Αρχική Blog Σελίδα 1211

Π. Ήφαιστος: Ουκρανία και ο κίνδυνος πυρηνικού ολοκαυτώματος

0

Και το Αλφαβητάρι της πυρηνικής στρατηγικής.
VIA ASSOCIATED PRESS

Η αντιπαράθεση Δύσης-Ρωσίας στην Ουκρανία και ανεξάρτητα του πως θα εξελιχθεί, είναι, παράλληλα με τον άλλο μεγάλο Μεταψυχροπολεμικό πόλεμο στην Μέση Ανατολή, ενδεχομένως η σοβαρότερη Μεταπολεμική κρίση. «Μεταπολεμική» και όχι μόνο Μεταψυχροπολεμική για δύο κυρίως λόγους:

Αφενός κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου επιτεύχθηκε η σταθεροποίηση των σχέσεων με τις συμφωνίες SALT/ABM. Περιορίστηκαν τόσο οι επιθετικοί διηπειρωτικοί πύραυλοι όσο και οι αμυντικοί πύραυλοι. Την δεκαετία του 1980, επιπλέον, αποσύρθηκαν οι πύραυλοι μικρού και μεσαίου βεληνεκούς από την Ευρώπη.

Αφετέρου, πολλές από τις συμφωνίες του Ψυχρού Πολέμου ξεπερνιούνται λόγω ραγδαίων τεχνολογικών εξελίξεων ή παραμερίζονται σκόπιμα. Ταυτόχρονα, το διεθνές σύστημα είναι πολυπολικό και αποτελείται όχι μόνο από πολλές μεγάλες δυνάμεις αλλά και πολλές πυρηνικές δυνάμεις.

Τα προαναφερθέντα έχουν ως αποτέλεσμα διενέξεις και πολέμους όπως στην Ουκρανία και στην Μέση Ανατολή όπου εμπλέκονται πολλές πυρηνικές δυνάμεις και παρεισφρέει ο κίνδυνος ένας συμβατικός πόλεμος να εξελιχθεί σε πυρηνικό. Αναμφίβολα, κίνδυνο πυρηνικού πολέμου είχαμε και στην κρίση της Κούβας αρχές της δεκαετίας του 1960. Όμως, οι αναλογίες, οι συσχετισμοί, ο αριθμός των πυρηνικών όπλων και πολλοί άλλοι παράγοντες ήταν διαφορετικοί. Ο πόλεμος της Ουκρανίας, επιπλέον, αφορά την γεωπολιτική αντιπαράθεση που εκκολάφθηκε κατά την διάρκεια των τριών Μεταψυχροπολεμικών δεκαετιών και που είτε άφησε ανοικτά πολλά ζητήματα ή εκκόλαψε νέα. Κυρίως, δημιούργησε ένα ρευστό και ασαφές γεωπολιτικό περιβάλλον στην Ευρώπη λόγω επέκτασης της Ατλαντικής Συμμαχίας στην Κεντρική Ευρώπη (και αυτό παρά τις υποσχέσεις που δόθηκαν αρχές του 1990 και παρά το γεγονός ότι η Μόσχα το είχε κάνει ρητό πως αυτό θέτει μείζονα ζητήματα ασφάλειας στην Ευρώπη).

Στο επίκεντρο των συζητήσεων μετά τον Ψυχρό Πόλεμο βρισκόταν το μέλλον της Ατλαντικής Συμμαχίας μετά την κατάρρευση του Συμφώνου της Βαρσοβίας δημιουργώντας νέους στρατηγικούς συσχετισμούς. Όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και στον πλανήτη ευρύτερα. Κυρίως, πολλοί πολιτικοί παράγοντες και οι σημαντικότεροι αναλυτές της στρατηγικής στην Δύση, υπογράμμιζαν την στρατηγική σημασία μιας θεσμικής, οικονομικής και πολιτικής προσέγγισης της Μόσχας από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Τόνιζαν την σημασία μιας τέτοιας προσέγγισης υπό το πρίσμα των υπό εξέλιξη πλανητικών στρατηγικών συσχετισμών λόγω ανόδου της ισχύος της Κίνας, Από καθαρά στρατηγική άποψη (κόστος/όφελος εναλλακτικών αποφάσεων) ήταν μια ορθολογιστική προσέγγιση αλλά τόσο η επέκταση του ΝΑΤΟ όσο και οι Αμερικανικές παρεμβάσεις στην Ουκρανία (πχ η «πορτοκαλί επανάσταση«) οδήγησαν σε αντίθετες αποφάσεις. Το αναμενόμενο αποτέλεσμα για το οποίο πολλοί μιλούσαν ήταν η εκκόλαψη διλημμάτων ασφαλείας μεταξύ Ανατολικής και Δυτικής Ευρώπης.

Ανεξάρτητα της έκβασης του πολέμου της Ουκρανίας τα γεγονότα μετά το 2022 επηρεάζουν δραστικά το πλανητικό σύστημα στρατηγικών ισορροπιών. Μεταξύ άλλων, οδήγησαν στην στρατηγική σύγκλιση Κίνας-Ρωσίας και στην ενδυνάμωση του BRICS, γεγονότα τα οποία είναι ήδη βαθύτατων στρατηγικών προεκτάσεων. Χαρακτηριστική είναι δήλωση του εκπροσώπου άμυνας της Κίνας Wu Qian όταν δήλωσε πως ο κινεζικός Στρατός είναι έτοιμος, μαζί με τον ρωσικό Στρατό, να υπερασπιστεί τη δικαιοσύνη στον κόσμο, κάνοντας ταυτόχρονα ξεκάθαρο ότι στην περίπτωση έναρξης μιας σύγκρουσης με την Ρωσία η Κίνα θα βρίσκεται στο πλευρό της Μόσχας (verbatim).

Εάν σταθούμε συνοπτικά στον κίνδυνο πυρηνικού πολέμου, πολλά λέγονται. Χρειάζεται προσοχή γιατί εν μέσω στρατηγικών κινήσεων που απαιτούν συνεκτίμηση πολλών παραγόντων, συχνά ουκ ολίγοι συνάγουν γραμμικά κινούμενα συμπεράσματα. Μεταξύ άλλων, θα μπορούσαν να αναφερθούν και τα εξής:

Ήδη από το 1963 κατά την διάρκεια της κρίσης της Κούβας συνειδητοποιήθηκε ότι μια πυρηνική σύγκρουση θα ήταν αυτοκαταστροφική για όλους τους εμπλεκόμενους. Όπως ήδη αναφέρθηκε, αρχές του 1970 υπογράφηκαν μεταξύ ΕΣΣΔ και ΗΠΑ οι συμφωνίες περιορισμού των πυρηνικών όπλων και απαγόρευσης συστημάτων αντί-πυραυλικής άμυνας (SALT και ABM). Επομένως έκτοτε έχουμε MAD (mutual assured destruction). Μάλιστα, έγινε γνωστό στην συνέχεια ότι μετά την υπογραφή των συμφωνιών το 1973 Κίνζιγκερ και ο Σοβιετικός συνάδελφός του Γκρομύκο υπέγραψαν μυστικό πρωτόκολλο να αποφύγουν να εμπλακούν σε συρράξεις που θα τους οδηγούσαν σε άμεση μεταξύ τους αντιπαράθεση στις περιφέρειες με αποτέλεσμα πιθανή έναρξη πυρηνικής αναμέτρησης

Ακόμη, προς το τέλος της ίδιας δεκαετίας στο ΜΙΤ (Πανεπιστήμιο Μασαχουσέτης) έγινε μια έρευνα σταθμός στην οποία αναφερθήκαμε και σε άλλες παρεμβάσεις με αφορμή την αποβίωση του καθηγητή Κώστα Τσίπη. Τεκμηρίωσαν κάτι που ισχύει ακόμη και θα ισχύει για πολύ χρόνο ακόμη -ίσως και για πάντα-, ότι ακόμη και ένας μικρός αριθμός πυρηνικών εκρήξεων θα δημιουργούσε προϋποθέσεις τερματισμού της επίγειας ζωής όπως την γνωρίζουμε. 

Όταν σταθμίζονται αυτά τα γεγονότα και διατυπώνονται εκτιμήσεις απαιτείται μεγάλη προσοχή. Αυτό γιατί η απόφαση εντός κράτους να χρησιμοποιήσει πρώτο πυρηνικά όπλα είναι μια πολύ ριψοκίνδυνη απόφαση για το ίδιο αλλά και για όλα τα άλλα κράτη. Σε κάθε περίπτωση, όταν ηγέτες της Ρωσίας αναφέρουν αυτό το ζήτημα το συνδέουν με την κρατική ασφάλεια του Ρωσικού κράτους και τις αποφάσεις των Δυτικών που όπως υποστηρίζουν την θέτουν σε κίνδυνο. Λογικά, οι ηγέτες και τα επιτελεία των μεγάλων δυνάμεων υποχρεωτικά αποφασίζουν και δρουν με όρους στρατηγικού ορθολογισμού. Αυτό, λογικά σημαίνει ότι αποκλείεται ο πυρηνικός πόλεμος.

Ένα τέτοιο συμπέρασμα/θέση, όμως, δεν σημαίνει ότι η κλιμάκωση των εκατέρωθεν απειλών δεν θα αυξήσουν επικίνδυνα την κατάσταση με ενδεχόμενο να οδηγήσουν στο αδιανόητο. Δηλαδή χρήση πυρηνικών όπλων, ενδεχομένως με μικρού βεληνεκούς πυραύλους, και έναρξη μιας κλιμάκωσης που ενδεχομένως να οδηγήσει σε πλανητικό πυρηνικό ολοκαύτωμα. Η στρατηγική ανάλυση θεωρεί ότι πάνω στην πλάστιγγα κόστους/οφέλους εναλλακτικών αποφάσεων λειτουργούν ορθολογιστικά για να μην κινηθούν με τρόπο που προκαλεί περισσότερο κόστος από ότι όφελος. Ενώ αυτό θεωρείται μια σωστή θεώρηση των διακρατικών σχέσεων και βασική αρχή της αποτρεπτικής στρατηγικής, χρήζει να συνεκτιμηθεί ότι όταν ο κίνδυνος να αρχίσει μια πυρηνική επίθεση υπερισχύει ως παράσταση, όλα πλέον είναι πιθανά.

Παραμένει γεγονός πως ενώ οξύνεται ο πόλεμος στην Ουκρανία ο Αμερικανός πρόεδρος και άλλοι μιλούν διαρκώς για μέτρα πιο αποτελεσματικής αντίκρουσης της Ρωσικής προέλασης. Το αν θα συμμετέχουν και σε ποια κλίμακα και με τι είδους όπλα συμμετέχουν, είναι συνήθως θολό. Η κλιμάκωση της συμμετοχής πάντως, ενέχει μεγάλο ρίσκο, ιδιαίτερα εάν η Ρωσία εκτιμήσει ότι ηττάται ή ακόμη και καταρρέει. Σε κάθε περίπτωση, ανεξάρτητα του πόσο αυτό με όρους στρατηγικού ορθολογισμού είναι αδιανόητο, η κατευθείαν πολεμική αναμέτρηση μεταξύ πυρηνικών δυνάμεων ήταν, είναι και θα είναι πάντα ανορθολογική και ακραία επικίνδυνη (εξ ου και το προαναφερθέν σύμφωνο Κίνζιγκερ -Γκρομύκο που πολλές δεκαετίες μετά δεν φαίνεται να συνεκτιμάται δεόντως).

