Αφορμή γι αυτό το άρθρο στάθηκε μια δημοσίευση του καλού φίλου – ομοϊδεάτη θα έλεγα Γιάννη Παρασκευάκου. Ο αγαπητός Γιάννης είναι μέλος του ΔΣ στο Εμπορικό Επιμελητήριο Πειραιά και Πρόεδρος της Επιτροπής Ελληνισμού των AHEPA HJ-10 “PERICLES”.
Τώρα θα μου πείτε, εδώ δεν έχουμε να πληρώσουμε το ρεύμα θα ασχοληθούμε με τον Απόδημο Ελληνισμό, τον Ελληνισμό της Διασποράς;
Και όμως, κάποτε μιλούσαμε ως χώρα και είχαμε πολιτική για το μεγάλο όπλο της Ελλάδας που λέγεται Ελληνισμός της Διασποράς, είχαμε το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού, διατηρούσαμε μια μόνιμη επαφή. Λειτουργούσανε Δίκτυα του Ελληνισμού, Αιρετών, Επιχειρηματιών κλπ κλπ. Μετά κρίναμε ότι κάτι δε λειτουργεί καλά, ότι το ΣΑΕ κοστίζει πολύ, ότι ο γυαλός στράβωσε και τ αφήσαμε στην άκρη.
Όταν μια χώρα έχει συνολικό πληθυσμό κοντά στα 10 εκατ. και απόδημους άλλα 7,5, η αδιαφορία γι αυτό το κομμάτι του Ελληνισμού και η έλλειψη συγκεκριμένης πολιτικής και δράσεων που θα αξιοποιούν αυτό το τεράστιο πλεονέκτημα, μπορεί να αποβεί μοιραία.
Και φυσικά δεν μπορώ να μην αναφέρω και τον απόλυτο αποκλεισμό μεγάλων κομματιών του Ελληνισμού που βρέθηκαν στη “λάθος” πλευρά της ιστορίας, όπως ο Ελληνισμός της Κριμαίας και ο Ελληνισμός της Ανατολικής Ουκρανίας. Τους παρατήσαμε ΑΠΟΛΥΤΑ. Σα να σταμάτησαν υπό τις επικρατούσες συνθήκες να είναι Έλληνες…
Έγραψε λοιπόν ο πολύπειρος Γιάννης πέντε απλές αλήθειες τηλεγραφικά διατυπωμένες:
“Ο Έλληνας έχει Ψυχή Καρδιά και Νοημοσύνη και οι Απόδημοι τα έχουν ανεπτυγμένα σε υψηλό επίπεδο.
Κομβικό σημείο τής επικοινωνίας μαζί τους είναι να κρατάς το το κλειδί τής αλήθειας έτσι ώστε να σου ανοίξουν την πόρτα της ψυχής τους και να σε υποδεχτούν ως αδελφό.
Μοναδικός σκοπός πού πρέπει να διέπει όλους είναι ο ανιδιοτελής αγώνας για την ανάδειξη του Ελληνισμού.
Η Γλώσσα η Ιστορία και Δημιουργικός Πολιτισμός είναι το Α καί τό Ω.
Η προσέγγιση των προβλημάτων πού απασχολούν τους Απόδημους είναι θέμα Ιεράρχησης και Στόχων.
Θα πρέπει θέματα πού αναδεικνύουν οι Απόδημοι να εξετάζονται και όσα θεωρούνται ότι έχουν την δυνατότητα να υλοποιηθούν να εγκρίνονται.
Όσα δεν έχουν τις προδιαγραφές υλοποίησης με ξεκάθαρο τρόπο να αποσύρονται με ξεκάθαρη στάση ότι αυτά δεν μπορούν να γίνουν.
Για να διατηρηθεί ο πραγματικός Ελληνισμός θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι Ελληνισμός είναι ΙΈ-ΙΔΕΑ και δεν έχει σχέση με Συμφέροντα Πολιτική και Διαπλοκές.
Όλοι μαζί πειθαρχημένοι και με δημιουργική εργασία να εκτελέσουμε προγράμματα πού θα αναδείξουν τον Ελληνισμό στα πέρατα του κόσμου.”
Πρακτικά με πέντε προτάσεις τα είπε όλα. Αισθάνθηκα την ανάγκη να επικοινωνήσω μαζί του. Μιλήσαμε και του θύμησα το Κέντρο Μελέτης και Ανάπτυξης του Ελληνικού Πολιτισμού της Μαύρης Θάλασσας και το τεράστιο πρωτοποριακό έργο που προσέφερε στις Παρευξείνιες χώρες.
Του μίλησα και για τις δικές μου αιρετικές απόψεις. Υπάρχουν συγκεκριμένες διαφορές στις ανάγκες του Ελληνισμού σε κάθε χώρα. Διαφορετικά πράγματα χρειάζονται οι Απόδημοι των ΗΠΑ και διαφορετικά οι “γηγενείς” ελληνικοί πληθυσμοί στην Παρευξείνια Ζώνη.
Ναι, η Γλώσσα και ο Πολιτισμός είναι το Α και το Ω. Αλλά οι Έλληνες της Παρευξείνιας Ζώνης δεν εγκατέλειψαν τις πατρογονικές τους εστίες για να μάθουν ελληνικά και να χορεύουν τσάμικο. Ήταν η οικονομική ανέχεια. Η έλλειψη οποιασδήποτε πολιτικής για ελληνική επιχειρηματική διείσδυση που θα έδινε ζωή στην περιοχή. Δείτε τη συμβαίνει στη Βόρεια Ήπειρο..
Μιλήσαμε ώρα και συμφωνήσαμε. Είναι η ώρα να προσπαθήσουμε και πάλι. Με ένα νέο σχέδιο, ενεργοποιώντας αμφίδρομα την τεράστια δύναμη του Ελληνισμού.
Σε κάθε περίπτωση οφείλουμε τελικά να μην τους ξεχνάμε γιατί στο τέλος θα μας ξεχάσουν κι αυτοί.
Κλείνω με ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Γιάννη Παρασκευάκο που επαναφέρει το θέμα σε συζήτηση.
Ποιος ξέρει; Ίσως κάποιος να αποφασίσει να το σκεφθεί επιτέλους;
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: O Κωνσταντίνος Νικολετόπουλος γεννήθηκε το 1996 στην Αθήνα. Σπούδασε δημοσιογραφία στο ΙΕΚ ΑΚΜΗ Από το 2018 μέχρι σήμερα εργάζεται στη «Μηχανή του Χρόνου». Ταυτόχρονα, γράφει σε τακτά χρονικά διαστήματα άρθρα γεωπολιτικού ενδιαφέροντος στο GeopoliticsDailyNews και το ΚΕΔΙΣΑ. Έχει γράψει βιβλίο με τίτλο:<< Πόλεμος του Αφγανιστάν το Νεκροταφείο των αυτοκρατοριών>>.
Πρόλογος: Το τριήμερο 1-3 Σεπτεμβρίου 2004 η Ρωσία έζησε μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες στην ιστορία της, κατά την επίθεση στο σχολείο Μπεσλάν της Βόρειας Οσετίας . Εκείνη την ημέρα, Τσετσένοι τρομοκράτες κατέλαβαν το σχολείο της πόλης. Η επιχείρηση του Κρεμλίνου κατέληξε σε τραγωδία, προκαλώντας την οργή του ρωσικού λαού ακόμα κατά του ίδιου του προέδρου Πούιτν.
Το Μπεσλάν είναι μια πόλη που απέχει μόλις 20 χιλιόμετρα από την Τσετσενία. Η 1η Σεπτεμβρίου για την Ρωσία ονομάζεται και << Ημέρα της Γνώσης>>, καθώς τότε ξεκινά επίσημα το σχολικό έτος.
Στο σχολείο Μπεσλάν οι μαθητές είχαν συγκεντρωθεί από νωρίς το πρωί στο προαύλιο. Ξαφνικά, στο σχολείο εισβάλλουν 32 πάνοπλοι τσετσένοι τρομοκράτες αποφασισμένοι για όλα. Αρχηγός τους ήταν ο Ρούσλαν Κουτσμπάροφ, ένας από τους πιο σκληρούς Τσετσένους μαχητές που το 1999 είχε πρωταγωνιστήσει στην επίθεση κατά του κλιμακίου της FSB στην Ιγκουσετία.
Οι τρομοκράτες πυροβολώντας στον αέρα συγκέντρωσαν βίαια πάνω από 1.200 ομήρους στο γυμναστήριο, που βρισκόταν στο κέντρο του σχολείου. Στην συνέχεια, απαίτησαν οι γονείς να παραδώσουν τα κινητά τους. Ο Κουτσμπάροφ γνώριζε πολύ καλά τι είχε γίνει το 2002 στο θέατρο της Μόσχας: Σε εκείνο το συμβάν οι όμηροι επικοινωνούσαν μέσω των κινητών τους τηλεφώνων με τις αρχές που είχαν συγκεντρωθεί έξω από το θέατρο. Τα παιδιά των μεγαλύτερων τάξεων κατάφεραν να διαφύγουν γιατί δεν είχαν φτάσει στο προαύλιο.
Τα νέα μαθεύτηκαν γρήγορα και έξω από το σχολείο συγκεντρώθηκαν οικογένειες των ομήρων, η αστυνομία του Μπεσλάν αλλά και η εθνοφυλακή της πόλης ( Πρόκειται για ένοπλους κατοίκους της περιοχής). Φυσικά, και το Κρεμλίνο ενημερώθηκε άμεσα και ξεκίνησαν τηλεφωνικώς διαπραγματεύσεις, με στόχο την εξεύρεση λύσης.
Το μεσημέρι της 1ης Σεπτεμβρίου οι τοπικές αρχές του Μπεσλάν ανακοίνωσαν ότι στο σχολείο βρίσκονται μόλις 354 άτομα. Αυτό προκαλεί την οργή τόσο των κατοίκων, όσο και των τρομοκρατών. Οι ρώσοι αξιωματούχοι γνώριζαν ότι η επιχείρηση διάσωσης θα είχε, σχεδόν αναπόφευκτα, κόστος σε ανθρώπινες ζωές. Μιλώντας λοιπόν εξαρχής για ‘’περιορισμένο αριθμό ομήρων’’, υπονοούσαν ότι , στη χειρότερη περίπτωση, θα υπήρχαν και λιγότερες απώλειες από πλευράς των ομήρων. Έτσι θα μπορούσαν να διαχειριστούν καλύτερα την λαϊκή οργή.
Οι διαπραγματεύσεις είναι εξαιρετικά δύσκολες με τα αιτήματα των τσετσένων τρομοκρατών από την αρχή να είναι αδύνατον να γίνουν αποδεκτά από την Μόσχα.
Τα αιτήματα ήταν τα ακόλουθα:
1) Διακοπή των ρωσικών επιθέσεων στην Τσεστσενία,
2) Αποχώρηση του ρωσικού στρατού από την Τσετσενία και από την ευρύτερη περιοχή του Καυκάσου
3) Απελευθέρωση Τσετσένων τρομοκρατών από τις ρωσικές φυλακές.
Κατά τις μεσημεριανές ώρες αρχίζουν να φτάνουν οι πρώτες ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις της FSB . Διοικητής του είναι ο συνταγματάρχης Βιτάλι Ντεμίτκιν. Είχε στην διάθεση του 5 ομάδες ειδικών δυνάμεων οι οποίες υποστηρίζονταν από τεθωρακισμένα οχήματα.
Βλέποντας τη συγκέντρωση ρωσικών δυνάμεων, ο Κουτσμπάροφ μάζεψε 20 από τους ομήρους και τους διέταξε να φράξουν τα παράθυρα του σχολείου με θρανία και καρέκλες. Λίγο αργότερα οι Τσετσένοι μαχητές τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ.
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2004 φτάνει στην πόλη ο Ρουσλάν Αούσεφ. Πρόκειται για τον κυβερνήτη της δημοκρατίας της Ιγκουσετίας, ο οποίος διατάχτηκε από τον πρόεδρο Πούτιν να διαπραγματευτεί με τους τρομοκράτες. Ο Αούσεφ έφτασε στο Μπεσλάν στις 14:00 το μεσημέρι και άμεσα συναντήθηκε με τον αρχηγό των Τσετσένων τρομοκρατών Ρούσλαν Κουτσμπάροφ. Ο Κουτσμπάροφ ήταν από τους πιο έμπιστους συνεργάτες του Σαμίλ Μπασάγιεφ ( στρατιωτικού διοικητή των Τσετσένων αποσχιστών) και είχε το παρατσούκλι<< συνταγματάρχης>> . Ο Αούσεφ ζήτησε να τον πάνε στο χώρο που βρίσκονταν τα παιδιά . Ο Κουτσμπάροφ τον συνόδεψε , και μόλις μπήκε ο ρώσος διαπραγματευτής στο γυμναστήριο κατάλαβε ότι βρίσκονταν εκεί περίπου 1.200 όμηροι .
Ο Αούσεφ τελικά έπεισε τον Κουτσμπάροφ να αφήσει ελεύθερα τα πιο μικρά παιδιά. Συνολικά ελευθερώθηκαν 26 όμηροι, γυναίκες και παιδιά.
