από τη μία πλευρά, σχεδόν όλοι, ηγέτες, κόμματα και πολιτικοί παράγοντες του δημοκρατικού-συνταγματικού, τουλάχιστον, φάσματος περιγράφουν μια πολύ κρίσιμη και εξαιρετικά δύσκολη περίοδο με σοβαρές επιπτώσεις για το μέλλον των χωρών και της ίδιας της Ε.Ε., από την άλλη, ουδεμία πραγματικά συγκροτημένη, δομημένη, στοχευμένη πολιτική ατζέντα, ουδεμία ανάλογη των καταστάσεων δεσμευτική πολιτική στρατηγική έχει παρουσιασθεί !

Υποτίθεται ότι η στιγμή είναι η πρέπουσα. Με την έννοια ότι βρισκόμαστε στην κατεξοχήν κατάλληλη περίοδο, λόγω των εκλογών -περίοδο με αυξημένη σημασία για τους πολίτες της Ε.Ε. και των χωρών μελών της- ώστε να ενημερωθούν, να συμμετάσχουν και να επιλέξουν… Και η «στιγμή των πολιτών», όμως,  είναι ένας κούφιος λόγος –όπως κούφιο είναι και το σύνθημα «συμμετοχή των πολιτών»-, αφού τίποτε ουσιαστικό, σημαντικό και περιεκτικό ως ατζέντα, ως πολιτική, εν όψει των κρίσιμων και σοβαρών, δεν παρουσιάζεται, δεν τους απευθύνεται, δεν τους (παρα)κινεί!

Εν όψει εκλογών, θα έλεγε κανείς ότι εμφανίζεται μια  κατάσταση πολιτικής απονεύρωσης, διανοητικής παραίτησης, αποδοχής του μοιραίου. Οι ελάχιστοι -και σε ποσότητα και σε ποιότητα- δρώντες (υποψήφιοι ευρωβουλευτές οι περισσότεροι) κινούνται σαν σε αγγαρεία, με μόνο τελικά κίνητρο μια ά-σκοπη,  ατομική καριέρα σε αβέβαιους ρόλους. Ενώ φωνές και παρουσίες με δυνατότητες και ποιότητα ωθούνται στην περιφέρεια των δρώμενων…

Ιερατείο και γραφεικρατική (μη κοινωνική) Ευρώπη: Προτάγματα και Πρόγραμμα

Διερωτάται κανείς: πάνω σε ποιους μεγάλους στόχους, σε ποιες προτάσεις καλούνται οι πολίτες που βιώνουν την εγκατάλειψη, την ανέχεια και τη φτώχεια να αποφασίσουν; Ποια είναι τα προτάγματα και ποιες οι απαντήσεις για τα καυτά ζητήματα που είναι φανερά, ωμά και οξυμένα (πόλεμοι, ακρίβεια, κοινωνικά-δημόσια αγαθά και υπηρεσίες, (αν)ασφάλεια, παραγωγική κατάρρευση, δημοκρατικό έλλειμα, εθνικοί κίνδυνοι); Ζητήματα, πολλαπλά διαπιστωμένα που  κατατρώνε την όποια συνοχή, την όποια προοπτική επιβίωσης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος; Ευρωπαϊκού οικοδομήματος, που όλο και λιγότερο δείχνει ότι είναι Ευρώπη (σαν γεωπολιτική και πολιτισμική ταυτότητα, σαν δημοκρατική δομή, σαν κοινωνική πραγμάτωση). Ευρωπαϊκή Ένωση που έχει την εικόνα: στην κορυφή της, ενός υπάκουου στον άπληστο καπιταλισμό και στις ΗΠΑ ιερατείου και στον κορμό της, ενός πολυπλόκαμου γραφειοκρατικού λαβυρίνθου, ένα απλωμένο χταπόδι υπηρεσιακών μονάδων και καλολαδωμένων αξιωματούχων από το κέντρο του τις Βρυξέλλες προς κάθε πρωτεύουσα χώρας-μέλους.

Διερωτώμαι: η ακροδεξιά για την οποία επικρατεί μια φοβική επανάληψη περί της ανόδου της η οποία τελικά εξοικειώνει με την ίδια την άνοδό της, θα αντιμετωπισθεί με τον εξόρκισμό της, με την ηττοπαθή, κενόλογη καταγγελία της,  με τον αποχαυνωμένο ελιτισμό και τον αποσυνθετικό δικαιωματισμό;

Φτάνει ο καλοπροαίρετος δημοκρατικός πολίτης να πει: «ΟΚ, με τους δεξιούς και τους συντηρητικούς -τι να περιμένεις!… Αλλά, το άλλο μισό -το δημοκρατικό συνταγματικό τόξο;». Θέτει, μάλλον απεγνωσμένα, το ερώτημα για την ολότητα του χώρου πέραν της δεξιάς, αναζητώντας ελπίδα… Μπορούμε, ασφαλώς, να μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα για τα πιο αξιόλογα, υπαρκτά σχήματα της Κεντροαριστεράς στην Ελλάδα και την Ευρώπη, και είναι να απορείς: δεν κατανοούν που οδηγεί -και που τους οδηγεί- αυτή η κατάσταση;

Ας δούμε, λοιπόν, τα στοιχειώδη, για τα βασικά και ελάχιστα. Υπήρχε, σε προηγούμενους χρόνους όχι πολύ μακριά από σήμερα, ένα Πρόγραμμα για κάθε εκλογική αναμέτρηση, είτε ευρωπαϊκή, είτε  εθνική.  Δεν ήταν -και δεν είναι- όλα tik-tok, ατάκες, εξαγορασμένα  media, ρηχές εξυπνάδες, πληρωμένες διαφημίσεις, σκυλάκια και παρέες και ψεύτικα χαμόγελα… Υπήρχε -πρέπει πάντα να υπάρχει- το άκρως αναγκαίο: ποια πορεία θα ακολουθήσουμε, που πηγαίνουμε, Πρόγραμμα.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση: ένα Πρόγραμμα δεσμεύσεων για τα κρίσιμα, καίρια και σημαντικά. Πρόγραμμα του Ε.Σ.Κ. (του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος -ΡΕS), Πρόγραμμα  του συνασπισμού της Αριστεράς (The Left-GUE/NGL)  συνοδευόμενο από το αντίστοιχο Πρόγραμμα σε εθνικό επίπεδο (για την Ελλάδα), ως τμήμα του ενιαίου ευρωπαϊκού προγράμματος αλλά και με ανάδειξη και τονισμό των ζητημάτων & προτεραιοτήτων σε εθνικό επίπεδο. Πολιτικά Προγράμματα με συγκρότηση και άρθρωση, προερχόμενα από μακρές και ουσιαστικές διαδικασίες συμμετοχής, διαλόγου και αποφάσεων, όχι μόνο κομματικές αλλά και κοινωνικές, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

Τί υπάρχει σήμερα, τρεις εβδομάδες πριν τις εκλογές; Τίποτα ουσιαστικό, τίποτα δεσμευτικό, τίποτα σαφές ως πολιτική κατεύθυνση, τίποτα συγκεκριμένο ως προτεραιότητες απέναντι στα προκλητικά, μείζονα και καυτά!