Τέλος, και όπως εξελίσσεται η κρίση υποχρεωτικά θα επανέλθουμε με νέα κείμενα, γεγονότα όπως διάφορες δηλώσεις Ρώσων ηγετών και οι ασκήσεις με πυρηνικά όπλα και μάλιστα με την Λευκορωσία στο παρελθόν, είναι πολιτική δημιουργίας αποτρεπτικών παραστάσεων. Για όποιον γνωρίζει το Αλφαβητάρι της πυρηνικής στρατηγικής δηλώσεις και παραστάσεις όπως αυτές έχουν τους εξής σκοπούς: 

α) Να δημιουργήσουν παραστάσεις ισχύος που θα μεταφέρουν το μήνυμα στην Δύση και κυρίως στους Αμερικανούς και στην Γαλλία να μην κλιμακώσουν την συμμετοχή τους στην σύρραξη και να προειδοποιήσει ότι όσοι συμμετέχουν θα διατρέξουν τον κίνδυνο πυρηνικής αναμέτρησης με μια μεγάλη πυρηνική δύναμη που είναι η Ρωσία.

β) Εάν τελικά η Μόσχα εκτιμήσει –ορθά ή λανθασμένα είναι ζήτημα άλλης τάξης– ότι το γεωστρατηγικό διακύβευμα είναι πολύ μεγάλο και θα αντέξει το κόστος των οικονομικών μέτρων της Δύσης, η παράσταση πυρηνικής ισχύος και αποτελεσματικότητας είναι ένα μήνυμα στην Δύση να μην κλιμακώσει με συμβατικά όπλα γιατί διατρέχει κίνδυνο πυρηνικού ολοκαυτώματος.

γ) Ενδέχεται η Δύση να έδωσε παραστάσεις αδυναμίας ή και φυγόκεντρων στρατηγικών τάσεων εντός της Ατλαντικής Συμμαχίας. Εκτός από τις αντιφατικές κινήσεις των ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια που εντείνονται ολοένα και περισσότερο αναδείχθηκε κάτι που γράφαμε από καιρό, ότι δηλαδή η ΕΕ είναι ένας νομικός γίγαντας και ένας στρατηγικός και πολιτικός νάνος, επιπλέον και ενας εξόχως διαιρεμένος συλλογικός οργανισμός, με κύριο ζήτημα το «Γερμανικό πρόβλημα», το οποίο υποβόσκει αδιάλειπτα στα θεμέλια των δυτικών συμμαχιών.

Εάν αυτή παράσταση μεταδίδεται στην Μόσχα, με όρους και πάλι στρατηγικών σκοπιμοτήτων –και γνωρίζοντας ότι ένας πυρηνικός πόλεμος είναι λογικά εκτός εικόνας– οι Ρώσσοι ηγέτες αναμενόμενα επιχειρούν να ενισχύσουν τις αποτρεπτικές παραστάσεις, στο πλαίσιο μιας ενδεχομένως παρμένης απόφασης υπεράσπισης της κρατικής της ασφάλειας (και ως προς αυτό τον σκοπό τα πυρηνικά όπλα είναι έσχατο μέσο και όλοι έχουν επίγνωση για αυτό).

Διανύοντας τη πιο κρίσιμη και αναμφίβολα ίσως την πιο ρευστή και επικίνδυνη φάση της Μεταπολεμικής εποχής η Ελλάδα απαιτείται να λειτουργεί και αποφασίζει με όρους στρατηγικού ορθολογισμού -στρατηγικός ορθολογισμός επαναλαμβάνεται: σημαίνει περισσότερο όφελος παρά κόστος στις αποφάσεις που υιοθετούνται-, αλλά και με πλήρη ετοιμότητα αντιμετώπισης μιας πιθανότατα πολύ μεγάλης περιφερειακής αστάθειας καθότι πλέον όλα είναι πιθανά. Ενώ δεν πρέπει να υποτιμούνται οι αναγκαίες και μη εξαιρετέες στρατηγικές αποφάσεις στο σύστημα συμμαχιών και θεσμών που η Ελλάδα συμμετέχει, για να θυμηθούμε τον Θουκυδίδη, σε κρίσιμες και οριακές στιγμές ισχύει η αρχή της αυτοβοήθειας. Οι παραστάσεις που μεταδίδει το Ελληνικό κράτος απαιτείται να είναι αξιόπιστες και αποτρεπτικές.

*Τα ζητήματα αυτά υπό το πρίσμα της διεθνούς πολιτικής και των ζητημάτων διεθνούς διακυβέρνησης βρίσκονται στον πυρήνα του βιβλίου: ΤΟ ΕΘΝΟΚΡΑΤΟΚΕΝΤΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ. Παθογένειες, αδιέξοδα, αίτια, πολιτικός στοχασμός. Μεταμοντέρνος εθνομηδενισμός versus Έθνος και Πολιτισμός.

Huffington Post

Η αρχαιότερη πλήρης «χύτρα ταχύτητας» είναι ελληνική, βρέθηκε στην Αξιούπολη.- Χρονολογείται απο το 2700 π.Χ. Ήταν χωρητικότητος 20 λίτρων!

0

Του Γιώργου Λεκάκη

Οι πύραυνοι ήταν μεγάλα αρχαία αγγεία, με ειδική κατασκευή, απαραίτητα για την κατασκευή φαγητού.

Ο αρχαιότερος πλήρως σωζόμενος πύραυνος (σήμερα θα τον λέγαμε… «χύτρα ταχύτητας») στον κόσμο, είναι ηλικίας 2.700 χρόνων! Ευρέθη σε νεκροταφείο της περιοχής Αξιούπολης Κιλκίς (αρχαίας Αμφαξίτιδος / Παιονίας / Βοττιαίας αρχαίας Μακεδονίας). – Αξίζει να σημειωθεί ότι έχουν ευρεθεί κι άλλοι πύραυνοι στο Κιλκίς και αρχαιότεροι.

Εντοπίστηκε σε ανασκαφή της αρχαιολόγου της ΙΣΤ’ Εφορείας Κλασσικών και Προϊστορικών Αρχαιοτήτων, Θ. Σαββοπούλου.

Από τους συνολικά 5 πυραύνους που αποκαλύφθηκαν κατά την διάρκεια των ανασκαφών, μόνον ένας ήταν σε κατάσταση τέτοια, που μπορούσε να αποκατασταθεί η αρχική του εικόνα και να συντηρηθεί. Έτσι έγινε το πιο ολοκληρωμένο δείγμα αυτού του τύπου μαγειρικών σκευών.

Η κατασκευή είναι εντυπωσιακή:

        – Το ύψος του αγγείου είναι 0,38 μ.,

        – το βάρος του 14 κιλά – με τα τμήματα που λείπουν θα έφθανε τα 15 κιλά! 

        – Η χωρητικότητά του είναι περίπου 20 λίτρα.

Αποτελείται από ένα εσωτερικό πιθόσχημο αγγείο, με μικρή κυκλική επίπεδη βάση και έχει συγκολλημένη στο ύψος του ώμου εξωτερική περιμετρική «ποδιά», με οπές εξαερισμού σε δύο σειρές. Η επάνω έχει 4 οπές και η κάτω 2 για την κυκλοφορία του αέρα και την αναζωπύρωση της φωτιάς. Δύο λαβές συγκρατούν ταυτόχρονα το εσωτερικό αγγείο και το εξωτερικό τμήμα για την τοποθέτησή του στην εστία.

Στον πύραυνο της Αξιούπολης «συμπυκνώνεται όλη η τεχνογνωσία της εποχής και η επιδεξιότητα του τεχνίτη και σχετίζεται με τις διατροφικές συνήθειες της κοινωνίας που χρησιμοποιούσε το σκεύος για την προετοιμασία της καθημερινής του διατροφής, λέει η ανασκαφέας.

ΠΗΓΗ: εφημ. «Έθνος», 17.5.2011. ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 18.5.2011.

Το εύρημα παρουσιάστηκε σε συνέδριο για την «Κεραμική της Αρχαϊκής Εποχής στο Βόρειο Αιγαίο και την περιφέρειά του», στην Θεσσαλονίκη. Διοργανώθηκε από τον τομέα Αρχαιολογίας του τμήματος Iστορίας και Aρχαιολογίας του ΑΠΘ και το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Μακεδονικών και Θρακικών Σπουδών του ΥΠΠΟ, με την συμμετοχή 54 ερευνητών από την Ελλάδα και το εξωτερικό, με 42 πρωτότυπες ανακοινώσεις και παρουσίαση ευρημάτων και από τα Σκόπια και από την Βουλγαρία.

Αν και η επίσημη ιστοσελίδα του υπουργείου Πολιτισμού,

ΔΕΝ αναφέρει τον εν λόγω αρχαιότερο πύραυνο,

αλλά ούτε κανέναν άλλον…

ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ

Πύραυνος (ο) <  πῦρ + αὔω = ανάβω, ελέγετο «ἀγγεῖον ἔχον ἐμπύρους ἄνθρακας, βαῦνος – βλ. Πολυδ. Ϛ΄, 88., Ι΄, 104.

Πύραυνος ελέγετο και ὁ ἀνάπτων πῦρ, ὁ πῦρ ἐναυόμενος – βλ. Φωτ., Ευστ.1547.64.

Ήταν και όνομα κωμῳδιῶν ὑπὸ τοῦ Ἀλέξιδος καὶ ἄλλων – βλ. Meineke Κωμικ. 1.394.

Στα μαγικά διαβάζουμε «λαβὲ πύραυνον, βαλοῦ καὶ θὲς ὑπὲρ καπνὸν τὰ περιάμματα» (= πάρτε έναν πύραυνο και βάλε / ρίψε και θέσε τα περιάμματα / φυλακτά πάνω από τον καπνό) – κάπνισμα, λοιπόν, είτε για να καεί η δράση τους, είτε για να ανανεωθεί – βλ. P XXIIa 6

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

        – Σαββοπούλου Θ. «Πύραυνοι αρχαϊκών χρόνων από την Αξιούπολη Κιλκίς» στο «Η κεραμική της αρχαϊκής εποχής στο Βόρειο Αιγαίο και την περιφέρειά του (700 – 480 π.Χ.) – Πρακτικά αρχαιολογικής συνάντησης», Θεσσαλονίκη, 19-22 Μαΐου 2011, Θεσσαλονίκη 2012. 

ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΑΞΙΟΥΠΟΛΗΣ

default

ΑΞΙΟΥΠΟΛΗ ΚΑΙ BOISSONA

 

 

 

 

Αριάδνη Χατζηγιώργη: ΓΟΒΑ ΝΟΥΜΕΡΟ 46

3

Της ΑΡΙΑΔΝΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΩΡΓΗ

Προχτές κατέβηκα μετά τη δουλειά στην παραλία για να πάρω το λεωφορείο μερικές στάσεις πιο κάτω. Στη στάση Στρατηγείο και νυν «(Δημαρχιακό) Μέγαρο)» επικρατούσε αναβρασμός. Σ’ ένα πανώ διάβαζες: «κανένας, κανένα, καμία μόνη, όσο υπάρχει η Θεσσαλονίκη». Το βρήκα θλιβερό να χρησιμοποιείται το ουδέτερο γένος για άνθρωπο, να αντιμετωπίζει τον άνθρωπο σαν πράγμα δηλαδή, κι ακόμα πιο θλιβερό η γλυκειά φράση του Νικηφόρου Χούμνου, που απένειμε στη Θεσσαλονίκη την ιδιότητα να δέχεται φιλόξενα τους ξένους, σε εποχές που ήταν απόλυτα θεμιτό να διώχνουν ή να βιαιοπραγούν έναντι του ξένου, να χρησιμοποιείται για να επιβάλλει μια δεκτικότητα που κανείς δεν ζήτησε από τους πολίτες αυτής της πόλης. Υποθέτουν πώς οι πολίτες είναι δεκτικοί στα πάντα. Οι δημοτικοί άρχοντες που αποφασίζουν για την παραχώρηση των δημόσιων χώρων θα γνωρίζουν καλύτερα.

