Αρχική Blog Σελίδα 1161

Μέση Ανατολή: O Μπλίνκεν βλέπει επίθεση κατά του Ισραήλ από Ιράν και Χεζμπολάχ εντός 48 ωρών

0

© AP Photo/Leo Correa
05/08/2024  07:26
Τα τύμπανα του πολέμου ηχούν στη Μέση Ανατολή καθώς η επίθεση από το Ιράν και τη Χεζμπολάχ κατά του Ισραήλ ενδεχομένως να ξεκινήσει ακόμη και σήμερα Δευτέρα.

Aυτό φέρεται να είπε ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Άντονι Μπλίνκεν στους ομολόγους των κρατών μελών της G7, σύμφωνα με τρεις πηγές που επικαλείται το Axios.

Ο Μπλίνκεν συγκάλεσε την τηλεδιάσκεψη για να συντονιστούν οι ΗΠΑ με τους στενούς συμμάχους τους και να επιχειρήσουν να ασκήσουν μια ύστατη διπλωματική πίεση στο Ιράν και τη Χεζμπολάχ για να περιορίσουν όσο το δυνατόν περισσότερο τα αντίποινά τους στο Ισραήλ. Ο ίδιος υπογράμμισε ότι κάτι τέτοιο είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να γίνει για να αποτραπεί ένας γενικευμένος πόλεμος.

Ανυποχώρητοι Ιράν και Χεζμπολάχ όσον αφορά στην επίθεση κατά του Ισραήλ

Το Ιράν και η Χεζμπολάχ έχουν δεσμευτεί ότι θα απαντήσουν σκληρά στο Ισραήλ για τις δολοφονίες την περασμένη εβδομάδα του πολιτικού ηγέτη της Χαμάς, Ισμαήλ Χανίγια στην Τεχεράνη και του στρατιωτικού διοικητή της υποστηριζόμενης από την Τεχεράνη σιιτικής οργάνωσης του Λιβάνου, Φουάντ Σουκρ στη Βηρυττό.

Ο Μπλίνκεν υπογράμμισε την άποψη των ΗΠΑ ότι Ιράν και Χεζμπολάχ θα κάνουν πράξη τις απειλές τους,. Αλλά σε αντίθεση με το ιρανικό μπαράζ σχεδόν 350 πυραύλων και drones της 13ης Απριλίου κατά του Ισραήλ, οι περισσότεροι εκ των οποίων αναχαιτίστηκαν από την Ισραηλινή αεράμυνα, τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους, ο Μπλίνκεν τόνισε ότι δεν είναι ξεκάθαρο ποια μορφή θα έχουν τώρα τα αντίποινα της Τεχεράνης και του πληρεξουσίου της στον Λίβανο. Ο ίδιος τόνισε ότι οι ΗΠΑ δεν γνωρίζουν πότε ακριβώς θα γίνουν οι επιθέσεις, αλλά σημείωσε ότι μπορεί να ξεκινήσουν ακόμη και τις επόμενες 24 με 48 ώρες, δηλαδή και εντός της ημέρας, είπαν οι ίδιες πηγές που επικαλείται το Axios.

O Μπάιντεν συγκαλεί το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας
Ενόψει των εξελίξεων ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν θα συναντηθεί σήμερα με τα μέλη του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας προκειμένου να συζητήσουν τις κλιμακούμενες εντάσεις στη Μέση Ανατολή, όπως ανακοίνωσε στη διάρκεια της νύχτας ο Λευκός Οίκος.

Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Λόιντ Όστιν υπογράμμισε για άλλη μια φορά τη συνεχιζόμενη στήριξη της Ουάσιγκτον στο «δικαίωμα στην αυτοάμυνα» του Ισραήλ σε τηλεφωνική του επικοινωνία με τον Ισραηλινό ομόλογό του, Ιωάβ Γκαλάντ.

Όπως ανέφερε σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης X, επανέλαβε στον Γκαλάντ «τη σιδηρά υποστήριξη των ΗΠΑ στο δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα έναντι απειλών που θέτουν το Ιράν, η λιβανέζικη Χεζμπολάχ, οι Χούθι κι άλλες υποστηριζόμενες από το Ιράν τρομοκρατικές οργανώσεις». Ο ίδιος συζήτησε, όπως είπε, την αμυντική διάταξη των αμερικανικών δυνάμεων, την εστίαση στην προστασία των αμερικανικών δυνάμεων και υπογράμμισε τη σημασία της συνέχισης των προσπαθειών για την αποκλιμάκωση των εντάσεων στην περιοχή, ενώ υποστήριξε μια συμφωνία εκεχειρίας στη Λωρίδα της Γάζας, που θα σημάνει την επιστροφή των ομήρων της Χαμάς στο Ισραήλ.

Ο επικεφαλής της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ στο Ισραήλ
Σήμερα αναμένεται να φθάσει στο Ισραήλ ο διοικητής της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ, Μάικλ Κουρίλα για την ολοκλήρωση των προετοιμασιών με τον ισραηλινό στρατό ενόψει των αναμενόμενων επιθέσεων από το Ιράν και τη Χεζμπολάχ.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου συγκάλεσε τη νύχτα της Κυριακής συνάντηση με τον υπουργό Άμυνας και τους επικεφαλής του στρατού και των υπηρεσιών πληροφοριών.

«Το Ιράν και τα τσιράκια του θέλουν να μας περικυκλώσουν σε ένα ασφυκτικό καταφύγιο τρομοκρατίας. Είμαστε αποφασισμένοι να σταθούμε απέναντί τους σε κάθε μέτωπο και σε κάθε πεδίο μάχης — κοντά και μακριά. Όποιος θέλει να μας βλάψει θα πληρώσει πολύ βαρύ τίμημα», είπε ο Νετανιάχου πριν από τη συνάντηση.

Μπαράζ ρουκετών της Χεζμπολάχ στο βόρειο Ισραήλ – Τραυματίστηκαν αξιωματικός και στρατιώτης
Στο μεταξύ στη διάρκεια της νύχτας ήχησαν οι σειρήνες στο βόρειο Ισραήλ μετά από μπαράζ ρουκετών από τον Λίβανο.

Σύμφωνα με τον ισραηλινό στρατό ένας αξιωματικός και ένας στρατιώτης τραυματίστηκαν από ρίψη ρουκετών από την πλευρά του Λιβάνου.

Ο Βανγκιέλ Τάβο, επιλογή Ράμα, κέρδισε τις εκλογές στη Χιμάρα

1

Ο Βανγκιέλ Τάβο με τον Έντυ Ράμα

Ο υποψήφιος του Σοσιαλιστικού Κόμματος για το δήμο της Χειμάρρας, Βανγκιέλ Τάβο από την Δρόπολη (πρώην υπουργός και πρώην βουλευτής) μετά την  ολοκλήρωση της καταμέτρησης των 27 από τις 36 συνολικά κάλπες, προηγείται με περίπου 62% των ψήφων έναντι του  ομογενούς επιχειρηματία Πέτρου Γκικουρία, υποψηφίου της αντιπολίτευσης. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία που δημοσίευσε η Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή, ο Τάβο έλαβε 3.815 ψήφους (62,83%), ενώ ο Πέτρος  Γκικουρία  έλαβε 2.257 ψήφους (37,17%). Ο Τάβο προηγείται  και μέσα στην πόλη της Χειμάρρας, όπου ο Μπελέρης είχε διαφορά 900 ψήφων πριν από ένα χρόνο. Ο Βανγκιέλ Τάβο έλαβε το 90% των ψήφων στην Δημοτική Ενότητα «Χόρε Βρανίστ» (που μεταφέρθηκε στη Χειμάρρα από τον Αυλώνα το 2015).

6.000 ψηφοφόροι με «ληγμένες» ταυτότητες δεν μπόρεσαν να ψηφίσουν. Ο επικεφαλής της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής δήλωσε ότι το πρόβλημα των ληγμένων ταυτοτήτων  έξι χιλιάδων ψηφοφόρων στη Χειμάρρα δεν ανήκει στις αρμοδιότητες της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής. Είπε ότι «δεν υπήρξε επίσημο αίτημα από τα πολιτικά κόμματα για επικοινωνία της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής με εκπροσώπους της κυβέρνησης και του Υπουργείου Εσωτερικών για την έκδοση εντολής επίλυσης αυτού του προβλήματος, όπως συνέβη στις τοπικές εκλογές της 14ης Μαΐου με την παράταση της ισχύος των εγγράφων.

Το ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές ανήλθε στο 37,69%.

Θύελλα από τις δηλώσεις ΥΠΕΞ Γ.Γεραπετρίτη περί «έλλειψης πολιτικής γενναιότητας» της Λευκωσίας για να «κλείσει» το Κυπριακό!

6

Γιάννος Χαραλαμπίδης: «Ο Νίκος Χριστοδουλίδης να ζητήσει την παραίτηση του Γ.Γεραπετρίτη»

Σφοδρές αντιδράσεις έχουν προκαλέσει, οι πρόσφατες δηλώσεις του Γιώργου Γεραπετρίτη ο οποίος υποστήριξε την περασμένη Πέμπτη στον ΣΚΑΪ ότι «η ακινησία και η αδράνεια στο Κυπριακό, η έλλειψη πολιτικής γενναιότητας οδήγησε δυστυχώς σε πιο ακραίες θέσεις την Τουρκία», απευθυνόμενος σαφώς στην Λευκωσία, τις οποίες τώρα και μετά τις αντιδράσεις  το ΥΠΕΞ αποδίδει σε «παρερμηνεία» λέγοντας ότι ο Γ.Γεραπετρίτης εννοούσε την… Τουρκία για έλλειψη «πολίτικης γενναιότητας»!

Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών καταλόγισε ουσιαστικά στην Κύπρο «έλλειψη γενναιότητας» που απέρριψε το σχέδιο Ανάν, και δεύτερον, προς τον ίδιο τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και προς τον υπουργό Εξωτερικών της Κύπρου  διότι αυτοί ήταν στην αποτυχημένη διάσκεψη του  Κρανς Μοντανά το 2017.

Το παραπάνω έχει προκαλέσει την σφοδρή ενόχληση της Λευκωσίας και τώρα το ΥΠΕΞ επιχειρώντας να ανασκαευάσει τις δηλώσεις του υπουργού του  καταλογίζει το θέμα σε «παρεξήγηση» και «παρερμηνεία» των δηλώσεων του.

 

 

 

 

 

Όπως αναφέρει το ΚΥΠΕ «Υπονομεύει την εθνική προσπάθεια για επανεκκίνηση συνομιλιών η παρερμηνεία των δηλώσεων του Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας Γιώργου Γεραπετρίτη, αναφέρουν διπλωματικές πηγές από την Αθήνα σε σχέση με την πρόσφατη τηλεοπτική συνέντευξή του στο ΣΚΑΙ.»

Και το τηλεγράφημά του ΚΥΠΕ προσθέτει:

«Η παρερμηνεία των δηλώσεων του Έλληνα Υπουργού εξωτερικών, όπου η προφανής δήλωσή του ήταν ότι η έλλειψη πολιτικής γενναιότητας  αφορούσε στην Τουρκία, (σ.σ. !) οδηγώντας το  Κυπριακό σε ακινησία και πιο ακραίες θέσεις, υπονομεύει την εθνική προσπάθεια για την επανεκκίνηση των συνομιλιών», αναφέρουν οι διπλωματικές πηγές.

Η ελληνική κυβέρνηση και το Υπουργείο Εξωτερικών, προσθέτουν οι ίδιες πηγές, «σε πείσμα όσων πρεσβεύουν την αδράνεια, θα συνεχίσει, σε πλήρη σύμπνοια με την Κυπριακή Δημοκρατία, τη  μεγάλη εθνική προσπάθεια σε όλα τα επίπεδα».

