Αρχική Blog Σελίδα 1275

Δ. Τσουκαλάς: η Τριακονταετής Γενοκτονία

0
του Γιώργου Τσουκαλά, Δικηγόρου
Σιμά τριάντα χρόνια βάστηξε το μεγάλο φονικό. Πρελούδιο του ανθρωποχαλασμού, στάθηκαν οι διαβόητες «χαμιτικές σφαγές» (1894-1897), κατά των Αρμενίων, του γνωστού ως «αιμοσταγή Σουλτάνου», Αβδούλ Χαμίτ. Ακολούθησε ο χαλασμός των Χριστιανών της Ανατολίας, κατά τον Ά Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918), σαν εκδόθηκε και ο περιώνυμος οθωμανικός νόμος των εκτοπίσεων (Tehcir) το 1915.
Το τεράστιο έγκλημα ολοκλήρωσαν οι Τούρκοι εθνικιστές, μεταξύ των ετών 1919 και 1922, όσο κράτησε ο Μικρασιατικός πόλεμος.
Από τα πέντε περίπου εκατομύρια των Χριστιανών της Ανατολίας, που ισοδυναμούσαν με το ένα πέμπτο του τότε συνολικού πληθυσμού, τουλάχιστον δύο εκατομμύρια άνθρωποι θανατώθηκαν. Ασύλληπτοι ανθρωπαριθμοί… Άλλωστε, και ο διάσημος νομικός Ραφαέλ Λέμκιν (Raphael Lemkin, 1900-1959) σαν συνέλαβε το 1944, και έπλασε τον όρο της γενοκτονίας, είχε υπ’ όψιν του τον όλεθρο των Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων που εξολοθρεύτηκαν στις αρχές του 20ου αιώνα, από τους Τούρκους, με μόνο φριχτό κριτήριο την ξέχωρη καταγωγή τους.
« – Είναι δυνατόν; Εκάμανε οι προπάπποι μας τούτα τα εγκλήματα; Και αν έγιναν, αποδείξτε τα!» η πάγκοινη αντίδραση του μέσου Τούρκου. Η γενοκτονία των Χριστιανών της Μικρασίας, Ρωμιών, Ασσυρίων και Αρμενίων, δεν έχει γίνει ποτέ επίσημα δεκτή από την Τουρκία. Οι Τούρκοι συλλήβδην αρνούνται τούτη την μεγάλη γενοκτονία, την οποία θαρρούν εφεύρημα κακόβουλο της δήθεν μεροληπτικής Δύσης, ένα πολιτικό δώρο σε Έλληνες κι Αρμένηδες, κατά του τουρκικού λαού.
Φυσικά, τα φριχτά τεκμήρια είναι μάλλον ακόμη εκεί, καθώς τα αγιασμένα κόκκαλα εκατοντάδων χιλιάδων άδολων θυμάτων, δεν μπορεί να εξαφανίστηκαν μονομιάς, κάπου θα κείτονται στις άφωνες ερημιές και στους άγριους κρημνούς της Μικράς Ασίας. Δεν μπορεί να έγιναν όλα τα κορμιά των αθώων, λίπασμα της γης, δεν μπορεί να σπάσανε και να λιώσανε! Αν η Τουρκία δεν φοβάται όσα κρύβει η αιματοβαμμένη γη της, κι αν θαρρεί πως η τριακονταετής Γενοκτονία των Χριστιανών της Ανατολής, ποτέ δεν έλαβε χώρα, γιατί δεν επιδιώκει την διεθνή έρευνα, ώστε η διεθνής κοινότητα να ανασκάψει τα χώματά της, προκειμένου επιτέλους να ξεπλυθεί τούτο το κρίμα;
Όμως, δυστυχώς, αναδρομικότητα ποινικού νόμου δεν χωρεί (nulla poena sine lege). Η θέσπιση της γενοκτονίας ως διεθνούς ποινικού αδίκηματος έγινε μόλις μεταπολεμικά με την Δίκη της Νυρεμβέργης (1945), και η Σύμβαση του Ο.Η.Ε. για την Πρόληψη και την Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας (1948) δεν μπορεί επίσης να καταλάβει αναδρομικά τούτη την ασύλληπτη θηριωδία. Εν τέλει, η αναγνώριση της Τριακονταετούς Γενοκτονίας των Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων της Ανατολίας έχει αφεθεί αορίστως στην διακριτική ευχερεια της διεθνούς κοινότητας, να αποφασίσει.
Αργοπορημένα, τα κράτη προσανατολίζονται σταδιακά, προς την κατεύθυνση της οικουμενικής αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Χριστιανών της Ανατολίας, παρά την ανυπαρξία συναφών διεθνών νόμων κατά την ιστορική περίοδο που ετούτη έλαβε χώρα, στις αρχές του 20ου αιώνα. Μια πλειάδα κρατών έχει αναγνωρίσει την γενοκτονία των Αρμενίων, πρόσφατα και οι Η.Π.Α. (2021). Επίσης, η Ελλάδα αναγνώρισε (1994) την Γενοκτονία των Ποντίων που τιμάται την 19η Μαΐου. Τοιουτοτρόπως, γεννάται συν τω χρόνω μία πανανθρώπινη βούληση να μην παρασιωπηθεί η γενοκτονία των Χριστιανών της Ανατολίας, που στάθηκε προπομπός της γενοκτονίας των Εβραίων στην Ευρώπη κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αν και διάβηκε ένας ολάκερος αιώνας από το στυγερό, μαζικό έγκλημα κατά του Ανθρώπου, ποτέ δεν έχει ζητηθεί καμιά επίσημη συγγνώμη, από την μεριά των Τούρκων. Ως διάδοχο κράτος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η σύγχρονη Τουρκία, ιδρυμένη μόλις το 1923, θα μπορούσε να φέρει το βάρος της διεθνούς ευθύνης, για την συστηματική εξόντωση αυτών των Χριστιανών της Ανατολίας των αρχών του 20ου αιώνα. Έτσι εύλογα οι Τούρκοι αρνούνται όσα ειδεχθή έγιναν τότε! Μια έμπρακτη μετάνοια, και ανθρώπινη συγγνώμη που χάθηκε!…
Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομο και κείμενο

Ένα τραγικό δίδυμο στο υπουργείο Εξωτερικών

3

Του Γιώργου Χαρβαλιά

Ξεκίνησα τη δημοσιογραφία από το λεγόμενο «διπλωματικό ρεπορτάζ», οπότε τα χάλια της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής είχα την ευκαιρία να τα ζήσω από πρώτο χέρι τα τελευταία 30 χρόνια. Δεν θυμάμαι ποτέ όμως τόσο πολλούς πρέσβεις επί τιμή να ασκούν δημόσια κριτική στην κυβερνητική πολιτική και να προειδοποιούν ότι βαδίζουμε σε λάθος δρόμο. Ότι ξεφτιλιζόμαστε κυνηγώντας, για παράδειγμα, τους Σκοπιανούς από πίσω να εφαρμόσουν μια συμφωνία που εμείς -υποτίθεται- κρίνουμε βλαπτική για τα ελληνικά συμφέροντα.

Παλιές καραβάνες της διπλωματίας, όπως ο Δημήτρης Καραϊτίδης, ο Λευτέρης Καραγιάννης, ο Βασίλης Μπορνόβας, ο Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος και ο Γιώργος Αϋφαντής, με τεράστια εμπειρία στις πλάτες τους, νιώθουν την ανάγκη να τοποθετηθούν για τα συνεχή στραβοπατήματα στα εθνικά θέματα. Και αυτό λέει πολλά. Γιατί οι πρέσβεις, ακόμη και μετά την αποστρατεία τους, είναι συνήθως φειδωλοί στα σχόλια για τους χειρισμούς των πολιτικών.

Την ώρα, ωστόσο, που η παλαιότερη φουρνιά διπλωματών έχει «απασφαλίσει» με τις διαδοχικές υποχωρήσεις, κάποιοι άλλοι εν ενεργεία υποδύονται με προθυμία τους εντολοδόχους του κυρίου Μητσοτάκη, ο οποίος πλέον ασκεί προσωπική στρατηγική στα εθνικά θέματα, εξυπηρετώντας επιδιώξεις τρίτων.

Το είδος αυτό του «ευπειθούς υπαλλήλου», του γλείφτη υποτακτικού δηλαδή, που πλειοδοτεί σε επινοήσεις ενδοτισμού για να γίνει αρεστός στους πολιτικούς προϊσταμένους, πάντα ανιχνευόταν στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών – ας μην κοροϊδευόμαστε. Ανθρωπάκια που δεν τολμούν να πουν τη γνώμη τους ή να προτείνουν λύσεις που εμπεριέχουν πολιτικό ρίσκο, επειδή φοβούνται τη δυσμένεια του «κυρίου υπουργού» και την πιθανή μετάθεση σε ένα δύσκολο πόστο. Και, από την άλλη, «πρόθυμοι» για… όλες τις δουλειές. Έτοιμοι να υπηρετήσουν την νέα τάξη πραγμάτων και να φανούν αρεστοί σε ξένες διπλωματικές αποστολές, όπως εκείνος ο ανεκδιήγητος πρόξενος που έσπευσε στη Μαριούπολη όχι για να διασφαλίσει την τύχη του ελληνικού πληθυσμού, αλλά για να απεγκλωβίσει τους «χαφιέδες» του ΟΑΣΕ, που έδιναν πληροφορίες για τη διάταξη των ρωσικών δυνάμεων στους Ουκρανούς.

Το μικρόβιο της υποτέλειας

Στις μέρες μας, το μικρόβιο του ενδοτισμού και της υποτέλειας, που έχει για τα καλά παρεισφρήσει στα κοινοβουλευτικά έδρανα της χώρας, μεταφέρεται πλέον και στους διαδρόμους του υπουργείου Εξωτερικών μέσα από ένα πανίσχυρο γυναικείο δίδυμο: την υφυπουργό Εξωτερικών Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου και την επικεφαλής του διπλωματικού γραφείου του πρωθυπουργού Άννα Μαρία Μπούρα. Κοινό μυστικό είναι ότι η πρώτη επέβαλε τη δεύτερη. Γιατί έχουν την ίδια ακριβώς διπλωματική αντίληψη – της «μικράς, εντίμου και υπάκουης» ευρωπαϊκής αποικίας, που δεν πρέπει να έχει φιλοδοξίες και αξιώσεις μεγαλύτερες από το μπόι της.

