Αρχική Blog Σελίδα 1119

Πέθανε ο Λουκάς Ανανίκας, στέλεχος της ΝΔ επί σειρά ετών

Από
anixneuseis
-
0

03.09.202411:24

Η εξόδιος ακολουθία του Λουκά Ανανίκα θα τελεστεί την Τετάρτη 4/9 στις 13:00 στη Θεσσαλονίκη.
Πέθανε σε ηλικία 85 ετών ο Λουκάς Ανανίκας, ο οποίος επί σειρά ετών ήταν στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας. Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή με ανάρτηση στο Facebook η κόρη του, Αλεξάνδρα Ανανίκα.

«Μπαμπάκα μας, πάντα με χαμόγελο και καλή καρδιά, το στήριγμά μας, η δύναμή μας. Με ήθος και αγάπη για τη ζωή και τους ανθρώπους. Εργατικός, αεικίνητος. Έφυγες όρθιος κόβοντας φρούτα από τα δέντρα που φρόντιζες, για να τα προσφέρεις με αγάπη στα εγγόνια σου και σε όλη τη γειτονιά. Η μαμά σε φώναξε το παλικάρι μου. Έτσι είναι.
Σε αγαπάμε. Θα μας λείψεις αφόρητα. Γιάννης, Σάντρα».

Ο Λουκάς Ανανίκας γεννήθηκε το 1939 στην Αμφίκλεια Φθιώτιδας. Σπούδασε Γεωπονία στην Ελλάδα και τις ΗΠΑ. Ήταν ενεργός στην πολιτική με το κόμμα της ΝΔ και είχε διατελέσει γενικός γραμματέας του υπουργείου Μακεδονίας Θράκης επί κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή.

Η εξόδιος ακολουθία του θα τελεστεί την Τετάρτη 4/9 στις 13:00 στον ιερό ναό Της Του Θεού Σοφίας στη Θεσσαλονίκη.

Γ. Μαγκριώτης: μπορεί να υπάρξει μια νέα 3η του Σεπτέμβρη;

Από
anixneuseis
-
3
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Γιάννης Μαγκριώτης

O απολογισμός του ΠαΣοΚ είναι θετικός για την χώρα, την οικονομία την κοινωνία και την δημοκρατία.

Μία ημέρα, μια ημερομηνία, που μας φόρτιζε πάντα και μας φορτίζει συναισθηματικά. Μια ημερομηνία, με την οποία συνδέθηκε η πορεία της χώρας και του καθένα μας ξεχωριστά.

Η διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη του 1974, ήταν ένα σύντομο κείμενο, με ιστορικές, ιδεολογικές και πολιτικές αναφορές στις ευθύνες της συντηρητικής-δεξιάς παράταξης και του ξένου παράγοντα, κυρίως δυτικού, στα μεγάλα προβλήματα της αυτοκυριαρχίας, της δημοκρατίας, της οικονομίας και των κοινωνικών ανισοτήτων.

Αποτέλεσε την ιδρυτική πράξη του ΠαΣοΚ και είχε έντονη την προσωπική ταυτότητα του Ανδρέα Παπανδρέου.

Μπορεί να υπάρξει μια νέα 3η του Σεπτέμβρη;

Ναι, μπορεί να υπάρξει, αρκεί να αποτυπώνει με σαφήνεια τα σημερινά κεντρικά αιτήματα της χώρας και των Ελλήνων. Να προτείνει με καθαρότητα τις κατευθύνσεις και το περιεχόμενο των απαντήσεων. Σήμερα δεν αρκούν οι συναισθηματικές αναφορές στο παρελθόν, ούτε οι εκκλήσεις συμπαράταξης, από όποιον και αν προσφέρονται, εάν αυτές δεν έχουν γενναιότητα, καθαρότητα επιλογών, θεσμικές και συλλογικές εγγυήσεις.

Η ιδρυτική διακήρυξη του ΠαΣοΚ , ήταν δημιούργημα μιας οριακής στιγμής για την Ελλάδα. Το ριζοσπαστικό περιεχόμενό της, ήθελε να απαντήσει σε τέσσερα κατεπείγοντα αιτήματα: εθνική αξιοπρέπεια, εθνική συμφιλίωση, Δημοκρατία, οικονομική και κοινωνική πρόοδο.

Η περίοδος των 50 χρόνων, μέχρι σήμερα, είναι μακράν η καλύτερη των Ελλήνων από ιδρύσεως του Νεοελληνικού κράτους. Στην διαχρονική αυτή επιτυχία, καθοριστική είναι η συμμετοχή όλων των πολιτικών κομμάτων και όλων των πολιτών. Την ίδια περίοδο έγιναν και πολλά λάθη, δεν ξεπεράστηκαν χρόνιες παθογένειες ή ακόμη χειρότερα δημιουργήθηκαν και νέες.

Ο κύκλος αυτός έκλεισε με την επώδυνη κρίση που εκδηλώθηκε το 2009, ως αποτέλεσμα της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης, της αβελτηρίας των ευρωπαίων εταίρων και των εκρηκτικών θεσμικών, οικονομικών, κοινωνικών και ηθικών ελλειμμάτων που είχαν συσσωρευτεί στη χώρα μας.

Μετά την πτώση της Χούντας, το ΠαΣοΚ κυβέρνησε αυτοδύναμα περίπου 21 χρόνια, ενώ σε δύο διαφορετικές περιόδους, αθροιστικά περίπου τρία χρόνια μέχρι σήμερα, συμμετείχε σε μία οικουμενική κυβέρνηση και σε δύο κυβερνητικές συμμαχίες. Λογικά, πρέπει να πιστωθεί ένα σχετικά μεγάλο μέρος αυτής της επιτυχίας, κάτι ανάλογο είναι φυσικό να διεκδικεί και κάθε άλλο κόμμα. Πρέπει όμως να χρεωθεί και ένα μεγάλο μέρος των ευθυνών, κάτι αντίστοιχο πρέπει να ισχύει και για τα άλλα κόμματα.

Το ΠαΣοΚ, από ριζοσπαστικό Σοσιαλιστικό κίνημα, μιας χώρας της ευρωπαϊκής περιφέρειας, μετεξελίχτηκε σε σοσιαλδημοκρατικό κόμμα μιας ευρωπαϊκής χώρας. Το πολιτικό σύστημα της χώρας, αλλά και η πλειοψηφία των πολιτών, αδυνατούν να αποδεχθούν τα λάθη των προηγούμενων χρόνων. Δεν μπορούν να αποδεχθούν, πως ένα μέρος της ευημερίας, που έζησαν τα προηγούμενα χρόνια, δεν προήλθε από παραγωγικές δραστηριότητές, αλλά από κοινοτικούς πόρους, δάνεια κυρίως του δημοσίου, των επιχειρήσεων, των νοικοκυριών και την παραοικονομία.

Ακόμη περισσότερο δεν μπορούν να κατανοήσουν τα αίτια της κρίσης, γιατί οι οικονομικές και κοινωνικές τους απώλειες, είναι καθολικές και, δεν πιστεύουν πως στο άμεσο μέλλον μπορούν να καλύψουν έστω και μέρος αυτών.

Η στάση της νέας γενιάς είναι ακόμη πιο απορριπτική και αυτό είναι απολύτως κατανοητό, γιατί νιώθει πως οι προηγούμενες γενιές έζησαν εις βάρος της. Η στάση της πλειοψηφίας των πολιτών, επηρεάζεται είτε από τον φόβο για το μέλλον, είτε από την απογοήτευση.

Η βαθιά και παρατεταμένη κρίση, όπως και σε ανάλογα ιστορικά παραδείγματα, περιορίζει τους ρεαλιστικούς μεσοπρόθεσμους σχεδιασμούς και τις ορθολογικές σκέψεις και πρακτικές.

Το πολιτικό περιβάλλον γίνεται ακόμη πιο ασφυκτικό, γιατί κυβέρνηση και αντιπολίτευση πολιτεύονται, σε μεγάλο βαθμό, χωρίς να έχουν ένα συνολικό σχέδιο με το οποίο θα κερδίσουν την εμπιστοσύνη και την συμμετοχή των πολιτών στην υλοποίηση του. Παρά τις διακηρύξεις των κομμάτων, η πλειοψηφία των πολιτών καταλαβαίνει, πως ούτε τα δύσκολα πέρασαν, ούτε εύκολες λύσεις υπάρχουν.

Τα κόμματα δεν εκφράζουν σήμερα αυτήν την ωριμότητα.

Αυτήν την ωριμότητα πρέπει να συμπυκνώσει και να εκφράσει μια «νέα 3η του Σεπτέμβρη».

Ένα νέο ριζοσπαστικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα με βαθύ μεταρρυθμιστικό χαρακτήρα, που θα συμβάλλει στην επανάκτηση της εθνικής αυτοπεποίθησης και την ενίσχυση της πολιτικής σταθερότητας.

Θα αξιολογήσει ρεαλιστικά, τα νέα διεθνή και Ευρωπαϊκά δεδομένα και την σύγχρονη θέση της χώρας μας.

Θα κατανοήσει τα νέα παραγωγικά και κοινωνικά δεδομένα, που είναι πολύ διαφορετικά από το 1974 και τις κοινωνικές δυνάμεις που σήμερα μπορούν να πρωταγωνιστήσουν στην μεγάλη προσπάθεια οικονομικής, κοινωνικής, θεσμικής και ηθικής ανόρθωσης της πατρίδας μας.

Σήμερα στην χώρα μας, μετά την υπερδεκαετή οικονομική και κοινωνική κρίση και την επέκταση και εμβάθυνσή της, λόγω της πανδημίας και της κερδοσκοπικής ακρίβειας, βρισκόμαστε σε μια οριακή στιγμή. Ουσιαστικά πρέπει να επαναδιαταχθεί το παραγωγικό δυναμικό, με την αξιοποίηση και των Κοινοτικών πόρων, επιλέγοντας την βιώσιμη πράσινη ανάπτυξη, που θα αποτρέπει, την ακόμη μεγαλύτερη συγκέντρωση των βασικών παραγωγικών τομέων της οικονομίας.

