Η βουλευτής PäiviMariaRäsänen* : Αθωώθηκε πρωτοδίκως και στο Εφετείο και παραπέμπεται στο Ανώτατο Δικαστήριο για «ρητορική μίσους» επειδή τόλμησε να τα βάλει με την επέλαση των LOATKI στην κοινωνία της Φινλανδίας….
Ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου της Φινλανδίας βρίσκεται η υπόθεση πολιτικού που κατηγορείται για «ρητορική μίσους» επειδή παρέθεσε τη Βίβλο.
Η Φινλανδική Εισαγγελία άσκησε έφεση και παρέπεμψε στο Ανώτατο Δικαστήριο την βουλευτή Päivi Maria Räsänen, η οποία είχε αθωωθεί ομόφωνα από τις κατηγορίες «υποκίνησης σε μίσος» που συνδέονται με την παράθεση της Βίβλου στο δικαστήριο του Περιφερειακού Δικαστηρίου του Ελσίνκι και στο Εφετείο.
Η κα Räsänen – μητέρα 5 παιδιών – δήλωσε σχετικά:
«Ο πυρήνας της αγωγής είναι το ερώτημα εάν οι διδασκαλίες της Βίβλου μπορούν να προβληθούν και να γίνουν αποδεκτές. Θεωρώ προνόμιο και τιμή να υπερασπίζομαι την ελευθερία της έκφρασης, που είναι θεμελιώδες δικαίωμα σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα».
Μια αθώωση από το Ανώτατο Δικαστήριο θα αποτελούσε ισχυρότερο προηγούμενο για τις αποφάσεις κατώτερων δικαστηρίων σε μεταγενέστερες παρόμοιες κατηγορίες. Θα παρείχε μια σαφέστερη και ισχυρότερη εγγύηση για την ελευθερία των Χριστιανών να παρουσιάζουν τις διδασκαλίες της Βίβλου – και θα ενίσχυε την αρχή της ελευθερίας της έκφρασης γενικά.
Η αστυνομική έρευνα εναντίον της Räsänen ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2019. Ενεργό μέλος της Φινλανδικής Λουθηρανικής Εκκλησίας, είχε απευθυνθεί στην ηγεσία της εκκλησίας της μέσω Twitter/X και είχε αμφισβητήσει την κρατική χορηγία της στην εκδήλωση LGBT «Pride 2019», συνοδεύοντας το μήνυμα με μια εικόνα και στίχους από την Επιστολή προς Ρωμαίους του Αποστόλου Παύλου.
Μετά από αυτό το tweet, ξεκίνησαν περαιτέρω έρευνες εναντίον της Räsänen, οι οποίες επεκτάθηκαν χρονολογικά σε ένα φυλλάδιο που έγραψε η Räsänen πριν από 20 χρόνια, βασισμένο στο κείμενο “άνδρα και γυναίκα εποίησε αυτούς“.
Για αρκετούς μήνες, η κα Räsänen υπέμεινε δεκατρείς ώρες αστυνομικής ανάκρισης σχετικά με τις χριστιανικές της πεποιθήσεις. Η ομάδα των δικηγόρων της, με την υποστήριξη της ADF International [Συμμαχία για την Υπεράσπιση της Ελευθερίας] , ζήτησε από το δικαστήριο να απορρίψει την υπόθεση.
Η υπεράσπιση υποστηρίζει ότι ο Räsänen έχει το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και ότι οι νόμοι της ρητορικής μίσους δεν εξαλείφουν αυτό το δικαίωμα.
Η υπεράσπιση τόνισε επίσης το γεγονός ότι ο Räsänen επέμενε συνεχώς ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν αξιοπρέπεια και δεν πρέπει να υφίστανται διακρίσεις – κάτι που δεν συνάδει με τη συμπεριφορά κάποιου ένοχου για διάδοση «μίσους».
Ο Lorcan Price, Ιρλανδός δικηγόρος και νομικός σύμβουλος της ADF, η οποία υποστηρίζει τη νομική υπεράσπιση της κας Räsänen, δήλωσε:
«Αυτή η υπόθεση σηματοδοτεί μια καμπή στην ιστορία της ανεξέλεγκτης λογοκρισίας στην Ευρώπη. Σε ένα δημοκρατικό δυτικό έθνος το 2024, κανείς δεν πρέπει να κρίνεται για την πίστη του – ωστόσο σε όλη τη διάρκεια των διώξεων της Päivi Maria Räsänen και του επισκόπου Pohjola είδαμε κάτι παρόμοιο με μια δίκη για «αίρεση», όπου οι Χριστιανοί σύρονται στα δικαστήρια επειδή έχουν πεποιθήσεις διαφορετικές από την εγκεκριμένη «ορθοδοξία» της εποχής. Η επιμονή του κράτους να συνεχίσει αυτές τις δίκες μετά από σχεδόν πέντε ολόκληρα χρόνια, παρά τις σαφείς και ομόφωνες αποφάσεις των κατώτερων δικαστηρίων, είναι ανησυχητική».
*H Päivi Maria Räsänen (γεν. 1959) γιατρός στο επάγγελμα, σύζυγος πάστορα, δεν είναι μόνο ενεργός βουλευτής, αλλά διετέλεσε Πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος (2004-2015) και υπουργός Εσωτερικών (2011-2015). Αντιτάχθηκε επίσης (2013) στο νομοσχέδιο για τις αμβλώσεις, υποστηρίζοντας ότι «ο νόμος για την προστασία των ζώων παρέχει καλύτερη προστασία σε ένα ζώο που πρόκειται να καταδικαστεί απ’ ό,τι ο νόμος για την άμβλωση σε ένα αγέννητο παιδί»
Υποβλήθηκαν συνολικά 3 τρανταχτές προσφυγές στο ΣτΕ από 40 πολίτες, μεγάλες επιχειρήσεις, 2 Δήμους δυτικά και αναφορές από τον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης.
Τι άλλο θέλετε για να προσέξετε την Πόλη!
Η Θεσσαλονίκη είναι δυσαρεστημένη επίσημα λόγω της οικονομικής καχεξίας και της μη διόρθωσης των αιτιών βύθισης.
Πρώτα ΑΕΠ, ακολουθούν το έργα!
Μπορείτε αύριο να τα διορθώσετε, όπως τόσα άλλα!
Τα 3 σοβαρά πλήγματα. Αποτρέπονται επενδύσεις 500 εκατ. € μόνο δυτικά!
Ανάταξη ή συνεχίζει η υποβάθμιση!
1) Το ΓΠΣ υπεγράφη με παράνομους περιορισμούς χρήσεων, δόμηση και ξενοδοχεία, ακρωτηριάζει τους Λαχανόκηπους. Δεν υπάρχουν σε όλη την ΕΕ και την Αθήνα- Ασπρόπυργο.
2) Η ΚΥΑ Καλοχωρίου- Πόντου υπεγράφη και επιβάλλει νέα χαράτσια 300 εκατ € και αναστολές αδειών για 5-10 χρόνια σε 850 επιχειρήσεις μόνο δυτικά! Στην Αττική, στα 70 χλμ.
3) Το Περιφερειακό Χωροταξικό έχει διατάξεις καταστροφικές και εκτός νομιμότητας ΕΕ για τη Σεβέζο. Αποτρέπει επενδύσεις 500 εκατ.€.
Η ΕΕ – Ευρωπαϊκή Επιτροπή ορίζει ότι ΔΕΝ υπάρχουν περιορισμοί επενδύσεων εκτός ορίων δεξαμενών.
Δύο (2) μέτρα και δύο (2) σταθμά μόνο στη Θεσσαλονίκη! Τι σας κάναμε και μας βάλατε σημάδι;
Θα σιωπήσει η πόλη για τα δεινά της;
Χάθηκαν οι “κορώνες” ετών για την ισόρροπη ανάπτυξη, τα πύρινα λόγια για τα ¨τείχη”, οι υποσχέσεις; Κοπτόμεθα για την ανάπτυξη.
Αγνοούνται οι θετικές παραινέσεις του κ. Πρωθυπουργού “η Θεσσαλονίκη έχει 2 πνεύμονες, ενθαρρύνουμε τους επενδυτές ειδικά δυτικά”. Επτά (7) φορές επισκέφθηκε την πόλη δυτικά.
Να διορθωθούνοι βασικές νομικές αδικίες!
Το ζητούν επίσημα 3 μεγάλοι Δήμαρχοι, ο Δήμαρχος της Θεσσαλονίκης, πολίτες και οι 476 μεγάλες επιχειρήσεις!
Ζητούμενο είναι η νομιμότητα όπως στην ΕΕ και την Αθήνα!
Οι 476 πολίτες και μεγάλες επιχειρήσεις με το 50% του ΑΕΠ της Μακεδονίας, αναδεικνύουν σταθερά και επίμονα τις απαραίτητες διορθώσεις για την ανάταξη. Είμαστε μια συλλογικότητα, με το 50% του ΑΕΠ της Κεντρικής Μακεδονίας και με μεγάλη κοινωνική σύμπνοια- Δήμαρχοι, βουλευτές, ευρωβουλευτές. Αναδεικνύουμε εφικτές λύσεις, χωρίς κρατικά χρήματα. Προτείνουμε να γίνουν οι απαραίτητες διορθώσεις από την Κυβέρνηση. Θα είμαστε αρωγοί στο έργο της.
Συνολική εφαρμογή 2 μέτρων και 2 σταθμών μόνο σε βάρος της Θεσσαλονίκης
Η Ελλάδα κάνει άλμα προς την διαστημική εποχή με την εκτόξευση του δικού της αστερισμού δορυφόρων, σηματοδοτώντας ένα σημαντικό ορόσημο για την ενίσχυση των δυνατοτήτων της χώρας στον τομέα αυτό. Ο στόλος των 13 δορυφόρων, κατασκευασμένος από το ελληνικό υποκατάστημα της Open Cosmos, έρχεται να καλύψει ζωτικές ανάγκες σε τρείς βασικούς τομείς: περιβαλλοντική παρακολούθηση, αντιμετώπιση καταστροφών και εθνική ασφάλεια.
Επτά μικροί δορυφόροι σε χαμηλή γήινη τροχιά, εξοπλισμένοι με πολυφασματικές και υπερφασματικές κάμερες, θα προσφέρουν υψηλής ανάλυσης απεικόνιση της επιφάνειας της Γης. Αυτό θα επιτρέψει την παρακολούθηση της θαλάσσιας ρύπανσης, την παροχή ακριβών δεδομένων γεωργίας για την ενίσχυση της παραγωγικότητας, και την έγκαιρη ανίχνευση δασικών πυρκαγιών, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Τέσσερις δορυφόροι θερμικής απεικόνισης, με εξειδικευμένους αισθητήρες, θα παρέχουν δεδομένα σε πραγματικό χρόνο για την αντιμετώπιση πυρκαγιών και την παρακολούθηση φυσικών καταστροφών. Η ικανότητά τους να “βλέπουν” μέσα από τα συντρίμμια και να εκτιμούν το βάθος της πλημμύρας θα αποδειχθεί πολύτιμη για τις ομάδες αντιμετώπισης καταστροφών.
Τέλος, δύο δορυφόροι ραντάρ θα αναλάβουν ρόλο εθνικής ασφάλειας, ερευνώντας στρατιωτικές εγκαταστάσεις και παρέχοντας πληροφορίες κατά τη διάρκεια κρίσεων.
Η ελληνική κυβέρνηση χρηματοδοτεί το έργο, υπογραμμίζοντας τη δέσμευσή της για την ανάπτυξη της διαστημικής τεχνολογίας. Η Open Cosmos, από την πλευρά της, δεσμεύεται να μοιραστεί δεδομένα από τον αστερισμό με άλλες χώρες, συμβάλλοντας στην παγκόσμια προσπάθεια για την αντιμετώπιση περιβαλλοντικών προκλήσεων και την ενίσχυση της ανθεκτικότητας σε καταστροφές.
Πηγή: https://www.himara.gr/epikairotita/32239-i-ellada-tha-ektokseysei-diko-tis-asterismo-doryforon – Η Ελλάδα θα εκτοξεύσει δικό της αστερισμό δορυφόρων
Ο Ahmetaj, ο οποίος κατέφυγε στην Ελβετία για να αποφύγει τη φυλάκιση, κατονομάζει τον επιχειρηματία Ergys Agasi ως μεσολαβητή στις συναλλαγές με τη μαφία.
Ο Ράμα αρνείται κατηγορηματικά τις κατηγορίες σε συνέντευξη του σε ιταλική εκπομπή “Report”, χαρακτηρίζοντας τον Ahmetaj αναξιόπιστο.
Ωστόσο, βίντεο και φωτογραφίες που αποκτήθηκαν από το “Report” δείχνουν τον Ράμα να συναντάται με αρχηγούς της μαφίας στο γραφείο του.
«Έχω δει με τα μάτια μου φωτογραφικά στοιχεία, στα οποία είναι ο Luftar Hysa, ο οποίος θεωρείται από τις καναδικές αρχές ως ένας από τους κύριους ανακυκλωτές του «καρτέλ Sinaloa», λέει ο Ahmetaj.
Επιπλέον, η έρευνα αποκαλύπτει την εμπλοκή του πρώην πρωθυπουργού της Ιταλίας, Massimo D’Alema, σε ύποπτες επιχειρηματικές δραστηριότητες στην Αλβανία.
Συγκεκριμένα, ο D’Alema φέρεται να ίδρυσε εταιρεία λόμπι στα Τίρανα, όπου οι φήμες θέλουν να ασχολείται με κρυπτονομίσματα.
Πηγή: https://www.himara.gr/prosopa/32279-i-meloni-yperaspizetai-ton-rama-alla-o-fygodikos-ahmetaj-apokalyptei-sxeseis-tou-me-ti-mafia – Η Μελόνι υπερασπίζεται τον Ράμα, αλλά ο φυγόδικος Ahmetaj αποκαλύπτει σχέσεις του με τη μαφία
Δεν είναι η πρώτη φορά που τα εθνικιστικά ιδεολογήματα της Τουρκίας εντάσσονται στην ύλη των σχολικών βιβλίων. Σήμερα έχουμε τη θεωρία του Τουρκικού Αιώνα και τη Γαλάζια Πατρίδα. Για πολλές δεκαετίες, πριν από το 2012, η Τουρκική Εκπαίδευση έδινε ρόλο δασκάλου σε αξιωματικούς με στολή, οι οποίοι δίδασκαν στο Λύκειο το μάθημα της «Εθνικής Ασφάλειας». Το μάθημα καταργήθηκε από τον Ερντογάν τον Ιανουάριο 2012 κατόπιν σχετικών συστάσεων του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Οι αξιωματικοί που δίδασκαν επί δεκαετίες την Εθνική Ασφάλεια στους μαθητές και στις μαθήτριες του Λυκείου εξηγούσαν ότι τα σημερινά σύνορα της Ελλάδος είναι παράνομα και ότι η Τουρκία έχει αδικηθεί. Δίδασκαν ότι η Ελλάς θα έπρεπε να φτάνει μέχρι τον Όλυμπο, διότι το 1912-13 συνασπίσθηκαν οι Χριστιανικοί λαοί των Βαλκανίων και επιτέθηκαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία είχε εσωτερικά προβλήματα. Δίδασκαν και άλλα πολλά. Άφηναν βεβαίως εκτός ύλης τη Γενοκτονία των Χριστιανικών πληθυσμών, Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων κ.ά., η οποία άρχισε το 1894 και αποκορυφώθηκε κατά την περίοδο 1913- 1923.
Η διδασκαλία των εθνικών διεκδικήσεων είναι διαχρονική και υπερκομματική γραμμή. Αν φύγει ο Ερντογάν και έλθει στην εξουσία το CHP λίγα πράγματα θα αλλάξουν. Τέτοια μαθήματα πάντα θα υπάρχουν στα σχολεία της γείτονος. Η άρνηση της Γενοκτονίας των Χριστιανών είναι η επίσημη πολιτική όλων των κυβερνήσεων, πολιτικών και στρατιωτικών, συντηρητικών και κεντροαριστερών, επί 100 χρόνια τουλάχιστον.
Ο Γάλλος συγγραφέας και διευθυντής μεγάλου εκδοτικού οίκου (και Ορθόδοξος θεολόγος) Ζαν Φρανσουά Κολοζιμό στο βιβλίο του «Το ξίφος και το σαρίκι» (στα ελληνικά από τις Εναλλακτικές Εκδόσεις) επισημαίνει:
«Μέσα σε εκατό χρόνια το τουρκικό κράτος….. εξεδίωξε 2.000.000 Έλληνες, υποχρέωσε 100.000 Εβραίους να αποχωρήσουν, έδιωξε 90.000 Ασσυρίους, κυνήγησε 80.000 Γεζίντι, απέκλεισε 60.000 Ντονμέδες, απαγόρευσε τη νόμιμη ύπαρξη 15.000.000 Αλεβιτών, καθώς και 20.000.000 Κούρδων, τρομοκράτησε 3.000.000 Ζάζα και 200.000 Λαζούς. Έκλεισε στη φυλακή 300.000 έως 400.000 Τούρκους που ξεσηκώθηκαν ενάντια στη μία ή στην άλλη δικτατορία…».
Η Ελλάς είναι χώρα δημοκρατική και ευρωπαϊκή και δεν θα ακολουθήσει τα ακραία παραδείγματα φανατισμού και διαστρεβλώσεως που βλέπουμε στη γειτονική χώρα. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι θα φτάσουμε στο άλλο άκρο και θα διαγράψουμε τους ήρωές μας ή ότι θα ξεχάσουμε τη Γενοκτονία των Μικρασιατών, των Ποντίων και των Ανατολικοθρακιωτών (και των άλλων χριστιανικών κοινοτήτων). Η απάντηση στον νεο-οθωμανισμό της Άγκυρας δεν είναι η αποδόμηση της Ιστορίας μας, αλλά η τεκμηριωμένη και νηφάλια καταγραφή των ιστορικών δεδομένων και η καλλιέργεια του πατριωτικού φρονήματος στους μαθητές και στις μαθήτριες.
Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια είχαμε στη χώρα μας ορισμένα φαινόμενα αποδόμησης, όπως το βιβλίο του «συνωστισμού», η μαρξίζουσα και διεθνιστική ύλη της Ιστορίας Δημοτικού και Γυμνασίου, την οποία προσπάθησε να επιβάλει ο ΣΥΡΙΖΑ, οι ψευδολογίες εις βάρος αγωνιστών του 1821 κ.ά.
Απορρίπτουμε τον τουρκικό εθνικισμό, απορρίπτουμε όμως και τους αποδομητές με τις ιδεοληψίες τους. Πρέπει να δώσουμε στα παιδιά μας πρότυπα από τη διαχρονική πορεία του Ελληνισμού. Η Αρχαιότητα, το Βυζάντιο, η Ελληνική Επανάσταση, τα Εθνικά μας Θέματα, μαζί με την Παγκόσμια Ιστορία, είναι απαραίτητα εφόδια για να προετοιμάσουμε πολίτες με εθνική και δημοκρατική συνείδηση.
Ουδείς μπορεί να είναι βέβαιος για τις ενδόμυχες σκέψεις που κυριαρχούν στα πολιτικοστρατιωτικά κέντρα που λαμβάνουν τις κρίσιμες αποφάσεις, αλλά κατά την γνώμη του γράφοντος η αιφνίδια ένταση που παρατηρείται με την απειλή ευθείας εμπλοκής του ΝΑΤΟ στο Ουκρανικό, δεν είναι παρά ένα πρόδρομο φαινόμενο που θα οδηγήσει εξ ίσου αιφνίδια σε διπλωματική αποκλιμάκωση και θα οριοθετήσει ένα ειρηνευτικό μεταπολεμικό στάτους πολλαπλών εγγυήσεων…
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Οι πάντες έχουν επίγνωση των κινδύνων που ελλοχεύουν, πίσω από οποιανδήποτε περαιτέρω κλιμάκωση των πολεμικών επιχειρήσεων… Το ΝΑΤΟ έχοντας διαπιστώσει τις σοβαρές επιχειρησιακές αδυναμίες της Ρωσίας στο επίπεδο της συμβατικής σύγκρουσης, κατά την γνώμη του γράφοντος δεν θα επιχειρήσει να επενδύσει στην κλιμάκωση ενός ανταγωνισμού εγωισμών, διότι γνωρίζει ότι το τελευταίο καταφύγιο της Ρωσικής πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας εάν κληθεί υπό την πίεση των εξελίξεων να περισώσει τα προσχήματα και την αξιοπρέπειά της, θα είναι η προσφυγή στην χρήση τακτικών πυρηνικών. Μια τέτοια εξέλιξη όμως θα απαιτήσει απάντηση, αυτή με την σειρά της θα οδηγήσει σε ανταπάντηση και σε αυτήν την περίπτωση είναι βέβαιο ότι ο έλεγχος θα χαθεί. Αυτό κανείς δεν το θέλει, ενώ οι πάντες αναζητούν την αξιοπρεπή διέξοδο από τα πολλαπλά αδιέξοδα που έχουν δημιουργηθεί…
Ο Ουκρανός πρόεδρος, γι’ ακόμη μια φορά εμφανίζεται ως λαγός που προαναγγέλλει εξελίξεις, αφού κατά την διάρκεια της τοποθέτησής του στο πάνελ του ετήσιου φόρουμ του Σάγκρι Λα για την άμυνα που διεξάγεται στη Σιγκαπούρη, έσπευσε να δηλώσει μεταξύ άλλων ότι: «Σήμερα, η διπλωματία – υπό τη μορφή μιας ειρηνευτικής διάσκεψης αργότερα αυτόν τον μήνα—είναι ο καλύτερος τρόπος για να τερματιστεί «ο σκληρός πόλεμος» που έχει προκαλέσει τον θάνατο χιλιάδων ανθρώπων στη χώρα του από το 2022» και το δήλωσε μη παραλείποντας βεβαίως να τονίσει ότι η Ρωσία επιδιώκει να διαταράξει τις ειρηνευτικές προσπάθειες.
Ένα γεγονός που επίσης αξίζει να προσεχτεί, είναι η απόλυτη σιωπή που τηρείται σε σχέση με την συμμετοχή ή την απουσία του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών στην άτυπη Σύνοδο των ΥΠΕΞ του ΝΑΤΟ στην Πράγα, η οποία πραγματοποιήθηκε το διήμερο 30 και 31 Μαΐου. Και αυτό βεβαίως σε συνάρτηση με την επικοινωνιακά «υπεύθυνη και προσγειωμένη» τοποθέτηση του Τούρκου ΥΠΕΞ κατά την διάρκεια της άτυπης Συνόδου ο οποίος δήλωσε ότι: «Υποστηρίζουμε τη συνεχιζόμενη βοήθεια προς την Ουκρανία και την ικανότητα της Ουκρανίας να διασφαλίσει την αποτροπή, αλλά δεν θέλουμε να συμμετάσχει το ΝΑΤΟ σε αυτόν τον πόλεμο».
Είναι φανερό ότι προδιαγράφονται εξελίξεις… Ότι το παρασκήνιο εμφανίζεται να είναι ιδιαίτερα παραγωγικό… Και ότι η Τουρκία επιμένει σταθερά να διεκδικεί λόγο και ρόλο πρωταγωνιστικό στους σχεδιασμούς της επόμενης μέρας.
Εν κατακλείδι, θα ήταν πιο φρόνιμο για την Ελληνική κοινωνία, να ανησυχεί περισσότερο για την καραμπινάτη ανυπαρξία Εξωτερικής πολιτικής με ταυτότητα ικανής να δηλώσει παρουσία με απαιτήσεις στο υπό διαμόρφωσην σκηνικό και φυσικά να παρασύρεται λιγότερο από φαντασιακά και «θορυβώδη» σενάρια που επιστρατεύονται για να συγκαλύψουν την απόλυτη στρατηγική γύμνια. Θα επανέλθουμε…
Βρισκόμαστε μια εβδομάδα από τις ευρωεκλογές και εικάζεται ότι η αποχή των δυνητικών εκλογέων θα είναι μεγάλη, διότι για αυτούς το παρών και η προοπτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν πάψει πλέον να είναι ελκυστικές. Τα διαχρονικά κοινοτικά επιτεύγματα βέβαια δεν έχουν καμία σημασία! Εκείνοι οι ψηφοφόροι που θα προσέλθουν με μεγάλη όρεξη και ορμή στις ευρω-κάλπες προβλέπεται να είναι οι κάθε είδους ακρο-δεξιοί αρνητές οι οποίοι, αν και δεν τα βρίσκουν, επι του παρόντος, μεταξύ τους, «πουλάνε στους Ευρωπαίους πολίτες» την «κοινοτική εξυγίανση» (χωρίς να μας λένε τη συνταγή τους) και την επιστροφή στο «Κράτος-έθνος», με πρόταγμα την στείρα αντι-μεταναστευτική στάση τους. Κι ας υπάρχει πλέον, σχετικά, το όχι και τόσο επιτυχές παράδειγμα της Ιταλίδας ακροδεξιάς πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι.
Όμως το ευρωπαϊκό οικοδόμημα δεν βάλλεται μόνο από τους εσωτερικούς εχθρούς του, τους ακρο-δεξιούς. Πλήττεται και από τους εξωτερικούς πολεμίους του, ήτοι τις φιλο-ερντογανικές και αντιευρωπαϊκές τουρκικές οργανώσεις και μάλιστα με κονδύλια του Ευρωπαίου φορολογούμενου (δηλαδή και του Έλληνα), όπως καταγγέλλουν Τούρκοι εξόριστοι δημοσιογράφοι στο χθεσινό ρεπορτάζ (31-5-2024) του GuillaumePerrier, στην ηλεκτρονική έκδοση του γαλλικού περιοδικού LePoint, με τίτλο : «Οι τουρκικές ισλαμιστικές οργανώσεις που βρίθουν ευρωπαϊκών κονδυλίων» (Ces organisations islamistes turques qui sont gavées de fonds européens).
«Δεν είναι καιρός η Δύση να αποφασίσει με ποια πλευρά θα τοποθετηθεί; »
Το ερώτημα τίθεται για την πατρίδα του από τον CanDündar, διάσημο Τούρκο δημοσιογράφο που απειλείται από τον Ερντογάν και ζει εξόριστος στη Γερμανία. Καταδικασμένος στην Τουρκία, ερήμην, σε 27 χρόνια φυλάκιση για «κατασκοπεία», ο δημοσιογράφος καταγγέλλει τη διπλή υποκρισία που χαρακτηρίζει τις σχέσεις Τουρκίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και, για τον ίδιο, η αποκάλυψη ενός νέου σκανδάλου που αφορά τη διάθεση ευρωπαϊκών κονδυλίων σε τουρκικές ισλαμιστικές οργανώσεις που πρόσκεινται στην οικογένεια του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αποτελεί ένα νέο παράδειγμα αυτής της υποκρισίας.
Στα μέσα Μαΐου 2024, ένας άλλος Τούρκος δημοσιογράφος, επίσης εξόριστος, ο Μετίν Τζιχάν, δημοσίευσε μια έρευνα για τη διάθεση ευρωπαϊκών κονδυλίων σε τουρκικές οργανώσεις, αποδεικνύοντας ότι οι φιλο-ερντογανικές δομές κατάφεραν να τσεπώσουν ένα μεγάλο μέρος τους. Αυτές οι αποκαλύψεις προκάλεσαν κατακραυγή μεταξύ των Τούρκων δημοκρατών. Ελάχιστη όμως αντίδραση υπήρξε από την ευρωπαϊκή πλευρά (όπως και από την Ελλάδα), λίγες μέρες πριν από τις ευρωεκλογές.
Φιλοκαθεστωτικέςκαιαντιευρωπαϊκέςοργανώσεις
Ο εν λόγω δημοσιογράφος, υποστηριζόμενος από το «Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Ελευθερία του Τύπου και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης» (Centre européen pour la liberté de la presse et des médias), στη Λειψία (Γερμανία), σημειώνει ότι τα ευρωπαϊκά κονδύλια που διατίθενται στην Τουρκία, υποψήφια χώρα για την Ένωση της οποίας οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν το 2005, ωφελούν τις φιλο-καθεστωτικές και αντι-ευρωπαϊκές δομές, όπως είναι π.χ. : το «κρατικό ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό κανάλι TRT», η δεξαμενή σκέψης Seta, η ισλαμιστική ανθρωπιστική οργάνωση IHH, τα ιδρύματα Tugva, Tûrgev ή ακόμα και η ομοσπονδία λυκείων διδασκαλίας του Κορανίου στην Τουρκία…
Το κανάλι TRT, για παράδειγμα, βραβεύτηκε με 400.000 ευρώ. Πριν από λίγους μήνες, το εν λόγω κρατικό κανάλι παρήγαγε μια σειρά ντοκιμαντέρ, με τίτλο «Τα Αληθινά Χρώματα» (Les Vraies Couleurs), με στόχο να «καταπολεμήσει τη θεωρία του φύλου» και «την προπαγάνδα του λόμπι των ΛΟΑΤΚΙ». Τα διάφορα παρακλάδια του αντικατοπτρίζουν πιστά τους ιδεολογικούς προσανατολισμούς που αποφάσισε η τουρκική προεδρία. Και, στις τελευταίες δημοτικές εκλογές, στις 31 Μαρτίου 2024, ο χρόνος ομιλίας του Ερντογάν στο κανάλι TRT ήταν 78 φορές μεγαλύτερος από αυτόν των βασικών αντιπάλων του! Δηλαδή χρηματοδοτήσαμε εμείς τους τηλεοπτικούς μονολόγους του Σουλτάνου. Μπράβο μας !
Το «Τουρκικό Ίδρυμα Νεολαίας» (Tugva), με επικεφαλής τον Μπιλάλ Ερντογάν, γιο του προέδρου (να και η τουρκική οικογενειοκρατία), έχει λάβει τουλάχιστον 700.000 ευρώ από το πρόγραμμα Erasmus, για 16 Σχέδια, από το 2020. Σε αυτάπροστίθενται 4 άλλα Σχέδια που χρηματοδοτούνται από το «Ευρωπαϊκό Σώμα Αλληλεγγύης» (European Solidarity Corps ), πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ισχύον από το 2021. Το Tugva οργανώνει «στρατόπεδα δράσης» όπου οι νέοι συμμετέχοντες στρατολογούνται και ενθαρρύνονται να «κάνουν τζιχάντ». Κατά ειρωνικό τρόπο, ο Μετίν Τζιχάν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Τουρκία λόγω των αποκαλύψεών του για αυτήν την ισλαμιστική οργάνωση και τις διακλαδώσεις της στο τουρκικό κράτος, απειλούμενος με 6 χρόνια φυλάκιση.
Οι άκρως αμφιλεγόμενες αναφορές της δεξαμενής σκέψης Seta
Ο αρχηγός της ΜΙΤ Ιμπραχίμ Καλίν
Η «τουρκική ομοσπονδία εθνοαθλημάτων» (fédération turque d’ethnosport) έλαβε 500.000 ευρώ, η οποία προωθεί τα παραδοσιακά αθλήματα, με επικεφαλής επίσης τον Μπιλάλ Ερντογάν. Το Ίδρυμα Seta, ένα κέντρο «δεξαμενής σκέψης» που δημιουργήθηκε από τον IbrahimKalin, τον σημερινό επικεφαλής των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών (δηλαδή την «περίφημη» MIT), έλαβε χρηματοδότηση 291.000 ευρώ για 2 Σχέδια που ξεκίνησαν στις αρχές του 2024.
Διοργανώνοντας διασκέψεις και εκδηλώσεις για να δώσουν επιστημονικό λούστρο στις επίσημες θέσεις της τουρκικής κυβέρνησης, η Seta δημοσιεύει άκρως αμφιλεγόμενες αναφορές. «Μέσα από εκδηλώσεις και δημοσιεύσεις, η Seta προσπαθεί να ενσωματώσει επίσημες απόψεις στον κοινωνικό λόγο άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Το 2019, η Seta δημοσίευσε δύο εκθέσεις στα τουρκικά που χρησίμευαν για να ασκήσουν πίεση στους αντιπάλους της τουρκικής κυβέρνησης», εξόριστους στην Ευρώπη, διευκρίνισε η γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση σε απάντηση σε κοινοβουλευτική επερώτηση του FDP (Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα), το 2020. Αυτές οι εκθέσεις κάρφωναν Τούρκους δημοσιογράφους που επικρίνουν το καθεστώς και που είχαν καταφύγει στη Γερμανία, χαρακτηρίζοντάς τους ως στόχους της τουρκικής κυβέρνησης.
Ο Ντουντάρ καταγγέλλει τόσο την υποκρισία της εξουσίας στην Άγκυρα όσο και «εκείνους που, στην Τουρκία, κατηγορούν τους δικαιούχους αυτών των δυτικών κονδυλίων ως προδότες», ενώ οι ίδιοι προσπαθούν να επωφεληθούν από αυτά. Τα τελευταία χρόνια, η χρηματοδότηση από μια ευρωπαϊκή χώρα θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα μια οργάνωση να κατηγορηθεί για συνωμοσία κατά της τουρκικής κυβέρνησης. Όμως τα δωρεάν «ευρω-φράγγα» δεν έχουν οσμή για το τουρκικό καθεστώς το οποίο συχνά μας δίνει «μαθήματα ηθικής καθαρότητας», όπως κάνουν και οι Ευρωπαίοι ακραίοι άλλωστε. Αλλά ο ίδιος Τούρκος δημοσιογράφος επισημαίνει επίσης την υποκρισία «ορισμένων ξένων ιδρυμάτων που υποτίθεται ότι υποστηρίζουν τον αγώνα για τη δημοκρατία στην Τουρκία» και τα οποία προωθούν την περιθωριοποίησή τους.
Σε αντίθεση με την κυρίαρχη πρακτική, η Γερμανίδα βουλευτής, τουρκικής καταγωγής, GökayAkbulut (από το αριστερό κόμμα DieLinke) ζήτησε να σταματήσει αυτή η ευρωπαϊκή υποστήριξη προς τις αντιδημοκρατικές τουρκικές οργανώσεις.
Ανέθεσε στη νεαρή σύζυγο, να κάνει επαφές με πολιτικά πρόσωπα, εκείνη έμπλεξε με υπουργό και ο καθηγητής, με ορεσίβια καταγωγή του, άρχισε τις απειλές για …ξυλοδαρμούς,αποκαλύψεις και καταγγελίες.
Τακτικός Καθηγητής Πανεπιστημίου – φίρμα των media και πασίγνωστος από την εποχή του covid επιδιώκει με κάθε τρόπο να πλασαριστεί σε εκλόγιμη θέση στις επόμενες βουλευτικές εκλογές του 2027, με το κυβερνών κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.
Ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του «αυθεντία» στον τομέα του, αλλά στους επιστημονικούς κύκλους της Αθήνας, λέγονται πολλά και διάφορα για τα συγγράμματά του και την προέλευσή τους.
Για να σας βοηθήσουμε, σας λέμε ότι είναι παντρεμένος για δεύτερη φορά με κυρία, κατά πολύ νεότερή του.
Ανέθεσε λοιπόν στη νεαρή σύζυγο, να κάνει επαφές με πολιτικά πρόσωπα για να προωθήσει την υποψηφιότητά του από τώρα που είναι νωρίς.
Πολύ πρόσφατα του μετέφεραν ότι «το θέμα σου πηγαίνει πολύ καλά, από το φθινόπωρο θα αρχίσουμε να σε προβάλλουμε, συμφωνεί και ο Πρόεδρος».
Το θέμα του, όπως του είπε πολύ πειστικά η σύζυγός του «το ανέλαβε εργολαβικά, εν ενεργεία υπουργός της κυβέρνησης που σε διαφημίζει συνεχώς στον Κυριάκο!».
Οι γυναίκες ως γνωστόν σε τουμπάρουν πολύ εύκολα, αρκεί να το θέλουν.
Ο Καθηγητής ανυποψίαστος και εφησυχασμένος συνεχάρη τη νεαρή σύζυγο για την επιτυχία ενώ άρχισε να αυτοδιαφημίζεται σε όλο του τον περίγυρο και σε δημοσιογράφους ως «μελλοντικός βουλευτής και υπουργός», τρομάρα του!
Η σύζυγός από την πλευρά της, έλειπε όλο και περισσότερο από το σπίτι «για να σε βοηθήσω όσο περισσότερο γίνεται στο μεγάλο στόχο σου» όπως του έλεγε.
Πριν λίγες ημέρες όμως έγινε η ανατροπή: εν ενεργεία βουλευτής και πρώην υπουργός της ΝΔ από την βορειοελλαδική επαρχία, που ασκεί το ίδιο επάγγελμα (α, ξέχασα, λειτούργημα) με τον Καθηγητή του έβαλε τις φωνές: «ξύπνα μωρέ Καθηγητή της …αμεριμνησίας, όλη η πιάτσα σε αποκαλεί …κερατούκλη! Η γυναίκα σου σε απατά συστηματικά με τον συγκεκριμένο υπουργό που σε παραμυθιάζει περί υποψηφιότητας, χαμπάρι δεν έχεις πάρει; Άσε που εγώ, ως παλαιό μέλος της ΝΔ, μαθαίνω ότι ο Μητσοτάκης δεν έχει ιδέα για τις πολιτικές σου βλέψεις και προς τα παρόν δεν ασχολείται με αυτά! Ξύπνα, σε δουλεύουν και η σύζυγος και ο υπουργός και περνάνε μία χαρά οι δύο τους»…
Αφού άλλαξε δέκα χρώματα ο Καθηγητής έστησε τρικούβερτο καβγά με τη νεότερη σύζυγο και άρχισε επικαλούμενος την ορεσίβια καταγωγή του, να απειλεί τον υπουργό με …ξυλοδαρμούς, αποκαλύψεις και καταγγελίες.
Μετά τον καυγά και αφού η σύζυγός του τον ηρέμησε χωρίς να αρνηθεί ή να επιβεβαιώσει οτιδήποτε, του είπε: «λογικέψου, εάν τα κάνεις αυτά που λες, χάνεις κάθε ελπίδα υποψηφιότητας. Θα τα μάθει ο Μητσοτάκης που είναι συντηρητικός σε τέτοια θέματα και είσαι κομμένος εκ των προτέρων. Τέλος η πολιτική σου καριέρα πριν καν αρχίσει. Σκέψου τα αυτά…».
Ο Καθηγητής μετά από πολλή περίσκεψη και μερικά ηρεμιστικά, προσαρμόστηκε καθόσον ρεαλιστής.
Σταμάτησε τις φωνές και περιμένει τις εξελίξεις ενώ πλέον δεν κάνει κουβέντα σε κανένα.
Είπαμε, είναι μεν …κερατούκλης, αλλά τουλάχιστον δεν είναι μαρτυριάρης για να θυμηθούμε το γνωστό ανέκδοτο…
Συκοφαντίες για να καλύψει τις «λεηλασίες» κατά του ελληνικού λαού από τις φιλικές προς την κυβέρνηση βιομηχανίες τροφίμων και τα σούπερ μάρκετ που στηρίζουν παραδοσιακά τη Νέα Δημοκρατία
Σε αδιανόητα ψεύδη προχώρησε σε τηλεοπτική του παρουσία ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος, ο οποίος συκοφάντησε τα ελληνικά προϊόντα που εξάγονται στο εξωτερικό καθώς ισχυρίστηκε ότι «είναι υποδεέστερης ποιότητας για αυτό είναι φθηνότερα»!
Φυσικά είναι μία προσπάθεια του υπουργού να καλύψει τις «λεηλασίες» κατά του ελληνικού λαού από τις φιλικές προς την κυβέρνηση βιομηχανίες τροφίμων και τα σούπερ μάρκετ που στηρίζουν παραδοσιακά τη Νέα Δημοκρατία.
Μάλιστα στις πρόσφατες εκλογές τα σούπερ μάρκετ ξεπέρασαν σε στήριξη και τους εφοπλιστές!
Όλοι γνωρίζουν ότι στο εξωτερικό διεξάγονται σκληροί ποιοτικοί έλεγχοι και ειδικότερα οι Γερμανοί τους οποίους αναφέρει ο Άκης Σκέρτσος, είναι οι πιο σκληροί εισαγωγείς.
Προφανώς, λέει ψέματα και συκοφαντεί και τα ελληνικά προϊόντα στην Γερμανία γιατί οιέλεγχοι είναι εξαιρετικά ανώτερης ποιότητας.
Στο εξωτερικό πηγαίνουν πάντα τα καλύτερα προϊόντα.
Για του λόγου το αληθές θα δώσουμε το παρακάτω παράδειγμα:
Όταν η Ρωσία σταμάτησε να αγοράζει αγροτικά προϊόντα από την Ελλάδα λόγω των κυρώσεων που είχαν επιβληθεί το 2014 μετά την ενσωμάτωση της Κριμαίας στην ρωσική επικράτεια, η ελληνική αγορά για πρώτη φορά κατανάλωσε ωραία φρούτα καθώς το 80% από αυτά, εξάγονταν στην Ρωσία.
Έτσι λοιπόν είτε μιλάμε για αγροτικά προϊόντα είτε για προπαρασκευασμένα, αυτά που εξάγονται στο εξωτερικό είναι πάντα καλύτερα από αυτά που μένουν στην εσωτερική αγορά.
Με τις δηλώσεις αυτές ο υπουργός Επικρατείας συκοφαντεί και την ποιότητα των ελληνικών προϊόντων και κάνει ζημιά και στις εξαγωγές που είναι καίριες για την ελληνική οικονομία και για να παρουσιάζονται πρωτογενή πλεονάσματα.
Συγκεκριμένα ο Α.Σκέρτσος είπε:
Άκης Σκέρτσος: «Μία από τις τεχνικές που εφαρμόζουν αυτές οι εταιρείες, είναι για το ίδιο προϊόν να υιοθετούν μια ελαφρώς διαφοροποιημένη συσκευασία, σε γραμμάρια, μια ελαφρώς διαφοροποιημένη ονομασία, κάποιες αλλαγές στη σύνθεση του προϊόντος.
Αυτές είναι οι τεχνικές οι οποίες σήμερα δεν αντιμετωπίζονται με έναν τρόπο κυρωτικό, με ποινές από το ευρωπαϊκό νομοθετικό οπλοστάσιο. Αυτό λέμε.
Αυτές οι συγκρίσεις (με την Ελλάδα), για να μπορούν να γίνουν έγκυρα και να μην είναι μπακαλίστικες, πρέπει να επιβληθούν ενιαίοι κανόνες στον τρόπο με τον οποίον προωθούν και διαθέτουν τα ομοειδή ίδια προϊόντα οι πολυεθνικές σε όλες τις ευρωπαϊκές αγορές. Όταν λέμε ενιαία αγορά αυτό εννοούμε … »
«Λέτε δηλαδή ότι ένα προϊόν διαφοροποιεί τη σύνθεση … Άρα δηλαδή ο Γερμανός που παίρνει φθηνότερα το συγκεκριμένο απορρυπαντικό είναι υποδεέστερης σύνθεσης από αυτό που παίρνει ο Έλληνας ακριβότερο; Γιατί αυτό πρέπει να το δούμε, δεν είναι»σχολίασε ο παρουσιαστής της εκπομπής.
«Ακριβώς. Μπορεί και να είναι. Αυτό λέμε, ότι μπορεί και να είναι», είπε ο Άκης Σκέρτσος.
Όσα χρόνια και αν πέρασαν, η 29η Μαΐου παραμένει μια αποφράδα ημέρα. Πεντακόσια εβδομήντα ένα χρόνια μετά την Άλωση η μνήμη παραμένει ζωντανή. Το Βυζάντιο αποτελεί μέρος της ελληνικής τριλογίας: Αρχαία Εποχή, Βυζάντιο, Νεότερη Ελλάς.
Το Βυζάντιο υπήρξε η ανατολική εκδοχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και οι όροι Ρωμιός και Ρωμανία προκύπτουν από αυτή τη σχέση.
Από την αρχή η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ήταν χωρισμένη στις ελληνόφωνες κεντροανατολικές περιοχές και στις λατινόφωνες δυτικές. Αυτός ο διαχωρισμός, ο οποίος περικλείει και πολιτισμικά χαρακτηριστικά, ισχύει ως σήμερα.
Οι επαναστάτες του 1821 και οι δημιουργοί του πρώτου πολιτειακού ελληνικού μορφώματος στράφηκαν προς την αρχαία εποχή για να αντλήσουν τα ιδεολογικά στοιχεία της κρατικής τους συγκρότησης, αλλά το επίμαχο ζήτημά τους ήταν η απελευθέρωση της Κωνσταντινούπολης. Διακόσια χρόνια μετά το όνειρο δεν έγινε πραγματικότητα, όμως στη διαχρονία των εθνών αυτό δεν σημαίνει τίποτε. Μόνο ο σύγχρονος αθηναϊκός ξιπασμός θεωρεί ουτοπία αυτό που είπε ο Κολοκοτρώνης στον Κεχαγιά μπεη όταν του πρότεινε να παραδοθεί: «Ο βασιλιάς μας δεν παραδόθηκε, σκοτώθηκε στη μάχη».
Δεν είναι όνειρο, ούτε ουτοπία, είναι ένα διαρκές ζητούμενο ενός λαού με καταλυτική παρουσία 5.000 χρόνων σε αυτήν την περιοχή. Χαμένες μάχες είναι αυτές που δεν δίνονται. Όταν περάσει η περίοδος του σύγχρονου ελληνικού εκφυλισμού, το αίτημα της επιστροφής θα ξαναγίνει ενεργό.
Η περίοδος της Άλωσης έχει πολλά ανησυχητικά χαρακτηριστικά με τη σημερινή αποδόμηση.
Η Κωνσταντινούπολη μετατράπηκε σε πόλη-κράτος, η ιθύνουσα τάξη της έρρεπε προς την εκφυλιστική χλιδή εγκαταλείποντας την περιφέρεια που την συντηρούσε και την προστάτευε. Όπως ακριβώς σήμερα η Αθήνα.
Η ελληνική πρωτεύουσα έχει συγκεντρώσει τα πάντα. Δεν υπάρχει ελληνική περιφέρεια. Η Αθήνα την απομυζά καθημερινά και ουσιαστικά με την πολιτική της καλεί το σύνολο του πληθυσμού να συρρεύσει στο λεκανοπέδιο. Είναι η επαρχιακή λογική που θέλει πολυάριθμη την πρωτεύουσα. Δεν μπορεί να παράγει τίποτε και θέλει να της δώσουν σημασία από το πλήθος που θα συγκεντρώσει. Αλλά και όλο τον πληθυσμό να συγκεντρώσει, πάλι στο παγκόσμιο περιθώριο θα βρίσκεται.
Δεν οδηγούν τις πόλεις στην ακμή τους οι πολλοί, αλλά η ποιότητα των κατοίκων και τα οράματα της ιθύνουσας τάξης. Η ιθύνουσα τάξη της Αθήνας έμεινε στην εποχή του κοτζαμπασισμού. Ως τα ποδοσφαιρικά στάδια μπορεί να φθάσει ο πολιτισμός της. Και ως τα όρια της Περιφέρειας Πρωτευούσης ο πολιτικός και οικονομικός ορίζοντάς της.
Ουσιαστικά, η Ελλάδα βρίσκεται υπό αθηναϊκή αποικιακή κατοχή, όπως τα καλά αρχαία χρόνια. Αλλά τότε η Αθήνα είχε κάτι να προσφέρει. Σήμερα προσφέρει απλώς το ποδοσφαιρικό μίσος και την υποκουλτούρα των ξενυχτάδικων και πρωινάδικων.
Ο Μέγας Κωνσταντίνος όταν είδε ότι η Ρώμη άρχισε να παρακμάζει άλλαξε πρωτεύουσα και έδωσε στην Αυτοκρατορία άλλα 1.000 χρόνια ζωής. Και αν οι δυτικές ορδές δεν ισοπέδωναν την Πόλη το 1204, η Ιστορία θα εξελίσσονταν διαφορετικά.
Η Κωνσταντινούπολη έφθασε στο απόγειο της ακμής της τον 7ο μ.Χ. αιώνα με τον Ηράκλειο· η υποχώρηση της Αυτοκρατορίας ξεκίνησε όταν ο Ρωμανός Διογένης έχασε τη Μάχη του Ματζικέρτ (1071 μ.Χ.) και τα τουρκικά φύλα εγκαταστάθηκαν στα οροπέδια της Ανατολίας.
Η μετατροπή της Κωνσταντινούπολης από πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας σε πόλη-κράτος, η διαφθορά, ο έκφυλος πλουτισμός, η εγκατάλειψη της περιφέρειας, η διάλυση του συστήματος των Ακριτών, η παραμέληση του στρατού, η αγνόηση του αγροτικού πληθυσμού, ο εκφυλισμός της πνευματικής τάξης και των φεουδαρχών που έφθασαν μέχρι του σημείου της αλλαξοπιστίας, η βοήθεια που παρείχαν και από μέσα και απ’ έξω οι Έλληνες της Πόλης στους πολιορκητές της οδήγησαν στην Άλωση. Οι Οθωμανοί ολοκλήρωσαν τη τελευταία πράξη. Οι αιτίες της κατάρρευσης δημιουργήθηκαν από το ίδιο το Βυζάντιο. και κυρίως από την ιθύνουσα τάξη του στην Κωνσταντινούπολη.
Ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά και την ίδια συμπεριφορά έχει σήμερα η Αθήνα. Και η 29η Μαΐου αν έχει κάτι να προσφέρει είναι η συνειδητοποίηση ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για μια νέα κατάρρευση.
