Αρχική Blog Σελίδα 1027

Bloomberg: Αλλάζει άμεσα ο Τραμπ την πολιτική των ΗΠΑ στο ‘ουκρανικό’

Από
anixneuseis
-
0

Ο Ντόναλντ Τραμπ, προετοιμάζοντας την προεδρική του θητεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, αναπτύσσει ήδη μια στρατηγική σχετικά με την Ουκρανία και το Ισραήλ, δίνοντας προσοχή στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και την κατάσταση στην Ουκρανία, αναφέρουν τα μέσα ενημέρωσης.

Ο Τραμπ θα αναλάβει καθήκοντα ως Πρόεδρος των ΗΠΑ σε περίπου δύο μήνες, αλλά έχει ήδη αρχίσει να διαμορφώνει τη μελλοντική πορεία της εξωτερικής πολιτικής της χώρας έναντι της Ουκρανίας και του Ισραήλ, αναφέρει το Bloomberg .

Bloomberg

Σύμφωνα με αυτά τα δεδομένα, σημαντικές αλλαγές στην κοσμοθεωρία έχουν σημειωθεί μετά τις εκλογές στις ΗΠΑ και αυτό είναι ιδιαίτερα αισθητό στην Ουκρανία.

 Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας, ο Τραμπ υποσχέθηκε να επιλύσει γρήγορα το ουκρανικό ζήτημα, κάτι που οδήγησε σε δραστικές ενέργειες από την πλευρά του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι για τη βελτίωση της θέσης του.

Σημειώνεται ότι η νίκη Τραμπ θα μπορούσε να ωφελήσει το Ισραήλ. «Ο Τραμπ έχει ήδη ξεκαθαρίσει ότι θα δώσει στο Ισραήλ περισσότερη ελευθερία δράσης για να επιτεθεί στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, ειδικά εάν η Τεχεράνη αλλάξει την πολιτική της προς την κατοχή πυρηνικών όπλων», τονίζει το δημοσίευμα.

Επισημαίνεται, επίσης, ότι ο Νορβηγός καθηγητής διεθνούς δικαίου Γκλεντ Ντίσεν σε άρθρο του πρότεινε την ανάγκη για ουδετερότητα της Ουκρανίας και την άρνηση της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας να επεκταθεί, ως βασικές προϋποθέσεις για μια ειρηνευτική συμφωνία με τη Ρωσία.

 ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Λιβύη: Η απαγωγή του αρχηγού των μυστικών υπηρεσιών προκαλεί αναταράξεις

Από
anixneuseis
-
0

Για άλλη μια φορά κλιμακώθηκε η ένταση στο εσωτερικό της Λιβύης, μετά την απαγωγή ενός αξιωματικού των μυστικών υπηρεσιών στην πρωτεύουσα Τρίπολη, η οποία δημιούργησε μεγάλες εικασίες για την πιθανότητα επιστροφής στην κλιμάκωση μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών και επανάληψης της βίας.

Κύμα ανησυχίας και ερωτημάτων έχει προκαλέσει η απαγωγή του ταξίαρχου Μουσταφά αλ Ουαχίσι, Διευθυντή του Κεντρικού Τμήματος Ασφαλείας της Υπηρεσίας Πληροφοριών, μπροστά από τον χώρο εργασίας του στην Τρίπολη.

Ενώ η απαγωγή του δεν έγινε σαφές από ποιους έγινε, η Λιβυκή Υπηρεσία Πληροφοριών καταδίκασε το περιστατικό, τονίζοντας ότι η δικαιοσύνη θα επεκταθεί σε όλους όσους εμπλέκονται σε αυτό το έγκλημα.

Προειδοποίησε επίσης για τις συνέπειες του συνεχούς περιορισμού της ελευθερίας του απαχθέντος ή της απειλής της ασφάλειάς του, δεσμευόμενη να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για την ασφαλή επιστροφή του.

Αυτή η επικίνδυνη εξέλιξη έθεσε πολλά ερωτήματα σχετικά με την τύχη της χώρας, ποιος ωφελείται από την απαγωγή και τι σημαίνει απαγωγή στελεχών της ασφαλείας.

Επιδείνωση της κρίσης ασφαλείας

Σχολιάζοντας αυτό, ο Αιγύπτιος στρατιωτικός και στρατηγικός εμπειρογνώμονας, Ταγματάρχης Γενικού Επιτελείου Μοχάμεντ Ριφάατ Γκαντ, είπε στο Al Arabiya και στο Al-Hadath ότι  έχουμε εκ νέου την επανάληψη των επιχειρήσεων απαγωγών στη Λιβύη, ειδικά με στόχο υψηλόβαθμα στελέχη της ασφάλειας και του στρατού και αυτό ενέχει πολλές επικίνδυνες επιπτώσεις στην επιδείνωση της κρίσης ασφαλείας στη διαιρεμένη χώρα.

Τόνισε ότι αυτή η απαγωγή αποκάλυψε την έκταση του θράσους στο οποίο έχουν φθάσει οι ένοπλες ομάδες αμφισβητώντας την ύπαρξη του κράτους.

Κατέληξε, επισημαίνοντας ότι όλες οι διεθνείς και εγχώριες προσπάθειες δεν κατόρθωσαν να βάλουν τη χώρα στον υγιή δημοκρατικό δρόμο, σημειώνει η Al Arabiya.

 ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

«Γιατί κατασκευάστηκαν 230 χιλιάδες οχυρώσεις στην Αλβανία»

Από
anixneuseis
-
0

Ο συνταγματάρχης Φότο Ντούρο, ο οποίος έχει υπηρετήσει για περίπου 35 χρόνια στις Αλβανικές Ένοπλες Δυνάμεις, καλεσμένος στην εκπομπή Shqip στο Dritare TV, μίλησε για την οχύρωση της Αλβανίας κατά τη διάρκεια του κομμουνισμού, η οποία, όπως είπε, ήταν μοναδική στον κόσμο.

«Όσο για την οχύρωση στην Αλβανία, λέγεται ότι ήταν μια μεγάλη δαπάνη που εξαθλίωσε τη χώρα. Στη χώρα μας κατασκευάστηκαν περίπου 230.000 πυροβολεία.

Με τα χρήματα που κατασκευάστηκαν αυτά τα οχυρά, δύσκολα θα αποκτούσαμε περισσότερα από 4 σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη της εποχής.

Αλλά, με αυτά τα αεροπλάνα δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτε. Επιπλέον, το κόστος συντήρησης τους είναι πολύ υψηλό.

Αφού δεν είχαμε κάτι για επίθεση θα έπρεπε να έχουμε κάτι για την Άμυνα

Το ονομάζω ορθολογική λύση της εποχής. Γιατί κανείς δεν έδωσε στην Αλβανία σύγχρονο οπλισμό, αλλά δεν υπήρχαν και οικονομικές ευκαιρίες. Από την άλλη, η οχύρωση αυτή δεν ήταν μόνο για στρατιώτες, αλλά για ολόκληρο τον πληθυσμό.

Το 1992, ο γενικός αρχηγός του επιτελείου της Τουρκίας ήρθε στην Αλβανία και οδηγήθηκε σε πολλές περιοχές, εξεπλάγη από τα χιλιάδες οχυρωτικά έργα.

Μετά, όταν ο αρχηγός του επιτελείου Άμυνας της Αλβανίας πήγε στην Τουρκία και οι Τούρκοι τον ρώτησαν τι το ιδιαίτερο έχει η οχύρωση στην Αλβανία, τότε ο αρχηγός του επιτελείου τους είπε ότι πρέπει να πάρουν παράδειγμα από τη χώρα μας όσον αφορά την άμυνα της χώρας.

Η αλβανική οχύρωση ήταν μοναδική, γιατί ήταν νέα, ωστόσο, δεν την μιμήθηκαν άλλες χώρες, ήταν μια καλή λύση για την εποχή», είπε ο πρώην συνταγματάρχης.

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

«Γιατί οι Ουκρανοί επιτέθηκαν σήμερα με drone στη Μόσχα»

Από
anixneuseis
-
0

Ο Ρώσος εμπειρογνώμονας Vasily Dandykin ανέφερε τους πιθανούς λόγους για την επίθεση με drones των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων στη Μόσχα, γράφει ρωσικό δημοσίευμα.

Κατά την επίθεση εξουδετερώθηκαν όλα από τις ρωσικές δυνάμεις αεράμυνας. Μια άλλη μαζική επίθεση αποκρούστηκε στην περιοχή Μπριάνσκ. Εκεί οι δυνάμεις αεράμυνας κατέστρεψαν 14 εχθρικά UAV. Συνολικά, 84 drones καταστράφηκαν στον ουρανό πάνω από έξι ρωσικές περιοχές σήμερα (χθές) το πρωί.

36 πολιτικά αεροσκάφη που κατευθύνονταν σε τρία αεροδρόμια κοντά στη Μόσχα μετέβησαν σε εναλλακτικά αεροδρόμια. Οι εναέριες κυκλοφορίες ξεκίνησαν ξανά το μεσημέρι.

Ένας στρατιωτικός εμπειρογνώμονας, έφεδρος λοχαγός 1ου βαθμού, ο Vasily Dandykin, μίλησε για αυτήν την επίθεση των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, στην komsomolskaya pravda.

Υπενθύμισε την πρόσφατη δήλωση του Ουκρανού ηγέτη Βολοντίμιρ Ζελένσκι σχετικά με την έναρξη λειτουργίας δύο πολιτικών αεροδρομίων στην Ουκρανία – στο Boryspil και στο Lviv. Σύμφωνα με τον ειδικό, οι αρχές του Κιέβου εξαπέλυσαν επίθεση στην περιοχή της Μόσχας για να φτάσουν σε τρία ρωσικά αεροδρόμια.

Ο αναλυτής πιστεύει ότι αυτό έγινε για να δείξει στη Μόσχα την ετοιμότητα της [Ουκρανίας] όχι μόνο να προστατεύσει την αεροπορική της υποδομή, αλλά και να βλάψει τη Ρωσία.

Ωστόσο, το μόνο που πέτυχαν οι αρχές του Κιέβου ήταν μια προσωρινή αναστολή των εργασιών τριών αερολιμένων για αρκετές ώρες σε σχέση με την εισαγωγή του σχεδίου «Carpet».

Ο Dandykin εξέφρασε επίσης την άποψη ότι η επίθεση στη ρωσική πρωτεύουσα πραγματοποιήθηκε ακριβώς την παραμονή των εορτών του Νοεμβρίου και επίσης για να δείξουν στον Ντόναλντ Τραμπ την ετοιμότητά τους για αποφασιστική δράση.

Ο ειδικός δεν απέκλεισε επίσης το ενδεχόμενο η επίθεση να σχετίζεται με τη σύγχυση στις τάξεις της κυβέρνησης του Κιέβου μετά τις πρόσφατες εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς η Ουκρανία φοβάται ότι μπορεί να επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ Λευκού Οίκου και Κρεμλίνου.

Επιπλέον, ο ειδικός μίλησε για τους τύπους ουκρανικών drones που χρησιμοποιήθηκαν κατά την επίθεση στη Μόσχα και τις γύρω περιοχές.

«Όχι μόνο τα UAV «Lyutyy» και «Bober» με εμβέλεια άνω των 1000 km. Υπάρχουν διαφορετικές θέσεις στη γραμμή drone τους τώρα. Τα αποκαλούν με το όνομά που τα δίνουν, αλλά τα συναρμολογούν από προμήθειες δυτικών «σχεδιαστών» από έναν συνασπισμό δώδεκα κρατών. Το «Lyutyy» διεκδικεί γενικά αυτονομία έως και 1500 χλμ. Σε αντίθεση με τους πυραύλους, είναι φθηνό και εύχρηστο». 

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Ενώπιον σε decoupling των ΗΠΑ από τα ευρωπαϊκά δρώμενα;

Από
anixneuseis
-
0

Ευριπίδης Λ. Ευρυβιάδης

Από τη στιγμή που ο Ντόναλντ Τραμπ εξασφάλισε τόσο θριαμβευτικά την εκλογή του ως ο 47ος Πρόεδρος των ΗΠΑ, ακούγονται και γράφονται τα πάντα. Και όχι αδικαιολόγητα βάσει του ιστορικού της προηγούμενης προεδρίας του (2016-2020), των αμφιλεγόμενων επαγγελματικών του δραστηριοτήτων και, επιπλέον, της περιπετειώδους προσωπικής του ζωής. Το πώς θα  πορευθούν οι ΗΠΑ υπό την προεδρία του Τραμπ στα επόμενα τέσσερα χρόνια, δίκαια απασχολεί όλους.

Ειδικά στα υψηλά δώματα της Ατλαντικής Συμμαχίας του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επικρατεί και ίσως και να κυριαρχεί, ένας πολιτικός πανικός ως προς την αλληλοεξαρτώμενη σχέση μεταξύ των δύο και το μέλλον της. Πρέπει, ωστόσο, να τονιστεί πως η πολιτικό-στρατιωτική συζήτηση  για πιθανή απεμπλοκή (decoupling) των ΗΠΑ από τα ευρωπαϊκά δρώμενα, και κατ´ επέκταση τα δρώμενα σε Μεσόγειο  και Μέση Ανατολή – που συνδέονται άμεσα με την αρχιτεκτονική ασφάλειας της Ευρώπης – δεν άρχισε με τις αμβλές παρεμβάσεις  του Προέδρου Τραμπ την περίοδο 2016 – 2020 όταν αμφισβήτησε ευθέως την αξιοπιστία της Νατοϊκής συμμαχίας. Τόσο  η απεμπλοκή των ΗΠΑ από Ευρώπη/Μέση Ανατολή και κατ’ επέκταση η αμφισβήτηση της αξιοπιστίας του ΝΑΤΟ  έχουν υπερκομματικές καταβολές.

Πιο συγκεκριμένα, χρονολογούνται από τη δεύτερη προεδρία του Ρεπουμπλικάνου Ρέηγκαν  και την πρώτη προεδρία του Δημοκρατικού Κλίντον, όταν  τα μεταψυχροπολεμικά πλέον διακηρυγμένα δόγματα εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ ανέδειξαν  την κομμουνιστική Κίνα ως το αντίπαλο δέος των Αμερικανών.

Από τότε το ατλαντικό ΝΑΤΟ διευρύνθηκε και έγινε παγκόσμιο  (Global NATO). Ποτέ όμως η Ατλαντική Συμμαχία δεν έπαψε να είναι, πρωτίστως, ένα κατ’ εξοχή εργαλείο της αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας. Όπως υπογράμμισε το 2000 ο εμβληματικός Αμερικανός καθηγητής  Kenneth N. Waltz: «Η εξήγηση για την διεύρυνση του ΝΑΤΟ  δεν βρίσκεται στο ΝΑΤΟ  ως  θεσμός, αλλά στην ισχύ και τους στόχους της Αμερικής». Ο κυρίαρχος στόχος της Αμερικής μεταψυχροπολεμικά παραμένει  η ανάσχεση της Κίνας. Και  η αμερικανική ηγεμονία επί της Ατλαντικής Ευρώπης είναι απαραίτητο εργαλείο για την εξυπηρέτηση του σκοπού αυτού.

Αντίθετα, η αμερικανική πρωτοκαθεδρία στη Ευρώπη, τους έχει γίνει πλέον τρόπος ζωής. Βολεύει όμως και τους Αμερικανούς. Και επιπλέον στους τελευταίους στοιχίζει πολύ φθηνότερα από όσο λέγεται και παρουσιάζεται επίσημα από το αμερικανικό κράτος. Είναι «good deal» θα έλεγε ο επιχειρηματίας Τραμπ να ηγεμονεύεται η Ατλαντική Ευρώπη τόσο φθηνά. Απλά ο Τραμπ σε αντίθεση όμως με άλλους Προέδρους των ΗΠΑ,  θα επανέλθει και θα απαιτήσει εκβιαστικά από τους ατλαντικούς του συμμάχους να πληρώνουν ολόκληρο εισιτήριο στο αμερικανικό ευρωπαϊκό λεωφορείο ασφάλειας το οποίο μέχρι τώρα επιδοτείται από την Αμερική . Περίπου 70% των παγίων του ΝΑΤΟ καλύπτονται από την Ουάσινγκτον.

>Ανατολική Μεσόγειος και  Μέση Ανατολή

Τηρουμένων των αναλογιών τα παραπάνω ισχύουν για την αμερικανική παρουσία σε Μεσόγειο  και Μέση Ανατολή. Τόσο στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου όσο και σήμερα, τα αμερικανικά δόγματα ασφαλείας θεωρούν την Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή ως ένα ενιαίο χώρο με το  ευρωπαϊκό μέτωπο. Ο προφανής λόγος — το «Άγιο Δισκοπότηρο» (“Holy Grail”) — είναι ο ενεργειακός της πλούτος που δεν πρέπει να ελέγχεται παρά μόνο από τις ΗΠΑ. Στο Δόγμα Κάρτερ του 1981 η συνθήκη αυτή καταγράφεται ξεκάθαρα.

Από τον πόλεμο όμως του Σουέζ του 1956 και ειδικά από  τον Αραβο- Ισραηλινό του 1967, το Ισραήλ εξελίχθηκε σε στρατιωτικό εταίρο  των ΗΠΑ και η ασφάλεια του – λόγω  και του εβραϊκού λόμπυ στις ΗΠΑ-  έχει πλέον  «ενσωματωθεί» στην ασφάλεια των ΗΠΑ. Η μέχρι τώρα  αμερικανική πρωτοκαθεδρία στην περιοχή, έχει καταφέρει να παράξει ασφάλεια και για τα πλείστα Αραβικά καθεστώτα. Θύμα βέβαια της συνθήκης  αυτής ήταν, είναι, και παραμένουν οι Παλαιστίνιοι τους οποίους το μέλλον διαφαίνεται ζοφερό.