Δυό χρόνια πριν, μια βραδιά μετά τη βόλτα στην έκθεση βιβλίου. Πάλι στην ίδια στάση, πάλι να αργεί το έρημο το λεωφορείο. Κατάφερα επιτέλους να μπω και μόλις βρήκα σημείο να κρατηθώ, διαπίστωσα ότι ήμουν στη μέση ενός ονείρου. Οι υπόλοιποι επιβάτες ήταν ένα πολύχρωμο πλήθος, που λες κι είχε μόλις ληστέψει την γκαρνταρόμπα λαϊκής τραγουδίστριας. Αγόρια ψηλά, καλοξυρισμένα, με το μήλο του Αδάμ να προβάλει, με τουαλέτα φούξια από συνθετικό σατέν και με γόβα δωδεκάποντη, από αυτές που σου κάνουν κάλους στα δάχτυλα. Κι άλλες τουαλέτες, διχτυωτές, λαμέ, με δαντέλες, με τιραντάκια, με στρας. Κορίτσια κοντοκουρεμένα κι αγριωπά με καρό πουκάμισα σαν εργαζόμενοι σε συνεργείο αυτοκινήτων. Σε μια από τις θέσεις καθόταν, αταίριαστος, ένας χλωμός νέος με το πουκάμισο κουμπωμένο μέχρι το τελευταίο κουμπί, παρά τη ζέστη. «Θα μας κάψει ο Θεός» έκραξε με λυγμική φωνή που άφηνε υπόνοια κάποιας πάθησης. Το στριμωγμένο, πολύχρωμο πλήθος καλοδέχτηκε την κραυγή και υπερθεμάτισε. Η ανταπόκριση του έδωσε αέρα. Απαρίθμησε κι άλλα που θα μας κάνει ο Θεός και στο καθένα το κοινό απαντούσε με περισσότερο κέφι. Σε απορία κάποια στιγμή, αν τα σχόλια που εκτοξεύονταν ήταν στ’ αλήθεια ενθαρρυντικά ή απλή καζούρα, κραύγασε τη σημαντικότερη δήλωσή του: «Είμαι τριάνταέξι χρονώ, είμαι παρθένος κι είμαι περήφανος γι’ αυτό». Τα γελάκια ατόνησαν, κάποιοι από τις πίσω θέσεις είπαν χοντράδες. Το επανέλαβε, σπαρακτικά τώρα. Τα λαμέ αγόρια και τα αρειμάνια κορίτσια δεν είχαν τίποτα να πουν. Γύριζαν σπίτι, όπου κάποια μάνα έβλεπε τηλεόραση και περίμενε να γυρίσουν. Μπορεί να της είχαν πάρει και τα ρούχα από κανένα παλιό γάμο. Κανένας δεν βρήκε μια στοργική κουβέντα για τον σφιχτοκουμπωμένο νέο και την περηφάνεια του, που κατέβηκε μόνος κι αυτός, να πάει σπίτι. Τσιγκούνα η λουσάτη περηφάνεια και στενόκαρδη. Αφήνει όλες τις άλλες έξω, σαν κεφαλαιοκράτης που προστατεύει τα συμφέροντά του.

 

Κομισιόν φον ντερ Λάιεν 2.0. Ίδια γεύση;

1

Παρά την αλλαγή συσχετισμών στην Ευρώπη, η νέα Κομισιόν θα μοιάζει σε πολλά με την προηγούμενη και σε επίπεδο ηγεσίας, αλλά και σε επίπεδο λειτουργίας και αποφάσεων.

Συνάντηση Κόστα, φον ντερ Λάιεν και Κάλλας στις ΒρυξέλλεςΕικόνα: Claudio Centonze/EU

Ο μηχανισμός των Βρυξελλών δεν συμπαθεί τις εκπλήξεις. Όσοι νόμιζαν κάτι διαφορετικό πρέπει να το κατάλαβαν μετά την ανακοίνωση των εκλεκτών για τα ανώτατα αξιώματα της ΕΕ. Έχουμε Επιτροπή Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν πάλι, VDL 2.0. Είναι θεμιτό να αναρωτηθεί κανείς για τη σημασία αυτής της απόφασης με βάση τις εμπειρίες της περασμένης πενταετίας, αλλά και την αλλαγή συσχετισμών μετά τις ευρωεκλογές.

Ο φόβος των διαρροών

Το πρώτο ερώτημα είναι πρακτικού χαρακτήρα. Θα ψηφίσουν όλοι οι ευρωβουλευτές των τριών ομάδων, που συμφώνησαν στο νέο-παλιό σχήμα υπέρ της λύσης αυτής; Συντηρητικοί (ΕΛΚ), Σοσιαλδημοκράτες (S&D) και Φιλελεύθεροι (Renew) διαθέτουν συνολικά 399 έδρες. Ο αριθμός αυτός είναι σαφώς πάνω από τις αναγκαίες 361 έδρες για μια πλειοψηφία, αλλά υπάρχουν φόβοι ότι δεν θα ψηφίσουν όλοι οι ευρωβουλευτές «μονοκούκι». Mια οριακή πλειοψηφία, θα είναι ένα πολιτικό πλήγμα για το κύρος της νέας προέδρου και θα προϊδεάσει για δυσκολίες σε μελλοντικές κρίσιμες ψηφοφορίες.

Η οργή των Συντηρητικών

Το δεύτερο πρόβλημα έχει να κάνει με τις αναμενόμενες αντιδράσεις των πιο συντηρητικών δυνάμεων, που θεωρούν ότι με τη «συμφωνία των τριών» αγνοήθηκε ουσιαστικά η βούληση των ψηφοφόρων, που έκαναν τρίτη δύναμη στο ευρωκοινοβούλιοτους Συντηρητικούς και Μεταρρυθμιστές (ECR).  Η δυσφορία της Τζόρτζια Μελόνι, Ιταλίδας πρωθυπουργού και ηγετικής φυσιογνωμίας πλέον αυτής της ανερχόμενης ομάδας, για τον αποκλεισμό της από τις διαπραγματεύσεις μπορεί να εκφραστεί μελλοντικά με διάφορους τρόπους. Άλλωστε η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο.

Βίκτορ Όρμπαν και Τζόρτζια Μελόνι
Βίκτορ Όρμπαν και Τζόρτζια ΜελόνιΕικόνα: Geert Vanden Wijngaert/AP/picture alliance

Και υπάρχει πάντα ο Βίκτορ Όρμπαν, πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, μη εγγεγραμμένος σε ομάδα, που τονίζει σε κάθε ευκαιρία ότι οι μεγάλοι της ΕΕ δεν πήραν το μήνυμα των εκλογών και ουσιαστικά αδιαφορούν για τα νέα δεδομένα. Η «προϊστορία» του γεννά την υποψία ότι και στο μέλλον ίσως να μπλοκάρει αποφάσεις, για τις οποίες θα απαιτείται ομοφωνία.

Τα αναπάντητα ερωτήματα

Υπάρχει όμως και η ουσία. Η πρώτη πενταετία της VDL χαρακτηρίστηκε από σκιές, που προκάλεσαν παρεμβάσεις όχι μόνο από ΜΚΟ, αλλά και από την ίδια την Ευρωπαία Συνήγορο του Πολίτη, Έμιλυ Ο’ Ράιλυ. Η ιστορία με τα SMS για τα εμβόλια, οι βιαστικές πρωτοβουλίες για συμφωνίες με τις ΗΠΑ για το υγροποιημένο φυσικό αέριο, η αδιαφάνεια σε ζητήματα διοχέτευσης των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης, αναπάντητα ερωτήματα για σχέσεις Επιτρόπων με χώρες του Κόλπου. Δεν ήταν η πιο διαφανής Κομισιόν αυτή καθώς η VDL δεξιοτεχνικά εκμεταλλεύτηκε το έκτακτο των περιστάσεων.

Σε τελική ανάλυση  στη διάρκεια της θητείας της η ακροδεξιά δυνάμωσε σε ολόκληρη την Ευρώπη, η ακρίβεια χτύπησε εκατομμύρια πολίτες, η εσωστρέφεια έδειξε να παίρνει το πάνω χέρι σε μια σειρά από χώρες. Τι θα κάνει τώρα διαφορετικό για να φρενάρει αυτά τα φαινόμενα;

Αμφιβολίες υπάρχουν τέλος και για τη «βαρύτητα» της νέας εκπροσώπου για θέματα εξωτερικής πολιτικής, της Εσθονής Κάγια Κάλλας, σε μια περίοδο που σταθερά αποκαλύπτεται η αδυναμία της ΕΕ να παρέμβει ενιαία και ουσιαστικά σε κρίσεις, όπως οι δύο πόλεμοι που συνεχίζονται.

Ευχαριστημένη θα πρέπει να είναι πάντως η  VDL από το γεγονός ότι ξεφορτώθηκε τον Σαρλ Μισέλ από την προεδρία του Συμβουλίου. Η σχέση τους κυριαρχήθηκε από τρικλοποδιές και μαχαιρώματα. Ο Πορτογάλος Αντόνιο Κόστα είναι εκ φύσεως μετριοπαθής και όλοι ελπίζουν ότι δεν θα βρίσκεται σε μόνιμη «εμπόλεμη κατάσταση» με την Κομισιόν, όπως συνέβαινε με τον Βέλγο προκάτοχό του.

Κωνσταντίνος Αργυρός, δημοσιογράφος της Ελληνικής Σύνταξης της DW
Κώστας Αργυρός Δημοσιογράφος στην DW. Ασχολείται κυρίως με ευρωπαϊκά, πολιτικά και κοινωνικά θέματα.
DW

Μανιασμένες μάχες στη βόρεια Λωρίδα της Γάζας

0

Σκληρές μάχες μαίνονταν χθες Σάββατο ανάμεσα στις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις και μαχητές του στρατιωτικού βραχίονα της Χαμάς στο βόρειο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας, όπου εκτοπίστηκαν, για ακόμη μια φορά, δεκάδες χιλιάδες Παλαιστίνιοι.

Ο πόλεμος, με έναυσμα άνευ προηγουμένου έφοδο του παλαιστινιακού ισλαμιστικού κινήματος σε νότιους τομείς της ισραηλινής επικράτειας την 7η Οκτωβρίου, συνεχίζεται με αμείωτη ένταση σ’ όλο τον παλαιστινιακό θύλακο, με φόντο την ανησυχία πως θα εξαπλωθεί στον Λίβανο.

Ισραηλινά στρατεύματα εξαπέλυσαν την 7η Μαΐου χερσαία επίθεση στη Ράφα, την οποία παρουσίαζαν τότε ως το έσχατο μεγάλο οχυρό της Χαμάς. Όμως οι μάχες αναζωπυρώθηκαν έκτοτε σε πολλούς άλλους τομείς, ειδικά στον βορρά.

Από την Πέμπτη, διεξάγονται επιχειρήσεις στη Σουτζάια, ανατολική συνοικία της πόλης της Γάζας, όπου ο ισραηλινός στρατός ανέφερε πως στοιχεία του εξάλειψαν «δεκάδες» παλαιστίνιους μαχητές σε 48 ώρες, κάνοντας λόγο για μάχες σχεδόν σώμα με σώμα με «τρομοκράτες». Αναγνώρισε πως υπέστη δυο απώλειες και έκανε λόγο για άλλους δυο τραυματισμούς.