Αφού αποχώρησε ο Αούσεφ, η συμπεριφορά των τσετσένων τρομοκρατών άλλαξε κατά πολύ καθώς δεν αφήναν τους ομήρους να κινούνται ούτε καν να πιούν νερό ή να πάνε στην τουαλέτα. Από ένα σημείο και μετά, οι όμηροι έφτασαν στην τραγική θέση να αναγκάζονται να πίνουν τα ούρα τους. Όλο αυτό το διάστημα, κανένας αξιωματούχους της κυβέρνησης Πούτιν δεν έφτασε στο Μπεσλάν για να διαπραγματευτεί με τους τρομοκράτες.
Στις 13:00 η ώρα της 3ης Σεπτεμβρίου 2004 ακούγονται δυο εκρήξεις , κατά πάσα πιθανότητα από τα τεθωρακισμένα οχήματα που βρίσκονταν στην περιοχή. Η ζημιά που προκλήθηκε στα παράθυρα του σχολείου που είχαν φραχτεί έδωσε την ευκαιρία στους ομήρους να δραπετεύσουν από το μαρτύριο τους.
Αμέσως σπεύδουν στο γυμναστήριο διασώστες αλλά και οι καταδρομείς του ρωσικού στρατού, οι οποίοι όμως κινήθηκαν βιαστικά, χωρίς κατάλληλη προετοιμασία. Έτσι , πολλοί από αυτούς έσπευσαν στο σχολείο χωρίς κράνος και εξάρτηση με αποτέλεσμα να γίνουν εύκολος στόχος για τους τρομοκράτες. Οι τσετσένοι τρομοκράτες πυροβολούν τους διασώστες που σπεύδουν να βοηθήσουν και μεταφέρουν τους ομήρους στη τραπεζαρία του σχολείου.
O πρώτος που έφτασε στο σχολείο ήταν ο Ντιμίτρι Ραμουζόφκσι ο οποίος ήταν ο διοικητής της πρώτης ομάδας καταδρομέων. Εξόντωσε δυο από τους τσετσένους τρομοκράτες που πυροβολούσαν τους ομήρους που έτρεχαν να γλιτώσουν , δυστυχώς λίγο αργότερα τραυματίστηκε θανάσιμα με αποτέλεσμα να χάσει την ζωή του. Μαζί του έφτασε και η ομάδα του Αλεξάντερ Πέροφ , ο οποίος ήταν ένας από τους καλύτερους αξιωματικούς της FSB το 2004.
Η ομάδα του Πέροβ εξόντωσε 8 από τους τρομοκράτες μετά από σκληρή μάχη που διήρκησε μια ώρα. Κατά την διάρκεια της μάχης όμως ένας τρομοκράτης πέταξε μια χειροβομβίδα στην τραπεζαρία όπου βρίσκονταν 3 μικρά παιδιά.
Τότε ο Πέροβ αμέσως κάλυψε την χειροβομβίδα με το σώμα του. Θυσιάζοντας έτσι την ζωή του για την διάσωση των ομήρων.
Στην μάχη σκοτώθηκε και ο Αντρέι Τούρκιν, μέλος της ομάδας του Πέροβ ο οποίος έδωσε και αυτός την ζωή του για να σωθούν τα παιδιά του Μπεσλάν. Συνολικά 10 ρώσοι καταδρομείς έχασαν την ζωή τους και 30 τραυματίστηκαν.
Οτελικός απολογισμός ήταν τραγικός : 330 άνθρωποι , στην πλειονότητα τους παιδιά, έχασαν την ζωή τους. Επίσης, 700 άνθρωποι τραυματίστηκαν. Από αυτούς , οι 23 ήταν σε εξαιρετικά σοβαρή κατάσταση και αποφασίστηκε η άμεση μεταφορά τους στη Μόσχα. Μόλις 1 από τους 32 τρομοκράτες επέζησε της επίθεσης, συγκεκριμένα ο Ναρπάσα Κουλάεβ. Τις επόμενες μέρες της επίθεσης ανακρίθηκε από τις ρωσικές αρχές αρνούμενος όλες τις κατηγορίες. Παράλληλα, υποστήριξε ότι δεν είχε την παραμικρή επαφή με τον αρχηγό των τσετσένων τρομοκρατών Σαμίλ Μπασάγιεφ. Στις 18 Φεβρουαρίου 2005 η εισαγγελία της Βόρειας Οσετίας ανακοίνωσε ότι ο Κουλάεβ θα δικαζόταν για 8 βαρύτατες κατηγορίες όπως ληστεία , τρομοκρατία , ομηρία κ.α. Δικηγόρος του Κουλάεβ διορίστηκε μετά από πολλές προσπάθειες ο 26χρονος Άλμπερτ Πλίεφ. Οι αρχές της Βόρειας Οσετίας δεν γνωστοποίησαν το όνομα του συνηγόρου υπεράσπισης του Κουλάεβ, έτσι ώστε να μην δεχτεί επιθέσεις που θα μπορούσαν να απειλήσουν την σωματική του ακεραιότητα.
Στις 31 Μαίου 2005 ο Κουλάεφ απολογήθηκε στο δικαστήριο για την συμμετοχή του και το ρόλο του στην επίθεση. Όπως είπε, η ομάδα του είχε εγκατασταθεί σε δάσος σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από την πόλη και εκπαιδεύονταν νύχτα και μέρα για την συγκεκριμένη επιχείρηση. Ο τρομοκράτης παραδέχτηκε ότι οι τσετσένοι μαχητές είχαν στην διάθεση τους 20 τόνους εκρηκτικά. Κατά την διάρκεια της ομηρίας ο Κουλάεφ υποστήριξε ότι δεν κακομεταχειρίστηκε κανέναν όμηρο, αλλά αντίθετα ήταν απλός σκοπός . Στη ουσία η αποστολή του ήταν να διασφαλίσει ότι κανείς δε θα πλησίαζε το σχολείο. Ο συνήγορος του στην αγόρευση σημείωσε ότι δεν ελέγχθηκε αν υπήρχε ίχνος πυρίτιδας στα χέρια του Κουλάεβ ή όχι. Επιπλέον κανείς μάρτυρας δεν είδε τον Κουλάεβ να κακομεταχειρίζεται ή να δολοφονεί κάποιον από τους ομήρους.
Στις 27 Μαΐου 2006 μετά από μια μακρά διαδικασία που διήρκησε 12 μήνες, το δικαστήριο της Βόρειας Οσετίας κατέληξε στην ετυμηγορία του για τον Ναρπάσα Κουλάεβ, τον μοναδικό επιζώντα από τους τρομοκράτες του Μπεσλάν. Το δικαστήριο έκρινε ότι ο Κουλάεβ συμμετείχε ενεργά στην επίθεση και τον κήρυξε ένοχο για όλες τις κατηγορίες και τον καταδίκασε σε ισόβια κάθειρξη.
Γιατί όμως τα πράγματα εξελίχθηκαν τόσο τραγικά;
1) Τα αίτια της τραγωδίας πρέπει να εντοπιστούν στην έλλειψη πληροφοριών από πλευράς ρωσικών υπηρεσιών για το επερχόμενο τρομοκρατικό χτύπημα. Η Βόρεια Οσετία ήταν μια εμπόλεμη περιοχή και η Ρωσία θα έπρεπε να έχει ισχυρή στρατιωτική παρουσία αλλά και δίκτυο πληροφοριών….
2) Οι διαπραγματεύσεις γίνονταν ‘’για τα μάτια του κόσμου’’ καθώς οι Ρώσοι ετοιμάζονταν σε κάθε περίπτωση να διεξάγουν επιχείρηση για την διάσωση τους . Για αυτό ακριβώς το λόγο οι ρωσικές αρχές ανακοίνωσαν μικρότερο αριθμό ομήρων .
3) Η πολιτοφυλακή του Μπεσλάν δημιούργησε πολλά προβλήματα . Τα μέλη της ήταν ανεπαρκώς εκπαιδευμένα, άπειρα και ιδιαίτερα νευρικά, με αποτέλεσμα να δυσχεραίνουν το έργο και τις προσπάθειες των δυνάμεων ασφαλείας.
4) Οι εκρήξεις ξάφνιασαν τις δυνάμεις ασφαλείας με αποτέλεσμα οι τελευταίες να επέμβουν χωρίς σχέδιο και να επιτεθούν στο σχολείο χωρίς κράνη χωρίς εξαρτήσεις και χωρίς τον απαραίτητο εξοπλισμό για να σώσουν τα παιδιά. Αυτό είχε σαν συνέπεια να υποστούν μεγάλες απώλειες.
5) Τα όπλα που χρησιμοποίησε ο ρωσικός στρατός ( άρματα μάχης ) αύξησαν τις απώλειες κυρίως από πλευράς των παιδιών.
Το 2017 οι οικογένειες θυμάτων του Μπεσλάν κατέφυγαν στο Διεθνές Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων . Οι οικογένειες θεωρούσαν κατά κάποιο τρόπο το Κρεμλίνο υπεύθυνο για την κατάληξη της ομηρίας. Πράγματι, το δικαστήριο δικαίωσε εν μέρει τις οικογένειες των θυμάτων, τονίζοντας στην απόφαση του ότι η Ρωσία χρησιμοποίησε υπέρμετρη βία κατά την διάρκεια της επιχείρησης απελευθέρωσης των ομήρων. Έτσι, το δικαστήριο καταδίκασε την Ρωσία για την χρησιμοποίηση αρμάτων μάχης και για την ρίψη χειροβομβίδων στην διάρκεια της επιχείρησης διάσωσης. Επίσης, επέβαλλε στην Ρωσία αποζημίωση 3 εκατομμυρίων ευρώ.
ΗΑRVARD: ΛΟΑΤΚΙ – Βιολογία: 1-0· την ήττα «πλήρωσε» μία καθηγήτρια!
της Carole Hooven, καθηγήτριας, εξελικτικής βιολόγου
Η καθηγήτρια Carole Hooven, παραιτήθηκε, όταν συγκρούστηκε όχι μόνο με το λόμπι των ΛΟΑΤΚΙ αλλά – το ανησυχητικό – και με πολιτειακό θεσμό που ασχολείται με τον « αντίκτυπο των επιστημονικών απόψεων». Εμφάνιση Ιεράς Εξέτασης, Επιτρόπου ή Ερυθροφρουρών στη Δύση;
Από τις αρχές Δεκεμβρίου [2023], το τέλος της 20χρονης σταδιοδρομίας μου ως διδάσκουσας του Χάρβαρντ, έχω γίνει αντικείμενο άρθρων , σχολιασμών, tweets από δισεκατομμυριούχο, ακόμη και ακρόασης στο Κογκρέσο. Έγινα η επιτομή τού πώς οι γραφειοκρατίες τής αναπτυσσόμενης Διαφορετικότητας, Ισότητας και Συμπερίληψης της πανεπιστημιούπολης — DEI: Diversity, Equity, and Inclusion — στραγγαλίζουν την ελευθερία του λόγου.
Η δοκιμασία μου έχει χρησιμοποιηθεί για να καταδείξει την υποκρισία των ισχυρισμών των ιθυνόντων του Χάρβαρντ ότι τιμούν τη δυναμική ανταλλαγή προκλητικών ιδεών.
Ο φόβος που εξαπλώνεται…
Αυτό που συνέβη σε μένα, και σε άλλους, υποδηλώνει έντονα ότι αυτοί οι ισχυρισμοί είναι αναληθείς—τουλάχιστον, εφόσον αυτές οι ιδέες αντιτίθενται στην ορθοδοξία τής πανεπιστημιούπολης.
Το να αποτελείς κεντρικό παράδειγμα του τι έχει πάει στραβά στην ανώτατη
εκπαίδευση μοιάζει εξωπραγματικό. Αν υπάρχει μια αχτίδα φωτός στην
απώλεια της εξαιρετικά ικανοποιητικής για μένα καριέρας μου, ίσως είναι ότι η
ιστορία μου θα βοηθήσει να εξηγηθεί ο φόβος που καταδιώκει τις
πανεπιστημιουπόλεις, ένας φόβος που εξαπλώνεται κάθε φορά που κάποιος τιμωρείται για τον λόγο του.
Η ακρόαση του Κογκρέσου στις 5 Δεκεμβρίου 2023 σχετικά με την άνοδο τουαντισημιτισμού στα κολλέγια δεν πήγε καλά για τους προέδρους τού Χάρβαρντ, του MIT και του Πανεπιστημίου τής Πεννσυλβάνια.
Κατηγορήθηκαν ότι δεν καταδίκασαν τις δημόσιες αντισημιτικές δηλώσεις που
έγιναν στις πανεπιστημιουπόλεις τους. Η υπεράσπισή τους, όπως υποστήριξε
η τότε πρόεδρος του Χάρβαρντ Claudine Gay, ήταν πως οι διοικήσεις τους
«δεσμεύονταν βαθιά στην ελευθερία τής έκφρασης».
Εκεί μπήκα εγώ.