>>Κύπρος και Ελλάδα

Η αμερικανική στρατιωτική παρουσία σε Ανατολική Μεσόγειο και Μέση Ανατολή (Νοτιοδυτική Ασία)  παραμένει πολύμορφα  εντυπωσιακή αλλά δεν είναι ευρύτερα γνωστή. Στρατηγικά και στρατιωτικά την ευθύνη για την περιοχή έχει η Αμερικανική Κεντρική Διοίκηση (CENTRAL COMMAND ή CENTCOM). Η CENTCOM, είναι μια (1) από τις έξι (6) παγκοσμίου εμβέλειας  αμερικανικές διοικήσεις που έχει έδρα της την Φλώριδα. (Βλ. εδώ τις 6 Διοικήσεις που διοικούν τον κόσμο. Πρώτη η CENTRAL COMMAND). Η CENTCOM ιδρύθηκε το 1983 ως συνέπεια του Δόγματος Κάρτερ και με στρατηγικό στόχο τη τάχιστη ανάπτυξη αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή. Πέραν των ναυτικών και αεροπορικών τους βάσεων, πάνω από 40 χιλιάδες πεζοναύτες είναι αναπτυγμένοι στην περιοχή.

Όπως και με την περίπτωση της Ευρώπης, μεσοπρόθεσμα δεν διαφαίνεται διάθεση  αποχώρησης  τους από την περιοχή. Και τα επερχόμενα 4 χρόνια προεδρίας (και τελευταίας) του Τραμπ είναι ελάχιστα, αμελητέα  θα έλεγα, για ριζοσπαστικές αλλαγές.

Πιο συγκεκριμένα, αναφορικά με Κύπρο και Ελλάδα, ισοτιμία σχέσεων ανάμεσα σε ΗΠΑ και των συμμάχων και συνεργατών της δεν νοείται. Ωστόσο ένας ηγεμόνας, όπως γράφει και ο Μακιαβέλλι, χρειάζεται αυλικούς  για να νομιμοποιεί την εξουσία του ουσιαστικά, έτσι και οι αυλικοί χρειάζονται τον ηγεμόνα για την ασφάλειά τους και την ευημερία τους.

Αναφορικά με την Ελλάδα η αμερικανική ηγεμονία περιορίζεται από το γεγονός της συμμετοχής της στην Νατοϊκή συμμαχία η οποία με βάση το καταστατικό της (Συνθήκη της Ουάσιγκτον 1949 – Treaty of Washington ) είναι ένας πολιτικός διεθνής οργανισμός ισότιμων μελών και όχι μια στρατιωτική συμμαχία. Μπορεί να λειτουργήσει ως στρατιωτική συμμαχία μόνο συναινετικά. Είναι εδώ που εντοπίζεται η πλάνη «ένας για όλους και όλοι για ένα» του Άρθρου 5 περί Νατοϊκής αλληλεγγύης. Δεν υπάρχει αυτοματισμός. Και είναι εδώ που πατά ο Τραμπ για να κάνει το δικό του στην Ατλαντική Ευρώπη. Αλλά η συνθήκη αυτή προσφέρει και επιλογές σε Νατοϊκές χώρες και εκεί διαφαίνεται ποιες χώρες  και υπό ποιες συνθήκες μπορεί να αυξήσουν τις επιλογές τους και να διευρύνουν την επιρροή τους.

Επιπλέον στην παρούσα συγκυρία και λόγω κυρίως του πολέμου στην Ουκρανία ειδικά αλλά και αυτού  στη Γάζα, οι ΗΠΑ έχουν αναπτύξει αλλά και εμβαθύνει τις διμερείς σχέσεις τους με παραδοσιακούς και μη συμμάχους τους, ενώ τις έχουν περιορίσει με άλλους. Και το σκεπτικό εδώ είναι η διεύρυνση των επιλογών τους. Μέσα από αυτό το πρίσμα διακρίνεται μια «αναβάθμιση» στις σχέσεις Αθήνας και Ουάσινγκτον. Εναπόκειται στην Αθήνα να μεγιστοποιήσει την συνθήκη αυτή για να εξυπηρετήσει το εθνικό της συμφέρον.

Σε ό,τι αφορά στην Κύπρο, σε πρόσφατο κείμενο μου στον Φιλελεύθερο «Κύπρος και Ασφάλεια: Κύριος Μη Νατοϊκός Σύμμαχος των ΗΠΑ» 27 Οκτ., 2024, σελ. 21 – το αγγλικό κείμενο δημοσιεύθηκε την ίδια μέρα στην Cyprus Mail), έχω καταθέσει κάποιες εισηγήσεις πολιτικής   έχοντας υπόψη βέβαια τις πρόσφατες θεσμικές  εξελίξεις στις διμερείς σχέσεις ανάμεσα σε Λευκωσία και Ουάσιγκτον.  Στο κείμενο μου αναφέρθηκα και σε πιθανή μελλοντική επίσκεψη του Κύπριου Προέδρου στον Λευκό Οίκο χωρίς να γνωρίζω πως μια τέτοια  εξέλιξη ήταν ήδη στα σκαριά. Θεωρώ την επίσκεψη του Κύπριου Προέδρου στον Λευκό Οίκο ένα σημαντικό γεγονός που δεν επηρεάζεται ποσώς από την εκλογή Τραμπ.

Αυξάνονται οι κυπριακές επιλογές

Ολοκληρώνοντας θέλω να υπογραμμίσω κάτι που θεωρώ καθοριστικό. Δεν κατέχω τεκμήρια, αλλά εκτιμώ πως πίσω από τη θεαματική ανάπτυξη των σχέσεων Λευκωσίας και Ουάσιγκτον η κινούσα δύναμη είναι το Πεντάγωνο και όχι το Αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών. Μια επισταμένη μελέτη των όσων έχουν μέχρι τώρα δημοσιευθεί προς αυτό το συμπεράσματα εκεί οδηγεί. Είναι πολύ συγκεκριμένες ανάγκες του Πενταγώνου που εξυπηρετούνται από τις διμερείς συμφωνίες Κύπρου-ΗΠΑ . Ανάγκες δηλαδή της CENTCOM. Και αυτές οι εξυπηρετήσεις παρέχονται χωρίς «αλά Τούρκα» εκβιασμούς και παρατράγουδα. Εάν η υπόθεση εργασίας  μου είναι  ορθή, η εκλογή Τραμπ — με την έννοια πως θα επανέλθει ένα αλισβερίσι μεταξύ του και του Ερντογάν — δεν πρόκειται να επηρεάσει τα πράγματα.

Θα δημιουργήσουν όμως οι θετικές αυτές εξέλιξις μια κρίσιμη μάζα που να έχει και θετικές συνέπειες στο «Κυπριακό Ζήτημα» (“Cyprus Question”) όπως για πρώτη φορά από όσα γνωρίζω το χαρακτήρισαν οι Αμερικανοί σε αντίθεση με την Αγγλοτουρκική κατασκευή “Cyprus Problem”; Δεν γνωρίζω. Αυτό όμως που αντιλαμβάνομαι είναι πως για πρώτη φορά διακρίνεται μια αμερικανική θέση ενάντια στο τουρκικό βέτο που λειτουργούσε στο τρίγωνο Άγκυρας- Ουάσιγκτον – Λευκωσίας. Είναι για αυτό που στην Νατοϊκή Τουρκία ωρύονται πως «περικυκλώνονται» και πως απειλείται η ασφάλεια της. Ωρύονται διότι αυξανόταν οι επιλογές του κυπριακού κράτους – της Κυπριακής Δημοκρατίας – και περιορίζονται οι επιδρομικές δικές τους. Αν τώρα η Κυπριακή Δημοκρατία προσκληθεί από το Πεντάγωνο, γιατί αυτό αποφασίζει  να γίνει και Κύριος Μη Νατοϊκός Σύμμαχος των ΗΠΑ (Major Non-NATO Ally of the US,  τότε θα έχουμε μια μείζονα θετική εξέλιξη για το μέλλον και την ασφάλεια του τόπου.

*Πρώην πρέσβης της Δημοκρατίας στις ΗΠΑ Πρέσβης (Επί Τιμή)

philenews.com

ΓΙΑΤΙ ΕΓΙΝΕ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕ Η 21Η ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Από
anixneuseis
-
11

Το Β’ΜΕΡΟΣ της σειράς των αποκαλυπτικών στοιχείων για την 21η Απριλίου.

Α’ ΜΕΡΟΣ

Αφηγείται ο Επίλαρχος ε.α. Ιωάννης Αλμπάνης

Ο Ιωάννης Αλμπάνης πήρε μέρος στην επιχείρηση εγκαθίδρυσης δικτατορίας το βράδυ της 21ης Απριλίου και συνυπήρξε με τους πρωτεργάτες του Πραξικοπήματος στις φυλακές Κορυδαλού και Αιγίνης επι τριετίαν. Οι διηγήσεις του εδώ είναι απο τα όσα του είπαν και τα στοιχεία που του έδωσαν οι πραξικοπηματίες. Εμυήθη στην Ομάδα απο τον Στυλιανό Παττακό.

     Β’ΜΕΡΟΣ ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΣΙΣ ΤΗΣ 21ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ.

Ο Παπαχελάς συνδέει την ημερομηνίαν της 21ης Απριλιου 1967 με τον πόλεμον των εξη ημερών τού Ισραήλ κατά των Αραβων. Τούτο είναι αληθές εις το ότι εβοηθήθη όντως το Ισραήλ από την εγκαθίδρυσιν της 21ης Απριλιου 1967 καθό η Σούδα απετέλεσε κύριον σημείον ανεφοδιασμού τού Ισραήλ. Αυτό ήτο τελείως συμπτωματικόν διό και θα είναι μέγα ψεύδος και παραλογισμός εάν κανείς ισχυρισθή ότι η ηγεσία της 21ης Απριλίου επεδίωξεν να εγκαθιδρύση δικτατορίαν προκειμένου να βοηθήση το Ισραήλ δηλ.είναι γελοίον να υποστηρίζεται ότι μία Οργάνωσις τού ΙΔΕΑ από το 1951 μεταπεσούσα εις ΕΕΝΑ το 1958 αποτελούμενη απο φανατικούς Εθνικιστάς Αξιωματικούς νά ωργανούτο επί 17 έτη διά να βοηθήση το Ισραήλ εις τον πόλεμον τών εξη ημερών τον Ιούνιον τού 1967.

Η έγκαθίδρυσις της 21ης Απριλίου προέκυψεν και εγένετο εξ αντανακλάσεως τής αδρανείας τού Βασιλέως και των Στρατηγών να αναστείλουν άρθρα τού Συνταγματος δηλ. να εγκαταστήσουν Δικτατορίαν την οποίαν όσον και εάν φαίνηται περίεργον διά κάποιον λόγον αι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ είχον υποθάλψει το όλον επικρατούν τότε χαώδες και εκρηκτικόν πολιτικόν κλίμα. Τό πώς και διατί κάποιοι αόρατοι κύκλοι «έξωθεν» ΗΠΑ-ΝΑΤΟ είχον φέρει και καλλιεργήση τεχνηέντως και εξεπίτηδες το κλίμα διά την επιβουλήν Δικτατορίας υπό τού Βασιλέως είναι θέμα πολύπλοκον και χρήζει ιδιαιτέρας αναλύσεως και δεν απαντάται με μίαν φράσιν.

   ΤΑ ΑΓΝΩΣΤΑ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΑΙ ΠΡΩΤΗΝ ΦΟΡΑΝ ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΟΥΜΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ.

Ιδετε λοιπόν τά γεγονότα τά οποία μέχρι σήμερον αλλά και τότε κατά τά πρώτα στάδια ουδείς ακριβώς εγνώριζεν τι ετεκταίνετο εις τά εξωθεν Ελλάδος παρασκήνια. Καταγράφω:

Από το 1952 που η Ελλάς μαζί με την Τουρκίαν εισήλθον εις το ΝΑΤΟ τά σχέδια προέβλεπον επειδή από Αξιού και Ανατολικωτερον μέχρις Εβρου το βαθος μέχρι θαλασσης είναι μικρόν η Ελλάς δεν θα ημπορουσε να σταματήση τάς επιτιθεμενας Στρατιάς τού Ανατολικού Μπλοκ διό και θα έπρεπε οπισθοχωρούσα ν’ αμυνθη επί της Αμυντικής Γραμμής Όλυμπος-Καμβούνια-Χάσια-Πίνδος.

Ομως το 1966 στα χέρια της Δύσης περιήλθαν σχέδια τού Σοβιετικού Μπλοκ τά οποία ανέτρεπον εκ βάθρων την μέχρι της στιγμής εκείνης άποψιν τού ΝΑΤΟ η οποία ήθελεν το Ανατολικό Μπλοκ να επιτίθηται κατά της Κεντρικής Ευρώπης διό και όλα τά κονδύλια, Δυνάμεις, αμυντικά εργα εγίνοντο εις την Κεντρικήν Ευρώπην.

Τώρα, ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ, τά σχέδια τού Ανατολικού Μπλοκ προέβλεπον άμυναν εις την Κεντρικήν Ευρώπην και επίθεσιν εις την Μεσην Ανατολήν προς εξαφάνισιν τού Ισραήλ και έλεγχον ολων των πετρελαϊκων πηγών και της διώρυγος τού ΣΟΥΕΖ.

Η επίθεσις θα εξεδηλούτο επι δύο κυρίων αξόνων.

Επί τού  πρώτου άξονος τού Δυτικού θα εξεδηλούτο επίθεσις κατά της Ελλάδος κατά μηκος των Βουλγαρικών συνόρων υπό δυνάμεων Βουλγαρίας, Ρουμανίας και Σοβιετικών Στρατιών ώστε εις χρόνον ρεκόρ να φθάσουν εις την Κρήτην Σούδαν κι’ εκείθεν κατά τού μοναδικού συμμάχου τής Δύσεως τού Ισραήλ.

Επι δέ τού δευτέρου άξονος τού Ανατολικού θα εξεδηλούτο επίθεσις απο το Αζερμπαϊτζαν (τότε ήτο ΕΣΣΔ) κατά μήκος τών συνόρων Τουρκίας-ΙΡΑΝ και διά μέσω τών φιλοσοβιετικών ΙΡΑΚ και ΣΥΡΙΑΣ κυρία επίθεσις κατά τού Ισραήλ.

Ταυτοχρόνως η φιλοσοβιετική Αίγυπτος  θα επετίθετο κατά τού Ισραήλ.

Ολα αυτά εάν ελάμβανον χώραν η Δύσις ΝΑΤΟ ούτε κίχ δέν θα προελάμβανον να κάμουν.Παρέλασιν θα έκαμεν το Ανατολικό Μπλοκ.

Επάγωσεν το ΝΑΤΟ και μία απο τάς πρώτας αντιδράσεις ήτο πάση θυσία θα έπρεπε να δημιουργηθή εν Ελλάδι κατάστασις αντικομμουνιστική, χαώδης ώστε να δικαιολογήται επιβουλή ενός είδους Δικτατορίας μέσω τού Βασιλέως και Α/ΓΕΣ..

Ετσι ήρχισεν να καλλιεργήται απο τάς Δυτικάς Μυστικάς Υπηρεσίας ένα κομμουνιστικόν φοβικόν κλίμα από βορρά ώς π.χ. ότι οι κομμουνισταί-Λαμπράκηδες εχουν παράνομα κρυμμένα όπλα για κίνημα,ότι πίσω από τά Βουλγαρικά σύνορα 30.000 συμμορίται Ελληνες ήσαν έτοιμοι να εισέλθουν στην Ελλάδα, εις τάς καθημερινάς διαδηλώσεις επεκράτουν εξεπίτηδες απο τάς Μυστικάς Υπηρεσίας της Δύσεως συνθήματα κατά της Δύσεως και υπερ τών κομμουνιστών κ.α παραπλήσια φοβικά όλα δημοσιευόμενα τότε εις τον τύπον ώστε να δημιουργήται κλίμα φοβικόν εκ μέρους τής ΕΣΣΔ.

Πώς όμως θα ανετρέπετο το καθεστώς;

Δεν γνωρίζω πώς το ΝΑΤΟ (ΗΠΑ) εσερβίρισεν την ιδέαν αναστολής τού Συντάγματος  εις τον Βασιλέα και την ηγεσίαν τού Στρατευματος τότε.

Εκείνο πού κατά τόν Γ. Παπαδόπουλον είναι βέβαιον, είναι,  ότι ούτε εις τον Βασιλέα αλλά και ούτε εις την ηγεσίαν τού Στρατού αι ΗΠΑ (ΝΑΤΟ) απεκάλυψαν την στιγμήν εκείνην τά σχέδια των Σοβιετικών που είχον εις χείρας των.

Απλώς τούς έλεγον ότι ένεκεν ΝΑΤΟ πρέπει να σταματήση η χαώδης κομμουνιστοειδής  κατάστασις.

Και καταδήλως δέν θα τους απεκάλυπταν τά σχεδια των Σοβιετικών διότι εάν διέρρεον θα επήρχετο πανικός, υστερία και ενδεχομένως μεγαλυτέρα κλιμάκωσις τής ήδη υπαρχούσης χαώδους καταστάσεως.