Πρέπει να υιοθετηθεί μια στρατηγική, που θα δημιουργεί την νέα μεσαία τάξη στην οικονομία της γνώσης, θα ενισχύει την παραγωγικότητα και την εξωστρέφεια, και θα υποστηρίζει την περιφερειακή ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή.

Οι επιλογές τους πρέπει να πείσουν όλους εκείνους και εκείνες, ιδιαίτερα τις νεότερες παραγωγικές ομάδες και τους νέους, που μένουν μακριά από την πολιτική και τις κάλπες.

Ένα ουσιαστικά συμμετοχικό δημοκρατικό προοδευτικό κόμμα, με αξιακό περιεχόμενο, την εθνική αξιοπρέπεια, την ελευθερία και την δικαιοσύνη.

Ένα κόμμα της σύγχρονης ριζοσπαστικής μεταρρυθμιστικής σοσιαλδημοκρατίας, το προγραμματικό πλαίσιο του οποίου θα έχει ως βασικούς πυλώνες: Την ασφάλεια της χώρας και των πολιτών, την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, το Κράτος Δικαίου, τη βιώσιμη ανάπτυξη, την περιφερειακή σύγκλιση και την κοινωνική συνοχή, την διαφάνεια και τον ουσιαστικό έλεγχο των αποφάσεων των φορέων της πολιτικής και κοινωνικής εκπροσώπησης.

Σήμερα, 50 χρόνια μετά, η 3η του Σεπτέμβρη αντιμετωπίζεται ως μύθος, τόσο από το Κίνημα Αλλαγής, που είναι ο ιστορικός κομματικός κληρονόμος του, όσο και από τον ΣΥΡΙΖΑ, που θέλει να καταγραφεί ως πολιτικός του κληρονόμος.

Το γεγονός αυτό έχει μια θετική πλευρά και επιβεβαιώνει το βασικό μου συμπέρασμα, ό,τι ο απολογισμός του ΠαΣοΚ είναι θετικός για την χώρα, την οικονομία την κοινωνία και την δημοκρατία.

Έχει όμως και μια αρνητική πλευρά, γιατί κυρίως αξιοποιεί το φαντασιακό συναισθηματικό υπόστρωμα αυτών που θέλουν να συνδέονται με τον ένα ή άλλο τρόπο με αυτό, περιορίζει όμως δραματικά τις αντικειμενικές αξιολογήσεις και αποδυναμώνει κάθε προσπάθεια, πέρα από τις διακηρύξεις προθέσεων, για την διαμόρφωση μιας νέας ιδρυτικής διακήρυξης, ενός πολιτικού φορέα, με έναν σύγχρονο ριζοσπαστικό ορθολογικό οραματισμό.

Πέντε καθηγητές Διεθνούς Δικαίου εκθέτουν το ΥΠΕΞ για την Κάσο

Από
anixneuseis
-
3

Στο μέλλον, οι Τούρκοι με αεροπλανοφόρα και γερμανικά υποβρύχια σαν τα δικά μας στη διάθεσή τους θα ελέγχουν τη Μεσόγειο και το Αιγαίο και από την Ανατολή και από τη Δύση, περικυκλώνοντας στρατηγικά τη χώρα μας, η οποία θα πρέπει να απαντά αν θα παραδίδεται στις απαιτήσεις τους με διάλογο ή με πόλεμο

Ανανέωση: 
Μανώλης Κοττάκης

Μανώλης Κοττάκης

Τις τελευταίες δύο εβδομάδες παρατηρείται μία αξιοσημείωτη μεταβολή: πολλοί γνωστοί καθηγητές Διεθνούς Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων με επώνυμα άρθρα τους σε ημερήσιες εφημερίδες των Αθηνών και με τηλεοπτικές συνεντεύξεις τους επισημαίνουν τους κινδύνους που προκύπτουν για τα εθνικά μας συμφέροντα από τα γεγονότα της Κάσου. Χωρίς ωραιοποιήσεις. Πρώτη φορά αισθάνονται την ανάγκη να πάρουν αποστάσεις από τους τρέχοντες ισχυρισμούς και τη γραμμή άμυνας που χάραξε το υπουργείο Εξωτερικών.

Πρώτοι ξεκίνησαν ο Πέτρος Λιάκουρας και ο Κωσταντίνος Φίλης με άρθρα τους στην «Καθημερινή», προειδοποιώντας για τα τετελεσμένα αλλά και για τις συνέπειες που έχει ευρύτερα η συμπεριφορά της Τουρκίας γεωπολιτικά, αν γίνει δεκτή από τους συμμάχους (στη διαμάχη με την Κίνα για τη Σινική Θάλασσα). Ακολούθησε ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων του Παντείου Θανάσης Πλατιάς με άρθρο του στα «Νέα», όπου υπογράμμισε τον κίνδυνο να καταστεί μελλοντικά η χώρα δορυφόρος της Τουρκίας.

Τη σκυτάλη πήρε ο αναπληρωτής καθηγητής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης Σωτήρης Σέρμπος στην ίδια ακριβώς γραμμή και -έκπληξη- τον κύκλο έκλεισε με άρθρο του, επίσης στην «Καθημερινή», ο ομότιμος καθηγητής του Παντείου Χρήστος Ροζάκης. Ο άνθρωπος που πριν από μερικούς μήνες ήταν εξαιρετικά αισιόδοξος για το μεγάλο άλμα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Τώρα, στο τελευταίο άρθρο του κλείνει με την ερώτηση για πόσο θα σέβεται ακόμα η Τουρκία τη Διακήρυξη Ειρήνης και Φιλίας που υπέγραψε με την Ελλάδα! Λιάκουρας, Φίλης, Πλατιάς, Σέρμπος και Ροζάκης προσχώρησαν λοιπόν σε μια σχολή σκέψης που έχει ιδιαίτερες αμφιβολίες για το πόσο εφικτή είναι η προσέγγιση με τους γείτονες όπως την εννοούμε εμείς. Ο μόνος που λείπει είναι ο Αγγελος Συρίγος. Είχαν προηγηθεί εδώ και μήνες, με άλλο, πιο προχωρημένο σκεπτικό βεβαίως, ο Γιάννης Μάζης και ο Γιώργος Φίλης.

Τι συμβαίνει, λοιπόν; Την απάντηση έδωσε καταρχάς ο απερχόμενος πρέσβης της Αμερικής στην Τουρκία: η γεωγραφία. Η Τουρκία είναι πολύ χρήσιμη στη Δύση σε περίπτωση ταραχών. Και στον Βορρά και στον Νότο. Αυτή η αρχή βεβαίως ίσχυε και τα προηγούμενα χρόνια. Οταν το Στέιτ Ντιπάρτμεντ πάσχιζε να αποδώσει γεωπολιτικό ρόλο και στην Ελλάδα, την οποία είχε τοποθετήσει επικεφαλής μιας ομάδας κρατών μαζί με τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και την Πολωνία στον κάθετο άξονα με την Ουκρανία (αλλά πλησιάζοντας το τέλος του πολέμου χάνει τη σημασία της και τα επενδυτικά κεφάλαια που της έταξαν), αλλά και στην Τουρκία στη Μέση Ανατολή.

Κάθε χώρα είχε ξεχωριστό ρόλο στην περιοχή με βάση αυτή την πολιτική των Αμερικανών. Αλλά οι Τούρκοι, μετά τις προεδρικές εκλογές τους και την τοποθέτηση του Χακάν Φιντάν στο υπουργείο Εξωτερικών, εργάστηκαν και συστηματοποίησαν τη σχέση τους με ομάδες κρατών ανά περιοχή και με τα κράτη ξεχωριστά. Με συνέπεια, σήμερα που μιλάμε, να ελέγχουν πλήρως τη Λιβύη με τον στρατό τους, να αποκαθιστούν τη σχέση τους με την Αίγυπτο, να αποκτούν ακόμα μεγαλύτερο ρόλο στην Αφρική, να έχουν ρόλο στον Καύκασο, να εμφανίζονται ως ηγέτες των μουσουλμάνων στη Μέση Ανατολή απέναντι στον πρωθυπουργό του Ισραήλ Νετανιάχου και όχι στο κράτος του Ισραήλ και βεβαίως να διαπραγματεύονται να ανταλλάξουν την πώληση των ρωσικών πυραύλων S-400 με αμερικανικά αεροπλάνα F-35.

Το νέο στοιχείο που έχει προκύψει είναι ότι γίνεται πλέον σεβαστή από τους Αμερικανούς η απαίτηση της Αγκυρας να γίνουν οι Τούρκοι η ναυτική δύναμη της Μεσογείου. Γι’ αυτό και έκαναν κοινές μυστικές ασκήσεις σε διεθνή ύδατα, οι οποίες περιελάμβαναν προσνηώσεις αμερικανικών μαχητικών αεροπλανοφόρων πάνω σε τουρκικά ελικοπτεροφόρα, τα οποία αργότερα θα μετατραπούν σε αεροπλανοφόρα.

Κάτι που σημαίνει ότι στο μέλλον οι Τούρκοι, με αεροπλανοφόρα και γερμανικά υποβρύχια σαν τα δικά μας στη διάθεσή τους, θα ελέγχουν τη Μεσόγειο και το Αιγαίο και από την Ανατολή και από τη Δύση, περικυκλώνοντας στρατηγικά τη χώρα μας, η οποία θα πρέπει να απαντά αν θα παραδίδεται στις απαιτήσεις τους με διάλογο ή με πόλεμο. Αλλά η ουσία δεν αλλάζει. Αυτό το νέο δόγμα δοκιμάστηκε στην Κάσο, όσο κι αν θέλει να το κρύψει με τα ψέματα που λέει καθημερινά, χωρίς να ντρέπεται, ο υπουργός Εξωτερικών, φτάνοντας στο σημείο να επιτεθεί -προχθές στον Σκάι- στον Τύπο, επειδή κάνουμε το καθήκον μας: νέο δόγμα ίσον η δορυφοροποίησή μας, η φιλανδοποίησή μας, ότι πρέπει να ρωτάμε για τα πάντα τους γείτονες. Αν θα κάνουμε θαλάσσια πάρκα στις Κυκλάδες και στα Δωδεκάνησα, αν θα κάνουμε έρευνα για την πόντιση καλωδίων στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, όπως έχει οριοθετηθεί με τη συμφωνία μας με την Αίγυπτο, για όλα. Αυτό καταγράφουν οι καθηγητές Διεθνούς Δικαίου στις παρεμβάσεις τους -δεν κρύβεται πια-, γιατί αν δεν το πουν, και οι ίδιοι θα βρεθούν εκτεθειμένοι στο μέλλον. Και δεν το θέλουν.

