Αρχική Blog Σελίδα 1208

Ν. Ιγγλέσης: ο μύθος της Ακροδεξιάς

0

Του Νίκου Ιγγλέση

01/07/2024

Η μεγάλη νίκη της Μαρίν Λεπέν και του κόμματός της Rassemblement National (RN) – σχεδόν διπλασίασε τα ποσοστά του – στις γαλλικές βουλευτικές εκλογές της 30ης Ιουνίου θα τροφοδοτήσει περαιτέρω την έντονη συζήτηση που έχει αρχίσει, πολύ πριν τις ευρωεκλογές, για την άνοδο της Ακροδεξιάς.

Σε μια εβδομάδα (7/7), στο δεύτερο καθοριστικό γύρο των εκλογών, θα φανεί αν το RN εξασφαλίσει ή όχι την απόλυτη πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση και θα ορίσει τον νέο πρωθυπουργό της Γαλλίας. Και στο βάθος έρχεται ο Τραμπ στις αμερικανικές εκλογές του Νοεμβρίου.

Το τελευταίο διάστημα δεν υπάρχει άρθρο, ανάλυση ή συνέντευξη που να μην αναφέρεται στην Ακροδεξιά. Στις συντριπτικά περισσότερες περιπτώσεις, η αναφορά αυτή επισημαίνει τους κινδύνους για τους θεσμούς της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και τους φόβους επανεμφάνισης του φασισμού – ναζισμού.

Γίνεται μια συστηματική, οργανωμένη και μεγάλης έκτασης προπαγάνδα για να ανακληθούν στο συλλογικό υποσυνείδητο μνήμες και φοβίες του παρελθόντος. Τί όμως αντιπροσωπεύει η λεγόμενη Ακροδεξιά; Γιατί δέχεται τέτοια τεράστια επίθεση από τους αυτοαποκαλούμενους δεξιούς -κεντροδεξιούς, αριστερούς – κεντροαριστερούς, πράσινους – οικολόγους και άλλες συστημικές δυνάμεις που τοποθετούνται ενδιάμεσα αυτών; Ποιο είναι τελικά στην εποχή μας το πολιτικό διακύβευμα;

Τους τελευταίους αιώνες, από τη Γαλλική Επανάσταση και μετά, δεξιά χαρακτηρίζονταν τα συντηρητικά κόμματα που επιδίωκαν τη διατήρηση του status quo. Τα κόμματα αυτά υπερασπίζονταν την κρατική – εθνική  κυριαρχία, την καπιταλιστική οικονομία, τις υπάρχουσες κοινωνικές και παραγωγικές σχέσεις καθώς και τις θρησκευτικές και πολιτιστικές αξίες κάθε λαού.

Αντίθετα, αριστερά χαρακτηρίζονταν τα κόμματα που επιδίωκαν (μεταρρυθμιστικά ή επαναστατικά) την αλλαγή του status quo, σύμφωνα με τις εξελισσόμενες κοινωνικές ανάγκες. Τα κόμματα αυτά αποσκοπούσαν στην ανατροπή ή στον κρατικό έλεγχο (με κεϋνσιανικές πολιτικές) του καπιταλιστικού συστήματος παραγωγής, στην αναδιανομή του πλούτου, στον περιορισμό των ταξικών διαχωρισμών και την απελευθέρωση από τα κοινωνικά στερεότυπα. Γι’ αυτό και αποκλήθηκαν προοδευτικά.

Στην Ελλάδα, μέχρι τη Γερμανική κατοχή το 1940, η αντιπαράθεση Δεξιάς – Αριστεράς είχε τη μορφή της αντιπαράθεσης Βασιλικών – Βενιζελικών.

Η Δεξιά συχνά επεδίωκε να επιτύχει τους πολιτικούς στόχους της με αυταρχικές μεθόδους, ενίοτε με στρατιωτικά πραξικοπήματα. Η Αριστερά, από την πλευρά της, με μαζικά κινήματα που ενίοτε εξελίσσονταν σε λαϊκές επαναστάσεις. Η Δεξιά εμφανιζόταν ως πατριωτική και η Αριστερά ως διεθνιστική ( οι προλετάριοι δεν έχουν πατρίδα). Όμως, από το 1917 ένα τμήματα της Αριστεράς (η κομμουνιστική) απέκτησε «πατρίδα», τη Σοβιετική Ένωση, μέχρι που αυτή κατέρρευσε το 1991.

Στη σημερινή εποχή, ιδιαίτερα από τη δεκαετία του ’90, που ο καπιταλισμός πέρασε σ’ ένα νέο στάδιο, αυτό της παγκοσμιοποίησης (globalization), οι έννοιες Δεξιά και Αριστερά έχουν τελείως αλλάξει περιεχόμενο. Η Δεξιά υιοθέτησε προστάγματα της Αριστεράς και η Αριστερά αυτά της Δεξιάς.

Δεξιά και Αριστερά αποτελούν πλέον στυλοβάτες της παγκοσμιοποίησης που έχει ως βασικούς πυλώνες της την ελεύθερη διακίνηση των κεφαλαίων, την ελεύθερη διακίνηση αγαθών – υπηρεσιών και την ελεύθερη διακίνηση ανθρώπων (μετανάστευση) προκειμένου να δημιουργηθεί μια ενιαία παγκόσμια αγορά και μια κοινή καταναλωτική κουλτούρα, όπως απαιτούν οι ανάγκες του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και των πολυεθνικών επιχειρήσεων. Σήμερα το κύριο εμπόδιο στις πολιτικές τής παγκοσμιοποίησης είναι τα κράτη – έθνη με τα ιδιαίτερα συμφέροντά τους.

Τώρα είναι η Δεξιά που επιδιώκει να ανατρέψει το status quo. Η εθνική κυριαρχία υποβαθμίζεται συστηματικά και μεγάλα τμήματά της παραχωρούνται σε υπερεθνικούς οργανισμούς, όπως η ΕΕ και η Ευρωζώνη. Τα κρατικά σύνορα γίνονται διαπερατά για τις μεταναστευτικές ροές. Οι στρατηγικές υποδομές και επιχειρήσεις εκποιούνται σε ιδιώτες – το κράτος αποδυναμώνεται. Η εγχώρια παραγωγή του αγροτικού τομέα, της βιοτεχνίας και της βιομηχανίας εγκαταλείπεται απροστάτευτη (χωρίς δασμούς και φόρους) στο διεθνή ανταγωνισμό. Η ιστορική ταυτότητα του έθνους υποβαθμίζεται και η ομοιογενής κοινωνία μετατρέπεται σε πολυπολιτισμική. Οι ιστορικές αναφορές, ο αξιακός κώδικας, η θρησκεία, τα ήθη και τα έθιμα και οι πολιτιστικές αξίες κάθε έθνους θεωρούνται παρωχημένα – αντιδραστικά κατάλοιπα. Η Δεξιά έγινε και αυτή διεθνιστική. Το ερώτημα είναι: Πώς μπορεί να υπάρχει Ακροδεξιά όταν δεν υφίσταται Δεξιά;

Προς την ίδια κατεύθυνση ενεργεί και το συντριπτικά μεγαλύτερο τμήμα της αυτοαποκαλούμενης Αριστεράς. Στον παλαιότερο διεθνισμό της προστέθηκε ο εθνομηδενισμός και ο κάθε είδους δικαιοματισμός π.χ. για τους οικονομικούς μετανάστες, για τις σεξουαλικές ιδιαιτερότητες κ.α.. Η γκλομπαλιστική Αριστερά ταυτίζεται με όλες τις βασικές πολιτικές επιλογές της παγκοσμιοποίησης. Για τη Δεξιά και την Αριστερά υπάρχει μια μόνο κυρίαρχη ιδεολογική και πολιτική πρόταση που την ονομάζουν «πολιτική ορθότητα».

Απέναντι σ’ αυτόν τον οδοστρωτήρα της αποδόμησης και διάλυσης των εθνών, των ταυτοτήτων, των ηθικών αξιών, των οικονομικών και εργασιακών δεδομένων, των κοινωνικών σταθερών και της εθνικής ασφάλειας, ήταν αναπόφευκτο να αναπτυχθούν έντονες αντιδράσεις. Σ’  όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης εμφανίστηκαν κόμματα με θέσεις ενάντια στην παγκοσμιοποίηση ή έστω ενάντια σε κάποιες από τις εκφάνσεις της.

Τα κόμματα αυτά προτάσσουν την αποκατάσταση της εθνικής κυριαρχίας, την ανάπτυξη της εγχώριας οικονομίας, την προάσπιση της ομοιογένειας του πληθυσμού, αντιτάσσονται στις μεταναστευτικές ροές και δεν επιθυμούν τη μετατροπή των κοινωνιών τους σε πολυπολιτισμικές, τάσσονται κατά της αποκαλούμενης «πράσινης μετάβασης» και προασπίζονται τις πατροπαράδοτες πολιτιστικές αξίες. Με άλλα λόγια, θέλουν οι λαοί τους να διατηρήσουν τις ταυτότητές τους.

Σύσσωμοι Δεξιά – κεντροδεξιά, Αριστερά – κεντροαριστερά και λοιποί κατηγορούν τα κόμματα αυτά ως ακροδεξιά, εθνικιστικά, αυταρχικά, λαϊκιστικά, ευρωσκεπτικιστικά, ρατσιστικά, ομοφοβικά, ως φίλα διακείμενα στον Πούτιν και τον Τράμπ. Τα κόμματα αυτά μπορούν να χαρακτηριστούν μόνο ως πατριωτικά, αφού υπερασπίζονται τα εθνικά συμφέροντα ενάντια στο διεθνισμό της παγκοσμιοποίησης.

Η προπαγάνδα των γκλομπαλιστών επισείει τον κίνδυνο εμφάνισης ενός νέου Μουσολίνι ή Χίτλερ. Αλλά, ο φασισμός – ναζισμός κυριάρχησε σε κάποιες χώρες της Ευρώπης την περίοδο του Μεσοπολέμου, μετά την επικράτηση της ρωσικής επανάστασης του 1917 και ήταν η απάντηση της τότε αστικής και μικροαστικής τάξης στον κίνδυνο του μπολσεβικισμού και της κολεκτιβοποίησης. Σήμερα τέτοια απειλή δεν υφίσταται, άρα δεν υπάρχει η κοινωνική βάση για αναβίωση φασιστικών ή ναζιστικών κομμάτων και καθεστώτων. Αντίθετα, η σύγχρονη απειλή για την ελευθερία, τη δημοκρατία και την αξιοπρέπεια των λαών προέρχεται από τον ιδεολογικό, πολιτικό, οικονομικό και πολιτιστικό ολοκληρωτισμό της παγκοσμιοποίησης.