Τέτοιες στιγμές διέρχονται όλες οι δυνάμεις. Αλλού εγκαταλείπονται και καταρρέουν, αλλού βρίσκονται προσωπικότητες που τις οδηγούν στην ανάκαμψη.
Η Ρωσία είναι μια τέτοια δύναμη που οδηγήθηκε στην κατάρρευση μετά την πτώση της Σοβιετικής Αυτοκρατορίας. Λαός και ηγεσία όμως αντέδρασαν και σήμερα η Ρωσία έχει επανέλθει ως μεγάλη δύναμη.
Στη μικροκλίμακά της η Ελλάδα παραμένει αβοήθητη στα χέρια των εκτελεστών της. Και οι εκτελεστές της είναι στο εσωτερικό οι ίδιες δυνάμεις που έδρασαν και κατά την Άλωση, και απέξω πάλι η ίδια νεοοθωμανική δύναμη που την πολιορκούσε τότε.
Και τότε η οθωμανική παρουσία ήταν έντονη και δυναμική, με την προβολή του συνθήματος «Ισλάμ ή ξίφος» – και σήμερα, 571 χρόνια μετά, το ίδιο σύνθημα κυριαρχεί.
Μετά την Άλωση εκφράστηκαν διάφορα ιδεολογικοπολιτικά ρεύματα, από τη συνύπαρξη με τους Οθωμανούς μέχρι τη διαρκή σύγκρουση μαζί τους (όταν εξερράγη η Ελληνική Επανάσταση διαλύθηκε η οθωμανική διπλωματία, διότι βασιζόταν στους Έλληνες του Φαναρίου). Δημιουργήθηκαν σχολές για το αχρείαστο μιας επανάστασης και της συμβίωσης σε μια πολυεθνική Οθωμανική Αυτοκρατορία στην οποία οι Έλληνες θα κατείχαν εξέχουσα θέση, μέχρι την πλήρη στροφή προς τη Δύση – ρεύματα που υπάρχουν ακόμη και σήμερα ως ένα βαθμό.
Αλλά στη σημερινή πνευματική καχεξία το μόνο που επικρατεί στην ελληνική πρωτεύουσα είναι η ψευδαίσθηση της δυνατότητας μιας ελληνοτουρκικής φιλίας για να αφήσει την οκνηρή και παρακμιακή πολιτική, οικονομική και πνευματική ηγεσία της Αθήνας στην ησυχία της.
Δεν μπορούν ίσως να κατανοήσουν πως στην περιοχή δεν μπορεί να συνυπάρξει ο οθωμανισμός με τον ελληνικό τρόπο. Τον ελληνικό, όχι τον σύγχρονο αθηναϊκό. Και ο γνήσιος ελληνικός τρόπος είναι οικουμενικός. Διότι τα βασικά του γνωρίσματα είναι πολιτισμικά – και γι’ αυτό οικουμενικά. Ο πολιτισμός υπερβαίνει τις εθνικιστικές ακρότητες διότι, όπως είπε ο Φρόιντ, πολιτισμός είναι η καταπίεση των ενστίκτων.
Η Αθήνα δυστυχώς σήμερα δεν μπορεί να παράγει τίποτε. Είναι βουτηγμένη στην παρακμή της και ζητά την ησυχία της στη νεοοθωμανική κατανόηση. Αλλά τέτοια κατανόηση δεν θα υπάρξει.
Η ιθύνουσα τάξη των Οθωμανών δεν ήταν στην αρχή σουνιτική. Ήταν αλεβίτικη. Υιοθέτησε όμως το σουνιτικό δόγμα λόγω της επιθετικότητάς του. Το ίδιο αξιοποιεί και σήμερα. Το τουρκικό έθνος είναι τεχνητό έθνος. Αλλά έχει υιοθετήσει την ιδεολογία του τουρκισμού – ιδεολογικός γεννήτορας υπήρξε ο Ζιγιά Γκιοκάλπ, κουρδικής καταγωγής.
Οι Τούρκοι δεν είχαν εθνική συνείδηση. Την αυτοκρατορία αποτελούσαν διάφορες εθνότητες που συνυπήρχαν στο πλαίσιο των μιλετίων, με κυρίαρχο όμως το μουσουλμανικό μιλέτι.
Όταν διαισθάνθηκαν την έναρξη της παρακμής τους έκαναν στροφή προς τη Δύση. Έκφραση αυτής της παρακμής υπήρξε το Τανζιμάτ (1839), που σημαίνει Αναδιοργάνωση. Επιχείρησαν να καθιερώσουν την ισότητα όλων των μιλετίων, αλλά αυτό ανησύχησε ορισμένους πυρήνες τους. Οι πυρήνες αυτοί με αφορμή το προαναφερθέν διάταγμα ήθελαν να μετατρέψουν την Οθωμανική Αυτοκρατορία από πολυεθνική σε τουρκικό εθνικό κράτος. Στη σκέψη τους κυριαρχούσε ο συλλογισμός πως αν όλες αυτές οι εθνότητες που συγκροτούσαν την Αυτοκρατορία αποκτούσαν εθνική συνείδηση, δεν θα έμενε χώρος για τους Τούρκους. Άρα έπρεπε να δημιουργήσουν ένα οθωμανικό που στη συνέχεια (από τις εξελίξεις) ονομάστηκε τουρκικό έθνος.
Η σύγκρουση Δυτικιστών (που επεδίωκαν εθνικό κράτος) και Οθωμανιστών (που επέμεναν σε μια πολυεθνική Οθωμανική Αυτοκρατορία) ήταν αναπόφευκτη.
Δημιούργησαν την «Ένωση και Πρόοδο» που οι διάφοροι πυρήνες της συγκρούστηκαν για αρκετά χρόνια, μέχρι που στο συνέδριο του 1911 στη Θεσσαλονίκη κατέληξαν στην απόφαση για ενιαίο εθνικό τουρκικό κράτος με εκκαθάριση των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολίας. Και έτσι άρχισαν οι διωγμοί που κορυφώθηκαν με γενοκτονίες.
Αφού είχαν εκκαθαρίσει τους χριστιανικούς πληθυσμούς ως το 1922, ξεκίνησαν τη διαδικασία να διώξουν από τα τουρκικά εδάφη της Συμφωνίας της Λοζάνης ό,τι απέμεινε με τους όρους της. Ως το 1964 είχαν καθαρίσει και με αυτούς. Και το 1974 εισέβαλαν και κατέχουν το ⅓ της Κύπρου.
Το εντυπωσιακό είναι ότι μετά το 1922 η Τουρκία ως εθνικό κράτος ενδυναμώνεται συνεχώς, ενώ η Ελλάδα που το 1830 απέκτησε τη σύγχρονη μορφή εθνικού κράτους υποχωρεί μα ταχύτατους ρυθμούς προς την παρακμή.
Η Ρωσία σε ανάλογη περίπτωση ενεργοποίησε όλες τις δυνάμεις της προς τη σωτηρία της.
Χαρακτηριστικό ήταν το ντοκιμαντέρ Το Βυζαντινό Μάθημα, του τότε αρχιμανδρίτη και πνευματικού του Πούτιν Τύχωνα, με το οποίο ήθελε να υπογραμμίσει τον διαλυτικό ρόλο των φιλελεύθερων ολιγαρχών στην επιταχυνόμενη τότε ρωσική αποδόμηση, αλλά και τις –κατά Τύχωνα– ευθύνες των Ελλήνων στην Άλωση. Δεν παρέλειψε μάλιστα να εξάρει το ρόλο της Νέας Ρώμης (Ρωσίας) στην ανάκτηση της Κωνσταντινούπολης.
Ο Τύχων ήταν τότε ηγούμενος της περίφημης Μονής Σρέντεσκι (Υπαπαντής) στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας και το ντοκιμαντέρ, όπως και τον ίδιο, τους φιλοξένησα στην εκπομπή «Ανιχνεύσεις» της ΕΡΤ3.
Εδώ η συνέντευξη:
Εδώ το ντοκιμαντέρ:
Η Μονή Σρέντεσκι ήταν κέντρο παραγωγής της σύγχρονης ρωσικής ιδεολογίας. Σήμερα ο Τύχων είναι μητροπολίτης Κριμαίας και προορίζεται για Πατριάρχης Ρωσίας.
Εν κατακλείδι, το «βυζαντινό μάθημα» είναι πώς για να σωθεί η Ελλάδα η Αθήνα θα πρέπει να εγκαταλείψει τις εμφανείς αιτίες παρακμής που οδήγησαν στην κατάρρευση του Βυζαντίου. Και οι αιτίες αυτές είναι ο συγκεντρωτισμός της, η αδιαφορία για την περιφέρεια, η εγκατάλειψη των πληθυσμών της περιφέρειας, ο ευνουχισμός του στρατεύματος, η κρατικοδίαιτη διανόηση, ο εκφυλισμός της ιθύνουσας τάξης.
Ίσως η μεγαλοφυΐα του Μεγάλου Κωνσταντίνου που μετέφερε την πρωτεύουσα από τη Ρώμη στο Βυζάντιο κάτι επίσης να λέει. Για να αποσυγκεντρωθεί η Αθήνα πρέπει να αλλάξει η πρωτεύουσα.
Είναι 1958 και ο δεκάχρονος Στέλιος Παπαδόπουλος, που κάθε τόσο παίρνει το λεωφορείο με τον αριθμό «10», για να φτάσει από τη Χαριλάου στη μικρή εμπορική επιχείρηση του πατέρα του στα Λαδάδικα, πιθανότατα δεν μπορεί να φανταστεί ότι αυτό το ευωδιαστό μαγαζί μπαχαρικών στη Θεσσαλονίκη θα αποδειχθεί μεγάλο σχολείο.
Μια γεννήτρια εμπειριών, που θα τον βοηθούσε μια μέρα να κρατήσει το «τιμόνι» ενός γίγαντα της βιοτεχνολογίας με κεφαλαιοποίηση δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων, αλλά και να διαπραγματεύεται με εκπροσώπους επιχειρηματικών κολοσσών στην Αμερική. Μετά τα 15 του χρόνια, άρχισε να «κρατάει» το μαγαζί κάθε απόγευμα μετά το σχολείο, όταν ο πατέρας και ο θείος του έλειπαν σε ταξίδια και θυμάται πως «ξαφνικά σαν μικρό παιδί ήμουν ανάμεσα στους άντρες και μεγάλωσα και εγώ στο δικό μου το μυαλό».
