Αρχική Blog Σελίδα 1182

Η Βρετανία αναζητά την ΕΕ

1

Σήμερα η Σύνοδος της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας. Ο πρωθυπουργός Σερ Κιρ Στάρμερ επιζητά «ανοικοδόμηση» της σχέσης με την ΕΕ. Στη βασική ατζέντα της συζήτησης η παράτυπη μετανάστευση και η ασφάλεια.

Διαδηλωτής στο Λονδίνο κρατά πλακάτ με το αίτημα για επανένωση με την ΕΕΕικόνα: Susannah Ireland/REUTERS 

Υπάρχει μία λέξη ‘κλειδί’ για την οικοδέσποινα Βρετανία στη σημερινή τέταρτη Σύνοδο της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας (EPC) και αυτή είναι, «reset», δηλαδή «επαναφορά». Επαναφορά των σχέσεων του Ηνωμένου Βασιλείου με την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ευρύτερη ευρωπαϊκή κοινότητα, μετά από μια μεγάλη, σε διάρκεια, περίοδο αναταραχής από το Brexit.

Έχει ξεκαθαριστεί επανειλημμένως και από τον  ίδιο τον Βρετανό πρωθυπουργό Σερ Κιρ Στάρμερ   ότι δεν πρόκειται για βλέψεις επανένταξης της χώρας στους κόλπους της ενιαίας αγοράς αλλά για μια προσπάθεια της χώρας να έχει πιο ενεργό ρόλο στην παγκόσμια πολιτική σκηνή.

«Η Βρετανία (υπό την δική μου ηγεσία) θα σταθεί ως φίλος και συνεργάτης, έτοιμος να δουλέψει με εσάς (την Ευρώπη) … χωρίς να επικεντρώνεται στις διαφορές μεταξύ μας, αλλά στις αξίες που μοιραζόμαστε από κοινού», δήλωσε στην εναρκτήρια ομιλία του ο Κιρ Στάρμερ απευθυνόμενος στους σχεδόν 50 κορυφαίους αξιωματούχους της γηραιάς ηπείρου που βρίσκονται σήμερα στο Blenheim Palace, στη περιοχή τους Όξφορντσιρ.

Αυτή η ανάγκη της χώρας για δυναμική παρουσία αλλά και διάθεση συνεργασίας είναι κάτι που τονίζεται από τα βρετανικά μέσα ενημέρωσης αλλά και κάτι που ξεκαθάρισε νωρίτερα το πρωί στο BBC, ο Βρετανός υπουργός Eξωτερικών Ντέιβιντ Λάμι κάνοντας λόγο για ευκαιρία «ανανέωσης της σχέσης μας με την Ευρώπη».

Η ιστορία και ο σκοπός της Συνόδου

Είναι η τέταρτη φορά που πραγματοποιείται η Σύνοδος καθώς δημιουργήθηκε μόλις τον Οκτώβριου του 2022, μετά από πρόταση του  Εμανουέλ Μακρόν  και με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία. Παρότι δεν έχει δεσμευτικό χαρακτήρα θεωρείται υψίστης διπλωματικής και συμβολικής σημασίας.

Το Παλάτι Μπλένεϊμ
Το Παλάτι ΜπλένεϊμΕικόνα: Bernd Riegert/DW

Μάλιστα, τονίζεται, ότι δεν είναι τυχαία και η επιλογή της τοποθεσίας. Το Παλάτι Μπλένειμ αποτελεί τόπο γέννησης του Ουίνστoν Τσώρτσιλ, της εμβληματικής προσωπικότητας που θεωρείται ότι αντιστάθηκε καθοριστικά στην επιθετικότητα του Χίτλερ σε ευρωπαϊκά εδάφη.

Καθώς αρκετοί πολιτικοί αναλυτές τονίζουν ότι η Ευρώπη βιώνει μια περίοδο αναταραχής, τα θέματα που συζητούνται έχουν ως στόχο να βρουν λύση για το πώς θα κάνουν πιο ανθεκτικούς στις προκλήσεις τομείς όπως η οικονομία, η άμυνα, η ασφάλεια και η πολιτική.

Ποια τα σημεία της βασικής ατζέντας;

Για αυτό και η φετινή σύνοδος επικεντρώνεται φέτος στη μετανάστευση, την ασφάλεια, την ενέργεια και βέβαια τηνΟυκρανία.Η παράτυπη μετανάστευση είναι κάτι που αποτελεί ένα από τα κορυφαία προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα καθώς ο όγκος των αιτήσεων ασύλου παραμένει, με περισσότερες από 100.000 αιτήσεις να μένουν στα συρτάρια. «Αυτή η σύνοδος είναι μια ευκαιρία να χαράξουμε ένα νέο μονοπάτι στην παράτυπη μετανάστευση (…) λέγοντας όλοι μαζί φτάνει πια», δήλωσε στην ομιλία του ο Στάρμερ εκμεταλλευόμενος σήμερα την τεράστια ευκαιρία που έχει να πιέσει τους Ευρωπαίους αξιωματούχους για άμεση δράση στην ασφάλεια των ευρωπαϊκών συνόρων.

Ο Πρόεδρος Ζελένσκι προσέρχεται στη Σύνοδο
Ο Πρόεδρος Ζελένσκι προσέρχεται στη ΣύνοδοΕικόνα: Bernd Riegert/DW

Χαρακτηριστικό και ποιοι είναι οι καλεσμένοι. Από νωρίς το πρωί, σχεδόν 50 κορυφαίοι αξιωματούχοι της γηραιάς ηπείρου κατέφθασαν στο Παλάτι του Μπέλνεϊμ, ανάμεσα σε αυτούς ο Πρόεδρος Ζελένσκι και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ ενώ καλεσμένος είναι και ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ. Στις ηχηρές απουσίες συμπεριλαμβάνονται η πρόεδρος της ευρωπαϊκής επιτροπής, Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν αλλά και ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Να αναφερθεί ότι δεύτερος στο βήμα των ομιλιών ήταν ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος ευχαρίστησε όσους συνεχίζουν την στήριξή τους προς την Ουκρανία αλλά και όσους προσπαθούν για την ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ ενώ τόνισε ότι «όταν ο επιτιθέμενος χάνει, ο κόσμος κερδίζει».

Γιατί ήταν τόσο σπουδαίος ο Φαραώ Ραμσής Β’;

1

Σουζάνε Κορντς 

Κανένας άλλος Φαραώ δεν άφησε το στίγμα του όπως ο Ραμσής Β’, ο οποίος μέχρι σήμερα είναι γνωστός σε ολόκληρο τον κόσμο. Σε μία έκθεση στην Κολωνία εκτίθενται κάποιοι από τους θησαυρούς του.

Ο Ραμσής Β’ είναι πιθανώς ο πιο διάσημος ΦαραώΕικόνα: Carson Ganci/Design Pics/picture alliance 

Ως Φαραώ, ηγεμόνας και προστάτης της Αιγύπτου, μεσολαβητής μεταξύ θεών και ανθρώπων, ο Ραμσής Β’ ήταν αρκετά ματαιόδοξος. Μέχρι σήμερα θεωρείται ο ισχυρότερος όλων των Αιγυπτίων ηγεμόνων – και αυτό όχι μόνο επειδή η σωρός του ταριχεύτηκε και διατηρείται εις την αιωνιότητα, όπως εξηγεί ο γνωστός αρχαιολόγος και πρώην υπουργός Αρχαιοτήτων Ζάχι Χαουάς: «Ο Ραμσής ήταν ένας μεγάλος βασιλιάς, ένας πολεμιστής. Κέρδισε πολλές μάχες κι ήταν ο πρώτος άνθρωπος στην ιστορία που συνέταξε μία συνθήκη ειρήνης. Και φυσικά ανέπτυξε πάρα πολύ και τις υποδομές της Αιγύπτου, άφησε τα ίχνη του παντού».

Ο Χαουάς έχει επιμεληθεί την περιοδεύουσα έκθεση «Ο Ραμσής και ο χρυσός των Φαραώ», η οποία μετά το Σίδνεϊ και το Παρίσι φιλοξενείται τώρα και στην Κολωνία. «Ο σύγχρονος κόσμος μας έχει πολύ μεγάλες διαφορές από αυτόν της αρχαίας Αιγύπτου. Μέσα από την έκθεση οι επισκέπτες μπορούν να μπουν στον κόσμο του Ραμσή και να ανακαλύψουν έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο ζωής», λέει ο Χαουάς.

Ραμσής ο πολέμαρχος

Αναπαράσταση του προσώπου του Ραμσή Β'
Στη μάχη του Καντές ο Ραμσής Β’ είχε υπό τις διαταγές του 20.000 πολεμιστές και 2.000 ηνιόχουςΕικόνα: Horst Krauth/DW

Ο Ραμσής Β’ διετέλεσε ηγεμόνας της μεγάλης αυτοκρατορίας στις όχθες του Νείλου επί σχεδόν 67 χρόνια (1279-1213 π.Χ.). Κατά τα πρώτα χρόνια της ηγεμονίας του, όπως και ο πατέρας του, ο Φαραώ Σέτι Α’, έτσι και ο Ραμσής Β’ πολέμησε ενάντια στις λιβυκές φυλές στα βορειοδυτικά και ενάντια στην ισχυρή αυτοκρατορία των Χετταίων, η επικράτεια της οποίας θα περιελάμβανε σήμερα εδάφη της Τουρκίας, της Συρίας και του Λιβάνου. Ο Ραμσής είχε μυηθεί ήδη από παιδί στην τέχνη του πολέμου – ως τοξότης σε άρμα είχε πολεμήσει και στο πλευρό του πατέρα του.

Στα 25 του χρόνια στέφθηκε ο ίδιος Φαραώ. Μία από τις πιο διάσημες εκστρατείες του ήταν η μάχη στο Καντές, μία πόλη μεγάλης εμπορικής σημασίας. Υπό τις διαταγές του είχε περίπου 20.000 πολεμιστές και 2.000 άρματα, τον πιθανώς μεγαλύτερο στρατό που είχε συγκεντρώσει ποτέ ένας Φαραώ. Παρ’ όλα αυτά ο Ραμσής Β’ σχεδόν υποχρεώθηκε σε μία ταπεινωτική ήττα. Ο Φαραώ ήταν βέβαιος για τη νίκη του, όμως έπεσε σε κατασκόπους του εχθρού, οι οποίοι τον ενημέρωσαν πως οι Χετταίοι βρίσκονταν ακόμη μακριά – ενώ στην πραγματικότητα του είχαν στήσει ενέδρα. Μονάχα την τελευταία στιγμή έφτασαν ενισχύσεις για τους Αιγυπτίους και εν τέλει η μάχη έληξε ουσιαστικά ισόπαλη.

Ειδικός στις δημόσιες σχέσεις

Για τον Φαραώ δεν υπήρχε εναλλακτική: έβαλε τους γλύπτες όλης της Αιγύπτου να χαράξουν επιγραφές στους ναούς της αυτοκρατορίας ανακοινώνοντας τη νίκη του. «Κατέκτησα όλες τις ξένες χώρες, εγώ μόνο, ενώ τα στρατεύματα και οι ηνίοχοί μου με είχαν εγκαταλείψει», υπαγόρευσε στους γραμματείς του. Σήμερα γνωρίζουμε όμως πως επρόκειτο για… fake news – χάρη σε μία επιγραφή των Χετταίων που ανακαλύφθηκε αργότερα.

16 χρόνια μετά τη μάχη στο Καντές, ο Ραμσής Β’ διαπραγματεύτηκε με τους Χετταίους την πρώτη συνθήκη ειρήνης στην ιστορία. Οι μέχρι τότε ορκισμένοι εχθροί δεσμεύτηκαν να μην επιτεθούν ποτέ ξανά ο ένας στον άλλον, υπογράφοντας μάλιστα και ένα σύμφωνο αλληλοβοήθειας. Σήμερα υπάρχει ένα αντίγραφο της συνθήκης και στην έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη.