Το δόγμα λοιπόν του «καρπαζοεισπράκτορα» των Βαλκανίων, που ξεδιπλώθηκε με μοναδική μαεστρία από τον πρωθυπουργό τις προηγούμενες ημέρες, εκπονείται, προετοιμάζεται και προσαρμόζεται στις λεπτομέρειές του από αυτές τις δύο κυρίες. Η κυρία Μπούρα επιμελείται κυρίως τον φάκελο των Ελληνοτουρκικών υπό την επιστασία της κυρίας Παπαδοπούλου, ενώ η τελευταία διατηρεί και την αρμοδιότητα για τα ζητήματα των Δυτικών Βαλκανίων και τις σχέσεις με τις ΗΠΑ. Ο Γεραπετρίτης ασχολείται μόνο με ζητήματα πρωτοκόλλου. Ξέρετε, υποκλίσεις, χοροεσπερίδες και τα συναφή.

Οι δύο κυρίες 

Από αυστηρά διπλωματική σκοπιά, αυτές οι δύο κυρίες ευθύνονται για όσα κωμικοτραγικά ζήσαμε τις τελευταίες μέρες. Και οι ευθύνες, όταν φτάνουν στις παρυφές της εθνικής μειοδοσίας, δεν είναι ακαδημαϊκού χαρακτήρα – να το ξεκαθαρίσουμε αυτό.

Η κυρία Παπαδοπούλου έχει χρηματίσει επικεφαλής της πρεσβείας μας στα Τίρανα. Επομένως, γνωρίζει τις κουτοπόνηρες αλβανικές πρακτικές απέξω και ανακατωτά. Κι όμως, ήταν εκείνη που είχε ενστάσεις για τη συμμετοχή του Μπελέρη στο ευρωψηφοδέλτιο της Ν.Δ., προκειμένου να μη «θυμώσουν» οι Αλβανοί. Είναι η ίδια που εισηγήθηκε (ως αντάλλαγμα;) διολίσθηση της ελληνικής θέσης για το Κοσσυφοπέδιο από το «καταψηφίζουμε» στο «απέχουμε», και φυσικά είναι εκείνη που έδωσε το πράσινο φως για το εθνικιστικό πανηγύρι του Ράμα στο Γαλάτσι. Ένα πανηγύρι που εξελίχθηκε σε φιέστα του UCK με Κοσοβάρους στην καρδιά της Αθήνας.

Αυτό το τελευταίο αποτελεί ασυγχώρητο ατόπημα για ανώτερη Ελληνίδα διπλωμάτη που έχει υπηρετήσει στα Τίρανα. Είναι αδύνατον να μην ήξερε η κυρία Παπαδοπούλου ποιος θα οργάνωνε την ομιλία του Ράμα. Ποιος θα έφερνε τα πούλμαν και θα συντόνιζε τις μετακινήσεις σε ρόλο «συγκεντρωσιάρχη». Και αυτός δεν ήταν άλλος από έναν κατ’ όνομα συνάδελφο της κυρίας Παπαδοπούλου, τον επικεφαλής του «γραφείου συνδέσμου του Κοσόβου στην Αθήνα» που υποδύεται τον διπλωμάτη, αλλά είναι σίγουρα κάτι άλλο.

Δεν χρειάζεται να είσαι μάντης για να προβλέψεις τι ακριβώς ήθελε να κάνει ο Ράμα στην Αθήνα. Να προκαλέσει ήθελε, διαβεβαιώνοντας τους συμπατριώτες του ότι πλέον αυτοί είναι τα αφεντικά στην Ελλάδα. Η εκδήλωση δεν είχε καμία σχέση με προεκλογική ομιλία. Γι’ αυτό και πουθενά, μα πουθενά, δεν υπήρχε μια σημαία ή ένα σήμα έστω του αλβανικού σοσιαλιστικού κόμματος. Οι μοναδικές σημαίες που κυμάτιζαν ήταν οι κόκκινες, με τον δικέφαλο αετό της Σκιπερίας. Και, δυστυχώς, ήταν πολλές.

Από την πλευρά της, η κυρία Μπούρα ήταν αυτή που είχε την ευθύνη για την προετοιμασία της επίσκεψης του πρωθυπουργού στην Άγκυρα. Αντί να εισηγηθεί την ακύρωσή της έπειτα από μια σειρά σκόπιμων προκλήσεων που στόχο είχαν να γελοιοποιήσουν τον Μητσοτάκη, όπως η διδασκαλία της «Γαλάζιας Πατρίδας» στα τουρκικά σχολεία και η μετατροπή ενός ακόμη χριστιανικού μνημείου σε τζαμί, ήταν εκείνη που επέμενε να πραγματοποιηθεί το ταξίδι. Και έστησε τον Έλληνα πρωθυπουργό σαν ατζέντη του Ισραήλ. Μόνο για τη Χαμάς είχε αποφασιστική θέση, μη τυχόν και τον παρεξηγήσουν οι Αμερικανοί. Για όλα τα υπόλοιπα που αφορούν την πατρίδα μας, την Κύπρο, τη Θράκη, το Αιγαίο, μασούσε τα λόγια του. Και, στο τέλος, κατάπιε όλες τις προκλήσεις αμάσητες.

Η κυρία Μπούρα έχει ευθύνη που δημοσιεύτηκε προκαταβολικά συνέντευξη του Τούρκου πρωθυπουργού σε «πρόθυμη» ελληνική εφημερίδα, οριοθετώντας την ατζέντα της συνάντησης, χωρίς να φροντίσει να υπάρξει ανάλογη συνέντευξη του Μητσοτάκη σε τουρκικό μέσο. Αντ’ αυτού, λίγες ώρες πριν από τη συνάντηση με τον Ερντογάν, ανέβηκε στο επίσημο κρατικό πρακτορείο ειδήσεων της γείτονος, το περιβόητο Anadolu, ένα εμπρηστικό άρθρο του ψευδομουφτή της Ξάνθης, που διεκτραγωδούσε τα… δεινοπαθήματα των Τούρκων στη Θράκη. Η πρόκληση ήταν εμφανής. Αλλά η κυρία Μπούρα δεν την είδε. Και παρέμεινε στην εισήγηση «χαμηλών τόνων» για το Μειονοτικό, με αναφορές στην ελληνική μειονότητα, η οποία, πέραν κάποιων εκατοντάδων ηρωικών ομογενών, δεν υφίσταται. Εκτός αν εννοεί ο κ. Μητσοτάκης ως Έλληνες της Κωνσταντινούπολης κάποιους περίεργους επιχειρηματίες, που πηγαινοέρχονται μεταξύ Λονδίνου και Πόλης σε απόλυτη διαπλοκή με την (πέριξ του Ερντογάν) τουρκική οικονομική ολιγαρχία και το Φανάρι.

Η κυρία Μπούρα, τέλος, φέρει ευθύνες που στο επίσημο γεύμα παρακάθισε σαν γλάστρα και ο Βαρθολομαίος, νομιμοποιώντας ντε φάκτο τις αθλιότητες των Τούρκων με τα μνημεία της Ορθοδοξίας.

Ασφαλώς, οι αποφάσεις και οι επιλογές βαρύνουν πρωτίστως εκείνους τους πολιτικούς που τις κάνουν. Αλλά, όταν οι λεγόμενοι «υπηρεσιακοί» πλειοδοτούν στο ξεπούλημα, σημαίνει ότι το σαράκι του ενδοτισμού ή της εθελοδουλίας (όπως θέλετε πείτε το) έχει διαποτίσει για τα καλά και τον κρατικό μηχανισμό…

https://www.antinews.gr/54171/politiki/ena-tragiko-didymo-sto-ypoyrgeio-exoterikon/

Super League: Πρωταθλητής Ελλάδας ο ΠΑΟΚ -Πήρε το «διπλό» που χρειαζόταν κόντρα στον Άρη, σε ματς-θρίλερ

0

Φωτογραφία: Intime/ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
19/05/2024  22:02
Ο ΠΑΟΚ πήρε το «διπλό» στην έδρα του Άρη με σκορ 2-1 και κατέκτησε το πρωτάθλημα της Super League 2023/24.

Ο «δικέφαλος του Βορρά», την ώρα που η ΑΕΚ επικρατούσε με 3-0 της Λαμίας, χρειαζόταν μόνο νίκη για να πανηγυρίσει το 4ο πρωτάθλημα της Ιστορίας του, κάτι το οποίο εν τέλει κατάφερε.

Μπορεί ο Μπράντον Τόμας στο 30ό λεπτό της αναμέτρησης να έδωσε προβάδισμα στους φιλοξενούμενους, ωστόσο, ο Μορόν με καταπληκτικό τελείωμα έκανε το 1-1 και πρόσθεσε άγχος στην ομάδα του Ραζβάν Λουτσέσκου.

Τελικά τη λύση για τον ΠΑΟΚ έδωσε ο 36χρονος Τάισον, ο οποίος νίκησε τον Κουέστα, έκανε το 1-2 και χάρισε τον τίτλο στους «ασπρόμαυρους». Μάλιστα, ο «Δικέφαλος του Βορρά» αγωνίστηκε για παραπάνω από 12 λεπτά με παίκτη λιγότερο, λόγω της αποβολής του Μιχαηλίδη με δεύτερη κίτρινη κάρτα.

Η εικόνα του αγώνα
Το παιχνίδι ξεκίνησε, όπως ήταν λογικό, με μεγάλη ένταση. Προτού συμπληρωθεί μισό λεπτό, ο Μιχαηλίδης πήρε κίτρινη κάρτα για μαρκάρισμα πάνω στον Μορόν. Τα πολλά φάουλ και οι συνεχείς διακοπές δε βοήθησαν στο να βρει ρυθμό το ματς, με τον ΠΑΟΚ να έχει μια κεφαλιά με τον Τάισον στο 15’. Λίγο πριν το ημίωρο, οι γηπεδούχοι ζήτησαν πέναλτι σε μονομαχία του Μορόν με τον Ζόαν Σάστρε, ωστόσο διαιτητής και VAR έκριναν πως δεν υπήρχε κάτι μεμπτό.