Ολη η Ελλάς τότε δια των ΜΜΕ ενόμιζεν ότι οι κομμουνισταί εις την Ελλάδα ετοίμαζον κίνημα .Απλώς προετοίμασαν ένα κομμουνιστικόν φοβικόν κλίμα τέτοιο που να δικαιολογή τήν Δικτατορίαν υπο τού Βασιλέως.

Τά υπόλοιπα το πώς θα τά αντεμετωπίζοντο τά Σοβιετικα επιθετικά σχέδια θα τά ίδωμεν πιο κάτω μετά το 1968 εφαρμοζόμενα.

Ετσι, λοιπόν, ο Βασιλευς και το ΓΕΣ ηρχισαν να προετοιμάζωνται διά κήρυξιν δικτατορίας μέσω τού σχεδίου ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ πού ίσχυεν και ήτο εγκεκριμένον από το ΝΑΤΟ ενώ το σχέδιον ΠΕΡΙΚΛΗΣ ήτο διά την Αττικήν και περισσότερον αφορούσε είς την αντιμετώπισιν κομμουνιστικού τινός κινήματος.

Τούτο εφηρμόσθη την 21ην Απριλίου 1967 μόνον διά την σύλληψιν τών χαρακτηρισμένων τότε ώς Κουμουνιστών υπό τών Σωμάτων Ασφαλείας.

Ειρήσθω εν παρόδω ότι ενώ αυτά εγίνοντο εις την Ελλάδα,ώς απεδείχθη μετέπειτα έκ των λαβόντων χώραν γεγονότων με βεβαιότητα αι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ αφ’ ενός θα είχον ενημερώσει το Ισραήλ αφού ήτο ο τελικός στόχος τού Ανατολικού Μπλοκ κι’ αφ’ ετέρου θα εσχεδιάσθη εν απορρήτω με τάς ΗΠΑ (ΝΑΤΟ) η άμεσος επίθεσις κατά των φιλοσοβιετικών χωρών Συρίας και Αιγύπτου πράγμα όπερ κι’ εγένετο 40 ημερας άμα τη εγκαθιδρύσει της 21ης Απριλίου χρησιμοποιηθεισών απροσκόπτως των βάσεων της ΣΟΥΔΑΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ κ.α.

Ετσι τάχιστα εξηλείφθησαν αι συμμαχικαί τού Ανατολικού Μπλοκ χώραι ΣΥΡΙΑ-ΑΙΓΥΠΤΟΣ διά τού λεγομένου πολέμου τών έξη (6) ημερών τού Ιουνίου τού 1967.

Τό ότι είχεν ενημερωθή το Ισραήλ διά το σχέδιον τού Ανατολικού Μπλοκ και το ότι διά να εκκινήση την επίθεσιν κατά τής ΣΥΡΙΑΣ-ΑΙΓΥΠΤΟΥ ανέμενεν την γνωστήν εις τάς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ αναμενομένην εγκαθίδρυσιν Δικτατορίας εις την Ελλάδα υπό τού Βασιλέως-ΓΕΣ προκειμένου απροσκόπτως γίνει χρήσις των βάσεων ΣΟΥΔΑΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ τεκμαίρεται και έκ τού γεγονότος ότι ο Στρατηγός τού Ισραήλ Μωσέ Νταγιάν,νικητής τού πολέμου τού 1956 μέ τήν Αίγυπτον,τάς παραμονάς τής 21ης Απριλίου ευρίσκετο εν Ελλαδι και δή κατά Δημοσιογραφικάς πληροφορίας μετά την μεταπολίτευσιν διέμενεν εις την οικίαν τού Ζάκ Αλαζράκη και ότι γενομενης της 21ης Απριλίου την μεθεπομένην αναχωρήσας δια το Ισραήλ ανεκλήθη εις την ενέργειαν και γενόμενος ΥΠΕΘΑ εξετόξευσεν την επίθεσιν κατά της Αιγύπτου και Συρίας.(Πόλεμος 6 ημερών του 1967).Εδώ διακόπτω προς το παρόν διά μιαν παρενθεσιν.

 

                                                             ΠΑΡΕΝΘΕΣΙΣ

Από το 1948 πού ιδρύθη η CIA από τον Αλλεν Ντάλλες πολλοί Ελληνοαμερικανοί 1ης γενιάς  εκρίθησαν κατάλληλοι ώς πράκτορές της ένεκεν ευστροφίας πνεύματος και οξυδερκείας. Μερικοί εξ αυτών τών πρώτων ήσαν οι Τόμ Καραμεσίνης, Αβράκωτος, Κυριακού, Φατσέας, Κορομηλάς, Νεγρεπόντης κ.α .

Αυτοί ωργάνωσαν τότε εις τά πρότυπα τής CIA και την εδώ ΚΥΠ με Διοικητήν τον Υποστράτηγον Νάτσιναν.

Από τους Ελληνοαμερικανούς πράκτορας φαίνεται ‘ότι κάποιοι όταν ημπορούσαν,όπως ημπορούσαν χωρίς να διακινδυνεύουν έδιδον πληροφορίας απορρήτους αφορώσας εις την Ελλάδα.

Τάς πληροφορίας δέν τάς εδιδον επισήμως εις την ΚΥΠ ή Πολιτικούς ή ΓΕΣ φοβούμενοι διαρροήν και αποκάλυψίν των αλλά κρυφίως και ανωνύμως αφήνοντες να διαρρεύσουν πρός τούς αρμοδίους Αξιωματικούς πού ήσαν χειρισταί τού θέματος και τους είχον εμπιστοσύνην δηλ.κάποιοι από τους Ελληνοαμερικανούς εγίνοντο το «Βαθύ λαρύγγι» στην  ΣΙΑ υπέρ τής Ελλαδος. Ασφαλώς υπήρξαν και φορές πού λανθασμένως ενημέρωνον τούς εδώ αρμοδίους είτε διότι δέν είχον ασφαλείς και ακριβείς πληροφορίας είτε διότι αι ίδιαι αι πληροφορίαι τής ΣΙΑ ήσαν ανακριβείς..

Ενας εξ αυτών ο Τόμ Καραμεσίνης υπηρετών το 1952-53 εις το κλιμάκιον τής CIA εις Αθήνας είναι αυτός που ωργάνωσεν τάς δίκας και την καταδίκην εις θάνατον και εκτέλεσιν τών κομμουνιστών Πλουμπίδη και Μπελογιάννη.

Οπως ιδική του έμπνευσις ήτο ο υπηρετών εις την ΚΥΠ νεαρός τότε Ταγματάρχης Γ.Παπαδόπουλος να συμμετάσχη ώς στρατοδίκης κατά την δίκην Μπελογιάννη και να μειοψηφίση υπέρ τού Μπελογιάννη προκειμένου δημιουργηθή εις το εσωτερικόν τού ΚΚΕ αναταραχή και καχυποψία.

Ε λοιπόν κάποιος εξ αυτών των Ελληνοαμερικανών τής ΣΙΑ ήτο πού έδωκεν προσωπικώς εις τον Παπαδόπουλον το 1966 την πληροφορίαν περί τού σχεδίου επιθέσεως των Σοβιετικών κατά τής Ελλαδος και ότι αι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ επείγοντο διά Δικτατορίαν.

Πιθανολογώ ότι τότε το «βαθύ λαρύγγι» της ΣΙΑ πού έδιδεν τάς ακρως απορρήτους πληροφορίας εις τον Παπαδόπουλον πρέπει να ήτο ο Τόμ Καραμεσίνης καθότι είχον συνυπηρετήσει μέ τον Παπαδόπουλον το 1952 εκείνος στήν ΣΙΑ και ο Παπαδόπουλος στην ΚΥΠ και είχον συνεργασθή στενά επί των υποθέσεων Πλουμπίδη και Μπελογιάννη.

Ο Παπαδόπουλος αρχικώς μ’ άφησεν κατά τάς συζητήσεις μας να αντιληφθώ ότι δήθεν «διησθάνετο» ότι αι ΗΠΑ επεθύμουν δικτατορίαν λόγω τής εκρύθμου εις την Ελλαδα καταστάσεως αλλα μ’ απέκρυπτεν πώς τό διησθάνετο. Μετά πολύν καιρό και όταν επρόκειτο να τελειώσω μέ τάς Δικαστικάς μου περιπετείας όχι ευθέως αλλά και πάλιν εμμέσως μοί είπεν ότι υπήρχον κάποιαι ενδείξεις από προσωπικόν στενότατον φίλον Ελληνοαμερικανόν πού εγνώριζε πολλά….αορίστως.

Αλλά επειδή εις άλλας συζητήσεις με άλλους Απριλιανούς πρωτοκλασάτους ωμιλούσαμεν περί τού ρόλου των Ελληνοαμερικανών τής ΣΙΑ πιθανολογώ ότι έτσι πρέπει να είχον τά πράγματα.

Μάλιστα διακινδυνεύω να καταγράψω ότι ο Παπαδόπουλος ίσως να ήτο ο μοναδικός αφ’όλον το Ελληνικόν κατεστημένον Πολιτικόν και Στρατιωτικόν πού εγνώριζεν το πόσον πολύ και διά ποίον επείγοντα λόγον έπρεπε να καθιδρυθή δικτατορία στην Ελλάδα το 1966-67.

Ο Παπαδόπουλος επίστευεν ότι την πληροφορίαν περί σχεδίων τών Σοβιετ αι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ ούτε εις τον Βασιλέα ούτε εις το ΓΕΣ την είχον αποκαλύψει μή τυχόν και δημιουργηθή πανικός και διαρροαί. Απλώς τούς έλεγον ότι έπρεπε να σταματήση η χαώδης καί κομμουνιστοειδής αναρχία διότι ήτο εις βάρος τής ασφαλείας τού ΝΑΤΟ.

Όπως επίσης είμαι βέβαιος ότι ο Παπαδόπολυλος εις ουδένα Απριλιανόν είχεν αποκαλύψει την ακριβή πληροφορίαν ότι το ΝΑΤΟ-ΗΠΑ επιθυμούν Δικτατορίαν ούτε εις τον Παττακόν,ούτε στον Μακαρέζον ούτε εις άλλον Απριλιανόν.

Κι’ αυτό διότι ο άγραφος νόμος είναι ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΩ ΠΗΓΗ ΜΗ ΤΥΧΟΝ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗ και επί πλέον εάν το απεκάλυπτεν ενδεχομένως να μή ήσαν τόσον δραστήριοι και προσεκτικοί οι λοιποί Απριλιανοί αφού θα εγνώριζον ότι είχον την επιθυμίαν τών ΗΠΑ δια δικτατορίαν άρα δέν χρειάζεται και πολύ να προσέχωμεν.

Βεβαίως αι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ ήθελον δικτατορίαν όχι όμως τών Απριλιανών αλλά τού Βασιλέως-Α/ΓΕΣ ώστε να τήν ελέγχουν ενώ με Παπαδόπουλον-Παττακόν–Μακαρέζον δέν θα τους ήλεγχον όπως και εγένετο.

Απλώς ο Παπαδόπουλος έκ τού ασφαλούς ότι αι ΗΠΑ θέλουν Δικτατορίαν ήρχισεν ώς να μή εγνώριζεν τίποτε να εργάζηται επί τού σχεδίου εγκαθιδρύσεως Δικτατορίας πού τούς είχεν αναθέσει ο Α/ΓΕΣ Σπαντιδάκης προσαρμόζων όμως αυτό με τά δεδομένα πού ήθελεν η Τριανδρία (Παπαδόπουλος-Παττακός-Μακαρεζος) διό και εις το ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ προσετέθη εν κρυπτώ και ένα μικρότερον σχέδιον το Απριλιανόν ΙΕΡΑΞ.

Ουδέποτε ο Παπαδόπουλος υπήρξεν πράκτωρ τών ξένων,ούτε ο Μακαρέζος ουτε ο Παττακός. Απλώς η ΣΙΑ τούς εγνώριζε απο το 1952-3 που ο Παπαδόπουλος υπηρέτει στην ΚΥΠ και ο Μακαρέζος το 1966. Δι’ αυτό αι ΗΠΑ την 21ην Απριλιου 1967 αιφνιδιασθείσαι πλήρως ενόμισαν πρός στιγμήν ότι το κίνημα ημπορεί να ήτο και κομμουνιστικόν οπότε

τούς καθησύχασεν ο Ελληνοαμερικανός Τόμ Καραμεσίνης λέγων εις τον τότε ΥΠΕΞ τών ΗΠΑ Ντήν Ράσκ «Μή φοβάσθε οι Παπαδόπουλος-Μακαρέζος είναι εθνικισταί διότι υπηρέτησαν στην ΚΥΠ όταν ήμουν εγώ στην Αθήνα».

Ούτω πώς λοιπόν ενώ αι ΗΠΑ ανέμενον Δικτατορίαν ελεγχομένην υπό τού Βασιλέως και Α/ΓΕΣ τούς ήλθον οι άγνωστοι Συνταγματάρχαι.Από την πρώτην στιγμήν το Κογκρέσσον απήτησεν να επιβληθή και επεβλήθη σκληρότατον εμπάρκο όπλων-ανταλλακτικών εις την Ελλάδα καίτοι εις το παρασκήνιον η ιδία η Κυβέρνησις τών ΗΠΑ γνωρίζουσα τά απόρρητα σχέδια των Σοβιετικών εκόπτετο πώς και πώς να μάς τροφοδοτήση με όγκον βαρέως οπλισμού (άρματα-πυροβολικόν).

Ομως είχεν το Κογκρέσσον αντίθετον.

Θά έπρεπεν λοιπόν ν’ ανατραπή η 21η Απριλίου υπό τού Βασιλέως-ΓΕΣ και διά ένα σύντομον διάστημα αιρουμένων κάποιων άρθρων συγκεκαλυμμένως να φαίνηται ότι προχωρεί δήθεν η Χώρα εις επαναφοράν τής Δημοκρατίας ούτως ώστε να εξοπλισθή η Ελλάς.

Πρός εφαρμογήν τούτου και μέ πρόσχημα ότι θα επεσκέπτετο την Ομογένειαν ο Βασιλευς Κωνσταντίνος κατά μήνα Σεπτεμβριον τού 1967 εκλήθη εις τον Λ.Οικον. Εκεί ευθέως ο Πρόεδρος Τζονσον τού είπεν και έδωκεν το πράσινον φώς να διώξη τούς Συνταγματάρχας.

«Υou better rid of the colonels» διασώζει την φράσιν η Αλεξάνδρα Στεφανοπούλου πού εσυνόδευεν την Αννα-Μαρία εις τον κήπον και ήκουσεν τον Τζόνσον.

Πράγματι επανελθών ο Βασιλεύς το τέλος Σεπτεμβρίου τού 1967 εξ ΗΠΑ μαζί με τον Α/ΓΕΣ Σπαντιδάκη πού δεν ηνείχετο τούς Συνταγματάρχας διότι τον εξηπάτησαν με την 21ην Απριλίου κατέστρωσαν το σχέδιον ανατροπής εν συνεργασία με τον Μακάριον αλλά και τούς Τούρκους.

Τό σχέδιον προέβλεπεν επεισόδια στο χωριό Κοφίνου τής Κύπρου από τούς Τούρκους, επέμβασις τής Εθνοφρουράς και δημιουργία εικονικής Ελληνοτουρκικής κρίσεως,νσυγκέντρωσις όλου τού Ελληνικού Στρατού εις τον Εβρον ώστε να ελέγχηται υπό τού Διοκητού τού Γ’ Σώματος Στρατού Στρατηγού Περίδη και Επιτελάρχη τόν Ταξίαρχο Βιτάλη αλλά και τον Διοικητήν τής ΧΧ ΤΘΜεραρχίας Ανδρέα Ερσελμαν.

Ο Βασιλεύς θα εξέπεμπεν από Καβαλα μήνυμα απο Ρ/Φ ότι η Επανάστασις έληξεν και μετά 2-3 μήνες θα είχαμεν εκλογάς.

Ομως το κίνημα απέτυχεν διότι το 95% των Αξιωματικών δέν υπήκουσεν  και ετσι την 14ην Δεκεμβρίου τού 1967 εγένετο Πρωθυπουργός ο Γ.Παπαδόπουλος με αντιβασιλέα τον Στρατηγό Γεώργιον Ζωϊτακην.

Δέν περιγράφω τάς στρατιωτικάς σκηνάς,συλλήψεις-αντισυλλήψεις και δι’ όπλων αψιμαχίας που έλαβον χώραν εις την Κομοτηνήν εδραν τού Γ’ ΣΣ και τάς Σάπας τής ΧΧΤΘ Μεραρχίας διότι δεν έχουν γενικόν ενδιαφέρον.

Σημείωσις:Πρίν φθάσωμεν εις την 13ην Δεκεμβρίου 1967 κι’ εκδηλωθή το Πραξικόπημα τού Βασιλέως κατά της 21ης Απριλίου οι Τούρκοι καίτοι γνώσται της σχεδιασθείσης κρίσεως εν τούτοις πάντοτε δόλιοι και μέ πρόσχημα ότι αι Τουρκοκυπριακαί απώλειαι εις το χωριό Κουφίνου ήσαν υπερβολικαί απήτησαν αντ’ αυτού την απόσυρσιν τής Ελληνικής Μεραρχίας έκ τής Κύπρου.

Εθνική Ασφάλεια δεν είναι μόνο η άμυνα αλλά και οι πυρκαγιές με τις πλημμύρες!

Από
anixneuseis
-
0

του Γιώργου Κουκάκη*

Η Ελλάδα έχει βρεθεί αντιμέτωπη τα τελευταία χρόνια με αρκετά από τα εν λόγω φυσικά φαινόμενα, έχοντας «πληρώσει ακριβά» τις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης.