Εναλλακτική ατζέντα δεν υπάρχει. Αλλά, ατζέντα προωθούμενη στην πράξη υφίσταται και εφαρμόζεται από τους κυρίαρχους των Βρυξελλών σε συμπόρευση με την Ουάσιγκτον, -όσο μπορούν να την εκφράσουν και εφαρμόσουν λόγω ηγετικών αδυναμιών σε Βερολίνο και Παρίσι και εσωτερικών διχασμών στο πολιτικό-οικονομικό σύστημα της Ε.Ε.. Ατζέντα, που όμως όπως τα πράγματα βεβαιώνουν δεν συνδέεται, δεν απαντά στα μείζονα, άμεσα και μεσοπρόθεσμα, ζητήματα της Ευρώπης και των κοινωνιών της. Οι οποίες κοινωνίες  μη έχοντας και ουσιαστική, πραγματική απάντηση-πρόταση από την Κεντροαριστερά  στρέφονται με μεγάλα τμήματα  προς την ακροδεξιά.

Ακροδεξία: επέλαση και αντιμετώπιση

Ακροδεξιά με έναν λόγο αντισυστημικό, που εκμεταλλεύεται το έλλειμμα δομημένης κριτικής και μεταμφιέζεται σε υπερασπιστή των «αδύναμων» επιχειρώντας να καλύψει το κενό απουσίας πολιτικής και οράματος του συνόλου της Αριστεράς απέναντι στον άπληστο καπιταλισμό, το κυρίαρχο οικονομικό του μοντέλο (μέσα κι από την «πράσινη ανάπτυξη») και τις  πανίσχυρες οικονομικές ολιγαρχίες, καθώς και τις  παραγόμενες χαοτικές ανισότητες και την διευρυμένη κοινωνική εξαθλίωση. Ακροδεξιά που εκμεταλλεύεται την απουσία οργανωμένης και συνεπούς πατριωτικής στρατηγικής προβάλλοντας στη θέση της εύπεπτα συνθήματα  «εθνικής υπερηφάνειας». Ενώ επίσης απέναντι στην αποδοχή διαβρωτικών κοινωνικών και ατομικών προτύπων (που έλαβαν απίθανα χαρακτηριστικά στην αποδομητική ατμόσφαιρα των γάμων των ομόφυλων), επιχειρεί  μια επιθετική αναβίωση ενός αναχρονιστικού και διχαστικού κώδικα συμπεριφορών στη θέση μια ορθολογικής και αξιακά συνεκτικής λογικής.

Αν στην Ελλάδα, η ακροδεξιά είχε μια σοβαρότερη ηγετική εκπροσώπηση,  ανάλογη των παραδοσιακών (τυπικών) προδιαγραφών του χώρου αυτού, όπως και άλλες φορές έχω επισημάνει, θα είχε φθάσει στο 20%, μολονότι και σήμερα με την παρούσα κατάσταση της, αθροιστικά οι δυνάμεις της δείχνουν να κινούνται στο 15%! Τούτο σημαίνει, περίπου ένα (!) εκατομμύριο Έλληνες και Ελληνίδες ψηφοφόρους!

Και με την ευκαιρία, ας υπογραμμισθεί εδώ, ότι στη Γαλλία κανείς  πλέον δεν δείχνει ικανός να φρενάρει τη Λε Πεν που κατακτά και μάλιστα με διαφορά την πρώτη θέση!… Ενώ και στη Γερμανία, το γεγονός πρώτου μεγέθους αναμένεται να είναι η ευρεία άνοδος του AfD…

Ελλάδα: η Εναλλακτική; -Ευρωεκλογές: μια ακόμα χαμένη ευκαιρία;

Στην Ελλάδα, ο στενός πλέον χρόνος μέχρι την 9η Ιουνίου, καθώς και το δεδομένο προεκλογικό, πολιτικό δρομολόγιο του μη συντηρητικού χώρου -με τις υφιστάμενες  διαφοροποιήσεις λόγου και στάσης των κομμάτων του- δεν επιτρέπουν  σκέψεις και εκτιμήσεις για δραστικές αλλαγές και άλλο προγραμματικό προφίλ (οι οποίες θα συνιστούσαν εκπλήξεις πρώτου βαθμού). Τα πράγματα, λοιπόν, συντείνουν προς μια εικόνα ευρωπαϊκών εκλογών μεγάλης (και πάλι) αποχής, με την επιβεβαίωση μιας νέας -έντονα, πάντως, ανησυχητικής- κυριαρχίας της ‘’Ν.Δ’’, με ενισχυμένο το συνολικό δεξιόστροφο πολιτικό ισοζύγιο. Εξ αντικείμενου, στον μη συντηρητικό χώρο -λόγω των ίδιων των εκλογικών επιδόσεων και των μέσω αυτών επιβεβαιωμένων  αδυναμιών- είναι βέβαιο το άνοιγμα ενός κύκλου εξελίξεων και αναζητήσεων στο χώρο αυτό (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και εκλογικά μικρότερες δυνάμεις) με κεντρικό ζητούμενο την ύπαρξη και ανάδειξη αξιόπιστης και ισχυρής εναλλακτικής στρατηγικής και του αντίστοιχου πόλου (απέναντι στη ‘’ΝΔ’’). Τα εκλογικά ποσοστά στα δύο κόμματα (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ) θα επιφέρουν εσωτερικές πιέσεις  αντιστρόφως ανάλογες προς τα ποσοστά (χαμηλά  ποσοστά=υψηλές πιέσεις) και κλιμάκωση εξελίξεων, σ΄ένα, δημόσιο τοπίο, πάντως, όπου το κεντρικό ζητούμενο, πιεστικά, θα είναι η αξιόπιστη και ισχυρή εναλλακτική στρατηγική και ο δομημένος πόλος της.

Στο επόμενο άρθρο μας, θα παρουσιάσουμε σκέψεις και θα σκιαγραφήσουμε πλαίσια μιας ρεαλιστικής, δημοκρατικής εναλλακτικής στρατηγικής για την Ε.Ε. και την Ελλάδα, ως συμβολή σ΄έναν αναγκαίο διάλογο (που, όμως, δεν έγινε…).

 

Ελευθέριος Τζιόλας

Θεσσαλονίκη, 17 Μαΐου 2024

 

Επιστολή παραίτησης στον Κ.Μητσοτάκη έστειλε ο πρόεδρος του ΕΛΓΟ: «Αδυνατώ να υπογράφω απευθείας αναθέσεις»!

2

Για πικρία μίλησε το ΥΠΑΑΤ

Με μία ηχηρή αποχώρηση ο Σέρκος Χαρουτουνιάν βάζει τέλος στην πολύχρονη θητεία του στην ηγεσία του ΕΛΓΟ Δήμητρα με βαριές καταγγελίες για μεθοδεύσεις για διαμοιρασμού των κονδυλίων.

Σε επιστολή του προς τον πρωθυπουργό, που δημοσίευσε το documentonews.gr ο κ. Χαρουτουνιάν υποβάλει την παραίτησή του, εξαπολύοντας ταυτόχρονα βολές κατά του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Λευτέρη Αυγενάκη και χαρακτηρίζοντας τη συνεργασία μαζί του, “προβληματική”.

O Σέρκος Χαρουτουνιάν έκανε λόγο για «πιέσεις» σχετικά με απευθείας αναθέσεις λέγοντας: «Παράλληλα μου είναι αδύνατο να υπογράφω απευθείας αναθέσεις έργων όπως μου ζητείται επιτακτικά με βάση ποικίλες αποφάσεις».

