Ανταπόκριση από την Κωνσταντινούπολη
Το Κουρδικό και ιδιαίτερα η συνεργασία των Αμερικανών με τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (ΣΔΔ) που εδρεύουν στη Συρία, φαίνεται να αποκτά καίρια σημασία για τις τουρκο-αμερικανικές σχέσεις μετά την εκλογή Τραμπ. Η Άγκυρα θεωρεί ότι οι ΣΔΔ αποτελούν προέκταση του ΡΚΚ και επομένως συνιστούν απειλή για την ακεραιότητα της Τουρκίας. Οι σχέσεις της Τουρκίας με τη Συρία- παρά τις υποσχέσεις για μια συμφωνία ειρήνης- εξακολουθούν να μην είναι καλές, Χθες οι πρόεδροι Άσαντ και Ερντογάν συμμετείχαν μαζί με άλλους ηγέτες στην έκτακτη κοινή σύνοδο κορυφής του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας και του Αραβικού Συνδέσμου στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας, ωστόσο δεν υπήρξε συνάντηση μεταξύ τους. Μάλιστα ο τούρκος πρόεδρος αποχώρησε από την αίθουσα κατά την ομιλία του σύρου προέδρου.
Ενώ ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει επανειλημμένα καλέσει τη συριακή πλευρά για συνομιλίες με στόχο την εξομάλυνση των διμερών σχέσεων, ο Άσαντ θέτει ως όρο γι αυτό την αποχώρηση των τουρκικών δυνάμεων από τη βόρεια Συρία.
Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ και οι φήμες ότι μπορεί να απομακρύνει ο αμερικανικό πρόεδρος την αμερικανική δύναμη από τη Συρία κινητοποίησε την Άγκυρα. Χθες, σε δηλώσεις του στην τουρκική εφημερίδα Μιλλιέτ, ο ΥΠ.ΕΞ. Χακάν Φιντάν δήλωσε: «Υπενθυμίζουμε συνεχώς στους Αμερικανούς ομολόγους μας ότι πρέπει να σταματήσουν τη συνεργασία τους με την τρομοκρατική οργάνωση στη Συρία». Όμως ο πρόεδρος Ερντογάν μπορεί να προσπαθήσει να προκαταλάβει τους Αμερικανούς μέσω μιας διασυνοριακής επιχείρησης στη Συρία, όπως υπονόησε σε δηλώσεις του πριν από δυο ημέρες, κατά την επέτειο του θανάτου του Κεμάλ Ατατούρκ. Ουσιαστικά ανακοίνωσε ότι θα ξεκινήσουν πάλι οι επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού στο συριακό έδαφος.
«Το επόμενο διάστημα θα ολοκληρώσουμε τους κρίκους της αλυσίδας που λείπουν από την ζώνη ασφαλείας που δημιουργήσαμε κατά μήκος των συνόρων» είπε. «Θα διακόψουμε πλήρως την επαφή μεταξύ των τρομοκρατικών οργανώσεων και των συνόρων μας. Οι επιχειρήσεις που θα εξαλείψουν την αυτονομιστική τρομοκρατική οργάνωση ως απειλή για τη χώρα μας θα συνεχιστούν. Θα χρησιμοποιήσουμε όλα μας τα μέσα στο έπακρο».
Από το κενό που απομένει μέχρι την ανάληψη εξουσίας από τον νεοκλεγέντα πρόεδρο Τραμπ, τον Ιανουάριο, μπορεί να επωφεληθεί η Άγκυρα για να δημιουργήσει τετελεσμένα στις σχέσεις της με την Δαμασκό.
Ο Ντόναλντ Τραμπ κέρδισε τις εκλογές θυμίζοντας ότι έχει κάνει περισσότερα για το Ισραήλ από οποιονδήποτε άλλο πρόεδρο. Η κυβέρνηση στο Τελ Αβίβ δεν έκρυψε ποτέ την υποστήριξή της στη δική του υποψηφιότητα, όπως και δεν έκρυψε την ικανοποίησή της για την έκβαση των εκλογών, την ώρα που οι χώρες του «Άξονα της Αντίστασης» γύρω από το Ιράν αντιδρούσαν δηλώνοντας «αδιάφορες« για το αποτέλεσμα.
Το ερώτημα είναι αν θα δικαιώσει τις προσδοκίες του Μπένιαμιν Νετανιάχου και της κυβέρνησής του με τις ενέργειες του από εδώ και πέρα. Οι περισσότεροι πολιτικοί παρατηρητές δεν έχουν καμία αμφιβολία ότι ο Τραμπ επιθυμεί να συνεχίσει να χειρίζεται την πολιτική στη Μέση Ανατολή με τον δικό του τρόπο.
«Ο Τραμπ αρέσκεται να αυτοπροσδιορίζεται ως διαπραγματευτής», δήλωσε στην DW ο Νιλ Κίλιαμ, ειδικός σε θέματα Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής από τη δεξαμενή σκέψης «Chatham House», που εδρεύει στο Λονδίνο. «Θα θελήσει να συνεχίσει από εκεί που σταμάτησε».
Κατά την άποψη του, ο Τραμπ έχει τρία μεγάλα πολιτικά σχέδια για τη Μέση Ανατολή. Πρώτον, θα επικεντρωθεί στον τερματισμό των συγκρούσεων του Ισραήλ με τη Χαμάς στη Γάζα και τη Χεζμπολάχ στο Λίβανο. Ίσως άλλωστε μέχρι τις 20 Ιανουαρίου να έχει συμβεί αυτό που έλεγε προεκλογικά: «Θα υποστηρίξω το δικαίωμα του Ισραήλ να κερδίσει τον πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία. Πρέπει να νικήσουν. Να τελειώσουν τη δουλειά»
Ο τερματισμός του πολέμου στη Γάζα, η εγκαθίδρυση μιας μελλοντικής διοίκησης της Λωρίδας της Γάζας και η πιθανή δημιουργία ενός παλαιστινιακού κράτους είναι πιθανότατα συνυφασμένα με το δεύτερο όραμα του Τραμπ για τη Μέση Ανατολή.
«Ο Τραμπ θα θελήσει να δώσει νέα πνοή στις συμφωνίες του Αβραάμ και να αυξήσει τον αριθμό των κρατών, που έχουν εξομαλύνει τη σχέση τους με το Ισραήλ. Η Σαουδική Αραβία είναι ο κύριος στόχος του, αλλά το Ριάντ θα αντισταθεί, εκτός αν ο Τραμπ δεσμευτεί σε ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο δημιουργίας ενός παλαιστινιακού κράτους».
Οι Συμφωνίες του Αβραάμ μεταξύ αραβικών χωρών και του Ισραήλ με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ, δρομολογήθηκαν κατά την πρώτη θητεία του Τραμπ. Το 2020 και το 2021, το Ισραήλ εξομάλυνε τις διπλωματικές του σχέσεις με το Μαρόκο, το Μπαχρέιν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Σουδάν.
Αρκετοί αναλυτές εκτιμούν ότι ο χαρακτήρας του Τραμπ και η ισχυρή του προσωπικότητα είναι κάτι που του δίνει ένα πλεονέκτημα, επειδή ασκεί κάποιου είδους γοητεία στα μάτια πολλών Αράβων. Ο Ασράφ ελ Ασάρι, Αιγύπτιος πολιτικός αναλυτής της Μέσης Ανατολής, δήλωσε στην DW ότι αναμένει «να γίνουμε μάρτυρες μεγαλύτερης ευημερίας μεταξύ του Τραμπ και αραβικών χωρών, όπως η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία, τα Εμιράτα και η Ιορδανία, λόγω της πολιτικής χημείας μεταξύ του ίδιου του Τραμπ και των Αράβων ηγετών».
