Αρχική Blog Σελίδα 1109

Σόλι Οζέλ στην «Κ»: Ο Ερντογάν ζητεί την προσοχή της Δύσης

Από
pcuser
-
0

Τι σηματοδοτεί η προσέγγιση της Τουρκίας με τις χώρες BRICS και οι ασκήσεις ισορροπίας με ΗΠΑ, Ε.Ε. και Ρωσία

Τις προθέσεις Ερντογάν ως προς τις διεθνείς σχέσεις της Τουρκίας επιχειρεί να αποκωδικοποιήσει ο κ. Οζέλ. «Προφανώς ο Ερντογάν διατηρεί τις σχέσεις με τον Πούτιν και θεωρεί σημαντική τη Ρωσία. Και μάλιστα η σκέψη να δώσει η Τουρκία τη δεύτερη πυρηνική μονάδα στους Ρώσους είναι, κατά την κρίση μου, τρελή. Καθιστάς τον εαυτό σου απολύτως εξαρτώμενο από τη Ρωσία για ενεργειακούς σκοπούς».

Η εξωτερική πολιτική της Αγκυρας έχει βαλτώσει και ο Ερντογάν αναζητεί «εκρήξεις» που θα τραβήξουν την προσοχή της Δύσης. Είναι η εκτίμηση που μοιράζεται με την «Κ» ο ανώτερος συνεργάτης στο Ινστιτούτο Montaigne, Σόλι Οζέλ, εν μέσω των πληροφοριών για αίτημα ένταξης της Τουρκίας στο μπλοκ των BRICS.

Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Kadir Has της Κωνσταντινούπολης, ο Οζέλ θεωρεί πως η τουρκική κυβέρνηση λειτουργεί χωρίς να αναλογίζεται τις αντιφάσεις και τελικά τις συνέπειες των ενεργειών της. Αναφέρει ότι το τουρκικό ΥΠΕΞ φαίνεται να μη γνώριζε τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία, η οποία ερμηνεύεται περίπου σαν ξέσπασμα του Ερντογάν στον «πάγο» της Δύσης: οι ΗΠΑ για τα F-35 και η Ε.Ε. για τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις.

Η ανάγκη της τουρκικής οικονομίας για εναλλακτικές πηγές κεφαλαίων συμπληρώνει το κάδρο μιας εξέλιξης η οποία ρίχνει νέες σκιές στον δυτικό προσανατολισμό της Αγκυρας.

– Τι σηματοδοτεί κατά τη δική σας εκτίμηση η επιλογή της Άγκυρας να αιτηθεί την ένταξη στις χώρες BRICS;

– Κατ’ αρχάς, το αν έχει υποβληθεί επίσημη αίτηση μέχρι τη στιγμή που συζητάμε παραμένει ασαφές. Στο μεταξύ, φαίνεται ότι το υπουργείο Εξωτερικών δεν γνώριζε τη συγκεκριμένη ενέργεια. Είναι πάντως γνωστό, αν λάβουμε υπόψη και τα λόγια του εκπροσώπου του AKP, ότι υπάρχει η βούληση για ένταξη στις BRICS και οι Ρώσοι μεταφέρουν ότι υπάρχει αίτηση και πως διεκπεραιώνεται από εκείνους. Στο διά ταύτα, δεν είμαι καθόλου πεπεισμένος ότι πρόκειται για μια καλά μελετημένη κίνηση. Εχω την εντύπωση ότι αυτή η κυβέρνηση θέλει να βρίσκεται δυνητικά σε κάθε τραπέζι, χωρίς να σκέφτεται πραγματικά τις αντιφάσεις, τα εμπόδια και τις συνέπειες των κινήσεων στις οποίες προβαίνει. Ακόμη μια φορά φαίνεται να ρίχνει στάχτη στα μάτια. Είναι σαν να εγκαταλείπουμε την Ε.Ε. για να ενταχθούμε στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης, ο οποίος όμως δεν είναι ισοδύναμος. Αισθάνομαι ότι η εξωτερική πολιτική της χώρας έχει βαλτώσει. Δεν εξυπηρετεί πλέον τον σκοπό της συσσώρευσης περαιτέρω πολιτικού κεφαλαίου στο εσωτερικό. Χρειάζεσαι λοιπόν παρόμοιες εκρήξεις περιστασιακά, ασχέτως αν καταλήγουν κάπου. Και, υπογραμμίζω, δεν είμαι βέβαιος ότι έχουν σκεφτεί τις συνέπειες μιας τέτοιας κίνησης.

σόλι-οζέλ-στην-κ-ο-ερντογάν-ζητεί-την-563200714
Το διπλό παιχνίδι της Τουρκίας

– Κατά μία άποψη είναι παράταιρο μια χώρα του ΝΑΤΟ να ενταχθεί στις BRICS, μια συμμαχία στην οποία δεσπόζουν Ρωσία και Kίνα. Τι λέτε;

– Από την άλλη, οι BRICS είναι ένας οικονομικός οργανισμός χωρίς στρατηγικές αξιώσεις, δεδομένων των εσωτερικών αντιπαραθέσεων μεταξύ των χωρών που τον απαρτίζουν. Είναι όμως μια κλίση προς τον μη δυτικό κόσμο και προς τον λεγόμενο Παγκόσμιο Νότο. Ομως, δεν υπάρχει μηχανισμός αποβολής από το ΝΑΤΟ. Η Τουρκία παραμένει ενεργή στρατιωτικά στο πλαίσιο της ευρωατλαντικής συμμαχίας και δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η Αγκυρα επιθυμεί να εγκαταλείψει το ΝΑΤΟ. Στην πραγματικότητα η τουρκική κυβέρνηση αποσκοπεί να τραβήξει την προσοχή των εταίρων της που την κρατούν στον «πάγο». Ο σκληρός τρόπος με τον οποίο μίλησε στον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών στις Βρυξέλλες ο Ζοσέπ Μπορέλ φανερώνει τις εντάσεις στις σχέσεις της χώρας με τους δυτικούς συμμάχους της. Ειδικά η Γαλλία είναι ανένδοτη στο να κρατήσει την Τουρκία μακριά, κατά τη γνώμη μου, όχι πάντα πολύ ορθολογικά. Η Αγκυρα λοιπόν προσπαθεί να πει «είμαστε εδώ». Αλλά δεν περιμένω να προχωρήσει γρήγορα η διαδικασία με τις BRICS. Αν τελικά ενταχθεί η χώρα, θα είναι μια εξέλιξη η οποία θα μπορούσε να έχει αντίκτυπο στις προοπτικές της οικονομίας της, η οποία δεν τα πηγαίνει καλά.

Σόλι Οζέλ στην «Κ»: Ο Ερντογάν ζητεί την προσοχή της Δύσης-1
Ο Σόλι Οζέλ είναι καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Kadir Has της Κωνσταντινούπολης.

– Ενα ερώτημα είναι κατά πόσον η τελευταία εξέλιξη θα προκαλέσει περαιτέρω επιπλοκές στην προμήθεια της Άγκυρας με αμερικανικούς εξοπλισμούς. Ποια είναι η γνώμη σας;

– Είμαστε ήδη εκτός του προγράμματος των F-35. Θέλουμε απελπισμένα να επιστρέψουμε, αλλά δεν βλέπω, ούτως ή άλλως, κάποιο σημάδι από τις ΗΠΑ ότι αυτό πρόκειται να συμβεί, αν εξαιρέσει κανείς μια αναφορά της Βικτόρια Νούλαντ, η οποία υποθετικά κρατάει ανοιχτό το σενάριο. Η συμφωνία για τα F-16 έχει ολοκληρωθεί και δεν βλέπω τον λόγο να ματαιωθεί από την αμερικανική πλευρά λόγω αυτής της εξέλιξης.

Η κυβέρνηση θέλει να βρίσκεται δυνητικά σε κάθε τραπέζι, χωρίς να σκέφτεται πραγματικά τις αντιφάσεις, τα εμπόδια και τις συνέπειες των κινήσεων στις οποίες προβαίνει.

– Θα λέγατε ότι η προοπτική προσχώρησης της Τουρκίας στις BRICS θέτει σε ακόμη χειρότερη βάση τις ενταξιακές διαβουλεύσεις με την Ευρωπαϊκή Ενωση;

– Η αλήθεια είναι πως, κατά τη γνώμη μου, η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν έχει χειριστεί έξυπνα την ενταξιακή προοπτική της Τουρκίας. Σε δύο μήνες διεξάγονται οι αμερικανικές εκλογές και η πιθανότητα επιστροφής του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο δεν είναι καθόλου αμελητέα. Γνωρίζουμε ήδη ότι ο ίδιος δεν πρόκειται να είναι ιδιαίτερα φιλικός απέναντι στους Ευρωπαίους. Πώς οραματίζονται λοιπόν οι Γάλλοι τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης χωρίς τον τουρκικό στρατό, ο οποίος μπορεί πραγματικά να συμβάλει προς αυτή την κατεύθυνση; Νομίζω λοιπόν ότι θα πρέπει να ανοίξει ένας δίαυλος διαλόγου, ενδεχομένως μέσω της Ελλάδας, η οποία έχει ούτως ή άλλως συμφέρον από ειρηνικές σχέσεις με την Τουρκία – βεβαίως, εδώ υπάρχει η παράμετρος των Ελληνοκυπρίων οι οποίοι προφανώς δεν ενδιαφέρονται για κάποια θετική εξέλιξη στις σχέσεις της Τουρκίας με την Ε.Ε. Επαναλαμβάνω, το σενάριο μιας δεύτερης θητείας Τραμπ θα πρέπει να χτυπάει «καμπανάκια» στην Ευρώπη. Οσο δεν μεταχειρίζεσαι την Τουρκία ως χώρα προς ένταξη, η Τουρκία εκ των πραγμάτων δεν θα προβαίνει στις απαραίτητες κινήσεις μιας χώρας προς ένταξη. Στην πραγματικότητα, λοιπόν, οι σχέσεις των δύο πλευρών βρίσκονται ούτως ή άλλως σε βαθύ κώμα τα τελευταία πέντε, αν όχι δέκα χρόνια.

– Παρεμπιπτόντως, πώς εισπράττει όλα αυτά η κοινή γνώμη στην Τουρκία;

– Η επιθυμία ένταξης στην Ε.Ε. βρίσκεται κοντά στο 65%, ενώ κανείς δεν πιστεύει πραγματικά ότι θα γίνει ποτέ. Κι αυτό δείχνει κάτι ως προς τις φιλοδοξίες της τουρκικής κοινωνίας για μια δυτικού τύπου διαβίωση και εξέλιξη. Προφανώς, τα οικονομικά κίνητρα παίζουν εδώ σημαντικό ρόλο.

Οσο δεν μεταχειρίζεσαι την Τουρκία ως χώρα προς ένταξη, η Τουρκία εκ των πραγμάτων δεν θα προβαίνει στις απαραίτητες κινήσεις μιας χώρας προς ένταξη.

– Και πώς διαβάζετε την προοπτική ένταξης στις BRICS με το βλέμμα στη σχέση Ερντογάν – Πούτιν;

– Θα σας πω απλώς ότι ο Πούτιν αναμένεται να επισκεφθεί την Τουρκία εδώ και δύο χρόνια πλέον. Και αυτό δεν έχει συμβεί. Προφανώς ο Ερντογάν διατηρεί τις σχέσεις με τον Πούτιν και θεωρεί σημαντική τη Ρωσία. Και μάλιστα η σκέψη να δώσει η Τουρκία τη δεύτερη πυρηνική μονάδα στους Ρώσους είναι, κατά την κρίση μου, τρελή. Καθιστάς τον εαυτό σου απολύτως εξαρτώμενο από τη Ρωσία για ενεργειακούς σκοπούς. Στη μεγάλη εικόνα, οι δύο χώρες διαχειρίζονται τις μεταξύ τους σχέσεις. Και δεν συγκλίνουν πάντα. Η Τουρκία στηρίζει με drones την Ουκρανία, ενώ η Ρωσία πιέζει για συμφιλίωση του Ερντογάν με τον Ασαντ, κάτι που δεν φαίνεται πιθανό στο εγγύς μέλλον.

– Με την ευκαιρία, κάποιο σχόλιο για την ελληνοτουρκική προσέγγιση;

– Ημουν στη Λέσβο το καλοκαίρι και νομίζω ότι πάνω από το 80% των τουριστών ήταν Τούρκοι και έδειχναν να χαίρονται πολύ που έκαναν διακοπές στο νησί – αν αυτό σημαίνει κάτι… Πραγματικά, δεν ξέρω. Μέχρι εδώ, όλα καλά. Και εύχομαι να μην το χαλάσουν και οι δικοί σας σκληροπυρηνικοί επίσης.

https://www.kathimerini.gr/world/563208295/soli-ozel-stin-k-o-erntogan-zitei-tin-prosochi-tis-dysis/

Ὁ Πρωθυπουργός δήλωσε «ἀγανακτισμένος» καί ἄνοιξε παράθυρο διαφυγῆς ἀπό τήν ἡγεσία

Από
pcuser
-
0
Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης μιλάει κατά τη διάρκεια της καθιερωμένης συνέντευξης τύπου, στο πλαίσιο της 88ης ΔΕΘ με τιμώμενη χώρα τη Γερμανία, στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο στη Θεσσαλονίκη, την Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου 2024. Σειρά μέτρων που στοχεύουν στην αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών και στην ενίσχυση της προσφοράς κατοικιών ανακοίνωσε χθες ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στην ομιλία του από τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Οι αυξήσεις στα εισοδήματα θα επηρεάσουν συνταξιούχους, μισθωτούς του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, γιατρούς του ΕΣΥ και ένστολους. Παράλληλα, ανακοινώθηκαν παρεμβάσεις για την αύξηση της προσφοράς κατοικιών μέσω κινήτρων για το άνοιγμα κλειστών διαμερισμάτων και τη μετατροπή των βραχυχρόνιων μισθώσεων σε μακροχρόνιες, καθώς και αντικινήτρων για βραχυχρόνιες μισθώσεις σε συγκεκριμένες περιοχές. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ

Δέν ἀπήντησε ἐάν διεκδικήσει τρίτη θητεία καί ἐάν ἀλλάξει τόν ἐκλογικό νόμο – Κατώτερα τῶν περιστάσεων τά μέτρα γιά τό δημογραφικό – Ζήτησε ἀπό τίς ἰδιωτικές ἐπιχειρήσεις νά …ἐπιδοτήσουν τίς γεννήσεις – Ὅπως καί μέ τήν ἀκρίβεια …θά στείλει καί πάλι ἐπιστολή στήν Κομμισσιόν γιά τά φουσκωμένα τιμολόγια τοῦ ρεύματος!

Η ΕΦΕΤΙΝΗ παρουσία τοῦ Πρωθυπουργοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη στήν Διεθνῆ Ἔκθεση Θεσσαλονίκης εἶχε πρωτόγνωρα χαρακτηριστικά. Ἀπό τήν πρώτη σειρά τῶν προσκεκλημένων τῆς ὁμιλίας του, τό βράδυ τοῦ Σαββάτου, ἀπουσίαζαν οἱ πρώην Πρωθυπουργοί Κώστας Καραμανλῆς καί Ἀντώνης Σαμαρᾶς, ὁ πρώην πρόεδρος τῆς Νέας Δημοκρατίας Βαγγέλης Μεϊμαράκης καί πολύ μεγάλο μέρος μελῶν τῆς κοινοβουλευτικῆς ὁμάδος του, τό ὁποῖο προτίμησε νά παραμείνει στίς ἐκλογικές περιφέρειές του. Τήν προηγουμένη τῆς ὁμιλίας τοῦ Πρωθυπουργοῦ, ὁ ΣΕΒ ὑπό τήν ἡγεσία τοῦ νέου Προέδρου τοῦ κυρίου Θεοδωρόπουλου ἔκανε μία ἀσυνήθιστη κίνηση. Ἐξέδωσε ἀνακοίνωση μέ τήν ὁποία διεμαρτυρήθη γιά τό πανάκριβο ἐνεργειακό κόστος τό ὁποῖο πλήττει εὐθέως τήν ἀνταγωνιστικότητα τῆς χώρας καί τῶν ἐπιχειρήσεών της.

Ἡ ἀπάντησίς του ἦτο μᾶλλον ἀνεκδοτολογικοῦ χαρακτῆρος, καθώς γιά τήν ἀκρίβεια αὐτῶν τῶν τιμολογίων ἀνέφερε ὅτι θά στείλει ἐπιστολή στήν Πρόεδρο τῆς Κομμισσιόν ὅπως ἔκανε πρίν ἀπό τίς εὐρωεκλογές, μέ τήν ἀκρίβεια! Ἐπειδή τώρα ἀνεκάλυψε ὅτι οἱ πολῖτες τῶν Βαλκανίων καί οἱ ἐπιχειρήσεις τους πληρώνουν πολύ ἀκριβότερα τιμολόγια σέ σύγκριση μέ τήν βόρεια Εὐρώπη. Ἡ τύχη τῆς πρώτης ἐπιστολῆς τοῦ Πρωθυπουργοῦ γιά τήν ἀκρίβεια εἶναι γνωστή: Δέν ἔγινε ἀπολύτως τίποτε!

