Αρχική Blog Σελίδα 1135

Παραβάσεις κανόνων εναέριας κυκλοφορίας στο FIR Αθηνών από τουρκικό αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας και τουρκικό ελικόπτερο στο νοτιοανατολικό Αιγαίο

0

Ένα τουρκικό αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας ΑΤR-72 και ένα τουρκικό ελικόπτερο εισήλθαν σήμερα στο FIR ΑΘηνών, χωρίς να καταθέσουν σχέδιο πτήσης.

Καταγράφηκαν 3 παραβάσεις των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας (ΚΕΚ) στο FIR ΑΘηνών, στην περιοχή του νοτιοανατολικού Αιγαίου.

Τα τουρκικά αεροσκάφη αναγνωρίσθηκαν σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες, κατά πάγια τακτική.

Σημειώνεται ότι σύμφωνα με τα στοιχεία του ΓΕΕΘΑ, από τις 12 έως τις 17 Αυγούστου και στις 19 και 20 Αυγούστου έχουν καταγραφεί καθημερινά παραβάσεις των κανόνων ενέριας κυκλοφορίας στο FIR Αθηνών, είτε από τουρκικά αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας (CN-235,ΑΤR-72), είτε από τουρκικά UAV, στην ίδια περιοχή .

Το ανωτέρω αναγνωρίσθηκαν σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες, κατά πάγια τακτική.

https://hellasjournal.com/2024/08/paravasis-kanonon-enaerias-kikloforias-sto-fir-athinon-apo-tourkiko-aeroskafos-naftikis-sinergasias-ke-tourkiko-elikoptero-sto-notioanatoliko-egeo/

Η Κομισιόν διαβεβαίωσε για τη «διπλωματική προστασία» του Great Sea Interconnector: Χαρακτηρίζει “ένα ύψιστης σημασίας έργο” την ηλεκτρική διασύνδεση Κύπρου, Ελλάδας, Ισραήλ

0

Διαβεβαιώσεις ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα αξιοποιήσει «όλα τα διπλωματικά μέσα που έχει στη διάθεσή της» προκειμένου να προστατέψει το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Κύπρου – Ελλάδας – Ισραήλ, Great Sea Interconnector (GSI), έδωσε αξιωματούχος της Γενικής Διεύθυνσης Ενέργειας.

Τη διαβεβαίωση δίνει αξιωματούχος της Κομισιόν σε επιστολή σχετικά με το θέμα της τουρκικής παρενόχλησης πλοίου που διενεργούσε, για λογαριασμό της γαλλικής Nexans, έρευνες βυθού για σκοπούς της πόντισης καλωδίου της ηλεκτρικής διασύνδεσης από την Κύπρο στην Ελλάδα σε θαλάσσια περιοχή μεταξύ της Κάσου και της Καρπάθου τον Ιούλιο.

Στην επιστολή της, σύμφωνα με πληροφορίες του ΚΥΠΕ, η Catharina Sikow-Magny, Διευθύντρια πράσινης μετάβασης και ενοποίησης ενεργειακών συστημάτων στη Γενική Διεύθυνση Ενέργειας της Κομισιόν, ανέφερε ότι το έργο του GSI είναι έργο κοινού ενδιαφέροντος υπό τον κανονισμό EU 2022/869 που αφορά τις διευρωπαϊκές ενεργειακές υποδομές και περιλαμβάνεται στον κατάλογο της Κομισιόν με τα έργα κοινού ενδιαφέροντος (PCi) που υιοθετήθηκε τον Νοέμβριο του 2023, ενώ ως τέτοιο έχει λάβει σημαντική επιδότηση μέσω της Διευκόλυνσης Συνδέοντας την Ευρώπη (€657 εκατ).

Βάσει αυτών, η αξιωματούχος διαβεβαίωσε στην επιστολή ότι «η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα χρησιμοποιήσει όλα τα διπλωματικά μέσα που έχει στη διάθεσή της για να προστατέψει από το γεωπολιτικό ρίσκο που έχει αναφέρει».

Υπενθυμίζεται ότι ο φορέας υλοποίησης είχε ζητήσει πρόσθετες εξασφαλίσεις σε περίπτωση μη ολοκλήρωσης ή σημαντικής καθυστέρησης σε περίπτωση που ανακύψουν παράγοντες, οι οποίοι καθιστούν αδύνατη την ολοκλήρωση της ανάπτυξης και κατασκευής της γραμμής διασύνδεσης, και οι οποίοι είναι εξωτερικοί και εκτός του ελέγχου του Ιδιοκτήτη Γραμμής Διασύνδεσης, κάτι που απέρριψε η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας Κύπρου (ΡΑΕΚ) στη ρυθμιστική της απόφαση στις 2 Ιουλίου.

Την είδηση για την επιστολή από την Κομισιόν στους αρμόδιους στην Κύπρο και στην Ελλάδα δημοσίευσε το μεσημέρι της Πέμπτης η ιστοσελίδα energypress.gr

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα χρησιμοποιήσει όλα τα διπλωματικά μέσα, προκειμένου να προστατεύσει το πρότζεκτ από το γεωπολιτικό ρίσκο. Η ιστοεσλίδα εκτιμά ότι η επιστολή αποτελεί «εφαλτήριο στη ΡΑΕΚ, ώστε να απαλείψει ένα από τα σημαντικά «αγκάθια» στην απόφασή της για τη μεθοδολογία εσόδου της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου».

Κατά την energypress.gr, στην ίδια επιστολή, «οι Βρυξέλλες σημειώνουν στην επιστολή ότι το Great Sea Interconnector αποτελεί “ένα ύψιστης σημασίας έργο”. Η ρητή πρόθεση της Επιτροπής να παράσχει διπλωματική “ασπίδα” στο έργο, αποτελεί τη δεύτερη σημαντική και χειροπιαστή ευρωπαϊκή κίνηση για τη στήριξη της διασύνδεσης. Υπενθυμίζεται ότι το πρότζεκτ έχει εξασφαλίσει τη μεγαλύτερη χρηματοδότηση για έργο PCI, ύψους ύψους 657 εκατ. ευρώ».

https://hellasjournal.com/2024/08/i-komision-diaveveose-gia-ti-diplomatiki-prostasia-tou-great-sea-interconnector-charaktirizi-ena-ipsistis-simasias-ergo-tin-ilektriki-diasindesi-kiprou-elladas-israil/

Οι ΗΠΑ στο κρίσιμο σημείο της διαχείρισης διαφωνιών με φίλους και συμμάχους: Η Τουρκία, το Ισραήλ και το Πακιστάν στη λίστα… Η “ομολογία-απολογία” του περίφημου Χάας…

0

Το αμερικανικό έγκυρο περιοδικό Foreign Affairs στην έκδοση Σεπτεμβρίου/Οκτωβρίου 2024 δημοσιεύει άρθρο του περίφημου Richard Haass (Ρίτσαρντ Χάας) με τίτλο The Trouble With Allies (“Το πρόβλημα με τους συμμάχους”).

Ο κ. Χάας ήταν ανώτερο στέλεχος αμερικανικών κυβερνήσεων που επιβράβευσαν την κατοχική Τουρκία και διετέλεσε συντονιστής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για το Κυπριακό σε πολύ δύσκολες εποχές, όταν είχε ταχθεί με τους Αττίλες, δυστυχώς. Τώρα επιχειρεί μία “διόρθωση” εκείνωντ ων απαράδεκτων θέσεων του, αν και δεν είναι αρκετά γενναίος για να παραδεχθεί τα λάθη του, που οφέλησαν τους Τούρκους και δημιούργησαν πρόβλημα στην Κύπρο.

Η Τουρκία δεν είναι ένας δύσκολος σύμμαχος για τους Αμερικανούς, αλλά μία βαθιά αντιαμερικανική και αντιδυτική χώρα, που δεν έχει θέση στο ΝΑΤΟ και γενικά στη Δύση. Ας δούμε τι λέει στο πόνημα του:

Τονίζει ότι η Αμερική χρειάζεται ένα εγχειρίδιο για δύσκολους φίλους, καθώς βρίσκεται στο κρίσιμο σημείο της διαχείρισης διαφωνιών με φίλους και συμμάχους. Σημειώνεται ότι μεταξύ των δύσκολων φίλων των ΗΠΑ συγκαταλέγονται το Ισραήλ, το Πακιστάν, η Τουρκία και άλλες χώρες.

Το άρθρο ξεκινάει με την περίπτωση του Ισραήλ, όταν αμέσως μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν συμφώνησε με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου ότι το Ισραήλ έχει το δικαίωμα να αμυνθεί. Αλλά κατά τους μήνες που ακολούθησαν, οι διαφωνίες αυξήθηκαν σχετικά με τον τρόπο άσκησης αυτού του δικαιώματος.

Η κυβέρνηση Μπάιντεν αποδοκίμασε την κατά καιρούς αδιάκριτη στρατιωτική εκστρατεία του Ισραήλ στη Γάζα, τους περιορισμούς στη ροή της ανθρωπιστικής βοήθειας, την αποτυχία του να σταματήσει την κατασκευή νέων εβραϊκών οικισμών και τις επιθέσεις εποίκων εναντίον Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη και την προτεραιότητα που έδωσε στον πόλεμο κατά της Χαμάς έναντι των διαπραγματεύσεων για την απελευθέρωση των ομήρων.

Πάνω απ’ όλα, η αμερικανική κυβέρνηση ήταν απογοητευμένη από την απόλυτη αποτυχία του Ισραήλ να παρουσιάσει μια βιώσιμη στρατηγική για τη διακυβέρνηση της Γάζας μόλις υποβαθμιστεί η Χαμάς.

Το Ισραήλ λαμβάνει ετησίως 3,8 δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια από τις ΗΠΑ και οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ο πιο αξιόπιστος υποστηρικτής της χώρας εδώ και δεκαετίες. Και όμως, οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν αξιοσημείωτα απρόθυμες να αντιπαρατεθούν δημοσίως με το Ισραήλ για τη Γάζα.

Μόνο μετά από περισσότερους από τέσσερις μήνες που είδαν τις ιδιωτικές συμβουλές της να απορρίπτονται ως επί το πλείστον, η κυβέρνηση Μπάιντεν ήρθε σε ανοιχτή ρήξη με το Ισραήλ – και ακόμη και τότε, έδρασε στο περιθώριο.

Επέβαλε κυρώσεις σε μερικούς εξτρεμιστές εποίκους, έριξε από αέρος τρόφιμα στη Γάζα, κατασκεύασε μια πλωτή προβλήτα στις ακτές της Γάζας για να διευκολύνει τα φορτία βοήθειας και πήγε ενάντια στις ισραηλινές προτιμήσεις σε δύο συμβολικά σε μεγάλο βαθμό ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Οι εντάσεις με το Ισραήλ κατά το τελευταίο έτος είναι απλώς ένα παράδειγμα μιας επίμονης αλλά υποτιμημένης δυσχέρειας της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ: πώς να διαχειριστεί κανείς τις διαφωνίες με φίλους και συμμάχους.

