Αρχική Blog Σελίδα 1230

Who Owns Alexander the Great? It’s a Diplomatic Minefield.

0

North Macedonia has claimed historical figures as part of a drive to build a national identity. That has ruffled the feathers of the Balkan nation’s neighbors.

A statue of a person on a horse towers above a public square.
A statue of Alexander the Great towering over the central square in Skopje, North Macedonia.Credit…Byron Smith for The New York Times

Reporting from Skopje, North Macedonia

Want to stay updated on what’s happening in Bulgaria and Greece?

The center of Skopje, the capital of North Macedonia, a Balkan country born just 33 years ago as an independent state, is awash in history.

A statue of Alexander the Great looms over the central square. One of his father, Philip II of Macedon, towers above a nearby piazza atop an oversize pedestal. The city is also littered with tributes in bronze, stone and plaster to generations of other heroes from what the country sees as its glorious and very long history.

The problem, though, is that most of the history on display is claimed by other countries. Present-day North Macedonia, birthed by the breakup of Yugoslavia in the 1990s, has no real connection to Alexander the Great, who lived 2,000 years ago down the road in what is now Greece, and many of the other historical figures honored with statues are Bulgarian.

A map locating North Macedonia, locating Skopje and Trebenishte. The surrounding countries of Albania, Bulgaria, Greece, Kosovo and Serbia are also shown.

By The New York Times

Slavica Babamova, the director of the national archaeological museum, has spent her career digging up and displaying ancient artifacts and has no problem focusing on the past. But she said she was unsettled by the plethora of statues, erected by her country in an effort to build a state and national identity.

“We have such a rich history of our own — and so many things to say. But I don’t see any need to push all this overdone marketing,” she said, gesturing toward the Alexander the Great statue during an interview.

More important for North Macedonia and indisputably part of its history, she added, are the golden funeral mask and other stunning artifacts that predate Alexander and were found in an ancient necropolis near the village of Trebenishte in North Macedonia.

A woman with a snake at a souvenir store.
Magnets bearing the likeness of Alexander the Great were among the souvenirs for sale at a shop in Skopje.Credit…Byron Smith for The New York Times

North Macedonia’s identity-building has long infuriated Greece, which claims ancient Macedonia as part of its own heritage and has a region named after it. Also angry is Bulgaria, another neighbor very possessive about some of the historical figures, particularly a 10th-century Bulgarian ruler, whose statues now crowd the center of Skopje.

Quarrels over who owns the past have not only unsettled scholars, but have also had serious consequences, blocking North Macedonia’s entry into the European Union. They have also clouded an ambitious nation-building project founded on history that others insist belongs to them — particularly Alexander the Great.

A conquering hero whose empire stretched from the Balkans to India in the fourth century B.C., Alexander was born in a city now in Greece. He did not live on the territory of what is today North Macedonia, historians generally agree, or speak its Slavic language. Slavs arrived in the area hundreds of years later.

But some of North Macedonia’s territory was actually part of the ancient Kingdom of Macedonia and is scattered with archaeological sites containing artifacts from that time.

The problem, said Ms. Babamova, the museum director, is not that North Macedonia has no connection to the time of Alexander the Great but that it has overstated its claims. That, she added, started after the disintegration of Yugoslavia as nationalists began looking for ways to strengthen their fragile new state.

“At the end of the 1990s, there was a kind of hysteria,” she said.

Statues and lampposts next to a columned building.
Statues adorning a bridge in Skopje near the archaeological museum that crosses the Vardar River. North Macedonia’s identity-building has long upset some of its neighbors.Credit…Byron Smith for The New York Times

Greece, furious when its neighbor declared independence in 1991 using the name Macedonia, vowed to block its entry into NATO and the European Union.

As part of a deal with Greece in 2018, it agreed to call itself North Macedonia, a name the Greek government accepted as sufficiently distant from the ancient Kingdom of Macedonia and Alexander the Great.

Just as tempers calmed with Greece, Bulgaria raised its own historical complaints, with nationalists there insisting that Macedonia was an artificial nation confected by communist anti-Nazi partisans, who proclaimed a state in 1944, and spoke a Bulgarian dialect. Bulgaria, an ally of Nazi Germany during World War II, threw up roadblocks in the way of European Union membership.

“We have the same problem with Bulgaria that Ukraine has with Russia. They say: ‘You don’t exist,’” said Nikola Minov, a history professor at Saints Cyril and Methodius University in Skopje.

Ukraine has struggled to assert a separate identity against just the Russian Empire. But the land now called North Macedonia has had to deal with the Roman Empire, of which it was part for five centuries, the Ottoman Empire, which governed these parts until the early 20th century, and intermittent rule by other outside forces, including Serbs and Bulgarians.

A man with a beard pushes a bicycle down a street in front of a man sitting at a table with a chessboard.
The Old Bazaar in Skopje, which dates back to the Ottoman Empire. Quarrels over who owns which parts of the past have not only unsettled scholars but have also had serious consequences.Credit…Byron Smith for The New York Times

Searching for a historical anchor with which to secure a new country whose only previous experience as an independent state lasted just 10 days in 1903, the central government a decade ago poured hundreds of millions of euros into a vast redevelopment project for Skopje.

It filled the city center with statues and turned drab government and commercial buildings into colonnaded palaces resembling a kitschy Hollywood set for a movie about ancient times.

The country’s restive ethnic Albanian minority also plunged into history as they asserted their own separate identity, erecting a big statue in honor of Skanderbeg, an Albanian military commander who, in the 15th century, led a rebellion against the Ottoman Empire.

“I miss old Skopje,” Ms. Babamova, the museum director, said, waxing nostalgic for how her city looked before the invasion of statues and Greek-style columns. “It has lost its soul.”

The columns are mostly hollow and some of the ersatz ancient facades are already beginning to crumble. The prime minister who ordered the makeover, Nikola Gruevski, fled to Hungary in 2018 to escape a corruption conviction.

A woman standing on a bridge over a river.
“We have such a rich history of our own — and so many things to say,” said Slavica Babamova, the director of the national archaeological museum. “But I don’t see any need to push all this overdone marketing.”Credit…Byron Smith for The New York Times

But his nationalism-tinged party has returned to power after winning a presidential and parliamentary election on May 8.

Its current leadership seems to have cooled its ardor for Alexander the Great, but sees no reason to remove his or the other statues. “This is not a fake history that we just manufactured,” the party’s deputy leader, Timco Mucunski, insisted. “There are historians who say that we have real connections” to ancient Macedonia.

Determined to hang onto that connection, the new government has angered Greece by signaling it wants to drop “north” from the name of the country. At a swearing-in ceremony in May, the newly elected president referred to it as just Macedonia, prompting a walkout by the Greek ambassador.

Mr. Mucunski, the new governing party’s deputy leader, said the 2018 agreement with Greece surrendering Macedonia as the country’s name would be honored as “a political and legal reality” but added: “Do we like it? No!”

Dalibor Jovanovski, a prominent Skopje historian, said he did not like the name “North Macedonia” either but saw it as the unfortunate price that had to be paid for entry into the European Union.

“Everyone always thinks that history only belongs to them, that there is no shared history,” he said. “But in this part of the world, everything is fluid. Everything is mixed up.”

A statue on a pedestal; a red flag is hanging on the left.
A statue of Philip II of Macedon, the father of Alexander the Great, near Skopje’s Stone Bridge.Credit…Byron Smith for The New York Times

Some Skopje residents say they do not like the clutter of so many statues, but many take pride in what they see as tributes to a proud, long history. “The Greeks claim him,” said Ljupcho Efremov, strolling past Alexander the Great. “But he was Alexander of Macedonia, not Alexander of Greece.”

Bisera Kostadinov-Stojchevska, a former minister of culture, said she had planned to clear the city of at least some of the statues by moving them to a park outside town. But she gave up after her staff, instructed to look for zoning law violations, found that “unfortunately, everything was legal.”

She said she was particularly eager to get rid of a big rendering of Czar Samuil, a 10th-century Bulgarian king. The statue, which faces Alexander, is not only ugly and obstructs the view, she said, but also “really annoys Bulgarians.”

She is not a big fan of Alexander the Great either. “I don’t feel connected to him at all. Not linguistically, not culturally, not emotionally.”

Andrew Higgins is the East and Central Europe bureau chief for The Times based in Warsaw. He covers a region that stretches from the Baltic republics of Estonia, Latvia and Lithuania to Kosovo, Serbia and other parts of former Yugoslavia.  

Te New York Times

Κοσοβάρος δημοσιογράφος έδειξε τον αλβανικό αετό στους Σέρβους και η UEFA του πήρε τη διαπίστευση

1

Η κόντρα της Σερβίας με την Αλβανία έχει μεταφερθεί και στο Euro 2024, με τις εντάσεις να μη λείπουν, κυρίως εκτός γηπέδου.

Ωστόσο υπήρξε και μία… ένταση εντός αυτού. Συγκεκριμένα, πριν από το παιχνίδι της Σερβίας με την Αγγλία για την πρώτη αγωνιστική του τρίτου ομίλου, ένας Κοσοβάρος δημοσιογράφος που πήγε να καλύψει το ματς αποφάσισε να… πικάρει τους Σέρβους.

Ως γνωστόν η κόντρα των τριών χωρών έχει δημιουργηθεί από τον πόλεμου στη Γιουγκοσλαβία, με την κάθε χώρα να θεωρεί ότι το Κόσοβο τους ανήκει. Ωστόσο, οι Κοσοβάροι είναι με το μέρος των Αλβανών και ο δημοσιογράφος, Αρλίντ Σαντίκου, την ώρα που βρισκόταν μπροστά από τους Σέρβους τους έδειξε τον αλβανικό αετό, τη στιγμή που ήταν live.

Μάλιστα ένας οπαδός πέταξε ένα ποτήρι στον Κοσοβάρο δημοσιογράφο, χωρίς ωστόσο να τον πετύχει. Ο Σαντίκου όπως φαίνεται όμως… πλήρωσε ακριβά αυτή του την κίνηση. Συγκεκριμένα, όπως ο ίδιος επιβεβαίωσε, η UEFA του αφαίρεσε τη διαπίστευση, τιμωρώντας τον για την κίνηση.

Τον αγώνα της Αλβανίας με την Κροατία μάλιστα ο ίδιος τον είδε από την κερκίδα. Έναν αγώνα που ήταν… ματσάρα χωρίς όμως νικητή αφού έληξε ισόπαλος 2-2.

Πούτιν-Κιμ Γιονγκ Ουν: Υπέγραψαν συμφωνία στρατηγικής σύμπραξης σε περίπτωση επίθεσης – Η λιμουζίνα… made in Russia και τα έργα τέχνης

0

Η Ρωσία και η Βόρεια Κορέα υπέγραψαν νέα συμφωνία «στρατηγικής σύμπραξης», δεσμευόμενες να βοηθήσουν η μία την άλλη χώρα, σε περίπτωση εισβολής.

«Η συνολική συμφωνία εταιρικής σχέσης που υπογράφηκε σήμερα παρέχει, μεταξύ άλλων, αμοιβαία βοήθεια σε περίπτωση επίθεσης εναντίον ενός από τα μέρη αυτής της συμφωνίας», δήλωσε ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων TASS.

Ο Κιμ Γιονγκ Ουν αποκάλεσε τη Ρωσία «τον πιο έντιμο φίλο και σύμμαχο» και αναφέρθηκε στον Ρώσο πρόεδρο ως «τον πιο αγαπημένο φίλο του κορεατικού λαού», σύμφωνα με έκθεση του κρατικού πρακτορείου RIA.

Η συμφωνία, η οποία αντικαθιστά προηγούμενες συνθήκες μεταξύ των χωρών από το 1961 και το 2000-2001, περιλαμβάνει μια ρήτρα αμοιβαίας άμυνας, βάσει της οποίας κάθε χώρα συμφωνεί να βοηθήσει την άλλη σε περίπτωση επίθεσης.

Πούτιν-Κιμ Γιονγκ Ουν: Υπέγραψαν συμφωνία στρατηγικής σύμπραξης σε περίπτωση επίθεσης – Η λιμουζίνα… made in Russia και τα έργα τέχνης© Παρέχεται από: enikos.gr

Ο Γιούρι Ουσάκοφ, βοηθός του Ρώσου προέδρου, είπε ότι η συμφωνία ήταν απαραίτητη λόγω «της βαθιάς εξέλιξης της γεωπολιτικής κατάστασης στον κόσμο και την περιοχή», μεταδίδει το SkyNews.

Ο Κιμ Γιονγκ Ουν διαβεβαίωσε τη Ρωσία για την «πλήρη υποστήριξή» του και για την «αλληλεγγύη» του στη σύγκρουσή της με την Ουκρανία.

Η Βόρεια Κορέα «εκφράζει την πλήρη υποστήριξή της και την αλληλεγγύη της στην κυβέρνηση, το στρατό και το λαό της Ρωσίας στη διεξαγωγή της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης στην Ουκρανία για να προστατεύσουν την κυριαρχία, τα συμφέροντα της ασφάλειας και την εδαφική ακεραιότητα» της χώρας τους, δήλωσε ο Κιμ.

Σύμφωνα με τα ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων, οι συνομιλίες τετ-α-τετ μεταξύ των δύο ανδρών διήρκεσαν περίπου δύο ώρες και είχαν προηγηθεί διευρυμένες διαπραγματεύσεις.

Το Κρεμλίνο είχε δηλώσει την Δευτέρα πως αυτή η συμφωνία «συνολικής στρατηγικής σύμπραξης» θα αντανακλά «τη βαθιά εξέλιξη της γεωπολιτικής κατάστασης στον κόσμο», την ώρα που η Ρωσία και η Βόρεια Κορέα θεωρούν αμφότερες τις Ηνωμένες Πολιτείες υπαρξιακό εχθρό τους.

Πηγή: reuters© Παρέχεται από: enikos.gr

Τα δώρα που αντάλλαξαν

Ο διπλωματικός σύμβουλος του Κρεμλίνου Γιούρι Ουσάκοφ ανέφερε, εξάλλου, στους Ρώσους δημοσιογράφους, που συνοδεύουν την προεδρική αντιπροσωπεία στη Βόρεια Κορέα, πως ο Βλαντίμιρ Πούτιν και ο Κιμ Γιονγκ Ουν αντάλλαξαν δώρα.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Ρώσος πρόεδρος προσέφερε στον Κιμ μια ρωσικής κατασκευής λιμουζίνα Aurus, ένα σερβίτσιο τσαγιού και ένα ξιφίδιο ναυάρχου.

Αναφορικά με τα δώρα που προσφέρθηκαν στον αρχηγό του ρωσικού κράτους, ο Ουσάκοφ ανέφερε, σύμφωνα με το πρακτορείο TASS, πως ο Πούτιν δέχθηκε έργα τέχνης που τον αναπαριστούν, μεταξύ των οποίων και προτομές.

Σύμφωνα με τον ίδιο, πρόκειται για «ωραία δώρα». «Είναι παραλλαγές απεικονίσεων, όλες πολύ καλλιτεχνικές, ανάμεσα στις οποίες προτομές», δήλωσε.

Τον Πούτιν υποδέχθηκαν σήμερα στην Πιονγκγιάνγκ χιλιάδες, ενθουσιώδεις κάτοικοι της κορεατικής πρωτεύουσας.

Το Aurus Senat, μια ρετρό λιμουζίνα που θυμίζει την ZIL της σοβιετικής εποχής, είναι το επίσημο όχημα του Ρώσου προέδρου και ο Πούτιν μετακινήθηκε με ένα τέτοιο αυτοκίνητο κατά την πρόσφατη τελετή ορκωμοσίας του τον Μάιο.

Όταν ο Κιμ επισκέφθηκε τη Ρωσία πέρυσι τον Σεπτέμβριο, ο Πούτιν του έδειξε ένα από τα μαύρα, θωρακισμένα οχήματά του. Ο Κιμ κάθισε δίπλα στον Πούτιν στο αυτοκίνητο και φάνηκε να το απολαμβάνει.

Ο Πούτιν δώρισε στον Κιμ μια πρώτη λιμουζίνα Aurus φέτος τον Φεβρουάριο, είχαν ανακοινώσει τότε και οι δύο χώρες, πράγμα που σημαίνει ότι πλέον έχει τουλάχιστον δύο τέτοια οχήματα.

Πούτιν-Κιμ Γιονγκ Ουν: Υπέγραψαν συμφωνία στρατηγικής σύμπραξης σε περίπτωση επίθεσης – Η λιμουζίνα… made in Russia και τα έργα τέχνης© Παρέχεται από: enikos.gr

Ο Κιμ θεωρείται λάτρης των αυτοκινήτων. Διαθέτει μεγάλη συλλογή ξένων πολυτελών οχημάτων, τα οποία έφθασαν πιθανόν παρανόμως στη χώρα του, καθώς τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών απαγορεύουν την εξαγωγή πολυτελών ειδών στη Βόρεια Κορέα.

Ο Βορειοκορεάτης ηγέτης έχει εμφανιστεί σε μια λιμουζίνα Maybach, αρκετές Mercedes, μια Rolls-Royce Phantom και ένα SUV Lexus.

Υψηλόβαθμος Ρώσος αξιωματούχος δήλωσε τον περασμένο μήνα ότι η Ρωσία θα αρχίσει φέτος να κατασκευάζει πολυτελή αυτοκίνητα Aurus σε πρώην εργοστάσιο της Toyota στην Αγία Πετρούπολη. Σύμφωνα με τη ρωσική εταιρία αναλύσεων Autostat, στη Ρωσία έχουν πουληθεί από τις αρχές του έτους 40 οχήματα Aurus.

enikos.gr

Η Κομισιόν ανακοίνωσε την έναρξη διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος κατά της Γαλλίας, της Ιταλίας και άλλων 5 χωρών

0

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε σήμερα Τετάρτη ότι ανοίγει το δρόμο για την έναρξη διαδικασίας περί υπερβολικού ελλείμματος κατά επτά κρατών-μελών, συμπεριλαμβανομένων της Γαλλίας και της Ιταλίας.

Συγκεκριμένα, στην έκθεσή της για το εαρινό Ευρωπαϊκό Εξάμηνο που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι δικαιολογείται η έναρξη της διαδικασίας περί υπερβολικού ελλείμματος για τη Γαλλία, την Ιταλία, το Βέλγιο, τη Σλοβακία, τη Μάλτα, την Ουγγαρία και την Πολωνία. Η Επιτροπή σκοπεύει να προτείνει στο Συμβούλιο να ανοίξει τη διαδικασία περί υπερβολικού ελλείμματος γι’ αυτά τα επτά κράτη-μέλη τον Ιούλιο, και το φθινόπωρο αναμένεται να προτείνει τις συστάσεις της για διόρθωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων.

Σύμφωνα με την Επιτροπή, συνολικά δέκα κράτη-μέλη υπερέβησαν πέρυσι το όριο του 3% του ΑΕΠ: Γαλλία, Ιταλία, Βέλγιο, Σλοβακία, Μάλτα, Ουγγαρία, Πολωνία, Εσθονία, Ισπανία και Τσεχία, ενώ το 2024 αναμένεται υπέρβαση του ορίου από τη Φινλανδία και τη Σλοβενία.

Σύμφωνα με τις εαρινές οικονομικές προβλέψεις της Επιτροπής, το 2023 η Ιταλία κατέγραψε έλλειμμα 7,4% του ΑΕΠ, η Γαλλία (5,5%), η Σλοβακία και η Μάλτα (4,9%) και το Βέλγιο (4,4%).

Οι νέοι κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας απαιτούν από τις χώρες με υπερβολικά ελλείμματα να μειώνουν το έλλειμμα κατά τουλάχιστον 0,5 μονάδα ετησίως. Οι νέοι κανόνες προβλέπουν οικονομικές κυρώσεις 0,1% του ΑΕΠ ετησίως για χώρες που δεν συμμορφώνονται με τις συστάσεις για διορθώσεις του δημοσιονομικού τους ελλείμματος.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η απόπειρα δολοφονίας της Huawei από την Αμερική γυρίζει μπούμερανγκ

0

Ο Ren Zhengfei, ο ιδρυτής της Huawei, μιλάει συχνά για τις συγκρούσεις της εταιρείας του με την Αμερική με στρατιωτικούς όρους. «Ήρθε η ώρα να πάρουμε τα όπλα, να καβαλήσουμε τα άλογα και να ριχτούμε στη μάχη», είπε σε μια εσωτερική συνάντηση το 2018. Σε ένα υπόμνημα το επόμενο έτος ενθάρρυνε το προσωπικό να δέσει σχοινιά στα εικονικά τανκς της Huawei και να τα σύρει στο πεδίο της μάχης.

Η πολεμική γλώσσα είναι κατανοητή: Η Huawei δέχεται επίθεση από την Αμερική για πάνω από μια δεκαετία. Το 2012 οι αμερικανικές αρχές άρχισαν να ισχυρίζονται ότι η Κίνα μπορεί να χρησιμοποιεί την εταιρεία για κατασκοπεία. Μια άλλη επίθεση ήταν η παραπομπή της CFO της εταιρείας (και κόρης του κ. Ren) το 2018 για παραβίαση των κυρώσεων κατά του Ιράν. Μέχρι το 2020 η παρενόχληση της Αμερικής είχε μετατραπεί σε ολοκληρωτικό πόλεμο, με την απαγόρευση στις περισσότερες αμερικανικές επιχειρήσεις να συνεργάζονται με τη Huawei και στις ξένες επιχειρήσεις να της πωλούν τσιπ ή άλλο εξοπλισμό που χρησιμοποιεί αμερικανική τεχνολογία. Η Αμερική προσπάθησε επίσης να αποτρέψει άλλες χώρες από το να χρησιμοποιούν τον εξοπλισμό της Huawei στα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας τους.

Αυτή η επίθεση έπληξε τη Huawei. Η εταιρεία αναγκάστηκε να πουλήσει την κύρια μάρκα smartphone της λόγω έλλειψης τσιπ. Παράλληλα, περισσότερες από δώδεκα πλούσιες χώρες την απέκλεισαν από τα συμβόλαια 5G. Τα έσοδα κατέρρευσαν κατά 30% το 2021, ενώ, το 2022, τα καθαρά κέρδη κατέρρευσαν κατά 70%. Σε ένα υπόμνημα εκείνης της χρονιάς ο κ. Ren δήλωσε ξεκάθαρα ότι η Huawei πάλευε για τη ζωή της: «Πρώτα πρέπει να επιβιώσουμε. Αν επιβιώσουμε, έχουμε μέλλον».

Η επίθεση της Αμερικής συνεχίζεται. Τον Μάιο, για παράδειγμα, οι ρυθμιστικές αρχές ανακάλεσαν μια ειδική άδεια που επέτρεπε στην Intel και την Qualcomm, δύο αμερικανικούς τεχνολογικούς ομίλους, να πωλούν τσιπ της Huawei για φορητούς υπολογιστές. Ωστόσο, η Huawei δεν έχει απλώς επιβιώσει, αλλά ευδοκιμεί και πάλι. Το πρώτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους τα καθαρά κέρδη της αυξήθηκαν κατά 564% σε ετήσια βάση, σε 19,7 δισ. γιουάν (2,7 δισ. δολάρια), ενώ επανήλθε στον κλάδο των κινητών τηλεφώνων. Οι πωλήσεις τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού της αυξάνονται και πάλι, κάτι που πέτυχε σε μεγάλο βαθμό αντικαθιστώντας την ξένη τεχνολογία στα προϊόντα της με εγχώρια εξαρτήματα και προγράμματα, γεγονός που την καθιστά πολύ λιγότερο ευάλωτη στην αμερικανική εχθρότητα στο μέλλον. Αφού οι επιθέσεις του θείου Σαμ απέτυχαν να την σκοτώσουν, την έκαναν ισχυρότερη.

Ο κ. Ren, πρώην στρατιώτης, ξεκίνησε τη Huawei το 1987 στο διαμέρισμά του στη Shenzhen, εισάγοντας ξένο τηλεπικοινωνιακό εξοπλισμό για να τον πουλήσει σε Κινέζους πελάτες. Μηχανικός στην εκπαίδευση, άρχισε γρήγορα να κατασκευάζει τον δικό του εξοπλισμό. Καθώς η αγορά τηλεπικοινωνιών της Κίνας μεγάλωνε, μαζί μεγάλωνε και η Huawei. Μέχρι το 2020 είχε γίνει όχι μόνο η μεγαλύτερη κατασκευάστρια smartphones στον κόσμο, αλλά και η κορυφαία πάροχος εξοπλισμού δικτύων κινητής τηλεφωνίας, με το μερίδιο αγοράς της να αγγίζει το 30%.

Ο κ. Ren είχε ανέκαθεν μεγάλες φιλοδοξίες για τη Huawei. Το όνομά της είναι σύντμηση της φράσης «Η Κίνα έχει λόγο». Τα κεντρικά της γραφεία στη Shenzhen είναι απίστευτα μεγάλα και επιβλητικά. Μια παλατιανή αίθουσα συνεδριάσεων μπορεί κάλλιστα να συγκριθεί με τις Βερσαλλίες: μαρμάρινες κολόνες, δάπεδα με διακοσμήσεις και ελαιογραφίες βουκολικών σκηνών στην οροφή. Σε μια κοντινή κατασκευαστική πόλη η εταιρεία έχει χτίσει ένα ολόκληρο σύμπλεγμα κτιρίων ευρωπαϊκού τύπου γύρω από μια λίμνη, με αντίγραφα κάστρων σε φυσικό μέγεθος που χρησιμεύουν ως αίθουσες συνεδριάσεων και βιβλιοθήκες.

Η αυτοκρατορία αντεπιτίθεται

Βλέποντας τις εξελίξεις, κάποιος θα μπορούσε κάλλιστα να πει ότι ο αμερικανικός αιφνιδιασμός κλόνισε την αυτοκρατορία της Huawei μόνο για λίγο. Οι πωλήσεις της πέρυσι, ύψους περίπου 100 δισ. δολαρίων, είναι διπλάσιες από αυτές της αμερικανικής Oracle. Έχει το μισό μέγεθος της νοτιοκορεατικής Samsung, αλλά την ξεπερνά σε δαπάνες για έρευνα και ανάπτυξη. Ο προϋπολογισμός της εταιρείας για έρευνα και ανάπτυξη, ύψους 23 δισ. δολαρίων το 2023, ξεπερνιέται μόνο από τις μεγαλύτερες αμερικανικές εταιρείες τεχνολογίας: Alphabet (μητρική της Google), Amazon, Apple και Microsoft (βλ. διάγραμμα 1). Τα περσινά κέρδη της, ύψους περίπου 12,3 δισ. δολαρίων, την τοποθετούν στο ίδιο επίπεδο με τον αμερικανικό όμιλο επικοινωνιών Cisco Systems, ενώ υπερβαίνουν κατά πολύ εκείνα της Ericsson και της Nokia, των κύριων αντιπάλων της στον τομέα των δικτύων κινητής τηλεφωνίας. Κι ενώ η Ericsson και η Nokia απολύουν προσωπικό, το προσωπικό της Huawei αυξάνεται. Σήμερα απασχολεί 12.000 περισσότερους εργαζομένους από ό,τι το 2021.

Η βασική δραστηριότητα της Huawei παραμένει ο εξοπλισμός τηλεπικοινωνιών-δικτύων, ο οποίος απέφερε περίπου το μισό των εσόδων της πέρυσι. Τα τελευταία χρόνια το τμήμα αυτό έχει επίσης δημιουργήσει ομάδες μηχανικών που αναλαμβάνουν συμβουλευτικά έργα, βοηθώντας στην επανασύνδεση και συνεπώς στον εξορθολογισμό όλων των ειδών των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, από λιμάνια έως ανθρακωρυχεία. Αυτές οι νέες πρωτοβουλίες την έφεραν αντιμέτωπη με δυτικούς ανταγωνιστές όπως η Cisco Systems, η Siemens και η Honeywell.

Επιστροφή από τη χώρα των νεκρών

Το καταναλωτικό τμήμα, το οποίο παράγει το ένα τρίτο των πωλήσεων, κατασκευάζει κάθε είδους συσκευές που μπορούν να συνδεθούν με 5G. Έχει αρχίσει να κυκλοφορεί ξανά φανταχτερά smartphones, αλλά κατασκευάζει και ρολόγια, τηλεοράσεις και τα συστήματα που ελέγχουν πολλά κινεζικά ηλεκτρικά οχήματα. Τα έσοδα από τις καταναλωτικές συσκευές αυξήθηκαν κατά περίπου 17% το 2023, κυρίως χάρη στα νέα smartphones.

Η απόπειρα δολοφονίας της Huawei από την Αμερική γυρίζει μπούμερανγκ© Παρέχεται από: Powergame.gr

Μια μονάδα υπολογιστικού νέφους αντιπροσωπεύει σχεδόν το ένα δέκατο των εσόδων. Πέρυσι, οι πωλήσεις της αυξήθηκαν κατά 22%. Καθώς η Microsoft συρρικνώνει τις δραστηριότητές της στην Κίνα, λόγω των αμερικανικών κυρώσεων στον τομέα της τεχνολογίας, η Huawei λέγεται ότι μαζεύει τους μηχανικούς της. Μια άλλη ταχέως αναπτυσσόμενη μονάδα επικεντρώνεται στην ενέργεια, συμπεριλαμβανομένων των δικτύων φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων και των φωτοβολταϊκών μετατροπέων, οι οποίοι μετατρέπουν το συνεχές ρεύμα που παράγεται από τα ηλιακά πάνελ σε εναλλασσόμενο που ρέει στο δίκτυο.

Βέβαια, δεν είναι ότι οι αμερικανικές κυρώσεις δεν είχαν καθόλου αντίκτυπο στη Huawei. Κάθε άλλο. Αρχικά, οι δραστηριότητές της έχουν επικεντρωθεί περισσότερο στην Κίνα, με τις πωλήσεις στο εξωτερικό να αποτελούν πλέον μόνο το ένα τρίτο του συνόλου, από το μισό το 2017. Έχει επίσης αναγκαστεί να επικεντρωθεί περισσότερο στην καινοτομία, για να βρει τεχνολογικές λύσεις για τα πολιτικά της προβλήματα. Περίπου 114.000 εργαζόμενοι, περισσότεροι από τους μισούς του συνόλου, εργάζονται στην έρευνα και ανάπτυξη. Το πιο εντυπωσιακό απ’ όλα είναι ότι έχει γίνει πιο καθετοποιημένη, καθώς επιδιώκει να αναπτύσσει εσωτερικά αντικαταστάσεις για εξαρτήματα ή λογισμικό που αρπάζει ο θείος Σαμ.

Για να επιβιώσει από τις υφιστάμενες και πιθανές μελλοντικές αμερικανικές κυρώσεις, η Huawei αναζητά συστηματικά υποκατάστατα της αμερικανικής πνευματικής ιδιοκτησίας στα προϊόντα και τα εσωτερικά της συστήματα. Ο κ. Ren ισχυρίζεται ότι η εταιρεία έχει αντικαταστήσει 13.000 εξαρτήματα ξένης κατασκευής με κινεζικά. Αυτό ήταν εξαιρετικά δαπανηρό. Αναγκάζοντας τη Huawei να επικεντρωθεί σε αυτό το έργο, οι αμερικανικές κυρώσεις την εμπόδισαν αναμφίβολα να επενδύσει σε άλλους τομείς. Ωστόσο, οι κυρώσεις έχουν επίσης ωθήσει την ταχεία ανάπτυξη της ίδιας της πνευματικής ιδιοκτησίας της Huawei και την έκαναν να διαφοροποιηθεί σε νέους επιχειρηματικούς κλάδους. Για παράδειγμα, κατάφερε να αναζωογονήσει τις πωλήσεις smartphones, συνεργαζόμενη με έναν Κινέζο προμηθευτή για την ανάπτυξη κατάλληλων τσιπ, τα περισσότερα από τα οποία αγόραζε παλαιότερα από ξένες εταιρείες.

Η βιομηχανία των ημιαγωγών στην Κίνα εξακολουθεί να στερείται πολλά από τα συστατικά και τα εργαλεία που απαιτούνται για την πλήρη ρήξη με τη Δύση. Ορισμένα από τα εγχώρια τσιπ που χρησιμοποιεί η Huawei θεωρείται ότι κοστίζουν αρκετές φορές περισσότερο από τα αντίστοιχα ξένα και παραμένουν σε έλλειψη. Όμως, το γεγονός ότι η Huawei κατάφερε να παρακάμψει τις κυρώσεις σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα αποτελεί έκπληξη. Ως ιδιωτική εταιρεία της οποίας οι στόχοι ταιριάζουν απόλυτα με εκείνους της κινεζικής κυβέρνησης, γίνεται πρότυπο για το πώς η Κίνα σκέφτεται την καινοτομία.

Η απόπειρα δολοφονίας της Huawei από την Αμερική γυρίζει μπούμερανγκ© Παρέχεται από: Powergame.gr

Σύμφωνα με εκτίμηση της επενδυτικής τράπεζας Jefferies, περίπου το 70% των εξαρτημάτων (σε αξία) του Mate60 Pro+, του smartphone που κυκλοφόρησε η Huawei τον Σεπτέμβριο, κατασκευάζονται στην Κίνα.  Έτσι, τους πρώτους τρεις μήνες του 2024, η Huawei απέκτησε μερίδιο 15,5% στις πωλήσεις smartphone στην Κίνα, από περίπου 9% κατά την ίδια περίοδο του 2023, αγγίζοντας τα ίδια επίπεδα με την Apple (βλ. διάγραμμα 2). Αυτή η επιτυχία αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα για την ανάκαμψη της εταιρείας.

Το τηλέφωνο χρησιμοποιεί ένα τσιπ που κατασκευάστηκε από την SMIC, ένα κρατικό χυτήριο και μία από τις εταιρείες του κλάδου των ημιαγωγών με τις οποίες η Huawei συνεργάζεται. Περίπου την ίδια εποχή που η Αμερική εξέδωσε τους πρώτους εξαγωγικούς της περιορισμούς, η Huawei δημιούργησε μια επενδυτική μονάδα με την ονομασία Hubble. Από τότε έχει πραγματοποιήσει τουλάχιστον 107 επενδύσεις.

Η στρατηγική της Hubble ήταν να αποκτήσει μικρές συμμετοχές σε δεκάδες προμηθευτές που εργάζονται πάνω σε τεχνολογίες που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην ελάφρυνση της εξάρτησης της Huawei από ξένους προμηθευτές. Δείτε τις λιθογραφικές μηχανές, οι οποίες χαράζουν τα πιο μικροσκοπικά κυκλώματα σε πλακέτες και αποτελούν μακράν τη μεγαλύτερη πρόκληση για την αυτοδυναμία της Κίνας στην παραγωγή τσιπ. Η Hubble έχει πραγματοποιήσει αρκετές επενδύσεις σε λιθογραφικά λέιζερ. Η Focuslight Technologies, για παράδειγμα, είναι προμηθεύτρια εξαρτημάτων λέιζερ για την ASML, την παγκόσμια ηγέτιδα στη λιθογραφία, και την TSMC, το πιο προηγμένο χυτήριο τσιπ στον κόσμο. Η Hubble επένδυσε σε αυτήν το 2020. Ένα σύστημα που δημιούργησε για την αφαίρεση των ατελειών από τα υλικά στα οποία εκτυπώνονται τα κυκλώματα βοήθησε να τερματιστεί ένα ξένο μονοπώλιο στη συγκεκριμένη λειτουργία εντός της εφοδιαστικής αλυσίδας λέιζερ. Ένας άλλος αποδέκτης των κονδυλίων της Hubble, η Suzhou Everbright Photonics, κατασκευάζει τις μεγαλύτερες γραμμές παραγωγής της Κίνας για τσιπ νιτριδίου του γαλλίου, τα οποία είναι ένας νέος τύπος ημιαγωγών υψηλής απόδοσης που χρησιμοποιούνται σε όλα τα είδη, από  τον εξοπλισμό 5G έως  τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας. Η αγορά των φωτοευαίσθητων υλικών που χρησιμοποιούνται για να σχηματίσουν ένα μοτίβο στην επιφάνεια των τσιπ κατά τη διαδικασία λιθογραφίας, κυριαρχείται από ιαπωνικές εταιρείες, αλλά μια από τις εταιρείες χαρτοφυλακίου της Hubble, η Xuzhou B&C Chemical, εισέρχεται σε αυτή την ειδική αγορά.

Οι επενδύσεις αυτές δεν δημιουργούν τον πιο προηγμένο εξοπλισμό λιθογραφίας στον κόσμο. Ελάχιστοι περιμένουν ότι η Huawei θα κάνει βήματα στα μηχανήματα λιθογραφίας βαθιάς υπεριώδους ακτινοβολίας, την αιχμή του δόρατος της βιομηχανίας που παράγεται μόνο από την ASML. Ωστόσο, οι δραστηριότητες της Hubble τρώνε τους θύλακες της εξάρτησης από την ξένη τεχνολογία. Ένα μέρος αυτής της εξάρτησης είναι απλά η εξυπηρέτηση των μηχανημάτων που κατασκευάζονται στο εξωτερικό. Από την αρχή του έτους οι Αμερικανοί αξιωματούχοι του εμπορίου έχουν πει στους συμμάχους τους να σταματήσουν να παρέχουν βοήθεια για να διατηρούν σε λειτουργία τις προηγμένες λιθογραφικές μηχανές. Ορισμένες από τις επενδύσεις της Hubble, πιστεύουν οι αναλυτές, έχουν ως στόχο να ενισχύσουν την ικανότητα της Huawei να συντηρεί και να προσαρμόζει τα εξαρτήματα έτσι ώστε να λειτουργούν με τα τοπικά συστήματα.

Η επενδυτική στρατηγική της Hubble έχει ήδη αντίκτυπο στις παγκόσμιες αγορές. Δείτε, για παράδειγμα,  τα τσιπ καρβιδίου του πυριτίου (SiC). Αυτοί οι ημιαγωγοί χρησιμοποιούνται κυρίως σε συστήματα ηλεκτρικής ενέργειας και πράσινης ενέργειας λόγω της ικανότητάς τους να λειτουργούν σε υψηλές θερμοκρασίες. Στην αγορά τους κυριαρχεί εδώ και καιρό η Infineon, μια γερμανική εταιρεία. Καθώς η Huawei έχει προχωρήσει με ταχείς ρυθμούς στην παροχή τεχνολογίας για ηλεκτρικά οχήματα και διαχείριση ενέργειας, η Hubble έχει επενδύσει σε τουλάχιστον τέσσερις κινεζικές εταιρείες που παράγουν τα υλικά για τα τσιπ SiC, τα οποία αποτελούν το μεγαλύτερο κόστος στην παραγωγή τους. Έχουν γρήγορα κατακτήσει μερίδιο 32% της αγοράς για τις γκοφρέτες SiC, από σχεδόν μηδενικό μερίδιο πριν από λίγα χρόνια. Η εμπλοκή της Huawei στην αγορά ήταν ένας παράγοντας που συνέβαλε στην πτώση των παγκόσμιων τιμών αυτού του τύπου υλικού, λέει ο Poshun Chiu της Yole Group, μιας εταιρείας πληροφοριών για τα τσιπ.

Δεν υπάρχουν αμερικανικές κυρώσεις για τα τσιπ SiC. Η Huawei λειτουργεί απλώς προληπτικά, δεδομένου του κινδύνου να επιβληθούν κυρώσεις στο μέλλον. Αυτή η προσέγγιση επικρατεί σε ολόκληρη την εταιρεία. Τα στελέχη πρέπει να εξετάζουν περιορισμούς για τα περισσότερα εξαρτήματα. Η ανάκληση τον Μάιο των αδειών της Intel και της Qualcomm για την πώληση βασικών τσιπ υπολογιστών της επιβεβαίωσε αυτή τη σκέψη.

Ένας εικονικός Λάζαρος

Το υλισμικό είναι μόνο η μισή μάχη της Huawei: από το 2019 οι αμερικανικές εταιρείες απαγορεύεται επίσης να της πωλούν λογισμικό, αναγκάζοντας την εταιρεία να αναπτύξει υποκατάστατα και γι’ αυτές τις αγορές. Η Oracle, για παράδειγμα, είχε παράσχει στη Huawei ένα πρόγραμμα για τη διαχείριση των εσωτερικών της συστημάτων (enterprise resource planning ή ERP). Οι περιορισμοί ανάγκασαν τη Huawei να κατασκευάσει ένα εντελώς νέο δικό της σύστημα, που ονομάστηκε MetaERP. Κατά το λανσάρισμά του πέρυσι, ένα στέλεχός της δήλωσε πανηγυρικά: «Σπάσαμε τον αποκλεισμό. Επιβιώσαμε». Ορισμένοι εικάζουν ότι η Huawei μπορεί τελικά να επιχειρήσει να πουλήσει το σύστημα ανταγωνιζόμενη εταιρείες όπως η Oracle και η γερμανική SAP.

Ένα ακόμα μεγαλύτερο εμπόδιο ήταν το λειτουργικό σύστημα για τα καταναλωτικά ηλεκτρονικά προϊόντα της. Η Huawei έχτισε την επιχείρησή της για smartphones με βάση το Android της Google. Η απώλεια της πρόσβασης στο Android, και το τεράστιο οικοσύστημα εφαρμογών που τρέχουν σε αυτό, ήταν ένας από τους λόγους για τους οποίους έπρεπε να εγκαταλείψει το μεγαλύτερο μέρος της επιχείρησης smartphone.

Από το 2012, η Huawei είχε αναπτύξει ένα λειτουργικό σύστημα, που ονομάζεται Harmony, για τα ρολόγια και άλλα gadgets της. Οι κυρώσεις της Αμερικής για το λογισμικό την ανάγκασαν να ενσωματώσει το Harmony και στα τηλέφωνά της. Η δημοτικότητα των νέων μοντέλων της, με τη σειρά της, ώθησε τους προγραμματιστές να δημιουργήσουν περισσότερες εφαρμογές που τρέχουν στο Harmony. Η τρέχουσα έκδοση του λειτουργικού συστήματος έχει κατασκευαστεί με κώδικα Android ανοιχτού κώδικα ώστε οι εφαρμογές Android να είναι, προς το παρόν, συμβατές. Έχει σχεδιαστεί για να χρησιμοποιείται σε όλα τα καταναλωτικά προϊόντα της Huawei, συμπεριλαμβανομένων των ρολογιών, τηλεοράσεων και συστημάτων οχημάτων, γεγονός που καθιστά δυνατή την ενσωμάτωση λειτουργιών σε όλες τις συσκευές. Λέγεται ότι έχει 700 εκατ. χρήστες και 2,2 εκατ. προγραμματιστές.

Η επόμενη έκδοση του Harmony αναμένεται να εγκαταλείψει όλο τον κώδικα που συνδέεται με το Android. Όταν συμβεί αυτό, οι εφαρμογές Android δεν θα λειτουργούν πλέον στα τηλέφωνα Huawei. Αυτό θα μπορούσε να είναι επιβλαβές για τις επιχειρήσεις, δεδομένου ότι ελάχιστες «εγγενείς» εφαρμογές εξακολουθούν να υπάρχουν για το λειτουργικό σύστημα. Βέβαια, η μετατόπιση θα σηματοδοτήσει επίσης την πλήρη ανεξαρτησία του λειτουργικού συστήματος από τη Δύση. Το Harmony θα γίνει ανταγωνιστής του Android και του iOS της Apple – ένα αποτέλεσμα πολύ πιο φιλόδοξο από αυτό που σχεδίαζε αρχικά η Huawei για το λογισμικό.

Οι αμερικανικές κυρώσεις ώθησαν επίσης τη Huawei να διαφοροποιηθεί, για να αντισταθμίσει τα χαμένα έσοδα. Ενώ η διεθνής εστίασή της ήταν ο εξοπλισμός δικτύου, τώρα επεκτείνει τις πωλήσεις λογισμικού σε επιχειρήσεις στην Αφρική, την Ασία και τη Λατινική Αμερική που τρέχουν βάσεις δεδομένων στο cloud. Ένα στέλεχος της Clarin, ενός αργεντίνικου ομίλου μέσων ενημέρωσης, δήλωσε σε εκδήλωση της Huawei τον Μάιο ότι η εταιρεία του αντικατέστησε το ακριβό λογισμικό βάσεων δεδομένων Oracle με το Gauss, την προσφορά της Huawei. Ακόμα και πριν από δύο χρόνια, τέτοιες αλλαγές δημιουργούσαν συχνά προβλήματα συμβατότητας με άλλο δυτικό λογισμικό, αλλά η πρόσφατη αναμόρφωση φαίνεται να έχει εξαλείψει τις περισσότερες τέτοιες δυσλειτουργίες.

Οι Αμερικανοί υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πίστευαν ότι η Huawei θα δυσκολευόταν να παράγει αρκετά τσιπ ΤΝ για να συντηρήσει τις δραστηριότητες της. Στην πραγματικότητα, φαίνεται να έχει πληθώρα τσιπ. Μια κινεζική εταιρεία αναγνώρισης φωνής, η ΙFlyTech αποκάλυψε πρόσφατα ότι τα μοντέλα και η τεχνολογία της λειτουργούν εξ ολοκλήρου με τα τσιπ ΤΝ της Huawei. Πρόκειται για το πρώτο εγχώριο σύστημα AI στην Κίνα που έχει «ανεξαρτησία εφοδιαστικής αλυσίδας» από τη Δύση. Είναι επίσης το πρώτο οικοσύστημα ΤΝ που κατασκευάζεται πλήρως από τη Huawei για μια άλλη εταιρεία.

Όλα αυτά βολεύουν το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα. Ο Xi Jinping, ο ηγέτης της Κίνας, έχει εκφράσει την ίδια φιλοδοξία με την εταιρεία, να ξεπεράσει τις αμερικανικές κυρώσεις με τοπικά αναπτυσσόμενη τεχνολογία. Το κράτος, που είναι ήδη ο μεγαλύτερος πελάτης της Huawei, την υποστηρίζει και με άλλους τρόπους. Για να ωθήσει την ανάπτυξη της βιομηχανίας ημιαγωγών, παρέχει επιδοτήσεις και επενδύει παράλληλα με τη Huawei. Η εταιρεία και η κυβέρνηση, για παράδειγμα, κατέχουν αμφότεροι μερίδια στις εταιρείες Focuslight, Everbright Photonics και Xuzhou B&C Chemical.

Ωστόσο, η σχέση της Huawei με το κράτος συχνά παρεξηγείται. Η εταιρεία δεν προσπαθεί να καταστήσει εγχώρια την εφοδιαστική της αλυσίδα για να συμμορφωθεί με τις κυβερνητικές οδηγίες. Αντίθετα, για τη Huawei και πολλές άλλες κινεζικές εταιρείες, η αυτάρκεια έχει γίνει εμπορική επιταγή, επειδή είναι το μόνο μέσο επιβίωσής τους. Οι επενδυτικές αποφάσεις της λαμβάνονται με γνώμονα την αγορά, κάτι τη διαχωρίζει από τις υποτονικές κρατικές επιχειρήσεις, οι οποίες διαμορφώνουν τα επιχειρηματικά τους σχέδια με βάση αποκλειστικά την κρατική πολιτική.

Καμία κρατική εταιρεία δεν έχει πλησιάσει το επίπεδο επιτυχίας που γνώρισε η Huawei την τελευταία δεκαετία. Η SMEE, ο κρατικός όμιλος λιθογραφίας, βρίσκεται χρόνια πίσω στο χρονοδιάγραμμα όσον αφορά την κυκλοφορία προηγμένων προϊόντων. Αν και οι κρατικές επιδοτήσεις για τους ημιαγωγούς έχουν αυξηθεί (τον περασμένο μήνα το κράτος εγκαινίασε ένα ταμείο 47,5 δισ. δολαρίων για τη βιομηχανία), σημειώνει η Lin Qingyuan της Bernstein, η κυβερνητική παρέμβαση μειώνεται. Οι αρχές, λέει η κα Lin, θέλουν οι δυνάμεις της αγοράς να διαμορφώνουν τις επενδύσεις. Η Huawei αντιπροσωπεύει έτσι την τελευταία σκέψη της κινεζικής κυβέρνησης για τη βιομηχανική πολιτική.

Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής της Αμερικής μαθαίνουν επίσης από τα λάθη τους. Η σταδιακή κλιμάκωση των κυρώσεων κατά της Huawei, και ιδίως το κενό των 28 μηνών μεταξύ της ανακοίνωσης των αυστηρότερων μέτρων το 2018 και της εφαρμογής τους το 2020, έδωσε στην εταιρεία πολύ χρόνο για να προετοιμαστεί. Όμως, το μεγαλύτερο μάθημα από το μαρτύριο της Huawei δεν έχει ακόμη γίνει καλά αντιληπτό: ότι η αποκοπή της εταιρείας από τη δυτική τεχνολογία δεν την κατέπνιξε. Αντίθετα αύξησε τα κίνητρά της για καινοτομία.

Η Κίνα εξακολουθεί να είναι χρόνια πίσω από τη Δύση στην παραγωγή τσιπ. Οι κυρώσεις για τους ημιαγωγούς υψηλής ισχύος έχουν αυξήσει το κόστος και έχουν επιβραδύνει την υιοθέτηση της AI για χιλιάδες επιχειρήσεις, όπως προβλεπόταν. Οι επενδύσεις της Hubble απέχουν πολύ ακόμα από το να αντικαταστήσουν τις δυτικές μηχανές λιθογραφίας και άλλα εξαρτήματα. Ωστόσο, αν η Huawei προκαλούσε κάποιου είδους ανησυχία όταν η Αμερική κήρυξε για πρώτη φορά τον πόλεμο, αυτή έχει τώρα πολλαπλασιαστεί.

© 2024 The Economist Newspaper Limited. All rights reserved. Άρθρο από τον Economist, το οποίο μεταφράστηκε και δημοσιεύθηκε με επίσημη άδεια από την www.powergame.gr. Το πρωτότυπο άρθρο, στα αγγλικά, βρίσκεται στο www.economist.com

Powergame.gr

Διόρισαν ως Ειρηνοδίκη την κόρη γαλάζιου βουλευτή και άφησαν απ´ έξω 250 επιτυχόντες από τον διαγωνισμό του 2015

7

Στον αέρα εδώ και 9 χρόνια ο διορισμός 250 επιτυχόντων, ενώ έβαλαν την κόρη κυβερνητικού βουλευτή που συμμετείχε στον διαγωνισμό.

Στο απόλυτο σκοτάδι κρατάει η κυβέρνηση τους 250 επιτυχόντες στον διαγωνισμό του 2015 που δεν έχουν διοριστεί ακόμη.

Στο μεταξύ η παρούσα κυβέρνηση για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους έχει προκηρύξει άλλους δυο διαγωνισμούς το 2020 και το 2021 επί υπουργίας Τσιάρα για την πρόσληψη 10 + 16 Ειρηνοδικών αφήνοντας τους επιτυχόντες του 2015 να περιμένουν…

Από τους 961 επιτυχόντες του 2015 σύμφωνα με τη λίστα που δημοσιεύεται στο ΦΕΚ, έχουν διοριστεί μέχρι σήμερα 539 ειρηνοδίκες μεταξύ των οποίων και η κόρη κυβερνητικού βουλευτή. Απομένει ο διορισμός και των υπολοίπων 250 επιτυχόντων οι οποίοι την τελευταία πενταετία αγοράζουν μόνο «ελπίδα» από το Μέγαρο Μαξίμου.