Ο στρατιωτικός βραχίονας της Χαμάς και αυτός του Παλαιστινιακού Ισλαμικού Τζιχάντ επιβεβαίωσαν ότι εμπλέκονται σε μάχες με ισραηλινά στρατεύματα στη Σουτζάια.

Από την πλευρά τους, η παλαιστινιακή πολιτική προστασία και αυτόπτες μάρτυρες αναφέρθηκαν σε «πολυάριθμους νεκρούς» και φυγή «δεκάδων χιλιάδων αμάχων» από προχθές Παρασκευή. Προηγήθηκε διαταγή του ισραηλινού στρατού οι άμαχοι να απομακρυνθούν εσπευσμένα από τον τομέα.

«Στους δρόμους, ο κόσμος πανικοβάλλεται, είναι τρομοκρατημένος (…) Οι πάντες εγκαταλείπουν τη Σουτζάια», είπε η Σάμα Χάτζατζ, 42 ετών. «Δεν ξέρουμε γιατί (οι ισραηλινές δυνάμεις) μπήκαν στη Σουτζάια, με δεδομένο πως είχαν ήδη καταστρέψει τα σπίτια».

Τη νύχτα της Παρασκευής προς Σάββατο, δημοσιογράφοι του Γαλλικού Πρακτορείου άκουσαν εκρήξεις, αεροπορικές επιδρομές και πυρά στον τομέα αυτόν.

Επίσης στην πόλη της Γάζας, η παλαιστινιακή πολιτική προστασία ανέφερε πως μέλη της έβγαλαν τέσσερις νεκρούς και έξι τραυματίες από τα συντρίμμια κτιρίου που βομβαρδίστηκε από τις δυνάμεις του Ισραήλ.

Στο κεντρικό τμήμα του θυλάκου, κάτοικοι απομάκρυναν συντρίμμια στον καταυλισμό Μαγάζι, έπειτα από νυχτερινό βομβαρδισμό σε σπίτι που έπληξε επίσης ιατρικό κέντρο.

«Το φαρμακείο, το οφθαλμολογικό τμήμα και το τμήμα επειγόντων περιστατικών καταστράφηκαν εντελώς», είπε ο Τάρεκ Καντίλ, ο διευθυντής του κέντρου.

Νοτιότερα, βρέθηκαν πέντε πτώματα έπειτα από βομβαρδισμό σε σκηνές εκτοπισμένων κοντά στη Ράφα, σύμφωνα με γιατρούς.

Ο ισραηλινός στρατός, που συνεχίζει τις επιχειρήσεις του στην πόλη, πάνω στα κλειστά σύνορα με την Αίγυπτο, ανακοίνωσε πως σκότωσε «πολυάριθμους τρομοκράτες» εκεί.

Αυτόπτες μάρτυρες έκαναν λόγο για νεκρούς και τραυματίες μεταξύ των εκτοπισμένων στον καταυλισμό Σάκους, σε δυτικό τομέα της Ράφας.

Στην έφοδο του στρατιωτικού βραχίονα της Χαμάς στο νότιο Ισραήλ την 7η Οκτωβρίου έχασαν τη ζωή τους 1.195 άνθρωποι, στην πλειονότητά τους άμαχοι, σύμφωνα με καταμέτρηση του Γαλλικού Πρακτορείου βασισμένη σε επίσημα ισραηλινά δεδομένα.

Κατά τη διάρκειά της απήχθησαν ακόμη 251 άνθρωποι, από τους οποίους 116 παραμένουν όμηροι στη Λωρίδα της Γάζας, πλην όμως 42 πιστεύεται πως είναι νεκροί, σύμφωνα με τον ισραηλινό στρατό.

Η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του Ισραήλ ορκίστηκε να αφανίσει το παλαιστινιακό ισλαμιστικό κίνημα, στην εξουσία στον παλαιστινιακό θύλακο από το 2007, που χαρακτηρίζει τρομοκρατική οργάνωση, όπως και οι ΗΠΑ και η ΕΕ.

Οι ισραηλινές επιχειρήσεις στη Λωρίδα της Γάζας έχουν μέχρι σήμερα στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 37.834 ανθρώπους, στην πλειονότητά τους άμαχους, σύμφωνα με τα δεδομένα του υπουργείου Υγείας στη Λωρίδα της Γάζας.

Ο πόλεμος προκάλεσε ανθρωπιστική καταστροφή στον μικρό, πυκνοκατοικημένο θύλακο των 2,4 εκατομμυρίων κατοίκων, υπό ισραηλινή πολιορκία από την 9η Οκτωβρίου. Το νερό και τα τρόφιμα δεν επαρκούν και οι υπηρεσίες υγείας έχουν γονατίσει.

Τα 32 από τα 36 νοσοκομεία που μέτραγε η Λωρίδα της Γάζας υπέστησαν, κάποια επανειλημμένα, ζημιές από την 7η Οκτωβρίου και τα 20 είναι εκτός λειτουργίας, σύμφωνα με δεδομένα που δημοσιοποίησε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.

Η Λουίζ Γουότεριτζ, στέλεχος του Γραφείου Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες στην Εγγύς Ανατολή (UNRWA), χαρακτήρισε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα «καταστροφικές» τις συνθήκες ζωής στον θύλακο, όπου η ανθρωπιστική βοήθεια εξακολουθεί να φθάνει και να διανέμεται με το σταγονόμετρο.

Στο Τελ Αβίβ, χιλιάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν χθες Σάββατο, όπως κάθε εβδομάδα το τελευταίο διάστημα, για να απαιτήσουν τη σύναψη συμφωνίας για να επιστρέψουν οι όμηροι και για να εκφράσουν την εναντίωσή τους στον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Η πρώην όμηρος Νόα Αργκαμάνι, 26 ετών, που απελευθερώθηκε την 8η Ιουνίου, μαζί με άλλους τρεις ομήρους, κατά τη διάρκεια επιχείρησης του ισραηλινού στρατού, ανέφερε σε μαγνητοσκοπημένο μήνυμά της πως «παρότι γύρισα σπίτι μου, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τους ομήρους που παραμένουν ακόμη σε αιχμαλωσία στα χέρια της Χαμάς, και πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν εντός των δυνάμεών μας για να γυρίσουν στο σπίτι» επίσης, τόνισε – χωρίς να καλέσει ρητώς την κυβέρνηση Νετανιάχου να κλείσει συμφωνία με τη Χαμάς.

Σε διπλωματικό επίπεδο, ο Οσάμα Χαμντάν, στέλεχος της Χαμάς με έδρα τη Βηρυτό, δήλωσε χθες ότι οι διαπραγματεύσεις με την ισραηλινή κυβέρνηση προκειμένου να κλειστεί συμφωνία για να κηρυχθεί κατάπαυση του πυρός και να απελευθερωθούν όμηροι δεν σημείωσαν καμιά πρόοδο.

Είπε ακόμη ότι το ισλαμιστικό κίνημα έλαβε την 24η Ιουνίου την πιο πρόσφατη αμερικανική εκδοχή της πρότασης συμφωνίας, προσθέτοντας πως δεν συνεισέφερε «τίποτε νέο».

Σχέδιο που παρουσιάστηκε στα τέλη Μαΐου από τον αμερικανό πρόεδρο Τζο Μπάιντεν, ισραηλινή πρόταση κατ’ αυτόν, παραμένει ως τώρα νεκρό γράμμα, καθώς τα μέρη παραμένουν αμετακίνητα και αδιάλλακτα στις θέσεις τους.

Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου διατρανώνει πως ο πόλεμος -ο οποίος διανύει πλέον τη 268η ημέρα του- θα συνεχιστεί ως την ολοκληρωτική ήττα της Χαμάς και την απελευθέρωση όλων των ομήρων· το παλαιστινιακό ισλαμιστικό κίνημα, από την άλλη, απαιτεί να κηρυχθεί μόνιμη κατάπαυση του πυρός και να αποχωρήσουν τα ισραηλινά στρατεύματα από τη Λωρίδα της Γάζας προτού γίνει ανταλλαγή ομήρων-φυλακισμένων.

Η ανησυχία πως ο πόλεμος θα εξαπλωθεί στον Λίβανο κλιμακώθηκε περαιτέρω τελευταία, καθώς η ισραηλινή κυβέρνηση και η λιβανική Χεζμπολά, σύμμαχος της Χαμάς, ανταλλάσσουν απειλές.

Από την επομένη του ξεσπάσματος του πολέμου, οι δυο πλευρές επιδίδονται σε πρακτικά καθημερινές εχθροπραξίες στα σύνορα, με εκατοντάδες νεκρούς στη λιβανική πλευρά, κυρίως μαχητές της Χεζμπολά, αλλά και δεκάδες αμάχους, ενώ δεκάδες χιλιάδες κάτοικοι της μεθορίου έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και στις δυο πλευρές των συνόρων.

 ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο Μπάιντεν προσπαθεί να καθησυχάσει τους δωρητές μετά την καταστροφική τηλεμαχία

0

Ο αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν παρευρέθη χθες, Σάββατο, σε τρεις εκδηλώσεις συγκέντρωσης κεφαλαίων για την προεκλογική εκστρατεία του και επιχείρησε να καθησυχάσει τους πιο γενναιόδωρους δωρητές, υποστηρίζοντας ότι είναι σε θέση να κερδίσει τις προεδρικές εκλογές παρά τη χαοτική επίδοσή του στο τηλεοπτικό ντιμπέιτ με αντίπαλο τον προκάτοχό του Ντόναλντ Τραμπ.

«Δεν πέρασα μια καλή βραδιά, αλλά ούτε και ο Τραμπ», υποστήριξε ο δημοκρατικός υποψήφιος σε μια από τις εκδηλώσεις συγκέντρωσης κεφαλαίων που οργανώθηκαν στις πολιτείες της Νέας Υόρκης και του Νιού Τζέρσεϊ, στις βορειοδυτικές ΗΠΑ.

«Σας υπόσχομαι ότι θα κερδίσουμε αυτές τις εκλογές», πρόσθεσε.

Η Τζιλ Μπάιντεν υποστήριξε με θέρμη τον 81χρονο σύζυγό της απέναντι στις εκκλήσεις να αποσύρει την υποψηφιότητά του, υποστηρίζοντας ότι «ο Τζο δεν είναι μόνο το σωστό πρόσωπο για τη θέση, είναι το μοναδικό πρόσωπό για τη θέση».

Οι δυο τους μετέβησαν χθες, Σάββατο, στο Νιού Τζέρσεϊ για μια εκδήλωση συγκέντρωσης κεφαλαίων στην οποία συμμετείχε επίσης ο δημοκρατικός κυβερνήτης της πολιτείας Φιλ Μέρφι.

«Καταλαβαίνω την ανησυχία σας μετά το ντιμπέιτ», δήλωσε ο αμερικανός πρόεδρος προσθέτοντας: «Θα αγωνισθώ περισσότερο».

Αμφιβολίες εκφράζονται για την υποψηφιότητα του Τζο Μπάιντεν μετά την κατασστροφική επίδοσή του το βράδυ της Πέμπτης στη διάρκεια της τηλεμαχίας με τον πρώην πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, η οποία είχε ως αποτέλεσμα να προβληματισθούν οι οπαδοί του και να αντιδράσουν τα μέσα ενημέρωσης.

Σε κύριο άρθρο τους, οι New York Times έγραψαν για τον Μπάιντεν ότι ήταν «η σκιά ενός ηγέτη», αφού «απέτυχε στο ίδιο του το τεστ» κατά το τηλεοπτικό ντιμπέιτ.