Ο Γιάννος Χαραλαμπίδης, νομικός, δημοσιογράφος και διδάκτωρ των διεθνών σχέσεων και των ευρωπαϊκών σπουδών φιλοξενήθηκε σε εκπομπή του SIgmaLive και σχολίασε τις δηλώσεις  Γεραπετρίτη.

Ο κ Χαραλαμπίδης δεν έκρυψε την ενόχληση του τόσο για τον Έλληνα υπουργό όσο και τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας.

«Αν θέλει ο Γεραπετρίτης, που υποκλίθηκε δημόσια στον Ερντογάν, να λάβει δήθεν γενναίες αποφάσεις να δώσει τον Πειραιά όπου μεγάλωσε υπό τη διοίκηση των Τούρκων!

Εμείς δεν δίνουμε ούτε Πειραιά ούτε Κερύνεια!

Όσο για τον Πρόεδρο; έτσι θάλασσα όπως τα έκανε, ας πάρει τώρα τις τολμηρές αποφάσεις για την υπεράσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την πλήρη αποχώρηση του Αττίλα! Αλλιώς θα γίνει ο Πρόεδρος της διχοτόμησης. Πάντως ο Γεραπετρίτης τον ξεφτίλισε και αυτόν κι εμάς» δήλωσε χαρακτηριστικά.

Μέση Ανατολή: Φόβοι για γενικευμένη σύρραξη -Σε ετοιμότητα οι ΗΠΑ, χώρες καλούν τους πολίτες να φύγουν από Λίβανο

0

Ισραηλινοί στρατιώτες σε τανκ / Φωτογραφία AP
04/08/2024  21:33
Οι ΗΠΑ προετοιμάζονται «για κάθε ενδεχόμενο», δήλωσε σήμερα ένας Αμερικανός υψηλόβαθμος αξιωματούχος, αναφερόμενος στους φόβους μιας στρατιωτικής κλιμάκωσης μεταξύ του Ιράν και του Ισραήλ.

Ο αναπληρωτής σύμβουλος του Λευκού Οίκου για θέματα Εθνικής Ασφάλειας Τζον Φίνερ επανέλαβε ωστόσο ότι «επείγει» να επιτευχθεί μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός στη Λωρίδα της Γάζας, δύο ημέρες αφότου το Πεντάγωνο ανακοίνωσε ότι ενισχύεται η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Μέση Ανατολή.

«Το Πεντάγωνο αναπτύσσει σημαντικά μέσα στην περιοχή για να προετοιμαστεί για μια ενδεχόμενη ανάγκη υπεράσπισης του Ισραήλ από μια επίθεση», είπε ο Φίνερ μιλώντας στο τηλεοπτικό δίκτυο ABC. «Ταυτόχρονα, προσπαθούμε να αποκλιμακώσουμε διπλωματικά την κατάσταση, επειδή δεν πιστεύουμε ότι ένας περιφερειακός πόλεμος θα ήταν προς το συμφέρον οποιουδήποτε αυτή τη στιγμή».

Οι ΗΠΑ κινητοποίησαν πολεμικά πλοία και μαχητικά αεροσκάφη για να προστατεύσουν τις στρατιωτικές δυνάμεις τους και τον σύμμαχό τους, το Ισραήλ, απέναντι στις απειλές που εκτοξεύουν το Ιράν και οι σύμμαχοί του, όπως η παλαιστινιακή Χαμάς και η λιβανέζικη Χεζμπολάχ.

«Δεν ξέρω τι θα κάνουν, ούτε πότε θα το κάνουν, αλλά πρέπει να διασφαλίσουμε ότι εμείς είμαστε έτοιμοι», δήλωσε νωρίτερα σήμερα στο Fox News ο Τζον Κίρμπι, ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου Ασφαλείας του Λευκού Οίκου.

Η G7 καλούν όλες τις πλευρές να αποφύγουν την κλιμάκωση
Οι υπουργοί Εξωτερικών της G7 κάλεσαν όλες τις πλευρές να αποφύγουν την κλιμάκωση, ανέφερε ο επικεφαλής της ιταλικής διπλωματίας Αντόνιο Ταγιάνι.

«Με τους εταίρους μας, εκφράσαμε την έντονη ανησυχία μας για τα πρόσφατα γεγονότα που απειλούν να οδηγήσουν σε ευρύτερη επέκταση της κρίσης στην περιοχή, αρχής γενομένης από τον Λίβανο» ανέφερε στην ανακοίνωση που εξέδωσε ο Ταγιάνι, η χώρα του οποίου ασκεί την εναλλασσόμενη προεδρία της G7.

«Καλούμε όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές να αποφύγουν οποιαδήποτε πρωτοβουλία που θα παρεμπόδιζε την οδό του διαλόγου και της μετριοπάθειας και θα ενθάρρυνε μια νέα κλιμάκωση», πρόσθεσε.

Στην ανακοίνωση της G7 ζητείται επίσης να επιτευχθεί μια συμφωνία για την κατάπαυση του πυρός στη Γάζα και την απελευθέρωση των ομήρων που κρατούνται εκεί ενώ επαναλαμβάνεται η δέσμευση των χωρών για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στους κατοίκους του παλαιστινιακού θύλακα.

Φόβοι για ιρανικές επιθέσεις στους πολίτες του Ισραήλ
Ισραηλινά ΜΜΕ μεταδίδουν πως το Ιράν θα χτυπήσει εσκεμμένα πολίτες του Ισραήλ, ενώ ενδεικτικό της κρισιμότητας, χαρακτηρίζεται η πρώτη σε 20 χρόνια επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών της Ιορδανίας στην Τεχεράνη «σε μία ύστατη προσπάθεια αποκλιμάκωσης.

Το τελευταίο 48ωρο, είχαν ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας και με τον Αιγύπτιο Υπ. Εξωτερικών. Η αμερικανική εφημερίδα Wall Street Journal τονίζει πως το Ιράν διεμήνυσε σε Άραβες διπλωμάτες ότι αδιαφορεί αν η αντίδραση του πυροδοτήσει γενικευμένο πόλεμο με το Ισραήλ.

«Φύγετε από τον Λίβανο» συμβουλεύουν 17 χώρες τους πολίτες τους
Ολοένα και πληθαίνουν οι χώρες που ζητάνε από τους πολίτες τους να εγκαταλείψουν τον Λίβανο υπό το φόβο αντιποίνων από το Ιράν μετά τη δολοφονία του Ισμαήλ Χανίγια και του ανώτερου διοικητή της Χεζμπολάχ, Φουάντ Σουκρ.

Ηνωμένες Πολιτείες, Βρετανία, Ισπανία και Ιταλία απηύθυναν νέες εκκλήσεις στους πολίτες τους να εγκαταλείψουν τον Λίβανο το συντομότερο δυνατόν με την αμερικανική πρεσβεία στη Βηρυτό να τους προτρέπει να φύγουν με οποιοδήποτε εισιτήριο είναι διαθέσιμο.

Σήμερα, η Γαλλία προστέθηκε στη λίστα των χωρών που συμβουλεύουν τους πολίτες της να φύγουν από το Λίβανο, όσο ακόμα εκτελούνται πτήσεις αφού αρκετές αεροπορικές εταιρείες αναστέλλουν τα δρομολόγια. Το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών επανέλαβε ότι συνιστά τους Γάλλους πολίτες να μην ταξιδεύουν στον Λίβανο.

Οι χώρες που έχουν εκδώσει προειδοποιήσεις μέχρι στιγμής είναι οι εξής:

-Γαλλία
-Ηνωμένες Πολιτείες
-Ηνωμένο Βασίλειο
-Ολλανδία
-Καναδάς
-Ινδία
-Ιορδανία
-Σαουδική Αραβία
-Γερμανία
-Ιρλανδία
-Νορβηγία
-Σουηδία
-Βέλγιο
-Δανία
-Αυστραλία
-Ρωσία
-Ισπανία
Γραμμή έκτακτης ανάγκης από το ΥΠΕΞ
Το Υπουργείο Εξωτερικών ενεργοποίησε από σήμερα την τηλεφωνική γραμμή εκτάκτου ανάγκης 210 3681017 (Κρυπτογραφική Υπηρεσία) για την παροχή προξενικής αρωγής σε Έλληνες πολίτες σχετικά με την κατάσταση στο Λίβανο.

Η προηγούμενη σύσταση του Υπουργείου Εξωτερικών (29.7.2024) περί αποφυγής επισκέψεων και αναχώρησης επισκεπτών από τη χώρα παραμένει σε ισχύ.

Σύμφωνα με τον ιστότοπο «Άxios», που επικαλείται Αμερικανούς και Ισραηλινούς αξιωματούχους, η ανάφλεξη μπορεί να γίνει ακόμη και τη Δευτέρα. Στη Μέση Ανατολή βρίσκεται ο επικεφαλής της αμερικανικής διοίκησης των Ηνωμένων Πολιτειών, στρατηγός Μάικλ Κουρίλα σε μία προγραμματισμένη επίσκεψη που συμπίπτει με τις ενισχύσεις, που στέλνουν οι Αμερικανοί στην περιοχή ενόψει των ιρανικών αντιποίνων. Ο Τζο Μπάιντεν πάντως εξέφρασε την ελπίδα ότι η Τεχεράνη θα επιδείξει αυτοσυγκράτηση.

Σε ύψιστη επιφυλακή το Ισραήλ
Το Ισραήλ βρίσκεται σε ύψιστη επιφυλακή. Οι υπηρεσίες υγείας, έχουν έκτακτα σχέδια για μεταφορά των ασθενών εάν χρειαστεί σε υπόγειους χώρους και δυνατότητα λειτουργίας όλων των νοσοκομείων με ελλείψεις προμηθειών και χωρίς ρεύμα.

Τα εργοστάσια σε ακτίνα 40 χιλιομέτρων από τα σύνορα Ισραήλ – Λιβάνου έχουν αδειάσει όλα τα χημικά που θα μπορούσαν να απειλήσουν την υγεία των κατοίκων ενώ έχουν εκκενωθεί και οι δεξαμενές αμμωνίας που υπάρχουν στη Χάιφα.

Νέα διάσταση καταγράφεται ανάμεσα σε Νετανιάχου και την ηγεσία του Στρατού και των μυστικών υπηρεσιών του Ισραήλ, με αφορμή το ζήτημα του διαδρόμου ασφαλείας που δημιούργησε ο στρατός και ουσιαστικά «κόβει» στα δύο τη Γάζα. Ο Νετανιάχου αρνείται να τον εγκαταλείψει το Ισραήλ ανεξαρτήτως κόστους στις συνομιλίες.

Σύμφωνα με την ΕΡΤ, Ελλάδα και Κύπρος γίνονται γέφυρα για τον επαναπατρισμό των χιλιάδων Ισραηλινών που έχουν αποκλειστεί εκτός Ισραήλ. Οι Αρχές ζητούν από όσους θέλουν να επιστρέψουν, μετά τις πολλές ακυρώσεις πτήσεων προς το Τελ Αβίβ, να κατευθυνθούν εκεί, όπου θα κατευθύνουν και εκείνες τις ειδικές πτήσεις των ισραηλινών εταιρειών.

Μπαράζ ρουκετών στο βόρειο Ισραήλ εξαπέλυσε η Χεζμπολάχ
Η Χεζμπολάχ εκτόξευσε από το Λίβανο δεκάδες ρουκέτες στο βόρειο Ισραήλ.

Η Τεχεράνη εξακολουθεί να απειλεί το Ισραήλ, υποστηρίζοντας ότι ηγέτης της Χαμάς, Ισμαήλ Χανίγια, σκοτώθηκε από πύραυλο μικρής ακτίνας δράσης και όχι από βόμβα τοποθετημένη στον ξενώνα όπου διέμενε, όπως μετέδωσαν αμερικανικά μέσα.