Οἱ πολλές ἀπουσίες εἶχαν ὡς ἀποτέλεσμα ὁ σκηνοθέτης τῆς ἐκδηλώσεως στό Βελλίδειο νά ἐπικεντρωθεῖ ἀποκλειστικά στό πρόσωπο τοῦ Πρωθυπουργοῦ καί νά μήν δώσει στούς τηλεθεατές κανένα κοντινό πλάνο τῶν ὑπουργῶν.

Τούτων δοθέντων καί παρά τό γεγονός ὅτι ὁ κύριος Μητσοτάκης ἠρωτήθη ἐπανειλημμένως ἀπό τούς δημοσιογράφους στήν συνέντευξη Τύπου καί ἔκανε συγκεκριμένες ἐξαγγελίες γιά τά θέματα πού ἀφοροῦν τήν καθημερινότητα τοῦ πολίτου (ὅπως ἡ ἀκρίβεια, οἱ τιμές τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, τά ἐνοίκια, οἱ μισθοί, τό Ἐθνικό Σύστημα Ὑγείας γιά τά ὁποῖα ἀνεκοίνωσε 45 μέτρα προσωρινῆς ἀνακουφίσεως καί χρησιμοποίησε τό ρῆμα «ἀγανακτῶ»…), ἀπό τήν διήμερη παρουσία τοῦ κυρίου Μητσοτάκη  στήν συμπρωτεύουσα, ἡ εἴδησις προκύπτει ἀπό ὅσα δέν εἶπε. Ὄχι ἀπό ὅσα εἶπε.

Κωδικοποιοῦμε:

– Ἐπανειλημμένως ἠρωτήθη ἄν θά διεκδικήσει τρίτη θητεία, ἀλλά δέν ἀπήντησε.

– Ἠρωτήθη γιά τό ἐάν θά ἀλλάξει τόν ἐκλογικό νόμο, καί δέν ἀπήντησε ἐπί τῆς οὐσίας, περιορίστηκε δέ νά ἐπαναλάβει τό δόγμα τῆς αὐτοδυναμίας. Τό ὁποῖο εἶναι οὐτοπικό.

– Ἠρωτήθη γιά τό ἐάν θά εἶναι ὁ Νῖκος Δένδιας ὁ νέος Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας, καί πάλι δέν ἀπήντησε, ἁπλῶς θεώρησε τήν συζήτηση «προσβλητική καί ἄδικη» γιά τήν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας, καί μετέθεσε τήν συζήτηση γιά τόν Ἰανουάριο. Ἐδῶ ἄνοιξε μόνον ἕνα μικρό παράθυρο λέγοντας ὅτι ἡ ΝΔ «ἀπεγκλωβίσθηκε» ἀπό τούς ἐκβιασμούς τῆς ἀντιπολιτεύσεως μέ τήν συνταγματική διάταξη πού ἀποσυνδέει τήν ἐκλογή ἀπό τίς ἐκλογές καί ὑπενόησε ὅτι ἡ ἐπιλογή μπορεῖ καί νά εἶναι μονοκομματική.

– Ἠρωτήθη γιά τό ἐάν θά περιλάβει τίς σχέσεις Κράτους – Ἐκκλησίας στήν συνταγματική ἀναθεώρηση, καί εἶπε ὅτι δέν θά ἀγγίξει τά βασικά θέματα, ἀνοίγοντας παράθυρο γιά τήν κατάργηση τοῦ θρησκευτικοῦ ὅρκου καί τήν ἀπάλειψη τῆς θρησκευτικῆς συνειδήσεως ὡς ἀποστολῆς τῆς παιδείας.

Στήν πραγματικότητα, ὁ κύριος Πρωθυπουργός ἀντιμετώπισε τήν κοινωνική πίεση μέ 45 μέτρα προσωρινῆς μόνο ἀνακουφίσεως (οἱ πολιτικές του γιά δημογραφικό ἦταν ἀπογοητευτικές, ἰδίως γιά τούς τριτέκνους –κάλεσε τόν ἰδιωτικό τομέα νά ἀναλάβει τήν πολιτική ἐπιδοτήσεως γεννήσεων ἐνῷ τό Σύνταγμα ἀναθέτει στό Κράτος αὐτήν τήν ἁρμοδιότητα) ἐνῷ ἄνοιξε παράθυρο διαφυγῆς του ἀπό τήν ἡγεσία τῆς ΝΔ στό μέλλον. Ὅσον ἀφορᾶ στήν ἄνοδο τῆς Ἀκροδεξιᾶς στήν Ἑλλάδα καί στήν Εὐρώπη, τήν ἀπέδωσε στήν αὔξηση τῆς παράνομης μεταναστεύσεως, κάτι πού ἔδειξε πόσο ἀποκεκομμένος εἶναι ἀπό τήν κοινωνική πραγματικότητα. Ὅπως μακριά ἀπό τήν πραγματικότητα ἔδειξε ὅτι εἶναι μέ τήν φράση «εἶναι μῦθος ἡ κατάρα τῆς δεύτερης τετραετίας.»

Τέλος, χωρίς νά τό καταλάβει, προσέβαλε τό θρησκευτικό συναίσθημα τῶν Ἑλλήνων. Ἐπιχειρῶν νά πείσει ὅτι τά πράγματα δέν μποροῦν νά ἀλλάξουν ἀπό τήν μία ἡμέρα στήν ἄλλη, ὁ Πρωθυπουργός τόνισε ὅτι «θαύματα κάνουν μόνο οἱ μάγοι.» Ἐνῷ θαύματα κάνουν μόνον οἱ Ἅγιοι! Ἀναλυτικῶς, ὁ κ. Μητσοτάκης ἐδήλωσε ὅτι ἀγανακτεῖ «ὅταν ἕνα κράτος τό ὁποῖο ἔχει κάνει ἅλματα ψηφιακά, προδίδεται ἀπό ἀνευθυνότητες πού προκαλοῦν δυστυχήματα, ἐπιτρέποντας νά λειτουργοῦν ἀκατάλληλα λούνα πάρκ» καί ὅταν «μιά πολιτεία πού κατόρθωσε νά σβήσει γρήγορα καί ἀποτελεσματικά 4.000 πυρκαγιές, πληγώνεται ἀπό τή μία πού ξέφυγε.» Ἐπίσης, ὁ Πρωθυπουργός «ἀγανακτεῖ» καί γιά τό ΕΣΥ: «Πρῶτος ἐγώ γνωρίζω, ὅταν κάποιος ἀσθενής ταλαιπωρεῖται στό ΕΣΥ, πόσο ἄσχημα αἰσθανόμαστε κι αἰσθάνεται ὁ ἴδιος, ἀλλά μέ τό ΕΣΥ νά ἔχει δείξει, στό μεταξύ, τίς μεγάλες του δυνατότητες στήν πανδημία»

.Δημογραφικό

Γιά τό δημογραφικό ὑπεστήριξε ὅτι τά μέτρα γιά τήν ἀντιμετώπισή του «πλαισιώνονται τώρα μέ κίνητρα σέ τρία ἐπίπεδα. Ἀπό τή μιά πλευρά, ἐνισχύοντας μέ ἀκόμα 20 ἑκατομμύρια τά ἐπιδόματα πρός νέους γονεῖς, μέ περισσότερα vouchers ἀπό κάθε ἄλλη φορά: 173.000 vouchers, 20.000 νέες θέσεις παιδικῶν σταθμῶν. Καί ἀπό τήν ἄλλη, θέλουμε νά δώσουμε καί κίνητρα στίς ἐπιχειρήσεις νά φροντίζουν καί αὐτές γιά τήν ἁρμονική συνύπαρξη ἐργασιακῆς καί οἰκογενειακῆς ζωῆς. Ἔχω δεῖ πολλές ἐπιχειρήσεις, μεγάλες κυρίως, πού ἔχουν ἐκφράσει τό ἐνδιαφέρον νά στηρίξουν ἐργαζόμενούς τους πού κάνουν παιδιά. Ἀπό φέτος οἱ ἐργοδότες οἱ ὁποῖοι διευκολύνουν τό προσωπικό τους μέ παροχές ἕως 5.000 εὐρώ ἐτησίως σέ νέους γονεῖς, θά ἀπαλλάσσονται ἀπό φόρο γιά τό ποσό αὐτό –γιατί θέλουμε τίς ἐπιχειρήσεις συμμάχους σέ αὐτή τήν προσπάθεια–, τό ὁποῖο μάλιστα θά προσαυξάνεται γιά κάθε νέο μέλος τῆς οἰκογένειας».

Σέ ἐρώτηση γιά τήν ἀπουσία τῶν κ.κ. Καραμανλῆ καί Σαμαρᾶ ἀπό τήν ΔΕΘ καί ἄν ὑπάρχει ζήτημα ἑνότητος στήν ΝΔ, ἀπήντησε ὅτι ἡ ΝΔ εἶναι καί ἰσχυρή καί ἑνωμένη. Γιά τούς δύο πρώην Πρωθυπουργούς, εἶπε ὅτι ἔχουν τό ἀπεριόριστο δικαίωμα ἐκφράσεως ἀπόψεως, ὅμως αὐτό δέν σημαίνει ὅτι συμφωνεῖ πάντα μέ αὐτήν. Δέν ἐπιβάλλουμε μονοφωνία ἀπόψεων –εἶπε– καί προσέθεσε ὅτι εἴμαστε ὅμως ἕνα κόμμα συντεταγμένο πού ἐπιβάλλει στούς βουλευτές νά στηρίζουν τίς νομοθετικές ἐπιλογές τῆς Κυβερνήσεως. «Ὅσοι ἀνησυχοῦν γιά τήν ἑνότητα τῆς ΝΔ, ἄς κοιτάξουν σέ ἄλλους χώρους. Μιά χαρά εἶναι ἡ ΝΔ» κατέληξε.

Ἐκλογικά

Σέ ἐρώτηση γιά τό ἐνδεχόμενο ἀλλαγῆς τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, ὁ Πρωθυπουργός ἀμφισβήτησε ὅτι ἡ αὐτοδυναμία στό τέλος τῆς τετραετίας δέν εἶναι ἐφικτή λέγοντας: «Σέ ὅσους προβλέπουν ὅτι εἶναι ἄπιαστο ὄνειρο ἡ αὐτοδυναμία συνιστῶ ὑπομονή». Ἐρωτηθείς γιά τήν κατάσταση στήν ἀντιπολίτευση, εἶπε ὅτι εἶναι καλό νά ὑπάρχει ἐναλλακτική πρότασις διακυβερνήσεως, ἡ ὁποία δέν ὑπάρχει, οὔτε ἀπό τόν ΣΥΡΙΖΑ, ὁ ὁποῖος, ὅπως εἶπε, «βρίσκεται σέ κατάσταση πολιτικῆς ἀφασίας», ἀλλά οὔτε καί ἀπό τό ΠΑΣΟΚ, τό ὁποῖο ἔχει υἱοθετήσει τήν στάση τοῦ «ὄχι σέ ὅλα».

Σχετικά μέ τόν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας, ὁ Πρωθυπουργός εἶπε ὅτι λυπᾶται γιά τήν «ἀνακύκλωση» αὐτῆς τῆς συζητήσεως. «Αὐτή ἡ συζήτησις θά γίνει τόν Ἰανουάριο –ἀνέφερε– καί μέχρι τότε δέν θά πῶ τίποτε. Σέβομαι καί τιμῶ τήν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας καί ζητῶ ἀπό ὅλους νά σεβαστοῦμε τόν θεσμό.»

Ἐπιστολή γιά τό ρεῦμα

Στήν ἐρώτηση γιά τήν ἀγορά τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, ὁ Πρωθυπουργός ἀνέφερε: «Ὑπάρχει βασική στρέβλωση στήν ἀγορά ἐνέργειας τῆς νοτιοανατολικῆς Εὐρώπης. Θά ἀναδείξω τό ζήτημα μέ ἐπιστολή πού θά στείλω στήν Πρόεδρο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἐπιτροπῆς Οὔρσουλα φόν ντέρ Λάυεν ἐξηγῶντας ἀκριβῶς τό τί ἔγινε, ὄχι μόνο στήν Ἑλλάδα, στή Βουλγαρία, στή Ρουμανία, στήν Οὑγγαρία.

Καί πῶς γίνεται νά ὑπάρχουν ὧρες τῆς ἡμέρας ὅπου ἡ ὁριακή τιμή τοῦ συστήματος νά εἶναι 10 φορές ἀκριβότερη στά Βαλκάνια ἀπό ὅ,τι εἶναι στήν Αὐστρία ἤ στήν Τσεχία. Κάτι δέν δουλεύει καλά.

Δέν δουλεύει καλά στό εὐρωπαϊκό μοντέλο. Δέν ἀναμένω ὅτι θά ὑπάρχουν ἄμεσες λύσεις στό πρόβλημα αὐτό, ἀλλά τοὐλάχιστον ἄς ἀσχοληθεῖ κάποιος σοβαρά, νά τό ἀναδείξουμε ὥστε νά φροντίσουμε νά μήν ἔχουμε τέτοιες στρεβλώσεις ξανά στό μέλλον. Δέν τίς εἴχαμε μέχρι τόν Μάιο, τό γεγονός ὅμως ὅτι ἔγινε αὐτό μία φορά, μᾶς κάνει πολύ ἀνήσυχους».

Σχετικά μέ τήν συζήτηση γιά τήν συνταγματική ἀναθεώρηση ὁ Πρωθυπουργός εἶπε ὅτι θέλει αὐτή νά γίνει συντεταγμένα ἀπό τίς ἀρχές τοῦ 2025, ἀλλά ὁραματίζεται μιά εὐρεῖα συνταγματική ἀναθεώρηση καί προφανῶς ἀπό τό Σύνταγμα ὑπάρχει ἡ ὑποχρέωσις διερευνήσεως εὐρύτερων συναινέσεων. «Μακάρι ἡ ἀντιπολίτευση σέ αὐτή τή συζήτηση ὅταν καταφέρει νά βρεῖ τό δρόμο της νά μπορέσει νά προσέλθει μέ ἕνα πνεῦμα δημιουργικό ὅπως εἶχε γίνει ὁρισμένες φορές στό παρελθόν» εἶπε. Διευκρίνισε πάντως ὅτι δέν εἶναι στίς προθέσεις του νά ἀποτελέσουν ἀντικείμενο τῆς συνταγματικῆς ἀναθεωρήσεως τά βασικά ζητήματα πού διέπουν τίς σχέσεις Κράτους – Ἐκκλησίας.

Τέλος, σέ ἐρώτημα σχετικά μέ τήν προετοιμασία τοῦ ὁροσήμου τοῦ 2027 καί τό ἐάν ἑτοιμάζεται νά κλείσει τόν κύκλο του στήν πρωθυπουργία καί τά ἀνοικτά σενάρια μεταβάσεώς του στήν Εὐρώπη, ὑπεξέφυγε χαριτολογῶν: «Θέλετε νά μέ βγάλετε στή σύνταξη» εἶπε ἀστειευόμενος, καί τονίζοντας ὅτι θά ἦταν ἀλαζονικό καί αὐτοαναφορικό νά μιλᾶ γιά τό τί θά γίνει τό 2027.

Ἐπανέλαβε ὡστόσο ὅτι εἶναι ἐκλεγμένος πρωθυπουργός γιά μία πλήρη θητεία καί σκοπεύει νά τήν ἐξαντλήσει.

estianews.gr

Παύλος Γερουλάνος: Το σχέδιο του για την «Αναγέννηση της Πατρίδας»

Από
anixneuseis
-
0

09.09.202422:39

«Μπορεί να μην υπάρχουν λεφτόδεντρα. Αλλά υπάρχουν επιλογές. Πολιτικές επιλογές» – Το σχέδιο του Παύλου Γερουλάνου για την «Αναγέννηση της Πατρίδας», όπως το παρουσίασε σε ομιλία του στη Θεσσαλονίκη.

Σε εκδήλωση στο Δημαρχιακό Μέγαρο Θεσσαλονίκης παρουσίασε το σχέδιό του για την Αναγέννηση της Πατρίδας, ο υποψήφιος Πρόεδρος του ΠαΣοΚ, Παύλος Γερουλάνος.

Απαντώντας ευθέως στον Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, και την ομιλία του στο πλαίσιο της ΔΕΘ, ο Παύλος Γερουλάνος καυτηρίασε το σύνθημα «Ελλάδα 2027» του κου Μητσοτάκη και υπογράμμισε: «Και δείχνει να μην αντιλαμβάνεται, ότι χωρίς σημαντικές μεταρρυθμίσεις σήμερα στην κοινωνία, την οικονομία και τη διοίκηση της χώρας, μας οδηγεί σε μια νέα κοινωνική, πολιτική και οικονομική περιπέτεια. Τώρα, είναι η ώρα, λοιπόν, να μιλήσουμε εμείς, για τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η χώρα».


Ο Παύλος Γερουλάνος επικέντρωσε το πρώτο μέρος της ομιλίας του, σε ιστορίες ανθρώπων από όλη την ελληνική επικράτεια: «Θα μιλήσω για Ανθρώπους. Τους δικούς μας Ανθρώπους. Τις Ελληνίδες και τους Έλληνες που έμειναν, τα Ελληνόπουλα που έφυγαν, τους Ανθρώπους που γεννήθηκαν, που επέλεξαν ή τους έταξε η μοίρα τους, να ζουν σ’ αυτόν τον τόπο».