Όπως είπε ο Αντιπρόσωπος Tim Walberg (Ρεπουμπλικανός -Mίτσιγκαν) στην ακρόαση, «Η Carole Hooven, μια εξελικτική βιολόγος, εξαναγκάστηκε να παραιτηθεί, επειδή δήλωσε ότι το φύλο ενός ατόμου είναι βιολογικό και δυαδικό. . . . επομένως, Πρόεδρε Gay, σε ποιο σύμπαν το κάλεσμα σε βία κατά των Εβραίων αποτελεί λόγο που χρήζει προστασίας, αλλά μια πεποίθηση ότι το φύλο είναι βιολογικό και δυαδικό όχι;»
Το σύμπαν για το οποίο ρωτά ο Walberg είναι αυτό των κολλεγίων και των
πανεπιστημίων μας, ιδιαίτερα των ελίτ. Ενώ οι διακηρυγμένοι στόχοι τής DEI
μπορεί να υπήρξαν αξιέπαινοι, στην πράξη η κουλτούρα τής DEI επιτρέπει
την αναδιατύπωση ορισμένων ιδεών ως «επικίνδυνων» ή «επιβλαβών»,
γεγονός που συνθλίβει την ποικιλομορφία των απόψεων και την ανοιχτή,
ζωηρή συζήτηση που θα έπρεπε να λαμβάνει χώρα στην καρδιά ενός
ακμάζοντος ιδρύματος ανώτατης εκπαίδευσης. Ενώ λοιπόν δεν
«εξαναγκάστηκα» να παραιτηθώ, η κουλτούρα τής μισαλλοδοξίας τού
Χάρβαρντ —ιδιαίτερα ως προς τις επιστημονικές μου απόψεις για τη φύση τού φύλου— με έκανε να νιώσω ότι η μόνη μου επιλογή ήταν να φύγω.
Carole Hooven: η δοκιμασία μου έχει χρησιμοποιηθεί για να καταδείξει την υποκρισία των ισχυρισμών των ιθυνόντων του Χάρβαρντ ότι τιμούν τη δυναμική ανταλλαγή προκλητικών ιδεών.
Στην ακρόαση του Κογκρέσου τον Δεκέμβριο, η απάντηση της Claudine Gay
στην ερώτηση του Αντιπροσώπου Walberg ήταν ένα τσιτάτο που
παραμόρφωνε βαριά την αλήθεια:
Ζητούμενο: Η ελευθερία έκφρασης!
Από τη στιγμή που οι φοιτητές μας φτάνουν στην πανεπιστημιούπολη, είτε πρόκειται να ξεκινήσουν το ταξίδι τους στο Χάρβαρντ ως προπτυχιακοί είτε σε κάποια από τις μεταπτυχιακές σχολές, το μήνυμα προς αυτούς είναι ξεκάθαρο—ότι είμαστε μια συμπεριληπτική κοινότητα, πλην όμως δεσμευόμαστε βαθιά στην ελευθερία τής έκφρασης.
Σήμερα, η δέσμευση του Χάρβαρντ στην ελεύθερη έκφραση είναι κάθε άλλο παρά ξεκάθαρη. Το Χάρβαρντ ήρθε τελευταίο και καταϊδρωμένο στην κατάταξη ελευθερίας λόγου τού Ιδρύματος για τα Ατομικά Δικαιώματα και την Ελεύθερη Έκφραση, το οποίο περιέγραψε λεπτομερώς ορισμένες από τις πολλές παραβιάσεις τού Χάρβαρντ.
Αλλά το Χάρβαρντ —και η αμερικανική ακαδημαϊκή κοινότητα— δεν ήταν
πάντα έτσι.
Το 1998, πριν ξεκινήσω το διδακτορικό μου στο Χάρβαρντ, πέρασα σχεδόν
ένα χρόνο κάνοντας έρευνα πεδίου στην Ουγκάντα σχετικά με τη
συμπεριφορά των χιμπατζήδων. Εκ των υστέρων, αυτή η εργασία
αποδείχθηκε χρήσιμη για την κατανόηση των ιεραρχιών εξουσίας στη σχολή.
Αφού ολοκλήρωσα το διδακτορικό μου το 2004, είχα την τύχη να τοποθετηθώ
ως λέκτορας στο τμήμα μου, Human Evolutionary Biology/Ανθρώπινη
Εξελικτική Βιολογία (HEB). Αυτό μου επέτρεψε να απολαύσω δύο από τα
πάθη μου: τη διδασκαλία σε προπτυχιακούς φοιτητές και τη συμπεριφορική
ενδοκρινολογία – τη μελέτη των συνδέσεων μεταξύ ορμονών και
συμπεριφοράς.
Κατέληξα στην ασυνήθιστη θέση να μην είμαι μόνιμο μέλος τής σχολής (άρα,
σχετικά χαμηλά στην ιεραρχία του Χάρβαρντ), αλλά να έχω ένα συμβόλαιο
που ίσχυε επ’ αόριστον. Αυτό ήταν δυνατό γιατί είχα και διοικητική θέση ως
συνδιευθύντρια προπτυχιακών σπουδών στο HEB. Κέρδισα πολλά βραβεία
διδασκαλίας και συμβουλευτικής, ψηφίστηκα επανειλημμένα ως μία από τους
«Αγαπημένους Καθηγητές» των τελειοφοίτων και το μάθημά μου για τις
Ορμόνες και τη Συμπεριφορά ήταν ανάμεσα στα «κορυφαία δέκα
δοκιμασμένα και αληθινά» τής Harvard Crimsοn (της φοιτητικής εφημερίδας
τού Χάρβαρντ).
Το 2019, πήρα ένα χρόνο άδεια άνευ αποδοχών για να γράψω το βιβλίο
μου, T: The Story of Testosterone, the Hormone that Dominates and Divides
Us (Τ: Η Ιστορία τής Τεστοστερόνης, της Ορμόνης που μας εξουσιάζει και μας
διαχωρίζει). Έλαβε εξαιρετικές κριτικές από τον τύπο και
τα ακαδημαϊκά περιοδικά.
Άρρεν, θήλυ, έγκυος γυναίκα: οι «κακές» λέξεις!
Στα τέλη Ιουλίου 2021, έκανα την πρώτη μου ζωντανή τηλεοπτική εμφάνιση ,
στην εκπομπή Fox and Friends στο Fox News. Προσκλήθηκα να σχολιάσω
ένα άρθρο της Katie Herzog στο The Free Press , στο οποίο είχε γίνει
αναφορά σε λεγόμενά μου. Ανέφερε ότι καθηγητές τής ιατρικής σχολής
άρχιζαν να αποφεύγουν τη χρήση σαφών επιστημονικών όρων
όπως άρρεν, θήλυ και έγκυος γυναίκα, σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας αντιδράσεων από φοιτητές. Είπα πως πίστευα ότι αυτή η τάση ήταν μεγάλο λάθος.
Στο σύντομο κομμάτι στο Fox, τα προβλήματά μου ξεκίνησαν όταν περιέγραψα πώς οι βιολόγοι ορίζουν το αρσενικό και το θηλυκό και υποστήριξα ότι αυτοί είναι ανεκτίμητοι όροι, από τους οποίους ιδιαίτερα όσοι διδάσκουν την επιστήμη δεν πρέπει να παραιτηθούν ανταποκρινόμενοι στην πίεση των ιδεολόγων. Τόνισα ότι «η κατανόηση τής πραγματικότητας της βιολογίας δεν μας εμποδίζει να συμπεριφερόμαστε στους ανθρώπους με σεβασμό». Μπορούμε, είπα, «να σεβόμαστε τις ταυτότητες φύλου τους και να χρησιμοποιούμε τις προτιμώμενες αντωνυμίες τους».
Ανέφερα επίσης ότι οι εκπαιδευτικοί αυτολογοκρίνονται όλο και περισσότερο, φοβούμενοι ότι η χρήση τής «λάθος» γλώσσας μπορεί να οδηγήσει στον παραγκωνισμό ή ακόμα και στην απόλυσή τους.
H Carole Hooven στο Fox News
Πανταχού παρών ο Επίτροπος!
Μέρος αυτής της λογοκρισίας είναι αποτέλεσμα του αναπτυσσόμενου συγκροτήματος της DEI που έχει εδραιωθεί σε πάμπολλα ιδρύματα. Στο Χάρβαρντ υπάρχουν «κεντρικά» γραφεία τής DEI που διευθύνονται από επαγγελματικό προσωπικό, με επικεφαλής τον (Επικεφαλής Υπεύθυνος Ποικιλομορφίας και Συμπερίληψης/CDIO), αποστολή τών οποίων είναι να δημιουργήσουν «ένα κλίμα στην πανεπιστημιούπολη που να είναι φιλόξενο, συπεριληπτικό, με σεβασμό και απαλλαγμένο από προκαταλήψεις και παρενόχληση.»
Υπάρχουν επίσης πολλές τμηματικές «επιτροπές» ή «ομάδες εργασίας» της DEI που συνήθως στελεχώνονται από διδάσκοντες, προσωπικό και μεταπτυχιακούς φοιτητές.
Αυτές οι επιτροπές έχουν βαθιά επιρροή στην κουλτούρα τού τμήματος και σε
θέματα που κυμαίνονται από το ποιος πρέπει να ομιλήσει, τι
διδάσκεται, ακόμη και ποιος προσλαμβάνεται. Όλα αυτά εισχωρούν στην
καθημερινή ακαδημαϊκή ζωή και δίνουν τεράστια εξουσία στους
μεταπτυχιακούς φοιτητές.
Η διευθύντρια τής δικής μας ομάδας εργασίας ήταν μια μεταπτυχιακή
φοιτήτρια. Θα χρησιμοποιήσω μόνο το μικρό της όνομα, Λώρα. Λίγο μετά την
εμφάνισή μου στο Fox, έμαθα για ένα tweet της που έγραφε:
«Ως Διευθύντρια της Ομάδας Εργασίας για την Ποικιλομορφία και τη Συμπερίληψη στο τμήμα Ανθρώπινης Εξελικτικής Βιολογίας τού Χάρβαρντ όπου ανήκω (@HarvardHEB), αισθάνομαι αποτροπιασμό και βαθιά απογοήτευση για τα τρανσφοβικά και επιβλαβή σχόλια ενός μέλους τού τμήματός μου σε αυτή τη συνέντευξη στο Fox and Friends.» Συνημμένο στο tweet ήταν ένα απόσπασμα της εμφάνισής μου στο Fox and Friends .
Σοκαρίστηκα και στενοχωρήθηκα πολύ βλέποντας αυτή τη δημόσια επίθεση
στο πρόσωπό μου, ειδικά από κάποια που αυτοπαρουσιαζόταν σαν να μιλάει
εκ μέρους τού πανεπιστημίου και του τμήματός μου. Σε απάντηση, παρέθεσα
σε tweet το tweet της:
«Εκτιμώ τις ανησυχίες σας. Θα μπορούσατε να ενημερώσετε εμένα (και τους χρήστες τού Twitter) τι ακριβώς είπα, το οποίο θεωρείτε τρανσφοβικό ή επιβλαβές για τους προπτυχιακούς; Νομίζω ότι γνωρίζετε ότι νοιάζομαι βαθιά για όλους τους μαθητές μου, και νοιάζομαι επίσης για την επιστήμη. Τι θα λέγατε για μια συζήτηση; @HarvardHEB»
Το tweet μου αυτό έστρεψε την προσοχή πολλών στο αρχικό της tweet,
κυρίως προς υποστήριξή μου, μεταξύ άλλων από άτομα που διατηρούν
μεγάλες πλατφόρμες όπως ο δημοσιογράφος Glenn Greenwald . Η Λώρα
έλαβε επίσης υποστηρικτικά tweets, κάποια εκ των οποίων μου επιτίθεντο.
Κοιτώντας πίσω, μπορώ να δω πόσο αφελής και απροετοίμαστη ήμουν για
αυτό που επακολούθησε.
Διεθνές θέμα
Η αλληλεπίδρασή μας στο Twitter καλύφθηκε από τα μέσα ενημέρωσης όχι
μόνο εντός τού Χάρβαρντ, αλλά και από διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία
όπως η Daily Mail , η New York Post και το The Australian , συχνά κάτω από
πιασάρικες επικεφαλίδες: «Καθηγήτρια του Χάρβαρντ που αρνείται να
χρησιμοποιήσει τον όρο «έγκυα άτομα» και επιμένει στον όρο «(έγκυος)
γυναίκα» κατηγορείται για τρανσφοβία από woke (χαρακτηρισμός που
αναφέρεται σε πρόσωπα ευαισθητοποιημένα απέναντι στις κοινωνικές
ανισότητες, τις φυλετικές διακρίσεις και τα δικαιώματα της LGBTQ+
κοινότητας) συνάδελφό της σε ένα από τα παλαιότερα και καλύτερα
πανεπιστήμια». (Δεν είχα αναφερθεί καθόλου σ’ αυτούς τους όρους.)
Νυν και πρώην μέλη τού τμήματός μου με κατηγόρησαν δημόσια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι σκόπιμα βλάπτω τη Λώρα, «κακοποιώντας» και απειλώντας την ασφάλεια της «κοινότητας», ιδιαίτερα των προπτυχιακών.
Στη συνέχεια, ένα άρθρο σχετικό μ’ αυτή την περιπλοκή εμφανίστηκε στη Harvard Crimson. Σε αυτό, η Λώρα είπε στην εφημερίδα: «Θέλω επίσης να επαναλάβω ότι σέβομαι την Carole τόσο ως επιστήμονα όσο και ως πολύτιμο μέλος τού τμήματός μας». Όταν μου ζητήθηκε να σχολιάσω, είπα: «Μπορούμε να νοιαζόμαστε και να είμαστε ευαίσθητοι στις ανάγκες και τις ταυτότητες του καθενός, ενώ παράλληλα εμμένουμε στη βιολογική πραγματικότητα».
Οι φοιτητές κρίνουν τον καθηγητή
Αλλά το άρθρο διασυνδεόταν επίσης με μια «Δήλωση των Μελών τής Ένωσης Μεταπτυχιακών Φοιτητών τού Χάρβαρντ σε αλληλεγγύη προς τη Λώρα». Η δήλωση αυτή ισχυριζόταν ότι η Λώρα είχε υποστεί «πολυήμερο καταιγισμό προσωπικής παρενόχλησης, ρατσιστικής κακοποίησης και απειλών για τη σωματική της ακεραιότητα» αφότου η αντίδρασή της πήρε αυτές τις διαστάσεις.