Μπαράζ αιματηρών επιδρομών στη Γάζα
Το πρωί της Κυριακής, έγινε μπαράζ ισραηλινών επιδρομών με αποτέλεσμα 25 άτομα να χάσουν τη ζωή τους, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων που είχαν βρει καταφύγιο σε καταυλισμό για εκτοπισμένους μέσα σε ένα νοσοκομειακό συγκρότημα. Επίθεση με μαχαίρι έγινε από Παλαιστίνιο ο οποίος σκότωσε δύο άτομα σε προάστιο του Τελ Αβίβ.

Viral ο Τούρκος σκοπευτής με το χέρι στην… τσέπη: Ασημένιο μετάλλιο χωρίς εξοπλισμό

0

Με το χέρι στην τσέπη και χωρίς ειδικό εξοπλισμό ο Τούρκος αθλητής πήρε το ασημένιο μετάλλιο

Viral έχει γίνει  στα social media ο Τούρκος σκοπευτής Yusuf Dikec, ο οποίος έλαβε μέρος στην κατηγορία με αεροβόλο πιστόλι 10μ. μικτών ομάδων στο Παρίσι, κατακώντας το ασημένιο μετάλλιο, αγωνιζόμενος χωρίς τον ειδικό εξοπλισμό.

Στη σκοποβολή οι αθλητές έχουν πάνω τους αρκετά extras που βοηθούν στην απόδοσή τους, όπως τζάκετς που ενισχύουν την σταθερότητα του σώματός τους (μειώνοντας παράλληλα την ανάκρουση), γάντια, τα «βαριά» noise-cancelling ακουστικά, καθώς και ειδικά γυαλιά για καλύτερο κεντράρισμα μιας και μειώνουν τα αντικείμενα που θα μπορούσαν να τους αποσπάσουν γύρω τους, αλλά και τη θολούρα.

Ο 51χρονος Yusuf Dikec ωστόσο εμφανίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες χωρίς να φοράει ειδικά σχεδιασμένα γυαλιά για τις βολές, ούτε είχε κάποια προστασία για τα αυτιά, καθώς και ούτε μία συγκεκριμένη ενδυμασία. Παρά την απουσία όμως ειδικού εξοπλισμού, ο Τούρκος σκοπευτής κατάφερε και κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο, πυροβολώντας με το χέρι στην τσέπη.

 

Στην πλατφόρμα πολλών social, όπως του X(twitter) υπήρξαν πολλά θετικά σχόλια σχετικά με τον Yusuf και το κατόρθωμα του:

 

«Χάλκινος» Ολυμπιονίκης ο Πετρούνιας και πρώτος γυμναστής με 3 Ολυμπιακά μετάλλια

0

Ο Λευτέρης Πετρούνιας πρόσθεσε το τρίτο Ολυμπιακό μετάλλιο στην τεράστια καριέρα του. Με έξοχη εμφάνιση στον τελικό των κρίκων του Ολυμπιακού τουρνουά του Παρισιού, ο Έλληνας πρωταθλητής κατάκτησε το χάλκινο μετάλλιο συγκεντρώνοντας 15,100 βαθμούς.

Ο Πετρούνιας έγινε ο πρώτος Έλληνας γυμναστής με τρία Ολυμπιακά μετάλλια και πρώτος όλων των εποχών, παγκοσμίως, στον πίνακα μεταλλίων στο συγκεκριμένο αγώνισμα, μετά το χρυσό που είχε στο Ρίο ντε Τζανέιρο το 2016 και το χάλκινο στο Τόκιο, το 2021.

Τις πρώτες δύο θέσεις κατέλαβαν οι Κινέζοι Γιανγκ Λιου (χρυσό μετάλλιο) και Γινγκουάν Ζου (ασημένιο), που συγκέντρωσαν 15,300 και 15,233 βαθμούς αντίστοιχα.

Στο στάδιο «Μπερσί» και ύστερα από έναν αγώνα με υψηλότατο ανταγωνισμό, ο 33χρονος πρωταθλητής εκτέλεσε ένα άρτιο πρόγραμμα με βαθμό δυσκολίας 6,300 που απέφερε για την εκτέλεση επίδοση 8,800, την υψηλότερη σε επίσημο αγώνα εντός του 2024.

Πετρούνιας: «Τίποτα δεν σταματάει εδώ»

Τον Ολυμπιακό τίτλο κατάκτησε για δεύτερη συνεχή διοργάνωση ο Γιανγκ Λιου με 15,300 βαθμούς, ενώ δεύτερος ήταν ο συμπατριώτης του Γινγκουάν Ζου με 15,233 βαθμούς και ο οποίος είχε προκριθεί στον τελικό με την καλύτερη βαθμολογία από τους προκριματικούς της περασμένης εβδομάδας.

Το σημερινό μετάλλιο του Πετρούνια είναι το συνολικά έβδομο Ολυμπιακό στην σύγχρονη Ιστορία της ελληνικής γυμναστικής. Δύο μετάλλια είχε κατακτήσει ο Δημοσθένης Ταμπάκος, το χρυσό στην Αθήνα το 2004 και το ασημένιο στο Σίδνεϊ (2000), επίσης στους κρίκους.

Από ένα μετάλλιο κόμισαν στα ελληνικά χρώματα ο Ιωάννης Μελισσανίδης το 1996 στην Ατλάντα (χρυσό στις ασκήσεις εδάφους) και το ελληνικό ανσάμπλ με τις Ειρήνη Αϊνδιλή, Μαρία Γεωργάτου, Χαρά Καρυάμη, Κλέλια Πανταζή, Άννα Πολλάτου, Εύα Χριστοδούλου, που είχε κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο στους Αγώνες της Αυστραλίας (Σίδνεϊ), το 2000.

Η τελική κατάταξη στον τελικό των κρίκων:

1. Γιανγκ Λιου         (Κίνα)     15,300 

2. Γινγκουάν Ζου       (Κίνα)     15,233 

3. Λευτέρης Πετρούνιας (ΕΛΛΑΔΑ)   15,100

4. Σαμίρ Αΐτ Σαΐντ     (Γαλλία)   15,000

5. Αντέμ Ασίλ          (Τουρκία)  14,966

6. Βαχάγκν Νταβτιάν    (Αρμενία)  14,866

7. Χάρι Χέπγουορθ      (Βρετανία) 14,800

8. Γκλεν Κόιλ          (Βέλγιο)   13,833

Χειμάρρα: Τα μεγάλα διακυβεύματα της κάλπης

2

Οι παρασκηνιακές κινήσεις Ράμα ενόψει των επαναληπτικών εκλογών στον δήμο, η ισχυρή υποψηφιότητα του Πέτρο Γκικουρία και η ανησυχία των Ελλήνων της μειονότητας για τις περιουσίες τους

Χωρίς ασφαλή πρόβλεψη ως προς το αποτέλεσμά τους διεξάγονται σήμερα στη Χειμάρρα οι επαναληπτικές εκλογές για την ανάδειξη δημάρχου μετά την καθαίρεση του Φρέντι Μπελέρη.

Ως προς τη σημασία τους, βέβαια, έχουν υπερβεί τα όρια ανάδειξης ενός τοπικού άρχοντα και έχουν πάρει ευρύτερες διαστάσεις: πολιτικές στο εσωτερικό, καθώς τον δήμαρχο που κατέρχεται απέναντι στο σύστημα Ράμα τον υποστηρίζουν τα κόμματα της αλβανικής αντιπολίτευσης, αλλά και διεθνικές, αφού θα επηρεάσουν τις ελληνοαλβανικές σχέσεις παρά την προσεκτική διαχείριση του θέματος από την Αθήνα.

Από το αποτέλεσμα των εκλογών αυτών διακυβεύεται το κύρος του Αλβανού πρωθυπουργού και γι’ αυτό, πέραν του γεγονότος ότι έχουν προσλάβει παν-αλβανικό ενδιαφέρον, προκαλούν ανησυχίες για εκτεταμένη νοθεία.

Ο Εντι Ράμα δεν εμφανίζεται, προκλητικά, στο προσκήνιο, όπως άλλες φορές, για να καθοδηγεί τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις, ανέθεσε όμως τον ρόλο αυτόν σε κρατικά όργανα και υψηλά ιστάμενα πρόσωπα της κυβέρνησης και του κόμματος.

Το έντονο παρασκήνιο και οι προσεκτικές κινήσεις του καθεστώτος αυτή τη φορά δείχνουν πως μια ήττα του κ. Ράμα θα κλονίσει την εικόνα και την επιρροή του σε μια κρίσιμη στιγμή της πολιτικής ζωής της Αλβανίας, η οποία μέσα σε έναν χρόνο θα διεξαγάγει βουλευτικές εκλογές.

Έντονο παρασκήνιο

Το παρασκήνιο της προκήρυξης νέων εκλογών στη Χειμάρρα είναι έντονο, αλλά και αποκαλυπτικό της απουσίας κράτους δικαίου στη γειτονική χώρα. Στον Μπελέρη δεν επετράπη να ορκιστεί δήμαρχος κι ο δήμος διοικήθηκε επί έναν και πλέον χρόνο από αναρμόδια πρόσωπα.

Η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή στα Τίρανα αποφάσισε την αφαίρεση του αξιώματος του εκλεγμένου δημάρχου Χειμάρρας από τον Φρέντι Μπελέρη, ο οποίος καταδικάστηκε τελεσίδικα από το Εφετείο σε δύο χρόνια φυλάκισης. Είχε δικαίωμα προσφυγής στο Εκλογοδικείο, αλλά δεν του δόθηκε.

Το δικαστήριο ανέβαλε επίσης για μετά τις εκλογές και ειδικότερα για τις 29 Αυγούστου και το αίτημά του για αποφυλάκιση, δεδομένου ότι έχει εκτίσει τα 2/3 της ποινής που του επιβλήθηκε. Η δικαιολογία της αναβολής παραπέμπει σε ένα παιχνίδι του κ. Ράμα με την Αθήνα. Ο διευθυντής των φυλακών, λένε οι σχετικές πληροφορίες, «ξέχασε» να φέρει μαζί του το ποινικό μητρώο του Μπελέρη.

Είναι προφανής η αλβανική κυβερνητική μεθόδευση να στερηθεί ο κ. Μπελέρης τη δυνατότητα να βοηθήσει στον προεκλογικό αγώνα τον υποψήφιο που υποστηρίζουν το ΚΕΑΔ και η Ομόνοια.

Χαρακτηριστικότερο, όμως, στοιχείο του ευρύτερου περιβάλλοντος των προσώπων που αναμείχθηκαν στη μεθοδευμένη καταδίκη και καθαίρεση Μπελέρη είναι ότι ο Αουρέλ Ζάρκα, έως προσφάτως προϊστάμενος της Εισαγγελίας Αυλώνα, ο οποίος κατασκεύασε τον φάκελο Μπελέρη, συνελήφθη για διαφθορά.

Οι βασικοί υποψήφιοι

Υποψήφιος, φιλικά διακείμενος στον Ράμα, είναι ο Βαγγέλης Τάβος, παλαιό στέλεχος του Σοσιαλιστικού Κόμματος ο οποίος διετέλεσε βουλευτής και υπουργός. Μετέφερε τη ληξιαρχική του πράξη από τη Δρόπολη στη Χειμάρρα. Από τις αρχές του έτους ο Τάβος επιστρατεύτηκε από τον αλβανό πρωθυπουργό στη θέση του περιφερειάρχη Αυλώνος για ενδεχόμενη «αξιοποίηση». Η ώρα αυτής της «αξιοποίησης» έφθασε.