Δεν αρκούν όμως οι κάθε είδους χαρακτηρισμοί για την ανάσχεση της αντίδρασης στην παγκοσμιοποίηση. Πρόσφατα, εμφανίστηκαν αρκετά άρθρα και αναλύσεις, που τοποθετούν τα λεγόμενα ακροδεξιά κόμματα εντός του υπάρχοντος συστήματος ή τα κατατάσσουν στο παρασύστημα, δηλαδή, στο παρακράτος. Αν όμως συμβαίνει αυτό, γιατί αυτή η λυσσώδης πολεμική εναντίον τους; Τι μπορεί να φοβάται το σύστημα από ένα δικό του «παρακράτος»;

Στην Ευρώπη, τα πατριωτικά κόμματα δεν έχουν σχηματίσει κάποια Διεθνή, όπως ήταν παλαιότερα η «Κομμουνιστική Διεθνής». Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που εκλέχτηκε πρόσφατα, συγκροτούν τρεις διαφορετικές ομάδες (ECR – Μελόνι, ID – Λεπέν  και το Fidesz του Όρμπαν με άλλους). Τα κόμματα αυτά έχουν μεν κοινές ιδεολογικοπολιτικές αναφορές, αλλά το καθένα καθορίζει την τακτική του ανάλογα με τα μείζονα προβλήματα κάθε χώρας, τους πολιτικούς συσχετισμούς και τις αναγκαίες συμμαχίες, προκειμένου να αυξήσει την εκλογική δύναμή του ή να αναλάβει την εξουσία.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία αποτελεί άλλο ένα καθοριστικό πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ του κυρίαρχου συστήματος και των πατριωτικών κομμάτων, γιατί η Ρωσία είναι μια χώρα εκτός του πλαισίου της παγκοσμιοποίησης. Στην Ιταλία η Μελόνι στηρίζει μεν τη στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία, αλλά αντιτίθεται στην αποστολή στρατευμάτων, ο Β. Όρμπαν της Ουγγαρίας  απέρριψε την οποιαδήποτε αποστολή οπλικών συστημάτων στο Κίεβο και η AfD (Εναλλακτική για τη Γερμανία) αντιτίθεται στη συνέχιση του πολέμου και ζητάει την αποκατάσταση των σχέσεων με τη Μόσχα.

Στην Ελλάδα, είναι να απορεί κανείς με κάποιους δημοσιογράφους και αναλυτές που ενώ έχουν ταχθεί υπέρ της Ρωσίας στον πόλεμο στην Ουκρανία ταυτόχρονα επιτίθενται σ’ όλα τα, κατ’ αυτούς, ακροδεξιά κόμματα που στην ουσία είναι σύμμαχοι της Μόσχας, με τα ίδια επιχειρήματα που χρησιμοποιούν οι γκλομπαλιστές. Πολιτική ανεπάρκεια, κόλλημα σε ιδεοληψίες του περασμένου αιώνα ή βλακεία;

 Πηγή : www.ellinikiantistasi.gr

Κ. ΛΑΜΠΡΌΠΟΥΛΟΣ: περί δηλώσεων του Υπουργού Άμυνας

3
του Κωνσταντίνου Λαμπρόπουλου, Στρατηγικού Αναλυτή
Περί των δηλώσεων του Υπουργού Άμυνας για την οικοδόμηση των πιο ισχυρών ελληνικών ΕΔ εδώ κ 3 χιλιάδες χρόνια.
Εκτός του εκτός ιστορικής πραγματικότητας ισχυρισμού (στα όρια του προκαλούντος τον γέλωτα) το ανυπόστατο του πράγματος έχει ως εξής:
Με 2 δις 120 εκατ προϋπολογισμό για εξοπλιστικά προγράμματα και αυτό όχι σε συνεχή ετήσια βάση, μηδενική πρόσβαση και βούληση σε επιπρόσθετη χρηματοδότηση αλλά και απουσία στο κεντρικό επίπεδο χάραξης στρστηγικής και λήψης αποφάσεων καθώς το Υπουργείο Άμυνας δεν είναι Ministry of Defence με τη κλασική έννοια του όρου (με δικό του προϋπολογισμό και αυξημένη αυτονομία σ όλα τα επίπεδα) το μόνο που έχει η Ελλάδα αυτή τη στιγμή είναι Υποτυπώδεις ΕΔ που προσπαθούν στοιχειωδώς να υφίστανται εν τοις πράγμασι.
Για να μη γίνουν όμως Paper Armed Forces στη δεκαετία του 30 απαιτείται το minimum:
Υλοποίηση Μακροπρόθεσμου Προγράμματος Αμυντικών Εξοπλισμών υπό τις νέες στρατιωτικές πραγματικότητες του 21ου αιώνα..Ακόμα τελεί υπό κατάρτιση (εδώ πραγματικά γελάει και το παρδαλό ερίφιο πότε θα εδεήσει να καταρτιστεί το πλάνο)
Στόχευση στη προβλεπόμενη οροφή επάνδρωσης εν καιρώ ειρήνης ιδίως στις μονάδες πρώτης γραμμής εντός 5ετίας.
Οι ΕΔ να ασχολούνται κατά κύριον λόγο στην προς Πόλεμον Προπαρασκευή και απαιτείται πλήρη αλλαγή φιλοσοφίας και ολιστική προσέγγιση.
Ανάπτυξη στοιχειώδους βιομηχανικής βάσης και υποδομών.
Τουλάχιστον 1 αεροδιαστημική βιομηχανία, τουλάχιστον 1 εργοστάσιο παραγωγής πυρομαχικών, τουλάχιστον 1 βιομηχανία παραγωγής οχημάτων, τουλάχιστον 1 ναυπηγείο.
Αυτά είναι τα ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ απλά για να ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ.
Δεν συζητάμε καν για επίπεδο στρατιωτικής μόρφωσης, θητεία, εφεδρεία, στρατηγική κουλτούρα, επικαιροποιημένα δόγματα, συμπράξεις δημόσιου ιδιωτικού τομέα, στρατιωτική καινοτομία, ΣΕΘΑ και ΑΔΙΣΠΟ 21ου αιώνα και δεκάδες άλλα..
Καλό το παραμύθι και τα επικοινωνιακά τεχνάσματα αλλά εδώ παγώνουν και υφιστάμενα προγράμματα όπως ο Γρύπας και ο Αρχύτας..
Μάλλον κάποιοι υποφέρουν από τζετ λαγκ δεν εξηγείται αλλιώς..
Θυμάμαι μια αποστροφή του λόγου του αείμνηστου Αρχηγού Μιχάλη Κωσταράκου όταν τον ρώτησαν δημοσιογράφοι για το αν μπορούμε να γίνουμε Ισραήλ..
Απάντησε: Μάλιστα ωραία τα λέτε να γίνουμε Ισραήλ.Μόνο που το Ισραήλ ξοδεύει ετησίως για την Άμυνα 23 δις όχι σκάρτα 2.5 δις.Και οι πολίτες του είναι πρώτα στρατιώτες και μετά πολίτες..
Σοβαρευτείτε κύριοι έχετε χάσει την αίσθηση της πραγματικότητας.

Κ. Κυριακόπουλος: ΣΑΜΑΡΑΣ – ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: Αναγκαία η ψύχραιμη αποτίμηση μιας σπονδυλωτής παρέμβασης με αποδέκτη πρωτίστως την Ελληνική κοινωνία…

2

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι δύο πρώην πρωθυπουργοί, έχουν το δικό τους παρελθόν, με τις όποιες θετικές διαχειριστικές επιλογές, αλλά και με τα πολλά αρνητικά στοιχεία που μπορεί κάποιος να πιστώσει την πολιτική τους διαδρομή και κυρίως την ίδια την πρωθυπουργική τους θητεία. Για όλα αυτά κρίθηκαν πολιτικά στο πρόσφατο παρελθόν και προφανώς τα έργα και οι ημέρες τους, θα επαναξιολογηθούν στον κατάλληλο χρόνο και από την ίδια την Ιστορία. Ωστόσο…

Ουδείς μπορεί να προσπεράσει αβασάνιστα, την ολοκληρωμένη πολιτική παρέμβαση την οποία συνέθεσαν μέσα από δύο σπονδυλωτά αρθρωμένες και ξεχωριστές ομιλίες, κατά την διάρκεια της προχθεσινής εκδήλωσης για την παρουσίαση του βιβλίου του Μανώλη Κοττάκη. Με την πολιτική κριτική που άσκησαν οι δύο πρώην πρωθυπουργοί, αποδόμησαν συνολικά τις νοσηρές πολιτικές που κυριαρχούν στα πολιτικά επιτελεία της σταθερά απαξιωνόμενης και επικίνδυνα μεταλλασσόμενης Ευρωπαϊκής Ένωσης και παράλληλα στηλίτευσαν με ξεχωριστή αυστηρότητα, τις καταστροφικές, για την κοινωνία και την πατρίδα, επιλογές της Ελληνικής κυβέρνησης και προσωπικά του ανεκδιήγητου Έλληνα πρωθυπουργού.

Το σημαντικότερο όμως όλων, είναι το γεγονός πως οι δύο πρώην πρωθυπουργοί με τις παρεμβάσεις τους, έθεσαν με τον πλέον επίσημο και κατηγορηματικό τρόπο, ένα πλαίσιο αρχών, κατευθύνσεων, αλλά και αδιαπραγμάτευτων αξόνων και προτεραιοτήτων, που θα πρέπει να αποτελέσουν την βάση για την καθολική μεταστροφή της κυρίαρχης στρατηγικής σκέψης στην χώρα μας.

Ταυτόχρονα, προσδιόρισαν το στίγμα μιας επιθετικά αναπροσανατολισμένης πολιτικής και διπλωματικής τακτικής που να υπηρετεί κρίσιμες εθνικές προτεραιότητες χωρίς εκπτώσεις και ανεπίτρεπτους συμβιβασμούς και φυσικά σκιαγράφησαν τα θεμελιώδη μιας πλήρως αναθεωρημένης φυσιογνωμίας του κυρίαρχου στρατηγικού δόγματος το οποίο θα πρέπει επιτέλους να πρυτανεύσει στην χώρα, προκειμένου να δρομολογηθεί η δυναμική επαναφορά του Εθνοκεντρισμού στην πολιτική, ούτως ώστε να ενισχύεται σταθερά τόσο η περιφερειακή όσο και η διεθνής θέση της χώρας και ταυτόχρονα να εμπνέεται η επανενεργοποίηση ευρύτερων τμημάτων της Ελληνικής κοινωνίας.

Προφανώς, οι τοποθετήσεις των δύο πρωθυπουργών, δεν συνιστούν πλυντήριο ανομημάτων και φυσικά δεν διαγράφουν ούτε κατ’ ελάχιστον τις τεράστιες ευθύνες που βαρύνουν ΚΑΙ τους ίδιους, για την εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα. Έχουν όμως την ιδιαίτερη σημασία τους, διότι υπήρξαν και οι ίδιοι ηγέτες της παράταξης η οποία κυβερνά, διότι διεμβολίζουν την σκέψη του μέσου Νεοδημοκράτη υποδεικνύοντάς του ότι οι καταστροφικές πολιτικές που ακολουθεί η κυβέρνηση την οποία επέλεξε, δεν είναι μονόδρομος και κυρίως διότι, κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις, το πλαίσιο το οποίο οριοθέτησαν και η πολιτική συλλογιστική που το αναδεικνύει και το στηρίζει, μπορούν να αποτελέσουν την βάση ή εάν θέλετε το έναυσμα για την δημιουργία μιας δυναμικής μέσα στην κοινωνία, που θα μπορούσε να αναδείξει μια νέα φουρνιά ηγετών στην βάση μιας διαφορετικής πολιτικής και πολιτικής αντίληψης για την διακυβέρνηση μιας χώρας κυρίαρχης, με ρόλο, λόγο, στόχους και γεωπολιτικό όραμα, που θα διεκδικεί τα αυτονόητα και δεν θα είναι δεδομένη για κανέναν.

