FILE PHOTO: Ο τότε Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου ετοιμάζεται να προβεί σε δηλώσεις στα ΜΜΕ στο Crans Montana της Ελβετίας, Τετάρτη 5 Ιουλίου 2017. ΚΥΠΕ, ΚΑΤΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ*, Hellas Journal
1. Ευχαριστούμε θερμά τον κ. Τουμάζο Τσελεπή που επιβεβαιώνει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι όσα δημοσιεύσαμε στον Φιλελεύθερο είναι τα πρακτικά που τηρούσαν τα Ηνωμένα Έθνη τις κρίσιμες ώρες στο Κραν Μοντάνα.
Τα ονομάζει σημειώσεις διότι δεν είναι συμφωνημένα, μας γράφει, από όλες τις πλευρές. Ναι, δεν έχουν συμφωνηθεί από όλες τις πλευρές και αποτελούν την καταγραφή των συζητήσεων από τα Ηνωμένα Έθνη.
Συνεπώς είναι τα «πρακτικά των Ηνωμένων Εθνών» και έτσι, ορθώς, τα παρουσιάσαμε όταν τα αποκαλύψαμε, ως «πρακτικά των Ηνωμένων Εθνών». Τελεία και παύλα. Κάποιοι άλλοι, μάλιστα, φίλοι του κ. Τσελεπή, προσπάθησαν να το αμφισβητήσουν μέσα στο πανικό τους επειδή κατάρρεε το παραμύθι τους.
Συνεπώς, δεν είναι απλώς σημειώσεις, αλλά τα «πρακτικά των Ηνωμένων Εθνών».
Τον διαβεβαιώ μάλιστα ότι η απομαγνητοφώνηση των πρακτικών του περίφημου δείπνου είναι πιο καταπελτική για την ψεύδη εικόνα που από τότε μέχρι σήμερα πλασάρουν φίλοι και συνοδοιπόροι του μέσα από αφηγήματα και συγγράμματα. Τους συστήνω ελάχιστη υπομονή ακόμη.
- 2. Ευχαριστώ επίσης τον κ. Τουμάζο Τσελεπή που ξεκαθαρίζει πως ουδέποτε παραποιήσαμε ή παρουσιάσαμε λανθασμένα οτιδήποτε αφορούσε τα πρακτικά των Ηνωμένων Εθνών, που αποκαλύψαμε στον Φιλελεύθερο.
Αποστόμωσε έτσι και κάποιους άλλους που προσφάτως το ισχυρίστηκαν δημοσίως. Ευχαριστώ, επίσης, που αναγνωρίζει ότι αλλά είπε ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου η ώρα 1.15μμ στο Γ.Γ. του ΟΗΕ ως τις κόκκινες γραμμές και τις επιδιώξεις της Τουρκίας για τις εγγυήσεις και τα επεμβατικά δικαιώματα (δηλαδή μετονομασία της συνθήκης Εγγυήσεων σε συνθήκη Εγκατάστασης με το μονομερές δικαίωμα επέμβασης σε ισχύ και ρήτρα επανεξέτασης σε 15 χρόνια) και άλλα ο Γενικός Γραμματέας λανθασμένα μετέφερε ως θέση της Τουρκίας επί του θέματος στον τέως Πρόεδρο Αναστασιάδη η ώρα 6.15 μ.μ.
Ορθώς, δηλαδή, επισημάναμε και σχολιάσαμε το περιεχόμενο των πρακτικών με τον τρόπο που το σχολιάσαμε.
Ο κ. Τσελεπής παραδέχεται στην απαντητική επιστολή του ότι ΕΙΚΑΖΕΙ ότι μπορεί ανάμεσα στην 1.15 το μεσημέρι και στις 6.15 το απόγευμα ίσως ο Γενικός Γραμματέας να είχε και κάποια άλλη ενημέρωση από πλευράς του τούρκου υπουργού Εξωτερικών.
Δικαίωμα του να ΕΙΚΑΖΕΙ. Εμείς δεν δημοσιογραφούμε στην βάση εικασιών. Εμείς παρουσιάζουμε και σχολιάζουμε γεγονότα που αποδεικνύουμε. Δεν υπηρετούμε κανένα άλλο σκοπό από το να φέρουμε στο φως την αλήθεια. Δεν είμαστε μέλη κομμάτων και δεν κάνουμε πολιτικά παιγνίδια. Αλώστε και το πρακτικό των Ηνωμένων Εθνών του δείπνου της 6ης Ιουλίου αποδεικνύει περίτρανα ότι εμείς ορθώς παρουσιάσαμε τα έγγραφα .