Οι μικρές κοινωνίες της αλβανικής υπαίθρου έχουν καλλιεργημένο τον τοπικισμό ως μέσο συντήρησης. Γι’ αυτό – αλλά και για άλλους, σοβαρότερους λόγους – στη Χειμάρρα θεωρούν προκλητική την υποψηφιότητα Τάβου. Η μειονότητα που κινείται γύρω από το ΚΕΑΔ και την Ομόνοια θεωρεί τον Τάβο άνθρωπο του αλβανικού βαθέος κράτους.

Το μείζον διακύβευμα το οποίο ταλαιπωρεί τους Χειμαρριώτες εδώ και 13 χρόνια είναι οι τίτλοι ιδιοκτησίας τους οποίους η κυβέρνηση Ράμα αρνείται να παραχωρήσει με διάφορες μεθοδεύσεις. Η σκοπιμότητα της μη παραχώρησης είναι προφανής και ομολογημένη.

Η Χειμάρρα βρίσκεται στον πυρήνα της αλβανικής Ριβιέρας και την εποφθαλμιούν πολλοί από το ευρύτερο κύκλωμα που στηρίζει τον Ράμα και έχει ενοχλήσει με τις δραστηριότητές του την Ευρώπη. Παρά ταύτα, τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ενωσης – και οι ΗΠΑ – θεωρούν τις εξελίξεις ελάσσονος σημασίας και δεν παρεμβαίνουν αποτελεσματικά. Εξάλλου, ο κ. Ράμα έχει αποκτήσει ορισμένες κρίσιμες διασυνδέσεις στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ αλλά και με την Τουρκία οι οποίες τον στηρίζουν στην πολιτική του.

Ο υποψήφιος που υποστηρίζεται από τη μειονότητα, Πέτρο Γκικουρία, υπόσχεται να παραχωρήσει τίτλους σε όσους τους δικαιούνται. Το ίδιο και ο κ. Τάβος, που υποστηρίζεται από τον κ. Ράμα, ωστόσο η μειονότητα θεωρεί υποκριτική την υπόσχεσή του.

Η οργάνωση Ομόνοια και το Κόμμα Ενωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΚΕΑΔ) που εκπροσωπεί την ελληνική εθνική μειονότητα σε συνεργασία με την αξιωματική αντιπολίτευση επέλεξαν ως υποψήφιό τους τον Πέτρο Γκικουρία, κάτοικο της κωμόπολης Δρυμάδες, μιας από τις επτά του Δήμου Χειμάρρας, ο οποίος δραστηριοποιείται στις ΗΠΑ στον χώρο της εστίασης.

Ανησυχητικές κινήσεις

Το περιβάλλον Ράμα ήλπιζε πως η μειονότητα δεν θα έβρισκε υποψήφιο, αλλά η υποψηφιότητα Γκικουρία θεωρείται ισχυρή. Η σύντομη προεκλογική περίοδος χαρακτηρίζεται και πάλι από ανησυχητικά φαινόμενα, συνηθισμένα, παλαιότερα, στην Αλβανία αλλά που πολλοί ήλπιζαν πως θα είχαν εκλείψει: μεταφορά ψηφοφόρων, «μαγείρεμα» εκλογικών καταλόγων, έλεγχος των εφορευτικών επιτροπών κ.ά.

Στην περιοχή έχει μεταφερθεί σχεδόν η μισή κυβέρνηση, βουλευτές του Σοσιαλιστικού κυβερνώντος Κόμματος, άνδρες των μυστικών υπηρεσιών, κρατικοί αξιωματούχοι κ.ά. Βασική επιδίωξή τους είναι η επιρροή επί του εκλογικού σώματος με κάθε τρόπο.

Στελέχη της μειονότητας ζήτησαν τις προηγούμενες ημέρες παρατηρητές από ευρωπαϊκούς θεσμούς και παρουσία της ελληνικής πρεσβείας στην περιοχή τις ημέρες πριν από τις εκλογές. Χαρακτηριστικό των κυβερνητικών κινήσεων για εκλογική επιρροή είναι η εθνικιστική έξαρση των ημερών.

Ένας από τους υποστηρικτές του κυβερνητικού υποψηφίου δήλωσε τις προηγούμενες ημέρες, παρουσία του κ. Τάβου και με την ανοχή του, πως από τις 5 Αυγούστου τα ελληνικά θα εκλείψουν από την περιοχή.

Γενικότερα χαρακτηρίζουν την Ομόνοια ως τρομοκρατική οργάνωση και οποιαδήποτε πολιτική πρόταση ότι αποσκοπεί στον εξελληνισμό της Χειμάρρας. Στην Αλβανία τα πολιτικά κόμματα συσπειρώνουν τους αλβανούς πολίτες αναδεικνύοντας εθνικιστικά ζητήματα. Είναι από τα ελάχιστα θέματα τα οποία τους ενώνουν. Γι’ αυτό στην περιοχή καλλιεργείται ένα αντιμειονοτικό κλίμα με αξιοποίηση, ακόμη, και του θέματος των Τσάμηδων.

Στο πλαίσιο αυτό, η Χειμάρρα προβάλλεται ως ένα από τα βασικά σημεία σύγκρουσης, αλλά δεν είναι το μόνο. Το εθνικό θέμα της Χειμάρρας είναι πολύ περίπλοκο, με παρασκηνιακό υπόβαθρο και διαφέρει πολύ από το υπόλοιπο βορειοηπειρωτικό. Για τους Χειμαρριώτες το πρόβλημα βρίσκεται στην υπεξαίρεση των περιουσιών τους και την καταπάτηση των εθνικών δικαιωμάτων τους, ενώ για τους αλβανικούς εθνικιστικούς κύκλους στην αλλοίωση, όπως υποστηρίζουν, της Χειμάρρας.

Το μεγάλο θέμα είναι η «αποστράγγιση» των ελληνόφωνων περιοχών από το ελληνικό στοιχείο, το κλείσιμο των ελληνόφωνων σχολείων και γενικότερα η εγκατάλειψη της βορειοηπειρωτικής περιοχής από την πρόνοια των ελληνικών κυβερνήσεων.

ΤΟ ΒΗΜΑ

Χειμάρρα: Καταγγελίες για νοθεία και εκβιασμούς από την κυβέρνηση Ράμα στις επαναληπτικές εκλογές για δήμαρχο

0

Χειμάρρα: Καταγγελίες για νοθεία και εκβιασμούς από την κυβέρνηση Ράμα στις επαναληπτικές εκλογές για δήμαρχο / Φωτογραφία: ximara.gr
04/08/2024  16:57
Με καταγγελίες για νοθεία και εκβιασμούς από την κυβέρνηση του Έντι Ράμα διεξάγονται σήμερα στη Χειμάρρα οι επαναληπτικές εκλογές για δήμαρχο.

Σύμφωνα με την ΕΡΤ, μέχρι τις 2 το μεσημέρι είχε ψηφίσει πάνω από το 25% του εκλογικού σώματος. Η συμμετοχή είναι μεγαλύτερη σε σχέση με τον περασμένο Μάιο, ωστόσο παραμένει χαμηλή.

Σε ανακοίνωση που εξέδωσε η «Ομόνοια» καταγγέλλει προσπάθεια αλλοίωσης του εκλογικού σώματος αλλά και προσπάθεια δωροδοκίας και εξαγοράς ψήφων από μέλη του σοσιαλιστικού κόμματος.

Υπενθυμίζεται ότι 6.000 ψηφοφόροι από τους συνολικά 23.000, των οποίων οι ταυτότητες έχουν λήξει, δεν έχουν δικαίωμα να ψηφίσουν, ενώ τον περασμενο Μάιο δεν αντιμετώπισαν πρόβλημα.

Βασικό ζητούμενο των δημοτικών εκλογών είναι το περιουσιακό και η απόδοση τίτλων ιδιοκτησίας στους Έλληνες ομογενείς.

Ο Πέτρο Γκικουρία ψήφισε στους Δρυμάδες στέλνοντας μήνυμα νίκης ενώ ζήτησε από τους πολίτες να προσέλθουν μαζικά στις κάλπες. Από την πλευρά του ο Βαγγέλης Τάβος για το θέμα των ληγμένων ταυτοτήτων τόνισε ότι κανείς δεν μπορεί να είναι υπεράνω του νόμου.

Οι κάλπες κλείνουν στις 20:00 ώρα Ελλάδας. Οι ψήφοι θα μεταφερθούν στο κεντρικό γήπεδο της Χειμάρρας όπου και θα ξεκινήσει η καταμέτρηση, η οποία αναμένεται να ολοκληρωθεί τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας.

Νωρίτερα, ο γιος του Φρέντη Μπελέρη Πέτρος, ο οποίος μίλησε στο ΕΡΤNews έκανε λόγο για επαναληπτικές μη δημοκρατικές εκλογές και έκανε έκκληση στους ψηφοφόρους να μη φοβηθούν και να προσέλθουν στις κάλπες.

«Στη Χειμάρρα όπως και να έχει θα κερδίσουμε. Ελπίζουμε η πίεση να μην αποδώσει και στα υπόλοιπα χωριά και στο τέλος να είμαστε μόνο εμείς που θα πανηγυρίζουμε» τόνισε ο Πέτρος Μπελέρης και κάλεσε τον κόσμο να προσέλθει μαζικά και να στείλει μήνυμα εθνικής υπερηφάνειας χωρίς να φοβηθεί.

Φρέντης Μπελέρης: Όλος ο μηχανισμός Ράμα βρίσκεται στη Χειμάρρα, σε μία προσπάθεια αλλοίωσης του αποτελέσματος
Όπως καταγγέλλει ο ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας μέσα από τις φυλακές, όλος ο μηχανισμός του Έντι Ράμμα και πολλά μέλη του υπουργικού συμβουλίου βρίσκονται στη Χειμάρα σε μια προσπάθεια να επηρεάσουν το αποτέλεσμα.

«Οι καταστάσεις που ζουν οι κάτοικοι της Χειμάρρας είναι πρωτόγνωρες. Όλοι οι δήμαρχοι σημαντικών πόλεων της Αλβανίας, το μισό υπουργικό συμβούλιο, διευθυντές από όλες τις υπηρεσίες, το κράτος και το παρακράτος έχει μετακομίσει στην Χειμάρρα, με σκοπό να πιέσει τους ντόπιους κατοίκους ψηφοφόρους και να τους υφαρπάξει την ψήφο. Είναι κάτι πρωτόγνωρο, οι πιέσεις είναι ασφυκτικές» σημείωσε.

Ο Φρέντη Μπελέρης ζητά από την ομογένεια να στηρίξει για τη δημαρχία τον υποψήφιο της «Ομόνοιας» Πέτρο Γκικουρία καθώς βασικό διακύβευμα της κάλπης είναι η προστασία των ελληνικών περιουσιών. Ο Μπελέρης συσχετίζει την αναβολή εκδίκασης του αιτήματός του για αποφυλάκιση με την προσπάθεια των αλβανικών αρχών να τον κρατήσουν μακριά από τη Χειμάρρα.

ΓΙΑΤΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ

0

Τίτλος άρθρου: Δεν μπορεί να πλεύσει ένα πλοίο με λόγια *

Καθηγητής Efrat Aviv 4 Αυγούστου 2024

Περίληψη: Η απειλή του Ερντογάν ότι η Τουρκία θα εισβάλει στο Ισραήλ όπως εισέβαλε στη Λιβύη και το Ναγκόρνο-Καραμπάχ θεωρείται ως η πιο σοβαρή δήλωση στην ιστορία των σχέσεων Ισραήλ-Τουρκίας.

Αυτό το άρθρο περιγράφει το πολιτικό πλαίσιο και το υπόβαθρο μέσα στο οποίο έγινε η απειλή και προσπαθεί να απαντήσει σε ερωτήματα όπως – τι κρύβεται πίσω από την απειλή και πού μπορεί να οδηγήσει στις σχέσεις των δύο χωρών.