Ανησυχία γι αυτό που έρχεται: «Δεν έπρεπε να είχαμε εμπλακεί στον πόλεμο στην Ουκρανία» λέει τώρα η Ν.Μπακογιάννη

10

Αφότου πρώτα δώσαμε τα μισά πυρομαχικά των ΕΔ

Σε συγκλονιστική δήλωση προχώρησε η Ντόρα Μπακογιάννη για τον πόλεμο στην Ουκρανία  παραδεχόμενη: «Δεν θα έπρεπε ποτέ να είχαμε εμπλακεί εκεί» ή για να το εξηγήσουμε απλά είπε «παίξαμε και χάσαμε»

Οι δηλώσεις έρχονται καθώς βλέπει την εκλογή Ν.Τραμπ ως την πιο πιθανή με ότι αυτό πλέον συνεπάγεται για την εξωτερική πολιτική του Κ.Μητσοτάκη που είχε επιλέξει να εμπλέξει την χώρα στις πρώτες γραμμές κατά της Ρωσίας και στέλνοντας τεράστιες ποσότητες πυρομαχικών στην Ουκρανία.

Αυτά όμως, όπως αντιλαμβάνεται και αναφέρει η Ν.Μπακογιάννη αλλάζουν και το μεγάλο ερώτημα είναι σε ποια θέση θα βρεθεί η χώρα.

Κατά την ομιλία της στο 28ο ετήσιο συνέδριο «Economist Government Roundtable» και την ενότητα «Γιατί οι επερχόμενες προεδρικές εκλογές είναι τόσο κρίσιμες», η αδελφή του πρωθυπουργού και βουλευτής της ΝΔ επεσήμανε ότι το επόμενο εξάμηνο θα είναι κρίσιμο ενώ αναφέρθηκε στον ρόλο της Ελλάδας και την σημασία να υπάρξει σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή.

Έτσι ερωτώμενη εάν ο Τραμπ έχει μια νέα θητεία, τι πιστεύει ότι θα αλλάξει στην Μέση Ανατολή και την Ουκρανία, η Ντόρα Μπακογιάννη δήλωσε ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν είναι η πρώτη προτεραιότητα για τον Τραμπ.

«Δεν πιστεύω ότι θα ρέει το χρήμα στην Ουκρανία. Δεν θα έπρεπε ποτέ να είχαμε εμπλακεί εκεί» είπε χαρακτηριστικά.

«Οι ΗΠΑ βρίσκονται σε αναταραχή, υπάρχει πολύ μεγάλο άγχος για το αποτέλεσμα, πώς θα επηρεάσουν τα διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε τόσο στην Ευρώπη όσο και τον υπόλοιπο κόσμο και πώς θα είναι το ΝΑΤΟ πλέον.

Οι γαλλογερμανικές σχέσεις δεν είναι οι σχέσεις που ξέραμε στο παρελθόν. Η Ευρώπη βρίσκεται ενώπιον μιας σειράς νέων και παλιών προβλημάτων» υπερτόνισε η Ντόρα Μπακογιάννη και πρόσθεσε:

«Ο ρόλος των ΗΠΑ είναι κρίσιμος τόσο για την Ουκρανία όσο και για την Μέση Ανατολή. Πώς η επόμενη αμερικανική κυβέρνηση, όποια και αν είναι αυτή, θα εργαστεί στο θέμα της Μέσης Ανατολής;».

«Για εμάς η Μέση Ανατολή είναι εξαιρετικά σημαντική» συνέχισε η πρώην υπουργός και ανέφερε: «Παρακολουθούμε την εξέλιξη και είμαστε ιδιαίτερα ανήσυχοι, γιατί όπως γνωρίζετε η Ελλάδα είναι σε μια πολύ ιδιαίτερη θέση.

Είμαστε ειλικρινείς διαμεσολαβητές για την περιοχή, είμαστε μια χώρα η οποία απέδειξε στο παρελθόν ότι μπορούμε να επικοινωνούμε και με τις δύο πλευρές, τόσο με το Ισραήλ όσο και με τους Παλαιστινίους με αποτελεσματικό τρόπο, όμως πολλά εξαρτώνται από τις ΗΠΑ».

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/provocateur/anisyxia-gi-ayto-pou-erxetai-den-eprepe-na-eixame-emplakei-ston-polemo-stin-oukrania-leei-tora-i-n-mpakogianni/

 

 

Χαμός στη Βουλή: Ξέφυγε η Φωτίου, είπε «άι στο διάολο» στην Κεφαλογιάννη

0

Στο «κόκκινο» ανέβηκε η θερμοκρασία πριν από λίγη ώρα στην επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, όταν η βουλευτής της Νέας Αριστεράς Θεανώ Φωτίου είπε «άι στο διάολο» απευθυνόμενη στην υπουργό Τουρισμού, Όλγα Κεφαλογιάννη, προκαλώντας κυριολεκτικά χαμό στην αίθουσα.

Όλα ξεκίνησαν όταν η Θεανώ Φωτίου διαμαρτυρήθηκε στο προεδρείο για την επιλογή της Όλγας Κεφαλογιάννη να απαντά στις ερωτήσεις των συναδέλφων της ξεχωριστά και να μην περιμένει την ολοκλήρωση του κύκλου των τοποθετήσεων.

«Κυρία υπουργέ, δεν μπορείς να καταπατάς τις διαδικασίες, περιμένουμε να μιλήσουμε όλοι, να μας απαντήσει συνολικά» είπε η κ. Φωτίου, με τον προεδρεύοντα, κ. Κυριαζίδη, να απαντά πως η υπουργός έχει τη συγκεκριμένη δυνατότητα.

«Από πότε, και δεν το ξέρω, τόσα χρόνια είμαι μέσα στη Βουλή» απάντησε η βουλευτής, με την κ. Κεφαλογιάννη να παίρνει το λόγο και να σημειώνει: «Επειδή η κ. Βέττα ένιωσε την ανάγκη να υπερασπιστεί τη δραματική πενταετία ΣΥΡΙΖΑ, βρείτε τα μεταξύ σας».

Αμέσως ακολούθησε στιχομυθία, με τη Θεανώ Φωτίου να ξεφεύγει και να επιστρατεύει… άψογα γαλλικά.

Ο διάλογος Φωτίου-Κεφαλογιάννη που προκάλεσε χαμό στη Βουλή
Φωτίου: «Σας παρακαλώ, κυρία υπουργέ, δεν θα κάνετε μικροπολιτική πάνω σε ένα νομοσχέδιο»
Κεφαλογιάννη: «Όλοι θυμούνται ότι ο τουρισμός…»
Φωτίου: «Άι στο διάολο»
Κεφαλογιάννη: «Τι είπατε; Θα το επαναλάβετε; Έτσι έχετε μάθει να μιλάτε στο Κοινοβούλιο; Και το πρόβλημά σας είναι ο κανονισμός; Εδώ δεν ξέρετε βασική κοινωνική συμπεριφορά. Τέτοιες αγοραίες εκφράσεις μόνο από τέτοια πρόσωπα ακούγονται εδώ μέσα! Ντροπή σας»

“https://www.iefimerida.gr/politiki/fotioy-ai-sto-diaolo-kefalogianni-boyli”>Χαμός στη Βουλή: Ξέφυγε η Φωτίου, είπε «άι στο διάολο» στην Κεφαλογιάννη [βίντεο] – iefimerida.gr</a></p>

Κερατέα: Viral η εικόνα με τους πυροσβέστες να ξαπλώνουν στο χώμα για να ανακτήσουν δυνάμεις

0

Μια φωτογραφία από τη φωτιά της Κερατέας έχει διαδοθεί ευρέως στο διαδίκτυο, δείχνοντας τους πυροσβέστες να ξαπλώνουν στο χώμα για να ξεκουραστούν μετά από μια σκληρή μάχη με τις φλόγες.

Στη φωτογραφία αυτή, οι πυροσβέστες φαίνονται κατάκοποι και τυλιγμένοι με ειδικές κουβέρτες, να προσπαθούν να ανακτήσουν δυνάμεις για να συνεχίσουν το έργο τους.

Συντονιστής

 6 ώρ. 

Και όταν κλείνουν οι κάμερες τι;Όταν πιάνεται ένα μέτωπο μετά τι; Το έργο των πυροσβεστών ,δεν είναι ένα ακόμα θέμα για να γεμίσει το δελτίο ειδησεων,δεν ειναι μια λεία των δημοσιογράφων και των εικονοληπτών , δεν είναι μια κινηματογραφική παραγωγή με αίσιο τέλος που μετά όλοι μας επιστρέφουμε στην θαλπωρή του σπιτιού μας ..αυτή είναι η ωμή αλήθεια ..αυτό είναι το μετά ..αυτό είναι το παιδί δικού μου ανθρώπου ,ο/η σύζυγος δικού μου ανθρώπου ,ο αδελφός και η αδελφή δικού μου ανθρώπου …ξενιτεμένα από μακρινές περιοχές αρκετά πληρώματα και οχήματα ,σε μια επικίνδυνη προσπάθεια ανά την Ελλάδα να σώσουν ότι ,και όποιον μπορούν …και μετά τι ;κοιτώ στο εξωτερικό παρόμοια συμβάντα και αντίστοιχες επιχειρησιακές δραστηριότητες …που είναι οι σκηνές ,που είναι η υγιεινή ,οι φρέσκιες και καινούργιες στολές και εσώρουχα ,η αλλαγή των μέσων ατομικής προστασίας με καινούργια ,το φαγητο,το νερό ,η ξεκούραση σωματική και πνευματική, που είναι οι αλλαγές πληρωμάτων …planning management ,support management,logistics management….παραληρω..τι ψάχνω να βρω και εγώ ο απλός και αμόρφωτος …μάλλον μέχρι εκεί είμαστε …να ξαπλώνουν οι ήρωες αυτής της χώρας στο βρώμικο άγριο και κρύο έδαφος εισπνέοντας στον ύπνο τους καπνό και τυχόν άλλες ουσίες διπλα σε ακόμα καπνισμένο τεραιν ..σκεπασμένοι με αλουμινοκουβερτες και με ότι άλλο μπορούν να βρουν εκείνη την σημαντική και δύσκολη στιγμή ..της νύχτας …..
Και μετά τι;Περπαταμε τις αρχές του Ιούλη με συμβάντα ήδη από τα μέσα Ιουνίου …να ζητήσουμε από αυτούς τους ανθρώπους να βγάλουν μια ακόμη αντιπυρική μέχρι τέλος Οκτώβρη ….
Ας επανασχεδιαστούν κάποια καίρια θέματα ..γιατί το τι ..θα γίνει γιατί …και το γιατί εμπεριέχει πολλά ζητήματα …καλημέρα Ελλάδα ξυπνώντας από ένα ακόμα αφιλόξενο κρύο βρώμικο και σκληροτράχηλο οδόστρωμα ..
Πηγη:Simon Banos

Δίπλα τους, το έδαφος φαίνεται ακόμα να καπνίζει από τη φωτιά.

“https://www.iefimerida.gr/ellada/fotia-stin-keratea-viral-eikona-me-pyrosbestes”>Κερατέα: Viral η εικόνα με τους πυροσβέστες να ξαπλώνουν στο χώμα για να ανακτήσουν δυνάμεις – iefimerida.gr</a></p>

Δ. Τσαϊλάς: οδηγούμαστε σε αναβίωση των εθνοτικών διαφορών στα Δυτικά Βαλκάνια.