Υποστήριξε επίσης, πως έχει παραγκωνιστεί επειδή δεν «ανήκει στον κύκλο των φίλων του» κ. Αυγενάκη και πως  του ανέθεσαν την εποπτεία μιας «Γενικής Διεύθυνσης που δεν υφίσταται».

Τέλος ο παραιτηθείς πρόεδρος του ΕΛΓΟ Δήμητρα παρέθεσε στον Κυριάκο Μητσοτάκη μία μακρά λίστα με εκκρεμείς υποθέσεις που δεν ολοκληρώθηκαν όπως τονίζει λόγω έλλειψης συνεργασίας με το ΥΠΑΑΤ.

Πριν από λίγο απαντώντας απευθείας στον Σέρκο Χαρουτουνιάν, εξέδωσε δελτίο τύπου επισημαίνοντας πως ο κ. Σέρκος Χαρουτουνιάν δεν παραιτήθηκε απλώς έληξε η θητεία του.

Το Δελτίο Τύπου του ΥΠΑΑΤ

Η θητεία του κ. Σέρκου  Χαρουτουνιάν, έχει ολοκληρωθεί και για το γεγονός αυτό έχει ενημερωθεί από την αρμόδια Διεύθυνση Διοικητικής Οργάνωσης και Εποπτείας Νομικών Προσώπων του ΥΠΑΑΤ.

Συνεπώς δεν υφίσταται ζήτημα παραίτησης.

Όλα τα υπόλοιπα είναι εκ του περισσού. Προφανώς δεν εκφράζουν πολιτικές θέσεις, αλλά απηχούν προσωπικές πικρίες και αποτυπώνουν προσωπικές συμπεριφορές.

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/epistoli-vomva-se-k-mitsotaki-apo-ton-proedro-elgo-adynato-na-ypografo-apeytheias-anatheseis/

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Βουλευτές σε Αθήνα και Σκόπια εξαγοράστηκαν για να ψηφίσουν την συμφωνία των Πρεσπών

2

Τι δήλωσε η επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας

Η συμφωνία στις Πρέσπες ψηφίστηκε με εξαγορά βουλευτών δήλωσε η επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, μιλώντας στα Παραπολιτικά 90,1 και στην εκπομπή «Μπρα ντε φερ» με τους δημοσιογράφους Δημήτρη Τάκη και Χριστίνα Κοραή.

“Με εξαγορά βουλευτών πέρασε η Συμφωνία των Πρεσπών και πρέπει να ακυρωθεί”, δήλωσε η Ζωή Κωνσταντοπούλου, ενώ ειδικότερα είπε ότι «η εξαγορά των βουλευτών» έγινε τόσο στη χώρα μας, όσο και στο βόρειο γείτονά μας, σημειώνοντας ότι υπάρχουν καταγγελίες που δεν έχουν διερευνηθεί.

Αναφορικά με τη Συμφωνία των Πρεσπών

Ζ.ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Θεωρούμε ότι υπάρχει τρομακτική ανευθυνότητα στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής. Ανευθυνότητα η οποία εντοπίζεται και στον τρόπο με τον οποία πολιτεύεται η κυβέρνηση και στον τρόπο που πολιτεύεται η Αξιωματική Αντιπολίτευση.

Είμαστε απολύτως εναντίον αυτής της Συμφωνίας που την υπαγόρευσε ο Τράμπ, που πέρασε χωρίς δημοκρατική εντολή ούτε στην Ελλάδα ούτε στην γειτονική χώρα, που πέρασε με εξαγορά βουλευτών και στην Ελλάδα και στη γειτονική χώρα.

Εννοώ ότι αλλάξανε την ψήφο και τη θέση τους βουλευτές και υπάρχουν καταγγελίες αδιερεύνητες οι οποίες δεν μπορεί να μένουν έτσι και να τις βάζουμε κάτω από το χαλί. Αυτή η συμφωνία δεν πληροί τους όρους των διεθνών συμφωνιών.

ΔΗΜ: Πιστεύετε ότι υπάρχουν βουλευτές που χρηματίστηκαν για να ψηφίσουν υπέρ της συμφωνίας;

Ζ.ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Πιστεύω ότι υπάρχει ζήτημα εξαγοράς βουλευτών και στην Ελλάδα και στη γειτονική χώρα με δεδομένο ότι υπήρχαν άνθρωποι οι οποίοι τα γύρισαν εν μια νυκτί, διατύπωσαν εντελώς διαφορετική γνώμη και θέση χωρίς καμία αιτιολόγηση και βεβαίως κάποιοι από αυτούς εντοπίστηκαν να προάγονται πολιτικά και να παίρνουν άλλου είδους ωφέλειες.

Αυτή η Συμφωνία βεβαίως και πρέπει να ακυρωθεί και το πρώτο βήμα για την ακύρωσή της είναι να γίνει δημοψήφισμα. Αυτό που γίνεται αυτή τη στιγμή στη γείτονα, η αμφισβήτηση και παραβίαση της Συμφωνίας ήταν απολύτως προβλέψιμο και εμείς το είπαμε από την πρώτη στιγμή. Είναι αστείο κάποιοι να κάνουν ότι πέφτουν από τα σύννεφα.

Δεν βλέπουμε φρενάρισμα, βλέπουμε πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη και ενθουσιασμό του κόσμου.

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/provocateur/zoi-konstantopoulou-vouleytes-se-athina-kai-skopia-eksagorastikan-gia-na-psifisoun-tin-symfonia-ton-prespon/

Φ.Ντι Μάρε: Πέθανε από σπάνια μορφή καρκίνου ο Ιταλός δημοσιογράφος – Είχε εκτεθεί σε απεμπλουτισμένο ουράνιο

0

Eίχε εργαστεί, μεταξύ των άλλων, ως απεσταλμένος στην πρώην Γιουγκοσλαβία και στο Κόσοβο

Έφυγε σε ηλικία 68 ετών από τη ζωή ο Ιταλός δημοσιογράφος Φράνκο Ντι Μάρε μετά από επιδείνωση του μεσοθηλιώματος, μίας σπάνιας μορφής καρκίνου από την οποία έπασχε.

Ο Ντι Μάρε ήταν από τους γνωστότερους δημοσιογράφους της Rai και είχε εργαστεί, μεταξύ των άλλων, ως απεσταλμένος στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Στη συνέχεια είχε παρουσιάσει σειρά εκπομπών και είχε διατελέσει διευθυντής του καναλιού Rai Tre.

Σε πρόσφατες δηλώσεις του είχε αναφερθεί στις αιτίες της ασθένειάς του, η οποία θεωρούσε ότι συνδεόταν με την έκθεση σε απεμπλουτισμένο ουράνιο και σε αμίαντο, κυρίως στην πρώην Γιουγκοσλαβία και στο Κόσοβο. Σε βιβλίο του είχε κάνει αναλυτική αναφορά στο «σύνδρομο των Βαλκανίων».

Ο Ιταλός δημοσιογράφος είχε καλύψει γεγονότα καίριας σημασίας, από την Αλγερία μέχρι την Λατινική Αμερική και την Ιαπωνία, και είχε υπογράψει σειρά βραβευμένων ερευνών με αποκαλύψεις που αφορούσαν τη μαφία.

Σε μια από τις αποστολές του είχε γνωρίσει και καταφέρει να υιοθετήσει την Στέλλα, ένα κοριτσάκι δέκα μηνών.