Εν τέλει, οι φιλοξενούμενοι άνοιξαν το σκορ εκμεταλλευόμενοι λάθος του Μορόν. Ο Αντρίγια Ζίβκοβιτς πήρε την μπάλα, βρήκε τον Τόμας που πλάσαρε τον Χουλιάν Κούεστα για το 0-1. Οι «κίτρινοι» προσπάθησαν να αντιδράσουν και να ισοφαρίσουν πριν βγει το ημίχρονο, ωστόσο οι προσπάθειες των Κίκε Σαβέριο (41’) και Σάπι Σουλεϊμάνοφ (44’) δε βρήκαν στόχο.

Βρήκε, όμως, ο Μορόν και το έκανε με απίθανο τρόπο στο ξεκίνημα του δευτέρου μέρους. Οι γηπεδούχοι συνεργάστηκαν από τα δεξιά, ο Μόουζες Οντουμπάτζο έκανε τη σέντρα και ο Μορόν με εντυπωσιακό γυριστό σουτ έκανε το 1-1 – ξέσπασμα χαράς σε Χαριλάου και Νέα Φιλαδέλφεια για το 20ο γκολ του Ισπανού στη Super League που έφερνε το πρωτάθλημα στην ΑΕΚ.

Η χαρά, πάντως, κράτησε λίγα λεπτά στην «κίτρινη» πλευρά. Από τρομερή ενέργεια του Γιάννη Κωνσταντέλια που προσπέρασε τον Οντουμπάτζο, ο Τάισον με σουτ νίκησε τον Κουέστα για το 1-2, στέλνοντας ξανά το τρόπαιο στην Τούμπα. Από εκτέλεση φάουλ του Σουλεϊμάνοφ ο Φαμπιάνο Λέισμαν αστόχησε στο 71’ ενώ έξι λεπτά αργότερα οι φιλοξενούμενοι έμειναν με παίκτη λιγότερο λόγω της αποβολής του Μιχαηλίδη με δεύτερη κίτρινη.

Ο Ραζβάν Λουτσέσκου πέρασε τον Ίβαν Νάσμπεργκ στο ματς αντί του Κωνσταντέλια, με τους «ασπρόμαυρους» να προσπαθούν να ροκανίσουν τα τελευταία λεπτά χωρίς να πιεστούν. Ένα σουτ του Άλβαρο Ζαμόρα από δύσκολη θέση πέρασε έξω ενώ στο πέμπτο λεπτό των καθυστερήσεων ο Καρίμ Ανσαριφάρντ σπατάλησε τρομερή ευκαιρία να ισοφαρίσει με κεφαλιά και να στείλει τον τίτλο στην ΑΕΚ.

Το 1-2 έμεινε μέχρι τέλους, ο ΠΑΟΚ για τέταρτη φορά στην ιστορία του και πρώτη από το 2019 κατέκτησε τον τίτλο, εξασφαλίζοντας την παρουσία του στα προκριματικά του UEFA Champions League. Ο Άρης, από την άλλη, θα αντιμετωπίσει τον Παναθηναϊκό το ερχόμενο Σάββατο (25/5, 20:30 – Πανθεσσαλικό Στάδιο), με την ομάδα που θα κατακτήσει το Κύπελλο να εξασφαλίζει και την έξοδό της στην Ευρώπη, έπειτα από το 2-2 των «πράσινων» με τον Ολυμπιακό που τους άφησε στην τέταρτη θέση.

Άρης-ΠΑΟΚ 1-2
ΆΡΗΣ (Άκης Μάντζιος): Κουέστα, Οντουμπάτζο, Μοντόγια (86’ Φεράρι), Μπράμπετς, Φαμπιάνο, Εμβοντό (86’ Φετφατζίδης), Νταρίντα, Σουλεϊμάνοφ (86’ Ανσαριφάρντ), Βερστράτε (66’ Μάνου Γκαρθία), Σαβέριο (72’ Ζαμόρα), Μορόν.

ΠΑΟΚ (Ραζβάν Λουτσέσκου): Κοτάρσκι, Σάστρε, Κεντζιόρα, Μιχαηλίδης, Μπάμπα, Σβαμπ, Μεϊτέ, Κωνσταντέλιας (80’ Νάσμπεργκ), Τάισον (65’ Ντεσπόντοφ), Α. Ζίβκοβιτς, Τόμας (65’ Σαμάτα).

*Στα τελευταία λεπτά αποβλήθηκε από τον πάγκο του ΠΑΟΚ ο Παντελής Κωνσταντινίδης.

*Μεγάλη ένταση στο φινάλε του ματς, με τον Ραζβάν Λουτσέσκου να γυρίζει προς την κερκίδα και να ανταλλάσσει λόγια με τους φίλους του Άρη.

Ο κίνδυνος λειψυδρίας στη Μεσόγειο –

0

Τι λέει ο Πρύτανης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης

Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει η επιστημονική κοινότητα σχετικά με τις συνθήκες λειψυδρίας και ξηρασίας στη Μεσόγειο. Η συνεχής αύξηση της θερμοκρασίας σε συνδυασμό με τις μειωμένες βροχοπτώσεις αποτελούν τους βασικούς λόγους ανησυχίας των επιστημόνων για τη διαθεσιμότητα των υδάτινων πόρων. Ειδικότερα, στο μικροσκόπιο τίθενται οι περιοχές που κατά την τουριστική περίοδο δέχονται μεγάλο αριθμό επισκεπτών με αποτέλεσμα η ζήτηση για νερό να αυξάνεται σημαντικά. Σύμφωνα με έκθεση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ οι χώρες της Νοτίου Μεσογείου και ειδικότερα η περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής (MENA)βρίσκονται στο επίκεντρο αυτής της κρίσης λειψυδρίας καθώς φιλοξενεί 15 από τις 20 χώρες με τη μεγαλύτερη λειψυδρία στον κόσμο.

Επιπλέον, έκθεση του JRC της Κομισιόν για την ξηρασία στη Μεσόγειο που δημοσιεύθηκε τον φετινό Φεβρουάριο σχετικά με τις συνεχιζόμενες ξηρασίες και τις επιπτώσεις τους στην ευρύτερη περιοχή, ανέφερε ότι οι μακροχρόνιες θερμοκρασίες άνω του μέσου όρου, οι θερμές περίοδοι και οι ανεπαρκείς βροχοπτώσεις έχουν οδηγήσει σε σοβαρές συνθήκες ξηρασίας στην περιοχή της Μεσογείου, επηρεάζοντας πολυάριθμες περιοχές στη νότια Ιταλία, τη νότια Ισπανία, τη Μάλτα, το Μαρόκο, την Αλγερία και την Τυνησία. Επιπλέον επεσήμανε ότι με βάση τις εποχικές προβλέψεις αναμενόταν μία θερμότερη άνοιξη στη νότια Ιταλία, την Ελλάδα, τα νησιά της Μεσογείου και τη βόρεια Αφρική και προσέθετε ότι καθώς η σοβαρότητα της ξηρασίας αναμένεται να συνεχιστεί, αυξάνονται οι ανησυχίες για τις επιπτώσεις της στη γεωργία, τα οικοσυστήματα, τη διαθεσιμότητα πόσιμου νερού και την παραγωγή ενέργειας.

Όπως εξηγεί στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, στο πλαίσιο του 3ου Διεθνούς Φόρουμ για το Νερό, ο πρύτανης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και καθηγητής Διευθέτησης Ορεινών Υδάτων, Φώτης Μάρης, σύμφωνα με τις έρευνες οι οποίες έχουν γίνει και τις μετρήσεις στο κομμάτι της Μεσογείου και στον ελλαδικό χώρο εκτιμάται μία μείωση της απορροής λόγω της μείωσης των βροχοπτώσεων σε ποσοστό 15 με 20% μεσοσταθμικά. «Καταλαβαίνετε ότι αυτή η ποσότητα νερού είναι μία κρίσιμη ποσότητα και αυτό εκφράζεται στη δυνατότητα κάλυψης των αναγκών για τη λειτουργία της κοινωνίας. Σε άλλες περιοχές περισσότερο έντονα και σε άλλες λιγότερο. Οπότε είμαστε υποχρεωμένοι αρχικά να επαναξιολογήσουμε όλα μας τα συστήματα σε ό,τι αφορά την επάρκεια την οποία θα έχουν για την κάλυψη και των σημερινών αλλά και των μελλοντικών αναγκών. Είναι μια τεράστια δουλειά η οποία πρέπει να γίνει και ταυτόχρονα να παίρνονται αποφάσεις οι οποίες να ρυθμίζουν την κατανάλωση από όπου προηγουμένως έχουμε ενημερώσει οι επιστήμονες και το κράτος υπεύθυνα τον πολίτη για να κατανοήσει ποιες είναι οι αλλαγές οι οποίες πρέπει να γίνουν για να πετύχει η προσαρμογή», σημειώνει ο κ. Μάρης.

Αναφορικά με την Ελλάδα όπως επισημαίνει η ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας και η τουριστική ανάπτυξη δημιουργούν μεγάλες πιέσεις, μία εκ των οποίων είναι η μεγάλη ανάγκη σε πόσιμο νερό. «Είναι πολύ θετικό να αυξάνεται κάθε χρόνο η επισκεψιμότητα της χώρας, πολύ καλό και για την οικονομία και για τους ανθρώπους που επισκέπτονται την χώρα, αλλά αυτό δημιουργεί έξτρα πίεση. Έχουμε τη μείωση των βροχοπτώσεων από την άλλη όμως έχουμε αύξηση των αναγκών», τονίζει και προσθέτει ότι χρειάζεται κατά τόπους, στα μικρά, στα μεγαλύτερα νησιά, στις περιοχές που είναι με χαμηλές βροχοπτώσεις ή άνυδρες προσαρμοσμένα σχέδια για να υπάρξει η δυνατότητα κάλυψης όλων αυτών των αναγκών και ταυτόχρονα να γίνουν βελτιώσεις στην κατεύθυνση της βιώσιμης διαχείρισης των υδάτων.

Οι μειωμένες βροχοπτώσεις τη χρονιά που διανύουμε αποτελούν επίσης έναν παράγοντα που επιβαρύνει το ζήτημα της λειψυδρίας κυρίως, όπως εξηγεί ο κ. Μάρης, για το Νότιο Αιγαίο, την Κρήτη και την Νότια Πελοπόννησο, περιοχές που ήδη έχει καταγραφεί το πρόβλημα αλλά και σε μεγάλες πόλεις οι οποίες βασίζονται στην επιφανειακή απορροή.