0

του Δημήτρη Τσαϊλα, Υποναυάρχου ε.α.

Όταν μιλάς με φίλους Αλβανούς του Κοσσυφοπεδίου προσπαθώντας να τους πείσεις ότι δεν υπάρχει καλύτερη εναλλακτική από μια ειρηνική και φιλική σχέση μεταξύ Βελιγραδίου και Πρίστινας σε αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό. Μάλιστα οι περισσότεροι λένε ότι δεν θα ήθελαν ποτέ να μιλήσουν ξανά με τους Σέρβους. Ωστόσο είναι σαφές ότι η Σερβία παρά του ότι θεωρείται η μεγαλύτερη απειλή για την ασφάλεια του Κοσσυφοπεδίου, είναι ταυτόχρονα ο σημαντικότερος παράγοντας στην οικονομία του με αυξημένη επιρροή στον σερβικό πληθυσμό του Κοσόβου.

Τόσο η  Πρίστινα όσο το Βελιγράδι, εκτιμάται, δεν είναι έτοιμοι για πολιτική ομαλοποίηση. Μέχρι τα τέλη του περασμένου έτους, ο Πρόεδρος Βούτσιτς εξέφραζε την ελπίδα του για αλλαγές γεωπολιτικών συνθηκών που θα επέτρεπαν στη Σερβία να ανακαταλάβει μέρος ή ολόκληρο το Κοσσυφοπέδιο. Η σερβική κυβέρνηση, εντωμεταξύ περιλαμβάνει ένθερμους υποστηρικτές της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Περιλαμβάνει επίσης την κορυφαία εθνικιστική ιδέα του «σερβικού κόσμου», έναν ευφημισμό για τη Μεγάλη Σερβία.

Οι Αλβανοί Κοσοβάροι θέλουν πρώτα να ακούσουν ότι η Σερβία μετανιώνει για όσα έγιναν το 1998 και το 1999. Θέλουν να δουν το Βελιγράδι να ενθαρρύνει τους Σέρβους του Κοσσυφοπεδίου να κοιτάξουν στην Πρίστινα για τη διακυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένου του νόμου και της τάξης. Η Πρίστινα θέλει το Βελιγράδι να είναι έτοιμο να δώσει στους Αλβανούς στη νότια Σερβία συγκρίσιμα προνόμια και εκπροσώπηση με αυτά που απολαμβάνει η Σερβία στο Κοσσυφοπέδιο για τους Σέρβους.

Από την άλλη ο πρόεδρος Βούτσιτς πέτυχε de facto νίκες στον σερβικό πληθυσμό στη μισή Βοσνία και σε όλο το Μαυροβούνιο. Γιατί δεν θα ήθελε να επεκτείνει αυτή την επιτυχία τουλάχιστον στο βόρειο Κοσσυφοπέδιο;

Υποθέτω ότι εάν αμφότεροι εκπλήρωναν τις υποχρεώσεις τους βάσει της συμφωνίας του 2013, τότε θα ομαλοποιούταν οι σχέσεις. Αλλά αυτό, μάλλον δεν πρόκειται να συμβεί.

Η πολιτική της ΕΕ και των ΗΠΑ στο συγκεκριμένο χώρο φαίνεται να εκτελείται χωρίς πυξίδα. Εκτιμώ ότι πρέπει να επιστρέψουν σε έναν πιο πρακτικό, λιγότερο πολιτικό, διάλογο. Η πολιτική ομαλοποίηση είναι κάτι ανέφικτο για την ώρα. Η Σερβία σαφώς δεν ενδιαφέρεται να παραδώσει τις αξιώσεις κυριαρχίας της έως ότου ο πόλεμος στην Ουκρανία τερματίσει τις ρωσικές προσαρτήσεις εκεί. Το Κοσσυφοπέδιο δεν ενδιαφέρεται για τη σύσταση του Συνδέσμου που είχε αποφασιστεί μέχρι να βεβαιωθεί ότι η Σερβία αποδέχεται την κυριαρχία και την εδαφική του ακεραιότητα. Ωστόσο, τόσο το Βελιγράδι όσο και η Πρίστινα μπορούν να καλωσορίσουν την εξομάλυνση της μετακίνησης ανθρώπων, αγαθών και οικονομικών μέσω των αμοιβαίων συνόρων τους και να επιτρέψουν περισσότερο εμπόριο, και επενδύσεις.

Η πολιτική εξομάλυνση θα μπορέσει να επιτευχθεί όταν η Πρίστινα και το Βελιγράδι είναι έτοιμοι για αυτήν. Δηλαδή όταν το Βελιγράδι ανταλλάξει την ένταξή του στην ΕΕ με την αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου. Ενώ περισσότερα από ένα από τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ θα επιμείνουν σε αυτό, η Αθήνα εκτιμάται ότι όσον αφορά την αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου  δεν θα την υιοθετήσει. Εν τω μεταξύ, ο διάλογος θα πρέπει να επικεντρωθεί σε πρακτικά προβλήματα που μπορούν να επιλυθούν με πρακτικούς τρόπους. Είναι λάθος λοιπόν να απαιτείς από τους πολιτικούς να κάνουν περισσότερα από όσα είναι έτοιμοι να κάνουν.

Στα Σκόπια τώρα δείχνουν τα σημάδια δύο συγκρούσεων που ταλαιπωρούν τη χώρα εδώ και δεκαετίες. Το 2014, η τότε κυβέρνηση ξεκίνησε μια αναγκαία ανοικοδόμηση του κέντρου της πόλης. Ωστόσο η εθνικιστική κυβέρνηση το στόλισε με γκροτέσκο μεγάλα αγάλματα των Ελλήνων Μεγάλου Αλεξάνδρου και Φιλίππου καθώς και μια αψίδα θριάμβου. Αυτά τα μνημεία υπογράμμισαν τον ψευδή ισχυρισμό ότι η χώρα που μετά τη συμφωνία των Πρεσπών ονομάστηκε Βόρεια Μακεδονία, της οποίας ο πλειοψηφικός πληθυσμός είναι Σλάβοι και όχι Έλληνες, έχει ρίζες στην αρχαία Ελληνική ιστορία. Αυτό όχι μόνο ενόχλησε αλλά αύξησε την έντονη αντίθεση μεταξύ του κυρίως κατά δήλωσή τους μακεδονικού τμήματος της πόλης και των πιο παραδοσιακών και φτωχότερων αλβανικών κοινοτήτων πέρα ​​από τον ποταμό Βαρδάρη. Επίσης η κατασκευή μιας Ορθόδοξης Εκκλησίας στην περιοχή του μεγάλου φρουρίου των Σκοπίων, κυρίως της οθωμανικής εποχής, παραμένει σε αδιέξοδο λόγω των αλβανικών ισχυρισμών ότι το έργο καταστρέφει μια αρχαία ιλλυρική τοποθεσία. Διαφαίνεται ότι η «κοινωνική απόσταση» μεταξύ πολιτών διαφορετικών εθνοτήτων αυξάνεται και ο εθνικισμός κυβερνά όλο και περισσότερο την κοινωνία.

Από την άλλη η Μόσχα είναι ευχαριστημένη με τη νέα κυβέρνηση της πΓΔΜ. Περιλαμβάνει έναν αντιπρόεδρο της κυβέρνησης ο οποίος είναι σφριγηλός ρωσόφιλος, καθώς και δύο άλλα μέλη κοντά στη Μόσχα. Μια ουγγρική τράπεζα είπε ότι η ρωσική χρηματοδότηση χορήγησε δάνειο 1 δισεκατομμυρίου ευρώ στη νέα κυβέρνηση αμέσως μετά την ορκωμοσία της. Ο νεοσύστατος Πρόεδρος αρνήθηκε να χρησιμοποιήσει το επίσημο όνομα της χώρας, Βόρεια Μακεδονία. Η συμφωνία του 2018 με την Ελλάδα για τη χρήση αυτού του ονόματος ήταν για όλες τις χρήσεις.

Ο νέος πρωθυπουργός στα Σκόπια, προσπαθεί να τονίσει τον δυτικό προσανατολισμό του, τη φιλοδοξία του για ένταξη στην ΕΕ και την πίστη του στο ΝΑΤΟ. Οι Αλβανοί εταίροι του στον συνασπισμό εκτιμάται ότι θα επιμείνουν σε αυτά τα σημεία.

Το μεγαλύτερο τρέχον διεθνές ζήτημα της πΓΔΜ είναι με τη Βουλγαρία και όχι με την Ελλάδα. Η Σόφια επιμένει να αναγνωρίσουν τα Σκόπια στο σύνταγμά τους τους πολίτες που προσδιορίζονται ως Βούλγαροι. Ο νέος πρωθυπουργός έκανε εκστρατεία εναντίον αυτού. Αλλά μπορεί να είναι διατεθειμένος να το κάνει στο τελικό στάδιο της ένταξης στην ΕΕ, όταν οι Βούλγαροι δεν θα μπορούν στη συνέχεια να εγείρουν πρόσθετα ζητήματα. Εν τω μεταξύ, ορισμένοι αισιόδοξοι ελπίζουν ότι οι Βούλγαροι θα είναι πρόθυμοι να απουσιάσουν από τις αποφάσεις για την ενταξιακή διαδικασία της πΓΔΜ. Αυτό έκανε ο Ούγγρος πρωθυπουργός Όρμπαν για τη βοήθεια της ΕΕ στην Ουκρανία. Οπότε η διπλωματία μας έχει πολύ δουλειά να κάνει όσον αφορά τη στρατηγική μας για την ένταξη της πΓΔΜ στην ΕΕ, καθώς και τις αποφάσεις για την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου.

Αλλά σίγουρα υπάρχουν και πολλοί διεθνείς λόγοι για τους οποίους κάποιος μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα Δυτικά Βαλκάνια είναι ένα ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί.

Πρώτον, στις ΗΠΑ, ο Ντόναλντ Τραμπ επιδιώκει να επανεκλεγεί με την ψευδή υπόθεση ότι στις εκλογές του 2020 τον «έκλεψαν», και η πρόσφατη δίκη του ήταν «στημένη» και όλοι εκτός από αυτόν είναι «διεφθαρμένοι». Μια νίκη Τραμπ θα θέσει αναμφισβήτητα τη φιλελεύθερη δημοκρατία ως σύστημα διακυβέρνησης στα σκοινιά. Είναι δύσπιστος για το ΝΑΤΟ, φιλικός προς τον Βλαντιμίρ Πούτιν και εχθρός του ελεύθερου εμπορίου και των διεθνών συμφωνιών και θεσμών γενικότερα. Μια νίκη Τραμπ θα είχε αναπόφευκτες επιπτώσεις στα Βαλκάνια. Αυτός και οι υποστηρικτές του είναι εθνικιστές. Θα ευνοήσουν τους εθνικιστές στα Δυτικά Βαλκάνια. Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, η μοίρα της Ουκρανίας θα είναι σημαντική για εμάς εδώ στα Βαλκάνια. Ο Τραμπ αναμφίβολα θα παρέδιδε την Ουκρανία, ή μέρος της, στον Πούτιν. Ο Μπάιντεν φαίνεται ότι δεν θα το κάνει.

