Ταξιδεύουμε στο Βυζάντιο το 1453 μ.Χ., στις παραμονές της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης. Βλέπουμε ότι, εκτός εναντίον των Τούρκων, οι Παλαιολόγοι έδιναν συγχρόνως και έναν άλλον αγώνα, εναντίον του «εσωτερικού εχθρού», των «πρόθυμων ηλιθίων» που δούλευαν συνειδητά υπέρ του εαυτού τους και των εχθρών της αυτοκρατορίας και εναντίον της ενότητας και της ανάκτησης της ισχύος της. Ακόμη και εκείνη την εποχή που προηγήθηκε της Άλωσης, η λατρεία της εξουσίας και του χρήματος, η ατολμία στις αποφάσεις, η λεγόμενη «πολιτική κατευνασμού», καθώς και η λανθασμένη επιλογή συμμαχιών από ανίκανους και δουλοπρεπείς «ηγέτες» έκριναν κατά πολύ τα μετέπειτα γεγονότα.
Είχε προηγηθεί βέβαια η Άλωση της Πόλης το 1204 από τους Φράγκους, τους δυτικούς «σταυροφόρους», η οποία σήμανε ουσιαστικά το τέλος της γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής υπεροχής του ζωτικού αυτού κέντρου επικοινωνίας του τότε πολιτισμένου κόσμου.
Στη συνέχεια, παρά την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης το 1261, κρισιμότατο ρόλο διαδραμάτισε η αμφιταλαντευόμενη πολιτική των κέντρων εξουσίας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μεταξύ Δύσης και Ανατολής. Από τη μια πλευρά, η πιεστική επιλογή της «ένωσης των Εκκλησιών» και της παράδοσης των γεωπολιτικών και γεωοικονομικών προνομίων της αυτοκρατορίας σε «δυτικούς συμμάχους» και, από την άλλη, οι πιέσεις από τους ανατολίτες κατακτητές οδήγησαν στη σταδιακή κατάρρευση, άλλοτε αμαχητί και άλλοτε ύστερα από λανθασμένες στρατηγικές επιλογές.
Έτσι φτάσαμε στο μοιραίο βράδυ με τη μνημειώδη απάντηση του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου: «Το δέ τήν Πόλιν σοί δοῦναι οὔτ’ ἐμόν ἐστί οὔτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ· κοινή γάρ γνώμη πᾶντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανοῦμεν καί οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἡμῶν»! Με αυτή την ιστορική φράση, ο αυτοκράτορας, θυσιαζόμενος, διατράνωσε τη διαχρονική απάντηση των Ελλήνων όταν καλούνται να παραδώσουν γην και ύδωρ!
Η θυσία του αυτοκράτορα και η Άλωση της Κωνσταντινούπολης στις 29 Μαΐου 1453 από τους Οθωμανούς Τούρκους ήταν η τελική φάση μιας θλιβερής πορείας του σπουδαιότερου ανθρώπινου πολιτισμού προς την παρακμή και την πτώση.
Επιστρέφοντας στα καθ’ ημάς, κατά τη σημερινή εποχή και στη σύγχρονη Ελλάδα διαβλέπουμε να επικρατεί ακριβώς η ίδια καταστροφική νοοτροπία. Οι ίδιες και χειρότερες πολιτικές, καθώς και ο εσωτερικός κίνδυνος. Ραγιάδες πολιτικοί γυαλίζουν από τη μια πλευρά τα σκαρπίνια των γραβατωμένων δανειστών της Δύσης και από την άλλη τις μπότες των πασάδων της Ανατολής, καταστρέφοντας τις εθνικές, πνευματικές, πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές δομές της πατρίδας μας και επιτρέποντας τον καταστροφικό εποικισμό της χώρας από αμέτρητους αλλοεθνείς και αλλοθρήσκους. Η ιστορική πραγματικότητα είναι αμείλικτη και μας διδάσκει πως, εάν δεν απομονώσουμε μια για πάντα τους εσωτερικούς αυτούς εχθρούς, τους δήθεν ανοιχτόμυαλους, τους πολιτικά «ορθούς» και τους δήθεν ρεαλιστές, μοιραίως θα θυσιάζουμε «Παλαιολόγους» και θα υφιστάμεθα αλώσεις.
Οι Έλληνες μπορούμε και εντοπίζουμε τους εξωτερικούς εχθρούς, και έχουμε αποδείξει πολλές φορές στην Ιστορία μας πως μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε με επιτυχία. Το μεγάλο πρόβλημά μας διαχρονικά είναι οι εσωτερικοί αντίπαλοι, οι συνειδητοί προδότες της πατρίδας και του έθνους, και αυτοί που τους υποστηρίζουν, αδυνατώντας να κατανοήσουν την εθνοκτόνα εθελοδουλία τους. Αυτοί αποτελούν τον σπουδαιότερο κίνδυνο, και όχι μόνο οι Τούρκοι, οι Φράγκοι, οι Σλάβοι.
Ας τους εντοπίσουμε. Ας τους απομονώσουμε! Ας μην επιτρέψουμε άλλη μια άλωση!
H Αθήνα υπό το φαινόμενο της αστυφιλίας το οποίο γνώρισε έξαρση από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου άρχισε σταδιακά να αυξάνει τον πληθυσμό της και να επεκτείνει το πολεοδομικό της σχέδιο προς πάσα κατεύθυνση. Από τις λαϊκές συνοικίες του Πειραιά, του Περιστερίου, των Αχαρνών, αρκετοί μάγκες κατόρθωσαν να κερδίσουν την είσοδό τους στην αστική τάξη ενώ δεν είναι λίγες οικογένειες που φιγουράρουν πλέον στον κόσμο της ελίτ.
Τώρα, το πώς και το γιατί κάποιοι τα κατάφεραν και δεν παρέμειναν στις λασπογειτονιές που σουλατσάριζε στις ταινίες του ’50 και του ’60 ο αξέχαστος Βέγγος, δε μας απασχολεί ιδιαιτέρως. Αναφορικά θα ισχυριζόμασταν ότι απαιτείται ένας συνδυασμός δεδομένων. Εργατικότητα, τύχη, μυαλό, φιλαργυρία ή απλώς ένας πολύ καλός γάμος.
Αυτή η κοινωνική κινητικότητα προς τα άνω (ως ορολογία της κοινωνιολογίας) που παρατηρήθηκε στα λαϊκά στρώματα λόγω της απότομης μεταβολής των εισοδημάτων τους, δημιούργησε μια νέα αγορά και φυσικά εξυπηρετούσε το σχέδιο των μεγάλων αναπτυσσόμενων εταιρειών οι οποίες έπρεπε να δημιουργήσουν εκατομμύρια νέους πελάτες προκειμένου να διαθέσουν τα προϊόντα τους, κυρίως τύπου lifestyle.
Πολλές πρώην κομμώτριες της γειτονιάς, αλλά και υπαλληλίσκοι κουκουέδες στα χαρτιά ακόμη και μαρξιστές, ξύπνησαν το επόμενο πρωί πλούσιοι, είτε γιατί το οικογενειακό τους χωράφι βρέθηκε αίφνης σε ζώνη υψηλής οικονομικής αξίας, είτε γιατί κάπου-κάπως το κόμμα των άλλων τους βόλεψε.
Δεν αναφερόμαστε στις κατηγορίες ανθρώπων που απασχολούν μια φορά τον χρόνο τις δικαστικές ή τις αστυνομικές αρχές και συνεπώς η αύξηση της περιουσίας του οφείλεται ξεκάθαρα σε έκνομες ενέργειες ή πράξεις. (Εμπορία ναρκωτικών, πορνεία, λαθρεμπόριο όπλων κλπ.)
Σε αυτό το άρθρο επικεντρωνόμαστε στους τυχάρπαστους, σε εκείνους που «έγιναν άνθρωποι» αποκλειστικά μέσα από τις διεργασίες που συνιστούν την κομματική διαπλοκή και τις κατάλληλες διασυνδέσεις ή κάτι αρραβώνες και γάμους, αλλά και επειδή τα ακίνητά τους μετετράπησαν απότομα σε πανάκριβα φιλέτα!
Όλα επεξηγούνται σε τούτο το ντουνιά, αρκεί να γνωρίζουμε την ανθρωπογεωγραφία -πράγμα όχι και τόσο δύσκολο σε μια μικρή-πολύ μικρή σε έκταση και πληθυσμό χώρα, όπως η Ελλάδα. Κακά τα ψέματα, ένα μεγάλο χωριό ήταν και παραμένει η Αθήνα.
Είναι άκρως εντυπωσιακό, πως η κοινωνική τάξη των νεόπλουτων, η οποία άρχισε να προσλαμβάνει σάρκα και οστά κυρίως από τα τέλη του 1970 κι ενώ οφείλει την κορύφωσή της κυρίως στις γενναίες παροχές και τις μεταρρυθμίσεις του αείμνηστου Ανδρέα αλλά και του καθεστώτος Σημίτη ως ενός κακού συνεχιστή και χειρίστου αντιγραφέα των πολιτικών του Παπανδρέου, εντούτοις σήμερα οι επίγονοι αυτών αλλά και ορισμένοι εν ζωή ευρισκόμενοι εκ των παλαιοτέρων πίνουν ανερυθρίαστα νερό στο όνομα του νεομητσοτακισμού. Από Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός. Μια οπαδική στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών μέσα σε μια νύχτα. Κρατήστε στην άκρη αυτή την ιδεολογική μεταπήδηση γιατί θα την αποσαφηνίσουμε στον επίλογο.
Ο αείμνηστος και εμβληματικός Μποδοσάκης έλεγε στο περίπου κάποτε πως, αν οι εργάτες μου ψηφίζουν το ίδιο κόμμα με εμένα, τότε κάτι δεν κάνουν καλά…
Και όμως! Με την επέλαση της φτώχειας ειδικά τα τελευταία χρόνια ο συγχωρεμένος ιδρυτής της ΛΑΡΚΟ, μεταλλείων και λοιπών επιχειρήσεων γίνεται περισσότερο επίκαιρος από ποτέ για την τρομερή διαπίστωσή του.