«Αυτή τη στιγμή οι βροχοπτώσεις στην Ελλάδα χαρακτηρίζονται από δύο μέγιστα. Το ένα μέγιστο είναι στα τέλη Νοεμβρίου και τον Δεκέμβριο και το δεύτερο μέγιστο είναι τέλη Μαΐου-αρχές Ιουνίου. Οπότε καταλαβαίνετε η υστέρηση που έχουμε μέχρι αυτή τη στιγμή θα κριθεί το πόσο πολύ έντονη και πόσο πολύ μεγάλο θα είναι το έλλειμμα μας από το πώς θα συμπεριφερθούν οι βροχοπτώσεις στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα μέχρι τις 15 Ιουνίου. Αν σε αυτή την περίοδο που είναι το δεύτερο μέγιστο των βροχοπτώσεων της χώρας δεν έχουμε τις αναμενόμενες βροχοπτώσεις το πρόβλημα θα παραμένει σημαντικό στις περιοχές που ήδη έχει καταγραφεί. Νότιο Αιγαίο, Κρήτη, Νότια Πελοπόννησος και σίγουρα στις μεγάλες πόλεις οι οποίες βασίζονται στην επιφανειακή απορροή».

Επιπλέον, σύμφωνα με στοιχεία που παρέθεσε κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο 3ο Διεθνές Φόρουμ για το Νερό ο καθηγητής Κλιματολογίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος της Ελληνικής Μετεωρολογικής Εταιρείας, Παναγιώτης Νάστος μέχρι το 2050 η ζήτηση στο νερό προβλέπεται να διπλασιαστεί ή και να τριπλασιαστεί.

Αναφορικά με τις βροχοπτώσεις ο κ. Νάστος επισήμανε ότι με βάση τα κλιματικά μοντέλα που έχουν αναπτυχθεί στην περίπτωση που η αύξηση της θερμοκρασίας αγγίξει τους 2 βαθμούς Κελσίου αναμένεται μείωση των βροχοπτώσεων περίπου 10-15% , κάτι το οποίο θα προστεθεί στην ήδη παρατηρούμενη μείωση που έχει σημειωθεί, της τάξης του 20%, ειδικά στην Ανατολική Μεσόγειο.

«Όταν η θερμοκρασία μας ξεπεράσει τον 1,5 Βαθμό Κελσίου βλέπετε ότι η θέρμανση θα είναι μεγαλύτερη ειδικά στις αρκτικές περιοχές πάνω από την ξηρά και στο Βόρειο Ημισφαίριο ενώ αντίστοιχα οι βροχοπτώσεις θα ελαττωθούν κυρίως στα μεγάλα γεωγραφικά πλάτη. Στους τροπικούς στην περιοχή της Μεσογείου είναι μία μείωση της τάξης του 20% όπως είπα αυτό προστίθεται στην ήδη υπάρχουσα μείωση που ήδη έχουμε υποστεί. Αντίστοιχα, αποτελέσματα είναι πολύ πιο έντονα όταν η θερμοκρασία μας φτάσει στους 2 βαθμούς Κελσίου», σημείωσε και προσέθεσε ότι η ξηρασία γίνεται πλέον πιο έντονη και πιο εκτεταμένη ειδικά στη νοτιοανατολική Μεσόγειο.

Παράλληλα, όπως τόνισε, σύμφωνα με μία πρόσφατη μελέτη για την Ελλάδα παρατηρούν ότι υπάρχει μία μετατόπιση της ξηρασίας από τα ανατολικά προς τα δυτικά με κύριο φραγμό στην κλιματική αλλαγή να αποτελεί η οροσειρά της Πίνδου.

«Στη θερμοκρασία θα προσαρμοστούμε. Εκεί που δεν θα μπορέσουμε να προσαρμοστούμε, είναι το νερό», υπογράμμισε ο κ. Νάστος.

Ιωάννα Καρδάρα

Ιράν: Σε κίνδυνο η ζωή του πρόεδρου Ραϊσί και του υπ. Εξωτερικών μετά τη συντριβή του ελικοπτέρου στο οποίο επέβαιναν

0

Το ελικόπτερο που μετέφερε τον Ιρανό πρόεδρο Εμπραχίμ Ραϊσί και τον υπουργό του Εξωτερικών συνετρίβη σήμερα καθώς διέσχιζε ορεινή περιοχή μέσα σε πυκνή ομίχλη, καθώς ο πρόεδρος επέστρεφε από μια επίσκεψη στα σύνορα με το Αζερμπαϊτζάν, δήλωσε Ιρανός αξιωματούχος στο Reuters.

Ο αξιωματούχος ανέφερε ότι η ζωή του 63χρονου Ραϊσί και του 60χρονου υπουργού Εξωτερικών Χοσεΐν Αμίρ Αμπντολαχιάν “είναι σε κίνδυνο μετά τη συντριβή του ελικοπτέρου”.

“Ακόμη αισιοδοξούμε, αλλά οι πληροφορίες που έρχονται από το σημείο της συντριβής είναι πολύ ανησυχητικές”, τόνισε ο αξιωματούχος που ζήτησε να μην κατονομαστεί.

Η κακοκαιρία δυσχεραίνει τις επιχειρήσεις διάσωσης, μετέδωσε το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων IRNA.

Η κρατική τηλεόραση διέκοψε το τακτικό της πρόγραμμα για να προβάλει προσευχές για τη διάσωση του Ραϊσί σε ολόκληρη τη χώρα και, σε μια γωνία της οθόνης αναμεταδίδει ζωντανά τις επιχειρήσεις των ομάδων διάσωσης που ερευνούν πεζή την ορεινή περιοχή μέσα στην πυκνή ομίχλη.

Γ. Λέναρσιτς: Μετά το αίτημα του Ιράν για βοήθεια ενεργοποιούμε την υπηρεσία «Κοπέρνικος»

«Μετά από αίτημα του Ιράν για βοήθεια, ενεργοποιούμε την υπηρεσία χαρτογράφησης ταχείας ανταπόκρισης «Κοπέρνικο», μετά το ατύχημα του ελικοπτέρου που φέρεται να μετέφερε τον πρόεδρο του Ιράν και τον υπουργό Εξωτερικών του», ανέφερε με ανάρτησή του στην πλατφόρμα «Χ» ο Επίτροπος Διαχείρισης Κρίσεων Γιάνες Λέναρσιτς.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Ελικόπτερο που μετέφερε τον Πρόεδρο Raeisi κάνει «σκληρή προσγείωση» στο βορειοδυτικό Ιράν

0

Κυριακή, 19 Μαΐου 2024 1:11 μ.μ. [ Τελευταία ενημέρωση: Κυριακή, 19 Μαΐου 2024 17:42]

Ο υπουργός Εσωτερικών του Ιράν Ahmad Vahidi επιβεβαίωσε ότι το ελικόπτερο που μετέφερε τον Πρόεδρο Ebrahim Raeisi πραγματοποίησε ανώμαλη προσγείωση στην πόλη Jolfa στη βορειοδυτική ιρανική επαρχία του East Azarbaijan.

Το ελικόπτερο μετέφερε τον Πρόεδρο Raeisi, τον υπουργό Εξωτερικών Hossein Amir-Abdollahian, τον κυβερνήτη του Ανατολικού Αζερμπαϊτζάν Malek Rahmati, τον ηγέτη των προσευχών της Παρασκευής της πόλης Ταμπρίζ Mohammad Ali Al-e Hashem και αρκετούς άλλους επιβάτες όταν αντιμετώπισε δυσκολίες και αναγκάστηκε να κάνει μια «ανώμαλη προσγείωση. ”

Το περιστατικό συνέβη στο δάσος Dizmar, μεταξύ των πόλεων Varzaqan και Jolfa.

Μία ώρα μετά το συμβάν, σωστικά συνεργεία έφτασαν στην περιοχή και ξεκίνησαν επιχειρήσεις έρευνας.

Ο Πρόεδρος της Ερυθράς Ημισελήνου Πιρ Χοσεΐν Κολιβάντ ανακοίνωσε ότι σαράντα ομάδες έκτακτης ανάγκης από έξι επαρχίες της Τεχεράνης, του Αλμπορζ, του Αρνταμπίλ, του Ζαντζάν, του Ανατολικού Αζερμπαϊτζάν και του Δυτικού Αζερμπαϊτζάν, έχουν αναπτυχθεί στον τόπο του συμβάντος και ερευνούν αυτήν τη στιγμή την περιοχή.

Δεκαπέντε ομάδες K-9 της Ερυθράς Ημισελήνου (σκύλοι ανιχνευτές) μαζί με δύο μη επανδρωμένα αεροσκάφη της Ερυθράς Ημισελήνου ερευνούν επίσης την περιοχή για τυχόν ίχνη του ελικοπτέρου που μετέφερε τον Ιρανό Πρόεδρο, είπε.

Λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών και της έντονης ομίχλης στην περιοχή, τα σωστικά ελικόπτερα της Ερυθράς Ημισελήνου δεν μπορούν να πετάξουν αυτή τη στιγμή και οι ομάδες διενεργούν έρευνα εδάφους στην περιοχή, πρόσθεσε.

Ο εκπρόσωπος των Υπηρεσιών Έκτακτης Ανάγκης του Ιράν είπε ότι οκτώ ασθενοφόρα στάλθηκαν στην περιοχή καθώς η πυκνή ομίχλη έχει καταστήσει αδύνατες τις προσπάθειες αεροπορικής διάσωσης.

Ο Babak Yektaparast είπε στο πρακτορείο ειδήσεων IRNA ότι ιατρικές ομάδες έκτακτης ανάγκης, συμπεριλαμβανομένων τεχνικών και γιατρών, στάλθηκαν στο σημείο αμέσως μετά την αναφορά του συμβάντος.

Πρόσθεσε ότι ένα ελικόπτερο έκτακτης ανάγκης αναπτύχθηκε επίσης για την παροχή βοήθειας, αλλά αναγκάστηκε να επιστρέψει καθώς δεν μπόρεσε να προσγειωθεί λόγω της πυκνής ομίχλης.

Ο Αρχηγός του Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων του Ιράν, Υποστράτηγος Mohammad Baqeri διέταξε την κινητοποίηση όλων των πόρων και δυνατοτήτων του Στρατού, του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) και της Αστυνομικής Διοίκησης για να βοηθήσουν στην επιχείρηση έρευνας και διάσωσης.

Η 65η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία Ειδικών Δυνάμεων, γνωστή για την τεχνογνωσία της στον πόλεμο στη ζούγκλα, αναπτύχθηκε επίσης κοντά στον τόπο του ατυχήματος του ελικοπτέρου.

