Αρχική Blog Σελίδα 1138

Ο Τραμπ εκθειάζει τον Έλον Μασκ και του προσφέρει θέση εάν εκλεγεί: Η απάντησή του με μόνο 5 λέξεις

0

Έλον Μασκ και Ντόναλντ Τραμπ / Φωτογραφία αρχείου: AP
20/08/2024  16:55
O Nτόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι θα προσέφερε μια θέση στον Έλον Μασκ στην κυβέρνησή του.

Ο πρώην πρόεδρος και νυν υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών δήλωσε τη Δευτέρα ότι θα μπορούσε να προσφέρει στον Μασκ, διευθύνοντα σύμβουλο της Tesla και της SpaceX, μια θέση στο υπουργικό συμβούλιο ή έναν συμβουλευτικό ρόλο στην κυβέρνησή του, αν κερδίσει μια δεύτερη θητεία στον Λευκό Οίκο.

«Είναι πολύ έξυπνος, θα το έκανα… Είμαι μεγάλος θαυμαστής του», δήλωσε.

Ωστόσο, όπως επισήμανε σε συνέντευξή του στο Reuters, θα εξετάσει το ενδεχόμενο να καταργήσει την έκπτωση φόρου για ορισμένα νέα ηλεκτρικά οχήματα. Αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει τις επιχειρήσεις της Tesla -η οποία πωλεί ηλεκτρικά αυτοκίνητα- και να κάνει ζημιά στον Μασκ, μετέδωσε το CNBC.

Ο Τραμπ θα ήθελε σε πόστο τον Έλον Μασκ

 

«Οι φορολογικές πιστώσεις και τα φορολογικά κίνητρα δεν είναι, γενικά, πολύ καλό πράγμα», δήλωσε ο Τραμπ στο Reuters μετά από προεκλογική εκδήλωση στο Γιορκ της Πενσιλβάνια.

H ανάρτηση του Μασκ μετά τη δήλωση του Τραμπ
Ο Μασκ δεν σχολίασε τη δήλωση του πρώην προέδρου, αλλά έκανε μια ανάρτηση επισυνάπτοντας μια φωτογραφία δημιουργημένη με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης που φέρεται να συνδέεται με όσα είπε ο Τραμπ.

«Είμαι διατεθειμένος να υπηρετήσω», έγραψε στη λεζάντα της fake φωτογραφίας, όπου ο ίδιος στέκεται σε ένα βήμα με την επιγραφή «Υπουργείο Κυβερνητικής Αποτελεσματικότητας».

 

Ο Μασκ υποστήριξε τον Τραμπ τον Ιούλιο, λίγο αφότου ο πρώην πρόεδρος επέζησε οριακά από απόπειρα δολοφονίας σε προεκλογική συγκέντρωση στη δυτική Πενσιλβάνια, και το τελευταίο διάστημα οι δυο τους φαίνεται να έρχονται πολύ κοντά.

 

Είναι χαρακτηριστική η συνέντευξη που έδωσε ο υποψήφιος πρόεδρος στον Μασκ, σε μια δίωρη μετάδοση από την πλατφόρμα Χ του μεγιστάνα της Tesla και της SpaceX.

Στις εκλογές του Νοεμβρίου ο Τραμπ πρόκειται να αντιμετωπίσει την αντιπρόεδρο Κάμαλα Χάρις και νυν υποψήφια των Δημοκρατικών για την αμερικανική προεδρία.

Ο Β.Ζελένσκι απαγόρευσε την λειτουργία της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας!

0

Θεόφραστος Ανδρεόπουλος 

Υπερψήφισε το νόμο η ουκρανική Βουλή – Χιλιάδες πιστοί σπεύδουν να προστατεύσουν την έδρα της και τις εκκλησίες της

Το ουκρανικό κοινοβούλιο υπερψήφισε πριν από λίγο το νόμο «απαγόρευσης των δραστηριοτήτων θρησκευτικών οργανισμών που συνδέονται με την Ρωσία», με λίγα λόγια απαγορεύει την λειτουργία της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας!

Στο ουκρανικό κοινοβούλιο οι βουλευτές ήταν χαρούμενοι για την υπερψήφιση του νόμου.

Σημειώνεται όμως ότι όλα τα κόμματα που εξέφραζαν τον ρωσόφωνο πληθυσμό έχουν απαγορευτεί και έχουν αποβληθεί από την ουκρανική Βουλή.

Ήδη χιλιάδες πιστοί που αναγνωρίζουν μόνο την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία ως τον μόνο πραγματικό εκπρόσωπο της Ορθοδοξίας σπεύδουν να προστατέψουν την έδρα και τις εκκλησίες της!

 

 

 

 

Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας (UOC), αρνείται τις κατηγορίες που της απαγγέλθηκαν από το Κίεβο και ανέφερε ότι το σχέδιο νόμου θα καταστεί αντισυνταγματικό.

Μένει να εγκριθεί από τον Βολοντιμίρ Ζελένσκι για να τεθεί σε ισχύ.

Ο νόμος θα απαγορεύει τις δραστηριότητες θρησκευτικών οργανώσεων που συνδέονται με κέντρα επιρροής «ενός κράτους που πραγματοποιεί ένοπλη επίθεση κατά της Ουκρανίας» και τέτοιες δραστηριότητες θα μπορούσαν να τερματιστούν από δικαστήριο, αναφέρεται στο σχέδιο νόμου.

Μια άλλη βουλευτής, η Ιρίνα Χερασένκο, είπε ότι η ψηφοφορία ήταν ιστορική και την περιέγραψε ως ένα πρώτο βήμα προς την απομάκρυνση των «ιερέων της Μόσχας από την ουκρανική γη».

Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας από πλευράς της, είπε ότι το σχέδιο νόμου – ένα από τα πολλά παρόμοια νομοσχέδια που καταχωρήθηκαν στο κοινοβούλιο – δεν συμμορφώνεται με την ευρωπαϊκή σύμβαση για τα ανθρώπινα δικαιώματα ή το Σύνταγμα της Ουκρανίας.

Η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (συντογραφία στα αγγλικά: UOC, ουκρανικά: Українська Православна Церква, ρωσικά: Украинская Православная Церковь) είναι μία de jure αυτοδιοικούμενη-αυτόνομη (μη αυτοκέφαλη) εκκλησία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ουκρανία, υπό εκκλησιαστική ένωση με το Πατριαρχείο της Μόσχας.

Σύμφωνα με τον καταστατικό χάρτη του Πατριαρχείου, ορίζεται ως «αυτοδιοικούμενη εκκλησία με δικαιώματα ευρείας αυτονομίας».

Στις 27 Μαΐου 2022, διακήρυξε την πλήρη ανεξαρτησία της από το Πατριαρχείο της Μόσχας και καταδίκασε την στάση του Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλου για την στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας στην Ουκρανία δημιουργώντας σχίσμα ανάμεσα στις δύο Εκκλησίες.

Προκαθήμενός της είναι ο Μητροπολίτης Κιέβου Ονούφριος.

Στις ουκρανικές κρατικές αρχές του Κιέβου είναι καταχωρημένη ως «Μητρόπολη Κιέβου της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας» (Київська митрополія Української православної церкви) από το 1991.

Καθώς εκκλησιαστικά υπάγεται στο Πατριαρχείο Μόσχας, η Εκκλησία αναφέρεται ανεπισήμως ως Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Μόσχας).

Έτσι διακρίνεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας (Православна церква України στα ουκρανικά), η οποία έχει λάβει κανονικά Αυτοκεφαλία από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.

Συστάθηκε τον Δεκέμβριο του 2018 και αναγνωρίζεται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και την Εκκλησία της Ελλάδος.

Προκαθήμενός της είναι ο Μητροπολίτης Κιέβου Επιφάνιος.

Πέρα από αυτές τις δύο, στην Ουκρανία λειτουργεί επίσης η πολύ μικρή εκκλησιαστική δομή με το όνομα «Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Κιέβου)» (UOC-KP), η οποία έχει προκαθήμενο τον μητροπολίτη Φιλάρετο (Ντενισένκο), που αυτοαποκαλείται Πατριάρχης. Μέχρι τις 25 Ιουνίου 2019 ο ίδιος και οι πιστοί του συμετείχαν στην αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, αλλά αποχώρησαν καταγγέλλοντάς την[17].

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/o-v-zelenski-apagoreyse-tin-leitourgia-tis-oukranikis-orthodoksis-ekklisias/

Υπόβαθρο γεωπολιτικής επικαιρότητας

0

 Του δρος ΠΑΝΤΕΛΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ *

Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης, ο γεωπολιτικός στρατηγικός στόχος των ΗΠΑ παρέμεινε αμετάβλητος. Η διατήρηση της παγκόσμιας ηγεμονίας. Ολες οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ, μετά το 1991, έχουν συνεχώς το βλέμμα στραμμένο σε αυτόν τον κορυφαίο στόχο. Τον προσαρμόζουν περιοδικά στα νέα τεχνολογικά δεδομένα και στις παγκόσμιες εξελίξεις, αδιαφορώντας για το υψηλό κόστος.

Η Ρωσική Ομοσπονδία, μετά την ίδρυσή της, στις 12 Δεκεμβρίου 1991, προσπάθησε να μαζέψει τα συντρίμμια που αποκάλυψε η κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης, κάνοντας δυναμικές στρατιωτικές επεμβάσεις σε χώρες της πρώην Σοβιετικής Ενωσης.

Στην αρχή η Τσετσενία, η Αμπχαζία και αργότερα, το 2000, η Γεωργία και η Οσετία υπήρξαν οι πρώτοι στόχοι των επεμβάσεών της. Στη συνέχεια, η Ρωσία του καθιερωμένου πλέον ισχυρού ηγέτη της Βλαντιμίρ Πούτιν αρχίζει να κάνει τολμηρότερα γεωπολιτικά βήματα. Από στρατηγική σκοπιμότητα ή από εξαναγκασμό, αφού το ΝΑΤΟ άρχισε να επεκτείνεται ασφυκτικά προς την επικράτειά της.

Η ένοπλη διαμάχη Αζερμπαϊτζάν – Αρμενίας το 2011, η προσάρτηση της Κριμαίας το 2014, οι αναταραχές στο Καζακστάν στις αρχές του 2022 και ο συνεχιζόμενος πόλεμος στην Ουκρανία είναι οι περιοχές όπου η Ρωσία συνέχισε να παίζει δυναμικά τον νέο γεωπολιτικό ρόλο της.

Επιπλέον, έξω από την επικράτεια της πρώην Σοβιετικής Ενωσης, η Ρωσία έκανε πράξη τις νέες στρατηγικές προθέσεις της. Τόσο στη Μέση Ανατολή –Αραβική Ανοιξη, Συρία, Λιβύη, Τουρκία, Ιράν– μετά το 2011, όπου οι ΗΠΑ είχαν ξεκινήσει από την αρχή της προεδρίας Ομπάμα, το 2009, να δημιουργούν γεωπολιτικά κενά, όσο και σε στρατηγικής σημασίας χώρες στην υποσαχάρια Αφρική. Η Κίνα, στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου των δύο πυρηνικών υπερδυνάμεων, παρακολουθούσε εξ αποστάσεως τις εξελίξεις, δίνοντας έμφαση στην οικονομική και τεχνολογική ανάπτυξή της.

Οι επιτυχίες της ήταν συνεχείς, εντυπωσιακές και χωρίς τυμπανοκρουσίες. Συγχρόνως, με νηφαλιότητα και χωρίς αιχμές, το Πεκίνο σε όλα τα διεθνή φόρουμ αποκτούσε ηγετική θέση στη μεγάλη ομάδα των χωρών του πρώην Κινήματος των Αδεσμεύτων – των περίπου 120 χωρών που σήμερα απαρτίζουν τον Παγκόσμιο Νότο.

Μετά το 2010, η Κίνα άρχισε να προσαρμόζεται στη νέα γεωπολιτική πραγματικότητα, αντιδρώντας σταδιακά στην αυξανόμενη επιθετικότητα των ΗΠΑ και ενισχύοντας στρατηγικά την πολεμική της ικανότητα. Στη συνέχεια, όταν άρχισαν να χαλάνε οι μεταψυχροπολεμικές αρχικά καλές σχέσεις ανάμεσα στις ΗΠΑ και στη Ρωσία, κυρίως μετά τα πρώτα δύο φιλορωσικά –ή μάλλον φιλοπουτινικά– χρόνια της προεδρίας Τραμπ (2017, 2018), άρχισε να χαλάει και το κλίμα ανάμεσα στις ΗΠΑ και στην Κίνα.