Σε δύο από τις μεγαλύτερες κρίσεις που αντιμετωπίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες στον κόσμο σήμερα -τους πολέμους στην Ουκρανία και τη Γάζα- το ερώτημα είναι πώς να αντιμετωπιστεί καλύτερα ένας εταίρος που εξαρτάται από την Ουάσινγκτον αλλά μερικές φορές αντιστέκεται στις συμβουλές της. Και στις δύο περιπτώσεις, η κυβέρνηση Μπάιντεν ανταποκρίθηκε με έναν υποτονικό, ad hoc τρόπο, συχνά με ελάχιστα αποτελέσματα.

Κατά τη διάρκεια πολλών δεκαετιών, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αναπτύξει ένα εκτεταμένο εγχειρίδιο παιχνιδιού για την πλοήγηση σε διαμάχες με αντιπάλους, με τακτικές που περιλαμβάνουν τα πάντα, από συμφωνίες ελέγχου των εξοπλισμών και διπλωματικές συνόδους κορυφής έως οικονομικές κυρώσεις, αλλαγή καθεστώτος και πόλεμο.

Ωστόσο, όταν πρόκειται για τον χειρισμό διαφορών με φίλους, η σκέψη της Ουάσινγκτον είναι πολύ λιγότερο ανεπτυγμένη. Η Ουάσινγκτον θα πρέπει να αξιοποιήσει την άφθονη εμπειρία της, καλή και κακή, για να τη βοηθήσει να σκεφτεί συστηματικά για τέτοιες διαφορές, ώστε να μπορεί να τις αποτρέψει από το να εμφανιστούν ή, πιο ρεαλιστικά, να τις αντιμετωπίσει καλύτερα όταν εμφανιστούν.

Ειδικότερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να είναι προετοιμασμένες να ενεργούν πιο ανεξάρτητα, ασκώντας ανοιχτή κριτική στις πολιτικές των φίλων τους, αν τις θεωρούν μη συνετές, και προωθώντας δικές τους εναλλακτικές πολιτικές.

Μερικές φορές, οι σύμμαχοι απλώς αντιστέκονται ή αγνοούν τις προτιμήσεις των ΗΠΑ. Άλλες φορές, προσπαθούν να παρακάμψουν την κυβέρνηση, κινητοποιώντας συμπαθείς εγχώριους παράγοντες – το Κογκρέσο, τα μέσα ενημέρωσης, τους πολιτικούς δωρητές – για να πιέσουν τον Λευκό Οίκο να αλλάξει πορεία.

Αυτή ήταν μια στρατηγική που χρησιμοποιήθηκε από την εθνικιστική Κίνα, της οποίας το περιβόητο «λόμπι της Κίνας» άσκησε τεράστια επιρροή στην Ουάσινγκτον στις αρχές του Ψυχρού Πολέμου, και το Ισραήλ την έχει υιοθετήσει επίσης.

Μια άλλη επιλογή για τους Αμερικανούς εταίρους είναι να διαφοροποιήσουν τα διπλωματικά τους χαρτοφυλάκια, μειώνοντας την εξάρτησή τους από τις Ηνωμένες Πολιτείες, βρίσκοντας νέους προστάτες. Τόσο η Σαουδική Αραβία όσο και η Τουρκία, για παράδειγμα, έχουν στραφεί προς τη Ρωσία και την Κίνα, καθώς οι δεσμοί τους με τις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιδεινωθεί.

Οι τριβές είναι περισσότερο ο κανόνας παρά η εξαίρεση όταν πρόκειται για τους δεσμούς των ΗΠΑ με φίλους και συμμάχους. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες συγκρούστηκαν με το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Σοβιετική Ένωση σχετικά με τον καλύτερο τρόπο συνέχισης του πολέμου.

Διαπληκτίστηκαν με την εθνικιστική Κίνα σχετικά με τη στρατηγική της για την ήττα των κομμουνιστών κατά τη διάρκεια του κινεζικού εμφυλίου πολέμου στα τέλη της δεκαετίας του 1940- με τη Γαλλία, το Ισραήλ και το Ηνωμένο Βασίλειο σχετικά με την εισβολή τους στην Αίγυπτο κατά τη διάρκεια της κρίσης του Σουέζ το 1956- με τη Γαλλία σχετικά με τη δομή διοίκησης του ΝΑΤΟ στις δεκαετίες του 1950 και 1960- με το Νότιο Βιετνάμ στις δεκαετίες του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970 σχετικά με τη διακυβέρνηση και τη στρατιωτική στρατηγική- και με την Ιαπωνία στη δεκαετία του 1980 σχετικά με το εμπόριο.

Για περισσότερα από 50 χρόνια, η Ουάσιγκτον βρίσκεται σε αντιπαράθεση με τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ στην Ευρώπη για τις αμυντικές δαπάνες. Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας για την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ το 2003, δεν μπόρεσε να πείσει τους περισσότερους συμμάχους της να υποστηρίξουν την ενέργεια αυτή.

Το Πακιστάν είναι ίσως η επιτομή ενός δύσκολου φίλου. Για επτά δεκαετίες μετά τη δημιουργία του το 1947, η χώρα υπήρξε σημαντικός αποδέκτης της οικονομικής και στρατιωτικής βοήθειας των ΗΠΑ.

Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, το Πακιστάν βοήθησε τις Ηνωμένες Πολιτείες να περιορίσουν τη Σοβιετική Ένωση και διευκόλυνε το διπλωματικό άνοιγμα των ΗΠΑ προς την Κίνα. Μετά τη σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν το 1979, αναδείχθηκε ως ο κύριος εταίρος των Ηνωμένων Πολιτειών στη διοχέτευση όπλων στις αντισοβιετικές δυνάμεις εκεί.

Όμως η σχέση αυτή χαρακτηριζόταν συχνά από πικρές διαφωνίες σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Πακιστάν, το κακό ιστορικό του όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία και την υποστήριξή του προς τους Ταλιμπάν και την τρομοκρατία, συμπεριλαμβανομένης της υπόθαλψης του Οσάμα Μπιν Λάντεν. Ως αποτέλεσμα, το Πακιστάν έβλεπε τις Ηνωμένες Πολιτείες ως αναξιόπιστο φίλο – και οι Ηνωμένες Πολιτείες έβλεπαν το Πακιστάν περισσότερο ως πρόβλημα παρά ως εταίρο.

  • Η Τουρκία προσφέρει ένα άλλο παράδειγμα μιας σχέσης μεταξύ φαινομενικά συμμάχων που έχει απογοητεύσει έντονα και τις δύο πλευρές.
  • Η Τουρκία ήταν μια άγκυρα του ΝΑΤΟ κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ένα κρίσιμο μέλος του συνασπισμού που επικράτησε κατά του Ιράκ κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Κόλπου και μια χώρα που κάποτε αναγγέλθηκε ως απόδειξη ότι οι χώρες με μουσουλμανική πλειοψηφία θα μπορούσαν να είναι φιλοδυτικές, δημοκρατικές και να αποδέχονται το Ισραήλ.

Αλλά η Ουάσιγκτον και η Άγκυρα έχουν επίσης έρθει σε ρήξη για τη στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στην Κύπρο -εννοεί την παράνομη τουρκική κατοχή ο κ. Χάας-, την ανεπαρκή δέσμευσή της στη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα και, τα τελευταία χρόνια, για τη φιλορωσική εξωτερική πολιτική της, τις διακρίσεις κατά των Κούρδων και τις διαμάχες με το Ισραήλ.

Όταν εξετάζει κανείς αυτή τη μακρά ιστορία των διαφορών μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των φίλων και συμμάχων τους, προκύπτουν έξι σχετικά διακριτές τακτικές για τη διαχείρισή τους.

Ορισμένες περιλαμβάνουν καρότα, άλλες περιλαμβάνουν μαστίγια και άλλες πάλι δέχονται ότι η ανεπιθύμητη συμπεριφορά του συμμάχου δεν θα αλλάξει -ή μπορεί να αλλάξει μόνο αν αλλάξει το καθεστώς του. Δεν υπάρχει προσέγγιση που να λειτουργεί για όλες τις καταστάσεις, αλλά ορισμένες λειτουργούν καλύτερα από τις εναλλακτικές λύσεις.

Ένα από τα μέτρα είναι οι κυρώσεις, οι οποίες συνήθως θεωρούνται ως όπλα που χρησιμοποιούνται εναντίον των αντιπάλων, ωστόσο έχουν χρησιμοποιηθεί και εναντίον φίλων. Το 1956, η Ουάσιγκτον άσκησε τέτοια πίεση στη Γαλλία, το Ισραήλ και το Ηνωμένο Βασίλειο μετά την εισβολή τους στην Αίγυπτο και την προσπάθειά τους να καταλάβουν τη διώρυγα του Σουέζ.

Επέβαλε κυρώσεις κατά της Τουρκίας μετά την επέμβαση -εννοεί την άνανδρη τουρκική εισβολή- και την κατοχή της Κύπρου το 1974- κατά του Πακιστάν το 1990 για το πρόγραμμα πυρηνικών όπλων του- κατά του Ισραήλ το 1981 για τον βομβαρδισμό του πυρηνικού αντιδραστήρα Osirak του Ιράκ και το 1991 για την εγκατάσταση Σοβιετικών Εβραίων στα κατεχόμενα εδάφη- και κατά της Σαουδικής Αραβίας το 2021 για τη δολοφονία του αντιφρονούντα (και μόνιμου κατοίκου των ΗΠΑ) Τζαμάλ Κασόγκι στο προξενείο της Σαουδικής Αραβίας στην Κωνσταντινούπολη το 2018.

Ωστόσο, ούτε η απειλή ούτε η πραγματικότητα των κυρώσεων σταμάτησαν το πυρηνικό πρόγραμμα του Πακιστάν. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για τις κυρώσεις που αποσκοπούσαν στον τερματισμό της κατοχής της Κύπρου από την Τουρκία.

* Ο Richard Haass (Ρίτσαρντ Χάας) είναι επίτιμος πρόεδρος του Council on Foreign Relations, ανώτερος σύμβουλος της Centerview Partners και συγγραφέας του βιβλίου “The Bill of Obligations: The Ten Habits of Good Citizens”.

ΠΗΓΗ: FOREIGN AFFAIRS, Richard Haass – The Trouble With Allies – America Needs a Playbook for Difficult Friends

https://hellasjournal.com/2024/08/i-ipa-sto-krisimo-simio-tis-diachirisis-diafonion-me-filous-ke-simmachous-i-tourkia-to-israil-ke-to-pakistan-sti-lista-i-omologia-apologia-tou-perifimou-chaas/

Σικελία: «Αβύθιστο» το «Bayesian», έγινε σωρεία λαθών – Τι λέει ο CEO της κατασκευάστριας εταιρείας

0

Για ένα από τα «ασφαλέστερα πλοία στον κόσμο», ένα «πρακτικά αβύθιστο» σκάφος έκανε λόγο ο Τζιοβάνι Κονσταντίνο (Giovanni Costantino), ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας The Italian sea group, στην οποία ανήκουν τα περιουσιακά στοιχεία της Perini navi του Viareggiο, κατασκευάστριας εταιρείας του «Bayesian».