Το μεγάλο ερώτημα είναι πώς θα διαμορφωθεί τώρα η σχέση με το Ιράν. Σύμφωνα με τον Κίλιαμ, η επίτευξη μιας συμφωνίας με το Ιράν είναι ο τρίτος μεγάλος πολιτικός στόχος του Τραμπ. «Για να το πετύχει αυτό, ο Τραμπ θα ασκήσει μέγιστη πίεση γνωρίζοντας ότι το Ιράν είναι αποδυναμωμένο επί του παρόντος και το φάσμα ενός μεγάλου ισραηλινού χτυπήματος κατά της ηγεσίας και του πυρηνικού του προγράμματος θα το κάνει πιο εύκαμπτο και πρόθυμο να συνάψει μια μεγάλη συμφωνία», είναι η άποψη του ειδικού.
Ο εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ είχε υιοθετήσει σκληρή γραμμή απέναντι στις ένοπλες ομάδες που υποστηρίζονται από το Ιράν και πιθανότατα θα απειλήσει ξανά με βαρύ φόρο αίματος, εάν στοχοποιηθεί αμερικανικό προσωπικό ή συμφέροντα στην περιοχή.
Αλλά δεν θα είναι διατεθειμένος να σύρει τις ΗΠΑ σε μια άμεση αντιπαράθεση με το Ιράν, ακόμη και όταν η σχέση μεταξύ του Ισραήλ και του Ιράν θερμαίνεται επικίνδυνα.
Οι Ρεπουμπλικάνοι υποστήριζαν πάντα μια πιο μαχητική στάση, συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης για ισραηλινές στρατιωτικές επιθέσεις εναντίον ευαίσθητων ιρανικών στόχων.
Ωστόσο, ο Τραμπ «μπορεί να εξετάσει το ενδεχόμενο συνομιλιών με την Τεχεράνη για την προώθηση της αποκλιμάκωσης, εάν μπορεί να παρουσιάσει τον εαυτό του ως έχοντα επιτύχει το αδιανόητο που κανένας Αμερικανός πρόεδρος δεν έχει κάνει – την επίτευξη ειρήνης στη Μέση Ανατολή».
Επιμέλεια: Κώστας Αργυρός
DW
Ανταπόκριση από το Βερολίνο
Η συμφωνία μεταξύ της Κ.Ο. ομάδας των Σοσιαλδημοκρατών, διά του επικεφαλής της Ρολφ Μύτσενιχ και του Φρίντριχ Μερτς, επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, για την ημερομηνία των πρόωρων εκλογών κλειδώνει για τις 23 Φεβρουαρίου. Αυτό σημαίνει ότι η ψηφοφορία για την ψήφο εμπιστοσύνης προς τον καγκελάριο Όλαφ Σολτς θα ολοκληρωθεί στις 16 Δεκεμβρίου, σύμφωνα με τις διευκρινήσεις που έδωσε ο Ρολφ Μύτσενιχ.
Αμέσως μετά, σε περίπτωση που ο καγκελάριος δεν λάβει την ψήφο εμπιστοσύνης, θα ακολουθήσει η ενημέρωση του Προέδρου της Δημοκρατίας και η πρόταση του καγκελαρίου προς τον ΠτΔ να διαλύσει τη βουλή. Εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Γερμανού ΠτΔ να αποφασίσει αν θα διαλύσει ή όχι τη βουλή, κάτι που ο Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ έχει ήδη πει ότι θα πράξει άμεσα, δεδομένης της υπερκομματικής συναίνεσης που υπάρχει.
Μετά από το προεδρικό διάταγμα περί διάλυσης της βουλής, επόμενο βήμα είναι η προκήρυξη πρόωρων εκλογών και η προετοιμασία της χώρας για τις ομοσπονδιακές εκλογές. Θα πρέπει να σταλεί σχετική ενημέρωση για τη διαδικασία σε σχεδόν 60 εκατομμύρια ψηφοφόρους.
Ως προϋπόθεση της συμβιβαστικής συμφωνίας μεταξύ Σοσιαλδημοκρατών και Χριστιανικής Ένωσης για την ημερομηνία διεξαγωγής πρόωρων εκλογών, ήταν η συνεργασία στο κοινοβούλιο για την έγκριση ορισμένων νομοσχεδίων πριν από τις εκλογές.
Σύμφωνα με τον γραμματέα της Κ.Ο. της Χριστιανικής Ένωσης και επικεφαλής της ομάδας των Βαυαρών Χριστιανοκοινωνιστών, Αλεξάντερ Ντόμπριντ, τα δύο χριστιανικά κόμματα θα στηρίξουν το επόμενο διάστημα την κυβέρνηση μειοψηφίας Σοσιαλδημοκρατών και Πρασίνων στο σημαντικό νομοσχέδιο για την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων και την προστασία του θεσμικού ρόλου του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου της Καρλσρούης.
Ένα ακόμη νομοσχέδιο που φαίνεται να συγκεντρώνει ευρεία στήριξη αφορά την παράταση των αποστολών των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων στο εξωτερικό. Οι βουλευτές της Χριστιανικής Ένωσης θα δώσουν επίσης πράσινο φως στο νομοσχέδιο που επιτρέπει την παρακολούθηση των τηλεπικοινωνιών για λόγους δημόσιου συμφέροντος.
Δεν θα συναινέσουν όμως σε σειρά μεταρρυθμίσεων που εμπίπτουν στον πυρήνα του κοινωνικού κράτους, όπως το συνταξιοδοτικό πακέτο που θα προέβλεπε αύξηση των συντάξεων ή το πακέτο φοροελαφρύνσεων, που προωθούσαν οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Πράσινοι, βρίσκοντας εμπόδιο στους όρους των Φιλελευθέρων. «Δεν θα είμαστε απλώς εκείνοι που θα παρέχουμε άνευ όρων την πλειοψηφία που λείπει» ανέφερε o Tόρστεν Φράι, αρμόδιος της Χριστιανικής Ένωσης για θέματα εσωτερικής πολιτικής.
H συνεργασία αυτή θα μπορούσε να αποτελεί ένα «τεστ» επί του πεδίου και για ενδεχόμενη μετεκλογική συνεργασία Σοσιαλδημοκρατών και Χριστιανικής Ένωσης, δεδομένου ότι πιο πιθανό μετεκλογικό σενάριο φαντάζει ο «μεγάλος συνασπισμός» υπό τον Φρίντριχ Μερτς.
Στο μεταξύ σύμφωνα με τελευταία δημοσκόπηση του ινστιτούτου Insa για λογαριασμό της εφημερίδας Bild αποτυπώνει την πρόθεση ψήφου μέχρι χθες, 11 Νοεμβρίου 2024.
Εάν διεξάγονταν την ερχόμενη Κυριακή εκλογές, πρώτοι θα αναδεικνύονταν οι Χριστιανοδημοκράτες/ Xριστιανοκοινωνιστές με 32,5% και σταθερά δεύτερη η ακροδεξιά Eναλλακτική για τη Γερμανία με 19,5%, η οποία μάλιστα μετά τη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ εμφανίζεται ενισχυμένη κατά 1,5% μονάδα, όσο δηλαδή κανένα άλλο γερμανικό κόμμα.