Άνθρωποι που ξεχνάνε επί τούτου την καταγωγή τους και έχουν απωλέσει στη μνήμη τους τις συνθήκες διαβίωσης των παιδικών τους χρόνων, ψηφίζουν χωρίς ενδοιασμούς τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως κατεξοχήν εκφραστή της ολιγαρχίας. Επιλέγουν με ένα κοντόφθαλμο σκεπτικό για τη διακυβέρνηση της χώρας ξανά εκείνο το μοντέλο που τότε ξεζούμιζε τους παππούδες τους με δωδεκάωρες και δεκαεξάωρες εργασίες σε άθλιες συνθήκες και με μεροκάματα πείνας. Μόνο που, τώρα έχει αναβιώσει και γιγαντώνεται εκ νέου υπό την προστασία ενός φαύλου εκδημοκρατισμού και δρα ανενόχλητο υπό τον μανδύα της κοινοβουλευτικής παρουσίας και προστασίας.
Να τα λέμε όλα και να το «ποδοσφαιροποιήσουμε» το ανωτέρω μιας και η μπάλα επικρατεί επικοινωνιακά αυτές τις μέρες. Όπως λέει και ο θρυλικός Τάκης Τσουκαλάς κατά τη διάρκεια της εκπομπής του πολλές φορές σε συνομιλητές του: Άντε γειά! Με ανώμαλους δε μιλάω! Άκου κει, Παναθηναϊκός στο μπάσκετ και Ολυμπιακός στο ποδόσφαιρο!
Θα μας επιτρέψετε, δανειζόμενοι και παραφράζοντας ως ακολούθως την ανωτέρω επικοινωνιακή αυθεντικότητα του Τσουκαλά να γράψουμε: Άντε γεια λοιπόν! Με πολιτικά ανώμαλους δε βγάζουμε άκρη! Άκου νερό στο όνομα του Ανδρέα κάποτε και παλαμακιστές του Μητσοτάκη τώρα!
Ο δράστης είχε συλληφθεί νωρίτερα για άλλο αδίκημα
Δεν πίστευαν όσα αντίκρισαν οι αστυνομικοί της ομάδας ΔΙΑΣ, όταν άκουσαν μία γυναίκα από την Αλβανία να καλεί σε βοήθεια μέσα από ένα εγκαταλελειμμένο κτήριο στην Ομόνοια.
Η γυναίκα είχε πέσει θύμα βιασμού, ήταν δεμένη χειροπόδαρα και βαριά κακοποιημένη, ενώ όπως αποδείχτηκε ο δράστης είχε συλληφθεί λίγες ώρες νωρίτερα και ήταν… Παλαιστίνιος
Όλα ξεκίνησαν τα ξημερώματα της Δευτέρας (27.5.2024), όταν η 33χρονη γυναίκα, υπήκοος Αλβανίας,γνώρισε τον 27χρονο φερόμενο ως δράστη, ο οποίος την παρέσυρε σε εγκαταλελειμμένο σπίτι στην Ομόνοια, όπου έπεσε θύμα βιασμού.
Εκεί, αφού την ξυλοκόπησε την εξανάγκασε σε στοματικό έρωτα, συνεχίζοντας να τη χτυπά.
Όπως είπε η ίδια στους αστυνομικούς έκτοτε δεν θυμάται τίποτα… Ξύπνησε μετά από ώρες δεμένη στα χέρια και στα πόδια σε ένα κρεβάτι, ενώ ήταν άσχημα χτυπημένη.
Άρχισε να καλεί σε βοήθεια και για καλή της τύχη, τις φωνές της άκουσαν αστυνομικοί λίγο μετά τις 9 το βράδυ της Δευτέρας.
Οι άνδρες της ομάδας ΔΙΑΣ μπήκαν στο κτήριο από το οποίο ακούγονταν οι φωνές και εντόπισαν μια πόρτα κλειδωμένη με λουκέτο.
Αφού έσπασαν την πόρτα βρήκαν τη γυναίκα αιμόφυρτη, χτυπημένη σε όλο το σώμα της και δεμένη στο κρεβάτι. Μάλιστα, ο δράστης την είχε μαχαιρώσει και στο μηρό.
Κατά την έρευνα των αστυνομικών διαπιστώθηκε πως ο δράστης, υπήκοος Παλαιστίνης, είχε συλληφθεί λίγες ώρες νωρίτερα για άλλο αδίκημα.
Συγκεκριμένα, το μεσημέρι της Δευτέρας τον είχαν σταματήσει για έλεγχο στην Ομόνοια και βρήκαν πάνω του ένα μαχαίρι 23 εκατοστών. Ακολούθως τον οδήγησαν στο αστυνομικό τμήμα της Ομόνοιας όπου τον συνέλαβαν.
Μόλις, η γυναίκα συνήλθε αναγνώρισε αμέσως τον βασανιστή και βιαστή της.
Η 33χρονη μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο «Γεννημάτας» και στη συνέχεια στο «Σωτηρία».
Ο 27χρονος Παλαιστίνιος αναμένεται να οδηγηθεί εκ νέου σήμερα στον ανακριτή, καθώς αντιμετωπίζει τις κατηγορίες επικίνδυνης σωματικής βλάβης, αρπαγής και βιασμού, καθώς και για παράβαση του νόμου «Περί Όπλων».
Οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ κάλεσαν την Ουγγαρία να σταματήσει να μπλοκάρει μέτρα για την παροχή στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία
«Τo ΝΑΤΟ πλησιάζει όλο και περισσότερο σε έναν πόλεμο κάθε εβδομάδα» ισχυρίζεται ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Ορμπάν την ώρα που οι υπουργοί Εξωτερικών της συμμαχίας συναντώνται στην Πράγα για να συζητήσουν την στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία.
Ο Γενικός Γραμματέας του NATO Γενς Στόλτενμπεργκ δήλωσε χθες, Πέμπτη, ότι “έχει έρθει η ώρα” τα κράτη μέλη της συμμαχίας να επανεξετάσουν κάποιους από τους περιορισμούς που συνδέονται με τη χρήση των όπλων που παρέχουν στην Ουκρανία
Την ώρα που οι Ουκρανοί ηγέτες ζητούν από τις κυβερνήσεις να χαλαρώσουν τους περιορισμούς, οι δυτικές χώρες εμφανίζονται όλο και πιο διχασμένες τις τελευταίες εβδομάδες σχετικά με το αν θα πρέπει ή όχι να επιτραπεί στην Ουκρανία να πλήττει στόχους στο ρωσικό έδαφος με όπλα που της παρέχουν.
Ο υπουργός Εξωτερικών της Ουγγαρίας δήλωσε νωρίτερα αυτόν τον μήνα ότι η χώρα του, μέλος του NATO, δεν θα συμμετάσχει στο μακροπρόθεσμο σχέδιο της συμμαχίας για παροχή βοήθειας στην Ουκρανία, το οποίο η Βουδαπέστη έχει χαρακτηρίσει “τρελή αποστολή”.
Οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ κάλεσαν τη Δευτέρα την Ουγγαρία να σταματήσει να μπλοκάρει μέτρα για την παροχή στρατιωτικής βοήθειας δισεκατομμυρίων ευρώ στην Ουκρανία, ενώ έβραζε η ένταση με τη Βουδαπέστη στη διάρκεια συνάντησης.
Ο Ορμπάν δήλωσε επίσης σήμερα ότι οι διαπραγματεύσεις σχετικά με την αποστολή Γάλλων στρατιωτικών εκπαιδευτών στην Ουκρανία και με το να επιτραπεί στον ουκρανικό στρατό να χρησιμοποιήσει δυτικά όπλα για να επιτεθεί σε στόχους στη Ρωσία είναι “ανησυχητικές” και φέρνουν το NATO πιο κοντά σε έναν πόλεμο.
Μια αποστολή του NATO στην Ουκρανία θα δημιουργήσει τον κίνδυνο ενός παγκοσμίου πολέμου αντί να προστατεύσει τα κράτη μέλη της συμμαχίας, υπογράμμισε ο Ορμπάν.
“Είναι παράλογο για το NATO, αντί να μας υπερασπίζεται, να σύρει εμάς, ένα κράτος μέλος, σε έναν παγκόσμιο πόλεμο. Αυτό είναι τόσο παράλογο όσο το να αποφασίζει ένας πυροσβέστης να πάει να σβήσει μια πυρκαγιά με φλογοβόλο”, δήλωσε ο Ορμπάν στο ουγγρικό κρατικό δίκτυο ραδιοφωνίας.
Οι σχέσεις ανάμεσα στη Βουδαπέστη και το NATO επιδεινώθηκαν λόγω της καθυστέρησης της Ουγγαρίας να επικυρώσει την προσχώρηση της Σουηδίας στη συμμαχία –υιοθετήθηκε εν τέλει από τη Βουδαπέστη τον Μάρτιο– και επίσης όσον αφορά τις θερμές σχέσεις του εθνικιστή Ορμπάν με τη Μόσχα παρά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022.
«Ξέρουμε ότι τα οπλικά συστήματα μακράς εμβέλειας τα χειρίζονται στρατιωτικοί του ΝΑΤΟ»!
Ο πρώην Ρώσος πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ σχολιάζοντας με εκτενή ανάρτηση στο Telegram την έγκριση που έδωσε επίσημα η Ουάσινγκτον στο Κίεβο να πλήττει με αμερικανικά όπλα το ρωσικό έδαφος, είπε ότι η κλιμάκωση μεγαλώνει και αναπόφευκτα θα καταλήξει στο τελικό στάδιο που είναι ο πυρηνικός πόλεμος!
Μία ζοφερή και σκοτεινή προοπτική που σημαίνει ότι θα ανοίξει «η πόρτα του φρενοκομείου» και όταν συμβεί αυτό δεν θα κλείσει ποτέ ξανά…
Είπε ακόμα ότι η Μόσχα γνωρίζει πως όλα τα οπλικά συστήματα μακράς εμβέλειας τα χειρίζονται στρατιωτικοί του ΝΑΤΟ!
Προφανώς εννοεί και τους τακτικούς βαλλιστικούς πυραύλους ATACMS με τους οποίους οι Ουκρανοί πραγματοποίησαν σημαντικά πλήγματα το τελευταίο χρονικό διάστημα.
Πρόσθεσε μάλιστα ότι η Μόσχα δεν μπλοφάρει όταν λέει θα χτυπήσει με πυρηνικά όπλα τις χώρες που βοηθούν την Ουκρανία είτε με οπλικά συστήματα είτε με αποστολή στρατευμάτων στο ουκρανικό έδαφος.
Πρόσθεσε με νόημα ότι οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν υψηλή πυκνότητα σε κατοίκους (σε αντίθεση με την Ρωσία) και άρα είναι πολύ πιο ευάλωτες σε πυρηνικά πλήγματα!
