Αρχική Blog Σελίδα 1071

Με «απαγόρευση πτήσεων στο Αιγαίο» η Γερμανία θέτει όρο στην Τουρκία για τα Eurofihgter

2

Οκτώβριος 11, 2024. Ελλάδα. Βαλκανικό Περισκόπιο.

Οι S-400 που αγοράστηκαν από τη Ρωσία έγιναν εμπόδιο για την Τουρκία. Το σύστημα αεράμυνας, που δεν έχει ανοίξει από το 2019, εμπόδισε τον εκσυγχρονισμό των πολεμικών μας αεροσκαφών και χάσαμε την υπεροχή στο Αιγαίο έναντι της Ελλάδας. Η Γερμανία θέλει πλέον «εγγύηση να μην πετάξουμε πάνω από το Αιγαίο και τα νησιά» για την πώληση των πολεμικών αεροσκαφών Eurofighter, γράφει η τουρκική Sözcü.

Υπάρχουν πληροφορίες ότι η Γερμανία θα δώσει υπό όρους έγκριση στα 20 πολεμικά αεροσκάφη Eurofighter-Typhoon που θέλει η Τουρκία από την Ευρώπη.

Η γερμανική έκδοση RedaktionsNetzwerk Deutschland (RND) έγραψε ότι η Τουρκία εξακολουθεί να θέλει να αγοράσει Eurofighters, αλλά η Γερμανία αντιστέκεται σε αυτό παρά την έγκριση της Αγγλίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας, που παράγουν τα αεροσκάφη.

Η Γερμανία θέτει δύο προϋποθέσεις

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι προϋπόθεση της Γερμανίας για την πώληση των αεροπλάνων ήταν «να εγκαταλείψει τις σκληρές δηλώσεις του Προέδρου Ερντογάν κατά της Ελλάδας και τις εδαφικές διεκδικήσεις της στα νησιά του Αιγαίου», όπως σημειώνεται.

Αναφέρθηκε ότι ακόμη και αν οι άλλες τρεις χώρες είχαν δώσει έγκριση, δεν ήταν δυνατό να δοθούν αυτά τα πολεμικά αεροσκάφη στην Τουρκία χωρίς την έγκριση της Γερμανίας.

Έγινε λάθος και η Ελλάδα έχει σαφή υπεροχή στο Αιγαίο

Η RND σημείωσε επίσης ότι η αγορά των S-400 από την Τουρκία ήταν μεγάλο λάθος και ότι παρόλο που παραδόθηκαν το 2019, τα πακέτα τους δεν άνοιξαν καν.

Αναφέρθηκε ότι εξαιτίας αυτού του λάθους, η Ελλάδα έχει εκσυγχρονίσει τα αεροσκάφη στην Πολεμική της Αεροπορία τα τελευταία χρόνια και έχει σαφή υπεροχή στο Αιγαίο.

Το άρθρο σημειώνει, «οι S-400 έχουν γίνει εμπόδιο στον εκσυγχρονισμό της τουρκικής αεροπορίας. Το εγχώριας παραγωγής Kaan μοιάζει πολύ με το F-35 εξωτερικά, αλλά η παραγωγή του εξαρτάται από τον κινητήρα και τα ηλεκτρονικά εξαρτήματα που προέρχονται από Δύση».

 ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Ο Τούρκος πρόεδρος στο Βελιγράδι: Σημαιοστολισμός με τουρκικές σημαίες

0

Οκτώβριος 11, 2024. Ελλάδα.

Πριν από τη σημερινή επίσκεψη του προέδρου της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, οι δρόμοι του Βελιγραδίου στολίστηκαν με τουρκικές σημαίες γράφει το τουρκικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Anadolu.

Ο Ταγίπ Ερντογάν έφθασε στο Βελιγράδι με ιδιωτικό αεροπλάνο μετά τις επαφές του στην Αλβανία.

Τον υποδέχθηκαν στο αεροδρόμιο Νίκολα Τέσλα του Βελιγραδίου ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς, ο πρέσβης της Τουρκίας στο Βελιγράδι  Χαμί Ακσόι και ο γενικός πρόξενος του Νόβι Παζάρ, Οσμάν Πεσμέν.

Μαζί με τον πρόεδρο Ερντογάν και τη σύζυγό του Εμινέ Ερντογάν,  ήταν ο Υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, και επτά υπουργοί της τουρκικής κυβέρνησης καθώς και ο επικεφαλής του Εθνικού Οργανισμού Πληροφοριών Ιμπραήμ Καλίν. Μετά το καλωσόρισμα, ο Πρόεδρος Ερντογάν μετέβη στο ξενοδοχείο όπου θα έμενε.

Οι σημαίες των δύο χωρών στόλισαν τη διαδρομή του Τούρκου προέδρου, επίσης, πολλά κτίρια στο κέντρο του Βελιγραδίου και το Σερβικό Παλάτι, όπου θα τον υποδεχθεί με επίσημη τελετή ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς  κυμάτιζε η τουρκική σημαία, όπως σημειώνεται.

Η τουρκική αντιπροσωπεία θα συζητήσει και θα υπογράψει σειρά συμφωνιών για τη περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων των δύο χωρών.

 ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Τα φαβορί για την Ηρώδου Αττικού: Τα πρόσωπα που «παίζουν» για την Προεδρία της Δημοκρατίας

1

Οι διεργασίες στο παρασκήνιο για τον διάδοχο της Κ.Σακελλαροπούλου στο Προεδρικό Μέγαρο.

Μπορεί ακόμα να αργεί η μέρα που ο Κ. Μητσοτάκης θα ανοίξει τα χαρτιά του σχετικά με τον/την εκλεκτή για τη διαδοχή της Κατ. Σακελλαροπούλου στην προεδρία της Δημοκρατίας, αλλά η συζήτηση έχει ήδη ανοίξει διαπλάτα στο εσωτερικό της ΝΔ αλλά και στις υπόλοιπες πτέρυγες της Βουλής.

Αυτή τη στιγμή στο τραπέζι υπάρχουν τρία συν ένα σενάρια. Πρώτα απ όλα, αυτό της επιλογής του προέδρου της Βουλής Κώστα Τασούλα, ο οποίος είναι μία «ασφαλής επιλογή» υπό την έννοια ότι προέρχεται από τα «σπλάχνα» της παράταξης και είναι αβερωφικός, οπότε δύσκολα θα έλεγε όχι σε τυχόν υποψηφιότητά του το σαμαρικό στρατόπεδο. Από την άλλη, είναι μία επιλογή που δεν δημιουργεί καμία ιδιαίτερη πολιτική εντύπωση, ούτε μπορεί να λειτουργήσει ως «ατού» στα χέρια του Κ. Μητσοτάκη, ο οποίος το γνωρίζει, γι αυτό και αναζητεί άλλες λύσεις.

Το τελευταίο διάστημα έρχεται και επανέρχεται στην επικαιρότητα το όνομα του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας Γ. Στουρνάρα ως πιθανού νέου ενοίκου της Ηρώδου Αττικού. Τη συζήτηση, μάλιστα, τροφοδότησε και πρόσφατη ομιλία του κ. Στουρνάρα σε παρουσίαση βιβλίου, καθώς ο κεντρικός τραπεζίτης αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην ανάγκη να υπάρξουν πολιτικές συναινέσεις. Οσοι διακινούν το σενάριο αυτό, λένε ότι η λύση του Γ. Στουρνάρα λύνει τα χέρια του Κ. Μητσοτάκη, αφού οι μεν σαμαρικοί προφανώς θα τον υποστηρίξουν με θέρμη, ενώ ο ίδιος θα μπορούσε να απευθυνθεί και στα κόμματα της κεντροαριστεράς. Από το σκεπτικό, ωστόσο, λείπει το κομμάτι του παζλ που αφορά στους καραμανλικούς βουλευτές της ΝΔ, οι οποίοι μάλλον μπορεί να προεξοφληθεί με ασφάλεια ότι δεν θα στήριζαν μια ενδεχόμενη υποψηφιότητά του. Πάντως, ο ίδιος ο κεντρικός τραπεζίτης, σύμφωνα με πηγές από το περιβάλλον του, δεν δείχνει ιδιαίτερη ζέση για την προοπτική…

Στο κέντρο της σχετικής συζήτησης βρίσκεται πάντα και το όνομα του υπουργού Αμυνας Ν. Δένδια, η προοπτική επιλογής του οποίου για την προεδρία της Δημοκρατίας ήρθε προ καιρού στην επιφάνεια από διαρροές που έφεραν το Μέγαρο Μαξίμου να τη βολιδοσκοπεί. Και οι δύο πλευρές αποφεύγουν με κάθε τρόπο να τροφοδοτούν το σχετικό σενάριο, στο οποίο πάντως, λίγοι δίνουν πιθανότητες υλοποίησης, κυρίως διότι τυχόν μετακόμιση του κ. Δένδια στην προεδρία της Δημοκρατίας θα σήμαινε πολιτική αποστρατεία για τον υπουργό Άμυνας, ο οποίος παραμένει ο επικρατέστερος για να διεκδικήσει τη διαδοχή του Κ. Μητσοτάκη, όταν ο πρωθυπουργός αποφασίσει να κινήσει τη σχετική διαδικασία. Είτε είναι έτσι, είτε όχι, το γνωρίζουν καλύτερα από τον καθέναν οι κ. Μητσοτάκης και Δένδιας, οι οποίοι είχαν την ευκαιρία να έρθουν πολύ κοντά κατά τη φιλοξενία του υπουργού Αμυνας στο πατρικό σπίτι του πρωθυπουργού στα Χανιά. Και προφανώς, να συζητήσουν επί παντός του επιστητού…

Εσχάτως πάντως στο γαλάζιο παρασκήνιο κυκλοφορεί και ένα σενάριο που μπορεί να έχει βάση, μόνο κατά το ένα σκέλος του: Να προτείνει ο κ. Μητσοτάκης για Πρόεδρο Δημοκρατίας ένα πολιτικό στέλεχος από το ΠΑΣΟΚ, όπως ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Οι στενοί συνομιλητές του πρωθυπουργού απορρίπτουν μάλλον με βεβαιότητα την πιθανότητα να προτείνει ο Κ. Μητσοτάκης τον πρώην υπουργό για την προεδρία της Δημοκρατίας. Αυτό, που δεν θεωρούν απίθανο είναι να τον προτείνει ο Ν. Ανδρουλάκης, στην περίπτωση που κόψει το νήμα την ερχόμενη Κυριακή, σε μία κίνηση που προφανώς στοχεύει στο «στρίμωγμα» του Μεγάρου Μαξίμου. Όλα αυτά υπό την προϋπόθεση ότι ο κ.Βενιζέλος θα ενδιαφερόταν και θα δεχόταν μία τέτοια πρόταση. Και ανάλογα με τις εσωκομματικές εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ.

https://www.ieidiseis.gr/politiki/264946/ta-favori-gia-tin-irodou-attikoy-ta-prosopa-pou-paizoun-gia-tin-proedria-tis-dimokratias

Αυτό είναι το σύστημα των πυρηνικών αντιποίνων της Ρωσίας: Ακόμα και αν είναι νεκρή όλη η ηγεσία της θα ενεργοποιηθεί αυτόματα

0

Θεόφραστος Ανδρεόπουλος 

Στόχος του είναι να εξασφαλιστεί η «αμοιβαία καταστροφή»

(Ανανέωση από αρχική δημοσίευση: 00:11): Η Ρωσία διαθέτει ένα εξελιγμένο και αυτοματοποιημένο σύστημα πυρηνικής καταστροφής των αντιπάλων της ακόμα και στην περίπτωση που η ηγεσία της θα είναι νεκρή.