Τρίτοι έπονται οι Σοσιαλδημοκράτες με 15,5%, ακολουθούν οι Πράσινοι με 11,5% (συν μία μονάδα) και στη συνέχεια έρχεται η Συμμαχία Σάρα Βάγκενκνεχτ με 7%.
Οι Φιλελεύθεροι αγγίζουν οριακά το 5% (συν 0,5%) και τελευταία, κάτω από το εκλογικό όριο του 5% εμφανίζεται η Αριστερά.
Κατά την διάρκεια της COP29 (29η Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή) , στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν, υπογράφηκε η συμφωνία συνεργασίας μεταξύ της Αλβανικής Εταιρείας Ηλεκτρισμού (KESH) και της Masdar, του κολοσσού των Ηνωμένων Εμιράτων, για τη δημιουργία κοινής εταιρείας που θα επενδύσει στην Αλβανία.
Ο Πρωθυπουργός της Αλβανίας, Έντι Ράμα μοιράστηκε στα κοινωνικά δίκτυα εικόνες από την υπογραφή της συμφωνίας, καθώς τονίζει ότι αυτή η εταιρεία θα επενδύσει στην Αλβανία και την περιοχή.
Η αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ταυτόχρονα υπουργός Υποδομών και Ενέργειας, Μπελίντα Μπαλούκου, χαρακτήρισε τη συμφωνία αυτή ως μία από τις σημαντικότερες στον ενεργειακό τομέα με ευρύ αντίκτυπο στην περιοχή.
Σε δήλωσή της, η Μπαλούκου είπε ότι, «Κατά την ανάπτυξη του COP29 στο Μπακού, εκτός από όλα τα πάνελ όπου έχουμε τη μεγάλη τύχη να προωθήσουμε μια Αλβανία που παράγει 100% ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, σήμερα υπογράψαμε μια από τις πιο σημαντικές συμφωνίες συνεργασία με τον γίγαντα Masdar».
«Αυτή η εταιρεία των Εμιράτων δραστηριοποιείται στα Βαλκάνια εδώ και πολύ καιρό, αλλά έχει ήδη δημιουργήσει μια εγγενή συνεργασία με την Αλβανική Εταιρεία Ηλεκτρισμού, τη δημιουργία μιας κοινής εταιρείας που θα επενδύσει σε ολόκληρη την περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων, αλλά πάνω από όλα στην Αλβανία», είπε η Μπαλούκου.
Ο εκπρόσωπος της εταιρείας Masdar επεσήμανε ότι, «ως παγκόσμιος ηγέτης στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, η Masdar είναι περήφανη που υπέγραψε αυτή τη συμφωνία με την Αλβανία, ιδιαίτερα με την KESH».
«Έχουμε δημιουργήσει μια κοινή συνεργασία και αναπτύσσουμε έργα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στη χώρα», τόνισε.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η Masdar είναι πολύ δραστήρια στην περιοχή των Βαλκανίων.
«Στην πραγματικότητα, είμαστε μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στον κόσμο. Είμαστε στην ευχάριστη θέση να συνεργαστούμε με την αλβανική κυβέρνηση και την KESH για αυτό το στρατηγικό έργο που θα αξιοποιήσει τους εξαιρετικούς πόρους ανανεώσιμων πηγών ενέργειας που διαθέτει η Αλβανία. Ανυπομονούμε να δουλέψουμε για την πρόοδο αυτού του έργου», είπε ο εκπρόσωπος της Masdar.
Η υπουργός Μπαλούκου έκλεισε το μήνυμά της, χαρακτηρίζοντας τη σημερινή μέρα σημαντική γιατί, όπως είπε, «η ενέργεια και η οικονομία των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας αποτελούν κορυφαία προτεραιότητα για την Αλβανία», γράφουν τα αλβανικά media.
Η αρχή έγινε από την καθηγήτρια Λεϊλά Καραχάν και τον αναπληρωτή Οζγκούρ Άϊ με την ίδρυση του Συλλόγου Τουρκικής Γλώσσας στο Κοσσυφοπέδιο, το 2023.
Σε αυτό το Project συμμετέχουν και μελετούν Βαλκάνιοι που καταγράφουν τις τουρκικές διαλέκτους, σημειώνει τουρκικό δημοσίευμα.
Υπεύθυνος των τουρκικών διαλέκτων στο Κοσσυφοπέδιο, ήταν ο καθηγητής Τουρκολογίας στο πανεπιστήμιο της Πρίστινα, Εργκίν Γιάμπλε. Τη συνολική μελέτη των τουρκικών διαλέκτων ολοκλήρωσε το τμήμα τουρκολογίας του Κοσόβου και η παρουσίαση του έργου θα γίνει το 2025. Ένα σημαντικό έργο για τους τουρκόφωνους του Κοσσυφοπεδίου.
Η μελέτη αυτή που αντικατοπτρίζει τη τουρκική παρουσία στο κέντρο των Βαλκανίων θα συμπεριληφθεί στον Τουρκικό Άτλαντα.
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας της Τουρκίας, Γιασάρ Γκιουλέρ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να αποσύρουν τους στρατιώτες τους από τη Συρία και εκτίμησε ότι «ο Τραμπ θα επικεντρωθεί έντονα σε αυτό κατά τη διάρκεια της προεδρίας του και θα αποσύρει τους Αμερικανούς στρατιώτες από τη Συρία και την περιοχή».
Ο Γιασάρ Γκιουλέρ απάντησε στις ερωτήσεις της δημοσιογράφου, Κούμπρα Παρ, στο TV100, όπως δημοσιεύεται στην εφημερίδα Birgun.
Η απειλή του Ισραήλ
«Μπορεί το Ισραήλ να αποτελέσει άμεση απειλή για την Τουρκία; Τι πρέπει να καταλάβουμε από την προειδοποίηση του Προέδρου Ερντογάν για το “εσωτερικό μέτωπο”;»
Ο υπουργός Γκιουλέρ είπε:
«Είμαι υπέρ του ότι έχει απόλυτο δίκιο ο αξιότιμος Πρόεδρός μας. Γιατί χρειαζόμαστε πάντα ένα μέτωπο στο σπίτι μας. Ακόμα κι αν βρισκόμαστε σε ένα ειρηνικό περιβάλλον, η δύναμη του εσωτερικού μετώπου είναι υπέρ της χώρας.
Γι’ αυτό ο Πρόεδρός μας προειδοποιεί όλη την κοινωνία. Γιατί το βλέπει αυτό. «Θα επιτεθεί το Ισραήλ στην Τουρκία;» Θα έλεγε κάτι τέτοιο ο κ. Πρόεδρος αν δεν έβλεπε τέτοιο κίνδυνο;
«Φυσικά και μπορεί να επιτεθεί», απάντησε.
Η τρομοκρατική επίθεση στην TUSAŞ
Σχετικά με την επίθεση στα γραφεία της Τουρκικής Αεροδιαστημικής Βιομηχανίας (TUSAŞ) , ο υπουργός Güler είπε,
“Φυσικά, βρίσκω την επίθεση πολύ σημαντική . Σε αυτό το περιστατικό, η τοπική και εθνική αμυντική βιομηχανία μας στοχοποιήθηκε για την ειρήνη της χώρας και του έθνους μας. Ειδικά, η TUSAŞ είναι μια αγαπημένη εγκατάσταση. Κάθε προϊόν που παράγεται εδώ είναι μέρος της αμυντικής μας βιομηχανίας.» «Έρχεται στην αγορά ως κόρη οφθαλμού σύμπτωση».