Όμως η Αμερική δεν είναι η μόνη αβεβαιότητα. Τα αποτελέσματα των εκλογών της Ευρωπαϊκής Ένωσης προμήνυαν μια στροφή προς τον εθνικισμό στην Ευρώπη φέτος και το επόμενο έτος. Η Γερμανία και η Γαλλία κινδυνεύουν να φέρουν στην εξουσία ανθρώπους που θα εγκατέλειπαν την Ουκρανία και, όπως ο Τράμπ, θα γίνουν φίλοι με εθνικιστές στα Δυτικά Βαλκάνια. Αυτό θα δυσκόλευε την υποστήριξη προς την Ουκρανία και την αντίσταση στη διχοτόμησή της. Μια διχοτομημένη Ουκρανία θα προωθούσε παρόμοιες φιλοδοξίες και από την Τουρκία.

Η επιστροφή του Τραμπ, ο αναζωπυρωμένος εθνικισμός στην ΕΕ και η έκβαση του πολέμου στην Ουκρανία είναι τα μεγάλα προβλήματα, ωστόσο η όξυνση των εθνοτικών εντάσεων στην πΓΔΜ θα μπορούσε να βοηθήσει την Ρωσία να αποκτήσει de facto τον έλεγχο των Σκοπίων, τα οποία θα χρειαζόταν την υποστήριξη της εάν απομακρυνθεί από τη Δύση. Η πΓΔΜ έχει λίγα να κερδίσει από τη Ρωσία. Έχει πολλά να κερδίσει από την ένταξη στο ΝΑΤΟ και τελικά στην ΕΕ, γι’ αυτό πρέπει να σταματήσει της εθνικιστικές αναφορές. Το πρόβλημα είναι κοινό σε όλα τα Δυτικά Βαλκάνια, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα δυτικά μας συστήματα αφήνουν την εκλογική πόρτα ανοιχτή σε ανθρώπους που δεν υποστηρίζουν τη φιλελεύθερη δημοκρατία.

Προτιμούν μια αναθεωρητική στάση βλέποντας «Μεγάλες Πατρίδες», (Μεγάλη Σερβία, Μεγάλη Αλβανία, Μεγάλη Βουλγαρία, Μακεδονία του Αιγαίου, Γαλάζια Πατρίδα). Τα αντίβαρα στις αυταρχικές φιλοδοξίες στις φιλελεύθερες δημοκρατίες είναι ισχυροί θεσμοί, ιδιαίτερα το δικαστικό σύστημα, και η δυναμική κοινωνία των πολιτών. Και τα δύο θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στα ατομικά δικαιώματα, τα οποία κάνουν το πολιτικό σύστημα πολύ πιο ρευστό και πιο δύσκολο να κυριαρχήσει. Αλλά ακόμη και σε μια μακροχρόνια εδραιωμένη δημοκρατία όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι θεσμοί μπορούν να υποστούν ρήγμα και να καταπιεστεί η κοινωνία των πολιτών.

Ο εθνικισμός κυριαρχεί στην πολιτική. Ο αμοιβαίος σεβασμός και ακόμη και η φιλία είναι πιο συνηθισμένος μεταξύ των πολιτών, οι οποίοι, ωστόσο, απέτυχαν να ψηφίσουν άτομα που δεν αντιπροσωπεύουν πραγματικά τον σεβασμό τους για τα άτομα και τα δικαιώματά τους. Η πρόκληση μας ως πολίτες είναι να αποτρέψουμε τον αυταρχισμό. Να δούμε κατάματα την εκπλήρωση των ευθυνών μας για την υπεράσπιση των θεσμών, την αναζωογόνηση της κοινωνίας των πολιτών και την προστασία των δικαιωμάτων όλων.

*Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι συνεργάτης και ερευνητής του Institute for National and International Security(INIS), και του Strategy International (SI).

 

 

ΧΥΔΑΙΟΣ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΜΟΣ Ή ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΆΤΟΣ; Η ΝΕΑ ΑΝΤΙΘΕΣΗ

2

του Παντελή Σαββίδη

Λίγο πριν αναλάβει πρόεδρος της ΝΔ, θα ήταν το 1995, ζήτησα από τον Καραμανλή μια συνέντευξη. Εργαζόμουν στην ΕΡΤ3. Μου την έκλεισε στο σπίτι του θείου του στην Πρώτη.

Για την ακρίβεια δική μας πρόταση ήταν η Πρώτη. Το γιατί θα το πούμε άλλη φορά.

Συγκεντρώθηκε όλο το σόι. Από την μητέρα και τον πατέρα ως την όμορφη ξανθιά που δεν μπορούσα να καταλάβω ποια ήταν, αργότερα το μάθαμε, τους Γραμμένους και φίλους τους στο χωριό.

Η συνέντευξη δόθηκε κάτω από ένα τεράστιο πορτρέτο του θείου Καραμανλή, του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Ετοιμάστηκα, λοιπόν, με την κλασική μέθοδο. Απέναντι στις αναμενόμενες απαντήσεις θα έθετα ερωτήσεις απο την άλλη πλευρά, τότε κυριαρχούσε η ανδρεϊκή.

Φανταζόμουν πως το ίδιο θα περίμενε και ο Καραμανλής. Κλασική τακτική.

Το αποτέλεσμα με εξέπληξε. Οι θέσεις που έπαιρνε ο Καραμανλής στις ερωτήσεις που του έκανα όχι, μόνο, εμπεριείχαν τις ανδρεϊκές αλλά και υπερέβαλαν. Όλη η προετοιμασία πήγε στράφι και άρχισα να αυτοσχεδιάζω για να έχουμε ένα ανεκτό αποτέλεσμα. Για να είμαι ειλικρινής το απέδωσα στην πολιτική προσπάθεια να ενστερνισθεί στα λόγια μια πολιτική που είχε πέραση στην κοινωνία. Πλέον, νομίζω, πως δεν ήταν έτσι.

Τα θυμήθηκα όλα αυτά καθώς τον άκουγα και χθες στο Πολεμικό Μουσείο στην παρουσίαση του βιβλίου του δημοσιογράφου Μανώλη Κοττάκη. Επειδή την πολιτική Ανδρέα και του ΠΑΣΟΚ εκείνης της εποχής την είχα μελετήσει καλά, πιστεύω πως όσα είπε, χθες, ο Καραμανλής θα μπορούσε να τα πει και ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ο Καραμανλής εξέφρασε απόψεις πολύ πλησιέστερα στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ από αυτές που υποστήριξαν οι σημιτικοί διάδοχοί του κατά την προσπάθεια μεταστοιχείωσης και μετάλλαξης του Κινήματος.

Ποιος είναι δεξιά και ποιος αριστερά; Γιατί το ΠΑΣΟΚ θεωρείται κεντροαριστερά και ο Συριζα αυτοαποκαλείται αριστερά;

Έχουν βάση στον σύγχρονο λόγο τους αυτές οι δύο πολιτικές κινήσεις;

Η αριστερά, παραδοσιακά, μετά από την εποχή της ουτοπίας, είχε μαρξιστικά χαρακτηριστικά. Βασιζόταν στην ταξική ανάλυση και τοποθετούνταν υπέρ του εργάτη προλετάριου, η σκληρή μαρξιστική (παραδοσιακή λέγεται σήμερα) και υπερ του εργαζόμενου η υπόλοιπη.

Εργάτης είναι ο προλετάριος. Εργαζόμενοι όσοι βγάζουν ένα μεροκάματο με διάφορες δουλειές.

Τα μαρξιστικά κόμματα που είχαν επιλέξει την Επανάσταση ως μέσο κατάληψης της εξουσίας και την επιβολή Δικτατορίας του Προλεταριάτου θεωρούσαν πως ο εργάτης θα ήταν το επαναστατικό υποκείμενο διότι δεν είχε τίποτε να χάσει παρά μόνο τις αλυσίδες του. Διαψεύστηκαν αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία.

Προϊόντος του χρόνου η αριστερά- κυρίως μαρξιστική, το άλλο παρακλάδι της ήταν ο αναρχισμός- διασπάστηκε στην Ευρώπη και αναδύθηκε ένα νέο ρεύμα, ο Ευρωκομμουνισμός. Πίστευε στον Μαρξ και στον κομμουνισμό αλλά τα ερμήνευε διαφορετικά με τους πολλούς μαρξιστές φιλοσόφους που ανέδειξε. Κυρίως, εγκατέλειψε την Δικτατορία του Προλεταριάτο, την επαναστατική κατάληψη της εξουσίας και προέτασε εκλογές και αποδοχή του κοινοβουλευτικού συστήματος. Μόνο που το κοινοβουλευτικό σύστημα ήταν θεσμός της αστικής δημοκρατίας. Ακόμη και σήμερα που τα βασικά χαρακτηριστικά της αστικής δημοκρατίας διέρχονται κρίση, το κοινοβουλευτικό σύστημα την ακολουθεί. Αυτό είναι που εμφανίζει τα περισσότερα συμπτώματα κρίσης.

Η παραδοσιακή αριστερά παραμένει μαρξιστική και επαναστατική και στις μέρες μας έχει περιθωριοποιηθεί.

Η άλλη αριστερά που απεκόπη με τον Ευρωκομμουνισμό από την αρχική μήτρα της μετεξελίχθηκε, μεταστοιχειώθηκε και παρουσιάζει, σήμερα, την εικόνα του Συριζα. Δεν δίνει βάση στην ταξική ανάλυση. Δεν την ενδιαφέρει η οικονομική κατάσταση των ανθρώπων που θα εκφράσει. Δίνει έμφαση στα δικαιώματα, τις ελευθερίες και είναι διεθνική. Έχει υποβαθμίσει τις συλλογικότητες που αναφέρονται στα έθνη αλλά προβάλλει τις συλλογικότητες που βασίζονται στο φύλο. Δίνει έμφαση στο άτομο και τις ιδιαιτερότητές του και υποβαθμίζει τις κοινωνικές ανάγκες. Είμαστε, λοιπόν, ένα σύνολο διακριτών ατόμων το οποίο ζει σε μια γεωγραφική περιοχή την οποία ονομάζεται κράτος. Αλλά ένα τέτοιο σύνολο δεν συγκροτεί κοινωνία. Η κοινωνία είναι κάτι πολύ συνθετότερο από το άθροισμα ατόμων. Γι αυτό είχε δίκαιο η Θάτσερ. Στη δική της ιδεολογία και στην ιδεολογία του σύγχρονου φιλελευθερισμού δεν υπάρχουν κοινωνίες. Αλλά άτομα.

Αυτήν την αντίληψη την συμμερίζεται, σήμερα, ιδεολογικά ο κ. Μητσοτάκης και το κόμμα του. Και με αυτήν την αντίληψη ήρθε σε αντιπαράθεση το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου. Αλλά στην ίδια αντίληψη με την οποία συγκρούσθηκε ο Ανδρέας προσχώρησε ο Σημίτης και ο σημιτισμός.

Προσπάθησα να δω ποια είναι η διακριτή διαφορά μεταξύ ΠΑΣΟΚ, όπως το βιώνουμε εδώ και χρόνια και Νέας Δημοκρατίας και δεν τα κατάφερα. Αν  την εντοπίσετε εσείς ενημερώστε με.

Αυτή όμως, όπως στην Ελλάδα εκφράζεται απο τον κ. Μητσοτάκη, το Συριζα και το ΠΑΣΟΚ,  είναι και η κυρίαρχη αντίληψη στην Ευρώπη με την λιλιπούτεια ηγεσία της η οποία φέρνει συνέχεια την ήπειρο σε αδιέξοδα, την οδηγεί σε πολέμους και οικονομικές κρίσεις.