Όμως η διοίκηση του τμήματός μου μού είπε ότι αδυνατούσε να με υποστηρίξει δημόσια γιατί δεν το επέτρεπε η «οπτική» τής κατάστασης.
Τις επόμενες εβδομάδες τα πράγματα ηρέμησαν και οι φόβοι μου ότι η φήμη μου είχε δεχθεί μοιραίο πλήγμα άρχισαν να φθίνουν. Τότε έλαβα ένα email, το οποίο μου προώθησε ένας φίλος καθηγητής σε άλλο τμήμα. Στάλθηκε από τον πρόεδρο του τμήματος (ο οποίος ήταν μέλος τής επιτροπής DEI αυτού του τμήματος). Όταν διάβασα τις πρώτες γραμμές, ήξερα ότι τα προβλήματά μου κάθε άλλο παρά είχαν τελειώσει: “η επιτροπή DEI του τμήματος θέλει να εκφράσει την ακλόνητη υποστήριξή της προς τα διεμφυλικά άτομα, εντός τής κοινότητάς μας και παντού. . . . Θα θέλαμε να μοιραστούμε μαζί σας το ακόλουθο σχόλιο ενός μέλους τής κοινότητάς μας πάνω στο θέμα τής δημόσιας διάλεξης αυτής τής εβδομάδας.”
Το «σχόλιο» ήταν μια διαμαρτυρία μιας μεταπτυχιακής φοιτήτριας [η οποία έτυχε να είναι μια διεμφυλική (transgender) γυναίκα στην επιτροπή DIΕ, που ενίστατο στο γεγονός ότι το τμήμα είχε διαφημίσει μια ομιλία που επρόκειτο να κάνω στην πανεπιστημιούπολη συζητώντας το βιβλίο μου.
Η φοιτήτρια έγραψε: «Η Carole Hooven, μία από τους ομιλητές, έχει ιστορικό λόγου ενάντια στα συμφέροντα των διεμφυλικών και των ποικιλόμορφου φύλου ατόμων—συμπεριλαμβανομένης μιας αξιοσημείωτης πρόσφατης συνέντευξης στο Fox News. . . . Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς τέτοιου είδους σχόλια υποτίθεται ότι καλλιεργούν έναν ακαδημαϊκό διάλογο, με σεβασμό γύρω από τις διεμφυλικές ταυτότητες και εμπειρίες».
Η καταγγελία συνέχιζε απαριθμώντας τα άλλα «αδικήματά» μου, με βάση αποσπάσματα που είχαν αφαιρεθεί από το πλαίσιό τους από podcast και άρθρα σε εφημερίδες. Τελείωνε με μια ανακοίνωση ότι θα υπήρχε ένα «ανοιχτό σε προκλήσεις πλαίσιο για συζήτηση» μετά την ομιλία.
Παρόλο που τα μέλη τής κοινότητας της πανεπιστημιούπολης έχουν το δικαίωμα να διαφωνούν δημόσια μεταξύ τους, οι διοικήσεις των πανεπιστημίων (ή εκείνοι που αυτοπαρουσιάζονται ως διοίκηση) δε θα έπρεπε να δυσφημούν δημόσια το πρόσωπο εκείνων με τους οποίους διαφωνούν. Μια τέτοια πράξη καταστρέφει υπολήψεις και αναστέλλει την ελευθερία τής έκφρασης στην πανεπιστημιούπολη.
Η φοιτήτρια διδακτορικού Laura Simone Lewis προκάλεσε αντιδράσεις αφού χαρακτήρισε τις παρατηρήσεις της Hoover, όπως η αντίθεση στη χρήση όρων όπως «έγκυες», ως «επικίνδυνοι» και τρανσφοβικές.
Στα όρια
Ήξερα ότι αυτό δεν επρόκειτο να ξεθυμάνει, αν δεν τοποθετείτο ανοιχτά για λογαριασμό μου η διοίκηση του δικού μου τμήματος ή ίσως η Κοσμήτορας της Σχολής Τεχνών και Επιστημών —η Claudine Gay. Όχι για να πάρει θέση σε σχέση με την ακρίβεια των δηλώσεών μου, αλλά για να υπερασπιστεί σθεναρά το δικαίωμά μου να τις κάνω και να διατυπώσει ξανά τους κανόνες συλλογικότητας και συναδελφικότητας που διέπουν τον διάλογο στην πανεπιστημιούπολη.
Χάρηκα λοιπόν όταν έλαβα ένα email από τον Κοσμήτορα Επιστημών, που με προσκαλούσε να συναντηθούμε. Έγραφε ότι λυπόταν για τη «μεγάλη μου αναστάτωση» και ότι ήθελε να διερευνήσει πώς θα μπορούσαμε «να καλλιεργήσουμε ένα κλίμα συναδελφικής πνευματικής συζήτησης».
Έπρεπε να είχα διαβάσει το email πιο προσεκτικά. Μίλησε μόνο για τη δημιουργία νέων ομάδων εργασίας και πρωτοβουλιών. Τελικά τον διέκοψα για να ρωτήσω τι επρόκειτο να κάνει σε σχέση με την κατάσταση στην οποία είχα περιέλθει. Ως απάντηση μου έβγαλε έναν αυστηρό λόγο να μη διακόπτω. Είχα φτάσει στα όριά μου.
Η Carole Hooven πλήρωσε την επιστημονική της εντιμότητα με «οξεία κατάθλιψη, η οποία περιλάμβανε εισβάλλουσες, επίμονες και ακούσιες σκέψεις αυτοκτονίας»!!!
Αλλά οι ελπίδες μου αναπτερώθηκαν όταν κάποιος διοικητικός μού έδειξε το προσχέδιο ενός email, που περιλάμβανε την ακόλουθη σθεναρή υπεράσπιση (και μια αναφορά στη θέση μου στην ιεραρχία του Χάρβαρντ):
«Η επιστολή [διαμαρτυρίας] διατύπωσε σοβαρές κατηγορίες εναντίον ενός πολύ αγαπημένου και σεβαστού μέλους τού προσωπικού και λέκτορα στο τμήμα μου, της δρ. Carole Hooven. . . το άτομο που επλήγη από αυτό δεν ήταν κάποιος διάσημος καθηγητής, προστατευμένος από την ακαδημαϊκή μονιμότητα».
Απάντησα: «Το γεγονός ότι με υπερασπίζεστε και ειλικρινά το γεγονός πως υπερασπίζεστε την επιστήμη, σημαίνει τα πάντα για μένα και με βοήθησε να νιώσω περισσότερη ασφάλεια και στήριξη στη δουλειά που κάνω για το τμήμα και για το Χάρβαρντ. . . . Δημιουργείται ένα τρελό αφήγημα σε σχέση με τη δουλειά μου που δεν έχει καμία βάση στην πραγματικότητα και διαιωνίζεται από τη διοίκηση του πανεπιστημίου. Και αυτό είναι φρικτό. Η σθεναρήυποστήριξή σας σημαίνει τα πάντα για μένα».
Τελικά, ωστόσο, εκείνο το email που με απάλλασσε από οποιαδήποτε αδικοπραγία δε στάλθηκε ποτέ. Αντ’ αυτού στάλθηκε ένα άλλο. Είχα επίσης δει ένα προσχέδιο αυτού (που γράφτηκε από μια επιτροπή τουλάχιστον πέντε διοικητικών υπαλλήλων, συμπεριλαμβανομένου ενός κοσμήτορα της DEI, και συνυπογράφηκε από δύο από αυτούς), και ικέτευσα να μην αποσταλεί ποτέ.
Περιείχε φράσεις όπως: «Δεν ήταν πρόθεση της επιτροπής μας DIΕ να βλάψει τη φήμη τής Δρ. Hooven, αλλά να θέσει σημαντικά ζητήματα σχετικά με τις βέλτιστες πρακτικές στην επιστημονική επικοινωνία και τον σεβασμό για τον σοβαρό αντίκτυπο που μπορεί να έχουν οι επιστημονικές μας απόψεις στους άλλους. Ζητάμε συγγνώμη.» Ως συγγνώμη, απέτυχε.
Το ξεκάθαρο υπονοούμενο, που μεταδόθηκε τώρα σε εκατοντάδες άτομα στο δικό μου και στο άλλο τμήμα, ήταν ότι δεν είχα σεβαστεί τον «σοβαρό αντίκτυπο» των «επιστημονικών μου απόψεων». Ήταν το αντίθετο από αυτό στο οποίο είχα ελπίσει.
Ήθελα απλώς να εξαφανιστώ — και περίπου αυτό έκανα. Όταν ζήτησα βοήθεια από το μέλος τού διδακτικού προσωπικού με το οποίο συνεργαζόμουν στενότερα (επίσης έναν καλό φίλο), εξηγώντας ότι ανησυχώ για την ψυχική μου υγεία, μου είπε «σκύψε το κεφάλι, σφίξε τα δόντια και έσο επαγγελματίας».
Έλαβα το μήνυμα ότι έπρεπε απλώς να το αφήσω και να πάω παρακάτω. Δεν το έκανα και έχασα τον παλιό μου φίλο.
Σκέψεις αυτοκτονίας!
Τελικά διαγνώστηκα με οξεία κατάθλιψη, η οποία περιλάμβανε εισβάλλουσες, επίμονες και ακούσιες σκέψεις αυτοκτονίας. Άρχισα να επισκέπτομαι έναν ψυχοθεραπευτή και μου συνταγογραφήθηκε φαρμακευτική αγωγή.
Ανέθεσα σε κάποιον άλλο τη διοικητική μου δουλειά και μείωσα την απασχόλησή μου σε ημι-απασχόληση. Αυτό θα μου επέτρεπε να συνεχίσω να διδάσκω το αγαπημένο μου μάθημα Ορμόνες και Συμπεριφορά. Αλλά για πρώτη φορά στα χρονικά, την άνοιξη του 2022, κανένας μεταπτυχιακός φοιτητής δεν δεχόταν να υπηρετήσει ως βοηθός καθηγητή στο μάθημά μου
(το οποίο είχε συνήθως 60-90 φοιτητές). Και χωρίς μια θέση υψηλού επιπέδου, και ένα ερευνητικό εργαστήριο και δικούς μου μεταπτυχιακούς φοιτητές, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα γι’ αυτό.
Έτσι αντ’ αυτού, η τελευταία τάξη που δίδαξα στο Χάρβαρντ (ή οπουδήποτε) ήταν ένα μικρό προπτυχιακό σεμινάριο. Είχε μεγάλη επιτυχία και έλαβε την υψηλότερη δυνατή βαθμολογία αξιολόγησης του μαθήματος από τους φοιτητές.
Από τον Ιανουάριο του 2023, αν και υπέθετα ότι θα παραμείνω στη δουλειά μου μέχρι τα βαθιά γεράματα (είμαι 57), αποσύρθηκα από το Χάρβαρντ. Όταν κατέστησα σαφές στους έχοντες εξουσία στο τμήμα μου ότι ένιωθα πως δεν είχα άλλη επιλογή παρά να φύγω λόγω τής έλλειψης δημόσιας υποστήριξης, κανείς δε βγήκε να την παράσχει.
Οι άνθρωποι συμπεριφέρονταν με τρόπους που υπαγόρευε η κουλτούρα τής DEI. (Αυτό ίσχυε ιδιαίτερα για τη Λώρα, τη μεταπτυχιακή φοιτήτρια που είχε εμβαπτιστεί σε αυτήν την κουλτούρα, και δεν την κατηγορώ.) Ακόμα κι αν ήξεραν τι θα έπρεπε να κάνουν, ειδικά για εκείνους στην κορυφή, το ρίσκο ήταν απλά πολύ μεγάλο.
Μερικά γενναία, συμπονετικά μέλη ΔΕΠ με προσέγγισαν υποστηρικτικά και
τους είμαι υπόχρεη. Είμαι ιδιαίτερα ευγνώμων στον καθηγητή ψυχολογίας
Steven Pinker, ο οποίος μου έδωσε τη δυνατότητα να έχω μια (άνευ
αποδοχών) θέση συνεργάτη στο τμήμα του. Και η περίπτωσή μου έδωσε
ώθηση για τη συγκρότηση του Συμβουλίου για την Ακαδημαϊκή Ελευθερία στο
Χάρβαρντ. Εστιάζουμε στην προώθηση της «ελεύθερης έρευνας, πνευματικής
ποικιλομορφίας και πολιτικού διαλόγου στο παλαιότερο πανεπιστήμιο της
Αμερικής». Είμαι ενεργό μέλος.
«Των οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς άδομεν…» Όταν «καθηγητές τής ιατρικής σχολής αποφεύγουν τη χρήση σαφών επιστημονικών όρων όπως άρρεν, θήλυ και έγκυος γυναίκα» δεν μπορεί η Πρυτανεία του ΑΠΘ να συμπορεύεται με τους λογοκριτές ΛΟΑΤΚΙ…
Ως ένδειξη της πολιτικής πόλωσης που χαρακτηρίζει τις ΗΠΑ σήμερα, οι υποστηρικτές μου τείνουν να προέρχονται από τη δεξιά – αν και είμαι ισοβίως Δημοκρατική. Με χαρά δέχτηκα μια θέση υψηλόβαθμου εταίρου στο κεντροδεξιό American Enterprise Institute, όπου κυριαρχεί ζωηρός διάλογος.