Ο υπουργός Γκιουλέρ, ανέφερε σχετικά με τη χρονική περίοδο της επίθεσης στα γραφεία της Τουρκικής Αεροδιαστημικής Βιομηχανίας (TUSAŞ) :
«Φυσικά, θεωρώ σημαντικό το timing. Σε αυτό το περιστατικό, η τοπική και εθνική αμυντική μας βιομηχανία στοχοποιήθηκε για την ειρήνη της χώρας και του έθνους μας.
Ειδικά η TUSAŞ μας είναι μια αγαπημένη εγκατάσταση της αμυντικής μας βιομηχανίας.
Κάθε προϊόν που παράγεται εδώ κυκλοφορεί στην αγορά και προτιμάται ως κόρη οφθαλμού της αμυντικής μας βιομηχανίας. Τα βλέπουμε όλα ως το μέλλον μας.
«Φυσικά, αυτή η επίθεση δεν είναι τυχαία», είπε.
«Θα αποχωρήσουν οι ΗΠΑ από τη Συρία;»
Απάντησε ο Γκιουλέρ:
«Ο Τραμπ έχει ήδη διατάξει την απόσυρση των στρατευμάτων του από τη Συρία τρεις φορές κατά τη διάρκεια της προεδρίας του. Τότε όμως ήταν ακριβώς την παραμονή των εκλογών. Έμεινε έτσι. «Εκτιμώ ότι ο Τραμπ θα επικεντρωθεί σε αυτό το θέμα έντονα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και μπορεί να αποσύρει Αμερικανούς στρατιώτες από τη Συρία και την περιοχή», απάντησε..
Για τον «Ατσάλινο Θόλο»
Ο υπουργός Γκιουλέρ δήλωσε τα ακόλουθα σχετικά με το αμυντικό project του Ατσάλινου Θόλου:
«Δεν πρόκειται να φτιάξουμε έναν ατσάλινο θόλο σε μια μέρα και να μπούμε κάτω από αυτόν. Ο Ατσάλινος Θόλος είναι ένα σύνολο συστημάτων. Έχουμε συστήματα αεράμυνας χαμηλά εκεί κάτω, σχεδόν όλα έχουν παραχθεί. Τα χρησιμοποιούμε ήδη. Εμείς έχουμε συστήματα αεράμυνας μεσαίου βεληνεκούς και παράγονται επίσης «Μόλις έχουμε αρκετά χαρακώματα, φρούρια, άλλα συστήματα αεράμυνας χαμηλής άμυνας… φανταστείτε ότι όλα αυτά ελέγχονται από ένα λογισμικό, αυτό λέγεται Ατσάλινος Θόλος».
«Θα αναγκάσουμε την τρομοκρατική οργάνωση να παρατήσει τα όπλα της»
«Θα καταθέσει τα όπλα η τρομοκρατική οργάνωση του PKK;»
Απαντώντας στην ερώτηση, ο Υπουργός Γκιουλέρ είπε «Καμία τρομοκρατική οργάνωση δεν έχει ιδρυθεί για να καταθέσει τα όπλα. Φυσικά, δεν λένε «την οργάνωση την ιδρύουμε τώρα, θα καταθέσουμε τα όπλα σε 3 χρόνια», αλλά καθήκον μας είναι να βρούμε μεθόδους που θα κάνουν αυτές τις τρομοκρατικές οργανώσεις να καταθέσουν τα όπλα τους και θα τις αντιμετωπίσουμε βίαια»
«Και τελικά θα τις αναγκάσουμε να καταθέσουν τα όπλα τους Νομίζουν επίσης ότι θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν την άνεση που διατήρησαν εδώ και 40 χρόνια, αλλά αυτό δεν θα συμβεί».
Ο «Ελεύθερος Στρατός της Συρίας;»
«Τι πιστεύετε ότι θα συμβεί με το ζήτημα του Ελεύθερου Στρατού της Συρίας (που χρηματοδοτείται από την Τουρκία) εάν υπάρξει ομαλοποίηση με τον Άσαντ ;»
Ο υπουργός Γκιουλέρ είπε, «Πιστεύω ότι είναι πολύ θετικό για τον Άσαντ. Ο Άσαντ δεν έχει δικό του πληθυσμό ούτως ή άλλως εκεί. Εάν αύριο υπάρξει συριακό κράτος, είναι κι αυτοί πολίτες του».
Κατά την ψηφοφορία επί του σχεδίου ψηφίσματος «Καταπολέμηση της εξύμνησης του ναζισμού, του νεοναζισμού και άλλων πρακτικών που ενθαρρύνουν σύγχρονες μορφές ρατσισμού, φυλετικών διακρίσεων, ξενοφοβίας και μισαλλοδοξίας», το οποίο η Ρωσία υπέβαλε στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, όλα τα βαλκανικά κράτη εκτός της Σερβίας ψήφισαν εναντίον του, όπως, επίσης, και η Κύπρος. Μόνο η Τουρκία, από τη ‘γειτονιά μας’ απείχε της ψηφοφορίας.
Μέσα στη διεθνή πόλωση που υπάρχει δεν μπορεί να κρίνει κανείς το βαθμό ειλικρίνειας της στάσης αυτών των κρατών που τίθενται ενάντια στην ‘καταπολέμηση της εξύμνησης του ναζισμού’, αφού τα περισσότερα από αυτά έχουν δεινοπαθήσει από τη ναζιστική ιδεολογία και τα ναζιστικά εγκλήματα. Αυτό το “ενάντια” δηλώνει “υπέρ της εξύμνησης του ναζισμού;”
Ακόμη και σήμερα, η Ελλάδα όπως και άλλες χώρες, ζητούν αποζημιώσεις από την Γερμανία για την εγκληματική πρακτική των ναζιστών κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.
Βέβαια, εάν έναν τέτοιο ψήφισμα το είχαν καταθέσει προς ψήφιση οι ΗΠΑ ή άλλες δυτικές δυνάμεις δεν θα υπήρχε η σημερινή αντίδραση.
Συγκεκριμένα ψήφισαν εναντίον του ψηφίσματος για την ‘καταπολέμηση της εξύμνησης του ναζισμού’ τα κράτη: Αλβανία, Βουλγαρία, Βοσνία/Ερζεγοβίνη, Κροατία, Σλοβενία, Ρουμανία, Κύπρος, Ελλάδα.
Η Τουρκία απείχε της ψηφοφορίας.
Υπέρ της ρωσικής πρότασης ψήφισε η Σερβία και από την ανατολική Μεσόγειο ψήφισαν υπέρ: Ισραήλ, Αίγυπτος, Λιβύη, Λίβανος, Συρία, επίσης η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν.
Το ψήφισμα εγκρίθηκε στις 11 Νοεμβρίου με 116 ψήφους υπέρ, 54 ψήφους εναντίον και 11 αποχές.
Γ.Ε.
του Patrice Gibertie
Οι περιβαλλοντιστές δεν θέλουν να ακούσουν για το ρόλο του ήλιου και των νεφών στις φυσικές κλιματικές παραλλαγές και όμως… Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Copernicus, η Διαστημική Υπηρεσία της ΕΕ στο ομότιτλο περιοδικό της* από το 1983 έως το 2022, η νεφοκάλυψη στην Ευρώπη μειώθηκε και ο αριθμός των ωρών ηλιακού φωτός αυξήθηκε κατά 20%, αυξάνοντας παράλληλα τη θερμοκρασία της Γης. Περίπου μια δεκαετία αφού η Λέσχη της Ρώμης – μια δεξαμενή σκέψης Ευρωπαίων κεφαλαιοκρατών – λάνσαρε την Οικολογισμό. Επομένως, κάθε υπόθεση ότι η ανθρώπινη δραστηριότητα ή οι αγελάδες(!!!) ευθύνονται για την υπερθέρμανση της Γης και μάλιστα για τις φυσικές καταστροφές** – πρόσφατα στην Ισπανία – διακινείται από ανίδεους ή ύποπτους πολιτικούς και δημοσιογράφους.