«Η μεγαλύτερη δημόσια υπηρεσία που θα μπορούσε να προσφέρει σήμερα ο κ. Μπάιντεν θα ήταν να ανακοινώσει ότι δεν θα είναι υποψήφιος στις εκλογές», έγραψε η συντακτική επιτροπή των New York Times, προσθέτοντας ωστόσο πως ήταν «ένας θαυμάσιος πρόεδρος».

Κανένα στέλεχος του Δημοκρατικού Κόμματος δεν έχει ωστόσο ζητήσει μέχρι τώρα να παραιτηθεί ο Μπάιντεν από την υποψηφιότητά του. Οι πρώην πρόεδροι Μπαράκ Ομπάμα και Μπιλ Κλίντον εξέφρασαν και πάλι την Παρασκευή την υποστήριξή τους προς τον Τζο Μπάιντεν.

Σύμφωνα με ένα σημείωμα της Τζένιφερ Ο’ Μάλεϊ Ντίλον, επικεφαλής της ομάδας της προεκλογικής εκστρατείας του δημοκρατικού υποψηφίου, μια εσωτερική δημοσκόπηση μετά το ντιμπέιτ έδειξε ότι «οι απόψεις των ψηφοφόρων δεν άλλαξαν».

Η Τζένιφερ Ο’ Μάλεϊ Ντίξον ισχυρίσθηκε επίσης πως η υποστήριξη προς τον Μπάιντεν αυξήθηκε στη διάρκεια της τηλεμαχίας και στο τέλος της. Σύμφωνα με την ίδια, 27 εκατομμύρια δολάρια (25 εκατ. ευρώ) κατέστη δυνατό να συγκεντρωθούν το βράδυ της Παρασκευής.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Γαλλία ψηφίζει σε μια από τις κρισιμότερες εθνικές εκλογές των τελευταίων δεκαετιών

0

Με τις δημοσκοπήσεις να προβλέπουν ότι περίπου το 65% των ψηφοφόρων θα προσέλθουν στις κάλπες, και ότι σχεδόν ο ένας στους τρεις εξ αυτών θα ψηφίσει υπέρ του κόμματος της Μαρίν Λεπέν, ολοκληρώνεται το βράδυ, στις 21.00 ώρα Ελλάδας, ο πρώτος γύρος των βουλευτικών εκλογών στην Γαλλία. Θα ακολουθήσει, την ερχόμενη Κυριακή 7 Ιουλίου, ο δεύτερος γύρος στον οποίο θα προκριθούν οι υποψήφιοι των δυο μεγαλύτερων σε εκλογική δύναμη κομμάτων της κάθε εκλογικής περιφέρειας, αλλά και οι υποψήφιοι που θα λάβουν πάνω από το 12,5% των εγγεγραμμένων ανά περιφέρεια ψηφοφόρων. Το σύνολο των εκλογικών περιφερειών στη Γαλλία είναι 577 και είναι όλες μονοεδρικές. Σε κάθε εκλογική περιφέρεια είναι σε γενικές γραμμές εγγεγραμμένοι 100 με 120 χιλιάδες ψηφοφόροι.

Στην περίπτωση που σήμερα ένας υποψήφιος λάβει πάνω από το 51% των ψηφισάντων εκλέγεται απευθείας βουλευτής και στην περιφέρεια του δεν διεξάγεται δεύτερος γύρος. Στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές, του 2022, είχαν εκλεγεί από τον πρώτο γύρο μόνο 5 βουλευτές, αλλά το 2007 είχαν εκλεγεί από τον πρώτο γύρο 110 βουλευτές. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι όσο μεγαλύτερη είναι η συμμετοχή στις εκλογές τόσο περισσότεροι είναι οι βουλευτές που εκλέγονται από τον πρώτο γύρο και ότι συνήθως, επανεκλέγονται αυτοί που ήταν ήδη βουλευτές. Δείχνουν επίσης, ότι όσο μεγαλύτερη είναι η συμμετοχή, τόσο περισσότερες είναι οι εκλογικές περιφέρειες που στον δεύτερο γύρο προκρίνονται πάνω από δύο υποψήφιοι. Το ότι η συμμετοχή θα είναι σήμερα μεγαλύτερη από αυτή των βουλευτικών εκλογών του 2022, που ήταν στο 47,5%, φαίνεται από τον μεγάλο αριθμό των Γάλλων του εξωτερικού που έχουν ήδη ψηφίσει, καθώς και από το γεγονός ότι πάνω από 2 εκατομμύρια Γάλλοι, περισσότεροι παρά ποτέ, έκαναν χρήση του δικαιώματος που έχουν να εξουσιοδοτήσουν άλλον Γάλλο ψηφοφόρο να ψηφίσει στη θέση τους.

Ως προς τις δημοσκοπικές προβλέψεις, συνήθως πέφτουν μέσα στη Γαλλία σε ό,τι αφορά την εκλογική δύναμη του κάθε κόμματος στον πρώτο γύρο, είναι όμως υψηλού κινδύνου αναφορικά με την πρόβλεψη του αριθμού των εδρών που θα έχει το κάθε κόμμα μετά τον δεύτερο γύρο των βουλευτικών εκλογών. Τούτων δοθέντων η ακροδεξιά παράταξη της Μαρίν Λεπέν, διευρυμένη και από την απορρόφηση ενός τμήματος του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, αναμένεται να συγκεντρώσει σήμερα λίγο πάνω από το 35% των ψήφων. Λίγο κάτω από το 30% εκτιμάται ότι θα είναι η εκλογική δύναμη του νέου Λαϊκού Μετώπου των κομμάτων της αριστεράς, ενώ λίγο κάτω από το 20% εκτιμάται ότι θα βρεθεί η παράταξη του προέδρου Μακρόν, η οποία το 2022 ήταν πρώτη και είχε τη σχετική πλειοψηφία στην γαλλική Εθνοσυνέλευση. Με αυτά τα ποσοστά οι δημοσκοπήσεις προβλέπουν ότι ο αριθμός των εδρών που θα έχει μετά τον δεύτερο γύρο, ο Εθνικός Συναγερμός της Λεπέν θα είναι ανάμεσα στις 220 και τις 295 έδρες, δηλαδή δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να έχει την απόλυτη πλειοψηφία, υπερβαίνοντας τις 289 έδρες. Σε ό,τι αφορά την αριστερά οι δημοσκοπικές προβλέψεις της δίνουν από 120 ως 200 έδρες, ενώ σε ό,τι αφορά την παράταξη Μακρόν θα κυμανθεί ανάμεσα στις 70 και τις 130 έδρες. Με άλλα λόγια οι δημοσκοπήσεις αποκλείουν το ενδεχόμενο να έχει είτε η μία είτε η άλλη παράταξη την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών, δεν αποκλείουν ωστόσο το ενδεχόμενο να την αποκτήσουν αν αποφασίσουν να συνεργαστούν. Τέλος, από 30 έως 60 εκτιμάται ότι θα είναι οι βουλευτές που θα έχει το – ακρωτηριασμένο λόγω της προσχώρησης του προέδρου του στο κόμμα της Λεπέν – Ρεπουμπλικανικό κόμμα, ο ρόλος των οποίων ωστόσο μπορεί – οριακά – να αποδειχτεί καθοριστικός.

Ως προς το τι μέλλει γενέσθαι με τη διακυβέρνηση της Γαλλίας, αν η γαλλική ακροδεξιά έχει την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών στη νέα Εθνοσυνέλευση, τότε ο πρόεδρος Μακρόν δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να ορίσει πρωθυπουργό τον Ζορντάν Μπαρντελά, πρόεδρο του κόμματος της Μαρίν Λεπέν, η οποία έχει ξεκαθαρίσει ότι ενδιαφέρεται μόνο για την εκλογή της, το 2027, στην προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας. Στην περίπτωση αυτή, και για πρώτη φορά στην ιστορία της Γαλλίας, θα πρέπει να συγκατοικήσουν στα ανώτατα κλιμάκια της εξουσίας δυο πρόσωπα προερχόμενα από εντελώς διαφορετικούς πολιτικούς Γαλαξίες. Από την άλλη, αν η ακροδεξιά δεν έχει την απόλυτη πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση, θα διερευνηθεί αν και κατά πόσο μπορούν να την αποκτήσουν από κοινού η σύμπραξη των κομμάτων της αριστεράς και η παράταξη Μακρόν. Αν ούτε αυτό είναι εφικτό, και με δεδομένο ότι δεν μπορούν να προκηρυχθούν νέες βουλευτικές εκλογές στην Γαλλία πριν το καλοκαίρι του 2025, τότε θα πρέπει ο πρόεδρος Μακρόν να αναζητήσει τρόπους δημιουργίας ενός νέου κυβερνητικού σχήματος, το οποίο ακόμα και αν δεν έχει «την δεδηλωμένη», δεν θα κινδυνεύει να πέσει την επόμενη ημέρα, μετά από πρόταση μομφής του συνόλου των κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Η μετάδοση εκτίμησης ως προς τα τελικά αποτελέσματα της εκλογικής αναμέτρησης επιτρέπεται στη Γαλλία μόνο μετά το κλείσιμο και της τελευταίας κάλπης, δηλαδή στις 21.00 ώρα Ελλάδας. Είθισται ωστόσο, μέσα ενημέρωσης από γειτονικές χώρες, όπως για παράδειγμα το Βέλγιο, να μεταδίδουν από σχετικά νωρίς κάποιες πρόωρες εκτιμήσεις.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αλέξης Τσίπρας: Ενθουσίασε με την ομιλία του στην Τουρκία – Το μήνυμα αντίστασης που ξεσήκωσε τους παρευρισκόμενους

1

Ελληνική εξωτερική πολιτική: Γιατί τόση απαξίωση;

27

 του Παντελή Σαββίδη

Δ. Κωνσταντακόπουλος: εξοντώστε τον: Μετά τον Κόρμπιν και τον Φίτσο, ο Μελανσόν

0
Τι κοινό έχουν ο πρώην ηγέτης των Εργατικών Τζέρεμι Κόρμπιν, ο πρωθυπουργός της Σλοβακίας Ρόμπερτ Φίτσο και ο ηγέτης της «Ανυπότακτης Γαλλίας» Ζαν-Λυκ Μελανσόν;
Ο ηγέτης της «Ανυπότακτης Γαλλίας» Ζαν-Λυκ Μελανσόν

Τι κοινό έχουν ο πρώην ηγέτης του Εργατικού Κόμματος του Ηνωμένου Βασιλείου Τζέρεμι Κόρμπιν, ο πρωθυπουργός της Σλοβακίας Ρόμπερτ Φίτσο και ο ηγέτης της «Ανυπότακτης Γαλλίας» Ζαν-Λυκ Μελανσόν;

Το πρώτο κοινό στοιχείο τους είναι ότι είναι αριστεροί, έστω και αν οι επιμέρους δοξασίες τους διαφέρουν σε κάποια σημεία. Μπορεί κανείς να συμφωνεί ή να διαφωνεί μαζί τους, αλλά πάντως ανήκουν στο όλο και πιο σπάνιο είδος των αυθεντικών, πραγματικών αριστερών, όλο και πιο σπάνιο μέσα σε αυτό το πλήθος των απατεώνων και «φυτευτών» δήθεν αριστερών και «κεντροαριστερών» που γελοιοποιούν και ντροπιάζουν κάθε έννοια αριστεράς.