Το μότο τού Χάρβαρντ είναι Veritas —Αλήθεια. Αλλά η αλήθεια είναι ότι το μήνυμα που λαμβάνουν καθημερινά τα μέλη τής κοινότητας του Χάρβαρντ —σε email, εκπαιδευτικές διαδικασίες, αφίσες, φυλλάδια και συναντήσεις— είναι μέριμνα της DEI . Το μήνυμα είναι ότι αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία, σίγουρα πάνω από την αναζήτηση της αλήθειας, είναι το πώς τα λόγια των ανθρώπων επηρεάζουν ομάδες που θεωρούνται «περιθωριοποιημένες».
Με ενδιαφέρει να διασφαλίσω ότι όλοι αισθάνονται ευπρόσδεκτοι στο Χάρβαρντ και πιστεύω ότι η ποικιλομορφία στην πανεπιστημιούπολη ενισχύει το ίδρυμα. Αλλά αυτό δεν πρέπει να γίνεται εις βάρος τής ελευθερίας τού λόγου. Το Χάρβαρντ έχει πολύ δρόμο να διανύσει για να αποκαταστήσει ένα περιβάλλον όπου όσοι βρίσκονται στην πανεπιστημιούπολή του θα αισθάνονται ελεύθεροι να διδάσκουν, να γράφουν και να μιλούν χωρίς φόβο.
Μια τέτοια κουλτούρα υποστηρίζει την παραγωγή, τη διάδοση και τη διατήρηση της γνώσης – την αληθινή αποστολή του πανεπιστημίου.
Μετάφραση: Αγγελική Παπαθεμελή
Πηγή: https://www.thefp.com/p/carole-hooven-why-i-left-harvard 17 Ιανουαρίου 2024
«Εκτός ορίων» η Τουρκία του Ερντογάν – «Ποιος μπορεί να χωρίσει την Κωνσταντινούπολη από την Ιερουσαλήμ»;
Ερντογάν (AP)
Με έναν φλογερό και γεμάτο εθνικιστικό πάθος λόγο, ο ΡετζέπΤαγίπΕρντογάν αξιοποίησε την εθνική επέτειο της 30ηςΑυγούστου, που σηματοδοτεί τη νίκη της Τουρκίας κατά των Ελλήνων το 1922, για να προωθήσει το όραμά του για μια Τουρκία που υπερβαίνει τα γεωγραφικά της όρια (ξανά).
Μιλώντας στην τελετή παραλαβής των πτυχίων από τους αποφοίτους της Σχολής Χερσαίου Πολέμου του Πανεπιστημίου Εθνικής Άμυνας, ο Ερντογάν ξεκαθάρισε ότι η χώρα του στοχεύει σε μια επιρροή που εκτείνεται πέρα από τα εθνικάσύνορα, αγκαλιάζοντας περιοχές και λαούς από τη Μέση Ανατολή έως την Αφρική. Ο ΡετζέπΤαγίπΕρντογάν με αφορμή την εθνική επέτειο φανέρωσε ξανά την επίμονη επιδίωξή του να καταστήσει την Τουρκία μία χώρα με παγκόσμια εμβέλεια.
«Από τη Συρία μέχρι το Βόρειο Ιράκ, από τη Λιβύη μέχρι τη Σομαλία, οι ένοπλες δυνάμεις μας εκπληρώνουν τα καθήκοντά τους, όπου και αν αναλαμβάνουν αποστολές», είπε ο Τούρκοςπρόεδρος, προσπαθώντας να ενισχύσει την εικόνα μιας Τουρκίας που δεν διστάζει να επιδείξει τη στρατιωτική της ισχύ σε κάθε γωνιά του κόσμου.
Ο τουρκικός στρατός, θεμέλιο της εθνικής ταυτότητας
Χρησιμοποιώντας το γνωστό ρητό, «Κάθε Τούρκος γεννιέται στρατιώτης», ο Τούρκος ηγέτης προσπάθησε να ενσταλάξει πάλι την αντίληψη στο λαό του ότι ο στρατός της Τουρκίας αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι της εθνικής ταυτότητας.
«Αυτή η αντίληψη ήταν πάντα κυρίαρχη στις ένοπλες δυνάμεις μας, οι οποίες έχουν μια βαθιά ριζωμένη ιστορία άνω των 2233 ετών», είπε κατατάσσοντας τον τουρκικό στρατό στους αρχαιότερους του κόσμου, ακόμη και πριν από εκείνον των ΑρχαίωνΣπαρτιατών.
Η στρατιωτική δύναμη της Τουρκίας παρουσιάζεται όχι μόνο ως ασπίδα της πατρίδας, αλλά και ως σύμβολο ελπίδας για τους απανταχού καταπιεσμένους.
«Ο στρατός μας αποτελεί την πηγή ελπίδας για τους καταπιεσμένους σε όλο τον κόσμο με τη σημαία και την ημισέληνο, που φέρει περήφανα ως σήμα τιμής», δήλωσε, τονίζοντας στη συνέχεια τη στρατηγική θέση της Τουρκίας ως κόμβου που ενώνει πολιτισμούς και οικονομίες.
«Η Τουρκία είναι μια γέφυρα που ενώνει γεωγραφίες, ένα πολιτιστικό κέντρο και μια ζώνη οικονομικής μετάβασης», ανέφερε.
Εντολή για επαγρύπνηση στη «Γεωγραφία της Καρδιάς»
Ο Τούρκος πρόεδρος προσπάθησε να καταδείξει τη σημασία της συνεχούς επαγρύπνησης και δύναμης. Η Τουρκία πρέπει να παραμείνει ενεργή στις περιοχές που θεωρεί ως «γεωγραφία της καρδιάς της», δηλαδή σε περιοχές με ιστορική και πολιτιστική σημασία για την Τουρκία.
«Ακόμη και το πιο απλό σημάδι αδυναμίας μπορεί να εκθέσει το έθνος μας σε μεγάλες απειλές», προειδοποίησε. «Αν κλείσουμε τα αυτιά μας στα γεγονότα στην περιοχή μας και στη γεωγραφία της καρδιάς μας, είναι σαν να κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας», συμπλήρωσε.
Ο Ερντογάνεμφανίστηκε για άλλη μια φορά ως προστάτης των αδελφών λαών, αναφέροντας εμφαντικά ότι «από τον Καύκασο μέχρι την Αφρική, όπου υπάρχει αδελφός ή αδελφή, τα προβλήματά τους είναι και δικά μας προβλήματα».
«Ποιος μπορεί να χωρίσει την Κωνσταντινούπολη από την Ιερουσαλήμ»;
Ο Τούρκος πρόεδρος επιχείρησε να συνδέσει ακόμη και την Κωνσταντινούπολη με την Ιερουσαλήμ, δύο πόλεις με τεράστια θρησκευτική και πολιτική σημασία, σύμφωνα με τον ίδιο, εδώ και εκατοντάδες χρόνια, όπως σημείωσε.
«Ποιος μπορεί να χωρίσει την Κωνσταντινούπολη από την Ιερουσαλήμ; Ποιος μπορεί να χωρίσει τη Γάζα από το Γκαζιαντέπ», ρώτησε.
«Εκτός ορίων» η Τουρκία του Ερντογάν
Κάθε προσπάθεια περιορισμού της τουρκικής επιρροής, είπε ο Ερντογάν, δεν πρόκειται να πετύχει, τονίζοντας για άλλη μια φορά ότι η Τουρκία δεν περιορίζεται στα γεωγραφικά της σύνορα.
«Όποιος προσπαθεί να περιορίσει τον ορίζοντα της Τουρκίας σε 782.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα είναι ξένος σε αυτόν τον τόπο, αν όχι αδαής».
Ο Ερντογάν, με αφορμή την εθνική επέτειο, επιχείρησε να ενισχύσει το πατριωτικό αίσθημα και να προσδώσει στην Τουρκία έναν παγκόσμιο ρόλο, αποκαλύπτοντας φιλοδοξίες που υπερβαίνουν τα τοπικά και περιφερειακά πλαίσια.
«Δεν δώσαμε και δεν θα δώσουμε καμία αξία σε όσους προσπαθήσουμε να μας περιορίσουν σε ρηχά νερά. Θα σκεφτόμαστε με επίκεντρο την Τουρκία, αλλά θα κρατήσουμε το όραμά μας αρκετά ευρύ, ώστε να συμπεριλάβουμε και ολόκληρο τον κόσμο», κατέληξε, δείχνοντας για μία ακόμη φορά ότι η Τουρκία δεν αρκείται στον ρόλο μιας περιφερειακής δύναμης, αλλά φιλοδοξεί να διαδραματίσει ρόλο στην παγκόσμια σκηνή.
Απαντώντας στους θεωρίες που διατυπώθηκαν σε ορισμένες πρόσφατες ειδήσεις ότι «οι πωλήσεις των μαχητικών αεροσκαφών F-35 μπορούν να πραγματοποιηθούν με την προϋπόθεση ότι δεν χρησιμοποιείται το σύστημα αεράμυνας S-400», οι πηγές ανέφεραν, «Η απαίτηση συστήματος για τις ανάγκες αεράμυνας της χώρας μας συνεχίζεται. Στο πλαίσιο αυτό, το σύστημα αεράμυνας S-400 είναι διαθέσιμο στις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις».
«Άσκηση ρουτίνας με το ναυτικό των ΗΠΑ»
Πηγές από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έδωσαν την ακόλουθη απάντηση σε ερωτήσεις σχετικά με τη ναυτική άσκηση που πραγματοποίησαν τα τουρκικά πλοία TCG Anadolu και TCG Gökova με το πλοίο USS Wasp του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, η οποία αναφέρθηκε από ορισμένα ΜΜΕ ως «υποστήριξη στο Ισραήλ»:
«Το TCG Anadolu και το TCG Gökova πραγματοποίησαν μεταβατική εκπαίδευση στη Μεσόγειο με τα στοιχεία του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ USS Wasp και USS Oak Hill στις 13-17 Αυγούστου.
Τέτοιες ασκήσεις γίνονται επίσης με πλοία συμμαχικών χωρών. Αυτά είναι ρουτίνας και περιορισμένης εμβέλειας, δηλαδή, δεν είναι προγραμματισμένα ένα χρόνο νωρίτερα και πραγματοποιούνται στο πλαίσιο ενός συγκεκριμένου σεναρίου και στο οποίο συμμετέχουν πολλά και διάφορα στοιχεία.
Είναι δραστηριότητες και έχουν σκοπό, από την άλλη πλευρά, είναι εκπαιδεύσεις που δοκιμάζουν μόνο τις διαδικασίες που προκύπτουν από την παρουσία των πλοίων και δεν έχουν διαφορετικό σκοπό εκτός από τη βελτίωση της διαλειτουργικότητας και της φιλίας και δεν χρειαζόταν να δοθεί κάποιο μήνυμα μέσω αυτής της δραστηριότητας. (σημ. για αυτό δεν ανακοινώθηκε από το τουρκικό υπουργείο Άμυνας).
Δεν είναι σωστό να διαχωρίζουμε αυτήν την εκπαιδευτική δραστηριότητα, η οποία δεν είναι ούτε ωφέλιμη για το Ισραήλ αλλά ούτε επιβλαβής για την Παλαιστίνη, από το εύρος και το πλαίσιό της και να τη σύρουμε σε διαφορετικά μέρη.
«Όπως έχει αναφερθεί πολλές φορές στο παρελθόν, δεν είναι δυνατόν η Δημοκρατία της Τουρκίας να εμπλακεί σε οποιαδήποτε δραστηριότητα που θα έβλαπτε τον παλαιστινιακό λαό».
30.08.2024 – 12:33
Στο διαγωνισμό για τον Διάδρομο 8 συμμετείχαν 7 τουρκικές εταιρείες και μία από αυτές επιχείρησε να δωροδοκήσει τον πρωθυπουργό της Βόρειας Μακεδονίας, Hristiyan Mitskoski, σε σχέση με τη διαδικασία του διαγωνισμού, ανέφερε η MKD.
Μετά από κατηγορίες για δωροδοκία, το υπουργείο Μεταφορών και η κρατική εταιρεία Μακεδονικοί Σιδηρόδρομοι απέσυραν τις ομάδες αξιολόγησης για το σιδηροδρομικό έργο στη Βουλγαρία.
Σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Μεταφορών Αλεξάντερ Νικόλσκι, η κυβέρνηση των Σκοπίων δεν εγκαταλείπει τον Διάδρομο 8, αλλά τα σχέδια για το έργο θα αναθεωρηθούν και θα αναζητηθεί πραγματική λύση μαζί με την ΕΕ και τη Βουλγαρία.
Ο υπουργός Μεταφορών υποστηρίζει ότι καμία εταιρεία από κράτη μέλη της ΕΕ δεν έχει υποβάλει αίτηση για τον διαγωνισμό.