Η μία πυρηνική δύναμη της Ευρώπης, η Μεγάλη Βρετανία, μετά την απόφασή της το 2016 να αποχωρήσει από την Ε.Ε., εκδηλώνει σαφέστατα την ταύτισή της με τις ΗΠΑ στην παγκόσμια γεωπολιτική σφαίρα.

Αντιθέτως η άλλη, η πυρηνική Γαλλία, άρχισε υπό την προεδρία Μακρόν να επιδεικνύει τις γεωπολιτικές προθέσεις και δυνατότητές της, προσκαλώντας τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες στη δημιουργία μιας ενιαίας και αυτόνομης στρατηγικής στον χώρο της άμυνας και ασφάλειας. Εννοείται και στον σχεδιασμό ενιαίας εξωτερικής πολιτικής. Αυτό το εγχείρημα της Γαλλίας θεωρήθηκε από πολλούς, αντικειμενικά ή σκόπιμα, ουτοπικό.

Υποστηρίχθηκε πως είναι εξωπραγματικό να προσδοκά κανείς ότι η οικονομικά κραταιά Γερμανία θα αποδεχθεί έναν δεύτερο γεωπολιτικό ρόλο δίπλα στην πυρηνική Γαλλία. Η Ιστορία σήμερα δικαιώνει αυτή την εκτίμηση.

Σε αυτό το ευμετάβλητο γεωπολιτικό πλαίσιο, ο πόλεμος στην Ουκρανία, δηλαδή η βίαιη αντιπαράθεση της αμερικανικής Δύσης (ΗΠΑ/ΝΑΤΟ) με τη Ρωσία γίνεται ο καταλύτης στην πορεία της ανθρωπότητας προς μια αναδυόμενη νέα γεωπολιτική ισορροπία ισχύος.

Εξωθεί τη Ρωσία προς την πλευρά της Κίνας και νομοτελειακά στη δημιουργία του νέου παγκόσμιου δίπολου ΗΠΑ – Κίνας. Η αιματηρή ανάφλεξη του Παλαιστινιακού στο Ισραήλ, τον Οκτώβριο του 2023, προσθέτει μία επιπλέον γεωπολιτική πρόκληση βίαιης επιτάχυνσης των εξελίξεων προς τη δημιουργία αυτού του νέου δίπολου.

Μετά την άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ και Μεγάλης Βρετανίας στην πολεμική διένεξη, θα είναι καθοριστική για τις σχετικές εξελίξεις η ενδεχόμενη άμεση στρατιωτική ανάμειξη του Ιράν και, κυρίως, της Κίνας.

Φαίνεται, όμως, πως τόσο η Τεχεράνη όσο και το Πεκίνο προσπαθούν με κάθε τρόπο να κρατούν απόσταση ασφαλείας από τις εξελίξεις. Ωστόσο, η νέα ισορροπία ισχύος, ακόμη και όταν επιτευχθεί, δεν θα παύσει να βασίζεται στην κυρίαρχη και σήμερα απειλή κατά της ανθρωπότητας. Στον παραλογισμό της πυρηνικής αποτροπής. Στον ολέθριο κίνδυνο του τελευταίου ανθρώπινου λάθους. —-

* Ο δρ Παντελής Οικονόμου είναι πρώην επιθεωρητής του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕA) και επιστημονικός συνεργάτης του ΕΛΙΑΜΕΠ.

Καθημερινή

Σημείωση: οι φωτογραφίες είναι επιλογή των “Ανιχνεύσεων”.

Ναυάγιο στη Σικελία: Τι είδε ένας δύτης που καταδύθηκε στα 50 μέτρα -Γιατί κλήθηκαν σπηλαιοκαταδύτες

0

Ξεκίνησαν πάλι οι έρευνες για τους αγνοούμενους του ναυαγιου στη Σικελία/Φωτογραφία: AP
20/08/2024  12:09
Ειδικές ομάδες σπηλαιοκαταδυτών που κατέφθασαν από τη Ρώμη και το Σάσαρι ετοιμάζονται να καταδυθούν σε βάθος 50 μέτρων για τον πιθανό εντοπισμό των αγνοουμένων του ναυαγίου στο Πορτιτσέλο της Σικελίας.

Οι έρευνες για τους έξι αγνοούμενους, μεταξύ των οποίων ο βρετανός επιχειρηματίας Μάικ Λιντς και η κόρη του, αφότου το πολυτελές γιοτ επλήγη από σφοδρή τρικυμία και βυθίστηκε χθες, Δευτέρα, με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του ένας επιβαίνων, συνεχίζονται σήμερα.

Στο υπό βρετανική σημαία ιστιοφόρο «Bayesian», μήκους 56 μέτρων, επέβαιναν 22 άνθρωποι και το σκάφος ήταν αγκυροβολημένο λίγο έξω από το λιμάνι του Πορτιτσέλο, όταν επλήγη από σφοδρή καταιγίδα.


To πολυτελές γιοτ Bayesian
Ο Βρετανός επιχειρηματίας Μάικ Λιντς και η 18χρονη κόρη του Χάνα, είναι μεταξύ των 6 αγνοουμένων όπως επίσης και ο Τζόναθαν Μπλούμερ, πρόεδρος της Morgan Stanley International, και ο Κρις Μορβίλο, δικηγόρος της νομικής εταιρείας Clifford Chance, ο οποίος είχε εκπροσωπήσει τον Λιντς σε δίκη του στις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι μεταξύ των αγνοουμένων.


Ο Μάικ Λιντς (αριστερά), ο πρόεδρος της Morgan Stanley International, Τζόναθα Μπλούμερ και ο δικηγόρος Κρις Μορβίλο είναι μεταξύ των αγνοουμένων
Οι σύζυγοι και των δύο είναι επίσης αγνοούμενες, δήλωσε στα ιταλικά μέσα ενημέρωσης ο Σαλβατόρε Κοτσίνα, επικεφαλής της Υπηρεσίας Πολιτικής Προστασίας στη Σικελία.

Εξειδικευμένοι δύτες έφθασαν χθες, Δευτέρα, στο βυθισμένο πλοίο σε βάθος περίπου 50 μέτρων, όμως η πρόσβαση σ’ αυτό εμποδίζεται από διάφορα αντικείμενα, ανακοινώθηκε από την πυροσβεστική.


Μελετώντας τα σχέδια του σκάφους προκειμένου να βρεθεί τρόπος πρόσβασης στο εσωτερικό του
Χθες, Δευτέρα, διασώστες ανέσυραν το πτώμα του σεφ του γιοτ. Όπως ανακοινώθηκε, πρόκειται για τον Ρικάρντο Τόμας, πολίτη της Αντίγκουα.

 

«Το σκάφος είναι άθικτο, είναι ξαπλωμένο στο πλάι» – Γιατί απαιτείται η βοήθεια ομάδας σπηλαιοκαταδύσεων
Τι λέει όμως ο επιθεωρητής της ομάδας καταδύσεων της πυροσβεστικής υπηρεσίας του Παλέρμο και ένας από τους πρώτους που επενέβησαν στο Πορτιτσέλο, μετά τη βύθιση του πολυτελούς γιοτ Bayesian με 22 επιβαίνοντας;

Όπως δήλωσε ο Μάρκο Τιτόλα στην ιταλική εφημερίδα Il Messaggero: «Το σκάφος είναι άθικτο. Είναι ξαπλωμένο στο πλάι, στη δεξιά πλευρά. Δεν έχει χαρακιές, ούτε σημάδια σύγκρουσης. Κάναμε μια επιθεώρηση τόσο στην πλώρη όσο και στην πρύμνη. Τώρα είναι η σειρά της ομάδας σπηλαιοκαταδύσεων από τη Ρώμη και το Σάσαρι να μπει κατευθείαν στο εσωτερικό του σκάφους. Εμείς μπορούσε να καταδυθούμε μέχρι τα 50 μέτρα, αλλά σύμφωνα με το νόμο μπορούμε να μπούμε μόνο εφόσον η έξοδος είναι ορατή. Στη συνέχεια, εναπόκειται στους συναδέρφους μας σπηλαιολόγους δύτες, οι οποίοι έχουν συγκεκριμένη εξειδίκευση και διαφορετικό εξοπλισμό, ορισμένοι από αυτούς μάλιστα, έχουν εργαστεί στο ίδιο το Costa Concordia».

Σε ερώτηση εάν από τα φινιστρίνια διακρίνονται πτώματα, όπως αναφέρθηκε χθες από μερίδα το Τύπου, ο Τιτόλα απάντησε: «Όχι, αυτή είναι ψευδής είδηση που κυκλοφορεί. Από τα φινιστρίνι μπορούσαμε να δούμε μόνο συντρίμμια, μπουκάλια και υπολείμματα».

Αναφερόμενος στο ενδεχόμενο να βρεθεί κάποιο πτώμα σε απόσταση από το πολυτελές γιοτ, ο Τιτόλα τόνισε πως υπάρχουν ομάδες που ψάχνουν την ακτή με ελικόπτερα και με τζετ σκι από θαλάσσης. Ωστόσο, όπως υπογραμμίζει «όλα συνέβησαν τη νύχτα και ο ανεμοστρόβιλος ήταν ξαφνικός, άρα υποθέτουμε ότι μέσα στο πλοίο βρίσκονταν αρκετοί άνθρωποι».

Στιγμιότυπο από την ανάσυρση της σορού του σεφ

Πώς έγινε ο εντοπισμός της σορού του σεφ – Η δύσκολη αποστολή για την ανάσυρσή της

Από τους 22 επιβαίνοντες στο γιοτ Bayesian, οι 15 διασώθηκαν ενώ ένα μέλος του πληρώματος, και συγκεκριμένα ο σεφ βρέθηκε νεκρός. Το πτώμα του δεν βρέθηκε να επιπλέει δίπλα το σκάφος αλλά εντός αυτού, σύμφωνα με τον επιθεωρητή της ομάδας καταδύσεων της πυροσβεστικής υπηρεσίας του Παλέρμο. «Η επέμβασή μας έφτασε σε βάθος 48,4 μέτρων. Μια πρώτη ομάδα (αποτελούμενη από τρία άτομα και έναν ακόμη που βοηθάει τους διασώστες) εντοπίζει το πτώμα και το στερεώνει για να το ασφαλίσει, αλλά στη συνέχεια πρέπει να ανέβει και μια δεύτερη ομάδα είναι αυτή που κάνει την ανάσυρση. Αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος που πρέπει να διαχειριστούμε: έχουμε 11 λεπτά, αλλά αυτό περιλαμβάνει την 4λεπτη κατάβαση. Έτσι μόλις εντοπίζετε και κλειδώνετε τον ‘στόχο’, τότε πρέπει να ανεβείτε ξανά και να παρέμβει η δεύτερη ομάδα. Αυτό κάναμε και σε αυτή την περίπτωση, το πτώμα βρισκόταν στην πρύμνη, στα ανοιχτά».

Η διόγκωση του Κράτους κατά της Εκκλησίας

1
Χαραλαμπος Β. Κατσιβαρδας

Η ανεπαίσχυντη άνωθεν επιβεβλημένη νοοτροπία αντικατάστασης του Ελληνικού πληθυσμού δήθεν δια της μεταναστευτικής πολιτικής, τοσούτον υπό την Πρόεδρο της Δημοκρατίας όσον και από την παρούσα κυβέρνηση αλλά και υπό όλα τα υπάρχοντα κοινοβουλευτικά κόμματα, συνιστά μία κατάπτυστη ρητορική, η οποία ακριβώς αποδεικνύει το μέγεθος την μισελληνικής νοοτροπίας η οποία διέπει μακράν τα εν Ελλάδι, ξενοκίνητα κόμματα.

Είμεθα φρονώ, η μοναδική χώρα, η οποία καλλιεργεί ως επίσημη εθνική γραμμή τον εθνομηδενισμό και συνειδητά την εθνική αποδόμηση, επί ήμισυ περίπου του διαδαρομόντος αιώνος, επιβεβαιώνοντας επί τη πράξει την ήδη πιστή εφαρμογή του εν εξελίξει σχεδίου «Καλλέργη» εν τη πατρτίδι μας, αλλά και πανταχού εις την Ευρώπη.