Η ιταλική δημόσια τηλεόραση σε ανακοίνωσή της τονίζει ότι ο «θάνατος του Φράνκο Ντι Μάρε προκαλεί μεγάλο πόνο και θλίψη» και ότι «η Rai του εκφράζει όλη της την ευγνωμοσύνη».

Στην τελευταία τηλεοπτική συνέντευξή του στο ιδιωτικό κανάλι Nove, ο καταξιωμένος απεσταλμένος, συνδεδεμένος με μηχάνημα που του επέτρεπε να αναπνέει, είχε εκφράσει πικρία για το ότι, στο παρελθόν, ορισμένα διευθυντικά στελέχη της ιταλικής τηλεόρασης δεν είχαν ανταποκριθεί αποτελεσματικά σε αιτήματά του που αφορούσαν την ασθένειά του.

Μία ανάλυση για Ιράν και Τουρκία εκτός δυτικού πλαισίου

0

Μπορεί να φαίνονται «σύμμαχοι εν όπλοις» απέναντι στην Δύση, όμως το πρότυπο εξουσίας και επιρροής διαφέρει σημαντικά, και τους καθιστά περισσότερο αντιπάλους

SOCHI, RUSSIA - NOVEMBER 22: National flags of Turkey, Russia and Iran are pictured during the trilateral summit to discuss progress on Syria, between the Presidents of Turkey, Russia and Iran on November 22, 2017 in Sochi, Russia. Turkish President Recep Tayyip Erdogan, Russian President Vladimir Putin and Iranian President Hassan Rouhani attend the meeting. (Photo by Sefa Karacan/Anadolu Agency/Getty Images)

SOCHI, RUSSIA – NOVEMBER 22: National flags of Turkey, Russia and Iran are pictured during the trilateral summit to discuss progress on Syria, between the Presidents of Turkey, Russia and Iran on November 22, 2017 in Sochi, Russia. Turkish President Recep Tayyip Erdogan, Russian President Vladimir Putin and Iranian President Hassan Rouhani attend the meeting. (Photo by Sefa Karacan/Anadolu Agency/Getty Images)
ANADOLU VIA GETTY IMAGES

Αποτελεί πάγια θέση μου πως για να μπορέσει κανείς να ερμηνεύσει δρώντες όπως η Τουρκία και το Ιράν, δηλαδή τα δύο μεγάλα κράτη του συμπλόκου της Μέσης Ανατολής, θα πρέπει να επιστρατεύσει ένα νοητικό «οπλοστάσιο» που να περιλαμβάνει συμπεράσματα από την γεωπολιτική μέθοδο, την ιστορία, την εθνογραφία, την θρησκειολογία, την σημειολογία καθώς και ζητήματα πολιτιστικών προτύπων. Η διεπιστημονική αυτή προσέγγιση είναι απαραίτητη διότι η περιοχή της λεκάνης της Μεσογείου μέχρι και τον Υδάσπη ποταμό έχει διαμορφωθεί υπό την επίδραση κυρίως δύο βασικών χαρακτηριστικών: της γλώσσας και της θρησκείας, τα οποία συνιστούν τον Πολιτισμικό Πυλώνα Ισχύος.

Επειδή λοιπόν η Ελλάδα διαθέτει τεχνογνωσία της περιοχής, ασχέτως του γεγονότος πως δεν την αξιοποιεί, αποφάσισα να παραθέσω ορισμένα στοιχεία τόσο για την Τουρκία όσο και για το Ιράν, ώστε να γίνει κατανοητό με εύληπτο τρόπο το «ψυχο-πολιτισμικό προφίλ» και των δύο και μάλιστα σε αντιδιαστολή.

Κάτι που διαφεύγει της προσοχής πάρα πολλών στην Ελλάδα, που επιμένουν να αναλύουν την Τουρκία με δυτικά εγχειρίδια, είναι πως ο τουρκισμός ως απότοκο του οθωμανισμού, δεν αποτελεί εθνική ταυτότητα αλλά κυρίως τρόπο σκέψης και κυρίως δράσης. Η σκέψη αυτή διαμορφώθηκε σε πλήρη αντιδιαστολή προς το ελληνορωμαϊκό πρότυπο που είχε επικρατήσει για πάνω από 1000 χρόνια στην Ανατολική Μεσόγειο και σε μεγάλο μέρος της Μέσης Ανατολής.

Μιλάω για τρόπο σκέψης διότι η σύγχρονη Τουρκία όπως και η Οθωμανική αυτοκρατορία αποτελείται από πρώην ελληνικούς και άλλους πληθυσμούς οι οποίοι εξισλαμίστηκαν και εκτουρκίστηκαν.

Η αντιστικτική αυτή θεώρηση διαμόρφωσε το πολιτισμικό πρότυπο των Τούρκων υπό το πρίσμα της άρνησης της συνεχούς ειρήνης και σε δεύτερο βαθμό σε μία πολιτική σημειολογία απόλυτα αναιρετική προς την ελληνορωμαϊκή παράδοση, την οποία συνάντησαν τα πρώτα τουρκικά φύλα. Ταυτόχρονα, η Τουρκία διατηρεί μέχρι και σήμερα αναλλοίωτες τις τουρανικές δομές οι οποίες αντιμετωπίζουν το ίδιο το κράτος ως «τέντα» ή ως «αντίσκηνο» (yurt).

Η σημειολογία αυτή του κράτους – σκηνή συνεπάγεται μία συνεχόμενη κατάκτηση, μία συνεχή πολιορκία και κυρίως μία διαδικασία διάβρωσης του κατακτημένου εδάφους με σκοπό την μετατροπή του σε ορμητήριο για τις επόμενες κατακτήσεις. Όμως, αυτό συνεπαγόταν και μία άρνηση του οθωμανικο-τουρκικού πλαισίου να αφομοιωθεί ή και να αφομοιώσει τα τρίμματα των 70 περίπου λαοτήτων και εθνοτήτων, πάνω στα οποία δομήθηκε και η Οθωμανική αυτοκρατορία και μετέπειτα η σύγχρονη Τουρκία.

Αυτή η αντισυμβατότητα οδήγησε σε αδυναμία σύνθεσης και σε αυξημένη επιθετικότητα, μιας και το νομαδικό πρότυπο των Τούρκων ενισχύεται με την συνεχή αφαίμαξη των κατεκτημένων μέσα από ένα ιδιαίτερα σκληρό πλαίσιο, στο οποίο ενσωματώθηκε και το Ισλάμ το οποίο μάλιστα δεν πέρασε στους Τούρκους μέσω επίσημων ισλαμικών φορέων αλλά κυρίως μέσω περιπλανώμενων διδασκάλων. Επομένως και η ίδια η πρόσληψη του Ισλάμ από πλευράς Τούρκων έγινε με τρόπο που ευνόησε την προαναφερόμενη αναιρετική φύση του τουρκισμού έναντι των υπόλοιπών πολιτισμών με τους οποίους ήρθε σε επαφή.

Χαρακτηριστικό είναι πως σε αντίθεση με ότι γράφεται από την ιστοριογραφία, ο Μωάμεθ ο Πορθητής ποτέ δεν θεώρησε τον εαυτό του συνεχιστή του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού, παρότι ήξερε να γράφει και να μιλάει ελληνικά, να συζητά για την ορθόδοξη πίστη και κυρίως να έχει γνώση των αναγνωσμάτων της Ιλιάδας και των εκστρατειών του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Μάλιστα η επίσημη ονομασία του ήταν «Μέχμεντ, γιος του Μουράντ Χαν, πάντα νικητής».