“Επτά εταιρείες υπέβαλαν αίτηση, αλλά καμία από αυτές δεν ήταν από αξιόπιστα κράτη μέλη της ΕΕ. Κάποιες προσπάθησαν να δωροδοκήσουν εμένα και άλλους αξιωματούχους. Λόγω αυτών των ζητημάτων και του παραβιασμένου έργου, αποφασίσαμε να αποσύρουμε τις ομάδες αξιολόγησης. Αυτή η ενέργεια υπογραμμίζει τη δέσμευσή μας για ακεραιότητα του έργου», είπε ο Νικολόσκι. | BGNES
Θα μπορούσε, άραγε, η πλευρά Ερντογάν να «θυσιάσει» τον εκλεκτό της, Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπέιμπα, στο βωμό της προσέγγισης με την Αίγυπτο του Σίσι και την πλευρά του Χαλίφα Χαφτάρ; Τα πετρέλαια και τα μεγάλα συμβόλαια βρίσκονται, πάντως, στα ανατολικά…
Οι κ.κ. Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπέιμπα και ο Ρ.Τ. Ερντογάν μαζί στην Κωνσταντινούπολη (Turkish Presidency via AP, Pool)
Οι τιμές του πετρελαίου εκτοξεύθηκαν αυτήν την εβδομάδα διεθνώς… λόγω Λιβύης.
Ακριβώς δέκα χρόνια έπειτα από τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές του 2014, η χώρα με τα μεγαλύτερα αποθέματα αργού στην Αφρική πορεύεται διχασμένη, μέσα σε συνθήκες επιδεινούμενου εμφυλιοπολεμικού σπαραγμού.
«Το status quo πλέον δεν είναι βιώσιμο», δήλωσε στις 20 Αυγούστου η Στέφανι Κούρι, επικεφαλής της αποστολής Υποστήριξης των Ηνωμένων Εθνών στη Λιβύη (UNSMIL), μιλώντας ενώπιον του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
«Χωρίς νέες πολιτικές συνομιλίες που θα (μπορούσαν να) οδηγήσουν σε μια ενιαία κυβέρνηση και σε εκλογές, βλέπετε πού οδηγούμαστε: σε μεγαλύτερη πολιτική και οικονομική αστάθεια, μεγαλύτερη εσωτερική και περιφερειακή αστάθεια και εδραιωμένους πολιτικούς και εδαφικούς διαχωρισμούς», προσέθεσε η Κούρι.
Εν έτει 2024 πια, δέκα χρόνια έπειτα από τις τελευταίες λιβυκές βουλευτικές εκλογές και 13 έπειτα από τον θάνατο του Καντάφι, η Λιβύη παραμένει χωρισμένη μεταξύ δύο αντίπαλων διοικήσεων σε δύση/Τριπολίτιδακαι ανατολή/Κυρηναϊκή.
Από τη μία πλευρά στα δυτικά (Τρίπολη) βρίσκεται η διεθνώς αναγνωρισμένη Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας GNU του τουρκόφιλου πρωθυπουργού Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπέιμπα, και από την άλλη πλευρά στα ανατολική (Βεγγάζη) η Κυβέρνηση Εθνικής Σταθερότητας GNS του Οσάμα Χαμάντ ο οποίος διαδέχθηκε ως μεταβατικός πρωθυπουργός τον Φάτι Μπασάγκα.
Σημαντική σημείωση: η υποστηριζόμενη από την Τουρκία κυβέρνηση της Τρίπολης, μια κυβέρνηση που, αν και αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ, έχει πια ξεπεράσει τα όρια της εντολής της (οι εκλογές που θα έπρεπε να πραγματοποιηθούν στα τέλη του 2021 ακόμη αναμένονται), υποστηρίζεται από το Ανώτατο Κρατικό Συμβούλιο (High Council of State), ενώ στον αντίποδα η Κυβέρνηση Εθνικής Σταθερότητας υποστηρίζεται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων του Ακίλα Σάλεχ (HoR) και τον Λιβυκό Εθνικό Στρατό (LNA) του Χαλίφα Χαφτάρ.
Ο Ντμπέιμπα έχει δίπλα του την Τουρκία του Ερντογάν, ενώ ο LNA του Χαφτάρ από την άλλη παρουσιάζεται να διατηρεί δεσμούς με Ρωσία, Αίγυπτο, Σαουδική Αραβία και Εμιράτα.
Τα ραντεβού των τελευταίων μηνών
Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν είχε συναντηθεί τον περασμένο Φεβρουάριο στην Τρίπολη με τον Ντμπέιμπα ο οποίος λίγες εβδομάδες αργότερα, τον Μάρτιο, επισκέφθηκε την Τουρκία όπου είχε συνάντηση με τον Ερντογάν. Σε συνέχεια των προαναφερθεισών επαφών, ο αρχηγός του γενικού επιτελείου των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στρατηγός Μετίν Γκιουράκ βρέθηκε τον περασμένο Ιούλιο στη Λιβύη.
Οι δύο πλευρές του λιβυκού εμφυλίου συγκρούονται πια εκ νέου, για τη διοίκηση της λιβυκής Κεντρικής Τράπεζας και τα έσοδα από το πετρέλαιο.
Η κυβέρνηση της Τρίπολης επιχείρησε να εκδιώξει τον διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας Σαντίκ αλ-Καμπίρ με την κατηγορία της κακοδιαχείρισης των πετρελαϊκών εσόδων, διορίζοντας στη θέση του τον Μοχάμεντ αλ-Σούκρι. Ο Καμπίρ, ο οποίος όμως κατέχει την εν λόγω θέση από το 2011 και θεωρείται πια «άνθρωπος του Χαφτάρ», αρνήθηκε να εγκαταλείψει το πόστο του.
Το ύποπτο «αυτοκινητιστικό» του 2023 στην Τουρκία
Ειρήσθω εν παρόδω, αξίζει να σημειωθεί το εξής: ο Καμπίρ είχε εμπλακεί τον Νοέμβριο του 2023 σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα στην Τουρκία. Κάποιοι είχαν μάλιστα τότε αναφέρει εν είδει φημών ότι εκείνο το «δυστύχημα» ήταν στην πραγματικότητα απόπειρα δολοφονίας κατά του Καμπίρ, ο οποίος είχε ήδη τότε αρχίσει να συγκρούεται με τον Ντμπέιμπα.
Εν έτει 2024 πια, η κυβέρνηση της Τρίπολης επιχείρησε να πάρει με τη βία το τιμόνι της Κεντρικής Τράπεζας στην οποία καταλήγουν τα έσοδα από το πετρέλαιο, προκαλώντας όμως έτσι την αντίδραση της Βεγγάζης η οποία προχώρησε σε αντίποινα, μπλοκάροντας την παραγωγή πετρελαίου στα δικά της εδάφη και τις πετρελαϊκές εξαγωγές από τα ανατολικά. Σημαντική σημείωση: σχεδόν όλες οι μεγάλες πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της Λιβύης βρίσκονται στα ανατολικά.
Με φόντο τα προαναφερθέντα, οι τιμές του πετρελαίου βρέθηκαν να ανεβαίνουν αυτήν την εβδομάδα διεθνώς. Όπως προαναφέρθηκε άλλωστε, η Λιβύη παραμένει η χώρα με τα μεγαλύτερα πετρελαϊκά αποθέματα στην Αφρική.
Αντιδρώντας, πολλοί στη Δύση θα άρχιζαν και πάλι να ανταλλάσσουν προειδοποιήσεις για όσα συμβαίνουν στον άξονα Τριπολίτιδας-Κυρηναϊκής βλέποντας εκεί θρυαλλίδες περιφερειακής αστάθειας.
Η «σιωπή» της Αγκυρας και η Αίγυπτος του Σίσι
Στον αντίποδα ωστόσο, την ώρα που η ένταση ανεβαίνει στο λιβυκό μέτωπο, «η Τουρκία παραμένει σιωπηλή», όπως σημειώνει σε άρθρο της στο Al-Monitor η Εζγκί Ακίν. Γιατί;
Η τουρκική ηγεσία επιχειρεί εδώ και καιρό να επαναπροσεγγίσει την Αίγυπτο του Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι. Αυτές οι τουρκικές προσπάθειες προσέγγισης του Καΐρου αποκτούν μάλιστα πια πρόσθετη αξία, με φόντο την πληγή της Γάζας που οξύνεται και την ισραηλινοτουρκική ένταση που ανεβαίνει. Η πλευρά του Αιγύπτιου προέδρου έχει όμως πάρει ξεκάθαρα θέση υπέρ της Βεγγάζης στη Λιβύη, ενώ παραμένει στα «μαχαίρια» με την Τρίπολη και τον Ντμπέιμπα η κυβέρνηση του οποίου θα προχωρούσε μάλιστα προ εβδομάδων στην απέλαση δύο Αιγύπτιων διπλωματών τους οποίους κατηγόρησε ως κατασκόπους.
«Η Τουρκία θεωρεί κορυφαία προτεραιότητά της τη διατήρηση της προσέγγισης με το Κάιρο», δηλώνει στο Al-Monitor ο ειδήμων σε θέματα βόρειας Αφρικής Ζαλέλ Χαρσαουί, αναλυτής του βρετανικού Royal United Services Institute-RUSI. Σύμφωνα με τον Χαρσαουί, η Αγκυρα επιθυμεί όμως παράλληλα και κάτι άλλο: εν προκειμένω «να εμβαθύνει τους οικονομικούς της δεσμούς με την ανατολική Λιβύη, συνάπτοντας προσοδοφόρες συμφωνίες με τις Αρχές στα ανατολικά». Υπό αυτό το πρίσμα, αποκτά όμως πρόσθετο νόημα και η συνάντηση που είχε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν στην Τουρκία τον περασμένο Ιούλιο με… τον υιό του Χαλίφα Χαφτάρ, Μπελκασίμ Χαφτάρ.
Τουρκικές μπίζνες με τους υιούς του Χαφτάρ
Ο Τούρκος ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν είχε συνάντηση τον περασμένο Ιούλιο με τον υιό του Χαφτάρ στην Αγκυρα.
Ο Μπελκασίμ Χαφτάρ τυγχάνει επικεφαλής του καλούμενου «Libya Development and Construction Fund» το οποίο όμως ξεκίνησε το 2023 ως επιτροπή για την ανοικοδόμηση της πληγείσας από τις βροχές και τις πλημμύρες περιοχής της Ντέρνα. Η Τουρκία του Ερντογάν θα ήθελε να πρωταγωνιστήσει σε αυτήν την ανοικοδόμηση, πράγμα το οποίο ήδη επιχειρεί… σε συνεργασία με εταιρείες από την Αίγυπτο.
«Και δεν είναι πια μόνον η Ντέρνα. Αιγυπτιακές και τουρκικές εταιρείες έχουν αρχίσει να κατασκευάζουν δρόμους, γέφυρες και κτίρια και στη Βεγγάζη καθώς και σε άλλες πόλεις», γράφει ο Βόλφραμ Λάχερ, αναλυτής του γερμανικού ινστιτούτου SWP, στο περιοδικό New Lines. Σύμφωνα μάλιστα με τον Λάχερ, πίσω από πολλές από τις εν λόγω συμφωνίες ανοικοδόμησης που υπογράφουν Τούρκοι και Αιγύπτιοι βρίσκονται μεταξύ άλλων και οι τρεις υιοί του Χαφτάρ: ο Σαντάμ, ο Μπελκασίμ και ο Χάλεντ.
«Οι Τούρκοι έχουν εξασφαλίσει μερικά συμβόλαια. Είναι χαρούμενοι, αλλά θέλουν περισσότερα και (σ.σ. για να καταφέρουν να τα πάρουν) η βελτίωση των σχέσεών τους με τον Χαφτάρ είναι τώρα απόλυτη προτεραιότητα», σχολιάζει από την πλευρά του ο Χαρσαουί, βλέποντας όμως ένα εμπόδιο σε αυτήν τη διαδικασία: συγκεκριμένα εκείνο του ιδίου του Ντμπέιμπα.
Σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, προκειμένου να κρατηθεί στην εξουσία, ο Ντμπέιμπα προχωρά σε κινήσεις που επιτείνουν την αστάθεια. Αυτό όμως στην παρούσα φάση δεν αρέσει στην Τουρκία η οποία «χάνει την υπομονή της με τον σύμμαχό της τον Ντμπέιμπα», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά.
Θα μπορούσαν, άραγε, οι Τούρκοι να φτάσουν στο σημείο να αδειάσουν τον εκλεκτό τους;
Ο Γιώργος Σκαφιδάς ξεκίνησε να εργάζεται ως δημοσιογράφος το 2005. Από τις αρχές του 2022 έχει ενταχθεί στο δυναμικό της Καθημερινής, καλύπτοντας τον τομέα των διεθνών ειδήσεων.
Παίζεται ένα παιχνίδι μεταξύ εμπόρων και παραγωγών ελαιών το τελευταίο διάστημα με προφανή θύματα τους παραγωγούς. Οι οποίοι ούτε τα μέσα διαθέτουν, ούτε τις επαφές έχουν για να επηρεάσουν το κλίμα και την τιμή του προϊόντος τους.
Το παιχνίδι ξεκινά από την αγωνία για την τιμή του ελαιολάδου η οποία την χρονιά που πέρασε έφθασε στα ύψη.
Αιτία; Η μειωμένη παραγωγή πέρυσι λόγω των καιρικών συνθηκών και η λογική αύξηση της τιμής.
Φέτος, το παιχνίδι των εντυπώσεων το οποίο θα επηρεάσει και την τιμή πώλησης της ελιάς ξεκινά με δημοσιεύματα που αποδίδονται σε παρότρυνση των εμπόρων πως η φετινή χρονιά είναι καλή, όπως δείχνουν οι φορτωμένες ελιές. Συνεπώς, ο βασικός λόγος για τις υψηλές τιμές εκλείπει.