Το άρθρο αναλύει τις πολιτικές και οικονομικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο Ερντογάν ενώ αναφέρεται στις εξωτερικές σχέσεις της Τουρκίας τα τελευταία χρόνια και πιστεύει ότι οι απειλές του Ερντογάν πρέπει να ληφθούν πολύ σοβαρά υπόψη.

Αν και είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι θα υλοποιηθούν σε αυτό το στάδιο, πρέπει οπωσδήποτε να παρακολουθεί κανείς την Τουρκία στο μέλλον.

 Το 2017 δημοσίευσα ένα βιβλίο του Routledge που αφορούσε τον αντισιωνισμό και τον αντισημιτισμό στην Τουρκία. Εκτός από την περιγραφή της ανάπτυξης του αντισημιτισμού και των αντι-ισραηλινών φαινομένων στην Τουρκία όλα αυτά τα χρόνια, ασχολήθηκα στο βιβλίο με το ζήτημα του αντισημίτη Ερντογάν. Τόνισα το γεγονός ότι είτε ο Ερντογάν είναι αντισημίτης είτε όχι – στηριζόμενος στην κρίση και την ανάλυση του αναγνώστη – το σημαντικό είναι η επιρροή του στην αύξηση και διεύρυνση των αντισημιτικών αντιλήψεων στην τουρκική κοινωνία.

Σε αντίθεση με άλλες χώρες, ο αντισημιτισμός και ο αντισιωνισμός στην Τουρκία υπαγορεύονται από τα πάνω. Το θυμήθηκα μετά την απειλή του Ερντογάν προς το Ισραήλ σύμφωνα με την οποία η Τουρκία θα εισβάλει στο Ισραήλ όπως έκανε στη Λιβύη και στο Ναγκόρνο Καραμπάχ και ότι δεν υπάρχει τίποτα που να την εμποδίζει να το κάνει.

«Πρέπει να είμαστε δυνατοί ώστε το Ισραήλ να μην συνεχίσει τις γελοίες ενέργειές του στην Παλαιστίνη», είπε.

Αυτή η απειλή, μέρος της οποίας έχει σκοπό να δημιουργήσει φόβο ότι το Ισραήλ μπορεί να κάνει στους Τούρκους ό,τι φέρεται να έκανε στους Παλαιστίνιους, ήρθε μετά την ομιλία του Νετανιάχου στο Κογκρέσο, αλλά δεν σχετίζεται απαραίτητα με την ομιλία, εκτός από την προσπάθεια να κερδίσει δημοτικότητα. σε μια άλλη παιδική χαρά, που δεν είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο Ερντογάν είχε εμμονή με τον Νετανιάχου, ο οποίος παρουσιάζεται στην Τουρκία ως ο νέος Χίτλερ, ή όπως γράφεται σε μια διαφήμιση δρόμου, χρησιμοποιώντας ένα γραφικό του προσώπου του Νετανιάχου που σταδιακά μετατρέπεται σε πρόσωπο του Χίτλερ: «Ο Χίτλερ δεν πέθανε, αλλά αλλάζει μόνο μορφή».

Η ομιλία στο Κογκρέσο μπορεί να ήταν καταλυτική, αλλά δεν είναι η αφετηρία της απειλής του Ερντογάν. Η απειλή ήρθε λίγες μέρες μετά τη σφαγή στο Majdal Shams, γεγονός στο οποίο ο Ερντογάν δεν αναφέρθηκε καθόλου, αφού σύμφωνα με τον ίδιο, τα δεινά είναι μονόπλευρα και δεν ανήκουν στο κράτος του Ισραήλ. Ακόμη και μετά την εβδόμη Οκτωβρίου, ο Ερντογάν είπε ότι «καλούμε όλα τα μέρη να ενεργήσουν με λογικό τρόπο και να αποφύγουν παρορμητικά βήματα που προκαλούν εντάσεις».

Σε μια προσπάθεια να καταλάβουμε τι εννοούσε ο Ερντογάν με την απειλή του, προκύπτουν ερωτήματα: Πρόκειται για αποστολή στρατιωτικών μονάδων στη Γάζα ή για βοήθεια με πυρομαχικά; Να σημειωθεί ότι οι εξαγωγές όπλων της Τουρκίας έχουν σημειώσει μεγάλο άλμα τα τελευταία χρόνια. Η αμυντική βιομηχανία της Τουρκίας κατέγραψε κύκλο εργασιών δέκα δισεκατομμυρίων δολαρίων το 2022, με εξαγωγές όπλων στα 4,4 εκατομμύρια δολάρια, που αναμένεται να αυξηθούν τα επόμενα χρόνια. Το τουρκικό drone Μπαϊρακτάρ, το οποίο έπαιξε σημαντικό ρόλο στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας, στη Συρία, τη Λιβύη και το Ναγκόρνο Καραμπάχ, δεν είναι το μόνο όπλο που εκπροσωπεί την Τουρκία.

Το Ισραήλ εξεπλάγη από αυτή την απειλή από τον Ερντογάν, παρόλο που απόδειξη των προθέσεών του είχαμε, ήδη, από τον Σεπτέμβριο του 2023, ένα γεγονός που προφανώς είχε ξεχαστεί λόγω της σφαγής του Οκτωβρίου 2023. Απόπειρα λαθρεμπορίας 16 τόνων πυραυλικού υλικού από την Τουρκία που προοριζόταν να φθάσει στη Λωρίδα της Γάζας σε δύο κοντέινερ βάρους 54 τόνων που υποτίθεται ότι περιείχαν γύψινες σακούλες. Μέρος του υλικού από τα εμπορευματοκιβώτια ελήφθη για εργαστηριακές δοκιμές που επαλήθευσαν την υποψία ότι πρόκειται για χλωριούχο αμμώνιο που χρησιμοποιούσαν οι τρομοκρατικές οργανώσεις στη Λωρίδα της Γάζας για τη διαδικασία παραγωγής πυραύλων.

Ποιοι είναι οι παράγοντες που οδήγησαν τον Ερντογάν να απειλήσει τόσο σοβαρά το Ισραήλ;

Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτές οι απειλές έρχονται στο πλαίσιο της τουρκικής προσέγγισης με τη Συρία-Ιράν: Ο Ερντογάν πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της προηγούμενης δεκαετίας προσπαθώντας να ανατρέψει το καθεστώς του Μπασάρ αλ Άσαντ στη Συρία, μια απόπειρα που έγινε αφού ο Ερντογάν καλλιέργησε μια στενή προσωπική σχέση με Άσαντ μεταξύ 2007 και 2010. Ως αναπόσπαστο μέρος της πολιτικής της Άγκυρας να προσπαθεί για «μηδενικά προβλήματα» με τους γείτονές της.

Κάποια στιγμή -σήμερα ακούγεται σαν θρύλος- ο Ερντογάν προσπάθησε ακόμη και να μεσολαβήσει στις ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ Συρίας και Ισραήλ.

Η τρέχουσα τουρκική ερωτοτροπία με τον Άσαντ, τον οποίο ο Ερντογάν έχει επανειλημμένα αποκαλέσει «τρομοκράτη», σχετίζεται κυρίως, αλλά όχι αποκλειστικά, με αντισυριακές ταραχές που έχουν σημειωθεί σε πολλές πόλεις σε όλη την Τουρκία.

Στην πρωτεύουσα Άγκυρα, τα κόμματα της αντιπολίτευσης ζητούν μαζική απέλαση Σύριων προσφύγων και η κυβέρνηση στρέφεται στο συριακό καθεστώς, το οποίο προηγουμένως προσπάθησε να ανατρέψει, για να βοηθήσει στην επίλυση του προβλήματος.

Οι ταραχές αποκάλυψαν μακροχρόνιες εντάσεις μεταξύ Σύριων και Τούρκων, εντάσεις που επιδεινώθηκαν από τις οικονομικές πιέσεις που προκάλεσε ο υψηλός πληθωρισμός στην Τουρκία. Όπως αναφέρθηκε, το συριακό ζήτημα αποτελεί απειλή για τη δημοτικότητα του Ερντογάν στην Τουρκία και ενισχύει τις επικρίσεις εναντίον του. Από εκεί και πέρα, υπάρχει η σύσφιξη των σχέσεων Τουρκίας, Συρίας, Ιράν και Ρωσίας, διαδικασία που ξεκίνησε με τη συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών των τεσσάρων χωρών ήδη από τον Μάιο του 2023, στη Μόσχα. Πρέπει να αναφερθεί, σε αυτό το πλαίσιο, ότι η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ.

Η τουρκική απειλή για το Ισραήλ και οι τουρκο-ισραηλινές συγκρούσεις την τελευταία μιάμιση δεκαετία έδωσαν στο Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης και στον ηγέτη του ευκαιρίες να τοποθετηθούν ως υπερασπιστές του Ισλάμ, ενισχύοντας έτσι τη βάση των ψηφοφόρων τους.

Αυτή η βάση απειλείται λόγω της διάβρωσης της πολιτικής τους εξουσίας και της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης, επομένως είναι σημαντικό για τον Ερντογάν να δράσει κατά του Ισραήλ.

Πριν από περίπου μια δεκαετία, κατά την πρώτη του εκστρατεία για την προεδρία, ο Ερντογάν παρουσιάστηκε σε μεγάλες διαφημιστικές πινακίδες ως αυτός που κατάφερε να λυγίσει το Ισραήλ με τη συγγνώμη του τελευταίου για την υπόθεση Mavi Marmara. Αυτός είναι και ο λόγος που οι αεροπορικές, τουριστικές και εμπορικές σχέσεις μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας σταμάτησαν σχεδόν εντελώς με εντολή Ερντογάν, γιατί πριν από τον Οκτώβριο του 2023 και παρά το βάθος των κρίσεων που γνώριζαν οι σχέσεις των χωρών στο παρελθόν, το εμπόριο – όχι μόνο ποτέ δεν έπαθε ζημιά, αλλά ακόμη και τριπλασιάστηκε.

Παρόλα αυτά, ο Ερντογάν εξακολουθεί να δέχεται αυστηρή κριτική στο εσωτερκό και ξεκίνησαν διαμαρτυρίες κατά της πολιτικής του απέναντι του Ισραήλ, η οποία θεωρείται χαλαρή σε ορισμένους κύκλους λόγω των διπλωματικών σχέσεων που παραμένουν άθικτες και επίσης λόγω του γεγονότος ότι μεγάλο μέρος της προμήθειας φυσικού αερίου στο Ισραήλ από το Αζερμπαϊτζάν περνάει μέσω Τουρκίας.

Η εγχώρια κριτική προέρχεται κυρίως από το Yeniden Refah Partisi (Κόμμα Ανανέωσης και  Ευημερίας), το οποίο κέρδισε δημοτικότητα σε βάρος του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ερντογάν στις τελευταίες τοπικές εκλογές. Ακόμη και στην ομιλία που ο Ερντογάν απείλησε το Ισραήλ, μπήκε στον κόπο να απαντήσει και να καταδικάσει έναν από τους αρχηγούς του κόμματος, έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια άμεση αντιστοιχία μεταξύ της απειλής για το Ισραήλ και της αναφοράς σε αυτό το κόμμα.

Δημιουργήθηκε μια άμεση αντιστοιχία μεταξύ της απειλής για το Ισραήλ και της αναφοράς σε αυτό το κόμμα.