Αναλυτικότερα:
«Οι δυτικές χώρες που φέρεται να «ενέκριναν τη χρήση» των όπλων εκτεταμένου βεληνεκούς τους στη ρωσική επικράτεια (ανεξάρτητα από το αν μιλάμε για παλιά ή νέα εδάφη της χώρας μας) πρέπει να κατανοήσουν ξεκάθαρα τα εξής:
Όλος ο στρατιωτικός τους εξοπλισμός και οι σύμβουλοι που πολεμούν εναντίον μας θα καταστραφούν τόσο στο έδαφος της Ουκρανίας όσο και στο έδαφος άλλων χωρών, εάν από εκεί πραγματοποιηθούν επιθέσεις σε ρωσικό έδαφος.
Η Ρωσία γνωρίζει το ότι όλα τα όπλα μεγάλης εμβέλειας που χρησιμοποιήθηκαν από την Ουκρανία ελέγχονται από στρατιωτικό προσωπικό των χωρών του ΝΑΤΟ.
Δεν πρόκειται καθόλου για «στρατιωτική βοήθεια», αλλά για συμμετοχή σε έναν πόλεμο εναντίον μας. Και τέτοιες ενέργειές τους μπορεί κάλλιστα να γίνουν casus belli.
Το ΝΑΤΟ θα πρέπει να αποφασίσει πώς θα χαρακτηρίσει τις συνέπειες πιθανών αντιποίνων σε εξοπλισμό/εγκαταστάσεις/στρατιωτικό προσωπικό μεμονωμένων χωρών της Συμμαχίας.
Κατά πάσα πιθανότητα, η ηγεσία του ΝΑΤΟ θέλει να προσποιηθεί ότι μιλάμε για κυρίαρχες αποφάσεις μεμονωμένων χωρών της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας για υποστήριξη του καθεστώτος του Κιέβου και δεν υπάρχει λόγος να εφαρμοστεί εδώ ο κανόνας της Συνθήκης του 1949 για τη συλλογική αυτοάμυνα.
Αυτές είναι επικίνδυνες και επιβλαβείς παρανοήσεις. Μια τέτοια «ατομική βοήθεια» από τις χώρες του ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας, είτε πρόκειται για την χρήση των πυραύλων cruise μεγάλης εμβέλειας είτε για την αποστολή στρατευμάτων στην Ουκρανία, αποτελεί σοβαρή κλιμάκωση της σύγκρουσης.
Η πρώην Ουκρανία και οι σύμμαχοί της στο ΝΑΤΟ θα λάβουν μια απάντηση τέτοιας καταστροφικής δύναμης που η ίδια η Συμμαχία απλά δεν θα μπορέσει να αντισταθεί στο να παρασυρθεί στη σύγκρουση.
Και όσο κι αν φλυαρούν οι συνταξιούχοι του ΝΑΤΟ ότι η Ρωσία δεν θα χρησιμοποιήσει ποτέ μη στρατηγικά πυρηνικά όπλα εναντίον της Ουκρανίας, και ακόμη περισσότερο σε μεμονωμένες χώρες του ΝΑΤΟ, η πραγματικότητα είναι πολύ χειρότερη από τον επιπόλαιο συλλογισμό τους.
Πριν από μερικά χρόνια, επέμεναν ότι η Ρωσία δεν θα έμπαινε σε ανοιχτή στρατιωτική σύγκρουση με το καθεστώς του Κιέβου, για να μην συγκρουστεί με τη Δύση. Λάθος υπολόγισαν. Σήμερα γίνεται πόλεμος.
Η χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων μπορεί επίσης να υπολογιστεί εσφαλμένα. Αν και αυτό θα ήταν μοιραίο λάθος. Άλλωστε, όπως πολύ σωστά σημείωσε ο Πρόεδρος της Ρωσίας, οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν πολύ υψηλή πληθυσμιακή πυκνότητα.
Και αυτό, δυστυχώς, δεν είναι εκφοβισμός ή πυρηνική μπλόφα. Η τρέχουσα στρατιωτική σύγκρουση με τη Δύση εξελίσσεται σύμφωνα με το χειρότερο δυνατό σενάριο.
Υπάρχει μια συνεχής κλιμάκωση.
Επομένως, σήμερα κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει τη μετάβαση της σύγκρουσης στο τελικό της στάδιο».
Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών σχεδιάζει να παραπέμψει ορισμένους μετανάστες στη Λατινική Αμερική για επανεγκατάσταση στην Ελλάδα και την Ιταλία ως μέρος μιας προσπάθειας να αποθαρρύνει τους ανθρώπους στην περιοχή να ταξιδέψουν στα σύνορα των ΗΠΑ και του Μεξικού.
Τα παραπάνω δήλωσαν στο κανάλι CBS News δύο άτομα που γνωρίζουν τα σχέδια της αμερικανικής κυβέρνησης.
Η πρωτοβουλία θα περιλαμβάνει την Ελλάδα και την Ιταλία που υποδέχονται μετανάστες, οι οποίοι θα υποβάλλονται προηγουμένως σε “επεξεργασία” σε γραφεία μετανάστευσης που δημιούργησε η κυβέρνηση Μπάιντεν πέρυσι σε τέσσερις χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Στόχος είναι να ελέγξει τους μετανάστες που ελπίζουν να φτάσουν στις ΗΠΑ, είπαν οι πηγές. Οι ρυθμίσεις αυτές δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί επίσημα.
Τα κέντρα, επίσημα γνωστά ως Γραφεία Ασφαλούς Κινητικότητας, επιτρέπουν σε ορισμένους μετανάστες από την Κολομβία, την Κόστα Ρίκα, τον Ισημερινό και τη Γουατεμάλα να υποβάλουν αίτηση για να έρθουν νόμιμα στις ΗΠΑ ή σε άλλες χώρες.
Σύμφωνα με τις νέες ρυθμίσεις, η Ελλάδα και η Ιταλία θα ενωθούν με τον Καναδά και την Ισπανία στην επανεγκατάσταση ορισμένων από αυτούς που υποβάλλονται σε “επεξεργασία στα ¨εν λόγω γραφεία. Μία από τις πηγές είπε ότι η Ιταλία και η Ελλάδα πιθανότατα θα δεχτούν έναν σχετικά μικρό αριθμό μεταναστών, περίπου 500 ή λιγότερους η καθεμία.
Τα γραφεία αποτελούν ένα στοιχείο μιας ευρύτερης στρατηγικής της κυβέρνησης του κ. Μπάιντεν για τη μείωση των παράνομων διελεύσεων στα σύνορα των ΗΠΑ, προσφέροντας στους επίδοξους μετανάστες ευκαιρίες νόμιμης μετανάστευσης.
Κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους, η κυβέρνηση συνδύασε αυτά τα προγράμματα με σκληρότερα μέτρα επιβολής, συμπεριλαμβανομένου ενός κανόνα που αναφέρει ότι οι μετανάστες δεν είναι επιλέξιμοι για άσυλο στις ΗΠΑ εάν δεν καταφέρουν να αναζητήσουν προστασία σε τρίτη χώρα.
Οι παράνομες διελεύσεις στα σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό μειώθηκαν κατά περισσότερο από 50% τον Μάιο σε σύγκριση με το υψηλό ρεκόρ που αναφέρθηκε τον Δεκέμβριο – μια τάση που αξιωματούχοι της κυβέρνησης αποδίδουν στις πολιτικές και τις προσπάθειές τους από κοινού με Μεξικανούς αξιωματούχους για να εμποδίσουν τους μετανάστες να ταξιδεύουν βόρεια.
Για να αμβλύνει μια πιθανή άνοδο στη μετανάστευση, ο Πρόεδρος Μπάιντεν ετοιμάζεται επίσης να εκδώσει εκτελεστική ενέργεια την επόμενη εβδομάδα που θα απαγορεύει τις περισσότερες αιτήσεις ασύλου όταν οι παράνομες διελεύσεις εκτινάσσονται στα ύψη, είπαν στο CBS News πηγές που γνωρίζουν τις εσωτερικές διαβουλεύσεις.
Εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ είπε ότι τα Γραφεία Ασφαλούς Κινητικότητας «έδωσαν τη δυνατότητα εξαπλάσιας αύξησης του αριθμού των προσφύγων που επανεγκαταστάθηκαν από το δυτικό ημισφαίριο».
«Δεδομένης της επιτυχίας του προγράμματος», πρόσθεσε ο εκπρόσωπος, «είμαστε σε διπλωματικές συζητήσεις με άλλες χώρες σχετικά με τη συμμετοχή σε αυτήν την πρωτοβουλία για την επέκταση των νόμιμων οδών επανεγκατάστασης, αλλά δεν έχουμε πρόσθετες πληροφορίες να μοιραστούμε αυτή τη στιγμή».
Στις 20 Μαΐου, αξιωματούχοι των ΗΠΑ συναντήθηκαν με διπλωμάτες από τον Καναδά, την Ιταλία, την Ισπανία και τις χώρες που φιλοξενούν τα Γραφεία Ασφαλούς Κινητικότητας για να συζητήσουν την πρωτοβουλία, σύμφωνα με εσωτερικά έγγραφα του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας. Σε συνέντευξή του στο CBS News την περασμένη εβδομάδα, ο υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας Αλεχάντρο Μαγιόρκας φάνηκε να αναφέρεται στη συμφωνία με την Ελλάδα.
«Συνεργαζόμαστε με τον Καναδά, την Ισπανία και μόλις πρόσφατα, την Ελλάδα, για να δημιουργήσουμε νόμιμους δρόμους για να φτάσουν τα άτομα στις χώρες τους, μακριά από τα χέρια των λαθρεμπόρων που απλώς επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν αυτά τα άτομα για κέρδος», είπε ο Mayorkas.
Οι εκπρόσωποι της ελληνικής και της ιταλικής κυβέρνησης δεν απάντησαν στα αιτήματα για σχολιασμό.
Τα σχέδια εκτροπής ορισμένων μεταναστών από τη Λατινική Αμερική προς την Ελλάδα και την Ιταλία υπογραμμίζουν μια αυξανόμενη τάση από τις ΗΠΑ και άλλες δυτικές χώρες να διαχειριστούν τις εντεινόμενες μεταναστευτικές κρίσεις σε όλο τον κόσμο μέσω διεθνών συμφωνιών.