Απευθυνόμενος σε όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες, υπογράμμισε: «Μπορεί να μην υπάρχουν λεφτόδεντρα. Αλλά υπάρχουν επιλογές. Πολιτικές επιλογές. Είμαι εδώ για να πω ότι υπάρχει ένας άλλος δρόμος, ώστε να νιώσει κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνας ότι δεν θα παλεύουν πια μόνοι, απέναντι στα θηρία της δικής τους πραγματικότητας. Ότι, μαζί μπορούμε να υλοποιήσουμε ένα νέο σχέδιο για τη χώρα που θα δώσει στην Πατρίδα μας, προοπτική! Ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο που θα δώσει σε κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα, ελπίδα ότι κάτι μπορεί να αλλάξει! Αυτό το σχέδιο έχω ονομάσει Αναγέννηση. Για την Αναγέννηση της Πατρίδας».

Στη συνέχεια ο κ. Γερουλάνος περιέγραψε τις θεμελιώδεις αξίες του σχεδίου του, «ένα σχέδιο Πατριωτικό, Ανθρωποκεντρικό, Σοσιαλιστικό», δηλαδή, ένα σχέδιο που βάζει την Ελλάδα πρώτη, τον Άνθρωπο στο επίκεντρο κάθε πολιτικής επιλογής, και έχει στόχο την απελευθέρωση των δημιουργικών δυνάμεων της πατρίδας μας, σε εθνικό, κοινωνικό και ατομικό επίπεδο, «για να χτίσουμε μια Ελλάδα ισχυρή, μια κοινωνία δίκαιη και μια οικονομία πατριωτική».

Έδωσε συγκεκριμένα παραδείγματα για την τεράστια διαφορά αντίληψης με τη Νέα Δημοκρατία, επικεντρώνοντας στη σημασία της αγροτικής πολιτικής, την αισχροκέρδεια και το κόστος της ενέργειας.


Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στην «Πατριωτική Οικονομία», μιλώντας για ένα οικονομικό σχέδιο «που επενδύει στα συγκριτικά πλεονεκτήματα κάθε περιοχής, κυρίως τους Ανθρώπους της, τη φύση και τον πολιτισμό της, και στρατηγικά σε τομείς υψηλής προστιθέμενης αξίας και καινοτομίας, όπως η υγεία και η άμυνα. Δημιουργεί και πολλαπλασιάζει πλούτο σε κάθε περιοχή, διότι τον κρατάει, όσο περισσότερο μπορεί, μέσα στην τοπική κοινωνία. Αναδεικνύει αξία εκεί που μέχρι σήμερα περιφρονούμε, και απελευθερώνει δημιουργικές δυνάμεις ανοίγοντας αγορές επιθετικά για ελληνικά προϊόντα στο εξωτερικό και νέες υπηρεσίες στην Ελλάδα».

Βασική προϋπόθεση για την Πατριωτική Οικονομία και η πιο αναγκαία μεταρρύθμιση σήμερα για τη χώρα, είναι για τον Παύλο Γερουλάνο η «Μεγάλη Μεταβίβαση» εξουσιών, πόρων, περιουσίας ευθύνης και λογοδοσίας από το κεντρικό κράτος σε σύγχρονους συνεργαζόμενους θεσμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Επιμελητηρίων, Συνεταιρισμών, Εργατικών Κέντρων και τοπικών Πανεπιστημίων.

H «Μεγάλη Μεταβίβαση» συνάδει με διεθνή παραδείγματα σύγχρονης οικονομικής πολιτικής όπως στις ΗΠΑ το πρόγραμμα Build Back Better του Joe Biden, στη Γερμανία το πρόγραμμα Industrie 4.0, καθώς και το πρόγραμμα βιομηχανικής πολιτικής στο Ηνωμένο Βασίλειο, Prosperity through Partnership του Kier Starmer.

Υπογράμμισε ότι χρειάζονται να καλυφθούν 3 βασικές προϋποθέσεις για να την πετύχουμε: Εργαλεία, Θεσμούς με Διαφάνεια, και Ασφάλεια για κάθε πολίτη.

Ο Παύλος Γερουλάνος, αναφέρθηκε αναλυτικά στα Εργαλεία «που μας επιτρέπουν να αλλάξουμε παραγωγικό μοντέλο, να διευρύνουμε την παραγωγική βάση, να βάλουμε περισσότερες Ελληνίδες και Έλληνες στο παιχνίδι της ανάπτυξης και να χτίσουμε μια πατριωτική οικονομία:

1. Τα χρήματα που έρχονται από το εξωτερικό
2. Οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας που δεν έχουν αξιοποιηθεί
3. Η δημόσια περιουσία
4. Το φορολογικό μας σύστημα, και
5. Οι τράπεζες

Αναλύοντας διεξοδικά τα εργαλεία, έκανε ιδιαίτερη μνεία στην κατάργηση του Υπερταμείου και τη διανομή των δημοσίων ακινήτων στις τοπικές κοινωνίες, πρότεινε τη δημιουργία περιφερειακών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων για την στήριξη της τοπικής επιχειρηματικότητας και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, καθώς και τη δημιουργία «δανειολογίου» για να αντιμετωπιστεί η μάστιγα του ιδιωτικού χρέους και των κόκκινων δανείων.

Αναφερόμενος στους Θεσμούς, ο κ. Γερουλάνος δεσμεύτηκε πως «τα πρώτα πέντε Νομοσχέδια της Αναγέννησης, τα πρώτα πέντε Νομοσχέδια της επόμενης Κυβέρνησης του ΠαΣοΚ αυτά που αφορούν την ενίσχυση των θεσμών αυτών, με διαφάνεια και λογοδοσία, θα είναι το αποτέλεσμα ουσιαστικής διαβούλευσης και προετοιμασίας».

Ταυτόχρονα μίλησε για τον ψηφιακό μετασχηματισμό της χώρας ως «ένα συνολικό οριζόντιο όραμα για ανοιχτή συμμετοχική διακυβέρνηση με διαφάνεια, ακεραιότητα και λογοδοσία, που δεν αφορά μόνο την εξυπηρέτηση του πολίτη, αλλά επιδιώκει και την ενδυνάμωσή του, τη συμμετοχή του, σε ένα πλαίσιο συνεχούς ελέγχου τής κάθε εξουσίας, με συνεχή επικαιροποίηση, επέκταση και εμβάθυνση της μεγάλης τομής του OpenGov, της ηλεκτρονικής διαβούλευσης, της Διαύγειας, που ξεκινήσαμε το 2009!»

Στη συνέχεια ο Παύλος Γερουλάνος αναφέρθηκε στην Ασφάλεια που πρέπει να νιώθει ο κάθε πολίτης «διότι χωρίς ασφάλεια, χωρίς σιγουριά, δεν πρόκειται ποτέ να πάρουν ρίσκο εκείνες οι δυνάμεις που σήμερα βρίσκονται στα όρια της επιβίωσης. Και προσδιορίζουμε την ασφάλεια ως το δικαίωμα κάθε πολίτη, να προγραμματίζουμε την ζωή μας, ατομικά και συλλογικά, χωρίς άγχος και καταπίεση».

Αναφέρθηκε στο κοινωνικό κράτος ως μέγιστη επένδυση, για μία κοινωνία και μία οικονομία, καθώς, όπως υπογράμμισε «το κοινωνικό κράτος, όταν λειτουργεί σωστά, προσφέρει σιγουριά αυτοπεποίθηση και ασφάλεια σε κάθε πολίτη και αυτό είναι συνθήκη για τη συμμετοχή όλων μας στην ανάπτυξη».

Στη συνέχεια, αναφέρθηκε με συγκεκριμένα παραδείγματα για τη σημασία αποσυγκέντρωσης της επιδοματικής πολιτικής, υπηρεσιών υγείας και της Πολιτικής Προστασίας προς τις τοπικές κοινωνίες και την Αυτοδιοίκηση, ενώ υπογράμμισε και την ανάγκη πλήρους αυτονομίας των Πανεπιστημίων και διασύνδεσής τους με τις τοπικές κοινωνίες.

Κλείνοντας την ομιλία του, ο Παύλος Γερουλάνος έστειλε σαφές μήνυμα για την ανάγκη η ηγεσία να δώσει πρώτη το σήμα της μεγάλης μεταρρύθμισης:

«Διεκδικούμε την εξουσία για να τη μοιράσουμε με διαφάνεια και λογοδοσία, που θα περιορίσει προνόμια πολλών. Κυρίως, του κεντρικού πολιτικού συστήματος. Και, αυτό, απαιτεί ένα είδος πολιτικού, που πορεύεται με αξίες. Διότι, τα πρώτα προνόμια που θα μοιράσει είναι τα δικά του και τα πρώτα συστήματα λογοδοσίας, θα αφορούν τον ίδιο. Αυτό φέρνω στο τραπέζι και είμαι ξεκάθαρος. Διεκδικώ την εμπιστοσύνη και την ψήφο σας, για να εφαρμόσω αυτές τις αλλαγές. Στη λειτουργία του κόμματος σήμερα, και την αλλαγή της Κυβέρνησης αύριο. Και είναι μεγάλη ευκαιρία. Το ΠαΣοΚ είναι ένα βήμα πριν την επαναφορά. Αλλά, για να την πετύχουμε, πρέπει να πείσουμε ότι αλλάξαμε. Αυτό, πρεσβεύω. Για αυτό διεκδικώ την ψήφο σας. Και έτσι, δεσμεύομαι να την τιμήσω».

 

 

Παρουσία του πρ. Πρωθυπουργού Αν. Σαμαρά τα εγκαίνια στο Ναύπλιο της έκθεσης του Ι. Μάζη (βίντεο)

Από
anixneuseis
-
1
Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου 2024
Το Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2024 παρουσία του πρώην Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια – vernissage της ατομικής έκθεσης « Ατραποί Έννοιας » του ζωγράφου, ποιητή και ομότιμου Καθηγητή Γεωπολιτικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Δρα Ιωάννη Θ. Μάζη, με επιμέλεια της Βασιλικής Ξυλινά, στην Vasiliki-galerie d’art, Σταϊκοπούλου 50 και Φαβιέρου 1, στο Ναύπλιο.

O καθηγητής Ιωάννης Θ. Μάζης, μετά από επιτυχείς κατατακτήριες εξετάσεις, σπουδάζει σήμερα σαν φοιτητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών, πιστός στη ρήση του Σόλωνος «γηράσκω αεί διδασκόμενος».

Στην τέχνη του Ιωάννη Θ. Μάζη, νιώθουμε την στοχαστική απόλαυση του νοήματος με εργαλεία τα υλικά, το σχέδιο, το χρώμα, την φόρμα και την ανθρωπιά της Έννοιας.

Νιώθουμε μια απόλαυση, που μέσα από τον προβληματισμό, προσφέρει ψυχική ανάταση, αγαλλίαση, ελπίδα, ανακούφιση και έχοντας ως κοινό παρονομαστή όλων αυτών, την ιερή έκπληξη του φυσικού ή μεταφυσικού «καινοφανούς».

Ο μυστικισμός συνεπώς, που χαρακτηρίζει ένα έργο τέχνης του Ιωάννη Θ. Μάζη, δεν περιγράφεται… απλά βιώνεται.

Και δεν αναφέρεται μόνο στον δημιουργό του αλλά, κυρίως, στον θεατή του διότι αυτός θα είναι και ο κριτής του.

Αυτά υποστηρίζει ο Ιωάννης Θ. Μάζης με τις «σπουδές» του με τα ακρυλικά χρώματα σε καμβά και σε ξύλο, με τα λάδια σε καμβά, με τα παστέλ σε ξύλο και στα σχέδια του με μολύβι σε χαρτί.

Η ζωγραφική του δουλεύει με τις αρχετυπικές έννοιες των πολιτισμικών στοιχείων του ευρωπαϊκού και ελληνικού πολιτισμού, εξερευνώντας το ουσιαστικό τελετουργικό εικαστικό νήμα που τα συνδέει.

Χτίζει μια καινούργια ερευνητική πλατφόρμα για το επόμενο βημα στην αντίληψη του ευρωπαϊκού εικαστικού «είναι».

Η ατομική έκθεση « Ατραποί Έννοιας » του καθηγητή Ιωάννη Θ. Μάζη στο Ναύπλιο θα διαρκέσει από το Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου μέχρι και την Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου.

Δημοσιεύθηκε από τις: ΑΡΓΟΛΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

 Τουρκικό δημοσίευμα: η Τουρκία δεν μπορεί να επηρεάσει τις εξελίξεις στη Λιβύη

Από
anixneuseis
-
0

«Αφήστε τους BRICS, κοιτάξτε τη Λιβύη!»

πηγή: Gazete Duvar

F Fehim Taştekin [email protected]

 Την ώρα που η Τουρκία εξομαλύνει τις σχέσεις της με τους δύο παράγοντες, με τους οποίους συγκρούεται για τη Λιβύη, την Αίγυπτο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, βιώνει εντάσεις με τη Ρωσία. Η Αίγυπτος, η Ρωσία και τα ΗΑΕ είναι σε θέση να πουν «ναι» ή «όχι» στην ένταξη της Τουρκίας στους BRICS. Και όλοι αναμένουν εναρμονισμένες πολιτικές από την Τουρκία. Ακολουθεί το νέο test drive.

Την ώρα που η κυβέρνηση του ΑΚΡ, με τον στόχο της ένταξης στους BRICS, ακολουθεί μια τακτική κλιμάκωσης μεταξύ του παγκόσμιου μπλοκ ανάμεσα σε νότο και βορρά, τα πράγματα χειροτερεύουν κάθε φορά που η Τουρκία επιχειρεί να μπει σε περιπέτειες.

Καθώς οι σύμμαχοι της Τουρκίας ‘αλληλοτρώγονται’ στη Συρία, η κατάσταση στη Λιβύη έχει ξεφύγει για τα καλά από τον έλεγχο.

Η χώρα πέρασε την προηγούμενη εβδομάδα διατυμπανίζοντας τη νέα σελίδα που άνοιξε με την Αίγυπτο, με την επίσκεψη που πραγματοποίησε στην Άγκυρα ο Αιγύπτιος πρόεδρος Abdulfettah el-Sisi. Εντωμεταξύ, όμως, στη Λιβύη, που ήταν το νούμερο ένα θέμα στην ατζέντα της νέας σελίδας με την Αίγυπτο, λάμβαναν χώρα ξεκαθαρίσματα λογαριασμών που ξεπέρασαν τις δυνατότητες επιρροής της Άγκυρας.

Παρά την αντιπαλότητά τους στη Λιβύη, η Τουρκία και η Αίγυπτος έχουν φτάσει σε ένα τέτοιο αδιέξοδο που πρέπει να παρακολουθούν ο ένας τον άλλον.

Οι παράγοντες στη Λιβύη δεν ακολουθούν μια συνεπή γραμμή στις σχέσεις τους με τις ξένες δυνάμεις που έχουν βάλει το χέρι τους στη χώρα. Οι μεταβαλλόμενες σχέσεις αντιπροσώπων δεν χωρούν σε μνημόνια. Και καθώς αλλάζουν διαρκώς οι γραμμές, μεγαλώνει η σύγχυση, όπου καμία εξωτερική δύναμη δεν μπορεί να δημιουργήσει μια εξίσωση από μόνη της.

Για να γίνει κατανοητό, θα πρέπει να γυρίσουμε λίγο πίσω.

Πιο απλά, η Αίγυπτος έχτισε γέφυρες με την Τρίπολη και η Τουρκία με τη Βεγγάζη.

 

Και το Κάιρο, από την άλλη, άρχισε να συνεργάζεται με την κυβέρνηση του Ντμπεϊμπά.

Ενώ τα ΗΑΕ, ως μια χώρα που εξομάλυνε τις σχέσεις της με την Τουρκία, βοήθησε τα έργα πετρελαίου και φυσικού αερίου του Ντμπεϊμπά στο Ghadames, αν και διατήρησε την υποστήριξή της προς τον Haftar.

Από την άλλη πλευρά, η Ρωσία, μετά τον θάνατο του αρχηγού της Vagner, Yevgeni Prigojin, αναδιαμόρφωσε την παρουσία της πολιτοφυλακής της στην περιοχή με την ονομασία Αφρικανική Λεγεώνα, ενώ παράλληλα επανάφερε τις σχέσεις της με τον Haftar. Η επίσκεψη που πραγματοποίησε στη Βεγγάζη ο Yunusbek Yevkurov, ο Ρώσος αναπληρωτής υπουργός Άμυνας με καταγωγή από την επαρχία Ingush, ήταν μια επιβεβαίωση ότι η Ρωσία δεν θα αποσυρθεί από το παιχνίδι στη Λιβύη.