Ωστόσο ιδίως εις την Ελλάδα, το συνειδητό πλήγμα προέρχεται διαχρονικά από τα ετερόδουλα δομικά ανθελληνικά αριστερά κόμματα την μαρξιστικής φληναφηματολογίας, διότι κατ’ ουσίαν πρόκειται εξ ορισμού δια δούρειους ίππους εξουσίας εξω-εθνικών συμφερόντων, εξ αυτού του λόγου πλήττουν ανέκαθεν παλαιόθεν, λίαν ενσυνειδήτως τον πυρήνα της διαχρονικής μας εθνικής ιδιοπροσωπίας.

Εντούτοις, σήμερον την διαχρονική πρωτοκαθεδρία της ανθελληνικής αριστεράς έχει λάβει προσηκόντως άπαν το οργανωμένο σύστημα ως φορέας επελάσεως της παγκοσμιοποιήσεως της εγκαθιδρύσως της παγκοσμιοποιήσεως και την επελαυνούσης Νέας Τάξης Πραγμάτων η οποία δια της κατάλυσης των επιμέρους παραδόσεων θα επιβληθεί μία ενιαία αγορά, μία ενιαία θρησκεία υπό τον πλήρη ασφαλώς έλεγχο μίας παγκόσμιας δικτατορικής διακυβέρνησης μίας συγκεκριμένης μερίδας εκλεκτών κατ’ αυτούς μικρούς θεούς, υπό τις επιταγές και τα κελεύσματα των οποίων υποχρεούμεθα άνευ ετέρου τινός, πέραν πάσης αμφιβολίας και κατ’ αδίστακτη βεβαιότητα να τους υπακούμε, όντες απολύτως εξανδραποδισμένοι.

Τα ως άνω κατά το μάλλον ή ήττον καθίστανται εν ολίγος γνωστά, όμως το μέγεθος της ανυπέρβλητης υποτιμήσεως του Ελληνικού λαού καθίσταται μείζον ζήτημα προσβολή της τιμής και της υπολήψεως του, όπου οι ίδιοι οι πολιτικοί μας εις ένα ανεξάρτητο έθνος, διαμηνύουν επονείδιστα και ανερυθρίαστα ότι δήθεν θα επιλυθεί το ζήτημα του οξέους και ακανθώδους δημογραφικού προβλήματος, δια των επιδοτούμενων επήλυδων οι οποίοι δια του συστήματος, αποτελούν σιδηρό πολιορκητικό κριό, αλώσεως των εθνών, και απτό δε τεκμήριο τούτο καθίσταται αφενός μεν η αφανής επιδότησή τους, η ασυλία την οποία απολαμβάνουν, εις διακριτική μεταχείριση προς τον Ελληνικό πληθυσμό και εξ ετέρου η μη δημιουργία των προαπαιτουμένων δια την ενίσχυση και συνεπικούρηση προς τις Ελληνικές οκογένειες προκειμένου να αποκτήσουν τέκνα.

Η προδοσία ως προς τον Ελληνισμό λαμβάνει χώρα εκ βάθρων, διότι πέραν της πτωχοποιήσεως, της σωρείας των πλειστηριασμών και την παραχάραξη της Ελληνικής ιστορίας, εκ παραλλήλου επέρχεται ο διωγμός των Ελλήνων και κατά αυτόν τον τρόπο, την στιγμή την οποία οι νέες οικογένειες αδυνατούν αντικειμενικά ελλείψει πόρων να αποκτήσουν περισσότερα τους ενός τέκνου και άλλες ενίοτε ουδένα εις τον αντίποδα όμως και όλως τουναντίον όλοι οι εισερχόμενοι μετανάστες έχουν περισσότερα από τρία παιδιά, όντες και Μουσουλμάνοι εις το θρήσκευμα.

Η ιταμή λοιπόν αυτή προσβολή προς τον Ελληνικό λαό συνιστά ομολογία εκδήλωσης μίσους προς τον Ελληνισμό όπου το Κράτος επιδιώκει ευθαρσώς  την αντικατάσταση του Ελληνικού πληθυσμού καθοιονδήποτε τρόπο εκτελώντας αμελλητί τις άνωθεν εντολές των διευθυντηρίων των κοσμο-εξουσιαστών.

Είναι πρόδηλο ότι η Ελλάς πολιτισμικά φυλλοροεί, ο πληθυσμός της φθίνει εξ υπαιτιότητας και εξ αμέσου δόλου απάντων των ανθελληνικών και μισελληνικών κυβερνήσεων και παρά ταύτα, οι πολιτικοί της ταλαίνης και καθημαγμένης πατρίδας μας, υβρίζουν ανενδεοίαστα τον Ελληνικό λαό, καθότι ευρίσκουν ευήκοα ώτα εις την φυλή των κομματανθρώπων, οι οποίοι, δρουν ως θεραπαινίδες των εξ-εθνικών κομμάτων, προκρίνοντας αμιγώς ωφελιμιστικά την εξυπηρέτηση του ατομικού τους συμφέροντος, θυσίαζοντας ουχί μόνον το συλλογικό, αλλά και αδιαφορώντας δια την εξακολούθηση και πορεία του έθνους διαχρονικά και εις το μέλλον.

Ο έσχατος βαθμός κατάπτωσης της παρακμιακής αποσύνθεσης και της δυσώδους σήψεως καθίσταται πνιγηρός και ανυπέρβλητος ως εκ τούτου επιτάσσεται, είπερ παν άλλο, να ωθηθούμε υπό μία εσώτατη υπαρξιακή ανάγκη, αντίστασης κατά του κατεστημένου, η οποία θα μετουσιωθεί εις μία ακατανίκητη ψυχική ορμή και  απαρέγκλιτη υπαρξιακή αναζήτηση προς την άρδην ανατροπή των διαχρονικών εχθρών οι οποίοι κηδεμονεύουν τον Ιερό τόπο μας.

Ο εχθρός μετά τω εκγόνων του, κείται επί θύραις αρκεί να ενωτιστούμε τις εξελίξεις και να αντισταθούμε συν Θεώ, επί τω τέλει ίνα αντισταθμούμε εκ βάθρων και να νεκραναστηθούμε.

https://www.pronews.gr/opinion-makers/i-diogkosi-tou-kratous-kata-tis-ekklisias/

Ισραήλ: Βρέθηκαν και ανακτήθηκαν οι σοροί έξι ομήρων που είχε απαγάγει η Χαμάς τον Οκτώβρη

0

Η Jerusalem Post μετέδωσε πως δυνάμεις του Ισραήλ ανέσυραν τους σορούς 6 ομήρων.

Εντοπίστηκαν κι ανακτήθηκαν οι σοροί έξι Ισραηλινών ομήρων που είχαν απαχθεί από την Χαμάς στην εισβολή της 7ης Οκτωβρίου.

Το Ισραήλ ανέσυρε τα πτώματα των ομήρων Nadav Popplewell, Yagev Buchshtab Yoram Metzger, Haim Peri και Avraham Munder από τη Γάζα, συμπεριλαμβανομένου ενός άλλου που δεν έχει ακόμη ταυτοποιηθεί, σύμφωνα με πληροφορίες της Jerusalem Post.

ISRAILINOI_43ec2.jpg

Νωρίτερα, το κιμπούτς Nir Oz ανακοίνωσε ότι ο όμηρος Avraham Munder σκοτώθηκε ενώ ήταν αιχμάλωτος στην Γάζα. Ο ανιψιός του είπε στο KAN Reshet Bet ότι το σώμα του θείου του ανασύρθηκε από τη Γάζα.

Η ισραηλινή κυβέρνηση, με τη βοήθεια μεσολαβητών, πρέπει να εγκρίνει σήμερα τη συμφωνία που βρίσκεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Αυτό θα επιτρέψει την αποκατάσταση ζωντανών ομήρων, την αξιοπρεπή ταφή για όλους τους νεκρούς και τους δολοφονημένους ομήρους και θα αποκαταστήσει την ελπίδα στον λαό του Ισραήλ» αναφέρει σε ανακοίνωσή του το Φόρουμ Οικογενειών Ομήρων και Αγνοουμένων.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/258874/israil-vrethikan-ki-anaktithikan-oi-soroi-eksi-omiron-pou-eixe-apagagei-i-xamas-ton-oktovri

Αφού την αμφισβήτησαν, τώρα υποκλίνονται μπροστά της: Νέα επιστημονική έρευνα επιβεβαιώνει ότι η Ιερά Σινδόνη ήταν όντως το ύφασμα με το οποίο θάφτηκε ο Ιησούς

0

Ένα αμφιλεγόμενο λινό σάβανο -που κάποιοι θεωρούν ότι είναι αυτό με το οποίο θάφτηκε ο Ιησούς- έχει προβληματίσει τον κόσμο για  αρκετούς αιώνες.

Όταν εκτέθηκε για πρώτη φορά στη δεκαετία του 1350, η Σινδόνη του Τορίνο προβλήθηκε ως το πραγματικό σάβανο ταφής που χρησιμοποιήθηκε για να τυλίξει το ακρωτηριασμένο σώμα του Χριστού μετά τη σταύρωσή του.

Γνωστή και ως Ιερή Σινδόνη, φέρει μια αμυδρή εικόνα του μπροστινού και του πίσω μέρους ενός γενειοφόρου άνδρα, που πολλοί πιστεύουν ότι είναι το σώμα του Ιησού που αποτυπώθηκε θαυματουργικά στο ύφασμα.

Αλλά η έρευνα της δεκαετίας του 1980 φάνηκε να καταρρίπτει την ιδέα ότι ήταν αληθινή, αφού χρονολογήθηκε στον Μεσαίωνα, εκατοντάδες χρόνια μετά τον θάνατο του Χριστού.

Τώρα, Ιταλοί ερευνητές που χρησιμοποίησαν μια νέα τεχνική που περιλαμβάνει ακτίνες Χ για να χρονολογήσουν το υλικό επιβεβαίωσαν ότι κατασκευάστηκε την εποχή του Ιησού πριν από περίπου 2.000 χρόνια.

Λένε ότι το γεγονός ότι τα χρονοδιαγράμματα ταιριάζουν, προσδίδει αξιοπιστία στην ιδέα ότι το αχνό, αιματοβαμμένο σχέδιο ενός άνδρα με τα χέρια του διπλωμένα μπροστά άφησε πίσω του το νεκρό σώμα του Ιησού.

Η Βίβλος αναφέρει ότι ο Ιωσήφ από την Αριμαθαία τύλιξε το σώμα του Ιησού σε ένα λινό σάβανο και το τοποθέτησε μέσα στον τάφο.

Στο κατά Ματθαίον 27:59-60 διαβάζουμε: «Τότε ο Ιωσήφ πήρε το σώμα και το τύλιξε σε ένα καινούργιο λινό ύφασμα. Τοποθέτησε το σώμα του Ιησού σε έναν καινούργιο τάφο που είχε σκάψει μέσα σε βράχο. Έπειτα έκλεισε τον τάφο κυλώντας μια πολύ μεγάλη πέτρα για να καλύψει την είσοδο. Αφού το έκανε αυτό, έφυγε».

  • Το ταφικό ύφασμα έχει γοητεύσει τη φαντασία ιστορικών, εκκλησιαστικών αρχόντων, σκεπτικιστών και καθολικών από τότε που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό τη δεκαετία του 1350.

Ο Γάλλος ιππότης Ζοφρέ Ντε Σαρνέ το έδωσε στον πρωτοπρεσβύτερο της εκκλησίας στο Lirey της Γαλλίας, ανακηρύσσοντάς το ως την Ιερά Σινδόνη. Από το 1578 φυλάσσεται στο βασιλικό παρεκκλήσι του καθεδρικού ναού του San Giovanni Battista στο Τορίνο της Ιταλίας.

Το ύφασμα φαίνεται να παρουσιάζει αχνές, καφετιές εικόνες στο μπροστινό και το πίσω μέρος, που απεικονίζουν έναν λιπόσαρκο άνδρα με βυθισμένα μάτια, ο οποίος είχε ύψος περίπου 1,75 έως 1,80 μέτρα.

