Αρχική Blog Σελίδα 1263

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ  «ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΟΦΕΙΛΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΝΑΖΙΣΤΙΚΕΣ ΘΗΡΙΩΔΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ»

1

 

Την 1η Ιουνίου, ημέρα Σάββατο  και ώρα 17.00  στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά θα πραγματοποιηθεί Συνέδριο με θέμα «ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΟΦΕΙΛΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΝΑΖΙΣΤΙΚΕΣ ΘΗΡΙΩΔΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ».

Το Συνέδριο πραγματοποιείται με πρωτοβουλία του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά και συνδιοργανωτή τον Δήμο Πειραιά με αφορμή τη συμπλήρωση τη φετινή χρονιά των 80 χρόνων από την απελευθέρωση της Ελλάδας από το ναζιστικό-φασιστικό ζυγό.

Συνδιοργανωτές του Συνεδρίου είναι το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα (ΕΣΔΟΓΕ), οι Δήμοι Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας, Καλαβρύτων και Βιάννου, οι οικείοι Δικηγορικοί Σύλλογοι Λειβαδιάς, Καλαβρύτων και Ηρακλείου, το Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών περιόδου 1940-1945 «Ελληνικά Ολοκαυτώματα» και η Πανελλήνια Ένωση Δικηγόρων για τις Γερμανικές Αποζημιώσεις.

Στο Συνέδριο θα απευθύνουν χαιρετισμό ο κ. Γιάννης Μώραλης, Δήμαρχος Πειραιά, ο κ. Βασίλης Δαλαμάγκας, Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Λειβαδιάς ,ο  κ. Ανδρέας Οικονόμου, Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Καλαβρύτων, ο κ. Νίκος Λογοθέτης, Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Ηρακλείου.

Στο πρώτο πάνελ με αμιγώς νομική θεματολογία, θα προεδρεύσει ο κ. Ηλίας Κλάππας, Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά και θα συμμετάσχουν ως  Eισηγητές ο κ. Προκόπιος Παυλόπουλος,  τέως Πρόεδρος  Δημοκρατίας, Ακαδημαϊκός και ομότιμος Καθηγητής Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ, ο κ. Αντώνης Μπρεδήμας, ομότιμος Καθηγητής Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ, ο κ. Θαλής Πολυχρονάκος, δικηγόρος Σπάρτης, μέλος Προεδρείου Πανελλήνιας Ένωσης  Δικηγόρων για τις Γερμανικές Αποζημιώσεις, ο κ.Μιλτιάδης Σφουντούρης, δικηγόρος Αθηνών, Πρόεδρος Συλλόγου Συγγενών θυμάτων Διστόμου, η κα. Gabrielle Heinecke, δικηγόρος, Ομάδα Δράσης «ΑΚ ΔΙΣΤΟΜΟ-ΑΜΒΟΥΡΓΟ»

Στο δεύτερο  πάνελ με εκπροσώπους από την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τους φορείς διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών, θα προεδρεύσει ο κ. Γιώργος Σαχίνης,  δημοσιογράφος και θα συμμετάσχουν ως  Eισηγητές ο κ. Γιάννης  Σταθάς, Δήμαρχος Διστόμου – Αράχωβας -Αντίκυρας , ο κ. Αθανάσιος  Παπαδόπουλος, Δήμαρχος Καλαβρύτων, Πρόεδρος Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών, ο κ. Παύλος  Μπαριτάκης, Δήμαρχος Βιάννου, ο κ. Αριστομένης Συγγελάκης, Συγγραμματέας ΕΣΔΟΓΕ, Δρ.ΕΚΠΑ , ο κ. Τριαντάφυλλος Μηταφίδης, πρώην Πρόεδρος της Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τη διεκδίκηση των Γερμανικών οφειλών και ο κ.  Χαρίλαος Ερμείδης, Πρόεδρος  Ένωσης Θυμάτων  Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος.

Συντονιστές του Συνεδρίου θα είναι ο κ. Δημήτρης Αλευρομάγειρος, Αντιστράτηγος ε.α., επ.Γενικός Επιθεωρητής Στρατού, Συγγραμματέας ΕΣΔΟΓΕ, ο κ. Δημήτρης Σταθακόπουλος, Δρ.Παντείου Πανεπιστημίου,  δικηγόρος Πειραιά, η κα Λίλη Αποστολίδου, δικηγόρος  Πειραιά.

Τα συμπεράσματα του Συνεδρίου θα προωθηθούν στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό και τα μέλη της Κυβέρνησης, τον Πρόεδρο και τα μέλη της Βουλής των Ελλήνων και τους Πολιτικούς Αρχηγούς με στόχο την ανάληψη των απαιτούμενων πολιτικών-διπλωματικών και νομικών-δικαστικών πρωτοβουλιών για τη δικαίωση του εθνικού – δημοκρατικού αγώνα διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών.

 

Χρήστος Γιανναράς: λόγος στήν ἡμέρα μνήμης τῆς Γενοκτονίας τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου

0

Συναχθήκαμε σήμερα ἐδῶ νά διαδηλώσουμε πιστότητα  στή μνήμη τῆς Γενοκτονίας  τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου.
Ἐπιτρέψτε μου νά ὑπογραμμίσω: Ἡμέρα μνήμης δέν σημαίνει ἡμέρα συναισθηματικῆς ἁπλῶς ἐκτόνωσης. Θρηνοῦμε τή δολοφονία 353.000 Ἑλλήνων ἀπό τίς στρατιωτικές καί παραστρατιωτικές δυνάμεις τοῦ τουρκικοῦ κράτους, στά πλαίσια κεντρικῆς πολιτικῆς ἀπόφασης καί μεθοδικά σχεδιασμένης στρατηγικῆς. Ἡ ὀδύνη εἶναι ἀνεξάλειπτη καί ἀφόρητη, ἀλλά μόνη ἡ ὀδύνη μένει πάντοτε ἄγονη.
Ἔχει  νόημα νά διασώζουμε τή μνήμη τῆς  Γενοκτονίας τῶν Ἑλλήνων τοῦ  Πόντου, ἄν ἡ ἐγρήγορσή μας εἶναι  ἱστορικά γόνιμη. Ἄν δηλαδή ἔχει ἔμπρακτες  συνέπειες πού ἐγγυῶνται γιά  τό μέλλον τόν αὐτοσεβασμό μας  καί τή συλλογική μας ἀξιοπρέπεια. Τουλάχιστον, νά μήν συνεργήσουμε νά ἀπαλειφθοῦν ἀπό τήν πανανθρώπινη συνείδηση τά ὅρια ἀνάμεσα στόν πολιτισμό καί στή βαρβαρότητα, στήν ἀνθρωπιά καί στήν κτηνωδία.

Στόν  Πόντο ἄνθισε, γιά εἰκοσιοχτώ ὁλόκληρους αἰῶνες, ἕνας πολιτισμός— ὄχι ἡ φυλή ἁπλῶς ἤ τό γένος τῶν Ἑλλήνων. Ὁ ἴδιος ἐκεῖνος πολιτισμός πού κόμισε στήν ἀνθρωπότητα τήν ἔκπληξη, γιά πρώτη φορά, τῆς κριτικῆς σκέψης, δηλαδή τή βάση τῆς ἐπιστήμης καί τῆς ἔρευνας. Κόμισε, γιά πρώτη φορά, τήν ἐκδοχή τῆς συλλογικότητας ὡς κοινοῦ ἀθλήματος προκειμένου νά «ἀληθεύει» ὁ βίος, τοῦ ἀθλήματος τῆς πολιτικῆς. Δίχως αὐτό τόν πολιτισμό ἡ ζωή τῶν ἀνθρώπων σήμερα, σέ καθολική κλίμακα, θά ἦταν ἄλλη. Ἡ Γενοκτονία τοῦ ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ στοιχειοθετεῖ, πρωταρχικά, ἔγκλημα ἀπέναντι σέ ἕναν πολιτισμό μέ πανανθρώπινη ἐμβέλεια.
Δέν πρόκειται γιά μεγαλόστομη ρητορεία. Ὁ ξεριζωμός τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀπό τόν Πόντο, κοιτίδα πανάρχαιη  τοῦ ἀνθρώπινου πολιτισμοῦ, θά εἶχε σήμερα τό ἀνάλογό του, ἄν ἐξαλείφονταν οἱ Γάλλοι ἀπό τό Παρίσι, οἱ Βρετανοί ἀπό τήν Ὀξφόρδη, οἱ Γερμανοί ἀπό τή Χαϊδελβέργη —τί θά σήμαινε ἕνα τέτοιο γεγονός γιά τή σύνολη ἀνθρωπότητα, ἔστω καί χωρίς τήν κτηνωδία τῶν ἀπαγχονισμῶν, τῶν βιασμῶν, τῶν ἀνασκολοπισμῶν, τῶν πυρπολήσεων. Πόντος χωρίς Ἑλληνισμό σημαίνει ἐξάλειψη καί διακοπή τῆς συνέχειας μιᾶς πληθυσμικῆς παρουσίας ταυτισμένης μέ πρόταση πολιτισμοῦ πού ἐνδιαφέρει πανανθρώπινα.
Τιμοῦμε τή μνήμη τοῦ μαρτυρικοῦ ποντιακοῦ  Ἑλληνισμοῦ στό ποσοστό πού διασώζουμε τήν ἐπίγνωση τῆς πρότασης πολιτισμοῦ πού ἐνσάρκωνε. Οἱ Ἕλληνες τοῦ  Πόντου ἦταν ζωντανό κατάλοιπο τῆς οἰκουμενικῆς δυναμικῆς τοῦ Ἑλληνισμοῦ προτοῦ αὐτή νά ὑποταχθεῖ στόν ἐθνικιστικό ἐπαρχιωτισμό καί ἀλλοτριωθεῖ σέ βαλκανικό περιθώριο τῆς Εὐρώπης. Τότε, πρίν ἀπό τούς δυό παγκόσμιους πολέμους, ὁ Ἕλληνας, ὅπως ἔγραψε ὁ Ἐλύτης, «ἀνάσαινε ἀκόμα τόν ἀέρα μιᾶς περίπου αὐτοκρατορίας. Οἱ δυνατότητές του νά κινηθεῖ χωρίς διαβατήριο γλώσσας καλύπτανε μεγάλα μέρη τῆς Ἰταλίας καί τῆς Αὐστρίας, ὁλόκληρη τήν Αἴγυπτο, τή νότια Βουλγαρία, τή Ρουμανία, τή Ρωσία τοῦ Καυκάσου καί, φυσικά, τήν Κωνσταντινούπολη μέ τήν ἐνδοχώρα της, ὥς κάτω, κατά μῆκος τοῦ Αἰγαίου, τή λεγόμενη στίς μέρες μας νοτιοδυτική Τουρκία».
Καί προσθέτει ὁ ’Ελύτης: «Εἶναι, τό ξέρω δύσκολο νά ἀξιολογεῖς τό σημερινό μολύβι σάν χθεσινό χρυσάφι». Ὅμως, πρέπει νά προσθέσουμε, ἀλλοίμονο ἄν πάψει τό χρυσάφι νά μετράει τήν ποιότητα τῆς ζωῆς ἀκόμα καί σέ χρόνια μολυβένιου λήθαργου.
Ἴσως  σήμερα ἕνα παιδί πού τελειώνει  τό ἑλληνικό σχολειό νά ἀγνοεῖ ἀκόμα  καί τό ποῦ βρίσκεται γεωγραφικά ὁ Πόντος, ποῦ ἡ Τραπεζούντα, ποῦ ἡ Σινώπη, ἡ Κερασούντα, ἡ Ἀμισός, ἡ Ἀμασεία, ἡ Ἀργυρούπολη, ἡ Οἰνόη, ἡ Παναγία ἡ Σουμελᾶ. Νά ἀγνοεῖ ὅτι ἐκεῖ ἀνθοῦσε ἐπί αἰῶνες ἕνας γεμάτος σφρίγος Ἑλληνισμός καί ὅτι ἔφτασε κάποια στιγμή πού ἀποτέλεσε αὐτόνομο ἑλληνικό κράτος.  Τουλάχιστον ὅμως νά μήν ἀγνοεῖ τό σημερινό Ἑλληνόπουλο ὅτι ἔξω ἀπό τά ὅρια τοῦ ἐπαρχιώτικου ἑλλαδικοῦ κρατισμοῦ, ὁ Ἑλληνισμός τοῦ Πόντου εἶχε κατορθώσει ἐπιτεύγματα πού σήμερα μόνο θαυμάζουμε οἱ κατά ὑπηκοότητα Ἕλληνες, ὄντας ἀνίκανοι νά τά πραγματώσουμε. Ἀνυπέρβλητο ἐπίτευγμα ἡ ἀπό θέσεως ἰσχύος, καί γι’ αὐτό δημιουργική, συνάντηση τοῦ ποντιακοῦ (καί γενικότερα τοῦ μικρασιατικοῦ) Ἑλληνισμοῦ μέ τά ἐπιτεύγματα τῆς εὐρωπαϊκῆς Νεωτερικότητας. Λειτούργησε στίς χαμένες αὐτές κοιτίδες τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἡ πανάρχαιη ἀφοβία τῶν Ἑλλήνων νά προσλαμβάνουν ὁτιδήποτε καί ὁπουδήποτε χωρίς νά ὑποτάσσονται στό πρόσλημμα. Ἀφομοίωναν στίς δικές τους ἀνάγκες καί στούς δικούς τους στόχους θησαυρίσματα ἀλλότριων πολιτισμῶν —δέν ἀλλοτριώθηκε ὅμως τότε ἡ ἑλληνική αὐτοσυνειδησία καί ἑτερότητα ἀπό τέτοιες προσλήψεις. Ἡ ἀλλοτρίωση κυριάρχησε μόνο στό ἑλλαδικό κρατίδιο, ὅπου ἡ ἑλληνικότητα βιώθηκε (και βιώνεται) σάν ἐξουθενωτική μειονεξία, ἀφοῦ μιά ξιπασμένη διανόηση πότισε (καί ποτίζει) αὐτόν τόν λαό, ὥς τό μεδούλι, μέ τή βεβαιότητα ὅτι εἶναι δεύτερος, καθυστερημένος, ὑπανάπτυκτος σέ σύγκριση μέ τά «πεφωτισμένα καί λελαμπρυσμένα τῆς Ἐσπερίας ἔθνη».
Στόν  ποντιακό καί μικρασιατικό Ἑλληνισμό  —τουλάχιστον σέ περιοχές ἀπό τίς  ὁποῖες σώζονται τεκμηριωμένες μαρτυρίες— ἦταν ἀδιανόητο στά ἑλληνικά δημοτικά σχολεῖα νά μήν ὑπάρχουν εἰδικοί  δάσκαλοι γιά τή μουσική καί τά γαλλικά. Ὑπῆρχαν ἀκόμα καί γαλλόφωνες ἑλληνικές ἐφημερίδες, τό δέ θέατρο τῆς Τραπεζούντας, ὅπως καί αὐτό τῆς Σμύρνης, συναγωνιζόταν σέ ποιότητα καί ἐπίπεδο τά θέατρα τῶν πρωτευουσῶν τῆς Εὐρώπης. Καί ὅμως αὐτός ὁ δημιουργικός ἐξευρωπαϊσμός δέν ἔθιγε στό παραμικρό τήν ἑλληνική πολιτιστική ἰδιαιτερότητα, τήν καύχηση γιά τήν εὐγένεια καί τήν ἀρχοντιά τῆς ἑλληνικῆς καταγωγῆς. Σέ ἐξόφθαλμη ἀντίθεση μέ τόν ἑλλαδικό Ἑλληνισμό, ὅπου, κάθε βῆμα ἐξευρωπαϊσμοῦ σήμαινε, κατά κανόνα, μίμηση καί πιθηκισμό τῆς Ἐσπερίας, ταπεινωτική ἀλλοτρίωση καί ἀνίατη μιζέρια μειονεξίας.
Θρηνοῦμε  γιά τή Γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων  τοῦ Πόντου ἀλλά δέν υἱοθετοῦμε τόν ρόλο τοῦ θύματος —θά ἦταν ἡ εὔκολη λύση φυγῆς ἀπό τίς  ἱστορικές προκλήσεις. Κάθε ἐτήσια σύναξη στή μνήμη τοῦ ποντιακοῦ ὁλοκαυτώματος ὀφείλει νά διαδηλώνει ἀνυποχώρητη ἐμμονή στήν αὐτοσυνείδητη ἑλληνικότητα πού σάρκωσε ὁ ποντιακός Ἑλληνισμός. Ἑλληνικότητα ὄχι συναισθηματική, ἰδεολογική καί ρητορική, ὄχι φτήνεια δημαγωγίας καί ἐθνικιστικῆς καπηλείας. Ἐμμονή στήν ταυτότητα πολιτισμοῦ τῶν Ἑλλήνων. Δηλαδή, στή διαχρονική ἑνότητα τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας. Στήν πρωτογενή ἑλληνική ταυτότητα τῆς πολιτικῆς ὡς κοινοῦ ἀθλήματος σχέσεων κοινωνίας. Στήν ἑλληνική ἐμμονή σέ μεταφυσικό ἄξονα νοήματος τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης καί συνύπαρξης, στή βεβαιότητα ὅτι τό κατόρθωμα τῆς δημοκρατίας εἶναι ἀνέφικτο χωρίς ἔμπρακτο σέβας τοῦ «ἱεροῦ»: δέν γίνεται δημοκρατία χωρίς Παρθενώνα καί Ἁγιά Σοφιά.
Ὁ ποντιακός Ἑλληνισμός μᾶς κατέλειπε  μέτρα ἀρχοντιᾶς, ἀριστοκρατίας  τοῦ ἤθους —τά ψηλαφοῦμε  τά μέτρα ἀκόμα καί σέ μόνη τήν αὐτοκυριαρχημένη εὐγένεια τῶν ποντιακῶν χορῶν. Τελώντας ἐτήσια σύναξη στή μνήμη τῆς Γενοκτονίας, αὐτή τήν ἀρχοντιά θέλουμε νά σώζουμε ὡς εὔτολμο πολιτικό αἴτημα. Ἀρκετά πιά γευθήκαμε τήν πίκρα καί τήν ταπείνωση μιᾶς ἑλλαδικῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς πού προκλητικά παραθεωρεῖ τήν ἀξιοπρέπεια τοῦ ἑλληνικοῦ ὀνόματος καί τίς βιωματικές ἱστορικές μας μνῆμες. Βδελυσσόμαστε τούς ἐθνικιστικούς φανατισμούς, τή μισαλλοδοξία, εἴμαστε ἕτοιμοι (καί μάλιστα μέ ἀφελέστατες συχνά ὑπερβολές) νά συγχωρέσουμε τούς αὐτουργούς τῆς γενοκτονίας, νά συνυπάρξουμε μέ τόν γείτονα λαό εἰρηνικά. Ἀλλά εἶναι ἀνυπόφορη ὀδύνη αὐτή ἡ εὐγένεια τοῦ λαϊκοῦ αἰσθήματος νά μεταφράζεται ἀπό τίς πολιτικές ἡγεσίες σέ ἐξωτερική πολιτική ἀναξιοπρέπειας καί ραγιαδισμοῦ.
Δήλωσε  μόλις πρό ἡμερῶν ὁ πρωθυπουργός τῆς γείτονος χώρας ὅτι ἡ ἀνέγερση στήν Ἑλλάδα μνημείου γιά τή Γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου προσκρούει στήν εὐαισθησία τοῦ τουρκικοῦ λαοῦ. Καί, γιά ἄλλη μιά φορά, δέν ἀκούσαμε ἀπό ἑλληνικά ἐπίσημα χείλη οὔτε μιά λέξη νηφάλιας καί εὐγενικῆς, ἀλλά μέ ἀξιοπρέπεια καί αὐτοσεβασμό ἀπάντησης. Σέ μέρα ὅπως ἡ σημερινή μνήμης καί ὀδύνης γιά τό φρικιαστικό ὁλοκαύτωμα, τήν ἐξόντωση 353.000 Ἑλλήνων τοῦ Πόντου καί τόν ξεριζωμό ἀπό τήν πατρώα γῆ ἄλλων 500.000 καταδικασμένων στήν ἐξαθλίωση τῆς προσφυγιᾶς, τό νόημα αὐτῆς ἐδῶ τῆς σύναξης δέν μπορεῖ νά εἶναι παρά μόνο μιά ρεαλιστική πολιτική δέσμευση: Ὅτι θά ἀποδοκιμάζουμε πάντοτε μέ τήν ψῆφο μας κάθε πολιτική ἡγεσία, ὁποιασδήποτε ἐπίπλαστης ἤ πραγματικῆς ἰδεολογικῆς ἀπόχρωσης, πού ἐπιδεικτικά παραγνωρίζει τήν εὐαισθησία τοῦ λαοῦ μας γιά τή Γενοκτονία τοῦ ποντιακοῦ καί τοῦ μικρασιατικοῦ Ἑλληνισμοῦ.
Δέν εἶναι νοητό νά ἀνεχόμαστε μιά  ἐξωτερική πολιτική πού ἤ χορεύει  ζεϊμπέκικο ἤ κουμπαριάζει μέ τήν  ἀμετανόητη καί θρασύτατη στίς ἀπαιτήσεις της ἡγεσία ἑνός λαοῦ πού μόνο καυχᾶται γιά τά φρικώδη ἐγκλήματα τῶν πατέρων του. Σχέσεις καλῆς γειτονίας, ναί, φιλία καί συνεργασία ὅπου εἶναι ἐφικτή, ἐπίσης. Ἀλλά, ἐπιτέλους, στή σοβαρή αὐστηρότητα καί στά ἀγέλαστα πρόσωπα τῶν ἡγετῶν τῆς γείτονος ἄς πάψουν οἱ ἕλληνες πολιτικοί νά ἀντιπροσφέρουν πληθωρικές ἐγκαρδιότητες, χασκογελάκια καί φιλοφροσύνες τῆς ἀνάγκης τοῦ ραγιᾶ νά εἶναι ἀρεστός στόν ἀφέντη. Πιθανόν νά εἶναι ἡ Ὑπερδύναμη πού ἐπιτάσσει τήν ἄνευ ὅρων καί χωρίς τό παραμικρό ἀντάλλαγμα ὑπερψήφιση τῆς εἰσόδου στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση ἑνός ἀσιατικοῦ λαοῦ, ἐφιαλτικῆς ὑπανάπτυξης. Ἀλλά εἶναι καί ἀποδεδειγμένο στή διεθνή πρακτική ὅτι ἕνα κράτος πού μόνο ὑποτάσσεται στίς ἐπιταγές τῶν ἰσχυρῶν χωρίς σθένος καί ραχοκοκαλιά ἱστορικῆς καί πολιτιστικῆς αὐτοσυνειδησίας ἀπωθεῖται στό περιθώριο τῶν διεθνῶν σχέσεων, περιφρονημένο ἀπό ὅλους καί ἀνυπόληπτο.
Ἀπό τή μιά μεριά καθημερινές παραβιάσεις  τοῦ ἑλληνικοῦ ἐναέριου χώρου  καί τῆς θαλάσσιας ἑλληνικῆς  ἐπικράτειας, ὠμές προκλήσεις στή  Θράκη καί στίς βραχονησίδες τοῦ  Αἰγαίου, ἁλυσιδωτή συνέχεια τῶν ἐγκλημάτων ἐθνοκάθαρσης ἀπό τόν Πόντο στή Μικρασία, καί μετά στήν Ἴμβρο, στήν Τένεδο, στήν Κωνσταντινούπολη, στή Βόρεια Κύπρο. Καί ἀπό τήν ἄλλη μεριά ἡ ἑλληνική κοινωνία νά ζεῖ, χρόνια τώρα, τήν ἀπροκάλυπτη ἰδεολογική τρομοκρατία πού τῆς ἀσκεῖ μιά συντεχνιακή διανόηση δῆθεν «Ἀριστερᾶς» καί δῆθεν «προόδου», στό ὄνομα ἑνός ἐκσυγχρονιστικοῦ τάχα διεθνισμοῦ.
Κατάλοιπο ἀντανακλαστικῶν τοῦ κάποτε μαρξιστικοῦ  διεθνισμοῦ, ὁ ἐκσυγχρονιστικός σήμερα διεθνισμός χλευάζει σάν σκοταδισμό καί ἀναχρονισμό κάθε αἴσθηση πατρίδας, κάθε ἀναφορά σέ παράδοση καί πολιτισμό τῶν Ἑλλήνων. Ἑρμηνεύει τήν τουρκική ἐπιθετικότητα σάν περίπου αὐτονόητη ἀντίδραση στόν ἑλληνικό, ὅπως λένε, ἐθνικισμό, στήν ψυχοπαθολογική φοβία τῶν Ἑλλήνων καί στό φάντασμα τῆς καχυποψίας μας: τόν «ἐξ Ἀνατολῶν κίνδυνο», φάντασμα πού τό γεννάει, λένε, ὁ πολεμοκάπηλος ἐθνοκεντρισμός μας.
Μέσα  σέ αὐτό τό κλίμα τρομοκρατίας ὅσοι τολμοῦν νά ψελλίσουν ὀδύνη γιά  τόν μεθοδικό πνιγμό τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου στήν Κωνσταντινούπολη, τή συνεχιζόμενη δηλαδή ἐθνοκάθαρση, ἤ γιά τόν συστηματικό ἀφανισμό τῶν μνημείων ἑλληνικῆς συνέχειας στήν κατεχόμενη Κύπρο, ὅσοι προβάλλουν ἀντίρρηση γιά τήν ἀνεξέλεγκτη δράση καί τίς ὠμές προκλήσεις τοῦ Τουρκικοῦ Προξενείου στήν Κομοτηνή ἤ γιά τήν ψηφοθηρική ἐκμετάλλευση τῆς ἐκεῖ μουσουλμανικῆς μειονότητας ἀπό κομματάρχες καί πολιτευτές, διασύρονται στά πρωτοσέλιδα τῶν «προοδευτικῶν» ἐφημερίδων σάν «ἑλληναράδες», ἐθνοκάπηλοι, ρατσιστές.
Τελώντας  αὐτή τήν ἐτήσια σύναξη στή μνήμη  τῆς Γενοκτονίας τῶν Ἑλλήνων  τοῦ Πόντου δίνουμε νόημα στήν ἐθιμική τελετή μόνο ἄν θελήσουμε νά λειτουργήσει ὡς εὔτολμο πολιτικό αἴτημα. Ὡς ἀπαίτηση νά σεβαστεῖ ἡ ἐπαγγελματική πολιτική τίς εὐαισθησίες τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας. Νά πάψουμε νά ντρεπόμαστε οἱ Ἕλληνες γιά τήν ἄχρωμη, ἄοσμη, καί ἄγευστη ἀπό Ἱστορία καί πολιτισμό ἐξωτερική μας πολιτική. Ὄχι μόνο οἱ ἐνέργειες, ἀλλά καί ὁ λόγος ὁ πολιτικός νά ἀπηχεῖ τόν αὐτοσεβασμό καί τήν ἀξιοπρέπεια τῶν Ἑλλήνων. Νά ἐργασθεῖ μέ σοβαρότητα τό ἑλληνικό κοινοβούλιο ὥστε νά πληθυνθεῖ ὁ ἀριθμός τῶν χωρῶν πού θά ἀναγνωρίσουν μέ ἐπίσημες πράξεις τή γενοκτονία τοῦ ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ. Νά εἶναι ἡ Γενοκτονία, ὁ ἀφανισμός τῆς ἐξωελλαδικῆς οἰκουμενικῆς ἑλληνικότητας, ἄξονας σύνεσης ἀλλά καί τόλμης τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς.
Δύσκολο νά ἀξιολογεῖς τό σημερινό μολύβι σάν  χθεσινό χρυσάφι. Στή σημερινή μέρα, κατά συμβολική σύμπτωση, ὁ ρυθμός τῆς Ἑλλάδας, καθορισμένος στανικά ἀπό τά κρατικά τηλεοπτικά κανάλια —δηλαδή ἀπό τήν πολιτική καί πάλι ἡγεσία— συντονίζεται μόνο μέ τήν καφρική εὐτέλεια τοῦ αὐριανοῦ διαγωνισμοῦ τῆς Εurovision. Καί ἐμεῖς ἐδῶ ἐπιμένουμε νά τελοῦμε μνημόσυνο τῆς χαμένης ἀρχοντιᾶς καί εὐγένειας τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου.

Μοναδική  μας ἐλπίδα ὁ λόγος τοῦ Μακρυγιάννη.

«Ὅτι  ἡ τύχη μᾶς ἔχει τούς Ἕλληνες πάντοτε  ὀλίγους. Ὅτι ἀρχή καί τέλος, παλαιόθε καί ὥς τώρα, ὅλα  τά θερία πολεμοῦν νά μᾶς φᾶνε καί δέν μποροῦν. Τρῶνε ἀπό μᾶς καί μένει καί μαγιά».

Γι’ αὐτή τή μαγιά ἡ ἀποψινή τελετή μας.

*  Ομιλία την 19η Μαΐου 2006, την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, στην πλατεία της Αγίας Σοφίας, στη Θεσσαλονίκη

Ο Νίτσε και η παραδοσιακή μεταφυσική 

0

Κατά τον Νίτσε οι μεταφυσικοί στοχαστές, με αφετηρία τον Πλάτωνα, υπέθεσαν λανθασμένα, ότι επειδή οι άνθρωποι έχουν ανάγκη τάξης και ιεραρχίας στις κοινωνίες τους, πρέπει όχι μόνον οι αξίες μας αλλά και η πραγματικότητα η ίδια να είναι εύτακτη και ιεραρχικά οργανωμένη καθ’ εαυτήν. Η φύση όμως είναι χαοτική, χωρίς νόημα και ρευστή. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο οι άνθρωποι προσπαθούν να της αποδώσουν τάξη και μορφή και να ενσταλάξουν ένα νόημα στις ζωές τους, αποσείοντας το χάος της χωρίς νόημα πραγματικότητας.

Για τον Νίτσε η σημερινή παρακμή έχει τις ρίζες της 2500 χρόνια πίσω, όταν δημιουργήθηκε από τους μεταφυσικούς φιλοσόφους ένας Θεός και μια υπερφυσική πραγματικότητα διαχωρισμένη από την καθημερινή ζωή. Η πίστη, κατά τον Γερμανό φιλόσοφο, είναι εκδήλωση μιας ασθενούς θέλησης. Οι αρνητές της ζωής, οι μεταφυσικοί φιλόσοφοι και οι ιερείς, διέπονται από μια θέληση  για κάτι υπερβατικό, αλλόκοσμο και ανύπαρκτο, για το μηδέν.

Η νοσηρή αυτή θέληση είναι παρακμιακή και βλαπτική της ζωής και της ανθρώπινης ενεργητικότητας, κατά τον Νίτσε. Ο εαυτός καταλήγει να περιφρονεί την «κακοήθη» γήινη ύπαρξη του και αρνείται τα θέλω του ως αμαρτωλά. Έτσι γεννιέται το ασκητικό ιδεώδες.

***

Όταν ο Νίτσε αναφέρεται στον «θάνατο του Θεού», ως χαρακτηριστικό της νεωτερικής εποχής, η αναγγελία του δεν θίγει ούτε κατά κεραία τον Τριαδικό Θεό της αγάπης. Ο Γερμανός φιλόσοφος κάνει λόγο για μια οντότητα, ένα είδωλο στην ουσία, διαχωρισμένο από την γήινη ζωή. Η ενσάρκωση του Θεού όμως, η κενωτική ανάληψη της ανθρώπινης φύσης και της θέσης του θύματος από τον Χριστό, επιτρέπει μια πρόσωπο με πρόσωπο συνάντηση του Θεού με τον άνθρωπο, μια συνάντηση που βάζει ένα τέλος στην ιεροποιημένη βία των παγανιστικών θρησκειών και διασπά την όποια ακαμψία της παραδοσιακής μεταφυσικής.

Η υπερβατικότητα του Τριαδικού Θεού, λοιπόν, δεν αποκλείει καθόλου την εμμένεια Του. Η πρόνοια του Θεού είναι παρούσα στην ιστορία και τις ζωές μας. Για να πούμε, όμως, και «του στραβού το δίκιο» η δυτική θεολογία δίνει αφορμές σε στοχαστές σαν τον Νίτσε να βάλουν κατά του Χριστιανισμού. Επειδή, συγκεκριμένα, στην θεολογία αυτήν η θεία  χάρις όταν φθάνει στα κτίσματα μετατρέπεται σε κτιστή ενέργεια, ο Θεός των καθολικών και των προτεσταντών τείνει να μετατραπεί σε μια μεταφυσική πραγματικότητα, ένα είδωλο, που στερεί από τα όντα την πλήρη θεία Του παρουσία. Δεν είναι παράξενο, κατά συνέπεια, που εξαιτίας των περιορισμών της δυτικής θεολογίας δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για να μετατραπεί η ιστορία σε αποκλειστικά ανθρώπινη υπόθεση.

***

Έτσι και αλλιώς, πάντως, ο θάνατος του Θεού της παραδοσιακής μεταφυσικής δεν υπήρξε χωρίς συνέπειες. Ταυτόχρονα η προσπάθεια του Νίτσε και άλλων στοχαστών να ξαναφέρουν στην σύγχρονη εποχή την χαμένη αίσθηση του τραγικού για να αντιμετωπισθεί η μηδενιστική  απουσία νοήματος απέτυχε. Την πρωτοβουλία των κινήσεων στην ιστορία του 20ου αιώνα ανέλαβαν οι άθεες κοσμοθεωρίες. Το αυτόνομο υποκείμενο της νεωτερικότητας μετασχηματίσθηκε στο αντίθετο του. Από άτομο έγινε μάζα. Η μάζα ως επαναστατική-διεθνιστική ή αντεπαναστατική-εθνικιστική κατέλαβε βαθμιαία το προσκήνιο. Οι δυο παγκόσμιοι πόλεμοι του προηγούμενου αιώνα είναι προϊόν αυτής της στροφής. Η πρόβλεψη του Νίτσε ότι ο αιώνας αυτός θα είναι «αιώνας των φονιάδων» επιβεβαιώθηκε πλήρως.

Σήμερα ο Χριστιανισμός, ιδιαίτερα στην Δύση, στην οποία ανήκουμε κι εμείς, έχει συμβιβασθεί με τον κόσμο για να γίνει αποδεκτός. Ένας Χριστιανισμός όμως που έχει «αστικοποιηθεί» και περιορισθεί μόνον στην ηθική δεν αποτελεί πλέον πρόκληση, ιδιαίτερα σε μια εποχή αποχαλίνωσης που χλευάζει κάθε ηθική. Ο μηδενισμός δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί με ηθικοπλαστικά κηρύγματα και «καταπότια». Χωρίς μιαν ορμή, υπερβατική και ταυτόχρονα εμμενή, που να εξουδετερώνει, σε έναν βαθμό έστω, την κραυγαλέα επιδίωξη ισχύος και πλούτου, δεν γίνεται τίποτε.

Ο ζωγραφικός πίνακας που πλαισιώνει τη σελίδα είναι έργο του, ισπανού, Gregorio Prieto Muñoz.

antifono.gr

Ακρωτηριασμός στη Γάζα

0

Ο τεράστιος αριθμός των παιδιών που πέφτουν θύματα όσον αφορά τις ισραηλινές επιθέσεις στη Γάζα είναι καταστροφικός˙ όσα καταφέρνουν να επιβιώσουν από έναν βομβαρδισμό συνήθως βρίσκονται ακρωτηριασμένα: τα παιδιά στη Γάζα αντιμετωπίζουν ακρωτηριασμούς χωρίς αναισθησία – αποκαλούνται  ακρωτηριασμοί τραπεζαρίας -, έτσι περίπου πάνω από 10 παιδιά χάνουν τα πόδια τους κάθε μέρα. Πρόκειται δηλαδή για μια κατάσταση όπου  πλέον το ζοφερό καταλήγει γκροτέσκο.

Αν και η σημερινή κλίμακα των παιδιατρικών ακρωτηριασμών είναι άνευ προηγουμένου, η απώλεια άκρων και η διαίρεση των εδαφών είναι πολύ κοινά χαρακτηριστικά της παλαιστινιακής εμπειρίας από την Nakba ή την «καταστροφή» του 1948, όταν 750.000 Παλαιστίνιοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το σπίτι τους. Για το λόγο αυτό, ο ακρωτηριασμός έπαιζε εδώ και καιρό σημαντικό ρόλο στην παλαιστινιακή λογοτεχνία. Στις αφηγήσεις των Παλαιστινίων συγγραφέων, τα χαμένα μέλη αποτελούν τόσο φυσική όσο και μεταφορική απώλεια. Οι Παλαιστίνιοι που υποβάλλονται σε ακρωτηριασμό σήμερα έρχονται αντιμέτωποι με μια «αδύνατη επιλογή» μεταξύ ζωής και άκρου. Υπό κανονικές συνθήκες, πολλοί από τους ακρωτηριασμούς που λαμβάνουν χώρα στη Γάζα θα μπορούσαν να αποφευχθούν. Όμως, λόγω των ανθυγιεινών συνθηκών και της περιορισμένης πρόσβασης σε νοσοκομειακή περίθαλψη, οι ασθενείς κινδυνεύουν να μολυνθούν, αναγκάζοντας τους γιατρούς να καταφύγουν στον ακρωτηριασμό ως σωτήριο μέτρο. Η σύγχρονη ιατρική γενικά επιτρέπει στα παιδιά που έχουν ακρωτηριαστεί να έχουν ένα υγιές μέλλον με τακτική φροντίδα. Αλλά αυτό το επίπεδο θεραπείας είναι αδύνατο στη Γάζα˙ καθώς τα νοσοκομεία έχουν καταστραφεί από τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς και οι ιατρικές προμήθειες δεν μπορούν να φτάσουν, κάθε βήμα στη διαδικασία του ακρωτηριασμού –από την ίδια την επέμβαση, μέχρι τη μετεγχειρητική θεραπεία και τη διαχείριση αναπηρίας– αμαυρώνεται από πόνο και αναξιοπρέπεια.

Ο Yousri Alghoul, ένας 43χρονος Παλαιστίνιος συγγραφέας ο οποίος μεγάλωσε σε καταυλισμό προσφύγων στη Γάζα, μιλά στα βιβλία του συχνά για την φρίκη των σωμάτων με κομμένα μέλη˙ για τον Alghoul, ο ακρωτηριασμός χρησιμεύει ως σύμβολο του κατακερματισμού της παλαιστινιακής κοινωνίας. Στο μυθιστόρημα του 2021 του Alghoul με τίτλο “Gallows of Darkness”, ένας χαρακτήρας που ονομάζεται Hudhayfah υφίσταται ακρωτηριασμό. Ενώ έχει την επιλογή να μεταφερθεί λαθραία από τη Γάζα για να νοσηλευτεί σε ένα ευρωπαϊκό νοσοκομείο, ο ίδιος αρνείται και αντ’ αυτού αναζητά ενότητα, όχι πολιτική ενότητα, αλλά τη φυσική ενότητα του ίδιου του σώματός του. Το πόδι του έχει ήδη ταφεί σε νεκροταφείο στη Γάζα, σύμφωνα με το ισλαμικό έθιμο. Ο Hudhayfah αστειεύεται ότι αν πέθαινε στο εξωτερικό, το σώμα και το πόδι του θα θάβονταν χωριστά, και την ημέρα της Ανάστασης, θα αναγκαζόταν να χοροπηδάει στο ένα του πόδι, αναζητώντας το άλλο του πόδι! Επίσης, μια συλλογή διηγημάτων του συγγραφέα Habiby με τίτλο Sextet of the Six-day War, περιγράφει τον πόνο που ένιωσαν οι Παλαιστίνιοι πολίτες του Ισραήλ στα 19 χρόνια κατά τα οποία αποκόπηκαν από τα αγαπημένα τους πρόσωπα που είχαν εκδιωχθεί από το ισραηλινό έδαφος. Σε ένα σημείο μιλά για μια ιστορία που έλεγε η γιαγιά του πριν κοιμηθούν, όμως λόγω της ηλικίας της, συχνά μπερδεύονταν και ξεκινούσε την ιστορία στη μέση. Γράφει χαρακτηριστικά: «Ούτε μια φορά δεν μείναμε ξύπνιοι μέχρι το τέλος της ιστορίας, ούτε μια φορά δεν έφτασε στο τέλος χωρίς να αποκοιμηθεί. Και όταν μεγαλώναμε θυμόμασταν τη γιαγιά μου και την ιστορία της, την οποία λέγαμε αλ-μπατρά [η ατελής – κυριολεκτικά, η ακρωτηριασμένη] και πνιγόμασταν στα γέλια». Οι αναγνώστες πάντως γνωρίζουν ότι ο πραγματικός “ακρωτηριασμένος” είναι η Παλαιστίνη – ο χάρτης και οι εκτάσεις της κομμένες σε κομμάτια.

Ως εκ τούτου, σε μεγάλο μέρος της κάλυψης των μέσων ενημέρωσης σε ό,τι αφορά τη Γάζα, παρατηρούμε πολλές ιστορίες-μαρτυρίες-αφηγήσεις της Παλαιστίνης να ακρωτηριάζονται. Πώς θα ήταν να γραφτεί το τέλος αυτού του πολέμου στη Γάζα; Εάν η Γάζα έχει ακρωτηριαστεί από την Παλαιστίνη και τον υπόλοιπο κόσμο, πώς μπορεί να μπολιαστεί ξανά; Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι και συγγραφείς αρνούνται να αφήσουν ανείπωτες ιστορίες ζωής κάτω από τις βόμβες. Παρά αυτές τις προσπάθειες για προσθετική [μέσω εικόνων περιγραφικών], πολλές από τις πληγές της Γάζας μπορεί να μην επουλωθούν ποτέ. Ακόμη και η κυριολεκτική προσθετική θεραπεία σε μαζική κλίμακα δεν θα έδινε στα παιδιά της Γάζας πίσω τα πόδια τους. Καμία λέξη δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό, ούτε καν του Καζαντζάκη: Καλή ‘ναι η δικαιοσύνη, μα για τους αγγέλους —ο άνθρωπος ο κακομοίρης δεν αντέχει, θέλει έλεος. Μπας και βρίσκεται στον πάτο της Κόλασης, Κύριε, η πόρτα της Παράδεισος;

Ψηφιδωτό δάπεδο στον ναό του Αγίου Στεφάνου, Ιορδανία, τεχνουργημένο το έτος 785.

antifono.gr

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ  ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ  ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΥΠΟΝΑΥΑΡΧΟΥ  Ι. ΔΑΜΗΛΑΤΗ Π.Ν. “Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΘΩΡΗΚΤΟΥ “Γ.ΑΒΕΡΩΦ” ΚΑΙ Η ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΟΣ ΣΕΜΝΟΥ ΗΡΩΑ”

0

του Σεραφείμ Μηχιώτη

Σε αυτό, λοιπόν το δεύτερο «ΟΧΙ» των Ελλήνων, στην στάση τιμής και καθήκοντος που επέδειξε το ΠΝ, δίχως ποτέ να υποστείλει τη Σημαία από τον ιστό των πλοίων του, είναι αφιερωμένο το βιβλίο «Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΘΩΡΗΚΤΟΥ “Γ. ΑΒΕΡΩΦ” ΚΑΙ Η ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΟΣ ΣΕMNΟΥ ΗΡΩΑ», του Υποναυάρχου ε.α. Ι. Δαμηλάτη ΠΝ, με το οποίο και μεταφέρεται η μοναδική εποποιΐα του πατέρα του, Πλοιάρχου Πότη Δαμηλάτη ΠΝ, ο οποίος «πήρε επάνω του» τον παράτολμο και επαναστατικό εν καιρώ πολέμου απόπλου του πλοίου, γιά να γράψει εν συνεχεία πολλές νέες σελίδες ένδοξης δράσης, στο πλαίσιο των πολεμικών δραστηριοτήτων του συμμαχικού Στόλου….

Στην αίθουσα της Παλαιάς Βουλής, που αποδείχθηκε μικρή γιά να χωρέσει τους πολλούς που παρέστησαν, πραγματοποιήθηκε την περασμένη Πέμπτη, 23 Μαΐου 2024, το βράδυ, η εκδήλωση γιά την επίσημη παρουσίαση του βιβλίου του Υποναυάρχου ε.α. Ιωάννη Δαμηλάτη ΠΝ «Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΘΩΡΗΚΤΟΥ “Γ. ΑΒΕΡΩΦ” ΚΑΙ Η ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΟΣ ΣΕΜΝΟΥ ΗΡΩΑ», το οποίο εκδόθηκε από την Υπηρεσίας Ιστορίας Ναυτικού.

Στην εκδήλωση ενώπιον πολλών στελεχών του ΠΝ, εν ενεργεία και εν αποστρατεία, όπως και πολλών φίλων και μελετητών της πρόσφατης ιστορίας, αποτυπώθηκε το έντονο ενδιαφέρον γιά την καταγραφή του δεύτερου «ΟΧΙ» των Ελλήνων, μετά την κατάληψη της Ελλάδος από τους Γερμανούς κατακτητές, με την αποδημία του σύμπαντος τότε Στόλου γιά τη Μέση Ανατολή, με προπομπό το Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ» που απέπλευσε πρώτο από την Ελευσίνα, περιοχή διασποράς των πλοίων του ΠΝ, μετά την έναρξη του Πολέμου το 1940.

Σε αυτό, λοιπόν το δεύτερο «ΟΧΙ» των Ελλήνων, στην στάση τιμής και καθήκοντος που επέδειξε το ΠΝ, δίχως ποτέ να υποστείλει τη Σημαία από τον ιστό των πλοίων του, είναι αφιερωμένο το βιβλίο «Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΘΩΡΗΚΤΟΥ “Γ. ΑΒΕΡΩΦ” ΚΑΙ Η ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΟΣ ΣΕMNΟΥ ΗΡΩΑ», του Υποναυάρχου ε.α. Ι. Δαμηλάτη ΠΝ, με το οποίο και μεταφέρεται η μοναδική εποποιΐα του πατέρα του, Πλοιάρχου Πότη Δαμηλάτη ΠΝ,  ο οποίος «πήρε επάνω του» τον παράτολμο και επαναστατικό εν καιρώ πολέμου απόπλου του πλοίου, γιά να γράψει εν συνεχεία πολλές νέες σελίδες ένδοξης δράσης, στο πλαίσιο των πολεμικών δραστηριοτήτων του συμμαχικού Στόλου.

Και τελικώς, μέσω και αυτής της έκδοσης, η ΥΙΝ και δι’ αυτής το εν γένει ΠΝ, προβάλλει και ως αδιαφιλονίκητος θεματοφύλακας των ναυτικών παραδόσεων και ιστορίας του Έθνους των Ελλήνων.

Στην εκδήλωση που άνοιξε, με σύντομο χαιρετισμό του συντονιστή της όλης εκδήλωσης, Πλωτάρχη(ΕΕ) Παναγιώτη Γέροντα ΠΝ, Επιτελή-Ιστορικό ΥΙΝ, έλαβαν διαδοχικώς το λόγο:

-Ο Διευθυντής της ΥΙΝ/ΠΝ, Αρχιπλοίαρχος Ιωάννης Καμπόλης ΠΝ

-Η «οικοδέσποινα» της εκδήλωσης, Γενική Γραμματεύς του ΔΣ του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου-φιλόλογος Χαρίκλεια Δημακοπούλου,

-Ο Αντιναύαρχος ε.α. Αλέξανδρος Διακόπουλος ΠΝ, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΑΒ, πρώην Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας Πρωθυπουργού και Επίτιμος Διοικητής ΣΕΘΑ,

-Ο Βουλευτής ΝΔ-Δημοσιογράφος Ιωάννης- Μιχαήλ Λοβέρδος,

-Ο Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Μιχαήλ Μαρτσέκης, Πρόεδρος Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Ελλάδος, και

-Ο Συγγραφέας του βιβλίου, Υποναύαρχος ε.α. Ι. Δαμηλάτης ΠΝ

Ιδιαίτερη στιγμή στην εκδήλωση, η οποία συνοδεύθηκε με θερμό χειροκρότημα τιμής από τους παραστάντες, απετέλεσε η προβολή αποσπάσματος από τηλεοπτική συνέντευξη του πατέρα του συγγραφέως, Πλοιάρχου Πότη Δαμηλάτη ΠΝ, στην οποία εξιστορούσε τα της προετοιμασίας του απόπλου του Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ», προπομπού της αποδημίας του σύμπαντος Στόλου που ακολούθησε αμέσως μετά, τον Απρίλιο του 1941.

Όλο αυτό το φορτίο βαρειάς ιστορίας και ανταπόκρισης εις το καθήκον συνοψίζεται και είς τον χαιρετισμό του προλογίζοντος την έκδοση Αρχηγού ΓΕΝ, Αντιναυάρχου Δημήτριου Ελευθέριου Κατάρα ΠΝ, με την ακροτελεύτια φράση σε αυτό: «Όταν η ζωή μας ευρίσκεται σε κίνδυνο, έρχεται η ώρα που οι αξίες που μάς γαλούχησαν μία ζωή, από πρωτοετείς δόκιμοι, στέκονται μπροστά μας γιά να τις ακολουθήσουμε. Το πρώτο ΟΧΙ ειπώθηκε στο ιταμό ιταλικό τελεσίγραφο, το δεύτερο και πιό κρίσιμο δόθηκε από τον Ελληνικό Στόλο όταν, ενώ η χώρα κατέρρεε από την γερμανική εισβολή, οι Αξιωματικοί και τα Πληρώματα στα σιδερένια τους μοναστήρια αποφάσισαν να συνεχίσουν τον Αγώνα γιά την Πατρίδα στην εξορία»

Θα ακολουθήσει, σε επόμενο χρόνο, η παράθεση και των έξι πλήρων κειμένων που εκφωνήθηκαν, με αναφορές ιδιαίτερης σημασίας, ιστορικής και ευρύτερης.

 

Στην εκδήλωση, παρέστη η ηγεσία του ΠΝ, με επικεφαλής τον Αρχηγό ΓΕΝ, Αντιναύαρχο Δημήτριο-Ελευθέριο Κατάρα ΠΝ, συνοδευόμενο από τον Αρχηγό Στόλου, Αντιναύαρχο Πολυχρόνη Κουλούρη ΠΝ και τον Κυβερνήτη-Διοικητή Πλωτού Ναυτικού Μουσείου Θ/Κ «Γ.ΑΒΕΡΩΦ», Αντιναύαρχο Ιωάννη Καλογερόπουλο ΠΝ.

Το Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο Β’, εκπροσώπησε ο αιδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Ηλίας Δροσινός, Προίστάμενος Ιερού Ναού Ζωοδόχου Πηγής Αθηνών.

Τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, Στρατηγό Δημήτριο Χούπη, εκπροσώπησε ο Υποναύαρχος Θ. Μικρόπουλος ΠΝ, Διευθυντής Α’ Κλάδου ΓΕΕΘΑ

Τον Αρχηγό ΓΕΣ, Αντιστράτηγο Γεώργιο Κωστίδη, εκπροσώπησε ο Ταξίαρχος Θ. Ζήκος, Διευθυντής ΓΕΣ/ΔΥΠ.

Τον Αρχηγό ΓΕΑ, Αντιπτέραρχο (Ι) Δημοσθένη Γρηγοριάδη, εκπροσώπησε ο Σμήναρχος (Ι) Σπ. Σιμιτζής

Μεταξύ των παραστάντων από το ΠΝ περιλαμβάνονται Επίτιμοι Αρχηγοί ΓΕΝ και Αρχηγοί Στόλου, όπως και ανώτατοι και ανώτεροι αξιωματικοί ε.α. απο τις Ένοπλες Δυνάμεις γενικότερα. Βεβαίως και το σύμπαν Προσωπικό της ΥΙΝ, η οποία κατόρθωσε μία καθ’ όλα άρτια από κάθε άποψη έκδοση, η οποία και πήγε πολύ καλά σε πωλήσεις στην εκδήλωση.

Ιδιαίτερη αναφορά επιβάλλεται γιά την παρουσία του συγγραφέα, οικονομολόγου και ηθοποιού Βασίλη Τραϊφόρου, γιού του αειμνήστου συγγραφέα Μίμη Τραϊφόρου, στη συμβολή του οποίου βασίσθηκε το τμήμα του βιβλίου που αναφέρεται  στην «απαγωγή» της Σοφίας Βέμπο από τη Ρόδο, μετά την κατάληψη της Ελλάδος, με πολλά στοιχεία από τη ζωή της και την πολλαπλή πατριωτική συνεισφορά της από την Αίγυπτο.

Ο συγγραφέας έγινε αποδέκτης πολλών συγχαρητηρίων των παραστάντων, με την προτροπή/ευχή να εκδώσει και επόμενο βιβλίο του.

Καλή δύναμη να έχει….

TO BIBΛΙΟ ΔΙΑΤΙΘΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑ ΑΠΟ:
-Υπηρεσία Ιστορίας Ναυτικού: Μαρκόνι 60- Βοτανικός
Υπεύθυνη: Σημαιοφόρος Φ.Κωτσιοπούλου (τηλ.210-3484136)
-Προμηθευτικό Οργανισμό Ναυτικού: Ιερά Οδός 102Α-Αθήνα (τηλ: 210-3466007)
Ωρες λειτουργίας: Τρίτη  έως Παρασκευή:13:30-20:30, Σάββατο:09:00-16:00

Γιά την καταγραφή της εκδήλωσης της περασμένης Πέμπτης: Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης

Γιά τις συνοδευτικές φωτογραφίες, συνέδραμε ο Παναγιώτης Ντάσιος, με το φακό του.

Στα χέρια της ΕΛ.ΑΣ. σπείρα αρχαιοκάπηλων: Ο σπάνιος θησαυρός που κατασχέθηκε, η παγίδα με τον αστυνομικό

1

Στα χέρια της ΕΛ.ΑΣ. σπείρα αρχαιοκάπηλων: Αστυνομικός διείσδυσε στο κύκλωμα, ο σπάνιος θησαυρός που κατάσχεσαν
25/05/2024  17:51
Στη σύλληψη τριών ατόμων σε Μέγαρα, Πεύκη και Οινόφυτα που κατείχαν παράνομα αρχαίους θησαυρούς προχώρησε η ΕΛ.ΑΣ, μετά από οργανωμένη επιχείρηση, κατά την οποία ένας αστυνομικός διείσδυσε στο περιβάλλον των αρχαιοκάπηλων.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Αστυνομίας αστυνομικός κατάφερε να διεισδύσει στο περιβάλλον των αρχαιοκάπηλων και να τους παγιδεύσει, υποδυόμενος τον αγοραστή των πολύτιμων μνημείων που είχαν στην κατοχή τους, προγραμματίζοντας συνάντηση για την αγοραπωλησία σε σημείο του αυτοκινητοδρόμου Αθηνών- Πατρών.

Στο πλαίσιο της επιχείρησης συνελήφθησαν τρεις Έλληνες ηλικίας 54,69 και 52 ετών ενώ από τις σωματικές και κατ’ οίκον έρευνες που διενεργήθηκαν στους κατόχους των αρχαιοτήτων βρέθηκαν και κατασχέθηκαν πολύτιμα αρχαία αντικείμενα, μεταξύ των οποίων ένα σπάνιο χρυσό νόμισμα καθώς και ο κορμός ενός Κούρου.

Η ανακοίνωση της Αστυνομίας για τη σύλληψη σπείρας αρχαικάπηλων
Το Τμήμα Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Αρχαιοτήτων της Υποδιεύθυνσης Προστασίας Περιουσιακών Δικαιωμάτων, Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Περιβάλλοντος συνεχίζοντας τις δράσεις του για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς της Πατρίδας μας, σχεδίασε και υλοποίησε ευρείας κλίμακας επιχείρηση που έλαβε χώρα πρωινές ώρες της 23-5-2024 σε Μέγαρα, Πεύκη και Οινόφυτα και οδήγησε στον εντοπισμό διαδοχικά τριών ατόμων που κατείχαν παράνομα αρχαία κινητά μνημεία.

Προηγήθηκε διεξοδική διερεύνηση και αξιοποίηση πληροφοριών, κατά τη διάρκεια της οποίας αστυνομικός κατάφερε να διεισδύσει στο περιβάλλον των αρχαιοκάπηλων και να τους παγιδεύσει, υποδυόμενος τον αγοραστή των πολύτιμων μνημείων που είχαν στην κατοχή τους, προγραμματίζοντας συνάντηση για την αγοραπωλησία σε σημείο του αυτοκινητοδρόμου Αθηνών- Πατρών.

Σε βάρος τριών ημεδαπών ηλικίας 54, 69 και 52 ετών που συνελήφθησαν στο πλαίσιο της επιχείρησης, σχηματίστηκε δικογραφία -κατά περίπτωση- για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, παράβαση της νομοθεσίας περί αρχαιοτήτων και περί όπλων.

Από τις σωματικές και κατ’ οίκον έρευνες που διενεργήθηκαν στους κατόχους των αρχαιοτήτων, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν:

Το σπάνιο χρυσό νόμισμα, Στατήρας του Πτολεμαίου Α’ της Αιγύπτου του 4ου αιώνα π.Χ. με διάμετρο -18- χιλιοστά και βάρος -8,5- γραμμάρια,
Κορμός Κούρου διαστάσεων 50*34,5 εκατοστών,
Μαρμάρινο γυναικείο αγαλμάτιο ύψους -33- εκατοστών σε δύο τεμάχια,
Ορειχάλκινος δακτύλιος διαμέτρου -7- εκατοστών,
Δύο δαχτυλίδια, το ένα με διακόσμηση αγκυλωτού σταυρού στη σφενδόνη και το άλλο με διακόσμηση συμπλεκόμενων φιδιών με εγχάρακτη επιγραφή «ΜΥΡΤΑΛΗ»,
Δανάκη, με όψη που απεικονίζει οκτάκτινο αστέρι και στην έτερη όψη έχει την επιγραφή «ΕΜΟΙ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΟΥΡΑΝΙΟΝ ΜΥΡΤΑΛΗ»,
Εικόνα που απεικονίζει τον Άγιο Ονούφριο και τον Άγιο Σπυρίδωνα που χρονολογείται μετά το 1830,
Βιβλίο με τίτλο «Greek points and their values» και
Δίκαννο, κυνηγετική καραμπίνα και περίστροφο
Οι κατασχεθείσες αρχαιότητες επιδείχθηκαν σε αρχαιολόγο της Εφορείας Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής και νομισματολόγο όσον αφορά το σπάνιο αρχαίο νόμισμα, οι οποίοι γνωμάτευσαν ότι εμπίπτουν στις προστατευτικές διατάξεις της νομοθεσίας για τη προστασία των αρχαιοτήτων και ακολούθως παραδόθηκαν  για φύλαξη και τελική εκτίμηση στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μεγάρων και Νομισματικό Μουσείο Αθηνών.

Είναι αξιοσημείωτη η πολιτιστική, ιστορική και καλλιτεχνική αξία του χρυσού νομίσματος (Στατήρας του Πτολεμαίου Α΄ της Αιγύπτου), διότι πρόκειται για συμπαγές και όχι χυτευμένο εξαιρετικά σπάνιο νομίσμα, καθώς υπάρχουν μόνο (7) αντίστοιχα σε όλο τον κόσμο.

Ο κορμός κούρου ομοίως συνιστά κομμάτι αρχαίου αγάλματος ανυπολόγιστης αξίας. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι αντίστοιχο τμήμα κούρου είχε επιχειρηθεί να πωληθεί σε δημοπρασία στην Αμερική έναντι χρηματικού ποσού -20.000.000- δολαρίων.

Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στον κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών.

iefimerida.gr

«Συγγνώμη» ἀπό τό Ἰσραήλ ζήτησε ὁ ἀρχηγός τῆς Ἀριστερᾶς

0

Κυβίστησις Κασσελάκη μετά τίς ἐντονώτατες παρατηρήσεις τοῦ πρέσβεώς του σχετικῶς πρός τίς δηλώσεις του γιά τήν «Χαμάς» – Συνεμορφώθη πρός τάς ὑποδείξεις

ΔΥΣΤΥΧΩΣ γιά τόν κ. Στέφανο Κασσελάκη ἡ πολιτική δέν εἶναι lifestyle, ὅπου οἱ «ἀβλεψίες» ἤ τά «στραβοπατήματα» μπορεῖ νά λησμονηθοῦν ἐντός ὀλίγων ὡρῶν. Ἕνας πολιτικός ἀρχηγός πρέπει νά χαρακτηρίζεται ἀπό ὑπευθυνότητα. Ἰδιαίτερα ὅταν ἀναφέρεται σέ ζητήματα πού ἀφοροῦν καί σέ ἄλλα κράτη. Ὁ κ. Κασσελάκης ὑπέπεσε σέ ἀτόπημα μέ μία δήλωσή του, διά τῆς ὁποίας χώριζε τήν Χαμάς σέ «ἀνθρωπιστική» καί «τρομοκρατική».

Μέ ἀποτέλεσμα νά ἀντιδράσει ὁ πρέσβυς τοῦ Ἰσραήλ στήν Ἀθήνα, ὁπότε ὁ ἀρχηγός τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ὑπεχρεώθη ὄχι ἁπλῶς «νά τά μαζέψει», ἀλλά νά τραπεῖ σέ ἄτακτο φυγή. Βεβαίως, θά μποροῦσε νά θεωρηθεῖ πρᾶξις ὑπευθυνότητος ἡ παραδοχή τοῦ λάθους του ἀπό ἕναν πολιτικό. Ἄλλο εἶναι ὅμως αὐτό καί ἄλλο τό νά ζητεῖ ταπεινά συγγνώμη ἀπό αὐτούς τούς ὁποίους μέχρι πρίν ἀπό λίγο ἐλεεινολογοῦσε. Πόσῳ μᾶλλον ὅταν τό θέμα τό ἄνοιξε ὁ ἴδιος μέ μιάν ἀνεύθυνη προσέγγιση ἑνός διεθνοῦς ζητήματος.

Ἄς δοῦμε ὅμως τά πράγματα, ὅπως ἐξελίχθηκαν.

Ἡ πρώτη δήλωσις τοῦ κ. Κασσελάκη ἔγινε σέ συνέντευξη πού παρεχώρησε στό Attica TV, στούς δημοσιογράφους Γιῶργο Μελιγγώνη καί Γιῶργο Χουδαλάκη. Εἶπε συγκεκριμένως: «Ἡ Χαμάς ἔχει ἕνα μέρος τό ὁποῖο, ὄντως, κάνει τρομοκρατικές ἐνέργειες. Αὐτό ἰσχύει. Ἀπό ἐκεῖ καί πέρα, τό θέμα εἶναι πῶς μποροῦμε ἐμεῖς νά παρέμβουμε –ὡς ἡ Διεθνής Κοινότητα– καί νά φέρουμε μιά ἀνάπτυξη σέ αὐτή τήν περιοχή, ἡ ὁποία νά μήν ἔχει ἀνάγκη τή Χαμάς, νά καλύπτει κενά, στό κομμάτι τό ὁποῖο κάνει τοπικό ἔργο σέ ζητήματα ἀνθρωπιστικῆς βοήθειας καί τά λοιπά. Ἄρα λοιπόν ναί. Τό πλαίσιο τῆς ἐπέμβασης τῆς Διεθνοῦς Κοινότητας ὅσον ἀφορᾶ τή Χαμάς, πρέπει νά εἶναι στό ἀντιτρομοκρατικό κομμάτι».

Ἄμεσος ἦταν ἡ ἀντίδρασις τοῦ Ἰσραηλινοῦ πρέσβυ στήν Ἀθήνα κ. Νόαμ Κάτς, ὁ ὁποῖος προέβη στήν ἀκόλουθη ἀνάρτηση στήν πλατφόρμα «Χ»: «Ἄκουσα μέρος τῆς συνέντευξης τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ #ΣΥΡΙΖΑ @skasselakis στήν τηλεόραση τοῦ Alpha. Ὁ ἰσχυρισμός ὅτι “μέρος τῆς #Χαμάς πραγματοποιεῖ τρομοκρατικές ἐνέργειες” εἶναι σάν νά ἰσχυρίζεται κάποιος ὅτι μόνο ἕνα μέρος τοῦ ISIS εἶναι τρομοκράτες. Ἡ Χαμάς, εἶναι μιά γενοκτονική, δολοφονική τρομοκρατική ὀργάνωση ἀπό τά κορυφαῖα κλιμάκιά της μέχρι τή βάση της. Ὅλοι εἶναι ὑπεύθυνοι γιά τή φρικτή σφαγή στό Ἰσραήλ στίς 7 Ὀκτωβρίου. Οἱ δηλώσεις, οἱ διδαχές καί οἱ ἐνέργειες τῶν ἡγετῶν της ἀποκαλύπτουν τήν πραγματική τρομοκρατική φύση της. Ἄν κάποιος ἐνδιαφέρεται πραγματικά γιά ἕνα καλύτερο μέλλον γιά τήν περιοχή, τόσο γιά τό Ἰσραήλ ὅσο καί γιά τούς Παλαιστίνιους, ἡ Χαμάς δέν πρέπει καί δέν μπορεῖ νά εἶναι μέρος της. Αὐτή εἶναι ἡ βαρβαρότητα πού ἀντιπροσωπεύει ἡ Χαμάς. Αὐτές οἱ γυναῖκες εἶναι ἀκόμα αἰχμάλωτες».

Γιά νά δώσει ἔμφαση στό τελευταῖο αὐτό σημεῖο, ὁ πρέσβυς τοῦ Ἰσραήλ παραθέτει καί βίντεο πέντε γυναικῶν, μελῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων τῆς χώρας του, πού ἀπήχθησαν ἀπό τήν Χαμάς στίς 7 Ὀκτωβρίου ἀπό τήν βάση Nahal Oz, τό ὁποῖο ἔδωσε στήν δημοσιότητα τό Φόρουμ Ὁμήρων καί Ἐξαφανισμένων Οἰκογενειῶν. Τό βίντεο, πού τραβήχτηκε ἀπό τίς κάμερες τῶν ἐνόπλων τῆς Χαμάς, ἔχει διάρκεια 3:10 λεπτά καί ἔχει ὑποστεῖ ἐπεξεργασία ὥστε νά ἀφαιρεθοῦν πολύ σκληρά πλάνα.

Ἠκολούθησε νέα συνέντευξις τοῦ κ. Κασσελάκη καί συγκεκριμένως στό Action24 στήν ἐκπομπή «Πίσω ἀπό τίς γραμμές». Ἐδῶ ἀκολουθεῖ τελείως διαφορετική στάση χαρακτηρίζοντας de facto τρομοκρατική ὀργάνωση τήν Χαμάς. Ἐπί λέξει ἐδήλωσε: «Κατ’ ἀρχάς ἀναφέρθηκα στίς δραστηριότητες τῆς Χαμάς. Κάθε ὀργάνωση κάνει αὐτές τίς τρομοκρατικές δραστηριότητες, εἶναι τρομοκρατική ὀργάνωση, αὐτό εἶναι de facto». Καί γιά νά ἀμβλύνει τίς ἐντυπώσεις ἐκάλεσε τό Ἰσραήλ νά εἶναι προσεκτικό στίς ἀναλογίες (;). Ἄν μή τί ἄλλο, οἱ παλινωδίες αὐτές δεικνύουν τήν ἄγνοια τοῦ Προέδρου τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ὅσον ἀφορᾶ στήν προσέγγιση τῶν ζητημάτων τῆς διεθνοῦς σκηνῆς. Δεικνύουν ὅμως ἀκόμη καί τήν ἀδυναμία του νά κατανοήσει τίς ἐπιπτώσεις αὐτῆς τῆς στάσεως στούς πολῖτες, τήν ψῆφο τῶν ὁποίων διεκδικεῖ.

«Συγγνώμη» ἀπό τό Ἰσραήλ ζήτησε ὁ ἀρχηγός τῆς Ἀριστερᾶς

Γιατί ο «μητσοτακισμός» πρέπει να εξαφανιστεί από την πολιτική σκηνή της χώρας

0

Του Αλκιβιάδη Κεφαλά*

Η πολιτική σημασία των προσεχών ευρωεκλογών ανάγεται σε δύο επίπεδα. Στο πρώτο οι Έλληνες θα αποφασίσουν εάν επιθυμούν να διαιωνιστεί στην εξουσία το κράτος-μαφία που οικοδόμησε η Ν.Δ. μετά τις εκλογές του 2019. Στο δεύτερο θα επιλέξουν εάν θα συνεχίσουν να ψηφίζουν τα ανθελληνικά μορφώματα των κομμάτων εξουσίας που ταπεινώνουν και εξαθλιώνουν τους Έλληνες τα τελευταία 15 χρόνια.

Οι ψηφοφόροι της Ν.Δ., που συνήθως λειτουργούν με αντανακλαστικά φιλάθλου ποδοσφαιρικής ομάδας, δεν έχουν αντιληφθεί ότι η σημερινή Ν.Δ. δεν έχει καμία σχέση με το κόμμα του Κώστα Καραμανλή.

Η πρώτη συνιστά ένα διεθνιστικό ανθελληνικό μόρφωμα που υλοποιεί τη woke ατζέντα εις βάρος του ελληνικού λαού, ενώ το δεύτερο ήταν ένα πατριωτικό κόμμα που ανέκοψε, έστω και προσωρινά, τον φιλοτουρκικό ανθελληνισμό του σημιτικού ΠΑΣΟΚ.

Πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Ένωση καταδίκασε την Ελλάδα να πληρώσει 283.000.000 ευρώ απειλώντας με οριστική διακοπή της χρηματοδότησης, επειδή τα στελέχη της Ν.Δ. διοχέτευαν τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ σε μη αγρότες, προφανώς  «αφισοκολλητές» και κομματικούς κηφήνες.

Ανάλογα μαφιόζικα κρατικά σχήματα έχουν διαμορφωθεί σε όλο το εύρος των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων, με ιδιαίτερες επιδόσεις στις αγροτικές επιδοτήσεις, στην επιμόρφωση, στην έρευνα και τεχνολογία και την πληροφορική (τελευταία χώρα στην Ευρώπη).

Δεκάδες νέες «επιχειρήσεις» κομματικών κηφήνων της Ν.Δ. ξεκίνησαν με τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις του ΕΣΠΑ, μόνο που οι ευνοούμενοι όχι μόνο δεν εμφανίζονται στις επιχειρήσεις τις οποίες έστησαν πρόχειρα, αλλά επιπλέον, αφού εισέπραξαν τα χρήματα των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων, φέσωσαν τους ιδιοκτήτες των ακινήτων μη καταβάλλοντες τα ενοίκια.

Η διαφορά του κομματικού κράτους του Μητσοτάκη με τα άλλα συνίσταται στο ότι οι προηγούμενοι άφηναν να πέφτουν και μερικά ψίχουλα κάτω, προς ελάχιστη τέρψη των ευρισκομένων εκτός κομματικού μηχανισμού. Αντιθέτως, οι κομματικοί κηφήνες του Μητσοτάκη σαρώνουν τα πάντα πάνω στο τραπέζι.

Επειδή όμως λόγω απληστίας δεν τους είναι αρκετές οι ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, επέβαλαν τη χειρότερη φορολογική ληστεία που γνώρισε ποτέ η Ελλάδα, καταστρέφοντας τη μεσαία τάξη και αναγκάζοντας εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό.

Αφού πρώτα διέλυσαν τη βιομηχανία, επέπεσαν σαν ύαινες πάνω στην ιδιωτική περιουσία λεηλατώντας τα πάντα. Πρώτα επί ΣΥΡΙΖΑ φτιάχτηκε το νομοθετικό πλαίσιο και ακολούθως επέβαλαν τα funds και τους servicemen, που δεν έχουν ΑΦΜ και διεύθυνση, ώστε να μη γίνεται αντιληπτό ότι κάποιοι β(ο)υλευτές της Ν.Δ. κρύβονται πίσω από τους πλειστηριασμούς των ακινήτων.

Επιπροσθέτως, με το ΦΕΚ 3475/2023 διευκόλυναν τη λεηλασία των funds επιβάλλοντας δήθεν «πυρασφάλεια» επί των ακινήτων, δύο μέρες πριν από τις εθνικές εκλογές του 2023, ώστε να μην αντιληφθούν οι οξυδερκείς ψηφοφόροι τη νέα ληστεία και τους καταψηφίσουν, καθώς και την ηλεκτρονική ταυτότητα κτιρίου.

Οι Έλληνες δεν έχουν αντιληφθεί ακόμα ότι ο νόμος περί πυρασφάλειας δημεύει ουσιαστικά τα σπίτια, επειδή επιβάλλει να ξαναχτιστεί ένα σπίτι από την αρχή, ενώ η ηλεκτρονική ταυτότητα του κτιρίου καθιστά αδύνατες τις μεταβιβάσεις των ακινήτων, με αποτέλεσμα κάποια στιγμή αυτά να βγουν στον πλειστηριασμό.

Η επιβολή του τεκμαρτού εισοδήματος επί των ελεύθερων επαγγελματιών, η μαφιόζικη πρακτική της προκαταβολής φόρου, το τέλος επιτηδεύματος και όλα τα υπόλοιπα εξαναγκάζουν χιλιάδες επαγγελματίες να κλείνουν πανικόβλητοι τις επιχειρήσεις τους, μήπως γλιτώσουν από τη λαίλαπα του «μητσοτακισμού».

Το αποτέλεσμα των οικονομικών πρακτικών της Ν.Δ. είναι η Ελλάδα να αποτελεί σήμερα τη φτωχότερη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μία θέση πάνω από τη Βουλγαρία, ενώ από το 2008 το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε κατά 22%, όταν των Λιθουανίας, Εσθονίας, Πολωνίας, Σλοβενίας, Κροατίας αυξήθηκε κατά 94%, 86%, 57%, 32%, 31% αντίστοιχα.

Η οικονομική πολιτική της Ν.Δ. αποτελεί αρνητική εξαίρεση στην Ευρώπη και συνεπώς αποτελεί τη σημαντικότερη αιτία που ο «μητσοτακισμός» ως πολιτική θεωρία και πράξη θα πρέπει να εξαφανιστεί από την πολιτική σκηνή της χώρας.

*∆ιδάκτωρ Φυσικής του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, UK, τ. διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

https://www.antinews.gr/53976/oikonomia/giati-o-mitsotakismos-prepei-na-exafanistei-apo-tin-politiki-skini-tis-choras/

«Στα σκοτεινά πηγαίνουμε, στα σκοτεινά προχωρούμε»

0

Του Δημήτρη Γαρούφα*

Τις τελευταίες δεκαετίες οι Έλληνες πολίτες (τουλάχιστον όσοι είναι ενεργοί πολίτες) δικαιολογημένα ανησυχούν για το μέλλον της χώρας, γιατί μπορεί σε τεχνικό επίπεδο να γίνεται τα τελευταία χρόνια μια σοβαρή προσπάθεια ψηφιακού εκσυγχρονισμού, αλλά σχεδόν το σύνολο του πολιτικού προσωπικού της χώρας δεν ασχολείται με τα μεγάλα προβλήματά της, αναζητώντας λύσεις που θα διασφαλίζουν καλύτερο μέλλον για τη χώρα, ενώ ήδη οι πυρκαγιές και οι πλημμύρες του 2023 απέδειξαν ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού ακόμη και για αντιμετώπιση ακραίων καιρικών φαινομένων.

Ενδεικτικά και μόνο θα αναφέρουμε κάποια από τα προβλήματα, που, αν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα, οι συνέπειες θα είναι καταστρεπτικές για τη χώρα στο μέλλον.

Το δημογραφικό πρόβλημα είναι από τα μεγαλύτερα προβλήματα της χώρας, αλλά ουσιαστικά κανείς δεν ασχολείται. Θα έπρεπε ο πολιτικός μας κόσμος, ξεπερνώντας τα παιχνίδια μικροπολιτικής, με ευρεία συναίνεση να συμφωνήσει σε εκπόνηση και υλοποίηση προγράμματος για αντιμετώπιση του προβλήματος με στήριξη πολυτέκνων, ενίσχυση της οικογένειας, κίνητρα για αύξηση γεννήσεων κ.λπ. Αντί αυτού ακούμε από δήθεν προοδευτικούς πολιτικούς φωνές για αντιμετώπιση του προβλήματος κυρίως με ενσωμάτωση μεταναστών από τρίτες χώρες, αλλά ο τρόπος που μιλούν δίνει την εντύπωση αποδοχής μιας ακραίας κατάστασης αντικατάστασης του πληθυσμού. Μπορεί, βέβαια, να ενσωματώσαμε επιτυχώς τα τελευταία 30 χρόνια εκατοντάδες χιλιάδες Αλβανούς, αλλά αυτό ήταν εφικτό, γιατί προέρχονταν από γειτονική χώρα, μέρος αυτών ήταν χριστιανοί και οι άλλοι αδιάφοροι σε θέματα θρησκείας λόγω απαγόρευσης έκφρασης θρησκευτικού συναισθήματος που είχε επιβάλει το καθεστώς Χότζα και όλοι ήθελαν διακαώς την ένταξή τους στην ελληνική κοινωνία. Αλλά τώρα οι μετανάστες από μεσανατολικές χώρες είναι στην πλειονότητά τους φανατικοί μουσουλμάνοι, και κυρίως προέρχονται από χώρες με πολιτιστικά στοιχεία ασύμβατα με τον ελληνικό τρόπο σκέψης και ζωής

Σε ό,τι αφορά την παιδεία μας υπενθυμίζουμε ότι από πανεπιστημιακούς και πολιτικούς ακούστηκε ότι ο απόφοιτος δημοτικού σχολείου πριν από δεκαετίες ήξερε περισσότερα από τον σημερινό απόφοιτο λυκείου.

Για τον ρόλο μας στα Βαλκάνια μιλάμε για πρωταγωνιστικό και σταθεροποιητικό ρόλο που θέλουμε να παίζουμε εκεί, αλλά η περίπτωση της Βόρειας Μακεδονίας και της Αλβανίας και η εν γένει  συμπεριφορά τους απέναντι στη χώρα μας αποδεικνύει ότι μειώθηκε το κύρος της χώρας μας και ότι δεν κερδίσαμε τους γειτονικούς λαούς. Και όχι μόνο δεν κάναμε όσα έπρεπε για να έχουμε φιλικά τα Βαλκάνια, αλλά αφήσαμε να ατονήσουν ακόμα και φορείς που προωθούσαν τη διαβαλκανική φιλία και τη συνεργασία που είχαν ιδρυθεί με έδρα τη Θεσσαλονίκη από επιστημονικούς και επαγγελματικούς φορείς του βορειοελλαδικού χώρου, η δράση των οποίων συνέβαλε στην εμπέδωση κλίματος φιλίας και συνεργασίας με ανάδειξη του ελληνικού πρωταγωνιστικού – σταθεροποιητικού ρόλου. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι για να έχουμε αποτρεπτική ισχύ έναντι του εξ ανατολών γείτονα χρειαζόμαστε φιλικά προς εμάς τα Βαλκάνια

Κι ενώ οι πολιτικοί μας δεν ασχολούνται με τα πραγματικά προβλήματα της χώρας, αντιθέτως προωθούνται πολιτικές για διαμόρφωση εθνικής στρατηγικής ισότητας μεταξύ ετεροφύλων και ομοφύλων σαν να αποτελεί αυτό το μέγιστο πρόβλημα για τη χώρα μας, ενώ ουσιαστικά δεν υπάρχει πρόβλημα, γιατί η ελληνική κοινωνία είναι ανεκτική στο διαφορετικό και στην ιδιαιτερότητα,  και δεν πρέπει λόγω υπερβολής να δίνουμε την εντύπωση ότι προωθούμε την ιδιαιτερότητα ως κανόνα με θεσμούς που μπορεί να λειτουργήσουν διαλυτικά για την ελληνική οικογένεια.

Από αυτήν τη στήλη δεν μπορούμε να πούμε περισσότερα. Ο πολιτικός μας κόσμος στην πλειονότητά του δείχνει να μην ακούει τη μυστική βοή των πλησιαζόντων γεγονότων και ασχολείται κυρίως με τη μικροπολιτική, οδηγώντας τη χώρα σε παρακμή, δίνοντας την εικόνα ότι, όπως έλεγε ο Γ. Σεφέρης, «στα σκοτεινά πηγαίνουμε, στα σκοτεινά προχωρούμε».

*Δικηγόρος, πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης

https://www.antinews.gr/54430/antitheseis/sta-skoteina-pigainoyme-sta-skoteina-prochoroyme/

Γιατί η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει ακόμα το Παλαιστινιακό Κράτος

0

Με δυο λόγια η Ελλάδα δεν ευθυγραμμίζεται με μερικές ευρωπαϊκές χώρες που ήδη το έχουν αναγνωρίσει ή με άλλες που ετοιμάζονται να το αναγνωρίσουν.

Διπλωματικές πηγές δίνουν τέσσερα σημεία με τα οποία εξηγούν γιατί η χώρα μας αποφασίζει, σε αυτή την χρονική περίοδο να μην αναγνωρίσει ακόμα το Παλαιστινιακό κράτος. Με δυο λόγια η Ελλάδα δεν ευθυγραμμίζεται με μερικές ευρωπαϊκές χώρες που ήδη το έχουν αναγνωρίσει ή με άλλες που ετοιμάζονται να το αναγνωρίσουν.

Συγκεκριμένα τα τέσσερα σημεία σύμφωνα με διπλωματικές πηγές είναι:

1. Η Ελλάδα παραμένει προσηλωμένη στην εφαρμογή των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας για λύση δύο κρατών, με πρωτεύουσα του παλαιστινιακού κράτους στην ανατολική Ιερουσαλήμ και στα σύνορα προ του 1967.

2. Η Ελλάδα, ως στάση αρχής, υπερψήφισε τα ψηφίσματα στην γενική συνέλευση του ΟΗΕ που αφορούν την Παλαιστίνη, ιδίως δε την ενισχυμένη συμμετοχή της στην γενική συνέλευση.

3. Αυτό που σήμερα προέχει είναι η άμεση διακοπή των εχθροπραξιών, η απελευθέρωση των ομήρων και η απρόσκοπτη διοχέτευση ανθρωπιστικής βοήθειας.

4. Η αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους εντάσσεται στην υπό εξέλιξη ειρηνευτική διαδικασία στο πλαίσιο της συνολικής πολιτικής λύσης στο μεσανατολικό.

Γιατί η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει ακόμα το Παλαιστινιακό Κράτος

Ιρανός αναλυτής στο ΒΗΜΑ: «Κανένας κλυδωνισμός μετά τον θάνατο Ραϊσί»

0

Οι υποψηφιότητες για τη διαδοχή του Ιρανού προέδρου και πώς οι εκλογές θα επηρεάσουν την επόμενη ημέρα – Τι λέει στο Βήμα Ιρανός λέκτορας Πολιτικής και Διεθνών Σχέσεων για την εξωτερική πολιτική της Τεχεράνης και τις μυστικές επαφές με τις ΗΠΑ.

Μετά την ολοκλήρωση του πένθους στο Ιράν την Πέμπτη (23/5), για τον αναπάντεχο θάνατο του προέδρου Εμπραχίμ Ραϊσί κατά τη συντριβή του ελικοπτέρου στο οποίο επέβαινε, το Βήμα συνομίλησε με τον Ιρανό λέκτορα Πολιτικής και Διεθνών Σχέσεων στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας, Άλαμ Σαλέχ.

Ο κ. Σαλέχ δεν αναμένει κανένα κλυδωνισμό, καθώς το σύστημα είναι «καλά εδραιωμένο και προετοιμασμένο, όπως απέδειξε και μετά τον θάνατο του Αγιατολάχ Χομεϊνί» το 1989.

Εκφράζει επίσης τη βεβαιότητα ότι δεν πρόκειται να σημειωθούν αλλαγές στις πολιτικές της Τεχεράνης στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. «Θα υπάρξει ωστόσο μεγάλη διαπάλη εντός της σκληροπυρηνικής πτέρυγας του καθεστώτος», εκτιμά ο Ιρανός αναλυτής, εν αναμονή της ανακοίνωσης της έγκρισης των υποψηφιοτήτων για τις εκτάκτως προκηρυχθείσες προεδρικές εκλογές, στις 28 Ιουνίου.

«Ο θάνατος του προέδρου μιας χώρας μπορεί να προκαλέσει κενό εξουσίας και ασφάλειας, που πιθανώς να την υπονομεύσει σε ζητήματα εσωτερικής πολιτικής και στις διεθνείς πολιτικές της. Στο Ιράν αυτό δεν ισχύει. Ο ανώτατος ηγέτης της Ισλαμικής Δημοκρατίας, Αλί Χαμενεΐ, είναι ο τελικός ρυθμιστής των αποφάσεων.

Επιπλέον, οι θεσμοί στο Ιράν είναι καλά εγκαθιδρυμένοι για να αντικατασταθεί ο πρόεδρος γρήγορα και ομαλά. Γι’ αυτό τον λόγο δεν θα δούμε τη δημιουργία πολιτικού κενού τους επόμενους δύο μήνες».

«Διχασμός μεταξύ των σκληροπυρηνικών»

Το Κρεμλίνο αφήνει να εννοηθεί ότι δεν επρόκειτο για ατύχημα αλλά για δολοφονία με στόχο την αποσταθεροποίηση του Ιράν. Η Τεχεράνη, από την άλλη, δεν άφησε καν να υπονοηθεί αυτό. Ποια είναι πάραυτα η αίσθηση που επικρατεί για το δυστύχημα στο εσωτερικό της χώρας;

Η Τεχεράνη φαίνεται μέχρι στιγμής πεπεισμένη ότι ήταν δυστύχημα χωρίς ανάμειξη τρίτων. Δεν κατηγορεί, δεν κατονομάζει το Ισραήλ, παρόλο που το Ισραήλ έχει δολοφονήσει στο παρελθόν πολλούς Ιρανούς αξιωματούχους, σε ιδιαιτέρως σύνθετες επιχειρήσεις. Αν όμως είχε αναμειχθεί στο δυστύχημα ξένη χώρα, και εν προκειμένω το Ισραήλ, αυτό θα σήμαινε αυτομάτως την κήρυξη πολέμου, που θα εξελισσόταν σε πυρηνικό πόλεμο καθότι και το Ισραήλ είναι πυρηνική δύναμη.

Ξεκίνησαν οι διαδικασίες για την επιλογή των υποψηφίων για την προεδρία;

Αναμένεται να ξεκινήσει η έγκριση των υποψηφίων, που κατά βάση θα προέρχονται από το μπλοκ των σκληροπυρηνικών και συντηρητικών. Αν κάτι χαρακτηρίζει τις επερχόμενες προεδρικές εκλογές είναι ο διχασμός μεταξύ των σκληροπυρηνικών σε πολλές διαφορετικές παρατάξεις, που θέλουν να αδράξουν την ευκαιρία για να ανέλθουν στην εξουσία μέσω του προεδρικού θώκου.

Θα υπάρξει επομένως διαπάλη εντός της σκληροπυρηνικής πτέρυγας του καθεστώτος στο Ιράν. Από εδώ και στο εξής, είναι σημαντικό να δούμε πώς ο ανώτατος ηγέτης θα ορίσει τις εκλογές.

«Επόμενος πρόεδρος θα είναι σίγουρα κάποιος από τους σκληροπυρηνικούς»

Σε σχέση με τι;

Σε σχέση με το πού θα επιλέξει να εστιάσει. Αν εστιάσει στην οικονομία, υπάρχει ο κατάλληλος υποψήφιος, ο Μοχάμαντ Μοχμπέρ, πρώην αντιπρόεδρος και νυν μεταβατικός πρόεδρος.

Αν θελήσει να εστιάσει στην ασφάλεια, υπάρχει επίσης το κατάλληλο πρόσωπο: ο πρόεδρος της Βουλής, Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ. Μπορεί όμως να θέλει να αναδείξει ένα νέο πρόσωπο. Έχει τη δυνατότητα διαφορετικών επιλογών.

Yπάρχουν άλλα ονόματα που ακούγονται για την προεδρία;

Ο γιος του ανώτατου ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ.

Μπορεί να υπάρξει υποψηφιότητα έξω από τη δεξαμενή των υπερσυντηρητικών;

Δεν υπάρχει τέτοια ελπίδα. Επόμενος πρόεδρος θα είναι σίγουρα κάποιος από τους σκληροπυρηνικούς. Το τελικό κριτήριο θα προκύψει από τον προσανατολισμό. Θα είναι η οικονομία ή η ασφάλεια;

«Η ιρανική εξωτερική πολιτική σχεδιάζεται από τον ανώτατο ηγέτη και το βαθύ κράτος»

Οι μεταρρυθμιστές είναι εκ προοιμίου αποκλεισμένοι;

Οι μεταρρυθμιστές δεν έχουν καμία ελπίδα. Τουλάχιστον θα μπορούσαν να επιτρέψουν σε κάποιον μετριοπαθή να μετάσχει στις εκλογές, αν και το θεωρώ κι αυτό απίθανο. Το Συμβούλιο των Φρουρών της Επανάστασης προκρίνει ποιοι θα είναι υποψήφιοι. Είναι εξαιρετικά απρόβλεπτο τι θα συμβεί. Κάποιοι από τους πλέον σημαίνοντες πολιτικούς της χώρας είχαν αποκλεισθεί στις προηγούμενες προεδρικές εκλογές.

Στις προεδρικές εκλογές του 2021 η συμμετοχή ήταν η χαμηλότερη στην ιστορία της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Πιστεύετε ότι στις προσεχείς εκλογές μπορεί να είναι ακόμη χαμηλότερη;

Οι πρόσφατες βουλευτικές εκλογές είχαν ακόμη χαμηλότερη προσέλευση από τις προεδρικές του 2021. Αν επιτρέψουν σε κάποια μετριοπαθή προσωπικότητα να θέσει υποψηφιότητα στις προεδρικές του Ιουνίου, μπορεί να υπάρξει αυξημένη προσέλευση.

«Ανέκαθεν το Ιράν και οι ΗΠΑ έχουν μυστικές επαφές»

Οι εξελίξεις πώς μπορούν να επηρεάσουν την ευρύτερη περιοχή;

Η ιρανική εξωτερική πολιτική σχεδιάζεται από τον ανώτατο ηγέτη και το βαθύ κράτος. Δεν θα υπάρξει καμία αλλαγή στην εξωτερική πολιτική της χώρας περιφερειακά, σε σχέση με τις συμμαχίες, αλλά και ευρύτερα.

Αμερικανοί και Ιρανοί αξιωματούχοι συναντήθηκαν, στο φόντο του πολέμου στη Γάζα, στο Ομάν για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Ανέκαθεν το Ιράν και οι ΗΠΑ έχουν μυστικές επαφές.

Θα επηρεαστούν από τις τελευταίες εξελίξεις;

Καθόλου. Θα συνεχιστούν απρόσκοπτα. Και δεν αφορούν μόνο το πυρηνικό πρόγραμμα, αλλά και περιφερειακά ζητήματα, το Ισραήλ κ.ά.

Ιρανός αναλυτής στο ΒΗΜΑ: «Κανένας κλυδωνισμός μετά τον θάνατο Ραϊσί»

Η Βίβλος, ο Μέγας Αλέξανδρος στην Ιερουσαλήμ, η συνάντησή του με τον τελευταίο φαραώ και η στήλη της Ροζέτας: Οι απαντήσεις στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο

0

Η Στήλη της Ροζέτας, κλειδί για την αποκωδικοποίηση των ιερογλυφικών «δεσπόζει» πλάι στον Κώδικα του Χαμουραμπί με τους αυστηρούς νόμους και τιμωρίες, ενώ ο Μέγας Αλέξανδρος στην Ιερουσαλήμ ως -κατά τον προφήτη Δανιήλ- ένας εκλεκτός του Θεού βασιλιάς της οικουμένης «αντικρίζει» τη Σφίγγα του Νεκτανεβώ, ο οποίος «διεκδικεί» την πατρότητα του στρατηλάτη.

Στη Θεσσαλονίκη, στον 3ο όροφο της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, ένα παράθυρο στον κόσμο της πρώτης και δεύτερης χιλιετίας προ Χριστού άνοιξε για να φωτίσει τα μυστικά της Βίβλου και της αρχαίας Εγγύς Ανατολής.

Το Βιβλικό Μουσείο της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της διοργάνωσης «ΑΠΘ την Κυριακή» με στόχο τη γνωριμία του κοινού με το εκπαιδευτικό και ακαδημαϊκό έργο του πανεπιστημίου, υποδέχθηκε την περασμένη Κυριακή μικρούς και μεγάλους, προσφέροντάς τους ένα ταξίδι στον χωροχρόνο, από τις πρώτες πόλεις της Μεσοποταμίας έως τις εκστρατείες του Μεγάλου Αλεξάνδρου, με όχημα τα ομοιώματα κάποιων εκ των εμβληματικότερων αρχαιολογικών ευρημάτων, που έχουν σταλεί στο Αριστοτέλειο από το Μουσείο του Λούβρου, το Βρετανικό Μουσείο και άλλα αρχαιολογικά μουσεία.

  • Τα περισσότερα από τα εκθέματα του Βιβλικού Μουσείου του ΑΠΘ δεν έχουν άμεση σχέση με τη Βίβλο, καθώς ο βασικός σκοπός του δεν είναι η στήριξη της βιβλικής αλήθειας, αλλά η παρουσίαση μιας κατά το δυνατόν ολοκληρωμένης εικόνας του ευρύτερου ιστορικού, γεωγραφικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος της εγγύς Ανατολής, μέσα στο οποίο γεννήθηκε η Βίβλος.

«Το Βιβλικό Μουσείο διαθέτει μία συλλογή από εκμαγεία πολύ σημαντικών ευρημάτων της αρχαίας Εγγύς Ανατολής που λειτουργούν ως παράθυρα, για να κατανοήσουμε τον κόσμο της πρώτης και δεύτερης χιλιετίας π.Χ. Στα εκθέματα μπορεί να δει κανείς τον Κώδικα του Χαμουραμπί στο φυσικό του μέγεθος – ακριβές αντίγραφο του Μουσείου του Λούβρου, ασσυριακά ανάγλυφα από διάφορους αιώνες, βασιλείς σε διάφορες δραστηριότητες, την πολιορκία της πόλης Ασσουρμπανιπάλ, θρησκευτικά αντικείμενα- αντίγραφα αντικειμένων από μεγάλα μουσεία, που όλα μαζί διαφωτίζουν για τις θρησκευτικές συνήθειες των ανθρώπων της αρχαίας Εγγύς Ανατολής. Το μουσείο είναι φυσικά ιδιαίτερα χρήσιμο στο μάθημα της βιβλικής αρχαιολογίας», δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Θεολογίας του ΑΠΘ, Τιμολέων Γαλάνης.

Eκθεμα στο Βιβλικό Μουσείο της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ. Photo via ΑΠΕ-ΜΠΕ (τη φωτογραφία παραχώρησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής Τ. Γαλάνης)

Ο Μέγας Αλέξανδρος στην Ιερουσαλήμ

Τι δουλειά έχει όμως ο Μέγας Αλέξανδρος σε ένα Βιβλικό Μουσείο;

  • «Στο Μουσείο εκτίθενται αντικείμενα σημαντικά για τη βιβλική έρευνα, χειρόγραφα κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης σε αληθινές περγαμηνές, σκεύη της λατρευτικής ζωής του ιουδαϊσμού, πάπυροι, περγαμηνές αλλά και εξωβιβλικά κείμενα, όπως οι διηγήσεις του Ιουδαίου ιστορικού Φλαβίου Ιωσήπου για το ιστορικό αίνιγμα της επίσκεψης του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ιερουσαλήμ, το Βαβυλωνιακό Ταλμούδ» αναφέρει ο κ. Γαλάνης.

Η Βίβλος, όπως και η αρχαία ιστορία, αποτελεί ένα παράθυρο στον αρχαίο κόσμο και ένα βιβλικό μουσείο οφείλει να συνεισφέρει στην κατανόηση τόσο της ιστορίας όσο και των θρησκειών. Εκθέσαμε δίπλα ακριβώς από το αντίγραφο της Σφίγγας του Νεκτανεβώ την καινούργια φωτογραφική αναπαραγωγή από τον κώδικα 5 της συλλογής του Ελληνικού Ινστιτούτου της Βενετίας, το εικονογραφημένο χειρόγραφο με το Μυθιστόρημα του Αλεξάνδρου», εξήγησε ο κ. Γαλάνης.

Για την υποδοχή των μικρών παιδιών στο πλαίσιο της διοργάνωσης «ΑΠΘ την Κυριακή» σχεδιάστηκαν δράσεις εξοικείωσής τους με την ιστορία και τα εκθέματα του μουσείου.

«Είχαμε επισκέπτες όλων των ηλικιών, από παιδάκια στην αγκαλιά, έως μεγαλύτερα παιδιά αλλά και ενήλικους. Τα παιδιά προσπάθησαν να αποτυπώσουν βαβυλωνιακές μεσοποταμιακές σφραγίδες και σκαραβαίους πάνω σε πηλό. Μελετήσαμε αντικείμενα που συνδέουν την ιστορία της Αρχαίας Μακεδονίας με τον ελληνιστικό κόσμο και τον κόσμο της Βίβλου», πρόσθεσε ο κ. Γαλάνης.

Ο κ. Γαλάνης συνεργάστηκε με το μέλος ΕΕΠ για την εβραϊκή γλώσσα στο Τμήμα Θεολογίας, Χρυσούλα Παπαδοπούλου για την προετοιμασία της δράσης. Την ξενάγηση των επισκεπτών ανέλαβαν οι μεταπτυχιακοί φοιτητές του τμήματος Ραφαέλα Παπαδοπούλου, Χριστίνα Παπαδοπούλου και Στέργιος Μητράκης.

Για τον εμπλουτισμό των εκθεμάτων του Μουσείου η κεραμίστρια Σοφία Γαλιγαλίδου, φοιτήτρια του Τμήματος κατασκεύασε ένα θυσιαστήριο θυμιάματος από πηλό, αντίγραφο αρχαίων θυσιαστηρίων του βιβλικού Ισραήλ, ενώ ανάλογες εργασίες έχουν αναλάβει φέτος και άλλοι φοιτητές, οπότε του χρόνου το μουσείο θα είναι ακόμη πιο πλούσιο.

Eκθεμα στο Βιβλικό Μουσείο της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ. Photo via ΑΠΕ-ΜΠΕ (τη φωτογραφία παραχώρησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής Τ. Γαλάνης)

«Μεσ’ στο μουσείο μια μέρα μπήκα με φόρα κι εγώ…»

Το Βιβλικό Μουσείο δεν ήταν το μοναδικό μουσείο του ΑΠΘ που άνοιξε τις πόρτες του στο κοινό, με ειδικές εκδηλώσεις για τη διοργάνωση «ΑΠΘ την Κυριακή». Ήδη την πρώτη Κυριακή της διοργάνωσης (19/5) πραγματοποιήθηκαν ακόμη τρεις εκδηλώσεις μουσειακού χαρακτήρα, η μία στην Κεντρική Βιβλιοθήκη του ΑΠΘ, η δεύτερη στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών ΑΠΘ και η τρίτη στην Πανεπιστημιακή Ανασκαφή στο Δίον.

Οι εκδηλώσεις στην Βιβλιοθήκη Κέντρο Πληροφόρησης του ΑΠΘ υπό τον τίτλο «η μαγεία της Βιβλιοθήκης πέρα από τα βιβλία της» είχαν τις θεματικές ενότητες: Ψηφιομνήμων” ζωντανεύοντας το παρελθόν της Θεσσαλονίκης. “Συναντώντας” τον Ντίνο Χριστιανόπουλο στη βιβλιοθήκη του ΑΠΘ. Ο Ελληνισμός της Μαύρης θάλασσας ζωντανεύει μέσα από τα αρχεία του. Διαβάζοντας με τις αισθήσεις – Υπηρεσίες για φοιτήτριες και φοιτητές με εντυποαναπηρία.

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δίου στην εκδήλωση με τίτλο «”Μνήμης χάριν”: ιστορίες για τη ζωή των ανθρώπων του αρχαίου Δίου μέσα από τα ενεπίγραφα μνημεία» οι συμμετέχοντες έμαθαν τι κρύβουν τα μνημεία του Δίου, διάβασαν τις επιγραφές, περιεργάστηκαν τα μνημεία και να ανακάλυψαν τους ανθρώπους που έζησαν στο αρχαίο Δίον Πιερίας.

Στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών ΑΠΘ οι επισκέπτες του «ΑΠΘ την Κυριακή» περιηγήθηκαν στις τρέχουσες εκθέσεις, ανακαλύπτοντας ιστορίες παραπλάνησης και παραπληροφόρησης, και θαύμασαν τα υπέροχα ελληνικά τοπία του N. Egon.

«ΑΠΘ την Κυριακή»

Αύριο, 26/5 στο «ΑΠΘ την Κυριακή», στο campus του Πανεπιστημίου αλλά και στο πανεπιστημιακό δάσος Ταξιάρχη Χαλκιδικής θα πραγματοποιηθούν οι εξής εκδηλώσεις μουσειακού χαρακτήρα:

  • Περιήγηση στο υλικό του Αρχείου Νεοελληνικής Λογοτεχνίας του Τομέα Ν.Ε.Σ.Σ. (Παλιό Κτίριο Φιλοσοφικής, αίθουσα 101). Οι επισκέπτες θα ενημερωθούν για το υλικό που διαθέτει το Αρχείο και θα δουν χειρόγραφα και δακτυλόγραφα έργων, τυπογραφικά δοκίμια με χειρόγραφες διορθώσεις, επιστολές, αποκόμματα εφημερίδων και περιοδικών, τετράδια ή σημειωματάρια, πρώτες εκδόσεις έργων και διάφορα μικροαντικείμενα σημαντικών νεοελλήνων λογοτεχνών.

Το Αρχείο Νεοελληνικής Λογοτεχνίας ιδρύθηκε το 1973 και ανήκει στη Φιλοσοφική Σχολή, στον Τομέα Μεσαιωνικών & Νέων Ελληνικών Σπουδών. Διαθέτει τεκμήρια σημαντικών Ελλήνων λογοτεχνών (Αλκιβιάδης Γιαννόπουλος, Στρατής Δούκας, Οδυσσέας Ελύτης, Άγγελος Σικελιανός, Ν.Γ. Πεντζίκης, Μελισσάνθη, Μέλπω Αξιώτη Κ. Καβάφης, Κ. Παλαμάς, Ψυχάρης, Α. Πάλλης, Ζ. Παπαντωνίου κ.α.).

Η Συλλογή από το Αρχείο Νεοελληνικής Λογοτεχνίας αποτελείται από 4.178 εγγραφές ψηφιοποιημένων τεκμηρίων από τα προσωπικά αρχεία σημαντικότατων Νεοελλήνων γλωσσολόγων και λογοτεχνών: Χειρόγραφα, αυτόγραφα, τυπογραφικά δοκίμια, επιστολές, φωτογραφίες, αποκόμματα εφημερίδων και βιβλιοκριτικές.

  • «Η ζωή των πραγμάτων: παράδοση και δημιουργία». Ξενάγηση στο Λαογραφικό Μουσείο και Αρχείο του ΑΠΘ και δημιουργικές δραστηριότητες, όπου αντικείμενα χρηστικά ή συμβολικά, αφηγούνται τις μεγάλες και τις μικρές τους ιστορίες. Θα πραγματοποιηθούν τρεις δράσεις όπου μέσα από ένα παιχνίδι, μικροί και μεγάλοι, θα έρθουν σε επαφή με τα αντικείμενα του Μουσείου.

To Λαογραφικό Μουσείο και Αρχείο της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε στα πρώτα χρόνια ζωής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στο τέλος δηλαδή της δεκαετίας του 1920, ύστερα από εισήγηση του μεγάλου λαογράφου Στίλπωνος Κυριακίδη, που κατείχε τότε την «έδρα» «της Θρησκείας των Αρχαίων Ελλήνων, του Ιδιωτικού Βίου αυτών και της Λαογραφίας».

Το υλικό που διαθέτει το μουσείο περιλαμβάνει δύο μεγάλες κατηγορίες συλλογών: Μουσειακά αντικείμενα με συλλογές από λαϊκές ενδυμασίες, κεντήματα, υφαντά, έργα αργυροχοΐας, μεταλλοτεχνίας, ξυλογλυπτικής, κεραμικής, μουσικών οργάνων, ζωγραφικής και παλαιών φωτογραφιών. Αρχειακό υλικό με αδημοσίευτες εργασίες, παροιμίες και τραγούδια, μαγνητοταινίες με πλούσιο μουσικό υλικό από διάφορα μέρη της Ελλάδας και το αρχείο αποκομμάτων του Ν. Γ. Πολίτη.

  • Χλωρίδα και Πανίδα του όρους Χολομώντα: ξενάγηση στο Δασικό Μουσείο Ταξιάρχη (θηλαστικά, πουλιά, ερπετά και έντομα της τοπικής πανίδας, μανιτάρια, δασικά φυτά) και παρατήρηση φυτών στην περιηγητική διαδρομή “Σχισμένη Πέτρα”. Με πρωτοβουλία της Διοίκησης του Πανεπιστημιακού Δάσους Ταξιάρχη, έχει διαμορφωθεί το «ΜΟΥΣΕΙΟ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ» που παρουσιάζει τη δασολογική επιστήμη, τη χλωρίδα, την πανίδα και τους φυσικούς πόρους της περιοχής. Σε ειδικές προθήκες εκτίθεται σχεδόν όλη η πανίδα και χλωρίδα της περιοχής, οι δασικές εργασίες και τα μαθήματα εξειδίκευσης της δασολογικής επιστήμης.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, Σμαρώ Αβραμίδου
Θεσσαλονίκη, Ελλάδα