«Ολα όσα έχουν συμβεί, αποκαλύπτουν μια μεγάλη σειρά λαθών. Οι άνθρωποι δεν έπρεπε να βρίσκονται στις καμπίνες, το σκάφος δεν έπρεπε να είναι αγκυροβολημένο. Και τότε γιατί το πλήρωμα δεν γνώριζε για την επικείμενη θαλασσοταραχή; Οι επιβάτες ανέφεραν κάτι παράλογο, ότι δηλαδή η καταιγίδα έφτασε ξαφνικά, από το πουθενά. Αυτό δεν αληθεύει. Ολα ήταν προβλέψιμα. Εχω τους μετεωρολογικούς χάρτες εδώ μπροστά μου. Τίποτα δεν ήρθε ξαφνικά. Αναρωτηθείτε, γιατί δεν ήταν κανένας ψαράς του Πορτιτσέλο έξω εκείνη τη νύχτα; Ενας ψαράς διαβάζει τον καιρό και ένα πλοίο όχι; Η καιρική αναταραχή υπήρχε σε όλους τους μετεωρολογικούς χάρτες. Ηταν αδύνατο να μην το ξέρει κανείς», ανέφερε ο επιχειρηματίας στην Corriere della Sera, υποστηρίζοντας πως για τη βύθιση του σκάφους συνέτεινε σειρά από ανθρώπινα λάθη.

Ο Κονσταντίνο χαρακτήρισε το σκάφος «πρακτικά «αβύθιστο». «Εκτός αν παίρνει νερό. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση», προσθέτει.

«Σίγουρα το συμβάν στο Παλέρμο θα εγκυμονούσε μηδενικό κίνδυνο αν είχαν πραγματοποιηθεί οι σωστοί ελιγμοί και αν δεν υπήρχαν καταστάσεις που έθεταν σε κίνδυνο την ευστάθεια του πλοίου», συμπληρώνει.

«Πέθαναν σαν ποντίκια»

«Λέω ότι έγιναν λάθη. Μεταξύ της άφιξης μιας θύελλας και της εισροής νερού υπάρχει ένα χάσμα. Επρεπε να γίνει μια σειρά από πράγματα για να αποφευχθεί αυτή η κατάσταση. Εγώ ως καπετάνιος του πλοίου θα είχα μετακινηθεί, αλλά ακόμη και αν για κάποιο λόγο έπρεπε να μείνω εκεί, θα είχα διαχειριστεί αυτές τις καιρικές συνθήκες που, ας το παραδεχτούμε, δεν ήταν και τόσο τρελές. Από την άλλη, ο κυβερνήτης του «Sir Robert», δίπλα του, διαχειρίστηκε τα πάντα χωρίς κανένα πρόβλημα», προσθέτει ο Κονσταντίνο.

«Κοιτάξτε, ένα πλοίο της Perini άντεξε τον τυφώνα “Κατρίνα”, κατηγορίας 5. Δεν μπορεί να αντέξει έναν υδροστρόβιλο εδώ; Είναι καλή πρακτική όταν το πλοίο είναι αγκυροβολημένο να υπάρχει ένας φρουρός στη γέφυρα. Αν ήταν εκεί, θα μπορούσε να είχε δει την καταιγίδα να έρχεται. Αντ’ αυτού, το σκάφος πήρε το νερό, με τους επισκέπτες να βρίσκονται ακόμη στις καμπίνες τους. Το μόνο που χρειάστηκε ήταν μια γωνία 40 μοιρών και όσοι βρίσκονταν στην καμπίνα βρέθηκαν με την πόρτα ανοιχτή: μπορείτε να φανταστείτε έναν άνδρα 60-70 ετών να σκαρφαλώνει έξω; Βρέθηκαν σε μια παγίδα, οι καημένοι κατέληξαν σαν ποντίκια».

Πηγή: Corriere della Sera

https://www.kathimerini.gr/world/563183452/sikelia-avythisto-to-bayesian-egine-soreia-lathon-ti-leei-o-ceo-tis-kataskeyastrias-etaireias/

FT: Το ΝΑΤΟ πρέπει να αντιδράσει στην πυρηνική συμφωνία Ρωσίας – Τουρκίας

0

Η ιδιάζουσα συμφωνία Αγκυρας – Μόσχας για την κατασκευή του πρώτου εργοστασίου πυρηνικής ενέργειας στη γειτονική χώρα είναι πιθανό να συνοδευτεί από προκλήσεις, υπογραμμίζει ο διευθυντής του προγράμματος για την Τουρκία στο Ινστιτούτο Μέσης Ανατολής

Αν ζητήσετε από τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ να αναφέρει ποια απόφαση του Τούρκου προέδρου Ερντογάν τον ενοχλεί περισσότερο, πιθανότατα θα αναφέρει την αγορά του ρωσικού αντιπυραυλικού συστήματος S-400 από την Αγκυρα. Ομως το ΝΑΤΟ έχει ένα ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα όσον αφορά τους δεσμούς Τουρκίας-Ρωσίας, το πυρηνικό εργοστάσιο στο Ακούγιου, σημειώνουν οι Financial Times.

Ο Γκονούλ Τολ, διευθυντής του προγράμματος για την Τουρκία στο Ινστιτούτο Μέσης Ανατολής, σημειώνει σε άρθρο του πως ο Ερντογάν αρέσκεται να αποκαλεί την εγκατάσταση «το πρώτο πυρηνικό εργοστάσιο της Τουρκίας». Ομως, το εργοστάσιο κατασκευάζεται από την κρατική ρωσική Rosatom στις ακτές της Μεσογείου, και στην πραγματικότητα, ανήκει στη Ρωσία, τονίζει ο Τολ.

Στο τυπικό μοντέλο μελέτης, προμήθειας και κατασκευής, ένας προμηθευτής σχεδιάζει και κατασκευάζει τον αντιδραστήρα πριν παραδώσει τα κλειδιά. Στο Ακούγιου ωστόσο εφαρμόζεται ένα πρωτόγνωρο για τη βιομηχανία μοντέλο κατασκευής, οικοδόμησης και λειτουργίας (BOO), σημειώνει ο Τολ, επισημαίνοντας πως η Ρωσία διατηρεί μεν το πλειοψηφικό πακέτο της ιδιοκτησίας, αλλά επιβαρύνεται και από όλους τους χρηματοοικονομικούς, λειτουργικούς και κατασκευαστικούς κινδύνους.

Το ολοκληρωμένο πακέτο της Μόσχας καλύπτει την κατασκευή, τη λειτουργία και την εκπαίδευση του προσωπικού, τον χειρισμό των πυρηνικών καυσίμων μετά τη χρήση τους, καθώς και τον τελικό παροπλισμό. Ολα αυτά είναι πολύ ελκυστικά για μια χώρα όπως η Τουρκία που εισέρχεται στην αγορά πυρηνικής ενέργειας.

Οι συμβάσεις BOO είναι δαπανηρές για τη Μόσχα, για αυτό και η Ρωσία την εφάρμοσε μόνο στην περίπτωση του Ακούγιου και είναι απρόθυμη να την ξαναχρησιμοποιήσει.

«Ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν πρέπει να πίστευε ότι τα οφέλη από την κατοχή στρατηγικής υποδομής σε μια χώρα του ΝΑΤΟ υπερτερούν των οικονομικών κινδύνων. Μάλλον έχει δίκιο», σχολιάζει ο Τολ.

«Ως κάποιος που γεννήθηκε και μεγάλωσε λίγα χιλιόμετρα μακριά από το εργοστάσιο, ανησυχώ βαθύτατα. Η έλλειψη διαφάνειας γύρω από τη διαδικασία, οι περιβαλλοντικοί κίνδυνοι και το κακό ιστορικό ασφάλειας της Rosatom με προβληματίζουν όπως και εκατομμύρια ντόπιους. Οι δυτικές χώρες μπορεί να απορρίψουν αυτές τις ανησυχίες και ακόμη και να επαινέσουν και την Τουρκία για την πράσινη μετάβαση, αλλά το Ακούγιου θα είναι επίσης ένα μακροχρόνιο πρόβλημα για το ΝΑΤΟ».

Το έργο χαιρετίστηκε από τον Ερντογάν ως το σχέδιό για τη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης της Τουρκίας, ιδίως από τη Ρωσία. Αλλά αντ’ αυτού, η συμφωνία BOO δεσμεύει την Τουρκία και τη Ρωσία για τον επόμενο αιώνα, μέσω ενός αναμενόμενου κύκλου λειτουργίας 60 ετών και της επακόλουθης διαδικασίας παροπλισμού.

Τα κόμματα της τουρκικής αντιπολίτευσης είναι εναντίον του έργου. Για να το θωρακίσει, ο Ερντογάν υπέγραψε διακυβερνητική συμφωνία με τον Πούτιν, καθιστώντας συνταγματικά αδύνατο για μια κυβέρνηση μετά τον Ερντογάν να την αμφισβητήσει. Αυτό σημαίνει ότι η Ρωσία, γνωστή για τη χρήση της ενέργειας ως γεωπολιτικού όπλου, θα έχει άμεσο έλεγχο των στρατηγικών υποδομών σε μια χώρα του ΝΑΤΟ για 100 χρόνια, ανεξάρτητα από το ποιος είναι στην εξουσία.

Και δεν είναι μόνο αυτό.Ο πυρηνικός σταθμός Ακούγιου βρίσκεται κοντά στην αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ, όπου εδράζεται η μεγαλύτερη αποθήκη πυρηνικών όπλων του ΝΑΤΟ και ένας κόμβος για την υποστήριξη αποστολών της συμμαχίας. Ο σταθμός βρίσκεται επίσης σε κοντινή απόσταση από την εγκατάσταση ραντάρ βαλλιστικής πυραυλικής άμυνας του ΝΑΤΟ στο Κουρέσικ.

Η σύμβαση BOO προβλέπει την ανάληψη καθηκόντων από ρωσικό προσωπικό και ρωσικά στοιχεία κοντά σε αυτές τις εγκαταστάσεις του ΝΑΤΟ. Η Τουρκία ενδέχεται να κατασκευάσει ένα ακόμη ραντάρ για την προστασία του εργοστασίου. Στρατιωτικοί αναλυτές και αμυντικοί αξιωματούχοι φοβούνται ότι, δεδομένου ότι ο σταθμός ανήκει στη Ρωσία, η Μόσχα μπορεί να απαιτήσει τον χειρισμό αυτού του ραντάρ καθώς και μεταφορά στρατευμάτων για λόγους ασφαλείας. Ο Γιανκί Μπαγχτσιόγλου, ένας απόστρατος υποναύαρχος που είναι αντιπρόεδρος του αντιπολιτευόμενου Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), αρμόδιος για την εθνική άμυνα, δήλωσε στον Τολ ότι «ο Ερντογάν δεν πρέπει να αφήσει να συμβεί κάτι τέτοιο.