- 3. Ευχαριστώ, τέλος, τον κ. Τουμάζο Τσελεπή που ξεκαθαρίζει ότι δεν αποκρύψαμε ούτε παραλείψαμε οποιοδήποτε απόσπασμα από τα έγγραφα των Ηνωμένων Εθνών και ειδικά από το πρακτικό του δείπνου.
Το συμπέρασμα από την απλή ανάγνωση άλλωστε της μετάφρασης του πρακτικού στα ελληνικά, χωρίς τα δικά μας σχόλια, άλλα και η απλή ανάγνωση του αγγλικού κειμένου οδηγούν στο ίδιο ξεκάθαρο συμπέρασμα.
Η Τουρκία επέμενε μέχρι τέλους σε μετονομασία της συνθήκης Εγγυήσεων σε συνθήκη Εφαρμογής με όλα τα δικαιώματα της αναλλοίωτα συμπεριλαμβανομένου του μονομερούς δικαιώματος επέμβασης, με ρήτρα αναθεώρησης στα 15 χρόνια και εσαεί παραμονή τουρκικού στρατού στην Κύπρο σε αριθμό που να επανδρώνει μια βάση, δηλαδή περίπου δυο χιλιάδες στρατιώτες.
Χωρίς, μάλιστα, στο περίφημο δείπνο σε καμία στιγμή να κατονομάσει την Μόρφου ως επιστρεφόμενη υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση περιοχή στο εδαφικό, ενώ ήγειρε την τελευταία στιγμή επιπλέον αξίωση όπως γίνει πρωτογενές δίκαιο για την Ε.Ε η λύση του κυπριακού.
Ο κ. Τουμάζος Τσελεπής παραβλέπει και παραλείπει επίσης και κάτι άλλο πολύ σημαντικό. Ότι στο λεγόμενο τραπέζι δυο, ο τέως Πρόεδρος Αναστασιάδης κακώς ικανοποίησε όλες τις τουρκικές επιδιώξεις κάνοντας υποχωρήσεις που του ζητήθηκαν από το Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ στο πλαίσιο του. Δηλαδή:
Εκ περιτροπής προεδρία, αποτελεσματική συμμετοχή, δικαίωμα σε χρήστη να έχει τον πρώτο λόγο στις ελληνοκυπριακές περιουσίες που θα παρέμεναν σε περιοχές υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση, καθώς και την «ισότιμη» αντιμετώπιση των Τούρκων και Ελλήνων υπηκόων στην Κύπρο με τις προτάσεις που κατέθεσε την προηγουμένη ημέρα στις 5 Ιουλίου, όταν είχε διευκρινιστεί το πλαίσιο του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ.
Αυτή είναι η μονή αλήθεια την οποία εμείς αποδείξαμε με έγγραφα και όχι ΕΙΚΑΣΙΕΣ.
Και θα την αποδείξουμε ξανά, ελπίζουμε, πολύ σύντομα.
Κλείνουμε με την επανάληψη: ότι χαρακτηρίσαμε τις προτάσεις του τέως Προέδρου της Δημοκρατίες, από τότε, απαράδεκτες.
Αλλά οφείλουμε να πούμε ότι στο Κραν Μοντανά, δεν υπέκυψε στις πιέσεις ντόπιων και ξένων φίλων της Τουρκίας, παρά το γεγονός ότι το 2004, υποστήριξε με απίστευτο πάθος το πιο φιλοτουρκικό κείμενο που ετέθη ποτέ στο τραπέζι, το σχέδιο Ανάν.
- “ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ”
Ο Μιχάλης Ιγνατίου, σχολιάζοντας στον «Φιλελεύθερο» ημ. 7/7/2024 συνέντευξή μου στο Legal Matters, μού έθεσε τρία ερωτήματα.
Δεν έκρινα ότι άξιζε να απαντήσω, αφού όσοι είχαν παρακολουθήσει την προαναφερθείσα συνέντευξή μου, εύκολα θα διαπίστωσαν ότι και τα τρία ερωτήματα ήταν ήδη απαντημένα σε αυτήν. Ο κ. Ιγνατίου επανέφερε τα ίδια ερωτήματα στον «Φιλελεύθερο» ημ. 14/7/2024, αναφέροντας μάλιστα: «Προκάλεσα τον κ. Τσελεπή για τις αναλήθειες του. Δεν μας απάντησε. Τι να απαντήσει ο άνθρωπος, αφού γνωρίζει ότι ανακάτεψε την αλήθεια με την αναλήθεια».