FILE PHOTO Young people stand in front of the Holy Shroud during a prayer in the Cathedral of Turing organized for the European meeting of young people of the Taize Community, in Turin, Italy, 30 December 2021. EPA/ALESSANDRO DI MARCO

Τα σημάδια στο σώμα αντιστοιχούν επίσης με τα τραύματα της σταύρωσης του Ιησού που αναφέρονται στη Βίβλο, συμπεριλαμβανομένων των σημαδιών από αγκάθια στο κεφάλι, των σχισμών στην πλάτη και από τους μώλωπες στους ώμους.

  • Οι ιστορικοί εκτιμούν ότι ο σταυρός που κουβαλούσε στους ώμους του ζύγιζε περίπου 300 κιλά, γεγονός που θα είχε αφήσει μώλωπες.

Η Βίβλος αναφέρει ότι ο Ιησούς μαστιγώθηκε από τους Ρωμαίους, γεγονός που συμφωνεί με τα σκισίματα στην πλάτη, όπως και το ακάνθινο στεφάνι στο κεφάλι του που τοποθέτησαν πριν από τη σταύρωση.

Το 1988, μια ομάδα διεθνών ερευνητών ανέλυσε ένα μικρό κομμάτι της σινδόνης και κατέληξε ότι το ύφασμα φαίνεται να έχει κατασκευαστεί κάποια στιγμή μεταξύ 1260 και 1390 μ.Χ..

Η τεχνική που χρησιμοποίησαν γίνεται με τη διάσπαση ενός ραδιενεργού ισοτόπου του άνθρακα (14C) για τη μέτρηση του χρόνου και τη χρονολόγηση αντικειμένων που περιέχουν ανθρακούχο υλικό.

Ορισμένοι εμπειρογνώμονες δήλωσαν ότι η αυθεντικότητα του λινών δεν θα πρέπει πλέον να αμφισβητείται, υποστηρίζοντας ότι κατασκευάστηκε από λινάρι που καλλιεργείται στη Μέση Ανατολή και διαθέτει ένα ακάνθινο στεφάνι τύπου κράνους στο πρόσωπο του άνδρα.

Ωστόσο, άλλοι έχουν επιμείνει στην άποψη ότι είναι ψεύτικο, λόγω της ανάλυσης ραδιοχρονολόγησης του 1988 που πραγματοποιήθηκε σε τρία διαφορετικά εργαστήρια, τα οποία όλα καθόρισαν ότι είναι ηλικίας μόλις επτά αιώνων.

Για τη νέα μελέτη, οι επιστήμονες του Ινστιτούτου Κρυσταλλογραφίας του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας της Ιταλίας διεξήγαγαν μια πρόσφατη μελέτη με τη χρήση της ευρυγώνιας σκέδασης ακτίνων Χ (WAXS).

Η τεχνική μετρά τη φυσική γήρανση της κυτταρίνης του λίνου και τη μετατρέπει σε χρόνο από την κατασκευή.

Η ομάδα μελέτησε οκτώ μικρά δείγματα υφάσματος από τη Σινδόνη του Τορίνο, βάζοντάς τα κάτω από ακτίνες Χ για να αποκαλύψει μικροσκοπικές λεπτομέρειες της δομής και των μοτίβων κυτταρίνης του λίνου.

Για να χρονολογήσει το σάβανο, η ομάδα χρησιμοποίησε συγκεκριμένες παραμέτρους γήρανσης, συμπεριλαμβανομένης της θερμοκρασίας και της υγρασίας, οι οποίες προκαλούν σημαντική διάσπαση της κυτταρίνης.

Με βάση την ποσότητα της διάσπασης, η ομάδα έκρινε ότι η σινδόνη του Τορίνο πιθανότατα διατηρήθηκε σε θερμοκρασίες περίπου 72,5 βαθμών Φαρενάιτ και σχετική υγρασία περίπου 55% για περίπου 13 αιώνες πριν φτάσει στην Ευρώπη.

Αν είχε διατηρηθεί σε διαφορετικές συνθήκες, η γήρανση θα ήταν διαφορετική.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές συνέκριναν τη διάσπαση της κυτταρίνης στο σάβανο με άλλα λινά που βρέθηκαν στο Ισραήλ και χρονολογούνται από τον πρώτο αιώνα.

Η ομάδα συνέκρινε επίσης το σάβανο με δείγματα από λινά που κατασκευάστηκαν μεταξύ 1260 και 1390 μ.Χ., διαπιστώνοντας ότι κανένα δεν ταίριαζε.

Ο επικεφαλής συγγραφέας δρ Λιμπεράτο ντε Κάρο ανέφερε σε δήλωσή του ότι η δοκιμή του 1988 θα πρέπει να θεωρηθεί λανθασμένη, διότι «τα δείγματα υφασμάτων υπόκεινται συνήθως σε κάθε είδους μόλυνση, η οποία δεν μπορεί να αφαιρεθεί πλήρως από το χρονολογημένο δείγμα».

Οι επιστήμονες μελετούν εδώ και καιρό το σάβανο του Τορίνο με την ελπίδα να λύσουν το αιώνιο μυστήριο.

Από τη δεκαετία του 1980 έχουν δημοσιευθεί περισσότερες από 170 ακαδημαϊκές εργασίες με κριτές για το μυστηριώδες λινό ύφασμα, με πολλές να καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι είναι γνήσιο.

Δοκιμές στη δεκαετία του 1970 εξέτασαν αν οι εικόνες δημιουργήθηκαν μέσω ζωγραφικής, καψίματος ή άλλων παραγόντων, αλλά καμία δεν μπόρεσε να επιβεβαιωθεί.

Μια άλλη ομάδα εμπειρογνωμόνων από το Ινστιτούτο Κρυσταλλογραφίας ανακοίνωσε το 2017 ότι βρήκε αποδείξεις ότι στο σάβανο υπήρχε το αίμα ενός θύματος βασανιστηρίων.

Είπαν μάλιστα ότι εντόπισαν ουσίες όπως η κρεατινίνη και η φερριτίνη που συνήθως βρίσκονται σε ασθενείς που υφίστανται βίαια τραύματα.

Τα υποτιθέμενα ευρήματα έρχονται σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς ότι το πρόσωπο του Ιησού ζωγραφίστηκε από πλαστογράφους κατά τον Μεσαίωνα.

Με πληροφορίες από Daily Mail

https://hellasjournal.com/2024/08/afou-tin-amfisvitisan-tora-ipoklinonte-brosta-tis-nea-epistimoniki-erevna-epiveveoni-oti-i-iera-sindoni-itan-ontos-to-ifasma-me-to-opio-thaftike-o-iisous-video/

Η ομολογία της CIA για τις ευθύνες της Αμερικής στην τραγωδία της Κύπρου: Τι αναφέρει η έκθεση-“νεκροψία” της μυστικής υπηρεσίας των ΗΠΑ για την τουρκική εισβολή;

0

Του ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ, Liberal

Πενήντα χρόνια μετά την Κυπριακή τραγωδία που συνεχίζει ακόμη και σήμερα να αποτελεί ανοικτή πληγή για τον Ελληνισμό αλλά και για την διεθνή νομιμότητα, σειρά ντοκουμέντων που έρχονται στο φως αποκαλύπτουν τον καθοριστικά αρνητικό ρόλο της τότε αμερικανικής κυβέρνησης και ειδικά του Χένρι Κίσινγκερ.

Είτε δια της ανοχής είτε δια της σιωπής είτε άλλοτε και δια της σιωπηλής ενθάρρυνσης, οι Αμερικανοί διαδραμάτισαν δραματικό ρόλο στη μη αποτροπή του πραξικοπήματος του Ιωαννίδη εναντίον του Μακαρίου, στην ανοχή στην τουρκική εισβολή και στην ολοκλήρωση της καταστροφής με την απουσία κάθε προσπάθειας ώστε να αποτραπεί και η δεύτερη εισβολή που οδήγησε στην κατοχή του 37 % της Κύπρου από την Τουρκία.

Εξάλλου, ήταν ο ίδιος ο Κίσινγκερ που δήλωνε στον πρόεδρο Φορντ στις 10 Αυγούστου 1974 ότι η κατοχή του 1/3 της Κύπρου από την Τουρκία δεν αποτελεί πρόβλημα για τις ΗΠΑ.

Όλα αυτά τα χρόνια έχει υπάρξει μεγάλη συζήτηση για τον ρόλο των Υπηρεσιών Πληροφοριών των ΗΠΑ (CIA, DIA και άλλες υπηρεσίες) των πρεσβειών σε Αθήνα, Άγκυρα και Λευκωσία και των διπλωματών που χειρίζονταν το Κυπριακό στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

  • Η έκθεση του Τομ Μπόγιατ του τότε επικεφαλής της διεύθυνσης Κύπρου στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ υπήρξε ένα δριμύ κατηγορώ και προσωπικά εναντίον του Κίσινγκερ αλλά και των Υπηρεσιών πληροφοριών καθώς και του πρεσβευτή στην Αθήνα Χένρι Τάσκα…

Στην Ουάσιγκτον εκτός από την πολύ εσπευσμένη έκθεση των γεγονότων και του τρόπου αντίδρασης της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής με το γνωστό ως «Νεκροψία» κείμενο (CYPRUS COUP POST MORTEM-Memorandum From the Director of the Bureau of Intelligence and Research (Hyland) to Secretary of State Kissinger) με ημερομηνία 10 Σεπτεμβρίου 1974, η κρίση της Κύπρου αποτέλεσε case study για την απόδοση των Αμερικανικών Υπηρεσιών Πληροφοριών (Intelligence Community) σε συνθήκες κρίσης.

Οι ίδιοι οι Αμερικανοί στην Έκθεση αυτή τον Ιανουάριο του 1975, με αποδέκτη τον τοτε Διοικητή της CIA Γουίλιαμ Κόλμπυ παραδέχονται τις τεράστιες αδυναμίες και σοβαρές αστοχίες του συστήματος συλλογής, αξιολόγησης και αξιοποίησης πληροφοριών και κυρίως την αδυναμία και πιθανότατα την απροθυμία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και του επικεφαλής του Κίσινγκερ, για λήψη πολιτικών αποφάσεων και αξιοποίηση των πληροφοριών στην χάραξη πολιτικής και για παρεμβάσεις που θα μπορούσαν να είχαν αλλάξει τον ρου των γεγονότων.

  • Είναι ένα ακομη ντοκουμέντο που στοιχειώνει τις ΗΠΑ για τις ευθύνες της στην Κυπριακή τραγωδία:

171. Study Prepared by the Intelligence Community Staff for Director of Central Intelligence Colby1
USIB–D–15.2/127

Washington, January 1975.

  • Κύρια πορίσματα

Η αποτίμηση των επιδόσεων

1. Όπως οι περισσότερες διεθνείς κρίσεις, η κυπριακή κρίση του 1974 συνίστατο σε μια σειρά αλληλένδετων γεγονότων, καθένα από τα οποία, διαδοχικά, παρουσίαζε νέα προβλήματα για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής των ΗΠΑ και έθετε νέες προκλήσεις στην κοινότητα πληροφοριών των ΗΠΑ. Θεωρούμενο, όπως είναι εδώ, ως μια δοκιμασία τόσο της οξυδέρκειας των αναλυτών πληροφοριών όσο και της εφευρετικότητας των συλλεκτών πληροφοριών, η καταγραφή των επιδόσεων της κοινότητας κατά τη διάρκεια της υπόθεσης της Κύπρου πρέπει να κριθεί ως ένα μείγμα πλεονεκτημάτων και αδυναμιών:

—Υπήρξαν μια σειρά από παραδειγματικές επιτυχίες [21/2 γραμμές μη αποχαρακτηρισμένες] και κάποιες προφητικές εκκλήσεις από αναλυτές (συμπεριλαμβανομένης της προειδοποίησης τους για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο).

—Υπήρχαν όμως και κάποιες αξιοσημείωτες ελλείψεις. Με βάση ένα μόνο [λιγότερο από 1 γραμμή που δεν αποχαρακτηρίστηκε] οι αναλυτές στις αρχές Ιουλίου, παρά την προηγούμενη ανησυχία τους, μετέφεραν την εντύπωση στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής ότι οι εξελίξεις είχαν λάβει αναστολή: ο Ιωαννίδης, θεωρούσαν, είχε πλέον αποφασίσει να μην κινηθεί εναντίον του Μακαρίου, τουλάχιστον προς το παρόν.