Η Δύση έχει παραβλέψει σε μεγάλο βαθμό τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας από τη Ρωσία για τη δημιουργία μακροπρόθεσμων πολιτικών, οικονομικών και στρατιωτικών δεσμών με στρατηγικά σημαντικές χώρες. Ενώ η Τουρκία επικρίθηκε και τέθηκε υπό κυρώσεις για την αγορά των S-400, οι δυτικές χώρες ήταν συγκρατημένες για το πυρηνικό εργοστάσιο στο Ακούγιου.

Τώρα η Τουρκία θέλει να κατασκευάσει έναν δεύτερο πυρηνικό αντιδραστήρα και η Ρωσία έχει το προβάδισμα για την προσφορά. «Για να στερήσει από τη Μόσχα ένα γεωπολιτικό πλεονέκτημα και να καθησυχάσει τις ανησυχίες των ντόπιων για την ασφάλεια και το περιβάλλον, η Δύση πρέπει να κάνει περισσότερα για να ανταποκριθεί, απέναντι στους ευνοϊκούς όρους της Μόσχας. Η άσκηση πίεσης ώστε οι δυτικές αναπτυξιακές τράπεζες να εγκαταλείψουν την απροθυμία τους να χρηματοδοτήσουν έργα πυρηνικής ενέργειας θα ήταν μια καλή αρχή», καταλήγει ο Τολ.

https://www.kathimerini.gr/world/563183563/ft-to-nato-prepei-na-antidrasei-stin-pyriniki-symfonia-rosias-toyrkias/

Η άνοδος του Σαντάμ Χάφταρ (υιού)

0

16 Αυγούστου 2024

Amb. Alberto M. Fernandez*

Δεδομένων των καυτών πολέμων που μαίνονται στην Ουκρανία, τη Μέση Ανατολή και το Σουδάν, τα νέα στη Λιβύη τράβηξαν ελάχιστη προσοχή εκτός από εκείνους που ειδικεύονται στην παρακολούθηση σκοτεινών συγκρούσεων.

Αναφορές ειδήσεων στα αραβικά και μερικές στα αγγλικά έκαναν λόγο για επικίνδυνη σύγκρουση ή στρατιωτική κλιμάκωση στη Δυτική Λιβύη, συγκεκριμένα κοντά στην Γκανταμές, μια στρατηγική λιβυκή πόλη στην τριμεθοριακή περιοχή όπου συναντώνται τα σύνορα Τυνησίας, Λιβύης και Αλγερίας.[1]

Η αντιπαράθεση –όχι ακόμη ανοιχτή σύγκρουση ή πόλεμος– ήταν μεταξύ μονάδων που συνδέονται με τη λιβυκή κυβέρνηση με έδρα την Τρίπολη και εκείνων που συνδέονται με τη λιβυκή κυβέρνηση με έδρα τη Βεγγάζη, ή για να είμαστε πιο ακριβείς, την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπό τον Πρωθυπουργό Abdul Hamid Dbeibeh ( Τρίπολη) και μια κοινοβουλευτική κυβέρνηση με έδρα την Ανατολική Λιβύη (Βεγγάζη) υπό τον Πρωθυπουργό Οσάμα Χαμάντ και στενά συνδεδεμένη με τον ισχυρό άνδρα της Λιβύης (έγινε Στρατάρχης το 2016) Χαλίφα Χάφταρ. Από τον Οκτώβριο του 2020 ισχύει μια ανήσυχη εκεχειρία μεταξύ των δύο πλευρών.

Ο ΟΗΕ αναγνωρίζει την κυβέρνηση της Τρίπολης και όχι την κυβέρνηση της Βεγγάζης, αλλά και οι δύο πλευρές στη Λιβύη έχουν ισχυρούς συμμάχους – η Τρίπολη υποστηρίζεται από την Τουρκία και το Κατάρ και από όσα τουρκικά όπλα και χρήματα του Κατάρ μπορούν να τους εξασφαλίσουν.

Η Βεγγάζη υποστηρίζεται από την Αίγυπτο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Ρωσία, με τη δύναμη πυρός και τους ενόπλους τους.

Οι Αμερικανοί υποστηρίζουν τον ΟΗΕ, αλλά δεν είναι αμετάβλητα αντίθετοι με τον Χάφταρ, ο οποίος πέρασε δύο δεκαετίες στις Ηνωμένες Πολιτείες και είχε αμερικανική υπηκοότητα. Ο Χάφταρ έχει επίσης πολύ πραγματικούς δεσμούς με τη Ρωσία.[2]

Οι Αμερικανοί φοβούνται το χάος στη Λιβύη περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, χάος που θα μπορούσε να οδηγήσει για άλλη μια φορά στην άνοδο των εμιράτων των Τζιχαντιστών στις νότιες ακτές της Μεσογείου.

Οι «στρατοί» και των δύο πλευρών είναι γεμάτοι με ξένους μαχητές και μισθοφόρους, οι οποίοι και οι δύο ενσωματώνουν τοπικές και φυλετικές πολιτοφυλακές στις τάξεις τους εκτός από ξένους. Και οι δύο πλευρές έχουν χρησιμοποιήσει Σύρους και Σουδανούς μισθοφόρους εναντίον της άλλης. Και οι δύο πλευρές έχουν ισλαμιστές μαχητές στις τάξεις τους.

Και, σαν να μην ήταν αρκετά περίπλοκη η κατάσταση στη Λιβύη, υπάρχει μια αποστολή του ΟΗΕ (UNSMIL) και η εντολή και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ που επικεντρώνονται στη Λιβύη, ολόκληρη η πανοπλία του παγκοσμιοποιητικού παρεμβατισμού είναι ασύστολη παρέχοντας χρόνια απασχόλησης σε διεθνείς γραφειοκράτες, εμπειρογνώμονες και διοικητικούς υπαλλήλους , όπως τείνει να συμβαίνει σε ορισμένες χώρες και καταστάσεις (η «Παλαιστίνη», η Αϊτή, ο Λίβανος, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό είναι μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα). Και όμως δεν είναι τα Ηνωμένα Έθνη που πιθανότατα θα αποφασίσουν τη μοίρα του έθνους.[3]

Απογυμνωμένος από την ορολογία του think tank και τη ρητορική του ΟΗΕ, ο αγώνας στη Λιβύη είναι για το ποιος κυβερνά τοπικά και ποιος έχει το πάνω χέρι σε περιφερειακό επίπεδο.

Μέσα στη Λιβύη, είναι ουσιαστικά μεταξύ δυνάμεων υπέρ του Χάφταρ και κατά του Χάφταρ –με όλες τις ιδεολογικές, φυλετικές, περιφερειακές και προσωπικές τους αποχρώσεις και παραλλαγές– που έχουν προκαλέσει αιματηρές συγκρούσεις στο παρελθόν – με τη βοήθεια των προστατών τους – και που τώρα ελίσσονται εντός της χώρας να προσπαθήσουν να κερδίσουν το πάνω χέρι στο πλαίσιο μιας ισχνής, ολοένα και πιο εύθραυστης, κατάπαυσης του πυρός.

Και ενώ τα στρατόπεδα «υπέρ του Χάφταρ» και «αντι-Χάφταρ» υποστηρίζονται από μια σειρά διαφορετικών χωρών, είναι κυρίως μια σύγκρουση μεταξύ των περιφερειακών δυνάμεων ΗΑΕ και Κατάρ, και συνδέεται επίσης με τον αιματηρό εμφύλιο πόλεμο που μαίνεται στο Σουδάν μεταξύ των υποστηριζόμενων απο τα ΗΑΕ (RSF) και των υποστηριζόμενων από το Κατάρ (SAF) ένοπλων ομάδων από τον Απρίλιο του 2023.[4]

Οι δυνάμεις του Χάφταρ (τεχνικά, οι Αραβικές Ένοπλες Δυνάμεις της Λιβύης ή LAAF) που κινούνται προς τα σύνορα της Αλγερίας σηματοδοτούν πολλά πράγματα.

Πρώτα απ ‘όλα, σηματοδοτεί ότι η LAAF μπορεί να μετακινήσει σημαντικές δυνάμεις σε ολόκληρη τη χώρα και να τις τοποθετήσει σε ευαίσθητα διεθνή σύνορα, ουσιαστικά στην πίσω αυλή της κυβέρνησης που εδρεύει στην Τρίπολη. Θα μπορούσε επίσης να είναι μια προσπάθεια να συνδεθεί πιο άμεσα η υπέρ του Χαφτάρ Λιβύη με την αναδυόμενη φιλορωσική Συμμαχία des États du Sahel (Συμμαχία των κρατών του Σαχέλ ή AES) του Μάλι, του Νίγηρα και της Μπουρκίνα Φάσο. Η περιοχή Ghadames είναι επίσης ένας βασικός κόμβος στο λαθρεμπόριο του Σαχέλ, συμπεριλαμβανομένων των ναρκωτικών και της ανθηρής επιχείρησης εμπορίας ανθρώπων που στοχεύει στην Ευρώπη. Το συνοριακό πέρασμα με την Αλγερία άνοιξε εκ νέου μόλις τον Δεκέμβριο του 2023 αφού ήταν κλειστό για εννέα χρόνια λόγω της αστάθειας στο εσωτερικό της Λιβύης.[5]

Σε ανακοίνωσή της, η LAAF είπε ότι θέλει να ενισχύσει την ασφάλεια των συνόρων και να εξασφαλίσει τη σταθερότητα της χώρας σε μια στρατηγική περιοχή με τακτικές περιπολίες.

Αλλά η κίνηση των δυνάμεων εμφανίζεται καθώς μια νέα πολιτική κρίση επέρχεται στη Λιβύη με το συμμαχικό, με τον Χάφταρ, λιβυκό κοινοβούλιο να απολύει ομόφωνα τον Πρωθυπουργό Dbeibeh (ο οποίος, φυσικά, θα αγνοήσει την απόλυση).[6] Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι ενέργειες του Χάφταρ έχουν επίσης ανησυχήσει την Αλγερία και ευχαριστήσει όσους αντιτίθενται στο αλγερινό καθεστώς.[7]

Οι ειδήσεις ανέφεραν ότι οι δυνάμεις της LAAF οδηγούνταν από τον υποστράτηγο Σαντάμ Χάφταρ, τον 33χρονο νεότερο γιο του Στρατάρχη Χάφταρ.[8] Ο Σαντάμ Χάφταρ είχε, μέχρι στιγμής, μια επιτυχημένη χρονιά.

Τον Μάρτιο του 2024, ο αιγυπτιακός Τύπος ανέφερε ότι ο νεαρός Χάφταρ είχε λάβει διδακτορικό στη φιλοσοφία στη στρατιωτική επιστήμη από την Αιγυπτιακή Στρατιωτική Ακαδημία Ανώτατων και Στρατηγικών Σπουδών.[9]

Αυτό που φαίνεται σαν κενή κολακεία μπορεί να είναι σημαντικό καθώς η Αίγυπτος φέρεται να είχε επιφυλάξεις για τον Σαντάμ Χάφταρ λόγω της υποστήριξης του τελευταίου στις Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης του Σουδάν (RSF) στον αιματηρό εμφύλιο πόλεμο του Σουδάν. Το Κάιρο προτιμά τους αντιπάλους των RSF, τον Σουδανικό Στρατό (SAF) με επικεφαλής τον στρατηγό Abdel Fattah Al-Burhan. Αυτές οι ανησυχίες φαίνεται να έχουν ξεπεραστεί.