Πολιτιστική και οικονομική άνθηση

Ναός με τέσσερα αγάλματα σκαλισμένα στην πέτρα
Ο Ραμσής Β’ έχτισε πολλούς εντυπωσιακούς ναούςΕικόνα: NEON World Heritage Exhibitions

Με τη συμμαχία αυτή η Αίγυπτος μπόρεσε να εστιάσει στην πολιτιστική και οικονομική ανάπτυξη – και ο Ραμσής Β’ στα σούπερ κτήριά του. Κανένας άλλος Φαραώ δεν έφτιαξε τόσα κτήρια από το τίποτα. Έχτισε μάλιστα και μία νέα πρωτεύουσα: την Πι Ραμεσέ («Το σπίτι του Ραμσή»). Ο τεράστιος νεκρικός ναός του Ραμσή Β’, το Ραμέσσειο, βρισκόταν στη Νεκρόπολη των Θηβών στη δυτική όχθη του Νείλου, κοντά στη σημερινή πόλη Λούξορ. Εκεί στεγαζόταν μία βιβλιοθήκη με περισσότερους από 10.000 παπύρους, ενώ υπήρχε και ένα πελώριο πέτρινο άγαλμα του Φαραώ, βάρους 1.000 τόνων και ύψους 17 μέτρων. Μεταξύ των πιο διάσημων έργων του Ραμσή συγκαταλέγονται επίσης οι ναοί του Καρνάκ, του Λούξορ και του Αμπού Σιμπέλ.

Τα μνημεία αυτά έκαναν τον Φαραώ ακόμη πιο αγαπητό στο λαό, ο οποίος του έδωσε και το προσωνύμιο «Ραμσής ο Μέγας». Παντρεύτηκε οκτώ γυναίκες και έκανε 100 παιδιά. Τα 66 χρόνια της ηγεμονίας του θεωρούνται ως το ζενίθ της ισχύος της αυτοκρατορίας. Ο Ραμσής Β’ «κατάφερε τα πάντα», όπως έλεγε ο ίδιος για τον εαυτό του.

Το μοναδικό ταξίδι της μούμιας του Ραμσή

Ο Ραμσής Β’ πέθανε το 1213 π.Χ. σε ηλικία 90 ετών. Η μούμια του έχει διατηρηθεί μέχρι σήμερα. Μονάχα μία φορά εγκατέλειψε την πατρίδα του ο Φαραώ – το 1976, όταν τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στο Παρίσι για συντήρηση, καθώς υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να σαπίσουν. Τότε ο Ραμσής Β’ είχε τύχει εντυπωσιακής υποδοχής, σαν να είναι υψηλόβαθμος κρατικός αξιωματούχος. Σήμερα η μούμια του βρίσκεται στο Μουσείο της Αιγύπτου στο Κάιρο.

Στην έκθεση στην Κολωνία μπορεί κανείς να θαυμάσει μονάχα το φέρετρό του από ξύλο κέδρου και τα ιερογλυφικά που το κοσμούν ως φόρο τιμής προς τον Φαραώ. Το φέρετρο έχει μετακινηθεί πολλές φορές μέσα στις χιλιετίες, ώστε να προστατευτεί από τους τυμβωρύχους – χωρίς μεγάλη επιτυχία όμως. «Ένας Φαραώ όπως ο Ραμσής – μπορείτε να φανταστείτε πόσο πλούσιος ήταν; Στην αρχή το φέρετρό του πρέπει να ήταν διακοσμημένο με χρυσό και πολύτιμους λίθους», λέει στην DW ο Χαουάς.

Ο αρχαιολόγος Ζάχι Χαουάς
Ο Ζάχι Χαουάς ζητά την επιστροφή της ΝεφερτίτηςΕικόνα: Horst Krauth/DW

Επομένως, το ενδεχόμενο να κλαπούν τα πρωτότυπα κειμήλια κατά το ταξίδι τους προς την Κολωνία θα πρέπει να προκαλούσε εφιάλτες στον Τζον Νόρμαν, διευθύνοντα σύμβουλο του World Heritage Exhibitions, που έχει αναλάβει τη διοργάνωση της έκθεσης. Και όμως «όχι», δηλώνει ο Νόρμαν στην DW. «Μεταχειριζόμαστε τα αντικείμενα αυτά με τεράστια προσοχή, αντίστοιχη με μία στρατιωτική επιχείρηση, έχοντας λάβει όλα τα μέτρα ασφαλείας».

Η Αίγυπτος χρειάζεται τα έσοδα για τη συντήρηση των αρχαιοτήτων

Ο Ραμσής Β’ σίγουρα δεν μπορούσε να φανταστεί πως οι «κοινοί θνητοί» θα μπορούσαν να θαυμάσουν τους θησαυρούς του 3.000 χρόνια μετά τον θάνατό του. Εξάλλου η διατάραξη της ταφικής γαλήνης θεωρείται πως είναι καταραμένη.

Γιατί λοιπόν αποφάσισε η Αίγυπτος να στείλει στο εξωτερικό τους θησαυρούς του Φαραώ; Ο λόγος είναι απλός: «Χρειαζόμαστε λεφτά για τη συντήρηση», εξηγεί ο Ζάχι Χαουάς στην DW. «Κανένας πολιτισμός, ούτε οι Έλληνες, οι Ρωμαίοι, οι Εβραίοι, οι Χριστιανοί ή οι Μουσουλμάνοι, δεν άφησε πίσω του τέτοια μνημεία όπως οι Φαραώ. Χρειάζονται εκατομμύρια για τη διατήρησή τους».

Η έκθεση θέλει επίσης να παροτρύνει τους επισκέπτες να ταξιδέψουν και αυτοί μία ημέρα στην Αίγυπτο. Επιπλέον, ο Χαουάς θέλει να εκφράσει και μία μεγάλη επιθυμία του: «Θέλουμε πίσω τη Νεφερτίτη. Δεν με απασχολεί να σταλούν και άλλα αιγυπτιακά κειμήλια από τη Γερμανία. Μπορείτε να τα αφήσετε στο Μόναχο ή το Βερολίνο, αλλά ένα κειμήλιο θέλουμε πίσω, το οποίο δεν βρίσκεται εδώ δικαίως: τη Νεφερτίτη».

Επιμέλεια: Γιώργος Πασσάς

Η έκθεση «Ο Ραμσής και ο χρυσός των Φαραώ» παρουσιάζεται μεταξύ 13/07/2024 και 06/01/2025 στο Odysseum της Κολωνίας.

DW

Μ. Χρυσοχοΐδης: Συγκοινωνούντα δοχεία αθλητική βία και οργανωμένο έγκλημα

0

«Παλιά η τρομοκρατία είχε εμπλακεί με το κοινό έγκλημα, τώρα αυτοί που ασχολούνται με τα οπαδικά εμπλέκονται με το οργανωμένο έγκλημα. Είναι συγκοινωνούντα δοχεία». Αυτό ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, σήμερα το πρωί στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ, σχολιάζοντας το γεγονός πως ανάμεσα στους 74 συλληφθέντες για τα επεισόδια έξω από την γήπεδο του Παναθηναϊκού στη λεωφόρο Αλεξάνδρας ήταν και τέσσερα άτομα που συμμετείχαν σε εγκληματική οργάνωση που «πουλούσε προστασία» σε καταστήματα και επιχειρηματίες.

Ο κ. Χρυσοχοΐδης σημείωσε ότι αυτές οι εγκληματικές οργανώσεις στρατολογούν παιδιά, τα οποία ψάχνουν να ενταχθούν σε μία ομάδα για να βρουν την ταυτότητά τους. Στη συνέχεια, αυτές οι ομάδες που δημιουργούνται, όπως εξήγησε ο υπουργός, συγκρούονται μεταξύ τους καθώς προσπαθούν να αποδείξουν ποια είναι η πιο ισχυρή. Από εκεί και μετά συγκροτούνται εγκληματικές συμμορίες, που, όπως έδειξαν και οι πρόσφατες συλλήψεις, είναι πολύ καλά εξοπλισμένες με όπλα.

Ερωτηθείς εάν έχει αλλάξει κάτι στη στρατηγική της αστυνομίας και έτσι έχουμε αλλεπάληλες εξαρθρώσεις μεγάλων εγκληματικών ομάδων, ο κ. Χρυσοχοΐδης απάντησε: «Η αστυνομία θέλει μία ιδιαίτερη διαχείριση, ως υπηρεσία θέλει αξιοκρατία, εμπιστοσύνη, επιβράβευση. Τώρα οι αστυνομικοί μετά από τις αλλαγές που γίνανε στην ηγεσία της αστυνομίας προσφάτως και τους πολύ καλούς αξιωματικούς που τοποθέτησε η νέα ηγεσία στις υπηρεσίες, αυτή τη στιγμή έχει διαμορφωθεί ένα αίσθημα εμπιστοσύνης και αυτοπεποίθησης στους ανθρώπους και άρχισαν και δουλεύουν και αποδίδουν». Μάλιστα, χαρακτήρισε «πρωτοφανείς» τις επιτυχίες της αστυνομίας τονίζοντας ότι «θα συνεχιστεί αυτό και σε βάθος».

Επιπρόσθετα, ο κ. Χρυσοχοϊδής δήλωσε πως η εγκληματικότητα στην Αττική είναι 70%, στη Θεσσαλονίκη 20% και 10% σε όλη την υπόλοιπη χώρα.

Αναφορικά με την πρόσφατη επίσκεψή του στη Ζάκυνθο, ο υπουργός είπε ότι «πριν τρία χρόνια στη Ζάκυνθο, σε ένα νησί που έχει 40.000 ανθρώπους, υπήρξαν δολοφονικές ενέργειες μεταξύ τους σε επίπεδο μπράβων, σε επίπεδο οργανωμένου εγκλήματος, μετά αυτά εξελίχθηκαν και εξελίσσονται σε ναρκωτικά, εκβιασμούς, σε παρανομίες». Όπως εξήγησε, πρόκειται για μία κατάσταση για την οποία κραυγάζει και αγωνιά η τοπική κοινωνία και η επίσκεψή του εκεί έχει να κάνει με τη δική του αποστολή, που δεν είναι μόνο να κάθεται στο γραφείο του. «Ήταν η απάντηση στην κραυγή αγωνίας των κατοίκων αλλά και η ενημέρωση των υπολοίπων “μην ξεγελιέστε” από σήμερα υπάρχει άλλη πραγματικότητα», επεσήμανε υπογραμμίζοντας πως «η Ζάκυνθος κάθε μέρα θα διαμορφώνει μία νέα πραγματικότητα, θα τελειώσουμε με αυτά».

Ο κ. Χρυσοχοΐδης ανέφερε ότι δεν έχουν «ξεφύγει» τα πράγματα μόνο στη Ζάκυνθο, αλλά και στη Μύκονο, όπου σημείωσε ότι θα ξαναπάει. «Πρέπει να τελειώσει αυτό το θέμα γιατί οδηγεί σε απαξίωση των περιουσιών και της φήμης του νησιού ενώ προκαλεί πτώση και του καλού τουρισμού. Αυτά θα τελειώσουν και αυτή είναι η θέληση του πρωθυπουργού, η δική μου, της ΕΛΑΣ. Πρέπει στο διηνεκές να εμπεδοθεί η νομιμότητα», τόνισε.

Για την παραβατικότητα ανηλίκων ο υπουργός δήλωσε πως υπάρχει πρόβλημα και φαίνεται ότι κυριαρχεί σε μία ομάδα νέων το στοιχείο της βίας που έχει μία ευρύτερη κοινωνική διάσταση. «Όσα παιδιά συλλαμβάνονται για βία μεταξύ τους ανηλίκων, από πίσω κρύβονται θέματα επιμέλειας», επεσήμανε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, υπογραμμίζοντας πως έχουν γίνει περίπου 6.500 συλλήψεις ανηλίκων το πρώτο εξάμηνο του 2024 αλλά και «χιλιάδων γονέων», όπως είπε, περίπου 5.800.

Αναφορικά με την ενδοοικογενειακή βία, ο κ. Χρυσοχοϊδης σημείωσε ότι έχουν γίνει 5.876 συλλήψεις κακοποιητών, ανδρών κατά βάση, το πρώτο εξάμηνο του 2024 και υπήρξαν 9.997 περιστατικά, 70% παραπάνω από πέρυσι. Επίσης, οι αρμόδιες υπηρεσίες έβαλαν σε αυτό το διάστημα 1871 panic button και έχουν ενεργοποιηθεί 220 φορές.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν επανεξελέγη Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

3

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ του επαναδιορισμού της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στην Προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για μια δεύτερη πενταετή θητεία.

Συγχαρητήρια από τον Κυρ. Μητσοτάκη για την εκλογή της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν

Η 65χρονη Γερμανίδα πολιτικός και υποψήφια του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν επανεξελέγη Πρόεδρος της Επιτροπής με 401 ψήφους από το σύνολο των 707 ευρωβουλευτών που ψήφισαν. Κατά ψήφισαν 284 ευρωβουλευτές και 15 ψήφισαν αποχή. Υπήρχαν και 7 άκυρα. Η ψηφοφορία ήταν μυστική και με κάλπη.