Σήμερα δεν υπάρχει ως διακριτό πολιτικό ρεύμα ο ανδρεϊσμός, ή το ΠΑΣΟΚ των πρώτων χρόνων, ένα ρεύμα μιας αριστεράς που εστίαζε στην διάσταση Κέντρου Περιφέρειας ως της κύριας παγκόσμιας αντίθεσης και στην ανάγκη ενός κοινωνικού κράτους.

Αυτές οι αντιλήψεις που ως ιδεολογικό και πολιτικό μέσο της μη κομμουνιστικής αριστεράς εξέφραζαν ασθενείς κοινωνικές ομάδες που αναζητούσαν στον ήλιο μοίρα, τώρα, γίνεται προσπάθεια να ψελλισθούν από την καλούμενη «ακροδεξιά», όπως αναντίστοιχα και ψευδώς επιδιώκεται να χαρακτηρισθούν οι εκφραστές της από τις κυρίαρχες νεοφιλελεύθερες αποδομητικές ομάδες.

Αυτό είναι ένα ιδεολογικό φορτίο το οποίο πρέπει να αποβάλλουν από πάνω διότι ο χαρακτηρισμός τους προσδίδει αρνητική βαρύτητα.

Παρόλα αυτά, όμως, ο κόσμος δείχνει να στρέφεται προς τα κόμματα αυτά. Είναι μια ψήφος διαμαρτυρίας ή μια ψήφος φυγής; Υπάρχει επιστροφή ή η νέα αντίθεση μεταξύ χυδαίου φιλελευθερισμού και ενός νέου κοινωνικού κράτους που θα εκφράσει την κοινωνία και όχι το άθροισμα προσώπων έχει, ήδη, αναδυθεί;

Πιστεύω το δεύτερο. Οι κοινωνίες διαμόρφωσαν το πολιτικό σκηνικό. Όχι οι φιλόσοφοι, οι ιδεολόγοι και οι πολιτικοί.

Οι κοινωνίες και οι ανάγκες τους. Βεβαίως, τα αντισυστημικά, αυτά κόμματα θα χρειαστεί χρόνος για να συγκλίνουν και να ανασυγκροτηθούν. Αλλά αυτά είναι ο νέος πόλος.

Κοινωνία και όχι άθροισμα ατόμων, ελευθερία, δημοκρατία, ισχυρό κοινωνικό κράτος και απόλυτος έλεγχος του χρηματιστηριακού κεφαλαίου σε μια Ευρώπη με διακριτές ταυτότητες αλλά όπου μπορεί να συγκλίνει θα το κάνει, είναι ένα πολιτικό πλαίσιο που θα διέκρινε αυτόν τον πόλο.

Η Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη δεν μπορεί να προσέλθει σε αυτές τις αντιλήψεις. Ούτε και ο Συριζα.

Θα μπορούσε να τις επιβάλλει η κοινωνία του ΠΑΣΟΚ; Δεν μπορεί, κάτι θα έμεινε που δεν θα εκφυλίστηκε.

 

ΗΠΑ: Η προώθηση των  LGBTQI+ αφορά στην εθνική μας ασφάλεια !!!…

2

 

του Andrew Anglin

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μπλίνκεν απευθύνεται σε αντιπροσωπεία των LGBTQI+ στις 27 Ιουνίου, επ’ ευκαιρία του Pride month. Οι LGBTQI+ όργανο των ΗΠΑ για τη διάλυση των κοινωνιών και της Δημοκρατίας…

 Μαθαίνεις, ακούς κάτι τέτοιο και σε πιάνουν τα γέλια [Kαι όμως δεν είναι για γέλια]. Δείτε όμως τι λένε.

Ο Antony Blinken, από τον ιστότοπο του Υπουργείου  Εξωτερικών των ΗΠΑ*:

« Η υπεράσπιση και η προώθηση των δικαιωμάτων LGBTQI+ παγκοσμίως είναι το σωστό, αλλά πέρα ​​από αυτό, είναι η έξυπνη και απαραίτητη ενέργεια που πρέπει να κάνουμε για τη χώρα μας, για την εθνική μας ασφάλεια, για την ευημερία μας . Και γιατί αυτό; Είναι αρκετά βασικό. Αν κοιτάξετε σε όλο τον κόσμο και δείτε τις χώρες που σέβονται τα δικαιώματα της LGBTQI+ κοινότητας, είναι πιο σταθερές, είναι πιο υγιείς, είναι πιο ευημερούσες, είναι πιο δημοκρατικές. Όσοι δεν το κάνουν δεν είναι. Και αυτό είναι ένα αρκετά θεμελιώδες πράγμα, γιατί ένας κόσμος σταθερών, υγιών, ευημερουσών δημοκρατικών χωρών είναι ένας κόσμος που είναι καλός για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο κόσμος που παρουσιάζει το αντίθετο δεν είναι. Και υπάρχει ένας άμεσος συσχετισμός – άμεσος συσχετισμός – μεταξύ των χωρών που σέβονται αυτά τα δικαιώματα και την υγεία των κοινωνιών τους, όπως βλέπουμε καθημερινά ».

Είναι ψευδές αυτό;

Φακέλωμα των κρατών: Χάρτης με τις πιο LGBTQIφοβικές και φιλικές χώρες

Περισσότερα από τον Blinken:

« Την πρώτη ημέρα της θητείας του – και ακούσατε την επιστολή του προέδρου, αλλά την πρώτη ημέρα της θητείας του, ο Πρόεδρος Μπάιντεν εξέδωσε ένα εκτελεστικό διάταγμα που  δήλωνε, και παραθέτω: «Όλοι οι άνθρωποι πρέπει να αντιμετωπίζονται με σεβασμό και αξιοπρέπεια και πρέπει να μπορούν να ζουν χωρίς φόβο, ανεξάρτητα από το ποιοι είναι ή ποιον αγαπούν. Είναι τόσο απλό. Τα δικαιώματα LGBTQI+ είναι ανθρώπινα δικαιώματα. Και η κυβέρνησή μας έχει την ευθύνη να τα υπερασπιστεί, να τα προωθήσει – εδώ και παντού . Ο σεβασμός αυτών των δικαιωμάτων είναι ζωτικής σημασίας για τη διαφύλαξη και την επιτάχυνση της ανανέωσής μας στο εσωτερικό. Η ικανότητά μας να υπερασπιστούμε τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία διεθνώς συνδέεται επίσης άμεσα με τη δύναμή μας σε αυτά τα μέτωπα εδώ στη χώρα μας. Σε πολλά από αυτά που κάνουμε, βλέπουμε τις διασυνδέσεις μεταξύ αυτού που κάνουμε και αυτού που κάνουμε στη χώρα μας, αυτού που κάνουμε και αυτού που κάνουμε στο εξωτερικό. Και αυτό δεν είναι διαφορετικό. 

 Είναι επίσης βαθιά προς το εθνικό μας συμφέρον – και ζωτικής σημασίας για την εθνική μας ασφάλεια… Αλλά είναι προς το συμφέρον της εθνικής μας ασφάλειας να υπερασπιστούμε τους LGBTQI+ άτομα παντού . (…) Από το 2021, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ βοήθησε να ηγηθεί μιας συνολικής κυβερνητικής προσπάθειας των ΗΠΑ να διασφαλίσει ότι κάθε άτομο, παντού, μπορεί να ζει χωρίς βία και διακρίσεις, με σεβασμό στα ίσα δικαιώματα. Υπερασπιζόμαστε και προάγουμε τα δικαιώματα LGBTQI+ σε όλο τον κόσμο , και το κάνουμε με πολλούς βασικούς τρόπους. Και σ’ αυτό ακριβώς ήθελα να αφιερώσω μερικά λεπτά για να σας τονίσω σήμερα. Πρώτον, ασκούμε διπλωματική πίεση για να παροτρύνουμε τις κυβερνήσεις να αντιστρέψουν τους νόμους και τις πρακτικές που εισάγουν διακρίσεις . Επτά χώρες έχουν αποποινικοποιήσει τις συναινετικές σχέσεις ομοφύλων τα τελευταία δύο χρόνια. Η Ελλάδα, το Λιχτενστάιν και η Ταϊλάνδη ψήφισαν φέτος για τη νομιμοποίηση της ισότητας του γάμου. Όλο και περισσότερες χώρες απαγορεύουν τη λεγόμενη «θεραπεία μετατροπής». Σήμερα, και πάνω από όλα, αυτά τα επιτεύγματα είναι δυνατά χάρη στο απίστευτο θάρρος των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των κυβερνητικών εταίρων επί τόπου. Αλλά πιστεύω ότι η αμερικανική υποστήριξη είναι απαραίτητη. Όταν δεσμευόμαστε – άλλοτε δημόσια, άλλοτε ιδιωτικά, μερικές φορές και τα δύο – όταν μοιραζόμαστε τις δικές μας γνώσεις και εμπειρίες, μπορούμε και επιτυγχάνουμε την αλλαγή.

Στο θέμα του γάμου των «περήφανων» ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Κυρ. Μητσοτάκης υπέκυψε σε πιέσεις ή ενήργησε ως ύπατος αρμοστής των ΗΠΑ. Φαινόμενα Μεταδημοκρατίας στην Ελλάδα, γιατί δεν είναι μοναδικό…

Δεύτερον, όταν διαπράττονται παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε άτομα LGBTQI+, θεωρούμε τους δράστες υπεύθυνους. Όταν η Ουγκάντα ​​ψήφισε τον νόμο κατά της ομοφυλοφιλίας, ανακατευθύναμε τη βοήθεια της κυβέρνησης των ΗΠΑ μακριά από αυτούς που ακολουθούν αυτήν την καταχρηστική πολιτική, ενώ αυξήσαμε τη βοήθεια προς τους Ουγκαντούς που τη χρειάζονται περισσότερο από ποτέ, την κοινότητα LGBTQI+. Έχουμε επιβάλει κυρώσεις σε αξιωματούχους της Ουγκάντα ​​που εμπλέκονται σε κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Καταργήσαμε την επιλεξιμότητα της Ουγκάντα ​​για ευεργετικό εμπορικό καθεστώς βάσει του νόμου για την ανάπτυξη και τις ευκαιρίες στην Αφρική έως ότου – έως ότου – καταργήσει τη νομοθεσία και διορθώσει την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. (…) Σήμερα, ανακοινώνω ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επικαιροποιούν τη δική τους ερμηνεία του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα. Είναι μια από τις κύριες συνθήκες που δεσμεύουν τα έθνη να σέβονται τα παγκόσμια δικαιώματα. Αυτό σημαίνει ότι, από τώρα και στο εξής, οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός και η ταυτότητα φύλου καλύπτονται από αυτή τη συνθήκη . (Χειροκροτήματα.) Στην τακτική αναφορά μας στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, θα συνεχίσουμε να συμπεριλαμβάνουμε περιστατικά διακρίσεων ή κακοποίησης που διαπράττονται εναντίον ατόμων LGBTQI+, τώρα μέσα στο σαφές πλαίσιο αυτής της καλά υποστηριζόμενης ερμηνείας. Αυτό θα ενισχύσει περαιτέρω τις προσπάθειές μας ».