Τα δημοσιεύματα φέρουν ένα 40% των καταναλωτών μέχρι πέρυσι να έχουν εγκαταλείψει το λάδι ως διατροφική επιλογή, λόγω της περυσινής ακρίβειας, οπότε το καταναλωτικό κοινό έχει μειωθεί, άρα και η ζήτηση.
Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του κ. Μανώλη Γιαννούλη, προέδρου της Εθνικής Διαπραγματευτικής Οργάνωσης Ελαιολάδου ότι «η αγωνία [φέτος] δεν είναι η επάρκεια προϊόντος, τι θα βάλουμε στα μπουκάλια μας δηλαδή, όπως ήταν πέρσι. Φέτος η αγωνία είναι αν θα πωληθεί το προϊόν».
Από την πλευρά των παραγωγών υποστηρίζεται πως όλα αυτά τα δημοσιεύματα και οι δηλώσεις είναι μεθοδευμένα και κατευθυνόμενα, ώστε οι έμποροι να αγοράσουν φθηνά τις ελιές από τους παραγωγούς και στην συνέχεια να εμπνευστούν διάφορες άλλες παραδοχές και να αυξήσουν την τιμή του λαδιού, αφού αγοράσουν φθηνά τις ελιές.
Οι παραγωγοί τονίζουν ότι μπορεί τα δένδρα να έχουν φέτος ελιές αλλά το μέγεθός τους δεν οδηγεί σε αισιόδοξες προβλέψεις. Οι ελιές είναι μικρές και δεν θα δώσουν το λάδι που τα δημοσιεύματα αναφέρουν.
Συνεπώς, κατά τους παραγωγούς, η κρίση ελαιολάδου θα συνεχισθεί και φέτος.
Και όσα μεθοδεύονται είναι εμπορικά παιχνίδια.
Πάντως, στα δημοσιεύματα αναφέρονται τιμές ελαιολάδου από τις περυσινές ελιές που ουδόλως ανταποκρίνονται στην αλήθεια.
Η πλέον φιλική τιμή είναι 10 ευρώ το λίτρο. Στα supermarket κυμαίνεται στα 20 ευρώ.
Η Τουρκία προσκλήθηκε μετά από 5 χρόνια σε συνάντηση ΥΠΕΞ της ΕΕ και όπως φαίνεται επιχειρεί να βάλει τους δικούς της όρους σε ότι έχει να κάνει με το Κυπριακό. Η συμπεριφορά της έναντι ενός κράτους μέλους δεν φαίνεται ότι απασχόλησε ούτε για ένα δευτερόλεπτο τους ευρωπαίους ΥΠΕΞ και δεν ειπώθηκε ούτε λέξη προς τον Χακάν Φιντάν, τον Τούρκο υπουργό , ο οποίος με δηλώσεις του έκανε σαφές ότι η χώρα του δεν πρόκειται να δεχτεί σύνδεση της «ευρωπαϊκής της προοπτικής με το Κυπριακό». Ο Φιντάν δεν είπε τίποτα για τα ελληνοτουρκικά, όπως εξάλλου και ο Έλληνας ομόλογος του Γιώργος Γεραπετρίτης! Είτε μας αρέσει ,είτε όχι αυτό που έχουμε καταφέρει είναι να ακολουθούμε και να παρακολουθούμε τις εξελίξεις που η Τουρκία διαμορφώνει και εντός της ΕΕ!
Η γεωπολιτική κατάσταση στη γειτονιά της ΕΕ, αλλά και ακανθώδη ζητήματα που δυσκολεύουν τις ευρωτουρκικές σχέσεις, όπως είναι το Κυπριακό και η κατάσταση στη Μέση Ανατολή, συζητήθηκαν κατά τη διάρκεια του γεύματος εργασίας που είχαν οι 27 υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ, με τον Τούρκο ομόλογό τους, Χακάν Φιντάν, σήμερα στις Βρυξέλλες, δήλωσε ο Ύπατος Εκπρόσωπος της ΕΕ, Ζοζέπ Μπορέλ.
Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε, λίγο μετά το πέρας των εργασιών του άτυπου Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων, ο Ζ. Μπορέλ εξέφρασε την ικανοποίησή του για τη συμμετοχή του Χακάν Φιντάν, επισημαίνοντας ότι είναι η πρώτη φορά μετά από πέντε χρόνια που προσκαλείται ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας σε άτυπο Συμβούλιο της ΕΕ.
Ο Ζ. Μπορέλ είπε ότι συζητήθηκε ιδιαιτέρως το Κυπριακό ζήτημα, στο οποίο αναφέρθηκαν πολλά κράτη-μέλη στο γεύμα εργασίας με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών. «Εκφράσαμε την αλληλεγγύη της ΕΕ με σεβασμό στις θέσεις της Κύπρου και τη βούλησή μας να αναζητήσουμε λύση μέσω πολιτικού διαλόγου», είπε ο Μπορέλ, εκφράζοντας την ελπίδα ότι αυτή η πρόσκληση προς τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας «θα είναι το πρώτο βήμα για την επανάληψη της διαδικασίας διαλόγου προκειμένου να αναζητηθεί λύση στο Κυπριακό πρόβλημα». Όπως είπε, οι εργασίες της συνόδου άργησαν να ολοκληρωθούν, λόγω αυτής της συζήτησης.
Εξάλλου, ερωτηθείς αν η Τουρκία ζήτησε την επανεκκίνηση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ, ο επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας απάντησε πως η Τουρκία είναι υποψήφια προς ένταξη χώρα και θα συνεχίσει να είναι και επομένως το αίτημά της για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων είναι κατανοητό. Σημείωσε, ωστόσο, ότι δεν τέθηκε συγκεκριμένη ημερομηνία για έναρξη διαπραγματεύσεων από τουρκικής πλευράς
«Η σύνδεση του Kυπριακού με τις ευρωτουρκικές σχέσεις δεν θα φέρει αποτελέσματα», δήλωσε ο Χακάν Φιντάν
Απέρριψε τη διασύνδεση του Κυπριακού με τις ευρωτουρκικές σχέσεις ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, σε δηλώσεις μετά τη συμμετοχή του στο Άτυπο Συμβούλιο των Υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ (Gymnich).
«Πιστεύουμε ότι η αναζωογόνηση των σχέσεων Τουρκίας-ΕΕ είναι προς το συμφέρον όλων. Ωστόσο, τονίσαμε ότι η σύνδεση του Kυπριακού προβλήματος με τις σχέσεις Τουρκίας-ΕΕ δεν είναι υγιής μέθοδος και δεν θα αποφέρει αποτελέσματα», δήλωσε ο Χακάν Φιντάν.
Ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας υπογράμμισε ότι η ένταξη στην ΕΕ αποτελεί στρατηγικό στόχο για τη χώρα του και σημείωσε ότι ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν το έχει εκφράσει αυτό με σαφήνεια. «Θέλουμε να προχωρήσουμε με μια θετική ατζέντα. Εάν η ΕΕ επιδείξει θετική προσέγγιση με τον ίδιο τρόπο, αυτό θα είναι προς το συμφέρον όλων», είπε ο Χακάν Φιντάν.
Έμφαση έδωσε ο Τούρκος ΥΠΕΞ στο θέμα των θεωρήσεων εισόδου για τους Τούρκους πολίτες στις χώρες της ζώνης Σένγκεν, τονίζοντας ότι ένα από τα θέματα προτεραιότητας για την Άγκυρα είναι η απελευθέρωση των θεωρήσεων. Δήλωσε ότι έχουν εκπληρωθεί από την Τουρκία 66 κριτήρια και ότι τα αρμόδια θεσμικά όργανα συνεργάζονται για την ολοκλήρωση των υπόλοιπων έξι κριτηρίων.
Ο Τούρκος υπουργός ανέφερε ακόμη ότι «μέχρι να επιτευχθεί η κατάργηση της βίζας, συνεχίζουμε να εργαζόμαστε για την εξάλειψη των δυσκολιών και των εμποδίων που αντιμετωπίζουν οι πολίτες μας κατά τη διαδικασία υποβολής αιτήσεων θεώρησης Σένγκεν. Συνεχίζουμε τις επαφές μας με την ΕΕ και τα κράτη μέλη για την επέκταση των θεωρήσεων πολλαπλών εισόδων και των θεωρήσεων μακράς διάρκειας».
Στο θέμα της Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ-Τουρκίας, ο Χακάν Φιντάν τόνισε ότι «συνεχίζουμε να αναμένουμε την επικαιροποίησή της».
Επίσης, ζήτησε να επαναλειτουργήσουν οι καθιερωμένοι μηχανισμοί διαλόγου Τουρκίας-ΕΕ που ανεστάλησαν το 2019 και «να γίνουν συγκεκριμένα βήματα σε τεχνικά ζητήματα, προκειμένου οι σχέσεις να αποκτήσουν δυναμική την επόμενη περίοδο».
Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών χαρακτήρισε την περίπου δίωρη συνάντηση στις Βρυξέλλες «θετική εξέλιξη» και «σημαντική για την αναζωογόνηση των σχέσεών μας με την ΕΕ», υπενθυμίζοντας ότι η Τουρκία δεν είχε προσκληθεί σε αυτές τις συναντήσεις για αρκετό καιρό.
Ήταν η πρώτη φορά έπειτα από πέντε χρόνια που ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας έλαβε πρόσκληση να συμμετάσχει σε συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της Ένωσης.
Σε ένα σκληρό μπρα ντε φέρ μεταξύ του ΑΔΜΗΕ και της κυπριακής ΡΑΕΚ κρίνεται η τύχη του μεγαλόπνοου και εξαιρετικής στρατηγικής σημασίας έργου της ηλεκτρικής διασύνδεσης Κύπρου -Κρήτης το οποίο αυτή την στιγμή δείχνει να βρίσκεται στο «σημειο μηδέν».
Μετά απο εβδομάδες διαπραγματεύσεων ,πιέσεων και αλληλοκατηγοριών ο ΑΔΜΗΕ δείχνει να παίζει το τελευταίο χαρτί του έναντι της Λευκωσίας κοινοποιώντας επιστολή της γαλλικής εταιρίας παραγωγής και κατασκευής καλωδιακών διασυνδέσεων Nexans η οποία προειδοποιεί για αναστολή των εργασιών στις 2 Σεπτεμβρίου.
Το έργο που έχει οδηγηθεί σε «βραχυκύκλωμα» όχι μόνο λόγω των οικονομικών διαφορών και ενστάσεων της Κυπριακής Ρυθμιστικής Αρχής αλλά κυρίως λόγω του «γεωπολιτικού κινδύνου» και του ενδεχόμενου το έργο να μην ολοκληρωθεί εξαιτίας της ρητής αντίθεσης της Τουρκίας η οποία εχει διακηρύξει ότι «κανένα έργο δεν θα πραγματοποιηθεί στην Ανατολική Μεσόγειο χωρίς την συναίνεση ή την συμμετοχή της .
Δυστυχώς εάν δεν υπάρξει άμεσα ανατροπή αυτής της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί υπάρχει ο κίνδυνος η Τουρκία να επιτύχει στον στόχο της ,ακυρώνοντας το σημαντικό αυτό έργο , επιβεβαιώνοντας έτσι ότι θα έχει «βέτο» σε κάθε ενεργειακό έργο στην περιοχή και επιβεβαιώνοντας ότι έχει την δυνατότητα να προστατεύσει αυτό που θεωρεί τουρκική υφαλοκρηπίδα βάσει του Τουρκολυβικού Μνημονίου και της αυθαίρετης «οριοθέτησης» της τουρκικής ΑΟΖ.
Καθώς η Λευκωσία κωλυσιεργεί έχοντας προβάλει σοβαρές διαφωνίες στην οικονομοτεχνική μελέτη και το πλαίσιο που παρουσίασε ο ΑΔΜΗΕ , η γαλλική NEXANS που έχει αναλάβει την υλοποίηση του έργου, με επιστολή η οποια δημοσιοποιήθηκε από τον ΑΔΜΗΕ, προειδοποιεί με άμεση αναστολή των εργασιών από τις 2 Σεπτεμβρίου.
Σύμφωνα με την επιστολή η Nexans ενημερώνει ότι αν μέχρι την Παρασκευή 31 Αυγούστου δεν έχει λάβει την τελική εντολή για τις εργασίες που αφορούν στο καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου ή αν δεν έχει επιλυθεί το ρυθμιστικό πλαίσιο για το εργο τότε στις 2 Σεπτεμβρίου αναστέλλει τις εργασίες επιρρίπτοντας μαλιστα ευθύνες στην Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας της Κύπρου (ΡΑΕΚ).
Η ΡΑΕΚ απορρίπτει την πρόβλεψη για ανάκτηση δαπανών του έργου με επιβάρυνση των κύπριων καταναλωτών από την έναρξη της κατασκευής του καλωδίου και όχι από την ολοκλήρωση του ,ενώ μείζον θεμα έχει προκύψει και για την πρόβλεψη ότι η Κύπρος δεν θα δικαιούται ουδεμία αποζημίωση εάν το έργο δεν ολοκληρωθεί λόγω «γεωπολιτικού ρίσκου».
Ανώτατη πηγή στην Λευκωσία μας δήλωσε χθες ότι οι αποφάσεις και σε κυβερνητικό επίπεδο θα ληφθούν σήμερα ή το αργότερο την Δευτέρα ,ότι «γίνεται προσπαθεια διασφάλισης της οικονομικής πτυχής καθώς υπάρχουν γκρίζα σημεία» τονίζοντας ότι «δεν υπάρχει ειλημμένη αποφαση για απόρριψη του πλαισίου του ΑΔΜΗΕ».