Σχήμα 1. (Αριστερά) Ετήσιες ευρωπαϊκές ανωμαλίες νέφωσης (%) για το 1983 έως το 2022, σε σχέση με τον μέσο όρο για την περίοδο αναφοράς 1991–2020. Οι ανωμαλίες αφορούν μόνο την ευρωπαϊκή χερσαία ζώνη. (Δεξιά) Μέσες ετήσιες ανωμαλίες νέφωσης (%) για το 2022, σε σχέση με την περίοδο αναφοράς 1991–2020. Πηγή δεδομένων: CLARA-A2.1
Η νέφωση και η διάρκεια της ηλιοφάνειας είναι πολύ σημαντικές κλιματικές μεταβλητές για πολλούς τομείς, όπως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και ο τουρισμός, καθώς και για την κοινωνία συνολικά. Αυτές οι δύο μεταβλητές παρατηρήθηκαν από τα τέλη του 19ου αιώνα, πρώτα με γυμνό μάτι και χρησιμοποιώντας απλά επίγεια όργανα. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, οι δορυφορικές παρατηρήσεις κατέστησαν δυνατή τη λήψη ολοκληρωμένων χωρικών εκτιμήσεων αυτών των μεταβλητών, της νεφοκάλυψης, της επιφανειακής ηλιακής ακτινοβολίας και της διάρκειας της ηλιοφάνειας. Τα δορυφορικά δεδομένα αποκαλύπτουν ότι η μέση διάρκεια ηλιοφάνειας στην Ευρώπη το 2022 ήταν η υψηλότερη τα τελευταία 40 χρόνια, ενώ η νεφοκάλυψη ήταν η δεύτερη χαμηλότερη.
Νεφοκάλυψη
Σχήμα 2. (Αριστερά) Ετήσιες ευρωπαϊκές ανωμαλίες νεφοκάλυψης (%) από το 1983 έως το 2022, σε σύγκριση με τον μέσο όρο της περιόδου αναφοράς 1991-2020. Οι ανωμαλίες αφορούν μόνο τον ευρωπαϊκό ηπειρωτικό χώρο1. (Δεξιά) Μέσες ετήσιες ανωμαλίες νέφωσης (%) για το 2022, σε σχέση με την περίοδο αναφοράς 1991-2020. Πηγή δεδομένων: CLARA–A2.1 CDR/ICDR. Πίστωση: EUMETSAT CM SAF.
Νεφοκάλυψη
Το 2022, η συννεφιά ήταν χαμηλότερη σε περιοχές της δυτικής και νοτιοανατολικής Ευρώπης, με τιμές γενικά μεταξύ 7 και 12% κάτω από το μέσο όρο και έως και 16% κάτω από το μέσο όρο σε ορισμένες περιοχές, ιδίως στις Άλπεις και τη νότια Ιταλία. Από την άλλη πλευρά, η νεφοκάλυψη ήταν κοντά ή ελαφρώς πάνω από το μέσο όρο στην Ιβηρική Χερσόνησο και στην Άπω Ανατολική Ευρώπη.
Διάρκεια ηλιοφάνειας
Το 2022, η Ευρώπη γνώρισε τη μεγαλύτερη διάρκεια ηλιοφάνειας την περίοδο 1983-2022, με 130 ώρες ηλιοφάνειας περισσότερες από το μέσο όρο, που αντιστοιχούν σε χαμηλή νέφωση. Αυτή η τιμή έσπασε το προηγούμενο ρεκόρ των 118 ωρών πάνω από τον μέσο όρο, το 2020, και είναι σημαντικά υψηλότερη από τις 31 ώρες πάνω από το μέσο όρο που καταγράφηκαν το 2021. Όπως και με την νεφοκάλυψη, η μεγάλη θετική ανωμαλία για το 2022 συνάδει με την έντονη τάση για μεγαλύτερη διάρκεια ηλιοφάνειας που παρατηρήθηκε τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες.
Μηνιαίες ανωμαλίες
Σχήμα 3. Μηνιαίες ανωμαλίες διάρκειας ηλιοφάνειας (ώρες, πορτοκαλί γραμμή), επιφανειακής ηλιακής ακτινοβολίας (W/m2, διακεκομμένη κόκκινη γραμμή) και νεφοκάλυψης (%, γκρίζα γραμμή) το 2022 για ευρωπαϊκές χερσαίες περιοχές, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μέσο όρο τους για την περίοδο αναφοράς 1991-2020. Πηγή δεδομένων: CM SAF SARAH-2.1 και CLARA-A2.1. Πίστωση: EUMETSAT CM SAF. Εικόνα υψηλής ανάλυσης
«Αυτή η κατάσταση συμπίπτει με το θερμότερο καλοκαίρι που έχει καταγραφεί στην Ευρώπη και τις εκτεταμένες συνθήκες ξηρασίας στην Ευρώπη, που αντιστοιχούν περίπου σε περιοχές που παρουσίασαν ανωμαλίες υψηλότερης ηλιακής ακτινοβολίας».
*https://climate.copernicus.eu/esotc/2022/clouds-and-sunshine-duration
** Ο ρυθμός των φυσικών καταστροφών – περίπου 400 ετησίως – παραμένει σταθερός τουλάχιστο από το 2000.
Οι «φωστήρες» της IPCC – της Διεθνούς Επιτροπής για την Αλλαγή του Κλίματος, στην οποία πλειοψηφούν κυβερνητικοί εκπρόσωποι και όχι επιστήμονες – αποδείχτηκαν καφετζούδες στην πρόβλεψη φυσικών καταστροφών: Η Ελλάδα (2023) και η Ισπανία (2024) τους διέψευσαν τραγικά…
Μετάφραση:Ε.Δ.Νιάνιος
πηγή: Patrice Gibertie
Η Επιτροπή Ελληνισμού, δια του προέδρου της, συμμετείχε στην προσκυνηματική επίσκεψη στη Βόρειο Ήπειρο, την οποία διοργάνωσε η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (Παράρτημα Ξάνθης). Η συγκεκριμένη επίσκεψη πραγματοποιήθηκε στις 10-14 Οκτωβρίου 2024, είχε τίτλο «Προσκύνημα στους “Άταφους Ήρωες” 1940/41» και συμπεριέλαβε τους εξής προορισμούς: Βουλιαράτες, Αργυρόκαστρο, Κλεισούρα, Ύψωμα 731, Δερβιτσάνη, Τεπελένι, Κολικόντασι, Άγιοι Σαράντα, Δέλβινο, Χιμάρα και Μεσοπόταμο.
Ο βασικός προορισμός του ταξιδιού ήταν το θρυλικό Ύψωμα 731 που έμεινε στην ιστορία ως οι «Θερμοπύλες που δεν έπεσαν ποτέ». Πέραν αυτού, πραγματοποιήθηκε επίσκεψη σε στρατιωτικά νεκροταφεία, οστεοφυλάκια, εκκλησίες, μοναστήρια, ελληνικά σχολεία, τουριστικά αξιοθέατα αλλά και στον τάφο του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού.