Στις 27 Ιουνίου, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πρότεινε τον επαναδιορισμό της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στην Προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Απόπειρα δολοφονίας του Τραμπ: H ανάρτηση-σοκ του δράστη, πριν την επίθεση

0

O Τόμας Μάθιου Κρουκς / Φωτογραφία: AP
NEWSROOM IEFIMERIDA.GR
18/07/2024  14:58
Ο επίδοξος δολοφόνος του Ντόναλντ Τραμπ, Τόμας Κρουκς είχε κάνει μια ανατριχιαστική ανάρτηση σε διαδικτυακή πλατφόρμα στην οποία ην απόπειρα δολοφονίας των πρώην προέδρου των ΗΠΑ.

Ο 20χρονος, έγραψε ένα ανατριχιαστικό μήνυμα στο διαδίκτυο, το οποίο υπονοούσε τα σκοτεινά σχέδια για την ημέρα που θα πυροβολούσε στη συγκέντρωση του πρώην προέδρου στο Μπάτλερ της Πενσυλβάνια το Σαββατοκύριακο.

Το προφητικό μήνυμα αποκαλύφθηκε σε Αμερικανούς γερουσιαστές κατά τη διάρκεια ενημέρωσης με κορυφαίους αξιωματούχους των υπηρεσιών επιβολής του νόμου την Τετάρτη.

«Η 13η Ιουλίου θα είναι η πρεμιέρα μου»
«Η 13η Ιουλίου( σ.σ. ημέρα της απόπειρας δολοφονίας) θα είναι η πρεμιέρα μου, παρακολουθήστε την εξέλιξή της», φέρεται να έγραψε ο 20χρονος ένοπλος στο Steam, μια δημοφιλή διαδικτυακή πλατφόρμα ηλεκτρονικών παιχνιδιών όπου οι παίκτες επικοινωνούν μεταξύ τους, μετέδωσε το Fox News.

Ο 20χρονος Κρουκς είχε επίσης στο κινητό του εικόνες του υποψήφιου των Ρεπουμπλικανών για την προεδρία, καθώς και του προέδρου Μπάιντεν, και έψαξε τις ημερομηνίες του Εθνικού Συνεδρίου των Δημοκρατικών και της συγκέντρωσης του Τραμπ στην Πενσυλβάνια – όπου πυροβόλησε τον 45ο πρόεδρο από μια κοντινή ταράτσα, δήλωσαν πηγές των αρχών επιβολής του νόμου στην εφημερίδα The Post.

Οι ερευνητές ψάχνουν τα τηλέφωνα και τον υπολογιστή του δράστη σε αναζήτηση απαντήσεων για την απόπειρα δολοφονίας – αλλά δεν έχουν ακόμη εντοπίσει κίνητρο.

Η διερεύνηση του ιστορικού αναζητήσεων του δράστη δεν αποκάλυψε σε ποια πλευρά του πολιτικού φάσματος ανήκε ο νεαρός -που είναι εγγεγραμμένος Ρεπουμπλικάνος-, σύμφωνα με το ABC News, το οποίο μετέδωσε πρώτο την ανακάλυψη. Ο Κρουκς, ο οποίος πυροβολήθηκε δευτερόλεπτα αφότου πυροβόλησε εναντίον του πρώην προέδρου, είχε δύο κινητά τηλέφωνα – ένα κύριο που βρέθηκε κοντά στη σορό του και ένα δεύτερο στο σπίτι του που είχε μόλις 27 επαφές, σύμφωνα με το Fox.

Νew York Post
Νέα στοιχεία για την απόπειρα δολοφονίας του Τραμπ
Λεπτομέρειες για το ιστορικό των αναζητήσεών του δόθηκαν στη δημοσιότητα καθώς έγινε γνωστό ότι πέρασαν 20 λεπτά μεταξύ της στιγμής που οι ελεύθεροι σκοπευτές της Μυστικής Υπηρεσίας εντόπισαν για πρώτη φορά τον Κρουκς σκαρφαλωμένο σε μια ταράτσα με ένα όπλo και της στιγμής που άρχισε να πυροβολεί τον πρώην πρόεδρο.

Από τα πυρά σκοτώθηκε ένας 50χρονος πατέρας δύο κοριτσιών που ήταν παρών και τραυματίστηκαν άλλοι δύο διαδηλωτές. Πολλές πηγές των αρχών επιβολής του νόμου και βουλευτές που ενημερώθηκαν για την έρευνα δήλωσαν στο ABC ότι οι ελεύθεροι σκοπευτές είδαν τον Κρουκς στην οροφή έξω από τη ζώνη ασφαλείας του συλλαλητηρίου στις 5:52 μ.μ. (τοπική ώρα) πριν αρχίσουν οι πυροβολισμοί στις 6:12 μ.μ. Το συγκλονιστικό χρονικό κενό των 20 λεπτών επιβεβαιώθηκε από τις πηγές της New York Post.

Στην πραγματικότητα, ο Κρουκς αναγνωρίστηκε ως «πρόσωπο ενδιαφέροντος» πάνω από μία ώρα πριν από τους πυροβολισμούς, όπως δήλωσαν πηγές. Αφού έριξε τον πρώτο πυροβολισμό, οι ελεύθεροι σκοπευτές τον εξουδετέρωσαν μέσα σε μόλις 26 δευτερόλεπτα, αναφέρει το ρεπορτάζ.

Η υ φερόμενη καθυστέρηση στην εξουδετέρωση του δράστη εντείνει τις έρευνες για το πώς ανταποκρίθηκε η Μυστική Υπηρεσία στην απειλή.

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΧΑΜΕΝΗ ΕΛΠΙΔΑ.- 50 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΣΤΗ ΚΥΠΡΟ.- 50 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

2

 

Γεώργιος Πουκαμισάς1

Ο ΣΤΡΑΒΩΝ συμμετέχει στην αναψηλάφηση μνήμης και στον αναστοχασμό για τα 50 χρόνια της κυπριακής συμφοράς, αποτίει φόρο τιμής στους ηρωικώς πεσόντες τον Ιούλιο και Αύγουστο 1974, αυτούς που αγωνίστηκαν και έπεσαν ευκλεώς χωρίς στήριξη από την μητέρα πατρίδα, αυτούς που έσωσαν την Λευκωσία, εις πείσμα των προδοτών που άνοιξαν διάπλατα την πόρτα στον Αττίλα.

Ο ΣΤΡΑΒΩΝ είναι ένωση πολιτών για μελέτη της γεωγραφίας. Επομένως είναι δόκιμο να λεχθεί ότι το αίτημα της Ενώσεως της Κύπρου με την Ελλάδα, ήταν αίτημα ιστορικό, αίτημα εθνικό, το οποίο είχε από τη γένεσή του να αντιμετωπίσει δυσχείριστες γεωγραφικές δυσκολίες. Η τελευταία φορά που η γεωγραφική Ελλάδα και η Κύπρος βρέθηκαν κάτω από την ίδια ελληνίζουσα κρατική στέγη ήταν το έτος 1190, τους χρόνους δηλαδή της Ρωμανίας, της ημετέρας μεσαιωνικής αυτοκρατορίας. Λάβετε υπόψιν ότι και στην αρχαιότητα, η ελληνική (πλην Κιτίου) Κύπρος ήταν σχεδόν συνεχώς υπό την κυριαρχία ή επικυριαρχία του Πέρση βασιλέα, μέχρι την εποχή του Αλεξάνδρου και των διαδόχων αυτού. Είναι άθλος ότι η Βενετία κατόρθωσε να κρατήσει την Κύπρο μέχρι το 1571, αφού οι Ιππότες είχαν εγκαταλείψει την Ρόδο πενήντα χρόνια ενωρίτερα, και αφού ήδη πενήντα χρόνια ενωρίτερα οι Οθωμανοί είχαν εδραιωθεί στον Λεβάντε, την Αίγυπτο και την Βαρβαρία.

Μπροστά στα τεχνάσματα των Βρετανών αποικιοκρατών, στα αντίξοα γεωγραφικά δεδομένα, τις συνθήκες του Ψυχρού Πολέμου, την διογκωμένη περί ασφαλείας αντίληψη της βορείως του Κιλίκιου πελάγους κειμένης Τουρκίας, η ίδρυση κυπριακού κράτους ήταν μονόδρομος για την ασφάλεια και την ευημερία των Ελλήνων Κυπρίων και των συνοίκων τους Τουρκοκυπρίων (: σταδιακά εξισλαμισθέντων γηγενών) του 20% του πληθυσμού της Νήσου. Δυστυχώς, η ανεξαρτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας ήταν εξαρχής υποθηκευμένη.

Πέραν του καθεστώτος των τριών εγγυητριών δυνάμεων, το Σύνταγμα ήταν δοτό, παραχωρημένο, η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας δεν ίσχυε, επρόκειτο για sui generis λειτουργικά (όχι εδαφικά) ομοσπονδιακό κράτος.

Η Ελλάς απέτυχε στην διαχείριση της λεπτής αυτής κατάστασης.

Η Ελλάς απέτυχε στην διαχείριση της λεπτής αυτής κατάστασης.

Ο φόβος της ΕΣΣΔ, η απαρασάλευτη πολιτική της Τουρκίας να εξουδετερώσει μία απειλή, όπως την έβλεπε, στο μαλακό υπογάστριό της («και να μην υπήρχε τουρκοκυπριακή κοινότητα θα έπρεπε να την κατασκευάσουμε», Αχμέτ Νταβούτογλου), η εγγύτητα του Ισραήλ, ήσαν σοβαροί παράγοντες επηρεασμού των κυπριακών πραγμάτων. Οι ευθύνες του Μακαρίου, αποτελούν πταίσματα μπροστά στην  προδοτικής  κλίμακας  ανοησία  της  Χούντας του  Ιωαννίδη και  της τότε στρατιωτικής ηγεσίας. Το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 άνοιξε τις πύλες της κολάσεως.

Δεν είναι μόνο ο Ιωαννίδης ένοχος. Είναι η στρατιωτική ηγεσία της εποχής, οι στρατηγοί Μπονάνος και Γαλατσάνος, ο ναύαρχος Αραπάκης, ο πτέραρχος Παπανικολάου, ο αφανής «ΠΘ» Ανδρουτσόπουλος, εκείνοι που ανεκάλεσαν τα υποβρύχιά μας στις 23.07.74, ενώ προσήγγιζαν εν καταδύσει τις β.δ. ακτές της Μεγαλονήσου, εκείνοι που δεν άφησαν τελευταία στιγμή τα α/φ F-4 Φάντομ να απογειωθούν από την Κρήτη και να καταστρέψουν το προγεφύρωμα. Εκείνοι που αγνόησαν τις αδιάψευστες προειδοποιήσεις των κλιμακίων πληροφοριών για την επικείμενη τουρκική επίθεση και καθησύχαζαν εκ του πονηρού τους κατωτέρους τους, «κύριοι, μπορείτε να πάτε για ύπνο», αλλά και εκείνοι που ενώ εγνώριζαν τα καταχθόνια σχέδια ξένων, δεν άσκησαν την απαιτούμενη πίεση στην Αθήνα και στον νάρκισσο Αρχιεπίσκοπο Μακάριο.

Είναι παραποίηση της πραγματικότητας τα περί πολεμικής ανεπάρκειας.

Είναι παραποίηση της πραγματικότητας τα περί πολεμικής ανεπάρκειας. Η Ελλάς διέθετε ναυτική και αεροπορική υπεροχή. Ηγεσία δεν διέθετε. Αν δεν είχε εκτραπεί το πείραμα Μαρκεζίνη, απλώς δεν θα είχε ανατραπεί ο Μακάριος, δεν θα είχε δοθεί το πρόσχημα στην έτοιμη από καιρό Τουρκία. Αλλά και ο ρόλος των μεγάλων δυτικών συμμάχων στην ήττα αυτή του Ελληνισμού χρήζει διερεύνησης και αποκάλυψης.

Έκτοτε, η Τουρκία αποκτά ναυτικό αποτύπωμα. Πλησιάζει στη διώρυγα του Σουέζ, το Ισραήλ και την γη των Παλαιστινίων, πιέζει την Συρία και από δυτικά, την Ελληνική Δημοκρατία από νοτιο-ανατολικά. Το Καστελόριζο, βέβαια, σε αντίθεση με τα υπό διαπραγμάτευση στο σχέδιο Άτσεσον (1964), παραμένει ένα ελληνικό προπύργιο στο πέλαγος της Λυκίας, μεσοπέλαγα ανάμεσα στη Ρόδο και την Πάφο.