Προφανώς ο κ. Ιγνατίου παρεξήγησε τη σιωπή μου και, ως εκ τούτου, είμαι πλέον υποχρεωμένος να απαντήσω. Αναφερόμενος, λοιπόν, σε μένα, μου αποδίδει τρεις αβάσιμους ισχυρισμούς:
1. «Ισχυρίστηκε ότι τα έγγραφα που αποκαλύψαμε δεν είναι δήθεν τα πρακτικά των Η.Ε. αλλά σημειώσεις. ΨΕΜΑ, είναι τα πρακτικά».
Όσοι είχαν δει την συνέντευξη, γνωρίζουν ότι αναφερόμουν σε σημειώσεις, απλώς για λόγους ακριβείας, αφού στη Διάσκεψη του Κραν Μοντανά δεν τηρούνταν επίσημα πρακτικά, τονίζοντας ότι αυτό δεν σημαίνει ότι αμφισβητώ την ορθότητα των όσων διέρρευσαν. Άλλωστε, τις ίδιες σημειώσεις επικαλέστηκα και ο ίδιος. Δεν κατανοώ πού ακριβώς εντοπίζει ψέμα και σκοπιμότητα ο κ. Ιγνατίου, εκτός και αν δεν αντιλαμβάνεται τι ακριβώς σημαίνει η τήρηση πρακτικών.
2. «Ισχυρίστηκε ότι δεν παρουσιάσαμε ορθά το πρακτικό της συνάντησης του Νίκου Αναστασιάδη με τον Αντόνιο Γκουτέρες στις 6.15 το απόγευμα πριν το δείπνο, όταν ο Γ.Γ. είπε στον τότε Πρόεδρο ότι η Τουρκία θα δεχόταν κατάργηση εγγυήσεων (του είπε κάτι τέτοιο αλλά ήταν ψέμα διότι το αποδεικνύει το πρακτικό της συνάντησης του με τον Τσαβούσογλου η ώρα 1.15 το μεσημέρι. Του ξεκαθάρισε ο Τσαβούσογλου ότι δεν δεχόταν κατάργηση των εγγυήσεων και του «δικαιώματος επέμβασης και ότι δεν αποδεχόταν αποχώρηση των στρατευμάτων)».
Όσον αφορά τη συνάντηση Γ.Γ. – Τσαβούσογλου στις 1.15, στη συνέντευξή μου δεν ανέφερα κάτι διαφορετικό από τον κ. Ιγνατίου.
Όσον αφορά το σημείωμα για τη συνάντηση Γ.Γ. – Αναστασιάδη στις 6.15., ουδέποτε ισχυρίστηκα ότι δεν δημοσιεύτηκε ορθά. Αντίθετα, το επικαλέστηκα: κατά τη συνάντηση Γ.Γ.– Αναστασιάδη στις 6.15, ο κ. Γκουτέρες ενημέρωσε ότι, προφανώς στο μεσοδιάστημα από την συνάντησή του με τον Τσαβούσογλου στις 1.15, η Τουρκία τού επέδωσε εμπιστευτικό έγγραφο με το οποίο αποδέχεται κατάργηση των εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων και άμεση σημαντική μείωση των στρατευμάτων της, ενώ συνολικά το θέμα των στρατευμάτων να επιλυθεί σε μεταγενέστερη ημερομηνία.
Αυτό το είπε τέσσερις φορές ο Γ.Γ., αλλά το αμφισβητούσε ο τέως Πρόεδρος και στο τέλος απαίτησε αποχώρηση όλων των στρατευμάτων από την πρώτη μέρα. Ο κ. Ιγνατίου, προς τιμήν του, παραδέχεται ότι αυτά τα είπε ο Γ.Γ. αλλά ήταν ψέμα. Στη συνέντευξή μου το απάντησα και αυτό. Ακόμη και να έλεγε ψέματα ο Γ.Γ., η αντίδραση του τέως Προέδρου δεν ήταν η ενδεδειγμένη.
Θα έπρεπε να δοθεί η απάντηση ότι, αν αυτά που λέει ο Γ.Γ. ισχύουν, είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε. Και αν όντως δεν ίσχυαν, εκτεθειμένος θα ήταν είτε ο ίδιος ο Γ.Γ. είτε η Τουρκία και όχι η ελληνοκυπριακή πλευρά όπως, δυστυχώς, συνέβη στο τέλος.
3. «Ισχυρίστηκε ότι από το πρακτικό του δείπνου λείπει ένα κομμάτι, στο οποίο ο Γ.Γ. λέει τάχατες ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να δεχθεί την κατάργηση των εγγυήσεων».