Σε ανάρτησή του στο X, ο εκπρόσωπος της ιρανικής κυβέρνησης Αλί Μπαχαντόρι Τζαχρόμι είπε ότι δεδομένης της τοποθεσίας του συμβάντος και των καιρικών συνθηκών, δεν υπάρχουν “νέες πληροφορίες” διαθέσιμες αυτή τη στιγμή.

«Είναι δικαίωμα του κόσμου και των ΜΜΕ να ενημερώνονται για τα τελευταία νέα σχετικά με το περιστατικό με το προεδρικό ελικόπτερο», είπε. «Σε αυτές τις στιγμές, η υπομονή, η προσευχή και η εμπιστοσύνη στις ομάδες διάσωσης είναι ο δρόμος προς τα εμπρός».

Άλλα δύο ελικόπτερα που μετέφεραν αρκετούς υπουργούς και αξιωματούχους έφτασαν στον προορισμό με ασφάλεια.

Ο Πρόεδρος Raeisi επέστρεφε από την τελετή για τα εγκαίνια ενός φράγματος στον ποταμό Aras με τον Πρόεδρο του Αζερμπαϊτζάν Ilham Aliyev.

www.presstv.ir

Τι θα συμβεί αν επιβεβαιωθεί ο θάνατος του Ιρανού προέδρου Ραϊσί -Το Sky News εξηγεί

0

Ο Ιρανός πρόεδρος Ραϊσί / AP
19/05/2024  20:27
Αυτή είναι μια ευαίσθητη στιγμή για το Ιράν. Ο πρόεδρος Ραϊσί είναι ο δεύτερος πιο σημαντικός άνθρωπος στο Ιράν, μετά τον ανώτατο ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Ο θάνατός του, αν επιβεβαιωθεί, θα έχει εκτεταμένες συνέπειες, γράφει το Sky News.

Στο άμεσο διάστημα, ο αντιπρόεδρός του Μοχάμαντ Μοχμπέρ θα αναλάβει τον έλεγχο και θα διεξαχθούν εκλογές εντός 50 ημερών.

Μετά από χρόνια αντικυβερνητικών διαδηλώσεων, μετά τον θάνατο της Μαχσά Αμινί το 2022, αυτή μπορεί να είναι η στιγμή που το κίνημα διαμαρτυρίας θα αναγεννηθεί ξανά, κατά τον ανταποκριτή του βρετανικού ΜΜΕ.

Υπάρχουν επίσης πολλές ομάδες αντιφρονούντων και μέσα στο Ιράν, συμπεριλαμβανομένου ενός παρακλαδιού του Ισλαμικού Κράτους, που θα προσπαθήσουν να επωφεληθούν από αυτή την κατάσταση.

Ο Ραΐσι δεν ήταν καθολικά δημοφιλής στο Ιράν. Έγινε πρόεδρος το 2021 τη δεύτερη φορά και μόνο με ποσοστό συμμετοχής 41%, το χαμηλότερο από την επανάσταση του 1979.

Ποιος θα ήταν διάδοχος του Ιρανού προέδρου Ραϊσί
Ο διάδοχος του Ραΐσι θα είναι πιθανότατα ο εκλεκτός υποψήφιος του ανώτατου ηγέτη και σίγουρα ένας άλλος υπερσυντηρητικός σκληροπυρηνικός.

Μακροπρόθεσμα, ο θάνατος του Ραϊσί θα είχε συνέπειες για τον ανώτατο ηγέτη. Θεωρούνταν ο ένας από τους δύο επικρατέστερους υποψήφιους για να διαδεχθεί τον Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ μετά το θάνατό του, ο άλλος ήταν ο γιος του Χαμενεΐ, ο Μοτζταμπά.

Η πρόκληση που αντιμετωπίζουν οι ομάδες έρευνας και διάσωσης είναι τεράστια, με πυκνή ομίχλη, βροχή και στο σκοτάδι. Οι ελπίδες λιγοστεύουν.

Για τους θρησκευόμενους και συντηρητικούς Ιρανούς, ο θάνατος του Ραΐσι θα είναι θλιβερός- για πολλούς όμως, θα είναι ο θάνατος ενός ανθρώπου που είχε αίμα στα χέρια του.

Ο κ. ΚΟΤΖΙΑΣ ΚΑΙ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ.- ΣΧΟΛΙΟ ΣΕ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ π. ΥΠΟΥΡΓΟΥ

4
του Παντελή Σαββίδη
Η “Καθημερινή” δημοσίευσε ένα άρθρο του κ. Κοτζιά, σήμερα, και ο πρώην ΥΠΕΞ προσπαθεί να υποστηρίξει και πάλι την ορθότητα της Συμφωνίας των Πρεσπών.
Παραθέτω ορισμένα επιχειρήματά του με το αντίστοιχο σχόλιο.
ΚΟΤΖΙΑΣ: Η συμφωνία των Πρεσπών έλυσε έναν γόρδιο δεσμό με θάρρος.
ΣΧΟΛΙΟ: πως τον έλυσε τον γόρδιο δεσμό αφού το πρόβλημα είναι υπαρκτό και σήμερα, και απειλητικό. Δεν διαβάζει ο κ. Κοτζιάς τις δηλώσεις των γειτόνων;
ΚΟΤΖΙΑΣ: Δυστυχώς, «η νεοελληνική ανοησία» όχι μόνο δεν επέτρεψε την πλήρη αξιοποίησή της [συμφωνίας], αλλά διευκόλυνε την υπονόμευσή της από τη βορειομακεδονική σοβινιστική Δεξιά.
ΣΧΟΛΙΟ: οι θέσεις της σοβινιστικής δεξιάς στα Σκόπια (αυτή υπάρχει, δεν υπάρχει και μη σοβινιστική δεξιά), ήταν γνωστές. Διακήρυσσε ότι θα τις εκλπηρώσει όταν θα αναλάμβανε την εξουσία. Ο κ. Κοτζιάς πίστευε πως δεν θα επανερχόταν στην εξουσία το VMRO;
ΚΟΤΖΙΑΣ: Η φίλη Βόρεια Μακεδονία αναγνώρισε ότι η ιστορία των Σλαβομακεδόνων ξεκινά μόλις στον 7ο μ.Χ. αιώνα και παραδέχτηκε ότι δεν έχει καμιά σχέση με τη Μακεδονία του Μεγάλου Αλεξάνδρου (άρθρο επτά της συμφωνίας).
ΣΧΟΛΙΟ: ακόμη και αν το έκανε, ο κ. Κοτζιάς είναι πολιτικός, δεν είναι ιστορικός. Εκείνο που προέχει στην σκέψη ενός πολιτικού είναι η πολιτική αξιοποίηση μιας συμφωνίας, όχι οι ιστορικές λεπτομέρειές της. Και που παραδέχθηκαν ότι η ιστορία τους ξεκινά τον 7ο αιώνα τι σημαίνει; Ποια είναι η εντύπωση της διεθνούς κοινής γνώμης, σήμερα; Ποιος θεωρείται Μακεδόνας; Ανατρέχει η διεθνής κοινή γνώμη στην συμφωνία όταν θέλει να αναφερθεί στον λαό της γειτονικής χώρας; Τι εδραιώνεται στη διεθνή κοινή γνώμη ως αντίληψη για το ποιός είναι μακεδόνας; Και η Τουρκία δέχθηκε στη Λωζάνη ως μουσουλμανική τη μειονότητα.
ΚΟΤΖΙΑΣ: Ανάλογα, η γλώσσα τους δεν έχει καμιά σχέση με την αρχαία Μακεδονία, αλλά είναι μια γλώσσα, ως λέει η συμφωνία, «νότια σλαβική», δηλαδή χίλια χρόνια νεότερη του Μακεδονικού Βασιλείου.
ΣΧΟΛΙΟ: η γλώσσα ονομάζεται μακεδονική. Αυτό έχει σημασία. Τα υπόλοιπα είναι ιστορικές λεπτομέρειες.
ΚΟΤΖΙΑΣ: Η συμφωνία, επιπλέον, προέβλεψε τη συγκρότηση επιτροπής για την απαλοιφή κάθε αλυτρωτικής αναφοράς από τα σχολικά βιβλία, ιδιαίτερα της Ιστορίας και της Γεωγραφίας.
ΣΧΟΛΙΟ: φαίνεται ο κ. Κοτζιάς, και το ΥΠΕΞ δεν έχουν αντιληφθεί αυτό που λέμε “φύση” ούτε του τουρκικού καθεστώτος, ούτε του σκοπιανού. Θα χρονοτριβήσουν και δεν θα εφαρμόσουν τίποτε απο όσα αναγκαστικά αποδέχθηκαν.
ΚΟΤΖΙΑΣ: Η συμφωνία των Πρεσπών δεν έλυσε μόνο τα προβλήματα που κληρονομήθηκαν από το παρελθόν, αλλά για πρώτη φορά διαμόρφωσε και έθεσε μια θετική ατζέντα συνεργασίας και ανάπτυξης των σχέσεων ανάμεσα στα δύο κράτη και τις κοινωνίες τους.
ΣΧΟΛΙΟ: την συνεργασία στους τομείς που αναφέρει ο κ. Κοτζιάς δεν την αρνούνται. Αντιθέτως, την επιδιώκουν. Με την προϋπόθεση ότι δεν θα αλλάξουν τα ουσιώδη απο το κράτος τους. Γλώσσα, ιθαγένεια, ταυτότητα. Την σύνθετη ονομασία την αποδέχτηκαν αναγκαστικά στη λογική βλέποντας και κάνοντας.
Δεν έκαναν τα Σκόπια παραχώρηση με την αποδοχή της συνεργασίας. Η Ελλάδα δεν αξιοποίησε ένα χαρτί.
ΚΟΤΖΙΑΣ: ο κ. Μητσοτάκης δεν πάτησε καν το πόδι του στα Σκόπια. Και «απορώ», η σημερινή κυβέρνηση δεν αναρωτήθηκε μια φορά για το τι θα επακολουθήσει αν ακυρωθεί στην πράξη, με όσα και η ίδια κάνει, ή αποδιοργανωθεί η συμφωνία; Και μια και είμαι στις απορίες μου, μπορεί κάποιος να μου πει γιατί θα κάνει κακό στην Ελλάδα να ελέγχει τον εναέριο χώρο της Βόρειας Μακεδονίας;
ΣΧΟΛΙΟ: Σ αυτά έχει δίκαιο ο κ. Κοτζιάς. Χειρότερος απο τον Συριζα είναι ο κ. Μητσοτάκης.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΔΙΚΟ ΜΟΥ: αν αυτά που επαίρεται ότι πέτυχε ο κ. Κοτζιάς με τη Συμφωνία γίνονταν δεκτά τη δεκαετία του 1990 το πρόβλημα θα είχε λυθεί απο τότε. Γιατί δεν τα δέχθηκαν οι ΥΠΕΞ, οι διπλωμάτες και οι εμπειρογνώμονες της εποχής; Διότι γνώριζαν στην πράξη το γειτονικό λαό και τους πολιτικούς του.
Λύση σύνθετης ονομασίας χωρίς την λέξη Μακεδονία δεν θα ήταν δυνατόν να επιτευχθεί. Και σ αυτό έχει δίκαιο όποιος το υποστηρίζει και θα ήθελε λύση. Αλλά η συμφωνία έπρεπε να συμπεριλάβει και τη γλώσσα ως σλαβομακεδονική, και την ιθαγένεια ως σλαβομακεδονική ή βορειομακεδονική.
Τα υπόλοιπα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις.
ΥΓ: έγραψα και εγώ ένα άρθρο που δημοσιεύεται στο σημερινό Βήμα. Δοθείσης ευκαιρίας θα σας το παραθέσω.