Ακριβώς όπως οι ΗΠΑ αντιμετώπισαν πρωτοφανή επίπεδα μετανάστευσης στα νότια σύνορά τους, η Ιταλία και η Ελλάδα έχουν δυσκολευτεί με την άφιξη μεγάλου αριθμού μεταναστών που ξεφεύγουν από τους πολέμους και τη φτώχεια στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή την τελευταία δεκαετία. Οι μεταναστευτικές κρίσεις που αντιμετωπίζουν και οι δύο ευρωπαϊκές χώρες έχουν ανατρέψει την πολιτική τους και υπογράμμισαν τη συχνά θανατηφόρα φύση των ταξιδιών στη Μεσόγειο Θάλασσα.
Ωστόσο, η Ελλάδα και η Ιταλία είναι, σε πολλές περιπτώσεις, χώρες διέλευσης μεταναστών που ελπίζουν να εγκατασταθούν αλλού στην Ευρώπη. Και οι δύο χώρες έχουν γηράσκον πληθυσμό και σημαντικές ελλείψεις εργατικού δυναμικού, που τους δημιουργεί κίνητρο για επανεγκατάσταση αλλοδαπών εργαζομένων.
Την επομένη της απαγγελίας της ιστορικής ετυμηγορίας στην ποινική δίκη του Ντόναλντ Τραμπ στη Νέα Υόρκη, η προεκλογική εκστρατεία στις ΗΠΑ βρίσκεται από σήμερα σε αχαρτογράφητα νερά.
Υποστηρικτές του πρώην προέδρου, εξοργισμένοι από την καταδίκη του από σώμα ενόρκων στη Νέα Υόρκη για το σύνολο των 34 κατηγοριών που τον βάρυναν, γέμισαν ιστότοπους που πρόσκεινται στον Ρεπουμπλικάνο με εκκλήσεις για ταραχές, εξέγερση και βίαια αντίποινα.
«Η αληθινή ετυμηγορία θα απαγγελθεί την 5η Νοεμβρίου, από τον αμερικανικό λαό», είπε χθες ο κ. Τραμπ μπροστά στις κάμερες, λίγη ώρα αφού κρίθηκε ένοχος και για τις 34 κατηγορίες που τον βάραιναν από το σώμα των ενόρκων. Η καταδίκη πρώην προέδρου σε ποινική διαδικασία είναι γεγονός άνευ ιστορικού προηγουμένου στις ΗΠΑ.
Ο μεγιστάνας, που θέλει να επιστρέψει στον Λευκό Οίκο, δεν έχασε χρόνο, έσπευσε να αξιοποιήσει την απόφαση για να δώσει ώθηση στην εκστρατεία του, χαρακτηρίζοντας «στημένη» τη δίκη.
«Είμαι πολιτικός κρατούμενος», υποστήριξε ο Ρεπουμπλικάνος υποψήφιος σε έκκλησή του για δωρεές που δημοσιοποίησε η ομάδα του χθες βράδυ, κατακεραυνώνοντας τη δίκη που παρουσιάζει ως υποκινούμενη από τον αντίπαλό του, τον απερχόμενο Δημοκρατικό πρόεδρο Τζο Μπάιντεν.
Ο πρώην πρόεδρος (2017-2021) αναμένεται να παραχωρήσει συνέντευξη Τύπου μπροστά στον Trump Tower στη Νέα Υόρκη. Προβλέπεται να αρχίσει στις 11:00 (τοπική ώρα· 18:00 ώρα Ελλάδας).
Αναμένοντας την επόμενη κίνηση Μπάιντεν
Ο αντίπαλός του, ο Τζο Μπάιντεν, μοιάζει να τηρεί διακριτική στάση ως τώρα. «Αυτό που είδαμε (…) στη Νέα Υόρκη είναι πως κανένας δεν είναι υπεράνω του νόμου», σχολίασε η ομάδα που διεξάγει τη δική του εκστρατεία. Ο ίδιος ο ένοικος του Λευκού Οίκου δεν έχει εκφραστεί· πέρασε τη χθεσινή ημέρα με την οικογένειά του — ήταν η επέτειος του θανάτου, πριν από εννιά χρόνια, του μεγαλύτερου γιου του.
Ωστόσο, ο Δημοκρατικός, που σήμερα αναμένεται είναι προγραμματισμένο να συναντηθεί με τον βέλγο πρωθυπουργό Αλεξάντερ ντε Κρο και να συγχαρεί τους νικητές του Super Bowl (του αμερικανικού ποδοσφαίρου), δεν αποκλείεται να πει κάποια πράγματα στον Τύπο για την πολύκροτη ετυμηγορία.
Ο Μπάιντεν, που μέχρι πρότινος απέφευγε να αναφερθεί εκτενώς στις δικαστικές περιπέτειες του προκατόχου του, πετάει κάποιες σπόντες τελευταία, όπως όταν έθιξε τα δικαστικά του έξοδα, ή όταν παρατήρησε πως είναι «κάπως απασχολημένος τώρα» εν μέσω της δίκης του στη Νέα Υόρκη για την προσπάθεια συγκάλυψης της εξαγοράς της σιωπής πορνοστάρ.
Ιστορική μεν, αλλά…
Παρότι η ετυμηγορία σε βάρος του κ. Τραμπ είναι ιστορική, δεν τον εμποδίζει να πάρει μέρος στις προεδρικές εκλογές και ο αντίκτυπός της στην αναμέτρηση είναι ακόμη δύσκολο να προβλεφθεί.
Ως αυτό το στάδιο, οι δημοσκοπήσεις θέλουν τον κ. Μπάιντεν να δίνει μάχη στήθος με στήθος με τον κ. Τραμπ σε κάποιες πολιτείες, να βρίσκεται πίσω ως πολύ πίσω σε κάποιες άλλες, στρατηγικής σημασίας.
Η καταδίκη «πιθανόν δεν θα προκαλέσει πολλές μετακινήσεις ψηφοφόρων», προεξοφλεί πολιτολόγος του χριστιανικού πανεπιστημίου του Τέξας, ο Κιθ Γκάντι, όμως αναγνωρίζει πως σε «ιδιαίτερα αμφίρροπες» αναμετρήσεις «θα μπορούσε» να προκαλέσει «ανατροπές», είτε υπέρ του ενός του άλλου.
Η υπόθεση της Στόρμι Ντάνιελς, η λιγότερο απειλητική γι’ αυτόν, πιθανότατα είναι η μοναδική που θα κριθεί πριν από τις κάλπες.
Φυσικά ο κ. Τραμπ δηλώνει «αθώος» για όλες τις υποθέσεις που τον βαραίνουν, στο πλαίσιο αυτού που αποκαλεί «κυνήγι μαγισσών» εναντίον του.
Τα 130.000 δολάρια που πλήρωσε για να εξαγοράσει τη σιωπή της ηθοποιού πριν από τις εκλογές του 2016, τις οποίες κέρδισε, είχε δώσει άλλοτε άνθρωπος της απόλυτης εμπιστοσύνης του τότε, ο δικηγόρος Μάικλ Κόεν, σήμερα ορκισμένος εχθρός του. Αυτός ο τελευταίος έκανε λόγο για «σημαντική μέρα» για την «αλήθεια», μετά την απαγγελία της ετυμηγορίας.
Αν και στερήθηκε τις προεκλογικές εμφανίσεις, ο κ. Τραμπ προσπάθησε να ωφεληθεί από τη μεγάλη προβολή της υπόθεσης στα ΜΜΕ, παίρνοντας τον λόγο, πολλές φορές καθημερινά, στην αίθουσα και έξω από αυτή, πλαισιωμένος από τα παιδιά του και Ρεπουμπλικάνους πολιτικούς πρώτης γραμμής, που πήγαν να τον υποστηρίξουν.
Το δικαστικό δράμα δεν αποκλείεται να ωφελήσει τον κ. Μπάιντεν, ο οποίος επιδιώκει να προβάλει την εικόνα του σοβαρού ηγέτη, που ασχολείται με καίριας σημασίας κρατικές υποθέσεις, την ώρα που ο αντίπαλός του κάνει τη μια εμφάνιση στα δικαστήρια μετά την άλλη.
Η ημερομηνία της απαγγελίας της ποινής του μεγιστάνα, την 11η Ιουλίου, συμπίπτει με τη σύνοδο κορυφής του NATO στην Ουάσιγκτον, που δίνει την ευκαιρία στον αμερικανό πρόεδρο να δείξει το βάρος του στη διεθνή σκηνή. Και θα γίνει επίσης μερικές ημέρες πριν από το εθνικό συνέδριο των Ρεπουμπλικάνων στο Μιλγουόκι (βόρεια), από τη 15η ως τη 18η Ιουλίου, στο οποίο αναμένεται και τυπικά να ονομαστεί υποψήφιος της παράταξης για την προεδρία ο κ. Τραμπ.
Οργή και απειλές από τους υποστηρικτές του Τραμπ
Υποστηρικτές του πρώην προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, εξοργισμένοι από την καταδίκη του από σώμα ενόρκων στη Νέα Υόρκη για το σύνολο των 34 κατηγοριών που τον βάρυναν, γέμισαν ιστότοπους που πρόσκεινται στον Ρεπουμπλικάνο με εκκλήσεις για ταραχές, εξέγερση και βίαια αντίποινα.
Κάποιοι ζήτησαν να γίνουν επιθέσεις εναντίον των ενόρκων, την εκτέλεση του δικαστή Χουάν Μέρτσαν ή κάλεσαν σε εμφύλιο πόλεμο και ένοπλη εξέγερση.
«Κάποιος στη Νέα Υόρκη που δεν έχει τίποτα να χάσει πρέπει να κανονίσει τον Μέρτσαν», έγραψε ένας σχολιαστής στο Patriots.win. «Ας ελπίσουμε να έρθει αντιμέτωπος με ‘λάθρο’ με ματσέτες», έλεγε μια άλλη ανάρτηση αναφερόμενη σε παράτυπους μετανάστες.
Στο Gateway Pundit ένας χρήστης πρότεινε να αρχίσουν να πυροβολούν φιλελεύθερους ψηφοφόρους. «Έχει έρθει η ώρα να αρχίσουμε να ξεκάνουμε μερικούς αριστερούς», έγραφε η ανάρτηση. «Αυτό δεν μπορεί να διορθωθεί με τις εκλογές».
Οι απειλές για τη χρήση βίας και η ρητορική μίσους αυξήθηκαν κατακόρυφα μετά την ήττα του Τραμπ στις προεδρικές εκλογές του 2020, στις οποίες καταγγέλλει, χωρίς στοιχεία, ότι υπήρξε νοθεία.