Και, αργότερα, μετά την τουρκική απόβαση, οι αναλυτές εκτίμησαν λανθασμένα τις φιλοδοξίες της Άγκυρας στο νησί, πείστηκαν ότι η κρίση είχε τελειώσει και έτσι έδωσαν ελάχιστη προσοχή στην πιθανότητα ότι οι τουρκικές δυνάμεις θα μπορούσαν σύντομα να κινηθούν για άλλη μια φορά.

Υπήρξε μια «περιφερειακή» αναλυτική επιτυχία που πρέπει να αναφερθεί ρητά: μια εκτίμηση του ρόλου που ήταν πιθανό να παίξουν οι Σοβιετικοί στην κρίση, η οποία στη συνέχεια αποδείχθηκε απολύτως υγιής. Όσο ήσυχο και μη δραματικό κι αν ήταν, το συγκεκριμένο επίτευγμα ήταν σημαντικό και εντυπωσιακό.

  • Η αναλυτική πτυχή

2. Σε τελική ανάλυση, οι Πληροφορίες (intelligence) θα κριθούν στο πλαίσιο της ικανότητάς τους να παρέχουν στον καταναλωτή προκαταρκτικές αξιολογήσεις. Η ικανότητα της Κοινότητας να παρέχει στους καταναλωτές της τις ειδήσεις μετά το ξέσπασμα μιας κρίσης είναι ευρέως αναγνωρισμένη (και λίγο πολύ θεωρείται δεδομένη). Αυτό που τόσο συχνά αμφισβητείται είναι η ικανότητα της Κοινότητας να προειδοποιεί για τις επερχόμενες κρίσεις. Και ήταν εδώ, πάλι, στην Κύπρο [Σελίδα 581], όπου οι αναλυτικές επιδόσεις της κοινότητας υπολείπονταν αρκετά του στόχου, συγκεκριμένα η αποτυχία της τον Ιούλιο να εκτιμήσει την πιθανότητα ενός πραξικοπήματος υπό την αιγίδα της Ελλάδας εναντίον του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου (το περιστατικό που επιτάχυνε ολόκληρη την κρίση).

3. Όπως συνέβη και κατά την περίοδο πριν από την επίθεση των Αράβων στο Ισραήλ τον Οκτώβριο του 1973, αυτή η αδυναμία πρόβλεψης κρίσιμων γεγονότων – ενόψει των αυξανόμενων αποδείξεων για το αντίθετο – φαίνεται να στηρίζεται εν μέρει σε μια παλιά και οικεία αναλυτική προκατάληψη: την ίσως υποσυνείδητη πεποίθηση (και ελπίδα) ότι, τελικά, η λογική και ο ορθολογισμός θα επικρατήσουν, ότι φαινομενικά παράλογες κινήσεις (η αραβική επίθεση, το πραξικόπημα υπό την αιγίδα της Ελλάδας) δεν θα γίνουν από ουσιαστικά ορθολογικούς ανθρώπους.

4. Εάν αυτή η προκατάληψη επηρεάζει στην πραγματικότητα αδικαιολόγητα την σκέψη των αναλυτών , προφανώς δεν υπάρχει γρήγορη λύση. Αλλά ο εντοπισμός του προβλήματος είναι μια απαραίτητη αρχή. Την περαιτέρω ανάπτυξη τεχνικών κατάρτισης

  • Η προσπάθεια συλλογής (πληροφοριών)

5. Ο κύριος όγκος των πληροφοριών για την κυπριακή κρίση, ιδιαίτερα στα αρχικά της στάδια, παρασχέθηκε από ανθρώπινες πηγές.

Με μια αξιοσημείωτη εξαίρεση [21/2 γραμμές που δεν αποχαρακτηρίστηκαν] συνέβαλαν

σημαντικά στην προσπάθεια συλλογής πληροφοριών κατά την περίοδο πριν από το πραξικόπημα. Οι μυστικές αναφορές [λιγότερο από 1 γραμμή που δεν αποχαρακτηρίστηκαν] σχετικά με την πιθανότητα τουρκικής εισβολής στην Κύπρο ήταν επίσης πολύ καλές.

Η ποιότητα των αναφορών από τις διπλωματικές αποστολές των ΗΠΑ ήταν άνιση. Στοχαστικές, ακριβείς εκτιμήσεις ετοιμάστηκαν τις εβδομάδες πριν από το πραξικόπημα από την πρεσβεία στη Λευκωσία και ισχυρές αναφορές σχετικά με την πιθανότητα τουρκικής απόβασης στην Κύπρο στάλθηκαν τόσο από την πρεσβεία όσο και από το DAO στην Άγκυρα.

Αλλά η αναφορά από την πρεσβεία στην Αθήνα, ειδικά κατά την περίοδο πριν από το πραξικόπημα, ήταν αδύναμη. Υποβάθμισε αρκετά σταθερά την πιθανότητα σοβαρών προβλημάτων στην Κύπρο, ακόμη και ενόψει των επανειλημμένων εκφράσεων μεγάλης ανησυχίας από τη Λευκωσία και την Ουάσιγκτον.

6. Η ανάλυση της κρίσης μπορεί επίσης να έχει πληγεί ως αποτέλεσμα της μη διαθεσιμότητας ορισμένων βασικών κατηγοριών πληροφοριών, ιδίως εκείνων που συνδέονται με ιδιωτικές συνομιλίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής των ΗΠΑ και των εκπροσώπων τους επί τόπου και μεταξύ αυτών των υπευθύνων χάραξης πολιτικής και ορισμένων εντολέων στην διαμάχη(στην κριση). Επειδή η άγνοια τέτοιων θεμάτων θα μπορούσε να βλάψει σημαντικά την ικανότητα ανάλυσης των γεγονότων καθώς εκτυλίσσονται, σε αυτή ή σε οποιαδήποτε μελλοντική κρίση, το πρόβλημα είναι σοβαρό και πρέπει να αντιμετωπιστεί από την κοινότητα και από τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής.

7. [1 παράγραφος (8 γραμμές) μη αποχαρακτηρισμένη]

  • Αντιδράσεις καταναλωτών(σ.σ. των πληροφοριών)

8. Συνεντεύξεις με διάφορους καταναλωτές πληροφοριών σχετικά με την κυπριακή κρίση δείχνουν ένα βαθμό δυσαρέσκειας τόσο για την απόδοση όσο και για τις διαδικασίες της Κοινότητας των υπηρεσιών πληροφοριών. Υπήρξαν, παραδόξως, λίγα παράπονα για την αποτυχία πρόβλεψης του κυπριακού πραξικοπήματος, ίσως επειδή η ανησυχία των υπευθύνων χάραξης πολιτικής και των επιτελείων τους για την πιθανότητα πραξικοπήματος δεν φάνηκε να υποχωρεί πολύ κατά το πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιουλίου, παρά κάποιες διαβεβαιώσεις από την Κοινότητα.

9. Ωστόσο, υπήρξαν συγκεκριμένες καταγγελίες (άλλες νόμιμες, άλλες όχι) από αξιωματικούς του προσωπικού του NSC και του Υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με διάφορα άλλα θέματα: την υποτιθέμενη αποτυχία της Κοινότητας να ειδοποιήσει τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής για την επικείμενη τουρκική εισβολή στην Κύπρο (μια έννοια που φαίνεται να βασίζεται στην αποτυχία των καταγγελλόντων να καταλάβουν το λεκτικο). Την πληθώρα των μηνυμάτων ΚΡΙΤΙΚΗΣ που ελήφθησαν κατά τη διάρκεια της κρίσης [λιγότερο από 1 γραμμή που δεν αποχαρακτηρίστηκε] η σημασία πολλών από τα οποία ήταν ασαφής. [11/2 γραμμές μη αποχαρακτηρισμένες] την υποτιθέμενη αποτυχία της Κοινότητας να αναδείξει σημαντικά στοιχεία (μπορεί να υπάρχει κάποια ουσία σε αυτό) και να κρατήσει τον αναγνώστη ενήμερο για τις στρατιωτικές εξελίξεις (ένας εξαιρετικά αινιγματικός ισχυρισμός που, εκ πρώτης όψεως, φαίνεται αντίθετος με τα γεγονότα). Και τον πλεονασμό των εκθέσεων κατάστασης της CIA και της DIA και τη σύγχυση που προκλήθηκε περιστασιακά όταν αυτές οι εκθέσεις φάνηκαν να διαφωνούν.

10. Ορισμένα από αυτά τα προβλήματα μπορούν να διορθωθούν, άλλα όχι. Αυτά που πιθανώς αντικατοπτρίζουν κυρίως την αδυναμία των ταλαιπωρημένων καταναλωτών να συμβαδίζουν με τις ραγδαίες εξελίξεις – πράγματι, να διαβάσουν όλες τις σχετικές εκθέσεις που εκδίδονται από την κοινότητα – μπορούν να αντιμετωπιστούν αλλά όχι να επιλυθούν. Ωστόσο, άλλες, όπως η αδυναμία γρήγορης προσοχής στα κυριότερα σημεία, μπορούν να διορθωθούν με βελτιώσεις στους μορφότυπους των εκθέσεων κατάστασης και με την έκδοση προειδοποιητικών μνημονίων από τον DCI. Και το πρόβλημα των πλεονασμών και της σύγχυσης θα μπορούσε να εξαλειφθεί με την έκδοση μιας ενιαίας έκθεσης για την κατάσταση της κοινότητας κατά τη διάρκεια μεγάλων κρίσεων (μια πρόταση που βρίσκεται τώρα υπό επεξεργασία από το προσωπικό της Κοινότητας Πληροφοριών.

  • Ο αντίκτυπος των Πληροφοριών στις αποφάσεις και τις δράσεις πολιτικής

11. Επισημαίνουμε, τέλος, ότι η κυπριακή κρίση παρείχε εξαιρετικά παραδείγματα του ρόλου που διαδραματίζουν οι πληροφορίες στη διαμόρφωση (και την παρεμπόδιση) αποφάσεων και δράσεων πολιτικής. Σε πέντε από τις έξι βασικές εξελίξεις πριν και κατά τη διάρκεια της κρίσης, οι πρωτοβουλίες του Στέιτ Ντιπάρτμεντ (ή η έλλειψή τους) ήταν σαφώς συνεπείς με, και πιθανώς βασίζονταν τουλάχιστον εν μέρει σε πληροφορίες.

Όταν οι μυστικές υπηρεσίες προειδοποίησαν για ολέθριες εξελίξεις (απειλές του Ιωαννίδη τον Ιούνιο εναντίον του Μακαρίου, ελληνικές απειλές για επίθεση στους Τούρκους στη Θράκη), το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ενήργησε για να τις αποτρέψει.

Όταν, από την άλλη πλευρά, οι μυστικές υπηρεσίες απέτυχαν να παράσχουν ρητή προειδοποίηση (πραξικόπημα του Ιωαννίδη εναντίον του Μακαρίου, επίθεση της Τουρκίας στη Φάση ΙΙ στην Κύπρο), το Στέιτ Ντιπάρτμεντ απέτυχε να δράσει. Και η σχετικά αισιόδοξη στάση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ [σελίδα 583] απέναντι σε πιθανή σοβιετική αντίδραση στις εξελίξεις στην Κύπρο ήταν σαφώς συνεπής με τις πληροφορίες για το θέμα αυτό.

Η μόνη περίπτωση που φάνηκε να υπάρχει ασυνέπεια μεταξύ πληροφοριών και πολιτικής δράσης ήταν σε σχέση με την τουρκική εισβολή. Η προειδοποίηση των μυστικών υπηρεσιών για το γεγονός αυτό φαίνεται να ήταν ρητή, αλλά το Στέιτ Ντιπάρτμεντ προφανώς δεν ενήργησε επ’ αυτού.

  • Ο ακόλουθος πίνακας συνοψίζει αυτές τις συσχετίσεις:

https://hellasjournal.com/2024/08/i-omologia-tis-cia-gia-tis-efthines-tis-amerikis-stin-tragodia-tis-kiprou-ti-anaferi-i-ekthesi-nekropsia-tis-mistikis-ipiresias-ton-ipa-gia-tin-tourkiki-isvoli/

Πώς ένα απλό πικ-νικ έριξε το μεταπολεμικό «παραπέτασμα»: Αύγουστος 1989, στην Ουγγαρία γράφτηκε η αρχή του τέλους της Ανατολικής Γερμανίας και της ΕΣΣΔ

0

Ήταν 19 Αυγούστου του 1989 όταν μια ομάδα ακτιβιστών από την Ουγγαρία, αλλά και εκπρόσωποι οργανώσεων από την Αυστρία και τη Γερμανία, αποφάσισαν να διοργανώσουν ένα «πανευρωπαϊκό πικνίκ» στα σύνορα με την Αυστρία ανάμεσα στην ουγγρική πόλη Σόπρον και την αυστριακή Ζανκτ Μαργκαρέτεν.