Η Ελλάδα, δεν έχει άλλη επιλογή παρά να υποστηρίζει πάση δυνάμει την Κυπριακή Δημοκρατία, την διαιώνιση του Ελληνισμού στην Κύπρο, όπου ο Τεύκρος και οι άλλοι ήρωες των Τρωικών κατοίκησαν από το 1200 π.Χ. Η υποχρέωσή μας αυτή, είναι πολιτική και βαθύτατα πολιτισμική. Εμείς δεν επιδιώκουμε την, κατά φαντασίαν της Άγκυρας, περίσφιξη από το νότο. Μονόδρομος είναι η επιβίωση του κυπριακού κράτους και όχι η με οποιαδήποτε ετικέτα αλλοίωση η κατάργησή του.

Τα επί μέρους συμφέροντα, εκείνα του βραχέος οριζοντος, της Ελληνικής και της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ) μπορεί να μην συμπίπτουν πάντοτε. Για τα μεγάλα ζητήματα όμως, την αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής, την επανένωση (όχι επανασυγκόλληση), την πολιτική κατεύθυνση της προς ώρας γεωγραφικά ακρωτηριασμένης ΚΔ, δεν χωρεί περιθώριο δυσαρμονίας και παρεξηγήσεων. Πνεύμα ελευθερίας και αδελφότητος πρέπει να διατρέχει τη σχέση των δύο κρατών.

Η Δικτατορία στην Ελλάδα, δεν έπεσε από λαϊκή εξέγερση ούτε από επανάσταση στρατιωτικών, όπως συνέβη την άνοιξη του 1974 στην Πορτογαλία. Κατέρρευσε εσωτερικά, μπροστά στην αδυναμία της Χούντας να χειριστούν τις συνέπειες του δικού τους εγκλήματος της ανατροπής του Μακαρίου.

Στα 50 χρόνια λειτουργίας ελεύθερων πολιτικών θεσμών, η Ελλάδα έχει κάνει βήματα μπροστά. Η ψήφιση του Συντάγματος του 1975 είναι κορυφαίο γεγονός. Η χώρα οπλίστηκε με ένα από τους πλέον αξιόλογους, σε ευρωπαϊκό επίπεδο καταστατικούς χάρτες. Η Βουλή λειτουργεί έκτοτε γενικώς ομαλά, αν και ο αριθμός των εθνικών αντιπροσώπων είναι δυσανάλογα υψηλός. Θα έπρεπε επίσης η προστασία της ελληνικής γλώσσας, να κατοχυρωθεί συνταγματικά.

Στην πάροδο του χρόνου τα πολιτικά ήθη εφθάρησαν. Το μορφωτικό επίπεδο των μελών της Βουλής των Ελλήνων υποχώρησε αισθητά.

Οι πολιτευόμενοι εισέρχονται στον στίβο μάλλον χάριν πλουτισμού παρά από διάθεση προσφοράς στην κοινωνία και το έθνος. Ο καταναλωτισμός και ο ευδαιμονισμός κατέλαβαν το σύνολο της κοινωνίας. Ο Έλληνας έστρεψε την πλάτη στα αγαθά της λιτότητας και της δημιουργίας. Η ελληνική οικογένεια συρρικνώθηκε. Παρά την επισήμανση επερχόμενης δημογραφικής καχεξίας, ελάχιστα μέτρα πολιτικής υπέρ της ελληνικής οικογένειας ελήφθησαν.

Η Ελλάδα με τις θυσίες του λαού της, διέθετε μέχρι το έτος 2000 ικανή αποτρεπτική δύναμη έναντι απειλών από το αβέβαιο εξωτερικό περιβάλλον. Ωστόσο, με την είσοδο στην ζώνη του ευρώ και την ομοιόχρονη περίπου ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε.- κορυφαίο επίτευγμα της ελληνικής διπλωματίας – σημειώνεται μία σοβαρή κάμψη. Το 2004, με την τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα, φαντάζει ως η κορύφωση μιας πορείας που άρχισε το καλοκαίρι του 1974, στα ερείπια της κυπριακής τραγωδίας. Η Ελλάδα κατάφερνε να έχει ΑΕΠ, ίσο με τα 2/3 του αντίστοιχου της Τουρκίας, υψηλότερο δε από όλα μαζί τα κράτη, της βόρειας, βαλκανικής γειτονίας μας.

Μετά το 2004, επικράτησε μία επανάπαυση, μία χαλάρωση.

Η αμυντική προσπάθεια ατόνησε, η φροντίδα για την αδελφή Κυπριακή Δημοκρατία ανατέθηκε στις Βρυξέλλες, η Παιδεία υποχώρησε αισθητά, οι θέσεις που καταλαμβάνουν τα ελληνικά ΑΕΙ στην διεθνή αξιολόγηση δεν είναι επίζηλη, η δημοσιονομική σταθερότητα διασαλεύθηκε. Η Ελλάδα, ανέτοιμη, έπεσε στα βράχια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και γρήγορα το δημοσιονομικό έλλειμμα έγινε κρίση χρέους, με όλα όσα ακολούθησαν. Στο εσωτερικό, η πολιτική εξαρτήθηκε όλο και περισσότερο από τις δυνάμεις της οικονομίας. Η προσταγή του Συντάγματος για κοινωνική και εθνική αλληλεγγύη, για τον χαρακτήρα και τη σημασία της Παιδείας στην διαμόρφωση και ανάπτυξη των νεώτερων γενεών έχουν λησμονηθεί. Ο δημογραφικός μαρασμός είναι αδυσώπητη πραγματικότητα, το κράτος ελάχιστα πράττει για την αναχαίτιση της καθοδικής πορείας.

Ο ανορθωτικός αγώνας είναι ανηφορικός, τραχύς. Περισσότερο λείπει μία ενοποιός καθοδηγητική ιδέα, μία κατευθυντήρια γραμμή που θα ενώνει τον ελληνικό λαό προς τα εμπρός, που θα τον οπλίζει με αυτοσεβασμό και αυτοπεποίθηση, που θα επαναχαράσσει στη συλλογική συνείδηση, μακριά από τον ατομισμό και τον δικαιωματισμό, τις αξίες της τιμής, του καθήκοντος, του χρέους, της αλληλεγγύης, της αγάπης για την ελευθερία.

Όλα τα παραπάνω είναι απαραίτητα, καθώς εσωτερικά μεν υποσκάπτεται το υποκείμενο λαός-έθνος όπως διατυπώνεται στο Σύνταγμα, εξωτερικά δε η Τουρκία μας συμπιέζει στο ζωτικό πεδίο υπάρξεώς μας, την θάλασσα.

Πριν τρία χρόνια, κάναμε απολογισμό των κατορθωμάτων και των απωλειών του έθνους μας στα 200 χρόνια από το 1821 (βλ. «11 κείμενα για το 1821», εκδ. Κασταλία, 2021). Τα ίδια ισχύουν απαράλλακτα σήμερα για τα 50χρονα μιας διακυβέρνησης, αρχικά ελπιδοφόρου, σταδιακά λιγότερο φιλολαϊκής, λιγότερο εθνικής, λιγότερο ευρωπαϊκής.

Να εργαστούμε για να ξαναχτίσουμε την Ελλάδα, να την κάνουμε όχι απλώς «πυλώνα σταθερότητας», αλλά φάρο ανθρωπιάς, παιδείας και πολιτισμού, για να φέρουμε τα παιδιά μας πίσω, για να είμαστε σεβαστοί στους εταίρους και φίλους, και αποτρεπτικοί στους αντιπάλους και επίβουλους.

Αττική, 15 Ιουλίου 2024

1 Πρέσβυς ε.τ., Δρ Πανεπιστημίου Αιγαίου, Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Γεωγραφικών Μελετών Ο ΣΤΡΑΒΩΝ.

Οι «Πρέσπες του Αιγαίου και της Αν. Μεσογείου» εκτυλίσσονται κάτω από τη μύτη του κυρίαρχου λαού

3

 

φωτο: protagon.gr

-Η απώλεια της Ανατολικής Μεσογείου έχει τις ρίζες στις «εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ» του 1956 οι οποίες υιοθετήθηκαν από τους Βρετανούς και προωθούνται από τους Αμερικανούς μέχρι και σήμερα μέσω του γνωστού χάρτη Μπάιντεν.