Helicopter carrying Iran’s President Raisi crashes in mountains, official says

0
In this photo released by the Iranian Presidency Office, President Ebrahim Raisi attends a meeting with his Azeri counterpart Ilham Aliyev during the inauguration ceremony of dam of Qiz Qalasi, or Castel of Girl in Azeri, at the border of Iran and Azerbaijan, Sunday, May 19, 2024. A helicopter carrying Iranian President Ebrahim Raisi suffered a "hard landing" on Sunday, Iranian state media reported, without immediately elaborating. (Iranian Presidency Office via AP)

DUBAI, May 19 (Reuters) – A helicopter carrying Iranian President Ebrahim Raisi and his foreign minister crashed on Sunday as it was crossing mountain terrain in heavy fog on the way back from a visit to the border with Azerbaijan, an Iranian official told Reuters.
The official said the lives of Raisi and Foreign Minister Hossein Amirabdollahian were “at risk following the helicopter crash”.
“We are still hopeful but information coming from the crash site is very concerning,” said the official, speaking on condition of anonymity.
Advertisement · Scroll to continue

The bad weather was complicating rescue efforts, the state news agency IRNA reported.
State TV stopped all its regular programming to show prayers being held for Raisi across the country and, in a corner of the screen, live coverage of rescue teams searching the mountainous area on foot in heavy fog.
The 63-year-old was elected president at the second attempt in 2021, and since taking office has ordered a tightening of morality laws, overseen a bloody crackdown on anti-government protests and pushed hard in nuclear talks with world powers.
Advertisement · Scroll to continue

In Iran’s dual political system, split between the clerical establishment and the government, it is the supreme leader rather than the president who has the final say on all major policies.
But many see Raisi as a strong contender to succeed his 85-year-old mentor, Supreme Leader Ayatollah Ali Khamenei, who has strongly endorsed Raisi’s main policies.
Interior Minister Ahmed Vahidi told state TV only that one of the helicopters in a group of three had come down hard, and that authorities were awaiting further details.
Raisi had been at the Azerbaijani border to inaugurate the Qiz-Qalaisi Dam, a joint project.
https://www.reuters.com/world/middle-east/helicopter-iranian-presidents-convoy-accident-says-strate-tv-2024-05-19/

Γεωργία Μαυραγάνη στο ΒΗΜΑ: «Έχουμε χάσει την πίστη μας στους θεσμούς»

0

Άντα Δαλιάκα

Η σκηνοθέτης μιλάει στο ΒΗΜΑ για τη νέα της παράσταση «Ένας εχθρός του λαού» που φέρνει το κλασικό έργο του Ίψεν στη σκηνή του «Ρεκτιφιέ» με τη μορφή του θεάτρου ντοκουμέντο και μέσα από την συνεργασία ηθοποιών και νεαρών μαθητών.

Θεωρεί χρέος της να εργάζεται με τους νέους παρέχοντάς τους τα εφόδια για το μέλλον, κριτική σκέψη και στόχους. Επίμονη σκηνοθέτης και αφηγήτρια ιστοριών που σαρώνουν τις πολλαπλές διακλαδώσεις της επικαιρότητας, η Γεωργία Μαυραγάνη καταπιάνεται αυτή την περίοδο με το «Ένας εχθρός του λαού» του Χένρικ Ίψεν, μετά το «Ονειρόδραμα» του Στρίντμπεργκ, έργο προσωπικό και ποιητικό γύρω από τον άνθρωπο και την εμπειρία της ζωής, στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου.

Στην θεατρική παράσταση που σκηνοθετεί στο Ρεκτιφιέ, παρακολουθούμε έξι ηθοποιούς  – τους Ειρήνη Αδάμου, Βαγγέλη Αμπατζή, Γιώργο Ζυγούρη, Γιάννη Κατσιμίχα, Στέφανο Λώλο, Σταύρο Τσιτσόπουλο – που αφηγούνται και αναπαραστούν την ιστορία της μικρής παραλιακής πόλης Skien (γενέτειρα του Ίψεν), σαν δραματοποιημένο ντοκουμέντο μιας συνέλευσης, όπου όλο το παρασκήνιο και οι πολιτικοί και προσωπικοί χειρισμοί έρχονται σιγά-σιγά στην επιφάνεια. Στην παράσταση συμμετέχουν μαθητές από το Εργαστήρι Κίνησης και Αυτοσχεδιασμού του Studio Trajectory.

Γραμμένο το 1882, το «Ένας εχθρός του λαού» είναι ένα κλασικό και διαχρονικό πολιτικό έργο που «αποτυπώνει με ειλικρίνεια και αιχμηρότητα τα ηθικά διλήμματα και τις αποφάσεις που κάθε πολίτης και κοινωνία καλείται να αντιμετωπίσει». Ο Τόμας Στόκμαν, γιατρός μίας μικρής, πρόσφατα αναπτυσσόμενης εξαιτίας των θεραπευτικών λουτρών της, πόλης, ανακαλύπτει πως τα λουτρά είναι μολυσμένα. Προκειμένου να ενημερώσει τους συμπολίτες του για το πρόβλημα θα ζητήσει τη βοήθεια του τοπικού Τύπου και της πολιτικής ηγεσίας. Ο Τύπος θα ενθουσιαστεί με το σκάνδαλο και θα τον αποκαλέσει ήρωα. Αντίθετα η πολιτική ηγεσία θα τον ενημερώσει πως μια ανακατασκευή των λουτρών σημαίνει μια επιπλέον φορολογία για τους πολίτες και ανακοπή της οικονομικής ανάπτυξης της πόλης. Ο γιατρός θα συγκαλέσει συγκέντρωση πολιτών. Στην συγκέντρωση θα βρεθεί μπροστά σε μια απρόθυμη για την αλήθεια κοινή γνώμη…

Από την παράσταση «Ένας εχθρός του λαού».

Η Γεωργία Μαυραγάνη μιλάει στο ΒΗΜΑ για την απόφασή της να φέρει τον Ίψεν στα καθ’ ημάς σκηνοθετώντας θέατρο-ντοκουμέντο καθώς και για τη σημασία της πολιτικής σκέψης και οπτικής στο θέατρο και τη ζωή, κυρίως ως εφόδιο για το μέλλον των νέων με τους οποίους ακούραστα -μέχρι πρόσφατα εκπαιδευτικός και η ίδια – συνεχίζει να εργάζεται.

Μετά το «Ονειρόδραμα» του Στρίντμπεργκ που σκηνοθετήσατε τον χειμώνα στη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, καταπιάνεστε με το «Ένας εχθρός του λαού» του Ίψεν. Τι σας οδήγησε σε αυτό το έργο;

Το συγκεκριμένο έργο του Ίψεν σαφέστατα μπορεί να διαβαστεί με πάρα πολλούς τρόπους. Το διάβασα προσεκτικά πριν από δύο χρόνια και βρήκα την πολιτική πραγματικότητα την οποία περιγράφει πολύ κοντινή με τη σημερινή μας πραγματικότητα και αποφάσισα να το ανεβάσω, προσπαθώντας έτσι να προωθήσω μια ανάγνωση του έργου.

«Φαντάστηκα ότι και σήμερα θα συνέβαινε κάτι τέτοιο, δηλαδή αν κάποιος επιχειρούσε να αποκαλύψει μια αλήθεια που δεν συμφέρει το σύνολο, είτε η κοινή γνώμη θα έφτανε στο σημείο να τον αποκαλέσει εχθρό της κοινωνίας είτε θα υπήρχαν πολλές πιθανότητες να συμβεί αυτό».

Πώς το προσεγγίζετε σκηνοθετικά;

Η υπόθεση του έργου είναι λίγο πολύ γνωστή: ο γιατρός μιας λουτρόπολης και υπεύθυνος για την υγειονομική ασφάλεια των ιαματικών λουτρών της πόλης, που αποτελεί τοπική επιχείρηση, ανακαλύπτει ότι τα νερά είναι μολυσμένα και ότι η επιχείρηση αυτή προσφέρει στους πολίτες- πελάτες ένα προϊόν το οποίο δεν είναι καλής ποιότητας. Πιστεύει ότι το χρέος του είναι να ενημερώσει τις αρχές και τους πολίτες γι’ αυτό που συμβαίνει. Οι πολίτες όμως και οι τοπικές αρχές θα αρνηθούν να τον ακούσουν. Επειδή εκείνος επιμένει στο να θέλει να αποκαλύψει ό,τι συμβαίνει τώρα και θα το προχωρήσει και λίγο παραπέρα, δηλαδή θα κατακρίνει τον κόσμο επειδή δεν θέλει να ακούσει την άποψή του, τον ονομάζουν «εχθρό του λαού», γιατί θεωρούν ότι φτάνει στο σημείο να εχθρεύεται την ίδια την κοινωνία, επιμένοντας να αποκαλύψει κάτι τέτοιο.