Οπότε, δεν νομίζω ότι επινόησα το σύνθημα, αλλά δημοσίευσα τη φράση: «Καμία χώρα που διοργανώνει παρελάσεις gay pride δεν έχει κερδίσει ποτέ πόλεμο».

Είναι πραγματικό.

Αλλά ξέρετε τι είναι πιθανώς επίσης ένα πραγματικό σύνθημα;

«Καμία χώρα που διοργανώνει παρελάσεις gay pride δεν είχε ποτέ πόλεμο με άλλη χώρα που διοργανώνει παρελάσεις gay pride».

Μου φαίνεται ότι αυτό είναι αλήθεια και θα παραμείνει αληθινό επ’ αόριστον. Δεν υπάρχει κανένας λόγος για δύο ομοφυλόφιλες χώρες να πάνε σε πόλεμο επειδή μπορούν απλώς να συνενωθούν και να έχουν σχέσεις ομοφυλοφίλων μεταξύ τους.

*https://www.state.gov/secretary-antony-j-blinken-at-a-reception-in-honor-of-pride-month-2/

source : The Daily Stormer

Η περίπτωση των Emmanuel/Macron και Brigitte/Jean-Michel Trogneux αποτελεί αντικείμενο εικασιών…

 

Καραμανλής: Είναι ώρα επείγοντος συναγερμού και όχι εφησυχασμού

3

01.07.202423:12

Η ομιλία του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή στο Πολεμικό Μουσείο – Εξαπέλυσε επίθεση στην Κυβέρνηση.
Οπρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής κατά την ομιλία του στην εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου του δημοσιογράφου Μανώλη Κοττάκη «Οι απόρρητοι φάκελοι Καραμανλή» στο Πολεμικό Μουσείο, αρχικά αναφέρθηκε στην σημερινή εικόνα της Ευρώπης, ασκώντας σκληρή κριτική στις ηγεσίες της και είπε ότι το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και των χθεσινών εκλογών στην Γαλλία ήρθαν να επιβεβαιώσουν ότι η Ευρώπη στην οποία πιστέψαμε διολισθαίνει σε βαθιά κρίση.

Διερράγη το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο που ήταν το κέντρο της κοινωνικής συνοχής, είπε και προσέθεσε ότι ενώ η ΕΕ απαρνήθηκε μια από τις θεμελιώδεις αρχές της, τη σύγκλιση μεταξύ των χωρών, η διεύρυνση ανισοτήτων οξύνει το κοινωνικό και πολιτικό κλίμα.

«Καταχρηστικός δικαιωματισμός, θίγει δικαιώματα και ευαισθησίες»
Αναφερόμενος στο γάμο ομοφύλων, έκανε λόγο για καταχρηστικό δικαιωματισμό που θίγει δικαιώματα και ευαισθησίες όσων σέβονται το θεσμό της οικογένειας. Ο πρώην πρωθυπουργός έκανε λόγο για αδυναμία της Ευρώπης να παίξει ενεργό ρόλο τόσο στα όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία όσο και στο Μεσανοτολικό, ενώ τόνισε ότι σε αυτό το απρόβλεπτο γεωπολιτικό περιβάλλον είναι μεγάλος ο κίνδυνος ακόμη και ανάφλεξης στα δυτικά Βαλκάνια. Το Κόσσοβο είναι σε αδιέξοδο και οι εθνικισμοί στην περιοχή μας είναι πάλι σε έξαρση, είπε ο κ. Καραμανλής και τόνισε ότι πρέπει να σταλεί ένα καθαρό μήνυμα στα Τίρανα και Σκόπια ότι τέτοιου είδους συμπεριφορές όπως αυτές των δυο χωρών εναντίον της χώρας μας, δεν γίνονται ανεκτές και επισύρουν συνέπειες και να υπάρξει επισήμανση ότι ο δρόμος για την Ευρώπη εξαρτάται από την Ελλάδα.

Διάρρηξη της εμπιστοσύνης
Οι πολίτες της Ευρώπης  αντέδρασαν στην προσπάθεια επιβολής άνωθεν, ενός άλλου μοντέλου ζωής, είπε ο Κώστας Καραμανλής και αναφερόμενος στα αποτελέσματα των ευρωεκλογών στην ΕΕ έκανε λόγο για διάρρηξη της εμπιστοσύνης μεταξύ κοινωνιών και πολιτικού συστήματος. Οι αρχόμενοι δεν εμπιστεύονται τους άρχοντες τους και οι άρχοντες αδυνατούν να κατανοήσουν τους προβληματισμούς και τις επιφυλάξεις των αρχομένων. Αυτός είναι ο ορισμός της κρίσης της εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα και της απονομιμοποίησης του στα μάτια  πολιτών, είπε ο πρώην πρωθυπουργός. Όταν 6 στους 10 εκλογείς απέχουν είναι ώρα επείγοντος συναγερμού και όχι εφησυχασμού, είπε ο κ.Καραμανλής τονίζοντας ότι οι πολίτες εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους, αλλά και την απόρριψη του πολιτικού συστήματος και της τροπής που παίρνει η δημόσια ζωή.

«Το πρώτο μέλημα στα κέντρα αποφάσεων της ΕΕ ήταν να επιβάλλουν τις επιλογές τους σε πρόσωπα, και ότι βγαίνουν οι αριθμοί αντί να τους αφυπνίσει  το σοκ και μην τυχόν και δεν μπορούν να επιβάλλουν τις προκαθορισμένες αποφάσεις τους» είπε μεταξύ άλλων ο κ.Καραμανλής.

Και προσέθεσε:

«Στην προσπάθειά τους μάλιστα να υποβαθμίσουν την σημασία του εκλογικού μηνύματος, δεν διστάζουν με δημόσιες αναφορές να μετέρχονται με μεγάλη ευκολία περιφρονητικών και απαξιωτικών χαρακτηρισμών για τους διαμαρτυρόμενους πολίτες. Αίφνης η Ευρώπη γέμισε από λαϊκιστές, ακροδεξιούς, φιλοφασίζοντες και θρησκόληπτους. Από καθυστερημένους που δεν μπορούν να συλλάβουν τις σύγχρονες τάσεις και προτεραιότητες της πολυπολιτισμικότητας, του άκρατου δικαιωματισμού, της παντοκρατορίας των αγορών κι ενός αδιαφανούς τραπεζικού συστήματος, του σταδιακού εξοβελισμού του έθνους – κράτους.

Όλα αυτά όμως είναι δείγματα νοσηρής και επικίνδυνης νοοτροπίας. Η αυταρέσκεια και η αλαζονεία, ο δύσκολα συγκαλυπτόμενος ελιτισμός δεν φανερώνουν μόνο ρηχότητα και επιπολαιότητα. Φανερώνουν στην ουσία υπεροψία για την άλλη άποψη, δογματικές αγκυλώσεις, περιφρόνηση για τους πολλούς, τις αγωνίες, τα προβλήματα, τις προσδοκίες τους. Έτσι όμως όχι απλώς δεν αντιμετωπίζεται το πρόβλημα, αντιθέτως επιδεινώνεται και μάλιστα ραγδαία με κίνδυνο κάποια στιγμή, όχι στο μακρινό απώτερο μέλλον, να πάρει εκρηκτικές διαστάσεις. Όταν δαιμονοποιείται η άλλη άποψη, όταν αντιμετωπίζονται ως εχθροί οι ανησυχούντες, τότε η οριστική ρήξη μαζί τους είναι αναπόφευκτη».

Ο κ.Καραμανλής συνέχισε λέγοντας πως «αν δεν καταλαβαίνεις γιατί δυσανασχετούν και διαμαρτύρονται οι πολλοί, αν επιμένεις, κόντρα σε όλες τις ενδείξεις, ότι εσύ έχεις δίκιο και οι πολλοί άδικο, αν πιστεύεις ότι ξέρεις πάντα καλύτερα από αυτούς και η μόνη παραδοχή που κάνεις είναι ότι θα έπρεπε απλώς να το επικοινωνήσεις καλύτερα, είναι σχεδόν βέβαιο ότι εκείνοι έχουν δίκιο κι εσύ άδικο. Αν ούτε αυτό καταλαβαίνεις τα πράγματα είναι απείρως χειρότερα».

Η Τουρκία έχει ξεκάθαρο αναθεωρητικό σχέδιο
Τέλος αναφερόμενος στα ελληνοτουρκικά ο κ.Καραμανλής είπε ότι οι ηγεμονικές βλέψεις της Τουρκίας, η συστηματική επιχείρηση εκ μέρους της διεύρυνσης της ατζέντας, η ευθεία αμφισβήτηση της εδαφικής ακεραιότητας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας είναι δεδομένες και απροκάλυπτες.

«Μόνο εθελοτυφλούντες μπορούν να το αμφισβητούν. Η όποια συγκυριακή ύφεση στην ρητορική και τις έμπρακτες προκλήσεις, υπαγορευόμενη από πρόσκαιρες σκοπιμότητες,  δεν πρέπει να συσκοτίζουν την αλήθεια. Ότι δηλαδή η Τουρκία έχει ξεκάθαρο αναθεωρητικό σχέδιο για την περιοχή και ευθέως απειλεί την Ελλάδα και την Κύπρο. Ηγεμονισμός που συν τοις άλλοις αποκαλύπτεται από την στρατιωτική και όχι μόνο παρουσία της στην Μέση Ανατολή, τον Καύκασο, την Βόρεια Αφρική αλλά και χώρες των Βαλκανίων» είπε.

Εκτίμησε ότι καμμιά Ελληνική Κυβέρνηση δεν θα ήταν διατεθειμένη να υποχωρήσει σε μείζονα εθνικά θέματα και να αποδεχθεί ρυθμίσεις σε βάρος των εθνικών συμφερόντων και εξήγησε:

«Πρώτον, διότι αποκλείω την πιθανότητα να το επιθυμεί. Αλλά επιπρόσθετα δεν θα μπορούσε, διότι θα βρισκόταν αντιμέτωπη με την ομόθυμη και σθεναρή αντίδραση των Ελληνίδων και των Ελλήνων. Είναι λοιπόν αδύνατη και αδιανόητη η σύναψη συνυποσχετικού που θα κρύβει τεχνηέντως και εκ του πονηρού, υπό το πρόσχημα της προσφυγής στο ΔΔ της Χάγης για την οριοθέτηση της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας, την εκχώρηση με ασαφείς και διπλωματικά ευρηματικές διατυπώσεις, δικαιώματος στο ΔΔ να αποφανθεί περί του εύρους των χωρικών υδάτων ή ακόμα και της εδαφικής κυριαρχίας νήσων και βραχονησίδων. Είμαι κατηγορηματικός σε αυτο».

Ο πρώην πρωθυπουργός τέλος, είπε ότι απαιτείται διαρκής εγρήγορση και ετοιμότητα, «καθαρές απαντήσεις μη επιδεχόμενες παρερμηνεία, πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική συνεχούς αναζήτησης ερεισμάτων στον διεθνή χώρο και βέβαια ισχυρές ένοπλες δυνάμεις και αποτρεπτική ικανότητα. Πάνω απ όλα όμως επιβάλλει εθνική ομοψυχία και υψηλό εθνικό φρόνημα από όλους μας».