Για την κυπριακή κυβέρνηση είναι εξαιρετικά δύσκολη η κατάσταση καθως μετα και το φιάσκο του τερματικού στο Βασιλικό, δεν είναι σε θέση να περάσει απόφαση για ένα υπό σχεδιασμό έργο ,με δεδομένο το ενδεχόμενο μη ολοκλήρωσης του ενώ θα έχει προηγηθεί η επιβάρυνση των κυπρίων καταναλωτών ήδη από την έναρξη του έργου.
Ακύρωση του έργου βεβαίως θα σημάνει και μια σημαντική επιβάρυνση του φορέα υλοποίησης της ηλεκτρικής διασύνδεσης ,του ΑΔΜΗΕ που θα βρεθεί εκτεθειμένος έναντι της Nexans.
Σύμφωνα με πληροφορίες στην συζήτηση που εγινε στην αρμόδια επιτροπή της Κυπριακής Βουλής τα μέλη ηταν μοιρασμένα σε σχέση με την αποδοχή εστω και τροποποιημένων των όρων του ΑΔΜΗΕ προκειμένου να συνεχισθεί το έργο και εκείνων που συντάσσονται με την σκληρή γραμμη της ΡΑΕΚ.
Σύμφωνα με κυπριακά ΜΜΕ είναι σε εξέλιξη διαβουλεύσεις του Κυπριακού Υπουργείου Ενέργειας με την Ε.Ε. και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (EIB), ώστε το έργο να προχωρήσει κανονικά, εξισορροπώντας τους όρους που τίθενται από το πλαίσιο του ΑΔΜΗΕ.
Οι εξελίξεις αυτές σημειώνονται την στιγμή που υπάρχει έντονος προβληματισμός για την αντίδραση της Τουρκίας στο ενδεχόμενο συνέχισης των εργασιών για τις έρευνες πόντισης του καλωδίου σε περιοχές εκτός των ελληνικών χωρικών υδάτων, καθώς η επανάληψη της πρακτικής που ακολουθήθηκε πριν ένα μήνα, με την έκδοση και τουρκικής NAVTEX για τις εργασίες ώστε να δίνεται η εντύπωση ότι έχει λόγο και η Τουρκία σε περιοχές της Ελληνικής ΑΟΖ και εντος της περιοχής ελληνικής αρμοδιότητας έκδοσης NAVTEX, θα είναι προβληματική και σε πολιτικό και σε διπλωματικό επίπεδο.
Στη μεγαλύτερη δωρεά στην Ιστορία της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κολούμπια (Columbia) προχώρησε το ζεύγος Ρόι και Νταϊάνας Βάγγελου, με το συνολικό ποσό να ανέρχεται στα 400 εκατομμύρια δολάρια, όπως γνωστοποιήθηκε σε επίσημη ανακοίνωση.
Μάλιστα, πρόκειται για τη δεύτερη μεγάλη δωρεά του ζεύγους Βάγγελου μέσα σε επτά χρόνια, καθότι το 2017 είχαν δωρίσει 250 εκατομμύρια δολάρια, προκειμένου να προωθηθεί η βιοϊατρική έρευνα στο Πανεπιστήμιο, αλλά και να στηρίξουν φοιτητές με περιορισμένη οικονομική δυνατότητα.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ των «New York Times», αυτή η οικονομική συνεισφορά του ζεύγους Βάγγελου αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, με δεδομένο ότι οι εν γένει σχέσεις του Πανεπιστημίου Κολούμπια με τους μεγαλύτερους δωρητές του βρίσκονται σε κρίση, λόγω της επεισοδιακής κινητοποίησης συμπαράστασης προς την Παλαιστίνη, που θεωρήθηκε προσβλητική για πολλούς σταθερούς υποστηρικτές του Κολούμπια, που ήταν εβραϊκής καταγωγής.
Από την πλευρά της, η προσωρινή πρόεδρος του Πανεπιστημίου, Δρ Κατρίνα Αρμστρονγκ (Dr. Katrina Armstrong), η οποία ανέλαβε καθήκοντα μετά την παραίτηση της προκατόχου της θέσης, Νεμάτ Σαφίκ (Nemat Shafik), που είχε δεχθεί σκληρή κριτική για τη στάση που τήρησε στα έντονα γεγονότα των τελευταίων μηνών, θέλησε να αποσυνδέσει τη σημασία της γενναίας δωρεάς του ζεύγους Βάγγελου από την αποχώρηση άλλων δωρητών, τονίζοντας ότι θα πρέπει να εκληφθεί ως προς τη βασική σκοπιά του, ως δηλαδή μιας σημαντικής πράξης υποστήριξης στην ιατρική έρευνα.
«Η δωρεά έχει κατά βάση εστιάσει στην προώθηση της επιστήμης και την προώθηση της επιρροής στην αποστολή μας. Αυτή είναι η μοναδική προτεραιότητά τους», ανέφερε η Δρ Αρμστρονγκ για το ζεύγος Βάγγελου, τους οποίους και αποκάλεσε «στρατιώτες του Κολούμπια».
Παράλληλα, η προσωρινή πρόεδρος του Πανεπιστημίου πρόσθεσε ότι ο Δρ Ρόι Βάγγελος, ο οποίος αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Κολούμπια το 1954, ήταν «αφοσιωμένος στην επιστήμη και τη δέσμευση που αυτή εμπεριέχει για την ανθρώπινη υγεία», υπενθυμίζοντας ότι είχε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των στατινών, που μειώνουν τη χοληστερόλη, κατά τη θητεία του ως Διευθύνων Σύμβουλος στη Merck.
Σημείωσε επίσης πως, υπό την ηγεσία του Δρα Βάγγελου, η Merck συνεισέφερε στην επέκταση της διαθεσιμότητας της ιβερμεκτίνης προσφέροντάς την δωρεάν σε ορισμένες χώρες, μειώνοντας δραματικά τη νόσο της «τύφλωσης των ποταμών» σε περιοχές της Αφρικής και της Κεντρικής Αμερικής.
Συνολικά, το ζεύγος Ρόι και Νταϊάνας Βάγγελου έχει προσφέρει στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κολούμπια δωρεές που αγγίζουν το ύψος των 900 εκατομμυρίων δολαρίων, με αποτέλεσμα οι ιθύνοντες να τους κατατάσσουν στους «πιο γενναιόδωρους δωρητές στην Ιστορία του Πανεπιστημίου Κολούμπια».
Προβληματίζουν οι απώλειες δωρητών
Σε κάθε περίπτωση, ακόμη κι αν η Δρ Αρμστρονγκ θέλησε να αποσυνδέσει τη μεγάλη δωρεά του ζεύγους Βάγγελου από την προβληματική περίοδο που διάγει στον τομέα αυτό το ιστορικό Πανεπιστήμιο, η αποστασιοποίηση σημαντικών δωρητών είναι γεγονός και ουδείς μπορεί να προβλέψει εάν θα αποκατασταθεί η επαφή μαζί τους.
Οπως τονίζουν οι «New York Times», στην κατηγορία αυτή ανήκουν ονόματα όπως ο ιδιοκτήτης της ομάδας Νιου Ινγκλαντ Πάτριοτς (New England Patriots), Ρόμπερτ Κέι Κράφτ (Robert K. Kraft) αλλά και το Ιδρυμα Ράσελ Μπέρνι (Russel Bernie Foundation), το οποίο είχε ενισχύσει στο παρελθόν το Πανεπιστήμιο Κολούμπια με δωρεές που άγγιζαν τα 86 εκατομμύρια δολάρια.
Ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, Γιώργος Γεραπετρίτης, παρενέβη στο άτυπο γεύμα εργασίας των ομολόγων του της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) με τον Χακάν Φιντάν, και έκανε μία δήλωση που προβλημάτισε διπλωμάτες, πολιτικούς και δημοσιογράφους, που παρακολουθούν με περισσή προσοχή κάθε κουβέντα του.
Και ο λόγος αυτής της στενής παρακολούθησης είναι η εκτόξευση κατηγοριών ότι η Ελλάδα δήθεν “μοιράζει” το Αιγαίο με τους Τούρκους και άλλες παρόμοιες κουβέντες που διακινεί η ελληνική εθνικιστική Δεξιά.
Ο κ. Γεραπετρίτης, λοιπόν, εικάζω ότι αντιδρώντας προφανώς σε αυτά τα παρανοϊκά που άκουγε να ισχυρίζεται για την Κύπρο ο πρώην αρχικατάσκοπος της Τουρκίας, με τον οποίο ο Έλληνας υπουργός ανέπτυξε φιλικές σχέσεις, δήλωσε τα εξής, που ξεφεύγουν του γνωστού πλαισίου, που καθορίζει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις:
Η Ελλάδα και η Τουρκία, παρά τις θεμελιώδεις διαφορές που υφίστανται μεταξύ τους, συνεργάζονται σε σημαντικά θέματα θετικής ατζέντας και είναι σημαντικό να διατηρούν ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας για να προλαμβάνονται κρίσεις.
Η φράση αυτή, παρά τις θεμελιώδεις διαφορές που υφίστανται μεταξύ τους, πιάστηκε στα ραντάρ διπλωματών, πολιτικών και εκπροσώπων των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και σε κλάσματα, θα έλεγα, δευτερολέπτου, έγινε θέμα μεγάλης συζήτησης. Γιατί;
Σύμφωνα με την επίσημη ιστοοσελίδα του ελληνικού υπουργείου των Εξωτερικών, οι ελληντουρκικές σχέσεις καθορίζονται ως εξής:
Η Ελλάδα τάσσεται παγίως υπέρ του διαλόγου με την Άγκυρα με στόχο την διευθέτηση της μοναδικής ελληνοτουρκικής διαφοράς σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, αυτή της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Απαραίτητη προϋπόθεση, ωστόσο, για τη διεξαγωγή διαλόγου είναι η αποχή από προκλητικές κινήσεις με διάρκεια και συνέπεια, καθώς και δέσμευση για πλήρη σεβασμό του διεθνούς δικαίου και των αρχών καλής γειτονίας, σημειώνεται στην επίσημη ιστοσελίδα.
Ενώπιον των ομολόγων του της Ε.Ε. και του περίεργου Φιντάν, ο κ. Γεραπετρίτης αναφέρθηκε σε θεμελιώδεις διαφορές. Πρέπει να διευκρινιστεί η δήλωση. Έχουμε αλλαγή θέσης, όπως υπονοεί η δήλωση του Έλληνα υπουργού ή ισχύει η θέση όπως παρουσιάζεται από την ιστοσελίδα του ελληνικού υπουργείου.
Η τομεάρχης Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Ρένα Δούρου εξέδωσε χθες το βράδυ ανακοίνωση (ΕΔΩ) για τη συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της Ελλάδας και της Τουρκίας, αλλά δεν …”έπιασε” το συγκεκριμένο θέμα, που επιμένω ότι είναι σοβαρό.
Διότι αν ισχύει η δήλωση του κ. Γεραπετρίτη τότε έχουμε αλλαγή του ελληνικού δόγματος έναντι της Τουρκίας και του μοναδικού προβλήματος, που δέχεται για συζήτηση η Ελλάδα:
Της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Ως γνωστό, οι Τούρκοι δεν αφήνουν τίποτα να πέσει κάτω. Γι’ αυτό χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Η αναφορά στις θεμελιώδεις διαφορές περιλαμβάνεται σε γραπτή ενημέρωση ελληνικών διπλωματικών πηγών που έλαβαν μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος οι δημοσιογράφοι που καλύπτουν το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών. Και αυτός είναι ένας ακόμα λόγος που απαιτείται η διευκρίνηση.
Έχει σημασία επίσης, ότι στην κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον Χακάν Φιντάν, ο Έλληνας υπουργός ένοιωσε την ανάγκη να τονίσει τα εξής, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές:
Τόνισε ότι η Ελλάδα στηρίζει την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, όμως θα πρέπει να γίνονται σεβαστά το ευρωπαϊκό κεκτημένο, η κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα όλων των κρατών-μελών και η Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφαλείας της ΕΕ. Επί αυτού απαιτείται μεγαλύτερος συντονισμός μεταξύ της Τουρκίας με την ΕΕ.
Στο σκέλος της συζήτησης για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ο κ. Γεραπετρίτης έθεσε όλα τα θέματα που κατά το προηγούμενο διάστημα δημιούργησαν εντάσεις εκ μέρους της Τουρκίας, επισημαίνοντας την ανάγκη ύπαρξης καλού κλίματος, αποφυγής εντάσεων και σεβασμού του διεθνούς δικαίου.
Συζητήθηκε, επίσης, η επικείμενη συνάντηση των ηγετών της Ελλάδας και της Τουρκίας στη Νέα Υόρκη, όπου θα συζητηθούν το χρονοδιάγραμμα και τα επόμενα βήματα του διαλόγου.
Όσον αφορά το Κυπριακό, ο Υπουργός Εξωτερικών τόνισε την ανάγκη επανεκκίνησης του διαλόγου στο πλαίσιο των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και αξιοποίησης της ευκαιρίας που θέτει η βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
* Ο Μιχάλης Ιγνατίου είναι διαπιστευμένος ανταποκριτής στο Λευκό Οίκο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, και συγγραφέας. Είναι ο ιδρυτής της ιστοσελίδας Hellas Journal
του Κωνσταντίνου Νικολετόπουλου
Ο φόβος που εξαπλώνεται…