-Από την εποχή της κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπήρξε πρωταγωνιστής στην προώθηση του λεγόμενου «σχεδίου Άτσεσον» το οποίο εκτός των άλλων προέβλεπε και έμμεση ή άμεση απώλεια του Καστελόριζου.
-Η κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη, με οδοδείκτη το «όραμα Μητσοτάκη», έχει αποποιηθεί του δικαιώματος για κοινό θαλάσσιο σύνορο με την Κύπρο.
Επιχειρώντας μια σύντομη αλλά διαφωτιστική ιστορική αναδρομή, αναδημοσιεύουμε έγγραφο από τη βιβλιοθήκη του 36ου Αμερικανού προέδρου Λίντον Τζόνσον, με ημερομηνία 24 Αυγούστου 1964 το οποίο αναφέρει: «Κατά τη διάρκεια συνομιλιών με υπουργούς στο Λονδίνο ο [Γεώργιος] Παπανδρέου επιβεβαίωσε ότι θα μπορούσε να προσφέρει μια βάση στο Καστελλόριζο ως αντάλλαγμα για μια συμφωνία στην Κύπρο» η οποία θα οδηγούσε υποτίθεται στην ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.
«Την ίδια ώρα, ο Ντιν Άτσεσον προχωρεί σε διαβουλεύσεις στη Γενεύη με αντιπροσώπους των κυβερνήσεων της Ελλάδας και της Τουρκίας. Αυτές οι συνομιλίες είναι συνέχεια των συνομιλιών που είχε ο πρόεδρος Τζόνσον με τον Τούρκο πρωθυπουργό Ινονού και στη συνέχεια με τον Έλληνα πρωθυπουργό Παπανδρέου στην Ουάσιγκτον τον Ιούνιο. Η ελληνοκυπριακή κυβέρνηση δεν έχει αντιπροσωπεία στη Γενεύη και ο Μακάριος έχει αποδοκιμάσει τις συνομιλίες δημοσίως. Οι συνομιλίες πάντως συνεχίζονται με τη λογική ότι η Ελλάδα θα μπορέσει να πείσει τους Ελληνοκυπρίους να δεχθούν μια συμφωνηθείσα λύση, με ή χωρίς την αποδοχή του Μακαρίου.»
«Ο κ. Άτσεσον δεν προσφέρει κάποιο “Αμερικανικό Σχέδιο” στη Γενεύη, αλλά μάλλον μια σειρά από διερευνητικές προτάσεις. Οι προτάσεις του περιλαμβάνουν τη δημιουργία τουρκικής βάσης στην Κύπρο, μεγάλο βαθμό τοπικής αυτοδιοίκησης για την τουρκική μειοψηφία και διεθνή παρουσία στο νησί για να εγγυηθεί ότι θα γίνουν σεβαστά τα δικαιώματα της μειοψηφίας. Οι Τούρκοι, παρότι επιμένουν σε κάτι που θυμίζει πλήρη διχοτόμηση, έχουν δείξει ευελιξία όσον αφορά τα σύνορα. Έδειξαν αρχικά ενδιαφέρον για την ελληνική προσφορά του Καστελλόριζου, αλλά μόνον ως ένα τμήμα μιας ευρύτερης φόρμουλας.»
Ένα άλλο αποκαλυπτικό απόρρητο υπόμνημα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ με ημερομηνία 28 Ιουνίου 1965, αναφέρει ότι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, τότε υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου της Ένωσης Κέντρου, σε δείπνο στο σπίτι του με προσκεκλημένο τον Αμερικανό διπλωμάτη Ρίτσαρντ Μπάραμ εμφανίζεται, μεταξύ των άλλων, να υποστηρίζει ότι το «σχέδιο Άτσεσον» θα έπρεπε να επιβληθεί στον Μακάριο ακόμη και «με πραξικόπημα, αν χρειαστεί». Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης με επιστολή του στα «ΝΕΑ» (14/07/2009) το αρνήθηκε εν μέρει και υποστήριξε ότι:
Εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ»
«Σχετικά με το δημοσίευμα της εφημερίδος σας, του περασμένου Σαββατοκύριακου, 11-12 Ιουλίου, υπό τον εντυπωσιακό δισέλιδο τίτλο “Στο σπίτι του Μητσοτάκη μαγειρεύτηκε η Αποστασία”, έχω να πω τα εξής […]:
1)Από το έγγραφο βγαίνει έντονη η αγωνία μας, που τη συμμερίζονταν όλες οι πτέρυγες της [Ένωσης Κέντρου (Ε.Κ.)], ενώπιον της απειλούμενης ρήξης Γεωργίου Παπανδρέου και Στέμματος. Από τίποτα όμως δεν προκύπτει ότι “εμαγειρεύετο Αποστασία”. Το αντίθετο μάλιστα. Σήμερα είναι πλέον αδιαμφισβήτητο και γενικώς παραδεκτό ότι διαφωνήσαμε με τον Γεώργιο Παπανδρέου γιατί επιμέναμε να παραμείνει στην εξουσία και να βρεθεί αξιοπρεπής διέξοδος της διαφοράς του με τον βασιλιά, σχετικά με το υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Αγωνιστήκαμε με πάθος να τον κρατήσουμε στην εξουσία, ενώ αυτός, δυστυχώς, και για τον τόπο και για την Ε.Κ., τελικά προέκρινε τη ρήξη.
2) Ήμουν πράγματι υποστηρικτής του σχεδίου Άτσεσον. Να θυμηθούμε ότι η κυβέρνηση της Ε.Κ. με τον Γ. Παπανδρέου είχε επανέλθει στην πολιτική της ένωσης [της Κύπρου με την Ελλάδα] και ότι είχε φθάσει σε πλήρη ρήξη και διακοπή σχέσεων με τον Μακάριο. Το σχέδιο Άτσεσον το εισηγήθηκε θερμά ο Γ. Παπανδρέου στο υπουργικό συμβούλιο, το οποίο το δέχθηκε ομόφωνα με ενθουσιασμό και χειροκροτήματα. Το σχέδιο Άτσεσον προέβλεπε ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα με αντάλλαγμα τη χερσόνησο της Καρπασίας. Ήμουν επίσης υποστηρικτής της ακόμη καλύτερης λύσης που προέβλεπε το μνημόνιο Τούμπα-Τσακλαγιαγκίλ, λύση που εγώ διαπραγματεύτηκα, η οποία προέβλεπε ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, με αντάλλαγμα την αγγλική βάση της Δεκέλειας, που και σήμερα αποτελεί έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου και θα εδίδετο στην Τουρκία. Και στις δύο περιπτώσεις γνωρίζαμε ότι θα αντιμετωπίζαμε άρνηση του Μακάριου και θα έπρεπε να κάνουμε κάθε προσπάθεια να τον πείσουμε. Προσωπικά όμως, πραξικόπημα εναντίον του, εγώ τουλάχιστον, ποτέ ούτε διανοήθηκα.[…]»
Συμπεράσματα από ιστορικές αναφορές
Από τα παραπάνω συνάγεται ότι:
1ον) Το λεγόμενο «Σχέδιο Άτσεσον», δεν ήταν ένα συγκεκριμένο «Αμερικανικό Σχέδιο» στη Γενεύη, αλλά μια σειρά από διερευνητικές προτάσεις.
2ον) Ο Γεώργιος Παπανδρέου στις 20 Ιουλίου το 1964 συμφώνησε να βάλει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων το Καστελόριζο ως αντάλλαγμα για μια συμφωνία για την Κύπρο ως μέρος της πρότασης Άτσεσον.
3ον) Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υποστήριζε ανοικτά την πρόταση Άτσεσον, η οποία -καίτοι το απέκρυψε για ευνόητους λόγους στην επιστολή του στα «ΝΕΑ»- περιλάμβανε την απώλεια –με τον ένα ή τον άλλο τρόπο– του Καστελόριζου.
Η παγίδα Άτσεσον
Ας εξετάσουμε όμως τις διερευνητικές προτάσεις Άτσεσον, σε μεγαλύτερο βάθος και υπό διαφορετικό πρίσμα. Στις 15/10/22 το παρόν βήμα δημοσίευσε άρθρο υπό τον τίτλο: «Ο χάρτης Μπάιντεν αποτελεί μετεξέλιξη του «σχεδίου Άτσεσον» και βρίσκεται στο τελικό στάδιο υλοποίησης», από το οποίο αντιγράφουμε:
«Στο βιβλίο του καθηγητή Θεόδωρου Καρυώτη «ΑΟΖ Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη» (2019), επισημαίνεται ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο Ελληνισμός είναι η στάση των ΗΠΑ σχετικά με το θέμα συνεκμετάλλευσης-συνδιαχείρισης των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς προσπαθούν διαχρονικά να βρουν την κατάλληλη φόρμουλα ώστε να εκχωρηθεί ένα τμήμα της στην Τουρκία. Ακριβώς σε αυτό αποσκοπούσε και η παρέμβαση [του Αμερικανού πρώην ΥΠΕΞ Ντιν Άτσεσον. Διευκρινίζεται ότι δεν πρόκειται για συγκεκριμένο «Αμερικανικό Σχέδιο» καίτοι συνηθίζεται να αποκαλείται έτσι, αλλά στην πραγματικότητα ήταν μια σειρά από διερευνητικές προτάσεις, υπό την εποπτεία του Φόρεϊν Όφις]. Σύμφωνα με τον καθηγητή, η πρόταση του Άτσεσον ήταν πολύ προσεκτικά μελετημένη. Οι Αμερικανοί γνώριζαν ότι το Καστελλόριζο αποτελεί κομβικό πρόβλημα αλλά και «χρυσόμαλλο δέρας». [Έτσι η πρόταση Άτσεσον περιλάμβανε την μακροχρόνια μίσθωση του συμπλέγματος Μεγίστης από τους Τούρκους. Οι Αμερικάνοι] διαπίστωσαν από νωρίς ότι χωρίς το Καστελλόριζο η Τουρκία αποκόπτεται τελείως από την Αν. Μεσόγειο αλλά και τα πλούσια κοιτάσματα της περιοχής τα οποία από τότε είχαν εκτιμήσει και μεθοδεύονταν τον διαμοιρασμό τους  (1, 2, 3, 4, 5). Μετά ακριβώς από 50 χρόνια από τον Άτσεσον, η αμερικανική διπλωματία επανήλθε επί του ζητήματος και εξέδωσε τον γνωστό χάρτη Μπάιντεν.  […]
Χάρτης Μπάιντεν. Πηγή: mcclatchydc.com
Ομοιότητες χάρτη Μπάιντεν με προτάσεις Άτσεσον
-Είναι πρόδηλο ότι ο χάρτης Μπάιντεν εκχωρεί στην Τουρκία τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα ανατολικά του 28ου Μεσημβρινού ή ακόμη και το ίδιο το σύμπλεγμα Μεγίστης, με την φόρμουλα που πρότεινε ο Άτσεσον.
–Ο χάρτης Μπάιντεν έχει ενδείξεις προσάρτησης των κατεχομένων οι οποίες είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς στην Καρπασία, όπως προέβλεπε και η πρόταση Άτσεσον (σε μικρότερη κλίμακα μεν αλλά η πρόταση έγινε 10 χρόνια πριν το 1974). Δεν είναι τυχαίο επίσης ότι η Τουρκία εμμένει πλέον στη λύση των δύο κρατών, η οποία ενδεχομένως θα αποτελέσει προστάδιο της προσάρτησης. Διευκρινίζεται ότι ο χάρτης Μπάιντεν γνωστοποιήθηκε στον τούρκο Πρόεδρο Ρ.Τ. Ερντογάν μεταξύ 2015-2017 [ή λιγότερο πιθανό στο τέλος του 2014].»
Οι «εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ»
Αν θέλαμε όμως να πάμε πιο πίσω χρονικά από τον Άτσεσον, και να βρούμε την πραγματική πηγή έμπνευσης των προτάσεών του, πρέπει να επισημανθεί ότι στις «εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ» για πρώτη φορά το 1956 παρουσιάστηκε το σχέδιο υπονόμευσης της Βόρειας Κύπρου η οποία εν συνεχεία, στις διερευνητικές Άτσεσον, συμπαρέσυρε και το Καστελόριζο που μπήκε στο τραπέζι σαν δέλεαρ -άκουσον άκουσον- προς τους Τούρκους.
Το σχέδιο Νιχάτ Ερίμ πρέπει να σημειωθεί ότι το αποδέχτηκαν οι Βρετανοί, οι οποίοι χρησιμοποίησαν τους Αμερικανούς ως εκτελεστικά όργανα σύμφωνα με ενδελεχή έρευνα στο Βρετανικό Αρχείο που παρουσιάζεται στο βιβλίο της ερευνήτριας/δημοσιογράφου Φανούλας Αργυρού «Διζωνική vs Δημοκρατία» (2019). «Ο Δρ. Ερίμ το 1956 με δύο εκθέσεις του σχεδίασε την τουρκική πολιτική πως να επανακτήσει η Τουρκία την Κύπρο, που ακολουθείται κατά γράμμα μέχρι σήμερα» εξηγεί  η Φανούλα Αργυρού στη «Σημερινή» Κύπρου.
Μάλιστα ο ίδιος ο Ν. Ερίμ επιβεβαιώνει πως ο Άτσεσον ενημέρωσε τους Τούρκους ότι ο Γεώργιος Παπανδρέου είχε δεχθεί τις προτάσεις του, προφανώς σε συντονισμό με τον τότε υπουργό Οικονομικών, τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, κάτι που επιβεβαιώνει και η ομολογία του ίδιου. Το τραγικό αποτέλεσμα όλων αυτών των διεργασιών ήρθε το ’74. Κατά τον καθηγητή Παναγιώτη Ήφαιστο, η «ομηρία εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων» συνιστά «αβάστακτη στρατηγική παγίδευση της Ελλάδας», η οποία όμως φαίνεται ότι δεν είναι αρκετή για κάποιους που απεργάζονται τον ακρωτηριασμό και της Ελλάδας.
Η «εξομολόγηση» Μητσοτάκη και η Χάγη
Στο βιβλίο του Αλέξη Παπαχελά με την αποκαλυπτική συνέντευξη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη  («Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης με τα δικά του λόγια», 2018.  Εκδόσεις Παπαδόπουλος), ο πρώην πρωθυπουργός γίνεται πιο συγκεκριμένος και διαχυτικός υποστηρίζοντας ότι:
«Οι βασικές παράμετροι μιας συμφωνίας [με την Τουρκία] είναι απλές, παρά πολύ απλές. Η υφαλοκρηπίδα θα μοιραστεί λογικά. Εμείς θα πάρουμε το μεγάλο μέρος, οι Τούρκοι θα πάρουνε το μικρό. Και περίπου θα έχουμε συμφωνήσει και θα αφήσουμε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης να χαράξει τη γραμμή. Ο εναέριος χώρος, τα 10 μίλια, είναι τρέλα, ελληνική τρέλα. Δεν έχουμε κανέναν λόγο. Όσον αφορά τα σχέδια πτήσεως, είναι αστείο να λέμε ότι ζητούμε από τους Τούρκους σχέδια πτήσεως όταν οι Αμερικανοί δεν δίνουν. Κανένας δεν δίνει. Γιατί να δίνουν οι Τούρκοι δηλαδή; Δεν το καταλαβαίνω. Και γιατί πρέπει εμείς να σταματούμε τα τουρκικά αεροπλάνα; Είναι τρελό αυτό που κάνουμε, είναι εγκληματικό αυτό που κάνουμε. Υπάρχει μεγάλη δυνατότητα να συμφωνήσουμε. Δεν υπάρχουν διαφορές.» Αναδημοσιεύουμε παρακάτω απόσπασμα από την συνέντευξη (ολόκληρη εδώ):
Η σπουδή της Ντόρας και τα υπονοούμενα Κυριάκου
Υιοθετώντας την ίδια «λογική», με ανεπίσημη παρέμβασή της στα «ΝΕΑ» τον Ιανουάριο του 2020 -λίγους μήνες μετά τα γεγονότα του Oruc Reis το οποίο γκριζάρισε με τον πιο επίσημο τρόπο την Αν. Μεσόγειο-, η πρώην υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη ανέφερε ότι μια ενδεχόμενη προσφυγή στη Χάγη μπορεί να οδηγήσει στην απώλεια της ΑΟΖ του Καστελόριζου -και προφανώς και στο κοινό θαλάσσιο σύνορο με την Κύπρο- αλλά θα μπορέσει να κατοχυρώσει δικαιώματα άλλων νησιών, όπως της Ρόδου και της Λέρου. Πρόσθεσε επίσης ότι είναι «απαρχαιωμένες αντιλήψεις του περασμένου αιώνα» όσες απόψεις είναι επιφυλακτικές στο ενδεχόμενο προσφυγής στη Χάγη, με άλλα λόγια, στο ενδεχόμενο απώλειας της ΑΟΖ του συμπλέγματος Καστελορίζου και όχι μόνο.
Εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ». Άρθρο Γιώργου Παπαχρήστου
Τρία χρόνια αργότερα, ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε μια αναφορά που αφήνει υπονοούμενα για υπόγειες μεθοδεύσεις όταν «ανακάλυψε» εν έτη 2023 την ύπαρξη «Νατοϊκών νησιών» (1, 2). Άραγε και το Σύμπλεγμα Καστελόριζου εμπίπτει σε αυτήν την κατηγορία;
Η υφαλοκρηπίδα της Αν. Μεσογείου χάθηκε
Στις 11/07/24 το παρόν βήμα δημοσίευσε άλλο σχετικό άρθρο υπό τον τίτλο: «Η υφαλοκρηπίδα της Αν. Μεσογείου χάθηκε… σειρά έχουν η Κύπρος και το Αιγαίο: Το χρονικό της επερχόμενης Εθνικής Καταστροφής», το οποίο καταλήγει:
«Συμπερασματικά, οι εξελίξεις στην Αν. Μεσόγειο συνεχίζουν να ακολουθούν πιστά τις προβλέψεις του χάρτη Μπάιντεν [ο οποίος αποτελεί μετεξέλιξη του σχεδίου Άτσεσον]. Η Τουρκία έχει υιοθετήσει τον 28ο Μεσημβρινό ως το όριο των παράνομων διεκδικήσεών της, ειδικά μετά τα γεγονότα του Oruc Reis. Σημειώνεται ότι το συγκεκριμένο ερευνητικό ανήκει στην τουρκική TPAO της οποίας το πλειοψηφικό πακέτο κατέχει ο Τούρκος μεγιστάνας Ραχμί Κοτς με τις στενές σχέσεις με την οικογένεια Μητσοτάκη. Ο Κοτς λειτουργεί ως μυστικός «δίαυλος επικοινωνίας» μεταξύ Ερντογάν-Μητσοτάκη και ως αφανής καταλύτης στις υπόγειες διεργασίες της «ελληνοτουρκικής προσέγγισης» η οποία οδήγησε σε πρώτη φάση στην υπογραφή της «Διακήρυξης των Αθηνών» (1 και 2) και σε δεύτερη, θα φέρει το νέο «Σύμφωνο Ειρήνης / Φιλίας» ή αλλιώς «Σύμφωνο μη επίθεσης». Εν τω μεταξύ η Αθήνα και η Λευκωσία εργαλειοποιώντας την πόντιση καλωδίου οπτικών ινών από το ιταλικών συμφερόντων πλοίο «TELIRI», έχουν από κοινού έμμεσα αποποιηθεί του δικαιώματος για κοινό θαλάσσιο σύνορο, αφήνοντας τις θαλάσσιες ζώνες ανατολικά του 28ου Μεσημβρινού, βορά στους Tούρκους «πειρατές» της Μεσογείου.»
Οι «Πρέσπες του Αιγαίου και της Αν. Μεσογείου»
Είναι πρόδηλο ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ως αυτόκλητος συνεχιστής του έργου του Ελευθερίου Βενιζέλου, προωθεί σθεναρά και με άκρα μυστικότητα την ελληνοτουρκική προσέγγιση, κάνοντας πράξη το «όραμα Μητσοτάκη» -ο αναγνώστης παροτρύνεται να το μελετήσει- εξυπηρετώντας μεγάλα οικονομικά συμφέροντα ένθεν κακείθεν του Αιγαίου αλλά και στην αντίπερα του Ατλαντικού, θυσιάζοντας τα καθ’ όλα νόμιμα κυριαρχικά μας δικαιώματα -ίσως και κυριαρχία- που απορρέουν από το Δίκαιο της Θάλασσας. Οι «Πρέσπες του Αιγαίου και της Αν. Μεσογείου» εκτυλίσσονται κάτω από τη μύτη του κυρίαρχου λαού σύμφωνα με σχεδιασμούς που πάνε πίσω πολλές δεκαετίες τώρα.
 