Τώρα που έχει ξεκινήσει την προεκλογική του εκστρατεία για την επανεκλογή του, ο Ρεπουμπλικάνος χαρακτηρίζει δικαστές και εισαγγελείς, που ασχολούνται με τις υποθέσεις που εκκρεμούν εναντίον του, διεφθαρμένα εργαλεία της κυβέρνησης του προέδρου Τζο Μπάιντεν. Οι υποστηρικτές του αντιδρούν με μια εκστρατεία απειλών και εκφοβισμών εις βάρος δικαστών και αξιωματούχων των δικαστηρίων.
«Ήταν ντροπή, ήταν μια στημένη δίκη από έναν μεροληπτικό δικαστή που είναι διεφθαρμένος», δήλωσε ο Τραμπ στους δημοσιογράφους μετά την ανακοίνωση της ετυμηγορίας από τους ενόρκους.
Δωδεκαμελές σώμα ενόρκων έκρινε χθες, Τρίτη, τον Ρεπουμπλικάνο ένοχο για παραποίηση εγγράφων προκειμένου να καλύψει την καταβολή χρημάτων σε πορνοστάρ ώστε να εξαγοράσει τη σιωπή της, λίγες ημέρες πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2016.
Ο Τραμπ συνέχισε τις επιθέσεις του διαδικτυακά.
Στο Truth Social χαρακτήρισε τον Μέρτσαν «ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΕΡΟΛΗΠΤΙΚΟ» και σχολίασε ότι οι εντολές που έδωσε στους ενόρκους ήταν άδικες. Ένας σχολιαστής απάντησε αναρτώντας μια φωτογραφία ικριώματος και μιας αγχόνης συνοδευόμενη από τη λεζάντα: «ΠΡΟΔΟΤΗ ΓΚΑΝΓΚΣΤΕΡ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ!!».
Ο Τζέικομπ Γουέρ, ένας εκ των συγγραφέων του βιβλίου “God, Guns and Sedition: Far-Right Terrorism in America” (Θεός, όπλα και ανταρσία: ακροδεξιά τρομοκρατία στην Αμερική), δήλωσε ότι η βίαιη φρασεολογία που χρησιμοποιούν οι υποστηρικτές του Τραμπ καταδεικνύει «τη μοναδική ικανότητα (του πρώην προέδρου) να κινητοποιεί τους πιο ακραίους υποστηρικτές του να αναλάβουν δράση, τόσο στις κάλπες όσο και μέσω της βίας».
Εκπρόσωπος του Truth Social σχολίασε: «Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι το Reuters, ένα έγκριτο πρακτορείο ειδήσεων, έπεσε τόσο χαμηλά ώστε να δημοσιεύσει ένα τόσο χειριστικό, ψευδές, δυσφημιστικό και ξεκάθαρα ανόητο άρθρο όπως αυτό απλώς και μόνο λόγω πολιτικής έχθρας».
Και οι τρεις ιστότοποι έχουν κανόνες που περιορίζουν τη χρήση ακατάλληλης φρασεολογίας και κάποιες από τις αναρτήσεις αργότερα κατέβηκαν. Εκπρόσωποι του Patriots.win και του Gateway Pundit αρνήθηκαν να απαντήσουν σε αίτημα για σχολιασμό, όπως και εκπρόσωπος του Τραμπ.
«Να του κρεμάσουν όλους»
Μετά τη χθεσινή ετυμηγορία, πολλοί από τους υποστηρικτές του δισεκατομμυριούχου δήλωσαν ότι η καταδίκη του είναι απόδειξη ότι το πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ είναι προβληματικό και ότι μόνο η βίαιη δράση μπορεί να σώσει τη χώρα.
«1.000.000 (ένοπλοι) άνδρες πρέπει να πάνε στην Ουάσινγκτον και να τους κρεμάσουν όλους. Αυτή είναι η μόνη λύση», σύμφωνα με ανάρτηση στο Patriots.win. Άλλος χρήστης έγραψε: «Ο Τραμπ θα πρέπει να γνωρίζει ότι διαθέτει έναν στρατό διατεθειμένο να πολεμήσει και να πεθάνει για εκείνον, αν το ζητήσει (…) Θα πάρω τα όπλα, αν το ζητήσει».
Σε άλλες αναρτήσεις χρήστες ζητούσαν να στοχοποιηθούν οι Δημοκρατικοί και σε κάποιες περιπτώσεις έφτασαν στο σημείο να ζητούν να τους σκοτώσουν. «Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΕ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥΣ. ΓΕΜΙΣΤΕ ΚΑΙ ΟΠΛΙΣΤΕ», έγραψε ένας χρήστης στο Gateway Pundit.
«Πιστεύω όντως ότι πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους αναζητούσαν εδώ και καιρό μια αφορμή για να κινητοποιηθούν», σχολίασε η Έιμι Κούτερ του Middleburry Institute of International Studies’ Center on Terrorism, Extremism and Counterterrorism. «Ελπίζω να κάνω λάθος. Το λέω εδώ και καιρό όμως ότι δεν θα εκπλησσόμουν αν έβλεπα βία εξαιτίας μιας καταδικαστικής απόφασης, είτε εναντίον των ενόρκων» είτε εναντίον άλλων προσώπων που συνδέονται με τη δίκη.
Μιλένα Έρις: Η Άντρη Παράσχου είναι η νεότερη υποψήφια ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Είναι δικηγόρος, απόφοιτη της νομικής σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με εξειδίκευση στα ανθρώπινα δικαιώματα και το προσφυγικό δίκαιο. Έχει όραμα, έχει στόχο, έχει ιδέες και θέληση για να κάνει το καλύτερο δυνατό. Αυτό που σίγουρα έχει ενδιαφέρον και που θα ήθελα να μου πεις είναι το πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με την πολιτική;
ΆντρηΠαράσχου: Όλοι μας, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, ασχολούμαστε με την πολιτική, ή σίγουρα εκείνη ασχολείται μαζί μας. Είχα την τύχη να μεγαλώσω σε ένα οικογενειακό περιβάλλον που μου δίδαξε την αξία της αγάπης για τον συνάνθρωπο και το να κάνεις το σωστό. Από μικρή θυμάμαι τον εαυτό μου να προσπαθεί με πάθος να κάνει τον μικρόκοσμό μου καλύτερο, τόσο για μένα όσο και για τους ανθρώπους γύρω μου. Το ίδιο πάθος νιώθω και σήμερα, καθώς πιστεύω ακράδαντα ότι η αξία της συμβολής και της προσφοράς δεν εξαρτάται από το μέγεθος του πεδίου δράσης.Όταν μπήκα στο Πανεπιστήμιο, ήταν φυσικό επόμενο να ασχοληθώ με τον φοιτητικό συνδικαλισμό, προσπαθώντας να παλέψω για το Πανεπιστήμιό μου και για τους συμφοιτητές μου. Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και η ΟΝΝΕΔ είναι για μένα μεγάλα «σχολεία πολιτικής» και εφαλτήρια προσφοράς και αγώνα.
ΜιλέναΈρις: Τι πιστεύεις ότι χρειάζεται και τι θα κάνεις για να βοηθήσεις την νεολαία;
ΆντρηΠαράσχου: Ίσως ένας από τους κυριότερους λόγους που αποδέχθηκα την πολύ τιμητική πρόταση του Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, να είμαι υποψήφια με τη Νέα Δημοκρατία, είναι ακριβώς γιατί ως νέα γυναίκα που παλεύει καθημερινά με τις δικές της δυνάμεις, γνωρίζω από πρώτο χέρι τις δυσκολίες της γενιάς μου. Θέλω να συμβάλλω στη προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας, για μια Ευρώπη που αντιλαμβάνεται τους νέους ως το πραγματικό μέλλον της και επενδύει πάνω σε αυτούς. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει χτιστεί πάνω στις ανάγκες προηγούμενων γενεών. Tο ευρωπαϊκό κοινωνικό συμβόλαιο δεν ανταποκρίνεται πλήρως στις σημερινές ανάγκες, όπως η προσιτή στέγαση, η ποιοτική εργασία και η κοινωνική ενσωμάτωση των νέων. Σε αυτόν τον αγώνα δημιουργίας ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου με τη νέα γενιά, θέλω να συνεχίσω να βρίσκομαι στην πρώτη γραμμή.
ΜιλέναΈρις: Τι είναι αυτό που πρέπει να αλλάξει στα σημερινά δεδομένα;
ΆντρηΠαράσχου: Υπάρχουν πολύ συγκεκριμένα πράγματα που πρέπει να γίνουν. Οι νέοι στην Ευρώπη αντιμετωπίζουν πρακτικά προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα. Αρχικά, η Ε.Ε. δεν έχει αναπτύξει μια συνεκτική στρατηγική για προσιτή στέγαση, καθώς το ευρωπαϊκό μοντέλο βασίστηκε στις ανάγκες προηγούμενων γενεών. Η στέγαση αποτελεί κρίσιμο πρόβλημα για τη νέα γενιά, εμποδίζοντας την πρόοδό τους και εντείνοντας το δημογραφικό πρόβλημα. Χρειάζονται μεγάλα προγράμματα χρηματοδότησης για να αντιμετωπιστεί το ζήτημα μέσω της αύξησης της προσφοράς. Επιπρόσθετα, οι νέοι σε όλη την Ευρώπη αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην εύρεση ποιοτικών εργασιών, οδηγώντας σε μετανάστευση και απώλεια ταλαντούχων επαγγελματιών. Η Ε.Ε. πρέπει να επενδύσει σε προγράμματα απασχόλησης νέων και επαγγελματικής ανάπτυξης, ενισχύοντας την οικονομία και προσφέροντας καλύτερες ευκαιρίες. Η γενιά μας σήμερα, ίσως είναι η γενιά που αντιμετωπίζει εντονότερα την κοινωνική περιθωριοποίηση καθώς και τον εντονότερο ανταγωνισμό. Η Ε.Ε. πρέπει να προωθήσει προγράμματα κοινωνικής ενσωμάτωσης και να επενδύσει στις δεξιότητες των νέων, διασφαλίζοντας την ενεργό συμμετοχή τους στην κοινωνία.