Οι αρχές των δύο κρατών είχαν συμφωνήσει να ανοίξουν συμβολικά για τρεις ώρες τα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών, που χώριζαν το ανατολικό μπλοκ από την ουδέτερη στρατιωτικά Αυστρία. Ήταν μια δήλωση προθέσεων για το ρίξιμο των συρματοπλεγμάτων, που συμβολικά είχαν ξεκινήσει οι δύο υπουργοί Εξωτερικών Άλοϊς Μοκ και Γκιούλα Χορν τον προηγούμενο Μάιο μέσα σε πανηγυρικό κλίμα.

Ήταν όμως και ένα τεστ των προθέσεων της σοβιετικής ηγεσίας υπό τον Μιχαήλ Γκορμπατσόφ. Πώς θα αντιδρούσε η Μόσχα απέναντι σε μια τέτοια κίνηση; Στις τρεις το μεσημέρι το συρματόπλεγμα έπεσε στο προκαθορισμένο σημείο. Καμιά τριανταριά νεαροί Ανατολικογερμανοί, που είχαν μάθει για την εκδήλωση, όρμησαν για να περάσουν απέναντι, ρίχνοντας και τη σιδερένια πύλη. Οι Ούγγροι συνοριοφύλακες δεν αντέδρασαν ιδιαίτερα. Το νέο μαθεύτηκε γρήγορα από όσους έκαναν «διακοπές» στην Ουγγαρία και ακολούθησαν και άλλοι το παράδειγμά τους. Εκείνη την ημέρα 600 με 700 Ανατολικογερμανοί έγραφαν ιστορία. Ήταν η μαζικότερη καταγεγραμμένη μαζική φυγή από την DDR (Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία) προς τη Δύση.

Όσα φέρνει μια στιγμή

Ούτε οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές δεν είχαν συνειδητοποιήσει τι είχε συμβεί εκείνη την ημέρα και τι θα επακολουθούσε. Η Μόσχα σιωπούσε, όπως και το κλονισμένο ήδη καθεστώς Χόνεκερ στο Ανατολικό Βερολίνο. Τις επόμενες ημέρες, και παρά τη φύλαξη των συνόρων από τους Ούγγρους φύλακες, που δεν έδειχναν ωστόσο υπερβάλλοντα ζήλο, περίπου 100 άνθρωποι την ημέρα κατάφερναν να περάσουν «απέναντι». Μέχρι που στις 11 Σεπτεμβρίου, δύο μήνες σχεδόν πριν από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου (9 Νοεμβρίου), η Ουγγαρία άνοιγε πλήρως τα σύνορά της για τους Ανατολικογερμανούς και το κύμα φυγής μετατράπηκε σε τσουνάμι, προκαλώντας όλες τις ιστορικές εξελίξεις που ακολούθησαν τις επόμενες εβδομάδες.

Δικαιολογημένα λοιπόν αυτό το πανευρωπαϊκό πικνίκ θεωρείται ως ένα κομβικό σημείο στην ιλιγγιώδη από εκεί και μετά πορεία που πήρε η διαδικασία του τέλους της DDR, με τελικό προορισμό τη γερμανική ενοποίηση.

Δεν είναι τυχαίο που έναν χρόνο αργότερα, τον Οκτώβριο του 1990, στην επίσημη τελετή της γερμανικής ενοποίησης, ο τότε καγκελάριος Χέλμουτ Κολ δήλωνε ότι ήταν «η Ουγγαρία που πρώτη αφαίρεσε ένα κομμάτι από το Τείχος».

Απόδειξη θάρρους

Ήταν μόνο μια μικρή ρωγμή, αλλά απαιτούσε θάρρος από την ουγγρική πλευρά, που το μέγεθός του είναι δύσκολο να το κατανοήσουν όσοι δεν έζησαν εκείνες τις εποχές της διαίρεσης της Ευρώπης. Αυτό επανέλαβε και ο σημερινός πρόεδρος της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας Φρανκ-Βάλτερ Στάινμαϊερ που βρέθηκε στο Σόπρον μαζί με τον Ούγγρο ομόλογό του Τάμας Σούλυοκ. «Η Γερμανία θα είναι για πάντα ευγνώμων στους ανθρώπους στην Ουγγαρία για τη συμβολή τους στην ενότητά μας. Και ως Γερμανός πρόεδρος από τα βάθη της καρδιάς μου λέω λοιπόν: Ευχαριστούμε, αγαπητοί Ούγγροι». «Η Ευρώπη οφείλει την ελευθερία και την ενότητά της στο θάρρος του ουγγρικού λαού, στην αγάπη του για την ελευθερία και στο πάθος του για την Ευρώπη» τόνισε ο Στάινμαϊερ.

Η Ουγγαρία στην προεδρία της ΕΕ

Αναφερόμενος στο σήμερα ο Γερμανός πολιτικός επεσήμανε ότι «χρειαζόμαστε αυτό το πάθος για την Ευρώπη και πάλι», χωρίς να αναφερθεί πάντως ευθέως στον Ούγγρο πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος συνηθίζει να μιλά για ενίσχυση της εθνικής κυριαρχίας των κρατών μελών. Ο Φρανκ-Βάλτερ Στάινμαϊερ στάθηκε όμως στην ευθύνη της χώρας των Μαγυάρων που, ως προεδρεύουσα αυτό το εξάμηνο της ΕΕ, έχει τον σημαντικό ρόλο της «ενίσχυσης της ενότητας εντός της ΕΕ και της προώθησης εποικοδομητικών και κοινών λύσεων στα κοινά μελλοντικά μας ζητήματα».

Mε πληροφορίες από dw.com

https://hellasjournal.com/2024/08/pos-ena-aplo-pik-nik-erixe-to-metapolemiko-parapetasma-avgoustos-1989-stin-oungaria-graftike-i-archi-tou-telous-tis-anatolikis-germanias-ke-tis-essd-videos/

Ὁριακή στιγμή γιά τήν ἑλληνική κοινωνία

0

ΜΠΟΡΕΙ κάποιοι νά τό ὑποτιμοῦν, ἀλλά ἡ 30ή Αὐγούστου εἶναι μία ὁριακή στιγμή γιά τήν ἑλληνική κοινωνία.

Ὁ γάμος τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως μέ τόν σύντροφό του Τάυλερ δέν εἶναι μία ἀθώα ἰδιωτική ὑπόθεση. Εἰδικῶς ἀπό τήν στιγμή πού ὁ Πρόεδρος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ παντρεύτηκε καί στίς ΗΠΑ. Ἔχει κατά βάθος στόχο τήν ἀλλαγή τῶν ἠθῶν σέ μιά ὀρθόδοξη χώρα. Ἀπό τήν νομοθέτηση τοῦ γάμου τῶν ὁμόφυλων ζευγαριῶν μέχρι τώρα, ἐπισκέφθηκε τά δημαρχεῖα τῆς χώρας πολύ περιορισμένος ἀριθμός συμπολιτῶν μας, μετρημένος στά δάχτυλα τοῦ ἑνός χεριοῦ, ὄχι ἰδιαίτερα ἐπώνυμοι.

Ἀλλά τώρα τό πρᾶγμα ἀλλάζει. Αὐτό πού γιά κάποιους εἶναι προοδευτικό, γιά ἑκατομμύρια ἄλλους εἶναι σόκ. Ὁ τρίτος πολιτειακός παράγων μέ βάση τό Σύνταγμα προχωρεῖ σέ μία πράξη ὑψηλοῦ συμβολισμοῦ γιά τήν ἰδεολογία του, μέ τήν ὁποία ὅμως διαφωνεῖ ἡ συντριπτική πλειονότητα τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας. Ἀποδεδειγμένα. Τοὐλάχιστον 500.000 ψήφους ἔχασε γιά πέντε γάμους ἡ ΝΔ.

Σέ σημεῖο πού ἀκόμη καί μέλη τῆς οἰκογένειας τοῦ Πρωθυπουργοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη νά λένε ἀνοιχτά πλέον σέ συνομιλητές τους ὅτι ἡ ἐπιλογή αὐτή ἦταν λάθος καί ὅτι διαφωνοῦν.

Ἀπό προχθές πού τό ζεῦγος Κασσελάκη ἔδωσε στήν δημοσιότητα τά ποσά καί μάλιστα σέ δολλάρια πού ζητᾶ γιά τήν …λίστα γάμου του γιά νά κάνει τήν …προίκα του, καταγράφονται ὀξεῖες ἀντιδράσεις. Πῶς εἶναι δυνατόν νά ἔχεις ἀγοράσει ἀκίνητο ἀξίας 1,8 ἑκατομμυρίων εὐρώ στό Κολωνάκι καί νά βγαίνεις μέ τόν …δίσκο γιά δῶρο γάμου 150 καί 200 δολλαρίων; Μπορεῖ στίς Ἡνωμένες Πολιτεῖες αὐτά νά εἶναι ἀποδεκτά, ἀλλά στά μέρη μας προκαλοῦν θυμηδία καί συνιστοῦν προκλήσεις. Τό ζήτημα εἶναι ἐξόχως πολιτικό καί δευτερευόντως ἰδιωτικό.

Μερικές παρατηρήσεις ἐπί τῆς διαδικασίας: πρῶτον, ἀπό τήν στιγμή πού καί ὁ ἀρχηγός τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀποφάσισε νά κάνει τήν ἰδιωτική του ζωή πολιτικό θέμα, θά πρέπει νά συνηθίσει μέ τήν ἰδέα ὅτι θά γίνεται στόχος κριτικῆς ἀπό τούς πολῖτες. Αὐτό δέν συνιστᾶ ὁμοφοβία. Συνιστᾶ ἀξιολόγηση. Ἅμα ἐπιλέγεις νά ζήσεις μέσα σέ γυάλινη σφαῖρα καί νά μοιράζεσαι μέ τόν κόσμο μέχρι τήν τελευταία παραλία πού πῆγες μέ τόν σκύλο σου γιά κολύμπι, τί περιμένεις; Ἔλεος; Ἐσύ λές δεξιά καί ἀριστερά ὅτι ὁ ἀριθμός τῶν views στό TikTok μετατρέπεται κατά 70% σέ λαϊκή ψῆφο. Ἐσύ τά ἔχεις κάνεις Θεό, ἐσύ τό νομίζεις. Ἐπειδή ἔτσι γίνεται καί στήν Ἀμερική, θεωρεῖς ὅτι θά γίνει –μέ τό ζόρι– καί στήν Ἑλλάδα…

Ἐσύ ἐπέλεξες λοιπόν αὐτόν τόν δρόμο. Ὑπάρχουν πολιτικοί ἀρχηγοί οἱ ὁποῖοι περιφρουροῦν τήν ἰδιωτική τους ζωή ὡς κόρη ὀφθαλμοῦ καί δέν ξέρει τίποτε κανείς γιά αὐτούς. Ἔχει δεῖ κανείς πουθενά σέ φωτογραφία τήν κόρη καί τήν σύζυγο τοῦ Κυριάκου Βελόπουλου; Παρατήρησε κανείς νά ἔχουν ἀνοιχτούς λογαριασμούς στά μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης; Ὄχι. Ὁ Βελόπουλος ἀξιολογεῖται αὐστηρά γιά τήν πολιτική του δραστηριότητα. Ὄχι γιά τό τί κάνει στό κρεβάτι του. Ὁ κύριος Κασσελάκης ἔχει ἐπιλέξει ἕναν διαφορετικό δρόμο. Τόν ἕλκει ἡ πρόκληση. Εἶναι λοιπόν φυσιολογικός ὁ κοινωνικός θόρυβος πού παράγεται ἀκόμη καί στήν περίπτωση πού ὁρισμένες ἀπό τίς ἐπικρίσεις πού δέχεται εἶναι ἄδικες καί σκληρές. Ἅμα στέκεσαι στό κέντρο τοῦ γηπέδου, «πουλᾶς» τόν γάμο σου ὡς γεγονός καί ἐπιδιώκεις νά γεμίσουν οἱ κερκίδες, μήν διαμαρτύρεσαι μετά στίς πρῶτες ἰαχές γιά …ρητορεία μίσους!