Από την άλλη πλευρά, οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες είχαν αναθέσει τη Λιβύη στον «συνεργάτη του έργου» την Τουρκία, μετά τη δολοφονία του πρέσβη τους στην Τρίπολη, Chris Stevens, από τζιχαντιστές συμμάχους το 2012, επέστρεψαν στη σκηνή για να αντισταθμίσουν τη Ρωσία. Η Amentum, μια εταιρεία ειδικού πολέμου που συνεργάζεται με το Πεντάγωνο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, επιστρατεύτηκε για να ενώσει τις δυνάμεις της πολιτοφυλακής στην Τρίπολη και γύρω από αυτήν. Τις τελευταίες εβδομάδες, ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ στη Λιβύη Richard Norland και ο Jeremy Berndt, επιτετραμμένος στην Τρίπολη, αύξησαν τις επαφές τους με τους τοπικούς παράγοντες, ενώ ο διοικητής της Africom στρατηγός Michael Langley επισκέφθηκε την Τρίπολη και τη Βεγγάζη.

*

Τον Αύγουστο, ενώ επικρατούσε μια κατάσταση χωρίς λύση αλλά με σχετική σταθερότητα, η κατάσταση, σήμερα, κλιμακώθηκε ξαφνικά. Ενώ οι δυνάμεις του Haftar στόχευαν την Ghadames από το νότο και προχωρούσαν στην επέκταση του ελέγχου τους προς τα σύνορα Αλγερίας-Τυνησίας, η έλλειψη αντίδρασης από την Τουρκία, του «προστάτη» της Τρίπολης, τράβηξε την προσοχή.

Εν τω μεταξύ, ο Ντμπεϊμπά είχε θυμώσει εναντίον του διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας Kebir, ο οποίος είχε βάλει τέλος στις ανεξέλεγκτες δαπάνες της κυβέρνησης, από τον Οκτώβριο του 2023. Έψαχνε τρόπους για να θέσει σε διαθεσιμότητα τον Kebir, ο οποίος συνεργαζόταν στενά με τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και την Τουρκία.

Ο Kebir είχε εξοργίσει την πλευρά του Haftar επειδή εμπόδιζε την πρόσβαση του Μπασάγκα στους πόρους της Κεντρικής Τράπεζας, όταν ήταν επικεφαλής της κυβέρνησης που πρόσκειται στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Ωστόσο, ο Kebir βρισκόταν σε εξαιρετική θέση ως υπεύθυνος για τα χρήματα που διανέμονταν στα εχθρικά κόμματα σε μια διαιρεμένη Λιβύη. Είχε την υποστήριξη των δυτικών δυνάμεων που επενέβαιναν στη Λιβύη και αυτή η κατάσταση του παρείχε ασυλία.

¬Για τις ΗΠΑ, τον αρχιτέκτονα της επέμβασης που κατέρρευσε τη Λιβύη, η Κεντρική Τράπεζα ήταν ο συντομότερος δρόμος για τον έλεγχο αυτής της χώρας. Η Εθνική Εταιρεία Πετρελαίου της Λιβύης μονοπωλεί την πώληση πετρελαίου διεθνώς. Τα δεδουλευμένα έσοδα κατατίθενται σε λογαριασμό στη λιβυκή τράπεζα εξωτερικού στη Νέα Υόρκη. Η Κεντρική Τράπεζα της Λιβύης είναι εξουσιοδοτημένη να εκταμιεύει αυτά τα χρήματα. Αυτό καθιστά τον Kebir οικονομικό προστάτη τόσο των πολιτικών και στρατιωτικών δυνάμεων που εδρεύουν στην Τρίπολη/Μισράτα όσο και της Βεγγάζης/Τομπρούκ.

Ο Ντμπεϊμπά αύξησε την πίεση στον Kebir περιστοιχίζοντας την Κεντρική Τράπεζα με πολιτοφύλακες. Στις 12 Αυγούστου, ο Norland επισκέφθηκε τον Kebir προκειμένου να δείξει την αμερικανική υποστήριξη απέναντι στις προσπάθειες πολιορκίας της τράπεζας, στην αναγκαστική του απομάκρυνση (του Kebir) από τα καθήκοντά του και στην απαγωγή του προσωπικού του.

Καθώς αυξανόταν η πίεση στην Κεντρική Τράπεζα, η Βουλή των Αντιπροσώπων εξέδωσε υπόμνημα στις 13 Αυγούστου, στο οποίο ανέφερε ότι η κυβέρνηση του Ντμπεϊμπά είχε λήξει και ότι το υπουργικό συμβούλιο υπό τον Osama Hammad ήταν η μόνη νόμιμη κυβέρνηση. Επιπλέον, ο Akile Saleh ανακηρύχθηκε ως αρχιστράτηγος των λιβυκών ενόπλων δυνάμεων. Την εν λόγω απόφαση την υποστήριξε και ο Χάφταρ. Ως απάντηση σε αυτή την κίνηση, στις 18 Αυγούστου ο Ντμπεϊμπά εξέδωσε διάταγμα από το Προεδρικό Συμβούλιο για την αποπομπή του Kebir.

Ο Kebir, ο οποίος αντιστάθηκε στην απόφαση, κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη, ενώ οι πολιτοφύλακες που ήθελαν να αρπάξουν τους κωδικούς πρόσβασης της Κεντρικής Τράπεζας απήγαγαν τον διευθυντή του τμήματος πληροφορικής (information processing). Σύμφωνα με τον Kebir, ο οποίος έκλεισε το σύστημα για να αποτρέψει τις μεταφορές χρημάτων, οι πολιτοφυλακές απειλούν και εκφοβίζουν τους υπαλλήλους της τράπεζας, ενώ μερικές φορές απαγάγουν τα παιδιά και τους συγγενείς τους.

Ο Abdel Fattah Abdel Ghaffar, ο εκτελών χρέη διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, λέγεται ότι παρόλο που έχει πρόσβαση στους λογαριασμούς δηναρίου, δεν έχει πρόσβαση στα αποθέματα δολαρίων. Ακόμη και αν η νέα διοίκηση έχει πρόσβαση στους κωδικούς SWIFT, προβλέπεται ότι η τράπεζα δεν θα μπορέσει να εξομαλύνει τις διεθνείς σχέσεις της χωρίς το πράσινο φως των ΗΠΑ. Μάλιστα, μετά από προειδοποίηση του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ, οι ξένες τράπεζες αρνήθηκαν να συνεργαστούν με την Κεντρική Τράπεζα της Λιβύης μέχρι να καθοριστεί η διοίκηση. Με άλλα λόγια, οι ΗΠΑ είπαν: «Δεν μπορείτε να κάνετε αλλαγές στην Κεντρική Τράπεζα χωρίς την έγκρισή μας».

Ο Kebir έχει επίσης καλές σχέσεις με τον Erdoğan. Ως εκ τούτου, η Τουρκία φέρεται να είναι υπέρ της επιστροφής του Kebir στη θέση του μέχρι να βρεθεί μια κοινή λύση.

Σε τέτοιες κρίσεις, υπάρχει πάντα έτοιμη και η κίνηση της απέναντι πλευράς. Ο Haftar έκλεισε αμέσως τη στρόφιγγα του πετρελαίου: Είναι σαν να είπαν πως «Αν ο Ντμπεϊμπά καταλάβει την Κεντρική Τράπεζα, θα χαθούν τα έσοδα από το πετρέλαιο».

Πρόκειται κυριολεκτικά για μια κρίση. Αυτό είναι που παρατείνει τη διαίρεση στη Λιβύη: Παρόλο που η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας (ΚΕΕ), εκμεταλλευόμενη τη διεθνή νομιμότητα, έχει υπό τον έλεγχο της τις πωλήσεις πετρελαίου, η στρόφιγγα βρίσκεται υπό τον έλεγχο των ανατολικών δυνάμεων. Και οι πολιτοφυλακές που ελέγχουν περιφέρειες, πόλεις, γειτονιές, ακόμη και κυβερνητικά ιδρύματα, αρπάζουν την Κεντρική Τράπεζα με την δύναμη των όπλων που έχουν στα χέρια τους.

Το 78,4% των δαπανών της Κεντρικής Τράπεζας αφορά τους μισθούς. Από τα 26 δισεκατομμύρια δηνάρια που διατίθενται από τα ταμεία της τράπεζας, τα 20,4 δισεκατομμύρια δηνάρια διατίθενται για μισθούς και τα 3,6 δισεκατομμύρια δηνάρια για επιδοτήσεις, ενώ το 1,1 δισεκατομμύριο δηνάρια διατίθεται για λειτουργικές δαπάνες.

Στη Λιβύη, μια χώρα 7 εκατομμυρίων κατοίκων όπου δεν παράγεται καμία σωστή υπηρεσία, παίρνουν μισθό 2 εκατομμύρια άνθρωποι.

Πέρα από τους μισθούς, υπάρχουν και άλλοι τροχοί που γυρίζουν για τις πολιτοφυλακές. Η Εθνική Εταιρεία Πετρελαίου της Λιβύης πουλάει το πετρέλαιο που δεν μπορεί να πουλήσει και να αποθηκεύσει στην εγχώρια αγορά σε τιμές πολύ χαμηλότερες από αυτές της αγοράς.

Οι δυνάμεις της πολιτοφυλακής, τα απομεινάρια της εξέγερσης του 2011, πωλούν παράνομα το φθηνό πετρέλαιο σε γειτονικές χώρες για να φουσκώσουν τα ταμεία τους. Το χάος ευνοεί τις ένοπλες δυνάμεις. Ποιος νοιάζεται για τις εκλογές, τη λαϊκή βούληση, τη διαφάνεια και το κοινό εθνικό μέλλον!

Οι αντιπαραθέσεις δεν περιορίστηκαν μόνο στην Κεντρική Τράπεζα και στις κινήσεις του πετρελαίου. Σε αντίποινα για το μνημόνιο της Βουλής των Αντιπροσώπων, ο πρόεδρος του Προεδρικού Συμβουλίου Mohamed al-Manfi, υπό την ιδιότητά του ως ανώτατος διοικητής των ενόπλων δυνάμεων, πραγματοποίησε συνάντηση με διοικητές και επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών στις 18 Αυγούστου. Αυτή ήταν μια πρωτιά. Στις 23 Αυγούστου, ο Ντμπεϊμπά έκανε επίσης μια μάταιη προσπάθεια να αναλάβει τον έλεγχο των πολιτοφυλακών στην πρωτεύουσα. Συγκρότησε μια «επιτροπή υψίστης ασφαλείας» με επικεφαλής τον υπουργό Εσωτερικών Imad al-Thablusi και διέταξε όλες τις πολιτοφυλακές να εκκενώσουν τα κυβερνητικά κτίρια εντός 24 ωρών. Τον άκουσε κανείς; Όχι. Πιθανότατα είχε ένα ξέσπασμα αυτοπεποίθησης μετά την είσοδό του στο Κέντρο, νομίζοντας ότι ήταν αυτός που έκοψε τις επιταγές μισθοδοσίας των πολιτοφυλακών. Έκανε εχθρούς ακόμη και από την ίδια του τη χώρα. Στη Μισράτα, οι δυνάμεις που ηγήθηκαν της ανατροπής του Καντάφι το 2011 σήκωσαν και πάλι κεφάλι και υποστήριξαν τον Kabir εναντίον του Ντμπεϊμπά.

Σε αυτό το διάστημα υπήρξε ρήξη και με την Αίγυπτο. Ο λόγος ήταν ο εξής: Ο Abbas Kamil, επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών της Αιγύπτου, ταξίδεψε στη Βεγγάζη και πραγματοποίησε επαφές τη δεύτερη εβδομάδα του Αυγούστου, αυτός ξέρει που βρήκε τον χρόνο μετά τη διαμεσολάβησή του για τη Γάζα. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, ο Abbas προσπάθησε να πείσει τον Haftar, τον Saleh και τον Hammad να συμφωνήσουν σε ένα σχέδιο σχηματισμού μιας μεταβατικής κυβέρνησης που δεν θα περιλάμβανε τους υπάρχοντες πολιτικούς παράγοντες. Ενώ κοιτάζοντας τις αραβικές πηγές, ο στόχος ήταν να αλλάξει η Λιβύη, η οποία ήταν βυθισμένη στα ιδιοτελή συμφέροντα οικογενειών, κλικών και πολιτοφυλακών, μέσω εκλογών και μιας εθνικής κυβέρνησης.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Καΐρου, ο σχηματισμός εθνικής συνέλευσης και κυβέρνησης μέσω εκλογών θα διευκόλυνε τη διασφάλιση των συμφερόντων της Αιγύπτου.

Η Τουρκία μεγιστοποίησε τα συμφέροντά της μέσω μιας οδού συγκρούσεων υπό ανώμαλες συνθήκες.

Η Αίγυπτος υποφέρει από αυτό. Η αιγυπτιακή κυβέρνηση αδιαφορώντας για τις αντιδράσεις προσκάλεσε και τον Hammad στο Κάιρο. Η πτέρυγα της Τρίπολης, εκλαμβάνοντας την πρωτοβουλία του Kamil ως μια κίνηση για το αποτελείωμα της κυβέρνησης Ντμπεϊμπά, ανακήρυξε τους δύο Αιγύπτιους διπλωμάτες persona non grata στις 12 Αυγούστου.

*

Και καθώς συνέβαιναν όλα αυτά, το ΑΚΡ, το οποίο πάντοτε εκφράζει ανοιχτά τα συναισθήματα θυμού ή δυσαρέσκειάς του, παρέμεινε αρκετά σιωπηλό και δεν αντέδρασε. Απ’ ότι φαίνεται, η χάρη για τη νέα σελίδα με την Αίγυπτο δεν ήταν και κάτι λίγο. Εν τέλει, στις 5 Σεπτεμβρίου, ο Ibrahim Kalın, ο επικεφαλής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (MIT), πέταξε ξαφνικά για την Τρίπολη. Πραγματοποίησε σημαντικές συναντήσεις. Το τι προέκυψε από αυτές το ξέρουν οι ίδιοι!

Πιθανότατα, ο Ντμπεϊμπά να μην έδωσε προσοχή στις προτιμήσεις της Άγκυρας όταν υπολόγιζε τον τρόπο με τον οποίο θα ελέγξει το Κέντρο, θα αυξήσει τη λαϊκή υποστήριξη μέσω λαϊκιστικών δαπανών και θα εξαγοράσει την αφοσίωση των δυνάμεων της πολιτοφυλακής. Όχι μόνο παρέβλεψε την Άγκυρα, αλλά ήρθε και σε ρήξη και με το Κάιρο. Εάν οι αντίπαλες πλευρές είχαν παραμείνει στην παλιά εξίσωση, θα είχε συμβεί το αντίθετο.

Σαράντα οκτώ ώρες πριν από την επίσκεψη του Kalin, η Βουλή των Αντιπροσώπων και το Ανώτατο Συμβούλιο του Κράτους με έδρα την Τρίπολη είχαν συμφωνήσει να διορίσουν εντός 30 ημερών τον διοικητή και τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Κεντρικής Τράπεζας. Είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς το τι θα προκύψει, αλλά η απόφαση αυτή περιέχει ένα μήνυμα «Game over» προς το δίδυμο Menfi-Ντμπεϊμπά. Η αβεβαιότητα στην Κεντρική Τράπεζα θέτει σε κρίση την οικονομία της Λιβύης, η οποία βασίζεται στην «πειρατεία». Παρόλο που η κυβέρνηση πλήρωσε τους μισθούς του περασμένου μήνα με τα υπάρχοντα αποθεματικά, αυτό δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια βολή μπαρούτι.

Συνοψίζοντας, το μέλλον της διαιρεμένης Λιβύης είναι ακόμη σκοτεινό. Ο οδικός χάρτης της συμφωνίας του Suheyrat του 2015 χάθηκε για προσωπικά συμφέροντα. Το ίδιο συνέβη και με αυτόν του 2021.

Η Τουρκία προσπάθησε να αποτελέσει τον κύριο παράγοντα σε όλες αυτές τις διαδικασίες. Έκανε συμφωνίες αμφίβολης νομιμότητας με ένα μέρος της Λιβύης για να καθορίσει την πολιτική διαδικασία και να αποκτήσει στρατιωτικές βάσεις και λιμάνια. Οι προσωρινοί πρωθυπουργοί υπέγραψαν εκούσια ή ακούσια αυτές τις συμφωνίες προκειμένου να προστατεύσουν τις έδρες τους ή να αποτελέσουν ασπίδα προστασίας έναντι του Haftar. Παρά τη διεκδικητική της στάση, διαπιστώνεται ότι η ικανότητά της να επηρεάσει τις εξελίξεις είναι αρκετά περιορισμένη.

Και καθώς η Τουρκία εξομαλύνει τις σχέσεις της με τους δύο παράγοντες, με τους οποίους συγκρούεται για τη Λιβύη, την Αίγυπτο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, βιώνει εντάσεις με τη Ρωσία.