Το σύστημα αυτό θα προχωρήσει σε συντριπτικά πυρηνικά πλήγματα κατά των αντιπάλων της Μόσχας.

Στόχος του είναι να εξασφαλιστεί η «αμοιβαία καταστροφή» η οποία είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της πυρηνικής αποτροπής.

Η λογική είναι πως κανείς δεν θα τολμήσει να επιτεθεί στην Ρωσία εάν ξέρει πως θα εκμηδενιστεί και η δική του ύπαρξη.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε δήλωσε πρόσφατα ότι «Σε έναν ασταθή κόσμο, είναι σημαντικό να δοκιμάσουμε και να ενισχύσουμε την άμυνά μας, ώστε οι αντίπαλοι να γνωρίζουν ότι το ΝΑΤΟ είναι έτοιμο και ικανό να ανταποκριθεί σε οποιαδήποτε απειλή».

Στο βίντεο που ακολουθεί φαίνεται πως μπορεί η Ρωσία μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα να απαντήσει σε πυρηνικές επιθέσεις και άλλα όπλα μαζικής καταστροφής που θα χρησιμοποιηθούν εναντίον της.

Δείτε το βίντεο:

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/ayto-einai-to-systima-ton-pyrinikon-antipoinon-tis-rosias/

Το CBS «αντικατέστησε» απάντηση της Κ.Χάρις για να μην φανεί ότι έλεγε ασυναρτησίες! (βίντεο)

1

Θεόφραστος Ανδρεόπουλος

Ν.Τραμπ: «Να ανακληθεί η άδεια του καναλιού άμεσα – Μεγάλη προεκλογική απάτη»

Το CBS και η εκπομπή «60 Minutes» ξεπέρασαν κάθε όριο μεροληψίας υπέρ των Δημοκρατικών και της Κ.Χάρις, ώστε να αντικαταστήσουν απάντηση της στην συνέντευξη με σκοπό να την «διασώσουν» ή τουλάχιστον να την κάνουν να φανεί καλύτερη!

Συγκεκριμένα η αντιπρόεδρος των ΗΠΑ ρωτήθηκε από τον δημοσιογράφο για τον πόλεμο στη Γάζα και στον Λίβανο και το γεγονός ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου δρα χωρίς να υπολογίζει την αμερικανική κυβέρνηση.

Τότε η Κ.Χάρις, επιχειρώντας να απαντήσει είπε ακατάληπτες προτάσεις οι οποίες δεν έβγαζαν κανένα λογικό νόημα και έτσι στο CBS σκέφτηκα να απαντήσουν οι ίδιοι για αυτοί χρησιμοποιώντας την φωνή της και την παρουσία της!

Συγκεκριμένα, η φτιαχτεί απάντηση που της «έδωσαν», έλεγε: «Δεν θα σταματήσουμε να επιδιώκουμε ότι είναι ξεκάθαρο για τις ΗΠΑ η ανάγκη να φανούν που στέκονται ώστε αυτός ο πόλεμος να τελειώσει».

Φυσικά ακόμα και η επεξεργασμένη απάντηση δεν έχει ιδιαίτερο νόημα και εννοείται πως δεν έχει καμία ουσία, αλλά η πραγματική απάντηση ήταν ακόμα χειρότερη γιατί έδειχνε την αντιπρόεδρο να μην είναι ικανή να συντάξει ούτε μία απλή πρόταση!

Ο Ν.Τραμπ σχολιάζοντας αυτό που συνέβη ζήτησε την ανάκληση της άδειας του καναλιού CBS!

«Μια γιγάντια απάτη ψεύτικων ειδήσεων από το CBS & την εκπομπή 60 Minutes.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΗΤΑΝ ΤΡΕΛΑ Ή βλακεία, οπότε την ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΑΝ με άλλη απάντηση για να τη σώσουν ή, τουλάχιστον, να την κάνουν να φαίνεται καλύτερη.

ΑΠΑΤΗ ψευδών ΕΙΔΗΣΕΩΝ, η οποία είναι εντελώς παράνομη.

ΑΦΑΙΡΕΣΤΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ από το CBS.

Εκλογική παρέμβαση. Είναι ανόητη και τα ΜΜΕ των Fake News θέλουν να κρύψουν αυτό το γεγονός.

Πρωτοφανές σκάνδαλο! Οι Δημοκρατικοί τους έκαναν να το κάνουν αυτό».

 

Σε δεύτερη ανάρτηση του είπε:  «Το “60 Minutes” είναι ένα σημαντικό μέρος του Οργανισμού Ειδήσεων του CBS, ο οποίος μόλις δημιούργησε τη μεγαλύτερη απάτη στην ιστορία των εκπομπών.

Το CBS θα πρέπει να χάσει την άδειά του και θα πρέπει να προσφερθεί σε πλειοδότη, όπως και όλες οι άλλες άδειες μετάδοσης, επειδή τα κανάλια είναι εξίσου διεφθαρμένα με το CBS—και ίσως και ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ»!

https://www.pronews.gr/kosmos/to-cbs-antikatestise-apantisi-tis-k-xaris-gia-na-mi-fanei-oti-elege-asynartisies-vinteo/

Η Τουρκία προσφεύγει στην Χάγη «για να λύσει τις διαφορές της με την Ελλάδα» – Έχει συμφωνηθεί συνυποσχετικό με Κ.Μητσοτάκη;

2

Νέα τουρκική πονηριά: Μόνο αυτοί έχουν διεκδικήσεις οπότε μόνο να κερδίσουν μπορούν

Σε μία εγκληματική για την εθνική ακεραιότητα και τα εθνικά δικαιώματα κίνηση, φαίνεται πως έχει προσυμφωνήσει με τον Ρ.Τ. Ερντογάν, ο Κ.Μητσοτάκης: Την υπογραφή συνυποσχετικού για το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι το τουρκικό ΥΠΕΞ διαρρέει ότι προσφεύγει στην Χάγη για όλα τα ανοικτά ζητήματα με την Ελλάδα αλλά κάτι τέτοιο δεν θα είχε κανένα νόημα αν η Ελλάδα δεν είχε συμφωνήσει με την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο.

Άρα για να το ανακοινώνει τον τουρκικό ΥΠΕΞ αυτό σημαίνει ότι υπάρχει παρασκηνιακή συμφωνία μεταξύ Μητσοτάκη και Ερντογάν. 

Γιατί είναι εγκληματικό να συμφωνήσει τώρα η Ελλάδα σε προσφυγή στην Χάγη θα το δούμε εν συνεχεία.

Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών διέρρευσε στην εφημερίδα Hurriyet ότι δεν υπάρχει αλλαγή στις θέσεις των δύο χωρών για τα θέματα του Αιγαίου και σκοπεύουν να μεταφέρουν τις διεκδικήσεις τους στο δικαστήριο της Χάγης.

Οι τουρκικές πηγές, που επικαλείται η εφημερίδα Χουριέτ, αναφέρουν ότι «αν δεν βρεθεί λύση μεταξύ διμερών σχέσεων, η Άγκυρα θα οδηγήσει όλες τις διαφορές στη διεθνή δικαιοδοσία ως πακέτο».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι τουρκικές διπλωματικές πηγές ξεκαθαρίζουν όσον αφορά τον ελληνοτουρκικό διάλογο ότι:

-Σύμφωνα με την Τουρκία, δεν είναι απολύτως δυνατό να περιοριστούν οι διαφορές στο Αιγαίο σε ένα μόνο θέμα. Η συντριπτική πλειονότητα των θαλάσσιων και αεροπορικών προβλημάτων είναι νομικά διασυνδεδεμένα. Είναι νομική απαίτηση να αντιμετωπιστούν αυτά τα ζητήματα μαζί.

– Στόχος της Άγκυρας είναι να μην αφήσει άλυτα ζητήματα που μπορεί να δημιουργήσουν ένταση και κρίση και έτσι να δημιουργήσει μια μόνιμη ηρεμία στις σχέσεις.

 -Η Άγκυρα επιθυμεί μια μόνιμη, συνολική και δίκαιη λύση σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο σε διαφορές όπως τα χωρικά ύδατα και το εύρος του εναέριου χώρου, των γεωγραφικών σχηματισμών που δεν έχει καθοριστεί η κυριαρχία τους, η στρατιωτικοποιήση των νησιών με αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς και η διαχείριση του FIR.

-Εάν δεν μπορεί να επιτευχθεί λύση ως αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων, η Άγκυρα έχει επίσης βάλει στην ατζέντα της να μεταφέρει τις διαφορές στη διεθνή δικαιοδοσία ως πακέτο. Ωστόσο, πριν φτάσει σε αυτό το στάδιο, η Ελλάδα πρέπει επίσης να άρει τις επιφυλάξεις που έχει θέσει στην εξουσία του Διεθνούς Δικαστηρίου.

-Η Ελλάδα πρέπει να σταματήσει τις προσπάθειές της που αρνείται την εθνική ταυτότητα της τουρκικής μειονότητας, που δεν αναγνωρίζει τους εκλεγμένους θρησκευτικούς ηγέτες της, που περιορίζει τις ευκαιρίες εκπαίδευσης, που εν ολίγοις, που εκφοβίζουν την τουρκική μειονότητα.

-Η Ελλάδα θα πρέπει επίσης να αναθεωρήσει την προσέγγισή της για τους «ομογενείς» που δεν καλύπτονται από τη Συνθήκη της Λωζάνης.

Πρόκειται για νέα τουρκική πονηριά. Μόνο αυτοί έχουν διεκδικήσεις οπότε μόνο να κερδίσουν μπορούν.

Το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι “ναι ή όχι στη Χάγη”, αλλά το με ποιους όρους θα γίνει η παραπομπή στη Χάγη.

Μπορεί να γίνει υπό την προϋπόθεση ότι το συνυποσχετικό θα ζητάει από το Διεθνές Δικαστήριο να οριοθετήσει ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδα χωρίς όρους και με βάση το ισχύον διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, το οποίο έχουν υπογράψει όλες οι χώρες του κόσμου εκτός της Τουρκίας και 1-2 ακόμα.

Κι αν απαιτείται συνυποσχετικό, απαιτείται επειδή η Τουρκία δεν έχει αναγνωρίσει τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου.

Αντίθετα, η Άγκυρα απαιτεί να παραπεμφθούν στη Χάγη όχι μόνο η νομική διαφορά για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ, αλλά το σύνολο των τουρκικών μονομερών επεκτατικών διεκδικήσεων, μεταξύ αυτών και τις περιβόητες “γκρίζες ζώνες” και την απαίτηση για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου.

Χρησιμοποιεί, μάλιστα, τον όρο “παρεμπίπτοντα ζητήματα“.Ας σημειωθεί ότι η Ελλάδα δηλώνει (τουλάχιστον μέχρι τώρα) ότι δεν είναι διατεθειμένη να θέσει στην κρίση ξένων δικαστών, οι οποίοι υπόκεινται και σε πολιτικές επιρροές, δύο ζωτικής εθνικής σημασίας θέματα.

Το πρώτο είναι εάν οι 156 νησίδες (και κατοικημένα νησιά, όπως οι Οινούσσες, Φούρνοι, Αγαθονήσι), που η Άγκυρα χαρακτήριζε “γκρίζες ζώνες” και τώρα τις θεωρεί “τουρκικές νησίδες υπό ελληνική κατοχή”, θα παραμείνουν στην ελληνική επικράτεια ή θα παραδοθούν στην Τουρκία!

Είναι προφανές πως από την παραπομπή στη Χάγη των “γκρίζων ζωνών”, η Ελλάδα έχει μόνο να χάσει, ενώ η Τουρκία μόνο να κερδίσει, αφού στο τραπέζι προς “μοιρασιά” είναι μόνο ελληνικές νησίδες.