 

Γιατί (και) οι δασικές πυρκαγιές και οι πλημμύρες είναι ζήτημα εθνικής ασφάλειας και πως μπορούν να αντιμετωπιστούν

Απομυθοποίηση της εθνικής ασφάλειας –η οποία δεν περιλαμβάνει μόνο την εθνική άμυνα ενός κράτους– και την επεξήγηση της επίδρασης που έχουν τόσο οι πυρκαγιές όσο και οι πλημμύρες σε αυτήν.  Η Ελλάδα έχει βρεθεί αντιμέτωπη τα τελευταία χρόνια με αρκετά από τα εν λόγω φυσικά φαινόμενα, έχοντας «πληρώσει ακριβά» τις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης.  Η κατανόηση επομένως σε βάθος του συγκεκριμένου ζητήματος και των ενδεικνυόμενων τρόπων αντιμετώπισης των απειλών θα συμβάλλει θετικά στην ενίσχυση της εθνικής ασφάλειας.

Γράφει ο Γιώργος Κουκάκης

Η περίοδος που διανύουμε αποτελεί ίσως μία από τις πιο ήρεμες περιόδους στην Ελλάδα όσον αφορά τις κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν, καθώς η αντιπυρική περίοδοςi έχει τελειώσει για τις περισσότερες περιοχές της Ελλάδας,ii ενώ η πτώση της θερμοκρασίας δεν είναι τόσο μεγάλη ούτε οι βροχοπτώσεις τόσο έντονες ώστε να υπάρχει αυξημένος κίνδυνος δασικών πυρκαγιών και περιπτώσεων αποκλεισμού ολόκληρων περιοχών λόγω έντονων χιονοπτώσεων και πλημμυρικών φαινομένων αντίστοιχα. Το γεγονός αυτό καθιστά τη παρούσα περίοδο ιδανική για αναστοχασμό, εξαγωγή συμπερασμάτων και φυσικά κατάλληλη προετοιμασία σε όλα τα επίπεδα, ώστε να αποφύγουμε την επανάληψη δυσάρεστων περιστατικών του παρελθόντος τα οποία έπληξαν την εθνική ασφάλεια της Ελλάδας,

Στο σημείο αυτό, ίσως πολλοί να αναρωτιούνται τι σχέση έχει η εθνική ασφάλεια με τις δασικές πυρκαγιές, τις πλημμύρες και τα υπόλοιπα ακραία καιρικά φαινόμενα. Αυτό ακριβώς είναι και το μεγάλο σφάλμα που επικρατεί στην αντίληψη των περισσοτέρων πολιτών, καθώς η εθνική ασφάλεια έχει εσφαλμένως συνδεθεί αποκλειστικά με την προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας και της εθνικής ανεξαρτησίας ενός κράτους, δηλαδή την εθνική άμυνα. Αν όμως δεν ισχύει κάτι τέτοιο, τότε τι είναι η εθνική ασφάλεια;

Εικόνα 1: Οι κυριότερες συνιστώσες της εθνικής ασφάλειας  |  Πηγή: Σύνθεση του Γεώργιου Κουκάκη ©

 

Εθνική ασφάλεια είναι η προστασία του κράτους και των πολιτών αυτού από κάθε είδους απειλή που στρέφεται εναντίον τους και η οποία επηρεάζει τόσο την εύρυθμη λειτουργία του κράτους όσο και την ευημερία των πολιτών.iii Ανάλογα δε με το είδος της απειλής και τον τομέα πολιτικής (policy field) που επηρεάζει, η εθνική ασφάλεια χωρίζεται στις ακόλουθες (όχι αποκλειστικές) κατηγορίες (Εικόνα 1):

1. Στρατιωτική ασφάλεια (military security).

2. Οικονομική ασφάλεια (economic security).

Συνδρομές για οικονομικές ειδήσεις

3. Ενεργειακή ασφάλεια (energy security).

4. Ασφάλεια κρίσιμων εθνικών υποδομών (critical infrastructure security).

5. Θαλάσσια ασφάλεια (maritime security).

6. Επισιτιστική ασφάλεια (food security).

7. Περιβαλλοντική ασφάλεια (environmental security).

8. Υγειονομική ασφάλεια (health security).

9. Εσωτερική ασφάλεια (domestic/internal/homeland security).

10. Κυβερνοασφάλεια (cyber security).

11. Πολιτιστική ασφάλεια (cultural security).

12. Δημογραφική ασφάλεια (demographic security).

13. Υδατική ασφάλεια (water security).

14. Ασφάλεια πληροφοριών (information security).

15. Πολιτική ασφάλεια (political security).

16 Διαστημική ασφάλεια (space security).

Εκ πρώτης όψεως, γίνεται αντιληπτό ότι τόσο οι δασικές πυρκαγιές όσο και οι πλημμύρες καθώς και τα υπόλοιπα ακραία καιρικά φαινόμενα εμπίπτουν στην κατηγορία της περιβαλλοντικής ασφάλειας, καθώς τα βασικά αίτια που τις προκαλούν –εξαιρώντας τις ενδεχόμενες κακόβουλες ενέργειες– σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή και έχουν σοβαρές αρνητικές συνέπειες στο περιβάλλον. Όταν ωστόσο τα εν λόγω φαινόμενα έχουν τόσο μεγάλη έκταση και ένταση ώστε να επηρεάζουν την εύρυθμη λειτουργία του κράτους και την ευημερία των πολιτών αυτού, τότε επηρεάζουν και άλλες συνιστώσες της εθνικής ασφάλειας με κυριότερες την οικονομική ασφάλεια,iv την ενεργειακή ασφάλεια vκαι την ασφάλεια κρίσιμων εθνικών υποδομών.vi

Το γεγονός αυτό έγινε δυστυχώς αντιληπτό στην Ελλάδα τόσο κατά τις δασικές πυρκαγιές που σημειώθηκαν στην Εύβοια, τον Έβρο και τη Ρόδο τα τελευταία χρόνια όσο και κατά τις πλημμύρες που σημειώθηκαν στη Θεσσαλία τον Σεπτέμβριο του 2023, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα τη ζημίωση της εθνικής οικονομίας και την καταστροφή μεγάλου μέρους των περιουσιακών στοιχείων των πολιτών.vii Ιδιαίτερα λυπηρό δε είναι το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν είναι το μόνο Ευρωπαϊκό κράτος που αντιμετώπισε τέτοια φαινόμενα, καθώς τεράστιες εκτάσεις κάηκαν τις τελευταίες δεκαετίες στην Ισπανία και την Πορτογαλία,viii ενώ έντονα καιρικά φαινόμενα σημειώθηκαν μεταξύ άλλων στη Γερμανία, τη Σερβία και τη Ρουμανία το καλοκαίρι του 2023,ix και καταστροφικές πλημμύρες στην Ισπανία μόλις πρόσφατα.x Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονιστεί ότι σύμφωνα με το Νόμο 4662/2020 ως καταστροφή ορίζεται:

«Η σοβαρή διαταραχή της λειτουργίας της κοινωνίας, που προκαλεί εκτεταμένες ανθρώπινες, υλικές και περιβαλλοντικές απώλειες, οι οποίες ξεπερνούν την ικανότητα της πληγείσας κοινωνίας να τις αντιμετωπίσει με ίδια μέσα και πόρους».xi

Όσον αφορά τον τρόπο αντιμετώπισης –δηλαδή τις τακτικές και διαχειριστικές αποφάσεις που λαμβάνονται και τις επιχειρησιακές δραστηριότητες που σχεδιάζονται και υλοποιούνται– κάθε είδους καταστροφής, αυτός σύμφωνα πάντα με τον προαναφερθέντα νόμο περιλαμβάνει τέσσερα (4) στάδια τα οποία συνθέτουν τον κύκλο διαχείρισης καταστροφής (Εικόνα 2).xii Τα στάδια αυτά είναι τα ακόλουθα:

1. Πρόληψη (Prevention) – Μετριασμός (Mitigation), η οποία περιλαμβάνει το σύνολο των δράσεων και μέτρων που στοχεύουν στην απόλυτη αποφυγή των δυνητικών επιπτώσεων των κινδύνων και στην ελαχιστοποίηση των φυσικών, τεχνολογικών καταστροφών και λοιπών απειλών.

Εικόνα 2: Τα στάδια του Κύκλου Διαχείρισης Καταστροφής (Disaster Management Cycle)
Πηγή: https://www.tidalbasingroup.com/the-role-of-disaster-mitigation-in-modern-urban-planning/

2. Ετοιμότητα (Preparedness/Preparation), η οποία περιλαμβάνει το σύνολο δράσεων και μέτρων που λαμβάνονται εκ των προτέρων για να διασφαλίσουν αποτελεσματική αντίδραση σε περιπτώσεις καταστροφών.

3. Αντιμετώπιση (Response), η οποία περιλαμβάνει τις δράσεις, κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά την καταστροφή, για την προστασία της ζωής και της υγείας των ανθρώπων, για την αντιμετώπιση άμεσων αναγκών διαβίωσής τους και για τη διασφάλιση παροχής αρωγής και υποστήριξης για τον μετριασμό των επιπτώσεων της καταστροφής.

4. Αποκατάσταση (Relief/Recovery), η οποία περιλαμβάνει δράσεις μετά από μία καταστροφή με στόχο την αποκατάσταση ή τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης κατά τις πρώτες ώρες και ημέρες μετά την εκδήλωσή της.

Ένας ακόμα παράγοντας στον οποίο θα πρέπει να δοθεί έμφαση είναι η ατομική ευθύνη που φέρουν οι πολίτες, καθώς η συνολική γενική ευθύνη που όντως φέρει το κράτος δεν τους απαλλάσσει από το δικό τους μερίδιο, το οποίο συνίσταται στην κατάλληλη ατομική προετοιμασία αλλά και τη συνεισφορά τους στο μέτρο του δυνατού στις δράσεις του κράτους κατά τη διάρκεια των τεσσάρων προαναφερθέντων σταδίων. Κατά τη διάρκεια δε της εκδήλωσης κάποιας καταστροφής (3ο στάδιο) εξαιρετικά σημαντικό ρόλο διαδραματίζει ο εθελοντισμός, ο οποίος δρα επικουρικά όσον αφορά τις ενέργειες του κρατικού μηχανισμού.

Για να αναπτυχθεί όμως η ατομική ευθύνη, η οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο της κουλτούρας ασφάλειας το οποίο θα πρέπει να έχει καλλιεργηθεί, απαιτείται η εφαρμογή μίας ολιστικής προσέγγισης του ζητήματος, η οποία θα έχει ως κεντρικό άξονα την επιμόρφωση των πολιτών από μικρή ηλικία σε όλες τις βαθμίδες της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, και την εν συνεχεία παροχή δια βίου μάθησης σε συνδυασμό με την κατάλληλη προβολή και προώθηση των σχετικών δράσεων με τη βοήθεια των Μέσων Μαζικής ενημέρωσης (ΜΜΕ) και Κοινωνικής Δικτύωσης (ΜΚΔ).

Εν κατακλείδι, θα πρέπει να γίνει αντιληπτό από όλους ότι αφενός μεν η εθνική ασφάλεια είναι υπόθεση όλων των πολιτών και όχι μόνο του κράτους, αφετέρου δε ότι η ασφάλεια αποτελεί σημαντικό καταλύτη και προϋπόθεση της ανάπτυξης και ΟΧΙ τροχοπέδη αυτής, καθώς σύμφωνα με τον Άγγλο φιλόσοφο Thomas Hobbes (1588-1679)xiii:

«[…] χωρίς ασφάλεια δεν υπάρχει χώρος για τη βιομηχανία […] δεν υπάρχουν τέχνες, δεν υπάρχουν γράμματα, δεν υπάρχει κοινωνία και το χειρότερο απ’ όλα, υπάρχει συνεχής φόβος και ο κίνδυνος βίαιου θανάτου, η ζωή του ανθρώπου είναι μοναχική, φτωχή, άσχημη, κτηνώδης και σύντομη».xiv

i Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας. (χ.η.). Αντιπυρική Περίοδος. https://civilprotection.gov.gr/antipyriki-periodos

ii Dasarxeio.com. (2024, Οκτώβριος 23). Παράταση αντιπυρικής περιόδου. https://dasarxeio.com/2024/10/23/140361/

iv Koukakis, G. (2024). Understanding National Security – Part II: The component of Economic Security. Geostrategic Pulse. Issue 297, 31-46. https://www.researchgate.net/publication/383861884_Understanding_National_Security_-_Part_II_The_Component_of_Economic_Security

v Σταμπολής, Κ.& Μεζαρτάσογλου, Δ. (2018). Η Ενεργειακή Ασφάλεια της Ελλάδας και Προτάσεις για την Βελτίωσή της [Μελέτη (Μ 51)]. Ινστιτούτο Ενέργειας Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Αθήνα, 9. https://www.iene.gr/articlefiles/energgeiki-asfaleia_elladas.pdf

vi Żaboklicka, E. (2020). Critical infrastructure in the shaping of national security. Security and Defence Quarterly, 28(1), 70-81. https://doi.org/10.35467/sdq/118585

vii Ρομπόλης, Σ. & Μπέτσης, Β. (2023, Σεπτέμβριος 22). Οι συνέπειες των πλημμυρών στη Θεσσαλία και η ελληνική οικονομία. Οικονομικός Ταχυδρόμος.https://www.ot.gr/2023/09/22/apopseis/experts/oi-synepeies-ton-plimmyron-sti-thessalia-kai-i-elliniki-oikonomia/

viii Ρουγγέρη, Ν. (2024, Ιούνιος 22). Φωτιές; Κινδυνεύει η Ευρώπη να καεί; – Οι mega fires ήρθαν για να μείνουν. In.gr. https://www.in.gr/2024/06/22/in-science/perivallon-b-science/foties-kindyneyei-eyropi-na-kaei-oi-mega-fires-irthan-gia-na-meinoun/

ix FLASH. (2024, Ιούνιος 20). Ακραία καιρικά φαινόμενα «διαλύουν» την Ευρώπη – «Πνίγεται» η Γερμανία – «βράζει» η Ρουμανία. https://www.flash.gr/akraia-kairika-fainomena-dialyoyn-tin-eyropi-pnigetai-i-germania-vrazei-i-roymania-943001

x CNN Greece. (2024, Οκτωβρίου 30). Πλημμύρες στην Ισπανία: Τους 62 έφτασαν οι νεκροί – Αγωνία για τους αγνοούμενους. https://www.cnn.gr/kosmos/story/446334/plimmyres-stin-ispania-tous-62-eftasan-oi-nekroi

xi Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας. (2020, Φεβρουάριος 07). Νόμος Υπ’Αριθ.4662 , Εθνικός Μηχανισμός Διαχείρισης Κρίσεων και Αντιμετώπισης Κινδύνων, αναδιάρθρωση της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας, αναβάθμιση συστήματος εθελοντισμού πολιτικής προστασίας, αναδιοργάνωση του Πυροσβεστικού και άλλες διατάξεις (ΦΕΚ Α27) [Επίσημο Έγγραφο], 307. https://search.et.gr/el/fek/?fekId=598564

xii Οπ.π.

xiii Sorell, T. (2024, September 12). Thomas Hobbes. Encyclopedia Britannica. https://www.britannica.com/biography/Thomas-Hobbes

xiv Coupland, R. (2001). Humanity: What is it and how does it influence international law?. ICRC.83(844), 980. https://international-review.icrc.org/sites/default/files/S156077550018349Xa.pdf 

Profile Picture

Ο Αντισυνταγματάρχης ε.α. Γεώργιος Κουκάκης εισήχθη μέσω πανελληνίων εξετάσεων στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1998 από όπου αποφοίτησε το 2002, 1ος μεταξύ των Ανθυπολοχαγών Πεζικού και 8ος μεταξύ όλων των απόφοιτων της Σχολής. Το 2003 εντάχθηκε στις Ειδικές Δυνάμεις, όπου υπηρέτησε μέχρι το 2017 οπότε και αποχώρησε οικειοθελώς. Έχει υπηρετήσει σε διάφορες Μονάδες και Επιτελεία των Ειδικών Δυνάμεων, του Πεζικού και της Επιστράτευσης στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Κύπρος και Κοσσυφοπέδιο) και είναι απόφοιτος όλων των υποχρεωτικών στρατιωτικών εκπαιδεύσεων (σχολείων) του Πεζικού και των Ειδικών Δυνάμεων, καθώς και τεσσάρων σχολείων στις ΗΠΑ (Fort Benning, Georgia). Επιπλέον είναι απόφοιτος της Ανώτατης Διακλαδικής Σχολής Πολέμου (2023), από την οποία βραβεύτηκε για τη διπλωματική του διατριβή (5η καλύτερη). Αποστρατεύτηκε έπειτα από αίτησή του το 2024 έχοντας 26 έτη υπηρεσίας. Είναι κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος Ειδίκευσης (Master of Arts) στη «Διακυβέρνηση, Ανάπτυξη και Ασφάλεια στη Μεσόγειο» του Πανεπιστημίου Αιγαίου, το οποίο απέκτησε με βαθμό άριστα αποφοιτώντας 1ος ανάμεσα στους συμφοιτητές του, έπειτα από υποτροφία που του χορηγήθηκε από το Γενικό Επιτελείο Στρατού (ΓΕΣ). Είναι Κύριος Ερευνητής και Γενικός Γραμματέας του Κέντρου Διεθνών Στρατηγικών Αναλύσεων (ΚΕΔΙΣΑ) στο οποίο εντάχθηκε το 2022, μέλος του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ) από το 2022, Ερευνητικός Συνεργάτης (Research Associate) του HERMES Institute of International Affairs, Security & Geoeconomy από το 2022 και μέλος της ΆΛΛΗΛΟΝ από το 2022 και της Mercury Negotiation Academy (MNA) το 2023. Επιπλέον, είναι ακαδημαϊκός υπεύθυνος του προγράμματος «Σπουδές Ασφάλειας στη Μεσόγειο» του ΚΕΔΙΒΙΜ Πανεπιστημίου Αιγαίου υπό την ακαδημαϊκή ευθύνη του Δρ. Ντάλη Σωτήρη, το οποίο λειτουργεί από τον Οκτώβριο του 2024. Έχει λάβει μέρος ως εισηγητής σε μία πληθώρα σεμιναρίων και συνεδρίων, ενώ μελέτες του έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά Στρατιωτική Επιθεώρηση, Διακλαδική Επιθεώρηση, NRDC-GR HERALD, Η Ελλάδα, η Ευρώπη και ο Κόσμος, καθώς και τη σειρά Global Security and Intelligence Note (GSIN) και South and South East Asia Security Research Center (SSEASRC) Research Notes του Πανεπιστημίου του Buckingham, το διμηνιαίο περιοδικό Geostrategic Pulse, τα επιστημονικά περιοδικά ομότιμης αξιολόγησης HAPSc Policy Brief Series του Ελληνικού Οργανισμού Πολιτικών Επιστημόνων (ΕΟΠΕ) και Regional Integration: Politics, Economics, Governance (Περιφέρεια) του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης (ΠΕΔΔ) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), καθώς και τις ιστοσελίδες των προαναφερθέντων Ινστιτούτων με τα οποία συνεργάζεται. Είναι συν-συγγραφέας του βιβλίου «Εθνική Ασφάλεια: Μύθοι και Πραγματικότητα», το οποίο κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2023 από τις εκδόσεις Ινφογνώμων.

geopolitico.gr

Ο αυτοεξευτελισμός του ΣΥΡΙΖΑ

Από
anixneuseis
-
0

ΣΥΝΕΔΡΟΙ ΣΥΡΙΖΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ : Αυτά συνέβησαν στο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ

Όλοι εμείς που υπογράφουμε αυτή την ανακοίνωση ήμασταν εκλεγμένοι σύνεδροι για το έκτακτο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ που έλαβε χώρα στην Αθήνα, στον χώρο του κέντρου διασκεδάσεως “Γκάζι MusicHall”.