Το Βήμα

Σαμαράς: Σκληρή επίθεση σε Μητσοτάκη – Δεν θα αφήσω τις θέσεις μου για κανένα μεγάλο αξίωμα

4

01.07.202421:37

Γιατί θύμωσε ο Σαμαράς – Η «εμπλοκή» που τον εξόργισε

Οξύτατη επίθεση στον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη εξαπέλυσε ο Αντώνης Σαμαράς – «Είχα πει να προσέχει η κυβέρνηση».
Παρέμβαση από το Πολεμικό Μουσείο, στο πλαίσιο της παρουσίασης του βιβλίου «Οι Απόρρητοι Φάκελοι του Καραμανλή» του δημοσιογράφου Μανώλη Κοττάκη, πραγματοποίησε ο Αντώνης Σαμαράς κατά την οποία ήταν ιδιαίτερα οξύς για θέματα όπως η woke ατζέντα και η ισότητα στον γάμο, ενώ εξαπέλυσε ευθεία επίθεση στον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.

 
Ένα «όχι» στην woke Ευρώπη
Ο κ. Σαμαράς αναφέρθηκε στις ευρωεκλογές, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στην χαμηλή συμμετοχή Ευρωπαίων στις κάλπες: «Η ΕΕ δεν εμπνέει. Οι πολίτες επιλέγουν με εθνικά κριτήρια, να αποδοκιμάσουν ή να επιδοκιμάσουν. Η Ευρώπη πρέπει να αποφασίσει αν θα πάει προς την πολιτική απομόνωση ή προς την ολοκλήρωση. Να αποφασίσει αν θα σεβαστεί τις αξίες της ή θα αφεθεί στην ατζέντα της πολιτικής ορθότητας και του ακραίου δικαιωματισμού».

Μάλιστα, τόνισε την ανάγκη η Ευρώπη να επιστρέψει στις ρίζες της, λέγοντας ότι το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν ένα «όχι» στην woke Ευρώπη , όπως και στην Ευρώπη της λαθρομετανάστευσης.

Υπογράμμισε δε ότι «υπάρχει πρωτόγνωρο έλλειμμα ηγεσίας στην Ευρώπη, εάν συνεχιστεί αυτό, θα υπογράψει μόνη της το τέλος της».

«Είχα πει να προσέχει η κυβέρνηση»
Για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, ο πρώην Πρωθυπουργός έστρεψε τα πυρά του στην κυβέρνηση λέγοντας ότι «με τον Κώστα περάσαμε μαζί τα πάντα. Αντιμετωπιστήκαμε με απαξίωση. Φτάσαμε στο σημείο στο νομοσχέδιο για τον γάμο να θέτω στη Βουλή συγκεκριμένα ερωτήματα επί της ουσίας και όχι μόνο δεν μου απάντησε κανείς, αλλά οργανώθηκαν και κενά έδρανα όσο μιλούσα. Και συνεχίστηκαν τα πανηγύρια υπουργών αγκαλιά με ΛΟΑΤΚΙ στο θεωρείο της Βουλής την ώρα που το 1/3 των βουλευτών μας δεν είχε ψηφίσει το νομοσχέδιο. Αφήστε τα γλέντια που ακολούθησαν μετά. Αφού η κυβέρνηση αντιμετωπίζει έτσι ακόμα και τον πρώην πρωθυπουργό, γιατί να μην τους θεωρήσει ο κόσμος αλαζόνες; Είχα πει να προσέχει η κυβέρνηση. Η υπερβολική αυτοπεποίθηση μπορεί να την οδηγήσει να αποκοπεί από την κοινωνία. Αναρωτιέμαι αν άκουσε ο πρωθυπουργός την ψήφο του ελληνικού λαού. Ο κ. Μητσοτάκης κάνει λάθος αν επιμένει στο λάθος»

«Ο γάμος ομοφύλων για την Αριστερά είναι μια χαρά, για εμάς είναι πρόβλημα», συμπλήρωσε.

Όχι στην ιδεολογική μετάλλαξη της ΝΔ
Ο πρώην Πρωθυπουργός έκανε λόγο για ιδεολογικά αφύλακτες πόρτες όσον αφορά το κυβερνών κόμμα, τονίζοντας ότι «άλλο διεύρυνση άλλο μετάλλαξη». «Και καλό θα είναι να αναρωτηθούν ορισμένοι, αν για το ιστορικά αυτό αρνητικό αποτέλεσμα του δεξιού μπλοκ ευθύνεται η αντίληψη περί αποϊδεολογικοποίησης. Όσο η Ευρώπη στρίβει δεξιά, ορισμένοι αναζητούν τους ανεμόμυλους του φαντασιακού Κέντρου», συμπλήρωσε ο ίδιος.

«Στις εκλογές διαμορφώθηκε η μικρότερη και η πιο φοβική ΝΔ. Πώς λοιπόν δημιουργήθηκε η μικρότερη και πιο φοβική Νέα Δημοκρατία όλων των εποχών σε αυτές τις εκλογές; Μήπως ο ιστορικά μικρότερος αριθμός ψήφων δείχνει ότι το δέντρο ούτε ψηλώνει, ούτε απλώνεται ακριβώς διότι αποκόπηκε από τις ρίζες του», τόνισε.

Σκληρή κριτική για τα εθνικά θέματα
Η κριτική προς την κυβέρνηση επεκτάθηκε και στα εθνικά θέματα, με τον Αντώνη Σαμαρά να μιλάει για ταπείνωση: «Τρώμε την μια ταπείνωση μετά την άλλη, από Αλβανούς, Σκοπιανούς  και φυσικά τους…”φίλους” Τούρκους. νωρίζω πολύ καλά τι είναι άσκηση πιέσεων από φίλους, είναι συνήθως για το δικό τους συμφέρον».

«Καλώ τον πρωθυπουργό να αποφασίσει, άμεσα, την αλλαγή της ακολουθούμενης εξωτερικής πολιτικής. Να επιστρέψει στις ιστορικές παρακαταθήκες της Παράταξης. Να ασκήσει βέτο στην Αλβανία. Να προετοιμάσει, μέσω δημιουργίας μιας ισχυρής νομικής και πολιτικής ομάδας εμπειρογνωμόνων, την απεμπλοκή από την εθνικά επικίνδυνη Συμφωνία των Πρεσπών. Να ασκήσει, όπως και η Βουλγαρία, βέτο σε κάθε βήμα των Σκοπίων, τον αλυτρωτισμό των οποίων οφείλουμε να καταγγείλουμε εδώ και τώρα, παντού», πρόσθεσε.

Κεραυνοί για «καλάθια» και κουπόνια»
Για μέτρα ουσίας, όπως η μείωση του ΦΠΑ, έκανε λόγο αναφερόμενος στο πρόβλημα της ακρίβειας, λέγοντας ότι οι φιλελεύθερος παρεμβάσεις δεν γίνονται με «κουπόνια»:  «Οι φιλελεύθερες παρεμβάσεις δεν γίνονται με τις “μάχες του τελάρου”, “τα καλάθια”, τα “κουπόνια” , τα παρακάλια και την οριζόντια φορολόγηση . Γίνονται μόνο με σκληρή δουλειά, ουσιαστικό διάλογο για τις αιτίες με τους κατ’ εξοχήν ειδικούς της αγοράς. Και με μέτρα ουσίας. Οπως η μείωση του ΦΠΑ, που θυμίζω έγινε επί κυβερνήσεως 2012-2014, κόντρα στις απαιτήσεις της Τρόϊκα. Και πέτυχε. Το μήνυμα των πολιτών στις πρόσφατες ευρωεκλογές δεν ήταν να …συνεχιστεί η ασκούμενη πολιτική τρέχοντας ακόμα πιο γρήγορα! Ηταν το ακριβώς αντίθετο, να αλλάξει άμεσα. Πολύ περισσότερο που έχουμε πληθωρισμό κόστους κι όχι ζήτησης, και το δημόσιο χρέος, σε απόλυτους αριθμούς, αυξάνεται. Και το νέο σύμφωνο σταθερότητας έχει ζητήματα. Η Ελλάδα οφείλει άμεσα να αποφασίσει εάν θα μεταρρυθμίσει φιλελεύθερα την οικονομία της, αν θα την “ανοίξει” στη μεσαία τάξη ή αν θα αποδεχτούμε οριστικά ύπαρξη ολιγοπωλίων στην αγορά».

Το σχόλιο όλο νόημα για τον νέο ΠτΔ
Στο τέλος της ομιλίας του, ο κ. Σαμαράς προέβη σε μια δήλωση όλο νόημα αναφορικά με τα σενάρια που θέλουν το όνομα του να βρίσκεται στο τραπέζι για τον νέο ΠτΔ λέγοντας ότι: «δεν θα αφήσω τις θέσεις μου για κανένα μεγάλο αξίωμα. Το έχω αποδείξει στη διαδρομή μου. Υπηρετώ την πατρίδα και την παράταξη… Ήμουν, είμαι, και θα είμαι παρών».

Γυναίκα η πιλότος που εγκατέλειψε επιτυχώς το μαχητικό Mirage στην Τανάγρα! Πώς σώθηκε

0

Αεροσκάφος Mirage 2000 -Φωτογραφία αρχείου: Πολεμική Αεροπορία
01/07/2024  16:33
Ατύχημα σημειώθηκε νωρίτερα στην Τανάγρα, όταν τα φρένα ενός Mirage δεν έπιασαν στην προσγείωση, με την πιλότο, ευτυχώς, να αντιδρά ταχύτατα και να κάνει χρήση του εκτινασσόμενου καθίσματος.

Η νεαρή πιλότος, όταν αντιλήφθηκε το πρόβλημα, ακολούθησε με ψυχραιμία το πρωτόκολλο, αυτά για τα οποία είχε εκπαιδευτεί, και ενεργοποίησε το εκτινασσόμενο κάθισμα, το οποίο λειτούργησε κανονικά.

Το περιστατικό συνέβη στις 13:50, καθώς το Mirage με την εκπαιδευόμενη πιλότο επέστρεφε στην Τανάγρα ύστερα από άσκηση με άλλα αεροσκάφη στο Αιγαίο.

Η πιλότος που εγκατέλειψε το Mirage είναι «ο φόβος και ο τρόμος των Τούρκων» -Έχει κάνει πολλές εικονικές καταρρίψεις
Πώς συνέβη το ατύχημα με το Mirage στην Τανάγρα
Ενώ το αεροσκάφος είχε προσγειωθεί και τροχοδρομούσε στον διάδρομο, η πιλότος αντιλήφθηκε ότι υπήρχε πρόβλημα, καταγράφοντας περιστατικό ανομοιόμορφης πέδησης, καθώς ένα από τα δύο φρένα, ως φαίνεται, δεν λειτουργούσε με τον προβλεπόμενο τρόπο.

Η πιλότος, αντιδρώντας με ψυχραιμία, προχώρησε στις προβλεπόμενες ενέργειες, κάνοντας χρήση του εκτινασσόμενου καθίσματος, και εγκατέλειψε το Mirage εγκαίρως.

Η νεαρή πιλότος του μαχητικού είναι καλά στην υγεία της, αλλά έχει μεταφερθεί στο νοσοκομείο προληπτικά, προκειμένου να υποβληθεί στις εξετάσεις που προβλέπονται κάθε φορά που γίνεται χρήση του εκτινασσόμενου καθίσματος.

Σύμφωνα με την ΕΡΤ, το αεροσκάφος βρίσκεται δεξιά του διαδρόμου στην Τανάγρα, σε περιοχή με χώματα, και δεν έχει πάθει ιδιαίτερες ζημιές.