Οι Οθωμανικές ελίτ δηλαδή πάντα είχαν βαθιά στην συνείδηση τους πως ήταν συνεχιστές των χάνων και ότι η μορφή της εξουσίας τους συνεπαγόταν την ηγεσία των νομαδικών φύλων και ενός κράτους του οποίου η επιβολή είχε ως μόνο στόχο την επαύξηση και την συντήρηση του.

Οι Πέρσες από την άλλη, παρότι βρέθηκαν και αυτοί να έχουν επαφές με τους Τούρκους για αρκετά χρόνια και μάλιστα κατά καιρούς να έχουν αποκτήσει πολιτικές ελίτ που είχαν τουρκική καταγωγή, μέχρι και σήμερα διαθέτουν ένα πρότυπο επιρροής που διαφέρει σε αρκετά σημεία από αυτό των Τούρκων.

Το Ιράν διαχρονικά επεδίωξε την κυριαρχία μέσω μιας αποκεντρωμένης πολιτικής εξουσίας η οποία περιέχει περισσότερα στοιχεία πνευματικότητας, φορείς των οποίων αποτελούν οι κατά τόπους πολιτικές και στρατιωτικές ελίτ, οι οποίες εκπαιδεύονται στο να μπορούν να ελέγχουν και να συντονίζουν λαούς διαφορετικού πολιτισμικού υποβάθρου. Η θρησκεία εδώ έχει έναν ρόλο περισσότερο καθοδηγητικό ρόλο, μιας και οι Πέρσες επιδιώκουν την διατήρηση ενός πολυσύνθετου δικτύου σιιτικών ομάδων, οι οποίες λαμβάνουν απευθείας καθοδήγηση, εκπαίδευση και συντονισμό από την Τεχεράνη.

Υπάρχει επομένως μία σύνθεση αυτοκρατορικής νοοτροπίας και μυστικιστικού Ισλάμ στην περίπτωση των Περσών, όπου ειδικά το δεύτερο προσδίδει στο ιρανικό κράτος μία ευελιξία, καθώς απευθύνεται περισσότερο στα ατομικά χαρακτηριστικά και την ψυχολογία του κατοίκου της Μέσης Ανατολής, σε αντιδιαστολή με το ορθόδοξο και δύσκαμπτο σουνιτικό δόγμα, αραβικής προέλευσης. Σε αυτό πρέπει να προστεθεί και το Ασασσινικό δόγμα του Νιζαριτικού Ισμαηλισμού, το οποίο ταυτίζεται απόλυτα με την ατομική τρομοκρατική δράση και την κεκαλυμμένη αυτοαναφορά του πιστού (τακίγια) όποτε το απαιτούν οι περιστάσεις, πράγμα που προσδίδει στο ιρανικό καθεστώς μια ασυμμετρία στον τρόπο με τον οποίο καθοδηγεί τα ηνία των πληθυσμών στην Μέση Ανατολή.

Βασικό χαρακτηριστικό της περσικής επιρροής είναι η απόλυτη αφοσίωση τον Ανώτατο Ηγέτη, μιας και στο σιιτικό Ισλάμ ισχύει η αρχή του velayat e faqih, όπου ο ιμάμης αποτελεί την υψηλότερη μορφή αναφοράς όσον αφορά την ερμηνεία των θρησκευτικών νόμων. Μάλιστα ένας που δεν αποδέχεται τον ιμάμη του, αντιμετωπίζεται ως άπιστος εάν δεν το πράξει πριν τον θάνατο του.

Εδώ λοιπόν παρατηρείται μία σύνθεση του παλιού αυτοκρατορικού προτύπου του Μεγάλου Βασιλέα με τον σημερινό Ανώτατο Ηγέτη, ο οποίος έχει σκοπό την εξαγωγή της ισλαμικής επανάστασης, όπως και στους Αχαιμενίδες ο Βασιλιάς είχε στόχο την εξάπλωση της θείας εξουσίας της απόλυτης αλήθειας του Άχουρα Μάζντα, του οποίου εκπρόσωπος ήταν ο ίδιος επάνω στην γη.

Συμπερασματικά, Τουρκία και Ιράν μπορεί για την ώρα να φαίνεται πως αποτελούν «συμμάχους εν όπλοις» απέναντι στην Δύση, όμως το πρότυπο εξουσίας και επιρροής διαφέρει σημαντικά, και τους καθιστά περισσότερο αντιπάλους πάρα συνοδοιπόρους.

Κοινό τους σημείο είναι οι ισλαμικές αναφορές, οι οποίες όμως ξεκινούν από τελείως διαφορετική βάση μιας και οι πρώτοι έχουν μία νέο-οθωμανική χαλιφατική προσέγγιση, ενώ οι δεύτεροι προωθούν περισσότερο τους πνευματικούς δεσμούς με αυξημένες αποκεντρωτικές τάσεις. Και οι δύο δίνουν βάση στην ηγεσία ενώ επιδιώκουν ταυτόχρονα την ανάπτυξη δικτύων βασισμένων στο αυτοκρατορικό παρελθόν από το οποίο αντλούν ταυτοτικές αναφορές.

Σε κάθε περίπτωση αποτελούν δύο δρώντες τους οποίους πρέπει να εξετάζουμε ξεχωριστά και τρόπους διεπιστημονικούς κάτι που γνώριζαν πολύ καλά οι πρόγονοι μας καθώς τους αντιμετώπισαν αμφότερους και είχαν μάθει πολύ καλά κυρίως τον χαρακτήρα τους.

Δεν είναι ανέκδοτο: “Πουλάμε όπλα στους Αμερικάνους!”

0

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας παίζει με τις λέξεις στο ζήτημα της αποστολής ελληνικών όπλων.

Δεν είναι ανέκδοτο: «Πουλάμε όπλα πεπαλαιωμένα στους Αμερικάνους και τους Τσέχους, βάση διεθνούς συμφωνίας»! Το είπε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας στη Βουλή, που επιπλέον δήλωσε άγνοια, αν τα όπλα από τις αποθήκες και τις Μάχιμες Μονάδες του Ελληνικού Στρατού, που παραδίδουμε στις αμερικανικές δυνάμεις, καταλήγουν στην Ουκρανία!

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ των “εγκύρων ΜΜΕ”: «Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, διέψευσε σήμερα το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της “Εφημερίδας των Συντακτών”, σύμφωνα με το οποίο η ελληνική κυβέρνηση έστειλε στρατιωτικούς εξοπλισμούς και πολεμικό υλικό σε 250 κοντέινερ, τα οποία μεταφέρθηκαν με τρένα προς την Ρουμανία και τα οποία θα μεταφερθούν σε ουκρανικό έδαφος, με ευθύνη των αμερικανικών δυνάμεων».

Παρακάτω όμως, ο Δένδιας τους διαψεύδει και λέει… δεν δίνουμε όπλα στην Ουκρανία, αλλά τα πουλάμε στην Τσεχία και τις ΗΠΑ, αφού είναι άχρηστο υλικό και αυτές οι χώρες τα μεταφέρουν, δεν ξέρει που, αλλά δεν αποκλείει και στην Ουκρανία! Παραδεχόμενος, όχι εμμέσως αλλά ευθέως, ότι το στρατιωτικό υλικό έχει αφαιρεθεί από αποθήκες του Ελληνικού Στρατού, έχει φορτωθεί σε κοντέινερ και παραδόθηκε στους Αμερικάνους. Τώρα που θα το πάνε οι Αμερικανοί, που να ξέρουμε εμείς, μήπως μας ενημερώνουν!