Ο Σαντάμ Χάφταρ διορίστηκε επίσης Αρχηγός του Επιτελείου των χερσαίων δυνάμεων της LAAF τον Ιούνιο του 2024.[10] Λίγο αργότερα, ταξίδεψε στο Τσαντ ως απεσταλμένος του 80χρονου πατέρα του στον ηγεμόνα του Τσαντ Μαχαμάτ Ίντρις Ντέμπι.[11] Αν και ο ηλικιωμένος, άρρωστος στρατάρχης Χάφταρ έχει αρκετούς γιους, και όλοι τους φαίνεται να έχουν αναφερθεί κάποια στιγμή ως ανερχόμενοι άνδρες επιρροής, ο Σαντάμ σίγουρα τραβάει την μεγαλύτερη προσοχή τώρα.[12] Μετά το τελευταίο του ραντεβού, καλλιεργεί προσεκτικά τη δημόσια εικόνα.

Συναντήθηκε με τον Βρετανό Στρατιωτικό Ακόλουθο στις 14 Ιουλίου 2024 και στη συνέχεια με τον Αναπληρωτή Διοικητή της Διοίκησης Αφρικής των ΗΠΑ (AFRICOM), Υποστράτηγο John W. Brennan, Jr. για να συζητήσουν τα εκπαιδευτικά προγράμματα, την αντιτρομοκρατία και την ασφάλεια των συνόρων στις 18 Ιουλίου .[13] Ένα μέσο ενημέρωσης υπέρ του Χάφταρ στις 14 Αυγούστου 2024 έδειξε τον Σαντάμ Χάφταρ να προεδρεύει σε μια συνάντηση στα προεδρικά γραφεία στη Βεγγάζη με «τον υπουργό Εσωτερικών και τους επικεφαλής των υπηρεσιών ασφαλείας του υπουργείου, εκτός από τον επικεφαλής της Υπηρεσίας Εσωτερικής Ασφάλειας και τον αναπληρωτή επικεφαλής της γενικής υπηρεσίας πληροφοριών.»[14] Σε άλλη πρόσφατη κάλυψη των μέσων ενημέρωσης τον είδαν να υπογράφει συμβόλαιο για μια νέα ζώνη ελεύθερου εμπορίου με μια εταιρεία των Εμιράτων.[15].

Ο Σαντάμ Χάφταρ έχει, για κάποιον τόσο νέο, ένα πολύχρωμο αν και αμφιλεγόμενο παρελθόν. Πήρε το όνομά του από τον ιρακινό δικτάτορα Σαντάμ Χουσεΐν, ένα δημοφιλές όνομα στον αραβικό κόσμο το 1991. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βεγγάζη, δεν είναι πολλά γνωστά για τα πρώτα του χρόνια, αλλά μέχρι τα είκοσί του χρόνια συμμετείχε σε διάφορες στρατιωτικές εκστρατείες με στόχο την προώθηση του πατέρα του. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι εκτός από τις μάχες, ο νεαρός ενεπλάκη και σε κάθε είδους άλλες άσχημες ενέργειες, μεταξύ των οποίων η ληστεία τράπεζας και η απαγωγή. Μάλλον συνηθισμένη συμπεριφορά σε έναν εμφύλιο πόλεμο.

Ο Σαντάμ Χάφταρ συνδέθηκε αργότερα με την Ταξιαρχία Ταρίκ Μπεν Ζεγιάντ (TBZ), μια βασική μονάδα του Στρατού Χάφταρ. Η TBZ (και ο ίδιος ο Χάφταρ) αποδοκιμάστηκαν σε μια καταδικαστική και λεπτομερή έκθεση του Δεκεμβρίου 2022 της Διεθνούς Αμνηστίας.[16] Η έκθεση κατηγορεί τη μονάδα και τους διοικητές της για εγκλήματα πολέμου, παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και διαφθορά – σοβαρές κατηγορίες που και οι δύο είναι αληθινές και που σχεδόν σίγουρα ισχύουν για άλλους στρατιωτικούς και οργανισμούς ασφαλείας σε όλη τη Βόρεια Αφρική από τον Ατλαντικό Ωκεανό έως την Ερυθρά Θάλασσα.

Παρά τη φήμη του κακοποιού, το 2022, ο Σαντάμ Χάφταρ ήταν ο απεσταλμένος του πατέρα του για να διαπραγματευτεί μια επιτυχημένη συμφωνία κατανομής των εσόδων από πετρέλαιο με τον αντίπαλο πρωθυπουργό Ντμπέιμπε.[17] Υπάρχουν επίσης φήμες ότι επισκέφτηκε το Ισραήλ, εικασίες που προωθούνται, φυσικά, από ΜΜΕ που χρηματοδοτούνται από το Κατάρ, φιλοαλγερινά και υπέρ της Τρίπολης.

Στη Λιβύη και στην ευρύτερη περιοχή, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως φαίνονται. Οι «στρατοί» είναι συχνά περισσότερες ομάδες πολιτοφυλακών που συμμαχούν για έναν κοινό σκοπό. Ο έλεγχος στο έδαφος (ειδικά στην έρημο της Λιβύης κυρίως) είναι μικρότερος από ό,τι φαίνεται στον χάρτη. Και η πραγματική δύναμη έχει λιγότερο να κάνει με τη δικαιοσύνη ή τη χρηστή διακυβέρνηση παρά με τις ταμειακές ροές, τη δύναμη πυρός ή το χάρισμα. Η Δύση μπορεί να μιλά για «έναν κατάλογο φρίκης», αλλά αυτό που φοβάται περισσότερο, ειδικά η κοντινή Ευρώπη, είναι το χάος.[18] [19] Είναι νωρίς, αλλά ο Σαντάμ –η λέξη σημαίνει «Αντιμετώπιση» ή «Αδάμαντος» στα αραβικά– ο Χάφταρ μπορεί να ανεβαίνει και να αντικαταστήσει τελικά τον πατέρα του. Μπορεί να ισοδυναμεί με κάτι ή μπορεί απλώς να είναι ένας ακόμη κακός Λίβυος πολέμαρχος στη διερχόμενη, κυρίως χαοτική, σκηνή. Υπήρξαν εκατοντάδες από αυτούς την τελευταία δεκαετία.

*Ο Alberto M. Fernandez είναι Αντιπρόεδρος του MEMRI.


[1] English.aawsat.com/arab-world/5049205-military-forces-amass-western-libya-possible-confrontation-haftars-lna, August 10, 2024.

[2] Washingtoninstitute.org/policy-analysis/will-haftars-heir-be-ally-russians-or-americans, October 21, 2022.

[3] Atlanticcouncil.org/in-depth-research-reports/report/the-united-nations-in-libya-the-sisyphean-transition, July 30, 2024.

[4] Newarab.com/analysis/haftar-and-hemedti-two-sides-same-coin, May 1, 2023.

[5] Alarabiya.net/north-africa/2023/12/07/%D8%A8%D8%B9%D8%AF-%D8%B3%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%82%D9%87-%D9%81%D8%AA%D8%AD-%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%B9%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D9%84%D8%AD%D8%AF%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A8%D9%8A%D9%86-%D9%84%D9%8A%D8%A8%D9%8A%D8%A7-%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%AC%D8%B2%D8%A7%D8%A6%D8%B1, accessed August 18, 2024.

[6] Youtube.com/watch?v=2FMnt8i_7rk, August 14, 2024.

[7] X.com/ChawkiBenzehra/status/1821581195995389976, August 8, 2024.

[8] Youtube.com/watch?v=1IFBCZt-8X0&t=13s, August 14, 2024.

[9] youm7.com/story/2024/3/7/%D8%B5%D8%AF%D8%A7%D9%85-%D8%AD%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D9%8A%D8%AD%D8%B5%D9%84-%D8%B9%D9%84%D9%89-%D8%AF%D9%83%D8%AA%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D8%A7%D9%84%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D8%A9-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D9%84%D8%A3%D9%83%D8%A7%D8%AF%D9%8A%D9%85%D9%8A%D8%A9-%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%B3%D9%83%D8%B1%D9%8A%D8%A9-%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%B5%D8%B1%D9%8A%D8%A9/6503552, March 7, 2024.

[10] Arabic.rt.com/middle_east/1570884-%D9%84%D9%8A%D8%A8%D9%8A%D8%A7-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%A1-%D8%B1%D9%83%D9%86-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%D9%85-%D8%AD%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D9%8A%D8%AA%D8%B3%D9%84%D9%85-%D8%B1%D8%A6%D8%A7%D8%B3%D8%A9-%D8%A3%D8%B1%D9%83%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%82%D9%88%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D8%A8%D8%B1%D9%8A%D8%A9-%D9%84%D9%84%D8%AC%D9%8A%D8%B4-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%8A%D8%A8%D9%8A, June 3, 2024.

[11] X.com/Elmessallati/status/1797277855413354997/photo/1, June 2, 2024.

[12] Middleeasteye.net/news/libya-floods-elseddik-saddam-haftar-brothers-vying-power, September 19, 2023.

[13] Akhbarlibya24.net/2024/07/18/%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%A1-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%D9%85-%D8%AD%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D9%8A%D8%A8%D8%AD%D8%AB-%D9%85%D8%B9-%D8%A7%D9%84%D8%A3%D9%81%D8%B1%D9%8A%D9%83%D9%88%D9%85-%D8%A2%D9%84%D9%8A, July 18, 2024.

[14] Alwatan-ly.com/2024/08/%D8%B1%D8%A6%D9%8A%D8%B3-%D8%A3%D8%B1%D9%83%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%82%D9%88%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D8%A8%D8%B1%D9%8A%D8%A9-%D9%8A%D8%B9%D9%82%D8%AF-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%D8%A7, August 14, 2024.

[15] X.com/omarbosadh/status/1824053357746491656/photo/1, August 15, 2024.

[16] Amnesty.org/en/documents/mde19/6282/2022/en, December 19, 2022.

[17] Theafricareport.com/315005/libya-10-things-you-need-to-know-about-saddam-haftar, September 4, 2023.

[18] Amnesty.org/en/latest/news/2022/12/libya-hold-commanders-of-tariq-ben-zeyad-armed-group-accountable-for-catalogue-of-horrors, December 19, 2022.

[19] Chathamhouse.org/2021/06/libyan-arab-armed-forces, June 2, 2021.

www.memri.org

Παλέρμο: Ανασύρθηκε από το γιοτ η σορός της κόρης του Μάικ Λιντς – Στους 7 οι νεκροί

0

22.08.202414:01

Όλοι οι αγνοούμενοι από το ναυάγιο στο Παλέρμο είναι νεκροί – Αναζητούνται τα αίτια της τραγωδίας
Όλα τα σώματα των αγνοούμενων από το εσωτερικό του μοιραίου γιοτ, το οποίο βυθίστηκε λίγο πιο έξω από το λιμάνι του Πορτιτσέλο, στο Παλέρμο.