Οι διαμαρτυρίες κατά του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης δεν αφορούν μόνο τα οικονομικά ή την εσωτερική και εξωτερική πολιτική. Η Τουρκία προσπαθεί να ψηφίσει νόμο σύμφωνα με τον οποίο τα αδέσποτα σκυλιά που δεν βρίσκονται σε καταφύγιο πρέπει να θανατώνονται, νόμος που ψηφίστηκε χωρίς συνεννόηση με κτηνιάτρους και προκάλεσε διαμαρτυρίες. Μια τέτοια διαμαρτυρία θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια ευρύτερη διαμαρτυρία που θα ακολουθούσαν διαδηλώσεις λόγω της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης στην Τουρκία, μια διαμαρτυρία που θα μπορούσε να επιδεινωθεί με το στυλ των ταραχών στο πάρκο Γκάζι του 2013 και ίσως και μετά. Ως εκ τούτου, είναι πολύ σημαντικό να διατηρηθεί η υποστήριξη στον Ερντογάν στο εσωτερικό.

Από εκεί και πέρα, πρέπει να επαναληφθούν οι σχέσεις της Τουρκίας με τη Χαμάς, το γεγονός ότι παρά το γεγονός ότι κάλεσε τους ηγέτες της να εγκαταλείψουν την Τουρκία μετά τις 7 Οκτωβρίου, δεν έγινε τίποτα γι’ αυτό. Η τουρκική υποστήριξη στη Χαμάς έρχεται σε βάρος των απλών Τούρκων πολιτών, των Τούρκων Εβραίων, που απειλούνται επί του παρόντος με την ψήφιση νόμου που απαγορεύει την ταυτόχρονη κατοχή δύο υπηκοοτήτων, Ισραηλινών και Τουρκικών, λόγω υποτιθέμενων προβλημάτων πίστης μεταξύ των Τούρκων Εβραίων.

Ποιο είναι το πραγματικό νόημα της απειλής;

Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι η Τουρκία θα στείλει στρατιωτικές μονάδες στη Γάζα αυτή τη στιγμή. Υπενθυμίζουμε ότι οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ εξακολουθούν να υπάρχουν. Από εκεί και πέρα, οι Τούρκοι έχουν ήδη απειλήσει στο παρελθόν να στείλουν στολίσκους και να επιτεθούν στο Ισραήλ, τόσο μετά τα γεγονότα του Μαβί Μαρμαρά το 2010 όσο και μετά την οργή που έδειξαν όταν το Ισραήλ δεν τους επέτρεψε να ρίξουν ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα μετά την 7η Οκτωβρίου. Φαίνεται ότι αυτή τη στιγμή πρόκειται μόνο για εξυπηρέτηση ή η αναφορά που έγινε αποσκοπεί στην αποστολή όπλων και βοήθειας πληροφοριών όπως αναφέρθηκε παραπάνω.

Η Τουρκία και ο κόσμος συμπληρώνουν αυτόν τον μήνα πενήντα χρόνια από την κατοχή της Βόρειας Κύπρου (ή την απελευθέρωσή της κατά τους Τούρκους) και η Τουρκία εξακολουθεί να απειλεί Ελλάδα και Κύπρο με στρατιωτικά και πολιτικά ζητήματα, παρά τις αμοιβαίες ειρηνευτικές συνομιλίες.

Επιπλέον, η Τουρκία είναι μέλος της συμμαχίας του ΝΑΤΟ και είναι απίθανο οι ΗΠΑ να επιτρέψουν μια τέτοια ενέργεια. Ταυτόχρονα, είτε η Τουρκία προκαλεί με άσκοπες απειλές είτε όχι, το γεγονός ότι ο πρόεδρος μιας χώρας με την οποία το Ισραήλ έχει διπλωματικές σχέσεις απειλεί με στρατιωτική εισβολή είναι από μόνο του σοβαρό.

Πολύ σοβαρό για το Ισραήλ, αλλά ακόμα πιο σοβαρό σε σχέση με τις άλλες φιλίες της Τουρκίας και φυσικά σε σχέση με τα μέλη της συμμαχίας του ΝΑΤΟ, αν και με εξαίρεση τον αρχηγό της ακροδεξιάς στην Ολλανδία, Geert Wilders, κανένα κόμμα δεν έκανε δηλώσεις μετά την απειλή.

Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι, τόσο απέναντι στη Συρία όσο και απεναντι στην Ελλάδα, η Τουρκία μπορεί να καταδικάσει, να απειλήσει, αλλά και να διαπραγματευτεί για διάφορα θέματα, όπως συνέβαινε και με το Ισραήλ στην προ-Ερντογάν εποχή.

Ο Ερντογάν φέρεται πρόσφατα να είπε: «Πιστεύουμε ότι είναι χρήσιμο να ανοίγουμε σφιγμένες γροθιές. Θέλουμε οι διαφορές να επιλυθούν μέσω αμοιβαίου διαλόγου στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων», αλλά είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι η Τουρκία του Ερντογάν είναι ικανή για τέτοιες δηλώσεις όταν πρόκειται για το Ισραήλ. Ίσως η απάντηση στο ερώτημα αν ο Ερντογάν είναι αντισημίτης, με την οποία ανοίγει αυτό το άρθρο, μπορεί να δώσει την απάντηση σε αυτή την αμηχανία…

Και μια τελευταία λέξη για τον Majdal Shams: δώδεκα παιδιά που σφαγιάστηκαν κατά τη διάρκεια ενός αγώνα ποδοσφαίρου είναι ένα θέμα που σίγουρα θα έπρεπε να έχει συγκλονίσει τον Ερντογάν, ο οποίος ξεκίνησε την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής.

*Ο καθηγητής Efrat Aviv είναι ανώτερος ερευνητής στο BSA Center και αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Γενικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Bar-Ilan.

[*] Γνωστή τουρκική παροιμία: Lafla peynir gemisi yüremez.

besacenter.org

Συνέντευξη-ντοκουμέντο του Λυσσαρίδη: «Η CIA μου ζήτησε εμμέσως να δολοφονήσω τον Μακάριο»

1

Ο Βάσος Λυσσαρίδης /Φωτογραφία: Χρηστος Μπονης//Eurokinissi
27/04/2021  12:22
Ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο, από συνέντευξη του Βάσου Λυσσαρίδη, δημοσιεύει σήμερα η κυπριακή εφημερίδα «Πολίτης».

Ο Βάσος Λυσσαρίδης, που πέθανε χθες σε ηλικία 101 ετών, μιλώντας πριν λίγα χρόνια στο δημοσιογράφο του «Πολίτη», Μανώλη Καλατζή υποστηρίζει ότι η CIA τον είχε προσεγγίσει το 1961 προσφέροντάς του μεγάλο χρηματικό ποσό ζητώντας του εμμέσως να σκοτώσει τον Μακάριο και να αναλάβει ο ίδιος Πρόεδρος. Ο Λυσσαρίδης, μάλιστα, υποστηρίζει ότι αφού ο ίδιος αρνήθηκε τα λεφτά πήγαν στον τότε υπουργό Εσωτερικών, Πολύκαρπο Γιωρκάτζη.

Σύμφωνα με όσα γράφει ο «Πολίτης», ο Βάσος Λυσσαρίδης, ο οποίος ήταν ο προσωπικός γιατρός του Μακαρίου, είχε δώσει την έγκριση για δημοσίευση της συνέντευξης αμέσως μετά τον θάνατό του.

«Οι Αμερικάνοι με πλησίασαν για να με κάνουν Πρόεδρο του 1961…το 1961, με τον Μακάριο. Με κάλεσε κάποιος της CIA […]. Δεν είχα κόμμα ακόμα. […] Μου λέει “εμείς είμαστε εναντίον του κομμουνισμού, αλλά ξέρουμε ότι ο σοσιαλισμός είναι αντίβαρο και εδώ δεν υπάρχει σοσιαλιστικό κόμμα. Εμείς θα σου δώσουμε 500 χιλιάδες λίρες για να δημιουργήσεις ένα σοσιαλιστικό κόμμα και να βγάλεις εφημερίδα”. Εγώ σιωπώ κι αυτός νομίζει ότι είναι λίγα και μου λέει “πρώτη δόση οι 500 χιλιάδες λίρες”. Εγώ πάλι σιωπώ και σου λέει “θέλει κάτι άλλο αυτός”. Συνεχίζει “γιατί να μην είσαι εσύ Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας; […] Πώς ανέχεσαι έναν ιερωμένο να είναι Πρόεδρος; Ε, δεν βάσταξα πια. Του λέω, “αυτός ο ιερωμένος είναι πελάτης μου, η υγεία του είναι στα χέρια μου κι αφού αποφάσισα να γίνω Πρόεδρος, όχι με δημοκρατικές μεθόδους, αλλά με τα λεφτά σας και την επιρροή σας, τι εύκολο για μένα είναι να τελειώνουμε… “Ω με παρεξήγησες” μου είπε και εγώ έφυγα χωρίς να τελειώσω το φαγητό μου”

Στη συνέχεια ο Βάσος Λυσσαρίδης προσθέτει ότι ενημέρωσε τον Μακάριο για τη συγκεκριμένη συνομιλία και προσθέτει: «Αυτές τις 500 χιλιάδες λίρες τις έδωσαν στον Γιωρκάτζη. Είχαν εγκριθεί ήδη και έπρεπε κάπου να τα δώσουν».

iefimerida.gr

Πλάμεν Τόντσεφ: Εθνικότητα ή Διαβατηριότητα;

0

του Πλάμεν Τόντσεφ

5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2012, 07:27

Πριν από δέκα χρόνια περίπου πήγα στον Καναδά να κάνω μια έρευνα για την πολυπολιτισμικότητα που ήταν για πολλά χρόνια η επίσημη πολιτική της καναδικής κυβέρνησης, από την εποχή του πρωθυπουργού Pierre Trudeau το 1971.

Еκτός από τους ιθαγενείς Ινδιάνους και Εσκιμώους που έχουν σχεδόν εξαφανιστεί και τους απογόνους των Άγγλων και Γάλλων αποικιοκρατών που αυτοαποκαλούνται First Nations (sic), όλοι οι άλλοι κάτοικοι του Καναδά σήμερα έχουν σύνθετη ταυτότητα.

Αναφέρονται ως Ελληνο-Καναδοί, Ινδο-Καναδοί, Καναδο-Περουβιανοί, κ.ο.κ., εξ ου και ο όρος hyphenated Canadians (hyphen = παύλα). Διατηρούν σε μεγάλο βαθμό τα αρχικά πολιτιστικά τους χαρακτηριστικά (τουλάχιστον η πρώτη γενιά μεταναστών), αλλά έχουν Καναδέζικα διαβατήρια και όλα τα δικαιώματα των Καναδών πολιτών.

Μίλησα με εκατοντάδες ανθρώπους και πήρα πάρα πολλές συνεντεύξεις. Στο ερώτημα “Γιατί επιλέξατε να μεταναστεύσετε στον Καναδά”, η συντριπτική πλειοψηφία των απαντήσεων ήταν “Για την ποιότητα ζωής”, “Για τις επαγγελματικές ευκαιρίες που δίνει η χώρα” ή “Για την ασφάλεια που μού παρέχει το καναδέζικο διαβατήριο”.

Δηλαδή οι λόγοι ήταν καθαρά πρακτικοί, έως και ωφελιμιστικοί και ουδεμία σχέση είχαν με συναισθήματα. Την ίδια στιγμή όλοι οι ερωτώμενοι δήλωναν υπερήφανοι που είναι Καναδοί πολίτες, γιατί ζούσαν σε μια οργανωμένη και ανεπτυγμένη χώρα!

Εκεί λοιπόν διατύπωσα τη θεωρία, η οποία ομολογουμέως δεν άρεσε σε πολλούς, ότι τελικά αυτό που μετράει στις σύγχρονες κοινωνίες της παγκοσμιοποίησης είναι η “διαβατηριότητα” (passporthood) παρά η “εθνικότητα” (nationhood).

Είτε μάς αρέσει είτε όχι, υπάρχουν άπειρες περιπτώσεις όταν ο άνθρωπος βάζει σε δεύτερη μοίρα την εθνική συνείδηση και επιλέγει πρακτικές ρυθμίσεις που τον βοηθούν στην επίτευξη προσωπικών στόχων.