Η Αίγυπτος, η Ρωσία και τα ΗΑΕ είναι σε θέση να πουν «ναι» ή «όχι» στην ένταξη της Τουρκίας στους BRICS. Και όλοι αναμένουν εναρμονισμένες πολιτικές από την Τουρκία. Ακολουθεί το νέο test drive. Στην εξωτερική πολιτική, το παιδικό τραγούδι «Μπήκαμε στο χορό και οδεύουμε προς την καταστροφή» συνεχίζεται.

duvarenglish.com

Δ. Μακροδημόπουλος: με αφορμή τη Θουριγγία και τη Σαξονία

Από
anixneuseis
-
0

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου

Σε μια δημοκρατία ποιός έχει δικαίωμα να κάνει τον διαχωρισμό, της “σωστής” και της “λανθασμένης” ψήφου; Το 32,8% που έλαβε η “Εναλλακτική για τη Γερμανία” στη Θουριγγία και 30,6% στη Σαξονία, όπως και το 15,8% και 11,8 που έλαβε η Ζάρα Βάγκενκνεχτ αντίστοιχα, ήσαν αποτέλεσμα λανθασμένων επιλογών του εκλογικού σώματος ενώ το 15,3% που έλαβε αθροιστικά στη Σαξονία και 10,3% στη Θουριγγία ο κυβερνητικός συνασπισμός Σοσιαλδημοκρατών – Πρασίνων – Φιλελευθέρων που οδήγησε τη χώρα σε πρωτοφανή ύφεση, ήταν η σωστή επιλογή; Παρατηρούμε ότι  όσο συνασπίζονται τα κόμματα του δημοκρατικού αυτοαποκαλούμενου τόξου τόσο η Ακροδεξιά αυξάνει τις δυνάμεις της. Διότι όλα τα κόμματα, παρά τη διαφορετική ρητορική τους, ασπάζονται στην πράξη τις πολιτικές του νεοφιλελευθερισμού με μικροδιαφορές στην εφαρμογή τους ώστε να δικαιολογούν τη διαφορετικότητά τους.

Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι τί ψήφισαν οι εκλογείς αλλά γιατί. Μας το έχει πει o Εντουάρ Λουί, Γάλλος συγγραφέας πριν τον πρώτο γύρο των βουλευτικών εκλογών στη Γαλλία. Είπε πως «οι παππούδες και οι γιαγιάδες μου ψήφιζαν αριστερά ή κομμουνιστικά κόμματα. (Σήμερα) οι περισσότεροι άνθρωποι που πρόκειται να ψηφίσουν την άκρα Δεξιά, στην πραγματικότητα ψηφίζουν για αριστερούς λόγους. Ψηφίζουν την Ακροδεξιά επειδή θέλουν μια καλύτερη ζωή, επειδή δεν μπορούν να φάνε κάθε μέρα, επειδή δεν μπορούν να πληρώσουν τη βενζίνη, επειδή νιώθουν τη βία της ανισότητας».

Πώς μπόρεσε η Ακροδεξιά να οικειοποιηθεί τις επαγγελίες της Αριστεράς και του σοσιαλισμού; Είναι η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και η εκλογική κατάρρευση κομμουνιστικών κομμάτων που συμπαρέσυρε στην Ευρώπη, στερώντας και από τα ρεφορμιστικά κόμματα (σοσιαλδημοκρατικά, Αριστερά) την ουσία της πολιτικής τους, στα οποία απέμεινε μόνον η ρητορική, όπως απέδειξαν κάθε φορά που ανέλαβαν κυβερνητικό ρόλο. Αυτή η κατάρρευση είχε καταλυτικές συνέπειες: Διότι ιστορικά, ο φασισμός έβρισκε τον λόγο ύπαρξής του στον αντικομουνισμό, κάτι που περιόριζε την εμβέλεια του κοινωνικού του λόγου. Σήμερα η ακροδεξιά μπορεί να ξετυλίγει την κριτική της προς τη νεοφιλελεύθερη Ευρώπη προβάλλοντας κοινωνικό πρόσωπο χωρίς να απαρνείται τον ρατσισμό.. Απευθύνονται στην εργατική τάξη με διαφορετικό τρόπο απ’ ότι στο παρελθόν, επειδή οι δομικές διαιρέσεις του 20ου αιώνα που έφερναν αντιμέτωπους φασισμό και κομμουνισμό έχουν καταργηθεί. Το τέλος του κομμουνισμού έσπασε ένα ταμπού και σήμερα πια μεταφασιστικά κόμματα διεκδικούν τη θέση του υπερασπιστή των συμφερόντων των λαϊκών τάξεων συμπεριλαμβανομένης της εργατικής τάξης. Γνωρίζουν να συνδυάζουν έναν λόγο κατά της λιτότητας και του νεοφιλελευθερισμού με τον εθνοκεντρισμό και τη ξενοφοβία.

Είναι το πρόβλημα της εργασίας λοιπόν, είναι η πολιτική του νεοφιλελευθερισμού ως μονόδρομου στην Ευρώπη που φέρνει την ακροδεξιά στο προσκήνιο και απαξιώνει τα αριστερά και σοσιαλδημοκρατικά κόμματα διότι έχουν στοιχηθεί πίσω από τον νεοφιλελευθερισμό παρά τη ρητορική τους. Όμως το πρόβλημα της εργασίας δεν έχει μόνον οικονομικές συνέπειες στους πολίτες. «Η δημοκρατία στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, μας λέει ο Ούλριχ Μπεκ, ήλθε στον κόσμο ως “δημοκρατία της εργασίας” – με την έννοια ότι η δημοκρατία βασίζεται στη συμμετοχή στην εργασία με σκοπό τον βιοπορισμό. Ο πολίτης έπρεπε να κερδίζει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τα προς το ζην, έτσι ώστε να δίνει νόημα στα δικαιώματα που πηγάζουν από την πολιτική ελευθερία. Η εργασία με σκοπό τον βιοπορισμό δεν συνιστά μόνο το θεμέλιο της ατομικής αλλά και της πολιτικής ύπαρξης». Είναι ολοφάνερα τα συμπτώματα του μακαρθισμού που πλανάται πάνω από την Ευρώπη. Πρέπει να ασπάζεσαι την κυρίαρχη άποψη για τον πόλεμο στην Ουκρανία, για τη γενοκτονία που συντελείται στη Γάζα. Ο πρόεδρος Μακρόν ευτελίζει τις βουλευτικές εκλογές στη Γαλλία ενώ ο κυβερνητικός συνασπισμός στη Γερμανία παραμένει στην εξουσία παρά τις συνεχείς εκλογικές αποδοκιμασίες του. Η άρχουσα τάξη, σε κρατικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, δεν ανησυχεί με την άνοδο της ακροδεξιάς. Την προκρίνει μάλιστα διότι η ακροδεξιά ποτέ δεν αμφισβήτησε τις παραγωγικές σχέσεις, την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής σε αντίθεση με τα κομμουνιστικά κόμματα.

Στη Γερμανία ο πόλεμος στην Ουκρανία, πέρα από τις συνέπειες στον βιοπορισμό επέδρασε σημαντικά και στον ψυχολογικό τομέα. Είναι οι φόβοι του γερμανικού λαού κατάλοιπα των συνεπειών του Β’ παγκοσμίου πολέμου. Ο Eric Gujer έγραφε το 2012 στην Neue Zurcher Zeitung: «Η μεγάλη πλειοψηφία επιθυμεί πολύ περισσότερο για τη χώρα τους έναν ρόλο μεγάλης Ελβετίας στο εικονοστάσιο της παγκόσμιας πολιτικής… Το Βερολίνο δεν ασκεί παρά απρόθυμα τον ηγετικό του ρόλο – ρόλο κατά προτίμηση οικονομικό, σπανίως εξωτερικής πολιτικής και ποτέ στρατιωτικό»

Εκείνο το οποίο δεν αναφέρεται για τη Θουριγγία και τη Σαξονία, είναι ότι οι κάτοικοί τους βίωσαν και τα δύο συστήματα, του κομμουνισμού μέχρι το 1989 και του άγριου καπιταλισμού, του νεοφιλελευθερισμού μετέπειτα και έχουν τη δυνατότητα σύγκρισης. Ο Ανατολικογερμανός συγγραφέας Ίγκο Σούλτσε σε συνέντευξή του σε αθηναϊκή εφημερίδα το 2013 με την ευκαιρία παρουσίασης βιβλίου του στην Αθήνα, είχε εξομολογηθεί: «Η πρώτη φορά που σκέφθηκα το χρήμα ήταν στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Δεν έπαιζε κανένα ρόλο στη ζωή μας ή στην επιλογή του επαγγέλματος». Σήμερα ισχύει το δόγμα του «αγίου» Αλαν Γκρίνσπαν, τ. προέδρου της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ: «Η αυξανόμενη εργασιακή ανασφάλεια, είπε, αποτελεί τη βάση μιας υγιούς οικονομίας».

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412

9/7/2024

 

Μεταναστευτικό: Τί επιδιώκει η Τουρκία μέσω της πληθυσμιακής αλλοίωσης της Ελλάδας

Από
anixneuseis
-
3

του Αναστάσιου Λαυρέντζου*

Α’Μέρος Μεταναστευτικό: Συνεχίζεται ο σιωπηρός εποικισμός της Ελλάδας

Β’ ΜΕΡΟΣ Πώς η Ελλάδα γίνεται η Ιφιγένεια της Ευρώπης στο μεταναστευτικό

Γ’ ΜΕΡΟΣ

Στα δύο προηγούμενα άρθρα αυτού του αφιερώματος για το μεταναστευτικό, παρουσιάστηκε η τρέχουσα εικόνα των μεταναστευτικών ροών που καταφθάνουν στην Ελλάδα και δόθηκε ένα περίγραμμα της διαδικασίας διαχείρισης αυτών των ροών. Πρόκειται για μια διαδικασία που σε μεγάλο βαθμό μας έχει επιβληθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση και καταλήγει στον συστηματικό εποικισμό της Ελλάδας από αφροασιατικούς πληθυσμούς.

Όπως αναφέραμε ήδη, βάσει της Συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας του 2016 για το μεταναστευτικό, η Ελλάδα διαθέτει ένα δυνατό χαρτί που όμως δεν χρησιμοποίησε έως τώρα. Η δυνατότητα αυτή αφορά τη ρήτρα επιστροφής στην Τουρκία των μεταναστών «που δεν αιτούνται άσυλο ή η αίτηση των οποίων κρίνεται αβάσιμη ή απαράδεκτη».

Η Ελλάδα γίνεται χώρα πολυπολιτισμική

Η αδυναμία της Ελλάδας να διεκδικήσει την εφαρμογή της ρήτρας επανεισδοχής αποτελεί μια ακόμη έκφανση του παράδοξου η Ελλάδα να είναι η χώρα που ομνύει στο διεθνές δίκαιο, αλλά που τελικά δεν διεκδικεί την εφαρμογή του για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά της. Το κόστος όμως εν προκειμένω είναι κάτι πολύ περισσότερο από τη βλάβη κάποιων συμφερόντων. Είναι η μεταλλαγή της ίδιας της υπόστασης της χώρας και η απώλεια της κοινωνικής της συνοχής.

Όταν βεβαίως κάποιος αναλαμβάνει μια υποχρέωση, ο αναλαβών βρίσκει και τρόπους να το δικαιολογήσει. Έτσι ο Πρωθυπουργός είπε στη Βουλή ότι είναι υπερήφανος να πηγαίνει στις παρελάσεις και να βλέπει «μια κοινωνία η οποία μετατρέπεται σε πολυπολιτισμική, σιγά σιγά» (Πρακτικά Βουλής, 04/10/2019, σελ. 3020).

Το γιατί βεβαίως είναι επιθυμητό η Ελλάδα να αφεθεί στις παράνομες μεταναστευτικές ροές που άλλοι μας στέλνουν και άλλοι μας εγκλωβίζουν εδώ, δεν μας το εξηγεί κανείς. Επίσης κανείς δεν μας εξηγεί γιατί μια χώρα που είναι φορέας παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς και μήτρα των αξιών του δυτικού πολιτισμού πρέπει να χάσει την πολιτιστική της ιδιοπροσωπία και να κατοικηθεί από ένα αμάλγαμα αφροασιατικών πληθυσμών, οι οποίοι στην πλειονότητά τους συρρέουν στη χώρα, χωρίς καν να την έχουν ως τελικό τους προορισμό.

Να διευκρινίσουμε εδώ ότι κανείς δεν ζητά η Ελλάδα να είναι μια χώρα ερμητικά κλειστή στα ταλέντα άλλων χωρών. Ούτε είναι στην παράδοσή μας η άρνηση βοήθειας σε όσους πραγματικά την χρειάζονται. Όμως είναι άλλο πράγμα μια ελεγχόμενη μετανάστευση και άλλο πράγμα να αποκτάς μαζικά ετερόκλητους πληθυσμούς επειδή άλλοι το επιδιώκουν, και μάλιστα με τρόπο και σε βαθμό που οδηγεί στην αποσύνθεση της ιστορικά διαμορφωμένης σου ιδιοπροσωπίας.

Όλες αυτές πάντως οι αναφορές περί «πολυπολιτισμικότητας», την οποία κάποιοι αποθεώνουν στη Δύση αλλά ξεχνούν να την προστατεύσουν στις χώρες προέλευσης των μεταναστών, είναι μάλλον ηθελημένα απλοϊκές προσεγγίσεις. Προσεγγίσεις οι οποίες δεν λαμβάνουν ούτε καν υπ’ όψιν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες με την ορατή αδυναμία τους να ενσωματώσουν ακόμη και μεταναστευτικούς πληθυσμούς δεύτερης και τρίτης γενιάς.

Τι επιδιώκει η Τουρκία

Υπάρχουν βεβαίως και οι αναφορές ότι οι μετανάστες θα μας λύσουν το δημογραφικό πρόβλημα, με το οποίο δυστυχώς το ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν ασχολήθηκε ποτέ σοβαρά. Όμως εκεί προκύπτουν άλλα ερωτήματα: Άραγε έχουμε αναθέσει στην Τουρκία να μας λύσει το δημογραφικό μας πρόβλημα και να επιλέξει για εμάς τον πληθυσμό που θα έχει μελλοντικά η Ελλάδα;

Αν κάποιοι υπονοούν κάτι τέτοιο ή δεν ενοχλούνται από μια τέτοια προοπτική, ας μπουν στον κόπο να διαβάσουν το βιβλίο του Νταβούτ Νταβούτογλου «Το στρατηγικό βάθος», στο οποίο ο Τούρκος πρώην Υπουργός Εξωτερικών αναφέρει ρητώς (σελ. 200), ότι ήταν λάθος της Τουρκίας να εκκενώσει τα Βαλκάνια από μουσουλμανικούς πληθυσμούς μετά την ήττα της στους Βαλκανικούς πολέμους. Σαφής πρόθεση λοιπόν της Τουρκίας είναι να ενισχύσει τις σχέσεις της με τους ομόθρησκους προς αυτήν πληθυσμούς, οι οποίοι βρίσκονται ήδη ή θα εγκατασταθούν μελλοντικά στη Βαλκανική. Αυτούς τους πληθυσμούς η νεοοθωμανική Τουρκία τους βλέπει ως ένα πολιτιστικό και πολιτικό προγεφύρωμα για την επιστροφή της στα Βαλκάνια.

Και για να μην έχουμε αμφιβολίες, ο Νταβούτογλου μας ξεκαθαρίζει ότι απώτερη επιδίωξη της Τουρκίας είναι να δημιουργηθεί ένα διεθνές νομικό πλαίσιο που θα της «παρέχει το δικαίωμα παρέμβασης στα ζητήματα που αφορούν τις μουσουλμανικές μειονότητες των Βαλκανίων», διότι όπως προσθέτει, «η νομιμότητα της επέμβασης στην Κύπρο, που αποτελεί ένα εντυπωσιακό παράδειγμα στη σύγχρονη εποχή, κατέστη δυνατή εντός ενός τέτοιου ειδικού νομικού πλαισίου».

Αντικατάσταση πληθυσμού

Για όποιον θέλει να σκεφτεί ελεύθερα τί συνεπάγονται όλα αυτά σε ένα βάθος χρόνου, το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο. Στο πρώτο εξάμηνο του 2024, περίπου 20.000 μετανάστες έλαβαν άσυλο, ενώ άλλοι τόσοι δεν πήραν άσυλο αλλά στην πλειονότητά τους θα παραμείνουν στην Ελλάδα ή θα μας επιστραφούν από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όταν επιχειρήσουν να πάνε σε αυτές. Αυτή είναι η τρέχουσα εικόνα. Λίγο πολύ όμως είναι ενδεικτική του τί συμβαίνει και του τί θα συμβαίνει στα επόμενα χρόνια.

Από την άλλη πλευρά, ο γηγενής ελληνικός πληθυσμός μειώνεται με έναν ρυθμό που υπερβαίνει τα 30.000 άτομα στο εξάμηνο. Με βάση τα πιο πρόσφατα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το 2022 η μείωση του γηγενούς ελληνικού πληθυσμού λόγω της αριθμητικής υπεροχής των θανάτων έναντι των γεννήσεων υπερέβη τις 65 χιλιάδες άτομα. Δηλαδή το 2022 χάθηκε μια μεγάλη επαρχιακή πρωτεύουσα του μεγέθους της Αλεξανδρούπολης και αυτό δεν συνέβη για πρώτη φορά. Από το 2009 έως σήμερα έχουν χαθεί περισσότεροι από 576 χιλιάδες Έλληνες λόγω της υπογεννητικότητας, και αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες έχουν φύγει στο εξωτερικό, λόγω της χρεοκοπίας και της φτωχοποίησης που αυτή επέφερε.

Οι δύο παραπάνω διεργασίες οδηγούν νομοτελειακά στη ριζική μεταβολή του πληθυσμού της χώρας και αναπόφευκτα και της ίδιας της φυσιογνωμίας της σε έναν ορίζοντα όχι πολύ μακρύτερο της εικοσαετίας. Είμαστε δηλαδή αντιμέτωποι με μια ιστορική μετάβαση, η οποία οδηγεί στο τέλος της τη νεοελληνική κοινωνία όπως την γνωρίσαμε στα τελευταία 200 χρόνια. Και οι συνέπειες μιας τέτοιας αλλαγής θα είναι αναπόφευκτα τέτοιας έκτασης και τέτοιου βάθους, που δύσκολα θα μπορεί κανείς να τις διαχειριστεί, ακόμη κι αν έχει από τώρα κάποιο σχέδιο για όλα αυτά που έρχονται. Πόσο μάλλον βέβαια, όταν δεν υπάρχει κανένα σχέδιο και απλώς έχουμε αφεθεί στις εξελίξεις να μας πάνε όπου αυτές θέλουν και όπου τις κατευθύνουν εκείνοι που τις διαμορφώνουν.

Τα κρίσιμα ερωτήματα

Πέρα λοιπόν από τα όποια τρέχοντα ή επείγοντα προβλήματα αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία, το μείζον ερώτημα το οποίο καλείται να απαντήσει, είναι τί είδους χώρα θα είναι η Ελλάδα το 2050. Διότι μια χώρα που θα συνεχίσει να εποικίζεται με πληθυσμούς από όλα τα σημεία του ορίζοντα και από κάθε κρίση που συμβαίνει στον ευρύτερο περίγυρο, είναι σίγουρο ότι σε μερικές δεκαετίες δεν θα είναι η Ελλάδα που γνωρίζουμε.

Θα πρέπει λοιπόν τώρα και όχι αργότερα να απαντήσουμε σε μερικά θεμελιώδη ερωτήματα. Κατ’ αρχάς, θέλουμε να συμβεί μια τέτοια μεταβολή; Ποιες συνέπειες θα έχει αυτή; Θα μπορούμε άραγε να τις διαχειριστούμε ή μήπως τα παιδιά μας θα υποχρεωθούν να κάνουν μια σειρά από συμβιβασμούς, επειδή εμείς αφήσαμε τα πράγματα στην τύχη τους; Πόσο σημαντικό είναι άραγε να χαθεί η κοινωνική συνοχή και μάλιστα κατά έναν τρόπο που δεν θα γίνει ομοιόμορφα ή ομαλά, αλλά με την μάλλον απότομη και μαζική προσθήκη ετερόκλητων πληθυσμών που θα διαφέρουν σημαντικά στο αξιακό τους πλαίσιο από τον υπάρχοντα γηγενή πληθυσμό;

Σε αυτή τη συζήτηση επίσης, δεν καλούμαστε να εξετάσουμε μόνο το τί θα συμβεί. Πρέπει να δούμε το πώς και με τί ρυθμό θα συμβεί. Διότι αν οι ρυθμοί αυτών που έρχονται, υπερβαίνουν κάποια όρια (είτε ως ρυθμοί αφίξεων είτε ως ρυθμοί γεννήσεων), τότε δεν είμαστε εμείς αυτοί που θα ενσωματώσουν τους συρρέοντες πληθυσμούς (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό), αλλά αυτοί που θα ενσωματώσουν ή θα αφομοιώσουν εμάς.

Οι κίνδυνοι της πληθυσμιακής μετάλλαξης

Τί σημαίνουν άραγε όλα αυτά για την εσωτερική ασφάλεια; Οι κοινωνικές αναταραχές που σημειώνονται κατά καιρούς στη Γαλλία, οι συγκρούσεις που σημειώθηκαν πρόσφατα στη Βρετανία μετά τη δολοφονία τριών κοριτσιών στο Σάουθπορτ από άτομο μεταναστευτικής καταγωγής, η αύξηση της εγκληματικότητας στη Σουηδία, η οποία ώθησε τον Σουηδό Πρωθυπουργό να πει ότι πιθανώς θα χρειαστεί η επέμβαση του στρατού για να επιβληθεί η τάξη σε περιοχές όπου επικρατεί η ανομία, είναι απλώς μερικά δείγματα των προβλημάτων συμβίωσης πληθυσμιακών ομάδων που διαφέρουν ριζικά ως προς την κοσμοαντίληψή τους.

Τί συνεπάγονται τέλος αυτές οι εξελίξεις για την εξωτερική ασφάλεια, ειδικά σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, η οποία αντιμετωπίζει τη διαρκή απειλή της Τουρκίας; Για παράδειγμα, ας σκεφτούμε: πόσο σημαντικό είναι αυτοί που έρχονται στη χώρα να έχουν περισσότερα κοινά πολιτισμικά στοιχεία με εκείνον που μας απειλεί, παρά με εμάς;

Οι παραπάνω εξελίξεις δυστυχώς είναι πέρα από τον αντιληπτικό και διαχειριστικό ορίζοντα του εγχώριου πολιτικού συστήματος, το οποίο είναι το ίδιο που χρεοκόπησε τη χώρα, που την οδήγησε στον δημογραφικό μαρασμό και την οικονομική καθήλωση και που αφήνει την ελληνική περιφέρεια να ερημώνει επί δεκαετίες. Αυτό το πολιτικό σύστημα επιτρέπει σήμερα με ασύγγνωστη αμεριμνησία να ανατρέπονται τα πληθυσμιακά δεδομένα που διαμόρφωσαν η Επανάσταση του 1821, η εποποιία των Βαλκανικών Πολέμων και η Μικρασιατική Καταστροφή. Μάλιστα κατά μια τραγική ειρωνεία της Ιστορίας, είναι αυτή η ίδια η Ευρώπη προς την οποία η Ελλάδα αναζήτησε ερείσματα απέναντι στην τουρκική απειλή, η οποία σήμερα μας ωθεί προς μια ανεπίστρεπτη πληθυσμιακή μετάλλαξη ιστορικών διαστάσεων.

Η επιβίωση του ελληνισμού

Όλες οι απόψεις σε αυτή τη συζήτηση είναι αποδεκτές ως αφετηρία ενός δημοκρατικού διαλόγου που θα καταλήξει σε κάποιες αποφάσεις. Αρκεί όμως να ειπωθεί η αλήθεια, να εκτιμηθούν οι συνέπειες και η ίδια η κοινωνία να αποφασίσει για το μέλλον της. Και όχι βέβαια να εξαπατάται από ένα πολιτικό σύστημα το οποίο δρα ερήμην της, με κύρια προτεραιότητα το πώς θα δώσει τα διαπιστευτήριά του σε ξένα κέντρα εξουσίας, από τα οποία έλκει τη νομιμοποίησή του.

Ας τα σκεφτούμε όλα αυτά. Μια κοινωνία δεν είναι απλώς ένα άθροισμα οικονομικά ενεργών προσώπων, όπως αρέσκεται να πιστεύει ο μεταεθνικός νεοφιλελευθερισμός και ο άσπονδος συνοδοιπόρος του, ο αριστερός κοσμοπολιτισμός. Μια κοινωνία είναι μια συλλογικότητα με κοινούς δεσμούς αίματος, κοινή ιστορία και κοινές αντιλήψεις. Είναι φορέας ενός συγκεκριμένου πολιτισμού και έχει μια συγκεκριμένη ιδιοπροσωπία. Όλα αυτά την καθιστούν κάτι ευρύτερο και ισχυρότερο από το απλό άθροισμα των συνιστώντων μερών της. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που κάποιοι επιθυμούν την αποσύνθεση της ελληνικής κοινωνίας, όπως και την αποσύνθεση όλων των εθνικών κοινωνιών. Ευθύνη των σημερινών Ελλήνων είναι να αποτρέψουν μια τέτοια εξέλιξη και να μην αποτελέσει η γενιά τους το τέρμα μιας μεγάλης ιστορικής διαδρομής.

*Ο Αναστάσιος Λαυρέντζος κατέχει πτυχίο Φυσικής και διπλώματα μεταπτυχιακής ειδίκευσης (MSc) στα Οικονομικά Μαθηματικά και στη Θεωρητική Φυσική. Έχει εργαστεί ως διευθυντικό στέλεχος στον τομέα Διαχείρισης Κινδύνων σε μεγάλους ελληνικούς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς. Στο πλαίσιο αυτό έχει επισκεφτεί πολλές βαλκανικές χώρες (Τουρκία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Σερβία). Συνεργάζεται με διεθνείς ελεγκτικούς οίκους ως συμβουλος επιχειρήσεων και διδάσκει Διαχείριση Κινδύνων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει γράψει τα βιβλία: «Η Θράκη στο μεταίχμιο» και «Σιωπηρή Άλωση – Το Δημογραφικό και το Μεταναστευτικό πρόβλημα της Ελλάδας».

slpress.gr

 

Ανάλυση CT: Το μεγάλο παζάρι για την ηλεκτρική διασύνδεση. Τι φοβάται η Λευκωσία

Από
anixneuseis
-
2

Το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα εξελιχθεί η σημερινή σύσκεψη για την ηλεκτρική διασύνδεση της Κύπρου με την Κρήτη – Βάζει στο τραπέζι ερωτήματα και ζητά απαντήσεις η Κυβέρνηση – Χωρίς γραπτές δεσμεύσεις, δεν θα προσυπογράψει το ρυθμιστικό πλαίσιο που προέκυψε την περασμένη εβδομάδα – Ζητούνται στοιχεία για κόστος, όφελος και γεωπολιτικό ρίσκο

H «τέλεια καταιγίδα» ετοιμάζεται να ξεσπάσει πάνω από το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης της Κύπρου με την Κρήτη. Οι θυελλώδεις εξελίξεις και συζητήσεις των τελευταίων εβδομάδων θα κορυφωθούν μετά το μεσημέρι με την ευρεία σύσκεψη όλων των εμπλεκόμενων μερών που συγκάλεσε η Κυβέρνηση στην Λευκωσία. Εκπρόσωποι της Κύπρου, της Ελληνικής Κυβέρνησης, του ΑΔΜΗΕ, της Nexans και της Κομισιόν θα καθίσουν στο ίδιο τραπέζι στις 15:30 στο Προεδρικό Μέγαρο.

Ο αντικειμενικός στόχος της σύσκεψης είναι να δοθούν απαντήσεις σε όσα ανοιχτά ζητήματα μπορούν να απαντηθούν σήμερα, χωρίς να αναμένεται ότι θα ληφθούν συγκεκριμένες αποφάσεις για την πορεία υλοποίησης του έργου. Αυτό είναι το ζητούμενο της Κυβέρνησης, η οποία έχει ήδη ετοιμάσει μια λίστα με σημεία ενδιαφέροντος που πρέπει να διευκρινιστούν γραπτώς πριν προχωρήσει η έγκριση της συμφωνίας ρυθμιστικού πλαισίου που προέκυψε ανάμεσα σε ΡΑΕΚ και ΑΔΜΗΕ την περασμένη εβδομάδα.

Καταρχάς η Λευκωσία παραμένει ιδιαίτερα ανήσυχη για τα πραγματικά δεδομένα σχετικά με το κόστος και το όφελος του έργου. Το βασικό έγγραφο που έχει ενώπιον της είναι η ανάλυση που έκανε για τον ΑΔΜΗΕ η εταιρεία Exergia σε συνεργασία με το Μετσόβιο Πολυτεχνείο Αθηνών. Η μελέτη προβλέπει κερδοφορία για τον επενδυτή, σε αντίθεση με την περσινή εκτίμηση της ίδιας εταιρείας για ζημιές όπως καταγράφεται σε έκθεση που ετοιμάστηκε για την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων τον Ιούλιο του 2023.

Αυτή η απόκλιση προβληματίζει ιδιαίτερα την Κυβέρνηση, η οποία αναζητά διεθνή οίκο που θα εξετάσει για λογαριασμό της τη φετινή ανάλυση της Exergia. Το πολυσέλιδο έγγραφο διαβιβάστηκε και στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για διασταύρωση στοιχείων. Οι πληροφορίες αναφέρουν πως και από αυτή τη διαδικασία προέκυψαν κάποια ερωτήματα και προβληματισμοί, οι οποίοι θα μπουν επίσης στο τραπέζι της σημερινής σύσκεψης.

Στην ουσία ο ΑΔΜΗΕ και η Ελληνική Κυβέρνηση ασκούν πιέσεις προς την Λευκωσία να προωθήσει ένα έργο και να διαθέσει κρατικά κεφάλαια χωρίς να έχει δεσμεύσεις για το τελικό κόστος του. Η Nexans, η γαλλική εταιρεία που κατασκευάζει το καλώδιο, δεν είναι σε θέση να συγκεκριμενοποιήσει το ακριβές κόστος πριν ολοκληρωθεί η μελέτη του βυθού. Ως εκ τούτου, ο ΑΔΜΗΕ αρνείται να δεσμευτεί ότι το κόστος -που σήμερα υπολογίζεται στα 1,93 δις ευρώ- δεν θα αναθεωρηθεί προς τα πάνω.

Εκτός από το κόστος, υπάρχουν ακόμη κενά και σε σχέση με τη δυνατότητα κατασκευής του έργου. Αυτό προκύπτει και από την γραπτή επιστολή που απέστειλε στο Προεδρικό η Αννίτα Δημητρίου στις 3 Σεπτεμβρίου, εκ μέρους της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ενέργειας. Η Βουλή ζητά από την Κυβέρνηση να λάβει διαβεβαιώσεις από τους φορείς υλοποίησης «ότι η κατασκευή του έργου είναι τεχνικά εφικτή και ότι σε περίπτωση που για οποιονδήποτε λόγο αυτό δεν ολοκληρωθεί, το κόστος που θα προκύψει δεν θα καταβληθεί από τον Κύπριο καταναλωτή». 

Και εδώ μπαίνει στο σχήμα το γεωπολιτικό ρίσκο και το ενδεχόμενο η Τουρκία να μπλοκάρει την κατασκευή του έργου. Η Κυπριακή Δημοκρατία ανέμενε από την Ελληνική Κυβέρνηση να εγγυηθεί ευθέως την απρόσκοπτη υλοποίηση του έργου, ωστόσο μέχρι στιγμής η Αθήνα δεν το κάνει και αναφέρεται στην προστασία που παρέχει η συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό που επιδιώκει η Λευκωσία είναι συγκεκριμένες αναφορές στη συμφωνία ότι σε περίπτωση που το έργο δεν υλοποιηθεί για γεωπολιτικούς παράγοντες, δεν θα πληρώσουν το «λογαριασμό» οι Κύπριοι καταναλωτές.

Εάν και όταν δοθούν γραπτώς απαντήσεις για όλα αυτά, τότε η Κυβέρνηση θα προσυπογράψει το νέο ρυθμιστικό πλαίσιο βάσει του οποίου η Κυπριακή Δημοκρατία θα αρχίσει να καταβάλλει από το Ταμείο Ρύπων 25 εκατομμύρια ευρώ ετησίως μέχρι το 2030. Η νέα συμφωνία παραχωρεί επίσης στον ΑΔΜΗΕ απόδοση 8.3% για 17 χρόνια, από 12 χρόνια που είναι το αρχικό, αυξάνοντας έτσι το περιθώριο κέρδος του. Υπό την προϋπόθεση ότι η Nexans θα είναι σε θέση να αναμένει να ξεκαθαρίσει το τοπίο, πριν συνεχίσει τις κατασκευαστικές εργασίες.

cyprustimes.com

Έρευνα στο Global Research ενοχοποιεί επικίνδυνα τα εμβόλια Covid

Από
anixneuseis
-
0

ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ COVID ΕΙΝΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ

Ιάπωνες ερευνητές λένε ότι  οι παρενέργειές τους συνδέονται με 201 ασθένειες

Από τον Lee Harding και τον καθηγητή Michel Chossudovsky

Global Research, 08 Σεπτεμβρίου 2024

Western Standard and Global Research 15 Ιανουαρίου 2024

Επιμέλεια: Κλεάνθης Γρίβας

«Είχατε δίκιο, τα εμβόλια σκοτώνουν εκατομμύρια αγαπημένα μας πρόσωπα»

Kazuhiro Haraguchi, πρώην υπουργός Εσωτερικών

«Τα εμβόλια συνδέονται με ασθένειες της καρδιάς, των νεφρών, του θυρεοειδούς, του διαβήτη, του ήπατος, του δέρματος, των ματιών, του αίματος, των νεύρων, των συστηματικών παθήσεων, του εγκεφάλου, των πνευμόνων».   

Masayasu Inoue, καθηγήτρια, Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Οσάκα

«Το εμβόλιο mRNA διασκορπίζεται σε όλο το σώμα και δεν περιέχεται στον ώμο όπως τα περισσότερα εμβόλια. Εάν εισέλθει στην κυκλοφορία του αίματος, πηγαίνει παντού, στον εγκέφαλο, το συκώτι και τα νεφρά».

Masanori Fukushima, καθηγητής, Πανεπιστήμιο του Κιότο

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η Global Research δημοσίευσε πρόσφατα αρκετά άρθρα για το εμβόλιο Covid στην Ιαπωνία, επιβεβαιώνοντας τη θνησιμότητα του. Αυτή η αναφορά από το Western Standard παρακάτω αναφέρεται στη Συνέντευξη Τύπου γιατρών και επιστημόνων που πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2024.

Τα στοιχεία είναι συντριπτικά. Το εμβόλιο επηρεάζει δυνητικά 96 εκατομμύρια εμβολιασμένους ανθρώπους στην Ιαπωνία. Πρέπει να αναφερθεί ότι τα εμβόλια που διανέμονται στην Ιαπωνία είναι πανομοιότυπα με αυτά που κυκλοφορούν παγκοσμίως, δηλαδή τα Pfizer/BioNTech, Moderna Spikevax Bivalent, AstraZeneca κ.λπ.

Το ερώτημα που δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί είναι εάν υπάρχουν διαφορές στη σύνθεση του εμβολίου που διανέμεται σε διαφορετικές χώρες και περιοχές του κόσμου.

Υπάρχουν πολυάριθμες μελέτες που έχουν δημοσιευθεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών ετών που επιβεβαιώνουν τη φύση του εμβολίου. Τα αποτελέσματα των ιαπωνικών μελετών επιβεβαιώνουν κατηγορηματικά ότι το «εμβόλιο» του Covid είναι μια επικίνδυνη  ουσία που πρέπει να αποσυρθεί άμεσα σε όλο τον κόσμο.

Η ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΗ ΕΚΕΘΣΗ ΤΗΣ PFIZER

Ο αντίκτυπος στη θνησιμότητα και τη νοσηρότητα του εμβολίου της Pfizer-BioNtech έχει επιβεβαιωθεί από μια Εμπιστευτική Έκθεση της Pfizer – που πάρθηκε με βάση τον νόμο για την ελευθερία της πληροφόρησης και δημοσιοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2021. Η Εμπιστευτική Έκθεση της Pfizer που ήταν γνωστή στις εθνικές κυβερνήσεις και υγειονομικές αρχές παγκοσμίως, επιβεβαιώνει ότι το λεγόμενο εμβόλιο Covid είναι δολοφόνος. Αλλά αυτή η Έκθεση σπανιότατα αναφέρθηκε από ορισμένα μέσα ενημέρωσης.

Η διαπραγμάτευση μεταξύ της Pfizer και της Προέδρου της EC  Ursula von Der Leyen [της δαιμονικής Λαίδη Μάκβεθ της ΕΕ] ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2022, για 4,5 δισεκατομμύρια δόσεις Pfizer BioNtech (δηλαδή 10 δόσεις ανά άτομο).  Και στη συνέχεια υπογράφηκε σύμβαση για ένα δισεκατομμύριο δόσεις για έναν πληθυσμό 450 εκατομμυρίων ανθρώπων που σε μεγάλο βαθμό είχαν ήδη εμβολιαστεί.

Αυτό που παραβλέφθηκε σκοπίμως στην Έκθεση της Pfizer ήταν τα σημεία που επιβεβαιώνουν τις επιπτώσεις του εμβολίου Pfizer-BioNtech (θνησιμότητα και νοσηρότητα) που πρόκειται να διανεμηθεί στα 450 εκατομμύρια άτομα της ΕΕ.

«Η εμπιστευτική έκθεση είναι μια βόμβα. Το εμβόλιο κυκλοφόρησε στα μέσα Δεκεμβρίου 2020 και μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου 2021, «η Pfizer είχε ήδη λάβει περισσότερες από 1.200 αναφορές θανάτων που φέρεται να προκλήθηκαν από το εμβόλιο και δεκάδες χιλιάδες αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες».

Το «εμβόλιο» Covid πυροδοτεί υπερβολική θνησιμότητα παγκοσμίως

(Δείτε τα διαγράμματα παρακάτω)

Παρακάτω παρατίθεται μια περίληψη πολλών μελετών σχετικά με την υπερβάλλουσα θνησιμότητα  που σχετίζεται με το εμβόλιο, στην Αγγλία-Ουαλία, την Γερμανία, την Ιαπωνία και τις ΗΠΑ.

ΑΓΓΛΙΑ και ΟΥΑΛΙΑ

«Ο παρακάτω πίνακας αναφέρεται σε υπερβάλλοντες θανάτους που σχετίζονται με  κακοήθη νεόπλασμα (καρκινικό όγκο) στην Αγγλία και την Ουαλία, που καταγράφηκαν σε τρία συνεχόμενα έτη (2020, 2021 και 2022) σε σύγκριση με την τάση 10 προηγούμενων ετών (2010-2019).

Τα δεδομένα για την υπερβάλλουσα θνησιμότητα το 2020 (το έτος πριν από το εμβόλιο) είναι αρνητικά με εξαίρεση το «κακοήθη νεόπλασμα χωρίς προσδιορισμό της θέσης».

Το εμβόλιο για τον COVID-19 κυκλοφόρησε σε διάφορες φάσεις στην Αγγλία και την Ουαλία ξεκινώντας στις 8 Δεκεμβρίου 2020  και επεκτεινόμενο από τον Μάρτιο-Απρίλιο 2021 και μετά.

Η ανοδική κίνηση της υπερβάλλουσας θνησιμότητας ξεκινά το 2021. Η αύξηση της υπερβάλλουσας θνησιμότητας που σχετίζεται με κακοήθη νεοπλάσματα καταγράφεται σε πίνακα για τα δύο πρώτα χρόνια του εμβολίου.

ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Παρακάτω είναι ένας παρόμοιος πίνακας που σχετίζεται με την Υπερβάλλουσα Θνησιμότητα στη Γερμανία , ο οποίος δείχνει την Απόκλιση της Παρατηρούμενης Θνησιμότητας από την Αναμενόμενη Θνησιμότητα (ανά ηλικιακή ομάδα) το 2020, το 2021 και το 2022.

Παρατηρήστε την ανοδική μετατόπιση της υπερβάλλουσας θνησιμότητας το 2021 και το 2022 μετά την κυκλοφορία του εμβολίου Covid τον Δεκέμβριο του 2020

Γερμανία: Υπερβάλλουσα Θνησιμότητα κατά Ηλικιακή Ομάδα (%)

Με Κόκκινο: Υπερβάλλουσα Θνησιμότητα κατά ηλικιακή ομάδα, με γκρι: Συνολική Υπερβάλλουσα Θνησιμότητα.

ΙΑΠΩΝΙΑ

Ιαπωνία. Υπερβάλλουσα  θνησιμότητα (2020-2022): Αύξηση της πλεονάζουσας θνησιμότητας το 2021 και το 2022 (Ιανουάριος-Οκτώβριος 2022)

ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ

Στο γράφημα: Όλοι οι θάνατοι που αναφέρθηκαν στον Vaers ανά έτος, ξεκινώντας το 1990.  (ΗΠΑ)

Στο γράφημα παρατηρείται ότι ο αριθμός των θανάτων έχει αυξηθεί δραματικά κατά τη διάρκεια του 2021 που αντιστοιχεί στο πρώτο έτος του εμβολίου Covid που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ στα μέσα Δεκεμβρίου 2020.

Για περισσότερες λεπτομέρειες δείτε:  Δεν υπήρξε ποτέ «νέος κορωνοϊός», δεν υπήρξε ποτέ πανδημία του καθηγητή Michel Chossudovsky , 31 Αυγούστου 2024

***

Σήμερα οι σκέψεις μας είναι με τους ανθρώπους της Ιαπωνίας, με τα παιδιά της Ιαπωνίας. Σύμφωνα με τη θαρραλέα δήλωση του πρώην υπουργού Εσωτερικών  Kazuhiro Haraguchi: «Είχες δίκιο, τα εμβόλια σκοτώνουν εκατομμύρια αγαπημένους μας».

Προσπαθούν να εμποδίσουν την ελευθερία μας, την αντίστασή μας, τη δύναμή μας. Αλλά δεν θα τα καταφέρουν.

Είναι σημαντικό ότι η δόλια αφήγηση σχετικά με το «εμβόλιο» του Covid καταρρέει σε διάφορα μέρη του κόσμου, με την Ιαπωνία  να πρωτοστατεί.

Ζητούμε την άμεση ακύρωση και την παγκόσμια απόσυρση του «εμβόλιου» του Covid

Michel Chossudovsky, Global Research, 31 Αυγούστου 2024

***

Ιάπωνες ερευνητές λένε ότι οι παρενέργειες των εμβολίων κατά του COVID

συνδέονται με 201 είδη ασθενειών

του Λι Χάρντινγκ

15 Ιανουαρίου 2024

Ιάπωνες ερευνητές λένε ότι «η συστηματική ανασκόπηση των ερευνητικών εργασιών για τα εμβόλια COVID-19 έχει ανακαλύψει χιλιάδες παρενέργειες «που επηρεάζουν κάθε πιθανή πτυχή της ανθρώπινης παθολογίας».

Τα ευρήματα παρουσιάστηκαν σε μια συνέντευξη Τύπου διάρκειας 93 λεπτών  (δείτε το παρακάτω βίντεο με αγγλικούς υπότιτλους ) στην Ιαπωνία που πραγματοποιήθηκε στις 11 Ιανουαρίου από την Ομάδα Μελέτης Ζητημάτων Εμβολίων , μια ομάδα έγκριτων ιατρικών εμπειρογνωμόνων. Τα ευρήματα ακολούθησαν έξι μήνες ερευνών για τις παρενέργειες των εμβολίων COVID-19.

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

Ο καθηγητής Masanori Fukushima του Πανεπιστημίου του Κιότο, επί μακρόν σφοδρός επικριτής των εμβολίων, ο οποίος έχει δημοσιεύσει 208 επιστημονικές εργασίες στο ResearchGate, είπε ότι:

▪ «Το εύρος των βλαβών είναι άνευ προηγουμένου για τις ιατρικές θεραπείες».

▪ «Μια συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας αποκάλυψε ορισμένες συγκλονιστικές πληροφορίες. Χιλιάδες δημοσιεύματα έχουν αναφέρει παρενέργειες μετά τον εμβολιασμό, που επηρεάζουν κάθε πιθανή πτυχή της ανθρώπινης παθολογίας, από την οφθαλμολογία μέχρι την ψυχιατρική».

▪ «Για παράδειγμα, το ποσοστό θνησιμότητας για λευχαιμία κατά ηλικία έχει αυξηθεί. Το ίδιο συμβαίνει με τον καρκίνο του μαστού, τον καρκίνο των ωοθηκών και ούτω καθεξής».

▪ «Υπήρχαν πάρα πολλές παρενέργειες που σχετίζονται με τον εγκέφαλο, που οι ερευνητές της πιθανότατα δεν τις έχουν βρει ακόμη όλες. «Ψυχικές διαταραχές, ψυχιατρικά συμπτώματα, κατάθλιψη, μανία, άγχος, εμφανίστηκαν σε αφθονία, ένας ατέλειωτος κατάλογος».

▪ «Oι γιατροί που θέλουν να κρούσουν τον κώδωνα του κινδύνου, διαπιστώνουν ότι το μήνυμά τους έχει αποσιωπηθεί».

▪ «Τον περασμένο Φεβρουάριο κατατέθηκε μήνυση κατά της ιαπωνικής κυβέρνησης για φερόμενη απόκρυψη βλαβών από τα εμβόλια».

▪ «Οι Ιάπωνες γιατροί προσπαθούν σκληρά, αλλά αντιμετωπίζουν διάφορα εμπόδια».

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

Ο καθηγητής Yasufumi Murakami από το Πανεπιστήμιο Επιστημών του Τόκιο είπε ότι η μόνη υπεύθυνη πορεία δράσης θα ήταν να σταματήσει η χορήγηση τέτοιων εμβολίων.

▪ «Είναι πολύ σαφές τι συμβαίνει όταν χορηγείτε ένα τοξικό γονίδιο σε έναν άνθρωπο. Υπάρχουν περιπτώσεις που συμβαίνουν μέσα σε μία ή δύο εβδομάδες μετά την ένεση, αλλά υπάρχουν και πολλές περιπτώσεις που εμφανίζονται μετά από ένα ή δύο χρόνια», είπε πριν εκθέσει τους μακροπρόθεσμους κινδύνους».

▪ «Τα εν λόγω εμβόλια εξακολουθούν να χορηγούνται παρόλο που και το Υπουργείο Υγείας τα αναγνωρίζει ως αποτυχημένα. Θα ήθελα να σταματήσουν αμέσως, αλλά παρόλο που μιλάω γι’ αυτό σε πλήθος εκδηλώσεων, δεν σταματούν. Θα παρουσιάσουμε ξεκάθαρα στοιχεία και θα τα δημοσιεύσουμε ως άρθρα, ένα προς ένα».

▪ «Με τα τρέχοντα εμβόλια τύπου mRNA, προκαλείται η παραγωγή σημαντικής ποσότητας IgG4, που μπορεί να επηρεάσει τις λειτουργίες του ανοσοποιητικού».

«Οι ερευνητές έχουν βρει 201 τύπους ασθενειών που συνδέονται με τα εμβόλια σε 3.071 εργασίες σχετικά με τις παρενέργειες».

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

Ο καθηγητής Masayasu Inoue,  της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Οσάκα , είπε ότι ορισμένες βλάβες πλήττουν ολόκληρες οικογένειες και είναι καλά τεκμηριωμένες.

▪ «Είναι άνευ προηγουμένου στην ανθρώπινη ιστορία να κυκλοφορεί τόση βιβλιογραφία για ένα μόνο εμβόλιο».

▪ «Θα βρείτε ασθένειες της καρδιάς, των νεφρών, του θυρεοειδούς, του διαβήτη, του ήπατος, του δέρματος, των ματιών, του αίματος, των νεύρων, των συστηματικών παθήσεων, του εγκεφάλου, των πνευμόνων».

▪ «Το εμβόλιο mRNA διασκορπίζεται σε όλο το σώμα και δεν περιορίζεται στο σημείο της ένεσης, όπως τα περισσότερα εμβόλια. Αν μπει στην κυκλοφορία του αίματος, πηγαίνει στον εγκέφαλο, το συκώτι και τα νεφρά».

▪ «Οι δημόσιες αρχές που προβάλλουν το εμβόλιο ως ασφαλές και αποτελεσματικό, αγνόησαν σκόπιμα ένα ευρύ σύνολο αποδεικτικών στοιχείων και πρέπει να επιστρέψουν στα σχολικά θρανία και να ξανακάνουν τη βιολογία του γυμνασίου. Όπως ανέφερα προηγουμένως, η ιατρική είναι ακόμα ανώριμη».

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

Η παγκόσμια κρίση του κορωνοϊού,  παγκόσμιο πραξικόπημα κατά της ανθρωπότητας

Καταστρέφοντας την Κοινωνία των Πολιτών, Μηχανική Οικονομική Ύφεση

Του Μισέλ Τσοσουντόφσκι

ISBN:  978-0-9879389-3-0,  Έτος: 2022,   Αρχείο PDF,  Σελίδες: 164 (15 Κεφάλαια)

Διατίθεται σε eBook ΔΩΡΕΑΝ – Κάντε κλικ εδώ για λήψη .

Η αρχική πηγή αυτού του άρθρου είναι η Western Standard and Global Research

© Lee Harding και καθηγητής Michel Chossudovsky , Western Standard and Global Research, 2024

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

 

 

 

Έχει λογική στα ελληνοτουρκικά το δόγμα του πρώτου πλήγματος;

Από
anixneuseis
-
2

09/09/2024

Η αθηναϊκή ελιτ γονατίζει μπροστά στην Τουρκία. Πώς πρέπει όμως η μία σοβαρή Ελλάδα να αντιμετωπίσει την Τουρκία; Πώς μπορεί να προστατευτεί απέναντι στον τουρκικό ιμπεριαλισμό; Αποστρατικοποίηση των νησιών, σημαίνει ή δεν σημαίνει, πως ότι η Ελλάδα ηττάται χωρίς πόλεμο; Μα δεν είναι μορφή αποστρατικοποίησης το να στέλνεις πυρομαχικά στην Ουκρανία; Όταν ιδίως, δεν έχεις, εγχώρια αμυντική βιομηχανία που θα μπορούσε να τα παράξει εν ώρα κρίσης ή και πολεμικής σύγκρουσης ακόμη.

Παραμένει για την Ελλάδα η Τουρκία ο θανάσιμος κίνδυνος; Σαφώς και ναι. Για να φανταστούμε την Ελλάδα να προχωράει στο μέλλον, η Τουρκία είναι το μεγάλο εμπόδιο. Άρα, η αποτροπή που προσπαθεί να χτίσει η χώρα μέσω πανάκριβων οπλικών συστημάτων (από Rafale, Belharra μέχρι και F35… αντί επιπροσθέτως, να έχει ήδη αναπτύξει ισχυρή βιομηχανία παραγωγής πυραύλων και drones, βλέπε Ισραήλ, Ιράν), δεν εγγυάται, σε καμία περίπτωση, πως η σύγκρουση θα αποφευχθεί. Δυστυχώς, αυτή είναι μία βεβαιότητα στα ελληνοτουρκικά. Γιατί έτσι; Η ιστορική πορεία της Τουρκίας μιλάει από μόνη της.

Και αν η σύγκρουση είναι “μία βεβαιότητα…”, η Ελλάδα, θα πρέπει να είναι ικανή να επιλέξει το πώς και το πότε θα βγάλει το μαχαίρι. Πώς να αποφύγουμε να μας επιτεθεί η Τουρκία στο μέλλον; Εδώ εισέρχεται η λογική του πρώτου πλήγματος. Να σπάσει το σπυρί και να φύγει το πύον! Ο Ελληνισμός θα πρέπει να έχει τη δύναμη να χαστουκίσει και την Αμερική αν χρειαστεί (όπως το κάνει το Ισραήλ).

Ελληνοτουρκικά και Αιγαίο

Η Τουρκία (=στρατικοποίηση, Ισλάμ, ισχύς), η σφαίρα επιρροής της στον κόσμο και η επεκτατικότητα που αυτή υποκινεί, δεν μπορεί να υποτιμηθεί περαιτέρω από την αθηναϊκή ελίτ. Oι Τούρκοι εποφθαλμιούν το Αιγαίο και τα νησιά του, σε σημείο, που σε κάνει να συλλογιστείς πως η Ελλάδα θα χάσει σταδιακά τα νησιά αυτά, αλλά, και το Αιγαίο.

Ήδη προσπαθούν να κλέψουν την ιστορία μας. Tι κάνουν; Έχουν αρχίσει να μιλάνε για αρχαίους Τούρκους. Αρχαίος Τούρκος βαφτίζεται και ο Όμηρος. Ταυτόχρονα, ακόμα και αν φύγει ο Ερντογάν από το προσκήνιο και αναλάβουν οι Κεμαλικοί, δεν θα είναι λιγότερο επικίνδυνοι. Είναι αυτοί που διέπραξαν τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1915-17, το 1922, τα Σεπτεμβριανά το 1955, εισέβαλαν στην Κύπρο το 1974 και, είναι αυτοί που μιλούν για casus belli, εναντίον της Ελλάδας, από το 1995.

Οι Τούρκοι επιδιώκουν την εθνική μας εξαφάνιση, και ο αμερικανοτραφής αρχιπροπαγανδιστής Ιμπραήμ Καλίν που ηγείται της ΜΙΤ, θεωρεί Οθωμανούς τους σημερινούς Έλληνες. Έτσι, η Τουρκία στοχεύει στρατηγικά να περάσει από τη “Γαλάζια Πατρίδα” στην επανένωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η διπλωματία των σεισμών, η Διακήρυξη των Αθηνών και, οι ιδέες για ειρήνη και συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, δείχνουν ότι η χώρα συνεχίζει να στερείται εθνικής στρατηγικής, όταν η Τουρκία αντίθετα, πιστεύει, αυτό που δήλωσε κάποτε ο αναλυτής Mehmet A. Kanci ότι «αυτός που κυριαρχεί στη Μεσόγειο, κυριαρχεί σε τρεις ηπείρους». Mιλάμε ήδη για βάση στη Σομαλία, παρουσία στρατιωτική στη Λιβύη, κτλ…

Ελληνοτουρκικά: Πραγματικές απειλές από τη Τουρκία

Οι απειλές είναι πραγματικές στα ελληνοτουρκικά, άσε που δεν υπάρχουν σήμερα στη χώρα –χωρίς να υποτιμούμε φωτεινές εξαιρέσεις σε στρατιωτικό/πολιτικό προσωπικό…– άνθρωποι όπως ο Κολοκοτρώνης, ο Καποδίστριας και ο Πλαστήρας. Σημαντικότατοι ηγέτες, σε σημείο που κάποιος μπορεί να ισχυριστεί πως δεν θα ξαναγεννήσει Ελληνίδα μάνα τέτοιους γιους! Και αυτοί είχανε τις πατριωτικές αξίες που εμείς “συνεχίζουμε” να ξεχνάμε. Tαυτόχρονα, οι εθνικές εκλογές, θα πρέπει να λειτουργούν ως η ευκαιρία για να αναδειχθεί ηγεσία που θα μπορέσει να αντιμετωπίσει με ικανότητα την Τουρκία, και όχι με υποκλίσεις…

Οι Έλληνες πρέπει να προετοιμαστούν ψυχολογικά για πόλεμο στο Αιγαίο, στη Δυτική Θράκη και στην Κύπρο. Έχουν χρέος να σταματήσουν και με το ξίφος αν χρειαστεί τους απογόνους “ημιπαράφρονων Οθωμανών”, που πορεύονται και μέσα στον 21ο αιώνα σαν να είναι οι αρχές του 19ου. Η αυλαία θα πέσει για όλους μας, ιδίως, αν τον πόλεμο τον ξεκινήσουν οι Τούρκοι. Έχουμε ελπίδα να νικήσουμε/συνετίσουμε την Τουρκία μόνο αν αποφασίσουμε πώς, πού, και πότε θα επιτεθούμε.

Η προηγούμενη παράγραφος, δεν σημαίνει ακριβώς πως η Ελλάδα θα επιτεθεί στην Τουρκία αύριο το πρωί, αλλά, οι αχόρταγοι γείτονες θα πρέπει να ξέρουν –όταν ιδίως προβαίνουν σε άκρως προσβλητικές δηλώσεις εναντίον των Ελλήνων και των Προγόνων τους…– ότι, η Ελλάδα, είναι έτοιμη ανά πάσα στιγμή να προβεί σε πρώτο πλήγμα για να αμυνθεί επιτιθέμενη. Ειδάλλως, δεν έχει κανένα νόημα η πολεμική μηχανή σου, να είναι “ο μεγαλύτερος φονιάς” της Ανατολικής Μεσογείου. Και για ένα τέτοιο πλήγμα ο ορίζοντας είναι ανοιχτός και φαίνεται από την Κάσο…

*Ελέας Δημήτρης

O Δημήτρης Ελέας σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Λονδίνο και είναι συγγραφέας, ερευνητής και πολιτικός ακτιβιστής που ζει στη Νέα Υόρκη. Συγγραφέας πλήθους κειμένων, άρθρων, δοκιμίων και βιβλίων. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με θέματα, όπως: το Ολοκαύτωμα, ο Ελληνισμός, η σύγχρονη Αμερική, η Αριστερά, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, η καστοριαδική σκέψη και «το εστιατόριο ως χώρος». Ταυτόχρονα, επεξεργάζεται τα νέα του έργα, τα μυθιστορήματα: «Όταν χάθηκε ο Σαίξπηρ 1585-1592» (για έξι συνεχή χρόνια) και στα αγγλικά το, «The Black Birds of Warsaw» (για έντεκα συνεχή χρόνια). Το e-mail του είναι: [email protected].
slpress.gr

ΔΕΘ της παρακμιακής εθιμοτυπίας ή “μικρό Davos”;

Από
anixneuseis
-
3

του Κωνσταντίνου Καραγιαννίδη, Θλεκτρολόγου Μηχανικού και Μηχανικού Υπολογιστών Πολυτεχνικής ΑΠΘ

Για άλλη μια χρονιά, η καθιερωμένη εθιμοτυπία επί τη ενάρξει της ΔΕΘ τηρήθηκε στο ακέραιο: διήμερη ταλαιπωρία των κινουμένων εντός Θεσσαλονίκης, λόγω κυκλοφοριακών ρυθμίσεων/απαγορεύσεων, για να διευκολυνθούν οι μετακινήσεις επισήμων και οι λογής διαδηλώσεις, τουριστική περιήγηση στην Θεσσαλονίκη για όλους τους αξιωματούχους εξ Αθηνών, κενολογίες πολιτικών, τυποποιημένη συνθηματολογία διαδηλωτών και βεβαίως ακατάσχετες υποσχέσεις παροχών, πολλές εξ αυτών επαναλαμβανόμενες κατ’ έτος!

Διερωτώμαι ποιό το νόημα όλων αυτών των πολυεξόδων εκδηλώσεων, με μηδενικό θετικό αντίκτυπο στην ζωή της Θεσσαλονίκης…

Εδώ και αρκετά χρόνια, επίσης, έχει καλλιεργηθεί έντονη ρητορική για την μετεγκατάσταση της ΔΕΘ, εκτός κέντρου πόλεως. Αλλά μήπως θα έπρεπε πρωτίστως να ασχοληθούμε με το περιεχόμενο της ΔΕΘ, αντί με την τοποθεσία της; Διότι, ενδεχομένως, αλλαγή στην φυσιογνωμία της ΔΕΘ θα επέλυε – μερικώς έστω – το πρόβλημα συμφορήσεως του κέντρου.

Δύο καίρια ερωτήματα, στα οποία αδυνατώ να δώσω λογικοφανή και πειστική εξήγηση είναι τα εξής:

  1. Τί προσφέρει στην Θεσσαλονίκη η παροδική μεταφορά του εσωτερικού πολιτικού σκηνικού από την Αθήνα, για μερικές ημέρες, εν είδει περιοδεύοντος θεατρικού θιάσου, πέρα από αυξημένη κατανάλωση σε τοπικές επιχειρήσεις φιλοξενίας και εστιάσεως;
  2. Για ποιόν λόγο κάθε χρόνο το μεγαλύτερο περίπτερο της ΔΕΘ καταλαμβάνεται αποκλειστικώς από υπουργεία και δημοσίους φορείς για την δική τους προβολή; Πόσο σχετίζεται αυτό με μια υγιή οικονομική δραστηριότητα;

Η προσωπική μου άποψη είναι ότι η ΔΕΘ, υπό τις τωρινές συνθήκες, έχει καταντήσει απλώς ένα φολκλορικό στοιχείο για την Θεσσαλονίκη, ωστόσο, λόγω ιστορίας και αναγνωρισιμότητος, διαθέτει δυναμική για να εξελιχθεί σε παράγοντα που μπορεί να προσδώσει στην πόλη αυξημένο κύρος και ουσιαστικό ρόλο, υπό τις εξής προϋποθέσεις:

  1. Να απεξαρτηθεί εντελώς από το εγχώριο κομματικό/συνδικαλιστικό κατεστημένο.
  2. Να μετατραπεί – εν όλω ή εν μέρει, με παράλληλες εκδηλώσεις – σε διεθνές συνέδριο υψηλού επιπέδου, με τρεις θεματικούς άξονες:
    • Επιστήμη/Τεχνολογία
    • Οικονομία
    • Πολιτική

Εν ολίγοις, θα ήταν ευχής έργον, κατά την γνώμη μου, να εδραιωνόταν στην Θεσσαλονίκη ένας θεσμός ευρυτέρας απηχήσεως, ένα “Davos των Βαλκανίων”, με έμφαση στις εξελίξεις του Αίμου και της Α. Ευρώπης, αντί η ΔΕΘ να παραμένει εγκλωβισμένη στην (μικρο)ελλαδική πραγματικότητα.

Το όραμα αυτό δεν το ενεπνεύσθην εν μιά νυκτί, το έναυσμα να ωριμάσει μια τέτοια σκέψη δόθηκε από την ίσως πιο επιτυχημένη οργάνωση των τελευταίων ετών, την ΔΕΘ του 2018, με τιμώμενη χώρα τις ΗΠΑ.

Τότε, εκτός από την συνήθη δραστηριότητα περί την έκθεση, οι αμερικανικές εταιρείες που συμμετείχαν, διοργάνωσαν πλήθος παραλλήλων εκδηλώσεων (διαλέξεις, συναντήσεις, παρουσιάσεις, κλπ, εντός και εκτός εγκαταστάσεων της ΔΕΘ), κυρίως με θεματολογία σχετική με σύγχρονες τεχνολογίες (αφού οι περισσότερες εξ αυτών σε αυτόν τον τομέα δραστηριοποιούνται).

Το παράδοξο, βεβαίως, ήταν ότι η έντονη παρουσία των εν Ελλάδι αμερικανικών εταιρειών δεν υπήρξε αποτέλεσμα ενεργειών των διοργανωτών ή της ελληνικής πολιτικής, αλλά απότοκος της δραστηριότητος της πρεσβείας των ΗΠΑ και του τότε επί κεφαλής της Geoffrey Pyatt! [*]

Παρότι η Ελλάδα δεν κατόρθωσε να εκμεταλλευθεί κατόπιν εκείνη την αμερικανική πρωτοβουλία, για την περαιτέρω ανάδειξη της Θεσσαλονίκης και του βορειοελλαδικού χώρου ως κέντρων επιρροής στα Βαλκάνια, απεδείχθη ότι μια αναβαθμισμένη εκδοχή της ΔΕΘ δεν είναι άτοπη, αρκεί να υφίσταται πολιτική βούληση.

Έκτοτε, μάλιστα, το περιβάλλον της Θεσσαλονίκης έχει καταστεί πιο ευνοϊκό για ένα εγχείρημα στην κατεύθυνση του “μικρού Davos” (τουλάχιστον στον τεχνολογικό τομέα) εξ αιτίας της προοδευτικής εγκαταστάσεως πολυεθνικών εταιρειών στην πόλη, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν έναν πυρήνα  φορέων γύρω από τον οποίον να οικοδομηθεί η μόνιμη τέλεση ενός επιστημονικού/τεχνικού (σε πρώτη φάση) συνεδρίου, στα πλαίσια της ΔΕΘ.

Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι αν – ως κοινωνία – έχουμε εθιστεί σε τέτοιον βαθμό στην παρακμή της εγχωρίου πολιτικής ζωής, ώστε να ικανοποιούμαστε από την αναπαραγωγή της και να αδιαφορούμε για κάθε ιδέα που δυνητικώς μάς απομακρύνει από αυτό το τέλμα…

[*] Αυτή η πληροφορία είναι επιβεβαιωμένη από προσωπικές μου επαφές με σημαίνοντα στελέχη στην Ελλάδα δύο μεγάλων αμερικανικών εταιρειών τεχνολογίας.

ΥΓ:

To 2021 εγκαινιάστηκε μια ειδική έκθεση τεχνολογίας στην Θεσσαλονίκη, η Beyond. Μετά από 4 έτη συνεπούς παρουσίας, απεφασίσθη η εκ περιτροπής διεξαγωγή της σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Δεν γνωρίζω το παρασκήνιο πίσω από την εξέλιξη αυτή, αλλά υποβόσκει μια αίσθηση πως απαγορεύεται να καινοτομήσει και να δραστηριοποιηθεί σε υψηλό επίπεδο κάποιος εκτός λεκανοπεδίου!

Το προηγούμενο της ΔΕΘ του 2018 (που εξετέθη προηγουμένως), πάντως, συνηγορεί στο ότι τέτοιες κινήσεις δεν εκπορεύονται από εξωχώρια κέντρα, παρά από εσωτερικά, διογκώνοντας το ήδη οξύ πρόβλημα συγκεντρωτικής δομής της Ελλάδος, με την ερήμωση και υποβάθμιση της περιφερείας.

Άλλος ένας λόγος που η εξωστρέφεια της ΔΕΘ και η απαγκίστρωσή της από τα εγχώρια βαρίδια κρίνεται επιτακτική.

Β.Νούλαντ: «Οι ΗΠΑ και η Βρετανία ανάγκασαν την Ουκρανία να ακυρώσει την ειρηνευτική συμφωνία με την Ρωσία το 2022»

Από
pcuser
-
0

«Δεν ήταν καλή συμφωνία»!

Η Β.Νούλαντ, πρώην υφυπουργός των εξωτερικών των ΗΠΑ ουσιαστικά παραδέχεται ότι η ειρηνευτική συμφωνία Ουκρανίας-Ρωσίας, η οποία κόντευε να ολοκληρωθεί την άνοιξη του 2022, «κατέρρευσε» επειδή οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες δυτικές κυβερνήσεις πίεσαν την κυβέρνηση Ζελένσκι ότι δεν ήταν «καλή συμφωνία»

Σημειώνεται ότι ακόμη και μέλη της ουκρανικής αντιπροσωπείας δήλωσαν σε πρόσφατες συνεντεύξεις ότι αυτή ήταν μια πολύ καλή συμφωνία, η καλύτερη συμφωνία που μπορούσε να λάβει η Ουκρανία και ήταν ένας “πολύ πραγματικός συμβιβασμός” και η ουκρανική αντιπροσωπεία το γιόρτασε με σαμπάνια.

 

Βασικά επιβεβαιώνει δηλώσεις του πρώην πρωθυπουργού του Ισραήλ, του επικεφαλής της ουκρανικής αντιπροσωπείας, των Ουκρανών αξιωματούχων κοντά στον Ζελένσκι, του πρώην καγκελαρίου της Γερμανίας και του Τούρκου ΥΠΕΞ ότι οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο εμπόδισαν αυτήν την ειρηνευτική συμφωνία, η οποία ήταν κοντά στην οριστικ

Η συμφωνία ειρήνης περιελάμβανε απόσυρση των ρωσικών δυνάμεων από όλο το έδαφος της Ουκρανίας, με εξαίρεση το Ντονμπάς και την Κριμαία, το καθεστώς των οποίων επρόκειτο να καθοριστεί στη συνάντηση Πούτιν και Ζελένσκι, με αντάλλαγμα το ουδέτερο καθεστώς και την αποστρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/v-noulant-oi-ipa-kai-i-vretania-anagkasan-tin-oukrania-na-akyrosei-tin-eirineytiki-symfonia-me-tin-rosia-to-2022/

1...1,1081,1091,110...3,040Σελίδα 1,109 από 3,040