Αυτή η συνθήκη μου φαίνεται ότι συνομιλεί κατευθείαν με την σημερινή πραγματικότητα. Φαντάστηκα δηλαδή ότι και σήμερα θα συνέβαινε κάτι τέτοιο, δηλαδή αν κάποιος επιχειρούσε να αποκαλύψει μια αλήθεια που δεν συμφέρει το σύνολο, είτε η κοινή γνώμη θα έφτανε στο σημείο να τον αποκαλέσει εχθρό της κοινωνίας είτε θα υπήρχαν πολλές πιθανότητες να συμβεί αυτό. Και αποφάσισα να ανεβάσω το έργο με τη μορφή του θεάτρου ντοκουμέντου.

Γεωργία Μαυραγάνη @Σίσσυ Μόρφη

Χρησιμοποιείτε στοιχεία από την ελληνική πραγματικότητα;

Δεν παίρνω στοιχεία από τη δική μας πραγματικότητα καθώς τα στοιχεία θα αναπαραχθούν συνειρμικά στον θεατή, αλλά αναπαριστούμε τη συνέλευση που πραγματοποιείται σαν να διαβάζουμε τα πρακτικά μιας διαβούλευσης και σιγά σιγά να περνάμε στην αναπαράσταση της συνέλευσης αυτής και με ηχητικά ντοκουμέντα ακούμε το παρασκήνιο, τα όσα λέγονται ανάμεσα στους τοπικούς άρχοντες, δηλαδή ανάμεσα στον δήμαρχο και τον γιατρό, ανάμεσα στους συνδικαλιστές και τον γιατρό. Όλα αυτά δηλαδή έρχονται και αποκαλύπτονται κατά τη διάρκεια της συνέλευσης στον θεατή μέσω ηχητικών ντοκουμέντων όπως γίνεται σε μια παράσταση – ντοκουμέντο.

Στη δεύτερη και τελευταία πράξη του έργου όπου ο γιατρός παίρνει την απόφαση να συνεχίσει να παλεύει για την αλήθεια, απευθύνεται με έναν τρόπο στους νέους ανθρώπους, στα παιδιά του και στην σκηνή θα απευθυνθεί σε πραγματικούς εφήβους, δηλαδή στην θεατρική ομάδα εφήβων με την οποία συνεργάζομαι και η οποία εμφανίζεται και παίζει στην τελευταία πράξη. Με αυτό τον τρόπο συζητήσαμε και δημιουργήσαμε την παράσταση με νέους ανθρώπους, διερευνήσαμε πως αντιλαμβάνονται τη συνθήκη του, ποιες είναι οι σκέψεις τους, πως κρίνουν την κοινωνία. Όλο αυτό έχει πολύ ενδιαφέρον και πολύ ουσία για μένα.

Ποιες παραμέτρους αναδεικνύετε μέσω αυτής της οπτικής;

Βλέπω την πολιτική διάσταση του έργου. Όλη την παράσταση διατρέχει το ερώτημα μέχρι πού μπορεί να φτάσει κάποιος για να υπερασπιστεί την αλήθεια και πόσο μπορεί να αντέξει να υπερασπίζεται την αλήθεια.

«Βρίσκω ότι οι θεσμοί μας για διάφορους λόγους διαβάλλονται κι έτσι χάνουμε την πίστη μας σε αυτούς και σαν αποτέλεσμα και την πίστη μας στη δημοκρατία».

Διαπιστώνετε έλλειμμα δημοκρατίας στις μέρες μας;

Ναι, διαπιστώνω ένα έλλειμμα δημοκρατίας στις μέρες μας και δικαιοσύνης. Διαπιστώνω έλλειμμα στους θεσμούς. Βρίσκω δηλαδή ότι οι θεσμοί μας για διάφορους λόγους διαβάλλονται κι έτσι χάνουμε την πίστη μας σε αυτούς και σαν αποτέλεσμα και την πίστη μας στη δημοκρατία. Κινδυνεύουμε ακόμα και να χάσουμε την δημοκρατία.

Γεωργία Μαυραγάνη @Σίσσυ Μόρφη

Το έργο ούτως ή άλλως θέτει και διλήμματα περί αλήθειας και ψέματος, τα οποία μας απασχολούν καθημερινά σε σχέση με τη διακίνηση της αλήθειας μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Ναι και σε σχέση με τη δημοσιογραφία και το πώς χειρίζεται κανείς το δημόσιο λόγο και την ευθύνη που ενέχει η άσκηση του δημόσιου λόγου, πότε τελικά αυτός ο λόγος είναι προπαγανδιστικός ή πότε στοχεύει στο να πει τα πράγματα με το όνομά τους. Ανακαλύπτουμε πώς ο Ίψεν μέσα από αυτό το κλασικό έργο αναδεικνύει απόψεις και γεγονότα που είναι πολύ σημερινά και πολύ σημαντικά. Με την επικαιρότητά του το έργο είναι σοκαριστικό.

Επιστρέψατε στον κλασικό Ίψεν για να αναδείξετε την επικαιρότητα;

Όταν ένα έργο με ενδιαφέρει, θα το ανεβάσω. Αν αισθάνομαι ότι λέει κάτι πολύ χρήσιμο για τους ανθρώπους σήμερα και άρα μπορεί κάποιος θεατής να το δει και να αισθανθεί ότι εκφράζεται ο ίδιος μέσα από αυτό στο τώρα, τότε αποφασίζω να προχωρήσω στο ανέβασμά του. Αρκεί, δηλαδή, να έχω να πω κάτι για τη ζωή και το θέατρο.

Με το θέατρο-ντοκουμέντο έχετε ασχοληθεί ξανά…

Εχω ασχοληθεί ξανά με αυτό κάνοντας μια παράσταση για τα καπνά («Από πρώτο χέρι – Μια παράσταση για τα καπνά») και για το γήρας («Το γήρας – Ένα χορικό»). Είναι μια γλώσσα που με ενδιαφέρει και αισθάνθηκα ότι σε αυτό το έργο του ταιριάζει πολύ, γιατί όντως έχει πολλά στοιχεία από την πραγματικότητα το έργο. Ο Ίψεν αναμοχλεύει τα χαρακτηριστικά της τοπικής κοινωνίας στην οποία μεγάλωσε, στη μικρή παραλιακή πόλη της Νορβηγίας και περιγράφει γεγονότα που είναι πραγματικά, οπότε νιώθω ότι η φόρμα του θεάτρου ντοκουμέντου είναι συνεπής στο ίδιο το έργο.

Πώς εργαστήκατε με την ομάδα σας;

Με την ομάδα παιδιών με την οποία συνεργάζομαι ο στόχος μας ήταν να βρούμε πώς μέσα από την αφήγηση θα περνάγαμε στην αναπαράσταση και πάλι στην αφήγηση. Διαβάσαμε αρκετά το έργο, προβληματιστήκαμε για την πολιτική πραγματικότητα που περιγράφει αλλά και για τη δική μας πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα που βιώνουμε και σιγά σιγά περάσαμε στις πρόβες με πάρα πολλή χαρά και ενδιαφέρον. Κάθε φορά σχολιάζαμε πόσο επίκαιρο είναι αυτό το έργο.

«Είναι σημαντικό να παίρνουμε θέση ή τουλάχιστον να διατυπώνουμε εύλογα ερωτήματα που δεν είναι μόνο αισθητικής, δηλαδή δεν έχουν να κάνουν μόνο με το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, αλλά αφορούν πάντα και το κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι».

Το θέατρο για εσάς οφείλει να είναι παρεμβατικό και πολιτικό.

Πιστεύω ότι έχουμε μια ευθύνη από τη στιγμή που το θέατρο είναι μια μορφή δημόσιου διαλόγου και λόγου. Είναι σημαντικό να παίρνουμε θέση ή τουλάχιστον να διατυπώνουμε εύλογα ερωτήματα που δεν είναι μόνο αισθητικής, δηλαδή δεν έχουν να κάνουν μόνο με το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, αλλά αφορούν πάντα και το κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι. Θέλω μέσα από την παράσταση ο θεατής να προβληματιστεί για τη ζωή και το θέατρο. Δεν ξέρω αν τα καταφέρνω πάντα αλλά σε αυτό στοχεύω.

Γεωργία Μαυραγάνη @Σίσσυ Μόρφη

Σας επηρεάζει θεματικά η επικαιρότητα, οι επιλογές σας ενέχουν αυτή την ανατροφοδότηση ερεθισμάτων μεταξύ της πραγματικής ζωής και της θεατρικής διερεύνησης. Σήμερα που μιλάμε ανακοινώθηκε η δικαστική απόφαση για την καταστροφή στο Μάτι.

Δεν ξέρω τι να πω για αυτό. Το σίγουρο είναι ότι πρέπει να επιστρέψουμε σε μία πίστη στους θεσμούς. Πρέπει οι θεσμοί να δουλέψουν κι εμείς να αισθανόμαστε ότι είναι αδιάβλητοι, γιατί αλλιώς η κοινωνία δεν μπορεί να λειτουργήσει. Είναι σαν ένα σημαντικό κοινωνικό συμβόλαιο. Ναι μεν να δεχτούμε ότι υπάρχουν κάποιες αναμενόμενες παθογένειες αλλά να νιώθουμε ότι και κάποια πράγματα δουλεύουν και ότι η δικαιοσύνη κάνει τη δουλειά της πραγματικά αδιάβλητα και ότι υπάρχουν νόμοι που ισχύουν με τον ίδιο τρόπο για όλους. Διαφορετικά θα χάσουμε την πίστη μας στην κοινωνία και θα οδηγούμαστε όλο και περισσότερο στη βία. Είναι πολύ απλό αυτό που λέω, δεν λέω κάτι φοβερό, απλώς είναι σοκαριστικό να το βλέπουμε να συμβαίνει. Εγώ σοκάρομαι, με προβληματίζει πάρα πολύ.

Εύχομαι όλα όσα συμβαίνουν, ακόμη και η δικαστική απόφαση που βγήκε, να γίνονται με στόχο την αλήθεια και όχι για να εξυπηρετούν παρασκηνιακά συμφέροντα. Δεν υπονοώ κάτι, λέω αυτό που σκεφτόμαστε πολλοί από εμάς που μας φαίνεται ότι οι θεσμοί ανά φορές δεν φαίνεται να δίνουν λόγο στην ιδέα της δημοκρατίας και του δικαίου, αλλά σε άλλα συμφέροντα. Περνάει συχνά από το μυαλό μας αυτή η σκέψη και αυτό κάτι δείχνει. Άποψη δεν έχω. Αναφέρομαι σε τι νιώθω εγώ και οι υπόλοιποι συμπολίτες μου και θέλω αυτό να το εκφράσω με κάποιον τρόπο.