Κάνω αυτές τις σκέψεις με αφορμή την παρέλαση πολλών πολιτογραφημένων αθλητών στις οθόνες μας τις τελευταίες μέρες, παρακολουθώντας τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου.

Σαφώς αναφέρομαι και στον Έλληνα Ολυμπιονίκη Ηλία Ηλιάδη (Jarji Zviadauri), αλλά και στον Γερμανό αθλητή ελληνικής καταγωγής Σιδέρη Τασιάδη. Δεν με εκπλήσσει η συγκίνηση, με την οποία ο Ηλιάδης επιδείκνυε το ελληνικό εθνόσημο στη φανέλα του. Ούτε όμως με εκπλήσσει η δήλωση του Τασιάδη ότι θεωρεί χώρα του τη Γερμανία.

Θεωρώ ότι έχουν τους δικούς τους προσωπικούς λόγους να επιλέξουν σε ποιά χώρα θέλουν να ζήσουν και να σταδιοδρομήσουν. Αν όφειλαν να ζητήσουν την άδεια να μεταναστεύσουν από την κοινή γνώμη της πατρίδας τους, πιθανότατα δεν θα ήταν Ολυμπιονίκες ούτε ο ένας ούτε ο άλλος.

Πηγή: Protagon.gr

Κοινοί προβοκάτορες

0

Από

Ερρίκος Φινάλης

Η ρατσιστική ισραηλινή ελίτ ποντάρει τυχοδιωκτικά την επιβίωσή της στην υποδαύλιση μιας ανεξέλεγκτης και γενικευμένης σύρραξης – Η λεγόμενη διεθνής κοινότητα παριστάνει ότι δεν καταλαβαίνει, και απευθύνει εκκλήσεις αυτοσυγκράτησης στο… Ιράν

Στη Μέση Ανατολή, με πρόσχημα το –ανύπαρκτο για μια κατοχική δύναμη– «δικαίωμα στην αυτοάμυνα» και την «καταπολέμηση της τρομοκρατίας» (όρος στον οποίο ανέκαθεν χωρούσαν τα πάντα, και πρώτα απ’ όλα οι αντικατοχικοί, αντιαποικιακοί και απελευθερωτικοί αγώνες των λαών), έχουμε έναν κρατικό σχηματισμό που υλοποιεί πολιτικές εθνοκάθαρσης και γενοκτονίας, και ασκεί διεθνή τρομοκρατία με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο. Με μαζικά εγκλήματα πολέμου και απαρτχάιντ, με προβοκατόρικες επιθέσεις σε τρίτες χώρες, με επιλεκτικές δολοφονίες, εν ολίγοις με τσαλαπάτημα κάθε διεθνούς νόμου και κανόνα…

Δεν είναι διόλου τυχαία η πρόσφατη αυστηρή γνωμοδότηση του Διεθνούς Δικαστηρίου του ΟΗΕ[1], που κατέρριψε και επισήμως ένα προς ένα όλα τα δήθεν επιχειρήματα του Ισραήλ, φυσικά και των Δυτικών δυνάμεων που το υποστηρίζουν έμπρακτα, για τη νομιμότητα των ενεργειών του από το 1967 και εντεύθεν. Εφεξής η ρετσινιά του «αντισημιτισμού», την οποία κολλούσαν οι εγκληματίες πολέμου και οι διεθνείς απολογητές τους σε οποιονδήποτε τολμούσε να τους εγκαλέσει (περιλαμβανομένων των αντισιωνιστών Εβραίων εντός και εκτός Ισραήλ[2]), έχει ακυρωθεί. Το ρατσιστικό και δολοφονικό Ισραήλ, που θεωρούσε ότι είναι υπεράνω κάθε νόμου και κανόνα, είναι και με τη βούλα πλέον ένα κράτος έκνομο, ένα κράτος παρίας. Πόσο μάλλον που εδώ και καιρό έχει καταληφθεί από ένα ακροδεξιό παρακράτος το οποίο διακηρύττει ξεδιάντροπα και πραγματοποιεί μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου τις αισχρότερες παλιανθρωπιές.

Η μοναδική ελπίδα των σιωνιστών

Σήμερα, παρά τη συνενοχή ή την αδράνεια των ισχυρών της Γης (εδώ, πέρα από τη Δύση, συγκαταλέγονται και οι στρατηγικοί της αντίπαλοι), αυτό το κράτος έχει χάσει όποιο κύρος του είχε απομείνει – ακόμη και στη Δυτική κοινή γνώμη. Η προπαγάνδα του έχει γίνει θρύψαλα. Είναι πιο απομονωμένο παρά ποτέ. Και οι ακροδεξιοί σιωνιστές που κρατούν το τιμόνι της κατοχικής αυτής δύναμης είναι, μεταξύ άλλων λόγω του ακραίου φανατισμού και της μισαλλοδοξίας τους (που τους οδηγεί να επιδιώκουν αποκλειστικά την «τελική λύση» επί των γηγενών Παλαιστινίων), όχι μόνο πολιτικά αλλά και στρατηγικά στριμωγμένοι – παρόλο που μπορούν και συνεχίζουν να διαπράττουν μαζικά εγκλήματα (ταυτόχρονα βέβαια αυτοδιαψεύδονται κάθε φορά που ισχυρίζονται ότι συνέτριψαν την Αντίσταση). Η μοναδική ελπίδα τους είναι λοιπόν η γενίκευση της σύρραξης. Γι’ αυτό προβοκάρουν με κάθε τρόπο το Ιράν και τους συμμάχους του, ώστε να απαντήσουν στις όλο και πιο θρασείες ισραηλινές επιθέσεις με τρόπο τέτοιο που θα εξαναγκάσει τις ΗΠΑ να εμπλακούν στρατιωτικά για να σώσουν το Ισραήλ.

Αυτό, που τώρα το κατανοούν οι πάντες, το έχουμε επισημάνει από την αρχή του τελευταίου –και πλέον αποτρόπαιου– επεισοδίου της 76χρονης κατοχής, το οποίο ξεκίνησε πριν 10 περίπου μήνες. Και η αλήθεια είναι ότι όλο αυτό το διάστημα, παρά τις όποιες ανέξοδες δηλώσεις Δυτικών και αντιδυτικών, κανείς δεν πράττει τίποτα για να υποχρεώσει την ισραηλινή ηγεσία να σταματήσει όχι μόνο τη γενοκτονία, αλλά και την κλιμάκωση και επέκταση της σύρραξης. Θα μπορούσαν να τη σταματήσουν είτε οι μεν είτε οι δε, με διάφορους τρόπους, αλλά δεν το κάνουν. Οι δε Δυτικοί, προεξαρχόντων των ΗΠΑ, της Γερμανίας και της Γαλλίας, έχουν το θράσος να καλούν τώρα σε αυτοσυγκράτηση το… Ιράν – και ταυτόχρονα να δηλώνουν ότι εξακολουθούν να υποστηρίζουν το ισραηλινό (παρα)κράτος, που έχει κάνει κουρελόχαρτο κάθε έννοια δικαίου και ανθρωπιάς.

Προκαλώντας την Τεχεράνη για να προχωρήσει η «τελική λύση»

Αυτή η πολιτική απροκάλυπτης συνενοχής ή συγκαλυμμένης ανοχής επιτρέπει στο Ισραήλ να προχωρά σε επιλεκτικές δολοφονίες στον Λίβανο, αφού η κυνική προπαγάνδα του επιχείρησε με το γνωστό θράσος της να χρεώσει στη Χεζμπολά ένα πολύνεκρο χτύπημα στο κατεχόμενο συριακό Γκολάν, και τελικά να δολοφονεί με πύραυλο τον ηγέτη της Χαμάς στην καρδιά της Τεχεράνης, αμέσως μετά την ορκωμοσία του νέου Ιρανού προέδρου. Είναι σαν να λέει στο Ιράν, «τι άλλο θέλετε να κάνουμε για να αντεπιτεθείτε;». Παρεμπιπτόντως, μέχρι στιγμής το Ιράν και οι σύμμαχοί του έχουν δείξει απίστευτη αυτοσυγκράτηση, με την Τεχεράνη να έχει αναδειχθεί σε παράγοντα σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή. Αρκεί να υπενθυμιστεί η υποστήριξη που το Ιράν παρέχει στη χριστιανική Αρμενία μετά την επίθεση που υπέστη η χώρα αυτή από το Αζερμπαϊτζάν (με την από κοινού υποστήριξη της Τουρκίας και του Ισραήλ, και με την ανοχή της Μόσχας), δηλώνοντας ότι δεν θα γίνει ανεκτή οποιαδήποτε απόπειρα αλλαγής των διεθνών συνόρων.

Με αυτού του είδους τη διεθνή τρομοκρατία το Ισραήλ επαναλαμβάνει κάτι ακόμη: ότι δεν θέλει καμιά εκεχειρία και καμιά λύση, προσωρινή ή μόνιμη, πέραν της εξαφάνισης του Παλαιστινιακού έθνους και της πλήρους υποταγής των Αράβων γειτόνων του. Είναι εξάλλου η δεύτερη φορά μέσα σε 4 μήνες που επιχειρεί να προκαλέσει έναν περιφερειακό (για αρχή…) πόλεμο – και τις δύο φορές ενώ δηλωνόταν από τις ΗΠΑ και άλλους ότι είχαν προχωρήσει πολύ οι διαπραγματεύσεις για εκεχειρία. Και «φυσικά» όχι μόνο η ακροδεξιά κυβέρνηση αλλά σχεδόν σύσσωμο το κατά τα άλλα αλληλοσπαρασσόμενο και σαπισμένο πολιτικό σύστημα του κατοχικού κράτους δηλώνει επίσημα (και με απόφαση της Κνεσέτ) ότι δεν θα δεχθεί ποτέ τη δημιουργία Παλαιστινιακού κράτους οποιασδήποτε μορφής, κι ότι θα συνεχίσει το μακελειό μέχρι την «τελική λύση»!

Ιρανικό δίλημμα, Δυτικό δίλημμα

Τούτων λεχθέντων, πρέπει να προστεθεί ότι και το Ιράν βρίσκεται εκ νέου (όπως και μετά την ισραηλινή επίθεση στο ιρανικό προξενείο της Δαμασκού, αλλά με ακόμη πιο δραματικό τρόπο αυτή τη φορά) μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα: Να απαντήσει με το ίδιο νόμισμα στη δολοφονία του ηγέτη της Χαμάς στο έδαφός του, ώστε να ανακτήσει το κύρος του που έχει τρωθεί μετά από αλλεπάλληλα ισραηλινά πλήγματα υψηλού συμβολισμού; Ή να «απαντήσει» προσχηματικά ώστε να αποφύγει τη γενίκευση ενός πολέμου που θέλει μόνο το ακροδεξιό Ισραήλ, αλλά με περαιτέρω κόστος στην επιρροή του και την αξιοπρέπειά του; Είναι ένα δίλημμα που δεν γνωρίζουμε (ακόμη) πώς θα απαντηθεί από την Τεχεράνη και τους συμμάχους της στη Συρία, τον Λίβανο, το Ιράκ και την Υεμένη. Το μόνο σαφές, που δεν πρέπει να ξεχνιέται, είναι ότι το δίλημμα υπάρχει εξαιτίας της διεθνούς τρομοκρατίας που ασκεί το Ισραήλ[3].