Στη Χιμάρα πραγματοποιήθηκε επίσκεψη στο σπίτι της κ. Ερμιόνης Μπρίγκου, η οποία αποκαλείται «μάνα της Χιμάρας». Στον κήπο του σπιτιού της κ. Ερμιόνης υπάρχουν ενταφιασμένοι έξι Έλληνες στρατιώτες που σκοτώθηκαν εκεί κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940-41 και τους οποίους είχε θάψει ο πατέρας της με πλήρη μυστικότητα. Μπροστά από το μνημείο των έξι ενταφιασμένων Ελλήνων στρατιωτών ο πρόεδρος της Επιτροπής Ελληνισμού επέδωσε στην κ. Ερμιόνη το μετάλλιο της Επιτροπής Ελληνισμού τιμώντας την για το εθνικό έργο που επιτελεί και μένει άγρυπνη φρουρός των τάφων των Ελλήνων στρατιωτών.
της Νίνας Γκατζούλη*
Ο δημοσιογράφος Κώστας Πικραμένος σε πρόσφατο άρθρο του με τίτλο Ο Φιντάν, το ISIS και οι τεμενάδες! Ξέρει ο κ. Γεραπετρίτης ποιον υποδέχεται στην Αθήνα; Αναφέρει:
«Τα στοιχεία είναι ΑΔΙΑΣΕΙΣΤΑ και ένας όγκος δικαστικών εγγράφων (που είδαν το φως της δημοσιότητας τα τελευταία χρόνια) οδηγούν ανεξάρτητους αναλυτές σε όλο το κόσμο στο ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ότι ο Χακάν Φιντάν που θα υποδεχτεί (σσ ελπίζουμε χωρίς τεμενάδες) ο κ. Γεραπετρίτης έχει εμπλοκή σε ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΠΟΛΕΜΟΥ.
Γνωρίζουμε ποιος ακριβώς είναι ο Φιντάν, αλλά γνωρίζουμε και τι ζητά ο Φιντάν από την Ελλάδα. Ο Τούρκος ΥΠΕΞ μας είπε πολλές φορές ότι η χώρα του θέλει διάλογο με την Ελλάδα. Θέλει διάλογο «για όλα». Θέλει διάλογο για την μουσουλμανική μειονότητα στην Θράκη, θέλει την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου…ενώ ο Γεραπετρίτης μας λέει πως η «διαφορά μας με την Άγκυρα είναι μια και μοναδική»… είναι προφανές πως ο κ. Γεραπετρίτης δεν διευκρινίζει τις κόκκινες γραμμές της Αθήνας, αλλά όπως όλα δείχνουν προσδιορίζονται σε χωρικά ύδατα τα οποία θα περιορίζονται σε έξι ναυτικά μίλια. Όσο για το θέμα της Κύπρου ο κ. Φιντάν, επιμένει στη νέα τουρκική θέση ότι δεν είναι πρόσφορη η λύση της Ομοσπονδίας και και η μόνη λύση είναι αυτή των δυο κρατών.
Ο Τούρκος ΥΠΕΞ σε συνέντευξή του στα ΝΕΑ, λίγο πριν επισκεφτεί την Αθήνα αναφερόμενος στην ατζέντα που θα ακολουθήσουν οι συζητήσεις, αμετάκλητα δήλωσε τα εξής: «Ενώ έχουμε τόσο πολλούς λόγους να είμαστε αισιόδοξοι, δεν θέλω να σκέφτομαι ένα υποθετικό απαισιόδοξο σενάριο. Δεν βλέπω άλλον τρόπο από τον διάλογο και τη συνεργασία για την ασφάλεια και την ευημερία των μελλοντικών μας γενεών. Αρκεί να ακολουθήσουμε τον Χάρτη του ΟΗΕ για μεθόδους επίλυσης προβλημάτων. Εάν δεν μπορούμε να καταλήξουμε σε ολοκληρωμένες λύσεις ως αποτέλεσμα ουσιαστικού διαλόγου, θα προσφύγουμε στη διεθνή δικαιοδοσία με μια ολιστική προσέγγιση. Αλλά για να συμβεί αυτό, είναι απαραίτητο να αρθούν οι επιφυλάξεις και τα εμπόδια, και κυρίως να απαλλαγούμε από αβάσιμους φόβους πρώτα από όλα». Με άλλα λόγια δηλαδή, ή θα γίνει το δικό μου, ή αλλιώς δεν συζητάμε…
Υπάρχει άραγε πιθανότητα ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών να δεχτεί την διμερή συμφωνία, αλλά να εξηγήσει ρητά στον κ. Φιντάν πως θα περιλαμβάνει και την άρση του casus belli, αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και εποίκων από την Κύπρο, αποκατάσταση ενιαίας κυπριακής δημοκρατίας, εφαρμογή του άρθρου 14 της Συνθήκης της Λωζάννης για Ίμβρο και Τένεδο, αναγνώριση της Μικρασιατικής γενοκτονίας του 1922 και αποδοχή του Διεθνούς Δικαίου των Θαλασσών;
ΕΔΩ ακριβώς τίθεται το μεγάλο ερώτημα, αν οι Γεραπετρίτης-Μητσοτάκης εξακολουθήσουν την τακτική αυτή του εφησυχασμού και των τεμενάδων προς την Άγκυρα, οι ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ; ΘΑ ΨΗΦΙΣΟΥΝ ΤΟΝ ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΕΜΕΝΑΔΕΣ, παραδίδοντας την κυριαρχία της πατρίδας μας στον Οθωμανό; ΘΑ ΑΦΉΣΟΥΝ ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΕΣΠΕΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ; ΘΑ ΒΑΛΟΥΝ ΠΡΩΤΑ ΤΗΝ ΚΑΡΕΚΛΑ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ;
*Η Νίνα Γκατζούλη είναι πρώην καθηγήτρια Ελληνικών στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του New Hampshire, πρώην Συντονίστρια των Παμμακεδονικών Οργανώσεων της Υφηλίου.
του Δημητρίου-Μερκουρίου Κόντη*
ΜΥΘΟΣ: Το ζήτημα της Β. Ηπείρου είχε κλείσει τον Αύγουστο του 1913, όταν η Πρεσβευτική Συνδιάσκεψη του Λονδίνου αποδέχτηκε οριστικά τη γραμμή Στύλος-Κορυτσά, ως βάση χάραξης των ελληνοαλβανικών συνόρων. Όλες οι περιοχές βορείου του ακρωτηρίου του Στύλου, όπως οι Άγιοι Σαράντα και η Χιμάρα, θα εντάσσονταν στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος, καθώς και η περιοχή της Κορυτσάς. Η αρχική συμφωνία προέβλεπε ως αντάλλαγμα τα Δωδεκάνησα. Τελικά όμως δεν εφαρμόστηκε καθώς οι Ιταλοί υπαναχώρησαν.
Τον Δεκέμβριο του 1913, όταν εξέπνεε το τελεσίγραφο Ιταλών και Αυστριακών για άμεση αποχώρηση του ελληνικού στρατού από τη Β. Ήπειρο μέχρι το τέλος του έτους, Ο Βενιζέλος ζήτησε από τους Βρετανούς να διευθετηθούν ταυτόχρονα το Νησιωτικό με το Βορειοηπειρωτικό. Επιδίωξη του Βενιζέλου ήταν να δείξει στο εσωτερικό, αλλά και στους Ηπειρώτες, ότι αποδέχεται την απόφαση των Μεγάλων Δυνάμεων για αποχώρηση του ελληνικού στρατού από την Β. Ήπειρο αλλά εξασφαλίζει τα νησιά. Δεν είχε άλλη επιλογή ο Βενιζέλος, καθώς είχε λάβει την προειδοποίηση από το Λονδίνο να μην προσμένουν στην Αθήνα σε βρετανική βοήθεια. Εάν η Ελλάδα αρνούνταν τη συμφωνία, θα εμπλεκόταν σε περιπέτειες είτε με τους Ιταλούς, είτε με τους Αυστριακούς.