Η 6η σορός ανήκει στην κόρη του Μάικ Λίντς, την 18χρονη Χάνα. Ο συνολικός αριθμός των νεκρών του ναυαγίου ανέρχεται πλέον σε 7.

Οι υπόλοιποι σοροί που ανασύρθηκαν ανήκουν στον πρόεδρο της Morgan Stanley International, Τζόναθαν Μπλούμερ, τη σύζυγο του Μπλούμερ Τζούντι, τον δικηγόρο του Λιντς στις ΗΠΑ και εταίρο στην εταιρεία Clifford Chance της Νέας Υόρκης Κρις Μορβίλο και τη σύζυγό του Νέντα, σχεδιάστρια κοσμημάτων στη Νέα Υόρκη.

Υπενθυμίζεται πως ο σεφ της θαλαμηγού, ο Ρικάλντο Τόμας είχε βρεθεί νεκρός λίγες ώρες μετά τη βύθιση του γιοτ.

«Αβύθιστο» το σκάφος
Σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας που κατασκευάζει και πουλάει τα εν λόγω γιοτ, σκάφη όπως το Bayesian είναι «αβύθιστα».

Ειδικότερα, ο Giovanni Costantino δήλωσε στο skynews πως η δομή και η καρίνα τους τα καθιστούν «αβύθιστα σώματα».

Για το περισταστικό ο ίδιος αναφέρει πως «ακούγεται σαν μια απίστευτη ιστορία, τόσο τεχνικά όσο και ως γεγονός»

«Όλα όσα έχουν γίνει, αποκαλύπτουν έναν πολύ μακρύ κατάλογο λαθών. Οι άνθρωποι δεν έπρεπε να βρίσκονται στις καμπίνες, το σκάφος δεν έπρεπε να είναι αγκυροβολημένο. Οι επιβάτες ανέφεραν κάτι παράλογο, ότι δηλαδή η καταιγίδα έφτασε απροσδόκητα, από το πουθενά. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Όλα ήταν προβλέψιμα. Έχω τους μετεωρολογικούς χάρτες εδώ μπροστά μου. Τίποτα δεν ήρθε ξαφνικά. Kατέληξαν σαν τα ποντίκια» ανέφερε ο επιχειρηματίας.

 

Το φαινόμενο του «μαύρου κύκνου»
Ένα σπάνιο καιρικό φαινόμενο είναι πιθανώς ο ένοχος του ναυαγίου. Οι Βρετανοί ερευνητές μιλούν για το φαινόμενο του «μαύρου κύκνου», την εκδήλωση δηλαδή ενός ακραίου γεγονότος με μεγάλη ισχύ σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα με εντελώς απρόβλεπτα αποτελέσματα.

«Βλέποντας τις ακραίες καιρικές συνθήκες, αν μιλάμε για υδροστρόβιλο, που φαίνεται να είναι, θα το θεωρούσα σαν εκδήλωση του φαινομένου του “μαύρου κύκνου”. Έτσι, έχουμε αυτό το γεγονός υψηλής επίδρασης, αλλά χαμηλής πιθανότητας. Και ακόμη και εκτός της ναυτιλιακής βιομηχανίας, όλες οι βιομηχανίες αντιμετωπίζουν κάποια στιγμή το σενάριο του “μαύρου κύκνου”. Πόση ετοιμότητα έχουμε; Πόσος προγραμματισμός έχει γίνει; Πόσο ρίσκο είμαστε διατεθειμένοι να αναλάβουμε;», είπε ο επικεφαλής θαλάσσιων ερευνών και διάσωσης.

Για περισσότερες από τρεις ώρες οι ιταλικές αρχές ανέκριναν σήμερα τον καπετάνιο του σκάφους για να αποκτήσουν μία πληρέστερη εικόνα για τα αίτια της τραγωδίας.

ΒΟΥΛΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ.- ΑΔΙΕΞΟΔΗ Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ.- ΑΠΟΛΥΤΗ ΠΑΡΑΚΜΗ

28
του Παντελή Σαββίδη

Υπάρχει ένα βίντεο που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο το οποίο δείχνει έντονες διαμαρτυρίες του κόσμου απο την επίσκεψη του κ. Μητσοτάκη στην Πεντέλη.

Το κυβερνητικό αφήγημα θέλει τον πρωθυπουργό να τολμά να επισκεφθεί την περιοχή αλλά η κυβέρνηση μας έχει συνηθίσει στην προπαγάνδα. Κανείς δεν την πιστεύει, πλέον. Αλλά δεν είναι και τόλμη να επισκέπτεσαι μια περιοχή που υπέστη καταστροφή με δύο κλούβες ΜΑΤ και άλλες δυνάμεις ασφαλείας.
Δεν είναι, όμως, αυτό το θέμα που θα ήθελα να σχολιάσω.
Ο κ. Μητσοτάκης δεν μπορεί να επανακτήσει τα ηνία στην πολιτική σκηνή, έστω και αν δεν υπάρχει κάποιος να τον απειλήσει.
Αυτό που λέγεται συγκροτημένη αντιπολίτευση στην Ελλάδα δεν υπάρχει.

Ο ένας έχει αναγάγει σε μείζον ζήτημα την υπογάστριο χώρα του και οι άλλοι ψάχνουν αρχηγό, όχι πολιτική. Και με αρχηγό, μόνο, κυβέρνηση δεν παίρνεις. Και να την πάρεις δεν θα ξέρεις τι να την κάνεις. Τα ίδια θα εφαρμόσεις, οπότε το αποτέλεσμα μηδέν.

Εκείνο που μου έκανε εντύπωση στον κ.Μητσοτάκη ήταν η αμηχανία του.  Μια αμηχανία που προδίδει ανασφάλεια.

Εκείνο που μου έκανε εντύπωση στον κ.Μητσοτάκη ήταν η αμηχανία του.  Μια αμηχανία που προδίδει ανασφάλεια.
Καμιά χέση με την εικόνα του στιβαρού ανδρός που ξεπερνά με ψυχραιμία τις κρίσεις και τις αντιμετωπίζει με αποφασιστικότητα.

Στο γενικότερο πλαίσιο διαχείρισης των προβλημάτων της χώρας αυτό είναι άκρως επικίνδυνο.

Στο γενικότερο πλαίσιο διαχείρισης των προβλημάτων της χώρας αυτό είναι άκρως επικίνδυνο.
Ο κ. Μητσοτάκης, κατεβαίνει απο το αυτοκίνητο που τον μετέφερε, κοιτάει τριγύρω του, βάζει τα χέρια στις τσέπες, τα βγάζει, κοιτάει , ξανά γύρω του για κανά βλέμμα συμπάθειας, χαμογελάει, κοιτάζει μπροστά και συνεχίζει την πορεία του μειδιώντας, ενώ ακούγεται στο βίντεο η φωνή μιας εξαγριωμένης γυναίκας που φωνάζει δυνατά: κοίτα τον μ….. γελάει κιόλας.
Πράγματι, ο κ.Μητσοτάκης δεν μπορεί να ελέγξει την συμπεριφορά του σε δημόσιες εμφανίσεις σε κρίσιμες στιγμές. Και άλλη φορά, στις τελευταίες φωτιές στην Αττική, εμφανίσθηκε να γελά και ο επικοινωνιακός του σύμβουλος να του κάνει νόημα να πάρει σοβαρό ύφος.
Αυτό δείχνει πως ο κ. Μητσοτάκης αποδεδειγμένα, αλλά οι πολιτικοί γενικότερα, δεν δίνουν δεκάρα για τα προβλήματα των πολιτών. Δείχνουν να ενδιαφέρονται είτε απο υποκρισία είτε απο ανάγκη. Δεν υπάρχει αυτό που λέμε ενσυναίσθηση.
Αλλά για μια πραγματιστική προσέγγιση του θέματος, απο τον επικεφαλής ενός κράτους εκείνο που περιμένεις είναι πράξεις που θα ικανοποιούν την κοινωνία, όχι συναίσθημα.
Ούτε εδώ, όμως, τα καταφέρνουν. Όλες οι περιπτώσεις κρίσεων της τελευταίας δεκαετίας δείχνουν ένα κυβερνητικό προσωπικό που αποδεικνύεται ανίκανο πέραν των αναγνωρισμένων αντικειμενικών αδυναμιών αντιμετώπισης καιρικών ή άλλων φαινομένων.

Θα παραθέσω παρακάτω στοιχεία του κ. Προκοπάκη ο οποίος αναλύει πειστικά με αριθμούς γιατί βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας νέας οικονομικής κρίσης.

Το αθηναϊκό κράτος θεωρεί την σημερινή τραγική κατάσταση της χώρας κανονικότητα η οποία δεν αλλάζει με τίποτε.

Χρήμα για υποδομές στην Αττική, επενδύσεις στην Αττική, συσσώρευση του πληθυσμού στην Αττική.
Αλλά ούτε η γενικότερη ικανότητα του κράτους μπορεί να διαχειριστεί αυτήν την πολιτική, ούτε και έχει νόημα να συγκεντρωθεί ολόκληρος ο πληθυσμός της χώρας στην πρωτεύουσα. Ποιο το όφελος; Πρωτίστως ποιο το όφελος για την πρωτεύουσα, την ποιότητα ζωής των ανθρώπων που ζουν σε αυτήν και, κυρίως, ποιο το όφελος για το συνολικό ελληνικό κράτος όταν ρημάζει η περιφέρεια.
@we_are_all_greeksΦρόντιζε για την εικόνα που θα δείξουν τα κανάλια.Για τον ήχο θα φροντίσουν οι τεχνικοί των καναλιών….♬ πρωτότυπος ήχος – we_are_all_greeks

Επιπλέον η Αθήνα στο άμεσο μέλλον είναι προγραμμένη ως τόπος διαβίωσης. Και για λόγους στρεβλής ανάπτυξης και διότι δεν μπορεί να αντέξει πληθυσμό και υποδομές περισσότερες αλλά, κυρίως, και λόγω των κλιματικών μεταβολών.

Όσοι το αντιληφθούν εγκαίρως, κάτοικοι και επιχειρηματίες, θα προλάβουν να σωθούν. Όσοι δεν το αντιληφθούν θα αντιμετωπίσουν έναν στεριανό Τιτανικό.