Καταθέτουμε την εμπειρία μας για να έχουν γνώση όλοι όσοι ψήφισαν στις εκλογές συνέδρων του ΣΥΡΙΖΑ στη Χαλκιδική, αλλά κι η κοινωνία μας για το τι ακριβώς συνέβη και πως διοργάνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ το εν λόγω συνέδριο.

Μεταβήκαμε στην Αθήνα με ίδια μέσα, με ιδιωτικά αυτοκίνητα και με το λεωφορείο της γραμμής την Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2024 το μεσημέρι. Μέχρι τότε δεν είχαμε την παραμικρή ενημέρωση σε σχέση με την διαδικασία, αλλά ούτε και μας συνέδραμαν στο οτιδήποτε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Όταν φτάσαμε κανένας μας δεν είχε λάβει sms διαπίστευσης. Πήγαμε στις 15:00 στο χώρο έξω από το κτίριο που θα φιλοξενούσε το συνέδριο. Στις 16:10 σε κάποιους από εμάς ήρθε email διαπίστευσης σε άλλους όχι. Η «είσοδος» του συνεδρίου ήταν μία μονή, στενή πόρτα και ήταν ερμητικά κλειστή. Μέχρι και τις 19:00 είχαν μαζευτεί έξω από το χώρο του Συνεδρίου πάνω από 2.000 σύνεδροι, πολλοί από τους οποίους δεν είχαν λάβει διαπίστευση.

Η κεντρική είσοδος του Συνεδρίου παρέμενε κλειστή για τους πολλούς που περίμεναν επί ώρες ήσυχα και υπομονετικά στο πεζοδρόμιο και επί της Ιεράς Οδού – η κυκλοφορία στον κεντρικό αυτό δρόμο της Αθήνας διακόπηκε από την Τροχαία για να χωρέσει το συγκεντρωμένο πλήθος των συνέδρων. Από τους οργανωτές όμως του Συνεδρίου είχε ανοίξει για τα δικά τους πρόσωπα μια δεύτερη είσοδος κρυφή, από όπου οι εκλεκτοί εισέρχονταν μέσω συνεννόησης με sms προς κάποιο “κορυφαίο” στέλεχος, ερήμην όλων των υπολοίπων. Με την πάροδο των ωρών σημειώθηκε επικίνδυνος συνωστισμός στην μοναδική κεντρική πόρτα, η οποία δεν άνοιγε, παρά μόνο για ελάχιστα δευτερόλεπτα.

Σε μία στιγμή που άνοιξε η πόρτα, γύρω στις 20:30 – δύο σχεδόν ώρες αφού είχε «ξεκινήσει» το Συνέδριο- κατάφερε ο πρώτος από εμάς – να εισέλθει και να φτάσει σε ένα διάδρομο όπου δίνονταν οι διαπιστεύσεις. Αφού του έδωσαν μια διαπίστευση πρόχειρη, και όχι εκείνη με το barcode, οι φύλακες- πορτιέρηδες του απαγόρευσαν την είσοδο στην αίθουσα διεξαγωγής του Συνεδρίου και τον οδήγησαν σε μια δεύτερη αίθουσα τρεις ορόφους ψηλότερα, όπου θα μπορούσε να παρακολουθεί οπτικά μόνο τις εργασίες από σύστημα τηλεόρασης– το οποίο και αυτό δεν δούλευε, χωρίς να συμμετέχει σε αυτές, ούτε βέβαια και στις κρίσιμες δια βοής ψηφοφορίες, άλλες από τις οποίες είχαν ήδη διεξαχθεί – π.χ. για το Προεδρείο του Συνεδρίου – και άλλες ακολούθησαν αργότερα – π.χ. για την παύση και αντικατάσταση της Επιτροπής Δεοντολογίας.

Μετά από μία περίπου ώρα, ο συγκεκριμένος σύνεδρος – και δύο ακόμη σύντροφοι από το Νομό, που εν τω μεταξύ είχαν μπει στο κτίριο και οδηγήθηκαν στην ίδια αίθουσα cinema του τρίτου ορόφου – κατάφεραν να απεγκλωβιστούν, να περάσουν από τα μπλόκα των φυλάκων που συναντούσαν στους διαδρόμους των ορόφων και να εισέλθουν με περιπετειώδη τρόπο στην κεντρική αίθουσα διεξαγωγής του Συνεδρίου. Διαπίστωσαν εκεί ότι βρίσκονταν στην αίθουσα αυτή μόνο άτομα, τοποθετημένα από τα «κορυφαία» στελέχη, ενώ το μεγάλο πλήθος των συνέδρων βρίσκονταν ακόμη εκτός του κτιρίου και κυρίως εκτός της αίθουσας του Συνεδρίου, το οποίο διεξάγονταν «κανονικά».

Την ώρα που υποτίθεται θα διεξάγονταν η ψηφοφορίαγ ια τους υποψήφιους Προέδρους εστάλη σε ορισμένους μόνο συνέδρους ένας ηλεκτρονικός υπερσύνδεσμος με τον οποίο έπρεπε να ψηφίσουν ναι ή όχι στις τέσσερις  υποψηφιότητες, εξαιρουμένου βεβαίως του Κασσελάκη. Ο σύνδεσμος αυτός έδειχνε χρησιμοποιημένος κι ότι η ψήφος είχε κατοχυρωθεί ως ψήφος “υπέρ” άγνωστο πως και για ποιον. Επίσης, γινόντουσαν μια σειρά από κρίσιμες ψηφοφορίες στα γρήγορα και δια βοής, μόνο από αυτούς που βρίσκονταν στην VIP αίθουσα του Συνεδρίου.

Ο αποκλεισμός στα πεζοδρόμια της Ιεράς οδού νόμιμα εκλεγμένων συνέδρων. Η κατ επιλογή συμμετοχή στις διαδικασίες, η απαγόρευση εισόδου στην αίθουσα συνεδρίου, η απαξίωση χιλιάδων μελών πολλά από τα οποία βρίσκονται δεκαετίες στους αγώνες,  δεν συνάδουν με τις Αξίες της Αριστεράς και απέχουν πολύ από τις αρχές της δημοκρατίας.

Η εικόνα αυτή του μεθοδευμένου αποκλεισμού συνέδρων μας προσβάλει βαθύτατα ως πολίτες κι ως άτομα και λυπούμαστε πολύ που ο ΣΥΡΙΖΑ κατάντησε να συμπεριφέρεται με τον τρόπο αυτό στα μέλη του.

Είναι σαφές ότι το συνέδριο του μπουζουξίδικου δεν ήταν Συνέδριο, αλλά ένα κακοστημένο θέατρο αδίστακτων μηχανισμών.

Οι εκλεγμένοι σύνεδροι της Χαλκιδικής

Κουντούρης Νικόλας                    Κυριαφίνης Δημήτρης                Γκοντίνος Κώστας

Βερβίτης Αντώνης                        Τσουλκανίδου Τζούλια              Μαρίνου Φιλιώ

Φουντούκης Κυριάκος                   Βουγαδάκης Σάββας                     Βασιλειάδου Στέλλα

Φουντούκης Κυριάκος                Παρδάλη Αννα                         Οικονόμου Μαρία

Βασιλάκου Ασπασία                   Καλλιμάνης Γιώργος               Κοτσιαρή Ελευθερία

Κρανιώτη Κατερίνα                    Ρόκκος Απόστολος                  Μπεχλιβανάκη Μαρία

Σουγιουλτζής Γιώργος                Μαρίνος Απόστολος                Ακεψιμαίδου Λίτσα

Ζουμπάς Γιώργος                        Σωτηρίου Αθανάσιος              Καραγιαννίδου Φρόσω

Από τον Τιτανικό τους δεν σώζεται κανένας

Από
anixneuseis
-
0

Δημήτρης Ευθυμάκης 8 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2024, 14:59

Αυτό το Σαββατοκύριακο παίζεται (παίχθηκε) στον ΣΥΡΙΖΑ η τελευταία πράξη ενός δράματος που οι ίδιοι μετέτρεψαν αυτοβούλως σε κωμωδία. Εμβρόντητος ο λαός που κάποτε τους ψήφισε, παρακολουθεί τον μακρόσυρτο και απύθμενο αυτοεξευτελισμό τους. Βλέπει κραταιές προσωπικότητες που πριν από μία οκταετία έσπερναν την ελπίδα ή τον τρόμο να συμπεριφέρονται σαν πολιτικοί κλόουν.

Αυτή τη στιγμή, ο παλιός ΣΥΡΙΖΑ που μας κυβέρνησε είναι τρία, τέσσερα, ίσως και πέντε κομμάτια. Από ’δώ η Νέα Αριστερά, από ’κεί οι «87», παραδίπλα οι Kasselistas, κάπου στην άκρη ο Πολάκης και λίγο παραπέρα ή παραπάνω ένας Τσίπρας.

Το παλιό οικοδόμημα, που εισέβαλε σαρωτικά στο πολιτικό σκηνικό της κρίσης και δημιούργησε έναν τερατώδη μύθο πολιτικής και ηθικής υπεροχής, κυριαρχώντας στη χώρα για μια δεκαετία, μοιάζει σήμερα με το διαμέρισμα των Αμπελοκήπων στο οποίο έσκασε η βόμβα.

Φοβερές οι ομοιότητες. Κανένας δεν τους βομβάρδισε απέξω, μόνοι τους αυτοανατινάχθηκαν.

Αυτό το Σαββατοκύριακο παίζεται η τελευταία πράξη του δράματος που οι ίδιοι μετέτρεψαν αυτοβούλως σε κωμωδία. Εμβρόντητος ο λαός που κάποτε τους ψήφισε ή τους φοβήθηκε, παρακολουθεί τον μακρόσυρτο, ατέλειωτο και απύθμενο αυτοεξευτελισμό τους.

Βλέπει κραταιές προσωπικότητες που πριν από μία οκταετία έσπερναν την ελπίδα ή τον τρόμο να συμπεριφέρονται σαν πολιτικοί κλόουν, άλλοτε υπουργάρες και ιδεολογικούς ινστρούχτορες να ξεκατινιάζονται σαν τα δουλικά στις ρούγες. Κατάπτωση καθολική και απόλυτη. Κανένας δεν ξέρει τι θέαμα θα μας προσφέρει η μικρή εικόνα αυτού του Σαββατοκύριακου με το συνέδριό τους.

Η μεγάλη εικόνα πάντως έχει οριστικοποιηθεί. Σαν παιχνιδιάρικες φιγούρες κινουμένων σχεδίων, έχουν αρπάξει μια γομολάστιχα και σβήνουν οι ίδιοι τον εαυτό τους. Οσα δεν πρόλαβαν να απομυθοποιήσουν ως κυβερνώσα Αριστερά, κατάφεραν να τα εξευτελίσουν ως Αριστερά που διαλύεται. Από τον Τιτανικό τους δεν διασώζεται κανένας τους. Μέσα από έναν απίθανο κυκεώνα αμφισβητήσεων, συνεδριάσεων, διαγραφών, απαγορεύσεων, καταγγελιών, αποκαλύψεων, πολιτικών γραμματειών, επιτροπών δεοντολογίας, εκλογών και παραεκλογών συνέδρων, επιτροπών νομιμοποίησης και απονομιμοποίησης των εκλεγμένων, καβγάδων σε μπιστρό του Παγκρατίου, καταστατικολογίας και εγκυκλιοκρατίας, συγκεντρώσεων και αντισυγκεντρώσεων, αναδεικνύεται η βαθύτερη ουσία αυτού του συνονθυλεύματος που η χρεοκοπία μετέτρεψε προσωρινά σε κόμμα και τώρα επιστρέφει στα πατρώα του ως πολιτικά θρύμματα που αλληλοεξοντώνονται.

Επί δεκαπενταετία κατασκεύασαν έναν μύθο για τον εαυτό τους και ύστερα, ως καταναλωτές του ίδιου του μύθου τους, μεταμορφώθηκαν σε φίδι που τρώει την ουρά του μέχρι τελικής αυτοεξαφάνισης. Αντε γεια.

Πηγή: Protagon.gr

Eλληνοτουρκικά: Ο διάλογος συνεχίζεται, το χάσμα παγιώνεται

Από
anixneuseis
-
0

Πιέρρος Ι. Τζανετάκος 9 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2024, 10:59

Ουδείς μπορεί να παραγνωρίσει τη μεγάλη εικόνα που διαμορφώνεται αφενός από την επανεκλογή του Τραμπ και αφετέρου τον συνεχιζόμενο πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Αν η Αγκυρα θέλει να έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία προς τη Δύση ώστε να απλώνεται αποτελεσματικότερα στη Μέση Ανατολή, τότε μια ήπια σχέση με την Ελλάδα είναι ένα ισχυρό προαπαιτούμενο.

Δύο εκ διαμέτρου αντίθετες πραγματικότητες αποτυπώθηκαν στην πολυαναμενόμενη, αλλά με αναμενόμενα αποτελέσματα συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας – Τουρκίας Γιώργου Γεραπετρίτη και Χακάν Φιντάν.

Από τη μία πλευρά επιβεβαιώθηκε για ακόμα φορά η διάθεση Αθήνας και Άγκυρας να συνεχίσουν το διάλογο και να διατηρήσουν ανοικτούς τους διαύλους επικοινωνίας κυρίως για να αποφεύγεται η κλιμάκωση πιθανών εντάσεων.

Από την άλλη, όμως, όχι απλώς επισημάνθηκαν οι διαφορές Ελλάδας και Τουρκίας όσον αφορά τα νομικά-διπλωματικά ζητήματα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αλλά αποδείχθηκε ότι το χάσμα στα εν λόγω θέματα παγιώνεται και είναι αδύνατο να γεφυρωθεί.

Οσο πλησίαζε το ταξίδι του Φιντάν στην Αθήνα τόσο μειώνονταν οι προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί τους τελευταίους μήνες περί πιθανής εύρεσης κοινού πλαισίου ώστε οι δύο υπουργοί να δώσουν εντολή στα τεχνοκρατικά κλιμάκια για να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι με τους χάρτες απλωμένους μπροστά τους. Με λίγα λόγια, αν υπήρχαν ελπίδες περί υποχώρησης της Άγκυρας από την πάγια αναθεωρητική ατζέντα της, αυτές διαψεύστηκαν, με ηχηρό μάλιστα τρόπο, από τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών.

«Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και να διαγνώσουμε σωστά τα προβλήματά μας. Υπάρχουν πολλά αλληλένδετα προβλήματα στο Αιγαίο για τα οποία πρέπει να εργαστούμε και να αναζητήσουμε λύσεις. Δεν μπορούμε να τα περιορίσουμε στο θέμα της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ».

Αυτά ήταν τα ακριβή λόγια του κ. Φιντάν, πίσω από τα οποία αντανακλάται η διευρυμένη αναθεωρητική ατζέντα της Τουρκίας: Γκρίζες ζώνες, αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου και σύνδεσή της με την κυριαρχία τους, διαφορά χωρικών υδάτων με εθνικό εναέριο χώρο, casus belli σε περίπτωση επέκτασης των χωρικών υδάτων έως 12 ναυτικά μίλια, αμφισβήτηση ορίων FIR Αθηνών και έρευνας και διάσωσης (SAR).

Ο Γιώργος Γεραπετρίτης, αρχικά από το βήμα του Υπουργείου Εξωτερικών και εν συνεχεία μέσω της συχνότητας της ΕΡΤ, διαπίστωσε ότι οι ελληνικές θέσεις αφίστανται από αυτές της Τουρκίας, όσον αφορά το εύρος των διαφορών. «Αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι υπάρχει απόσταση, η απόσταση συνδέεται με το γεγονός ότι για εμάς υπάρχει ένα μόνο ζήτημα το οποίο μπορεί να συζητηθεί και να τεθεί σε κρίση της διεθνούς δικαιοδοσίας, το οποίο είναι οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη», είπε μεταξύ άλλων ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας και συμπλήρωσε αφοπλιστικά: «Αν δεν υπάρξει σύγκλιση στο επίπεδο του πλαισίου θα παραμείνουν στην κατάσταση την οποία έχουμε».

 Πόσο, όμως, θα αντέξουν Ελλάδα και Τουρκία σε ήπιο κλίμα; Αξίζει να υπενθυμιστεί ότι τόσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όσο και ο Γιώργος Γεραπετρίτης έχουν προτάξει το επιχείρημα ότι μακρά ειρήνη στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο θα επιτευχθεί μόνο αν οριοθετηθούν οι θαλάσσιες ζώνες. Μόνο έτσι θα εκλείπουν περιστατικά όπως αυτά της Κάσου του περασμένου καλοκαιριού ή ακόμα πιο επικίνδυνα, όπως με το Ορούτς Ρέις το 2020 στο Καστελλόριζο.

Ο υπουργός Εξωτερικών επιφυλάχθηκε ότι θα συνομιλήσει ξανά με τον Χακάν Φιντάν «στο εγγύς μέλλον». Τι θα μπορούσε, όμως, να αλλάξει σε αυτό που ορίζεται ως «εγγύς μέλλον» και το οποίο δεν άλλαξε τους τελευταίους 16 μήνες;

Οι κ.κ. Γεραπετρίτης και Φιντάν αποφάσισαν, προφανώς κατόπιν εντολής των δύο ηγετών, να αντιστρέψουν τη διαδικασία των διερευνητικών επαφών και να αναλάβουν οι ίδιοι την αναζήτηση κοινού βηματισμού. Όπως, όμως, αποδεικνύεται το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην ίδια τη διαδικασία, αλλά στην τουρκική αδιαλλαξία. Ο τουρκικός αναθεωρητισμός είτε αναπτύσσεται σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων, είτε σε αυτό των υπουργών είναι αδύνατον να γίνει αποδεκτός από οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση.

Ενα άλλο σενάριο που συζητήθηκε τελευταία, δηλαδή η αποκόλληση της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας- ΑΟΖ και η παραπομπή των υπόλοιπων ζητημάτων που θέτει η Τουρκία στις πολιτικές διαβουλεύσεις, αποδείχθηκε αδύνατον να υλοποιηθεί. Κι αυτό διότι η Άγκυρα δεν έχει κανέναν λόγο να περιοριστεί σε μία διαφορά απ’ την οποία θεωρεί ότι θα βγει ζημιωμένη. Άρα, παρά την όποια πολιτική βούληση των ηγετικών επιτελείων, το αποτέλεσμα για ακόμα μια φορά τείνει στο μηδέν.

Ουδείς μπορεί να παραγνωρίσει τη μεγάλη εικόνα που καθορίζει τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή και διαμορφώνεται αφενός από την επανεκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών και αφετέρου τον συνεχιζόμενο πόλεμο στη Μέση Ανατολή.

Αφενός η στροφή της Τουρκίας στο εν λόγω μέτωπο και αφετέρου η ανάγκη να διατηρηθεί η σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο καθιστούν την ελληνοτουρκική προσέγγιση ακόμα πιο αναγκαία συνθήκη. Τόσο για τους Αμερικανούς, όσο και για τους Ευρωπαίους.

Αν η Άγκυρα θέλει να έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία προς τη Δύση ώστε να απλώνεται αποτελεσματικότερα στη Μέση Ανατολή, τότε μια ήπια σχέση με την Ελλάδα είναι ένα ισχυρό προαπαιτούμενο. Ενδεχομένως το σκεπτικό της ελληνικής κυβέρνησης από την πρώτη στιγμή του διαλόγου να ήταν ότι η διαδικασία πρέπει να μείνει ανοικτή προκειμένου να αποφευχθεί η επανάληψη των όσων καταγράφηκαν τη διετία 2020-22, όταν οι δύο χώρες έφθαναν στα όρια ρήξης.

Με ανοικτό ένα μέτωπο διαρκείας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ουδέποτε θα ήταν σε θέση να εφαρμόσει μια μεταρρυθμιστική ατζέντα στο εσωτερικό. Αυτό είναι από εδώ και στο εξής το διακύβευμα: Να βρεθεί ο τρόπος, χωρίς υποχωρήσεις, να διατηρηθεί η νηνεμία. Και κυρίως να αποφευχθεί ένα γεγονός-θρυαλλίδα που θα έφερνε Ελλάδα και Τουρκία στην προτέρα κατάσταση.

Πηγή: Protagon.gr

ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ: ΓΙΑΤΙ ΑΝΗΣΥΧΩ, ΓΙΑΤΙ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΩ Κ.ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ…

Από
anixneuseis
-
4

του Παναγιώτη Γερογλή, Ταξιάρχου ε.α.

Τις τελευταίες μέρες, υπάρχει μια έντονη κινητικότητα εκ μέρους στελεχών της κυβέρνησης, της αδερφής του ΠΘ, καθώς και άλλων κύκλων-γυρολόγων, ώστε να «διασκεδαστούν» οι ανησυχίες των «υπερπατριωτών»…

Τελευταίο , αλλά προφανώς μη έσχατο «προϊόν καταστολής ανησυχίας» των υπερπατριωτών, οι δηλώσεις του κ. Ροζάκη…

Όπου, κατά τον πανεπιστημιακό (και πρώην ΥΦΥΠΕΞ επί κυβερνήσεως Σημίτη) κ.Ροζάκη,  σύμφωνα με τις δηλώσεις του, συνάγεται ότι «υπερπατριώτες» είναι : άτομα  με υπερφίαλες ελληνικές διεκδικήσεις στα ελληνοτουρκικά και διακατέχονται από ιδεολογικές αγκυλώσεις, όπως ότι τα υφιστάμενα  6 ναυτικά μίλια εθνικών χωρικών υδάτων (ΕΧΥ) δεν αποτελούν ρεαλιστική προσέγγιση…

Συνεχίζοντας, ο κ.Ροζάκης, καυτηρίασε το γεγονός, ότι υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που επιδιώκουν την απραξία, ενώ οι ανωτέρω «υπερπατριώτες», είναι ο βασικός λόγος, που έως τώρα δεν έχει καταστεί εφικτή η λύση των προβλημάτων με την Τουρκία.

Και συνεχίζει ο κ. Ροζάκης, καυτηριάζοντας το γεγονός, ότι σύμφωνα με την  πολιτική του κράτους,  το Καστελόριζο μπορεί να έχει αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ), η οποία να εφάπτεται με την αντίστοιχη κυπριακή ΑΟΖ…Παράλληλα ο κος Ροζάκης, αναφέρθηκε και στο θέμα του καθορισμού/διαμοιρασμού της υφαλοκρηπίδας μεταξύ των δυο αντικείμενων χωρών στο Αιγαίο, αλλά και στο θέμα των τουρκικών αξιώσεων για αποστρατικοποίηση των ελληνικών νησιών του Αιγαίου…

Εξίσου σημαντικές οι δηλώσεις του κ. Ροζάκη, ότι τα υφιστάμενα όρια των  ΕΧΥ εύρους 6ν.μ., αποτελούν μια ρεαλιστική προσέγγιση, ενώ θα μπορούσαν πρώτα να οριοθετηθούν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα και μετά να δούμε το εύρος των ΕΧΥ μας!!!…

Επίσης κατά τον κ. Ροζάκη, ο μεγάλος αριθμός νησιών του Αιγαίου, μας δημιουργεί πρόβλημα…Διότι αν αυξήσουμε τα ΕΧΥ μας στα 12 ν.μ., π.χ. στα νησιά των Κυκλάδων, το γεγονός αυτό θα δημιουργούσε μια συμπαγή αιγιαλίτιδα ζώνη στο Αιγαίο με  συνακόλουθο πρόβλημα στην ελεύθερη ναυσιπλοΐα, επηρεάζοντας τα συμφέροντα όχι μόνο της Τουρκίας, αλλά και των ΗΠΑ και της..Ρωσίας…

Και ο κ.Ροζάκης, καταλήγει στο γεγονός ότι η ελληνική κοινή γνώμη, δεν είναι επαρκώς ενημερωμένη επί του θέματος και είναι διαποτισμένη με αυτές τις ακραίες διεκδικήσεις…Ως εκ τούτου απαιτείται η «κατάλληλη προετοιμασία της», ώστε να πρέπει να αρκεστεί σε λιγότερα από αυτά που σήμερα διεκδικεί…!!…
Μάλιστα, στην παραπάνω κατεύθυνση,  κατ’ αντιστοιχία με τις εδώ επικριτικές εκφράσεις για “υπερπατριώτες” και “πατριώτες της φακής”, έφτασε στο σημείο και τουρκική εφημερίδα (Milliyet) να μιλά για “εθνικιστές της φακής” στην Ελλάδα, σε γνωστούς πολιτικούς κύκλους, οι οποίοι εμποδίζουν την ελληνοτουρκική προσέγγιση…!!. 

Πριν τον κ. Ροζάκη, είχε προηγηθεί συνέντευξη της αδερφής του ΠΘ, βουλευτού κας Ντ. Μπακογιάννη και προέδρου της επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας, η οποία σε μεγάλο τηλεοπτικό μέσο πανελλαδικής εμβέλειας, δήλωσε ότι «το Αιγαίο, δεν είναι ελληνική λίμνη»!!…Στο ίδιο μήκος κύματος με τις ανωτέρω δηλώσεις, εξέφρασε επιπλέον τις ανησυχίες της, μην τυχόν θιγούν τα παγκόσμια συμφέροντα της διεθνούς ναυσιπλοΐας , όπως και τα αντίστοιχα συμφέροντα της…. Ρωσίας..!!!!!!…

Ομοίως η κα Μπακογιάννη, προ ολίγου καιρού, και πάλι σε δημόσια τηλεοπτική της εμφάνιση, είχε αναρωτηθεί δημόσια, προβάλλοντας το ερώτημα αν η ελληνική κοινή γνώμη γνωρίζει  πόσα ναυτικά μίλια ακτών έχει η Τουρκία…Θέλοντας, εμμέσως πλην σαφώς,  να υπογραμμίσει ότι η Τουρκία έχει μεγάλο ανάπτυγμα ακτών και άρα έχει βάσιμες διεκδικήσεις στο Αιγαίο…

Στις παραπάνω κατευθύνσεις, και η προ ολίγων ημερών αντίστοιχη δημόσια τηλεοπτική συνέντευξη της Δντριας του ΕΛΙΑΜΕΠ, η οποία μας είπε ότι τα 8-9 ν.μ, ώς εύρος των ΕΧΥ μας, θα ήταν μια καλή διαπραγμάτευση, ενώ δεν δίστασε να παραλληλίσει την εξειδικευμένη διεθνή διπλωματική διαπραγμάτευση με την αντίστοιχη διαπραγμάτευση με τον μανάβη στη λαϊκή αγορά,  για να αγοράσουμε…πατάτες ..!!..  

ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΝ ΛΟΙΠΟΝ ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ :

Προς τις θέσεις του κ. Ροζάκη :

Τεχνηέντως(??)  βέβαια ο κ.Ροζάκης και οι συν αυτώ, «ξεχνούν» κάθε σχετική πρόβλεψη του Διεθνούς Δικαίου και ιδιαίτερα τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών  για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS, United Nations Convention for the Law of the Sea,  Montego Bay 1982), με την κυρίαρχη πρόβλεψη του άρθρου 3, για το μονομερώς ασκούμενο δικαίωμα από τα παράκτια κράτη να έχουν χωρικά ύδατα έως 12 ν.μ./ναυτικά μίλια (Part II, Section I&II, άρθρα 2 έως 16).

Και η άσκηση αυτού του δικαιώματος, προϋποθέτει βέβαια, το κλείσιμο των κόλπων, τη χάραξη των ευθειών γραμμών βάσεων και εν συνεχεία την μονομερή ανακήρυξη του εύρους των ΕΧΥ…

Στο σημείο αυτό, να προσθέσω, ότι δυστυχώς η ελληνική πλευρά, ουδόλως έχει προβεί σε ενέργειες κλεισίματος των κόλπων και χάραξης των γραμμών βάσεων, προκειμένου να εξαρτήσει ΕΧΥ στο Αιγαίο…Στην δε απαίτηση της Ε.Ε. από τριετίας και πλέον, τα παράκτια κράτη της να υποβάλλουν τον θαλάσσιο χωροταξικό τους σχεδιασμό, η χώρα μας «κωφεύει» επιδεικτικά και δεν συμμορφώνεται, καθόσον αυτό προαπαιτεί τις προαναφερόμενες ενέργειες. Ως εκ τούτου, παρά την επιβολή των σχετικών προστίμων για την μη συμμόρφωση μας (τα οποία εμείς οι φορολογούμενοι πληρώνουμε), η χώρα μας σύρεται πλέον και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (μαζί με άλλες μη συμμορφώσεις μας, όπως αυτή σχετικά με τις νόρμες των ευρωπαϊκών σιδηροδρόμων, η οποία προκάλεσε και την τραγωδία των Τεμπών).  

Ένεκα λοιπόν του εθνικού φοβικού μας συνδρόμου που εδράζεται στο τουρκικό casus belli (αιτία και απειλή πολέμου από το 1995, αν επεκτείνουμε τα ΕΧΥ μας πέραν των 6 ν.μ.), οι διαχρονικές εν Ελλάδι κυβερνήσεις κοροϊδεύουν εξίσου διαχρονικά το πόπολο, λέγοντας ότι «θα αυξήσουμε τα ΕΧΥ μας, όποτε αυτό κριθεί εύλογο».. Υπόψιν, ότι η προσέγγιση του φοβικού συνδρόμου, για τη διαχρονική εθνική μας αδράνεια και ολιγωρία στην άσκηση εθνικής αναφαίρετης  κυριαρχίας και αντιστοίχων κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, αποτελεί την πιο αγαθή και ρομαντική ίσως προσέγγιση, καθόσον πέραν από το τουρκικό casus belli,  ίσως να υποκρύπτονται και άλλα ακόμη πιο σκοτεινά ελατήρια στα κέντρα λήψης αποφάσεων της χώρας.

Για να κατανοήσουν και οι μη γνώστες το τεράστιο εθνικό θέμα, παρατίθεται το παρακάτω σχήμα.

Inline image

 

Για τις ανησυχίες του κ. Ροζάκη, σχετικά με τη διεθνή ναυσιπλοΐα, να υπενθυμίσω και να τονίσω , τις προβλέψεις της UNCLOS, Part II, άρθρα 17 με 28, όπου έχουν ήδη ρυθμιστεί τα θέματα της ελεύθερης διέλευσης (free/innocent passage) όλων των εμπορικών, επιβατηγών, ιδιωτικών πλοίων που διέρχονται ελεύθερα στα ΕΧΥ μιας παράκτιας χώρας, χωρίς κανένα πρόβλημα…Ιδιαίτερη μνεία υπάρχει για τα πολεμικά πλοία κατά την αβλαβή διέλευσή τους από τα ΕΧΥ μιας παράκτιας χώρας (Part II, άρθρα 29 με 32), ενώ ξεχωριστή μνεία γίνεται στο άρθρο 33, για τις προβλέψεις της συνορεύουσας ζώνης(επιπρόσθετα 12 ν.μ. των ΕΧΥ)…Ειδική μνεία γίνεται για την διέλευση όλων των ανωτέρω πλοίων από θαλάσσια στενά-διαύλους,  τα οποία  στενά – δίαυλοι ανήκουν στα ΕΧΥ μιας παράκτιας χώρας, ενώ με πληρότητα καθορίζονται οι προβλέψεις για το transit passage των εμπορικών πλοίων στα άρθρα 37 έως 45.