Το δεύτερο είναι ότι δεν ελέγχονται από νατοϊκά κέντρα και είναι και οι τρεις σφοδροί επικριτές της πολιτικής της Ατλαντικής Συμμαχίας (αυτό ισχύει και για τον Μελανσόν, έστω και αν επέκρινε αρχικά τη ρωσική στρατιωτική επέμβαση στην Ουκρανία. Άλλωστε τοποθετήθηκε σε ομιλίες του υπέρ του δικαιώματος των κατοίκων διαφόρων περιοχών της Ουκρανίας να αποφασίσουν οι ίδιοι, με δημοψήφισμα, σε ποιο κράτος θέλουν να ζήσουν, μια θέση πολύ προχωρημένη σε σχέση με όλη την ευρωπαϊκή πολιτική).

Το λόμπι και η Δημοκρατία

Το τρίτο είναι ότι και οι τρεις είναι σφοδροί επικριτές της γενοκτονικής πολιτικής του Ισραήλ, γεγονός που τους έφερε σε αντίθεση με τα διάφορα σιωνιστικά λόμπι, που μόνο στραβοί μπορούν πλέον να αρνηθούν ότι βρίσκονται στο κέντρο της εξουσίας της «συλλογικής Δύσης», αν όχι και σε περιοχές πέραν αυτής. Γιατί αν δεν βρίσκονταν στο κέντρο δεν θα ήταν δυνατό να συνεχίζεται ενώπιον των ομμάτων όλης της ανθρωπότητας η γενοκτονία στην Παλαιστίνη τόσο καιρό και να εξακολουθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες και τα κράτη της Ε.Ε. να υποστηρίζουν ουσιαστικά το Ισραήλ, αδιαφορώντας και για τα δικά τους πολύ ζωτικά διεθνή πολιτικά συμφέροντα. Και επειδή δεν είναι οι συνωμοσίες, αλλά τα βαθιά υλικά συμφέροντα που καθορίζουν σε τελική ανάλυση την ιστορία, αυτά όλα δεν θα μπορούσαν ασφαλώς να γίνονται αν αυτά τα λόμπυ δεν διέθεταν ισχυρότατα ερείσματα στο παγκόσμιο χρηματιστικό κεφάλαιο, την πραγματική εξουσία του κόσμου μας.

Το βλέπουμε στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου οι πρόεδροι και οι υποψήφιοι πρόεδροι προσκυνάνε το AIPAC και δεν κάνουν τίποτα να το «κακοκαρδίσουν» και όπου η οργάνωση αυτή αγοράζει κυριολεκτικά βουλευτικές και γερουσιαστικές έδρες. Το βλέπουμε στη Βρετανία, όπου το ένα τρίτο των Συντηρητικών βουλευτών έχει χρηματοδοτηθεί από το λόμπι. Το βλέπουμε στην Ιταλία, όπου, αν τουλάχιστο πιστέψουμε τα Wikileaks του Τζούλιαν Ασάνζ χρηματοδοτούσε ήδη από πολλά χρόνια περί τους 2.000 διανοούμενους. Στην Ελλάδα και την Κύπρο δεν το βλέπουμε, γιατί είναι τόσο δυνατό που μας απαγόρευσε να το βλέπουμε, έστω κι αν είναι αυτό που οργάνωσε ακόμα και τις παρακολουθήσεις, με την άδεια του Μητσοτάκη και όχι ο Μητσοτάκης, ενώ η επιρροή του είναι υπεύθυνη για τη συνολική χρεοκοπία της ελλαδικής και κυπριακής εξωτερικής πολιτικής της τελευταίας 15ετίας. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα οδηγηθούμε, εξαιτίας του, και σε καταστροφικό πόλεμο. Ελάχιστοι όμως διεθνώς μιλούν για όλα αυτά και είναι συχνό φαινόμενο διακεκριμένοι δυτικοί δημοσιογράφοι να έχουν κυνηγηθεί άγρια γιατί έγραψαν για το λόμπυ, όπως αναφέρει και ο σπουδαίος Εβραίος ακαδημαϊκός Ιλάν Παπέ στο τελευταίο βιβλίο του για αυτό ακριβώς το θέμα.

Και βεβαίως το τέταρτο σημείο που συνδέει αυτούς τους τρεις όντως αντισυστημικούς ή πάντως μη ελεγχόμενους πολιτικούς είναι ότι κυνηγήθηκαν πολύ άγρια από τα σιωνιστικά και «μπαντερο-νατοϊκά» λόμπι. Γιατί δεν πρέπει να υπάρχουν πουθενά, σε καμία χώρα της συλλογικής Δύσης, ίχνη ανεξάρτητων πολιτικών, όπως και δημοσιογράφων ή διανοουμένων.

Η εκστρατεία εξόντωσης του Τζέρεμι Κόρμπιν

Ο Κόρμπιν έγινε αντικείμενο πολύ άγριου και εντελώς αδικαιολόγητου διωγμού κατηγορούμενος ως αντισημίτης από όλο σχεδόν τον βρετανικό τύπο, γεγονός που (μαζί με τον ηττοπαθή, αμυντικό τρόπο που υπεράσπισε τον εαυτό του) έπαιξε ασφαλώς σημαντικό ρόλο στην εκλογική του ήττα, έστω και αν δεν ήταν αυτή η κυρίαρχη αιτία. Προηγουμένως, όπως υποστήριξε ο ίδιος, του είχαν ζητήσει να δεσμευτεί ότι θα υποστηρίξει οποιαδήποτε στρατιωτική δράση του Ισραήλ. Περισσότερα για την υπόθεση Κόρμπιν μπορείτε να διαβάσετε ενδεικτικά εδώ και εδώ.

Αποτέλεσμα; Μετά την εκλογική ήττα και την παραίτηση Κόρμπιν, το Εργατικό Κόμμα εξέλεξε ως αρχηγό τον Κιρ Στάρμερ, που είναι, κατά την περιγραφή των Times of Israel, όχι τη δική μας, «σιωνιστής παντρεμένος με Εβραία» και ο οποίος, άμα τη εκλογή του, ζήτησε συγγνώμη από το Ισραήλ για τον «αντισημιτισμό» του κόμματός του, έθεσε σε διαθεσιμότητα τον Τζέρεμι Κόρμπιν και διέγραψε τον μεγαλύτερο εν ζωή Βρετανό σκηνοθέτη Κεν Λόουτς, εκφραστική συμπύκνωση με τις ταινίες του της κοινωνικής συνείδησης της εποχής μας. Χιλιάδες μέλη των Εργατικών εγκατέλειψαν απογοητευμένα το κόμμα και όπως είπε ένα στέλεχός του: «Ο Σιωνισμός πήρε τον έλεγχο του Εργατικού Κόμματος και το καταστρέφει».

Αποτέλεσμα; Από κει που οι Βρετανοί πολίτες είχαν δύο κόμματα με εναλλακτικές πολιτικές να επιλέξουν, έχουν μόνο ένα τώρα που συνιστά εργαλείο του ΝΑΤΟ, του Ισραήλ και του Σίτι. Κάτι σαν Μητσοτάκης vs Κασσελάκης ή Ανδρουλάκης δηλαδή. Ουσιαστικό τέρμα της δημοκρατίας. Φαίνεται μάλιστα ότι οι Τόρηδες σκέφτηκαν να δώσουν την κυβέρνηση στους Εργατικούς με πρόωρες εκλογές, ίσως για να έχουν αυτοί την ευθύνη των πολεμικών κλιμακώσεων που ενδεχομένως  έρχονται σε Μέση Ανατολή, Ουκρανία ή και Κίνα ακόμα! Τα καταφέρνουν πιο καλά στις προδοσίες, όπως απέδειξε και ο «εγκληματίας» Εργατικός πρωθυπουργός της Βρετανίας Τόνι Μπλερ στο Ιράκ. Για τον Φίτσο της Σλοβακίας τα γράψαμε αλλού.

Τελειώστε τον Μελανσόν

Τώρα ήρθε η σειρά του Μελανσόν. Αυτή τη στιγμή δεν μπορεί κανείς να διαβάσει ένα άρθρο στη Γαλλία ή να ακούσει μια ραδιοφωνική εκπομπή στην οποία να μην αναφέρονται, εγκαλούμενοι για αντισημιτισμό, ο Μελανσόν και η «Ανυπότακτη Γαλλία», η μακράν ισχυρότερη από τις συνιστώσες του «Νέου Λαϊκού Μετώπου». Το αμάρτημά τους;  H κριτική στο Ισραήλ και η διαμαρτυρία για την σφαγή των Παλαιστινίων.

Ο ίδιος ο Μακρόν, που κέρδισε δύο εκλογές καλώντας τους Γάλλους να φράξουν το δρόμο στην άκρα δεξιά τώρα άλλαξε τροπάρι και μιλάει για τα δύο άκρα, επιβεβαιώνοντας την εκδοχή ότι το βαθύ γαλλικό κατεστημένο αποφάσισε να στηρίξει το «πείραμα Λεπέν» και έχει έλθει από αρκετό καιρό σε συμφωνία μαζί της. Τα ΜΜΕ περιλαμβανομένων και των δημόσιων αντιμετωπίζουν με τρυφερότητα τους εκπροσώπους της άκρας δεξιάς, την ίδια ώρα που περνάνε από Ιερά Εξέταση τους υποψήφιους βουλευτές της Ανυπότακτης Γαλλίας, επιμένοντας να τους αποσπάσουν οπωσδήποτε μια «δήλωση μετανοίας» ότι η Χαμάς είναι τρομοκρατική οργάνωση.

Το πιο εκπληκτικό από όλα. Το «Αντιπροσωπευτικό Συμβούλιο των Εβραϊκών Οργανώσεων της Γαλλίας» (CRIF), η Ένωση Εβραίων Φοιτητών Γαλλίας (UEJF), το Ενοποιημένο Εβραϊκό Κοινωνικό Ταμείο (FSJU), η συλλογικότητα «Θα ζήσουμε» («Nous vivrons») και η Ένωση κατά του Ρατσισμού και του Αντισημιτισμού (LICRA) αποφάσισαν ότι ο εχθρός τους δεν είναι πια, όπως μέχρι χθες ακόμα, η αντισημιτική άκρα δεξιά, η πολιτική κληρονόμος δηλαδή του καθεστώτος του Βισί, αυτών που έστειλαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τον θάνατο τους Εβραίους της Γαλλίας, αλλά μάλλον το νέο «Λαϊκό Μέτωπο» της Αριστεράς και ιδίως την «Ανυπότακτη Γαλλία» και τον Μελανσόν που εγκαλούν τώρα για αντισημιτισμό!

Αυτή η «αντιστροφή προσήμου» προκάλεσε μεγάλο σοκ στην εβραϊκή κοινότητα της Γαλλίας που είναι η μεγαλύτερη στην Ευρώπη. Σε μια δραματική έκκληση προς τους Εβραίους συμπολίτες και συμπολίτισσές τους, εκατοντάδες Εβραίοι διανοούμενοι της Γαλλίας καταγγέλλουν αυτή την απόφαση των επίσημων Εβραϊκών οργανώσεων υποστηρίζοντας ότι υπονομεύει την αναγκαία πάλη κατά της ακροδεξιάς «Εθνικής Συσπείρωσης» και τροφοδοτεί τον αντισημιτισμό. Και η δραματική αυτή έκκληση καταλήγει:

Πολίτισσες και πολίτες, Εβραίες και Εβραίοι, θεωρούμε ως ιστορικό μας καθήκον, τόσο στο όνομα της ατομικής και συλλογικής μας μνήμης, όσο και απέναντι στην Ιστορία και το μέλλον, να φράξουμε το δρόμο στην άνοδο της εξουσίας της Εθνικής Συσπείρωσης. Αυτή είναι η επείγουσα ανάγκη, εκεί οδηγεί ο αληθινός αγώνας κατά του αντισημιτισμού και όλων των ρατσισμών.