Δεύτερον: Οἱ πολῖτες λοιπόν μποροῦν νά λένε ὅ,τι θέλουν. Ὁ Κασσελάκης τούς ἔδωσε τό δικαίωμα! Ἡ Νέα Δημοκρατία ὅμως καί οἱ ἄνθρωποί της στά μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως νά μήν πολυμιλᾶνε καί νά μήν ἀσχολοῦνται μέ τόν γάμο τοῦ κυρίου Κασσελάκη. Διότι ὁ ἀρχηγός τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως, γιά νά παντρευτεῖ τόν Τάυλερ, κάνει χρήση τοῦ νόμου πού ἔφερε πρός ψήφιση στό κοινοβούλιο ἡ Νέα Δημοκρατία. Στήν πραγματικότητα ὁ κύριος Κασσελάκης ὑπενθυμίζει στήν ἑλληνική κοινωνία ποιός νομοθέτησε ἕναν γάμο πού εἶναι ξένος, ἐντελῶς ξένος πρός τήν ὀρθόδοξη θρησκεία μας καί τά ἱερά κείμενα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τήν ἑλληνική παράδοση, τά ἤθη καί τά ἔθιμά μας. Τό ὑπενθυμίζει στόν ὑπέρτατο βαθμό. Καί θά τό ὑπενθυμίζει φυσικά κάθε φορά πού ὁ νόμιμος σύζυγός του θά τόν ἀκολουθεῖ μέ βάση τό πρωτόκολλο στίς πολιτικές καί κοινωνικές ὑποχρεώσεις.

Ὁ γάμος θά συνεχίσει νά παραγάγει πολιτική φθορά καί γιά τήν Νέα Δημοκρατία ἐξ αἰτίας καί τοῦ κυρίου Κασσελάκη. Καί ἄς προσπαθοῦν οἱ εἰσηγητές του, μέ πανικόβλητες διαρροές στόν Τύπο, νά ὑποστηρίξουν ὅτι ὁ κόσμος τῆς Νέας Δημοκρατίας δέν διαμαρτυρήθηκε στίς πρόσφατες ἐκλογές τοῦ Ἰουνίου καί ὅτι ὁ γάμος δέν κόστισε. Κόστισε!

Ἐπί τῆς οὐσίας πάντως αὐτό πού θά ζήσουμε, πέραν τοῦ κοσμικοῦ χαρακτῆρος τοῦ γεγονότος, θά εἶναι μία ὁριακή στιγμή. Ἡ προσπάθεια ἐπιβολῆς αὐτοῦ τοῦ μοντέλου οἰκογένειας δέν περνάει. Θά σοκάρει. Ἄντρας μέ ἄντρα σέ γάμο στήν Ἑλλάδα; Θά σοκάρει καί θά προστεθεῖ στήν μακρά ἁλυσίδα τῶν ἀντιδράσεων γιά τήν τελετή ἐνάρξεως τῶν ὀλυμπιακῶν ἀγώνων, γιά τήν διεμφυλική πυγμάχο, γιά τήν σατανιστική τελετή λήξεως, γιά τίς ΛΟΑΤΚΙ «Βάκχες» τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου. Τό σόκ θά εἶναι τέτοιο, πού θά διεγείρει ἀκόμη περισσότερο τά κοινωνικά ἀντανακλαστικά. Ὅσες πρόθυμες ὑπογραφές καί ἐπιστρατευτοῦν γιά νά ἐπικοινωνήσουν τό πρότυπο τῆς …προηγμένης κοινωνίας, τά πράγματα θά γίνουν χειρότερα.

Ἡ αἴσθηση, ὅτι μιά ἐλάχιστη μειοψηφία ἐπιχειρεῖ νά ἐπιβάλει στήν μεγάλη κοινωνία ἕνα ἄλλο πρότυπο ὀργάνωσής της, φουντώνει τίς ἀντιδράσεις πού σιγοκαῖνε τώρα ἐδῶ καί μῆνες. Τό θεώρημα ὅτι τά ἀτομικά δικαιώματα δέν μπαίνουν σέ ψηφοφορίες, ἀπορρίπτεται. Οἱ κοινωνίες ἀποφασίζουν συλλογικά γιά τό ποιές εἶναι οἱ ἀποδεκτές ἀξίες γύρω στίς ὁποῖες συσπειρώνονται καί ὀργανώνονται. Ἀπό τό ποιά ἐγκλήματα πατάσσονται, ἀπό τό ποιές παραβιάσεις τοῦ κώδικα ὁδικῆς κυκλοφορίας διώκονται, ἀπό τό ποιές ἰδιωτικές σχέσεις περιβάλλονται τόν ἀστικό τύπο, ἀπό τό ποιά ἔθιμα διαφυλάσσονται. Οἱ κοινωνίες ἀποφασίζουν μέ τήν δημοκρατική ἀρχή γιά ὅλα τά θέματα. Εἰδικῶς σέ τί δείχνουν ἀνοχή καί σέ τί ὄχι. Ἐξαιρέσεις δέν ὑπάρχουν!

estianews.gr

Γκριζάρουν καί τήν γενέτειρα τοῦ YΠΕΞ κ. Γεραπετρίτη, Κάρπαθο, τώρα οἱ Τοῦρκοι

0

Μέ anti-NAVTEX πού ἐξέδωσε ὁ σταθμός Ἀτταλείας θεωροῦν τίς θάλασσες τοῦ τόπου καταγωγῆς τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν, μαζί μέ τῆς Κάσου, «περιοχή ἐλέγχου τους», μέ βάση τό παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο καί ζητοῦν τήν ἀκύρωση τετραεθνοῦς ἀσκήσεως Ἑλλάδος, Γαλλίας, Ἰταλίας καί Κύπρου στήν περιοχή πλησίον τῆς Κρήτης – Καί ΝΟΤΑΜ ἀμφισβητήσεως τοῦ ἐναερίου χώρου ὅλου τοῦ Αἰγαίου μέ πρόσχημα τήν ἔρευνα καί διάσωση

ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΙΑ νέων ἀσκήσεων καί τήν παρεμπόδιση ἑλληνικῶν πού εἶναι προγραμματισμένες γιά τίς προσεχεῖς ἑβδομάδες, ἡ Τουρκία ἀποδεικνύει ὅτι δέν ἔχει τήν παραμικρή διάθεση νά ἀποστεῖ τῶν διεκδικήσεών της εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας καί τῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων τῆς Ἑλλάδος. Ἀπό χθές καί μέχρι τίς 17 Σεπτεμβρίου ἔχει δεσμεύσει μέ ΝΟΤΑΜ πέντε θαλάσσιες περιοχές τοῦ Αἰγαίου μέ τό πρόσχημα τῆς διεξαγωγῆς ἀσκήσεων ἐρεύνης-διασώσεως, ἐνῷ στίς NAVTEX τίς ὁποῖες ἐξέδωσε ἡ Ἑλλάς γιά τήν διεξαγωγή πολυεθνικῆς ἀσκήσεως στήν θαλασσία περιοχή νοτίως-νοτιοανατολικῶς τῆς Κρήτης, ἀπήντησε μέ anti-NAVTEX, διά τῆς ὁποίας ὑποστηρίζει ὅτι ἔχει τήν ἁρμοδιότητα ἐλέγχου τῆς περιοχῆς.

Ὁ ἰσχυρισμός αὐτός στηρίζεται στό τουρκο-λιβυκό μνημόνιο, τό ὁποῖο ἡ Ἑλλάς θεωρεῖ παράνομο, ἀλλά πάντως ἡ Τουρκία ἐπιμένει νά τό ἐφαρμόζει καί νά ἀσκεῖ τά δικαιώματα, τά ὁποῖα θεωρεῖ ὅτι ἀπορρέουν ἀπό αὐτό. Ἤδη, ἄλλως τε, ἡ Ἑλλάς ἔχει ὑποχωρήσει πρό τῶν τουρκικῶν ἀξιώσεων, ὅταν ἀπέσυρε ἐσπευσμένως τό ἐρευνητικό πλοῖο πού προετοίμαζε τήν πόντιση τοῦ καλωδίου ἠλεκτρικῆς συνδέσεως τῆς Κρήτης μέ τήν Κύπρο. Καί ὅσο ἡ Ἑλλάς ὑποχωρεῖ, ἡ Τουρκία ἀποθρασύνεται. Ἔτσι ἔχει φθάσει, βασισμένη στήν ὑποχώρηση τῆς Ἑλλάδος στήν Κάσο, νά «γκριζάρει» τώρα καί τήν θάλασσα τῆς Καρπάθου. Πῶς ἄραγε ἀντιμετωπίζει τήν κατάσταση αὐτή ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν κ. Γιῶργος Γεραπετρίτης, ὁ ὁποῖος ἔχει γεννηθεῖ στήν Κάρπαθο; Ἐξακολουθεῖ νά πιστεύει ὅτι οἱ χειρισμοί του κατά τήν κρίση τῆς Κάσου ἦσαν ἐπιτυχεῖς, ὅπως κατ’ ἐπανάληψιν ἔχει ἰσχυρισθεῖ; Πάντως, οἱοσδήποτε ψύχραιμος παρατηρητής ἀντιλαμβάνεται ὅτι ἡ Τουρκία ὄχι μόνον δέν ἔχει πρόθεση συμβιβασμοῦ, προχωρεῖ συνεχῶς, ἀπαιτῶντας περισσότερα.

Ἡ ἄσκησις «Εὐνομία» διεξάγεται κάθε χρόνο, γιά ἐφέτος δέ ἔχει προγραμματισθεῖ συμμετοχή τῆς Γαλλίας, τῆς Ἰταλίας καί τῆς Κύπρου. Πρόκειται νά ἀρχίσει στίς 14 Σεπτεμβρίου καί πρός τοῦτο ἐξεδόθησαν ἀπό τόν σταθμό τοῦ Ἡρακλείου Κρήτης δύο NAVTEX, οἱ ὑπ’ ἀριθμόν 775/24 καί 776/24. Ἐπίσης ἔχουν δεσμευθεῖ γιά διεξαγωγή πυρῶν δύο περιοχές νοτιοανατολικῶς τῆς Κάσου καί τῆς Καρπάθου.

Ὅμως ἀπό τόν σταθμό τῆς Ἀτταλείας ἔχουν ἐκδοθεῖ οἱ anti-NAVTEX 762/24 καί 763/24, διά τῶν ὁποίων ἡ Τουρκία γιά μίαν ἀκόμη φορά ἀμφισβητεῖ τά κυριαρχικά δικαιώματα τῆς Ἑλλάδος στήν περιοχή.

Συμφώνως πρός πληροφορίες, κατά τόν σχεδιασμό τῆς ἀσκήσεως «Εὐνομία» ὑπάρχει ἐπικοινωνία καί συντονισμός τοῦ ΓΕΕΘΑ μέ τά ἀντίστοιχα Γενικά Ἐπιτελεῖα τῆς Γαλλίας καί τῆς Ἰταλίας, καθώς καί μέ τό ΓΕΕΦ στήν Κύπρο, καί μέχρι στιγμῆς οἱ τουρκικές anti-NAVTEX θεωροῦνται παράνομες καί δέν ὑπάρχει πρόθεσις συμμορφώσεως μέ αὐτές. Ἐκτός βεβαίως ἐάν πολιτική παρέμβασις ἀλλάξει τά δεδομένα. Ἄλλως τε πολιτική ἀπόφασις ἦταν νά ὑποχωρήσουμε καί ὅταν οἱ Τοῦρκοι ἀνέπτυξαν δυνάμεις σέ ἀπόσταση ἕξι μιλίων ἀπό τήν Κάσο παρεμποδίζοντας τό ἐρευνητικό σκάφος νά ὁλοκληρώσει τήν ἀποστολή του σέ περιοχή ὁριοθετημένη μέ βάση τήν διμερῆ συμφωνία Ἑλλάδος – Αἰγύπτου.