Ποτέ δεν ισχυρίστηκα ότι λείπει οποιοδήποτε κομμάτι από τις σημειώσεις των Ηνωμένων Εθνών. Εκείνο που είπα για το δείπνο, είναι ότι ο Γ.Γ. ρώτησε τον Τσαβούσογλου αν δεχόταν άμεση κατάργηση της Συνθήκης Εγγύησης και αντικατάστασή της με μηχανισμό εφαρμογής.
Πήρε την απάντηση πως «η Τουρκία ήταν ανοιχτή σε διάλογο στο θέμα αυτό, αλλά αυτή η ευελιξία της θα εξαρτάτο από την πρόοδο που θα γινόταν στα τέσσερα άλλα εσωτερικά ζητήματα». Κατόπιν τούτου ο Γ.Γ. υπέβαλε το άτυπο έγγραφο για την εφαρμογή της λύσης, που όντως καταργούσε τη Συνθήκη Εγγύησης, το οποίο απορρίφθηκε από την ελληνοκυπριακή πλευρά, και η συνέχεια είναι γνωστή. Υπενθυμίζω σχετική δήλωση του κ. Κοτζιά, ότι δεν ήταν η Ελλάδα αλλά η Κύπρος που απέρριψε το έγγραφο.
Καταληκτικά, δεν κατέθεσα την προσωπική μου μαρτυρία αλλά απλώς επικαλέστηκα τις σημειώσεις των Ηνωμένων Εθνών που αποκάλυψε ο κ. Ιγνατίου και δημοσίευσε ο «Φιλελεύθερος», οι οποίες μιλούν από μόνες τους. Ο κ. Ιγνατίου δεν τις διαψεύδει αλλά υποστηρίζει ότι ψεύδεται ο Γ.Γ. Γιατί, όμως, τότε τα βάζει μαζί μου – και αυτός και άλλοι – και όχι με τον κ. Γκουτέρες;
Τουμάζος Τσιελεπής
του Αθανασίου Πλατιά*
του Δημητρίου-Μερκουρίου Κόντη* 
Το βράδυ της 12ης Αυγούστου ο Hartman, που είχε μεταβεί στη Γενεύη για να ενημερώνει άμεσα τον Kissinger για τα τεκταινόμενα της συνδιάσκεψης, τηλεγραφούσε και πάλι στο State Department: «Για να υπάρξει μια ρεαλιστική αντιπρόταση από τον Κληρίδη, αυτή θα πρέπει να έχει την πολιτική στήριξη του Καραμανλή.» Ο Hartman πίστευε ότι ο Καραμανλής είχε μεγαλύτερη πολιτική τόλμη από τον Γεώργιο Μαύρο, υπουργό των Εξωτερικών της Κυβέρνησης Εθνικής Σωτηρίας, και πως θα έπρεπε να παρέμβει, ώστε να γίνει αποδεκτή η κατ’ αρχήν πρόταση που είχε τεθεί στις διαπραγματεύσεις στη Γενεύη 2 για δύο αυτόνομες διοικήσεις, που κάθε μία θα είχε τις δικές τις γεωγραφικές περιοχές (δεν είχε σημασία αν θα ονομάζονταν καντόνια ή περιφέρειες) μέσα στα πλαίσια ενός ομοσπονδιακού κράτους. Με άλλα λόγια η Κυπριακή Δημοκρατία θα μετατρέπονταν σε μια διζωνική ομοσπονδία. Τα ποσοστά και τα γεωγραφικά όρια των περιφερειών θα μπορούσαν να καθοριστούν εν καιρώ. Τέλος ο Hartman εισηγήθηκε στον Kissinger να στείλει ένα μήνυμα στον Καραμανλή στην Αθήνα για να του τονίσει πόσο σημαντικό θεωρεί η Ουάσιγκτον ότι ο Μαύρος και ο Κληρίδης θα πρέπει να αποδεχτούν τη βρετανική βοήθεια στη σύνταξη της ελληνοκυπριακής αντιπρότασης και να είναι «as forthcoming as possible.»
πράγματα είναι πολύ σοβαρά, ενώ ο γενικός γραμματέας του υπουργείου των Εξωτερικών Άγγελος Βλάχος πρόσθεσε ότι η σύγκρουση θα ξεκινούσε από την Κύπρο. Ο Tasca απάντησε ότι είχε ήδη μεταφέρει τη θέση του Καραμανλή στο State Department μετά την πρωινή τους συνάντηση, με τη δική του επισήμανση πως η Ελλάδα είχε φτάσει σε κρίσιμο σημείο αναφορικά με τη στάση που θα κρατούσε. Ο Tasca διαβεβαίωσε τον Αβέρωφ ότι οι ελληνικές θέσεις είχαν γίνει πλήρως κατανοητές τόσο από τον ίδιο τον Kissinger, όσο και από την Ουάσιγκτον.