ΜΥΘΟΣ: Η ελληνική κυβέρνηση είχε αναλάβει τη δέσμευση ότι δεν θα αντιτάξει ούτε θα ενθαρρύνει κανενός είδους αντίσταση, η οποία θα ανέτρεπε τις ισορροπίες που είχαν δημιουργήσει οι Μεγάλες Δυνάμεις στην Αλβανία. Όμως ο Βενιζέλος σε ιδιωτική συζήτηση που είχε με τον βρετανό πρέσβη στην Αθήνα Έλιοτ, τον Δεκέμβριο του 1913, ενημέρωνε άτυπα το Λονδίνο ότι είχε ήδη δώσει 500 τουφέκια στους Χιμαριώτες του Σπυρομήλιου. Ο Βενιζέλος αποκάλυψε στον Έλιοτ ότι οι Ηπειρώτες θα εξεγερθούν και πως δεν μπορούσε να κάνει τίποτα, ώστε τα όπλα που εγκατέλειπε ο ελληνικός στρατός να μην φτάσουν στα χέρια τους. Αν οι Ηπειρώτες εξοπλίζονταν με τα M1874 Gras του ελληνικού στρατού, θα τα είχαν προμηθευτεί από τη μαύρη αγορά και όχι από την ελληνική κυβέρνηση.
Ο Βενιζέλος δεσμεύτηκε μόνο ότι θα έκανε ότι μπορούσε, ώστε οι Ηπειρώτες να μην αποκτήσουν πρόσβαση σε βαρύ οπλισμό (πυροβολικό). Όμως ο Έλιοτ είχε διαφορετική ενημέρωση από τον Ιταλό ομόλογό του στην Αθήνα, ο οποίος είχε πληροφορίες για οπλισμό, πυρομαχικά και κανόνια, που μεταφέρονταν κρυφά προς τους επίδοξους επαναστάτες. Ο Έλιοτ δεν μπορούσε να αμφισβητήσει τη φήμη και την αξιοπιστία του Βενιζέλου, ο οποίος όταν οχλήθηκε αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες.
Οι Ιταλοί ποτέ δεν αποδέχτηκαν ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν υποστήριξε με στρατιωτικό υλικό τους ηπειρώτες επαναστάτες. Ο Βενιζέλος ήταν όμως υποχρεωμένος να δείξει ότι συμμορφώνεται επίσημα με τις υποδείξεις των Μεγάλων Δυνάμεων. Αν ήθελε να καταπνίξει την επανάσταση εν τη γενέσει της θα είχε κηρύξει στρατιωτικό νόμο στη Β. Ήπειρο, που δεν το έπραξε. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όταν έγινε η διακήρυξη της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Β. Ηπείρου στις 17 Φεβρουαρίου του 1914, δεν είχε ξεκινήσει ακόμα η αποχώρηση του ελληνικού στρατού. Μέχρι και τη δεύτερη Διακοίνωση των Έξι Δυνάμεων της 24ης Απριλίου του 1914 (ν.η.) δεν είχε ολοκληρωθεί η αποχώρηση του ελληνικού στρατού από τη Β. Ήπειρο, προς την απογοήτευση των Ιταλών και των Αυστριακών.
ΜΥΘΟΣ: Για τον Βενιζέλο αυτό που είχε συμβεί ήταν αδιανόητο. Οι Ηπειρώτες ήταν άνθρωποι που για 500 χρόνια αντιστέκονταν όχι μόνο στη δύναμη των Τούρκων αλλά στην τυραννία των Αλβανών Μουσουλμάνων: είχε πραγματοποιηθεί η απελευθέρωσή τους από τον ελληνικό στρατό το 1912 και την επόμενη χρονιά η Ευρώπη παρενέβη για να τους διατάξει να τεθούν ξανά κάτω από το μουσουλμανικό ζυγό. Ο Βενιζέλος θα συνέχιζε λέγοντας στον Έλιοτ πως η σύγκρουση όταν αποχωρούσε ο ελληνικός στρατός μεταξύ Ελλήνων και Αλβανών ήταν πιθανό να παραταθεί επ’ αόριστον. Στις 21 Ιανουαρίου του 1914 θα ζητούσε στο Λονδίνο από το βρετανό υπουργό των Εξωτερικών Έντουαρντ Γκρέι, όχι ως προϋπόθεση αποδοχής της επικείμενης απόφασης των Έξι Δυνάμεων αλλά ως αίτημα-παράκληση προς τις Δυνάμεις, να δοθούν εγγυήσεις για τα ελληνικά σχολεία και την ελληνική ορθόδοξη εκκλησία της Αλβανίας. Ο Βενιζέλος γνώριζε πολύ καλά πως αυτοί ήταν και οι δύο πυλώνες, που είχαν κρατήσει ζωντανό τον ελληνισμό στην Β. Ήπειρο κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας.
Τον Μάρτιο του 1914, ο νέος ηγεμόνας της Αλβανίας Πρίγκηπας Βηντ προτείνει αυτοδιοίκηση με χριστιανό διοικητή και δίνει τις εγγυήσεις, που είχε αιτηθεί ο Βενιζέλος για την εκκλησία και τα σχολεία. Η Αθήνα συμβουλεύει τους Ηπειρώτες να δεχτούν την πρόταση της αλβανική πλευράς, όμως ο Ζωγράφος, πρόεδρος της προσωρινής κυβέρνησης Β. Ηπείρου, την απορρίπτει. Επιδιώκει «πλήρη αυτονομία», με άλλα λόγια ανεξαρτησία, που μελλοντικά θα οδηγήσει σε ένωση με την Ελλάδα. Η Αυτόνομη Βόρειος Ήπειρος συμπεριλάμβανε εκτός από το Αργυρόκαστρο την Χιμάρα, Δέλβινο, Άγιους Σαράντα και Πρεμετή. Όχι την Κορυτσά, η οποία θα ακολουθούσε το δικό της απελευθερωτικό αγώνα μετά από λίγες μέρες προς τα τέλη Μαρτίου.
Οι διαθέσεις των Ηπειρωτών είναι έκδηλες από τον τρόπο που αντιμετώπισαν την επικύρωση του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας, καθώς θεωρούσαν το προνομιακό καθεστώς που τους αναγνώριζε ολέθριο. Η επιμονή του Βενιζέλου ήταν αυτή που ανάγκασε τους Ηπειρώτες να επικυρώσουν το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας στα τέλη Ιουλίου του 1914, εκτός από τους αντιπροσώπους της Χιμάρας που αποχώρησαν από το Ηπειρωτικό Συνέδριο στο Δέλβινο ζητωκραυγάζοντας υπέρ της ένωσης. Οι Ηπειρώτες ήταν οι τελευταίοι που επικύρωσαν το Πρωτόκολλο, που είχε αρχικά υπογραφεί στις 17 Μαΐου 1914 με την «επίσημη» αλβανική κυβέρνηση του Πρίγκηπα Βηντ.