Τό πρόβλημα εἶναι ὅτι, ἐνῷ ἡ τουρκική προκλητικότης ἐκδηλώνεται συνεχῶς, κάποιοι κύκλοι τῶν Ἀθηνῶν δείχνουν νά ἐθελοτυφλοῦν καί θέλουν νά μᾶς πείσουν ὅτι δέν συμβαίνει τίποτε «τό δραματικό», ὑποστηρίζοντας ὅτι ἡ ἔρευνα καί ἡ διάσωσις, ὅπως καί ἡ προστασία τοῦ περιβάλλοντος, εἶναι «εἰρηνικές» δραστηριότητες πού δέν ταράσσουν τά «ἤρεμα νερά». Κάποιοι ἄλλοι «τό τερματίζουν» ἰσχυριζόμενοι ὅτι οἱ ἀντιπαλότητες πού ἐκδηλώνονται δεικνύουν ὅτι εἶναι ἀπαραίτητο νά ἐπιλυθοῦν τά σημαντικά προβλήματα μεταξύ τῆς Ἑλλάδος καί τῆς Τουρκίας! Καί τοῦτο ἐνῷ εἶναι προφανές πώς ὅ,τι καί νά κάνουμε ἐμεῖς, ὅσο ἡ Τουρκία ἐπιμένει στήν «Γαλάζια Πατρίδα», στό τουρκολιβυκό μνημόνιο καί στήν ἀπαίτηση γιά ἀποστρατιωτικοποίηση τῶν νησιῶν, προοπτικές ἐντίμου διευθετήσεως τῆς καταστάσεως δέν ὑπάρχουν.

Ἄλλως τε οἱ λεγόμενες «εἰρηνικές» δραστηριότητες, ὅπως ἡ προστασία τοῦ περιβάλλοντος συνιστοῦν, συμφώνως πρός τό Δίκαιο τῆς Θαλάσσης, κυριαρχικό δικαίωμα ἀσκούμενο ἀπό τήν χώρα πού ἐλέγχει τήν ΑΟΖ τῆς κάθε θαλασσίας περιοχῆς. Γιά αὐτό ἐξ ἄλλου καί ἡ Τουρκία, στό πλαίσιο τῆς ἀμφισβητήσεως τῶν ἑλληνικῶν δικαιωμάτων σέ ΑΟΖ καί ὑφαλοκρηπῖδα, ἀντέδρασε στήν πρόθεση τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως γιά δημιουργία θαλασσίων πάρκων στό Αἰγαῖο.

Καί ἡ κατάστασις κλιμακώνεται βῆμα-βῆμα. Μετά τήν ἀμφισβήτηση τῶν περιβαλλοντικῶν πάρκων, πρός τῆς ὁποίας ἡ Ἑλλάς ὑπεχώρησε, εἴχαμε τά γεγονότα τῆς Κάσου, ὅπου καί πάλι ἡ Ἑλλάς ὑπεχώρησε. Τώρα ἔρχεται νέα ἀμφισβήτησις τοῦ δικαιώματος τῆς Ἑλλάδος νά διεξαγάγει ἀσκήσεις ὅπως ἡ «Εὐνομία» (πού καί αὐτή ἔχει φάσεις πού περιλαμβάνουν ἔρευνα καί διάσωση, «εἰρηνικές» δηλαδή δραστηριότητες) ἐντός τῶν ὁρίων τῆς ΑΟΖ πού ἔχουν καθορισθεῖ κατόπιν συμφωνίας μέ τήν Αἴγυπτο. Κάθε δηλαδή ὑποχώρησις τῆς Ἑλλάδος ἀνοίγει τήν ὄρεξη τῆς Τουρκίας γιά περισσότερες διεκδικήσεις.

estianews.gr

Βλέπει ο Νετανιάχου τον πόλεμο σαν ευκαιρία;

0

Αυτές τις ημέρες, κρίνεται η τύχη της κατάπαυσης του πυρός στη Λωρίδα της Γάζας, η οποία εφόσον διαρκούσε και τηρούνταν με σχετική συνέπεια, θα μπορούσε να επηρεάσει θετικά τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Είναι, όμως, ικανή συνθήκη για να αποτρέψει το Ιράν από το να απαντήσει στο Ισραήλ για τη δολοφονία Χανίγια στην Τεχεράνη; Μάλλον όχι, αν και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως πρόφαση, στη λογική ότι η απειλή σκληρής ανταπάντησης υποχρέωσε το Ισραήλ να συμβιβαστεί με την πρόταση Μπάιντεν, την οποία μέχρι σήμερα υπονόμευε. Ή, τουλάχιστον, θα έδινε τη δυνατότητα στην Τεχεράνη να δικαιολογήσει μια ηπιότερη αντίδραση από αυτή για την οποία μας προδιαθέτει εδώ και σχεδόν 20 ημέρες.

Σε μια τέτοια περίπτωση, θα απέδιδε στον πόλεμο νεύρων που ασκεί στο Ισραήλ τη στροφή Νετανιάχου, που, και για προσωπικούς λόγους, δείχνει απρόθυμος να τερματίσει τον πόλεμο στη Γάζα. Η αλήθεια είναι ότι το Τελ Αβίβ βρίσκεται σε αναμονή και προετοιμάζεται για ηχηρά χτυπήματα εκ μέρους του Ιράν και των πληρεξουσίων του. Ισως, τελικά, η παραπάνω άποψη να εκφράζει περισσότερο ευσεβείς πόθους των δυτικών αλλά και μετριοπαθών ηγεσιών στην περιοχή, ακόμη και κύκλους εντός του ίδιου του Ιράν. Δηλαδή, ακόμη και αν η κατάπαυση του πυρός γινόταν εκατέρωθεν σεβαστή, ενδεχομένως να μην οδηγούσε στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Είναι εύλογα αντιληπτές οι δυσκολίες απαρέγκλιτης τήρησης της όποιας συμφωνίας, όχι μόνο λόγω της αμοιβαίας δυσπιστίας ανάμεσα σε Χαμάς και Ισραήλ, αλλά και επειδή η κατάσταση είναι τέτοια που αρκεί μια προβοκάτσια ή ένας λάθος υπολογισμός για να τινάξει στον αέρα μία συμφωνία, που από τη φύση της θα είναι εύθραυστη.

Υπάρχουν, όμως, λόγοι που μας κάνουν να αισιοδοξούμε ότι δεν θα προκύψει μια μεγαλύτερη εστία έντασης στην περιοχή και αφορούν την κατάσταση που επικρατεί στο εσωτερικό του Ιράν. Κατ’ αρχάς, μπορεί μεν ο ψυχολογικός πόλεμος εναντίον του Ισραήλ και των συμμάχων του καλά να κρατεί, από την άλλη, όσο περνούν οι ημέρες χάνεται το στοιχείο του αιφνιδιασμού, ενώ η συγκέντρωση πολλών δυνάμεων, κυρίως αμερικανικών, περιορίζει εκ των πραγμάτων την αποτελεσματικότητα των όποιων χτυπημάτων, εφόσον αυτά πρόκειται να γίνουν σε στρατιωτικούς και όχι σε πολιτικούς στόχους. Αν συνέβαινε το δεύτερο, η Τεχεράνη θα ρίσκαρε μια δικαιολογημένα σφοδρή απάντηση από πλευράς Ισραήλ, στην οποία άλλωστε η ηγεσία του δεύτερου κάλλιστα προσβλέπει. Το Ιράν έχει ήδη υπερεκτείνει τις δικές του επιχειρησιακές και οικονομικές δυνατότητες με τη διάσωση του καθεστώτος Ασαντ στη Συρία, την παραμονή σιιτικών πολιτοφυλακών στο Ιράκ, την υποστήριξη που παρέχει σε Χαμάς, Χεζμπολάχ και Χούθι. Και οπωσδήποτε δεν επιθυμεί την αποδυνάμωση των στενότερων συμμάχων του.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός πιθανόν να πιστεύει ότι είναι τώρα η κατάλληλη στιγμή να εξουδετερωθεί η απειλή του Ιράν και των περιφερειακών συμμάχων του.

Και όλα αυτά σε περιβάλλον οικονομικών κυρώσεων από πλευράς Δύσης, που έχει στρέψει το Ιράν στην Ανατολή και ειδικότερα στην αγκαλιά της Κίνας, αλλά έχουν δημιουργήσει σοβαρά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα στο εσωτερικό. Υπάρχει και μια νέα γενιά, πολύ δυναμική και πολυπληθής, που δεν βοηθάει το καθεστώς των μουλάδων, γιατί επιζητεί την αλλαγή, ακόμη και την ανατροπή του.

Τα αποτελέσματα των πρόσφατων προεδρικών εκλογών και κυρίως το ηχηρό μήνυμα της αποχής, που στις προτελευταίες εκλογές έφτασε στην Τεχεράνη σχεδόν το 90%, κλονίζουν εσωτερικά το καθεστώς. Μάλιστα, η εκλογή Πεζεσκιάν, του μετριοπαθέστερου εκ των τριών υποψηφίων, άλλαξε τους συσχετισμούς εις βάρος των σκληροπυρηνικών, αν και η πρόσφατη παραίτηση Ζαρίφ, αντιπροέδρου της κυβέρνησης, δείχνει ότι τα πιο ακραία στοιχεία, εκμεταλλευόμενα τη δολοφονία Χανίγια, προσπαθούν να επανακάμψουν. Αυτές οι εγχώριες ζυμώσεις και κατ’ επέκταση η διελκυστίνδα ανάμεσα σε σκληροπυρηνικούς και μετριοπαθείς (ενώ ο Χαμενεΐ βρίσκεται σε αποδρομή) πλήττουν την ενότητα, την ταχύτητα λήψης αποφάσεων, ακόμη και την αποτελεσματικότητα του ιρανικού καθεστώτος, κάτι που φαίνεται να είναι σε γνώση του Ισραήλ. Η Τεχεράνη, παρότι έχει προκληθεί και παρά τις απειλές της για εκδίκηση, πέραν των εσωτερικών διεργασιών, είναι αναγκασμένη να σταθμίσει τις συνέπειες, οι οποίες προφανώς εξαρτώνται από το μέγεθος και τη φύση της απάντησής της. Το μεγαλύτερο πρόβλημά της φαίνεται να είναι η επικράτηση των εξτρεμιστών στην πλευρά του Ισραήλ. Διότι η τωρινή ηγεσία αυτού, και οι σύμμαχοί της, φαίνεται πρόθυμη να πάει ακόμη και σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο με το Ιράν. Μάλιστα, η εμφανής αδυναμία των Αμερικανών να επηρεάζουν καταλυτικά τις αποφάσεις των Ισραηλινών, ανησυχεί ακόμη περισσότερο την Τεχεράνη. Διότι ο αμετροεπής Νετανιάχου, που επενδύει στον πόλεμο και ενισχύεται από αυτόν (η τελευταία δημοσκόπηση δείχνει να προηγείται για πρώτη φορά μετά τον Οκτώβριο του Γκαντζ), πιθανόν να πιστεύει ότι είναι τώρα η κατάλληλη ευκαιρία ώστε το Ισραήλ να εξουδετερώσει μια και καλή τον κίνδυνο που συνιστούν το Ιράν και οι περιφερειακοί σύμμαχοι. Αυτή η πεποίθηση φτάνει μέχρι και τα προληπτικά χτυπήματα εις βάρος του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, γιατί από τη στιγμή που μετά την 7η Οκτωβρίου η ασφάλεια των Ισραηλινών και μάλιστα με κάθε κόστος έγινε και πάλι η απόλυτη προτεραιότητα, σε βάθος χρόνου αυτή θα ετίθετο σε κίνδυνο, αν το Ιράν αποκτούσε πυρηνικά όπλα.

Εντέλει, οι εξτρεμιστικές αντιλήψεις της ισραηλινής κυβέρνησης, που μοιάζει ικανή για όλα, καθώς και η μεταβατική φάση στην οποία βρίσκεται το Ιράν, όπως και η συνειδητοποίηση ότι η περιοχή δεν «σηκώνει» περαιτέρω εντάσεις και αστάθεια, μετριάζουν σημαντικά (χωρίς να αποκλείουν) τις πιθανότητες ευθείας στρατιωτικής σύγκρουσης μεταξύ των δύο.

*O κ. Κωνσταντίνος Φίλης είναι διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων (IGA) και καθηγητής του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος.

https://www.kathimerini.gr/opinion/563176612/vlepei-o-netaniachoy-ton-polemo-san-eykairia/