Πηγή: i-epikaira.blogspot.com

Σημείωση Ανιχνεύσεων: το iepikaira.blogpot.com κάνει ενδιαφέρουσα δουλειά ανάλυσης στα εθνικά- καλούμενα παλαιότερα- θέματα. Οι Ανιχνεύσεις αναδημοσιεύουν το κείμενο με την επισήμανση πως δεν έχουν αντιλαμβάνονται πως συνδέεται η ενδοτική πολιτική Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ελευθέριο Βενιζέλο.

Ο Μπάιντεν, η Κίνα και οι δηλώσεις του Μάο το 1949 για την ίδρυση του ΝΑΤΟ – Μια επίκαιρη ματιά πίσω στο χρόνο

0
epa11469777 Leaders of NATO member countries and NATO Secretary General Jens Stoltenberg gather for a group photo at the NATO 75th Anniversary ceremony at the Mellon Auditorium in Washington, DC, USA, 09 July 2024. The 75th Anniversary NATO Summit is taking place in Washington, DC from 09 to 11 July 2024. EPA-EFE/Radek Pietruszka POLAND OUT
ΝΟΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ

Ολοκληρώθηκε στην Ουάσιγκτον η επετειακή και όχι μόνο Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ η οποία αποφάσισε την ακόμη μεγαλύτερη εμπλοκή της «Συμμαχίας» στον Πόλεμο της Ουκρανίας.

Το κύρια στοιχεία της απόφασης της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ είναι η συνέχιση της  στρατιωτικής και οικονομικής ενίσχυσης της Ουκρανίας εκ μέρους των χωρών του ΝΑΤΟ και η διακήρυξη ότι η νατοϊκή πορεία της Ουκρανίας «είναι ανεπίστρεπτη». Βέβαια παρά τα παχιά λόγια, ΗΠΑ και Γερμανία έβαλαν βέτο στην «πρόωρη ένταξη   της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ», μιας και παρά τους λεονταρισμούς δεν θέλουν να μπλέξουν σε άμεση πολεμική σύγκρουση με τη Ρωσία.

Το δεύτερο και πιο σημαντικό στοιχείο είναι η ιδιαίτερα σκληρή κριτική του ΝΑΤΟ κατά της Κίνας την οποία κατηγόρησε ότι δήθεν ενισχύει στρατιωτικά τη Ρωσία.

Και το κερασάκι στην τούρτα βέβαια είναι η άμεση δρομολόγηση της παρουσίας του ΝΑΤΟ στον Ινδο-Ειρηνικό με το σχεδιασμό για τη δημιουργία του «ΝΑΤΟ της Ασίας» το οποίο θα συγκροτούν οι χώρες του AUKUS, ήτοι ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο και Αυστραλία καθώς και η Ιαπωνία, η Νότιος Κορέα και η Νέα Ζηλανδία.

Κατά τα λοιπά οι ηγέτες του ΝΑΤΟ γιόρτασαν τα 75 χρόνια από την ίδρυσή του που έγινε στις 4 Απριλίου 1949 στην Ουάσιγκτον.

Η εν λόγω 75η επέτειος της ίδρυσης του ΝΑΤΟ αποτέλεσε μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να ανατρέξω στις Σημειώσεις των Πανεπιστημιακών μου Παραδόσεων για το ΝΑΤΟ καθώς επί χρόνια δίδασκα το μάθημα της θεσμικής συγκρότησης των διαφόρων διεθνών πολιτικών και στρατιωτικών οργανισμών.

Στο πλαίσιο αυτό παρατήρησα ότι ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζαν και συνεχίζουν να παρουσιάζουν οι πολιτικές αντιδράσεις της εποχής εκείνης κατά της ίδρυσης του ΝΑΤΟ, προεξάρχουσας βεβαίως της τότε Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ), η ηγεσία της οποίας με δηλώσεις στην εφημερίδα Πράβδα κατήγγειλε την ίδρυση του ΝΑΤΟ τονίζοντας: «Είναι η παράδοση αμερικανικών όπλων στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης που θα αποτελέσει τη βάση του Ατλαντικού Συμφώνου. Αυτό το νέο πρόγραμμα δανεισμού-μίσθωσης σε συνδυασμό με την έντονη προετοιμασία για έναν επιθετικό πόλεμο αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές επιδιώξεις της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής» (Le Populaire 5/5/1949, σελ.1).

Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω και της έντονης πολεμικής που άσκησε η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Ουάσιγκτον κατά της Κίνας, είναι η στάση που τήρησε το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας και ο  ηγέτης του Μάο Τσε Τουνγκ σε σχέση με την τότε ίδρυση του ΝΑΤΟ.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τον Απρίλιο του 1949 οπότε και ιδρύθηκε το ΝΑΤΟ δεν είχε καν ιδρυθεί η Λαϊκή Κίνα, γεγονός που συνέβη την 1η Οκτωβρίου 1949. Αντίθετα τότε μένονταν η σύγκρουση του Κινεζικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (PLA) του Μάο με τους εθνικιστές της Κουόμινταγκ  του Τσιανγκ Κάι Σεκ.

Τότε οι δυνάμεις του PLA είχαν κατατροπώσει τους εθνικιστές και είχαν φέρει σε δυσχερή θέση την εγκατεστημένη «στο Νανκίν» κυβέρνηση των εθνικιστών, η οποία είχε στείλει και αντιπροσωπία της στο Πεκίνο προκειμένου να διαπραγματευθεί με τον Μάο.

Μάλιστα στις 3 Απριλίου 1949 ο Μάο με ραδιοφωνικό του μήνυμα κάλεσε τον κινεζικό λαό να ανατρέψει την αντιδραστική κυβέρνηση των εθνικιστών της Κουόμιτανγκ (L’Humanité  4/4/1949, σελ.2), ενώ παράλληλα επιδόθηκε και σχετικό τελεσίγραφο παράδοσης του Νανκίν καθώς σε διαφορετική περίπτωση ο PLA «απειλούσε να διαβεί τον ποταμό Γιαγκ Τσε» (Ελευθερία 7/4/1949, σελ.6).

Αν και ο Μάο ήταν απασχολημένος με την κατάληψη του Νανκίν (σημερινή Ναντσίνγκ), εντούτοις με δήλωσή του στις 4 Απριλίου 1949 αναφερόμενος στην ίδρυση του ΝΑΤΟ τόνισε: «Το Σύμφωνο του Ατλαντικού είναι ένα επιθετικό Σύμφωνο. Στην  περίπτωση που θα ξεσπούσε ένας νέος πόλεμος θα πολεμούσαμε στο πλευρό της Σοβιετικής Ένωσης και των άλλων κομμουνιστικών χωρών ενάντια στο ιμπεριαλιστικό μπλοκ» (Le Populaire 5/5/1949, σελ.1).

Επιπλέον την ίδια ημέρα σε ανακοίνωσή του το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας (ΚΚΚ) διαμήνυσε: «Δεν θα κάνουμε πόλεμο κατά της ΕΣΣΔ. Καταδικάζουμε το Σύμφωνο του Ατλαντικού και αντιτασσόμαστε στην πιθανή σύναψη ενός Συμφώνου του Ειρηνικού. Το Σύμφωνο του Ατλαντικού, είναι ένα επιθετικό Σύμφωνο που έχει συναφθεί κατά παράβαση των Συμφωνιών του Πότσνταμ και των Συνθηκών που εγγυώνται την ασφάλεια και ειρήνη. Σε περίπτωση που ξεσπάσει νέος πόλεμος, θα πολεμήσουμε μαζί με τη Σοβιετική Ένωση και τις Λαϊκές Δημοκρατίες κατά του ιμπεριαλιστικού μπλοκ» (L’Humanité  4/4/1949, σελ.3).

Αντίστοιχη ανακοίνωση καταδίκης εξέδωσαν και 33 κινέζοι καθηγητές του Νανκίν.

Και αυτό γιατί σύμφωνα με τον σοβιετικό τύπο παρόμοια με το Ατλαντικό Σύμφωνο σχέδια ετοιμάζονταν από τις ΗΠΑ και στον Ειρηνικό (Ελευθερία 5/4/1949, σελ.1).

Σήμερα οι ΗΠΑ επανέρχονται σχεδιάζοντας να δημιουργήσουν το «ΝΑΤΟ της Ασίας» με στόχο βέβαια να περιορίσουν ακόμη περισσότερο την Κίνα.

Μάλιστα σε άρθρο μας προ διετίας είχαμε επισημάνει τα παρακάτω: «To ασιατικό άνοιγμα του ΝΑΤΟ συνεχίζει να προκαλεί ισχυρές αντιδράσεις εκ μέρους του Πεκίνου καθώς η κινεζική ηγεσία φοβάται μια επανάληψη των όσων έγιναν στην Ευρώπη. Δηλαδή μια σταδιακή επέκταση του ΝΑΤΟ και στη  περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού με αφορμή μάλιστα μια ενδεχόμενη κρίση στις σχέσεις της Κίνας με την Ταιβάν.