Ψάχνουν λύσεις- ακόμη και οι δημοσιογραφοι τους-  στον τρόπο πυρόσβεσης και σε άλλα δευτερεύοντα στοιχεία και αδιαφορούν για την ουσία.
Η ουσία είναι το ερώτημα: πως μπορεί να αναπτυχθεί η χώρα και να ευημερήσει ο λαός της με την διάχυση και τη δραστηριότητά του σε όλη την επικράτεια;
Εκτός και αν η προγραμμένη Αθήνα έχει προγράψει την ελληνική περιφέρεια πιστή στο σύνθημα του Σαμψών (είναι και επίκαιρος) “αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων. (Μην αποκλείετε να θεωρεί η Αθήνα τους κατοίκους της ελληνικής περιφέρειας αλλόφυλους. Οι ίδιοι τι φύλο είναι, αποτελεί ερώτημα).
Υπάρχει ένας κορεσμός στο λεκανοπέδιο. Δεν μπορεί να συντηρήσει άλλους ανθρώπους και, κυρίως, δεν υπάρχουν περιθώρια άλλων υποδομών. Έφθασε στα όριά του. Επιπλέον, οι γενικότερες συνθήκες, από κλιματικές μέχρι τρόπου ανάπτυξης και γεωγραφικής θέσης, δεν ευνοούν την περαιτέρω εστίαση σε αυτό. Είναι πασιφανή αυτά που επισημαίνονται. Δεν είναι ότι δεν τα αντιλαμβάνονται Τα αντιλαμβάνονται αλλά θέλουν να λειτουργήσουν ενάντια στους φυσικούς και κοινωνικούς νόμους καταβάλοντας τεράστια ενέργεια σε χρήμα και άλλες σπατάλες για να αντιμετωπίσουν την εντροπία του συστήματος.
Η εντροπία είναι τεράστια, δεν αντιμετωπίζεται. Παρά, μόνο με ριζική αλλαγή περιφερειακής πολιτικής.
Αλλά δεν θα το τολμήσουν. Διότι στη νοοτροπία ειναι τριτοκοσμικοί. Έστω και αν θέλουν να δείξουν ευρωπαίοι κοσμοπολίτες.
Με ιδεολογία κοτζαμπασισμού το κράτος θα παραμείνει μικροελλαδικό.

Κ. Λαμπρόπουλος: η επιτυχημένη τακτική των ουκρανικών δυνάμεων

1
του Κωνσταντίνου Λαμπρόπουλου, Στρατηγικού Αναλυτή
Τη προηγούμενη εβδομάδα δημοσίευσα άρθρο που αφορούσε την ουκρανική επίθεση στο Κουρσκ.
Έγραφα οτι η Ουκρανική Εξέχουσα για να μην καταπέσει σ έναν αποκομμένο θύλακα απαιτείται να διατηρήσει τη κινητικότητα των δυνάμεων κρούσης της, ανακαλύπτοντας διαρκώς ευάλωτα σημεία της ρωσικής μεθορίου επιτυγχάνοντας στρατηγικό αποτέλεσμα (δυνητική αποσυμπίεση Χαρκόβου και πολιτική τριβή εντός Ρωσίας).
Ακριβώς αυτό πράττουν οι ουκρανικές δυνάμεις εκμεταλλευόμενες την απουσία σημαντικών ρωσικών εφεδρειών..
Ο Πριγκόζιν και η Βάγκνερ αποκάλυψαν άθελά τους την Αχίλλειο Πτέρνα της Ρωσικής Στρατηγικής..Ουδείς δύναται να επιχειρεί επιθέσεις μεγάλης κλίμακας χωρίς να διαθέτει αξιόλογη εφεδρεία ώστε να κλείσει τα κενά ειδικά εφόσον δεν διαθέτει επιχειρησιακό βάθος.
Η Ρωσική Ηγεσία εξαρχής ήταν ανέτοιμη για επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας.Συνεχίζει να διαθέτει περιορισμένες δυνάμεις..ειδικά πρώτης γραμμής(FLOT).
Το εύρος του Μετώπου είναι τέτοιο που πέραν της γραμμής επαφής (line of contact) υπάρχουν μονάδες διασκορπισμένες κ β διαλογής ευάλωτες σε αντεπιθετικές ενέργειες.
Ο αντικειμενικός σκοπός της Ουκρανικής Εξέχουσας δεν είναι η κατάληψη εδάφους γ αυτό και όπως πολύ σωστά ανέφερε ο στρατηγός Παναγιώτης Γκαρτζονίκας στο δικό του άρθρο θυμίζει Επιδρομή..
H ρωσική αντίδραση είναι αναμενόμενη αλλά ανεπαρκής προσώρας γιατί η Ρωσική Στρατηγική είναι δομικά λανθασμένη..
Και αυτό δεν αφορά τη στρατιωτική ηγεσία αλλά τη πολιτική.
Θα πρόσθετα οτι η Ουκρανική Επιθετική Ενέργεια-Επιδρομή αποτελεί τη μετεξέλιξη των λεγόμενων Επιχειρήσεων Παράλυσης του Αντιπάλου (Shock Operations) το γιατί θα το δείτε στο νέο μου άρθρο στη Huffington Post.
Προς το παρόν οι Ουκρανοί κερδίζουν τις εντυπώσεις..Όμως η Στρατιωτική Ιστορία είναι αμείλικτη μ όσους αγνοήσουν τα στρατηγικά και επιχειρησιακά διδάγματά της.
Απο τη σελίδα του κ. Κ. Λαμπρόπουλου στο fb

Σικελία: Ανασύρθηκε νεκρός ο Βρετανός μεγιστάνας Mike Lynch

0

21.08.202418:16
Newsroom

Ανασύρθηκε νεκρός ο μεγιστάνας Mike Lynch μαζί με την κόρη του, από το ναυάγιο στη Σικελία.
Άλλα δύο πτώματα βρέθηκαν από Ιταλούς διασώστες μέσα στη θαλαμηγό Bayesian, η οποία βυθίστηκε τα ξημερώματα της Δευτέρας στα ανοιχτά της Σικελίας, όπως μετέδωσε το πρακτορείο Reuters επικαλούμενο πηγές προσκείμενες στις έρευνες.

Νωρίτερα οι δύτες είχαν εντοπίσει άλλα δύο πτώματα μέσα στο βυθισμένο σκάφος. Μαζί με τον σεφ του Bayesian, που βρέθηκε νεκρός λίγες ώρες μετά το ναυάγιο, οι νεκροί ανέρχονται πλέον στους πέντε.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Daily Telegraph που επικαλείται τον επικεφαλής της υπηρεσίας Πολιτικής Προστασίας της Σικελίας, δύο από τα πτώματα που βρέθηκαν σήμερα, Τετάρτη 21 Αυγούστου, ανήκουν στον Βρετανό μεγιστάνα Μάικ Λιντς και την 18χρονη κόρη του.

Υπενθυμίζεται ότι νωρίτερα είχαν βρεθεί άλλα δύο πτώματα, τα οποία ακόμα δεν έχουν ταυτοποιηθεί.

 

Ποιος ήταν ο Mike Lynch
Ο Μάικ Λιντς (Mike Lynch), γκουρού της τεχνολογίας και εκατομμυριούχος από τις πωλήσεις προϊόντων λογισμικού, ήταν μεταξύ των αγνοουμένων μετά τη βύθιση σουπερ γιοτ στα ανοικτά των ακτών της Σικελίας.

Πρόκειται, αναφέρει ο Guardian, για ένα από τα λίγα παραδείγματα επιχειρηματία στο Ηνωμένο Βασίλειο που δημιούργησε μια παγκόσμια εταιρεία τεχνολογίας, γεγονός που είχε οδηγήσει πολλούς να τον αποκαλούν ως τον Μπιλ Γκέιτς της Βρετανίας, αν και στην πραγηματικότητα η ιστορία του διαφέρει πολύ από εκείνη του ιδρυτή της Microsoft.

Σημειωτέον ότι πριν από περίπου τρεις μήνες, ο 59χρονος είχε απαλλαγεί από τις 15 κατηγορίες για απάτη που αντιμετώπιζε στις ΗΠΑ ύστερα από την εξαγορά, ύψους 11,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, της εταιρείας του, Autonomy, από τον γίγαντα της Silicon Valley Hewlett-Packard το 2011.

«Θα ήταν το τέλος μου»
Εάν καταδικαζόταν ο Λιντς, φοβόταν ότι θα κατέληγε να πεθάνει στη φυλακή λόγω προβλημάτων που αντιμετώπιζε στους πνεύμονες.

«Έχω διάφορα ιατρικά ζητήματα που θα καθιστούσαν πολύ δύσκολη την επιβίωσή μου», δήλωνε δηλώσει ο ο Λιντς στους Sunday Times μόλις τον περασμένο μήνα.

«Αν (η δικαστική περιπέτεια) δεν πήγαινε καλά, αυτό θα ήταν και το τέλος της ζωής μου υπό οποιαδήποτε έννοια».

Γεννημένος στην Ιρλανδία, ο Lynch μεγάλωσε κοντά στο Essex , από μητέρα νοσοκόμα και πατέρα πυροσβέστης.

Σπούδασε φυσική, μαθηματικά και βιοχημεία στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ αλλά τελικά ειδικεύτηκε και στράφηκε στην πληροφορική.

Η διδακτορική του διατριβή θεωρείται μία από τις πλέον διαβασμένες ερευνητικές εργασίες στην σχετική πανεπιστημιακή κοινότητα.

Σε «ναρκοπέδιο» η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν- Τι ανησυχεί το Μαξίμου

0

20.08.202406:00

Αγγελος Κωβαίος

Προβληματισμός στην Αθήνα για το νέο ραντεβού Μητσοτάκη – Ερντογάν τον Σεπτέμβριο – Η κρίση της Κάσου, η ανησυχία για το Κυπριακό και η επιφυλακτικότητα για τις κινήσεις της Αγκυρας επί του πεδίου
Το στοιχείο του προβληματισμού κυριαρχεί στο διπλωματικό επιτελείο του Πρωθυπουργού εν όψει της προπαρασκευής της νέας συνάντησης του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, στα τέλη του Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη.

Στο φόντο της νέας αυτής συνάντησης έχουν προστεθεί νέες παράμετροι, οι οποίες, όσο και αν δεν έχουν οδηγήσει σε ανατροπή των δεδομένων του τελευταίου έτους, έχουν αναδείξει νέες πτυχές της τουρκικής στρατηγικής και των επιδιώξεων της Αγκυρας.

Κάσος – Κύπρος
Κυριότερο μεταξύ αυτών είναι η κρίση που εκδηλώθηκε στις 22 και 23 Ιουλίου στη θαλάσσια περιοχή της Κάσου και της Καρπάθου, με αφορμή τις έρευνες του ιταλικού πλοίου «Ievoli Relume» για το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου. Το περιστατικό εκτυλίχθηκε εντός οριοθετημένης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου, όμως η Αγκυρα προέβαλε τον ισχυρισμό ότι οι έρευνες πραγματοποιήθηκαν κατόπιν δικής της άδειας και εντός τουρκικής υφαλοκρηπίδας, σε μια προφανή απόπειρα εγκαθίδρυσης ενός καθεστώτος συγκυριαρχίας και μάλιστα εντός οριοθετημένης θαλάσσιας ζώνης.

Πέραν αυτής της νέας εκδήλωσης της τουρκικής προκλητικότητας, η ατμόσφαιρα των όποιων συνομιλιών έχει επιβαρυνθεί από τη διαρκή όξυνση της ρητορικής στο Κυπριακό, όπου η Αγκυρα με κάθε αφορμή επανέρχεται στις αξιώσεις για διεθνή αναγνώριση του ψευδοκράτους και οριστική διχοτόμηση του νησιού.

Υψηλόβαθμες διπλωματικές πηγές αναγνωρίζουν κατόπιν αυτών και εν όψει της συνάντησης του έλληνα πρωθυπουργού και του τούρκου προέδρου ότι υπάρχουν νέα δεδομένα προς αξιολόγηση και ότι απαιτείται μια νέου τύπου προετοιμασία της ελληνικής αποστολής στη Νέα Υόρκη. Οπως σημειώνουν, μπορεί να μην έχει παρουσιαστεί μια διαφορετική δυναμική και να διατηρείται η άτυπη συμφωνία για την αποφυγή εντάσεων στο Αιγαίο, όμως οι νέες εκφάνσεις της τουρκικής επιθετικότητας φανερώνουν ότι η διμερής σχέση τείνει και πάλι να φτάσει σε ένα οριακό σημείο.

Επιφυλακτικότητα
Κατά πληροφορίες, η Αθήνα δεν έχει ακόμη μπει σε διαδικασία ουσιαστικής προετοιμασίας της νέας συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν. Η επιφυλακτικότητα είναι όμως αισθητή και φάνηκε μεταξύ άλλων και στην απροθυμία της ελληνικής κυβέρνησης να αποδεχθεί την τουρκική προσφορά βοήθειας για την αντιμετώπιση της πυρκαγιάς στην Αττική στις αρχές της εβδομάδας.

Διπλωματικές πηγές αναφέρουν πάντως ότι κατά την προετοιμασία των επαφών της Νέας Υόρκης θα συνεκτιμηθούν όλα τα νέα δεδομένα και ότι κατά πάσα βεβαιότητα θα οργανωθεί κάποια προπαρασκευαστική συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη και Χακάν Φιντάν, όχι όμως σε διμερές πλαίσιο, αλλά στο περιθώριο κάποιου διεθνούς φόρουμ των προσεχών εβδομάδων.

Αλλες πηγές και διπλωματικοί αναλυτές εξηγούν ότι, παρά το γεγονός ότι η κρίση της Κάσου δεν έφτασε σε σημείο ανάλογο με εκείνη των Ιμίων, έδειξε ότι η Τουρκία επ’ ουδενί έχει μεταβάλει τη στρατηγική της στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Επισημαίνουν δε ως προς αυτό και την ανακοίνωση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας με αφορμή την κρίση, στην οποία τονιζόταν μεταξύ των άλλων: «Δεν θα επιτραπεί η κατάχρηση της εποικοδομητικής προσέγγισής μας, η οποία δίνει προτεραιότητα στον διάλογο για θέματα στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο. Εχει δηλωθεί ότι η ανυποχώρητη στάση θα συνεχιστεί για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των συμφερόντων μας».

Σε αυτά προστέθηκε μόλις πρόσφατα και η ανακοίνωση της τουρκικής κυβέρνησης για τη δημιουργία νέας αεροπορικής βάσης απέναντι από τη Ρόδο και την Κω, όπου θα σταθμεύουν μη επανδρωμένα αεροσκάφη και μαχητικά F-16.

«Επωφελής απεμπλοκή»;
Σύμφωνα με υψηλόβαθμο αξιωματούχο του υπουργείου Εξωτερικών, η αναβαθμισμένη τουρκική διεκδίκηση είναι ένα στοιχείο προς διαρκή αξιολόγηση και απαιτεί ένα νέο πλαίσιο χειρισμών από την ελληνική πλευρά. Με δεδομένο ότι σε κάθε συνάντηση κορυφής των τελευταίων μηνών προέχει η επιδίωξη της διατήρησης του καλού και εποικοδομητικού κλίματος, είναι πλέον φανερό ότι η Αθήνα και η Αγκυρα αντιλαμβάνονται πολύ διαφορετικά τη διαδικασία προσέγγισης. Και υπό αυτή την έννοια στη συγκεκριμένη συγκυρία απαιτείται ένας υψηλότερος βαθμός προσοχής εκ μέρους της Αθήνας.

Από την ίδια πηγή πάντως αναγνωρίζεται ότι η διαδικασία της ελληνοτουρκικής προσέγγισης έχει φτάσει σε ένα οριακό σημείο, υπό την εξής έννοια: Εντάσεις στο Αιγαίο δεν υπάρχουν, η Τουρκία ωστόσο προσθέτει διαρκώς νέα στοιχεία πρόκλησης στο πεδίο, ενώ ταυτόχρονα δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη για τη διαμόρφωση συνθηκών οι οποίες θα ευνοούσαν το επόμενο βήμα και την ουσιαστική συζήτηση για την επίλυση των διμερών διαφορών, οι οποίες κατά την Αθήνα αφορούν την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, όμως για την Τουρκία εκτείνονται σε ένα πολύ ευρύτερο πεδίο.

Υπό αυτές τις συνθήκες, πολιτικοί, στρατιωτικοί και διπλωματικοί αναλυτές θέτουν πλέον ερωτήματα ως προς την ουσία του ελληνοτουρκικού διαλόγου, ενώ παράλληλα επισημαίνουν την ανάγκη μιας στρατηγικής «επωφελούς απεμπλοκής» σε περίπτωση κατά την οποία η Τουρκία εξακολουθήσει να αναβαθμίζει τις διεκδικήσεις της, έστω και στο περιβάλλον των «ήρεμων νερών».

Η περιπλοκή στη Μέση Ανατολή
Η συνθήκη της διμερούς προσέγγισης έχει περιπλακεί και για τον επιπλέον λόγο της διαμετρικά αντίθετης στάσης και των αντικρουόμενων επιδιώξεων της Αθήνας και της Αγκυρας στην κρίση της Μέσης Ανατολής.

Η τουρκική ηγεσία κλιμακώνει συνεχώς τη ρητορική της στο πλαίσιο της φιλοδοξίας της να διεκδικήσει ηγετικό ρόλο στον αραβικό κόσμο, επιτίθεται με σφοδρότητα στο Ισραήλ, ενώ υπογραμμίζει διαρκώς τη στήριξη στη Χαμάς, τη στιγμή που από την πλευρά της οργάνωσης εκτοξεύονται ευθείες απειλές κατά της Κύπρου και εμμέσως και της Ελλάδας. Υπό αυτή τη συνθήκη, μια ενδεχόμενη ευρύτερη ανάφλεξη στην περιοχή και μια πολεμική σύγκρουση Ισραήλ – Ιράν θα προσθέσει νέες παραμέτρους στην ούτως ή άλλως σύνθετη ελληνο-τουρκική εξίσωση.

Παράλληλα, στο φόντο όλων των εξελίξεων εξακολουθεί να προβάλλει η μείζων εκκρεμότητα των αμερικανικών προεδρικών εκλογών του Νοεμβρίου. Υπό τις παρούσες συνθήκες και με δεδομένη την εύθραυστη ισορροπία των αμερικανο-τουρκικών σχέσεων, το αποτέλεσμα της αναμέτρησης και ειδικότερα το αν ο Ντόναλντ Τραμπ θα επιστρέψει στον Λευκό Οίκο είναι ένα από τα κρίσιμα στοιχεία της προσεχούς περιόδου. Παράλληλα, όμως, η προεδρική εκλογή στις ΗΠΑ θεωρείται μια καθοριστικής σημασίας παράμετρος για τις ευρύτερες γεωπολιτικές εξελίξεις, τις πιθανές αναφλέξεις και τις διαφορετικές, υπό αυτό το πρίσμα, επιδιώξεις και στρατηγικές επιλογές της Ελλάδας και της Τουρκίας.

TO BHMA

Η Τουρκία μας περιπαίζει και «ανακαλύπτουμε» πως «είχαμε υπερβολικές προσδοκίες στα ελληνοτουρκικά!

2

 

Ο κ.Σωτήρης Σέρμπος είναι Καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής Σωτήρης Σέρμπος  και υπήρξε και  υποψήφιος Ευρωβουλευτής της ΝΔ.

Μιλώντας στον ΣΚΑΙ είπε:

“Είχαμε υπερβολικές προσδοκίες για τη πορεία των Ελληνοτουρκικών σχέσεων, ένα κομμάτι των διαμορφωτών της κοινής γνώμης ανέβασαν υπερβολικά το πήχη χωρίς να υπάρχουν αντικειμενικά δείγματα γραφής και ενδείξεις από την Τουρκία, υπάρχει έλλειμμα στρατηγικής”.

Οι «διαμορφωτές κοινής γνώμης» προφανώς δεν δημιούργησαν «υπερβολικές προσδοκίες» από μόνοι τους. Για να μην κρυβόμαστε -επιτέλους- πίσω από το δάχτυλο μας, το «κλίμα αισιοδοξίας» δημιουργήθηκε από το Μέγαρο Μαξίμου, από το οποίο ασκείται εξωτερική πολιτική. Στο κεφάλαιο ελληνοτουρκικά κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως γνωρίζει τι έχει συζητηθεί μεταξύ των κυρίων Μητσοτάκη και Ερντογάν. Αυτό που όλοι γνωρίζουμε είναι όσα συμβαίνουν στο Αιγαίο και δεν είναι καθόλου αισιόδοξα. Η Τουρκία εμφανίζεται στρατιωτικά ακόμη και στην Κάσο …επιτηρώντας όσα η Ελλάδα απολύτως νόμιμα πράττει! Αναφερόμαστε στην υπόθεση του ιταλικού πλοίου πόντισης καλωδίων. Οι παραβιάσεις χωρικών υδάτων είναι καθημερινή ρουτίνα και γενικώς οι γείτονες συμπεριφέρονται σαν κάτι να έχει αλλάξει στο Αιγαίο.

Άκρως ανησυχητική είναι η αφωνία και η απραξία της ελληνικής κυβέρνησης. Τα όσα έγιναν και εξακολουθούν να γίνονται στην Κάσο είναι πολύ σοβαρά και έγκυροι αναλυτές, καθηγητές, απόστρατοι αξιωματικκοί και διπλωμάτες έχουν καυτηριάσει την ανεξήγητη (;) στάση της ελληνικής κυβέρνησης.

Η ευθύνη για όσα συμβαίνουν στα ελληνοτουρκικά βαραίνει αποκλειστικά την κυβέρνηση Μητσοτάκη, αλλά αυτό δεν μπορεί να «αθωώσει» και τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Δεν αρκούν οι δηλώσεις και οι ανακοινώσεις. Το θέμα ελληνοτουρκικά θα πρέπει να «ανέβει» στην πρώτη θέση της ατζέντας τους στον δημόσιο διάλογο. Θέση στην οποία εναλάσσονται τραγελαφικά θέματα που η κυβέρνηση Μητοστάκη πολύ έξυπνα χρησιμοποιεί για να είναι πάντα βολική γι΄ αυτήν η καθημερινή πολιτική ατζέντα.

Δεν υποτιμούμε τη σημασία κανενός θέματος αλλά κανένα δεν μπορεί να είναι πιο σημαντικό από την πορεία της χώρας που προς το παρόν δείχνει ότι πλέει ολοταχώς προς τα βράχια.

https://www.militaire.gr/i-toyrkia-mas-peripaizei-kai-anakalyptoyme-pos-eichame-ypervolikes-prosdokies-sta-ellinotoyrkika/