Πήγαινε στις τράπεζες, πλήρωνε γραμμάτια, έκανε συναλλαγές… Ανεκτίμητα τα μαθήματα που πήρε εξ απαλών ονύχων για το πώς λειτουργεί το εμπόριο -«αν ο κοινός πελάτης το πιπέρι το πλήρωνε 110 το κιλό, ο καλός το πλήρωνε 105 κι ο μπαταχτσής 115»- αλλά και επίμονη η συμβουλή του πατέρα του: «Εσύ αγόρι μου, να μη γίνεις σαν εμένα, να μην ταλαιπωρείσαι σαν σκλάβος στη δουλειά, εσύ να μάθεις γράμματα, να γίνεις επιστήμονας».
Κάποια χρόνια αργότερα, το 1966, ο Στέλιος Παπαδόπουλος έφυγε για τις ΗΠΑ με 200 δολάρια στην τσέπη, για να συνεχίσει τις σπουδές του εκεί. Για να επιβιώσει, χρειάστηκε αμέσως να εργαστεί. Οι δουλειές που έκαναν τότε οι νεαροί μετανάστες όπως εκείνος ήταν συνήθως δύο: σερβιτόροι σε εστιατόρια και πωλητές παγωτών στους δρόμους.
Ένιωσε πως ήταν πανέτοιμος για κάθε δουλειά, γιατί είχε πείρα στο «πάρε-δώσε», έχοντας ήδη «τριφτεί» με την πραγματικότητα της αγοράς ως παιδί. Κι όταν, περισσότερα χρόνια αργότερα, έχοντας πια ολοκληρώσει τις σπουδές του, έφτασε να κάθεται στο ίδιο τραπέζι με μεγάλα ονόματα της επιχειρηματικότητας στις ΗΠΑ συνειδητοποίησε πως «πολλά από τα μικρά μαθήματα που πήρα 10 χρονών στα Λαδάδικα, ήταν χρήσιμα και στα 50 μου, στις συναλλαγές με τους γίγαντες των παγκόσμιων εταιρειών».
Σήμερα είναι πρόεδρος της Biogen Inc, συνιδρυτής του Fondation Santé* και θεωρείται διεθνώς ως «πατριάρχης της βιοτεχνολογίας». Ωστόσο, όπως εξομολογήθηκε κατά τη διάρκεια εκδήλωσης στη Θεσσαλονίκη, του λείπουν «τα Λαδάδικα εκείνης της εποχής».
Με τη Θεσσαλονίκη βέβαια, τον συνδέουν πολλές ακόμα αναμνήσεις, μέσα και έξω από το μαγαζί μπαχαρικών, που έδρευε αρχικά στην Αγίου Μηνά 3 μεταξύ Κατούνη και Ίωνος Δραγούμη και μετέπειτα στην Ολυμπίου Διαμαντή. Μάλιστα, όπως λέει, η πρώτη ανάμνησή του από την πόλη σίγουρα ήταν …ποδοσφαιρική, αφού μεγάλωσε στη Χαριλάου, στην περιοχή της Παπαναστασίου, απέναντι από την παλιά Οσία Ξένη.
Το ολοκαίνουργιο γήπεδο του Άρη ήταν κοντά και ο ίδιος και η παρέα του συνήθιζαν να παίζουν μπάλα σε ένα μικρό τριγωνάκι γης στη γειτονιά, ήδη από τεσσάρων χρονών. ‘Εγινε οπαδός του Άρη, αλλά όχι …ποδοσφαιριστής, αφού πέρασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, στο οποίο όμως φοίτησε για μόλις τρεις μήνες. Στη συνέχεια έφυγε για τις ΗΠΑ, όπου ξεκίνησε τις σπουδές του πάνω στα Μαθηματικά, τη Φυσική και τη Βιολογία, έκανε το μεταπτυχιακό του και μετά στράφηκε στη βιοφυσική.
Aρχικά ακολούθησε την ακαδημαϊκή οδό, αλλά τελικά μεταπήδησε στον τομέα των επενδύσεων και στη Wall Street. ‘Ενα τέτοιο άλμα δεν ακούγεται ιδιαίτερα παράξενο για έναν άνθρωπο που η κινητήρια δύναμή του είναι η περιέργεια, όπως είπε ο ίδιος («έχω τρομερή περιέργεια, η οποία οδηγεί στην ανάγκη για μάθηση»). Δεν ήταν όμως τεράστιο ρίσκο να αφήσει τη σιγουριά μιας ακαδημαϊκής καριέρας, για να μπει σε έναν εντελώς καινούργιο χώρο;
«Σίγουρα, βλέποντας πίσω, ήταν ρίσκο αυτό, αλλά πολλές φορές οι αποφάσεις που παίρνουμε εν αγνοία καταστάσεων, δεν καθρεφτίζουν σωστά το ρίσκο που μπορεί να έχουν. Η απόφασή μου να αφήσω τις σπουδές στο Μετσόβιο το 1966 και να πάω στην Αμερική, ολομόναχος χωρίς καμία οικονομική στήριξη, αυτή και αν ήταν ρίσκο! Αλλά νέος ήμουν, δεν ήξερα τίποτα και είχα καημό να πάω στην Αμερική, έφυγα. Οσον αφορά την απόφαση να φύγω από τον ακαδημαϊκό χώρο για να πάω στη Wall Street, είχα κάποια ιδέα ότι αυτό που συνέβαινε γύρω μου ήταν σημαντικό, ήταν οι αρχές. Οι πρώτες εταιρείες στον χώρο της βιοτεχνολογίας ζητούσαν κεφάλαια από επενδυτές (…) και κατάλαβα ότι κάτι θα γινόταν. Για το τεράστιο οικοδόμημα που χτίστηκε βέβαια, ιδέα δεν είχα!» είπε χαρακτηριστικά, μιλώντας σε εκδήλωση που διοργάνωσε ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Ελλάδος (ΣΒΕ) κι απαντώντας σε ερωτήσεις που του έθεσε η δημοσιογράφος Τασούλα Επτακοίλη.
Είκοσι χρόνια αναμονή, τα κεφάλαια και η αξιοκρατία
Ποια θα μπορούσε να είναι η θέση της Ελλάδας στον παγκόσμιο χάρτη της βιοτεχνολογίας; Κατά τον δρα Παπαδόπουλο, για να στηθούν εταιρείες βιοτεχνολογίας στην Ελλάδα, οι οποίες θα δημιουργήσουν νέα φάρμακα προς χρήση σε όλον τον κόσμο, πρέπει καταρχήν να υπάρχουν αρκετές πρωτότυπες, ενδιαφέρουσες, πρωτοποριακές επιστημονικές ιδέες και οι κατάλληλοι άνθρωποι. Όπως επισήμανε, αυτά που είναι τα λιγότερο αναγκαία είναι εκείνα που συχνά προβάλλονται ως τα πιο σημαντικά, όπως τα κεφάλαια ή περισσότεροι δικηγόροι που να γνωρίζουν από πατέντες.
«Το κεφάλαιο ακολουθεί την ευκαιρία. Αν ξαφνικά πεις σε κεφάλαια αμερικανικά ότι επενδύοντας στην Ελλάδα σε μια εταιρεία βιοτεχνολογίας θα βγάλουν λεφτά, θα έρθουν αμέσως (…). Τα κεφάλαια δεν είναι λοιπόν το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχουν οι πρωτοποριακές ιδέες, οι οποίες κατεξοχήν ξεκινούν από τον πανεπιστημιακό χώρο. Δεν έχουμε αυτή την υποδομή, δεν έχουμε αρκετούς τέτοιας ποιότητας επιστήμονες (…) (Οι Έλληνες επιστήμονες) είναι αρκετά καλοί και μερικοί θα μπορούσαν να κάνουν ενδιαφέρουσα καριέρα στο εξωτερικό, αλλά εδώ (στην Ελλάδα), με τις μικρές ομάδες και με την έλλειψη άμιλλας και επαφής με τα μεγάλα κέντρα του εξωτερικού, είναι δύσκολο. Υπάρχει έστω ένα φάρμακο στην ιστορία της ιατρικής, που ν’ ανακαλύφθηκε σε ελληνικό πανεπιστήμιο ή εταιρεία και να διανέμεται στο εξωτερικό; (…) Όχι, γιατί δεν έχουμε τις υποδομές και τα προβλήματα δεν λύνονται με startups. Για να στηθεί πραγματικός χώρος για τη βιοτεχνολογία στην Ελλάδα απαιτείται μια δεκαετία τουλάχιστον, για να μην πω 20ετία, για την αναδιοργάνωση του χώρου των πανεπιστημίων. Και χρειάζεται αξιοκρατία, που αμφιβάλω αν θα τη βρούμε ποτέ στα πανεπιστήμια τα ελληνικά» σημείωσε.
Πρόσθεσε ότι χρειάζεται επίσης ένας «λογικός» διαμοιρασμός των κεφαλαίων της έρευνας στους κατάλληλους επιστήμονες. «Αυτή τη στιγμή είναι τόσο κομματιασμένο αυτό, δίνουν κονδύλια τα υπουργεία Γεωργίας, Ανάπτυξης, Εμπορίου, Ναυτιλίας, Παιδείας, αλλά δεν υπάρχει ένα κεντρικό σώμα που να ξέρει όλα τα λεφτά πού δίνονται και πώς δίνονται (…) Πρέπει να δημουργηθεί ένας ενιαίος χώρος σαν ομπρέλα, να μοιράζονται από εκεί όλα τα κονδύλια, και να βάλουμε αξιοκρατία στα πανεπστήμια. Αν τα δύο αυτά γίνουν, σε 20 χρόνια ίσως έχουμε ομάδες που μπορούν να κάνουν κάτι σημαντικό» συμπλήρωσε.