Μια τέτοια εξέλιξη εκτιμά το Πεκίνο θα αποτελούσε μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για διεύρυνση του ΝΑΤΟ με χώρες του Ινδο-Ειρηνικού. Στο πλαίσιο αυτό εκτιμάται ότι η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία αλλά και η Ιαπωνία και η Νότιος Κορέα θα σπεύσουν να ενισχύσουν τις στρατιωτικές και πολιτικές τους σχέσεις με το ΝΑΤΟ.

Άλλωστε δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι στην πρόσφατη σύνοδο των ηγετών του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη στις 28-30 Ιουνίου 2022 οι παραπάνω τέσσερις χώρες συμμετείχαν ως παρατηρητές. Έτσι με εργαλείο το ΝΑΤΟ θα ενισχυθεί η παρουσία των Δυτικών δυνάμεων στην περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού που αποτελεί άλλωστε πάγια αμερικανική επιδίωξη η οποία μάλιστα εντάθηκε μετά την εκλογή Μπάιντεν».

Ακριβώς δυο χρόνια μετά, στο τελικό ανακοινωθέν της Συνόδου Κορυφής της Ουάσιγκτον, που συνήλθε στις 9-11 Ιουλίου 2024, οι ηγέτες του NATO επισημαίνουν  ότι «η εμβάθυνση της στρατηγικής συμμαχίας ανάμεσα στη Ρωσία και την Κίνα, καθώς και οι προσπάθειές τους, οι οποίες εντείνονται, να αποσταθεροποιήσουν και να αναδιαμορφώσουν τη βασισμένη σε κανόνες παγκόσμια τάξη, είναι αιτία βαθιάς ανησυχίας».

Ταυτόχρονα οι ηγέτες του ΝΑΤΟ προετοιμάζουν το έδαφος για τη δημιουργία του «ΝΑΤΟ της Ασίας» με σκοπό τον περιορισμό της Κίνας.

Οι παραπάνω εξελίξεις φυσικά προκάλεσαν την αντίδραση της Κίνας που κάλεσε το ΝΑΤΟ να πάψει να τροφοδοτεί τη σύγκρουση επισημαίνοντας: «Το NATO θα όφειλε να σταματήσει να υπερβάλλει για τη λεγόμενη κινεζική απειλή, να σταματήσει να υποκινεί σύγκρουση και αντιπαλότητα και να κάνει περισσότερα για να συνεισφέρει στην ειρήνη και στη σταθερότητα στον κόσμο».

Μετά από όλες αυτές τις εξελίξεις, οι παραπάνω δηλώσεις του Μάο και του ΚΚΚ στις 4 Απριλίου 1949 για την ίδρυση του ΝΑΤΟ παραμένουν επίκαιρες όσο ποτέ, παρότι πέρασαν ήδη 75 ολόκληρα χρόνια.

https://www.pronews.gr/opinion-makers/o-mpainten-i-kina-kai-oi-diloseis-tou-mao-to-1949-gia-tin-idrysi-tou-nato-mia-epikairi-matia-piso-sto-xrono/

Ο Ζελένσκι στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, 83 χρόνια από την Πράξη Ανακήρυξης του φιλοναζιστικού Ουκρανικού Κράτους

0
ΝΟΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ

Συνεδρίασε  στην Ουάσιγκτον από 9-11 Ιουλίου 2024 η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ προκειμένου οι ηγέτες των χωρών μελών του «να γιορτάσουν», μεταξύ άλλων, και τη συμπλήρωση 75 ετών από την ίδρυση της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας.

Μια Συμμαχία η οποία ιδρύθηκε το 1949 κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου ως αιχμή του δόρατος της Δύσης κατά της τότε ΕΣΣΔ. Μάλιστα συγκροτήθηκε από 12 χώρες της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής ορισμένες εκ των οποίων είτε συνεργάστηκαν είτε λοξοκοιτούσαν προς τον Χίτλερ.

Έτσι εκτός από τις χώρες που πολέμησαν τον Χίτλερ και τους ναζί, όπως ήταν οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, ο Καναδάς, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Δανία, οι Κάτω Χώρες, το Λουξεμβούργο και η Νορβηγία, στα ιδρυτικά μέλη βρέθηκαν η Ιταλία η οποία μέχρι την ανατροπή του Μουσολίνι τον Ιούλιο του 1943 ήταν στο πλευρό του Χίτλερ, η Πορτογαλία του δικτάτορα Σαλαζάρ που είχε τηρήσει ευμενή ουδετερότητα προς τους ναζί και η Ισλανδία στην οποία οι Βρετανοί εισέβαλαν το πρωί της 10ης Μαΐου 1940, μετά την αποτυχία τους «να πείσουν» την Ισλανδική κυβέρνηση να συνταχθεί με τους Σύμμαχους.

Στην πορεία και καθώς οξύνθηκε περαιτέρω ο ψυχρός πόλεμος την πόρτα του ΝΑΤΟ πέρασαν το 1952  η Ελλάδα και η Τουρκία ως συνέπεια του δόγματος Τρούμαν αλλά και η Δυτική Γερμανία το 1955, και ενώ η εκεί αποναζιστικοποίηση του καθεστώτος είχε εγκαταλειφθεί από ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο λόγω της ανοικτής σύγκρουσής τους με την τότε ΕΣΣΔ.

Στη συνέχεια το story της διεύρυνσης του ΝΑΤΟ είναι γνωστό με τη Σουηδία να αποτελεί πλέον το 32ο και πιο πρόσφατο μέλος της Συμμαχίας.  Μια χώρα η οποία, όπως και η Τουρκία η οποία συνήψε σύμφωνο φιλίας με τον Χίτλερ στις 18 Ιουνίου 1941, επίσης  αποτέλεσε τον «επιτήδειο ουδέτερο» κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο διατηρώντας σχέσεις τόσο με τους Συμμάχους όσο και με τους ναζί. Μάλιστα η Σουηδία με την περίφημη  συμφωνία Permittenttrafiken της 8ης Ιουλίου 1940 έδωσε τη δυνατότητα στα γερμανικά στρατεύματα να περνούν transit  από τη σουηδική επικράτεια με κατεύθυνση τη Νορβηγία και τη Φινλανδία, ζήτημα στο οποίο θα αναφερθούμε σε προσεχές μας άρθρο.

Κεντρικό θέμα όμως της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ αποτέλεσε η περαιτέρω στήριξη του Κιέβου λόγω του Πολέμου στην Ουκρανία.

Και όλα αυτά σχεδόν μια βδομάδα μετά τη συμπλήρωση 83 ετών από την Πράξη Ανακήρυξης του φιλοναζιστικού Ουκρανικού Κράτους στις 30 Ιουνίου 1941 στη Λβιβ, ένα θέμα το οποίο έχουμε ήδη αναλύσει στο παρελθόν.

Έτσι ελάχιστες ημέρες μετά την επίθεση του Χίτλερ κατά της τότε ΕΣΣΔ που έγινε στις 22 Ιουνίου 1941, στην πόλη του Λβώφ, σημερινή Λβιβ στις 30 Ιουνίου 1941 ουκρανοί εθνικιστές εξέδωσαν την Πράξη Ανακήρυξης φιλοναζιστικού Ουκρανικού Κράτους ορίζοντας  πρωτεύουσα το Κίεβο.

Όπως μετέδωσε από το Βερολίνο το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων Στεφανί σύμφωνα με ανακοίνωση του Γενικού Στρατηγείου του Χίτλερ που εκδόθηκε στις 30 Ιουνίου 1941 η πόλη Λβώφ, άλλως Λεμβέργη κατελήφθη από τη Βέρμαχτ στις 4.20 το πρωί της 30ης Ιουνίου.

Οι Ουκρανοί εθνικιστές δεν έχασαν χρόνο και την ίδια ημέρα ανακοίνωσαν την ανασύσταση του Ουκρανικού Κράτους εκδίδοντας τη σχετική Πράξη  Επανίδρυσης του Ουκρανικού Κράτους.  Και όλα αυτά με πανηγυρικό τρόπο και ειδικότερα  με ομιλία από το μπαλκόνι του κτιρίου του πρώην Lubomirski Palace  στην πλατεία Rynok της σημερινής Λβιβ από τον ηγέτη του OUN-B Yaroslav Stetsko, ομιλία που μάλιστα μεταδόθηκε και ραδιοφωνικά και ενώ πλήθος κόσμου είχε συγκεντρωθεί όπως φαίνεται και από τις σχετικές φυτογραφίες της εποχής.

Είναι δε χαρακτηριστικό ότι στο σημείο 3 της Πράξης Επανίδρυσης του Ουκρανικού κράτους αναφέρεται ρητά ότι «το νεοσύστατο ουκρανικό κράτος θα συνεργαστεί στενά με την Εθνικοσοσιαλιστική Μεγάλη Γερμανία, υπό την ηγεσία του ηγέτη της Αδόλφου Χίτλερ, που διαμορφώνει μια νέα τάξη πραγμάτων στην Ευρώπη και τον κόσμο και βοηθά τον ουκρανικό λαό να απελευθερωθεί από τη Μοσχοβιτική κατοχή».

Η Πράξη Διακήρυξης του φιλοναζιστικού Ουκρανικού Κράτους δημοσιεύθηκε σε διάφορες ουκρανικές εφημερίδες.

Στην εν λόγω Διακήρυξη αφού επισημαίνεται ότι «με τη θέληση του ουκρανικού λαού, η Οργάνωση Ουκρανών Εθνικιστών υπό τη διεύθυνση του Στέπαν Μπαντέρα διακηρύσσει τη συγκρότηση του Ουκρανικού Κράτους» στη συνέχεια τονίζεται ότι «η Οργάνωση Ουκρανών Εθνικιστών, υπό τη διεύθυνση και τον ιδρυτή και ηγέτη Yevhen Konovalets έχει διεξάγει  τα τελευταία δέκα χρόνια μια αιματηρή μάχη» ενάντια στους «Μοσχοβίτες μπολσεβίκους» καλώντας στη συνέχεια τον ουκρανικό λαό να μην σταματήσει τον αγώνα «μέχρι να ενωθούν όλα τα ουκρανικά εδάφη για να σχηματίσουν μια κυρίαρχη ουκρανική κυβέρνηση». Μάλιστα η εν λόγω «κυρίαρχη Ουκρανική Κυβέρνηση θα εγγυηθεί την τάξη του ουκρανικού λαού, τη μονομερή ανάπτυξη όλων των ενεργειών του και όλων των αναγκών του».

Στο σημείο 2 της Διακήρυξης τονίζεται ότι στα δυτικά εδάφη της Ουκρανίας σχηματίζεται μια Ουκρανική Κυβέρνηση  στην πρωτεύουσα της Ουκρανίας – Κίεβο».

Ακολουθεί το περίφημο φιλοναζιστικό σημείο 3 της Διακήρυξης που έχει ως εξής:

«3.Το νεοσύστατο ουκρανικό κράτος θα συνεργαστεί στενά με την Εθνικοσοσιαλιστική Μεγάλη Γερμανία, υπό την ηγεσία του ηγέτη της Αδόλφου Χίτλερ, που διαμορφώνει μια νέα τάξη πραγμάτων στην Ευρώπη και τον κόσμο και βοηθά τον ουκρανικό λαό να απελευθερωθεί από τη Μοσχοβιτική κατοχή.

Ο Ουκρανικός Λαϊκός Επαναστατικός Στρατός που έχει δημιουργηθεί στα ουκρανικά εδάφη, θα συνεχίσει να πολεμά με τον Συμμαχικό Γερμανικό Στρατό ενάντια στη Μοσκοβιτική κατοχή για ένα κυρίαρχο και ενιαίο κράτος και μια νέα τάξη πραγμάτων σε ολόκληρο τον κόσμο».

Αυτά έλεγε η περίφημη Πράξη Ανακήρυξης του φιλοναζιστικού Ουκρανικού κράτους που με τον πιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο διακήρυξε τη συνεργασία του με τον Χίτλερ και τη συστράτευσή του με τη Βέρμαχτ στον αγώνα κατά της τότε ΕΣΣΔ.