Η ισορροπία ανάμεσα σε δύο βάρκες έχει όρια. Και επειδή έκανα αναφορά σε βάρκες, μια επισήμανση: η αποδυνάμωση του Πολεμικού μας Ναυτικού και η απόσυρσή του από τη Μεσόγειο συνιστά εθνικό έγκλημα για το οποίο κάποτε, κάποιοι, πολιτικοί και ανώτατοι στρατιωτικοί, που πολέμησαν την ενίσχυσή του, θα λογοδοτήσουν.

newsbreak.gr

Κων. Κούσαντας: Γ’ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ;

Από
anixneuseis
-
0

του Κωνσταντίνου Κούσαντα, Αντιστρατήγου ε.α.

Η δήλωση του Υπουργού Εξωτερικών της Ρωσίας ότι η “Ρωσία εξετάζει την  πιθανότητα αναθεώρησης – προσαρμογής της χρήσης πυρηνικών όπλων” δεν φαίνεται να  αποτελεί “μπλόφα”.

1. Η Ρωσία είναι πολύ πιθανόν να χτυπήσει στόχους του ΝΑΤΟ  σε διεθνή εναέριο ή θαλάσσιο χώρο, προκειμένου να απομονώσει την ενίσχυση της Ουκρανίας από την Δύση.

2. Ακόμα πιθανόν θα μπορούσε να είναι η χρησιμοποίηση τακτικών πυρηνικών όπλων μέσα στο έδαφος της Ουκρανίας εναντίον σημαντικών στόχων ενίσχυσης, ώστε να εμποδίσει κάθε επιπλέον επιθετική πρόθεση – ενίσχυση της Ουκρανίας από την Δύση

3. Πράγματι το Ουκρανικό προγεφύρωμα μπορεί να φαίνεται ως “παρανυχίδα” μπροστά στην πρώτη στον κόσμο γεωγραφικά χώρα, όμως υπάρχουν τρία κυρίαρχα στοιχεία τα οποία φανερώνουν την ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ όσο ποτέ άλλοτε διότι:

Α. Η Ουκρανία έχει αρχίσει να χρησιμοποιεί οπλικά συστήματα μεγαλύτερου βεληνεκούς, να έχει δημιουργήσει επιθετική αντίληψη μέσα στην Ρωσική Επικράτεια μετά την εξουσιοδότηση των ΗΠΑ και μάλιστα να επιθυμεί να δημιουργήσει μελλοντική αεροπορική ισχύ 79 μαχητικών αεροσκαφών F16 από Δανία, Βέλγιο, Ολλανδία, Νορβηγία.

Β. Η κολοσσιαία πρόσφατη εγκριθείσα στρατιωτική βοήθεια των 137 δις δολαρίων (αξίας 48 δις δολαρίων – από τα 61 από τις ΗΠΑ, 40 δις δολαρίων από το ΝΑΤΟ σε στρατιωτικό υλικό και  39 δις ευρώ από την ΕΕ), δημιουργεί τις προϋποθέσεις μακροχρόνιας φθοράς – τριβής της Ρωσίας,  το οποίο έχει γίνει πλέον πραγματικότητα για την Ρωσία.
Η στρατιωτική βοήθεια των 137 δις δολαρίων της Δύσης είναι τόσο μεγάλη, αρκεί να σκεφθεί κάποιος ότι η αγορά των 40 F 35 της Ελλάδας έχουν κόστος 9 δις δολάρια συν το κόστος των οπλικών συστημάτων, πυρομαχικών, εξομοιωτών, ανταλλακτικών, συντήρησης

Γ. Η αδυναμία του ελέγχου των ενισχύσεων σε προσωπικό και οπλικά συστήματα της Δύσης στην Ουκρανία από την Ρωσία καθίσταται πλέον εμφανής,  με αποτέλεσμα ισχυρά οπλικά οπλικά συστήματα να κάνουν τοπικά την εμφάνισή τους και να δημιουργούν μεγάλες απώλειες στην Ρωσία γεγονός το οποίο η Ρωσία δεν μπορεί να το διαχειριστεί πλέον

 

 

ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΜΝΗΜΗ (ή μικρή ηλικία ή αναλυτική οκνηρία)

Από
anixneuseis
-
7
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

του Γιώργου Μιχαηλίδη*

Επετειακώς σήμερα πολλά καταφρονητικά γράφονται για την οικονομική πολιτική του ΠΑΣΟΚ στη δεκαετία του ’80: ανέκοψε την αναπτυξιακή δυναμική τη χώρας, κρατικοποίησε και κατέστρεψε τη βιομηχανία, γιγάντωσε σε πρωτοφανή για την Ευρώπη ύψη τον δημόσιο τομέα, εκτόξευσε το δημόσιο χρέος. Όλα αυτά είναι το λιγότερο ατελή, γιατί βασίζονται σε μια επιλεκτική μνήμη που διαγράφει χωρίς να αξιολογεί το τί προηγήθηκε και το τί ακολούθησε.
Ενδεικτικά (απλώς):
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΗΤΑΝ ΣΕ ΠΟΛΥ ΚΑΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΡΟ ΤΟΥ 1981
«Η δεύτερη πετρελαϊκή κρίση που ξέσπασε το 1979 οδήγησε την ελληνική οικονομία σε νέο επεισόδιο στασιμοπληθωρισμού. Ο ρυθμός ανάπτυξης μειώθηκε από 7,2% το 1978 στο 3,3% το 1979, στο 0,7% το 1980. Ο πληθωρισμός σκαρφάλωσε από 13,2% το 1978 στο 22,5% το 1980 και στο 23,2% το 1981. Η ανεργία διπλασιάστηκε από 1,9% του εργατικού δυναμικού το 1978 σε 4% το 1981. Τέλος, το 1981 το δημοσιονομικό έλλειμμα εκτοξεύθηκε σε 9% του ΑΕΠ από 2,6% το 1980.»
(Γ. Αλογοσκούφης, τ. υπουργός ΝΔ).
ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΕΙΧΑΝ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΙ ΠΡΟ ΤΟΥ 1981
«Χάρη σε αυτόν (αναφέρεται στον Οργανισμό Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων όπου αιτήθηκαν και εντάχθηκαν ΑΓΕΤ Ηρακλής, Αθηναϊκή Χαρτοποιία, Πειραϊκή Πατραϊκή, ναυπηγεία Σκαραμαγκά, Ελευσίνας, Νεώριο Σύρου, ΦΙΞ, Τρία Εψιλον, Κεραφίνα, ΜΕΛ, ΠΥΡΚΑΛ, Μακεδονικοί Λευκόλιθοι και σειρά από υπερχρεωμένες επιχειρήσεις προς εξυγίανση) διεσώθη η Εθνική Τράπεζα, η οποία διαφορετικά θα κατέρρεε από τα χρέη των προβληματικών που είχαν φθάσει να είναι πέντε φορές το μετοχικό της κεφάλαιο. Το ΠΑΣΟΚ το 1983 δεν κρατικοποίησε επιχειρήσεις – είχε φροντίσει να το κάνει αυτό η Νέα Δημοκρατία με την πολιτική δανειοδότησης (με επιτόκιο μάλιστα 21%) ήδη προβληματικών επιχειρήσεων, των οποίων τελικά η χρεοκοπία ήταν αναπόφευκτη.»
(Ν. Νικολάου, τότε κύριος οικονομικός συντάκτης «Κ»).
ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΕΓΙΝΑΝ ΠΡΟ ΤΟΥ 1981
Να θυμηθούμε ότι το 1976 λύθηκαν ή αναθεωρήθηκαν προς το δυσμενέστερο για τον ιδιωτικό τομέα οι συμφωνίες με τις Ρενώ, Πεζώ, Κόκα Κόλα, Μότορ Όιλ, Άρνιμα, Κρις- Κρις, Νεστλέ, Στάγιερ, Αθηναϊκή Χαρτοποιία, και με τους ομίλους Λάτση, Νιάρχου και Βρανά. Επίσης κρατικοποιήθηκαν η Ολυμπιακή και ο όμιλος Ανδρεάδη υπό τον ιδιοκτησιακό έλεγχο του οποίου βρίσκονταν η Εμπορική Τράπεζα, η Ιονική Τράπεζα, η Τράπεζα Επενδύσεων, τρεις ασφαλιστικές εταιρίες και 15 άλλες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνταν σε τομείς από τα εργοστάσια λιπασμάτων μέχρι το “Χίλτον”.
Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΤΟΜΕΑΣ ΗΤΑΝ ΣΧΕΔΟΝ Ο ΜΙΣΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
«Να σημειώσουμε ότι οι δημόσιες δαπάνες στην Ελλάδα το 1980 ήταν 29% του ΑΕΠ, όταν ο μέσος όρος των δεκαπέντε ευρωπαϊκών χωρών που μετά έγινε Ευρωπαϊκή Ενωση ήταν 45,6%.»
(Π. Μανδραβέλης. «Κ»).
ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ ΕΞΕΡΡΑΓΗ ΑΠΟ ΤΟ 1989 ΚΑΙ ΜΕΤΑ
Συγκριτικά στοιχεία του ΔΝΤ για το δημόσιο χρέος ως % του ΑΕΠ το 1989 και το 1993 (όχι μόνο σε μας):
*Ο Γιώργος Μιχαηλίδης είναι Πολεοδόμος Χωροτάκτης, Οικονομολόγος, Κοινωνιολόγος, Εργάσθηκε στα Πανεπιστήμια Θεσσαλίας και Θεσσαλονίκης.