Για την ισχύ των ανωτέρω, να αναφέρω την απροβλημάτιστη διέλευση της διεθνούς ναυσιπλοΐας, τόσο στα στενά του Γιβραλτάρ, όπου τα ΕΧΥ της Ισπανίας εκτείνονται σε όλο το θαλάσσιο πέρασμα , λόγω των ακτών της Ιβηρικής χερσονήσου και των ακτών της ισπανικής Θέουτας στην πλευρά του Μαρόκου,  παρά την αγγλική κτήση του βράχου του Γιβραλτάρ…

Όπως σαφώς φαίνεται και  στο παρακάτω σχήμα: 

Inline image

Παρόμοια οια περίπτωση, απροβλημάτιστης διέλευσης της διεθνούς ναυσιπλοΐας, έχουμε και στα στενά της Μάγχης, όπου Ηνωμένο Βασίλειο και Γαλλία, μοιράζονται το εύρος των στενών μεταξύ του Ντόβερ και του Πα ντε Καλαί…όπως αποτυπώνεται ευκρινώς στο παρακάτω σχήμα: 

 

Inline image

 

Σχετικά με το θέμα του καθορισμού της υφαλοκρηπίδας, να υπενθυμίσω ότι οι μνείες της   UNCLOS,   περιγράφονται στα άρθρα 76 με 85, όπου αναφέρονται αρκετοί τεχνικοί όροι εξαρτώμενοι από τη γεωλογική διαμόρφωση του πυθμένα της θάλασσας και η δυνατότητα  αμφιλεγόμενης ερμηνείας είναι σαφώς πιο ευρύτερη , από την πιο ξεκάθαρη και ουσιαστική προσέγγιση της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (ΑΟΖ).  Ως εκ τούτου, να υπενθυμίσω, αυτός είναι και ο λόγος που η Τουρκία πιέζει περισσότερο στην προσέγγιση του καθορισμού της υφαλοκρηπίδας και όχι τόσο προς την ΑΟΖ…

Παρόλα αυτά, ένας αντικειμενικός παρατηρητής, αναρωτιέται  πως είναι δυνατόν να μην αναγνωρίζει κανείς ότι τα νησιά του Αιγαίου αποτελούν τη συνέχεια των εδαφικών εξάρσεων και των θαλασσίων καταπτώσεων  της οροσειράς της Πίνδου ( η οποία διατρέχει τον ηπειρωτικό κορμό της χώρας) και επιπλέον να καταφεύγει σε θέσεις που προσομοιάζουν σε υιοθέτηση των αντιστοίχων τουρκικών θέσεων…

Τέλος, αναφορικά με την αποστρατικοποίηση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, να τονίσω συνοπτικά, ότι το καθεστώς τους, ρυθμίζεται με τρεις διαφορετικές συνθήκες. Για τη Λήμνο και Σαμοθράκη, με τη Σύμβαση του Μοντρέ (1936), όπου από την ίδια χρονιά η Τουρκία επίσημα αποδέχθηκε την στρατικοποίησή τους. Για Μυτιλήνη, Χίο, Σάμο, Ικαρία  με τη Συνθήκη της Λωζάννης, η οποία   όμως δεν μιλά για αποστρατικοποίηση, αλλά για μη ύπαρξη ναυτικών βάσεων και οχυρωματικών έργων. Για τα Δωδεκάνησα, τα οποία παρεδόθησαν από την Ιταλία στην Ελλάδα με τη Συνθήκη των Παρισίων (1947), η Τουρκία, δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος και η υπόψη Συνθήκη, δεν δημιουργεί δικαιώματα σε τρίτες χώρες. Επιπλέον δε, σύμφωνα με τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ, άρθρο 51, κάθε χώρα διατηρεί το δικαίωμα της αυτοάμυνας…Πόσο δε,  εν προκειμένω, όταν έχεις απέναντι σου, μια χώρα η οποία  έχει εισβάλει στην Κύπρο και κατέχει το 37% του νησιού με ένοπλη στρατιωτική βία και διατηρεί στις μικρασιατικές ακτές ισχυρές αποβατικές δυνάμεις, ενώ πρόσφατα δημιούργησε και νέες πρόσθετες.

 

Προς τις θέσεις της κας Μπακογιάννη

Για το ότι το Αιγαίο δεν είναι ελληνική λίμνη, να παραθέσω το παρακάτω σχήμα με τα υφιστάμενα ΕΧΥ των 6 ν.μ. και των 12 ν.μ….Και ότι αυτά αποτελούν πρόνοιες-προβλέψεις του Δ.Δ.Θ (Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας…

Inline image

 

Και επειδή η παρούσα κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες , έχουν κάνει σημαία το Διεθνές Δίκαιο, δεν μπορεί να το επικαλούμαστε α λα καρτ μην το επικαλούμαστε για την προάσπιση της εθνικής μας κυριαρχίας και των εθνικών κυριαρχικών μας δικαιωμάτων…Οπότε σε όποιον δεν αρέσει η ελληνική λίμνη…η ελληνική φύση, έχει να δώσει εξαιρετικές ποικιλίες ξυδιού..

 Για το μήκος των ακτογραμμών της Τουρκίας, να απαντήσω, ότι η Τουρκία έχει 4.400 ν.μ. ακτογραμμής και η Ελλάδα 8.500 ν.μ….οπότε και για όσους υποστηρίζουν την άποψη «να μην είμαστε μοναχοφάηδες» (βλέπε ΣΥΡΙΖΑ/Κοτζιάς,  «και να χάσουμε δυο-τρία νησιά, δεν πειράζει»/Ζουράρις), όπως και για ότι το Αιγαίο δεν είναι ελληνική λίμνη, προβάλλοντας ως παράγοντα διολίσθησης το μήκος των ακτογραμμών των δύο χωρών, τα νούμερα μιλάνε και εδώ…

Σχετικά με το νοιάξιμο για τα Ρωσικά συμφέροντα, να τονίσω ότι ούτε οι ΗΠΑ, ούτε η Ρωσία, έχουν εκφράσει ανοιχτά ανησυχίες για την πιθανή  αύξηση των ΕΧΥ μας σε 12 ν.μ., καθόσον δεν θα αλλάξει τίποτα ουσιαστικό για τη διέλευση της διεθνούς ναυσιπλοΐας, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω…Επιπρόσθετα και ειδικότερα για τα ρωσικά συμφέροντα, να θυμίσω λοιπόν εδώ στην κα Μπακογιάννη, ότι τόσο η ίδια , όσο και ο αδερφός της ως ΠΘ, έχουν εδώ και δυο χρόνια δημόσια δηλώσει, «ότι βρισκόμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία»….σύροντας τη χώρα μας σε πόλεμο με μια άλλη χώρα, χωρίς κήρυξη πολέμου, χωρίς να ερωτηθεί ο λαός, είτε με δημοψήφισμα, είτε έστω τυπικά μέσω των αντιπροσώπων του…

Οπότε ως προς τι το νοιάξιμο και το ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα ρωσικά συμφέροντα στα Αιγαίο…??…Μήπως άλλαξε κάτι -λόγω εκλογής Τραμπ και αλλαγής πολιτικών στις ΗΠΑ – και «σφίγγουνε τα γάλατα» στη μπανανία, η οποία πλέον δεν θα έχει την στήριξη της   New Order και ανησυχεί..??..

Για τις θέσεις της κας Γαβουνέλη του ΕΛΙΑΜΕΠ

Δεδομένου  ότι οι  διαπραγματεύσεις στη διεθνή διπλωματία, αποτελούν ένα τεράστιο κεφάλαιο, όπου αναλύονται όροι, ορισμοί, διαδικασίες, μεθοδολογίες, τακτικές, προσωπικότητες, εφαρμοζόμενες πρακτικές, κ.λπ. και όλα αυτά απαιτούν εξειδικευμένη εκπαίδευση, σώφρον είναι, ως μη ειδικός,  να αποφεύγει κάθε αποτυχημένο παραλληλισμό τους με τη διαπραγμάτευση με το μανάβη της λαϊκής αγοράς και να παραμείνει στα του αντικειμένου της…

Για τις θέσεις γνωστών πολιτικών γυρολόγων

Δεν αξίζει καν ιδιαίτερη μνεία, σε ανθρώπους οι οποίοι με την ίδια ευκολία που πηγαίνουν από τηλεοπτικό κανάλι σε κανάλι για να «ενημέρωσουν» το πόπολο/κομματικό στρατό για τα ελληνοτουρκικά (δηλαδή σε θέματα που δεν γνωρίζουν εις βάθος ούτε οι ίδιοι) , με την ίδια ευκολία άλλαζαν τα πολιτικά κόμματα σαν τα πουκάμισα…κενοί ιδεολογίας, μα κυρίως κενοί σοβαρότητας, αξιοπιστίας και στοιχειώδους αξιοπρέπειας….

ΣΥΝΟΨΊΖΟΝΤΑΣ ΚΥΡΙΕ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ…

ΑΝΗΣΥΧΩ ΓΙΑΤΙ :

1.   Γιατί απέναντι μας στέκεται η Τουρκία, η οποία αποτελεί τον απόγονο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία είχε σκλαβώσει το έθνος μου και την πατρίδα μου για 400 χρόνια, προβαίνοντας σε απίστευτες φρικαλαιότητες και βιαιότητες που ακόμα και η ίδια η ιστορία, χωρίς καμία «σωστή πλευρά της», ωχριά  να αποτυπώσει.

2.   Γιατί κατά την εξέγερση του έθνους το 1821, ώστε αυτό να αποκτήσει την ελευθερία του και να δημιουργήσει κράτος, αυτή απάντησε με ακόμη πιο απίστευτα εγκλήματα και γενοκτονίες, που ακόμα και σήμερα δεν υπάρχει άλλο έθνος στον κόσμο με τέτοιο «ιστορικό ποινικό μητρώο».

3.   Γιατί η δημιουργία του τουρκικού κράτους , είναι συνυφασμένη με τη γενοκτονία των Ποντίων, τη γενοκτονία των Αρμενίων, τη Μικρασιατική μας καταστροφή, τον ξεριζωμό, τον πόνο, την οδύνη…

4.   Γιατί μετά τα ανωτέρω γεγονότα και παρότι η μουσουλμανική μειονότητα στην Ελλάδα έτυχε πλήθους προνομίων και καλής αντιμετώπισης, η αντίστοιχη ελληνική μειονότητα  ξεριζώθηκε με κάθε τρόπο, με το βαρλικ, με τα τάγματα εργασίας, με τα πογκρόμ του 1955 και του 1964 στην Κωσταντινούπολη και στη Σμύρνη.

5.   Γιατί παρότι η χώρα μου, δεν αντέδρασε με όμοιο ιταμό τρόπο στην εδώ μειονότητα, η Τουρκία  προχώρησε σε εισβολή στην Κύπρο το 1974 και σε συνεχιζόμενη μέχρι σήμερα κατοχή  του 37%  της επικράτειας του μαρτυρικού νησιού, σφαγιάζοντας αδελφούς ελληνοκυπρίους και ελλαδίτες, καταστρέφοντας, ρημάζοντας καθετί ελληνικό.

6.   Γιατί παρά τις κρίσεις του 1974, του 1976, του 1987 όπου η χώρα μας έδειξε αυτοσυγκράτηση και ιώβεια υπομονή, η απάντηση της ήταν το casus belli του 1995 και η κατάληψη ελληνικού εδάφους (Ίμια) το 1996, αμφισβητώντας και γκριζάροντας την εθνική μας κυριαρχία σε αδιευκρίνιστο αριθμό ελληνικών νησιών μας του ΝΑ Αιγαίου.

7.   Γιατί για τα επόμενα συνεχή 25 χρόνια, προέβαινε κάθε χρονιά σε χιλιάδες παραβιάσεις-παραβάσεις  του ΕΕΧ (εθνικού εναέριου μας χώρου), σε εκατοντάδες υπερπτήσεις άνωθεν ελληνικών νησιών, σε εκατοντάδες παραβιάσεις των ΕΧΥ μας, παρότι εμείς αναχαιτίζαμε και αναγνωρίζαμε τα εχθρικά Α/Φη και σκάφη «κατά την πάγια και συνήθη μας πρακτική», αποθρασύνοντας την ακόμη περαιτέρω.

8.   Γιατί εργαλειοποίησε εκατομμύρια απελπισμένων ανθρώπων από κάθε γωνιά του πλανήτη, ως μέρος των υβριδικών της επιχειρήσεων εναντίον της χώρας μας με αποτέλεσμα σήμερα να υφίσταται εντός της χώρας μια «εν δυνάμει 5η φάλαγγα» για την αντιμετώπιση της οποίας δεν υπάρχουν σαφείς προβλέψεις, παρά την εξόφθαλμη απειλή που εκδηλώθηκε στον Έβρο και στο Αιγαίο το 2020.

ΑΝΗΣΥΧΩ ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΑ κ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ ΔΙΟΤΙ

9.   Διότι, Μεταλλαχθήκατε και μεταστραφήκατε από τις αρχικές σας θέσεις, ήτοι, από τη θέση ότι «δεν συζητάτε θέματα εθνικής κυριαρχίας» σε προ ολίγου καιρού δηλώσεις σας, ότι «η κυριαρχία είναι μια σχετική έννοια και μπορεί να συνεπάγεται υποχωρήσεις από κάποιες παλιότερες θέσεις, ώστε να προκύψει αφετηρία διαπραγμάτευσης»…

10. Διότι δεν ενημερώνετε τον ελληνικό λαό και την αντιπολίτευση για τα μείζονα εθνικά θέματα και έχετε επιδοθεί σε μια μυστική και ενίοτε παρεϊστικη-οικογενειακή διπλωματία με έναν μικρό αριθμό εκλεκτών σας, με αποκορύφωμα να συναντιέστε με τον επικεφαλής των κατεχομένων στις υπόγειες κουζίνες ξενοδοχείου των Βρυξελλών.

11. Διότι ο Υπουργός Εξωτερικών σας, κατά την επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου στην Αθήνα, προέβει σε βαθύτατες υποκλίσεις στο πρόσωπό του, ανεξήγητες και εκτός πρωτοκόλλου.

12. Διότι ο ίδιος άνθρωπος προ ολίγων εβδομάδων κατά τις προπαρασκευαστικές συναντήσεις με τον ομόλογό του, ώστε να συναντηθείτε με τον ομόλογό σας εντός των επομένων μηνών, δήλωσε δημόσια ότι δεν τον ενδιαφέρει αν θα τον αποκαλέσουν εθνικό μειοδότη.

13.  Διότι ενώ η «Διακήρυξη φιλίας των Αθηνών», όπως και η ίδια ρητώς αναγράφει ότι δεν έχει κανέναν δεσμευτικά νομικό χαρακτήρα, εν τούτοις η προσέγγιση της χώρας μας, έχει αναγάγει το υπόψη κείμενο σε θέσφατο , την ίδια στιγμή που η απέναντι πλευρά συνεχίζει να το αγνοεί προκλητικά και να προβαίνει σε προσβλητικές και προκλητικές ενέργειες.

14. Διότι, παρότι ανακοινώσατε τη δημιουργία θαλασσίων πάρκων σε Αιγαίο και Ιόνιο, εν τούτοις τα ανακαλέσατε και τα παγώσατε, κατόπιν των άμεσων τουρκικών αντιδράσεων, δίνοντας έστω και εμμέσως το στίγμα της υπαναχώρησης σε περιοχές εθνικής κυριαρχίας .

15.  Διότι ενώ θεσμοθετήσατε ΑΟΖ με την Αίγυπτο έστω και  αποδεχόμενοι μειωμένη επήρρεια μεγάλων κοντινών νησιών, εν τούτοις με τα γεγονότα στην Κάσο και την τουρκική παρουσία της ένοπλης θαλάσσιας ισχύος, υπαναχωρήσατε από τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα, αποδίδοντας αποδοχή και νομιμοποίηση επί του πεδίου στο αυθαίρετο και παράλογο  τουρκολυβικό μνημόνιο.

16. Διότι με τις τελευταίες δηλώσεις σας στις Βρυξέλλες, μετά τη Σύνοδο κορυφής, εκφραστήκατε  υποτιμητικά  σε «υπερπατριώτες», «πατριώτες της φακής» και σε «ανθρώπους που θα βάλουν την ουρά στα σκέλια», διχάζοντας τον κόσμο για ένα τόσο σοβαρό θέμα όπως τα ελληνοτουρκικά, πράγμα που έχετε ξανακάνει διχάζοντας τον κόσμο στην πανδημία σε εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους, σε ψεκασμένους και μη, και πιο πρόσφατα σε ουκρανόφιλους και ρωσόφιλους, καθώς και σε φιλοϊσραηλινούς και σε φιλοπαλαιστίνιους.
 
17.  Διότι δυο χρόνια τώρα, συνεχίζονται ανελλιπώς η διοχέτευση στρατιωτικύ υλικού και αμυντικών δυνατοτήτων  από τις ένοπλες δυνάμεις μας προς τις ουκρανικές δυνάμειες , αφήνοντας να αιωρείται μια σύγχυση μεταξύ των “αποθεμάτων” του ΕΣ (πάντοτε απαραίτητα) και των “πλεονασμάτων” (μηδέποτε υπαρκτά) .
 
18.  Διότι τρία χρόνια τώρα που έχει προκύψει τεράστιο πρόβλημα με τα κενά στις στρατιωτικές παραγωγικές σχολές και με το μεγάλο αριθμό παραιτήσεων από τις ΕΕΔ, δεν έχουν ληφθεί σοβαρά μέτρα ώστε να αναχαιτιστεί έστω το πρόβλημα το οποίο επιδρά δυσμενώς στο αξιόμαχο του ΕΣ.

19. Διότι 6 χρόνια τώρα η κυβέρνησή σας, όπως ούτε και οι προηγούμενες, δεν ασχολήθηκε σοβαρά με το τεράστιο πρόβλημα της δημογραφίας και γήρανσης του πληθυσμού, οι άμεσες συνέπειες του οποίου φαίνονται πρωτίστως στην επάνδρωση-στελέχωση του ΕΣ και προσεχώς θα αγγίξουν δυσμενώς και το ασφαλιστικό σύστημα, αλλά και το ήδη επιβεβαρυμένο σύστημα υγείας.

20. Διότι , για ένα τόσο μείζον σοβαρό εθνικό θέμα, δεν έχει υπάρξει ούτε μια σκέψη για δημοψήφισμα, μη επιτρέποντας στον πολίτη να πάρει ενεργή θέση , παρά μόνο να επικυρώνει όποτε του επιτραπεί, την κατ’ ουσίαν πολιτική εκλόγιμη μοναρχία  του.