ΜιλέναΈρις: Ποια είναι η άποψη σου για το brain drain που μαστίζει τους νέους στις μέρες μας;
ΆντρηΠαράσχου: Ήταν ίσως η μεγαλύτερη πληγή της Ελλάδας. Ως κράτος, πληρώναμε πολλά χρήματα για να μορφώνουμε τους νέους μας στα Πανεπιστήμια και ουσιαστικά εξαγαγαμε στο εξωτερικό έτοιμους επιστήμονες υψηλού επιπέδου, χωρίς κόστος. Θεωρώ ως τη μεγαλύτερη επιτυχία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας το ότι κατάφερε σταθερά αλλά τολμηρά να ανατρέψει αυτό το φαινόμενο και να αρχίσουν οι νέοι να επαναπατρίζονται. Ας μην ξεχνάμε ότι οι νέοι άνθρωποι είναι το μεγαλύτερο κεφάλαιο που έχει μια χώρα. Προσωπικά, είμαι μια από αυτούς που επέλεξαν να δώσουν τη μάχη από την Ελλάδα, όχι γιατί με την αποφοίτησή μου δεν είχα την ευκαιρία να εργαστώ στο εξωτερικό, αλλά γιατί πίστευα και πιστεύω ότι η μάχη για αλλαγή και ανάπτυξη μπορεί να κερδηθεί από εδώ. Πιστεύω στην προοπτική που μας δίνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Πλέον, οι ευκαιρίες αυξάνονται και η χώρα μας αλλάζει. Όλοι μας πρέπει να ευθυγραμμίσουμε τις προσπάθειές μας για να δημιουργήσουμε τις συνθήκες ώστε να επιστρέψουν όλοι αυτοί που έφυγαν μαζικά, για να χτίσουμε μαζί την Ελλάδα του αύριο.
ΜιλέναΈρις: Άντρη σε ευχαριστώ για την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση και σου εύχομαι καλή επιτυχία στις επερχόμενες εκλογές.
Υποναύαρχος ε.α Υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ
Η στρατηγική κουλτούρα των λαών αντικατοπτρίζει την αφήγηση για τον πολιτισμό την ιστορία και, συχνά, την κρίση για τις δομέςασφαλείας της. Στη διαδικασία για μια σαφέστερη περιγραφή της ιστορίας, μια πιο ρεαλιστική αποδοχή του παρελθόντος, φίλων και εχθρών, συμμάχων και απειλών, μια ιστορική ενδοσκόπηση δεν αποκαλύπτει μόνο τις πηγές αυτο-χαρακτηρισμού των κρατών, αλλά βαθιά ριζωμένες αγωνίες, απογοητεύσεις ή φιλοδοξίες. Γνωρίζοντας σε βάθος τη στρατηγική κουλτούρα των λαών, μπορούμε να οικοδομήσουμε ακόμη και την ειρήνη ή και ένα σταθερότερο περιβάλλον. Επομένως, η συνάφεια της πολιτικής με τη στρατηγική ανάλυση του πολιτισμού γίνεται με σκοπό όχι μόνο τη γνώση του εχθρού ή της απειλής, αλλά και για να βοηθηθεί η διακρατική αλληλεπίδραση για τη δημιουργία κλίματος μείωσης προκαταλήψεων.
Η μελέτη της γαλάζιας πατρίδας στα σχολικά βιβλία της Τουρκίας, καθώς και ο αιώνας της Τουρκίας και ο Έλληνας εχθρόςείναι το τρίπτυχο της τουρκικής στρατηγικής κουλτούρας. Από το βαθύ κράτος της Τουρκίας θεωρούνται απαραίτητο να διδάσκονται για να κατανοήσουν τα τουρκόπουλα και να ερμηνεύσουν τη διπλωματική και στρατιωτική δράση τους.Εντοπίζουν συγκεκριμένους ελιγμούς σε ένα ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο και, συνεπώς, διαμορφώνουν καλύτερα την πολιτική συμπεριφορά τους. Η στρατηγική κουλτούρα δεν είναι ένα δόγμα, ούτε ένας μεγεθυντικός φακός μέσω του οποίου εξετάζεται το παρελθόν ή το μέλλον. Είναι το χρήσιμο εργαλείο για να κατανοήσουμε πώς και ποιες είναι οι συνθήκες υπό τις οποίες ένα έθνος καθορίζει τους τρόπους για να χρησιμοποιήσει τους περιορισμένους πόρους για την επίτευξη των στόχων ασφαλείας του.
Επομένως, η στρατηγική κουλτούρα περιλαμβάνει τόσο την εθνική υπερηφάνεια και το πολιτικό κύρος όσο και τον εγωισμό μας για την επιδίωξη των εθνικών συμφερόντων.
Που βρισκόμαστε σήμερα
Είναι σημαντική η αντίληψη, ότι η μελέτη του στρατηγικού πολιτισμού βοηθάει στην κατανόηση και την αντιμετώπιση συγκρούσεων σε έναν αλληλεξαρτώμενο κόσμο. Σήμερα, ο πολιτισμός στη στρατηγική δεν καταλαμβάνει την θέση που του αρμόζει με αποτέλεσμα να έχει απορριφθεί ή στην καλύτερη περίπτωση, να θεωρείται ως μια εξήγηση της ύστατης λύσης, ακόμη και στη διεθνή πολιτική. Αν και η προσπάθεια να περιγραφεί ο ρόλος του πολιτισμού στη στρατηγική μπορεί μερικές φορές να υποφέρει από έλλειψη ακρίβειας, η συζήτηση για την επιρροή του πολιτισμού παραμένει πάντα σχετική. Η συνάφεια του είναι εμφανής όχι μόνο υπό το πρίσμα των πρόσφατων αμφισβητήσεων, και της συνεχούς επιθετικότητας της Τουρκίας, αλλά και για παροχή μεγαλύτερης σαφήνειας σε διαφορετικές στρατηγικές εθνικής ασφάλειας.
Έτσι μπορούμε να θεωρήσουμε τη στρατηγική κουλτούρα, ότι μας παρέχει έναν αναλυτικό φακό για την καλύτερη προβολή των συνεπειών που αποτελούν τη βάση των συγκρούσεων και των κινήτρων των πράξεων της Τουρκίας απέναντι στον Ελληνισμό. Η στρατηγική κουλτούρα είναι ουσιαστικά μια προσπάθεια ενσωμάτωσης των πολιτιστικών παραμέτρων, της σωρευτικής ιστορικής μνήμης και των επιδράσεών τους στην ανάλυση των πολιτικών ασφάλειας των κρατών και των διεθνών σχέσεων. Σε γενικές γραμμές, η μελέτη της σχέσης μεταξύ της εθνικής κουλτούρας και της στρατηγικής παρέμεινε σε χαμηλά επίπεδα ιδιαίτερα μετά την είσοδο της Ελλάδος στην ΕΕ, θεωρώντας ότι ως Ευρωπαίοι άλλαξε άρδην και το πολιτισμικό μας αποτύπωμα αποδεχόμενοι μάλιστα και την απόδοση του ονόματος Μακεδονίας στους βόρειους γείτονές μας. Το ανανεωμένο ενδιαφέρον για την επίδραση των πολιτισμικών ιδιοσυγκρασιών στην ασφάλεια βρήκε κατάλληλο έδαφος για συζήτηση σήμερα που παρουσιάστηκε το πρόβλημα με τις τουρκικές αμφισβητήσεις και μετά την απόρριψη της θεώρησης ότι μια ευρωπαϊκή Τουρκία θα είναι ένας καλός γείτονας.
Η στρατηγική κουλτούρα της Τουρκίας έχει πολλές πηγές και είναι ένας όρος δεδομένου ότι υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που επηρεάζουν τον σχηματισμό του εθνικού πολιτισμού τους και μια επακόλουθη λογική για την πολιτική ασφάλειας και τη στρατηγική σκέψη. Ορισμένες βασικές αρχές μπορούν να εξάγονται από τις θεωρητικές μορφές της στρατηγικής κουλτούρας. Οι παράγοντες όπως η γεωπολιτική, τα πρότυπα και τα έθιμα, οι αντιλήψεις για τους περιφερειακούς και διεθνείς ρόλους, τα πολιτικά συστήματα και η κατανομή της εξουσίας (συμπεριλαμβανομένης της ισορροπίας μεταξύ στρατιωτικών και πολιτικών φορέων ή του τρόπου δομής της στρατιωτικής εξουσίας και θεσμών) στερεώνονται στη συλλογική μνήμη και ταυτότητα μέσω πολιτικών αφηγήσεων, εκπαιδευτικών προγραμμάτων, ιστορικών επεισοδίων, ερμηνείες κοινών μνημών κλπ.
Η Τουρκία, εισέρχεται στη διεθνή σκηνή με ιστορικές αποσκευές συσσωρευμένων εμπειριών, πεποιθήσεων, πολιτιστικών επιρροών, γεωγραφικών και οικονομικών περιορισμών, τα οποία επηρεάζουν τη συμπεριφορά της. Ένα σαφές παράδειγμα αυτών των ιστορικών κινήτρων που θα μπορούσε να αποδοθεί στην Τουρκία, είναι η σκέψη ότι είναι σχεδόν αδύνατο να εξετάσουμε την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας χωρίς να εξετάσουμε τις βαθύτερες ιστορικές και πολιτιστικές ρίζες που την διαμόρφωσαν. Οι υπερβολικές έννοιες της αντοχής και του διαμελισμού της, όπως επανειλημμένα επαναλαμβάνεται στο τουρκικό ιστορικό αναλυτικό πρόγραμμα, επικεντρώνονται σε μεγάλο βαθμό στην “διάλυση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας”, γνωστό και ως σύνδρομο των Σεβρών. Αντίδοτο αυτού είναι σήμερα η ¨γαλάζια πατρίδα¨.
Είναι σχεδόν αδύνατο να εξετάσουμε την εξωτερική πολιτική της Ελλάδος χωρίς να εξετάσουμε τις βαθύτερες ιστορικές και πολιτιστικές ρίζες που τη διαμόρφωσαν. Οι υπερβολικές έννοιες της παλιγγενεσίας και των ηρωικών μαχών, όπως επανειλημμένα επαναλαμβάνονται στην Ελληνική ιστορία, επικεντρώνονται σε μεγάλο βαθμό στον «αιώνα της διαμόρφωσης των σημερινών συνόρων», από τις αρχές του 19ου έως και στα μέσα του 20ου αιώνα. Η εθνική στρατηγική, η πολιτική εθνικής άμυνας, και ο ασυμβίβαστος στόχος του εθνικού συμφέροντος έπρεπε να είναι ο ακρογωνιαίος λίθος στον ορισμό των ελληνικών δογμάτων ασφαλείας. Η απομάκρυνση από αυτές τις έννοιες έχει ιδιαίτερη σημασία σήμερα, καθώς δόθηκε έμφαση στο δόγμα του ευρωπαϊκού ειρηνισμού και μιας επίπλαστης ευμάρειας του νεοφιλελευθερισμού ως περαιτέρω διαβεβαίωση έναντι των ισχυρισμών επιθετικής συμπεριφοράς από την Τουρκία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη διακοπή ενός υψηλού βαθμού συνέχειας, όπου η στρατηγική κουλτούρα υποβαθμίστηκε σε σημείο αφανισμού της.