Οπωσδήποτε η αντιπαράθεση κλιμακώνεται, τόσο με το Ιράν όσο και με τον Λίβανο. Και με δεδομένη τη γενική τάση προς τον πόλεμο, που διαρκώς ενισχύεται, φαίνεται πια αρκετά πιθανό το ενδεχόμενο μιας περιφερειακής –τουλάχιστον– σύρραξης. Το αν και σε ποιο βαθμό θα ανατιναχθεί καταρχήν η Μέση Ανατολή, εξαρτάται πλέον σε μεγάλο βαθμό από τη στάση της Ουάσιγκτον και των άλλων Δυτικών πρωτευουσών. Θα αναλάβουν επιτέλους την ευθύνη τους, δηλαδή θα υποχρεώσουν το τερατούργημα που γέννησαν και στηρίζουν ως τώρα να συμμαζευτεί; Ή θα εξαναγκαστούν να το σώσουν[4] προχωρώντας σε άμεση στρατιωτική παρέμβαση, ρισκάροντας έτσι την εμπλοκή και αντίπαλων πυρηνικών δυνάμεων, με άγνωστη κατάληξη; Και τι θα συμβεί στην περίπτωση που η τυχοδιωκτική και εγκληματική ισραηλινή ηγεσία αποφασίσει να χρησιμοποιήσει εναντίον του ιρανικού και αραβικού κόσμου το πυρηνικό οπλοστάσιο που είναι κοινό μυστικό ότι διαθέτει;[5] Δυστυχώς, τα ερωτήματα είναι πολύ πραγματικά – και η ευθύνη όσων κάνουν πλάτες σε αυτό το (παρα)κράτος είναι τεράστιες. Απαράγραπτες είναι και οι ευθύνες των υπόλοιπων, μη Δυτικών δυνάμεων, που ως τώρα δεν έχουν στείλει καμία αυστηρή προειδοποίηση στο Ισραήλ, να σταματήσει να παίζει με τη φωτιά.

[1] Απόφαση-σταθμός του Διεθνούς Δικαστηρίου (φύλλο 695).
[2] Καθοριστικός ο ρόλος των προοδευτικών αντισιωνιστών Εβραίων στην απομόνωση του Ισραήλ και στην αλλαγή της οπτικής της Δυτικής κοινής γνώμης. Αυτοί οι άνθρωποι ρισκάρουν τα πάντα (προσωπική ελευθερία, δουλειά, σπουδές κ.ο.κ.), και μόνο στις ΗΠΑ μετρούν ήδη πάνω από 4.000 συλληφθέντες.
[3] Αν υπάρχουν ακόμα αποθέματα υπομονής, θα ήταν δυνατή και μια τρίτη, πιο μακροπρόθεσμη «απάντηση»: η ανάπτυξη πυρηνικών όπλων και από το Ιράν. Πόσο μάλλον που η Δύση αθέτησε το 2018 (με πρωτοβουλία Τραμπ, την οποία όμως αποδέχθηκε ντε φάκτο όλο το Δυτικό μπλοκ) την υπογραφή της στη διεθνή συμφωνία για το πυρηνικό του πρόγραμμα, και ξανάρχισε την πολιτική στραγγαλιστικών κυρώσεων…
[4] Ακόμη και στα «για τα μάτια του κόσμου» ιρανικά αντίποινα για τον βομβαρδισμό του ιρανικού προξενείου στη Συρία, που πραγματοποιήθηκαν με drones και πυραύλους δεύτερης διαλογής και με προειδοποιημένο το Ισραήλ (μέσω Ελβετίας και ΗΠΑ) για τους στόχους, δεκάδες πύραυλοι διαπέρασαν την άμυνα όχι μόνο του Ισραήλ αλλά και των υπόλοιπων χωρών που το βοήθησαν (ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Ιορδανία κ.λπ.). Βλ. και «Η στρατιωτική πτυχή της ιρανικής αντεπίθεσης» (φύλλο 681). Τι θα συμβεί εάν το Ιράν και οι σύμμαχοί του αντεπιτεθούν με όλες τους τις δυνάμεις; Πιθανόν η ισραηλινή άμυνα να καταρρεύσει: σε αυτό το ενδεχόμενο ποντάρει κυνικά η ισραηλινή ηγεσία ώστε να εκβιάσει την εμπλοκή των ΗΠΑ και άλλων Δυτικών!
[5] Η φανταστική και η πραγματική πυρηνική απειλή (φύλλο 681).


Και η Ελλάδα;

Τόσο η επίσημη Ελλάδα όσο και η Κύπρος έχουν ήδη εμπλακεί (όχι μόνο σε επίπεδο δηλώσεων, και ενάντια στα συμφέροντά τους) στη μεσανατολική σύρραξη. Η χώρα μας έχει εκτεθεί υπερβολικά, με ευθύνη τόσο της κυβέρνησης όσο και της μη-αντιπολίτευσης, που δεν διανοούνται να μην ικανοποιήσουν –όπως δυστυχώς κάνουν και στην περίπτωση της Ουκρανίας– τις προσδοκίες των ΝΑΤΟϊκών «συμμάχων» και τις απαιτήσεις των ισραηλινών «φίλων». Το ίδιο συμβαίνει και στην Κύπρο… Ακόμη χειρότερα, και δυνάμεις που κατά τα άλλα καταφέρονται εναντίον του ενδοτισμού των πρόθυμων εγχώριων ελίτ, στο μεσανατολικό ζήτημα τηρούν επιεικώς απαράδεκτη στάση: θεωρούν ότι αφού η Τουρκία υποστηρίζει τους Παλαιστίνιους*, η Ελλάδα θα βγει κερδισμένη εάν εξακολουθήσει να ενισχύει ποικιλοτρόπως το Ισραήλ. Φτάνουν μάλιστα στο σημείο, διάφορες προσωπικότητες του λεγόμενου πατριωτικού χώρου, να προτείνουν να ζητηθεί ο εξοπλισμός της Κύπρου από το ΝΑΤΟ ώστε να αντιπαρατεθεί όχι με την τουρκική κατοχή, αλλά με τον Λίβανο και την Υεμένη!

Ακόμη κι αν αγνοηθεί η ντροπή, μια χώρα που υποφέρει από ξενική κατοχή να βοηθά τους αυτουργούς αντίστοιχων αδικιών, δεν περνά από το μυαλό κανενός ότι μια τέτοια πολιτική μπορεί να αποδειχθεί εξίσου εγκληματική με το πραξικόπημα του 1974; Δεν μπορεί κανείς να φανταστεί ότι ο Ερντογάν πιθανόν να εκφράσει την… έμπρακτη αλληλεγγύη του στους Παλαιστίνιους όχι με στρατιωτικές ενέργειες κατά του Ισραήλ (εδώ ούτε ένα πραγματικό εμπάργκο δεν θέλει να υλοποιήσει!), αλλά π.χ. καταλαμβάνοντας και το υπόλοιπο «εχθρικό» νησί; Και κάτι ακόμη: πόσο σίγουροι είναι για την απόλυτη και άνευ όρων σύμπλευση ΗΠΑ και Ισραήλ μέχρι τέλους; Τι τους κάνει να νομίζουν ότι είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας να πολιτεύεται βασιλικότερα του βασιλέως;

Δυστυχώς, με το δεδομένο πολιτικό σύστημα (του οποίου ο ενδοτισμός και η καταφυγή σε δήθεν «εύκολες λύσεις» έχει διαποτίσει ακόμη και πολλούς εξ όσων ομιλούν εναντίον του) η Ελλάδα αδυνατεί να τηρήσει έστω και μια ελάχιστη ισορροπία. Πόσο μάλλον να ασκήσει μια πολυμερή και αυτόνομη πολιτική, τέτοια που να υπηρετεί (αν όχι το δίκαιο) τουλάχιστον τον βασικό πυρήνα των ελληνικών συμφερόντων. Και σε αυτήν την περίπτωση, για να προωθήσουμε δηλαδή μια τέτοια πολιτική, πέφτουμε στο γνωστό προαπαιτούμενο: να κερδηθεί εντός της χώρας μια κρίσιμη μάζα ανθρώπων και δυνάμεων ικανή να σκέφτεται και να πράττει αλλιώς. Μια κρίσιμη μάζα που θα μοχθήσει για να χειραφετηθεί και να αυτονομηθεί από το δεδομένο πολιτικό σύστημα. Από μια τέτοια εξέλιξη θα βγει κερδισμένος όχι μόνο ο ελληνικός λαός, αλλά όλοι οι λαοί που ματώνουν για να είναι ελεύθεροι.

* Στα λόγια: βλ. για παράδειγμα τις αλλεπάλληλες ιρανικές δηλώσεις που καλούν επί μήνες την Άγκυρα να σταματήσει τα ενεργειακά και εμπορικά πάρε-δώσε με το Ισραήλ κάτω από το τραπέζι. Βλ. και την επί μήνες απαγόρευση απόπλου από την Κωνσταντινούπολη του προηγουμένως πολυδιαφημισμένου «Στόλου της Ελευθερίας». Γράφει χαρακτηριστικά σε προχθεσινή ανακοίνωση η Συντονιστική Επιτροπή του Στόλου: «Είμαστε όλοι βαθιά απογοητευμένοι από το γεγονός ότι, παρά τη ρητορική της, η τουρκική κυβέρνηση έχει πλέον ενταχθεί στις τάξεις εκείνων που είναι συνένοχοι στη διατήρηση του παράνομου αποκλεισμού της Γάζας από το Ισραήλ» (freedomflotilla.org, 1/8/2024).


Ένα εξηγήσιμο παράδοξο

Αξίζει τον κόπο να επισημανθεί ξανά ένα παράδοξο που τα Δυτικά ΜΜΕ φροντίζουν να παραμένει άγνωστο στους πολλούς: το Ισραήλ περιλαμβάνεται στα μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού κράτη σε όλο τον κόσμο που δεν έχουν Σύνταγμα, «δηλαδή έναν ενιαίο γραπτό καταστατικό χάρτη με ανώτερη ισχύ που να ρυθμίζει την πολιτειακή οργάνωση και λειτουργία του Κράτους και να κατοχυρώνει τις ελευθερίες των πολιτών»*. Επίσης είναι το μοναδικό κράτος παγκοσμίως που δεν έχει δηλώσει επακριβώς στους διεθνείς οργανισμούς ποια είναι (κατ’ αυτό, έστω) τα σύνορά του.

Όμως το παράδοξο εξηγείται: Πρώτον, εάν το Ισραήλ είχε Σύνταγμα, θα έπρεπε να δηλώνει και επίσημα στην ανθρωπότητα ότι είναι ένα κράτος ρατσιστικό και θεοκρατικό, με πολίτες Α΄, Β΄, Γ΄ και Δ΄ κατηγορίας (αντίστοιχα, λευκοί Εβραίοι, μεσανατολίτες Εβραίοι, αιθίοπες Εβραίοι και Παλαιστίνιοι που κατοικούν στο κράτος του Ισραήλ), συν τους «ανύπαρκτους» γηγενείς στη Γάζα, τη Δυτική Όχθη και την Ιερουσαλήμ. Υπήρχε βέβαια και ένα εσωτερικό πρόβλημα που εμπόδισε τη συγγραφή Συντάγματος, δηλαδή ότι οι θρησκόληπτοι Εβραίοι και τα κόμματά τους θεωρούν ότι έχουν ήδη Σύνταγμα: την… Παλαιά Διαθήκη.

Δεύτερον, εάν το Ισραήλ δήλωνε ποια θεωρεί σύνορά του, θα έπρεπε είτε να αποδεχθεί την ύπαρξη έστω και θυλάκων παλαιστινιακών, είτε να διακηρύξει ότι έχει προσαρτήσει με το έτσι θέλω όλα τα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη. Η ισραηλινή ελίτ, για προφανείς λόγους, αποφεύγει να παραδεχθεί οποιαδήποτε από τις δύο εκδοχές. Αυτά περί του ισραηλινού κράτους…

* Σπ. Βλαχόπουλος, καθ. Νομικής ΕΚΠΑ, «Ισραήλ: Μια συνταγματική κρίση σε μια χώρα χωρίς Σύνταγμα», 19/7/2023, www.constitutionalism.gr

edromos.gr