21. Διότι προσέρχεστε σε συνομιλίες και συναντήσεις με τον ομόλογό σας, προκειμένου να διαπραγματευθείτε αναφαίρετη εθνική  κυριαρχία και εν δυνάμει εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα, χωρίς η άλλη πλευρά να βάζει τίποτα αντίστοιχα δικό της στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Αντίθετα δε, οι υπόψη συνομιλίες, λαμβάνουν  χώρα με υφιστάμενη την απειλή της «δαμόκλειας σπάθης» του casus belli,γεγονός ανεπίτρεπτο για ουσιαστικές διαπραγματεύσεις..

ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΝΗΣΥΧΩ…

ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΣΤΕΚΟΜΑΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ

ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΝΑ ΣΤΕΚΟΜΑΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ!!…

 

Υ.Γ.1 : Η Ελλάδα, ως ένα νησιωτικό κράτος, αποτελούμενο από τον ηπειρωτικό κορμό της και από μεγάλο αριθμό νησιών του Αιγαίου, λαμβάνει τη γεωφυσική της ισχύ μέσα από την υφιστάμενη γεωγραφική της διαμόρφωση, τόσο στην κατεύθυνση Ανατολή – Δύση, όσο και στην κατεύθυνση, Βορράς – Νότος (στην κατεύθυνση Β-Ν, μην ξεχνάτε την μάχη της Κρήτης..).

Ως εκ τούτου, στην κατεύθυνση Ανατολή -Δύση, όπου εκφράζεται και η κύρια ορατή τουρκική απειλή, την πρώτη γραμμή αμύνης συνιστούν η Θράκη, τα νησιά Βόρειου-Βορειοανατολικού (Β-ΒΑ) Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα.

Την δεύτερη γραμμή αμύνης θα αποτελέσουν η Μακεδονία, οι Σποράδες, οι Κυκλάδες, η Κρήτη.

Την τρίτη και τελευταία γραμμή άμυνας, αποτελεί ο κύριος ηπειρωτικός κορμός της χώρας, με την κατάσταση να γίνεται εξαιρετικά δυσμενής,   αν έχουν απωλεσθεί η πρώτη και η δεύτερη γραμμή άμυνας, ήτοι το σύνολο των νησιών, όπερ συνεπάγεται ότι θα έχει απωλεσθεί και ο θαλάσσιος έλεγχος του Αιγαίου.
Inline image
 
Η ανωτέρω κλιμάκωση των γραμμών αμύνης , καθορίζει τόσο τα ζωτικά εδάφη της χώρας, όσο και το στρατηγικό βάθος της στην ανωτέρω κατεύθυνση.

Η υπόψη επιχειρησιακή αυστηρά προσέγγιση, δεν αναφέρεται σε εξίσου κυρίαρχους παράγοντες ελληνικότητας του Αιγαίου, όπως πολιτισμικούς, ιστορικούς, φυσικούς, πολιτικούς, οικονομικούς, όλοι εξίσου απαραίτητοι για τη συνέχεια επιβίωσης του ελληνικού έθνους στην υπερτρισχιλιετή ιστορία του, άρρηκτα συνυφασμένη με την Ελλάδα και το Αιγαίο…

Δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί, ότι αν χαθεί το Αιγαίο, αν «μοιραστεί» το Αιγαίο, νομοτελειακά θα χαθεί η Ελλάδα και  θα αφανισθεί το ελληνικό έθνος, το οποίο βρίσκεται ήδη σε δημογραφική αποδρομή.

Αν η Ελλάδα, δεν ασκήσει την κυριαρχία της και τα κυριαρχικά της δικαιώματα που δικαιούται και η Τουρκία αποκτήσει δικαιώματα ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο , τα ελληνικά νησιά του Β-ΒΑ Αιγαίου θα καταστούν enclaves (περίκλειστα),  δηλαδή νησίδες ελληνικής κυριαρχίας περιορισμένης χρονικής διάρκειας, περιτριγυρισμένα από  τουρκική κυριαρχία…Νομοτελειακά, τα νησιά αυτά, θα απορροφηθούν από τον τουρκικό οικονομικό, πολιτισμικό και εν τέλει ιμπεριαλιστικό-αναθεωρητικό επεκτατισμό…

Θεωρώ ως παραπάνω από δεδομένο, ότι σε περίπτωση άσκησης μειωμένων εθνικών κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, η Τουρκία θα ασκήσει το δικαίωμα δημιουργίας – κατασκευής τεχνητών νήσων στα απώτερα δυτικά όρια της ΑΟΖ της, με τις πρόνοιες -προβλέψεις που η  UNCLOS προβλέπει για αυτά…(άρθρο 60,  safety zone, εξοπλισμός για την αυτασφάλειά τους, προωθημένες ναυτικές βάσεις-υποδομές) . Με τον τρόπο αυτό θα καταστήσει περίκλειστα τα νησιά του Β-ΒΑ Αιγαίου, αχρηστεύοντας ήδη την πρώτη γραμμή άμυνας και θα αποτελεί παράλληλα ορατή απειλή στη δεύτερη γραμμή άμυνας, με εξίσου αυτονόητη τη διαρκή προβολή ισχύος και σημαίας εντός πλαισίου ευρύτερων ψυχολογικών-πληροφοριακών επιχειρήσεων.

Δεν είναι τυχαίο, ότι η Τουρκία, βρίσκεται σε έναν κατασκευαστικό οργασμό για το πολεμικό της ναυτικό και την προβολή της θαλάσσιας ισχύος της… και δεν τα θέλει μόνο για το Αιγαίο βέβαια… αλλά το πέρασμά της από το green and brawn water navy σε blue water navy, περνάει αναμφίβολα μέσα από το Αιγαίο.

Μην ξεχνάτε…

Για εμάς , χωρίς καμία δόση υπερβολής, όπως  αναφέρθηκε παραπάνω, το Αιγαίο, είναι ο ζωτικός πνεύμονας του ελληνισμού…

Αν αυτοί χάσουν έχουν πατρίδα για να γυρίσουν…αν χάσουμε εμείς, δεν θα έχουμε πατρίδα …(Στγος Μιλτιάδης, Μάχη του Μαραθώνα , «Ελλήνων προμαχουντες Αθηναίοι Μαραθώνι, χρυσοφόρων Μήδων εστόρεσαν δύναμιν»,….490 π.χ….).

Υ.Γ.2 : Δεν ξέρω αν είμαι υπερπατριώτης…

Σίγουρα όμως ξέρω ότι δεν είμαι «πατριώτης της φακής»…

Όπως ξέρω ότι κανείς από τους τρελούς και παλαβούς της φάρας μας, «δεν θα έβαζε την ουρά στα σκέλια»…..”Μη φειδόμενοι κόπου και χρόνου,  εργαζόμενοι σχεδόν καθημερινά πολύ πέραν του ΠΩΥΕ…”, έγραφαν για τους τρελούς και παλαβούς  οι προϊστάμενοι στις σημειώσεις  τους.. μακριά από οικογένειες, παιδιά, γονείς, από αγαπημένα πρόσωπα…σε χιονιάδες, ξεροβόρια, βρόχες, λιοπύρια..

Με τσακισμένα πόδια, παΐδια, χέρια, γόνατα, μέσες, με σπασμένα τύμπανα…, μα κάτι τέτοιους, τους λιγοστέψατε επικίνδυνα…

Για τους συναδέλφους που χάσαμε , …στα νερά του Αιγαίου, ..σε ένα άρμα που έγινε μπάλα φωτιάς, …σε έναν όλμο που έσκασε, … σε ένα αλεξίπτωτο που δεν άνοιξε, σε μια αράχνη που δεν άντεξε…
Για το σπασμένο κράνος του Μιλτιάδη…για το Λεωνίδα που δεν αντέχετε ούτε το άγαλμά του να βλέπετε και το κρύψατε…για το μαρμαρωμένο μας βασιλιά…για τον καπτάν Θοδωράκη και τον Πλαπούτα που τον κάνατε ζητιάνο…για τον Οδυσσέα που γκρεμίσατε από την ακρόπολη.. για  τον Μικη Ζέζα και τον Μαύρο Καβαλάρη…για το Δαβάκη και τον Κασλά…για τα παλικάρια που τα σκεπάσατε με χώματα μέσα σ’ ένα Noratlas για να κρύψετε τη ντροπή σας…για τα φυλακισμένα μνήματα…για τα Ίμια…για την ασπίδα στον Αι Στράτη…για όλους αυτούς και γι’ αυτούς που συνεχίζουν και για  αυτούς θα ‘ρθουν,  στέκομαι απέναντι…και θα συνεχίσω να στέκομαι απέναντι…
 
Υ.Γ.3 : Εννοείται ότι δεν πρόκειται να αφήσουμε να περάσουν οι Πρέσπες του Αιγαίου, ούτε έξω ….από το κυλικείο της Βουλής!!.. Ποτέ δεν έπαψα να πιστεύω στον Έλληνα, στη δύναμή του στα δύσκολα, στο μεγαλείο της ψυχής!!!…Ψηλά το κεφάλι!!..Τα καλύτερα σε όλους !!!…
 
 
Ταξχος ε.α. Παν Γερογλής

Π. Καραγιαννίδης: Εκλογές στις ΗΠΑ και Τουρκικές αναλύσεις

Από
anixneuseis
-
0
του Παντελή Καραγιαννίδη, Αντιπτεράρχου ε.α.
Έκλεισε σχεδόν μια εβδομάδα για να δούμε τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ.
Ήταν έκδηλο το ενδιαφέρον και η επιθυμία των συμπατριωτών μας για την εκλογή του Μπάιντεν διότι θεωρούμε ότι ο Τραμπ λειτούργησε αρνητικά για την χώρα μας και ασύστολα θετικά για την Τουρκία λόγω της εκπεφρασμένης φιλικής σχέσης που είχε με τον πρόεδρο Ερντογάν.
Παρόλα αυτά όμως δεν μπορώ να πω ότι αφιερώσαμε πολύ χρόνο στα ΜΜΕ για τις εν λόγω εκλογές σε αντίθεση με την γείτονα Τουρκία όπου ήταν το κυρίαρχο θέμα όλες τις προηγούμενες μέρες.
Αν μάλιστα δεν υπήρχε ο πόλεμος Αρμενίας Αζερμπαϊτζάν, η πτώση της Λίρας σε ιστορικά χαμηλά και το picnick που ανακοίνωσε ο Ερντογάν στα Βαρόσια τότε υποθέτω ότι το θέμα των εκλογών των ΗΠΑ θα ήταν το μοναδικό που θα έπαιζε στα τουρκικά ΜΜΕ.
Το κύριο ερώτημα που ζητούσε απάντηση ήταν το “πώς και πόσο θα επηρεάσει πιθανή εκλογή του Μπάιντεν τις σχέσεις Τουρκίας ΗΠΑ”.
Οι περισσότεροι αναλυτές συμπεραίνουν ότι οι σχέσεις θα επηρεαστούν αρνητικά μιας και ο πρόεδρος Τραμπ ήταν φίλος του Ερντογάν και πολλά θέματα εναντίον της Τουρκίας είτε τα απέτρεψε είτε τα καθυστέρησε.
Υπήρξαν όμως και κάποιοι αναλυτές οι οποίοι εξέφρασαν αντίθετη άποψη. Γνωρίζω και λαμβάνω σοβαρά υπόψη την άποψη αυτών των αναλυτών και συμφωνώ εν πολλοίς μαζί τους παραθέτοντας επιγραμματικά τα παρακάτω θέματα ως επιχειρηματολογία της άποψης αυτής.
— Οι περισσότεροι Τούρκοι επηρεάστηκαν απο την συναίνεση της Αμερικανικής διοίκησης στην εμπλοκή της Τουρκίας στα Σύνορα της Συρίας και θεώρησαν ότι οι ΗΠΑ τάχθηκαν υπέρ των συμφερόντων τους. Όμως εντέχνως οι Αμερικανοί ενώ επέτρεψαν την ανάπτυξη των Τούρκων στο Βορειοδυτικό μέρος της Συρίας δεν την επέτρεψαν στο Βορειοανατολικό όπου ο Κούρδοι της Συρίας ενεργούν ως ημιαυτόνομη κρατική οντότητα.
Ο ίδιος ο Πρόεδρος Τραμπ συνέχισε την πολιτική Ομπαμα με την υποστήριξη των Κούρδων της περιοχής με εξοπλισμούς και εκπαίδευση των αμυντικών τους δυνάμεων.
Την υποστήριξη αυτή, μάλιστα, την σφράγισε με την συμφωνία που έκανε μεταξύ των Κούρδων και αμερικανικών εταιρειών για την αγορά των πετρελαίων της περιοχής αναγνωρίζοντας με αυτό τον τρόπο κρατική οντότητα στην Κουρδική ηγεσία της περιοχής.
— Ήταν ο πρόεδρος που “πέταξε” την Τουρκία έξω το πρόγραμμα των F 35. Ήταν μια δύσκολη απόφαση από την οποία οι ΗΠΑ είχαν οικονομικές επιπτώσεις αλλά παρόλα αυτά ο πρόεδρος Ταμπ τόλμησε παρά το ότι η Τουρκία δεν ήταν μια απλή αγοράστρια χώρα αλλά συγκατασκευάστρια. Μάλιστα ακόμα και σήμερα πάνω από 400 μέρη του αεροσκάφους κατασκευάζονται από τουρκικές εταιρείες.
— Επι προεδρίας Τραμπ άρθηκε το εμπάργκο όπλων στην Κύπρο, έγιναν κοινές ασκήσεις αμερικανικών και κυπριακών δυνάμεων ενώ ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ επισκεφτηκε την Κύπρο και Ελλάδα χωρίς να “πεταχτεί” και από δίπλα, εκεί στην Άγκυρα.
Επι προεδρίας Τραμπ οι Ελληνοαμερικανικές αμυντικές σχέσεις έφτασαν στα υψηλότερο σημείο (Σούδα, Αλεξανδρούπολη, Λάρισα κλπ.) και η Αμερική επισήμως υποστήριξε τις ελληνικές θέσεις για τις θαλάσσιες ζώνες παρά το ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν υπογράψει (όπως και η Τουρκία) την συμφωνία για το διεθνές δίκαιο της Θάλασσας.
— Με την πολιτική Τραμπ εξομαλύνθηκαν οι σχέσεις του Ισραήλ με πολλές γειτονικές Αραβικές χώρες συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο στην παραπέρα απομόνωση της Τουρκίας από τις ισχυρότερες χώρες της περιοχής. Άν μάλιστα αυτή η εξομάλυνση μετατραπεί σε συμμαχία τότε πιθανότατα θα της “ανατεθεί” ο ρυθμιστικός ρόλος των συμφερόντων της Δύσης στην περιοχή στερώντας τον ρόλο αυτό από την Τουρκία.
— Είναι γεγονός ότι η εμπλοκη της Τουρκίας στη Λιβύη είχε εντυπωσιακά αποτελέσματα και απέτρεψε μια σχεδόν βέβαιη νίκη του Χαφτέρ επι του Σαράτζ.
Η επιχείρηση πήγαινε τόσο καλά που η Τουρκία σχεδόν είχε φτάσει στην επίτευξη του στόχου ο οποίος ήταν ο έλεγχος όλης της Λιβύης κάτι που θα επισημοποιούσε την Τουρκολιβυκή συμφωνία για την υφαλοκρηπίδα και θα το έδινε δυνατότητα για έλεγχο όλης της Ανατολικής Μεσογείου.
Ήταν εκείνη η κρίσιμη στιγμή που οι ΗΠΑ αποφάσισαν να εμπλακούν και “προέτρεψαν” τις αντίπαλες δυνάμεις της Λιβύης να καθίσουν στο τραπέζι για διαπραγματεύσεις. Η ενέργεια αυτή αποτέλεσε μεγάλο πλήγμα για τα στρατηγικά σχέδια της Τουρκίας και ήταν κάτι που επιβλήθηκε από την διοίκηση Τραμπ.
— Η πολιτική Τραμπ ήταν αυτή που υποβάθμισε υπέρμετρα τον ρόλο του ΝΑΤΟ, ενός θεσμού τον οποίο η Τουρκία θεωρεί προνομιούχο χώρο της. Γι’αυτό άλλωστε ήθελε να αρχίσουν οι διερευνητικές συνομιλίες με μεσολάβηση του ΝΑΤΟ και όχι με μεσολάβηση της ΕΕ.
υπάρχουν και άλλοι λόγοι που μπορεί κάποιος να προσθέσει πάνω στη επιχειρηματολογία ότι η πολιτική Τραμπ δεν ωφέλησε την γείτονα παρά το ότι ήταν φίλος της και θα ήθελε να την υποστήριξει όμως η πολιτική των ΗΠΑ είναι ένας αυτόματος πιλότος ο οποίος είναι σχεδόν μπλοκαρισμένος και ο πιλότος δεν μπορεί να κάνει ουσιαστικές επεμβάσεις.
Γι’αυτό το λόγο εγώ δεν στήνω χορό με την εκλογή Μπάιντεν. χαίρομαι αλλά συγκρατημένα κάτι που προέρχεται και από την έκφραση των Αμερικανών για την εκάστοτε κυβέρνηση τους ‘The Clinton administration, the Tramp administration και τώρα The Biden Administration που δείχνει ότι το σύστημα και η πολιτική είναι εκεί,, αυτό που αλλάζει είναι η Διαχείριση.
1...1,0261,0271,028...3,039Σελίδα 1,027 από 3,039