Γι’ αυτό και η Ελλάδα έχει εξαιρέσει από τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου τα ζητήματα εθνικής κυριαρχίας.

Το δεύτερο εθνικής σημασίας θέμα είναι εάν τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου θα αποστρατιωτικοποιηθούν.

Αν όμως γίνει αυτό τότε η Ελλάδα από μόνη της θα εξαρθρώσει την αμυντική της διάταξη σε όλο το Αιγαίο και όχι μόνο έναντι της Τουρκίας και ουσιαστικά θα έχει παραδοθεί άνευ όρων στις ορέξεις της Άγκυρας.

Η Ελλάδα δεν έχει κανένα λόγο να πάει στη Χάγη, έχοντας εκ των προτέρων παραιτηθεί μέσω του συνυποσχετικού από νόμιμα δικαιώματά της.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη πρέπει να καταλάβει ότι δεν μπορεί να εξαγοράσει ειρήνη με την Τουρκία παραδίδοντας τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Γιατί τότε αυτό δεν θα είναι ειρήνη αλλά υποταγή…

www.pronews.gr

Φοίβος Κλόκκαρης: η Κύπρος στήν Κόψη τού Ξυραφιού

0

τού Φοίβου Κλόκκαρη*

Σήμερα η Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ),ημικατεχόμενη από την Τουρκία επί μισό αιώνα, διατρέχει θανάσιμο κίνδυνο επιβίωσης λόγω μεγάλης τρωτότητας της εθνικής ασφάλειας της, που οφείλεται στήνΤουρκική επιθετική στρατηγική ,την αποδυναμωμένη στρατιωτική ισχύ της,τήν υιοθέτηση λύσης τουρκικών όρων στο Κυπριακό και την δημογραφική αλλοίωση της.

Τουρκική επιθετική στρατηγική:Η Τουρκία ακολουθεί επεκτατική στρατηγική σε βάρος της Κύπρου, η οποία πηγάζει από τον εθνικό όρκο της Τουρκικής εθνοσυνέλευσης το 1920 περί ανασύστασης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η στρατηγική της συντάχθηκε την δεκαετία του 1950 από την Κυβέρνηση Μεντερές και έχει ως στόχο τον έλεγχο όλης της Κύπρου, την οποία επιβουλεύεται ως ζωτικό χώρο επέκτασης της.Υλοποίησε σταδιακά, αδίστακτα και μεθοδικά τη στρατηγική της και μέχρι σήμερα πέτυχε να διχοτομήσει βίαια την Κύπρο, να την αλλοιώσει δημογραφικά και να την θέσει υπό την ομηρία της με ισχυρές Τουρκικές δυνάμεις κατοχής (ΤΔΚ) ,πού έχουν προωθημένη διάταξη και δυνατότητα να επιτεθούν αιφνιδιαστικά κατά τών ελευθέρων περιοχών.Η Τουρκία ατιμώρητα παραβιάζει βάναυσα  το διεθνές δίκαιο και  συνεχίζει την επιθετικότητα της κατά της Κύπρου  σε όλους τους τομείς για να ολοκληρώσει τον στόχο της  .

Αποδυναμωμένη στρατιωτική ισχύς τής ΚΔ: Η επικράτηση για μακρό χρονικό διάστημα τής «σχολής σκέψης», ότι οι μικρές χώρες είναι μάταιο να δίδουν βαρύτητα στην αμυντική θωράκιση τους και η σύγκλιση στίς διακοινοτικές συνομιλίες, να μην έχει δικαίωμα να έχει ένοπλες δυνάμεις το Κυπριακό κράτος μετά τη λύση( όπως πρόβλεπε και το σχέδιο Ανάν), είχε δυσμενείς επιπτώσεις στή στρατιωτική ισχύ τής ΚΔ.Συμπιέστηκαν οι προϋπολογισμοί για την άμυνα και μειώθηκε απότομα η στρατιωτική θητεία , με συνέπεια να επηρεασθεί αρνητικά το αξιόμαχο της Εθνικής Φρουράς (ΕΦ), ιδιαίτερα στους τομείς τού εκσυγχρονισμού των μέσων και οπλικών συστημάτων, και τής επάνδρωσης των μονάδων   της.Το δόγμα του ενιαίου αμυντικού χώρου(ΔΕΑΧ) Ελλάδας-Κύπρου, που λειτούργησε  την περίοδο 1993-2000 και ενίσχυσε τήν αμυντική ικανότητα τους στην Ανατ.Μεσόγειο , σήμερα είναι ανενεργό λόγω τής πολιτικής τού  κατευνασμού, που ακολουθεί η Ελλάδα έναντι τής Τουρκίας .

Υιοθέτηση λύσης Τουρκικών όρων στο Κυπριακό:Οι κυπριακές κυβερνήσεις    , υιοθέτησαν για το Κυπριακό  την λύσηΔΔΟ, που είχε απορρίψει με δημοψήφισμα ο κυπριακός Ελληνισμός το 2004.Η υιοθέτηση της  συνιστά υποταγή στις απαιτήσεις τής Τουρκίας και Βρετανίας. Με εισήγηση τής Βρετανίας η ΔΔΟ συμπεριλήφθηκε και στο ψήφισμα 649/1990 τού ΣΑ/ΗΕ.Είναι λύση που καταλύει τήν ΚΔ, νομιμοποιεί την διχοτόμηση, επεκτείνει τον έλεγχο τής Τουρκίας σε όλη τη Κύπρο και παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις αρχές  λειτουργίας ενός  δημοκρατικού κράτους.Δυστυχώς καλλιεργήθηκε στο λαό η ψευδαίσθηση, ότι ηΔΔΟ <<επανενώνει>>την Κύπρο.Το πλέον ανησυχητικό είναι η επιδίωξη επανέναρξης  συνομιλιών για το κυπριακό, με δύο λύσεις Τουρκικών όρων στήν τράπεζα τών διαπραγματεύσεων(ΔΔΟ,δύο κράτη) ,όπως θα συμβεί στην επικείμενη Τριμερή Διάσκεψη τής 15 Οκτωβρίου  2024 στη Νέα Υόρκη.

Δημογραφική αλλοίωση ΚΔ:Η Τουρκία αφού τουρκοποίησε και ισλαμοποίησε βίαια τις κατεχόμενες περιοχές, με την εκρίζωση τών Ελλήνων και την μαζική εμφύτευση Τούρκων εποίκων, τζαμιών και ιμάμηδων, απεργάζεται το ίδιο και για τις ελεύθερες περιοχές ,στις οποίες προωθεί παράνομα  μουσουλμάνους μετανάστες,που έφθασαν σε ανησυχητικό ποσοστό.ΗΤουρκία υλοποιεί στη Κύπρο σχέδιο εθνοκάθαρσης με στόχο η πλειοψηφία του πληθυσμού στο νησί να γίνει μουσουλμανική.Άλλο σοβαρό πρόβλημα είναι η υπογεννητικότητα τού Ελληνικού πληθυσμού που συρρικνώνεται με ταχείς ρυθμούς.

Η επιβίωση τής Κύπρου κινδυνεύει λόγω μεγάλης τρωτότητας τής εθνικής ασφάλειας της, που οδηγεί σε τουρκοποίηση της.Άν χαθεί η κύπρος θα ακολουθήσουν  και τα νησιά τού Ανατ.Αιγαίου.Επειγόντως πρέπει να αναθεωρηθεί η πολιτική του Ελληνισμού στο Κυπριακό.Να αντιμετωπισθεί η θανάσιμη απειλή τών ΤΔΚ,τήςΔΔΟ και τής δημογραφικής αλλοίωσης, που επικρέμεται ώς Δαμόκλειος σπάθη επί τής Κύπρου.Απαραίτητες αναθεωρήσεις :

  • Καταγγελτική πολιτική κατά Τουρκίας:ΚΔ και Ελλάδα να ασκούν πίεση στα ΗΕ πρός εφαρμογή  τών ψηφισμάτων του ΣΑ/ΗΕ, για την απομάκρυνση των ξένων στρατευμάτων από τηνΚύπρο και εφαρμογή των αποφάσεων τούΕΔΑΔ για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ,που αρνείται  επί μισό αιώνα να εκτελέσει η Τουρκία .Πίεση   και προς τήνΕΕ για επιβολή κυρώσεων εναντίον τής Τουρκίας, λόγω τής συνεχιζόμενης κατοχής στη Κύπρο, όπως έπραξε στη περίπτωση τής Ρωσίας για την εισβολή  στην Ουκρανία.Έστω και πολύ αργά η ΚΔ να επιβάλει  κυρώσεις στους σφετεριστές Ελληνικών περιουσιών στα κατεχόμενα.
  • Ενδυνάμωση τής στρατιωτικής ισχύος(ΣΙ):Επειγόντως να αυξηθούν οι προϋπολογισμοί για την άμυνα τήςΚΔ , σε ποσοστό τουλάχιστον 3% επί τούΑΕΠ, για να ενισχυθεί ηΕΦ με τελευταίας τεχνολογίας μέσα και οπλικά συστήματα.Να αξιοποιηθούν στο έπακρο οι στρατηγικές συνεργασίες τής ΚΔ με Ελλάδα ,Γαλλία, ΗΠΑ, Ισραήλ,Αίγυπτο και να ενισχυθούν οι  αεροναυτικές δυνάμεις τήςΕΦ και οι υποδομές τους.Είναι απαραίτητο  να αναβιώσει τοΔΕΑΧ Ελλάδας-Κύπρου ,  και να αναβαθμισθεί σε  άρτια αμυντική συμμαχία δεδομένου ότι ο αμυντικός χώρος είναι ενιαίος , τα συμφέροντα κοινά και αντιμετωπίζεται κοινός εχθρός(Τουρκία).Η ΣΙ είναι η βασική ασπίδα προστασίας μας.ΤαΗΕ αδυνατούν να επιβάλουν στην Τουρκία την εφαρμογή τού διεθνούς δικαίου  και ηΕΕ δεν τής επιβάλλει κυρώσεις ,επειδή  έχει μεγάλα  οικονομικά συμφέροντα με  αυτή .
  • Απόρριψη τής λύσης ΔΔΟ: ΚΔ  και Ελλάδα να απορρίψουν την λύσηΔΔΟ στο Κυπριακό, που εξυπηρετεί τον στόχο τής Τουρκίας να θέσει υπό τον στρατηγικό έλεγχο της όλη την Κύπρο.Να επανατοποθετηθεί το Κυπριακό στην ορθή βάση του ως θέμα εισβολής, κατοχής, εποικισμού,  εθνοκάθαρσης.Νά ενδυναμωθεί η εθνική ισχύς τήςΚΔ και ιδιαίτερα η στρατιωτική πτυχή της, όπως έπραξε η Ελλάδα και ο αγώνας μας  με όλα τα πολιτικά ,νομικά και διπλωματικά μέσα να επικεντρωθεί στην ουσία τού Κυπριακού που είναι ο τερματισμός τής Τουρκικής κατοχής.Η απομάκρυνση τώνΤΔΚ και  Τούρκων εποίκων,   που αποτελούν πλέον την συντριπτική πλειοψηφία στα κατεχόμενα.
  • Αντιμετώπιση τής δημογραφικής αλλοίωσης:Να τεθεί φραγμός στη ραγδαία δημογραφική αλλοίωση των ελευθέρων περιοχών με λήψη δραστικών μέτρων παρεμπόδισης εισόδου παράνομων μεταναστών και παροχή οικονομικών κινήτρων στούςΈλληνες για αύξηση τού αριθμού των γεννήσεων .

*αντιστράτηγος ε.α.

Λευκωσία Οκτώβριος 2024

Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΑΞΟΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΥΤΌΤΗΤΑ ΜΑΣ

0

του Δημήτρη Τσαϊλά, Υποναυάρχου ε.α.

Απαιτείται να γίνει η θάλασσα κεντρικός άξονας για την ταυτότητα, τις φιλοδοξίες και τον τρόπο ζωής του έθνους μας

Συνδυάζοντας την Αρχαία Σοφία με τις Σύγχρονες Πραγματικότητες

Η επανάκαμψη του ναυτικού χαρακτήρα του Ελληνισμού προς τις θαλάσσιες επιδιώξεις απαιτεί μια πολιτιστική και πνευματική μετατόπιση, που αντλείται από την ιστορική σοφία αλλά και την προσαρμογή στα σύγχρονα πλαίσια. Οι στοχασμοί του Αριστοτέλη για την πολιτική προσφέρουν μια βαθύτερη φιλοσοφική βάση για τη διαμόρφωση των κοινωνικών αξιών -πέρα από τους μηχανισμούς της κυβέρνησης- προς μια ναυτική νοοτροπία. Η έννοια του Αριστοτέλη για την πολιτική δεν αφορούσε μόνο τις επίσημες δομές διακυβέρνησης. Αφορούσε το υποκείμενο ήθος μιας κοινωνίας – τις συνήθειες, τα έθιμα και τις αξίες που καθορίζουν τον χαρακτήρα ενός λαού και διαμορφώνουν τις συλλογικές του επιδιώξεις. Για να καλλιεργήσουμε πραγματικά μια ναυτική κουλτούρα, είναι απαραίτητο να ενσταλάξουμε τις θαλάσσιες αξίες στην πολιτική. Ο Αριστοτέλης υποστήριζε ότι ο χαρακτήρας ενός λαού διαμορφώνεται από τον τρόπο ζωής του, την εκπαίδευσή του και το καθεστώς κάτω από το οποίο ζει. Εάν θέλετε μια κοινωνία να αγκαλιάσει τη θάλασσα, η κυβέρνηση πρέπει να προωθεί αξίες που δίνουν προτεραιότητα στις θαλάσσιες επιδιώξεις. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει διδασκαλία της σημασίας της θάλασσας για το εμπόριο, την άμυνα, την εξερεύνηση και την εθνική ταυτότητα.

Η έννοια του Πολεμικού Πλοίου εκτείνεται πέρα ​​από την παραδοσιακή άποψη των θαλάσσιων δυνατοτήτων ενός έθνους, όπως η κατασκευή και η ανάπτυξη αποστολών ναυτικού ή ακτοφυλακής. Δίνει έμφαση σε μια ολιστική προσέγγιση πολλαπλών τομέων όπου σε συνεργασία με τους άλλους κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων, διαδραματίζουν ολοκληρωμένους ρόλους στη διαμόρφωση και τη διασφάλιση των θαλάσσιων συμφερόντων του έθνους. Το Πολεμικό Πλοίο υπερβαίνει τον στενό ορισμό της θαλάσσιας παρουσίας του και περιλαμβάνει μια ευρύτερη ενορχήστρωση της εθνικής ισχύος σε διάφορους κρατικούς μοχλούς —στρατιωτικούς, οικονομικούς και διπλωματικούς, για την επίτευξη στρατηγικών θαλάσσιων στόχων. Περιλαμβάνει πολύ περισσότερα από τον απλό στρατιωτικό συντονισμό ή την οικονομική δραστηριότητα στη θάλασσα. Είναι μια πολυδιάστατη στρατηγική απαραίτητη για την εθνική επιβίωση και ευημερία. Σε αυτή τη σύγχρονη εποχή, δεν είναι πλέον μόνο το ναυτικό που ελέγχει ή επηρεάζει τη θάλασσα. Ο ρόλος του Στρατού Ξηράς και της Πολεμικής Αεροπορίας, έχει εξελιχθεί. Συνεισφέρουν σημαντικά στις κοινές επιχειρήσεις θαλάσσιας ισχύος, είτε μέσω αμφίβιων δυνάμεων, πυραυλικών συστοιχιών, συστημάτων επιτήρησης ή αεροπορικών επιδρομών. Αυτές οι υπηρεσίες συνεργάζονται διακλαδικά για να ενισχύσουν τη συνολική θαλάσσια ισχύ. Χωρίς μια ενιαία προσέγγιση, η αποτυχία είναι αναπόφευκτη.

Το Ναυτικό Κρατικό ως Πολιτιστική Ανανέωση

Το ναυτικό κράτος έχει να κάνει τόσο με τον πολιτισμό όσο και με την πολιτική. Πρόκειται για την ενίσχυση μιας κοινωνίας που όχι μόνο ασχολείται με τη θάλασσα από ανάγκη, αλλά την ενστερνίζεται ως μέρος της ταυτότητάς της. Οι ηγέτες μιας τέτοιας κοινωνίας πρέπει να εργάζονται συνεχώς για να ανανεώνουν και να εμβαθύνουν αυτή τη σύνδεση, καλλιεργώντας μια κοινή αίσθηση σκοπού και υπερηφάνειας για τις θαλάσσιες επιδιώξεις. Εάν είναι επιτυχής, αυτή η πολιτιστική ανανέωση θα οδηγήσει φυσικά στις σωστές πολιτικές, στρατηγικές και δράσεις που διατηρούν τον ενάρετο κύκλο του εμπορίου, της διπλωματίας και της ναυτικής ισχύος για πολλές γενιές. Η θαλάσσια πολιτεία, λοιπόν, αφορά τη διαμόρφωση όχι μόνο νόμων ή θεσμών, αλλά και της ίδιας της ψυχής ενός λαού, διασφαλίζοντας ότι η θάλασσα παραμένει κεντρική στον τρόπο ζωής τους.

Επίσης στο ναυτικό κράτος, το Πολεμικό Πλοίο και η ακτοφυλακή συνεισφέρουν σε επιχειρήσεις εν καιρώ ειρήνης, επιβολής του νόμου, προστασίας του περιβάλλοντος, εμπορικής ασφάλειας και ανθρωπιστικής βοήθειας. Πρόκειται για τη συνολική διαχείριση των θαλάσσιων τομέων, έχοντας κατά νου τα συμφέροντα του έθνους. Η θαλάσσια ελληνική πολιτεία συνδέεται άμεσα με την εθνική κυριαρχία και την οικονομική ευημερία. Η εξασφάλιση εμπορικών οδών, η προστασία των υπεράκτιων πόρων, η διεκδίκηση εδαφικών διεκδικήσεων και η διασφάλιση της εθνικής άμυνας απαιτούν μια συνδυασμένη προσπάθεια πολλαπλών υπηρεσιών. Εν ολίγοις, η επιτυχημένη θαλάσσια ελληνική πολιτεία βασίζεται στην ενσωμάτωση όλων των εθνικών πόρων —στρατιωτικών, πολιτικών και οικονομικών— για την εξασφάλιση των συμφερόντων του έθνους στη θάλασσα, καθιστώντας την έννοια σχετική και ζωτική για κοινωνίες όπως η δική μας σε έναν παγκοσμίως συνδεδεμένο κόσμο.

Η Ναυτική Πολιτεία ως Εθνική Επιταγή

Ένα ναυτογενές έθνος όπως ο Ελληνισμός, απαιτεί από όλους τους θεσμούς του—στρατιωτικούς, οικονομικούς και πολιτικούς— να ενεργούν από κοινού. Δεν πρόκειται μόνο για τον συντονισμό των ενόπλων δυνάμεων, αλλά για την προώθηση της συνεργασίας σε όλους τους τομείς που έχουν μερίδιο στον θαλάσσιο τομέα. Ο κατακερματισμός των προσπαθειών θα οδηγήσει σε αναποτελεσματικότητα και στρατηγική αποτυχία.

Ενώ το Πολεμικό Ναυτικό διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στη διασφάλιση των θαλάσσιων συμφερόντων, το ναυτικό κράτος εκτείνεται πέρα ​​από τη χορογραφία απλώς ναυτικών ή κοινών δυνάμεων ακτοφυλακής. Περιλαμβάνει τη διαχείριση εμπορικών οδών, λιμενικών υποδομών, αλιευτικών χώρων και επιβολής του θαλάσσιου νόμου. Αυτό συνεπάγεται μια ευρύτερη ευθύνη που αγγίζει τη διπλωματία, τα ρυθμιστικά πλαίσια και τις οικονομικές πολιτικές που συνδέονται με τη θάλασσα. Ο εμπορικός στόλος αποτελεί το οξυγόνο για το εμπόριο και την οικονομία, μεταφέροντας ελληνικά αγαθά στο εξωτερικό και εισάγοντας κρίσιμους πόρους. Ωστόσο, το ναυτικό κράτος δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο σε οικονομικές συναλλαγές ή στην υγεία της ναυτικής βιομηχανίας. Περιλαμβάνει τη δημιουργία πολιτικών που ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα και την ανθεκτικότητα ενός έθνους στις παγκόσμιες αγορές, ενώ παράλληλα προστατεύουν τους εμπορικούς δρόμους και τα θαλάσσια συμφέροντα από εξωτερικές απειλές.

Η ναυπηγική βιομηχανία, είτε για ναυτική άμυνα ή για εμπορικούς σκοπούς, είναι ένας βασικός τομέας που αξίζει ιδιαίτερης προσοχής. Δεν είναι απλώς μια οικονομική βιομηχανία αλλά ένα στρατηγικό πλεονέκτημα, καθώς μια υγιής ναυπηγική ικανότητα μεταφράζεται τόσο σε οικονομική ισχύ όσο και σε στρατιωτική ετοιμότητα. Ωστόσο, ακόμη και αυτό είναι μέρος ενός ευρύτερου πλαισίου, όπου η θαλάσσια στρατηγική του έθνους θα πρέπει να ενθαρρύνει την τεχνολογική καινοτομία, την ισχυρή υποδομή και το εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό στον ναυτιλιακό τομέα. Η πραγματική θαλάσσια πολιτεία περιλαμβάνει τη συνένωση στρατιωτικών, οικονομικών, βιομηχανικών και διπλωματικών στοιχείων σε μια ενοποιημένη στρατηγική. Το διακύβευμα είναι μεγάλο και η ικανότητα του έθνους μας να πλοηγείται σε αυτά τα ύδατα θα καθορίσει τη μελλοντική του ασφάλεια και ευημερία. Χωρίς ενιαία εθνική δράση -σε όλη την κυβέρνηση, τη βιομηχανία και την κοινωνία- κινδυνεύουμε να σπαταλήσουμε τις ευκαιρίες και να αποτύχουμε να προστατεύσουμε τα θαλάσσια συμφέροντά μας.

Συμπεράσματα

Για να αναδιαμορφώσουμε τον Ελληνισμό σε έναν θαλάσσιο λαό, το όραμα του Αριστοτέλη για το καθεστώς, μας υπενθυμίζει ότι πρέπει να καλλιεργήσουμε έναν εθνικό χαρακτήρα που να βλέπει τη θάλασσα όχι απλώς ως πόρο, αλλά και ως πεπρωμένο. Μέσω της εκπαίδευσης, του πολιτισμού, της οικονομικής πολιτικής και της ηγεσίας, η κοινωνία μπορεί και πάλι να δει τη θάλασσα ως πηγή ισχύος, ευημερίας και περιπέτειας – ακριβώς όπως έκαναν οι πρόγονοί μας όταν δάμαζαν τα κύματα.

Το ναυτικό κράτος είναι μια διαδικασία που απαιτεί ενιαία εθνική δράση, ενσωματώνοντας τις προσπάθειες όχι μόνο των ναυτικών υπηρεσιών αλλά όλων των ενόπλων δυνάμεων, καθώς και του πολιτικού και οικονομικού τομέα. Αξιοποιώντας την κοινή θαλάσσια δύναμη, χώρες όπως η Ελλάδα μπορούν να ενισχύσουν τις θαλάσσιες δυνατότητές τους με ολοκληρωμένο τρόπο.

Ο Στρατός Ξηράς, η Πολεμική Αεροπορία, το Πολεμικό Ναυτικό και η Ακτοφυλακή πρέπει να εργαστούν όλοι μαζί, υποστηριζόμενοι από έναν ευρύτερο πολιτιστικό και πολιτικό προσανατολισμό προς τη θάλασσα. Αυτό διασφαλίζει την προστασία των θαλάσσιων συμφερόντων και την προβολή της εθνικής ισχύος στον θαλάσσιο τομέα, επιτρέποντας στη χώρα μας να ευδοκιμήσει τόσο σε ειρήνη όσο και σε συγκρούσεις. Εν ολίγοις, η αληθινή θαλάσσια πολιτεία είναι η τέχνη του να συνδυάζεις όλα τα στοιχεία της κρατικής τέχνης -στρατιωτικό, οικονομικό, πολιτικό και πολιτιστικό- σε μια συνεκτική και αποτελεσματική στρατηγική με επίκεντρο τη θάλασσα.

*Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι μέλος και ερευνητής του Institute for National and International Security, και του Strategy International.

 

 

 

 

Η νεοθωμανική Τουρκία επανακατέκτησε τα παράλια της Αδριατικής

0

Το σίγουρο είναι και χωρίς καμία δόση υπερβολής πως στο πρόσωπο του Αλβανού πρωθυπουργού Έντι Ράμα φαίνονταν έκδηλη η χαρά του για την υποδοχή του Τούρκου προέδρου. Ο δε Ερντογάν, σταθερός στο αφήγημα της “ακτινοβολούσας”-νεοθωμανικής Τουρκίας, έκανε τον χαιρετισμό της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, κίνηση με τον πρέποντα συμβολισμό.

Βέβαια αυτός που ξεπέρασε κάθε επίπεδο γελοιότητας είναι ο ανώτατος πολιτειακός άρχων της χώρας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Στρατηγός ε. α. Μπαϊράμ Μπεγκάϊ: Σε ρόλο επαίτη, μαζί με την καλημέρα του στον Ερντογάν, έφτασε στο σημείο να παρακαλέσει τον “μέγα ευεργέτη” – τέτοια οικειότητα – να του παράσχει πόρους για την ανέγερση Προεδρικού Μεγάρου, καθώς ο Ράμα δεν του εγκρίνει κονδύλια!

Κατά την άφιξη του στα Τίρανα ο Ερντογάν ανακοίνωσε ότι προσφέρει δωρεάν – μέχρι στιγμής άγνωστο αριθμό – drone καμικάζι, πιθανώς ως αντάλλαγμα που θα διακονεί Τούρκος Ιμάμης το μεγαλοπρεπές τέμενος που εγκαινιάστηκε. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για κίνηση αντιπερισπασμού, λόγω του εγκλωβισμού του Ερντογάν στο πολύπλοκο πεδίο της Μέσης Ανατολής. Το σίγουρο είναι ότι οι εξελίξεις δεν προ-μηνύονται καλές. Στην πραγματικότητα, έχουμε τον βαθύτερο εξισλαμισμό της Αλβανίας και της ευρύτερης περιοχής των Βαλκανίων και το κυριότερο την υποταγή των μουσουλμανικών πληθυσμών της περιοχής στην Άγκυρα. Επομένως, είναι πλέον κατανοητό πως η Τουρκία μπορεί να ποδηγετήσει, όχι μόνο τις κυβερνήσεις, αλλά και τις ίδιες τις χώρες των Βαλκανίων.

Η επίσκεψη του Ερντογάν την Πέμπτη στα Τίρανα και την Παρασκευή στο Βελιγράδι – συνοδευόμενος από κουστωδία υπουργών, βεβαίως των υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν και τον επικεφαλής της ΜΙΤ Ιμπραχίμ Καλίν – ακολουθεί  την επίσκεψη του Ισραηλινού προέδρου Ισαάκ Χέρτσογκ. Δεν πρόκειται για απλή σύμπτωση. Προ δύο εβδομάδων ο Τούρκος πρόεδρος, έπειτα από συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, δήλωνε πως οι ίδιοι που προκάλεσαν τη φωτιά στη Μέση Ανατολή μηχανεύονται την ανάφλεξη των Βαλκανίων!

Μία δήλωση που πέρασε απαρατήρητη, αλλά που ενδέχεται να προμηνύει εξελίξεις. Ας μην διαφεύγει της προσοχής το γεγονός ότι η Χαμάς – που διέπραξε το απεχθές τρομοκρατικό χτύπημα στο Ισραήλ προ ενός έτους, γεγονός που λειτούργησε ως θρυαλλίδα της ανάφλεξης – συνδέεται ανοικτά με τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες. Το ενδιαφέρον είναι πως τα Τίρανα καταφέρνουν να ισορροπούν – έως πότε; – ανάμεσα στην Τουρκία, ο πρόεδρος της οποίας χαρακτηρίζει την Χαμάς απελευθερωτικό κίνημα που πολεμά και για λογαριασμό της και του Ισραήλ, το οποίο ο Ράμα χαρακτηρίζει φίλη και σύμμαχο χώρα.

Ράμα, Ισλάμ και Ερντογάν

Η παραπάνω αντίφαση γίνεται πιο εμφανής με δεδομένο ότι μεταξύ των συμφωνιών που υπεγράφησαν στα Τίρανα – αμέσως μετά το Ανώτερο Συμβούλιο Συνεργασίας των δύο χωρών που λειτουργεί απ’ το 2021 – ξεχωρίζει το Μνημόνιο Συνεργασίας της Αρχής Ενημέρωσης κι Επικοινωνιών της Αλβανίας και της Διεύθυνσης Πληροφόρησης της Τουρκίας για την από κοινού δράση τους στο άμεσο μέλλον. Όλα αυτά την στιγμή που τα Τίρανα δημοσίως δεσμεύονται για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και την ένταξη τους στην ΕΕ.

Αν και δεν έγινε γνωστό τι συζητήθηκε στην κατ’ ιδίαν συνάντηση του Ερντογάν με τον Ράμα, η δήλωση του Τούρκου προέδρου ότι εξασφάλισε την πιο ξεκάθαρη δέσμευση για την «καταπολέμηση της τρομοκρατίας», δείχνει ότι ενδέχεται να ενταθούν οι διώξεις κατά του δικτύου που διατηρεί ο Φετουλάχ Γκιουλέν στην αλβανική επικράτεια. Μία ακόμα αντίφαση, καθώς ο ιμάμης έχει την εύνοια των ΗΠΑ…

Ωστόσο ο Ράμα, παραβλέποντας τις προσεγγίσεις των ΗΠΑ για το βαλκανικό Ισλάμ και κυρίως θυσιάζοντας την κοινωνική συνοχή της χώρας στον βωμό των μικροπολιτικών εξυπηρετήσεων του ιδίου και του πάτρωνα του, Ερντογάν – όπως είχε επισημάνει και σε προηγούμενο κείμενο του το SLpress.gr – ουσιαστικά προέβη στην δημιουργία μιας παράλληλης-μουσουλμανικής δομής που θα ελέγχεται από την Τουρκία. Κύριο μέρος της επισήμου επισκέψεως του Ερντογάν στα Τίρανα απετέλεσαν τα εγκαίνια του Τζαμιού της Ναμαζγκιά – πλησίον του χώρου της αλβανικής Βουλής – χωρίς μάλιστα την παρουσία της ηγεσίας της επίσημου Μουσουλμανικής Κοινότητας και του Αρχιμουφτή της.

Το γεγονός αυτό αποτελεί την πρώτη “νίκη” του τουρκικού κράτους επί των γκιουλενιστών στην Αλβανία. Για τον Τούρκο πρόεδρο ο επικεφαλής της επισήμου Μουσουλμανικής Κοινότητας της Αλβανίας είναι ανεπιθύμητο πρόσωπο – τον θεωρεί στρατολογημένο μέλος του δικτύου Γκιουλέν – επομένως το Τζαμί της Ναμαζγκιά, το οποίο κατασκεύασαν οι υπηρεσίες της Διεύθυνσης Θρησκευτικών της Προεδρίας της Τουρκίας (Diyanet) πρέπει να είναι υπό τουρκικό έλεγχο.

Να σημειωθεί ότι ο Ερντογάν στην επίσκεψη του στα Τίρανα συνοδεύονταν και από τον επικεφαλής της Διεύθυνσης, ιμάμη Αλί Ερμπάς, τον βοσνιακής καταγωγής χότζα που είχε σηκώνει το οθωμανικό ξίφος σε εκείνη την ανατριχιαστική τελετή προσευχής στην Αγία Σοφία, όταν ο Ερντογάν την μετέτρεψε σε τζαμί.

Προφανώς και ο τουρκικός έλεγχος του τζαμιού έχει να κάνει με την δωρεά των drone καμικάζι στην Αλβανία που προαναφέραμε. Αυτά δεν αποκλείεται να χρησιμοποιηθούν σε επίδειξη στην Κοιλάδα του Αώου, κατά την προγραμματισμένη για τις αρχές Νοεμβρίου στρατιωτική άσκηση, στην μεθόριο με την Ελλάδα…

Αυθαίρετες συγκρίσεις

Την στιγμή που ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος, πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας και πρωθυπουργός Σαλί Μπερίσα, καταγγέλλει ως επικίνδυνη και με ανυπολόγιστες συνέπειες την παρέμβαση ξένου κράτους σε υποθέσεις της Μουσουλμανικής Κοινότητας –  με τον παραγκωνισμό της επισήμου ηγεσίας της απ’ τα εγκαίνια του τεμένους και τον έλεγχο του από Τούρκο ιμάμη – για άλλη μία φορά εγχώρια, αλλά και ευρωπαϊκά ΜΜΕ, καλύπτουν με κάθε λογής προσχήματα τον ενδοτισμό του αλβανικού κράτους. Το φωτογραφικό υλικό που κυκλοφορεί με τον στολισμό του εγκαινιαζόμενου τεμένους με τις σημαίες της Ημισελήνου, θα αποτελούσε όνειδος για όποιον λαό σέβεται πραγματικά την εθνική του αυτοτέλεια!

Κυκλοφορούν δε δημοσιεύματα που συσχετίζουν το ζήτημα του τζαμιού με την παρουσία επικεφαλής της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Αλβανία – του ελληνικής καταγωγής Αρχιεπισκόπου Αναστασίου – ή δυτικών αρχιερέων στην Καθολική Εκκλησία. Ωστόσο είναι τόσο προφανείς οι διαφορές που μόνο όσοι εθελοτυφλούν μπορούν να τις αγνοούν, προκειμένου να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Για τους μεν Καθολικούς, οι χώροι για τους πιστούς του δόγματος έχουν υπαχθεί στο Βατικανό – με σχετική διακρατική συμφωνία.

Σε ό,τι αφορά την περίπτωση του Αρχιεπισκόπου της Ορθοδόξου Εκκλησίας ο παραλληλισμός είναι τουλάχιστον ατυχής, όχι μόνο επειδή αναφερόμαστε σε μία επιφανή θρησκευτική προσωπικότητα, η οποία πρέπει να κάνει περήφανη την Αλβανία και το λαό της. Κυρίως, επειδή ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος αποτελεί από τις απαρχές των ιερατικών του καθηκόντων έναν παράγοντα σύγκλισης και ενότητας – και όχι διχασμού– των Ορθοδόξων (και όχι μόνο αυτών). Ο Αναστάσιος αποδεδειγμένα εργάζεται για την ειρηνική συνύπαρξη των θρησκευτικών κοινοτήτων, με πρωτοπόρες πρωτοβουλίες και σε συνεργασία με το αλβανικό κράτος.  Μην παραβλέπουμε δε ότι ανέλαβε επικεφαλής της Ορθοδόξου Εκκλησίας υπό εντελώς διαφορετικές ιστορικές συγκυρίες…

Να σημειωθεί ότι ο Τούρκος ιμάμης του τζαμιού στα Τίρανα θα διορίζεται από την Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων της Προεδρίας της Τουρκίας και το Τέμενος θα λειτουργεί εκτός της δικαιοδοσίας της επισήμου Μουσουλμανικής Κοινότητας, την οποία αναγνωρίζει ως νομικό πρόσωπο η ίδια η συνταγματική τάξη της Αλβανία. Επομένως κάθε σύγκριση με την λειτουργία της Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι παντελώς λαθεμένη.

slpress.gr

 

ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ: Το Ισραήλ δεν θα επιτεθεί στο Ιράν;

1

 

του διπλωμάτη K. Bhadrakumar

Indian Punchline

Το Ισραήλ προφανώς έχει εγκαταλείψει τα σχέδιά του να επιτεθεί στο Ιράν. Αυτή η απόφαση ακυρώνει τη φλογερή ρητορική του Ισραήλ ότι επείγεται να απαντήσει. 

Παρά τη λαμπρή διαχείριση των μέσων ενημέρωσης του Ισραήλ, έχουν εμφανιστεί αναφορές ότι η επίθεση με πυραύλους του Ιράν την 1η Οκτωβρίου είχε θεαματική επιτυχία. Ήταν μια επίδειξη της αποτρεπτικής ικανότητας του Ιράν, που θα μπορούσε να συντρίψει το Ισραήλ, εάν παραστεί ανάγκη. Η αποτυχία των ΗΠΑ να αναχαιτίσουν τους υπερηχητικούς πυραύλους του Ιράν έφερε το δικό της μήνυμα. Το Ιράν ισχυρίζεται ότι το 90% των πυραύλων του διείσδυσαν στο σύστημα αεράμυνας του Ισραήλ.

Ο Will Schryver, τεχνικός μηχανικός και σχολιαστής ασφαλείας, έγραψε στο Χ: «Δεν καταλαβαίνω πώς κάποιος που έχει δει τα πολυάριθμα βίντεο κλιπ των ιρανικών πυραύλων στο Ισραήλ δεν μπορεί να αναγνωρίσει και να παραδεχτεί ότι αυτό ήταν μια εκπληκτική επίδειξη των ιρανικών δυνατοτήτων. Οι ιρανικοί βαλλιστικοί πύραυλοι έσπασαν την αεράμυνα των ΗΠΑ και του Ισραήλ και προκάλεσαν πολλά πλήγματα με μεγάλες κεφαλές σε ισραηλινούς στρατιωτικούς στόχους».

 Προφανώς, στην κατάσταση πανικού που ακολούθησε στο Ισραήλ, όπως είπε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν στις 4 Οκτωβρίου, δεν έχει ληφθεί ακόμη απόφαση για το τι είδους απάντηση θα έπρεπε να δώσει το Ισραήλ εναντίον του Ιράν. « Αν ήμουν στη θέση τους [ισραηλινούς], θα σκεφτόμουν εναλλακτικές λύσεις εκτός από το να χτυπήσω πετρελαιοπηγές », είπε ο Μπάιντεν σε μια σπάνια εμφάνισή του στην αίθουσα ενημέρωσης του Λευκού Οίκου, μια ημέρα αφότου Ισραηλινοί αξιωματούχοι είχαν πει  ότι « επίκεινται σημαντικά αντίποινα ».

Ο Μπάιντεν πρόσθεσε ότι οι Ισραηλινοί « δεν έχουν καταλήξει ποια θα είναι τα αντίποινα». Ο Μπάιντεν είπε επίσης στους δημοσιογράφους ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου θα πρέπει να θυμάται την υποστήριξη των ΗΠΑ στο Ισραήλ, όταν αποφασίζει τα επόμενα βήματα. Είπε ότι προσπαθούσε να συσπειρώσει τον κόσμο για να αποφύγει ολοκληρωτικό πόλεμο στη Μ. Ανατολή.

Σε αυτήν την παντομίμα , είναι ασφαλέστερο να πιστέψουμε τον Μπάιντεν, γιατί η ειλικρινής αλήθεια είναι ότι χωρίς τις συνεισφορές των ΗΠΑ και την πρακτική βοήθεια, τα χρήματα και την άμεση παρέμβαση, το Ισραήλ απλά δεν έχει την αντοχή που χρειάζεται για να αντιμετωπίσει το Ιράν. Η περιφερειακή κυριαρχία του Ισραήλ περιορίζεται σε δολοφονίες και βομβαρδισμούς άοπλων πολιτών.

Αλλά και εδώ, μπορεί κανείς να αναρωτηθεί σε ποιο βαθμό το Ισραήλ είναι αυτάρκης έναντι του Ιράν. Προέκυψαν αναφορές ότι οι νέες τεχνολογικές πληροφορίες των ΗΠΑ βοήθησαν στον εντοπισμό του ηγέτη της Χεζμπολάχ Σαγιέντ Νασράλα και έτσι κατέστη δυνατή τη δολοφονία του από το Ισραήλ.

Είναι ενδιαφέρον ότι ο διευθυντής της CIA, Ουίλιαμ Μπερνς παρενέβη για να διαψεύσει τις φήμες ότι το Ιράν πραγματοποίησε πυρηνική δοκιμή το Σάββατο. Μιλώντας σε διάσκεψη ασφαλείας τη Δευτέρα, ο Μπερνς είπε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες παρακολουθούν στενά την πυρηνική δραστηριότητα του Ιράν για τυχόν ενδείξεις επίσπευσης προς μια πυρηνική βόμβα.

« Δεν βλέπουμε κανένα στοιχείο σήμερα ότι ελήφθη μια τέτοια απόφαση. Τους παρακολουθούμε πολύ προσεκτικά », είπε. Έτσι ο Μπερνς αφαίρεσε ευγενικά ένα άλλο άλλοθι για την επίθεση στο Ιράν.

Ένας κρίσιμος παράγοντας που ανάγκασε τους Ισραήλ/ΗΠΑ να αναβάλουν οποιαδήποτε επίθεση στο Ιράν είναι η αυστηρή προειδοποίηση της Τεχεράνης ότι οποιαδήποτε επίθεση στις υποδομές της από το Ισραήλ θα αντιμετωπιζόταν με ακόμη πιο σκληρή απάντηση. « Στα αντίποινα [του Ισραήλ], δεν θα διστάσουμε ούτε θα βιαστούμε », αναφέρει ο Υπουργός Εξωτερικών Abbas Araghchi, ο οποίος, παρεμπιπτόντως, επισκέφθηκε τον Λίβανο και τη Συρία αυτό το Σαββατοκύριακο για να δώσει στο Ισραήλ ένα προκλητικό « μήνυμα », όπως είπε ο ίδιος: « Το Ιράν υποστηρίζει σθεναρά την αντίσταση και θα την υποστηρίζει πάντα ».

Νωρίτερα, στις 4 Οκτωβρίου, ο Ανώτατος Ηγέτης Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ χρησιμοποίησε ένα σπάνιο δημόσιο κήρυγμα για να υπερασπιστεί την πυραυλική επίθεση του Ιράν στο Ισραήλ, λέγοντας ότι ήταν « νόμιμο και δίκαιο» και ότι « αν χρειαστεί », η Τεχεράνη θα το έκανε ξανά. Μιλώντας τόσο στα περσικά όσο και στα αραβικά κατά τη διάρκεια της προσευχής της Παρασκευής στην Τεχεράνη, ο Χαμενεΐ είπε ότι το Ιράν και ο Άξονας της Αντίστασης δεν θα υποχωρήσουν μπροστά στο Ισραήλ. Το Ιράν « δεν θα αναβάλει ούτε θα ενεργήσει βιαστικά για να εκπληρώσει το καθήκον του » εναντίον του Ισραήλ, είπε ο Χαμενεΐ.

Η Ρωσία …απλώνεται 

Ωστόσο, αυτό που αποθαρρύνει τους Ισραηλινούς και προκαλεί ανησυχία στο αμερικανικό μυαλό είναι κάτι άλλο. η σκιά της Ρωσίας που απλώνεται στην ταπετσαρία της Μέσης Ανατολής.

Αμερικανοί στρατιωτικοί αναλυτές αποκάλυψαν ότι ορισμένα εξαιρετικά προηγμένα ρωσικά όπλα έχουν μεταφερθεί στο Ιράν τις τελευταίες εβδομάδες, με την υποστήριξη της ανάπτυξης ρωσικού στρατιωτικού προσωπικού για τη λειτουργία αυτών των συστημάτων, συμπεριλαμβανομένων των πυραύλων S-400. Υπάρχουν εικασίες ότι ο Ρώσος Γραμματέας του Συμβουλίου Ασφαλείας (και πρώην υπουργός Άμυνας) Σεργκέι Σόιγκου πραγματοποίησε δύο μυστικές επισκέψεις στο Ιράν το τελευταίο διάστημα.

Προφανώς, η Μόσχα απάντησε, με τη σειρά της, επίσης στο αίτημα του Ιράν για δορυφορικά δεδομένα για ισραηλινούς στόχους για την πυραυλική του επίθεση την 1η Οκτωβρίου. Η Ρωσία προμήθευσε επίσης το Ιράν με το σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου μεγάλης εμβέλειας « Murmansk-BN » .

Το σύστημα « Murmansk-BN » είναι ένα ισχυρό σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου, το οποίο μπορεί να μπλοκάρει και να αναχαιτίσει εχθρικά ραδιοσήματα, GPS, επικοινωνίες, δορυφόρους και άλλα ηλεκτρονικά συστήματα, σε απόσταση έως και 5.000 km, και να εξουδετερώσει « έξυπνα » πυρομαχικά και συστήματα drone. Είναι επίσης σε θέση να διακόπτει τα συστήματα δορυφορικών επικοινωνιών υψηλής συχνότητας, που ανήκουν στις Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ.

Σίγουρα, η εμπλοκή της Ρωσίας στην αντιπαράθεση Ιράν-Ισραήλ θα μπορούσε ενδεχομένως να αλλάξει το παιχνίδι. Από την πλευρά των ΗΠΑ, αυτό εγείρει το ανησυχητικό φάσμα μιας άμεσης αντιπαράθεσης με τη Ρωσία, την οποία δεν επιθυμούν .

Σε αυτό το σενάριο, τα ρωσικά επίσημα πρακτορεία ειδήσεων επικαλέστηκαν τον προεδρικό βοηθό Γιούρι Ουσάκοφ που είπε ότι ο Πούτιν σχεδιάζει να συναντήσει τον Ιρανό ομόλογό του, Μασούντ Πεζεσκιάν, στην πρωτεύουσα του Τουρκμενιστάν, Ασγκαμπάτ, στις 11 Οκτωβρίου.

Ο Ουσάκοφ δεν έδωσε λεπτομέρειες για τη συνάντηση. Πράγματι, αυτό αποτελεί έκπληξη, καθώς οι δύο ηγέτες θα συναντηθούν ξανά κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής των BRICS στη ρωσική πόλη Καζάν, που θα πραγματοποιηθεί από τις 22 έως τις 24 Οκτωβρίου.

Βεβαίως και οι Ιρανοί εμφανίζονται προσεκτικοί. Η Μόσχα και η Τεχεράνη ανακοίνωσαν ότι οι πρόεδροί τους θα μεταβούν στο Ασγκαμπάτ στις 11 Οκτωβρίου για να παραστούν σε μια τελετή για την 300η επέτειο από τη γέννηση του Τουρκμένιου ποιητή και στοχαστή Magtymguly Pyragy. Είναι η βιτρίνα!

Είναι απολύτως κατανοητό ότι εν μέσω περιφερειακής έντασης, η Μόσχα και η Τεχεράνη θα μπορούσαν να σκεφτούν να προωθήσουν την επίσημη υπογραφή του αμυντικού συμφώνου Ρωσίας-Ιράν, που αρχικά υποτίθεται ότι θα γινόταν στο Καζάν.

Αν ναι, η εκδήλωση της Πέμπτης θα θυμίζει την αυτοσχέδια επίσκεψη του τότε Σοβιετικού Υπουργού Εξωτερικών Αντρέι Γκρομίκο στο Νέο Δελχί για την υπογραφή της ιστορικής Συνθήκης Ειρήνης, Φιλίας και Συνεργασίας μεταξύ Ινδίας και ΕΣΣΔ στις 9 Αυγούστου 1971.

Είναι ενδιαφέρον ότι ο Ουσάκοφ πρόσθεσε ότι ο Πούτιν δεν έχει σχέδια να συναντηθεί με τον Νετανιάχου. Ο Πούτιν δεν έχει ακόμη απαντήσει σε αίτημα του Νετανιάχου για τηλεφωνική συνομιλία, που έγινε πριν από πέντε ημέρες. Ένας μύθος που δημιούργησε ο Νετανιάχου τα τελευταία χρόνια για να εντυπωσιάσει το εγχώριο κοινό του (και να μπερδέψει τους Άραβες) — ότι είχε ιδιαίτερη σχέση με τον Πούτιν — καταρρέει.

… Δεν επαναλαμβάνεται η ιστορία; Η Ινδοσοβιετική Συνθήκη του 1971 ήταν η σημαντικότερη διεθνής συνθήκη που συνήψε η Ινδία από την ανεξαρτησία της. Δεν ήταν στρατιωτική συμμαχία. Αλλά η Σοβιετική Ένωση ενίσχυσε τη στρατιωτική ικανότητα της Ινδίας για μελλοντικό πόλεμο και δημιούργησε χώρο για την Ινδία να ενισχύσει τα θεμέλια της στρατηγικής της αυτονομίας και την ικανότητα για ανεξάρτητη δράση.

  1. Bhadrakumar

 

 

Κ. Κυριακόπουλος: θα είναι θανατηφόρα, ακριβή και αναπάντεχα…

9

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Όπως έχουμε τονίσει κατ’ επανάληψη, η σύγκρουση στην Μ. Ανατολή, έχει συγκεκριμένο χαρακτήρα και κορυφαίο στρατηγικό διακύβευμα, το οποίο βεβαίως δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με την παραδοσιακή ανάγνωση που θέλει να βλέπει από την μια τους δόλιους Παλαιστίνιους που αναζητούν εναγωνίως την πατρίδα που δικαιούνται και από την άλλη τους ανάλγητους Εβραίους, που επιμένουν να μην τους αναγνωρίζουν αυτό το δικαίωμα. Η σταθερή και πλέον ευθεία όσο και απροσχημάτιστη εμπλοκή του Ιράν σε αυτήν την σύγκρουση, έρχεται, ίσως με τον πιο μοιραίο τρόπο, να «κλειδώσει» αμετάκλητα τις παραπάνω κρίσιμες διαπιστώσεις…

Θα πρέπει επίσης να είναι σαφές ότι αυτή η παράμετρος που σχετίζεται με τον χαρακτήρα και το διακύβευμα της συγκεκριμένης αντιπαράθεσης, δεν αφορά μονάχα στα εργαλεία και στην ενδεδειγμένη μέθοδο της γεωπολιτικής ανάλυσης η οποία θα πρέπει να ακολουθηθεί εάν δεν θέλουμε να μας αιφνιδιάσουν οι ίδιες οι εξελίξεις…

Επεκτείνεται, επιδρά και εν τέλει βάζει την δική της ανεξίτηλη σφραγίδα, ακόμη και στην επιχειρησιακή φυσιογνωμία αυτής της σύγκρουσης. Στην ίδια την φύση αυτού του πολέμου. Επομένως, καλό θα είναι να συνειδητοποιήσουμε όλοι μας, ότι όλη αυτή η αποπροσανατολιστική και εξόχως παρελκυστική φλυαρία που αναπτύσσεται για δήθεν ανακωχή, για πιθανή εκεχειρία, για προσωρινή ή οριστική, με όρους ή άνευ όρων παύση των συγκρούσεων, για το τι θα πρέπει να εξαιρεθεί και τι θα πρέπει να συμπεριληφθεί στους στόχους της Ισραηλινής απάντησης στο Ιράν, δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με την πραγματική ατζέντα του παρασκηνίου, στην διαμόρφωση της οποίας βεβαίως δεν έχουν καμία απολύτως επιρροή οι γελοιότητες και οι ανισόρροποι χειρισμοί του απερχόμενου και τελούντος σε καθεστώς απόσυρσης Αμερικανού προέδρου…

Το Ισραήλ δεν είναι διατεθειμένο να αναγνωρίσει θεσμική υπόσταση στις διαλυμένες τρομοκρατικές οργανώσεις και φυσικά δεν πρόκειται να διαπραγματευτεί μαζί τους ή μέσω των όποιων τρίτων, την όποια συμφωνία, όποιας μορφής, διάρκειας και όρων. Η σύγκρουση αυτή θα φτάσει μέχρι το τέλος. Γιατί σε αυτήν την σύγκρουση, τίποτε δεν μπορεί να μείνει μισό. Η φυσιογνωμία της Μ. Ανατολής, θα αλλάξει ριζικά. Οι τρομοκρατικές οργανώσεις θα συντριβούν ολοκληρωτικά, ενώ η μακροχρόνια αποσταθεροποιητική δράση τους, αποτελεί μια πρώτης τάξεως αφορμή ακόμη και για την διευθέτηση ιστορικών επιδιώξεων που σχετίζονται και με αλλαγές συνόρων…

Η θεοκρατία στο Ιράν θα συντριβεί και αυτή. Διότι είναι η μήτρα που συντηρεί και αναπαράγει αυτά τα καρκινώματα. Διότι χωρίς την ολοκληρωτική συντριβή αυτής της σκοταδιστικής δυναστείας, ΔΕΝ πρόκειται να σταματήσει να τρέχει λάδι στο καντήλι αυτών των οργανώσεων, χρήμα στα ταμεία τους και όπλα στα χέρια των μαστουρωμένων φονιάδων. Ο ανατροφοδοτούμενος ριζοσπαστισμός θα οδηγηθεί σε σταδιακό εκφυλισμό, μόνον εάν πάψει να υπάρχει κάθε οργανική σχέση με τον ισχυρό πάτρωνα που τον εργαλειοποιεί και τον στηρίζει.

Κυρίως όμως το θεοκρατικό καθεστώς θα συντριβεί, διότι μόνον έτσι το Ιράν θα μπορέσει να δραπετεύσει οριστικά από την διαρκή γεωπολιτική ομηρεία στην οποία το κρατά καθηλωμένο το καθεστώς των μουλάδων και πλέον ως ισχυρή δύναμη – το γεωπολιτικό βάρος της οποίας όχι μονάχα δεν θα απομειωθεί με την συντριβή της σκοταδιστικής δυναστείας, αλλά αντίθετα θα ενισχυθεί έτι περαιτέρω, έξω από το καθεστώς των κυρώσεων και της διεθνούς απομόνωσης – θα μπορεί να διαδραματίσει σοβαρό αντισταθμιστικό ρόλο έναντι των λοιπών απειλών (συμπεριλαμβανομένων και των παντουρανικών απειλών) στον νέο κόσμο που αναδύεται και βεβαίως διότι μόνον έτσι θα αρχίσει σταδιακά να ενσωματώνεται με ενεργό και δημιουργικό ρόλο στην νέα Αρχιτεκτονική…

Αυτό σημαίνει ότι τα πλήγματα τα οποία θα καταφέρει το Ισραήλ, θα είναι συντριπτικά. Θανατηφόρα, ακριβή και αναπάντεχα τα χαρακτήρισε ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας Γκάλαντ. Ως τέτοια λοιπόν αναμένεται να κατευθυνθούν ΚΑΙ σε ενεργειακούς στόχους… ΚΑΙ σε πυρηνικές εγκαταστάσεις, σημεία εμπλουτισμού κλπ… ΚΑΙ σε πολιτικούς στόχους – σύμβολα του καθεστώτος των μουλάδων… Και όλα δείχνουν ότι το Ισραήλ ΔΕΝ πρόκειται να δείξει κανένα απολύτως έλεος, όταν αρχίσει να ξεδιπλώνει το μεγάλο πακέτο της «αντεπίθεσης». Αυτή η ιστορική ευκαιρία, δεν πρόκειται να εγκαταληφθεί.

Πίσω και πέρα από τα τερτίπια του ανεκδιήγητου Αμερικανού προέδρου, θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη ΚΑΙ η απόλυτη στήριξη του Αμερικανικού βαθέως κράτους στην Ισραηλινή επιχείρηση, αλλά ΚΑΙ η στήριξη ανοχής των σοβαρών Αραβικών χωρών του Κόλπου, οι οποίες θα διαδραματίσουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην μεταπολεμική περιφερειακή ισορροπία και στην νέα γεωοικονομική πραγματικότητα…

Και βεβαίως ο τριπλός στόχος αυτών των συντριπτικών χτυπημάτων έγκειται: Στην δραστική περιστολή της δυνατότητας του Ιράν να υπηρετήσει τις δεσμεύσεις που απορρέουν από τις εν ισχύ εμπορικές του συμφωνίες πρωτίστως με την Κίνα ως κορυφαίο στρατηγικό ανταγωνιστή της Δύσης… Στην οριστική συντριβή των πυρηνικών του φιλοδοξιών. Και φυσικά… Στην ενεργοποίηση ενός ντόμινο ανεξέλεγκτων κοινωνικών αντιδράσεων που θα γκρεμίσει το στυγνό θεοκρατικό καθεστώς και θα δρομολογήσει θεαματικές πολιτικές αλλαγές, ικανές να ενσωματωθούν στο νέο περιφερειακό γεωπολιτικό status. Ο IMEC αλλάζει την φυσιογνωμία του πλανήτη και μαζί της τους όρους διεξαγωγής της κορυφαίας στρατηγικής σύγκρουσης. Το πως και το γιατί το εξηγήσαμε σε σχετικό μας άρθρο στις «ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ» το οποίο θα βρείτε ΕΔΩ. Και σε αυτό το σχέδιο, ΔΕΝ πρόκειται να υπάρξουν εκπτώσεις.

Η καλύτερη ίσως επιβεβαίωση αυτού, είναι η σπασμωδική όσο και βρώμικη αντίδραση της Γερμανίας η οποία στην προσπάθειά της να ξαναμπεί στο παιγνίδι, δεν διστάζει να «σπρώξει» μπροστά το πιο ύπουλο συναιτεράκι της. Έτσι ανακοίνωσε ξαφνικά ότι αναστέλλει όλους τους περιορισμούς και ανοίγει τον δρόμο για μαζική πώληση αμυντικού υλικού στην Τουρκία. Στόχος: η διευκόλυνση της Τουρκίας για την πρόκληση εντάσεων στην περιοχή της ΝΑ Μεσογείου με στοχεύσεις στον αδύναμο κρίκο που εξ αιτίας των επιλογών των πολιτικών τους ηγεσιών, εμφανίζονται να είναι η Ελλάδα και η Κύπρος..

Θα μπορούσαν τα πράγματα να έχουν μια εξέλιξη διαφορετική σε ότι αφορά στην αποφασιστικότητα που επιδεικνύει το Ισραήλ;;;

Όχι δεν θα μπορούσαν. Διότι οποιαδήποτε εξέλιξη δεν περιλαμβάνει την συντριβή των περιφερειακών καρκινωμάτων του Ιράν σε Ισραήλ, Συρία, Λίβανο, Ιράκ, Υεμένη κλπ, δεν θα διασφαλίσει την πολυπόθητη περιφερειακή σταθερότητα σε έναν κόσμο που αλλάζει ριζικά… Διότι μισή δουλειά με το Ιράν, σημαίνει ότι ΚΑΙ το Ισραήλ αλλά ΚΑΙ η ευρύτερη περιοχή, θα είναι σταθερά βουτηγμένες μέσα στην επισφάλεια και στους κινδύνους και προφανώς η συντήρηση αυτής της νοσηρής κατάστασης, δεν ευνοεί την ευόδωση των σχεδίων που τροποποιούν εκ θεμελίων κρίσιμες παραμέτρους της Γεωοικονομίας και την Αρχιτεκτονική της περιφερειακής ασφάλειας, στο πλαίσιο της κορυφαίας στρατηγικής σύγκρουσης που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Δυστυχώς σκοτώνονται πολλοί άμαχοι. Αλλά αυτό ΔΕΝ το επέλεξε το Ισραήλ. Οι άμαχοι ως αναλώσιμο, είναι κυρίαρχο στοιχείο σε αυτήν την βρώμικη επιχείρηση που ξεκίνησε στις 7 του περασμένου Οκτωβρίου. Το πως και το γιατί το εξηγήσαμε ΕΔΩ…

Κι όμως στο ΥΕΘΑ επιμένουν στο μέγα φιάσκο των LCS για τον Στόλο μας!

1

Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΑΙΛΑΣ*

Το Littoral Combat Ship (LCS) είχε κατασκευαστεί ως ένα σκάφος για το Ναυτικό των ΗΠΑ, σχεδιασμένο να είναι προσιτό, ευέλικτο και ικανό να χειρίζεται ένα ευρύ φάσμα σύγχρονων απειλών στα παράκτια ύδατα. Είτε για αντιμετώπιση ναρκοπολέμου και πειρατείας ή για πόλεμο επιφανείας με κατευθυνόμενα βλήματα ακόμη και για βομβαρδισμό στην ξηρά κατά των εχθρικών δυνάμεων, ή και για ανθυποβρυχιακό πόλεμο, το LCS αναμενόταν να καλύψει κρίσιμα κενά στις επιχειρησιακές δυνατότητες του Ναυτικού των ΗΠΑ. Δυστυχώς, το LCS απέτυχε να ανταποκριθεί σχεδόν σε όλες αυτές τις υψηλές προσδοκίες. Αντί να ενεργεί ως ένα ευέλικτο και αξιόπιστο σκάφος, το πρόγραμμα έχει γίνει σύμβολο σπατάλης και αναποτελεσματικότητας, καταναλώνοντας δισεκατομμύρια δολάρια των φορολογουμένων χωρίς να τηρεί τις υποσχέσεις του. Έτσι οι Αμερικανοί αποφάσισαν να τα αποσύρουν και να τα ξεφωρτωθούν.

Καταρχάς τα LCS μαστίζονται από σοβαρά τεχνικά προβλήματα που τα έχουν καταστήσει αναξιόπιστα και σε ορισμένες περιπτώσεις, μη ασφαλή. Από ελαττωματικά συστήματα πρόωσης που αφήνουν τα πλοία ακυβέρνητα έως ρωγμές στο κύτος, ένα ελάττωμα πιο συνηθισμένο σε γηρασμένα πλοία παρά σε υπερσύγχρονα πολεμικά πλοία. Αυτά τα προβλήματα έχουν αφήσει πολλά σκάφη LCS στο περιθώριο για επισκευές, πολύ πιο συχνά από ό,τι έχουν αναπτυχθεί για αποστολές.

Το πρόγραμμα των LCS προοριζόταν να προσφέρει μια προσιτή λύση στον σύγχρονο ναυτικό πόλεμο, αλλά αντ’ αυτού έχει γίνει μια οικονομική καταβόθρα, λόγω συνεχών επισκευών και μετασκευών για την επίλυση των μυριάδων προβλημάτων του. Έγινε ένα πλοίο που κοστίζει περισσότερο του αναμενόμενου, ενώ παρέχει πολύ λιγότερο από ό,τι είχε υποσχεθεί. Οπότε μπορούμε να πούμε ότι το LCS αντιπροσωπεύει ένα στρατηγικό λάθος στις ναυτικές προμήθειες. Προσπάθησε να είναι «το πασπαρτού όλων των επιχειρήσεων», αλλά κατέληξε να είναι το απόλυτο τίποτα. Τα τεχνικά του προβλήματα, οι αναξιόπιστες μονάδες αποστολής και το σπειροειδές κόστος του το έχουν καταστήσει σύμβολο των κινδύνων της υπερβολικής υποσχόμενης και της ανεπαρκούς παράδοσης σε αμυντικές αποστολές. Για το Ναυτικό των ΗΠΑ, το πρόγραμμα LCS χρησιμεύει ως υπενθύμιση ότι η καινοτομία και η φιλοδοξία πρέπει να μετριάζονται με πρακτικότητα και αξιοπιστία. Αντί για έναν στόλο προσαρμόσιμων πλοίων έτοιμα να αντιμετωπίσουν τις σύγχρονες απειλές, έχουν μείνει με ένα ακριβό πρόγραμμα που παράγει περισσότερη απογοήτευση παρά αποτελέσματα.

Συμπερασματικά το Littoral Combat Ship (LCS) έχει γίνει ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ανεπανόρθωτου κόστους και αναποτελεσματικότητας στις στρατιωτικές προμήθειες. Αυτό που ξεκίνησε ως μια τολμηρή πρωτοβουλία για τη δημιουργία ενός ευέλικτου, οικονομικά αποδοτικού σκάφους, έχει εξελιχθεί σε μια δημοσιονομική μαύρη τρύπα, με κάθε διαδοχική μονάδα να γίνεται πιο ακριβή από την προηγούμενη. Μια κατάφωρη παραβίαση των βασικών αρχών των κρατικών συμβάσεων, όπου το κόστος θα πρέπει να μειωθεί καθώς παράγονται περισσότερες μονάδες.

Παρά την αποτυχία αυτών των πλοίων, φαίνεται ότι η ελληνική κυβέρνηση να δεσμεύει το Πολεμικό Ναυτικό για να αποδεχτεί λύση των LCS που συνορεύει με την εμμονή, παρόμοια με την ακλόνητη αφοσίωση για ήρεμα νερά στο Αιγαίο. Ακόμη και τώρα που τα ελαττώματα στον σχεδιασμό των LCS έγιναν ολοένα και πιο εμφανή και οι Αμερικανοί τα έχουν αποσύρει, η ελληνική κυβέρνηση συνεχίζει να προωθεί, ως λύση στον εκσυγχρονισμό του Στόλου μας με ένα σύστημα που απέτυχε να ανταποκριθεί στις προσδοκίες.

Το πρόγραμμα των LCS είναι το πιο πρόσφατο σε μια μακρά σειρά στρατιωτικών έργων που έχουν πέσει θύματα των κινδύνων των υπερβολικά υποσχόμενων δυνατοτήτων και της ανεπαρκούς απόδοσης αποτελεσμάτων. Το LCS, το οποίο προωθείται ως μια γρήγορη, ευέλικτη και πολλαπλών αποστολών πλατφόρμα ικανή να προσαρμόζεται σε μια σειρά από σύγχρονες απειλές, έχει αποδειχθεί ανίκανο να εκτελέσει αξιόπιστα οποιαδήποτε από τις προβλεπόμενες αποστολές του. Οι μονάδες λειτουργίας του, οι οποίες υποτίθεται ότι έδιναν στο πλοίο απαράμιλλη ευελιξία, απέτυχαν να λειτουργήσουν όπως διαφημίζεται, αφήνοντας το σκάφος ουσιαστικά ακυβέρνητο, πάμπολλες φορές.

Το Πολεμικό Ναυτικό εάν τα παραλάβει εκτιμάται ότι θα καταναλώσει σημαντικά ποσά από τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων, μόνο για να αποκτήσει ένα σύστημα που δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε κανέναν από τους ρόλους που υποτίθεται ότι έπρεπε να εκπληρώσει. Αντί να εκπληρώνει τους επιχειρησιακούς του στόχους, τα LCS θα σπαταλούν κρίσιμους πόρους—τόσο χρηματοοικονομικό όσο και ανθρώπινο δυναμικό. Το κόστος συντήρησης και επισκευής θα συσσωρεύεται, καθώς τα πληρώματα θα εργάζονται για να διατηρήσουν αυτά τα ελαττωματικά πλοία σε ενέργεια.. Η πιθανή προσήλωση του Πολεμικού Ναυτικού στο πρόγραμμα των LCS θα αποσπάσει την προσοχή και τη χρηματοδότηση από πιο βιώσιμες λύσεις, επιδεινώνοντας τη ζημιά στη συνολική ετοιμότητα.

Η επιμονή της ελληνικής κυβέρνησης στο πρόγραμμα των LCS έχει φτάσει σε σημείο αμηχανίας. Όχι μόνο το πλοίο απέτυχε να αποδώσει, αλλά έχει γίνει επίσης σύμβολο σπατάλης και αναποτελεσματικότητας. Το LCS αποτελεί μια προειδοποιητική ιστορία των κινδύνων από την ιεράρχηση των θεωρητικών δυνατοτήτων έναντι της αποδεδειγμένης απόδοσης και της κατάρριψης του προϋπολογισμού πολύ πριν καν συμβεί οποιαδήποτε εμπλοκή με τον εχθρό.

Η ιστορία των LCS μοιάζει με μια μαύρη κωμωδία στην οποία το Πολεμικό Ναυτικό και το Υπουργείο Άμυνας θα παίξουν στον τζόγο μια νέα ιδέα μόνο και μόνο για να την παρακολουθήσουν να παραπαίει σχεδόν σε κάθε στάδιο. Από τα ελαττώματα του σχεδιασμού έως τους εφιάλτες συντήρησης, τα LCS θα είναι μια ατυχία στην υπερβολική υποσχόμενη και ελλιπή παράδοση. Η μόνιμη κληρονομιά από την πιθανή παραλαβή τους θα είναι πιθανότατα μια οδυνηρή υπενθύμιση των συνεπειών της υιοθέτησης μη δοκιμασμένης τεχνολογίας χωρίς επαρκή προγραμματισμό και ρεαλιστικές προσδοκίες. Σε δεκαετίες από τώρα, οι φορολογούμενοι θα εξακολουθούν να αισθάνονται τους οικονομικούς μετασεισμούς αυτού του ναυτικού ατυχήματος.

*Ο Δημήτριος Τσαϊλάς είναι απόστρατος Αξιωματικός του ΠΝ, δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Σήμερα είναι μέλος και ερευνητής του Institute for National and International Security, και του Strategy International.

militaire.gr