Η διαρκής αμφισβήτηση της Συμφωνίας είναι βούτυρο στο ψωμί των αντιπάλων της χώρας μας. Ας μην τους το προσφέρουμε! Ας ασχοληθούμε με την ουσία και ας πράξουμε αυτό που χρειάζεται για να τους αφοπλίσουμε!
Η υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών από τον Νίκο Κοτζιά και τον Νικολά Ντιμιτρόφ στις 17 Ιουνίου 2017, υπό το βλέμμα των Αλέξη Τσίπρα και Ζόραν Ζάεφ, χαρακτηρίσθηκε από πολλούς, και δικαίως, ως ένα μεγάλο βήμα για την εμπέδωση και προώθηση της ειρήνης, της σταθερότητας και της συνεργασίας στην περιοχή. Κατόρθωσε να επιλύσει μια διαφορά που παρέμενε ανοικτή πληγή για τις ελληνικές εθνικές ευαισθησίες. Ταυτόχρονα, θεωρήθηκε παράδειγμα προς μίμηση για την επίλυση προβλημάτων μεταξύ άλλων χωρών.
Για να επιτευχθεί η Συμφωνία, απαιτήθηκε πολιτικό θάρρος, υπευθυνότητα, μεγάλη δαπάνη πολιτικού κεφαλαίου, καθώς και σημαντικό προσωπικό κόστος από τον Αλέξη Τσίπρα και τον Νίκο Κοτζιά, ο οποίος επεξεργάσθηκε λεπτομερέστατα το κείμενο σε όλες τις φάσεις του. Αμφότεροι γνώριζαν όλα αυτά και τα αποδέχθηκαν. Για να είμαστε δίκαιοι, το ίδιο θα πρέπει να λεχθεί και για τους βόρειους γείτονές μας.
Δεν θα παραθέσω τη σειρά των οροσήμων που οδήγησαν μέχρι τις Πρέσπες. Αυτά έχουν παρατεθεί εξαντλητικά αλλού, στην άφθονη και φλογερή αρθρογραφία περί του θέματος, εν όψει και των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Λόγω και της προφανώς οπερεττικής αρχαιολαγνείας του VMRO, στη χώρα μας επικρατούσε από παλαιά η πεποίθηση ότι στα Σκόπια καλλιεργείται αλυτρωτισμός εις βάρος μας και κλίμα διεκδίκησης εθνικών εδαφών μας.
Κατά τις μεταπολεμικές δεκαετίες, τα σχετικά ελληνικά επιχειρήματα, ενώ συντηρούσαν τη φλόγα στο εσωτερικό της χώρας μας, δεν κατόρθωναν να πείσουν ούτε τους φίλους μας, πόσω μάλλον τους αντιπάλους μας. Τα Σκόπια, όμως, εύρισκαν ευήκοα ώτα, προβάλλοντας την εικόνα μιας μικρής και αδύναμης χώρας, η οποία ασφυκτιούσε, επειδή ο γείτονας δεν την άφηνε να δει το φως του ήλιου. Έτσι, είχε επιτύχει την αναγνώρισή της από134 μέλη του ΟΗΕ, μεταξύ των οποίων και τα 4 από τα 5 μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας (πλην της Γαλλίας). Ημέτερες προσπάθειες «αποαναγνώρισης» υπήρξαν ατελέσφορες, πλήττοντας την αξιοπιστία της χώρας.
Η πραγματικότητα είναι ότι η Βόρεια Μακεδονία έχει 1.800.000 κατοίκους (ποσοστό 30% είναι Αλβανόφωνοι Μουσουλμάνοι) και το έδαφός της είναι το 1/5 του ελληνικού. Δεν διαθέτει αξιόλογo στρατό, ούτε αεροπορία (εκ των πραγμάτων, ούτε Ναυτικό). Βάσει των στοιχείων αυτών, δεν μπορεί να τεκμηριωθεί απειλή εις βάρος μας. Όσο για τον αλυτρωτισμό, εφ’όσον δεν αποτελεί κρατική ιδεολογία, αλλά φαντασιώσεις φανατικών ομάδων, δεν μπορεί να αποτελέσει σοβαρή απειλή, διότι «έχουν γνώσιν οι φύλακες». Εξ άλλου, τα φανατικά στοιχεία δεν αποτελούν αποκλειστικότητα των γειτόνων μας, αλλά, πολλαπλασιάζονται παντού σε δηλητηριώδεις ατμόσφαιρες και αναζητούν βήμα έκφρασης.
Αξιολογώντας περαιτέρω τη Συμφωνία, θα πρέπει να συνεκτιμηθούν οι άοκνες προσπάθειες της φίλης, συμμάχου και γείτονος Τουρκίας, να ελέγξει την περιοχή. Ο Πρόεδρος Ερντογάν, στις 20 Μαΐου 2018 επέλεξε το Σαράγιεβο ως σημαντικό σταθμό της προεκλογικής του εκστρατείας. Επί πλέον, αυτοπροβάλλεται ως προστάτης των Μουσουλμάνων της Βόρειας Μακεδονίας. Για τους δικούς της λόγους, και η Ρωσία δεν επιθυμεί την ευόδωση της Συμφωνίας. Να μη λησμονούμε και τα επεκτατικά όνειρα ενίων στην Αλβανία.
Η Συμφωνία των Πρεσπών έχει αντιπάλους, εντός και εκτός της Ελλάδος. Είναι σεβαστές οι ανησυχίες των συμπατριωτών μας και πρέπει να ακουστούν. Ωστόσο, ουδείς έχει το αποκλειστικό δικαίωμα στον πατριωτισμό, θεμελιώδη στοιχεία του οποίου είναι η προάσπιση των δικαιωμάτων της πατρίδος και η μέριμνα για το μέλλον της, ασχέτως πολιτικού ή προσωπικού κόστους.
Η αμφισημία και οι παλινδρομήσεις, όμως, δεν βοηθούν, διότι οι καιροί τρέχουν. Η φύση απεχθάνεται το κενό και εάν η Ελλάς αποστρέψει το πρόσωπό της από τη Βόρεια Μακεδονία, απεμπολώντας τα πλεονεκτήματα που της παρέχει η Συμφωνία, άλλοι καιροφυλακτούν. Είναι προς το συμφέρον μας η στήριξη της σταθερότητας της Βόρειας Μακεδονίας. Αστάθεια, θα μπορούσε να τροφοδοτήσει διασπαστικά φαινόμενα, με πολύ κακές εξελίξεις.
Στο σημείο αυτό θα επικαλεσθώ, τη διορατικότητα και τον ρεαλισμό του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ο οποίος στις 13 Φεβρουαρίου 1993, έλεγε για το Σκοπιανό ότι μετά από δέκα χρόνια, κανείς δεν θα θυμάται αυτή την κουβέντα. “Επί σαράντα πέντε χρόνια δεν μας ενοχλούσε αυτό το όνομα. Θα το έχουμε ξεχάσει. Η ουσία μας ενδιαφέρει. Και αυτή η Δημοκρατία πρέπει να στηριχθεί στην Ελλάδα. Πρέπει να την στηρίξουμε ώστε να υπάρχει και να την προσεγγίσουμε να πλησιάσει προς εμάς.”
Οι λόγοι και οι πράξεις της νέας Προέδρου της Βόρειας Μακεδονίας, ήταν περίπου αναμενόμενοι. Με ευχαρίστηση ακούσαμε και τον ηχηρό αντίλογο στο εσωτερικό της χώρας εκείνης. Η διαρκής αμφισβήτηση της Συμφωνίας είναι βούτυρο στο ψωμί των αντιπάλων της χώρας μας. Ας μην τους το προσφέρουμε! Ας ασχοληθούμε με την ουσία και ας πράξουμε αυτό που χρειάζεται για να τους αφοπλίσουμε!
* Ο Ανδρέας Παπασταύρου πρέσβης επί τιμή, υπηρέτησε ανάμεσα στις άλλες θέσεις ως Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην ΕΕ.
Έρχεται για επενδύσεις ο Εμίρης του Κατάρ – Σημαντική επίσκεψη για την περαιτέρω ανάπτυξη της διμερούς συνεργασίας στον τομέα της οικονομίας – Και σημαντικά πολιτικά θέματα στο τραπέζι – Άτυπη συνάντηση με Χριστοδουλίδη το απόγευμα – Αύριο στο Προεδρικό οι επίσημες επαφές
Ο Εμίρης του Κατάρ φτάνει το απόγευμα στην Κύπρο, έχοντας στις αποσκευές του ντοσιέδες για επενδύσεις σε συγκεκριμένα έργα στην Κύπρο. Μια επίσκεψη στην οποία η Κυβέρνηση προσδίδει μεγάλη σημασία, αναμένοντας πως μετά από τις συζητήσεις θα είναι σε θέση να προβεί σε ανακοινώσεις.
Η επίσκεψη αποτελεί επισφράγισμα για την περαιτέρω ενίσχυση των διμερών σχέσεων της Κύπρου με τη χώρα του κόλπου. Κατά τις συζητήσεις που έγιναν την τελευταία δεκαετία μπήκαν οι βάσεις, πάνω στις οποίες χτίζει ο Νίκος Χριστοδουλίδης. Έτσι ο Εμίρης Sheikh Tamim bin Hamad Al Thani ανταποκρίθηκε θετικά στην πρόσκληση που του απηύθυνε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στο πλαίσιο της συνάντησης που είχαν τον περασμένο Νοέμβριο στη Ντόχα.
Τότε είχε αποφασιστεί όπως διάφορα επενδυτικά ταμεία θα εξετάσουν τις προοπτικές για επενδύσεις στην Κύπρο. Με αυτό το στόχο έγιναν τους τελευταίους μήνες επαφές για επενδύσεις στους τομείς των υποδομών, της ενέργειας, της τεχνολογίας και του τουρισμού. Αρμόδιες πηγές δίνουν την εντύπωση πως από τις συζητήσεις προέκυψε ενδιαφέρον από πλευράς Καταριανών για μια σειρά από επενδύσεις στη χώρα μας. Τις λεπτομέρειες θα εξετάσουν οι δύο ηγέτες κατά τη συνάντηση που θα έχουν αύριο στο Προεδρικό.
Πολιτική σημασία
Η επίσκεψη θεωρείται σημαντική και για τα πολιτικά ζητήματα, με έμφαση στο Μεσανατολικό και το Κυπριακό. Σε ό,τι αφορά το πρώτο η συζήτηση θα επικεντρωθεί στην αναζήτηση λύσεων μέσα από το διάλογο, ώστε να κατέβουν τα όπλα και να προκύψει μια συμφωνία ειρήνης στη βάση των δύο κρατών. Στην ατζέντα βρίσκεται και η ανθρωπιστική κρίση, με τους δύο ηγέτες να συζητούν σε βάθος την πρωτοβουλία της Κύπρου για τον ανθρωπιστικό διάδρομο της «Αμάλθειας».
Με ενδιαφέρον αναμένεται και η συζήτηση για το Κυπριακό, κυρίως λόγω των άριστων σχέσεων που μοιράζονται τα τελευταία χρόνια Κατάρ και Τουρκία. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα ζητήσει από τον Εμίρη να συμβάλει στις προσπάθειες που καταβάλλονται να πειστεί η Άγκυρα να λειτουργήσει εποικοδομητικά για να φτάσουμε σε μια συμφωνία επανέναρξης των συνομιλιών στη βάση του συμφωνημένου πλαισίου.
Το πρόγραμμα
Συνοδευόμενος από πολυπληθή αντιπροσωπεία, ο Εμίρης φτάνει σήμερα το απόγευμα στο Αεροδρόμιο Λάρνακας όπου θα τον υποδεχθεί αυτοπροσώπως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Οι δύο θα έχουν μια πρώτη άτυπη συνάντηση επί τόπου.
Η επίσημη υποδοχή θα γίνει αύριο το πρωί στο Προεδρικό Μέγαρο. Θα ακολουθήσει κατ΄ιδίαν συνάντηση των ηγετών, οι οποίοι στη συνέχεια θα παρακαθίσουν σε διευρυμένες συνομιλίες μεταξύ των αντιπροσωπειών των δύο χωρών. Το μεσημέρι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα παραθέσει επίσημο γεύμα προς τιμήν του υψηλού προσκεκλημένου του. Βάσει πρωτοκόλλου δεν θα γίνουν κοινές δηλώσεις.
Πριν μερικές ημέρες, στις 19 Μαίου, τιμήσαμε τα θύματα της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Και σήμερα, φέρνουμε στη μνήμη μας, για άλλη μια φορά, την Άλωση της Πόλης. Της Πόλης που με την ακτινοβολία της διατήρησε για μία χιλιετία και πλέον τον ελληνικό τρόπο, την ελληνική πρόταση ζωής. Την Πόλη που επηρέασε ακόμη και τη διάδοχη της Βυζαντινής, την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Η πτώση της Κωνσταντινούπολης αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση στην οποία συνέτρεξαν όλες οι προϋποθέσεις παρακμής και κατάρρευσης.
Άλωση
Είναι χαρακτηριστική περίπτωση μελέτης ενός ιστορικού γεγονότος για να αποφύγουν οι λαοί δυσάρεστες εξελίξεις σε ό,τι αφορά την κρατική τους υπόσταση.
Οι ξένοι το κάνουν. Οι έλληνες όχι. Γιατί;
Όσοι λαοί, σήμερα, διαθέτουν ευαίσθητες κεραίες και ικανές ηγεσίες, πήραν μέτρα, από νωρίς, για να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο της παρακμής και της πτώσης.
Πριν μερικά χρόνια, στην ΕΡΤ3, κάναμε μια εκπομπή με βάση ένα ντοκυμαντέρ του ρώσου Αρχιμανδρίτη Τύχωνα για τα μαθήματα από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης και με προσκεκλημένο τον ίδιο το ρώσο ιερωμένο.
Ο Τύχων, ο οποίος είναι ηγούμενος της φημισμένης Μονής Σρέντεσκι (Υπαπαντής), στο Κέντρο της Κόκκινης Πλατείας, δεν είναι ένας τυχαίος κληρικός. Είναι πνευματικός του ρώσου ηγέτη. Και έχει αναλάβει ευρύτερες δραστηριότητες οι οποίες δεν είναι της παρούσης.
Με το ντοκυμαντέρ, που είχε μεγάλη απήχηση και στους συμπατριώτες του και στο εξωτερικό, ήθελε να δείξει τις συνέπειες που έχει η κατάρρευση μιας αυτοκρατορίας. Ήθελε να προειδοποιήσει τους Ρώσους για τις συνέπειες από τη διαλυτική τακτική ορισμένων νεόπλουτων και πολιτικών της πατρίδας του.
Με το ντοκυμαντέρ, που είχε μεγάλη απήχηση και στους συμπατριώτες του και στο εξωτερικό, ήθελε να δείξει τις συνέπειες που έχει η κατάρρευση μιας αυτοκρατορίας. Ήθελε να προειδοποιήσει τους Ρώσους για τις συνέπειες από τη διαλυτική τακτική ορισμένων νεόπλουτων και πολιτικών της πατρίδας του.
Η Ρωσία αντιμετώπισε συντεταγμένα την προσπάθεια αποδόμησή της. Με την αντίδραση της κρατικής γραφειοκρατίας της, του λαού της και την ανάδειξη ενός ικανού ηγέτη, αναδύθηκε και πάλι ως ισχυρή παγκόσμια δύναμη.
Η Ελλάδα δεν μπορούσε, βεβαίως, να πετύχει όσα πέτυχε η Ρωσία, τα μεγέθη είναι δυσανάλογα.
Μπορούσε, όμως, αν είχε ικανή πολιτική ηγεσία αλλά και αποφασισμένο λαό, να διατηρήσει ψήγματα ελληνισμού στην κρατική της υπόσταση. Διότι πιστεύω πως αυτά τα ψήγματα δεν υπάρχουν.
Πιστεύω πως η Ελλάδα δεν υφίσταται ως κρατική οντότητα.
Γιατί;
ΑΠΟ ΤΗ ΡΩΜΗ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ
Όταν το 146 π.χ. κατελήφθη από τους ρωμαίους και η τελευταία ελληνική αντίσταση, πολλοί έλληνες κατέφυγαν στη δύση και επηρέασαν τον ρωμαϊκό πολιτισμό. Ουσιαστικά, αυτός ο πολιτισμός ονομάστηκε ελληνορωμαϊκός, ακριβώς λόγω της μεγάλης ελληνικής επιδράσεως που είχε υποστεί.
Όλες οι αυτοκρατορίες έχουν ακμή και παρακμή. Το ίδιο και η Ρωμαϊκή.
Ένας ικανός ρωμαίος αυτοκράτωρ, ο Μέγας Κωνσταντίνος διέγνωσε αυτήν την έναρξη της παρακμής της Ρώμης και μετέφερε τον πρωτεύουσά του στην Ανατολή, στο Βυζάντιο. Η πόλη ονομάστηκε Κωνσταντινούπολη και εγκαινιάστηκε το 330 μ.Χ.
ΤΟ ΟΝΟΜΑ
Η Νέα Αυτοκρατορία ονομάστηκε Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία για να διακριθεί από τη Δυτική.
Το όνομα Βυζάντιο ουδέποτε χρησιμοποιήθηκε την εποχή εκείνη.
Η Αυτοκρατορία ονομάσθηκε- όπως λέει η Αρβελέρ- Βυζαντινή, πρώτη φορά από καθολικούς ιερωμένους, οι οποίοι αρνήθηκαν για λόγους ιδεολογικούς να ονομάσουν την αυτοκρατορία των σχισματικών-κατ αυτούς- ορθοδόξων χριστιανών, με το επίσημο όνομά της, που ήταν το Ρώμη και ρωμαϊκή πολιτεία.
Ρώμη η αυτοκρατορία, Ρωμανία τα εδάφη που την απαρτίζουν και βέβαια Ρωμαϊκή πολιτεία, Ρωμαϊκό κράτος, και Ρωμαίοι οι πολίτες του.
Ρωμιοί και Ρωμαίοι για τους έλληνες και τους υπόλοιπος ορθόδοξους Ρούμ για τους τούρκους.
Η διαπρεπής βυζαντινολόγος δίνει σε ένα από τα εκλαϊκευμένα βιβλία της τον ορισμό του Βυζαντίου:
«Βυζάντιο είναι η εκχριστιανισμένη και εξελληνισμένη Ρωμαϊκή ανατολική Αυτοκρατορία με την Κωνσταντινούπολη για πρωτεύουσα.»
ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ
Κωνσταντινούπολη
Το Βυζάντιο έφτασε στο απώγειο της ακμής του κατά τον 7ο αιώνα, περίπου, επι Ηρακλείου, και άρχισε να κλονίζεται, ουσιαστικά, όταν ο αυτοκράτορας Ρωμανός Διογένης ηττήθηκε στο Ματζικέρτ το 1071.
Από το 1204, ημερομηνία κατάληψης της Κωνσταντινούπολης από τους Γράγκους κατά την Τέταρτη Σταυροφορία, δεν υπάρχει πλέον ισχυρό βυζαντινό κράτος και αυτό δεν έχει να κάνει με τους οθωμανούς, αλλά με τη Δύση.
Οι δυτικοί, επι οθωνιδών αυτοπροσδιορίστηκαν σε σχέση με το Βυζάντιο.
Η ΠΑΡΑΚΜΗ
Το βυζαντινό κράτος, την περίοδο της παρακμής του, βρισκόταν σε άθλια οικονομική κατάσταση, αθλιότητα που δημιουργήθηκε από τη μείωση των κρατικών εισπράξεων που πήγαιναν στα ταμεία της φεουδαρχικής αριστοκρατίας και από τις αυξημένες δαπάνες για τους δημόσιους υπαλλήλους και την αυλή.
Το ενδιαφέρον για τους συνοριακούς πληθυσμούς ήταν ανύπαρκτο. Τους ενδιέφερε μόνο η φορολόγησή τους.
Ο αγροτικός πληθυσμός της Μικράς Ασίας αισθανόταν πως αγνοούνταν και πως είχε αφεθεί απροστάτευτος στις κατακτητικές επιθέσεις των τούρκων.
Ο στρατός ήταν εντελώς παραμελημένος, το αμυντικό σύστημα των ακριτών είχε καταρρεύσει και βοήθεια από τη Κωνσταντινούπολη δεν μπορούσε να περιμένειγιατί η πρωτεύουσα ήταν απασχολημένη με τις εμφύλιες διενέξεις και τις ραδιουργίες γύρω από τη διαδοχή του θρόνου.
Ακόμη χειρότερα ήταν τα πράγματα με τη βυζαντινή πνευματική τάξη και τη φεουδαρχική αριστοκρατία που αλλαξοπιστούσαν για να πάρουν μεγαλύτερα τσιφλίκια.
Κάτι θυμίζουν όλα αυτά.
Στο ντοκυμαντέρ αυτό ο Αρχιμανδρίτης, τότε, και Μητροπολίτης Κριμαίας σήμερα, Τύχων προσπάθεί να περάσει την ιδέα της Τρίτης Ρώμης.
Η Πόλη αλώθηκε με τη βοήθεια Ελλήνωνπου διαδραμάτισαν σημαντικό, σημαντικότατο ρόλο στην Άλωση και εντός και εκτός των τειχών.
Οι Οθωμανοί ηγέτες, χρησιμοποίησαν αποτελεσματικά το όπλο της θρησκείας για να πετύχουν τους κατακτητικούς τους στόχους. Δεν είναι τυχαία η επιλογή του σουνιτικού ισλάμ ως επίσημης θρησκείας τους, αφού, έχει τα πιο επιθετικά χαρακτηριστικά.
Ισλάμ ή ξίφος ήταν το σύνθημα των μουσουλμάνων της εποχής. Το ίδιο σύνθημα βλέπουμε και ακούμε και σήμερα στους δρόμους των ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων.
Η αρχική θρησκεία των καθημερινών τούρκων δεν ήταν ο σουνιτισμός αλλά ο αλεβισμός. Ένα κράμα σαμανισμού (αρχικής θρησκείας των τούρκων νομάδων), σιιτισμού και στοιχείων αρχαιοελληνικής φιλοσοφίας. Αλλά το κράμα αυτό δεν εξυπηρετούσε την επιθετικότητα την οποία είχαν ανάγκη οι σουλτάνοι. Το άφησαν στις λαϊκές μάζες και επισήμως, η ηγέτιδα τάξη υιοθέτησε το σουνιτισμό.
Τι έγινε όλος αυτός ο κόσμος, ο λαός της Ρωμανίας μετά την Οθωμανική κατάκτηση; Αφομοιώθηκε από τους τούρκους νομάδες που κατέλαβαν αρχικά τα οροπέδια της Ανατολίαςκαταδιωκόμενοι από τον Τζεγκίς Χάν;
Ο ελληνισμός δεν χάθηκε από τη Μικρά Ασία. Δεν εξηγείται πως εξαφανίστηκαν τα 8 εκατομμύρια χριστιανών Ελλήνων που αναφέρονται από τον Βρυώνη , από τους 400.000 τούρκους επιδρομείς, κατά τον ίδιο συγγραφέα.
Οι μελέτες σχετικά με την ύπαρξη ρωμαίικων μειονοτήτων στη Μικρά Ασία γίνονται στην εποχή μας όλο και πιο συστηματικές.
ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟΙ
Από τα προβλήματα που αντιμετώπισαν οι υπόδουλοι, οι εξισλαμισμοί ήταν το μεγαλύτερο. Η απώλεια της πίστης σήμαινε και απώλεια της εθνικής συνείδησης.Η γλώσσα χωρίς τη θρησκεία δεν αποτελούσε ισχυρό δεσμό με το έθνος.
Οι κρυπτοχριστιανοί, οι τενεσούρ ρούμ (αυτοί που επέστρεψαν στο χριστιανισμό) και οι σταυρίτες ήταν μερικές κατηγορίες ανθρώπων που βίωναν το υπαρξιακό τους δράμα στην, υποτίθεται πολυεθνική, οθωμανική αυτοκρατορία.
Δεν θα ήταν υπερβολή να ειπωθεί ότι σχεδόν όλοι οι μουσουλμάνοι της περιοχής του πόντου προέρχονται από εξισλαμισμούς.
Η ελληνική αυτοκρατορία της Τραπεζούντας αλλά και γενικότερα ο ποντιακός ελληνισμός, συνέβαλε σημαντικά στη διατήρηση του μικρασιατικού ελληνισμού. Ανάλογο ρόλο έπαιξαν και οι χριστιανικές νησίδες της Καππαδοκίας.
Εξισλαμισμοί
Αν είχε πέσει η Τραπεζούντα, όπως και οι άλλες μικρασιατικέ ς περιοχές, ήδη κατά την πρώτη περίοδο των οθωμανικών κατακτήσεων, δε θα μπορούσαν να είχαν διατηρηθεί εκεί μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα κατάλοιπα του μικρασιατικού ελληνισμού.
Μόνο οι δυτικές ακτές της Μικράς Ασίας είχαν ανάλογη σημασία και έτσι μπόρεσαν στον 20ο αιώνα, κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών, να παίξουν σημαντικό ρόλο για την εθνική κίνηση των ελλήνων.
Οι εξισλαμισμοί και εκτουρκισμοί στον Πόντο είχαν λάβει τεράστιες διαστάσεις,οι συνέπειες των οποίων φθάνουν ως και σήμερα.
Η θρησκεία είχε για τους έλληνες του πόντου μεγάλη σημασία.
Μπορούσαν να ανασάνουν κάπως ελεύθερα και να δραστηριοποιηθούν γύρω από τα φημισμένα και σήμερα μοναστήρια του Πόντου, στα οποία είχαν παραχωρηθεί προνόμια καθώς και σε περιοχές που υπήρχαν μεταλλεία στα οποία εργάζονταν οι έλληνες του πόντου. Ακριβώς, διότι τους είχαν ανάγκη γι αυτήν την εργασία, οι σουλτάνοι άφηναν πιο ελεύθερες τις δραστηριότητες των ελλήνων στις περιοχές αυτές και δεν ακολουθούσαν τη σκληρή τακτική άλλων περιοχών του πόντου όπου οι εξισλαμισμοί ήταν μαζικοί και τα βασανιστήρια σε όσους δεν ακολουθούσαν, τεράστια.
ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ
Πολλοί έλληνες του Πόντου αλλά και αλλού που δεν μπορούσαν να σηκώσουν το βάρος της αλλαξοπιστίας, έδειχναν δημοσίως ότι ήταν μουσουλμάνοι αλλά κρυφά στο σπίτι τους και στην κοινωνική τους ζωή, ζούσαν ως χριστιανοί.
Είναι τρομερό το δράμα των ανθρώπων αυτών οι οποίοι ακόμη και σε περιόδους πιο χαλαρές δεν μπορούσαν να επανέλθουν στη χριστιανική πίστη τους διότι, σύμφωνα με τον ισλαμικό νόμο έπρεπε να θανατωθούν.
Παρόλα αυτά, πολλοί το διακινδύνευαν και έχουμε έτσι το φαινόμενο των τεμεσούρ, όπως αποκαλούνται.
Τα προβλήματα που συναντούσαν κατά περιόδους οι άνθρωποι αυτοί ήταν τεράστια. Παρά την επίδειξη ανοχής εκ μέρους του τουρκικού κράτους, λόγω διεθνών πιέσεων, η ζωή τους κινδύνευε διότι, κατά καιρούς, διάφοροι νόμοι περί ισότητας, οδηγούσαν τους χριστιανούς και τους τεμεσούρ στο στρατό και εκεί η ζωή των τελευταίων, κυρίως, κρέμονταν από μια κλωστή.
Γενικώς, το κράτος του Αλλάχ δεν επιτρέπεται να το υπερασπίζονται αλλόδοξοι διότι σε περίπτωση που το υπερασπιστούν, θα έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους μουσουλμάνους και αυτό είναι ανεπίτρεπτό.
Μια άλλη κατηγορία χριστιανών του πόντου που αναγκάστηκαν να αλλαξοπιστήσουν αλλά θέλησαν να επιστρέψουν στην αρχική τους θρησκεία είναι οι σταυρίτεςκαι το σταυρικό ζήτημα. Είναι κάτοικοι του χωριού Σταυρί, των οποίων οι τουρκικές αρχές δεν αποδέχθηκαν το αίτημα επιστροφής στον χριστιανισμό, παρά τις προσπάθειες που οι σταυρίτες κατέβαλαν.
Κρυπτοχριστιανοί
Τους άφησαν χωρίς να τους εγγράφουν σε κανένα μητρώο, σαν δηλαδή να μην υπάρχουν. Και όταν ζητούσαν κάποιο έγγραφο δεν θα μπορούσαν να το πάρουν αφού δεν φαίνονταν πουθενά.
Δεν θα ήταν υπερβολή να ειπωθεί ότι σχεδόν όλοι οι μουσουλμάνοι της περιοχής του πόντου προέρχονται από εξισλαμισμούς.
Οι τούρκοι δεν είχαν εθνική συνείδηση και τρόμαξαν όταν είδαν να αναπτύσσονται τα εθνικά κινήματα .
Οι εθνότητες της οθωμανικής αυτοκρατορίας διεκδικούν τη δική τους αποκατάσταση. Και η πολεμική ομάδα των τούρκων, που αυξάνεται με εξισλαμισμένα στοιχεία του ντόπιου πληθυσμού καταλαβαίνει ότι δεν έχει χώρο να σταθεί.
Η αυτοκρατορία της ήταν πατρίδα διαφόρων εθνοτήτων και εθνών.
Αν όλοι αποκτούσαν εθνική συνείδηση, τότε δεν έμενε χώρος για τους τούρκους.
Η διαπίστωση αυτή που γίνεται κατανοητή μετά το ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1877-78, προκαλεί τρομερή αντίδραση και παίρνει κατασταλτικά μέτρα εναντίον όσων είχαν εκφράσει εθνικές απαιτήσεις.
Τότε, στη Μικρά Ασία, οι έλληνες και οι αρμένιοι διεκδικούν εθνική αποκατάσταση. Οι τούρκοι προσπαθούν να πνίξουν αυτά τα κινήματα. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται τα μέτρα που λαμβάνουν εναντίον των ελλήνων του Πόντου.
Η ΔΙΑΣΩΣΗ ΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ ΑΔΥΝΑΤΗ
Πού βρίσκεται η αρχή της γενοκτονίας;
Όπως όλες οι Αυτοκρατορίες έτσι και η Οθωμανική αρχίζει να υποχωρεί μετά τη βασιλεία του Σουλεϊμάν του Νομοθέτη (1520-1566) κατά την οποία έφθασε στη χρυσή εποχή της.
Και για να αντιμετωπίσει την υποχώρησή της άρχισε τον εκδυτικισμό.
Το πρώτο κίνημα δυτικοποίησης έγινε την εποχή της γαλλικής επανάστασης, επι Σελήμ Γ! (1789-1807) και συνεχίσθηκε επι Μαχμούντ Β! (1808-1839), του σουλτάνου της ελληνικής επανάστασης, και αφορούσε κυρίως το στράτευμα, τη δημόσια διοίκηση και τα θρησκευτικά σχολεία.
Η ελληνική επανάσταση του 1821 είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση της οθωμανικής διπλωματικής υπηρεσίας επειδή οι πρόξενοι και διπλωμάτες της αυτοκρατορίας ήσαν όλοι, σχεδόν, έλληνες. Έτσι, ο σουλτάνος αναγκάσθηκε να ιδρύσει και υπουργείο εξωτερικών που μέχρι τότε δεν ήταν αναγκαίο, διότι θεωρούσε ότι οι άλλοι ηγέτες ήσαν κατώτεροι.Υπήρχε, μάλιστα, ένας ιδιαίτερος και γραφικός, όπως φαίνεται σήμερα, τρόπος με τον οποίο επικοινωνούσε μαζί τους, μέσω των εκπροσώπων τους.
ΤΑΝΖΙΜΑΤ
Εκείνο που έχει μεγάλο και καταλυτικό ενδιαφέρον για την εξέλιξη της ιστορίας μας είναι ότι στις 3 Νοεμβρίου 1839 ο υπουργός του νεοσύστατου υπουργείου Εξωτερικών της Αυτοκρατορίας Μουσταφά Ρεσίτ Πασάςεδιάβασε στο πάρκο του παλατιού του Τοπκαπί, που ονομάζεται «ο κήπος με τα τριαντάφυλλα», (Γκιουλχανέ) ένα αυτοκρατορικό διάταγμα του σουλτάνου Αμπντουλμετζίτ Α!που είχε μόλις αναλάβει το θρόνο.
Το φιρμάνι αυτό, το Γκιουλχανέ Χατί Χουμαγιούν, υπήρξε η πρώτη πράξη σειράς μεταρρυθμιστικών μέτρων που άνοιξε την περίοδο του Τανζιμάτ = Αναδιοργάνωση.
Η αρχή της ισότητας όλων των οθωμανών πολιτών, που περιείχε αυτό το διάταγμα, υπέσκαπτετα θεμέλια του παραδοσιακού συστήματος των μιλλετίων,(στο οποίο βασιζόταν η οργάνωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) και ήταν αντίθετο στη δυτική έννοια της ομοιομορφίας, άνοιγε το δρόμο στη θεωρία του«οθωμανικού έθνους» ή οθωμανισμού των Ενωτικών Νεοτούρκων του 1908.
Δηλαδή, η θεωρητική βάση των Νεότουρκων βρίσκεται στο φιρμάνι αυτό και στις αλλαγές που πυροδότησε. Το οθωμανικό κράτος, από αυτοκρατορία την οποία συνέθεταν διάφορες εθνότητες, έπρεπε να αποκτήσει μια εθνική ομοιομορφία και να διαμορφώσει ένα οθωμανικό έθνος.
Μια αντιπαράθεση μεταξύ οπαδών αυτής της τάσης, που είναι γνωστή ως δυτικιστέςκαι των οπαδών που ήθελαν μια ενιαία οθωμανική πατρίδα, είχε αρχίσει.
Εξέχουσα μορφή των δεύτερων, των οπαδών, δηλαδή, της οθωμανικής πατρίδας, υπήρξε ο συγγραφέας Ναμίκ Κεμάλ (1840-1888), ο οποίος ουσιαστικά είναι ο γεννήτορας ενός νεοοθωμανικού κινήματος.
Ο Κεμάλκαι οι οπαδοί του, έγιναν υπερασπιστές της οθωμανικής πατρίδας στο σύνολό της (και όχι του τουρκικού έθνους): πατρίδος (vatan) και όχι έθνους.
Και οι Έλληνες της οΘωμανικής Αυτοκρατορίας υποστήριξαν πολύ την ιδέα του οθωμανισμού, δηλαδή της διαμόρφωση ενός δημοκρατικού πολυπολιτισμικού κράτους, καθώς και πολλοί Αρμένιοι. Έλληνες και Αρμενίους θα δούμε αρχικά να εντάσσονται στο «Ένωση και Πρόοδος»)
Από την άλλη, αν και ιθύνων νους της συνταγματικής επαναστάσεως υπήρξε ο αγγλόφιλος Μιντχάτ Πασάς, όπως ιθύνων νους του Τανζιμάτ του 1839 υπήρξε ο αγγλόφιλος Μουσταφά Ρεσίτ Πασάς, είχε διαφωνίες με τον Ναμίκ Κεμάλ.
Το σημείο στο οποίο διαφωνούσαν ήταν η στάση τους απέναντι στις Μεγάλες Δυνάμεις
ΟΙ ΝΕΟΤΟΥΡΚΟΙ
Η έναρξη από τη Θεσσαλονίκη του κινήματος των Νεότουρκων
Το επαναστατικό κίνημα που κατέληξε στη στρατιωτική εξέγερση του 1908είχε αρχίσει να οργανώνεται από το 1889, τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στο εξωτερικό.
Στο εσωτερικό ανεπτύχθη στην Κωνσταντινούπολη από το 1889 έως το 1897 και στη Θεσσαλονίκη από το 1906 μέχρι το 1908.
Στο εξωτερικό από το 1889 μέχρι το 1908 στο Παρίσι, τη Γενεύη και το Κάϊρο.
Στις πόλεις αυτές είχαν ιδρυθεί πολλές επαναστατικές οργανώσεις, αλλά μία από αυτές έπαιξε καθοριστικό ρόλο ως μίτος της Αριάδνης για ολόκληρη την περίοδο από το 1889 ως το 1908.
Τα ίχνη της οργάνωσης αυτής εμφανίζονται αρχικά στην Κωνσταντινούπολη, ύστερα στο Παρίσι και τη Γενεύη, και έπειτα στη Θεσσαλονίκη, όπου το όνομά της επιβιώνει κάθε φορά έπειτα από επανειλημμένες συγχωνεύσεις των επαναστατικών ομάδων.
Πρόκειται για την «Οθωμανική Επιτροπή Ενώσεως και Προόδου», υποκινήτριας της επαναστάσεως του 1908.
Όσο για τον όρο «Νεότουρκοι», αυτός καλύπτει το σύνολο των φιλελευθέρων- τότε- που αντετάχθησαν στη σουλτανική δεσποτεία, ήδη από το 1865 (το έτος που ιδρύθηκε στην Πόλη η μυστική εταιρεία των Νεοθωμανών, 1865-1876), όπως είπαμε, έως το 1908.
Έως το 1908, όλες οι επαναστατικές ομάδες των Νεοτούρκων, παρά τις διαφωνίες τους , συμφωνούσαν ότι δεν έπρεπε να αγωνισθούν για κάποιον τουρκικό εθνικισμό αλλά για την οθωμανική πατρίδα.
Το πρόβλημα που τους διαιρούσε και τους διαφοροποίησε στη συνέχεια, ήταν αν το οθωμανικό αυτό «έθνος» έπρεπε να αποκτήσει ενιαία πολιτική δομή όπως και έγινε τελικά κατά την επιθυμία των Ενωτικών, ή ομοσπονδιακή δομή, όπως ζητούσε ένας από τους ηγέτες των Νεοτούρκων, ο πρίγκιπας Σαμπαχεντίν (1877-1948) και οι Φιλελεύθεροι, οι οποίοι, όμως τελικά, δεν μπόρεσαν να επηρεάσουν τις εξελίξεις.
Το σύνολο του ελληνικού λαού, όχι μόνο στο εσωτερικό της αυτοκρατορίας, αλλά και στο κράτος των Αθηνών, υποδέχθηκε την επανάσταση του 1908 με ενθουσιασμό.
Ο θεωρητικός του τουρκικού εθνικισμού, ήταν ο διανοούμενος Ζιγιά Γκιοκάλπ (1876-1924) ο οποίος δεν ήταν δυτικιστής.
Η εθνικιστική του ιδεολογία, ο τουρκισμός, που περιείχε και την υποστήριξη της μουσουλμανικής θρησκείας, τον τοποθετούσε, σε μια ενδιάμεση θέση μεταξύ των οπαδών της ακραίας δυτικοποιήσεως και αυτών που υπεστήριζαν την επιστροφή στην καθαρή ανατολική παράδοση.
Το ιδεολογικό σύστημα του Γκιοκάλπ είχε και κάποια ακραία χαρακτηριστικά που πέρασαν στην κυρίαρχη εθνικιστική τουρκική ιδεολογία και μετατράπηκαν σε κρατική πολιτική
Διατύπωσε μια πρωτόλεια εκδοχή της ναζιστικής κοσμοθεωρίας, όπου βασικό ρόλο στην τελική διαμόρφωσή της -όπως και της νεοτουρκικής βεβαίως σε πολύ απλοϊκότερη εκδοχή- έχουν οι απόψεις του Νίτσε, οι οποίες εκχυδαϊστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν εργαλειακά.
Από τον Γκιοκάλπ ως τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ (1881-1938) συνεχίσθηκε ο αγώνας μεταξύ των υποστηρικτών της δυτικής παρατάξεως και αυτών που με διάφορους τρόπους αντετίθεντο στην παρείσδυση της δύσεως.
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ
Υπήρχε, όμως, για όλους και το πρόβλημα της θρησκείας.
Το Ισλάμ αποτελούσε μέρος της ψυχής του λαού. Ταυτόχρονα, όμως, οι θεσμοί του δημιουργούσαν προσκόμματα στην πρόοδο της πατρίδος .
Μπροστά σ αυτήν τη δυσκολία, σχεδόν αξεπέραστη, από το Ναμίκ Κεμάλ ως τον Ατατούρκ, οι οπαδοί τους βαθμιαία κατέληξαν να απορρίψουν το Ισλάμ για να επιτύχουν την υιοθέτηση του δυτικού πολιτισμού.
Ο Μουσταφά Κεμάλ θα χρησιμοποιήσει με ακραίο τρόπο τη μουσουλμανική πίστη των Οθωμανών για να πολεμήσει τους Έλληνες την περίοδο 1919-1922. Θα κηρύξει «τζιχάντ κατά των απίστων» και ο ίδιος θα αυτοανακηρυχθεί gazi, δηλαδή «ιερός πολεμιστής του Κορανίου» )
Το φαινόμενο αυτό επέτρεψε στη Δύση και στους Τούρκους Φιλελεύθερους μετά το Β! Π.Π., από τον Μεντερές μέχρι τον Τουρκούτ Οζάλ περνώντας από τον Ντεμιρέλ (δηλαδή τους ιδεολογικούς συνεχιστές του πρίγκιπος Σαμπαχετίν), να ιδιοποιηθούν τον Ατατούρκ και να τον βαφτίσουν δυτικιστή οπαδό του φιλελεύθερου καπιταλισμού.
Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ
Οι σοβινιστικές τάσεις των νεότουρκων φαίνονται από πολύ νωρίς. Αρνούνται πως υπάρχει εθνικό ζήτημα στην οθωμανική αυτοκρατορία και επιλέγουν την πολιτική της βίαιης αφομοίωσης των εθνικών μειονοτήτων.
Είναι πλήρως αποδεδειγμένο σήμερα ότι διέπραξαν γενοκτονία σε βάρος των Αρμενίων και των Ελλήνων του Πόντου.
Διαβάζοντας τα κείμενα των μη κεμαλιστών τούρκων ιστορικών, συναντούμε το οργανωμένο σχέδιο του νεοτουρκικού εθνικισμού.
Ενός εθνικισμού που γεννήθηκε στους κόλπους του οθωμανικού στρατεύματος , επηρεάστηκε βαθύτατα από το γερμανικό μιλιταρισμό και προσπάθησε να δημιουργήσει μηχανισμούς ελέγχου της σύνθεσης των πληθυσμών που ζούσαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία την περίοδο 1913-1918.
Τα κείμενα αυτά αποδεικνύουν ότι οι Νεότουρκοι είχαν εμπνευστεί μια ιδεολογία περιθωριοποίησης και αποκλεισμού των στοχοποιημένων ομάδων του οθωμανικού πληθυσμού και είχαν εκπονήσει με λεπτομέρειες, από το 1913, ένα οργανωμένο σχέδιο, με βάση το οποίο πραγματοποιήθηκε η γενοκτονία των Ελλήνων στην αρχή και των Αρμενίων στη συνέχεια. Εκκαθαρίσεις που κατά περιοχές έλαβαν διαφορετική μορφή και ολοκληρώθηκαν με τη μικρασιατική καταστροφή.
Υπάρχουν καταγγελίες ότι από το 1913 ξεκίνησαν οι μαζικές εκτοπίσεις από την περιοχή των Δαρδανελλίων. Από το 1914 ως το 1918 θα συνεχισθούν με ιδιαίτερη δριμύτητα στο Δυτικό Πόντο (ο Ανατολικός είχε καταληφθεί από τους Ρώσους μετά το 1916) για να συνεχισθούν σε δεύτερη φάση μετά το τέλος του πολέμου, ως το 1922.
Βασικός στόχος ήταν να αποδειχθεί ότι αφ ενός από τους προϊστορικούς χρόνους η Ανατολία κατοικούνταν από τουρκικά φύλα και αφ ετέρου ότι οι περιοχές αυτές την εποχή του ελληνοτουρκικού πολέμου (1919-1922) συγκροτούσαν την αδιαφιλονίκητη τουρκική πατρίδα, που επιβουλεύτηκαν οι ξένοι ιμπεριαλιστές.
Η «Εταιρεία Ένωσις και Πρόοδος», η έδρα και οι δραστηριότητες της οποίας μεταφέρθηκαν πλέον στη Θεσσαλονίκη, τα έτη 1908, 1909, 1910 και 1911 πραγματοποίησε τέσσερα μυστικά συνέδρια, στα οποία χαράχτηκε η στρατηγική για την ολοκληρωτική κατάληψη της εξουσίας.
Οι αποφάσεις των συνεδρίων αυτών δεν έγιναν ποτέ γνωστές, αν και έχουν περάσει 100 και πλέον χρόνια από τότε. Και καταβλήθηκαν προσπάθειες να μην γίνουν γνωστές ακριβώς για να μην αποτελέσουν αποδεικτικό υλικό για το προσχεδιασμένο έγκλημα της γενοκτονίας των χριστιανικών πληθυσμών (Έλληνες, Αρμένιοι, Συροχαλδαίοι) της Μικράς Ασίας.
Το μόνο που γνωρίζουμε είναι ότι με βάση το δημοσίευμα της εφημερίας TIMESτου Λονδίνου, στο συνέδριο του 1911 «οι Νεότουρκοι αποφάσισαν τη δημιουργία ενός καθαρά μουσουλμανικού κράτους και την εκκαθάρισή του από τους χριστιανικούς πληθυσμούς έστω και με τη βία».
Η απόφαση αυτή ήταν που καθόρισε τις εξελίξεις στο θέμα της γενοκτονίας των χριστιανικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας από το 1913 μέχρι το 1924, οπότε ολοκληρώθηκε η Ανταλλαγή των πληθυσμών.
Αποτέλεσμα της απόφασης αυτής ήταν η συμφωνία ανταλλαγής των πληθυσμών που υπέγραψε το Σεπτέμβριο του 1913 η Οθωμανική Αυτοκρατορία με τη Βουλγαρία. Αντίστοιχη συμφωνία πρότεινε η Οθωμανική Αυτοκρατορία στην Ελλάδα, συμφωνία που υπογράφηκε στις 10 Μαΐου 1914, αποτέλεσμα της οποίας ήταν ο εκπατρισμός 250.000 Ελλήνων από τις περιοχές της Θράκης και της Μικράς Ασίας.
Ακολούθησε η είσοδος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στις 2 Αυγούστου 1914, μετά από απόφαση της ηγεσίας της «Εταιρείας Ένωσις και Πρόοδος», η οποία μάλιστα το έπραξε χωρίς καν να ενημερώσει την κυβέρνηση και τον ίδιο το Σουλτάνο, που σημειωτέον είχε πλέον ρόλο συμβολικό, αφού όλες οι εξουσίες είχαν περιέλθει πραξικοπηματικά στα χέρια της πανίσχυρης τριάδας των Ενβέρ, Ταλάτ και Τζεμάλ.
Η είσοδος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον πόλεμο, στο πλευρό των Γερμανών, έδωσε τη δυνατότητα και το άλλοθι στους Νεοτούρκους να ολοκληρώσουν το σχέδιο του 1911, που είχε αρχίσει ήδη να εφαρμόζεται με τις δυο προαναφερθείσες συμφωνίες, πραγματοποιώντας απροκάλυπτα τη Γενοκτονία των Αρμενίων (24 Απριλίου 1915) και μαζικούς εκτοπισμούς ελληνικών χριστιανικών πληθυσμών από τη Θράκη, τη Μυσία, την Ιωνία και τον Πόντο, σε διάφορες περιοχές της Ανατολίας, υπό το πρόσχημα της ασφάλειας. Οι εκτοπισμοί αυτοί, σε συνδυασμό με τα περιβόητα Τάγματα Εργασίας (αμελέ ταμπουρού), στα οποία στρατεύονταν οι Έλληνες με αποκλειστικό σκοπό την εξόντωσή τους, οδήγησαν στο θάνατο εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες της Θράκης, του Πόντου και της Μικράς Ασίας. Το βιβλίο του αείμνηστου Ηλία Βενέζη Νούμερο 31328, αποτελεί τη ζωντανή ιστορική μαρτυρία ενός εκτοπισμένου, από τους ελάχιστους που διασώθηκαν.
Στις 16 Απριλίου του 1916 εισήλθαν οι Ρώσοι στην Τραπεζούντα, προσφέροντας ένα ακόμα πιο ισχυρό άλλοθι στους Νεοτούρκους για την εξόντωση των Ελλήνων μέσα από τη μέθοδο των εκτοπισμών.
Από την ημέρα αυτή, μέχρι την αποχώρηση των Ρώσων από την Τραπεζούντα (Φεβρουάριος 1918), οι Έλληνες του Πόντου, με εξαίρεση αυτούς που κατοικούσαν στην επαρχία Τραπεζούντας, υπέστησαν τα πάνδεινα από τους εκτοπισμούς και από τους ατάκτους, τους γνωστούς τσέτες. Τότε μεγάλος αριθμός Ελλήνων, για να γλιτώσει το βέβαιο θάνατο, επέλεξε το δρόμο της προσφυγιάς στην ομόδοξη Ρωσία. Με την αποχώρηση των Ρώσων από την Τραπεζούντα, το 1918, ήλθε η σειρά των Τραπεζουντίων, χιλιάδες από τους οποίους για να αποφύγουν το θάνατο κατέφυγαν στη Ρωσία και τον Καύκασο, αφήνοντας πίσω τους περιουσίες και παράδοση χιλιετιών.
Όταν το Μάιο του 1919 αποβιβάστηκαν τα ελληνικά στρατεύματα στη Σμύρνη, ένα μεγάλο μέρος των Ελλήνων του Πόντου ήδη είχε πεθάνει στις εξορίες ή είχε καταφύγει στη Ρωσία και τον Καύκασο.
Αυτά για όσους νεοκεμαλιστές δημοσιογράφους και πολιτικούς στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη ψάχνουν να βρουν «αντιιμπεριαλιστικό» άλλοθι για το αποτρόπαιο έγκλημα της γενοκτονίας που έγινε στους Έλληνες του Πόντου και της Μικράς Ασίας.
Όταν ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στην Αμισό, στις 19 Μαΐου 1919, στα βουνά του Πόντου υπήρχαν 37.000 αντάρτες, οι οποίοι είχαν καταφύγει στα όπλα είτε επειδή αρνούνταν να υπηρετήσουν και να πεθάνουν στα τάγματα εργασίας, είτε για να προστατέψουν τη ζωή τη δική τους και της οικογένειάς τους από τις ένοπλες ομάδες ατάκτων, που χρηματοδοτούνταν από την παραστρατιωτική οργάνωση Muhafaza-ı Hukuk-u Milliye Cemiyeti’nin, παρακλάδι της Εταιρείας Ένωσις και Πρόοδος.
Η πιο πολυμελής ομάδα ατάκτων, που είχε λάβει χαρακτήρα στρατού εθελοντών, ήταν το σύνταγμα του Τοπάλ Οσμάν, που είχε ως έδρα την Κερασούντα. Μέχρι το 1919, ο Τοπάλ Οσμάν και οι άνδρες του ήταν υπεύθυνοι για φόνους πολλών χιλιάδων Ελλήνων και για λεηλασίες εκατοντάδων ελληνικών χωριών.
Στις 29 Μαΐου 1919, ο Μουσταφά Κεμάλ κάλεσε τον Τοπάλ Οσμάν σε μυστική συνάντηση στην πόλη Χάβζα της Αμισού και ως ο νέος αρχηγός του τουρκικού κράτους, του έδωσε εξουσιοδότηση-νομιμοποίηση, χρήμα και όπλα για να τελειώνει μια για πάντα με τους Ρωμιούς του Πόντου. Έκτοτε ο Τοπάλ Οσμάν άρχισε μεθοδικά να ξεκαθαρίζει το τοπίο. Θωρείται ότι αυτός και το σύνταγμά του είναι υπεύθυνοι για τις περισσότερες σφαγές στην περιοχή του κεντρικού και του δυτικού Πόντου, με ιθύνοντα νου, για τη δεύτερη φάση της εγκληματικής του δράσης, τον Μουσταφά Κεμάλ.
Η Γενοκτονία και ο Ξεριζωμός των Ελλήνων, από μια περιοχή στην οποία ο Ελληνισμός είχε συνεχή και λαμπρή παρουσία 2.800 ετών, ολοκληρώθηκε το 1924, όταν αποχώρησε και ο τελευταίος Έλληνας του Πόντου, με βάση τις συμφωνίες Ανταλλαγής των Πληθυσμών, του 1923. Να σημειωθεί ότι ο Έλληνας πρόξενος, όταν έγραφε την τελευταία σελίδα του Προξενείου της Τραπεζούντας έγραφε ότι αφήνουμε πίσω μας εκατό χιλιάδες εξισλαμισμένους Έλληνες.
Δυστυχώς, η πολιτική σκοπιμότητα, μπορεί να υπερισχύσει της ιστορικής αλήθειας στη διεθνή κοινότητα.
Παρά τις επίμονες προσπάθειές τους που είχαν γενοκτόνα χαρακτηριστικά, οι τούρκοι αγωνίζονται ακόμη και σήμερα να πετύχουν την εθνική ομοιογένεια του Μικρασιατικού χώρου που κατέχουν.
Ανακαλούν την οθωμανική ιδεολογία αλλά, μάλλον, δεν φαίνεται να είναι πειστικοί.
Κατάργηση του Κυπέλλου Ελλάδας με νόμο του Κράτους
Μια χαρά βολεύτηκαν όλοι. Ο Καρυπίδης έκανε το κομμάτι του κυνηγώντας τη Φραπάρ για να της επιτεθεί (!) βρίζοντάς τη χυδαία για να πείσει τους πάντες ότι έφταιξε η διαιτησία για την απώλεια του τίτλου.
Για τον Αλαφούζο οι άδειες εξέδρες ηταν ο μοναδικός τρόπος για να πάει στο γήπεδο και στο τέλος να τον σηκώσουν στα χέρια οι ποδοσφαιριστές (τι σουρεάλ σκηνές ζήσαμε πάλι θεέ μου…), ο Μπαλτάκος έδωσε πανευτυχής τον τελευταίο του κύπελλο ως πρόεδρος της ΕΠΟ (ως τι;) και έζησε μέχρι τέλους το όνειρό του.
Δίπλα του η Αυτού Μεγαλειότης Αχιλλέας Μπέος που τον έχει ψηφίσει για δήμαρχο όλος ο Βόλος και που μπαίνει ο ίδιος στη θάλασσα για να αποδειξει ότι ειναι καθαρή. Και εμείς μπαίναμε στην Πλαζ πριν από 20 χρόνια και λέγαμε οτι ειναι πεντακάθαρη…
Σε έναν ποδοσφαιρικο αγώνα ολόκληρη η εικόνα του ποδοσφαίρου και της κοινωνίας.
Αν το τολμήσει η Πολιτεία, τότε μέχρι και Μητσοτάκη μπορώ να ψηφίσω (λέμε τώρα…).
Τι να τολμήσει; Με νόμο να επιβάλει το τέλος του θεσμού του Κυπέλλου Ελλάδας. Τέλος για 5-10 χρόνια, για πάντα. Μια διοργάνωση που δυσφημεί τη χώρα παντού, δεν υπάρχει λόγος να γίνεται.
Κάντε το να τελειώνουμε με τα λογής-λογής λαμόγια του ελληνικού ποδοσφαίρου και όσων το απαρτίζουν.
Τέλος ρε παιδί μου. Δεν θέλουμε άλλο Κύπελλο. Μπορούμε να χορτάσουμε και με Super League.
Θα μας λείψουν λίγο οι συσκέψεις με την αστυνομία, η προκήρυξη της ΕΠΟ, οι 60 προσκλήσεις, αλλά θα το αντέξουμε.
Ο πρωθυπουργός της Αλβανίας, Έντι Ράμα/ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ/EUROKINISSI
26/05/2024 20:30
Σε μια προκλητική δήλωση, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας, Έντι Ράμα κατηγόρησε την Ελλάδα ότι επέβαλε στους Αλβανούς που διέμεναν στη χώρα να αλλάξουν το όνομά τους.
Ο Ράμα κατηγόρησε ευθέως την Ελλάδα, κατά τη συγκέντρωση με Αλβανούς μετανάστες που πραγματοποίησε αυτή τη φορά στο Μιλάνο, ότι επιβλήθηκε στους Αλβανούς στην Ελλάδα να αλλάξουν το όνομά τους ως προϋπόθεση για να λάβουν χαρτιά, μετέδωσε το himara.gr
Στην ομιλία του, σύμφωνα με το ειδησεογραφικό μέσο, ο Αλβανός πρωθυπουργός είπε μεταξύ άλλων: «Αδέρφια, έλαβα πολλά μηνύματα από Αλβανούς στην Ιταλία μετά τον κοκκινόμαυρο χορό στην καρδιά της Ελλάδας. Σε περισσότερες από μία περιπτώσεις, μου είπαν όταν ήρθα στο Μιλάνο, δεν πρέπει να ξεχάσω ότι υπoφέρατε και εσείς».
Ράμα: «Εσείς οι Αλβανοί της Ιταλίας δεν αλλάξατε τα ονόματά σας, όπως συνέβη σε αδέλφια μας στην Ελλάδα»
«Έμοιαζε σχεδόν σαν να νιώθατε αποκλεισμένοι από μια κούρσα ιστορικών πόνων, σχεδόν να ζηλεύετε το γεγονός ότι τα τρομερά βάσανα των Αλβανών της Ελλάδας καθιστούν την επίπονη ιστορία των Αλβανών στην Ευρώπη και την αποδοχή τους πιο ηρωική…», πρόσθεσε.
Σε μια ακόμη πρόκληση, ο Αλβανός πρωθυπουργός δήλωσε: «Εσείς οι Αλβανοί της Ιταλίας δεν αλλάξατε τα ονόματά σας, υποχρεωτικά και ευρέως όπως συνέβη τραγικά σε εκατοντάδες και χιλιάδες αδελφούς και αδελφές μας στην Ελλάδα, για έναν μόνο και έγκυρο λόγο, τον οποίο όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά».
Απανωτές προκλήσεις από τον Ράμα
Υπενθυμίζεται ότι προχθές, σε μια ακόμη προκλητική δήλωση, όπως κατήγγειλε η ομογενειακή οργάνωση «Ομόνοια», ο Ράμα φέρεται να εκβίασε τους πολίτες ελληνικής καταγωγής να μην αυτοπροσδιορίζονται ως Έλληνες και ότι «μοιράζει τίτλους ιδιοκτησιών για οικίες Χειμαρριωτών».Σε ανακοίνωσή της η Δημοκρατική Ένωση Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας – Ομόνοια ανέφερε ότι ο Ράμα σε επίσκεψη που πραγματοποίησε στη Χειμάρρα μοίρασε ορισμένους τίτλους ιδιοκτησιών για οικίες Χειμαρριωτών και κάλεσε τους κατοίκους να μην αυτοπροσδιορίζονται ως Έλληνες, διότι δεν είναι προς το συμφέρον τους.
Η Γαλλίδα ρέφερι κατευθύνθηκε στα αποδυτήρια με τη συνοδεία αστυνομίας
Η Στεφανί Φραπάρ στο φύλλο αγώνα μετά το τέλος του Παναθηναϊκός – Άρης, αναφέρει ότι υπήρξε απόπειρα βιαιοπραγίας εις βάρος της, καθώς οι Θεσσαλονικείς της επιτέθηκαν.
Η Γαλλίδα ρέφερι μάλιστα κατευθύνθηκε στα αποδυτήρια με τη συνοδεία αστυνομίας, ενώ στη συνέχεια δεν μπόρεσε να παραλάβει το μετάλλιο της.
Μετά το τέλος του αγώνα, οι παίκτες των «κίτρινων» έκαναν «ντου» στη διαιτητή, ενώ λίγο αργότερα ακολούθησε και η επίθεση του Θόδωρου Καρυπίδη προς το πρόσωπό της όπως αναφέρουν πληροφορίες.
Μάλιστα όπως τονίζεται από την ίδια ποδοσφαιριστής του Άρη, του οποίου το όνομα δεν αναφέρεται έκανε κίνηση να την κλοτσήσει, χωρίς ωστόσο να το κάνει.
Όμως η ένταση φαίνεται να συνεχίστηκε και εκτός αγωνιστικού χώρου.
Σύμφωνα με πληροφορίες, υπήρξαν καταγγελίες πως η Φραπάρ δέχθηκε επίθεση και στα αποδυτήρια, η οποία και έφερε τον τραυματισμό της.
Για την ώρα μένει να δούμε τι έχει γραφτεί αναλυτικά στο φύλλο αγώνα, με την ομάδα του Άρη να αντιμετωπίζει ενδεχόμενο με βαριά τιμωρία.
Άρης: Καταγγελία στην UEFA για Φραπάρ
Ποιες είναι οι επόμενες κινήσεις των κιτρινόμαυρων για τα όσα έγιναν στον τελικό του Κυπέλλου
26/05/2024 14:07 0
Έξαλλοι είναι στον Άρη με την Στεφανί Φραπάρ και ήδη οι κιτρινόμαυροι έχουν αποφασίσει πώς θα κινηθούν από εδώ και πέρα αναφορικά με τα όσα διαδραματίστηκαν στο Πανθεσσαλικό Στάδιο.
Συγκεκριμένα, οι άνθρωποι του Άρη θα προβούν σε επίσημη καταγγελία στην UEFA για την 40χρονη Γαλλίδα σε ό,τι αφορά στην αποβολή του Βλαντιμίρ Νταρίντα, το πέναλτι που δεν έδωσε υπέρ των κιτρινόμαυρων στο πρώτο λεπτό των καθυστερήσεων και γενικά την διαιτησία της.
Επίσης, καταγγελία θα γίνει και για τον Χαμίντ Γκεναουί, που βρισκόταν στο VAR και ο οποίος δεν φώναξε την Φραπάρ για να δει την φάση του πέναλτι και να τσεκάρει ξανά εάν είναι σωστή ή όχι η αποβολή του Ζουλ.
Πώς σχολίασαν τα ευρωπαϊκά Μέσα την παρουσία της Φραπάρ στον τελικό
Στάθηκαν στις τρεις κόκκινες κάρτες που μοίρασε και στη φυγάδευσή της από το Πανθεσσαλικό με τη βοήθεια της αστυνομίας
26/05/2024 13:57
Στην παρουσία της Στεφανί Φραπάρ, αλλά και στα όσα έγιναν τόσο κατά τη διάρκεια όσο και μετά το τέλος του τελικού του κυπέλλου Ελλάδας ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και τον Άρη αναφέρθηκαν Μέσα απ’ όλη την Ευρώπη.
Χαρακτηριστικά, η γαλλική ιστοσελίδα Vibes Foot ανέφερε για την Γαλλίδα ρέφερι: «Στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας, η Στεφανί Φραπάρ αναγκάστηκε να φύγει από το Πανθεσσαλικό Στάδιο συνοδεία της αστυνομίας, αφού μοίρασε τρεις κόκκινες κάρτες! Μετά το νικητήριο γκολ του Παναθηναϊκού στο 90+7′, η Φραπάρ προκλήθηκε από τον πρόεδρο και ιδιοκτήτη του Άρη, της ηττημένης ομάδας».
Lors de la finale de la Coupe de Grèce, Stéphanie Frappart a été contrainte à être ́́ ’ du Panthessaliko Stadium, après avoir distribué 3 cartons rouge !
«Απίστευτο αυτό που συνέβη στο τέλος του τελικού του κυπέλλου Ελλάδας ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και τον Άρη, όταν η διαιτητής Στεφανί Φραπάρ αναγκάστηκε να φύγει από το γήπεδο με συνοδεία. Έξαλλοι οι παίκτες, το επιτελείο και ο πρόεδρος του Άρη στο τέλος του αγώνα, που κρίθηκε με γκολ του Παναθηναϊκού», σημείωσε η ιταλική ιστοσελίδα Cronache di spogliatoio.
</
Incredibile quanto successo al termine di Panathinaikos-Aris, finale di Coppa di Grecia, dove l’arbitro Stéphanie #Frappart è dovuta uscire dal campo con la scorta. I giocatori, lo staff e il presidente dell’Aris erano infuriati a fine partita, decisa da un gol del Panathinaikos… pic.twitter.com/jWXyypUPRI
— Cronache di spogliatoio (@CronacheTweet) May 26, 2024
div>
Ομοίως, η ιταλική ιστοσελίδα Sportface έγραψε: «Τρεις κόκκινες κάρτες και γκολ στο 97ο λεπτό στον τελικό Παναθηναϊκός-Άρης: Η Στεφανί Φραπάρ έφυγε συνοδεία της αστυνομίας στο τελευταίο σφύριγμα».
Coppa di Grecia, tre rossi e gol al 97′ nella finale Panathinaikos-Aris: Stephanie #Frappart scortata dalla polizia al fischio finalehttps://t.co/rjA6odYrv9
Μεγάλες καταστροφές από τη φωτιά που ξέσπασε στα γραφεία της ΠΑΕ Άρης τα ξημερώματα (φωτ.)
Σοκάρουν οι εικόνες που απεικονίζουν τις ζημιές
26/05/2024 13:33
Μεγάλες είναι οι καταστροφές που προκλήθηκαν στα γραφεία της ΠΑΕ Άρης από τη φωτιά που ξέσπασε μετά τις 3 τα ξημερώματα στο «Κλεάνθης Βικελίδης».
Όπως φαίνεται στις φωτογραφίες, εκτεταμένες είναι οι ζημιές στο γραφείο του ισχυρού άνδρα του Άρη, Θόδωρου Καρυπίδη, ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι καταστράφηκε αρχειακό υλικό, αλλά και οικονομικά στοιχεία, που υπήρχαν στα γραφεία.
Από την πλευρά του, ο Θόδωρος Καρυπίδης φέρεται να κατέθεσε μήνυση κατ’ αγνώστων και αύριο (27/5) θα δηλώσει παράσταση πολιτικής αγωγής, για την καταστροφή του αρχείου.
Πηγή: https://dikografies.blogspot.com
To Νetflix τρόλαρε το θέαμα του τελικού του κυπέλλου Ελλάδας
Το χιουμοριστικό ποστάρισμα στο Twitter που έγινε viral
26/05/2024 13:18
Το θέαμα στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας ανάμεσα στον Παναθηναϊκός και τον Άρη δεν πέρασε απαρατήρητο από το Netflix, το οποίο σχολίασε με καυστικό τρόπο τα όσα διαδραματίστηκαν χθες βράδυ (25/5) στο Πανθεσσαλικό.
Πέρα από τις άδειες εξέδρες, που δεν συνάδουν με έναν τελικό κυπέλλου, απογοητευτικό ήταν και το θέαμα του παιχνιδιού εξαιτίας των πολλών αποβολών από την Στεφανί Φραπάρ και των λίγων καλών φάσεων που έγιναν.
Με δεδομένα αυτά, λοιπόν, ο επίσημος λογαριασμό του Netflix στο Τwitter σχολίασε με χιουμοριστικό τρόπο τα όσα έγιναν στο παιχνίδι.
«Δεν έχει skip intro αυτό το πράμα;» ανέφερε χαρακτηριστικά το tweet που έγινε viral.
Βερολίνο: Συλλήψεις και τραυματισμοί λόγω της σύγκρουσης φανατικών του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού
Σύμφωνα με την ενημέρωση από την ελληνική πρεσβεία, πάντως, o οπαδός που είχε τραυματιστεί σοβαρά διέφυγε τον κίνδυνο
26/05/2024 11:28
Σοβαρά επεισόδια ανάμεσα σε οπαδούς του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού σημειώθηκαν σε δύο σημεία στο Βερολίνο αργά το βράδυ του Σαββάτου (25/5), όπου οι δύο ελληνικές ομάδες αγωνίζονται στο φάιναλ φορ της Euroleague.
Η μία συμπλοκή ανάμεσα στους οπαδούς των δύο ομάδων ξέσπασε κοντά σε σταθμό του μετρό της γερμανικής πρωτεύουσας, ενώ μία ακόμη σημειώθηκε κοντά σε ξενοδοχείο.
Από τα άγρια επεισόδια υπήρξαν τραυματίες, ενώ η γερμανική αστυνομία προέβη και σε συλλήψεις. Σύμφωνα με την ενημέρωση από την ελληνική πρεσβεία, πάντως, o οπαδός που είχε τραυματιστεί σοβαρά διέφυγε τον κίνδυνο.
Εκτενές ρεπορτάζ της «Equipe» για την επίθεση Καρυπίδη στη Φραπάρ
Για περιπετειώδες ματς που ολοκληρώθηκε με επίθεση του επικεφαλής των κιτρινόμαυρων στη Γαλλίδα ρέφερι κάνει λόγο η εφημερίδα
26/05/2024 11:15
Το επεισόδιο μεταξύ της Στεφανί Φραπάρ και του Θόδωρου Καρυπίδη καλύφθηκε εκτενώς και από τον γαλλικό Τύπο. Όπως έγραψε η «Equipe« μία από τις μεγαλύτερες αθλητικές εφημερίδες της Ευρώπης:
«Ήταν ένα περιπετειώδες ματς. Η Στεφανί Φραπάρ ορίστηκε να διευθύνει τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας μεταξύ του Παναθηναϊκού και του Άρη Θεσσαλονίκης το βράδυ του Σαββάτου (1-0) και η Γαλλίδα δέχτηκε αποδοκιμασίες. Μοιράζοντας τρεις κόκκινες κάρτες στο δεύτερο ημίχρονο (51′, 65′ και 71′), εκ των οποίων οι δύο για τον Άρη που έχασε με γκολ στο τέλος των καθυστερήσεων (90+7′), συγκέντρωσε την οργή των παικτών και του τεχνικού επιτελείου των ηττημένων με το σφύριγμα της λήξης και χρειάστηκε να απομακρυνθεί από την αστυνομία. Η Στεφανί Φραπάρ δέχτηκε επίθεση από τον Θεόδωρο Καρυπίδη, πρόεδρο του Άρη».
Φωτογραφία αρχείου: EUROKINISSI/ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΕΜΠΑΠΗΣ
26/05/2024 18:20
Δύο αναπτήρες και ένα σφουγγάρι που το χρησιμοποιούν για προσάναμμα κουβαλούσε ο Τούρκος εμπρηστής που συνελήφθη για τις φωτιές στο όρος Αιγάλεω.
Ο 33χρονος συνελήφθη, την Κυριακή, αφού είχε βάλει φωτιά σε σημείο της περιοχής, η οποία, ευτυχώς, τέθηκε άμεσα υπό έλεγχο από τις πυροσβεστικές δυνάμεις.
Πώς συνελήφθη ο Τούρκος εμπρηστής
Η σύλληψη του 33χρονου έγινε από ομάδα ΔΙΑΣ, η οποία, σύμφωνα με πληροφορίες, καθώς κινούνταν στον περιφερειακό είδε στήλη καπνού και άμεσα έσπευσε στο σημείο. Εκεί βρισκόταν ήδη η ΟΠΚΕ, η οποία συνομιλούσε με μάρτυρα ο οποίος περιέγραφε τον δράστη.
Άμεσα άρχισε η αναζήτησή του. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, περίπου 1,5 χιλιόμετρο μακριά εντόπισαν τον Τούρκο εμπρηστή, ο οποίος έφερε δύο αναπτήρες και ένα σφουγγάρι που το χρησιμοποιούν για προσάναμμα.
Αιτών ασύλου ο Τούρκος εμπρηστής
Σύμφωνα με πληροφορίες από την Πυροσβεστική ο 33χρονος είναι αιτών ασύλου. Επιπλέον όλες οι υπηρεσίες της ασφάλειας της χώρας διερευνούν το προφίλ του δράστη.
Ο δράστης κρατείται και θα οδηγηθεί αύριο ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών.
Η ανάρτηση Κικίλια για την σύλληψη του εμπρηστή: Ομολόγησε την εγκληματική του πράξη
Την σύλληψη του Τούρκου ανακοίνωσε, νωρίτερα, ο υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Βασίλης Κικίλιας.
«Τρεις φορές αυτό τον μήνα εκδηλώθηκαν πυρκαγιές στο όρος Αιγάλεω. Και τις τρεις οι πυροσβεστικές δυνάμεις πρόλαβαν τη φωτιά πριν επεκταθεί . Σήμερα όμως συνελήφθη ο υπαίτιος εμπρηστής, Τούρκος υπήκοος, που ομολόγησε την εγκληματική του πράξη. Θα οδηγηθεί στη Δικαιοσύνη βάσει του νέου νόμου. Το έχουμε πει πολλές φορές: Με τους εμπρηστές θα είμαστε αμείλικτοι», έγραψε.
Τρεις φορές αυτό τον μήνα εκδηλώθηκαν πυρκαγιες στο όρος Αιγάλεω. Και τις τρεις οι πυροσβεστικές δυνάμεις πρόλαβαν τη φωτιά πριν επεκταθεί.
Σήμερα όμως συνελήφθη ο υπαίτιος εμπρηστής, Τούρκος υπήκοος, που ομολόγησε την εγκληματική του πράξη. Θα οδηγηθεί στη Δικαιοσύνη βάσει του…
H ίδρυση του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας αποτελεί μεγάλη τομή και “game changer” στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις επισήμανε -μεταξύ άλλων- ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας Νίκος Δένδιας σε συνέντευξη του στο Βήμα της Κυριακής στην οποία αναφέρεται επίσης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, στις σχέσεις με τη Βόρεια Μακεδονία, στις επικείμενες αλλαγές στη θητεία και στους εξοπλισμούς.
Όπως δήλωσε, “η Αμυντική Καινοτομία, στοχεύει στη δημιουργία ολοκληρωμένου οικοσυστήματος στο οποίο θα συμμετέχουν βιομηχανίες του αμυντικού χώρου, startups, Πανεπιστήμια, Στρατιωτικές Σχολές και Ερευνητικά Κέντρα. Οι ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων καθορίζονται από την νέα διεύθυνση Μετεξέλιξης και Καινοτομίας του ΓΕΕΘΑ, σε συνεργασία με το ΕΛΚΑΚ. Παράλληλα, δίνεται η δυνατότητα να αξιοποιηθεί το εκπληκτικό επιστημονικό δυναμικό που διαθέτει η Ελλάδα εκτός και εντός συνόρων, για την ανάπτυξη καινοτόμων λύσεων. Στόχος να αποκτήσει η χώρα τεχνογνωσία και να μετατραπεί από καταναλωτής σε παραγωγό προηγμένης τεχνολογίας”.
Για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις επανέλαβε ότι “το γεγονός ότι υπάρχει ηρεμία αυτή τη στιγμή επί του πεδίου είναι πολύ θετικό. Ωστόσο, η έγερση ζητημάτων κυριαρχίας από την Τουρκία αλλά και η διατήρηση του Casus Belli υπονομεύουν την προοπτική γενικότερης εξομάλυνσης των σχέσεων μας, όπως και το γεγονός ότι διατηρούνται ανυπόστατα θέματα, όπως τα τουρκολιβυκά μνημόνια. Θα ήταν ευχής έργον, πρόσθεσε, η ηγεσία της Τουρκίας να επιδείξει ευθυκρισία και βούληση για οριστική αλλαγή σελίδας. Αλλά όσο επιμένει η γειτονική χώρα στην αναθεωρητική λογική, οφείλουμε να είμαστε προετοιμασμένοι για όλα τα ενδεχόμενα και να ενισχύσουμε τις αποτρεπτικές ικανότητες. Αυτό πράττουμε με την «Ατζέντα 2030», με την οποία οι Ένοπλες Δυνάμεις μας περνούν σε μια νέα εποχή”.
Παράλληλα, επανέλαβε ότι “η επιστολή LoA ( (Letter of Offer and Acceptance) για τα F-35 θα έρθει σύντομα προς έγκριση στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων και το ίδιο αναμένεται να συμβεί και για τη συμμετοχή της Ελλάδας στη σχεδίαση και ναυπήγηση των Φρεγατών Constellation. Είναι κομβικής σημασίας προγράμματα, όχι μόνο για την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων, αλλά και για τις δυνατότητες των ναυπηγείων μας. Η προμήθεια επιπλέον μαχητικών αεροσκαφών Rafale μπορεί να πραγματοποιηθεί εφόσον υπάρξει δημοσιονομικός χώρος, κυρίως από την πώληση παλαιοτέρων αεροσκαφών”, διευκρίνισε.
Επίσης, ανηγγειλε ότι “το νομοσχέδιο για το νέο μοντέλο της θητείας -με βάση το πρότυπο της Φινλανδίας- προγραμματίζεται να κατατεθεί στη Βουλή το φθινόπωρο. Προωθούνται η εθελοντική στράτευση των γυναικών και οι αλλαγές στην εφεδρεία, με ουσιαστική επανεκπαίδευση όσων το επιθυμούν, μετά την απόλυσή τους, η δυνατότητα απόκτησης δεξιοτήτων κατά τη θητεία και προγράμματα για την αξιοποίηση νέων ανδρών και γυναικών στην τεχνολογία και την Κυβερνοασφάλεια, που θα σπουδάζουν και θα υπηρετούν στις Ένοπλες Δυνάμεις για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και στη συνέχεια θα απορροφούνται από την αγορά, όπου θα είναι περιζήτητοι λόγω της τεχνογνωσίας που απέκτησαν”.
Για τις προκλήσεις της νέας ηγεσίας της Βόρειας Μακεδονίας ο κ. Δένδιας σχολίασε ότι “οι καλές σχέσεις με την Ελλάδα είναι συνθήκη ύπαρξης για το κρατίδιο της Βόρειας Μακεδονίας. Όσο νωρίτερα το αντιληφθεί η νέα της ηγεσία, τόσο το καλύτερο”.
Εξάλλλου ο υπουργός Εθνικής Άμυνας δήλωσε “βέβαιος ότι θα επιτευχθεί ο στόχος” της εκλογής της Ελλάδας ως μη μονίμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, στην ψηφοφορία του επόμενου μήνα. Υπενθύμισε δε ότι από την αρχή της θητείας μου στο υπουργείο Εξωτερικών είχα θέσει ως μία από τις κυρίαρχες προτεραιότητες την «καμπάνια» της υποψηφιότητας της Ελλάδας ως μη μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας για την περίοδο 2025-2026. Με πολυεπίπεδη προετοιμασία και προσωπικές επαφές σε όλα τα σημεία της υφηλίου είδαμε να καρποφορεί η προσπάθεια. Ενδεικτικό είναι πως όταν παρέδωσα το χαρτοφυλάκιο τον Μάιο του 2023, είχαμε ήδη εξασφαλίσει επαρκείς δεσμεύσεις για την υπερψήφιση της ελληνικής υποψηφιότητας. Η επιτυχής έκβαση της υποψηφιότητας στο Συμβούλιο Ασφαλείας ελπίζω να είναι οδηγός και για τις υποψηφιότητες της Ελλάδας στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (2028-30) και την προεδρία της Γενικής Συνέλευσης (2035-36), για τις οποίες είχε ήδη γίνει σημαντική προεργασία κατά τη θητεία μου στο υπουργείο Εξωτερικών”, πρόσθεσε.
Τέλος, για το μήνυμα που λαμβάνει ως επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας της ΝΔ για τις Ευρωεκλογές στην περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας, δήλωσε:”έχω ειλικρινή επικοινωνία με τους πολίτες της, οι οποίοι παρά τα προβλήματα που πρώτος ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αναγνωρίζει, έχουν συνειδητοποιήσει ότι ο λαϊκισμός άλλων κομμάτων δεν συνιστά λύση, και βέβαια ότι η Νέα Δημοκρατία είναι ένα πραγματικά πατριωτικό κόμμα, το οποίο προασπίζεται στην πράξη τα εθνικά συμφέροντα”.
Η ένοπλη πτέρυγα της Χαμάς, οι Ταξιαρχίες αλ Κασάμ, ανακοίνωσε ότι εξαπέλυσε “μεγάλη πυραυλική” επίθεση σήμερα στο Τελ Αβίβ, όπου ο ισραηλινός στρατός σήμανε σειρήνες προειδοποιώντας για πιθανή επίθεση με ρουκέτες.
Ο ισραηλινός στρατός, από την πλευρά του, δήλωσε ότι τουλάχιστον οκτώ ρουκέτες εκτοξεύτηκαν προς το κέντρο της χώρας από τη Ράφα, στο νότιο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας, όπου οι δυνάμεις του εμπλέκονται σε σκληρές μάχες με παλαιστινιακές ένοπλες ομάδες.
Ο στρατός ισχυρίστηκε ότι «μερικοί από τους πυραύλους αναχαιτίστηκαν» και ένας ανταποκριτής του Γαλλικού Πρακτορείου στη Λωρίδα της Γάζας ανέφερε ότι είδε ρουκέτες να εκτοξεύονται από τη Ράφα.
Σε σημερινή τους ανακοίνωση στο κανάλι τους στο Telegram, οι Ταξιαρχίες ανακοίνωσαν ότι οι ρουκέτες εκτοξεύτηκαν ως απάντηση στις “σιωνιστικές σφαγές εναντίον αμάχων”, όπως τις αποκάλεσαν.
Το δίκτυο Al-Aqsa TV της Χαμάς μετέδωσε ότι οι ρουκέτες εκτοξεύτηκαν από τη Λωρίδα της Γάζας.
Σειρήνες προειδοποίησης για ρουκέτες δεν είχαν ακουστεί στο Τελ Αβίβ τους τελευταίους τέσσερις μήνες.
Η επίθεση αυτή σηματοδοτεί ότι η ισλαμιστική οργάνωση εξακολουθεί να έχει τη δυνατότητα εκτόξευσης ρουκετών μεγάλου βεληνεκούς παρά την ισραηλινή στρατιωτική επιχείρηση που μαίνεται εδώ και πάνω από επτά μήνες από αέρος και εδάφους με καταστροφικά αποτελέσματα.
H όξυνση στις διπλωματικές σχέσεις Τουρκίας Ισραήλ δεν είναι επιφανειακή όπως φαίνεται, δηλαδή ότι η Τουρκία στηρίζει την Χαμάς και ως εκ τούτου από εκεί ξεκινά η διπλωματική όξυνση στις σχέσεις της με το Ισραήλ.
Αυτή είναι μία επιφανειακή προσέγγιση των γεγονότων η οποία μπορεί να δίνει λύση «καφενείου» και να απαντά στα ερωτήματα του μέσου σκεπτόμενου ανθρώπου, αλλά η πραγματικότητα στα βαθύτερα αίτια σύγκρουσης Ισραήλ Τουρκίας παρασάγγας απέχει από αυτήν την εκλαϊκευμένη προσέγγιση και πρέπει να αναζητηθεί στη γεωπολιτική η οποία μπορεί να απαντήσει στα σημερινά δρώμενα και να προβλέψει τα επερχόμενα τα οποία δυστυχώς αγγίζουν και την πατρίδα μας με απρόβλεπτες προεκτάσεις για τους μη σκεπτόμενους γεωπολιτικά οι οποίοι υιοθετούν την λύση «καφενείου», ενώ με την γεωπολιτική προσέγγιση μπορούμε να δούμε τα μελλούμενα και να προετοιμαστούμε καταλλήλως.
Μέχρι το 1990 το δίπολο Δύση Ανατολή ή ΝΑΤΟ Σοβιετική Ένωση καλά κρατούσε μιας και όλα τα κράτη είχαν «μαντρωθεί» στους αντίστοιχους σχηματισμούς και αποφάσεις παιρνόντουσαν από ΗΠΑ ή Σοβιετική Ένωση μην αφήνοντας περιθώρια για ατομικό παιχνίδι των «μικρών» κρατών. Η δε παγκόσμια ειρήνη είχε κατοχυρωθεί κάτω από τον φόβο χρήσης των πυρηνικών η οποία θα είχε ολέθρια αποτελέσματα για την ανθρωπότητα και δεν θα υπήρχαν νικητές και ηττημένοι. Έτσι κατά τα ψυχροπολεμικά χρόνια όπως ονομάστηκαν επικράτησε η λογική του «μη πολέμου».
Μετά το 1990 και την κατάρρευση της Σοβιετικής διαλύθηκε και το παγκόσμιο διπολικό σύστημα παγκόσμιας ισχύος με αποτέλεσμα την παγκόσμια επικυριαρχία των ΗΠΑ.
Η πανίσχυρη μονοκρατορία, ζαλισμένη από την απρόσμενη νίκη προέβη σε μια σειρά «αχρείαστων» πολέμων «Ιράκ, Αφγανιστάν, Γιουγκοσλαβία κλπ», με αποτέλεσμα να δαπανήσει πόρους και να εξασθενήσει τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά. Βεβαίως παρόλα αυτά μπορεί να εξακολουθεί να παραμένει μονοκράτορας αλλά η απώλεια μέρους της ισχύος της είναι δεδομένη με αποτέλεσμα να έχουμε την αμφισβήτηση της από άλλους «παίκτες» και ο μονοπολικός κόσμος να τείνει να γίνει πολυπολικός.
Δεν λέω ότι έχει γίνει πολυπολικός αλλά τείνει…..
Έτσι σε αυτή την μεταβατική περίοδο όπου η αμφισβήτηση της μονοκρατορίας τείνει σε ένα νέο πολυπολικό σύστημα παγκόσμιας ισχύος οι δρώντες περιφερειακοί «παίκτες» λαμβάνουν θέση και προετοιμάζονται για την νέα επερχόμενη εποχή προκειμένου να προσποριστούν τα ανάλογα οφέλη. Μέσα σε αυτή την λογική δημιουργούνται νέες συμμαχίες ( BRIC (1), CSTO(2), SCO-Shanghai Cooperation Organization (3) κλπ.
Η Τουρκία στην προσπάθεια της να αναδειχτεί περιφερειακός «παίκτης», δημιουργεί ή και συμμετέχει σε διάφορες συμμαχίες εκμεταλλευόμενη την γεωγραφική της θέση και την ιστορία της ως κληρονόμος και συνέχεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας προσπαθεί να δημιουργήσει ζώνες επιρροής.
Μέσα σε αυτή την λογική το 1992 ίδρυσε την Τουρκική Υπηρεσία Διεθνούς Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΤΙΚΑ), η οποία λειτουργεί από το τουρκικό πρωθυπουργικό υπουργείο. Η ανωτέρω υπηρεσία έχει παρουσία και αναπτύσσει δραστηριότητες σε 100 χώρες. Θεωρείται ως μέσο εξωτερικής πολιτικής μέσω του οποίου έχουν πραγματοποιηθεί συνεργασίες στη Μέση Ανατολή, στον Καύκασο, στην κεντρική Ασία, Βαλκάνια και Αφρική.
Το 2007 ίδρυσε το Ινστιτούτο Yunus Emre με στόχο την εισαγωγή στον τουρκικό πολιτισμό, την κοινωνία και τη γλώσσα. Στόχος του είναι να διεξάγει έρευνα για τη βελτίωση της προώθησης και της διδασκαλίας του τουρκικού πολιτισμού, της ιστορίας, της γλώσσας και της λογοτεχνίας και να υποστηρίξει επιστημονικές μελέτες με τη συνεργασία με διάφορους οργανισμούς . Τα κέντρα Yunus Emre ιδρύθηκαν στην Αλβανία, το Βέλγιο, τη Βοσνία, τη Γεωργία, την Αγγλία, το Ιράν, την Ιαπωνία, το Καζακστάν, την Τουρκική Βόρεια Κύπρο, το Κοσσυφοπέδιο, το Λίβανο, την Ουγγαρία, την Αίγυπτο, την Πολωνία, τη Ρουμανία και τη Συρία.
2010 ίδρυσε το Γραφείο Δημόσιας Διπλωματίας στο τουρκικό πρωθυπουργικό υπουργείο το οποίο μέσω της «ήπιας ισχύος» συμβάλλει στη στρατηγική επικοινωνία και την αποτελεσματική προώθηση της χώρας στον κόσμο (Turkish Prime Ministry Public Diplomacy Office, 2010).
Ταυτόχρονα αναπτύσσει στρατιωτικές δραστηριότητες και ενίοτε δημιουργεί στρατιωτικές βάσεις σε πληθώρα κρατών , κάνοντας χρήση της «σκληρής Ισχύος».
Στα κατεχόμενα της Κύπρου με 40.000 Τούρκους στρατιώτες, το Κατάρ, Σουδάν, τη Συρία, Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη, Κόσσοβο, Αλβανία, Βοσνία Ερζεγοβίνη , Αζερμπαϊτζάν , Λίβανος, Μάλι, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Σομαλία κλπ.
Παράλληλα δημιούργησε τον Οργανισμό Τουρκογενών Κρατών με έδρα την Κωνσταντινούπολη και την συμμετοχή των τουρκόφωνων κρατών Αζερμπαϊτζάν, Καζαχστάν , Κιργιστάν , Τουρκία , Ουζμπεκιστάν και οσονούπω το Τουρκμενιστάν το οποίο στην σύνοδο κορυφής το 2021 στην Κωνσταντινούπολη, συμμετείχε ως παρατηρητής.
Εν ολίγοις η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας δύναται να χαρακτηρισθεί «επιθετική» προς πάσα κατεύθυνση, ανεξαρτήτως του εργαλείου χρήσης, «μαλακής ή σκληρής» ισχύος. Παρά τους ενδελεχείς σχεδιασμούς και την δαπάνη πόρων οικονομικών, διπλωματικών και ενίοτε στρατιωτικών, ο τουρκικός επεκτατισμός βρίσκεται σε αδιέξοδο καθόσον προς Βορρά έχει να αντιμετωπίσει την Ρωσία η οποία δεν θα επιτρέψει στην Τουρκία να έχει λόγω στην πίσω αυλή της (Καύκασο). Η παρούσα Ρωσοτουρκική προσέγγιση δύναται γεωπολιτικά να χαρακτηριστεί ευκαιριακή και μόνον καθόσον Ρωσία και Τουρκία είναι άκρως ανταγωνιστικές δυνάμεις στο γεωπολιτικό παίγνιο και αυτό επιβεβαιώνεται από την σωρεία των Ρωσοτουρκικών πολέμων. Τα ανοίγματα της προς τα Βαλκάνια οραματιζόμενη την επανασύσταση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, θα συναντήσουν την άρνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης , φοβούμενη την αστάθεια στο μαλακό υπογάστριο της. Τα δε ανοίγματα της προς τον Αραβικό κόσμο και την επικυριαρχία της στο Ισλάμ είναι αδύνατον να συμβεί καθόσον οι Άραβες είναι αδύνατον να ανεχθούν μια μη Αραβική χώρα να έχει το πάνω χέρι σε θέματα Ισλάμ.