Και για του λόγου το αληθές, παραθέτω αυτολεξεί, ενδεικτικό απόσπασμα για το τι είπε στη Βουλή ο Νίκος Δένδιας: «Δεν υπάρχει καμία μεταφορά όπλων, αλλά υπάρχει πώληση πεπαλαιωμένου πολεμικού υλικού σε άλλες χώρες βάσει σχετικών συμφωνιών». Και πρόσθεσε πως «δεν έχουμε αποκρύψει σε ποιόν και τί πουλάμε στο πλαίσιο των διεθνών συμφωνιών της χώρας. Πουλάμε πεπαλαιωμένο υλικό σε Τσεχία και ΗΠΑ…».

Ναι, 250 κοντέινερ με στρατιωτικό υλικό παραδόθηκε στις αμερικάνικες δυνάμεις: Κατά τον Δένδια τα πουλήσαμε, ως άχρηστο και πλεονάζον υλικό για να εξοικονομήσουμε περί τα 100 εκατομμύρια ευρώ! Το ξαναγράφω για να το εμπεδώσουμε: Οι Αμερικάνοι αγοράζουν άχρηστο και πεπαλαιωμένο υλικό, που μας έχουν πουλήσει πανάκριβα! Γιατί κ. Δένδια; Τί να το κάνουν; Και οι Ουκρανοί που βεβαιώνουν, ότι στρατιωτικό υλικό που έχει στείλει η Ελλάδα, είναι αξιόπιστο και στην πρώτη γραμμή του μετώπου, προφανώς είναι “φήμες”…

Δεν είναι ανέκδοτο: “Πουλάμε όπλα στους Αμερικάνους!”

Η αρχαία ελληνική διάλεκτος που μιλιέται στην Τραπεζούντα μπορεί σύντομα να εξαφανιστεί

0

Μια διάλεκτος χιλιάδων ετών της ελληνικής γλώσσας έχει επιβιώσει μέχρι σήμερα σε ορισμένες περιοχές της Τραπεζούντας, αλλά πλέον κινδυνεύει με εξαφάνιση, γράφει τουρκικό δημοσίευμα.

Κόντρα σε όλες τις αντιξοότητες, μια διάλεκτος χιλιετιών της ελληνικής γλώσσας κατάφερε να επιβιώσει στον 21ο αιώνα. Αλλά οι ερευνητές προειδοποιούν τώρα ότι αυτή θα μπορούσε να είναι η τελευταία ευκαιρία για να σωθεί αυτό το «γλωσσικό χρυσωρυχείο» από την εξαφάνιση.

Τα  Ρωμέικα /Romeyka (γνωστά και ως μουσουλμανικά ποντιακά) ομιλούνται μόνο από μερικές χιλιάδες άτομα που ζουν σε ορεινά χωριά στις ακτές του Εύξεινου Πόντου της Τραπεζούντας. Δεδομένου ότι δεν έχει γραπτό σύστημα, μεταδίδεται προφορικά από γενιά σε γενιά.

Η γλώσσα είναι ζωντανό κατάλοιπο από την εποχή που η Ελλάδα είχε παρουσία στη Μαύρη Θάλασσα κατά την αρχαιότητα και τον πρώιμο Μεσαίωνα.

Καθώς η περιοχή επηρεαζόταν όλο και περισσότερο από το Ισλάμ και την Οθωμανική Αυτοκρατορία, οι περισσότεροι άνθρωποι τελικά στράφηκαν στο να μιλούν τουρκικά. Αλλά στους ερημικούς λόφους γύρω από την Τραπεζούντα, σώζονταν θραύσματα αρχαίων ελληνικών σε ορισμένες μουσουλμανικές κοινότητες.

Η Ιωάννα Σιταρίδου, Καθηγήτρια Ισπανικής και Ιστορικής Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, δήλωσε: «Η μεταστροφή στο Ισλάμ στη Μικρά Ασία συνοδεύτηκε συχνά από αλλαγή της γλώσσας στα τουρκικά, αλλά οι κοινότητες στις κοιλάδες διατήρησαν τα Ρωμέικα. Και ενώ οι ελληνόφωνες κοινότητες που παρέμειναν χριστιανικές προσέγγισαν τα νέα ελληνικά λόγω της εντατικής εκπαίδευσης στα ελληνικά, ειδικά τον 19ο και τις αρχές του 20ου αιώνα, διατήρησαν κάποια αρχαϊκά χαρακτηριστικά», όπως είπε.

Ενώ τα Ρωμέικα έχουν κάποιες σημαντικές διαφορές από τα νέα ελληνικά, έχουν ορισμένα χαρακτηριστικά που εντοπίζουν τις ρίζες του απευθείας στην αρχαϊκή ελληνική γλώσσα που χρησιμοποιήθηκε στην ελληνιστική περίοδο (323 π.Χ. – 32 μ.Χ.).

Η καθηγήτρια Ιωάννα Σιταρίδου (δεξιά) με μία Πόντια 100 ετών που μιλά Ρωμέικα στην Τραπεζούντα.

Ένα από τα γλωσσικά χαρακτηριστικά των Ρωμέικων είναι η χρήση ενεστώτα, μια μορφή του ρήματος που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ουσιαστικό, επίθετο ή επίρρημα. Για παράδειγμα, ένας ομιλητής της Νέας Ελληνικής θα έλεγε «θέλω να πάω» αντί για «θέλω να πήγαινα». Με εξαίρεση τα Ρωμέικα, όλες οι ελληνικές διάλεκτοι και ποικιλίες που χρησιμοποιούνται σήμερα έχουν πάψει να χρησιμοποιούν αυτό τον αόριστο που βρίσκεται στα αρχαία ελληνικά. Αυτό μπορεί να φαίνεται σαν μια λεπτή διαφορά, αλλά το παράδειγμα δείχνει πώς τα ρωμέικα είναι ο άμεσος πρόγονος της ελληνιστικής ελληνικής, σε αντίθεση με τη μεσαιωνική ελληνική, που είναι ο άμεσος πρόγονος της νεοελληνικής.

«Η Ρωμέικα είναι η αδερφή και όχι η κόρη των νεοελληνικών», λέει η καθηγήτρια Σιταρίδου.

Η καθηγήτρια Σιταρίδου έχει περάσει τα τελευταία 16 χρόνια μελετώντας τα Ρωμέικα, ελπίζοντας να αποκτήσει μια βαθύτερη κατανόηση της γλώσσας και ενδεχομένως να τη σώσει από τη λήθη. Πέρασε ένα μέρος αυτού του χρόνου ζώντας στην περιοχή της Τραπεζούντας με γηγενείς ομιλητές Ρωμέικων.

Αν και η γλώσσα έχει καταφέρει να επιβιώσει για αιώνες, υπάρχουν φόβοι ότι μπορεί σύντομα να αντιμετωπίσει την εξαφάνιση. Οι περισσότεροι ομιλητές της γλώσσας στην Τραπεζούντα είναι ηλικίας άνω των 65 ετών και λιγότεροι νέοι μαθαίνουν τη γλώσσα, οδηγώντας σε αβεβαιότητα σχετικά με το εάν η γλώσσα θα επιβιώσει στον επόμενο γύρο μετάδοσης μεταξύ γενεών.