Συμπέρασμα
Ο πιο καταστροφικός αντίκτυπος που μπορεί να επιφέρει ο ελληνικός κατευνασμός, είναι ο κίνδυνος της ενίσχυσης της τουρκικής επιθετικότητας και του λανθασμένου υπολογισμού. Χωρίς σαφή δέσμευση μιας πολιτικής εθνικής ασφαλείας για την υπεράσπιση της εθνικής επικράτειας, υποστηριζόμενης από ένα ισχυρό αποτρεπτικό δόγμα, ο Πρόεδρος Ερντογάν θα βρει σίγουρα ευκαιρίες για να υποστηρίζει τις τουρκικές διεκδικήσεις, την παράβλεψη των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο και τέλος να καταλάβει επικράτεια που θεωρεί τουρκική. Το έχει ήδη κάνει στη Συρία και στο Ιράκ. Σίγουρα ο Ερντογάν ψάχνει την ευκαιρία να προωθήσει τα συμφέροντά του στην Κύπρο χωρίς τη «σκιά» των συμμάχων και του ΝΑΤΟ για να την προστατεύσει.
Δεύτερον, η αποχώρηση μας από το ενιαίο αμυντικό δόγμα μειώνει την ελληνική αμυντική εμβέλεια, την πολιτική επιρροή και το οικονομικό πλεονέκτημά μας από τη μεταφορά των ενεργειακών πόρων στην Ευρώπη. Η έντονη παρουσία του αεροναυτικού μας στόλου στην Ανατολική Μεσόγειο όχι μόνο προβλέπει την υπεράσπιση της Κύπρου, αλλά φέρνει την Ελλάδα σε έναν χώρο που βρίσκεται πιο κοντά στα σημεία γενέσεως προβλημάτων που απειλούν τα ζωτικά συμφέροντα του Ελληνισμού.
Τέλος, χωρίς αξιόπιστες εθνικές θέσεις και δεσμεύσεις για την ασφάλεια, δεν θα υπήρχε τίποτα για να σταματήσει την Τουρκία από τον έλεγχο της θάλασσας της Μεσογείου και πιθανόν να της ανοίγει την όρεξη και για νέες αναθεωρήσεις. Προσθέστε σε αυτή την εξίσωση τα νέα σημεία που οικοδομεί η Τουρκία στο Αιγαίο, το Κρητικό, την Θράκη ακόμη και στο Ιόνιο για τα θαλάσσια πάρκα. Η εγκατάλειψη από τις πάγιες εθνικές θέσεις θα συμβάλουν στη διασφάλιση της ανταγωνιστικής επιτυχίας της Τουρκίας.
Το βιβλίο του ιστορικού Μενέλαου Χαραλαμπίδη αποκαλύπτει πως το φαινόμενο του δωσιλογισμού ήταν εκτεταμένο τα δυο πρώτα χρόνια της Κατοχής. Αλλά όχι μόνον αυτό.
Άνδρες των Ταγμάτων Ασφαλείας και της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής έχουν συλλάβει εργάτες έπειτα από μπλόκο σε εργοστάσιο της Δραπετσώνας, (Αρχείο Εταιρείας Εικαστικών Τεχνών Α.Τάσσος)Εικόνα: Αρχείο Εταιρείας Εικαστικών Τεχνών Α. Τάσσος
Γιατί ένα ιστορικό βιβλίο 428 σελίδων γεμάτο παραπομπές σε πηγές να γίνεται μπεστ σέλερ; Γιατί μέσα σε πέντε μήνες να έχει κάνει πέντε εκδόσεις (εκδόσεις Αλεξάνδρεια) και να έχει πουλήσει 18.000 αντίτυπα; Γιατί οι προσκλήσεις από όλη την Ελλάδα για συζητήσεις με τον συγγραφέα να είναι επίμονες και να πολλαπλασιάζονται; Αυτή είναι η περίπτωση του βιβλίου με τον τίτλο «Οι δωσίλογοι» του ιστορικού Μενέλαου Χαραλαμπίδη και αυτή ήταν και η πρώτη ερώτηση που του θέσαμε λίγο πριν ξεκινήσει η παρουσίαση του βιβλίου σε ένα παλιό υφαντουργείο που τώρα στεγάζει το Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Νέας Ιωνίας. «Αυτό είναι πράγματι πρωτόγνωρο» απαντά στην DW «και δείχνει ότι υπάρχει ένα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον του κόσμου να μάθει γι’ αυτό το ζήτημα. Τι ήταν οι δωσίλογοι; Γιατί υπάρχει στη συλλογική μνήμη η έννοια αυτή; Αλλά επειδή υπάρχει ένα πέπλο σιωπής γύρω από τον δωσιλογισμό δεν ξέρουμε τι είναι, τι κάνανε, ποιοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι, ποια ήταν τα κίνητρά τους και τι έγινε μετά. Οπότε πιστεύω ότι αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους, για τους οποίους ο κόσμος αγοράζει μαζικά το βιβλίο».
Ο δημοσιογράφος Νίκος Ξυδάκης και ο συγγραφέας Μενέλαος ΧαραλαμπίδηςΕικόνα: Maria Rigoutsou/DW
Στην κατάμεστη αίθουσα επικρατεί απόλυτη σιωπή όταν ο δημοσιογράφος Νίκος Ξυδάκης συνομιλεί με τον Ιστορικό Μενέλαο Χαραλαμπίδη. Είναι φανερό ότι ο κόσμος διψάει να μάθει, να ακούσει. Και αυτά που λέγονται, αλλά κυρίως γράφονται στο βιβλίο, όχι μόνο προκαλούν έκπληξη αλλά κλονίζουν στέρεα μυθεύματα δεκαετιών στη συλλογική μνήμη. Το αντιστασιακό κίνημα δεν υπήρξε τόσο μαζικό τα δυο πρώτα χρόνια της Κατοχής αλλά ενδυναμώθηκε και εξαπλώθηκε αργότερα. Παράλληλα οι δωσίλογοι δεν περιορίζονταν στους συνεργάτες των Ναζί με τις μαύρες κουκούλες που έδειχναν με το δάχτυλο πατριώτες και τους έστελναν στο εκτελεστικό απόσπασμα. Επρόκειτο για μια πολύ πιο οργανωμένη κατάσταση που λειτουργούσε με τη βοήθεια μεγάλου τμήματος του κρατικού μηχανισμού και των θεσμών. Το στοιχείο που επισημαίνει και αναδεικνύει ο Μενέλαος Χαραλαμπίδης είναι ότι η συνεργασία με τον κατακτητή δίχασε την ελληνική κοινωνία πολύ πριν την ανάπτυξη του αντιστασιακού κινήματος. Το κλίμα συνεργασίας με τον κατακτητή κυριαρχούσε ήδη τα δυο πρώτα χρόνια της Κατοχής και για αυτό ο ιστορικός για πρώτη φορά εισάγει τον όρο «ελληνική κατοχή». Μιλώντας στην DW εξηγεί τον όρο: «Γιατί όπως βλέπουμε από τις πηγές, σε όλες τις επιχειρήσεις που έγιναν κυρίως τον τελευταίο και πιο αιματηρό χρόνο της Kατοχής, πρωταγωνιστικό ρόλο είχαν οι ελληνικές δυνάμεις ασφαλείας με την εποπτική παρουσία των γερμανικών δυνάμεων ενώ υπήρχαν και επιχειρήσεις, μπλόκα, μάχες, έφοδοι που έγιναν αποκλειστικά και μόνο από ελληνικές δυνάμεις».
Ενδελεχείς έρευνες πολλών ετών και σφραγισμένα αρχεία
Εικόνα εξωφύλλου: Αθήνα, Οκτώβριος 1943. Διακρίνονται από αριστερά: ο υπουργός Εσωτερικών Αναστάσιος Ταβουλάρης, ο πρωθυπουργός Ιωάννης Ράλλης, ο διοικητής των Ταγμάτων Ασφαλείας Αθηνών υποστράτηγος Βασίλειος Ντερτιλής, άγνωστος διερμηνέας και Γερμανός αξιωματικός. Φωτογράφος: Walter Otto Luben, Γαλλική Δημοκρατία, Υπουργείο Ενόπλων ΔυνάμεωνΕικόνα: ALEXANDRIA
Το βιβλίο είναι καλογραμμένο και απολύτως κατανοητό. Ο Μενέλαος Χαραλαμπίδης ερευνά την περίοδο της Κατοχής στην Αθήνα τα τελευταία 25 χρόνια και όπως μας ανέφερε τα τελευταία εφτά χρόνια εστίασε την έρευνά του αποκλειστικά και μόνο στο θέμα της συνεργασίας. Οι 85 τόμοι και τα 18 κουτιά πρακτικών, αποφάσεων και ανακριτικού υλικού των Ειδικών Δικαστηρίων της Αθήνας και του Πειραιά για όσους καταδικάστηκαν ως συνεργάτες των κατακτητών, αποτέλεσαν τη βάση των μελετών του. Το σημαντικότερο όμως αρχείο για την έρευνα εκείνης της περιόδου σχετικά με την πολιτική και οικονομική συνεργασία παραμένει μέχρι και σήμερα απροσπέλαστο για τους ερευνητές. Πρόκειται για το κατοχικό Αρχείο του Υπουργείου Εσωτερικών. Άνοιξε μόνο για μικρό χρονικό διάστημα από τους υπουργούς Προστασίας του Πολίτη Γιάννη Πανούση και Νίκο Τόσκα.