Ζούμε σε μια κοινωνία που έχει περάσει διαδοχικές κρίσεις με πολλαπλές συνέπειες, οπότε το ζητούμενο της εμπιστοσύνης στους θεσμούς γίνεται επικτακτικό. 

Υπάρχει κρίση διεθνώς, συνεπώς αυτό που αισθάνομαι εγώ είναι ότι μέσα σε αυτή τη συνθήκη έχω την ανάγκη το θέατρο να μιλάει τουλάχιστον για αυτή την κατάσταση και όχι να εγκλωβίζεται στα αισθητικά του προβλήματα και σε ποιους ρόλους έπαιξε κάθε ηθοποιός και το εννοώ αυτό. Άλλη είναι η δουλειά μας τώρα.

Η εργασία σας με νέους ηθοποιούς παραπέμπει σε κάτι ελπιδοφόρο.

Ξαναδιάβασα τον «Εχθρό του λαού» του Ίψεν και ζωντάνεψε πολύ μέσα μου την περίοδο της κατάληψης στην Πειραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου με τους φοιτητές – ήμουν καθηγήτρια τότε στη Σχολή. Εκεί συνειδητοποίησα πόσο απαραραίτητη είναι η καλλλιέργεια και διάχυση της πολιτικής σκέψης και ένιωσα ότι αυτή είναι η δουλειά μου, να φέρνω αυτά τα ερωτήματα, όπως μπορώ, όλο και πιο κοντά στους νέους ανθρώπους. Γιατί αν χάνουμε την πίστη στους θεσμούς και στην κοινωνία, νομίζω ότι στους νέους ανθρώπους θα μπορέσουμε να τη βρούμε. Πρέπει να τη βοηθήσουμε να υπάρξει, να συμβεί. Τα νέα παιδιά χρειάζονται στόχους για το μέλλον και το θεωρώ χρέος μου να τους δίνω λόγο.

INFO  «Ένας εχθρός του λαού», ΡΕΚΤΙΦΙΕ,  παραστάσεις από 9 έως 30 Μάϊου, Τετάρτη και Κυριακή στις 19.30, Πέμπτη, Παρασκευή & Σάββατο στις 20.30

Γεωργία Μαυραγάνη στο ΒΗΜΑ: «Έχουμε χάσει την πίστη μας στους θεσμούς»

Εμπλοκή των ουκρανικών μυστικών υπηρεσιών στην απόπειρα δολοφονίας του Ρ.Φίτσο εντόπισαν οι σλοβακικές αρχές

0

Αποκαλύφθηκαν συνεννοήσεις μεταξύ της συζύγου του δράστη και της ουκρανικής μυστικής υπηρεσίας

Η σλοβακική αστυνομία αποκάλυψε σημαντικά στοιχεία που συνδέουν την Ουκρανία με την απόπειρα δολοφονίας του πρωθυπουργού της Σλοβακίας, Ρόμπερτ Φίτσο.

Σύμφωνα με τις αρχές, βρέθηκαν αποδεικτικά στοιχεία που συνδέουν την απόπειρα δολοφονίας με την ουκρανική Διεύθυνση Πληροφοριών (HUR).

Η αστυνομία της Σλοβακίας κατέληξε στην εμπλοκή αυτή, όταν ανακάλυψε  στιγμιότυπα οθόνης που δείχνουν επικοινωνία της συζύγου του δράστη με αξιωματούχο της HUR.

Τα μηνύματα αυτά αποκαλύπτουν σχέδια και συνεννοήσεις που φαίνεται να σχετίζονται με την απόπειρα δολοφονίας του Σλοβάκου πρωθυπουργού. 

 

Η  αποκάλυψη αυτής της σύνδεσης έχει προκαλέσει αναστάτωση διεθνώς, με αρκετές χώρες να ζητούν διευκρινίσεις από την ουκρανική κυβέρνηση.

Οι σχέσεις μεταξύ της Ουκρανίας και της Σλοβακίας βρίσκονται υπό πίεση, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις.

Η ουκρανική κυβέρνηση αρνήθηκε κάθε ανάμειξη στην υπόθεση, δηλώνοντας ότι οι κατηγορίες είναι «αβάσιμες και πολιτικά υποκινούμενες».

Επίσημοι εκπρόσωποι της χώρας ζήτησαν από τις σλοβακικές αρχές να παράσχουν πλήρη στοιχεία και αποδείξεις πριν προβούν σε περαιτέρω κατηγορίες. 

Ο Υπουργός Εσωτερικών, Μάτους Σουτάι Έστοκ, δήλωσε ότι «ο ύποπτος ήταν οργισμένος με την πολιτική της κυβέρνησης για την Ουκρανία» καθώς η κυβέρνηση του Φίτσο διέκοψε την επίσημη στρατιωτική υποστήριξη προς την Ουκρανία και ακολούθησε μια φιλειρηνική στάση στη σύγκρουση, σε αντίθεση με τους περισσότερους ευρωπαϊκούς ηγέτες.

Σύμφωνα με την κυβέρνηση, ο ύποπτος ριζοσπαστικοποιήθηκε μετά την εκλογική νίκη του συμμάχου του Φίτσο, Πέτερ Πελεγκρίνι, στις προεδρικές εκλογές της χώρας και εξέφρασε στην αστυνομία τη δυσαρέσκειά του για τις αλλαγές που έγιναν στη δικαιοσύνη και στα δημόσια ΜΜΕ, τις οποίες κρίνει αρνητικά και η αντιπολίτευση και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Την Πέμπτη, ο εκλεγμένος πρόεδρος Πελεγκρίνι και η απερχόμενη πρόεδρος Ζουζάνα Τσαπούτοβα, η οποία έχει επικρίνει τον Φίτσο, κάλεσαν σε ενότητα και προέτρεψαν τους πολιτικούς ηγέτες να συμμετάσχουν σε συνομιλίες.

Παρ’ όλα αυτά, ο Πελεγκρίνι σε βίντεο στο Facebook ανέφερε ότι πιθανώς δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για συνομιλίες.

«Οι πρόσφατες ημέρες και οι συνεντεύξεις Τύπου έδειξαν ότι κάποιοι πολιτικοί είναι ανίκανοι για αυτοκριτική ακόμα και μετά από μια τραγωδία», δήλωσε ο Πελεγκρίνι με σαφείς μύδρους προς στην αντιπολίτευση για την πολιτική διαχείριση του συμβάντος.

Η σλοβακική αστυνομία ανακοίνωσε ότι έχει προχωρήσει σε τρεις προσαγωγές για αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα που επικροτούσαν την απόπειρα δολοφονίας.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/ektakto-emploki-ton-oukranikon-mystikon-ypiresion-stin-apopeira-dolofonias-tou-r-fitso-entopisan-oi-slovakikes-arxes/

Αυτό είναι το πιο ακριβό καρπούζι στον κόσμο – Για ποιο λόγο κοστίζει πάνω από 5.000 ευρώ

0

Τα Densuke καλλιεργούνται αποκλειστικά στο νησί Hokkaido στη βόρεια Ιαπωνία

Ένα από τα πιο ακριβά φρούτα του κόσμου είναι το καρπούζι Densuke, το οποίο έχει βάρος 7,5 κιλά και έχει τιμολογηθεί περίπου στα 5.500 ευρώ. 

Σύμφωνα με το Food Republic το καρπούζι Densuke είναι περιζήτητο τόσο για την εμφάνισή του όσο και για τη γεύση του, καθώς έχει μια γυαλιστερή, μαύρη φλούδα και έντονα κόκκινη, με ελάχιστα κουκούτσια, εξαιρετικά γλυκιά σάρκα.

Καρπούζι Densuke: Ο λόγος για την εξωφρενική τιμή

Ο κύριος λόγος που αυτά τα καρπούζια είναι τόσο ακριβά είναι η περιορισμένη διαθεσιμότητα. Όπως αναφέρθηκε, τα Densuke καλλιεργούνται αποκλειστικά στο νησί Hokkaido στη βόρεια Ιαπωνία.

Στην πλειονότητά τους, παράγονται στην ύπαιθρο γύρω από την πόλη Tohma, όπου το μικροκλίμα και το πλούσιο σε μέταλλα ηφαιστειογενές έδαφος καθιστούν δυνατή την καλλιέργειά τους.

Προέρχονται από σπόρους της ποικιλίας Black Diamond, που εισήχθη στη χώρα το 1981, όταν οι αγρότες του Χοκάιντο άρχισαν να επενδύουν σε καλλιέργειες εκτός των παραδοσιακών ορυζώνων.

Το Densuke κατοχυρώθηκε ως εμπορικό σήμα το 1989, και έκτοτε μόνο τα καρπούζια που καλλιεργούνται στην περιοχή, τα οποία περνούν από μια αυστηρή διαδικασία ελέγχου και διασφάλιση ποιότητας, μπορούν να πιστοποιηθούν ως γνήσια.

Για την καλλιέργειά τους απαιτείται εντατική εργασία και μεγάλη έκταση, πολύ νερό και συνεχής προσοχή για να ευδοκιμήσουν, και για αυτούς τους λόγους, μόνο μια περιορισμένη ποσότητα είναι διαθέσιμη κάθε καλλιεργητική περίοδο, που δεν ξεπερνά τις εκατοντάδες σε τεμάχια.

Τα μεγαλύτερα, αψεγάδιαστα και πιο ζουμερά καρπούζια, που αξιολογούνται ως κορυφαίας ποιότητας, πωλούνται μάλιστα σε δημοπρασίες, όπου οι τιμές τους εκτοξεύονται σε χιλιάδες ευρώ.

Αλλά ακόμα και τα πιο προσιτά καταλήγουν σε ράφια ειδικευμένων οπωροπωλείων που λειτουργούν σαν «μπουτίκ» φρούτων, και διαθέτουν τους πιο ποιοτικούς και ακριβούς καρπούς, όπως τα πεπόνια Yubari King, τα μάνγκο «Αυγό του Ήλιου» και τα μήλα «Sekai Ichi» («τα καλύτερα του κόσμου»).

https://www.pronews.gr/lifestyle/fagito/ayto-einai-to-pio-akrivo-karpouzi-ston-kosmo-gia-poio-logo-kostizei-pano-apo-5-000-eyro/