Τα Ρωμέικα πέφτουν επίσης θύμα κοινωνικο-πολιτιστικού στιγματισμού, όπως συμβαίνει συχνά με τις μειονοτικές γλώσσες.

Ο τουρκικός εθνικισμός προτιμά να δει το τέλος της ελληνικής να μιλιέται εντός των συνόρων της χώρας. Ομοίως, οι συντηρητικοί στην Ελλάδα θεωρούν τα ρωμέικα ως μια «μολυσμένη» μορφή της μητρικής τους γλώσσας

Ως μέρος μιας προσπάθειας να σωθεί η γλώσσα από τον αφανισμό, η Σιταρίδου κυκλοφόρησε μια νέα πλατφόρμα Crowdsourced Romeyka που επιτρέπει στο κοινό να ανεβάζει ηχογραφήσεις της ομιλίας των Ρωμέικων.

«Η συνομιλία Crowdsourced είναι ένα νέο εργαλείο που βοηθά τους ομιλητές να δημιουργήσουν ένα αποθετήριο ομιλούμενων δεδομένων για γλώσσες που απειλούνται με εξαφάνιση, επιτρέποντας στους ερευνητές να τεκμηριώσουν αυτές τις γλώσσες ενώ τους παρακινεί να εκτιμήσουν τη δική τους γλωσσική κληρονομιά», είπε η Σιταρίδου.

«Μπορεί επίσης να βοηθήσει τους ανθρώπους να αναγνωρίσουν την ταυτότητά τους από εκείνους που βρίσκονται εκτός της γλωσσικής τους κοινότητας, δημιουργώντας ένα μόνιμο μνημείο στη γλώσσα τους», τονίζει.

Σύμφωνα με την τουρκική Gazeta Duvar, τα Ρωμέικα είναι η γλώσσα του Σωκράτη και του Πλάτωνα.

Σημειώνει χαρακτηριστικά επικαλούμενη τη βρετανική εφημερίδα Independent που έγραψε στις 3 Ιανουαρίου 2011:

«Μια απομονωμένη κοινότητα σε μια απομακρυσμένη περιοχή της βορειοανατολικής Τουρκίας, κοντά στην ακτή της Μαύρης Θάλασσας, βρέθηκε να μιλά μια ελληνική διάλεκτο πολύ κοντά στην εξαφανισμένη γλώσσα της αρχαίας Ελλάδας.

Περίπου 5.000 άνθρωποι μιλούν τη διάλεκτο, αλλά οι γλωσσολόγοι πιστεύουν ότι είναι η ζωντανή γλώσσα πιο κοντά στα αρχαία ελληνικά και τον Σωκράτη και πιστεύει ότι μπορεί να προσφέρει μια άνευ προηγουμένου κατανόηση της γλώσσας του Πλάτωνα και του τρόπου με τον οποίο εξελίχθηκε.

Οι γλωσσολόγοι ανακάλυψαν ότι η διάλεκτος Ρωμέικα, μια παραλλαγή της ποντιακής ελληνικής, έχει δομικές ομοιότητες με την αρχαία ελληνική που δεν παρατηρούνται σε άλλες μορφές της γλώσσας που ομιλείται σήμερα. «Το λεξιλόγιο της Ρωμέικας παραλληλίζεται επίσης με την αρχαία γλώσσα», σημειώνεται χαρακτηριστικά.

Arkeofili, Gazeta Duvar,

://echedoros.blog/2024/05/17/η-αρχαία-ελληνική-διάλεκτος-που-μιλιέ/

Ἔχουμε ἤδη παραδοθεῖ!

1

«Τοῦρκοι τῆς Θράκης» δηλώνουν χορευτές τῆς Μαρίνας Σάττι στό Μάλμε! – Τουρκική σημαία, μέ πορτραῖτο τοῦ Μουσταφᾶ Κεμάλ σέ ἀγῶνες βόλλεϋ στήν Χίο – Ἐρντογάν: Καί θέματα κυριαρχίας νησιῶν στόν διάλογο – Πακέτο καί οἱ γκρίζες ζῶνες στήν Χάγη – Θέμα Τσάμηδων καί Μπουμπουλίνας ἄνοιξε ὁ Ράμα στήν Ἀθήνα – «Μακεδονία» τά Σκόπια καί ἐπισήμως ἀπό τήν νέα Πρόεδρό τους

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ἀνήκει σέ Ἕλληνα, μόνιμο κάτοικο τῆς παραμεθορίου: «Μᾶς ἔχουν πάρει τόν “ἀέρα” ὅλοι, Τοῦρκοι, Σλάβοι, Ἀλβανοί, ἐγχώριοι μισέλληνες. Τέτοια εἰκόνα ἐθνικῆς ντροπῆς δέν ἔχουν ξαναντικρύσει τά μάτια μου…»

Πράγματι, σέ κλοιό διεκδικήσεων καί –τό χειρότερο– ὑπονομεύσεων εὑρίσκεται ἡ Ἑλλάς, ἡ πολιτική ἡγεσία τῆς ὁποίας φαίνεται νά ἐθελοτυφλεῖ ἀπέναντι σέ ὅλες τ ίς σαφεῖς ἐκδηλώσεις ἐχθρότητος καί συνεχίζει μιά πολιτική προσεγγίσεως πρός τήν Τουρκία, ἡ ὁποία ἤδη ἔχει ἀποδειχθεῖ ἀδιέξοδη καί μπορεῖ νά ἀποβεῖ καταστροφική γιά τήν χώρα. Τά πλήγματα πού ὑφιστάμεθα εἶναι πολυεπίπεδα καί δέν περιορίζονται στά ζητήματα πού θά συζητηθοῦν (ἤ πού δέν θά συζητηθοῦν) κατά τό σημερινό ταξίδι τοῦ Πρωθυπουργοῦ στήν Τουρκία. Ἐπιμόνως ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν ὑποστηρίζει ὅτι ζητήματα ἐθνικῆς κυριαρχίας δέν πρόκειται νά τεθοῦν στόν διάλογο μέ τήν Τουρκία. Προσεκτικά, βεβαίως, ἀποφεύγει νά ἀναφερθεῖ σέ ζητήματα κυριαρχικῶν δικαιωμάτων (πού διάφορα αὐτῶν τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας, ἄν καί ἐξ ἴσου σημαντικά.)