Παρουσίαση του βιβλίου “Οι δωσίλογοι” στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Νέας ΙωνίαςΕικόνα: Maria Rigoutsou/DW
Είναι πάντως ανατριχιαστικό να ακούς ότι οι Γερμανοί σκότωναν και βασάνιζαν γιατί τουλάχιστον είχαν έναν «σκοπό» (μέσα σε χίλια εισαγωγικά): να πάρουν πληροφορίες. Οι Έλληνες όμως το έκαναν και για να ικανοποιήσουν μια άρρωστη επιθυμία για εξουσία και χρήμα. Συγκλονίζει η φωτογραφία που προβλήθηκε με το σώμα του νεκρού, βασανισμένου πατριώτη σε απόσταση ενός μέτρου από το γραφείο ενός αδιάφορου γραφιά. Παρουσιάστηκαν και άλλα σπάνια φωτογραφικά ντοκουμέντα με γερμανοτσολιάδες, Έλληνες και Γερμανούς να παίζουν αμέριμνα ρουλέτα στην Ομόνοια, πολιτικούς αξιωματούχους να διασκεδάζουν τρώγοντας και πίνοντας με τους κατακτητές. Οι φωτογραφίες είναι ένας πραγματικός θησαυρός, μιας και όπως μάθαμε η ποινή ήταν θάνατος για όποιον φωτογράφιζε ή κατείχε φιλμ στα χρόνια της Κατοχής.
Ο ελληνικός δωσιλογισμός πάτησε στην περιρρέουσα ακροδεξιά ευρωπαϊκή πραγματικότητα που χρόνια πριν είχε καλλιεργηθεί και ριζώσει. Ο Χίτλερ άλλωστε αναδείχθηκε με εκλογές. Η Ελλάδα όμως δεν έχει αντιπαρατεθεί με θάρρος απέναντι στο παρελθόν της. Και όπως δήλωσε στην DW ο Νίκος Ξυδάκης επιχειρώντας να εξηγήσει την επιτυχία του βιβλίου: «Νομίζω ότι είναι μια ψυχική και πολιτική ανάγκη να αποκατασταθεί η δημόσια μνήμη για το τι συνέβη στον 20ό αιώνα. Νομίζω ότι είναι από τα βιβλία που συμπληρώνουν την τοιχογραφία του εικοστού αιώνα και κυρίως σε μια περίοδο πολύ αιματηρή, πολύ πληγωμένη, με πολύ πόνο, με πολλή καταστροφή, όπως είναι η περίοδος της Κατοχής και της Αντίστασης».
Διευρύνει την επιθετική ρητορική του ο πρόεδρος Ερντογάν για το θέμα της Γάζας και εξισώνει τις ΗΠΑ και την Ευρώπη με την βαρβαρότητα και τα εγκλήματα του Ισραήλ.
Παλαιστίνιοι στα ερείπεια σπιτιού στη ΡάφαΕικόνα: Jehad Alshrafi/AP Photo/picture alliance
Μιλώντας χθες στην κοινοβουλευτική του ομάδα επευφημούμενος συνεχώς από το ακροατήριο του, είπε ότι και οι ΗΠΑ έχουν αίμα στα χέρια τους και είναι εξίσου υπεύθυνες με το Ισραήλ για τη γενοκτονία. Τόνισε ότι οι ηγέτες των ευρωπαϊκών κρατών και κυβερνήσεων έγιναν και αυτοί συνένοχοι σε αυτή τη γενοκτονία και τη βαρβαρότητα του Ισραήλ επειδή παρέμειναν σιωπηλοί. «Κανένας Ευρωπαίος δεν πρέπει να τολμήσει να μας κάνει κήρυγμα για τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ελευθερία της έκφρασης ή την ελευθερία του Τύπου από τώρα και στο εξής, είπε. Το Ισραήλ σκότωσε την ανθρωπότητα στη Γάζα και η Ευρώπη σκότωσε τις δικές της αξίες», δήλωσε. Τόνισε δε ότι ο ΟΗΕ δεν μπόρεσε να σταματήσει μια γενοκτονία που όλη η ανθρωπότητα παρακολουθούσε σε ζωντανή μετάδοση στον 21ο αιώνα και πρόσθεσε ότι «Όχι μόνο η ανθρωπότητα πέθανε στη Γάζα, αλλά πέθανε επίσης η ψυχή του ΟΗΕ».
Ο φιλοκυβερνητικός Τύπος προβάλλει την οργή του τούρκου προέδρου κατά τις χθεσινές δηλώσεις του. «Ο Ερντογάν ήταν θυμωμένος. Δεν τον είχα δει τόσο θυμωμένο ούτε τη νύχτα που οι προεδρικές εκλογές πήγαν σε δεύτερο γύρο ούτε τη νύχτα που το κόμμα του έπεσε στη δεύτερη θέση στις δημοτικές εκλογές. Ο Ερντογάν είναι αφοσιωμένος στο Παλαιστινιακό… Ακόμη και εάν οι Παλαιστίνιοι εγκαταλείψουν την παλαιστινιακή υπόθεση, ο Ερντογάν δεν θα την εγκαταλείψει» γράφει σήμερα ο κύριος φιλοκυβερνητικός αρθρογράφος της Χουριέτ.
Η κατά τον τούρκο πρόεδρο συνενοχή της Ευρώπης και των ΗΠΑ με το Ισραήλ αντανακλάται και στα σημερινά πρωτοσέλιδα τουρκικού Τύπου που τονίζουν ότι οι ΗΠΑ και η Ευρώπη είναι υπεύθυνες για τη γενοκτονία στη Γάζα και ότι ο πιο σημαντικός παράγοντας πίσω από τη γενοκτονία του Νετανιάχου είναι η απεριόριστη υποστήριξη των ΗΠΑ με το Ισραήλ να χρησιμοποιεί αμερικανικής κατασκευής βόμβες στην πολύνεκρη επίθεση στη Ράφα. Στο μεταξύ έγινε γνωστό σήμερα ότι η πρωθυπουργός της Ιταλίας Τζόρτζια Μελόνι σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον πρόεδρο Ερντογάν, τον κάλεσε να συμμετάσχει στην 50ή Σύνοδο Κορυφής των χωρών της G7 που θα γίνει στις 13-15 Ιουνίου στην έδρα της G7 στο Φασάνο της Απουλίας. Σύμφωνα με πληροφορίες ο πρόεδρος Ερντογάν έκανε δεκτή την πρόσκληση. Θα είναι ενδιαφέρον να δει κανείς ποια θα είναι η στάση που θα υιοθετήσει ο τούρκος πρόεδρος απέναντι σε ηγέτες της Ευρώπης και των ΗΠΑ τους οποίους χθες κατηγόρησε ως συνεργούς στο έγκλημα της Γάζας.
Καθώς η δημοκρατία έχει φυλακισθεί απο ένα σύνολο ολιγαρχών των ΜΜΕ και υπόδουλων σε ισχυρές εσωτερικές και εξωτερικές δυνάμεις πολιτικών και κομμάτων και η αγανάκτηση της κοινής γνώμης διοχετεύεται προς ακροδεξιούς σχηματισμούς, ενόψει των ευρωεκλογών, στη Γερμανία αναζητούν οδούς διαφυγής.
Μια από αυτές είναι μια έκθεση, στη Βόννη, με θέμα: “Ανακαλύπτοντας και πάλι τη δημοκρατία”, με αφορμή τα 75 χρόνια του Γερμανικού Συντάγματος. Στην ουσία, στην έκθεση διερευνάται η σημασία της κλήρωσης αντί για την ψήφο στη δημοκρατία.
Η ψήφος, σήμερα, επηρεάζεται- και επηρεάζεται καθοριστικά- απο τα ΜΜΕ που εγκατέλειψαν τον ρόλο τους ως αντιβάρων της εξουσίας. Έχουν μετατραπεί σε μηχανισμούς χειραγώγησης της κοινής γνώμης προς όφελος των πολιτικών σκποπιμοτήτων των ιδιοκτητών τους.
Σε δημοσίευμα της Deutsche Welle γίνεται αναφορά στον Αριστοτέλη:
«Η ουσία της Δημοκρατίας είναι η κλήρωση, όχι η ψήφος», πίστευε ο Αριστοτέλης. Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν πως οι εκλογές ήταν μάλλον αριστοκρατικές, γιατί μόνο οι πιο δημοφιλείς είχαν την ευκαιρία να αναδειχθούν, ενώ οι πιο εσωστρεφείς, οι πιο ντροπαλοί, είχαν λιγότερες πιθανότητες. Και επειδή η κάθε θητεία διαρκούσε μόνο έναν χρόνο, οι πολίτες είχαν με αυτό τον τρόπο μια πιθανότητα να πάρουν και αυτοί, έστω και μια φορά στη ζωή τους, μέρος στη διοίκηση. Τότε βέβαια οι γυναίκες, οι δούλοι και οι ξένοι αποκλείονταν από τις λαϊκές συνελεύσεις και όλα τα πολιτικά αξιώματα. Στις θορυβώδεις δημόσιες συνελεύσεις συμμετείχαν κατά μέσο όρο 6.000 πολίτες, τουλάχιστον 40 φορές τον χρόνο”.
Βέβαια, το ερώτημα στην περίπτωση αυτή είναι ποιός θα κάνει την εξειδικευμένη δουλειά αλλά απάντηση υπάρχει: οι ειδικοί που θα προσληφθούν. Η Δημοκρατία λειτουργεί με όλους τους πολίτες.
Ετσι, ο ρόλος των ολιγαρχών της ενημέρωσης θα περιορισθεί.
Τρόπος να επαναλειτουργήσει η δημοκρατία υπάχουν. Το ερώτημα είναι αν τον θέλουν όσοι, ακόμη, ελέγχουν τις διαδικασίες της.
“Η ιδέα της οργάνωσης του δημοκρατικού πολιτεύματος μέσω κλήρωσης κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος στην πολιτική επιστήμη τα τελευταία χρόνια, γράφει η Dewtsche Welle. Ωστόσο, οι περισσότεροι είναι της άποψης ότι η ψηφοφορία ως κεντρικός μηχανισμός πολιτικού συντονισμού δεν πρέπει να υπονομεύεται, αλλά και το Σύνταγμα δεν θα επέτρεπε την εκπροσώπηση μέσω κλήρωσης. Από την άλλη πλευρά σε τοπικό επίπεδο, όταν τίθενται συγκεκριμένα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν, η κλήρωση θα μπορούσε να είναι μία επιλογή. Η δημοκρατική συμμετοχή θα μπορούσε επίσης να γίνει με τη μορφή δημοψηφισμάτων όπως συμβαίνει τακτικά στην Ελβετία. Αλλά έγινε και για μεγαλύτερα θέματα, όπως για παράδειγμα στη Μ.Βρετανία για το Brexit. Κεντρικής σημασίας για την έκφραση της πολιτικής βούλησης είναι επίσης οι συναθροίσεις”.