Πρωθυπουργός του εν λόγω νεοσύστατου φιλοναζιστικού Ουκρανικού κράτους ορίστηκε ο Yaroslav Stetsko τα αγάλματα του οποίου κοσμούν τη σημερινή Λβιβ στην οποία βρέθηκαν συχνά-πυκνά  πολλοί Έλληνες δημοσιογράφοι από τους οποίους κανείς δεν έκανε τον κόπο να πει κουβέντα για τον βίο και την πολιτεία του Yaroslav Stetsko.

Πολύ δε περισσότερο καθώς τον Yaroslav Stetsko συνάντησε στις ΗΠΑ το 1983 ο τότε αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζωρτζ Μπους, ο πρεσβύτερος.

Και ο νοών νοείτο.

Άλλωστε δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι ««πράσινο φως στον εξοπλισμό με αμερικανικά όπλα της ναζιστικής Ταξιαρχίας Αζόφ στην Ουκρανία, έδωσε η κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Washington Post».

Σύμφωνα λοιπόν με το δημοσίευμα, «το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών αποφάσισε να τερματίσει την απαγόρευση στην Ταξιαρχία Αζόφ, που είχε επιβληθεί πριν από μια δεκαετία -αφορούσε τόσο την εκπαίδευση από Αμερικανούς στρατιωτικούς, όσο και τη χρήση όπλων κατασκευασμένων στις ΗΠΑ- έπειτα από ανάλυση που συμπέρανε πως δεν υπάρχουν αποδείξεις για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τη μονάδα».

https://www.pronews.gr/opinion-makers/o-zelenski-sti-synodo-koryfis-tou-nato-83-xronia-apo-tin-praksi-anakiryksis-tou-filonazistikou-oukranikou-kratous/

UBS για Ελλάδα: «5 εκατομμύρια Έλληνες κατέχουν μόλις το 1,2% του ελληνικού πλούτου»!

0

«Οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι»

Η ετήσια έκθεση της UBS για την παγκόσμια οικονομία (2024 Global Wealth Report) αποκαλύπτει ότι το συνολικό επίπεδο πλούτου στην Ελλάδα μειώθηκε κατά 11% κατά την τελευταία 15ετία.

Παράλληλα, ο διάμεσος πλούτος, που απεικονίζει την κατανομή του πλούτου, σημείωσε πτώση 31%.

Αυτή η πτώση δείχνει τη διεύρυνση της οικονομικής ανισότητας, καθώς οι πλουσιότεροι Έλληνες κατέχουν πλέον μεγαλύτερο μέρος του συνολικού πλούτου.

Σύμφωνα με την έκθεση, οι πλουσιότεροι 10% των Ελλήνων κατέχουν το 55,1% του συνολικού πλούτου, ενώ το κατώτερο 50% του πληθυσμού ή περίπου 5 εκατομμύρια κατέχει μόνο το 1,2% του πλούτου της χώρας!

Αυτή η αυξανόμενη ανισότητα αντανακλάται και στον αριθμό των εκατομμυριούχων, οι οποίοι ανέρχονται σε 79.000 άτομα.

Η έκθεση σημειώνει επίσης ότι η μέση αξία των περιουσιακών στοιχείων ανά ενήλικο στην Ελλάδα είναι 59.348 δολάρια, ενώ η διάμεση αξία είναι 26.416 δολάρια ανά ενήλικο.

Ανησυχητικό για τον πληθυσμό είναι πως η ανισότητα στην Ελλάδα εμφανίζει προοδευτικά αυξητική τάση, καθώς οι πλούσιοι καταφέρνουν να συγκεντρώνουν μεγαλύτερο μέρος του πλούτου.

Για την κυβέρνηση όλα πάνε καλά και φταίνε άλλοι…

https://www.pronews.gr/oikonomia/elliniki-oikonomia/ubs-gia-ellada-5-ekatommyria-ellines-katexoun-molis-to-12-tou-ellinikou-ploutou/

Από τις ακριβότερες χώρες της Ευρωζώνης στα τυποποιημένα προϊόντα η Ελλάδα σύμφωνα με έκθεση της ΤτΕ

0

Οι διαφορές φτάνουν στο 129% στο ανθρακούχο νερό ή στο 56% στο γάλα μακράς διαρκείας UHT

Σύμφωνα με αποκαλυπτική μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδος που δημοσιεύεται σήμερα η Ελλάδα παραμένει από τις ακριβότερες χώρες της Ευρωζώνης στα επώνυμα τυποποιημένα προϊόντα σούπερ μάρκετ, με τις διαφορές να φτάνουν στο 129% στο ανθρακούχο νερό ή στο 56% στο γάλα μακράς διαρκείας UHT.

Παραγωγοί και λιανικό εμπόριο ευθύνονται για μεγάλο μέρος των διαφορών στις τιμές, ενώ και οι καταναλωτικές συνήθειες παίζουν τον ρόλο τους, όπως αναφέρει η Καθημερινή. Σύμφωνα με τους μελετητές, «ο ανταγωνισμός στην αγορά των παραγωγών, η συγκέντρωση της αγοράς λιανικής και οι συνήθειες των καταναλωτών εξηγούν σημαντικό μέρος των διαφορών στις τιμές μεταξύ των χωρών». Δεν είναι τυχαίο ότι ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας έχει αναφερθεί στην ύπαρξη ολιγοπωλιακών συνθηκών στην αγορά, μεταξύ άλλων, τροφίμων.

Οι μελετητές (Αλέξανδρος Καρακίτσιος, Θεοδώρα Κοσμά, Δημήτρης Μαλλιαρόπουλος, Γεώργιος Παπαδόπουλος, Παύλος Πέτρουλας) υπολογίζουν ότι στα προϊόντα με τις υψηλότερες πωλήσεις, η εξομοίωση της δομής της ελληνικής αγοράς και της συμπεριφοράς των καταναλωτών στην Ελλάδα με τα αντίστοιχα επίπεδα της Ευρωζώνης θα οδηγούσε σε μειώσεις στις διαφορές τιμών 17 ποσοστιαίων μονάδων κατά μέσον όρο.

Κατά μέσον όρο, η Ελλάδα είναι ακριβότερη (το 2023) σε σύγκριση με τον μέσο όρο της Ευρωζώνης κατά 10% σε μια γκάμα 41 κατηγοριών επώνυμων τυποποιημένων προϊόντων και κατατάσσεται μεταξύ των ακριβότερων χωρών της Ευρωζώνης. Υπάρχει, βεβαίως, βελτίωση σε σύγκριση με το 2011, όταν ήταν 19% ακριβότερη. Άλλες χώρες, όμως, όπως η Ιρλανδία, επίσης μεταξύ των ακριβότερων, μείωσαν τη διαφορά από 26% το 2011 σε μόλις 2% το 2023. Κάτω από τον μέσο όρο παραμένουν χώρες όπως η Γαλλία (93%) και η Γερμανία (98%), αν και στην τελευταία η διαφορά έχει μειωθεί από το 2011, όταν ήταν 10% φθηνότερη.

Οι διαφορές σε σύγκριση με την Ευρωζώνη φτάνουν στο 129% στο ανθρακούχο νερό και στο 56% στο γάλα μακράς διαρκείας.

Η μελέτη εστιάζει ειδικότερα σε δύο επιμέρους κατηγορίες προϊόντων, τα πιο ακριβά συγκριτικά με την Ευρωζώνη προϊόντα και αυτά με τα μεγαλύτερα μερίδια πωλήσεων στην Ελλάδα.

• Στα πιο ακριβά –συγκριτικά με την Ευρωζώνη– προϊόντα, οι διαφορές φτάνουν κατά μέσον όρο στο 61%. Ενδεικτικά, ο αλεσμένος καφές είναι 50% ακριβότερος, το βούτυρο 54%, η μαργαρίνη 60% και οι χαρτοπετσέτες 100%.

• Στα προϊόντα με τα υψηλότερα μερίδια πωλήσεων στην Ελλάδα, που είναι και τα πιο αντιπροσωπευτικά για το «καλάθι» του Έλληνα καταναλωτή, η διαφορά περιορίζεται στο 3%, που σημαίνει ότι η Ελλάδα παραμένει, έστω και λίγο, ακριβότερη από την Ευρωζώνη. Αν εξαιρεθεί μάλιστα το ελαιόλαδο, το οποίο είναι 24% φθηνότερο από την Ευρωζώνη, η διαφορά Ελλάδας – Ευρωζώνης ανεβαίνει στο 5%. Ενδεικτικά, στον στιγμιαίο καφέ είναι 17% ακριβότερη, στα δημητριακά 15%, στα ανθρακούχα αναψυκτικά 15% και στο ουίσκι 7%. Εκτός από το ελαιόλαδο, φθηνότερη είναι στο σαμπουάν 13%, στο φρέσκο γάλα 8% και στις βρεφικές πάνες 4%.

https://www.pronews.gr/oikonomia/elliniki-oikonomia/apo-tis-akrivoteres-xores-tis-eyrozonis-sta-typopoiimena-proionta-i-ellada-symfona-me-ekthesi-tis-tte/

Προειδοποίηση Σ.Λαβρόφ προς ΗΠΑ: «Αν νομίζετε ότι θα καταστραφούν μόνο οι Ευρωπαίοι σε έναν Γ’ ΠΠ κάνετε λάθος»

0

Θεόφραστος Ανδρεόπουλος 

«Η απερίσκεπτη επέκταση του ΝΑΤΟ προκάλεσε την ουκρανική κρίση»

Ο Ρώσος υπουργός εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ προειδοποίησε τις ΗΠΑ πως είναι αυταπάτη να πιστεύουν ότι σε περίπτωση παγκοσμίου πολέμου οι ίδιες θα μείνουν αλώβητες και θα καταστραφούν μονάχα οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί τους!

Με λίγα λόγια ο Ρώσος υπουργός εξωτερικών αποκάλυψε ότι οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν ως «ασπίδα» τους την Ευρώπη

Θεωρούν πως εάν στείλουν τους Ευρωπαίους να πολεμήσουν πρώτοι κατά της Ρωσίας θα την απασχολήσουν αρκετά ώστε οι ίδιοι οι Αμερικανοί να μπορέσουν να την νικήσουν και εν τέλει να επιβιώσουν

Θέλουν δηλαδή οι Ευρωπαίοι να απασχολήσουν το πυρηνικό οπλοστάσιο της Ρωσίας.

Είναι η πρώτη φορά που ακούγονται τέτοιες δηλώσεις στον ΟΗΕ από τα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου.

Σε περίπτωση που τα πράγματα οδηγηθούν στα άκρα ο Λαβρόφ προειδοποίησε τις ΗΠΑ:

«Η Ουάσινγκτον είναι πεπεισμένη ότι από έναν νέο παγκόσμιο πόλεμο οι ΗΠΑ δεν θα πάθουν τίποτα, αλλά μόνο οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί της.

Εάν η στρατηγική Μπάιντεν βασίζεται σε μια τέτοια ανάλυση, τότε αυτό είναι μια επικίνδυνη αυταπάτη».

Σημειώνεται ότι ο Λαβρόφ προήδρευσε της συνεδρίασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ στην Νέα Υόρκη με θέμα: Πολυμερής συνεργασία προς το συμφέρον μιας πιο δίκαιης, δημοκρατικής και βιώσιμης παγκόσμιας τάξης.

«Κάθε ευρωατλαντική διευθέτηση ασφάλειας, χωρίς εξαίρεση, βασίζεται στην διασφάλιση της κυριαρχίας των ΗΠΑ.

Αυτή περιλαμβάνει την υποταγή της Ευρώπης και τον περιορισμό της Ρωσίας.

Ο κύριος ρόλος σε αυτό ανατέθηκε στο ΝΑΤΟ, το οποίο τελικά υπέταξε την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία αν και προφανώς δημιουργήθηκε για τους Ευρωπαίους, ιδιωτικοποίησε ξεδιάντροπα θεσμούς του Οργανισμού για την Ασφάλεια και την Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) κατά κατάφωρη παραβίαση της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι.

Η απερίσκεπτη επέκταση του ΝΑΤΟ, παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις από την Μόσχα εδώ και πολλά χρόνια, προκάλεσε επίσης την ουκρανική κρίση», τόνισε.

Ο Λαβρόφ κατηγόρησε Δύση για σκόπιμη διάλυση του παγκόσμιου συστήματος για να συγκρατήσει την δύναμη χωρών όπως η Ρωσία και η Κίνα, κατηγορώντας τις ΗΠΑ ότι κρατούν ολόκληρη τη Δύση υπό την απειλή όπλου!

https://www.pronews.gr/kosmos/proeidopoiisi-s-lavrof-pros-ipa-an-nomizete-oti-tha-katastrafoun-mono-oi-eyropaioi-se-enan-g-pp-kanete-lathos/