Ἀνησυχοῦμε ὅμως, ὅταν τήν ἴδια στιγμή, τά μηνύματα ἀπό τήν Ἄγκυρα, ἀπό τόν ἴδιο τόν Ταγίπ Ἐρντογάν, εἶναι πώς ἡ συζήτησις θεμάτων κυριαρχίας στά νησιά εἶναι στήν ἀτζέντα του. Καί δέν εἶναι αὐτό κάτι νέο. Πάντα ἡ Τουρκία ἤθελε νά περιλάβει τά ζητήματα κυριαρχίας, συνεκμεταλλεύσεως τῶν θαλασσίων ἐκτάσεων καί βεβαίως τῶν ἰσχυρισμῶν της περί «γκρίζων ζωνῶν» στόν ἑλληνο-τουρκικό διάλογο. Καί βεβαίως ἔχει καταστήσει σαφές ὅτι θά ἐπιμείνει νά περιληφθοῦν ὅλες αὐτές οἱ ἀπαιτήσεις στό συνυποσχετικό πού ἀπαιτεῖται προκειμένου νά ὁδηγηθοῦμε στό διεθνές δικαστήριο τῆς Χάγης. Καί ὁ Ἕλλην Πρωθυπουργός ὁμιλεῖ συνεχῶς γιά συνυποσχετικό χλιαρά μόνον σχολιάζοντας ὅτι ἡ «κύρια» (δηλαδή ὄχι ἡ μοναδική ὅπως ἐμεῖς τό ἀντιλαμβανόμεθα) διαφορά μέ τήν Τουρκία ἀφορᾶ στήν ὁριοθέτηση τῶν θαλασσίων ζωνῶν. Πολύ φοβούμεθα ὅτι σέ αὐτό τό περιβάλλον καί μέ τίς ἑκατέρωθεν θέσεις πού διατυπώνονται, ἔχουμε κάθε λόγο νά ἀνησυχοῦμε.

Καί ἀνησυχοῦμε ἀκόμη περισσότερο ὅταν βλέπουμε νά ἐκδηλώνεται σέ κάθε ἐπίπεδο μιά ὑποχωρητικότης πού φθάνει σέ σημεῖο ἀποδοχῆς Τούρκων ἡγετῶν, πού εἶναι ὑπεύθυνοι γιά τεραστίων διαστάσεων ἐγκλήματα εἰς βάρος τοῦ ἑλληνισμοῦ. Πῶς ἀλλιῶς νά χαρακτηρίσουμε τό γεγονός ὅτι σέ στάδιο τῆς Χίου (στήν ὁποία εὑρέθη προσφάτως καί ὁ Πρωθυπουργός, ἄν καί γιά προεκλογικούς λόγους) βλέπουμε νά φιγουράρει δίπλα στήν τουρκική σημαία ἡ φωτογραφία τοῦ «διδασκάλου» τῆς γενοκτονίας Μουσταφᾶ Κεμάλ, τοῦ ἐπιλεγομένου Ἀτατούρκ. Στό γήπεδο αὐτό ἔγινε χθές καί προχθές ἕνα τουρνουά βόλλεϋ γυναικῶν, καί γιά τόν λόγο αὐτόν οἱ κάτοικοι τῆς Χίου (καί μέσῳ τῆς ΕΡΤ καί οἱ ὑπόλοιποι Ἕλληνες) ἔπρεπε νά ὑποστοῦμε αὐτό τό θέαμα. Καί μᾶς ἐνημερώνει ἀκόμη ἡ ΕΡΤ ὅτι «ἡ διοργάνωση ὑλοποιεῖται μέ πρωτοβουλία τοῦ Συλλόγου Ἐνοικιαζομένων Διαμερισμάτων-Δωματίων καί Ἐπιπλωμένων Κατοικιῶν Χίου, πού βρῆκε ἀνταπόκριση τόσο ἀπό φορεῖς τοῦ τουρισμοῦ τῆς Σμύρνης ὅσο καί ἀπό τούς Δήμους Σμύρνης καί Χίου καί τήν Περιφέρεια Βορείου Αἰγαίου.»

Καί ὅτι «στόχο ἔχει τήν περαιτέρω σύσφιγξη τῶν ἑλληνοτουρκικῶν σχέσεων, σέ ἐπίπεδο συλλογικῶν φορέων»! Κάνουν δηλαδή πολιτική οἱ σύλλογοι ἐνοικιαζομένων καταλυμάτων, καί τό νησί τῆς Χίου, ὁ πρῶτος σταθμός τῶν προσφύγων πού ἔφευγαν ἀπό τήν Σμύρνη πρίν ἀπό 110 χρόνια, πρέπει νά προβάλλει τόν ὑπαίτιο τῶν σφαγῶν Κεμάλ. Πόσο πιό χαμηλά μπορεῖ νά πέσει ἕνα ἔθνος; Συμπεριφέρεται σάν νά ἔχει ἤδη παραδοθεῖ. Χωρίς κἄν διαλόγους, χωρίς συνυποσχετικά, χωρίς ἀντιστάσεις…

Καί τήν ἴδια στιγμή, ἡ κ. Σιλιανόφσκα ὁρκίζεται Πρόεδρος τῆς «Μακεδονίας» πετῶντας στό καλάθι τῶν ἀχρήστων τόν γεωγραφικό προσδιορισμό «βόρειος», κατά τρόπον πού δεικνύει ἀπόλυτη περιφρόνηση στήν Ἀθήνα. Ὅσο γιά τόν Ἀλβανό Πρωθυπουργό, ἀκόμη καί ἐπεκτατισμό ἐξέφρασε μιλῶντας γιά Τσάμηδες καί διεκδικῶντας καί τήν Μπουμπουλίνα σάν «Ἀλβανίδα»! Καί ὅλα αὐτά ἀπό τό στάδιο τοῦ Γαλατσίου ὅπου πυροδότησε τόν ἐθνικισμό τῶν ὁμοεθνῶν του.

Ἐξ ἴσου σημαντικό, διότι δεικνύει τήν κατάπτωση καί στό καλλιτεχνικό (θά ἦταν ἀδιανόητο νά τό χαρακτηρίσουμε πολιτισμικό) ἐπίπεδο ὅπου οἱ δύο μετανάστες (ἐκ Γερμανίας) χορευτές τοῦ θιάσου τόν ὁποῖο στείλαμε στήν Eurovision νά πλαισιώσει τήν τραγουδίστρια Μαρῖνα Σάττι ἐδήλωσαν «Τοῦρκοι Δυτικῆς Θράκης» δίδοντας συνέντευξη στήν τηλεόραση τοῦ Ἀζερμπαϊτζάν (ὁμογάλακτης μέ τήν Τουρκία, ἰσλαμικῆς χώρας.) Καί βεβαίως ἡ «ἀνασκευή» τήν ὁποία προέβαλλαν ἐν συνεχείᾳ κάποιοι ἑλληνικοί δίαυλοι, οὐδόλως ἀλλάζει τά πράγματα, καθώς οἱ ἐν λόγῳ χορευτές εἶπαν ἁπλῶς ὅτι «ὅταν δηλώνουμε Ἕλληνες-Τοῦρκοι, δέν ἐννοοῦμε ὅτι εἴμαστε Τοῦρκοι πολῖτες.» Καί συνεχίζουν νά μᾶς ποῦν ὅτι «φυσικά» ὁμιλοῦν τήν τουρκική, ἀφοῦ ἄλλως τε σέ αὐτήν τήν γλῶσσα ὁμίλησαν κατά τήν συνέντευξη πού ἔδωσαν. Τό θέμα ὅμως δέν εἶναι πῶς αἰσθάνονται καί τί δηλώνουν οἱ δύο χορευτές. Τό θέμα εἶναι πῶς καί ποιοί τούς ἔβαλαν σέ μιάν ἐπίσημη ἑλληνική ἀποστολή. Οὐδείς ἐκ τῶν ὁποίων ἔχει αἰσθανθεῖ ὑποχρεωμένος νά ἀπολογηθεῖ γιά τήν ἐπιλογή του. Καί ἐκεῖ δηλαδή, τά ἔχουν ὅλα παραδώσει…

estianews.gr