Μοναδική διέξοδος του τουρκικού επεκτατισμού είναι η Μεσόγειος και γι αυτό εφηύρε το θεώρημα της « Γαλάζιας πατρίδας».
Πλην όμως το γεωπολιτικό σύμπλοκο Μέση Ανατολή- Μεσόγειος χωράει έναν παίκτη και αυτός είναι το Ισραήλ. Η Τουρκία προκειμένου να χαρακτηριστεί περιφερειακός παίκτης έρχεται σε ευθεία αντιπαράθεση με το Ισραήλ αλλά και με την Γαλλία η οποία ως προκάτοχος της ζώνης Μαγρέμπ έχει έντονη την παρουσία της αλλά και συμφέροντα στην περιοχή.
Οι σχέσεις Τουρκίας Ισραήλ γεωπολιτικά ήταν πάντα άκρως ανταγωνιστικές. Δεν είναι τυχαίο ότι όταν το Ισραήλ την δεκαετία του 60 αντιμετώπιζε πρόβλημα έντονο λειψυδρίας και το νερό μοιραζόταν με κουπόνια στο Ισραήλ, η Τουρκία με προθυμία έσπευσε να προτείνει την επίλυση του προβλήματος με την κατασκευή αγωγού από τα πλεονάζοντα ύδατα των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη, πλην όμως το Ισραήλ αρνήθηκε για να μην είναι όμηρος των τουρκικών επιθυμιών και γεωπολιτικών ορέξεων της, βλέποντας τα επερχόμενα.
Ούτε τυχαία είναι η άρνηση του Ισραήλ για την κατασκευή του αγωγού EAST MED (παρά τις γερμανικές πιέσεις), την μη διέλευση του, από τουρκικό έδαφος, αλλά από την Ελλάδα.
Η συμμαχία Ισραήλ- Κύπρου – Ελλάδας, αλλά και η πρόσφατη συμφωνία Γαλλοελληνικής συμμαχίας, με την ταυτόχρονη προμήθεια προηγμένων γαλλικών οπλικών συστημάτων ( Rafale, Belharra) κλπ. Σχεδιάσθηκαν πέραν του ατλαντικού προκειμένου να «συνετίσουν» την γείτονα χώρα, η οποία επαμφοτερίζετε μεταξύ Ανατολής και Δύσης και ερωτοτροπεί με τον άξονα του κακού « Ρωσία- Κίνα-Περσία».
Ο Ερντογάν βρισκόμενος σε αδιέξοδο και μη δυνάμενος να έρθει σε ευθεία αντιπαράθεση με το Ισραήλ, εξεστόμισε μια μεγάλη αλήθεια…….. Η «Χαμάς πολεμάει για την Ανατολία»…….
Η Τουρκία έχει δείξει ότι δεν καταλαβαίνει διπλωματικούς ελιγμούς πολιτικής ήπιων τόνων και πως το μόνο που υπολογίζει είναι οι διεθνής συσχετισμός και η αποφασιστικότητα της άλλης πλευράς. Δεν έχει τις δυνατότητες να υποστηρίξει ούτε οικονομικά , ούτε στρατιωτικά τα μεγάλα «ανοίγματα» της εξωτερικής της πολιτικής.
Η Ελλάδα πρέπει να ξεπεράσει τα φοβικά της σύνδρομα καθόσον βρίσκεται σε μια από τις κρισιμότερες περιόδους της σύγχρονης ιστορίας της μιας και τώρα αρχίζει το γεωπολιτικό παίγνιο . Το παιχνίδι είναι σκληρό και ο αδύναμος κρίκος θα υποστεί τις συνέπειες του αδήριτου νόμου της εξέλιξης.
Καρατουλιώτης Νικόλαος Υποστράτηγος Ε.Α.
Κοζάνη 21/5/2034
Παραπομπές
(1) Το αρκτικόλεξο BRIC, στην οικονομία, αναφέρεται στις χώρες της Βραζιλίας, της Ρωσίας, της Ινδίας και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, οι οποίες θεωρούνται πως βρίσκονται σε ένα παρόμοιο στάδιο πρόσφατα προηγμένης οικονομικής ανάπτυξης.
(2)Οργανισμό της συνθήκης συλλογικής Ασφάλειας (CSTO – Collective Security Treaty Organization). Το 1992, έξι μετασοβιετικά κράτη που ανήκουν στην Κοινοπολιτεία Ανεξαρτήτων Κρατών, η Ρωσία, η Αρμενία, το Καζακστάν, το Κιργιζιστάν, το Τατζικιστάν και το Ουζμπεκιστάν – υπέγραψαν τη Συνθήκη Συλλογικής Ασφάλειας. Άλλα τρία μετασοβιετικά κράτη – το Αζερμπαϊτζάν, η Λευκορωσία και η Γεωργία – υπέγραψαν το επόμενο έτος και η συνθήκη τέθηκε σε ισχύ το 1994. Πέντε χρόνια αργότερα, έξι από τα εννέα κράτη, εκτός από το Αζερμπαϊτζάν, τη Γεωργία και το Ουζμπεκιστάν, συμφώνησαν να ανανεώσουν τη συνθήκη για πέντε ακόμη χρόνια και το 2002 τα έξι κράτη συμφώνησαν να δημιουργήσουν τον Οργανισμό της Συνθήκης Συλλογικής Ασφαλείας ως στρατιωτική συμμαχία.
(3) Ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης είναι ευρασιατικός οργανισμός πολιτικής, οικονομικής και αμυντικής συνεργασίας. Από την άποψη γεωγραφικής έκτασης και πληθυσμού είναι ο μεγαλύτερος περιφερειακός οργανισμός, περιλαμβάνοντας το 60% της έκτασης της Ευρασίας, το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού και περισσότερο από το 30% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Απαρτίζεται από τις Κίνα, Ινδία, Ιράν, Καζακστάν, Κιργιστάν, Πακιστάν, Ρωσία, Τατζικιστάν, Ουζμπεκιστάν με παρατηρητές Αφγανιστάν, Λευκορωσία και Μογγολία.
Συνελήφθη ιερέας στη Φλόριντα επειδή… δάγκωσε πιστή / Φωτογραφία: Shutterstock
26/05/2024 14:11
Στη σύλληψη ενός ιερέα, ο οποίος φέρεται να δάγκωσε πιστή, μετά από διαφωνία τους γύρω από τη Θεία Κοινωνία, προχώρησαν οι αρχές στη Φλόριντα των ΗΠΑ.
Όπως αναφέρει η Daily Mail, το απίστευτο περιστατικό έλαβε χώρα στην καθολική εκκλησία του Αγίου Θωμά του Ακινάτη στο Σεντ Κλάουντ της Φλόριντα, και στον ιερέα Φιντέλ Ροντρίγκεζ απαγγέλθηκαν κατηγορίες για ξυλοδαρμό.
Φλόριντα: Τι ισχυρίστηκε ο ιερέας που δάγκωσε την πιστή
Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, η αντιδικία ανάμεσα στον ιερέα και την πιστή ξεκίνησε με αφορμή τη Θεία Κοινωνία, με τον Ροντρίγκεζ να μην της δίνει το αντίδωρο, ισχυριζόμενος ότι δεν έχει ακολουθήσει τα «απαραίτητα βήματα» για να μπορέσει να μεταλάβει.
Ωστόσο, η γυναίκα ισχυρίστηκε, από την πλευρά της, ότι τα είχε κάνει, με τον ιερέα να εκνευρίζεται και να επιχειρεί να της βάλει τον άρτο στο στόμα, εκείνη να τον σταματά, και εκείνος να εξαγριώνεται και να τη δαγκώνει στο χέρι.
Από την πλευρά του, ο κατηγορούμενος ιερέας ισχυρίστηκε ότι η γυναίκα δεν είχε «ακολουθήσει τους κανόνες» προκειμένου να μπορέσει να κοινωνήσει, και κατά τη διάρκεια της σχετικής τους συζήτησης εκείνη τον έσπρωξε, προκαλώντας την επίμαχη αντίδρασή του.
Σημειώνεται ότι, όπως ανέφερε αυτόπτης μάρτυρας στη Daily Mail, η γυναίκα φέρεται να έπεσε θύμα διάκρισης από τον ιερέα λόγω της σεξουαλικότητας και της ενδυμασίας της, κάτι που, ωστόσο, αρνήθηκε ο Ροντρίγκεζ.
Οι δύο εθελοντές, θύματα της επίθεσης στην Πάρνηθα
26/05/2024 15:25
Ανθρωποκυνηγητό έχει εξαπολύσει η ΕΛ.ΑΣ. προκειμένου να εντοπίσει τους δράστες της άγριας και απρόκλητης επίθεσης που δέχτηκαν δύο εθελοντές που βοηθούσαν στον καθαρισμό της Πάρνηθας. Τα θύματα περιέγραψαν τις στιγμές τρόμου στις καταθέσεις τους.
Το σοκαριστικό περιστατικό, από το οποίο ευτυχώς, δεν θρηνήσαμε θύματα, συνέβη την Παρασκευή, 24/05, όταν ομάδα ατόμων αποφάσισε να βοηθήσει τη δράση της οργάνωσης Save Your Hood, μαζεύοντας σκουπίδια από τη δυτική Πάρνηθα.
Σύμφωνα με πηγές της ΕΛ.ΑΣ. επτά άγνωστοι δράστες ηλικίας 20-23 ετών, αδύνατοι, ύψους 1.75 περίπου, επιβαίνοντες σε ένα λευκό και ένα κόκινο ΙΧ πλησίασαν, κρατώντας φακούς, τους δύο εθελοντές, ηλικίας 33 και 32 ετών, οι οποίοι κοιμόντουσαν σε εγκαταλελειμμένο οίκημα απέναντι από την Κρύα Πηγή Φυλής. Τα εθελοντικά μέλη της οργάνωσης «SAVE YOUR HOOD» είχαν ανέβει εκεί από το απόγευμα για να το καθαρίσουν από σκουπίδια και θα διανυκτέρευαν για να συνεχίσουν το πρωί.
Ξύπνησαν από τον θόρυβο και οι δράστες άρχισαν να τους κάνουν διάφορες ερωτήσεις, όπως «τι ομάδα είσαι;», «είσαι αναρχικός;», ενημερώνοντάς τους ότι είναι από το Μενίδι.
Τα δύο θύματα τους είπαν ότι είναι εθελοντές και δεν ασχολούνται με αυτά, τους χαιρέτησαν φιλικά και έφυγαν από το σημείο. Μετά από δέκα λεπτά όμως, οι δράστες επέστρεψαν. Φωνάζοντας «κάναμε comeback» ξεκίνησαν να τους χτυπάνε αδιακρίτως με κλωτσιές και μπουνιές, με αποτέλεσμα ο ένας να τραυματιστεί στο πρόσωπο και να σπάσει την μύτη του, ενώ ο δεύτερος να τραυματιστεί στο δεξί φρύδι και στο κεφάλι.
Ο ένας από τα θύματα κατάφερε να ξεφύγει και άρχισε να τρέχει για να ζητήσει βοήθεια από άλλους δύο εθελοντές οι οποίοι είναι και αυτοί εθελοντικά μέλη της ίδιας οργάνωσης και κοιμόντουσαν σε ένα εκκλησάκι, σε απόσταση πενήντα μέτρων.
Μόλις γύρισαν όλοι μαζί στο σημείο, οι δράστες είχαν αποχωρήσει και βρήκαν τον ένα εθελοντή αιμόφυρτο στο έδαφος, όπου διαπίστωσαν ότι το είχαν μαχαιρώσει σε διάφορα μέρη του σώματος του. Αμέσως τον μετέφεραν με το αυτοκίνητο τους στο Αττικό Νοσοκομείο, όπου τους παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και τους ενημέρωσαν ότι ο φίλος τους είχε τραυματιστεί με τρεις μαχαιριές στην αριστερή ωμοπλάτη και δύο μαχαιριές στο αριστερό βραχίονα, αλλά διέφυγε τον κίνδυνο, καθώς δεν έχουν πληγεί ζωτικά όργανα. Στο ίδιο νοσοκομείο παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και στον δεύτερο τραυματία.
Σε εξέλιξη είναι έρευνα της ΕΛΑΣ για τον εντοπισμό και τη σύλληψη των δραστών.
Το παρολίγον τραγικό περιστασικό δημοσιοποίησαν τα θύματα και στον λογαριασμό Mountains of Greece στο Instagram.