Για το Νέο Λαϊκό Μέτωπο

Ας ανοίξουμε στο σημείο αυτό μια παρένθεση για να πούμε δυο λόγια για το Νέο Λαϊκό Μέτωπο, που συγκεντρώνει τώρα την εχθρότητα των φασιστών, των Μέσων Ενημέρωσης και του Μακρόν.

Το βράδυ της 9ης Ιουνίου ο Μακρόν υπολόγιζε, πολύ λογικά, ότι διαλύοντας την Εθνοσυνέλευση θα βρει μια διαλυμένη και αντιμαχόμενη Αριστερά. Για τρίτη φορά όμως μέσα σε είκοσι χρόνια (πρώτη το δημοψήφισμα του 2005 και δεύτερη τα Κίτρινα Γιλέκα) ο γαλλικός λαός έκανε μια από τις όχι σπάνιες στην ιστορία του εκρήξεις. Ένα μεγάλο τμήμα του, αντιδρώντας στην απτή πιθανότητα να δει τους φασίστες στην κυβέρνηση, κινητοποιήθηκε μαζικά, βγήκε κατά εκατοντάδες χιλιάδες στους δρόμους και τις πλατείες και συγκρότησε αυθόρμητα χιλιάδες επιτροπές βάσης στις γειτονιές και τους τόπους  δουλειάς. Ήταν τόσο τεράστια η πίεση που άσκησε η ίδια η μάζα των οπαδών τους, που οποιοσδήποτε πολιτικός, γραφειοκράτης ή συνδικαλιστής της αντιστεκόταν, θα αυτοκτονούσε πολιτική. Η πίεση αυτή υποχρέωσε όλα σχεδόν τα πολιτικά κόμματα της αριστεράς, τους οικολόγους, τα συνδικάτα της χώρας και εκατοντάδες κοινωνικές κινήσεις, όλους αυτούς που δεν μιλιόντουσαν μέχρι τις 9 Ιουνίου, να συγκροτήσουν, έκοντες άκοντες, μέσα σε 48 ώρες, ένα ενιαίο Μέτωπο, ονομάζοντάς το Νέο Λαϊκό Μέτωπο, η κύρια δύναμη του οποίου είναι η ριζοσπαστική αριστερά της «Ανυπότακτης Γαλλίας» υπό τον Μελανσόν.

Φυσικά το κίνημα αυτό δεν είναι ομοιογενές, ούτε και πρέπει να θεωρηθεί σταθερό. Παρόλο που είναι αδύνατο να κάνει κάποιος σοβαρή πρόβλεψη για τη Γαλλία, που μοιάζει να βυθίζεται σε χάος, αν εκλεγεί η άκρα δεξιά θα κινδυνεύσουμε να πάμε σε πολύ σοβαρές κοινωνικές συγκρούσεις, με δεδομένες τις πολύ βίαιες ομάδες που υπάρχουν στην περιφέρεια της Εθνικής Συσπείρωσης και το μίσος ανάμεσα στη φτωχολογιά ιδίως αραβομουλμανικής καταγωγής και τη Λεπέν, συγκρούσεις που θα μπορούσαν στην πιο ακραία περίπτωση να οδηγήσουν σε χρήση και του στρατού. Σε περίπτωση που δεν έχουμε απόλυτη κοινοβουλευτική πλειοψηφία της άκρας δεξιάς, τότε το σύστημα θα επιδιώξει και πιθανώς θα πετύχει να προκαλέσει διάσπαση του Νέου Λαϊκού Μετώπου και συμμαχία ενός τμήματός του με τον Μακρόν. Στο τρίτο σενάριο, θα μπορούσε να επιδιωχθεί προσωπική δικτατορία του Μακρόν επί τη βάσει του άρθρου 16 του γαλλικού Συντάγματος.

Τι θέλει το βαθύ κράτος

Δύο πάντως μοιάζουν να είναι αυτή τη στιγμή οι κεντρικές επιδιώξεις του μεγάλου χρηματιστικού Κεφαλαίου και του βαθέος γαλλικού κατεστημένου:

-Να θέσει σε εφαρμογή το «πείραμα Λεπέν», στα πλαίσια μιας γενικότερης στροφής της Δύσης προς τον αυταρχισμό και τον πόλεμο, αλλά και για να «ενσωματώσει» στο σύστημα το τμήμα των ψηφοφόρων της Λεπέν που την ψηφίζουν γιατί αμφισβητούν το καθεστώς

-Να εξοντώσει τον Ζαν-Λυκ Μελανσόν, τον τελευταίο πολιτικό πρώτης τάξης σε μεγάλη ευρωπαίκή χώρα που δεν ελέγχεται άμεσα από το μεγάλο Κεφάλαιο, το ΝΑΤΟ και τις αμερικανικές υπηρεσίες και το Ισραήλ.

Η τελευταία αυτή στρατηγική ακολουθείται εδώ και δεκαετίες μετά την πτώση του ανατολικού «κομμουνισμού». Αποβλέπει στο να ελέγξει όλο το πολιτικό, επικοινωνιακό, διανοητικό, κρατικό, οικονομικό προσωπικό των κοινωνιών μας, ώστε, ακόμα κι αν οι λαοί θελήσουν να  επαναστατήσουν να μην μπορούν να βρουν εκπροσώπους και ηγέτες.

Τα Σκόπια αντέδρασαν στο «Βορειομακεδόνες» στην απογραφή της Αλβανίας -Ζήτησαν και γράφτηκαν ως «Μακεδόνες»

3

Σημαία της Βόρειας Μακεδονίας / Φωτογραφία: AP Photo/Dragan Perkovksi
29/06/2024  20:26
Το υπουργείο Εξωτερικών της Βόρειας Μακεδονίας εξέφρασε τη «σοβαρή ανησυχία» του για τα αποτελέσματα της απογραφής πληθυσμού που πραγματοποιήθηκε στην Αλβανία και τα οποία ανακοινώθηκαν χθες.

Mάλιστα «αντιδρά έντονα στη χρήση του όρου Βορειομακεδόνες, για τον χαρακτηρισμό της μακεδονικής μειονότητας που ζει στην Αλβανία».

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής που ανακοίνωσε χθες στα Τίρανα η Στατιστική Υπηρεσία της Αλβανίας, ο πληθυσμός της χώρας ανέρχεται στα 2,4 εκατ. άτομα, μειωμένος κατά 410.000 σε σχέση με την προηγούμενη απογραφή που πραγματοποιήθηκε στη χώρα το 2011.

Ο αριθμός των «Βορειομακεδόνων» στην Αλβανία ανέρχεται στους 2.281, έναντι 5.512 στην απογραφή του 2011, ενώ για πρώτη φορά καταγράφονται πλέον 7.957 άτομα ως «Βούλγαροι», αν και στις προηγούμενες 11 απογραφές στην Αλβανία ούτε ένα άτομο δεν δήλωσε Βούλγαρος.

Οι αλβανικές αρχές, μόλις το 2017 αναγνώρισαν «βουλγαρική μειονότητα» στην Αλβανία. Η επίσημη Σόφια υποστηρίζει πως στις προηγούμενες απογραφές στην Αλβανία, ο βουλγαρικός πληθυσμός που ζει στη χώρα εμποδιζόταν να απογραφεί ως τέτοιος.

Τα Σκόπια ανακαλούν τον πρέσβη τους από τα Τίρανα
«Οι τεχνικές παρατυπίες, τόσο ενόψει όσο και κατά την διάρκεια της απογραφής του πληθυσμού στην Αλβανία, τις οποίες επισήμαναν συνεχώς οι μακεδονικές οργανώσεις στην Αλβανία, είχαν ως αποτέλεσμα την ανακοίνωση προκαταρκτικών στοιχείων τα οποία, δυστυχώς, δεν αντικατοπτρίζουν επαρκώς τον πραγματικό αριθμό των εθνοτικά Μακεδόνων στη χώρα», σημειώνει το υπουργείο Εξωτερικών της Βόρειας Μακεδονίας σε σημερινή ανακοίνωσή του και γνωστοποιεί πως ανακαλεί για διαβουλεύσεις στα Σκόπια τον πρέσβη της Βόρειας Μακεδονίας στα Τίρανα.

Ακόμη, κατά την χθεσινή ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της απογραφής στην Αλβανία, ο εκπρόσωπος της πρεσβείας της Βόρειας Μακεδονίας αποχώρησε από την παρουσίαση ως ένδειξη διαμαρτυρίας, διότι σε αυτήν έγινε λόγος για «Βορειομακεδόνες» και όχι για «Μακεδόνες».

Εκπρόσωποι των τελευταίων στην Αλβανία ανακοίνωσαν πως δεν αναγνωρίζουν τα αποτελέσματα της απογραφής αυτής στην Αλβανία, που πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 2023 και ζητούν τη διεξαγωγή νέας. Οι ίδιοι εκπρόσωποι κατηγορούν τη Βουλγαρία για «πολιτική αφομίωσης των “Μακεδόνων” που ζουν στην Αλβανία», με τη χορήγηση βουλγαρικών διαβατηρίων και την άσκηση πιέσεων προκειμένου αυτοί να απογραφούν ως «Βούλγαροι», ενώ σημειώνουν πως οι αλβανικές αρχές δεν έπραξαν τίποτε προκειμένου να εμποδίσουν τέτοιες ενέργειες.

Η Βουλγαρία απορρίπτει κατηγορηματικά τις κατηγορίες αυτές, τις οποίες όμως ενστερνίζονται τα επίσημα Σκόπια.

Άλλαξαν τελικά τον όρο στην απογραφή
Λίγη ώρα μετά την αντίδραση του υπουργείου Εξωτερικών της Βόρειας Μακεδονίας, ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας, Τίμτσο Μουτσούνσκι ανέφερε πως μετά από παρέμβασή του προς τον ομόλογό του της Αλβανίας, Ίγκλι Χασάνι, η Στατιστική Υπηρεσία της Αλβανίας «διόρθωσε» τον όρο «Βορειομακεδόνες» με τον όρο «Μακεδόνες».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κάν’ το όπως ο Ντέιβιντ Μπέκαμ -Οι διάσημοι που ζουν στην ύπαιθρο έχουν φτιάξει λαχανόκηπους και φάρμες

0

Οι αδερφές Χαντίντ στο αγρόκτημα της οικογένειάς τους / Φωτογραφία: @gigihandid
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΖΑΧΟΥ
29/06/2024  12:24
Με αφορμή τον νέο τρόπο ζωής του Ντέιβιντ Μπέκαμ, που λατρεύει να περνάει χρόνο στην αγγλική εξοχή, βρήκαμε κι άλλους διάσημους, από την Τζένιφερ Γκάρνερ μέχρι τον Κρις Πρατ και τον Kevin Bacon, που ζουν στην ύπαιθρο απολαμβάνοντας μια πιο ποιοτική ζωή.

Όταν το 2010 ο Τζόνι Ντεπ μιλούσε για τη ζωή του στη γαλλική εξοχή, όπου ζούσε με την επί πολλά χρόνια σύντροφό του, Βανέσα Παραντί, και τα παιδιά τους, δεν ήταν κάτι συνηθισμένο – ειδικά για τους διάσημους εκπροσώπους της showbiz που προτιμούσαν να ζουν σε πολυτελή διαμερίσματα στη Νέα Υόρκη και σε επαύλεις στην καρδιά του Χόλιγουντ.