Τι και εάν έχουν παρέμβει θετικά ακόμη και τα ανώτατα κλιμάκια της Ιεραρχίας της Εκκλησίας η κυβέρνηση παίζει το σπασμένο τηλέφωνο μεταξύ Μαξίμου και υπουργείου Δικαιοσύνης.

https://www.ieidiseis.gr/parapolitika/251764/diorisan-os-eirinodiki-tin-kori-galaziou-voulefti-kai-afisan-ap-ekso-250-epityxontes-apo-ton-diagonismo-tou-2015

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΤΑΚΗΣ -Αnouk Aimee (ΑΝΟΥΚ ΕΜΕ)

0
                        Γράφει ο  Αλέξανδρος ΤΖΙΟΛΑΣ
Σε ηλικία 92 ετών «έφυγε» η μεγάλη Γαλλίδα ηθοποιός ANOYK EME ( Αnouk Aimee ), μετά από μια σπουδαία καριέρα επτά δεκαετιών στη διάρκεια των οποίων έπαιξε σε 70 ταινίες. Τον θάνατό της ανακοίνωσε η κόρη της Εμανουέλλα Παπατάκη.
Ο σκηνοθέτης Νίκος Παπατάκης (γεν. Αντις Αμπέμπα Αιθιοπία 5 Ιουλίου 1918 – 17 Δεκεμβρίου 2010) είχε καταγωγή εκ πατρός από το Περιβόλι Γρεβενών.
Ο πατέρας του, έμπορος, έφυγε το 1908 από το χωριό του το ορεινό Περιβόλι Γρεβενών κυνηγημένος από τους Τούρκους όταν κατηγορήθηκε ότι συμμετείχε στη δολοφονία Τούρκου αξιωματούχου της περιοχής.
Παππούς του ήταν ο ιερέας του χωριού Χρήστος Παπατάκης και η γιαγιά του, Παρασκευή, κατάγονταν από μεγάλη κτηνοτροφική οικογένεια.
Ο Παπατάκης γνωρίζεται με την ηθοποιό Ανούκ Εμέ στο Παρίσι όπου ξεκινά την δεύτερη πολυτάραχη φάση της ζωής του, την οποία ο ίδιος χαρακτηρίζει “θυελλώδη, ανορθόδοξη και οδυνηρή”.
Οι δυό τους μετά από ένα θυελλώδη έρωτα παντρεύονται το 1951 αλλά χωρίζουν το 1954. (φωτ. του γάμου τους συνημμένη στη 2η εικόνα κάτω δεξιά).
Ομως ήδη έχουν μία κόρη την όμορφη Εμμανουέλλα Παπατάκη (μετέπειτα ηθοποιό).
Ολη η βιογραφία του σε 4 φωτογραφημένες σελίδες στην έκδοση μου ΟΡΟΣΗΜΑ.
Δύο σελίδες της καταχωρούνται εδώ.
Είχα μαζί του τηλεφωνική συνομιλία για πολλά στοιχεία της βιογραφίας του κατα το διάστημα συγγραφής της έκδοσης ΟΡΟΣΗΜΑ την περίοδο 2006-2007 ενώ ζούσε στο Παρίσι, την οποία μπορεί κανείς να διαβάσει στις σελίδες 451-454 της εν λόγω έκδοσης.-

Που οφείλεται η χαλάρωση των εθνικών δεσμών Ελλάδας – Κύπρου

1

Όσοι αμφισβητούν εδώ και μισό αιώνα τη δολιότητα και την αρπακτικότητα της Τουρκίας καθησυχάζοντας την εθνική τους συνείδηση με την απατηλή ιδέα ότι προέχει η προστασία του ελλαδικού οίκου μας έναντι της ασφάλειας της Κύπρου, ας κοιταχτούν μπροστά στον καθρέφτη και ας αναγνωρίσουν – έστω κι αργά – ότι δεν έκαναν τίποτα οι ίδιοι για να γνωρίσουν και να σεβαστούν την ελληνικότητα της Μεγαλονήσου.

Δεν έκαναν τίποτα οι ίδιοι – υπό το κράτος, ενδεχομένως, της ανευθυνότητας και της ηθελημένης αμνησίας για την κυπριακή τραγωδία (1974) – για να “ξορκίσουν το δαιμονικό” της εξίσωσης του εθνικού φιλότιμου με την εθνική υπεροψία, τον τοπικιστικό εγωισμό και το ιδιωτικό συμφέρον.

Δεν έκαναν τίποτα, γιατί δεν κατάλαβαν – και δεν θέλουν να καταλάβουν ακόμα και τώρα – ότι η Κύπρος και η σωτηρία της (η απελευθέρωση του υπό τουρκική κατοχή 37% βόρειου τμήματός της και η ένωσή του με την ελεύθερη Κυπριακή Δημοκρατία) είναι πάνω και πέρα από αυτά.

Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για τον Ελληνισμό, που έχει πλούσια και μακραίωνη ιστορία στην κοιτίδα του αυτή στην Ανατολική Μεσόγειο (όπου ευδοκιμεί από εποχής αποικισμού των Αχαιών: 1.250-1.000 π.Χ, αν και τα μέχρι τώρα αρχαιολογικά ευρήματα επιβεβαιώνουν την έλευση των “Αχαιών” Ελλήνων γύρω στο 1220-1200/1100 π Χ.

Κοιτίδα η οποία γέννησε τη γνώση και το ελληνικό αλφάβητο, πριν μεταλαμπαδευτούν αυτά στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο και “ριζώσουν βαθιά, ανθίσουν και καρποφορήσουν”, κατά τον Αλεξανδρινό Ησύχιο, γραμματικό και λεξικογράφο του 5ου αι. μ Χ (“Συναγωγή πασῶν λέξεων κατά στοιχεῖον, ἐκ τῶν Άριστάρχου καί Ἀπίωνος καί Ἠλιοδώρου”, εκδ. Μ.Schmidt, Jena, 1858-1868).

Κοιτίδα με προνομιούχα θέση γεωπολιτική, καθώς η Κύπρος βρίσκεται ανάμεσα σε τρεις ηπείρους (Ευρώπη-Ασία-Αφρική) και, ως εκ τούτου, είχε διαφαλισμένη εμπορική αξία (γέφυρα Ανατολής-Δύσης & ενδιάμεσος σταθμός στο εκτεταμένο μυκηναϊκό εμπόριο) και ρόλο σύγχρονης “Άνω Ελλάδας”, που προσιδιάζει με αυτήν της ιδεατής και υπερκόσμιας “Άνω Ιερουσαλήμ” της Αποκάλυψης (βλ. Γ.Π. Σαββίδης: “Με μια πινέζα στην καρδιά”).

Σε ρόλο “Μικρής Ελλάδας” της Ανατολικής Μεσογείου, στο σταυροδρόμι λαών, πολιτισμών και θρησκειών από τότε που, κατά την παράδοση, ένα τεράστιο κύμα μετέφερε – απ’ τα ελληνικά νερά ανοιχτά των Κυθήρων – το όστρακο από το οποίο αναδύθηκε η Κύπριδα Αφροδίτη στη θάλασσα της Πάφου (η οποία ιδρύθηκε από τον βασιλιά της αρκαδικής Τεγέας Αγαπήνορα το 264/’63 κατά το “Πάριο Χρονικό/Μάρμαρο”, Εποχή του Χαλκού στο Αιγαίο).

“Μικρής Ελλάδας” με σήμα κατατεθέν την Ελληνικότητα 3.500 ετών+ και τη χριστιανικότητα 2000+. Στοιχεία ταυτότητας τα οποία έχει αναγνωρίσει και μια Τουρκάλα δημοσιογράφος, που εκπέμπει λόγο ελευθερίας και αλήθειας από δεκαετίας σχεδόν (Σεπτέμβριος 2014-Ιούλιος 2023) κόντρα στο Ερντογανικό καθεστώς φίμωσης διανοούμενων και δημοσιογράφων στην Τουρκία.

“Η Κύπρος ήταν και είναι ελληνική”, λέει η σπουδαία Uzay Bulut (σ.σ: η Σαλαμίνα, η Κερύνεια και οι άλλες ελληνικές πόλεις της Κύπρου είναι αρχαιότερες από την Έφεσο και τη Σμύρνη της Μ. Ασίας, αλλά και από τον Τάραντα και τις Συρακούσες της Μεγάλης Ελλάδας στην Κάτω Ιταλία και Σικελία).

Υποστηρίζει μάλιστα σε άρθρα της, που εκπέμπουν μηνύματα στον Τούρκο Πρόεδρο, ότι “η φιλία, η συνεργασία και η ειρήνη δεν οικοδομούνται πάνω στην πολιτισμική και εθνική ισοπέδωση των άλλων”, πολύ περισσότερο όταν “όλος ο κόσμος έγινε μάρτυρας για το τι έκανε η Τουρκία το 1974”, πράξη για την οποία “ο Ερντογάν πανηγυρίζει μέχρι σήμερα”, από κοινού με τον εθνικιστή Μπαχτσελί φυσικά.

Πανηγυρίζει για τις… “προσχεδιασμένες εκτελέσεις, το εθνικό ξεκαθάρισμα και το συνεχιζόμενο δημογραφικό και πολιτισμικό βιασμό της Κύπρου…”, λέει πικρόχολα η Τουρκάλα δημοσιογράφος (την οποία απειλούν ανοιχτά τουρκικές οργανώσεις προειδοποιώντας την ότι θα την δολοφονήσουν) και ξεσπά σ’ ένα ντελίριο γυμνής αλήθειας που συγκινεί και συγκλονίζει:

“Αυτό που έγινε στην Κύπρο ήταν εισβολή (που εορτάζεται επίσημα σαν γιορτή ειρήνης) και η Τουρκία είναι ξένος εισβολέας στην Κύπρο” (σ.σ: τη διπλή τουρκική εισβολή στην Κύπρο το ’74 την αποτύπωσαν σε φωτογραφίες αμερικανικοί δορυφόροι με κωδική ονομασία “Κλειδαρότρυπα” – KH-9 Hexagon – από ύψος 150 χλμ).

Την ελληνική Κύπρο, αφού – κατά την Uzay Bulut – “η τουρκοκυπριακή μειονότητα (στη σύντομη παρουσία της στην Κύπρο) δεν είχε δικό της μέρος στο νησί από το 1500 π Χ μέχρι τον 20ο αιώνα” (σ.σ: το 1878 η Οθωμανική Αυτοκρατορία παραχώρησε την Κύπρο έναντι ενοικίου στην Αγγλία -Αγγλοκρατία στην Κύπρο 1878-1960 – σε ανταπόδοση της βρετανικής υποστήριξης υπέρ της Τουρκίας στον ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1877-’78).

Αλήθειες που δύσκολα να τις πουν και οι Έλληνες της Κύπρου ακόμα, γιατί – στη συντριπτική πλειοψηφία τους, δυστυχώς – δείχνουν να έχουν ξεχάσει πως το μισό τους νησί βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή και για τον λόγο αυτό αντιμετωπίζουν τα Κατεχόμενα ως πρώτης τάξεως τουριστικό προορισμό και όχι ως παράνομο κράτος.

Όχι ως παράνομο κράτος που πουλιέται σταδιακά απ’ τους ίδιους τους εκτοπισμένους – αντί πινακίου φακής – στους Τούρκους, αν και κανένα αντίτιμο (όσο ακριβό και να ήταν) δε θα έπρεπε να είναι ικανό να εξαγοράσει την ιστορία της ιερής γης της κατεχόμενης Κύπρου.

Της γης των απογόνων του Θησέα (Σόλοι Κύπρου, ίδρυση γύρω στα 1250 π Χ), του Αίαντα, του Τελαμώνα και του Τεύκρου (σ.σ: η ίδρυση της Σαλαμίνας απ’ τον τελευταίο αναφέρεται στην “Ελένη” του Ευριπίδη και στους λόγους του Ισοκράτη “Ευαγόρας” και “Νικοκλής”), της γενιάς του Αγαμέμνονα, του Ορέστη και του γιου του Τισαμενού (τελευταίου μυθικού βασιλιά της Λακεδαιμονίας, του Άργους και της Αχαῒας), των οικιστών Πράξανδρου και Κηφέα στη Λάπηθο και την Κερύνεια, οι οποίοι προέρχονταν από τη Σπάρτη και την Αιγιαλεία (Αχαῒα) αντίστοιχα.

Της γης που πότισαν με το αίμα τους Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριοι από το οδόφραγμα της Δερύνειας μέχρι τη Σαλαμίνα της Αμμοχώστου (αναφορά στην ίδρυσή της — 1202-‘1 πΧ, με τους πρώτους Έλληνες να εγκαθίστανται γύρω στο 1300 — κάνει ο Αισχύλος στο έργο του “Πέρσαι”).

Της γης (πόλεις, χωριά, εκκλησίες, μονές, κοιμητήρια, αρχαιότητες) η οποία στενάζει σκλαβωμένη κάτω απ’ το πόδι του Τούρκου κατακτητή μισό αιώνα τώρα. Τα… κύτταρα των Αχαιών της αρχαίας Λακωνίας (“Πελλάνας”, 1200 π Χ), των απογόνων του βασιλιά της Αθήνας Θησέα (του γιου του Ακάματα & του εγγονού του Χύτρου, οικιστών της Κύπρου [Σόλοι και Χύτροι ιδρύονται μεταξύ 1250-1050 π Χ]) και του Φαληρέα (εγγονού του βασιλιά της Αθήνας Ερεχθέα), καθεύδουν υπό μανδραγόρα ως φαίνεται, στον λαό της Μεγαλονήσου. Δε βρίσκουν καλή υποδοχή και σωπαίνουν…

Himara

Κρινιώ Καλογερίδου

 

Νέο μέγα σκάνδαλο στην Ουκρανία: Στο φως σχέδιο ξεπλύματος μίζας ύψους 22,5 εκατ. δολ. για πρώην κορυφαίο κρατικό αξιωματούχο!

0

Ερευνητές της Εθνικής Υπηρεσίας Καταπολέμησης Διαφθοράς της Ουκρανίας (NABU) αποκάλυψαν σχέδιο ξεπλύματος χρημάτων ύψους 21 εκατ. ευρώ (22,5 εκατ. δολάρια), που φέρεται να έλαβε ως «μίζα» ο Ρομάν Νασίροφ, τότε επικεφαλής της Κρατικής Φορολογικής Υπηρεσίας, την περίοδο 2015-2016.

Σύμφωνα με την NABU, o συνεργάτης του Νασίροφ, ταυτοποιημένος ως ένας επιχειρηματίας ονόματι Ολεξάντρ Χλιμπόφσκι και σύμβουλος του πρώην αξιωματούχου, κατηγορούνται για ξέπλυμα χρημάτων.


Ο Χλιμπόφσκι, ιδιοκτήτης της κατασκευαστικής εταιρείας Altis, φέρεται να βοήθησε τον Νασίροφ να μεταφέρει μέρος της μίζας σε λογαριασμούς εταιρείας στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους.

Από το Μάιο του 2017 μέχρι τον Απρίλιο του 2018, ο Χλιμπόφσκι ξέπλυνε το συνολικό ποσό της μίζας, αγοράζοντας ένα συγκρότημα κατοικιών και γραφείων στο κέντρο του Κιέβου, σύμφωνα με την NABU.

Μέχρι το τέλος του 2023, η NABU και η SAPO είχαν ήδη κατασχέσει 81 ιδιοκτησίες με αξία πάνω από 30 εκατ. hryvnias (740.000 δολάρια), που αποκτήθηκαν με ξεπλυμένα χρήματα.


Παρά τις κατηγορίες, ο Νασίροφ αρνείται οποιαδήποτε παράβαση.

Η υπόθεση αυτή υπογραμμίζει τη βαθιά ριζωμένη διαφθορά που συνεχίζει να μαστίζει το ουκρανικό κράτος, παρά τις προσπάθειες καταπολέμησής της

Νέο μέγα σκάνδαλο στην Ουκρανία: Στο φως σχέδιο ξεπλύματος μίζας ύψους 22,5 εκατ. δολ. για πρώην κορυφαίο κρατικό αξιωματούχο!

Ευρωεκλογές: Οι πολιτικές ομάδες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

0

Οι πολιτικοί σχηματισμοί του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, οι θέσεις τους και η ιστορική τους διαδρομή.

Με μόλις έναν μήνα να απομένει για τις Ευρωεκλογές, οι οποίες υπενθυμίζεται ότι είναι προγραμματισμένες για τις 9 Ιουνίου, το ενδιαφέρον για τη σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την περίοδο 2024-2029, όπως είναι φυσικό, αυξάνεται κατακόρυφα.

Όταν όμως μιλάμε για τη σύνθεση του σώματος, ουσιαστικά αναφερόμαστε στις πολιτικές ομάδες που το απαρτίζουν και τον συσχετισμό δυνάμεων που θα προκύψει με βάση την κατανομή των εδρών μεταξύ τους. Με άλλα λόγια, όπως συμβαίνει και στα εθνικά κοινοβούλια, έτσι και στο Ευρωπαϊκό, τα πολιτικά κόμματα διαγωνίζονται για την ψήφο των πολιτών, κερδίζοντας έδρες ανάλογα με το ποσοστό των ψήφων που θα καταφέρουν να συγκεντρώσουν στην κάλπη.

Υπενθυμίζεται ότι την προσεχή κοινοβουλευτική περίοδο οι έδρες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αυξάνονται σε 720 από τις 705 που ήταν μέχρι σήμερα.

Ποιοι είναι όμως οι πολιτικοί σχηματισμοί του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τι αντιπροσωπεύει ο κάθε ένας από αυτούς;

Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα

Ο μεγαλύτερος και πιο επιτυχημένος τις τελευταίες δεκαετίες ευρωπαϊκός πολιτικός σχηματισμός είναι αναμφίβολα το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Έχοντας καταφέρει να πάρει την πρώτη θέση σε όλες τις ευρωπαϊκές εκλογικές αναμετρήσεις από το 1999 και έπειτα, το ΕΛΚ έχει καταφέρει επίσης να εκλέξει τους 4 από τους 5 τελευταίους προέδρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής* (Σαντέρ, Μπαρόζο, Γιούνκερ, Φον ντερ Λάιεν).

Το ΕΛΚ ιδρύθηκε στις 8 Ιουλίου 1976 στο Λουξεμβούργο με πρωτοβουλία του τότε Βέλγου Πρωθυπουργού, Λέο Τίντεμανς, ο οποίος εξελέγη πρώτος πρόεδρος του κόμματος και του μετέπειτα πρωθυπουργού του Βελγίου, Βίλφριντ Μάρτενς, ο οποίος επίσης εξελέγη πρόεδρος του κόμματος στη συνέχεια.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα είναι «η πολιτική οικογένεια της κεντροδεξιάς, η οποία έχει τις ρίζες της στην ιστορία και τον πολιτισμό της Ευρωπαϊκής ηπείρου και υπήρξε πρωτοπόρος της Ευρωπαϊκής ιδέας από τις πρώτες στιγμές της σύλληψής της».

Πρόεδρος του ΕΛΚ, από το 2022 είναι ο Γερμανός Μάνφρεντ Βέμπερ, ο οποίος ήδη από το 2014 είναι επικεφαλής της κοινοβουλευτικής του ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Γενικός Γραμματέας του κόμματος, επίσης από το 2022, είναι ο σύμβουλος του Έλληνα πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, Θανάσης Μπακόλας. Στην παρούσα σύνθεση του ΕΚ το ΕΛΚ καταλαμβάνει 177 θέσεις.

Κόμμα Ευρωπαίων Σοσιαλιστών

Το αντίπαλον δέος του ΕΛΚ δεν είναι άλλο από το κόμμα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, του μεγαλύτερου σχηματισμού της κεντροαριστεράς, σε μία μονομαχία που εν πολλοίς αντικατοπτρίζει το δίπολο συντηρητισμού-σοσιαλδημοκρατίας που κυριαρχεί στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή από το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και έπειτα.

Το PES (Party of European Socialists) ήταν μάλιστα πρώτο στις προτιμήσεις μεταξύ των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 1979 μέχρι και το 1994, ενώ από τότε μέχρι σήμερα βρίσκεται σταθερά στη δεύτερη θέση, κάτι που σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις αναμένεται να συμβεί και φέτος.

Από τους κόλπους του προήλθε μάλιστα ένας από τους εμβληματικότερους προέδρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο πρόσφατα αποβιώσας, Ζακ Ντελόρ, οποίος έμεινε στη θέση αυτή για δέκα συναπτά έτη (1985-1995). Σοσιαλιστής ήταν και ο Ρόι Τζένκινς, πρόεδρος της Επιτροπής από το 1977 έως το 1981.

Όσον αφορά τις πολιτικές θέσεις του PES, το κόμμα ακολουθεί την παράδοση της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, τοποθετημένο στην κεντροαριστερά. Σύμφωνα με τη διακήρυξη των αρχών του «θεμελιώδεις αξίες μας είναι η δημοκρατία, η ελευθερία, η ισότητα, η ειρήνη και η δικαιοσύνη. Εργαζόμαστε για να διαμορφώσουμε προοδευτικές ευρωπαϊκές πολιτικές και να κάνουμε την Ευρώπη να λειτουργήσει για τους λαούς της».

Πρόεδρος του κόμματος είναι ο πρώην πρωθυπουργός της Σουηδίας, Στέφαν Λεβέν, ενώ αντιπρόεδρος και επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο η Ιράτσε Γκαρσία Πέρεθ. Η κοινοβουλευτική δύναμη των Σοσιαλιστόν στην παρούσα σύνθεση του ΕΚ είναι 140 θέσεις.

Οι φιλελεύθεροι – Renew Europe

Ο τρίτος σε δυναμική αυτή τη στιγμή πολιτικός σχηματισμός στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι η κεντρώα φιλελεύθερη ομάδα Renew Europe (RE), η οποία γεννήθηκε το 2019 από τη σύμπραξη της προϋπάρχουσας Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη (ALDE) με το πρωτοεμφανιζόμενο κόμμα Renaissance, του Γάλλου προέδρου Μακρόν.

Η καλύτερη επίδοση των Φιλελεύθερων ιστορικά είναι η τρίτη θέση, την οποία έχουν καταφέρει να επιτύχουν σε αρκετές πανευρωπαϊκές εκλογικές αναμετρήσεις και συγκεκριμένα το 2019, το 2009, το 2004, το 1999, το 1994 και το 1989.
Επίσης, οι φιλελεύθεροι έχουν καταφέρει να εκλέξουν στην προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τόσο τον Ρομάνο Πρόντι (1999-2004), όσο και τον Γκαστόν Θορν (1981-1985). Από τους κόλπους του κόμματος προέρχεται επίσης ο σημερινός πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ.

«Ελευθερία. Ανεξαρτησία. Ατομικότητα. Πρόοδος. Αλληλεγγύη. Η οικογένεια του Κόμματος της Συμμαχίας των Φιλελεύθερων και Δημοκρατών για την Ευρώπη ενώνει πολιτικούς σχηματισμούς με διάφορες απόψεις οι οποίοι ενώνονται όμως γύρω από αυτές τις κοινές αξίες». Με τα λόγια αυτά περιγράφονται οι αρχές του ALDE στην επίσημη ιστοσελίδα του κόμματος.

Επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Renew Europe είναι η Valérie Hayer, με τους Φιλελεύθερους να καταλαμβάνουν 102 έδρες στην παρούσα σύνθεση του Σώματος.

Πράσινοι- Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία

Τέταρτος σε δυναμική πολιτικός σχηματισμός στην παρούσα σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι εκείνος της συμμαχίας των Πρασίνων με την Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία.

Από τη μία πλευρά οι πράσινοι υπήρξαν πάντα δεσμευμένοι από τις βασικές αρχές της πολιτικής οικολογίας, όπως η περιβαλλοντική ευθύνη, οι ατομικές ελευθερίες, η συμμετοχική δημοκρατία, η ποικιλομορφία, η κοινωνική δικαιοσύνη, η ισότητα, η σφαιρικά βιώσιμη ανάπτυξη και η μη-βία. Το κόμμα με τη σημερινή του μορφή υφίσταται από το 2004 και αποτέλεσε την έκπληξη των περασμένων ευρωεκλογών.

Από την άλλη πλευρά, η Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία αποτελείται από κόμματα που εκπροσωπούν έθνη χωρίς κράτος και στην ατζέντα της έχει κυρίως ζητήματα που αφορούν θέματα περιφερειακά και μειονοτικά. Η Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία αποτελείται κυρίως από κόμματα που έχουν προοδευτικό προσανατολισμό στα κοινωνικά ζητήματα.

Αυτή τη στιγμή η δύναμη της συγκεκριμένης πολιτικής ομάδας ανέρχεται σε 72 ευρωβουλευτές.

Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές

Εν συνεχεία και με δύναμη 68 ευρωβουλευτών βρίσκουμε τους Ευρωπαίους Συντηρητικούς και Μεταρρυθμιστές. Το κόμμα δημιουργήθηκε την 1 Οκτωβρίου 2009 ύστερα από τη δημιουργία της πολιτικής ομάδας των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και εκφράζει και σε μεγάλο βαθμό συντηρητικές και ευρωσκεπτικιστικές θέσεις.

Τοποθετείται δεξιότερα του ΕΛΚ στον πολιτικό άξονα αριστεράς-δεξιάς, έχοντας κατηγορηθεί πολλές φορές για ακροδεξιές απόψεις, ιδίως στα ζητήματα μετανάστευσης και χορήγησης ασύλου.

Πρόεδρος του είναι η πρωθυπουργός της Ιταλίας Τζόρτζια Μελόνι, η οποία μαζί με τον Τσέχο πρωθυπουργό Πετρ Φιάλα είναι οι δύο επικεφαλής κρατών-μελών της ΕΕ αυτή τη στιγμή που προέρχονται από τους κόλπους του.

Κόμμα Ταυτότητας και Δημοκρατίας

Από το 2019, στον χώρο δεξιότερα του ΕΛΚ υπάρχει και το Κόμμα Ταυτότητας και Δημοκρατίας, με 59 έδρες στη σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Το κόμμα θεωρείται το πλέον δεξιό από τα πανευρωπαϊκά κόμματα, προβάλλοντας την εθνική ταυτότητα των κρατών-μελών έναντι της εμβάθυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης.

Πλήθος πολιτικών σχολιαστών έχουν περιγράψει το κόμμα ως εθνικιστικό, λαϊκιστικό και ευρωσκεπτικιστικό, αν και ο ίδιος ο πολιτικός σχηματισμός περιγράφει τις θέσεις του ως υπέρ της εθνικής κυριαρχίας κάθε κράτους μέλους και όχι ως «αντιευρωπαϊκές». Πρόεδρος του κόμματος είναι ο Gerolf Annemans.

Η Αριστερά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Τέλος, η Αριστερά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατέχει αυτή τη στιγμή δύναμη 37 ευρωβουλευτών. Η συγκεκριμένη πολιτική ομάδα απαρτίζεται από την Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά (ΕΕΑ/GUE) που αποτελείται από έναν πυρήνα κομμάτων που είναι μέλη του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και μερικά ανεξάρτητα αριστερά κόμματα και τη Βόρεια Πράσινη Αριστερά (ΒΠΑ/NGL) που αποτελείται από τους ευρωβουλευτές που ανήκουν στη Σκανδιναβική Πράσινη Αριστερή Συμμαχία της Σουηδίας και της Φινλανδίας.

Η ομάδα δημιουργήθηκε το 1989, ενώ επικεφαλής της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι αυτή τη στιγμή από κοινού η Manon Aubry και ο Martin Schirdewan.

Σύμφωνα με τη ιδρυτική της διακήρυξη, η Αριστερά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αντιτίθεται στην παρούσα πολιτική δομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά δεν διαφωνεί με την ίδια την ύπαρξη της. Η διακήρυξη θέτει επίσης τρεις στόχους για την οικοδόμηση μιας άλλης Ευρωπαϊκής Ένωσης: Την ολοκληρωτική αλλαγή των θεσμών ώστε τνα γίνουν πλήρως δημοκρατικοί, η ρήξη με τις νεοφιλελεύθερες μονεταριστικές πολιτικές και την ανάπτυξη πολιτικής δίκαιης ανάπτυξης και συνεργασίας.

Πέραν των πολιτικών ομάδων, αυτή τη στιγμή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπάρχουν και 50 ανεξάρτητοι ευρωβουλευτές.

*Δεν υπολογίζεται η θητεία του προσωρινού προέδρου, Μανουέλ Μαρίν, η οποία διήρκησε 185 μέρες, το 1999.

Ευρωεκλογές: Οι πολιτικές ομάδες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: Μεταγραφή «βόμβα» στη Νέα Δημοκρατία

0

Μεταγραφές συνεργατών φαίνεται πως κάνουν οι Ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας – Στήριξη του Γιώργου Αυτιά στην Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου.

Νέα από τις πρώτες ημέρες των νεοεκλεγέντων ευρωβουλευτών μας μεταφέρει ο ΒΗΜΑτοδότης. Άρχισαν τις συναντήσεις, τις συνεδριάσεις (ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης συντονίζει τη δράση τους), αλλά και τις… μεταγραφές. Για παράδειγμα, η έως τώρα στενή συνεργάτιδα του κ. Μεϊμαράκη, Πηνελόπη Γαβρά, προσχώρησε στον Γιώργο Αυτιά. Από την πρώτη στιγμή μάλιστα.

Όπως μάλιστα αναφέρει ο ΒΗΜΑτοδότης, ο κ. Αυτιάς συνάντησε και την Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου και έκανε λόγο για αδικία, ενώ η κυρία Ασημακοπούλου (εάν θα εκλεγόταν, που σίγουρα θα εκλεγόταν θα ήταν επικεφαλής των ευρωβουλευτών της ΝΔ), ψάχνει τώρα εργασία στην ευρωβουλή, έχοντας συμπαραστάτες όλους τους ευρωβουλευτές.

Φρόντισε, ωστόσο, τους συνεργάτες και τις συνεργάτιδές της να μην μείνουν χωρίς δουλειά και να απορροφηθούν από τους νέους ευρωβουλευτές. Βεβαίως παραμένει κενή η θέση του κ. Μπελέρη, αλλά αυτή η απουσία θεωρείται απ΄όλους προσωρινή.

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: Μεταγραφή «βόμβα» στη Νέα Δημοκρατία

Τέλος ο Μαργαρίτης της Ούρσουλα, πρόσωπο – έκπληξη για Επίτροπος

2

Λίγα νέα και καλά από το «Χρηματιστήριο» των υποψηφίων για τη θέση του Έλληνα Επιτρόπου στη νέα Κομισιόν.

Στο «λίμιτ – ντάουν» οι μετοχές του Σχοινά στο μυαλό του Κ. Μητσοτάκη, παρά τις πιέσεις και την επιμονή της Ούρσουλα μην χάσει τον «Μαργαρίτη» της.

Κοντά στο «πάτωμα» και οι μετοχές Γεραπετρίτη και Τζιτζικώστα.

Για τον πρώτο, ισχύει ότι το μόνο που δεν χρειάζεται τώρα ο πρωθυπουργός είναι να ψάχνει για νέο Υπ.Εξ. Για τον «μακεδονάρχη», απ’ ότι φαίνεται δεν πέρασε ποτέ η σχετική σκέψη από το μυαλό του Κυριάκου. Μάλλον ο ίδιος ο ενδιαφερόμενος έκανε τις σχετικές «διαρροές».

Για τον Θόδωρο Σκυλακάκη υπάρχουν ακόμη προοπτικές, αλλά όλο και ανεβαίνει το σενάριο για πρόσωπο – έκπληξη και κυρίως «out of the box» στο οποίο λένε ότι έχει καταλήξει ο Κυριάκος.

Κ.Π.

https://www.ieidiseis.gr/parapolitika/251669/komision-margaritis-sxoinas-giorgos-gerapetritis-kai-apostolos-tzitzikostas-gia-ti-thesi-tou-ellina-epitropou