Σε ερώτημα ειδικά για τη Θεσσαλονίκη και τους πυλώνες στους οποίους θα μπορούσε να στηρίξει την αναπτυξιακή προοπτική της, «έδειξε» δύο τομείς: τον τουρισμό (πέρα από το δίπτυχο «ήλιος-θάλασσα», αφού πρόκειται όπως είπε για μια εξαιρετική πόλη με ιδιαίτερη ποικιλία στον πολιτισμό και την κουλτούρα) και την τεχολογία. Χαρακτήρισε υποδομές όπως το υπό δημιουργία τεχνολογικό πάρκο τέταρτης γενιάς ThessINTEC ως το μέλλον, επισημαίνοντας ότι δεν υπάρχει λόγος η Θεσσαλονίκη να μη φιλοξενεί ένα παγκόσμιο κέντρο έρευνας και ανάπτυξης.
«Δεν έχουμε το δικαίωμα να γινόμαστε φιλάνθρωποι με τα λεφτά άλλων ανθρώπων»
Μπορεί η επιστήμη να είναι μπίζνες; Προς τα πού γέρνει η ζυγαριά; Προς το κέρδος ή προς την προσδοκία να σωθούν όσο το δυνατόν περισσότερες ζωές; «Πρέπει να ξεχωρίζουμε την επιστήμη και την έρευνα στον ακαδημαϊκό χώρο, στα πανεπιστήμια και τα ερευνητικά κέντρα, εκεί που είναι καθαρή επιστήμη, η οποία οδηγείται από την περιέργεια του ερευνητή (…) Αυτή είναι η έρευνα από όπου ξεκινούν οι πρωτότυπες, πρωτοποριακές ιδέες (…) Από τη στιγμή όμως που στήνεις μια εταιρεία που ανήκει στους επενδυτές, είναι μια επιχείρηση.
Σίγουρα, κανένας από εμάς δεν θα παραβιάσει τον νόμο, δεν θα είναι ανήθικος, αλλά σε τελική ανάλυση ο σκοπός και η υποχρέωσή μας είναι να επιστρέψουμε στους επενδυτές ανάλογα λεφτά με αυτά που επένδυσαν και το ρίσκο που πήρανε. Το να πούμε ότι μας ενδιαφέρει μόνο να γλιτώσουμε ζωές είναι υποκριτικό. Αν κάτι που ανακαλύψαμε είναι χρήσιμο ιατρικά, αλλά δεν είναι εμπορικά βάσιμο, μπορούμε να κάνουμε δωρεά την επιστημονική βάση στο κράτος ή σε κάποιο φιλανθρωπικό ίδρυμα, για να την αναπτύξουν παραπάνω. Δεν έχουμε όμως το δικαίωμα με τα λεφτά άλλων ανθρώπων να γινόμαστε εμείς φιλάνθρωποι» απάντησε.
Όπως εξομολογήθηκε ο δρ Στέλιος Παπαδόπουλος, όταν τον ρωτούν από πού είναι, δεν απαντά από την Ελλάδα, αλλά από τη Θεσσαλονίκη, ενώ στο ερώτημα πώς διατηρεί την ελληνική ταυτότητα ένας άνθρωπος που ζει επί δεκαετίας στο εξωτερικό, απάντησε: «Για να διατηρήσεις μια ταυτότητα, καταρχήν υποτίθεται πως την είχες κάποτε. Πολλοί από αυτούς που χάνουν την ταυτότητά τους είτε δεν την είχαν ποτέ είτε τους υπερχειλίζει με εμπειρίες ο νέος χώρος και ξεχνούν από πού ξεκίνησαν.
Η Αμερική δεν θέλει τόσο να σε συγχωνεύσει, όσο θέλει να δώσεις ένα κομμάτι του εαυτού σου, όπως κάνουν όλοι οι άλλοι. Και πολλοί από εμάς έχουμε μια διπλή ταυτότητα. Είμαι 100% Αμερικανός στους τρόπους μου, ιδιαίτερα στο εμπορικό κομμάτι και ταυτόχρονα είμαι Έλληνας. Δεν είναι ανάγκη να είσαι μόνο ένα πράγμα. Μπορείς να είσαι και το ένα και το άλλο (…) Αυτό βέβαια απαιτεί αγάπη για τις δύο ταυτότητες και απαιτεί προσπάθεια σίγουρα, ιδιαίτερα στο θέμα της γλώσσας. Και κάτι ακόμα: Είναι μερικοί που φεύγουν και άλλοι που φεύγουν και δεν φεύγουν. Εγώ έφυγα και δεν έφυγα. Το μυαλό μου είναι εκεί, η καρδιά μου είναι εδώ» κατέληξε. Τον δρα Παπαδόπουλο καλωσόρισε στη Θεσσαλονίκη η πρόεδρος του ΣΒΕ, Λουκία Σαράντη._
*Μέσω του Ιδρύματος οι συνιδρυτές του στηρίζουν τους Έλληνες ερευνητές, αλλά και τους ξένους επιστήμονες που ασχολούνται με την έρευνα στην Ελλάδα. Κάθε χρόνο το ίδρυμα διαθέτει περίπου μισό με ένα εκατομμύριο ευρώ τον χρόνο, από δωρεές των δημιουργών του, άλλων Ελλήνων της Διασποράς και φιλελλήνων
Το ποσό των 53,5 εκατ. ευρώ θα μοιραστούν οι συμμετέχοντες του φετινού Roland Garros.
Eιδικότερα, οι νικητές στους άνδρες και στις γυναίκες θα φύγουν από το Παρίσι πλουσιότεροι κατά 2,4 εκατ. ευρώ ο καθένας.
Roland Garros / Credit: ASSOCIATED PRESS
Οι αγώνες του κυρίως ταμπλό του τουρνουά διεξάγονται από τις 26 Μαΐου έως τις 9 Ιουνίου.
Το συνολικό χρηματικό έπαθλο ανέρχεται σε 53,5 εκατομμύρια ευρώ και έχει αυξηθεί κατά 7,8% σε σχέση με το 2023, όπως σημειώνει το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters. Τα ποσά που θα εισπράξουν οι συμμετέχοντες
Ανάλογα με το πόσο μακριά θα φτάσουν οι συμμετέχοντες στο Roland Garros αυξάνονται και τα χρηματικά έπαθλα:
Ειδικότερα, στο μονό ανδρών και γυναικών τα ποσά μοιράζονται ως εξής:
Τα χρηματικά έπαθλα στα διπλά ανδρών και γυναικών
Τα χρηματικά έπαθλα στα διπλά ανδρών και γυναικών μοιράζονται ως εξής:
Πρώτος γύρος: 17.500 ευρώ
Γύρος των 32: 27.500 ευρώ
Γύρος των 16: 43.500 ευρώ
Προημιτελικοί: 80.000 ευρώ
Ημιτελικοί: 148.000 ευρώ
Δεύτεροι: 295.000 ευρώ
Νικητές: 590.000 ευρώ
Ο Στέφανος Τσιτσιπάς στο Roland Garros / Φωτογραφία: AP Photo
To χρηματικό έπαθλο του μεικτού διπλού
To χρηματικό έπαθλο του μεικτού διπλού θα μοιραστεί ως εξής:
Πρώτος γύρος: 5.000 ευρώ
Γύρος των 16: 10.000 ευρώ
Προημιτελικοί: 17.500 ευρώ
Ημιτελικοί: 31.000 ευρώ
Επιλαχόντες: 61.000 ευρώ
Πρωταθλητής: 122.000 ευρώ Τα έπαθλα στα υπόλοιπα Grand Slam
Οι νικητές του απλού ανδρών και γυναικών στο Roland Garros το 2023, Novak Djokovic και Iga Swiatek, έλαβαν από 2,3 εκατομμύρια ευρώ ο καθένας σε χρηματικό έπαθλο.
Οι πρωταθλητές του Australian Open 2024 στο μονό, Jannik Sinner και Aryna Sabalenka, έλαβαν από 3,15 εκατομμύρια δολάρια Αυστραλίας (2,08 εκατομμύρια δολάρια).
Οι πρωταθλητές του Wimbledon 2023 στο μονό, Carlos Alcaraz και Marketa Vondrousova, έλαβαν 2,35 εκατομμύρια λίρες ο καθένας (2,95 εκατομμύρια δολάρια).
Οι πρωταθλητές του U.S. Open 2023 στο μονό, Τζόκοβιτς και Κόκο Γκάουφ, έλαβαν από 3 εκατομμύρια λίρες ο καθένας.
Roland Garros 1979 / Credit: AP Η ιστορία του Roland Garros
Το Roland Garros ξεκίνησε το 1891 ως Championnat de France και η συμμετοχή επιτρεπόταν μόνο σε τενίστες που ήταν μέλη γαλλικών συλλόγων.
Ο πρώτος νικητής ήταν ο H. Briggs, ένας Βρετανός που διέμενε στο Παρίσι και ήταν μέλος του Club Stade Français.
Το πρώτο τουρνουά γυναικών διεξήχθη το 1897 με μόλις 4 συμμετοχές.
Το 1902 προστέθηκε το μικτό διπλό και το 1907 το διπλό γυναικών.
Πώς πήρε το όνομα Roland Garros
Ο Eugène Adrien Roland Georges Garros ήταν Γάλλος πιλότος μαχητικών αεροσκαφών. Ο Garros πραγματοποίησε πολλά κατορθώματα, όπως ο πρώτος διάπλους της Μεσογείου με αεροπλάνο το 1913. Εντάχθηκε στον γαλλικό στρατό και έγινε ένας από τους πρώτους πιλότους μαχητικών αεροσκαφών κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Ο Γκαρός σκοτώθηκε το 1918 μετά από κατάρριψη του αεροσκάφους του, και το 1928, τιμής ένεκεν, δόθηκε το όνομά του στο διάσημο τουρνουά τένις.
“https://www.iefimerida.gr/oikonomia/roland-garros-ta-posa-poy-moirazei-stoys-nikites”>Roland Garros: «Ζαλίζουν» τα ποσά που μοιράζει στους νικητές -Αναλυτικά, τα χρηματικά έπαθλα ανά κατηγορία – iefimerida.gr</a></p>