Δ. Τσαϊλάς: Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΞΑΝΑΓΙΝΟΥΜΕ ΘΑΛΑΣΣΙΟ ΕΘΝΟΣ

Από
anixneuseis
-
1

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Όταν αναφερόμαστε στην πολιτική δεν εννοούμε τους νόμους και τα διατάγματα  μόνο, αλλά τον τρόπο ζωής που επικρατεί σε μια χώρα. Εννοούμε τα κυρίαρχα ήθη και έθιμα ή όπως θα λέγαμε στις μέρες μας, την επικρατούσα «κουλτούρα».

Πολιτισμός είναι αυτό που λέμε στον εαυτό μας ότι είμαστε, τι κάνουμε και τι φιλοδοξούμε να γίνουμε. Έτσι πρέπει να γίνονται τα πράγματα σήμερα. Στην αρχαία εποχή για τον Αριστοτέλη, η δουλειά της σοφής πολιτικής ηγεσίας ήταν να θεσπίζει πολιτικές, κανονισμούς και νόμους που διέθεταν τον πολιτισμό, τροφοδοτώντας επιθυμητά χαρακτηριστικά μεταξύ του πληθυσμού. Στην Αθήνα, την κυρίαρχη ναυτική δύναμη της ελληνικής αρχαιότητας, αυτό σήμαινε την ενστάλαξη χαρακτηριστικών φιλόξενων για τα θαλάσσια κατορθώματα.

Όπως στην αρχαία Αθήνα, ο χαρακτήρας του λαού επικεντρώθηκε στη ναυτοσύνη, εννοώντας όχι μόνο ως ναυτικό πόλεμο αλλά και ως εγχώρια βιομηχανία, ένα στόλο από πολεμικά πλοία για την προστασία των συμφερόντων, και για μια εξωτερική πολιτική που αποσκοπούσε στην επαύξηση της εμπορικής, διπλωματικής και στρατιωτικής περιουσίας της χώρας, έτσι και κατά τους αγώνες της παλιγγενεσίας η ναυτιλία ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας της ελευθερίας μας.

Εν ολίγοις, ο Ελληνισμός ήταν μια κοινωνία θαλασσινή και έτσι πρέπει να ξαναγίνει. Θαλασσινό έθνος. Ο θαλασσινός τρόπος ζωής είναι ευνοϊκός για τη ναυτική πολιτεία και ενισχύεται από αυτόν. Οι ηγέτες που κυβερνούν σε μια ναυτική κοινωνία μπορούν να προκαλέσουν δημόσια υποστήριξη για τις ναυτικές επιχειρήσεις. Η λαϊκή ζέση είναι ζωτικής σημασίας για κάθε κοινωνία που κερδίζει από τη θάλασσα. Αλλά είναι διπλά σημαντικό για ανοιχτές κοινωνίες όπως η Ολλανδία ή η Βρετανία στην εποχή της αυτοκρατορικής ακμής τους, ή για εμάς τους ίδιους σήμερα. Άλλωστε η βούληση του λαού είναι κυρίαρχη. Καθορίζει τι κάνουμε και τι δεν μπορούμε να κάνουμε.

Μια ακμάζουσα ναυτική κοινωνία κυριαρχεί στις θαλάσσιες περιοχές. Διαποτίζει όλα όσα σκέφτονται, αισθάνονται και κάνουν η κυβέρνηση, οι ένοπλες δυνάμεις και οι πολίτες. Όντας έτσι, η θαλάσσια πολιτεία είναι επίσης πολιτιστική ανακαίνιση και συντήρηση.

Η εξωτερική πολιτική και η στρατηγική διαμορφώνονται από το γεωστρατηγικό  πολιτισμό. Εάν πετύχουμε το κοινό εγχείρημα μιας νέας Θαλάσσιας Στρατηγικής, η θαλάσσια πολιτεία θα αναζωπυρώσει και θα στροβιλίσει την επίγνωση της ελληνικής κοινωνίας για την αγάπη στη θάλασσα. Και αν συμβεί αυτό, οι σωστές πολιτικές, κανονισμοί και νόμοι θα ακολουθήσουν φυσικά – βοηθώντας μας να διατηρήσουμε τον ενάρετο κύκλο μεταξύ του εμπορίου, της διπλωματίας και των πλοίων που απαιτούνται τώρα και για πάντα.

Η ενιαία σκέψη σε όλη την ελληνική κοινωνία θα προωθήσει τον αμοιβαίο σκοπό μας στην ανοιχτή θάλασσα. Αυτό είναι το ναυτικό κράτος. Και η Ελλάδα είναι ναυτικό κράτος. Είναι ναυτικό έθνος.

Το Πολεμικό Ναυτικό είναι ο κλάδος χειρισμού κρατικών μοχλών με συντονισμένο τρόπο και διακλαδικότητα με τους άλλους κλάδους των ενόπλων δυνάμεων για την εκπλήρωση εθνικών σκοπών που σχετίζονται με τη θάλασσα. Είναι μια προσέγγιση για να κάνεις πράγματα. Αυτή η διαδικασία εκτείνεται πολύ περισσότερο από την οικοδόμηση και την ανάπτυξη ενός ναυτικού ή μιας ακτοφυλακής. Αν το κάνουμε σωστά, το πολεμικό πλοίο θα συγκεντρώσει όχι μόνο τις ναυτικές υπηρεσίες, αλλά και άλλες υπηρεσίες που συν-επιχειρούν. Σε αυτήν την εποχή της κοινής θαλάσσιας ισχύος, ο στρατός Ξηράς και η Πολεμική Αεροπορία πρέπει να είναι θαλάσσιες υπηρεσίες τόσο ισχυρές όσο και το Πολεμικό Ναυτικό.

Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι μέλος και ερευνητής του Institute for National and International Security, και του Strategy International.

Όχλος Τούρκων εθνικιστών επιτέθηκε σε Αμερικανούς στρατιώτες στη Σμύρνη: Περνώντας πλαστικές σακούλες στα κεφάλια τους φώναζαν «Γιάνκηδες γυρίστε σπίτι σας»

Από
pcuser
-
0

Νεαροί Τούρκοι εν εξάλλω επιτέθηκαν σήμερα σε Αμερικανούς στρατιώτες φωνάζοντάς τους να φύγουν και “να πάνε σπίτια τους”, ενώ σε τουλάχιστον μια περίπτωση πέρασαν πλαστική σακούλα στο κεφάλι ενός εκ των θυμάτων τους.

Η επίθεση καταγράφηκε σε βίντεο που κάνει τον γύρο του διαδικτύου, ενώ την επίθεση επιβεβαίωσε η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Τουρκία.

Στην ανάρτηση της αμερικανικής πρεσβείας αναφέρεται: Μπορούμε να επιβεβαιώσουμε αναφορές ότι μέλη των αμερικανικών δυνάμεων που επιβαίνουν στο USS Wasp ήταν θύματα επίθεσης στη Σμύρνη σήμερα και είναι πλέον ασφαλή. Ευχαριστούμε τις τουρκικές αρχές για την ταχεία ανταπόκρισή τους και τη συνεχιζόμενη έρευνα.

Η επίθεση έλαβε χώρα αφότου στη Σμύρνη αγκυροβόλησε το πλοίο αμφίβιων επιχειρήσεων WASP.
Εκεί μέλη της Ένωσης Νεολαίας της Τουρκίας, νέοι του της Πατρίδας, στρίμωξαν τους Αμερικανούς στρατιώτες και ακολούθησαν επεισόδια.

Ανακοίνωση για την επίθεση έβγαλε η νομαρχία Σμύρνης στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι έγιναν 15 συλλήψεις για το περιστατικό.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της νομαρχίας, οι επιτιθέμενοι είναι μέλη της Ένωσης Τουρκικής Νεολαίας (TGB), οργάνωση νέων του Κόμματος Πατρίδας (Vatan), κόμμα του εθνικοπατριωτικού χώρου και ευρασιατικού προσανατολισμού.

Η TGB δημοσίευσε ένα βίντεο στην πλατφόρμα X που δείχνει μια ομάδα να κρατάει έναν άνδρα στον δρόμο και να του βάζει μια λευκή κουκούλα στο κεφάλι, ενώ φωνάζει συνθήματα, καθώς ένας άλλος άντρας κρατούσε ένα πανό που είχε επάνω του τα αρχικά TGB της οργάνωσης και το πορτραίτο του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ.

«Οι Αμερικανοί στρατιώτες που φέρουν στα χέρια τους το αίμα των στρατιωτών μας και χιλιάδων Παλαιστινίων δεν μπορούν να λερώνουν τη χώρα μας. Κάθε φορά που πατάτε το πόδι σας σε αυτά τα εδάφη, θα σας υποδεχόμαστε με τον τρόπο που σας αξίζει», αναφέρει η TGB σε ανάρτησή της στο Χ.

Οι δύο Αμερικανοί στρατιώτες που δέχθηκαν την επίθεση είναι μέλη του πληρώματος του αμερικανικού πολεμικού πλοίου αμφίβιων επιχειρήσεων USS Wasp, το οποίο πραγματοποιεί επίσκεψη στο λιμάνι της Σμύρνης.

  • Οι δύο Αμερικανοί κυκλοφορούσαν στην περιοχή της Πούντας στη Σμύρνη με πολιτική ενδυμασία, ενώ όταν δέχθηκαν την επίθεση έσπευσαν προς βοήθειά τους άλλοι πέντε Αμερικανοί στρατιώτες που βρίσκονταν στην ίδια περιοχή.

Η επίθεση με την κουκούλα παραπέμπει στο γνωστό στην Τουρκία επεισόδιο που είχε σημειωθεί στις 4 Ιουλίου του 2003 στην πόλη Σουλεϊμανίγια του βορείου Ιράκ, όταν Αμερικανοί στρατιώτες ακινητοποίησαν Τούρκους στρατιώτες, περνώντας στο κεφάλι τους τσουβάλια, τους οποίους κράτησαν επί 60 ώρες και τους ανέκριναν. Το επεισόδιο αυτό έχει καταγραφεί στη συλλογική μνήμη της γειτονικής χώρας ως το «τσουβάλιασμα».

Όπως καταγράφεται και στο βίντεο, οι Τούρκοι κάλυψαν το κεφάλι του ενός με σακούλα και φώναζαν  «γυρίστε σπίτι σας»

Από 12 έως 17 Αυγούστου το πλοίο WASP πραγματοποίησε κοινή άσκηση με το τουρκικό Ναυτικό στην Ανατολική Μεσόγειο.

Αξίζει να αναφερθεί ότι το USS Wasp, ένα από τα πιο επιθετικά πλοία του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, έφτασε στο λιμάνι της Σμύρνης χθες Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου. Το πλοίο επιχειρεί στην περιοχή ως μέρος των προσπαθειών των ΗΠΑ να αποτρέψουν πιθανές απειλές κατά του Ισραήλ, ιδιαίτερα από τη Χεζμπολάχ και άλλες μαχητικές ομάδες.

Η επίσκεψη του USS Wasp στην Τουρκία ακολουθεί τη συμμετοχή του σε κοινές ναυτικές ασκήσεις με το Τουρκικό Ναυτικό από τις 13-17 Αυγούστου, κατά τις οποίες πραγματοποίησε διάφορες εκπαιδευτικές επιχειρήσεις μαζί με το τουρκικό TCG Anadolu, το πρώτο αμφίβιο πολεμικό πλοίο της χώρας, και τη φρεγάτα TCG Gökova, αναφέρει ο ιστότοπος Turkish Minute.

https://hellasjournal.com/2024/09/ochlos-ethnikiston-epitethike-se-amerikanous-stratiotes-sti-smirni-pernontas-plastikes-sakoules-sta-kefalia-ton-thimaton-tous-fonazan-giankides-giriste-spiti-sas-video/

ΝASA: Έναν «περίεργο θόρυβο» άκουσαν οι αστροναύτες που έχουν εγκλωβιστεί στο Διάστημα -Ακούστε το ηχητικό

Από
anixneuseis
-
0

NASA: Οι αποκλεισμένοι αστροναύτες Μπουτς Γουίλμορ και Σούνι Γουίλιαμς / Φωτογραφία: NASA via ΑΠΕ-ΜΠΕ
02/09/2024  16:46
Ένας από τους εγκλωβισμένους αστροναύτες της NASA στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) ανέφερε έναν «περίεργο θόρυβο» που ερχόταν από το ελαττωματικό σκάφος Starliner της Boeing.

Ο Μπουτς Γουίλμορ επικοινώνησε το Σάββατο με το Διαστημικό Κέντρο στο Χιούστον για να μοιραστεί τις ανησυχίες του, λίγες ημέρες πριν το ελαττωματικό αεροσκάφος αποκολληθεί από τον ISS, χωρίς πλήρωμα, και επιχειρήσει να επιστρέψει στη Γη με αυτόματο πιλότο.

«Έχω μια ερώτηση σχετικά με το Starliner. Υπάρχει ένας παράξενος θόρυβος που ακούγεται από το ηχείο και δεν ήξερα αν μπορείτε να συνδεθείτε στο Starliner… Δεν ξέρω τι τον προκαλεί», είπε.

Ο ήχος που άκουσαν οι αστροναύτες

 

Ο έλεγχος αποστολής επιβεβαίωσε στον Γουίλμορ ότι μπορούσαν να διαμορφώσουν έναν τρόπο για την αναπαραγωγή του ήχου. Στη συνέχεια, ο Γουίλμορ έβαλε το τηλέφωνο στα ηχεία του Starliner. Μετά από μια αποτυχημένη πρώτη προσπάθεια, ο έλεγχος αποστολής στη συνέχεια απάντησε: «Μπουτς, το ακούσαμε. Ήταν κάτι σαν παλλόμενος θόρυβος, σχεδόν σαν σφύριγμα από σόναρ».

«Θα σας αφήσω να το επεξεργαστείτε», είπε ο Γουίλμορ.

«Καλή ηχογράφηση, ευχαριστούμε Μπουτς», απάντησε το κέντρο ελέγχου. «Θα τη διαβιβάσουμε στην ομάδα και θα σας ενημερώσουμε για το τι θα βρούμε».

Ρώτησαν άλλη μια φορά αν υπήρχε άλλος θόρυβος και επιβεβαίωσαν ότι προερχόταν από το ηχείο του Starliner.

Το τηλεφώνημα του Γουίλμορ στο Χιούστον αναφέρθηκε για πρώτη φορά από το Ars Technica, το οποίο ανέφερε ότι την ηχογράφηση κατέγραψε και μοιράστηκε για πρώτη φορά ο μετεωρολόγος Ρομπ Ντέιλ από το Μίσιγκαν.

 

Εγκλωβισμένοι στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό
Ο Γουίλμορ και η συνάδελφός του αστροναύτης, Σούνι Γουίλιαμς, βρίσκονται εγκλωβισμένοι στον ISS από τις 6 Ιουνίου, όταν έφτασαν με το αεροσκάφος της Boeing για την υποτιθέμενη εβδομαδιαία παραμονή τους.

Το Starliner πρόκειται τώρα να επιστρέψει στη Γη χωρίς αυτούς, αφού ταλαιπωρήθηκε από προβλήματα στους προωθητήρες και διαρροές ηλίου. Οι δύο αστροναύτες δεν πρόκειται να επιστρέψουν στη Γη πριν από το 2025 – όταν ένα από τα σκάφη της SpaceX, του Έλον Μασκ, θα τους μεταφέρει στην πατρίδα τους.

Στο τελευταίο ηχητικό για το προβληματικό αεροσκάφος, ο Γουίλμορ λέει στον έλεγχο αποστολής ότι ελπίζει να καταλάβουν τι συμβαίνει.

Ο Γουίλμορ και η Γουίλιαμς εκτοξεύτηκαν προς τον ISS με το Starliner της Boeing πριν από τρεις μήνες.

Το Starliner -το οποίο κατασκευάστηκε και αναπτύχθηκε με κόστος που ξεπέρασε τα 4 δισεκατομμύρια δολάρια- αντιμετώπισε τεχνικές δυσκολίες τις εβδομάδες που προηγήθηκαν της εκτόξευσης, ακόμη και την ημέρα της εκτόξευσης. Το διαστημόπλοιο μετέφερε με ασφάλεια τους Γουίλμορ και Γουίλιαμς στον ISS, αλλά μέχρι να φτάσει εκεί είχε παρουσιάσει περισσότερες διαρροές ηλίου και πέντε από τους 28 προωθητήρες του είχαν βγει εκτός λειτουργίας.

Σε συνέντευξη Τύπου στις 24 Αυγούστου, οι αξιωματούχοι της NASA ανακοίνωσαν ότι θα ήταν πολύ επικίνδυνο να επιστρέψουν οι αστροναύτες με το ελαττωματικό Starliner. Αντ’ αυτού, θα επιστρέψουν στη Γη με το διαστημόπλοιο Crew Dragon της SpaceX, το οποίο έχει προγραμματιστεί να εκτοξεύσει τον αστροναύτη της NASA Νικ Χαγκ και τον Ρώσο κοσμοναύτη Αλεξάντρ Γκορμπούνοφ προς τον ISS στις 24 Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με ανακοίνωση της NASA που δόθηκε στη δημοσιότητα την περασμένη εβδομάδα.

Αυτό σημαίνει ότι ο Γουίλμορ και η Γουίλιαμς θα παραμείνουν στον ISS τουλάχιστον μέχρι τον Φεβρουάριο του 2025.

 

Η Boeing και η Starliner
Προς το παρόν δεν είναι σαφές αν το Starliner θα καταφέρει ποτέ να ολοκληρώσει μια επανδρωμένη αποστολή στον ISS. Η NASA σχεδιάζει να παροπλίσει τον ISS μέχρι το 2030, δίνοντας στην Boeing μόλις πέντε χρόνια για να διορθώσει τα τεχνικά προβλήματα του Starliner και να στείλει και να επιστρέψει με επιτυχία αστροναύτες στο Διάστημα. Έχουν ήδη περάσει πέντε χρόνια από την πρώτη αποτυχημένη δοκιμαστική πτήση του Starliner χωρίς πλήρωμα.

Αλλά είναι πιθανό η Boeing να αποσύρει το Starliner πριν καν φτάσει σε αυτή την προθεσμία, καθώς η εταιρεία έχει ήδη επενδύσει 1,6 δισ. δολάρια στην ανάπτυξη του διαστημοπλοίου και τα πράγματα δεν πήγαν όπως ήλπιζαν.

Η Τουρκία «κούνησε το μαντήλι» στην ΕΕ και εντάσσεται στους BRICS: Κατέθεσε επίσημο αίτημα! – Η Ελλάδα τους είχε απορρίψει το 2015!

Από
pcuser
-
1

Εισέρχεται στο μεγαλύτερο οικονομικό κλαμπ του πλανήτη

Η Τουρκία αποχαιρέτησε και επίσημα την προοπτική να ενταχθεί στην ΕΕ και ζήτησε επίσημα να ενταχθεί στον μεγαλύτερο οικονομικοπολιτικό οργανισμό του πλανήτη τους BRICS, της οποίας ηγούνται η Ρωσία. η Κίνα και η Ινδία, σε μία εξέλιξη που πραγματικά σοκάρει: Η ένταξη στους BRICS θα μεταμορφώσει την Τουρκία σε παίκτη της παγκόσμιας οικονομίας, την μοναδική χώρα που θα είναι ενταγμένη και στο ΝΑΤΟ αλλά και σε έναν αντιδυτικό οικονομικό οργανισμό!

Η είσοδος της Τουρκίας στους BRICS θα εξεταστεί κατά την επικείμενη Σύνοδο Κορυφής, η οποία είναι προγραμματισμένη να πραγματοποιηθεί στις 22 με 24 Οκτωβρίου του 2024 στο Καζάν της Ρωσίας.

O Τούρκος πρόεδρος Ρ.Τ.Ερντογάν δηλώνει ότι «η Τουρκία μπορεί να γίνει μια ισχυρή, ευημερούσα, με κύρος και αποτελεσματική χώρα εάν βελτιώσει τις σχέσεις της με την Ανατολή και τη Δύση ταυτόχρονα» και αναμένει την είσοδό της σε μία αγορά 4 δισ. ανθρώπων με ΑΕΠ που αγγίζει το 40% του παγκόσμιου ΑΕΠ και το 70% των παγκόσμιων πλουτοπαραγωγικών πηγών στα εδάφη των χωρών της ένωσης.

Η ομάδα BRICS, (Βραζιλία, τη Ρωσία, την Ινδία, την Κίνα και Νότια Αφρική αρχικά) περιλαμβάνει πλέον το Ιράν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Αιθιοπία και την, ενώ και η Σαουδική Αραβία προσκλήθηκε να συμμετάσχει.

Τα νέα μέλη μπορούν να έχουν πρόσβαση στη χρηματοδότηση μέσω κοινής αναπτυξιακής τράπεζας καθώς και να διευρύνουν τις πολιτικές και εμπορικές τους σχέσεις.

Η Μαλαισία, η Ταϊλάνδη και το Αζερμπαϊτζάν είναι μεταξύ των χωρών που επιθυμούν να ενταχθούν και αυτές.

Να σημειώσουμε ότι η κυβέρνηση Τσίπρα είχε απορρίψει το ενδεχόμενο να ενταχθεί στους BRICS η Ελλάδα και να χρηματοδοτηθεί από την κοινή αναπτυξιακή τράπεζα για να αποπληρώσει τα χρέη της, προτιμώντας να υπογράψει το τρίτο μνημόνιο και την εκχώρηση των εσόδων από την εκμετάλλευση όλη της κρατικής περιουσίας στους δανειστές.

Σήμερα το χρέος έχει φτάσει τα 407 δισ. ευρώ και δεν μπορεί να υπογράψει ο υπουργός Εθνικής Άμυνας «ούτε μία επιταγή» για αμυντικές δαπάνες προκειμένου να υπερασπιστεί την χώρα, όπως παραδέχθηκε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Ν.Δένδιας…

Εάν κάποιος παρατηρήσει προσεκτικά τις χώρες που συμμετέχουν στον οργανισμό και αυτές που έχουν αιτηθεί να συμμετάσχουν, θα κατανοήσει, ότι όλες είναι πλούσιες σε κάποιο τομέα.

Είτε σε ενεργειακά κοιτάσματα και πρώτες ύλες όπως η Ρωσία, είτε σε ενεργειακά κοιτάσματα όπως η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ιράν, είτε σε Σπάνιες Γαίες όπως είναι η Κίνα, πράγματα δηλαδή, η παρουσία των οποίων συνεπάγεται, οικονομική ευημερία και αληθινή γεωπολιτική και γεωστρατηγική ισχύ.

Και αυτό γιατί, τα οικονομικά δεδομένα του «μπλοκ» θα είναι αληθινά.

Αντίθετα, της Δύσης, τα οποία στηρίζονται σε χρηματοπιστωτικά παιχίδια, δεν είναι πραγματικά οικονομικά δεδομένα και αυτός είναι ο λόγος που αυτή τη στιγμή οι ΗΠΑ βρίσκονται στα πρόθυρα οικονομικής κατάρρευσης (κάθε τρεις μήνες επεκτείνουν το όριο χρέους τους) ενώ η Ευρώπη, είναι εντελώς «γυμνή» σε ότι αφορά την ενέργεια και τις πρώτες ύλες.

Αυτό το «μπλοκ» θα έχει την δυνατότητα να δημιουργήσει ένα δικό του νόμισμα και θα μπορεί να «εξαφανίσει» ολοκληρωτικά το αμερικανικό δολάριο από τις μεταξύ τους συναλλαγές.

Ακόμα και η Αργεντινή η οποία εν τέλει αρνήθηκε την είσοδο της στα BRICS λόγω του αμερικανόφιλου νεοεκλεγέντα προέδρου Χ.Μιλέι, θα εντάσσονταν στον οργανισμό γιατί είναι μία διατροφική υπερδύναμη.

Με λίγα λόγια τα BRICS είναι είναι το «μπλοκ» με την δυναμική, αντίθετα η Δύση εδώ και δεκαετίες δεν παρουσιάζει καμία δυναμική.

Οι χώρες που θέλουν να ενταχθούν στα BRICS, όπως η Αλγερία, η Βολιβία, η Βενεζουέλα κ.α. θα προσφέρουν επιπλέον αποθέματα ενεργειακών κοιτασμάτων, Σπάνιων Γαιών κ.λ.π.

Να σημειωθεί ότι όποιος ελέγχει την παραγωγή και την διανομή των Σπάνιων Γαιών ελέγχει και τις… ανανεώσιμες πηγές ενέργειας όπως και τις νέες βιομηχανίες όπως αυτή των ηλεκτρικών αυτοκινήτων.

Αυτό το «μπλοκ» λοιπόν η ελληνική κυβέρνηση του Α.Τσίπρα (που αποδείχτηκε πολύ μικρός ιστορικά), το 2015, επέλεξε να το αρνηθεί.

Τότε η Ρωσία είχε καλέσει την ελληνική κυβέρνηση του Α.Τσίπρα να ενταχθεί στην επενδυτική τράπεζα των BRICS και να εξισορροπήσει την ασφυκτική οικονομική και πολιτική πίεση των δανειστών με λήψη βοήθειας από την Ρωσία, αλλά ο τότε ηγέτης της χώρας, δυστυχώς είχε απορρίψει την πρόταση, ίσως γιατί ένιωθε ότι δεν μπορούσε να διαχειριστεί κάτι το τόσο μεγάλο.

Η επίσημη πρόσκληση στην Ελλάδα να συμμετάσχει ως μέλος στην υπό διαμόρφωση τότε νέα Αναπτυξιακή Τράπεζα που δημιούργαν οι χώρες BRICS (Κίνα, Ρωσία, Βραζιλία, Ινδία, Ν.Αφρική), έγινε δημοσίως από τον υφυπουργό Οικονομικών της Ρωσίας και εκπρόσωπο/ αντιπρόσωπο της Τράπεζας Σεργκέι Στόρτσακ, σε αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε εκείνη την εποχή στο ΑΠΕ – ΜΠΕ, αλλά είχε προηγηθεί η πρόταση Β.Πούτιν στον Α.Τσίπρα κατά τη επίσκεψη του τελευταίου την άνοιξη του 2015.

Μάλιστα ο Σ.Στόρτσακ, δήλωνε τότε ότι «Με τη χρήση του ρωσικού ρουβλίου ως νομίσματος θα μπορέσουν να αποπληρωθεί μέρος των δανείων και να αγοραστεί ξένο συνάλλαγμα»

Σε ερώτηση αν η συμμετοχή της Ελλάδος στην τράπεζα των BRICS θα της προκαλέσει προβλήματα με την ΕΕ, ο Σ.Στόρτσακ είχε απαντήσει ότι «αυτή η πιθανότητα είναι πολύ μικρή, επειδή πολλά κράτη-μέλη της ΕΕ έχουν αποφασίσει να προσχωρήσουν σε κάποιον άλλον αναπτυξιακό θεσμό.

Για παράδειγμα, υπάρχει η πρόταση της κυβέρνησης της Κίνας για την Ασιατική Τράπεζα Υποδομών και Επενδύσεων (Asian Infrastructure Investment Bank -AIIB), όπου το 25% του κεφαλαίου της θα διατεθεί σε μη ασιατικά κράτη.

Το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία, η Ιταλία, η Γαλλία -όλα κράτη-μέλη της ΕΕ- έχουν αποφασίσει να συνεργασθούν στο πλαίσιο της Ασιατικής Τράπεζας. Οπότε δεν υπάρχει πρόβλημα, ούτε τίθεται ζήτημα κριτικής. Μέχρι τώρα, οι αναφορές που έχω διαβάσει είναι αρκετά θετικές».

Το τι έγινε στην συνέχεια το ξέρουμε όλοι και περίπου το «πώς έγινε». Σημασία έχει ότι η Ελλάδα το 2015 «έκλεισε την πόρτα» στην ιστορία, αλυσοδέθηκε και πέταξε η ίδια το κλειδί της αλυσίδας σε ένα «άπατο πηγάδι»…

Διάφοροι «έξυπνοι» έλεγαν τότε ότι λόγω του μνημονίου δεν μπορούσε χώρα να δανειστεί από χώρα εκτός ΕΕ.

Η χώρα όμως είχε ήδη αθετήσει συμφωνίες με την Ρωσία, όπως αυτή με τον South Stream και την προμήθεια των ρωσικών ΤΟΜΑ ΒΜΡ-3 και είναι περίεργη η εμμονή του πολιτικού συστήματος να τηρεί αντιθέτως υπογραφές που έχουν αποδειχτεί πως ήταν εθνοκτόνες.

Πέραν τούτου, θεωρητικά μπορούσαν να δανειστούν το ποσό όλου του χρέους από την Αναπτυξιακή Τράπεζα και να το εξοφλήσουν σε μία δόση ώστε να απεμπλακούν από τα μνημόνια.

Η αθέτηση της συμφωνίας του South Stream από την κυβέρνηση Παπανδρέου αποδείχτηκε μέγα λάθος και η ατυχής αντικατάστασή του με τον αζερικό ΤΑΡ φάνηκε από τα γεγονότα:

Όταν το προπερασμένο καλοκαίρι και στη συνέχεια εν μέσω χειμώνα οι Έλληνες δεν είχαν να πληρώσουν το λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος ενώ η χώρα αναγκάστηκε να αγοράσει το πανάκριβο αμερικανικό LNG για να αναπληρώσει τις ποσότητες που έχασε από την διακοπή των εισαγωγών του ρωσικού φυσικού αερίου λόγω του πολέμου στην Ουκρανία.

Και να προσθέσουμε κάτι τελευταίο:

Δεν είναι μόνο τα χρήματα που θα έπαιρνε η Ελλάδα για να σταθεί όρθια από τα BRICS.

Είναι και το γεγονός ότι θα είχε απρόσκοπτη πρόσβαση σε κάθε είδους προϊόντα από μία τεράστια συνολική αγορά και σε πολύ καλές τιμές.

Κάτι το οποίο «πονάει» ιδιαιτέρα τα τελευταία δύο χρόνια με τον υπερπληθωρισμό να έχει διαλύσει τους Έλληνες πολίτες.

Οι αρχαίοι έλεγαν ότι η ευκαιρία είναι μία θεά, που έχει μαλλιά στο μέτωπο και είναι καραφλή στο πίσω μέρος κεφαλής.

https://www.pronews.gr/oikonomia/diethnis-oikonomia/i-tourkia-kounise-to-mantili-stin-ee-kai-entassetai-stous-brics-katethese-episimo-aitima-i-ellada-tous-eixe-aporripsei-to-2015/

Το Ισραήλ «βράζει» μετά την ανακοίνωση του θανάτου έξι ομήρων -Μαζικές διαδηλώσεις, ενώ γίνονται οι κηδείες

Από
anixneuseis
-
0

Διαδηλώσεις στο Ισραήλ για την απελευθέρωση των ομήρων / Φωτογραφία: ΑΡ
02/09/2024  19:03
Κόσμος παρατάσσεται στους δρόμους του Ισραήλ, στην Ιερουσαλήμ, για την κηδεία του ομήρου Hersh Goldberg-Polin, ενώ έχουν προγραμματιστεί νέες διαδηλώσεις.

Στην Ιερουσαλήμ πραγματοποιείται η κηδεία ενός από τους ομήρους, το πτώμα του οποίου ανακτήθηκε από το Ισραήλ.

Ο Hersh Goldberg-Polin -Aμερικανός πολίτης- συμμετείχε στο μουσικό φεστιβάλ Supernova στις 7 Οκτωβρίου, όταν ένοπλοι από τη Γάζα υπό την ηγεσία της Χαμάς εισέβαλαν στον συνοριακό φράχτη του Ισραήλ.

Κατά τη διάρκεια της επίθεσης πήγε σε ένα καταφύγιο με πολλές δεκάδες άλλους, αλλά οι ένοπλοι συγκεντρώθηκαν έξω και άρχισαν να ρίχνουν χειροβομβίδες και στη συνέχεια πιάστηκε όμηρος.

Σε ένα αχρονολόγητο βίντεο που κυκλοφόρησε από τη Χαμάς νωρίτερα φέτος, φαίνεται χωρίς το αριστερό του χέρι.

Στις σημερινές φωτογραφίες, ένα πλήθος ανθρώπων φαίνεται να αποτίει φόρο τιμής στον Goldberg-Polin στην Ιερουσαλήμ, ανεμίζοντας ισραηλινές σημαίες στον δρόμο.

Φωτογραφίες από την κηδεία:

Ποιοι είναι οι έξι όμηροι που ανασύρθηκαν νεκροί από τη Ράφα
Οι σοροί έξι ομήρων ανασύρθηκαν από τις Ισραηλινές Δυνάμεις Άμυνας (IDF) το Σάββατο σε υπόγεια σήραγγα στην περιοχή Ράφα της νότιας Γάζας.

Τα ονόματά τους κατονομάστηκαν από τις IDF ως Carmel Gat, Eden Yerushalmi, Hersh Goldberg-Polin, Alexander Lobanov, Almog Sarusi και Master Sgt Ori Danino.

Οι IDF λένε ότι «δολοφονήθηκαν βάναυσα» λίγο πριν τους φτάσουν τα στρατεύματά τους. Η Χαμάς λέει ότι το Ισραήλ είναι υπεύθυνο για τους θανάτους τους, καθώς έχει αρνηθεί να υπογράψει συμφωνία κατάπαυσης του πυρός.

BBC: Η απελπισία μετατράπηκε σε οργή – το Ισραήλ βράζει
Το Ισραήλ βράζει, γράφει το BBC, αναφερόμενο σε διαδηλώσεις μετά τον θάνατο των ομήρων.

Οι δρόμοι του Τελ Αβίβ γέμισαν και πάλι με διαδηλωτές σήμερα το πρωί, οι οποίοι απέκλεισαν τον κεντρικό αυτοκινητόδρομο της χώρας, εκλιπαρώντας την κυβέρνηση να κάνει περισσότερα για να φέρει τους εναπομείναντες ομήρους του Ισραήλ στην πατρίδα τους.

 

Χθες το βράδυ, στους ίδιους δρόμους, η απελπισία μετατράπηκε σε οργή και βία.

Η σοκαριστική είδηση του Σαββάτου ότι τα πτώματα έξι ομήρων, που προηγουμένως θεωρούνταν ζωντανοί, είχαν βρεθεί σε μια σήραγγα στη Ράφα, προκάλεσε οργή για την αποτυχία της κυβέρνησης να καταλήξει σε συμφωνία. Μια συμφωνία που θα μπορούσε να τους είχε σώσει.

Πολλοί κατηγορούν τον πρωθυπουργό Νετανιάχου ότι έβαλε επανειλημμένα εμπόδια σε μια συμφωνία.

Σήμερα, για πρώτη φορά από την έναρξη του πολέμου, έγινε μια εθνική απεργία.

Το κύριο αεροδρόμιο της χώρας περιήλθε για λίγο σε χάος, με τις πτήσεις να καθυστερούν ή να ακυρώνονται και τις αποσκευές να μην φορτώνονται. Ένα δικαστήριο διέταξε τη λήξη της απεργίας αργότερα.


Το μεγαλύτερο συνδικάτο της χώρας δήλωσε ότι θα συμμορφωθεί, αλλά με τις επιχειρήσεις κλειστές, τους δρόμους αποκλεισμένους από οργισμένους διαδηλωτές και την κυβέρνηση βαθιά διχασμένη για το πώς θα προχωρήσει στη Γάζα, η αίσθηση της κρίσης είναι αισθητή.

Ομάδα οικογενειών ομήρων σχεδιάζει διαμαρτυρία έξω από την κατοικία του Ισραηλινού πρωθυπουργού
Το Φόρουμ Οικογενειών Ομήρων και Αγνοουμένων ανακοίνωσε διάφορες διαμαρτυρίες που έχουν προγραμματιστεί να πραγματοποιηθούν σε όλο το Ισραήλ σήμερα στις 19:00.

Σε μια ανάρτηση στο X, η ομάδα έχει απαριθμήσει τρεις τοποθεσίες για τις διαμαρτυρίες. Λέει ότι έχει προγραμματιστεί μια «μεγάλης κλίμακας διαδήλωση» έξω από την πρωθυπουργική κατοικία στην Ιερουσαλήμ, μια «μαζική συγκέντρωση» στην πύλη Μπέγκιν στο Τελ Αβίβ και μια διαμαρτυρία μπροστά από το σπίτι του πρωθυπουργού στην Καισάρεια.

Φωτογραφίες: AP

Οι Υπουργοί Εξωτερικών Αιγύπτου και Ελλάδας προτρέπουν να ενταθούν οι προσπάθειες εν μέσω κλιμάκωσης των περιφερειακών εντάσεων

Από
anixneuseis
-
0

Ahram Online, Σάββατο 31 Αυγούστου 2024

Ο υπουργός Εξωτερικών της Αιγύπτου Badr Abdelatty (L), ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Γιώργος Γεραπετρίτης (R). Φωτογραφία: Υπουργείο Εξωτερικών της Αιγύπτου

Ο Υπουργός Εξωτερικών Badr Abdelatty και ο Έλληνας ομόλογός του Γιώργος Γεραπετρίτης συζήτησαν τις σοβαρές και ραγδαίες περιφερειακές εξελίξεις σε τηλεφωνική επικοινωνία την Παρασκευή, τονίζοντας την ανάγκη εντατικοποίησης των προσπαθειών για την αποφυγή της κλιμάκωσης της βίας και της περαιτέρω περιφερειακής αστάθειας.

Ο ΥΠΕΞ Αμπντελάτι ενημέρωσε τον Γεραπετρίτη για τις συνεχιζόμενες περιφερειακές και διεθνείς επικοινωνίες για τη μεσολάβηση προς μείωση των εντάσεων, σημειώνεται στην ανακοίνωση του αιγυπτιακού υπουργείου Εξωτερικών.

Από την πλευρά του, ο Έλληνας ΥΠΕΞ επαίνεσε τις άοκνες προσπάθειες του Καΐρου σε πολιτικό και ανθρωπιστικό επίπεδο για την επίλυση των διαδοχικών κρίσεων στη Μέση Ανατολή, αναγνωρίζοντας τον ρόλο της Αιγύπτου ως πυλώνα περιφερειακής ασφάλειας και σταθερότητας.

Εξέφρασε επίσης την εκτίμησή του για τις εντατικές επαφές που πραγματοποιήθηκαν από τον ΥΠΕΞ Abdelatty για τον περιορισμό της τρέχουσας κατάστασης περιφερειακής κλιμάκωσης.

Οι διεθνείς διπλωματικές προσπάθειες έχουν αυξηθεί πρόσφατα για να περιοριστεί η κλιμάκωση μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ και Ιράν, μετά την ισραηλινή δολοφονία του στρατιωτικού αρχηγού της Χεζμπολάχ Φουάντ Σουκούρ στη Βηρυτό και του πολιτικού αρχηγού της Χαμάς, Ισμαήλ Χανίγιε, στην Τεχεράνη στα τέλη Ιουλίου.

Εν τω μεταξύ, η Αίγυπτος, το Κατάρ και οι ΗΠΑ συνεχίζουν τις εντατικοποιημένες προσπάθειες να μεσολαβήσουν για μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός μεταξύ της Χαμάς και του Ισραήλ για να τερματιστεί ο ισραηλινός πόλεμος στη Γάζα που διαρκεί περισσότερο από 10 μήνες.

Σχέσεις Αιγύπτου – Ελλάδας

Ο Abdelatty τόνισε τη σημασία της εδραίωσης των οικονομικών δεσμών μεταξύ Αιγύπτου και Ελλάδας, ιδιαίτερα στο εμπόριο και τις επενδύσεις, και τη διερεύνηση περαιτέρω προοπτικών συνεργασίας σε άλλους φακέλους, όπως ο εργατικός φάκελος.

Επιβεβαίωσε επίσης τη δέσμευση της Αιγύπτου στο πλαίσιο του τριμερούς μηχανισμού συνεργασίας με την Κύπρο, ο οποίος έχει γίνει πρότυπο ως ολοκληρωμένο πλαίσιο περιφερειακής συνεργασίας για την αντιμετώπιση των αυξανόμενων περιφερειακών προκλήσεων στη Μεσόγειο.

Εν τω μεταξύ, ο Έλληνας κορυφαίος διπλωμάτης εξήρε τις βαθιά ριζωμένες σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, εκφράζοντας τη φιλοδοξία του να συνεχίσουν να ενισχύουν τις στρατηγικές σχέσεις μεταξύ Αιγύπτου και Ελλάδας σε διμερές και περιφερειακό επίπεδο.

Το κάλεσμα ήρθε στο πλαίσιο της βούλησης και των δύο πλευρών να παρακολουθήσουν κοινά έργα και να συζητήσουν περιφερειακά θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος, σημειώνεται στην ανακοίνωση του αιγυπτιακού υπουργείου Εξωτερικών.​

Την τελευταία δεκαετία, η Αίγυπτος, η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν εμβαθύνει την τριμερή τους συνεργασία σε διάφορους τομείς, συμπεριλαμβανομένης της πολιτικής, της ενέργειας, της οικονομίας και της άμυνας.

Η συνεργασία τους περιλαμβάνει ανταλλαγές υψηλού επιπέδου και πολυάριθμες τριμερείς συνόδους κορυφής για την προώθηση προγραμματισμένων έργων και πρωτοβουλιών.

english.ahram.org.eg

The Turkification of Kurdistan: the world looks on

Από
anixneuseis
-
2

The past decade has seen relentless Turkish expansion into Kurdistan. This encroachment has disturbing echoes of Turkey’s 1974 invasion of Northern Cyprus — a violation largely ignored by the rest of the world. It is crucial, Loqman Radpey warns, that the international community does not abandon the Kurds in their fight against Turkey’s violations.

Author

photograph of Loqman Radpey
Loqman Radpey
PhD in International Law, University of Edinburgh

Loqman has written extensively about the legal status of the Kurdistan question and the international legal aspects of the right to self-determination of peoples and nations.

He has made contributions to various press outlets, including ABC News, The National, MedyaNews, and Die Zeit.

Recently, he has been focusing on the Jina revolution in Eastern Kurdistan, the war in Ukraine, Scotland’s independence, and the conflict in the Middle East.

Personal website

@LoqmanRadpey

The historical division of Kurdistan

The 1923 Treaty of Lausanne thwarted the establishment of a sovereign Kurdistan state. As a result, the Kurdish nation were dispersed into Iran, Iraq, Syria, Turkey, and the Soviet Union. In 1930, Stalin’s regime dissolved Red Kurdistan (Krasnyi Kurdistan) and integrated it into Azerbaijan. Forced Kurdish deportations to other Soviet republics exacerbated the fragmentation of Kurdistan yet further, leaving the region divided among only four states. Today, Western and Southern Kurdistan are suffering the effects of almost a decade of Turkey’s expansionist policies.

Western Kurdistan: ethnic reconfiguration

Ethnic reconfiguration has been unfolding relentlessly in parts of Western Kurdistan (in Syria) since Turkey’s 2018 occupation. Turkey has systematically engaged in ethnic cleansing of Kurds. It has orchestrated demographic changes by settling thousands of non-Kurds, including Arab Palestinians, in the occupied areas. These policies, coupled with frequent abductions of Kurds, have been enforced in Turkish-controlled Efrîn, Serê Kaniyê, Tell Halaf, Girê Spî, and other regions.

Qatar, Kuwait, and Pakistan have been complicit in this ethnic cleansing by establishing residential settlements, brazenly flouting international law and bolstering Turkey’s aggressive agenda. Turkey has also perpetrated heinous environmental violations in Kurdistan, including the felling of ancient olive groves and forests.

Turkish state symbols now appear prominently in public spaces in Kurdistan

Since 2018, Turkish-occupied districts have been under the direct administration of Turkish governors. Turkey swiftly installed public schools with Turkish Ministry of Education-approved curricula, set up branches of the Turkish postal service, and opened a new regional campus of Turkey’s Gaziantep University. Turkish state symbols now appear prominently in public spaces.

Kurdistan in the Modern Middle East: Territorial Reduction from Persianisation, Arabisation, Turkification, Assimilation, and Internal Colonisation
Source Towards an Independent Kurdistan: Self-Determination in International Law

Southern Kurdistan: Turkey’s military presence

The population manipulation scenario also looms over Southern Kurdistan.

The Treaty of Angora, signed on 5 June 1926, integrated Southern Kurdistan into Iraq, aligning with Britain’s strategic interests. For decades afterwards, the Kurds endured oppression, genocide, chemical attacks, and suppression by the Iraqi regime. However, they found relief with the establishment of a no-fly zone in 1991, shielding them from Ba‘athist brutality. Iraq’s constitution, ratified in October 2005, recognised the autonomous Kurdistan Regional Government (KRG).

Following the breakdown of peace negotiations between Turkey and the Kurdistan Workers’ Party (Partiya krêkaren Kurdistanê or PKK) in February 2015 and the subsequent flattening of Nisêbîn, Mêrdîn, Cizîr, Silopî, Sur, and Gever in Northern Kurdistan, Turkey extended its military presence. Turkey established numerous bases more than 35km deep into Southern Kurdistan, ostensibly to combat PKK guerrillas.

Hundreds of Turkish-trained ex-ISIS jihadists have been smuggled into the KRG, undetectable in their Turkish army uniforms

Using drone technology, Turkey’s military reach into the South has at times exceeded 290km, with over 15,000 soldiers, tank deployments, and the recent setup of checkpoints. Hundreds of Turkish-trained ex-ISIS jihadists have been smuggled into the KRG, undetectable in their Turkish army uniforms.

The plight of Kurdish citizens

With approval from the Iraqi government and tacit silence from the KRG, Turkish forces are now coercing Kurdish villagers to evacuate their homes. Over the past decade, continuous Turkish incursions have razed hundreds of Kurdish villages and caused the killing and displacement of numerous Kurdish civilians, including refugees from the UN-registered Maxmur camp. Additionally, Turkish bombings have scorched thousands of acres of farmland. Such acts blatantly violate the principle of self-determination and represent a clear case of foreign subjugation and occupation through coercive measures against the local populace.

Over the past decade, continuous Turkish incursions have razed hundreds of Kurdish villages and caused the killing and displacement of numerous Kurdish civilians

Clearly, the sovereignty of the externally created states of Iraq and Syria is not equal to that of other members of the international community. Turkey and Iran’s consistent violation of this fundamental principle in recent years underscores this glaring reality. Given Iraq and Syria’s precarious statehood, Turkey’s strategy of encroachment poses a significant threat.

Echoes of Northern Cyprus 50 years ago

This scenario is not unprecedented; it echoes the events of half a century ago. On 20 July 1974, following a Greek military junta-supported coup, Turkey invaded the northern part of Cyprus. The Greek population was expelled from the region, and Turks from the predominantly Greek south relocated to the north. In 1983, the northern part of Cyprus, administered by Turkish Cypriots, declared itself the Turkish Republic of Northern Cyprus (TRNC). It has only ever been recognised by Turkey which, along with its military presence, effectively runs the government.

Turkey’s actions stood in flagrant violation of international law, specifically the prohibition on the use of force, rendering the creation of TRNC illegal. Since then, Cyprus has seen a continuous influx of Turkish nationals. Conversely, the indigenous Turkish Cypriot population has dwindled to the point that settlers now outnumber native Turkish Cypriots. The result is a dramatic reshaping of the island’s demographic landscape.

The unsettling echoes of Turkey’s illegal aggression is now resonating in the South and West of Kurdistan, raising the possibility of another enduring occupation scenario.

Global silence on Turkification

Other states and international actors have absolved themselves of any moral or legal obligation to end the occupation of northern Cyprus. In the same way, they remain largely passive in their approach to Kurdistan. Disturbing reports in 2022 on Turkey’s use of banned chemical weapons against Kurdish forces were met with resounding silence. Over the decades, the US, the EU, NATO and Arab League, have made little to no effort to confront Turkey’s actions. They are effectively shielding Turkey from accountability for violating international law and humanitarian law, and for committing war crimes.

The international community’s dismissive stance sets dangerous precedents which carry profound geopolitical implications. Turkey has demonstrated its resolve to maintain control once settled in a territory. At this critical juncture, to safeguard the Kurdish people’s right to self-determination, Turkey must reverse its unlawful actions.

History reveals that the Kurds — with no standing in international relations — remain the sole primary opposition to Turkey’s occupation and annexation of Kurdistan.

This article presents the views of the author(s) and not necessarily those of the ECPR or the Editors of The Loop.
1...1,1181,1191,120...3,040Σελίδα 1,119 από 3,040