Ο ηθοποιός λάτρεψε τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής. Άλλωστε, γι’ αυτό εγκατέλειψε τη ζωή του στη Νέα Υόρκη και στο Λος Άντζελες, όπου επέστρεφε μόνο για γυρίσματα ταινιών στις οποίες πρωταγωνιστούσε, και σε συνέντευξή του είχε δηλώσει ότι το πρώτο πράγμα που έκανε μόλις ξυπνούσε ήταν να κοιτάζει τον κήπο του και τα λαχανικά του. Η οικογένεια Ντεπ – Παραντί ζούσε σε ένα αγρόκτημα 30 στρεμμάτων στη Νότια Γαλλία, προτού το ζευγάρι χωρίσει το 2012.

Την αγάπη του για τη ζωή στην ύπαιθρο είχε μοιραστεί και ο διάσημος ηθοποιός Τομ Σέλεκ σε συνέντευξή του στο περιοδικό People. Ο ηθοποιός, ο οποίος για πάνω από 4 δεκαετίες κρατούσε σημαντικούς πρωταγωνιστικούς ρόλους σε σειρές, είχε αναφέρει πως κατάφερε να ισορροπήσει την επαγγελματική με την οικογενειακή ζωή χάρη στην απόφαση που είχε πάρει με τη σύζυγό του να ζήσουν σε ένα ράντσο 63 στρεμμάτων στην κομητεία Ventura, στην Καλιφόρνια. Ο ίδιος είχε δηλώσει χαρακτηριστικά: «Οι σχέσεις μου και το ράντσο μου με κρατούν υγιή».

Έναν πιο εναλλακτικό τρόπο ζωής είχε επιλέξει να ζει η Όπρα Γουίνφρεϊ, όπου πράγματα από την καθημερινότητά της είχε συμπεριλάβει στο βιβλίο της «Αυτό που ξέρω σίγουρα» – κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διόπτρα. Σε αυτό, μεταξύ άλλων, περιέγραφε με ωραίες εικόνες την επαφή της με τη φύση και τον λαχανόκηπο που έχει δημιουργήσει μέσα στο κτήμα της.

Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μια στροφή, και διάσημοι καλλιτέχνες επιλέγουν να αφήσουν τη ζωή στην πόλη και να ζήσουν με τις οικογένειές τους στην ύπαιθρο. Μια εντελώς διαφορετική καθημερινότητα που έχει προτεραιότητα την άμεση επαφή με τη φύση.

Τα χρόνια του Covid-19, με τον αναγκαστικό εγκλεισμό, αλλά και τη συνεχή πίεση της καθημερινότητας που γεμίζει τις ζωές μας με αρκετό άγχος, πολλοί είναι εκείνοι που επιζητούν τρόπους διαφυγής από τις μεγαλουπόλεις.

Άλλωστε, η ζωή στην ύπαιθρο έχει λιγότερο στρες, επαφή με τη φύση και τα ζώα κ.ά. Επίσης, αποτελεί μεγάλο πλεονέκτημα για την ψυχική υγεία και το ιδανικό μέρος για να μεγαλώσουν πιο ευτυχισμένα τα παιδιά.

Με αφορμή τις αναρτήσεις του Ντέιβιντ Μπέκαμ, ο οποίος, από τότε που κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια, απολαμβάνει μια διαφορετική καθημερινότητα περνώντας περισσότερο χρόνο στην αγγλική εξοχή, ψάξαμε και βρήκαμε τους διάσημους καλλιτέχνες των οποίων η βάση έχει γίνει η εξοχή, με τους περισσότερους να φροντίζουν λαχανόκηπους και ζωάκια.

Οι διάσημοι που έχουν επιλέξει να ζουν στην ύπαιθρο
Jennifer Garner
Η Jennifer Garner έχει επιλέξει να ζει στη φάρμα της οικογένειάς της, στην Οκλαχόμα, που είναι στην κατοχή τους από το 1936, με την ηθοποιό να συνηθίζει να το αποκαλεί «το αγαπημένο της μέρος». Δεν είναι λίγες οι φορές που η Jennifer Garner δείχνει στους διαδικτυακούς της φίλους πώς περνάει στο κτήμα Locust Grove – οι δημοσιεύσεις επάνω στο τρακτέρ και η συγκομιδή λαχανικών από τον κήπο της έχουν συγκεντρώσει εκατομμύρια likes των θαυμαστών της.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Jennifer Garner (@jennife

 

r.garner)

 

Ως γνωστόν, η ηθοποιός είναι συνιδιοκτήτρια εταιρείας βιολογικών παιδικών τροφών. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της εταιρείας, πολλές συνταγές είναι εμπνευσμένες από τα λαχανικά που υπάρχουν στη φάρμα της ηθοποιού.

Ράσελ Κρόου

Ο Ράσελ Κρόου είναι από τους καλύτερους ηθοποιούς της γενιάς του, με ενδιαφέρουσες ταινίες στο ενεργητικό του, ενώ έχει ασχοληθεί και με τη σκηνοθεσία. Ο ίδιος λατρεύει τη φύση και προτιμάει να ζει με την οικογένεια του στην ύπαιθρο και όχι σε μεγάλες πόλεις.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Russell Crowe (@russellcrowe)

 

Η βάση του είναι το μέρος όπου διατηρεί τη φάρμα του, στη Νότια Ουαλία της Αυστραλίας. Πριν από περίπου πέντε χρόνια το αγρόκτημά του υπέστη πολλές ζημιές από τις πυρκαγιές, ωστόσο το αναδημιούργησε. Ο ίδιος δεν έχει σκοπό να μετακομίσει σε μεγάλη πόλη, εξακολουθεί να ζει σε μια όμορφη φάρμα απολαμβάνοντας μια διαφορετική ζωή και φεύγει μόνο όταν βρίσκεται σε γυρίσματα για ταινία.

Τζέιμι Ντόρναν

Ο ηθοποιός και μοντέλο Τζέιμι Ντόρμαν έγινε ευρέως γνωστός όταν υποδύθηκε τον «Κριστιάν Γκρέι» στην κινηματογραφική ταινία «50 αποχρώσεις του γκρι». Ο ίδιος έχει επιλέξει να ζει σε μια ωραία έπαυλη σε ένα μικρό χωριό στο Chalford.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Jamie Dornan (@jamiedornan)

 

Ο Ιρλανδός ηθοποιός, όταν δεν βρίσκεται στα κινηματογραφικά / τηλεοπτικά πλατό, περνάει τον χρόνο του στην εξοχή, κάτι που το απολαμβάνει και τον βοηθάει να έχει μια ισορροπημένη ζωή. Αν και αποφεύγει να εκθέτει την προσωπική του ζωή στα media, τα δημοσιεύματα έχουν γράψει ότι ο ηθοποιός και η σύζυγος του άφησαν την κατοικία τους στο Chalford και μετακόμισαν στην Πορτογαλία – συγκεκριμένα, σε ένα ήσυχο μέρος.

Gigi και Bella Hadid
Η οικογένεια Hadid έχει ένα φανταστικό αγροτόσπιτο, 32 στρεμμάτων, στην περιοχή της Πενσιλβάνια, όπου ήταν το καταφύγιο των μελών της τόσο στα χρόνια της πανδημίας, αλλά και τώρα που η Gigi περιμένει το πρώτο της παιδί.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Gigi Hadid (@gigihadid)

 

Η μητέρα των δύο διάσημων κοριτσιών, που έχει γίνει ευρέως γνωστή από τη συμμετοχή της στο ριάλιτι «Real Housewives», Yolanda Hadid, μοιράζεται συχνά στιγμές από τη ζωή της μέσα στο αγροτόσπιτο – όπως περνάει χρόνο με τις αγελάδες και τα άλογα.

Οι δύο διάσημες αδερφές επιλέγουν συχνά να βρεθούν στο πατρικό τους αγρόκτημα, μέσα στη φύση, απολαμβάνοντας μια πιο ήρεμη ζωή, μακριά από την Νέα Υόρκη.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Bella 🦋 (@bellahadid)

 

Amanda Seyfried
Η Amanda Seyfried έχει επιλέξει εδώ και πολλά χρόνια να ζει σε περιοχή μακριά από το Χόλιγουντ και η συγκεκριμένη επιθυμία της γεννήθηκε όταν ήταν μόλις 22 ετών. Τελικά, απέκτησε μια πολύ όμορφη αγροκατοικία, στα βόρεια της Νέας Υόρκης, όπου ζει τα τελευταία χρόνια με την οικογένειά της.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Amanda Seyfried💛 (@mingey)

 

Η απόφαση να φύγει από την «καρδιά» του Χόλιγουντ και να μετακομίσει στην εξοχή δεν ενθουσίασε τον μάνατζερ της ηθοποιού, ωστόσο για την ίδια ήταν η πιο σωστή απόφαση που πήρε, καθώς η επαφή με τη φύση, ζώντας σε φάρμα, στην εξοχή ήταν ιδανική για να απολαμβάνει μια φυσιολογική ζωή όταν δεν γυρίζει ταινίες. Μάλιστα, σε συνέντευξή της είχε αναφέρει πως νιώθει ευτυχισμένη και επιτυχημένη που έχει βρει τη γαλήνη στην ύπαιθρο.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Amanda Seyfried💛 (@mingey)

 

Chris Pratt
Όταν ο Chris Pratt δεν γυρίζει κάποια ταινία, απολαμβάνει τη ζωή στο νησί San Juan, στην Ουάσιγκτον, όπου μένει για πολλά χρόνια με τη σύζυγό του, Κάθριν Σβαρτζενέγκερ.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Chris Pratt (@prattprattpratt)

 

Σε κάποιες από τις συνεντεύξεις του έχει τονίσει ότι απολαμβάνει να περνάει χρόνο μακριά από την πόλη και να έρχεται σε επαφή με τα ζωάκια και γενικότερα τη ζωή στην επαρχία.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Chris Pratt (@prattprattpratt)

 

Kevin Bacon
Ο Kevin Bacon αγόρασε το αγρόκτημα που έχει μαζί με τη σύζυγό του, στο βορειοδυτικό Κονέκτικατ, το 1983. Σύμφωνα με τα ξένα δημοσιεύματα, το ζευγάρι είχε αγοράσει και τα γύρω οικόπεδα προκειμένου να μεγαλώσει τους χώρους του σπιτιού και να δημιουργήσει μια κλασική αγροκατοικία.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Kevin Bacon (@kevinbacon)

 

Πριν από κάποια χρόνια έχασαν πολλά χρήματα, ωστόσο η ζωή στην περιφέρεια τους έχει βοηθήσει να βρουν το πραγματικό νόημα της καθημερινότητάς τους. Στην αγροικία του έχουν κατσικούλες, προβατάκια και άλλα ζωάκια και απολαμβάνουν με το παραπάνω όλα τα πλεονέκτημα που έχει το να ζει κάποιος μακριά από τις μεγαλουπόλεις.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Kevin Bacon (@kevinbacon)

 

Hilarie Burton Morgan και Jeffrey Dean Morgan

Από το 2018 η πρωταγωνίστρια του «One Tree Hill» και ο σύζυγός της, ο ηθοποιός του «Walking Dead», Jeffrey Dean Morgan, ζουν σε μια φάρμα 100 στρεμμάτων στα βόρεια της πολιτείας της Νέας Υόρκης, μαζί με τα δύο τους παιδιά. Στη φάρμα τους έχουν γαϊδουράκια, σκύλους, γάτες, κότες, πάπιες και είναι γνωστό ως «Mischief Farm».

 

Η ζωή στη φύση με τους διαφορετικούς ρυθμούς ενέπνευσε την ηθοποιό να ασχοληθεί με τη συγγραφή, ξεκινώντας με το μπεστ σέλερ των New York Times του 2021 «The Rural Diaries: Love, Livestock, and Big Life Lessons Down on Mischief Farm», ενώ πρόσφατα βγήκε το νέο της βιβλίο, με τίτλο «Grimoire Girl».

iefimerida.gr