ΜΥΘΟΣ: Οι Μουσουλμάνοι Αλβανοί της κεντρικής Αλβανίας αντέδρασαν άμεσα. Στις 17 Μαΐου του 1914 ξεκίνησαν την επανάστασή τους εναντίον του Βηντ. Υποκινούμενοι πιθανότατα από την Υψηλή Πύλη, επιδίωκαν να ανακτήσουν τα προνόμια που είχαν επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ύψωναν την τουρκική σημαία στις πόλεις που καταλάμβαναν και επιδίωκαν ανοιχτά την ένωση με την Τουρκία. Οι καταβολές της εξέγερσης των Μωαμεθανών υπήρχαν από τον Δεκέμβριο του προηγούμενου έτους, όταν είχε αποτύχει το πρώτο κίνημα του Beqir Grebeneja, που αποδεδειγμένα είχε υποστηριχθεί από τους Νεότουρκους. Οι παραχωρήσεις του χριστιανού πρίγκηπα Βηντ προς τους Ηπειρώτες ξεχείλισαν το ποτήρι, καθώς οι Μουσουλμάνοι Αλβανοί φοβήθηκαν ότι ο πρίγκηπας θα αντιμετωπίζει πλέον προνομιακά τους χριστιανούς μέσα στην αλβανική επικράτεια. Η ανώμαλη κατάσταση, που θα επικρατούσε στην Αλβανία τους επόμενους μήνες, θα οδηγούσε τον Βηντ να αποχωρήσει άρον άρον από την Αλβανία τον Σεπτέμβριο του 1914.
Υπό αυτή την έννοια, η αυτονομία της Β. Ηπείρου ουδέποτε έγινε αποδεκτή από τους Μουσουλμάνους Αλβανούς, οι οποίοι μελλοντικά (μετά το 1920) θα αποκτούσαν και τον έλεγχο της Αλβανίας. Το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας ήταν θνησιγενές γιατί η εξέγερση των Μωαμεθανών οδήγησε άμεσα σε νέες εχθροπραξίες μεταξύ Ηπειρωτών και Αλβανών μουσουλμάνων. Οι Μεγάλες Δυνάμεις επικύρωσαν το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας αλλά αδυνατούσαν να το επιβάλλουν. Δεν μπορούσαν να ασκήσουν πλέον συλλογική ηγεμονία μέσω της Ευρωπαϊκής Συμφωνίας, που διατηρήθηκε για σχεδόν έναν αιώνα μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους. Κάθε συνεννόηση μεταξύ των Δυνάμεων ήταν αδύνατη, καθώς οδηγούμασταν στον Α’ΠΠ.
ΜΥΘΟΣ: Το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας καταργήθηκε επίσημα από την απόφαση της Πρεσβευτικής Συνδιάσκεψης της 9ης Νοεμβρίου του 1921, όταν και οι νικήτριες Δυνάμεις του Α΄ΠΠ , επικύρωσαν εκ νέου τα σύνορα του αλβανικού κράτους στα όρια του 1913, σύμφωνα με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας. Ο Βενιζέλος ποτέ δεν επικαλέστηκε το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας στη Συνδιάσκεψη των Παρισίων το 1919, καθώς επιζητούσε ανοιχτά την ένωση, όπως και για τα Δωδεκάνησα, την Θράκη και τη Μικρά Ασία.
ΜΥΘΟΣ: Το καλοκαίρι του 1922, η κατάσταση που επικρατούσε στην Αλβανία και η πλήρης καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ελληνισμού της Β. Ηπείρου, οδήγησαν την ελληνική κυβέρνηση να αιτηθεί επίσημα στην ΚτΕ την άμεση εφαρμογή του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας από την αλβανική Κυβέρνηση. Η απάντηση που έλαβε από την Πρεσβευτική Συνδιάσκεψη ήταν αρνητική και ως ένδειξη διαμαρτυρίας, η Ελλάδα απέσυρε τους αντιπροσώπους της από την επιτροπή χάραξης των ελληνοαλβανικών συνόρων, μποϊκοτάροντας την όλη διαδικασία.
Άμεσα το Foreign Office καλούσε Παρίσι και Ρώμη να προβούν από κοινού σε ενεργητική διαμαρτυρία προς την Αθήνα, ώστε να σταματήσει να φέρνει σε αμηχανία τις διεργασίες της επιτροπής, ζητώντας την άμεση επιστροφή της ελληνικής αντιπροσωπίας. Τον Σεπτέμβριο του 1922, οι πρέσβεις της Μ. Βρετανίας, Γαλλίας και Ιταλίας συναντήθηκαν στην Αθήνα με τον έλληνα υπουργό των Εξωτερικών Γεώργιο Μπαλτατζή για να μεταφέρουν ένα ηχηρό μήνυμα των Μεγάλων Δυνάμεων, προς συμμόρφωση της ελληνικής κυβέρνησης. Ο Μπαλτατζής λίγους μήνες αργότερα θα εκτελούνταν στο Γουδή μετά τη Δίκη των έξι.
Είναι προφανές ότι η διπλωματική επιρροή της ελληνικής κυβέρνησης το καλοκαίρι του 1922 ήταν μηδαμινή. Τον Νοέμβριο του 1920, ο Βενιζέλος θα έχανε τις εκλογές και η Ελλάδα θα έχανε οριστικά την υποστήριξη των Αγγλογάλλων στο ζήτημα της Β. Ηπείρου. Πλέον οι Αγγλογάλλοι δεν δεσμεύονταν ηθικά να στηρίξουν την Ελλάδα, καθώς η επιστροφή του Βασιλιά Κωσταντίνου είχε μεταστρέψει εντελώς τη στάση τους από αγαστή σε εχθρική προς τη νέα ελληνική κυβέρνηση.
Επίλογος
Σήμερα, τα δικαιώματα της ελληνικής εθνικής μειονότητας στην Αλβανία προστατεύονται από τις διατάξεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, την οποία η Αλβανία επικύρωσε το 1996.
Ο όρος «Βόρειος Ήπειρος» παραμένει δόκιμος ως ένας γεωγραφικός και ιστορικός όρος. Το 1914 δεν επαναστάτησαν οι «Νοτιοαλβανοί» αλλά οι Ηπειρώτες. Το αλβανικό κράτος ιδρύθηκε το 1912 και μέχρι το 1952 ήταν ακόμα υπαρκτός ο φόβος για την τριχοτόμησή του από Ελλάδα, Ιταλία και Γιουγκοσλαβία. Εκείνη την εποχή η Ελλάδα ακόμα επιθυμούσε και επιδίωκε την προσάρτηση τμήματος της νότιας Αλβανίας (δηλαδή την Β. Ήπειρο), η Γιουγκοσλαβία του Τίτο που είδε ήδη αλβανόφωνους πληθυσμούς στους κόλπους της (Κοσσυφοπέδιο και Σκόπια) θα ήθελε να προσαρτήσει ένα τμήμα του αλβανικού βορρά, ενώ οι Ιταλοί είχαν παραδοσιακά συμφέροντα στην περιοχή από το 1914, όταν και είχαν καταλάβει την Αυλώνα και το νησί Σάσων. Ιστορικά, η τριχοτόμηση της Αλβανίας είχε γίνει αποδεκτή από τις Μεγάλες Δυνάμεις το 1915 και την (μυστική) Συνθήκη του Λονδίνου.
Η παραπάνω ιστορική πραγματικότητα οδήγησε στην σκληρή γραμμή που ακολούθησαν τα Τίρανα μετά το 1922 έναντι της ελληνικής εθνικής μειονότητας, η οποία συνεχίστηκε και από το καθεστώς του Ενβέρ Χότζα.
*Ο Δημήτριος-Μερκούριος Κόντης είναι υποψήφιος διδάκτορας διπλωματικής ιστορίας της Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ
