Γεωπολιτική μάχη για το λίθιο της Σερβίας

Από

November 17, 2024

Το τεράστιο σχέδιο εξόρυξης λιθίου στη Σερβία γίνεται το επίκεντρο μιας σκληρής γεωπολιτικής μάχης.

Οι διοργανωτές, οι οποίοι αντιτίθενται στο σχέδιο αυτό, έχουν προειδοποιήσει ότι θα περάσουν από τις ειρηνικές διαδηλώσεις στην άμεση δράση για να σταματήσουν την εξόρυξη λιθίου στη δυτική Σερβία.

Υποστηρίζουν ότι η προστασία του περιβάλλοντος είναι απαραίτητη για την επιβίωση των κοινοτήτων τους.

Οι εξουσιοδοτήσεις για το έργο ανακλήθηκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση το 2022 υπό έντονη δημόσια πίεση, αλλά μια απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου αντέστρεψε την κίνηση τον Ιούλιο και η κυβέρνηση γρήγορα επανέλαβε τις προετοιμασίες.

Η εταιρεία εξόρυξης Rio Tinto, που επικρίθηκε για υποτιθέμενες αποτυχίες σε άλλα έργα, ισχυρίζεται ότι ο σχεδιασμός για εξόρυξη «Jadar» στη Σερβία θα μπορούσε να παράγει σχεδόν 60.000 τόνους λιθίου ετησίως, καλύπτοντας έτσι το ένα πέμπτο των αναγκών της Ευρώπης για παραγωγή ηλεκτρικών αυτοκινήτων.

Σε μια αξιοσημείωτη ένδειξη υποστήριξης για ένα έργο που θεωρείται σημαντικό βήμα προς την επίτευξη των στόχων της κλιματικής και ενεργειακής ανεξαρτησίας του μπλοκ, ο Γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς και ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μάρος Σέφσοβιτς συνήψαν μια σειρά συμφωνιών τον Ιούλιο που δίνουν στους ευρωπαίους παραγωγούς αποκλειστική πρόσβαση στο σερβικό λίθιο και ανοίγουν το δρόμο για την κατασκευή ενός από τα μεγαλύτερα ορυχεία λιθίου στην ήπειρο.

Η γεωπολιτική ευθυγράμμιση της Σερβίας

Η αναβίωση της συμφωνίας με την Ρίο Τίντο και η εμπλοκή της ΕΕ θεωρούνται από δυτικούς αξιωματούχους ως σημαντικό μήνυμα της γεωπολιτικής ευθυγράμμισης της Σερβίας.

Για τον Αλεξάνταρ Βούτσιτς, τον πρόεδρο της Σερβίας, η Jadar είναι ζωτικής σημασίας όσον αφορά την ενίσχυση των δεσμών της χώρας του με την Ευρώπη.

Η Ρωσία πιθανότατα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην τροφοδότηση της αντίθεσης στο έργο, λένε οι ΗΠΑ και η Γερμανία, σύμφωνα με τη Wall Street Journal.

Οι θεωρίες συνωμοσίας και οι προκλήσεις αφθονούν στο διαδίκτυο, συμπεριλαμβανομένου ότι το έργο θα εξορύξει κρυφά ουράνιο, ότι θα δηλητηριάσει το πόσιμο νερό της Σερβίας και ότι η όξινη βροχή θα πέσει στην πρωτεύουσα της χώρας εάν κατασκευαστεί το ορυχείο.

Το ορυχείο έχει γίνει σημείο σύγκρουσης στις σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας

Η Δύση προσπαθεί να αποκτήσει τα ορυκτά που χρειάζονται για την πράσινη μετάβαση μειώνοντας την εξάρτηση από τις αλυσίδες εφοδιασμού που κυριαρχούνται από την Κίνα, ενώ η Μόσχα προσπαθεί να διατηρήσει την επιρροή της σε μια στρατηγικής σημασίας περιοχή προσπαθώντας να εμποδίσει τη Σερβία να οικοδομήσει στενότερες σχέσεις με τη Δύση, λένε οιαναλυτές.

Ένας αξιωματούχος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ δήλωσε πρόσφατα ότι είναι πολύ πιθανό το καθεστώς του Κρεμλίνου να παίζει ρόλο στη διάδοση ψευδών πληροφοριών.

Το έργο Jadar αποτελεί σημείο καμπής για τη Σερβία, καθώς μπορεί να εγκαταλείψει τη σφαίρα επιρροής της Ρωσίας και να ενταχθεί στα οικονομικά και στρατηγικά σχέδια της Ευρώπης, σύμφωνα με τον Ορχάν Ντράγκας, διευθυντή του Διεθνούς Ινστιτούτου Ασφάλειας, μιας δεξαμενής σκέψης στο Βελιγράδι.

mediafax

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Διστακτική η Τουρκία σε νέα στρατιωτική κλιμάκωση στη βόρεια Συρία

Από

anixneuseis

November 17, 2024

Σε ρεπορτάζ της εφημερίδας «Arabi 21» ακούστηκαν οι απόψεις ειδικών και αναλυτών σχετικά με τις τουρκικές δηλώσεις που υπονοούσαν την ετοιμότητα του στρατού να πραγματοποιήσει νέα στρατιωτική επιχείρηση εντός της συριακής πλευράς των νότιων συνόρων της Τουρκίας κατά των οπλισμένων μελών του κουρδικού στοιχείου της περιοχής, στον απόηχο της επιστροφής του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο.

Συγκεκριμένα η έκθεση επισημαίνει ότι οι δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων σχετικά με την επερχόμενη διπλωματική πορεία με την κυβέρνηση του εισερχόμενου Προέδρου των ΗΠΑ συνδέονται με το μέλλον της περιοχής της βόρειας Συρίας.

Στόχος της Τουρκίας οι κουρδικές YPG

Σημειώνεται ότι η Τουρκία απειλεί να ξεκινήσει μια διασυνοριακή στρατιωτική επιχείρηση κατά των Μονάδων Προστασίας του Λαού – YPG, που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), καθώς η Άγκυρα τις θεωρεί επέκταση του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν, το οποίο εδρεύει στο Όρη Καντίλ στο βόρειο Ιράκ.

Σύμφωνα με επίσημες δηλώσεις, η Τουρκία φαίνεται να ελπίζει ότι ο εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ θα αποφασίσει να αποσύρει τις αμερικανικές δυνάμεις από τη βόρεια Συρία, κάτι που μπορεί να ανοίξει την πόρτα σε νέες συνεννοήσεις που δίνουν στην Άγκυρα μεγαλύτερη επιρροή για να καλύψει το κενό.

Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ δήλωσε, σε συνέντευξή του σε τοπικό κανάλι, πως πιστεύει ότι «ο Τραμπ θα αποσύρει τις αμερικανικές δυνάμεις από τη Συρία κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου», θεωρώντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες «έχουν μεγαλύτερα πράγματα να κάνουν».

Ο Τραμπ, ο οποίος πέτυχε μια ιστορική νίκη επιστρέφοντας στον Λευκό Οίκο σε μια δεύτερη θητεία που δεν συνδέεται με την πρώτη, είχε αποφασίσει να αποσύρει τις αμερικανικές δυνάμεις από τη Συρία το 2018, προτού υποχωρήσει λόγω της κριτικής που ασκήθηκε από την κυβέρνηση και το Κογκρέσο.

Την Τετάρτη, μιλώντας σε δημοσιογράφους στο αεροπλάνο του, που επέστρεφε από το Αζερμπαϊτζάν, ο Ερντογάν είπε: «Οι διασυνοριακές επιχειρήσεις μας είναι στην ατζέντα μας για την ασφάλεια της χώρας μας και την ειρήνη των πολιτών μας, είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε οποιαδήποτε στιγμή».

Πρόσθεσε: «Υπάρχουν περιοχές στα σύνορά μας στις οποίες προσκολλώνται οι τρομοκράτες και δεν μπορεί να διασφαλιστεί η πλήρης ασφάλεια χωρίς να εκκαθαριστούν και να αποξηρανθεί ο βάλτος της τρομοκρατίας».

Ο Τούρκος Πρόεδρος επεσήμανε ότι «η αστάθεια στη Συρία και ο έλεγχος των τρομοκρατικών οργανώσεων εκεί αποτελεί απειλή για την ασφάλεια», εξηγώντας ότι «ο στόχος όλων των επιχειρήσεων μας κατά του ISIS, του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν, του Κόμματος Δημοκρατικής Ένωσης (PYD) και οι Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG) είναι να διασφαλίζουν την ασφάλειά μας».

Τόνισε ότι τα βήματα που θα κάνει η Άγκυρα από εδώ και πέρα «θα είναι για αυτόν τον σκοπό».

Δεν τηρήθηκαν οι δεσμεύσεις…

Ο Ουάελ Αλουάν, ερευνητής στο Jusoor Center for Studies, πιστεύει ότι η Τουρκία «υπολογίζει στην παρουσία του Τραμπ για να αποσύρει τις δυνάμεις του, αλλά μέχρι στιγμής δεν είναι σαφές πόσο σοβαρή είναι η συζήτηση για την απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων από τη Συρία».

Συνέχισε τη συνομιλία του με το «Arabi 21» επισημαίνοντας ότι «η τουρκική κουβέντα για τις μάχες στη βόρεια Συρία δεν σχετίζεται άμεσα με τη νίκη του Τραμπ όσο σχετίζεται με την τουρκική εθνική ασφάλεια, η οποία δεν έχει εξασφαλιστεί ακόμη, παρά τις ρωσικές και αμερικανικές δεσμεύσεις, να εκκενώσουν μια μεγάλη περιοχή στα βόρεια σύνορα της Συρίας μεταξύ των δύο συνόρων.

Επισημαίνει τις «παλιές αμερικανικές και ρωσικές δεσμεύσεις ότι θα υπήρχε μια περιοχή περίπου τριάντα χιλιομέτρων εντελώς απαλλαγμένη από την παρουσία αυτονομιστικών οργανώσεων, και αυτό δεν έχει συμβεί μέχρι τώρα ή αναγκάζεται να τις εφαρμόσει και να εξασφαλίσει την εθνική της ασφάλεια».

Το 2019, κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του Τραμπ, η Τουρκία ξεκίνησε μια στρατιωτική επιχείρηση στη βόρεια Συρία με την ονομασία «Πηγή Ειρήνης», η οποία της επέτρεψε, σε συνεργασία με φατρίες της συριακής ένοπλης αντιπολίτευσης, να ελέγξει τις πόλεις Ρας αλ Άιν και Ταλ Αμπιάντ.

Με την επιστροφή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο, οι τουρκικές δηλώσεις δείχνουν την αισιοδοξία της Άγκυρας για την πιθανότητα αποχώρησης των αμερικανικών δυνάμεων από τη Συρία, η οποία είναι αβέβαιη υπό το φως των ραγδαίων περιφερειακών εξελίξεων στην περιοχή, που μπορεί να «ωθήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες να ενισχύσουν την παρουσία τους στη Συρία», σύμφωνα με τον Αλουάν.

Ο ερευνητής τονίζει ότι «υπάρχει πάντα μεγαλύτερη ευκαιρία για συζητήσεις με τους Ρεπουμπλικάνους στην εξουσία στην Ουάσιγκτον και αυτό είναι που έκανε την Τουρκία αισιόδοξη για τη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ και για την πιθανότητα να υπάρξουν ουσιαστικές συμφωνίες για πραγματικά κοινά συμφέροντα και μεγαλύτερη σταθερότητα».

Απόσυρση των ΗΠΑ σημαίνει παράδοση του κενού στους Τούρκους

Ο ερευνητής Άλτερ Γιάμερ Οζκιζιλτσίκ πιστεύει ότι «ο Ερντογάν και ο Τραμπ εκτιμούν τις άμεσες διαπραγματεύσεις και έχουν παρόμοια προσέγγιση στη διπλωματία, η οποία τους βοηθά να συνεννοούνται μεταξύ τους».

Μιλώντας στο «Arabi 21», είπε, «η διπλωματία μεταξύ των ηγετών μπορεί να συμβάλει στην επίτευξη συμφωνιών για μακροπρόθεσμες διαφορές», όπως το έθεσε.

«Ενώ γενικά μπορούμε να είμαστε προσεκτικά αισιόδοξοι για την περαιτέρω βελτίωση των τουρκοαμερικανικών σχέσεων, η απρόβλεπτη φύση του Τραμπ ενέχει πάντα κινδύνους», προσθέτει ο Οζκιζιλτσίκ.

Επισημαίνει ότι εάν «ο Τραμπ θέλει να αποσύρει τις αμερικανικές δυνάμεις από τη Συρία χωρίς να παραδώσει τις περιοχές στο Ιράν, πρέπει να συνεργαστεί με την Τουρκία».

Το Ιράν, σύμμαχος του συριακού καθεστώτος, έχει ευρεία στρατιωτική επιρροή στη Συρία μέσω πολιτοφυλακών που είναι πιστές σε αυτό, οι οποίες σταθμεύουν σε πολλές τοποθεσίες στη Συρία.

Το επίκεντρο της κριτικής που επηρέασε την απόφαση του Τραμπ να αποσυρθεί από τη Συρία κατά την πρώτη του προεδρική θητεία σχετιζόταν κυρίως με τους αμερικανικούς φόβους να αφήσουν τη χώρα υπό την επιρροή του Ιράν, κάτι που θα έβλαπτε σοβαρά τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Σύμφωνα με τον Αλουάν, «είναι δυνατό για τις αμερικανικές δυνάμεις να παραμείνουν στη Συρία και να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στον περιορισμό της ιρανικής επιρροής και των ιρανικών κινήσεων στην περιοχή εντός της Κυβέρνησης Ντέιρ εζ Ζορ και στα νότια προάστια της επαρχίας Χασάκα και σε τμήματα της Ράκα».

Αν και η Ουάσιγκτον μπορεί να ενισχύσει τις δυνάμεις της στην περιοχή ή να μην τις αποσύρει υπό το φως της έντασης μεταξύ του Ιράν και του ισραηλινού κράτους κατοχής, «αλλά αυτό στην πραγματικότητα δεν σχετίζεται με την περιοχή για την οποία μιλάμε στα σύνορα Συρίας-Τουρκίας», λέει ο Αλουάν.

Ο ερευνητής προσθέτει: «Είναι πιθανό οι τουρκοαμερικανικές συζητήσεις να οδηγήσουν σε απόσυρση από περιοχές στα συρροτουρκικά σύνορα στο Καμισλί και το Κομπάνι και σε άλλες περιοχές, που απέχουν από την λωρίδα των τριάντα χιλιομέτρων από τα συρροτουρκικά σύνορα.

Ο Ερντογάν τόνισε τον στόχο της χώρας του να δημιουργήσει μια «ζώνη ασφαλείας» κατά μήκος των νότιων συνόρων σε βάθος 30 έως 40 χιλιομέτρων, υποδεικνύοντας την πρόθεση της Άγκυρας την επόμενη περίοδο να ολοκληρώσει τους χαμένους κρίκους αυτής της ζώνης στα σύνορά της με τη Συρία.

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

«Η Μεγάλη Ιδέα της Ελλάδας και η Γεωπολιτική Βλακεία των ΗΠΑ», τουρκικό δημοσίευμα

Από

anixneuseis

November 17, 2024

Ο Τούρκος ειδικός σε θέματα ασφάλειας Αμπντουλάχ Αγάρ σχολίασε τη συμφωνία για «Iron Dome» που σχεδιάζει να συνάψει η Ελλάδα με το Ισραήλ καθώς και τη στρατιωτική βάση που δημιουργούν οι ΗΠΑ στην Κυπριακή Δημοκρατία, επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να βλέπει την Τουρκία ως απειλή και ότι αυτές οι συμφωνίες προετοιμάστηκαν κατά της Τουρκίας.

Ο Αμπντουλάχ Αγάρ αξιολόγησε την αμερικανική βάση που έχει εγκατασταθεί στην Κύπρο και τη συμφωνία «Iron Dome» των 2 δισεκατομμυρίων ευρώ που σκοπεύει να συνάψει η Ελλάδα με το Ισραήλ.

«Δεν εγκατέλειψε τη Μεγάλη Ιδέα»

Ο εμπειρογνώμονας ανέφερε ότι «η αντίληψη της Ελλάδας για απειλή υπονοεί την Τουρκία», υπογράμμισε ότι «το 2020, Ελλάδα και Τουρκία ήταν στα πρόθυρα του πολέμου». Διευκρίνισε, βέβαια, ότι οι εντάσεις έχουν μειωθεί, αλλά η Ελλάδα εξακολουθεί να βλέπει την Τουρκία ως απειλή, συνεχίζει τις μαξιμαλιστικές της τάσεις, δεν έχει εγκαταλείψει τη φιλοδοξία της για τη Μεγάλη Ιδέα, προσπαθεί να μετατρέψει τους πολέμους και τις κρίσεις στην περιοχή σε ευκαιρία και εκμεταλλεύεται την κρίση εμπιστοσύνης που βιώνει η Τουρκία με τη Δύση, ιδιαίτερα τις ΗΠΑ.

Εκτίμησε, λαμβάνοντας υπόψη τις ανεξάρτητες στρατιωτικές εκτιμήσεις που δημιουργούνται από την ατμόσφαιρα ανασφάλειας που δημιουργήθηκε από τους πολέμους στην Ουκρανία και τη Γάζα και τα αμυντικά κίνητρα που προκάλεσαν οι παγκόσμιες κρίσεις, «η προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης να αναπτύξει ικανότητες κατά της Τουρκίας είναι φυσική» και ότι αυτή η προσπάθεια υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ και τις χώρες της Ε.Ε.

Προσπάθεια μετατροπής της κρίσης σε ευκαιρία

Είπε ότι αυτή την περίοδο που η Τουρκία «βίωνε κρίση εμπιστοσύνης» με τις δυτικές χώρες, η Ελλάδα προσπαθούσε να μετατρέψει την πολιτική κρίση με τις ΗΠΑ και την ΕΕ σε ευκαιρία.

Ο Αγάρ είπε, «Από το 2019 έχει αναπτυχθεί μια παράνομη συμμαχία μεταξύ του Ισραήλ, της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδας υπό την καθοδήγηση των Ηνωμένων Πολιτειών».

Οι αρχιτέκτονες αυτής της πολιτικής των ΗΠΑ ήταν ο γερουσιαστής Μπομπ Μενέντεζ και ο Μάρκο Ρούμπιο, ο πιθανός νέος υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ.

Επεσήμανε τα γαλλικά Rafale και τα πιθανά 40 αεροσκάφη F-35 που παρέχονται στην Ελλάδα, τις διαδικασίες εκσυγχρονισμού των αεροσκαφών F-16 στο ελληνικό απόθεμα και την υποστήριξη ανταλλακτικών από διάφορες πηγές. Ανέφερε ότι αυτή η υποστήριξη δείχνει τη θέση των ΗΠΑ και ιδιαίτερα της Γαλλίας εντός της Ε.Ε.

Ο Σιδερένιος Θόλος είναι αδύναμος

Ωστόσο, ο Αγάρ είπε επίσης ότι η νέα συμφωνία «Iron Dome» είναι πολύ πιο ακριβή από την πραγματική της αξία για την Ελλάδα.

«Τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ για το Iron Dome, που αποτρέπει πυραύλους με βεληνεκές 40-45 χιλιομέτρων, είναι πολύ μεγάλο νούμερο», είπε. Υπάρχουν και λειτουργικά έξοδα.

Εξήγησε ότι ένα τέτοιο σύστημα είναι σημαντικό, αλλά δεν επαρκεί για τους στόχους ασφαλείας της Ελλάδας.

Υπενθύμισε ότι η Τουρκία πλήρωσε επίσης ένα μεγάλο χρηματικό ποσό κατά την αγορά των αμφιλεγόμενων S-400, ο Αγάρ είπε ότι τα τελευταίας τεχνολογίας συστήματα είναι πάντα ακριβά.

Για τη συμφωνία που στοχεύει η Ελλάδα, σχολίασε, «Δεν γνωρίζουμε ακόμη αν αυτό το μεγάλο χρηματικό ποσό είναι για μεταβίβαση ή για προμήθεια/παραγωγή/τεχνογνωσία. Αυτή η πληροφορία θα είναι καθοριστική».

Υπαρξιακή ανάγκη τα συστήματα άμυνας

Ο Αγάρ υπογράμμισε ιδιαίτερα την ανάγκη της Τουρκίας για συστήματα αεράμυνας.

Όπως είπε η Τουρκία αρχικά προσπάθησε να καταλήξει σε συμφωνία με τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ σχετικά με τα συστήματα αεράμυνας, αλλά μετά την αποτυχία των προσπαθειών της συμφωνίας, αγόρασε τους S-400, γεγονός που δημιούργησε μεγάλη διαμάχη.

«Τα συστήματα αεράμυνας είναι υπαρξιακής σημασίας. Πρέπει να είμαστε σε θέση να προστατεύσουμε την πατρίδα μας, τη Γαλάζια Πατρίδα μας, τους φίλους και τους συμμάχους μας».

Γεωπολιτική Βλακεία των ΗΠΑ

Ο Αγάρ, ο οποίος δήλωσε ξεκάθαρα ότι οι ΗΠΑ και οι δυτικοί σύμμαχοί τους δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την Τουρκία με την Ελλάδα ή την Κυπριακή Δημοκρατία, είπε:

«Είναι αλήθεια ότι υπάρχει δυσπιστία μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας, αλλά η Τουρκία δεν οικοδόμησε αυτή τη δυσπιστία. Οι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ είναι που πλήρωσαν το τίμημα της περιπλάνησης της Τουρκίας λόγω αυτής της δυσπιστίας».

Μπορούν να καταλάβουν το κόστος; Η χειραγωγική πολιτική που αναπτύσσεται με τη λογική της «σύγκρουσης πολιτισμών» και των παράλογων αποκαλυπτικών δογμάτων και της στρατηγικής αλαζονείας και της παρορμητικής εχθρότητας και ευνοιοκρατίας αντίθετα με τη γεωπολιτική;

Νομίζω ότι οι στρατηγικές απέχουν πολύ από το γεωπολιτικό μυαλό που έφερε την Τουρκία στο ΝΑΤΟ μπορεί να έχει δυσκολίες αυτήν την περίοδο, αλλά οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ θα υποστούν πολύ περισσότερες δυσκολίες από την Τουρκία λόγω αυτών των συμπεριφορών και το τίμημα θα είναι βαρύ για τις ΗΠΑ.

«Δημιουργείται αβεβαιότητα στην παγκόσμια αυτοκρατορία τους. Αυτό είναι γεωπολιτική βλακεία», τόνισε.

Sözcü

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

Το Πολυτεχνείο, η Δικτατορία, η Κύπρος και η Μεταπολίτευση

Από

anixneuseis

November 17, 2024

ΤΑ ΝΕΑ

Οι «Παπαδοπουλικοί» προβάλλουν τον εξωφρενικό ισχυρισμό ότι τα πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν στο Πολυτεχνείο ήταν επιλεγμένα και πως και ο ραδιοσταθμός του δόθηκε κατασκευασμένος

του Παντελή Σαββίδη

Συμπληρώνονται 51 χρόνια από την Εξέγερση του Πολυτεχνείου, την κορυφαία, όπως θεωρήθηκε, αντιστασιακή εκδήλωση του ελληνικού λαού κατά της Δικτατορίας της 21ης Απριλίου.

Η δημοσιογραφική αποτίμηση, δεν ξέρω αν ισχύει και για την ιστορική, είναι ότι οι αντιστασιακές ενέργειες κατά την διάρκεια της Επταετίας ήταν ελάχιστες, σε σχέση με τις αναμενόμενες και το Πολυτεχνείο, μπορεί να αποτέλεσε την κορυφαία εκδήλωσή τους, δεν ήταν, όμως, αυτό που έριξε τη δικτατορία.

Έριξε το καθεστώς του Παπαδόπουλου. Υπάρχει άσβεστο μίσος μεταξύ των οπαδών του Παπαδόπουλου και του Ιωαννίδη παρόλο που οι δύο τους (Παπαδόπουλος και Ιωαννίδης), παρομοιάστηκαν από την Δέσποινα Παπαδοπούλου ως Δάμων και Φιντίας. Στις φυλακές, όσο διάστημα προαυλίζονταν δεν μιλούσαν μεταξύ τους.

Τι τους χώρισε; Γιατί ο Ιωαννίδης κινήθηκε κατά του Παπαδόπουλου;

Κατά την καταγεγραμμένη εκδοχή διότι υπήρξε δυσαρέσκεια από τους χαμηλόβαθμους αξιωματικούς για την «εξέλιξη της Επανάστασης» υπονοώντας στοιχεία διαφθοράς και διολίσθησής της σε κοινοβουλευτικές πρακτικές (Πείραμα Μαρκεζίνη), πρακτικές που ήρθε να ανατρέψει το στρατιωτικό κίνημα.

Από πλευράς Απριλιανών, οπαδών του Παπαδόπουλου, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι το Πολυτεχνείο ήταν δημιούργημα του σταθμάρχη της CIA στην Ελλάδα, Ρίτσαρντ Ουέλς, ο οποίος αργότερα, δολοφονήθηκε από την 17η Νοέμβρη, με σκοπό να αντικατασταθεί ο Παπαδόπουλος στην εξουσία, διότι ήταν ανυπάκουος στις αμερικανικές επιθυμίες.

Οι «Παπαδοπουλικοί» προβάλλουν τον εξωφρενικό ισχυρισμό ότι τα πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν στο Πολυτεχνείο ήταν επιλεγμένα και πως και ο ραδιοσταθμός του δόθηκε κατασκευασμένος.

Το μόνο, αποδεικτικό κατ αυτούς, στοιχείο που προβάλλουν είναι πως οι πρωταγωνιστές του παρασκηνίου δολοφονήθηκαν όλοι και υπονοούμενα των αστυνομικών Μάλλιου-Μπάμπαλη στη φυλακή.

Οι Απριλιανοί ισχυρίζονται, επίσης, ότι κατά τη νύκτα του Πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου οι Αθηναίοι βγήκαν στα μπαλκόνια τους και τους έραιναν με λουλούδια αλλά κάτι τέτοιο, ακόμη, και αν συνέβη, θα ήταν μεμονωμένη ενέργεια.

Θεωρούν οι Απριλιανοί, τους οποίους χωρίζει χάσμα με τους Ιωαννιδικούς, πως η Δικτατορία της 21ης Απριλίου δεν ήταν αμερικανοκίνητη, είχε προετοιμαστεί χρόνια πριν, πως ο βασικός πυρήνας της ήταν ο ΙΔΕΑ και πως πρόλαβαν την δικτατορία που προετοίμαζε ο βασιλιάς με τον τότε Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Γρηγόρη Σπαντιδάκη με αμερικανική προτροπή για να επέλθει πολιτική ομαλότητα στη χώρα.

Για ποιο λόγο ήθελαν δικτατορία οι Αμερικανοί;

Κατά τους Απριλιανούς, (όπως εκμυστηρεύθηκε στον γράφοντα ο τελευταίος εξ αυτών Επίλαρχος ε.α. Ιωάννης Αλμπάνης, είς εκ των 67 αρχικώς μεμυημένων στην Ομάδα Παπαδόπουλου από τον Παττακό, πριν εκδηλωθεί το πραξικόπημα) διότι την εποχή εκείνη «έπεσαν» στα χέρια του ΝΑΤΟ πληροφορίες ότι τα σχέδια που ετοίμαζε το Σύμφωνο της Βαρσοβίας ήταν να επιτεθεί στο Ισραήλ και να ελέγξει τα πετρέλαια και τη Μέση Ανατολή με σχέδιο τανάλιας η μια πλευρά του οποίου προέβλεπε κάθοδο από την Ελλάδα.

Κατά τον ίδιο, αυτό εκμυστηρεύθηκε, κρυφίως, στον Παπαδόπουλο, ο Ελληνοαμερικανός πράκτορας της CIA Τομ Καραμεσίνης διότι έβλεπαν, οι Αμερικανοί, έναν δισταγμό εκ μέρους του βασιλιά να αναλάβει πρωτοβουλία.

Ο βασιλιάς, -πάντα κατά τους Απριλιανούς τους οποίους επικαλείται ο Αλμπάνης, ο οποίος βρέθηκε μαζί τους στις φυλακές και άκουσε τις διηγήσεις τους- χωρίς να είναι ενήμερος των βαθύτερων ανησυχιών των Αμερικανών, ζήτησε από τον Σπαντιδάκη να οργανώσει τα σχετικά σχέδια και ο Σπαντιδάκης, κάλεσε τον αρμόδιο αξιωματικό, επικεφαλής του 3ου Επιτελικού Γραφείου Γεώργιο Παπαδόπουλο και του έδωσε την εντολή. Η απάντηση του Παπαδόπουλου, ο οποίος γνώριζε περισσότερα, ήταν: αφήστε το σε μένα. Το άφησαν και βρέθηκαν, πραγματικά, αιχμάλωτοί του.

Την επομένη του Πραξικοπήματος, ο βασιλιάς καθυστερούσε να ορκίσει την κυβέρνηση των Πραξικοπηματιών, μέχρι που ένα από τα γνωστά πρωτοπαλίκαρα της ομάδας έβγαλε το περίστροφό του και τον απείλησε. Τόσο καλά.

Κατά την Απριλιανή αφήγηση η δικτατορία της 21ης Απριλίου δεν ήταν αντίθετη των Αμερικανών αλλά δεν έκανε και όλα τα θελήματά τους. Επρόκειτο για υπερεθνικιστές αξιωματικούς που θέλησαν να «σώσουν» την Ελλάδα.

Όπως διηγείται ο Αλμπάνης, μετά το αποτυχημένο αντικίνημα του Βασιλιά, στις 15 Δεκεμβρίου 1967, επισκέφθηκε τον Παπαδόπουλο ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα Φίλιπ Τάλμποτ και αφού του ευχήθηκε καλή επιτυχία του ενεχείρισε σημείωμα του προέδρου Τζόνσον με το οποίοι οι Αμερικανοί του συνιστούσαν: μην θίξετε θέμα Βορείου Ηπείρου, Σκοπιανό και Μειονότητας Θράκης. Ειρήσθω εν παρόδω πως κατά την επίσκεψη του βασιλιά στις ΗΠΑ, πριν το βασιλικό κίνημα, την βασίλισσα συνόδευε η δημοσιογράφος Αλεξάνδρα Στεφανοπούλου η οποία άκουσε τον Τζόνσον να λέει στον βασιλιά: .«You better get rid of the Colonels». «Καλύτερα να απαλλαγείτε από τους συνταγματάρχες».

Με το Πολυτεχνείο ανατράπηκε ο Παπαδόπουλος, τέθηκε σε κατ οίκον περιορισμό (υπήρχε ανησυχία ότι ορισμένοι από την ομάδα των πραξικοπηματιών του Ιωαννίδη ήθελαν να τον εκτελέσουν) και τον έλεγχο ανέλαβε ο Ιωαννίδης, διοικητής της ΕΣΑ με πολλά συμπλέγματα. Απέφευγε τις επαφές με πολιτικά η διπλωματικά πρόσωπα και επιζητούσε να συνομιλεί με τους πράκτορες της CIA.

Το αν έπεσε θύμα των πρακτόρων της αμερικανικής υπηρεσίας ή της δικής του ανικανότητας να συλλάβει σύνθετες πολιτικές καταστάσεις και του τυφλού εθνικιστικού πάθους του κατά των τούρκων και του Μακαρίου, μένει, ακόμη, να διερευνηθεί.

Πάντως, αποτέλεσμα της πολιτικής του ήταν η απώλεια του 1/3 της Κύπρου.

Υπάρχουν δύο σημαντικά γεγονότα στα οποία οι Απριλιανοί έχουν διαφορετική προσέγγιση από την επικρατούσα και αξίζει να αναφερθούν.

Το ένα είναι η ελληνοτουρκική συνάντηση της Κεσάνης στην οποία κατά την παραδεδεγμένη άποψη οι δικτάτορες πήγαν απροετοίμαστοι. Οι Απριλιανοί υποστηρίζουν πως πήγαν, απλώς, για να υπογράψουν και πως το πλαίσιο συμφωνήθηκε από τις προηγούμενες δημοκρατικές κυβερνήσεις.

Το άλλο είναι η απόσυρση της Μεραρχίας της Κύπρου, ενέργεια την οποία αποδίδουν στον βασιλιά. Η Μεραρχία απεσύρθη, λένε, μετά τα γεγονότα της Κοφίνου και τις απειλές της Τουρκίας περί εισβολής. Ο Βασιλιάς προετοίμαζε το αντικίνημά του, δεν ήθελε αναστατώσεις και συμφώνησε να την αποσύρει σε αντίθεση με την επιμονή Παπαδόπουλου να παραμείνει η Μεραρχία στο νησί.

Ο Ιωάννης Αλμπάνης υποστηρίζει ότι κατά τις αφηγήσεις των ηγετών του Πραξικοπήματος στις φυλακές, μετά την Κεσάνη ο Παπαδόπουλος προέβλεψε πως οι ελληνοτουρκικές σχέσεις θα εκτραχυνθούν και γι αυτό επεδίωξε την μεταφορά του Πατριαρχείου από την Κωνσταντινούπολη σε έναν χώρο έξω από το Άγιο Όρος, κοντά στην Ουρανούπολη. Υπήρξε συνεννόηση με τον Αθηναγόρα αλλά το σχέδιο δεν ευοδώθηκε. Ο Παπαδόπουλος το θεώρησε σημάδι υπονόμευσης του καθεστώτος του.

Η δικτατορία του 67 και η επταετής διάρκειά της αποτελεί καθοριστική περίοδος της ελληνικής ιστορικής εξέλιξης. Μιλάμε για το πριν και το μετά. Αποτέλεσε τον επιθανάτιο ρόγχο του ΙΔΕΑ, της οργάνωσης των αξιωματικών στη Μέση Ανατολή που πρωταγωνίσθησε και στον Εμφύλιο και θέλησε να καθορίσει τις μεταπολεμικές πολιτικές εξελίξεις. Εν πολλοίς τις καθόρισε. Μέχρι το 74 και με αντίτιμο την κυπριακή τραγωδία.

Χαρακτηριστικό της ήταν πως η ενέργεια των αξιωματικών αυτών να επιβάλλουν δικτατορία δεν βρήκε σύμφωνους όλους τους συναδέλφους τους, πολλοί από τους οποίους αντιστάθηκαν. Το έκαναν λόγω της προσήλωσής τους στον βασιλιά ή λόγω των δημοκρατικών τους πεποιθήσεων; Ερωτηματικό. Πάντως, η πιο ονομαστή αντίδραση προήλθε από το Ναυτικό με το γνωστό Κίνημα και την ανταρσία του Βέλους.

Στον στρατό Ξηράς θεωρούν πως το ναυτικό βλέπει τις Ένοπλες Δυνάμεις με μια υπεροψία.

Το αριστερό αφήγημα θέλει την αντίσταση κατά της Δικτατορίας να την έχει κάνει η Αριστερά και εκεί περιορίζει την προσέγγισή της.

Από τις πρώτες, όμως, πράξεις την ίδια χρονιά ήταν το αντικίνημα του Βασιλιά ενώ σημαντικός αριθμός μη αριστερών στρατιωτικών αντέδρασε με τον ένα ή άλλο τρόπο. Ούτε ο Παναγούλης, ούτε ο Μουστακλής ήταν αριστεροί.

Αντιστασιακή δράση μεμονωμένων αριστερών ομάδων υπήρξε και, μάλιστα, σχετικά έντονη αλλά δεν είχε τη δυναμική να ανατρέψει τη δικτατορία.

Η κομμουνιστική αριστερά κατά τη διάρκεια της δικτατορίας διασπάστηκε σε ΚΚΕ και ΚΚΕ εσ με το ΚΚΕ εσ να προτείνει αντιδικτατορικό αγώνα για να πέσει η δικτατορία, άρα συμμαχία ακόμη και με τη Δεξιά και το ΚΚΕ να διατηρεί την επαναστατική του γραμμή. Περισσότερο σαφής ήταν η γραμμή αριστερίστικων οργανώσεων (ΟΜΛΕ και άλλων που μεταδικτατορικά πήραν διάφορα ονόματα του είδους ΚΚΕ μ-λ, Μ-Λ ΚΚΕ κλπ) που πρότειναν ένοπλο αγώνα για την πτώση της δικτατορίας και την εγκαθίδρυση λαϊκού καθεστώτος.

Αξιοσημείωτο είναι ότι και η οργάνωση του Ανδρέα Παπανδρέου, το ΠΑΚ, είχε την γραμμή της ένοπλης αντιπαράθεσης με το δικτατορικό καθεστώς αλλά πολλοί αντιστασιακοί θεωρούσαν την επιλογή αυτή, εκ μέρους του Παπανδρέου, υποκριτική και σκόπιμη για να τραβήξει το ενδιαφέρον. Πάντως, κατά πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, υπήρξαν στελέχη του ΠΑΚ τα οποία εκπαιδεύθηκαν στον ένοπλο αγώνα στη Μέση Ανατολή.

Η μεταπολίτευση αποτέλεσε μια άλλη, πολύ διαφορετική περίοδο της ελληνικής ιστορίας και πολλοί αναλυτές θεωρούν πως με την οικονομική κρίση ολοκληρώθηκε.

Η σπουδαιότητα της πολιτικής, οικονομικής και πολιτισμικής παραγωγής της αμφισβητείται και δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν τα πρόσωπα και τις πολιτικές της περιόδου αυτής ως υπαίτια της σημερινής ελληνικής καχεξίας (κατ άλλους τραγωδίας).

ΤΑ ΝΕΑ

Κ. Κυριακόπουλος: πισώπλατη μαχαιριά που θα οδηγήσει σε πολιτική και κυβερνητική παράλυση την ίδια την χώρα

Από

anixneuseis

November 17, 2024

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Επειδή τα παπαγαλάκια κάθε λογής, συνεχίζουν το δούλεμα και επιμένουν να θέλουν να βγάλουν λάδι έναν επικίνδυνο πρωθυπουργό, καταφεύγοντας σε συλλογιστικές λαθροχειρίες θεωρώντας ότι οι πάντες είμαστε αφελείς, ας ξεκαθαρίσουμε ορισμένα από τα αυτονόητα:…

Πρώτον: Βεβαίως κάθε πρωθυπουργός θα διέγραφε ένα στέλεχος της παράταξής του εάν αυτό το στέλεχος υπονόμευε με τις πράξεις και την στάση του, την σταθερότητα της κυβέρνησής του.

Δεύτερον: Πράξεις οι οποίες δυνητικά υπονομεύουν την σταθερότητα μιας κυβέρνησης, ειδικά όταν πρόκειται για τις πράξεις ενός πρώην πρωθυπουργού, είναι αυτές οι οποίες αποδεδειγμένα απομειώνουν το αποτύπωμα της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, σε κρίσιμες, κομβικές και θεμελιώδεις κυβερνητικές αποφάσεις που αφορούν στην λειτουργία της χώρας.

Τρίτον: Η κριτική για κυβερνητικούς χειρισμούς που σχετίζονται με κορυφαία Εθνικά θέματα, όπως αυτό του πραγματικού περιεχομένου του Ελληνοτουρκικού διαλόγου και της κατεύθυνσης στην οποία επιζητείται να οριοθετηθεί ο διάλογος για το Κυπριακό, δεν αφορούν στην σταθερότητα της όποιας κυβέρνησης αλλά στην ίδια την υπόσταση και στο μέλλον της Ελλάδας.

Όταν κατά μείζονα λόγο αυτή η κριτική, διατυπώνεται σε μια ιστορική συγκυρία κατά την οποία οι Τουρκικές αποκαλύψεις για το περιεχόμενο του διαλόγου προκαλούν τρόμο και ΔΕΝ διαψεύδονται, ενώ την ίδια στιγμή ο αρμόδιος Υπουργός Εξωτερικών, επιδίδεται σταθερά σε υποκλίσεις και ενημερώνει τους πάντες και μάλιστα δημόσια ότι θεωρεί βέβαιο πως εξ αιτίας των χειρισμών του θα χαρακτηριστεί εθνικός μειοδότης…

Τότε το πραγματικό πρόβλημα της χώρας, ΔΕΝ είναι η όποια σταθερότητα της όποιας κυβέρνησης, ούτε βεβαίως η όποια κριτική του πρώην πρωθυπουργού που επιμένει να αναδεικνύει τον κίνδυνο διολίσθησης σε θέσεις και αντιλήψεις που θα οδηγήσουν σε «λύσεις» εθνικά επιζήμιες…

Το πραγματικό πρόβλημα της χώρας, είναι ο ΙΔΙΟΣ ο πρωθυπουργός, η επικίνδυνη παρέα του που επιμένει να παριστάνει το υπεύθυνο πρωθυπουργικό επιτελείο και εν τέλει η ίδια η κυβέρνησή του που επιμένει δια της σιωπής της να συντηρεί ένα ψευδεπίγραφο κλίμα ευφορίας το οποίο οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή.

Η αποπομπή λοιπόν του πρώην πρωθυπουργού, ΔΕΝ έγινε διότι δήθεν με την στάση του απειλείται η σταθερότητα της κυβέρνησης.

Η αποπομπή του πρώην πρωθυπουργού έγινε από έναν κοντόφθαλμο, επιπόλαια σκεπτόμενο και εν τέλει επικίνδυνο νυν πρωθυπουργό, ο οποίος θεωρεί ότι με αυτήν την κίνηση θα μετατοπίσει την κυρίαρχη ατζέντα και τα φώτα της δημοσιότητας από το κάδρο των δικών του ευθυνών και των ευθυνών της κυβέρνησής του, παραβλέποντας ανοήτως, ότι την ίδια στιγμή ο ίδιος ο Φιντάν αποκαλύπτει τα αίσχη από το περιεχόμενο του Ελληνοτουρκικού διαλόγου.

Με αυτήν την ενέργεια, είναι βέβαιο ότι ο απερίσκεπτος και ανεύθυνος πρωθυπουργός υπονόμευσε αμετάκλητα πρωτίστως το δικό του πολιτικό μέλλον. Άλλωστε τα ίδια τα δημοσκοπικά ευρήματα δεν αφήνουν το παραμικρό περιθώριο αισιοδοξίας για μια εξέλιξη διαφορετική.

Εάν συνεκτιμήσει κανείς και το σκηνικό της απόλυτης κατάρρευσης το οποίο διαχέεται οριζόντια σε ολόκληρο το πολιτικό σύστημα, τότε αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι η χώρα οδηγείται οσονούπω σε καθεστώς επικίνδυνης πολιτικής και κυβερνητικής παράλυσης, σε μια εξαιρετικά κρίσιμη εποχή και εν μέσω σύνθετων περιφερειακών προκλήσεων που απαιτούν ρηξικέλευθες αποφάσεις και κλιμακούμενων απειλών που απαιτούν σθεναρή αντιμετώπιση.

Παρά την μειωμένη ικανότητα συναίσθησης του ιδίου του πρωθυπουργού, θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι υπήρξαν σύμβουλοί του οι οποίοι τον προειδοποίησαν για τους πραγματικούς κινδύνους αυτής της εξέλιξης, οι οποίοι δεν αφορούν απλώς στα εσωκομματικά της ΝΔ, αλλά στην ίδια την επόμενη μέρα για την χώρα. Τους αγνόησε πλήρως. Αγνόησε ΚΑΙ τους συμβούλους του αλλά ΚΑΙ τους κινδύνους. Και επέλεξε συνειδητά να προχωρήσει στο απονενοημένο, έχοντας επίγνωση ότι η παράλυση και εν τέλει η πολιτική αποσταθεροποίηση που θα επέλθει, καθιστά την πατρίδα μας εξαιρετικά ευάλωτη στις επιβουλές ενός επικίνδυνου και αδίστακτου γείτονα που θα κάνει ότι μπορεί για να δημιουργήσει καινούρια απαράδεκτα τετελεσμένα.

Έτσι, η αποπομπή Σαμαρά, κατά την άποψη του γράφοντος, δεν συνιστά μόνο ένα κορυφαίο εκφυλιστικό σύμπτωμα στην συμπεριφορά ενός πρωθυπουργού πολλαπλά εκτεθειμένου και εν δυνάμει ενόχου για όλα όσα καταγγέλλεται τόσο ο ίδιος όσο και το περιβάλλον του…

Αυτή η αποπομπή, ισοδυναμεί με συνειδητή πισώπλατη μαχαιριά σε βάρος της ίδιας της χώρας. Με αυτήν την εξέλιξη, διευκολύνονται τα μέγιστα όσοι εποφθαλμιούν να βάλουν χέρι στον σκληρό πυρήνα της κυριαρχίας της και στα κυριαρχικά της δικαιώματα και δυστυχώς ο Έλληνας πρωθυπουργός, αβαντάρει εμμέσως αλλά σαφώς αυτήν την επιδίωξη, θεωρώντας πως έχει βρει την κατάλληλη ευκαιρία να το πράξει, χωρίς να φανεί – τυπικά τουλάχιστον – ότι ο ίδιος ενδίδει σε εθνικές υποχωρήσεις.

Μετά και από αυτήν την εξέλιξη, είναι φανερό ότι θα πρέπει να σημάνει συναγερμός σε ολόκληρη την κοινωνία, αλλά πρωτίστως στην ίδια την Ν.Δ αφού το φορτίο που πέφτει στις πλάτες όσων σοβαρών και Εθνικά ευαισθητοποιημένων στελεχών έχουν απομείνει σε αυτήν, είναι εξαιρετικά βαρύ, αλλά η υποχρέωσή τους να το σηκώσουν είναι αυτονόητη και αδιαπραγμάτευτη. Οφείλουν να το πράξουν και οφείλουν να το πράξουν τώρα…

Εάν η χώρα οδηγηθεί σε παρατεταμένη παράλυση, το κόστος θα είναι Εθνικό και αυτή η πατρίδα δεν έχει καμιά απολύτως υποχρέωση να πληρώσει το καπρίτσιο και τον καιροσκοπικό τυχοδιωκτισμό ενός ακόμη επικίνδυνου γόνου της «Αγίας οικογένειας».

Εάν θέλουμε λοιπόν να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, θα πρέπει να γίνει σαφές ότι ο Νεοδημοκράτης που δεν ξεσηκώνεται ΤΩΡΑ και δεν διαχωρίζει ΠΛΗΡΩΣ την θέση του από αυτό το κυβερνητικό τσίρκο, δεν είναι πλέον αδαής… Είναι ΣΥΝΕΝΟΧΟΣ στο έγκλημα σε βάρος της ίδιας του της πατρίδας…

Αναλάβετε λοιπόν πρωτοβουλία τώρα με τον απαραίτητο δυναμισμό, προκειμένου να δημιουργήσετε μια σοβαρή Εθνική πολιτική διέξοδο ικανή να συσπειρώσει ευρύτερες δυνάμεις αποφασισμένες να κρατήσουν την πατρίδα όρθια…

Το πρόβλημα δεν είναι να δοθεί αποστομωτική παραταξιακή απάντηση στον ανεύθυνο και επικίνδυνο πρωθυπουργό της χώρας. Το πρόβλημα είναι να κρατηθεί η χώρα όρθια, μακριά από επικίνδυνους κλυδωνισμούς και να ανακοπεί άμεσα το επικίνδυνο έργο που εγκαινίασε η επικίνδυνη παρέα του Μαξίμου, παίζοντας στα ζάρια το μέλλον της πατρίδας μας.

Τολμήστε το γιατί οι μέρες είναι εξαιρετικά πονηρές και η ιστορία αυτήν την φορά δεν είναι διατεθειμένη να συγχωρήσει ατολμίες, αναποφασιστικότητα και ολιγωρία από κανέναν…

Ρούντι Ρινάλντι: Ζει το Πολυτεχνείο; Κι αν ναι, πώς;

Από

anixneuseis

November 17, 2024

του Ρούντι Ρινάλντι

Πέρασαν ήδη 51 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Οι άνθρωποι που το έζησαν, αν και γερασμένοι, υπάρχουν. Αρκετοί έχουν φύγει. Οι τότε μαθητές σήμερα είναι πάνω από 65 χρόνων. Οι φοιτητές κοντά στα 75. Υπάρχουν και είναι «φορείς» του Πολυτεχνείου, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

Όμως επί 51 χρόνια συμβαίνει και κάτι άλλο που είναι εκπληκτικό, ίσως μοναδικό στον ευρωπαϊκό χώρο. Κάθε χρόνο, επί 51 χρόνια, διεξάγεται ο γιορτασμός του Πολυτεχνείου που καταλήγει σε μια πορεία προς την Αμερικανική πρεσβεία. Υπήρξαν χρονιές –λίγες– που η πορεία απαγορεύτηκε, ή έφτασε έως το Σύνταγμα μόνο. Το Πολυτεχνείο δεν είναι μόνο ένα σύμβολο. Στις πορείες αυτές επί 51 χρόνια πήραν μέρος και το «θυμήθηκαν», έδειξαν να συγκινούνται από το μήνυμα που είχε και έχει, εκατοντάδες χιλιάδες νέοι άνθρωποι σε ολόκληρη τη χώρα. Το Πολυτεχνείο το αγάπησαν χιλιάδες απλοί και αγνοί άνθρωποι, το μίσησαν οι δυνάμεις του συστήματος, η Πρεσβεία, οι μηχανισμοί της εξάρτησης και της υποτέλειας.

Το Πολυτεχνείο δεν ήταν ένας διεκδικητικός αγώνας για την υλικοτεχνική υποδομή ή τους μισθούς και τα επιδόματα, δεν ήταν μια 24ωρη της ΓΣΕΕ που παρατάθηκε μια-δυο μέρες, δεν ήταν ένα εκλογικό ποσοστό ή ένα πλασάρισμα κάποιου κόμματος στο πολιτικό σκηνικό. Δεν ήταν ένα συμπόσιο, μια διημερίδα, ένα συνέδριο, μια γιορτή. Δεν ήταν μια αναμνηστική φωτογραφία. Ήταν ένα συμβάν από αυτά που κατακλύζουν και σημαδεύουν επί δεκαετίες μια χώρα, έναν λαό, την πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπο. Ένα συμβάν μετά από το οποίο όλα έπρεπε να τροποποιηθούν, να αλλάξουν έστω μορφή για να μπορούν να υπάρξουν. Ένα συμβάν που δεν μπορούσε κανείς να προσπεράσει ή να νομίζει ότι σε 4-5 μήνες θα ξεχαστεί.

Η αντιμετώπισή του, επομένως, έπρεπε να γίνει με πιο ραφιναρισμένους τρόπους. Πρώτα, να γίνει αποδεκτό σε ένα βαθμό· δεύτερο, να «λειανθούν» πολλές πλευρές του, και κυρίως οι αιχμές του· τρίτο, να παραχαραχθεί η ιστορία του· τέταρτο, να κληρονομηθεί από δυνάμεις που δεν το ήθελαν όταν συνέβη· πέμπτο, να ενσωματωθούν πρωταγωνιστές του ή να αφομοιωθούν από μια κομματική, κρατική και επιχειρηματική καμαρίλα· έκτο, να φανεί ότι σχεδόν ολόκληρη η «γενιά του Πολυτεχνείου» είδε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο «τις αλήθειες της ζωής».

Το Πολυτεχνείο ως λίκνο του σύγχρονου λαϊκού ριζοσπαστισμού

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου και τα μηνύματά της σημάδεψαν τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα. Έθεσαν τις βάσεις και ώθησαν τις εξελίξεις προς μια κατεύθυνση που έκανε αδύνατη την επιστροφή στην προδικτατορική μορφή διακυβέρνησης. Έθεσε τις βάσεις για την πτώση της χούντας και τη συνολική τροποποίηση του πολιτικού σκηνικού. Συσπείρωσε, ιδιαίτερα τα χρόνια 1974-76, ένα τεράστιο κύμα λαϊκού ριζοσπαστισμού, αγώνων, κινητοποιήσεων. Μπόλιασε με μια πιο προχωρημένη συνείδηση χιλιάδες αγωνιστές. Τροποποίησε την κλίμακα του εφικτού. Συγκρότησε μια λαϊκή και εθνική συνείδηση που είδε τις πηγές της κακοδαιμονίας της χώρας: τη συνολική εξάρτηση, οικονομική, πολιτική στρατιωτική. Η εθνική ανεξαρτησία και η λαϊκή κυριαρχία αποκτούσαν άλλο νόημα.

Δείτε τη φωτογραφία, προσέξτε την. Νέοι εξεγερμένοι που αψηφούν τη φασιστική τρομοκρατία και καταστολή· η ελληνική σημαία ανεμίζει με έναν άνεμο ελευθερίας, ξαναγίνεται σύμβολο· στις δύο κολώνες αναγράφεται το «Έξω οι ΗΠΑ» και το «Έξω το ΝΑΤΟ», πιο δίπλα μια αγχόνη με κρεμασμένη τη ναζιστική σβάστικα, παραδίπλα το σύνθημα «Θάνατος στο φασισμό». Η εικόνα μιλά και φωνάζει: Ελευθερία! Και δίνει ένα σαφή αντιφασιστικό και αντιιμπεριαλιστικό-αντιαμερικάνικο χαρακτήρα. Δεν είναι μια σκέτα «αντιχουντική» εκδήλωση. Γνωρίζουμε καλά και ένα άλλο σύνθημα του Πολυτεχνείου, το «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία», το οποίο σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να πάρει έντονα ριζοσπαστικές διαστάσεις (σκεφτείτε το στο σήμερα και στη νέα ολοκληρωτική επίθεση που δεχόμαστε όσον αφορά το βιοτικό επίπεδο, τη διάλυση της παιδείας και του πολιτισμού και τη γενικευμένη ανελευθερία και πιεστικό έλεγχο κάθε εκδήλωσης της ζωής μας). Παρόλα αυτά, για τότε, το «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» ήταν πιο ασαφές από το πραγματικό αντιφασιστικό-αντιιμπεριαλιστικό μήνυμα του Πολυτεχνείου.

Η πτώση της Χούντας το καλοκαίρι του 1974 έγινε μέσα σε μια τεράστια πανεθνική κρίση που επέφερε η προδοσία της Κύπρου, η γενική επιστράτευση και η κατάρρευση του χουντικού καθεστώτος, και η γρήγορη μετάκληση του πολιτικού προσωπικού να βγάλει τα κάστανα από την φωτιά. Η λύση Καραμανλή ήταν μια τέτοια απόπειρα, που όμως για να σταθεί έπρεπε να κάνει παραχωρήσεις, να τροποποιήσει το πολιτικό σκηνικό: νομιμοποίηση των κομμουνιστικών κομμάτων και οργανώσεων, διώξιμο του Παλατιού, μερική αποχουντοποίηση και δίκη των πρωταιτίων του πραξικοπήματος, μέχρι και απόσυρση από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ τον Αύγουστο του 1974. Ακόμα οι πρώτες βουλευτικές εκλογές ορίστηκαν να γίνουν –μετά από 7 χρόνια δικτατορίας– την πρώτη επέτειο του Πολυτεχνείου, στις 17 Νοέμβρη του 1974. Με τις εκλογές θα τιμούσαν το Πολυτεχνείο…

Επιχείρηση ξεριζώματος του ριζοσπαστισμού και «δικαίωση» του Πολυτεχνείου

Μετά από αυτές τις μανούβρες (αναγκαστικές και επιβαλλόμενες σε ένα βαθμό) οι συστημικές δυνάμεις, μαζί με εκείνες που αποδέχθηκαν το πλαίσιο Καραμανλή, είχαν σαν μόνιμη επιδίωξη να ξεριζώσουν τον ριζοσπαστισμό, να τον αναχαιτίσουν, να αποδεκατίσουν τις πιο αγωνιστικές αιχμές του. Το νέο κράτος της Δεξιάς υπό τον Καραμανλή μέχρι το 1981 επέβαλε μια αυταρχική κατασταλτική πολιτική απέναντι σε αγώνες και κινητοποιήσεις, οικοδόμησε ένα πλαίσιο μιας σιδερόφρακτης «δημοκρατίας» που θα υπεράσπιζε τον εαυτό της από «τις μειοψηφίες, τους προβοκάτορες, τους ανεύθυνους». Απαγορεύσεις πορειών, κτύπημα απεργιακών αγώνων, αντεργατικός νόμος 330, αντιτρομοκρατικός νόμος 774, συλλήψεις, δίκες, απολύσεις, νεκροί σε διαδηλώσεις και απεργίες (Κουμής, Κανελλοπούλου, Βασιλακοπούλου κ.ά.) αλλά και δολοφονίες, όπως αυτές του Αλέκου Παναγούλη, του μαθητή Σιδέρη Ισιδωρόπουλου, του γιατρού Βασίλη Τσιρώνη κ.ο.κ.

Με τον ερχομό του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το μοτίβο τροποποιήθηκε. Η κυρίαρχη αφήγηση ήταν πως με το ΠΑΣΟΚ ο αγώνας του Πολυτεχνείου δικαιώθηκε, οι στόχοι του έγιναν πραγματικότητα. Η ενσωμάτωση του Πολυτεχνείου επιταχύνθηκε και πήρε διαστάσεις. Υπουργοποιήθηκαν αρκετοί που είχαν λάβει μέρος στην εξέγερση, επισημοποιήθηκε ο γιορτασμός.

Καθιερώθηκε η γιορτή στα σχολεία (ενώ πριν διώκονταν όσοι το επιχειρούσαν). Αυτό το μοτίβο, αν και διατηρήθηκε σαν μορφή, γρήγορα έδωσε δείγματα επίθεσης ενάντια στην νεολαία, κι όχι τυχαία είχαμε εκτεταμένα επεισόδια σε μέρες και πορείες της επετείου του Πολυτεχνείου. Το ΠΑΣΟΚ αποφάσισε να ανοίξει έναν πόλεμο στην περιοχή των Εξαρχείων, έναν πόλεμο απέναντι σε μια «άγρια νεολαία» που είχε κάνει την εμφάνισή της, και τον ονόμασε «επιχείρηση Αρετής». Στην ουσία είχαμε έναν εκσυγχρονισμό της καταστολής, δημιουργία νέων τμημάτων καταστολής, τα ΜΕΑ, και ξανά –μετά από μία διετία απόσυρσης των ΜΑΤ– επανεμφάνισή τους πιο δυναμικά και κατασταλτικά.

Το 1985 δολοφονείται ο 15χρονος Μιχάλης Καλτεζάς στην οδό Στουρνάρη και ακολουθεί ένα όργιο καταστολής στο Χημείο και στο Πολυτεχνείο, ενώ το 1995, πάλι επί ΠΑΣΟΚ, έχουμε την κατάργηση του ασύλου στο Πολυτεχνείο, την σύλληψη 550 νέων και μια πρωτόγνωρη διαδικασία ομαδικών δικών ενάντια σε όσους είχαν προσαχθεί. Τα ΜΜΕ, ιδιαίτερα όλα τα ιδιωτικά, φρόντισαν να θεαματικοποιήσουν τη «σύγκρουση», να προετοιμάζουν την κοινή γνώμη για φοβερά επεισόδια κάθε Νοέμβρη τέτοιες μέρες, να νοικιάζουν μπαλκόνια γύρω από το Πολυτεχνείο για να μεταδώσουν τα «φοβερά επεισόδια». Έτσι κάπως στήθηκε μια προσπάθεια απομαζικοποίησης του γιορτασμού του Πολυτεχνείου, και κάθε χρόνο επιστρατεύονται χιλιάδες αστυνομικοί για να «φυλάξουν» την Αθήνα και να τρομοκρατήσουν τον κόσμο.

Ο σφετερισμός, η ιδιοκτησιακή λογική, η απονεύρωση του μηνύματος

Μέχρι τώρα αναφερθήκαμε κυρίως στη συστημική διαχείριση του Πολυτεχνείου. Υπήρξαν κι άλλες. Η πιο εμφανής αφορά την προσπάθεια παραχάραξης της ίδιας της ιστορίας του Πολυτεχνείου, και η εμφάνιση δυνάμεων ως «ιδιοκτητών» του. Αυτή η προσπάθεια γίνεται κυρίως από την ΚΝΕ, που διαδίδει μια εικόνα σαν το Πολυτεχνείο να είναι δημιούργημά της ή φέρεται ως ιδιοκτήτης και θεματοφύλακας του Πολυτεχνείου. Η νεολαία ΠΑΣΟΚ έχει αρπάξει τη σημαία του Πολυτεχνείου, την εμφανίζει με καταδρομικές επιχειρήσεις στην κορυφή της πορείας και την εξαφανίζει πάλι στο τέλος μπροστά από την Αμερικανική πρεσβεία (με συνδρομή και της αστυνομίας), λες και της ανήκει. Το ΠΑΣΟΚ έχει γίνει συστημικό κόμμα και, μαζί με ό,τι έχει απομείνει από τον ΣΥΡΙΖΑ (Τσίπρας και άλλες ομάδες «κομμάτων»-υπολειμμάτων), θέτουν ως εθνικό στόχο τη «σύγκλιση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες». Δεν αμφισβητούν διόλου τη ΝΑΤΟφροσύνη και το καθεστώς αποικίας της χώρας. Το δε ΚΚΕ (και η πλειοψηφία του εξωκοινοβουλευτικού χώρου) έχουν ξεχάσει το δομικό στοιχείο της εξάρτησης της χώρας, θεωρούν την Ελλάδα ιμπεριαλιστική, και επομένως δεν πολυνοιάζονται για τον χαρακτήρα ή το μήνυμα του Πολυτεχνείου. Η φετινή αφίσα της ΚΝΕ είχε το εξής κεντρικό σύνθημα: «Στη σύγκρουση με τη δικτατορία του κεφαλαίου γινόμαστε πιο δυνατοί, φτιάχνουμε τους δικούς μας Νοέμβρηδες». Να τους θυμίσουμε το μοναδικό ντοκουμέντο που έδωσαν στη δημοσιότητα οι εξεγερμένοι του Πολυτεχνείου, την ανακοίνωση της συντονιστικής επιτροπής κατάληψης του Πολυτεχνείου (υπογραμμίσεις δικές μου):

«Οι φοιτητές απ’ όλες τις σχολές στη διάρκεια του φοιτητικού κινήματος συνειδητοποιήσαμε πως τα προβλήματά μας, σχετικά με τον εκδημοκρατισμό της Παιδείας και τη λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος, δεν λύνονται χωρίς την αλλαγή της συγκεκριμένης πολιτικής καταστάσεως.

Αρχίζοντας έτσι π ο λ ι τ ι κ ό α γ ώ ν α οι φοιτητές και οι Έλληνες εργαζόμενοι που κλείστηκαν στο Πολυτεχνείο ξεκαθαρίζουν τις θέσεις τους και καλούν τον ελληνικό λαό να συσπειρωθεί γύρω τους και ν’ αγωνιστεί μαζί τους ως την τελική νίκη.

Πρωταρχική προϋπόθεση για την επίλυση όλων των λαϊκών προβλημάτων θεωρούμε την άμεση παύση του τυραννικού καθεστώτος της χούντας και την παράλληλη εγκαθίδρυση της λαϊκής κυριαρχίας. Η εγκαθίδρυση της λαϊκής κυριαρχίας συνδέεται α ν α π ό σ π α σ τ α με την εθνική ανεξαρτησία από τα ξ έ ν α σ υ μ φ έ ρ ο ν τ α, που χρόνια στήριζαν την τυραννία στη χώρα μας. Η πλατιά κινητοποίηση του ελληνικού λαού κι η εκδήλωση συμπαράστασης απ’ όλες τις γωνιές της Ελλάδας είναι η καλύτερη απάντηση σε όσους επιχείρησαν να μας δυσφημήσουν.

Ελληνικέ λαέ, ο αγώνας γύρω από τη λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία σήμερα συνίσταται στις άμεσες μαζικές διεκδικήσεις, στα οικονομικά, επαγγελματικά και κοινωνικά σου προβλήματα με απεργιακούς αγώνες, με μαζικές κινητοποιήσεις, με συλλαλητήρια, με προοπτική τη γενική απεργία για την ανατροπή της δικτατορίας. Η παρουσία μας εδώ αποτελεί κέντρο συσπείρωσης, κινητοποίησης και μαζικοποίησης του λαϊκού αγώνα.

Όλοι ενωμένοι στον αγώνα για τη δημοκρατία και την ε θ ν ι κ ή α ν ε ξ α ρ τ η σ ί α».

215 λέξεις είναι αρκετές για να δοθεί η ουσία, και μάλιστα σε μια κρίσιμη στιγμή. Πολιτικό αγώνα (έκφραση και νόημα πολύ ιδιαίτερο), η λαϊκή κυριαρχία συνδέεται αναπόσπαστα με την εθνική ανεξαρτησία από τα ξένα συμφέροντα. Δεν είναι σκέτο «δικτατορία του κεφαλαίου». Και τι πολιτικό περιεχόμενο (τι πολιτικό στόχο, τι πολιτικό αγώνα) θα πάρουν οι «δικοί μας Νοέμβρηδες»; Μια θέση στο υπάρχον σύστημα με καλύτερο ποσοστό; Γι’ αυτό ξεχνάμε ή μειώνουμε τον ρόλο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, όπως κάνει συστηματικά το ΚΚΕ τελευταία; Τόση άγνοια ιστορικής πείρας και ελληνικής πραγματικότητας; Ή άλλος προσανατολισμός;

Το ΠΑΣΟΚ ξέχασε γρήγορα τη θέση για αυτοδύναμη ανάπτυξη της Ελλάδας, το ΚΚΕ αφήνει στα αζήτητα το ζήτημα της εξάρτησης και της εθνικής ανεξαρτησίας, κι όλοι τιμούν έτσι το Πολυτεχνείο…

Σύνοψη

Το Πολυτεχνείο ήταν μια τομή και ένα μεγάλο ρήγμα, ένα ορόσημο στη σύγχρονη ιστορία. Ήταν ένα συμβάν με το οποίο όλοι έπρεπε να αναμετρηθούν, να ζυγιστούν με αυτό, να σταθούν απέναντί του. Άλλοι τίμια και αγωνιστικά, κι άλλοι να εξαργυρώσουν ή να εμφανίζονται σαν ιδιοκτήτες του. Το Πολυτεχνείο όμως είναι και σταθμός της πάλης ενάντια στον φασισμό και τον ιμπεριαλισμό. Είναι σταθμός του νέου λαϊκού ριζοσπαστισμού, εκφράζει τη βασική του ταυτότητα όσον αφορά τους στόχους του. Είναι εξόχως επίκαιρο το μήνυμά του. Το Πολυτεχνείο δεν σχεδιάστηκε από καμία πολιτική δύναμη ή οργάνωση. Γεννήθηκε σαν μια βαθιά ανάγκη. Ήταν ο τρόπος που βρήκε μια γενιά –όχι μόνο φοιτητών, αλλά και μαθητών και νέων εργαζομένων– να αγωνιστεί ενάντια στην τυραννία και να ενωθεί με τις βαθύτερες ανάγκες για ανεξαρτησία, δημοκρατία, λαϊκή κυριαρχία.

Σήμερα, τηρουμένων των αναλογιών, αναζητείται ξανά ο τρόπος για να εκφραστούν αυτές οι δομικές ανάγκες, για να απαντηθεί το υπαρξιακό πρόβλημα της χώρας, για λευτεριά, δημοκρατία, ανεξαρτησία, πολιτιστική δημιουργία, πραγματική παιδεία, εθνική και κοινωνική χειραφέτηση. Ο σύγχρονος πολιτικός αγώνας βρίσκεται σε αναζήτηση τρόπου και δρόμων, μορφών και στόχων έκφρασης για να αγκαλιάσει όσους δεν έχουν φωνή, δεν έχουν ελπίδα, δεν έχουν πολλά να χάσουν, και κρατούν σφικτά, όπως μπορούν, την αξιοπρέπειά τους, ψάχνοντας για ένα θετικό, καλό σημάδι. Ο καλύτερος τρόπος να τιμήσουμε το Πολυτεχνείο είναι να μην ξεχάσουμε τα μηνύματά του, και κυρίως να βρούμε τον τρόπο του αναγκαίου σύγχρονου Πολιτικού αγώνα που θα δίνει απάντηση στο υπαρξιακό πρόβλημα της χώρας, σε συνθήκες δύσκολες και πολύπλοκες. Τέλος: Η μεγαλύτερη περιφρόνηση προς όσους είδαν το Πολυτεχνείο σαν πύλη εισόδου στην κανονικότητα της σύγχρονης τυραννίας, όσους απλά το χρησιμοποιούν και το εργαλειοποιούν, όσους το εκμεταλλεύονται πολλαπλά.

ΥΓ: Πρόσφατα ξεφύλλισα τη δεύτερη έκδοση του βιβλίου «Το Πολυτεχνείο έξω από το Πολυτεχνείο, οι αφανείς πρωταγωνιστές της εξέγερσης του 1973» του Λεωνίδα Καλλιβρετάκη (εκδόσεις Θεμέλιο 2023), που περιγράφει με πάρα πολλά ντοκουμέντα το τι συνέβαινε έξω και γύρω από τον χώρο του Πολυτεχνείου τις μέρες της κατάληψης, και μετά την εισβολή των τανκς. Αν το διαβάσει κανείς θα αντιληφθεί ακόμα περισσότερο γιατί το Πολυτεχνείο σφράγισε τη ζωή και τις καρδιές ολόκληρης της κοινωνίας τα μετέπειτα χρόνια. Συνήθως οι αφανείς πρωταγωνιστές δίνουν τον τόνο και τον χαρακτήρα των μεγάλων γεγονότων του λαού μας! Αξίζει να το διαβάσετε.

(Δρόμος, φύλλο 706, 16/11/74)

ΟΙ ΤΡΙΓΜΟΙ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΟΔΗΓΗΣΟΥΝ

Από

anixneuseis

November 17, 2024

του Παντελή Σαββίδη

Σε μια πρόσφατη ανάρτησή μου, απέδωσα στην δεξιά ευθύνες για τις τρείς σημαντικές στιγμές της ελληνικής ιστορίας στον 20^ο αιώνα (Μικρασιατικός Πόλεμος, Κατοχή -Εμφύλιος, Κύπρος) και μου έκανε εντύπωση η έντονη αντίδραση νέων ατόμων με γερό υπόβαθρο παιδείας και ήπιων στον χαρακτήρα. Σε μια εποχή, μάλιστα, που οι έννοιες Δεξιά-Αριστερά έχουν θολώσει. Παρόλα αυτά υπάρχουν στη συνείδηση ανθρώπων που δεν έζησαν τίποτε, άρα δεν είχαν άμεσες προσλαμβάνουσες, από όσα χαρακτήριζαν τους πολιτικούς αυτούς χώρους στην ιστορική διαδρομή του νεότερου ελληνισμού.

Η δεξιά ως πολιτική έννοια που αντιστοιχεί σε ένα πλήθος ανθρώπων με κοινές πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές επιδιώξεις αρχίζει να συγκεκριμενοποιείται επι Δημητρίου Γούναρη και Λαϊκού Κόμματος. Προηγουμένως, τα κοινωνικά στρώματα που την εξέφραζαν ήταν αυτά που συσπειρώθηκαν, αρχικά, γύρω από τον Όθωνα και στη συνέχεια τα φιλοβασιλικά.

Η πρώτη ρήξη της Δεξιάς Πολυκατοικίας επήλθε κατά την προετοιμασία, την διάρκεια και στην συνέχεια την πτώση της Δικτατορίας του 67 και από τότε το χάσμα δεν καλύφθηκε.

Μεταπολιτευτικά, έγινε σαφής η διάκριση Δεξιάς και Ακροδεξιάς και μετά την παράκληση Γκένσερ στον Κωνσταντίνο Καραμανλή να δεχθεί στη Νέα Δημοκρατία τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη (το αντάλλαγμα δεν το γνωρίζω), άρχισε να γίνεται λόγος για φιλελεύθερη Δεξιά, για Κεντροδεξιά και άλλα παρόμοια.

Γενικώς, όποιος αισθανόταν άβολα στη Δεξιά Πολυκατοικία έβρισκε και μια ονομασία για το διαμέρισμα στο οποίο έμενε.

Σήμερα ο όρος αμφισβητείται, όπως και ο αντίστοιχος Αριστερά αλλά χρησιμοποιούνται προς διευκόλυνσή μας.

Τα κόμματα, σήμερα, δεν έχουν ιδεολογία. Είναι συσσωματώσεις ενός μικρού αριθμού ανθρώπων που εξυπηρετούν, συνήθως, τα συμφέροντά τους και τα συμφέροντα εκείνων που τα βοηθούν να καταλάβουν την εξουσία. Δεν έχουν καμιά σχέση ούτε με την κοινωνική διαστρωμάτωση ούτε με τις ανάγκες και τις επιδιώξεις της χώρας και του κράτους στο οποίο λειτουργούν.

Από αυτήν την πλευρά η ρήξη Σαμαρά-Μητσοτάκη δονεί τα θεμέλια της Δεξιάς Πολυκατοικίας αλλά δεν θα την ρίξει διότι άλλαξε όνομα και περιτύλιγμα.

Ο Σαμαράς είναι ο κλασικός δεξιός του Λαϊκού Κόμματος. Έχει ιδεολογία και, μάλιστα, κρατική ιδεολογία. Ο Μητσοτάκης είναι ο καιροσκόπος πολιτικός, όπως και ο πατέρας του, που αναζήτησε κομματική στέγη (οικογενειακά την βρήκαν στη Νέα Δημοκρατία μετά το αποτυχημένο κομματικό πείραμα του πατρός και την παράκληση Γνένσερ στον Καραμανλή).

Είναι οι κλασικοί καιροσκόποι που δεν τους ενδιαφέρει η ιδεολογία. Όλη τους η δράση περνά από την επιθυμία τους να κερδίσουν χρήματα από την πολιτική μέσω διευκολύνσεων και να απολαμβάνουν την εξουσία και τις τιμές που τους προσφέρει. Θα μπορούσαν άνετα να το κάνουν, ακόμη, και με το ΚΚΕ, αν οι προϋποθέσεις συνέτρεχαν και τους εξυπηρετούσαν.

Είναι ενδεικτικό του πόσο απροκάλυπτα άλλαξε ο Μητσοτάκης την στάση και τον δημόσιο λόγο του μετά την εκλογή Τράμπ. Διαισθάνθηκε το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών, συναντήθηκε με τον Πομπέο, σε μια προφανή προσπάθεια να βρει οδό επικοινωνίας με την νέα διοίκηση την οποία επικοινωνία φρόντισε να δυσχεράνει με δηλώσεις του όταν εξελέγησαν οι Δημοκρατικοί αλλά, κυρίως, να αλλάζει απόψεις ως προς την Woke ατζέντα την οποία επέβαλε η απερχόμενη αμερικανική διοίκηση, την υιοθέτησε ο Μητσοτάκης και την επέβαλε νομοθετικά στην Ελλάδα καλώντας σε κομματική πειθαρχία την κοινοβουλευτική του Ομάδα, διχάζοντας την κοινωνία και μιλώντας για τυραννία της πλειοψηφίας. Τότε. Τώρα, που άλλαξε …ιδεολογία που δεν έχει, μιλά με την ίδια ευκολία για την τυραννία των μειονοτήτων.

Σε ανάρτησή του ο υποναύαρχος ε.α. Δημήτρης Τσαϊλάς υποστήριξε πως στο ανακοινωθέν της 4ης Συνάντησης του Στρατηγικού Διαλόγου Ελλάδας -ΗΠΑ που υπέγραψαν οι Υπουργοί Εξωτερικών στην Ουάσιγκτον, στις 21/2/2024, περιλαμβάνεται ως Ελληνική υποχρέωση, στρατηγικής υφής, η πλήρης εξομοίωση των Συμφώνων Συμβίωσης μεταξύ ΛΟΑΤΚΙ ατόμων με τον γάμο.

Και, όμως, υπάρχουν οπαδοί του κόμματός τους που τον χειροκροτούν για όλα αυτά και για πολλά άλλα. Γιατί;

Γιατί; Διότι ο κοτζαμπασισμός είναι βασικό στοιχείο της (θα έλεγα αστικής τάξης της αλλά οι κοτζαμπάσηδες δεν είναι αστοί) ελληνικής ολιγαρχίας και οι οθωμανικές λογικές και συμπεριφορές, της πολιτικής της νοοτροπίας. Ευτυχώς, νωρίς, η χώρα έγινε μέλος της ευρωπαϊκής τάξης και αποφύγαμε να ζούμε σήμερα μεσαιωνικές καταστάσεις. Υπάρχει ο Μητσοτάκης, υπάρχει και ρεύμα το οποίο εκφράζει ο Μητσοτάκης.

Όπως ο Τράμπ στην Αμερική, έτσι και ο Μητσοτάκης στην Ελλάδα, εκφράζει ρεύμα κοινωνικό. Το εξέφρασε νωρίτεραάλλος πολιτικός, ανταγωνιστικού πολιτικού χώρου.

Είναι οι καιροσκόποι. Οι άνθρωποι που έχουν συνηθίσει να παροικούν κοντά στην εξουσία και να κάνουν διαμεσολαβητικές δουλειές. Τρέφονται από τα αποφάγια των κεντρικών προσώπων. Δεν πολυενδιαφέρονται σε ποιον ανήκουν τα νησιά, αν είναι εξοπλισμένα και αν τα απειλεί η Τουρκία. Φοβούνται στο άκουσμα της λέξης Τουρκία. Έχουμε, τόσα, σου λένε, ας πάρει και κανένα νησί η Τουρκία. Τι θέλετε, πόλεμο;

Διαλάθουν της ζωής αλλά επηρεάζουν την ζωή των άλλων με το δικαίωμα επιλογής που έχουν.

Ο Μητσοτάκης είναι προϊόν της νομοτελειακής αποτυχίας της τσιπραίας Αριστεράς απο την οποία φρόντισε να απαλλαγούμε ο καλός Θεός της Ελλάδας. Κανένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό δεν τον διέκρινε αλλά, μπροστά στην αγανάκτηση που προκάλεσαν οι προηγούμενοι η κοινωνία τον είδε με ανακούφιση. Και με τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε ο Έλληνας, δημιούργησε ψευδαισθήσεις αναμονής. Αυτές εκμεταλλεύτηκε και εκμεταλλεύεται ο Μητσοτάκης.

Όσοι τον γνώριζαν καλά, όπως η αδελφή του η οποία υποστήριξε στις εκλογές για την ηγεσία τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη (άλλη δεξιά φυσιογνωμία που η πολιτική ορολογία της περιστρεφόταν στην υπογάστριο χώρα) έλεγαν σε φίλους τους Νεοδημοκράτες «δεν πιστεύω να ψηφίσετε αυτό το φαντασιόπληκτο», εννοώντας τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Ο Μητσοτάκης διακατέχεται από ένα αλαζονικό σύνδρομο και έναν αυταρχισμό που ο κόσμος της παράταξής του του τα αναγνωρίζει και του τα επιτρέπει. Προϊόντα αυτής της νοοτροπίας ήταν η διαγραφή του Σαμαρά, ενός πρώην πρωθυπουργού και προέδρου του κόμματος, θεσμών που παραδοσιακά δίνουν το δικαίωμα στους κατόχους τους να έχουν δημόσιο λόγο, ακόμη και διακριτό από το κόμμα τους για το καλό της κοινωνίας και του πολιτειακού μορφώματος που ζει. Για να το πω λαϊκά, είναι τα καμπανάκια τα οποία χτυπούν φίλοι, όχι πολιτικοί αντίπαλοι οι οποίοι διακατέχονται από σκοπιμότητες.

Είναι τόσο αυταρχικός, αλαζόνας και φαντασιόπληκτος ο Μητσοτάκης που αφού εξαφάνισε από το δημόσιο λόγο κάθε φωνή που θα μπορούσε να του κάνει κριτική, εξαγοράζοντας με κρατικό χρήμα τα Μέσα Ενημέρωσης, εξοβελίζει από τα ίδια αυτά μέσα στο μέτρο του δυνατού την αντιπολίτευση, επιβάλλει σιδηρά πειθαρχία στο κόμμα και την κοινοβουλευτική ομάδα και διαγράφει έναν πρώην πρωθυπουργό και πρόεδρο του κόμματός του επειδή χτύπησε το καμπανάκι για επικίνδυνες προσεγγίσεις με την Τουρκίας.

Μια τριάδα η οποία θα πρέπει να δώσει λόγο για τις επιλογές της ακόμη και ενώπιον της δικαιοσύνης, διαχειρίζεται τις εθνικές υποθέσεις με τον τρόπο που κατήγγειλε ο Σαμαράς και με την αδιαφορία Γεραπετρίτη «ας με πούν μειοδότη». Δηλαδή, με το 11,5% του ποσοστού που κυβερνούν αδιαφορούν για τα εθνικά συμφέροντα και τις αγωνίες της κοινωνίας.

Ο εξωκοινοβουλευτικός κ. Γεραπετρίτης, εν ονόματι του κ. Μητσοτάκη, έχει μια εντελώς αυταρχική συμπεριφορά, ακόμη και απέναντι σε υπουργούς της Νέας Δημοκρατίας.

Όσο διαφέντευε στην καμαρίλα του Μαξίμου, θεωρούσε υπαλλήλους τρίτης διαλογής τους υπουργούς. Είναι χαρακτηριστικό ότι την επομένη της αποστολής ενός νομοσχεδίου να το υπογράψει αρμόδιος υπουργός, του τηλεφωνεί ο κ. Γεραπετρίτης και του λέει: δεν μας έστειλες πίσω το νομοσχέδιο. Ο υπουργός του απαντά: να του ρίξω μια ματιά πρώτα.

Η απάντηση του Γεραπετρίτη ήταν: δεν σε βάλαμε εκεί για να διαβάζεις τα νομοσχέδια Αλλά για να τα υπογράφεις.

Λεπτομέρεια: ο κ. Γεραπετρίτης διδάσκει Συνταγματικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Για να έχουμε μια ευρύτερη εικόνα της ποιότητας των δημοσίων προσώπων.

Εν κατακλείδι, με την διαγραφή Σαμαρά και όσα θα ακολουθήσουν, η Νέα Δημοκρατία θα περάσει κρίση που μπορεί να οδηγήσει σε νέα πολιτικά κόμματα.

Αν εξαιρέσει κανείς το ΚΚΕ που δεν είναι κόμμα αλλά θρησκευτικό δόγμα και οικονομική επιχείρηση, όλοι οι πολιτικοί φορείς της μεταπολίτευσης κατέρρευσαν και μεταλλάχτηκαν. Απομένει να το κάνει και η Νέα Δημοκρατία. Μόνο τότε θα πούμε πως η μεταπολίτευση έκλεισε τον κύκλο της.

Μια νέα γενιά εισέρχεται στην πολιτική. Το μέχρι τώρα στίγμα της δεν είναι ενθαρρυντικό. Δεν έχει καν αντιληφθεί τις διεργασίες που συντελούνται παγκοσμίως και που θα οδηγήσουν. Η λογική της είναι ό,τι προκύψει.

Πολλοί (στους οποίους δεν συμπεριλαμβάνομαι) πιστεύουν πως η τάση αυτή θα σταματήσει με τον Τράμπ στην αμερικανική προεδρία. Δεν είμαι τόσο αισιόδοξος.

Μια νέα κοινωνία αναδύεται και βρίσκεται στα αρχικά της στάδια.

Πώς έφτασε ο Κ. Μητσοτάκης στη διαγραφή Σαμαρά -Αναμενόμενη απόφαση μετά την προκλητική αμφισβήτηση

Από

anixneuseis

November 17, 2024

Αντώνης Σαμαράς και Κυριάκος Μητσοτάκης
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΝΤΕΛΗΣ
16/11/2024 20:53
Το σχοινί στις σχέσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Αντώνη Σαμαρά τεντώθηκε τόσο τους τελευταίους μήνες που τελικά έσπασε.

Τα όσα είπε ο πρώην πρωθυπουργός στη συνέντευξη του στο Βήμα της Κυριακής ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για τον κ. Μητσοτάκη, ο οποίος αποφάσισε τη διαγραφή του προκατόχου του από τη ΝΔ.

Το περιεχόμενο της συνέντευξης του κ. Σαμαρά είχε γίνει γνωστό από νωρίς στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου ο κ. Μητσοτάκης είχε σύσκεψη με τους συνεργάτες του, καθώς παρόντες ήταν οι κ. Βορίδης, Μυλωνάκης, Σκέρτσος, Μαρινάκης, Κουτνατζής και το επικοινωνιακό επιτελείο, με τον Χρήστο Ζωγράφο και την Κύρα Κάπη. Σύμφωνα με πληροφορίες, από πολύ νωρίς ήταν σαφές που θα οδηγούσαν τα όσα έλεγε στη συνέντευξη ο κ. Σαμαράς. Στη διαγραφή του.

Το κλίμα ήταν ήδη βαρύ και οι συνεχείς παρεμβάσεις του από το καλοκαίρι και μετά εκλαμβάνονταν ως υπονόμευση, παρότι, οι αντιδράσεις της κυβέρνησης ήταν ήπιες και απέφευγαν να ρίξουν λάδι στη φωτιά. Την άποψη ότι «αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί», συμμερίζονταν όλοι όσοι συμμετείχαν στη σύσκεψη. «Η κυβέρνηση έχει μπροστά της ένα έργο να ολοκληρώσει τα επόμενα 2,5 χρόνια και δεν μπορεί να επιτρέψει την εσωστρέφεια που καλλιεργούσαν αυτές οι παρεμβάσεις», αναφέρουν συνεργάτες του κ. Μητσοτάκη, ενώ οι ίδιες πηγές υποστηρίζουν ότι «τα μηνύματα που έφταναν από όλα τα στελέχη της ΝΔ, ήταν «μην τον ανέχεστε άλλο». Ο Πρωθυπουργός, σύμφωνα με πληροφορίες, είπε ότι θα περιμένει να διαβάσει όλη την συνέντευξη, αφού δημοσιευθεί και θα ανακοινώσει την απόφαση του, αν και όλοι αντιλαμβάνονταν ήδη ποια ήταν αυτή.

Τελικά στις 4 το απόγευμα τηλεφώνησε στον κ. Μαρινάκη για να προχωρήσει στην έκδοση της ανακοίνωσης. «Ο κ. Σαμαράς, με τη σημερινή συνέντευξή του, θέτει εαυτόν, για δεύτερη φορά μετά το 1993, εκτός Νέας Δημοκρατίας. Εξάλλου, αυτό επεδίωξε. Αυτή τη φορά, όμως, η ιστορία δεν θα επαναληφθεί. Η Κυβερνητική πλειοψηφία συνεχίζει σταθερά την πορεία της, χωρίς τον κ. Σαμαρά. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να παίζει με τη σταθερότητα της πατρίδας σε αυτούς τους ταραγμένους καιρούς», ανέφερε η ανακοίνωση.

Για δεύτερη φορά εκτός ΝΔ ο Σαμαράς

To μακρινό 1992 ο Αντώνης Σαμαράς παραιτήθηκε από βουλευτής και αποχώρησε από τη ΝΔ και τον Απρίλιο του επόμενου έτους ίδρυσε την Πολιτική Άνοιξη στην οποία προσχώρησαν βουλευτές της ΝΔ, προκαλώντας την πτώση της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Τριάντα δύο χρόνια μετά τέθηκε εκ νέου εκτός της κεντροδεξιάς παράταξης, ξανά με αφορμή τις αναφορές του στα εθνικά θέματα. Τα όσα είπε για «χαριεντισμούς» του κ. Μητσοτάκη και του κ. Χριστοδουλίδη με τον Ταγίπ Ερντογάν, εξόργισαν τον πρωθυπουργό. «Ο κ. Σαμαράς κατήγγειλε την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό ότι συνομιλούν με την Τουρκία. Ο ίδιος, όμως, ως πρωθυπουργός στο διάστημα 2012-2014 είχε συναντηθεί με τον Ερντογάν 4 φορές. Και επί της δικής του διακυβέρνησης έγιναν 6 κύκλοι διερευνητικών επαφών με την Άγκυρα. Όλα αυτά, ενώ τότε η Τουρκία υποστήριζε τις ανιστόρητες και παράνομες θέσεις της. Έθετε ζητήματα «γκρίζων ζωνών». Διατηρούσε τον στρατό Κατοχής στην Κύπρο. Απειλούσε την Ελλάδα με casus belli. Ενώ τα μαχητικά της παραβίαζαν σε καθημερινή βάση τον εθνικό μας εναέριο χώρο. Κι όμως, ο κ. Σαμαράς συναντούσε τον Ερντογάν», αναφέρουν κυβερνητικές πηγές επιστρέφοντας τα βέλη.

«Η αλαζονεία και η προφανής έλλειψη ψυχραιμίας, εξηγούν την κίνηση Μητσοτάκη», ήταν η απάντηση Σαμαρά μετά την διαγραφή του, καλώντας τον Πρωθυπουργό να του πει που κάνει λάθος. «Η κυβέρνηση δεν δέχεται μαθήματα πατριωτισμού από κανέναν. Όσο για τα περί «μειοδοσίας», δεν είναι παρά σενάρια επιστημονικής φαντασίας, τα οποία τελευταία δεν τολμούν να αρθρώσουν ούτε βουλευτές της αντιπολίτευσης», είναι η απάντηση που δίνουν συνεργάτες του κ. Μητσοτάκη.

Ποιες είναι οι επόμενες κινήσεις Σαμαρά

Ο κ. Σαμαράς δίνοντας τη συνέντευξη στο Βήμα, είχε ζυγίσει όλα τα ενδεχόμενα, σύμφωνα με συγκλίνουσες πληροφορίες. Περίμενε ότι θα υπάρξει αντίδραση από τον κ. Μητσοτάκη, χωρίς να αποκλείει και την διαγραφή του, αν και δεν θεωρούσε αυτό ως το επικρατέστερο σενάριο. Στο ερώτημα που υπάρχει σε όλους «τι επιδιώκει ο πρώην πρωθυπουργός» δεν υπάρχει απάντηση. Από το περιβάλλον του επιμένουν ότι διατηρεί το δικαίωμα να εκφράζει την άποψη του για την πορεία της χώρας. Όμως, έμπειρα στελέχη της κεντροδεξιάς παράταξης θεωρούν ότι ένας πρώην πρωθυπουργός «δεν κάνει κινήσεις στο κενό» και πιστεύουν ότι θα επιδιώξει να δρομολογήσει πολιτικές εξελίξεις, χωρίς να μπορούν να τις προβλέψουν.

Δεν είναι μυστικό ότι υπάρχουν βουλευτές της ΝΔ που βρίσκονται πολύ κοντά στον πρώην πρωθυπουργό και βρίσκονται σε ανοιχτή επικοινωνία, ενώ συνομίλησε με ορισμένους από αυτούς μετά την διαγραφή του. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα τον ακολουθήσουν ή θα βρεθούν απέναντι στην κυβέρνηση, όπως πολλοί εκτιμούν, όμως αργά ή γρήγορα θα κληθούν να πάρουν θέση στη διαμάχη και σίγουρα θα βρίσκονται υπό το βλέμμα του Μεγάρου Μαξίμου.

«Πρόκληση» για το Μαξίμου η πρόταση για Καραμανλή

Αντίδραση στο Μαξίμου πυροδότησε και η υπόδειξη του κ. Σαμαρά να τοποθετηθεί ο Κώστας Καραμανλή για την Προεδρία της Δημοκρατίας. «Η απόφαση για την Προεδρία της Δημοκρατίας θα ανακοινωθεί αποκλειστικά από τον Κυριάκο Μητσοτάκη στον χρόνο που πρέπει, προασπίζοντας το κύρος του θεσμού και το πρόσωπο της Προέδρου», σχολίαζαν συνεργάτες του, με έντονο εκνευρισμό για την προσπάθεια, όπως εκτιμούν, του κ. Σαμαρά να φέρει σε δύσκολη θέση τον πρωθυπουργό. Από το περιβάλλον του κ. Καραμανλή υποστηρίζουν ότι «δεν είχε γνώση για το περιεχόμενο της συνέντευξης και δεν υπήρχε προσυνεννόηση». Το σίγουρο είναι ότι ο κ. Καραμανλής έχει προγραμματισμένη ομιλία την ερχόμενη Παρασκευή 22 Νοεμβρίου στην Πάτρα σε παρουσίαση βιβλίου όπου αναμένεται να τοποθετηθεί για τις εξελίξεις στη ΝΔ. Άλλωστε, δεν είναι κρυφό ότι Σαμαράς και Καραμανλής έχουν αναπτύξει κοινό βηματισμό τον τελευταίο χρόνο και συντονίζουν τις κινήσεις τους σε όλα τα επίπεδα. Γεγονός που κάνει αρκετά στελέχη της ΝΔ δύσπιστα ως προς το αν γνώριζε ή όχι ο κ. Καραμανλής το περιεχόμενο της συνέντευξης.

iefimerida.gr

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ στο ΒΗΜΑ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΤΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ

Από

anixneuseis

November 17, 2024

Ερώτηση: Κύριε Σαμαρά, ποιες είναι οι διαφορές που έχετε με τη στρατηγική της κυβέρνησης στα εθνικά θέματα;
Απάντηση: Ομολογώ πως δεν κατανοώ τη “στρατηγική” της κυβέρνησης! Για παράδειγμα, πρόσφατα ο Ερντογάν ζήτησε κυνικά από τον ΟΗΕ την ..αυτοκατάργηση των ψηφισμάτων του ιδίου του Οργανισμού για την εισβολή και κατοχή στην Κύπρο και την αναγνώριση του ψευδοκράτους! Αμέσως μετά συναντήθηκε μαζί του ο πρωθυπουργός…
Αλλο παράδοξο: Ποιά στρατηγική εξυπηρετείται, όταν ξεκινάς «διάλογο» με την Τουρκία, λέγοντας εξαρχής ότι θα κάνεις υποχωρήσεις από τις αρχικές θέσεις;
Ποιά είναι η “ευκαιρία” που παρουσιάζεται στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, για την οποία μιλάει η κυβέρνηση συνεχώς, εντός κι εκτός συνόρων; Που στοχεύει η συνεχής επίκληση της ανάγκης “να δείξουμε γενναιότητα”; Σε τι ακριβώς καλούμαστε να είμαστε «γενναίοι»;
Την ίδια ώρα η Τουρκία, όπως είδαμε πριν λίγες ημέρες και με τον Φιντάν στην Αθήνα, τοποθετεί δημοσίως όλη την ατζέντα των διεκδικήσεών της. Aπό την αποστρατικοποίηση των νησιών μέχρι και τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου.
Αρα, για να επανέλθω, η ακολουθούμενη ελληνική “στρατηγική” φοβάμαι πως έχει καταστήσει την άλλη πλευρά περισσότερο αδιάλλακτη κι ακόμη πιο προκλητική…

Kαι μιάς που μιλάμε για στρατηγική, δείτε πως μπορούν να αλλάξουν ριζικά τα γεωπολιτικά δεδομένα: Η νέα Αμερικανική ηγεσία, απο κοινού με το Ισραήλ, φαίνεται πιθανό να βάλει στην εξίσωση της περιοχής τους Κούρδους. Καταλαβαινόμαστε, ελπίζω…

Ερώτηση: Μα δεν είμαστε υποχρεωμένοι από το Διεθνές Δίκαιο να διαπραγματευθούμε τις θαλάσσιες ζώνες με άλλα όμορα κράτη, άρα και με την Τουρκία;
Απάντηση: Είμαστε υποχρεωμένοι να διαπραγματευτούμε την οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Τουρκία! Όχι να συζητήσουμε εάν τα νησιά έχουν ΑΟΖ…
Το Διεθνές Δίκαιο προβλέπει ρητά, ότι τα νησιά που είναι κατοικημένα ή μπορούν να συντηρήσουν οικονομική ζωή – άρα και το Καστελόριζο- έχουν πλήρη επήρεια ΑΟΖ…
Η Τουρκία δεν δέχεται ότι τα νησιά έχουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα. Δεν μας ζητάει να διαπραγματευθούμε την οριοθέτηση βάσει του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας. Ζητάει να δεχθούμε ότι στην περίπτωσή μας δεν ισχύει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας! Και να παραπέμψουμε τη διαφορά μας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, με βάση προγενέστερο Διεθνές Δίκαιο. Κι αυτό επιδιώκουν να περιλαμβάνεται στο συνυποσχετικό.
Με απλά λόγια, η Τουρκία ζητά να έχουμε συμφωνήσει εκ των προτέρων ότι χάνουμε τη δικαιοδοσία των νησιών μας – δηλαδή την οικονομική εκμετάλλευση τεράστιων θαλασσίων εκτάσεων.Ή ζητά να παρακάμψουμε εντελώς το Δίκαιο, αποδεχόμενοι συνεκμετάλλευση αιολικών πάρκων στο Αιγαίο, πάνω σε ΑΟΖ δικής μας δικαιοδοσίας!
Μας ζητάει δηλαδή να μοιράσουμε τα… “δικά μας” ή, έστω, να τα συν-εκμεταλλευτούμε!
Οπότε, τι ακριβώς “συζητάμε”;

Ερώτηση: Κι εσείς έχετε συνομιλήσει με τον Ερντογάν. Πώς λοιπόν ισχύει αυτό που έχετε πει ότι δεν κάνεις διάλογο με «πειρατές»;
Απάντηση: Τότε δεν υπήρχε Τουρκολυβικό μνημόνιο! Το οποίο παραβιάζει πλήρως το Διεθνές Δίκαιο, καταπατά ευθέως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και – παρεμπιπτόντως – δεν το έχει καν επικυρώσει ούτε η Εθνοσυνέλευση της Λιβύης! Δηλαδή είναι από κάθε άποψη, παράνομο! Αυτή ήταν μια ανοιχτά “πειρατική” πράξη, στην οποία προχώρησε η Τουρκία το 2019, τέσσερα χρόνια μετά την δική μου αποχώρηση από την Πρωθυπουργία.
Στα δικά μου χρόνια δεν υπήρχε ούτε ο εποικισμός της Αμμοχώστου, ούτε η επιμονή για δύο χωριστά κράτη στην Κύπρο (κατά παράβαση του Πρωτοκόλλου ένταξης της Κύπρου στην Ευρώπη), ούτε η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, ούτε τα κύματα των εργαλειοποιημένων λαθρομεταναστών, ούτε η Κάσος, ούτε, ούτε….
Ολα αυτά, τότε δεν υπήρχαν!

Ερώτηση: Η «γαλάζια πατρίδα», το casus belli, παραμένει στην τουρκική εθνοσυνέλευση. Πώς το κρίνετε σε σχέση με τον διάλογο που άρχισε;
Απάντηση: Ετσι είναι! Η Τουρκία διατηρεί το casus belli και διδάσκει πλέον ανοικτά στα σχολεία της τη θεωρία της “Γαλάζιας Πατρίδας”.
Κι εμείς – χωρίς να απαιτούμε καν να αρθούν αυτές οι ανοιχτές προκλήσεις σε βάρος μας – διακηρύσσουμε τη “φιλία” μας με την Τουρκία!
Κι ακόμα περισσότερο:
Η Τουρκία μόλις πριν τρείς μήνες αμφισβήτησε εμπράκτως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας νοτίως της Κάσου. Ενώ εδώ έχουμε επίσημα ελληνική ΑΟΖ, οριοθετημένη και διακηρυγμένη.
Προσέξτε τι συμβαίνει: η Ελλάδα έχει συνάψει τις τριμερείς συμφωνίες με Ισραήλ και Αίγυπτο, από κοινού με την Κύπρο.
Την ώρα μάλιστα που ο σύμμαχός μας, το Ισραήλ, βρίσκεται σε ανοικτή αντιπαράθεση μέχρις εσχάτων με την Τουρκία…
Την ώρα που με την άλλη μας σύμμαχο, την Αίγυπτο, έχουμε υπογράψει τη μερική ΑΟΖ, την οποία η Τουρκία αμφισβητεί στην πράξη…
Την ίδια λοιπόν ώρα, εμείς διατρανώνουμε την … “Φιλία” μας με την Τουρκία!

Και δεν είναι μόνο αυτό.
Μέχρι και ο Ράμα μας προκαλεί ! Μέσα στην Ελλάδα. Ανοιχτά…
Ενώ συνεχίζει να υφαρπάζει ελληνικές περιουσίες στη Χιμάρα. Εχει καταργήσει από τον δήμαρχο μέχρι και την ονομασία της Βορείου Ηπείρου!
Κι εμείς εγκρίνουμε αγόγγυστα την πρόοδο της Αλβανικής ένταξης στην Ευρώπη! Παραμένουμε δηλαδή το ίδιο χαλαροί στις προκλήσεις και της “ισχυρής” Τουρκίας και της “ανίσχυρης” Αλβανίας…

Ερώτηση: Πιστεύετε ότι η κυβέρνηση περνά την κρίση της δεύτερης τετραετίας; Και τι πρέπει, κατά τη γνώμη σας, θα πράξει η κυβέρνηση και προσωπικά ο
Πρωθυπουργός ώστε να διορθώσει τα κακώς κείμενα;
Απάντηση: Εχω ξαναπεί ότι το καράβι μας χρειάζεται πυξίδα. Εννοώ ότι λείπει το όραμα, το αφήγημα προς την κοινωνία: πού είμαστε, πού πάμε και πού θέλουμε να πάμε. Πρέπει να δοθεί μεγαλύτερο βάρος στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι πολίτες και οι μικρές επιχειρήσεις. Ιδιαίτερα με το ρεύμα που πάει στα ύψη, λόγω και του εσφαλμένου μείγματος ενεργειακής πολιτικής. Ο κόσμος δεν τα βγάζει πέρα!
Ο πρωθυπουργός οφείλει να αφουγκραστεί τη βάση του κόμματος, και την ίδια την κοινωνία, η οποία ζητάει διαφορετικά πράγματα.
Και να αντιληφθεί, έστω και τώρα, το πού πάει ο κόσμος διεθνώς. Γιατί πάει στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση!
Όλες οι κοινωνίες της Δύσης κινούνται δεξιότερα, κι εμείς προσπαθούμε να κάνουμε άνοιγμα σε κάποιο… “Κέντρο”! Και εν πάση περιπτώσει, δεν είναι κεντρώα πολιτική ο μόνιμος “κατευνασμός” των τουρκικών προκλήσεων…
Στην προκειμένη περίπτωση, λ.χ, πρέπει να “στείλει σπίτι τους” όποιους δηλώνουν ότι στο όνομα της «φιλίας και ηρεμίας» με την Τουρκία “ας χαρακτηρισθούν και μειοδότες”!
Αυτό πως προέκυψε; Γιατί να χαρακτηρισθεί μειοδότης κάποιος που ακολουθεί τη σταθερή εθνική γραμμή; Δεν λέγονται ποτέ τέτοια πράγματα!
Κι άλλα παράδοξα ακούσαμε. Οπως το περί “σχετικής έννοιας” της εθνικής κυριαρχίας, κάτι που θέλω να ελπίζω ότι ήταν φραστικό λάθος.

Ομως όλα αυτά τα ακούει και η απέναντι πλευρά.
Και κάποιοι εδώ συνεχίζουν να αναρωτιούνται, «από πού συμπεραίνουμε» ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη για πιθανές υποχωρήσεις.
Δεν τα “συμπεραίνουμε”! Ειπώθηκαν δημόσια.

Γι’ αυτό ανησυχούμε, κι εγώ και ο Κώστας Καραμανλής και το 50% του ελληνικού λαού, τουλάχιστον.

Ερώτηση: Να σας ρωτήσω, πως εκτιμάτε την κατάσταση που επικρατεί στην αντιπολίτευση;
Απάντηση: Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέρρευσε. Η Αριστερά πλέον δεν υπερασπίζεται καμμία κοινωνική τάξη. Εχει μετατραπεί σε σύμμαχο νεοφιλελεύθερων πολιτικών, οι οποίες δεν συγκινούν τα έθνη και τους πολίτες τους. Δεν φταίει λοιπόν ο “πωλητής,” φταίει το “προϊόν”.

Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να ανασυνταχθεί. Εχει όμως παρόμοιο πρόβλημα: η Σοσιαλδημοκρατία, όπως την ξέραμε, υποχωρεί παγκοσμίως. Δεν προσφέρει μια νέα πρόταση, μόνο μοντέλα διαχείρισης. Επομένως, ισχυρή αντιπολίτευση δεν υπάρχει. Κι αυτό κάνει κακό και στην κυβέρνηση και στη χώρα. Στη χώρα γιατί δεν διατυπώνονται εναλλακτικές ιδέες και στην κυβέρνηση γιατί της δημιουργεί την αίσθηση μονοκρατορίας, γεγονός που οδηγεί πολλές φορές σε αλαζονεία κι εμμονές.

Ερώτηση: Η woke ατζέντα ήταν αυτή που οδήγησε τον Τραμπ σε νέα νίκη στις εκλογές ή μήπως τελικά αυτός είναι ένας μύθος και η βασική αιτία είναι η οικονομία;
Απάντηση: Αναρωτιέμαι: έπρεπε να εκλεγεί ο Τράμπ για να καταλάβουν ορισμένοι το τι σημαίνει για τη συντριπτική πλειοψηφία της κάθε κοινωνίας η Woke ατζέντα; Τι σημαίνουν τα κύματα των εργαλειοποιημένων παράνομων μεταναστών και η βεβιασμένη «πράσινη μετάβαση»; Η οποία δημιούργησε ακρίβεια πολύ ανθεκτική. Ακρίβεια που ροκανίζει τα εισοδήματα και υπονομεύει την ανταγωνιστικότητα της Οικονομίας. Αυτά έφεραν τη μεγάλη νίκη του Τραμπ.
Έχω μάλιστα προειδοποιήσει την Ευρώπη και την Ελλάδα για όλα αυτά, εκατό φορές. Πολύ πριν επανεμφανιστεί ο Ντόναλντ Τράμπ στο προσκήνιο. Και τότε κάποιοι με κοίταζαν περίεργα…
Ο Τράμπ τα έκανε σημαία του και κέρδισε τις αμερικανικές εκλογές πανηγυρικά –Προεδρία και Βουλή και Γερουσία. Κόντρα στις περισσότερες προβλέψεις και παρά την εχθρότητα των συστημικών Μέσων.
Και τώρα τελευταία κάποιοι, εμφανώς σοκαρισμένοι, άρχισαν να «ανακαλύπτουν» ότι ήταν όλα αυτά που οδήγησαν στην άνοδο του Τράμπ. Είναι οι ίδιοι που υποστήριζαν μέχρι χθές – και μερικοί ακόμα στηρίζουν – τη woke ατζέντα, και την ανεκτικότητα στη λαθρομετανάστευση, και την βεβιασμένη «πράσινη μετάβαση».Τα “ορφανά” του δικαιωματισμού, στην Ελλάδα, είδαν ξαφνικά “το φώς το αληθινό”…

Ερώτηση: Ποιοι κατά την άποψή σας είναι λόγοι της κατάρρευσης της κυβέρνησης Σολτς στη Γερμανία και γιατί σημειώθηκε άνοδος της ακροδεξιάς;
Απάντηση: Μία μόλις μέρα μετά την εκλογή του Τράμπ, ο μέχρι προχθές υπουργός Οικονομικών, ο φιλελεύθερος Christian Lindner, ζήτησε αναθεώρηση της οικονομικής πολιτικής και αλλαγή των στόχων της «πράσινης μετάβασης». Γι αυτό έπεσε η Γερμανική κυβέρνηση. Αυτή είναι η πολιτική αλλαγή που συντελείται παντού.
Για τους ίδιους λόγους εξελέγη ο Τραμπ στην Αμερική, για τους ίδιους λόγους ανέβηκε τόσο πολύ στη Γαλλία η Λεπέν, για τους ίδιους λόγους είναι ήδη κυβέρνηση στην Ιταλία η Μελόνι, στην Ολλανδία το κόμμα του Βίλντερς, κι αντίστοιχα κόμματα σε Αυστρία, Σουηδία, Φιλανδία, Ουγγαρία, για τον ίδιο λόγο έπεσε η κυβέρνηση στη Γερμανία κι ανεβαίνει η Δεξιά παντού: Παράνομη μετανάστευση, woke ατζέντα και «βεβιασμένη πράσινη μετάβαση»!
Κι όσοι επιμένουν σε αυτές τις πολιτικές πυροβολούν τα πόδια τους! Αυτό δεν είναι κεντροδεξιά πολιτική. Και ευνοεί μόνο την ακροδεξιά – που ακόμα στην Ελλάδα ευτυχώς δεν είναι ισχυρή. Kι αυτό ίσως επειδή η κυβέρνησή μου έστειλε τη Χρυσή Αυγή σιδηροδέσμια στη Δικαιοσύνη…

Ερώτηση: Τι θα κάνετε, αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης σας προτείνει για την Προεδρία της Δημοκρατίας;
Απάντηση: Δεν πρόκειται να γίνει αυτό. Βέβαια, αν θέλετε την άποψή μου, θεωρώ τον Κώστα Καραμανλή την καλύτερη επιλογή.

Ερώτηση: Κύριε Σαμαρά, αισθάνεστε δικαιωμένος από τις εξελίξεις στην υπόθεση της Novartis;
Απάντηση: Δικαιωμένος θα είμαι όταν αποκαλυφθεί ποιοι και γιατί έστησαν την σκευωρία εναντίον μας. Ώστε να μην επαναληφθεί…
Τώρα αποκαλύφθηκε επισήμως η αληθινή ταυτότητα των “προστατευομένων μαρτύρων”. Τώρα μόλις! Πέντε χρόνια και πλέον αφού οι μαρτυρίες τους αποδείχθηκαν ψευδείς και ανυπόστατες. Κι ας ήταν από τότε γνωστά τα ονόματά τους.
Δηλαδή επί πέντε χρόνια, απλώς προστατεύονταν… ψευδομάρτυρες! Οπως και η τότε αρμόδια Εισαγγελέας που έχρισε τους ψευδομάρτυρες ως “μάρτυρες”.
Θα μάθουμε λοιπόν πώς στήθηκε η σκευωρία επί ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά θα μάθουμεκαι πώς συγκαλύφθηκαν οι πρωταγωνιστές της για άλλα πέντε χρόνια μετά τον ΣΥΡΙΖΑ…

Ερώτηση: Τι απαντάτε σε όσους σας επέκριναν για τον χαιρετισμό σας, για χαριεντίσματα μίλησαν, με τον Νίκο Παπά του ΣΥΡΙΖΑ;

Απάντηση: Λέτε για τον ίδιο Νίκο Παπά που χάρισε βιβλίο με ιδιόχειρη αφιέρωση στον πρωθυπουργό στη Βουλή, προχθές; Χαριεντίσματα εννοείτε τα γέλια και την εγκαρδιότητα που είδαμε μεταξύ Ερντογάν, Ράμα, Χριστοδουλίδη, Φιντάν και του Ελληνα πρωθυπουργού στο περιθώριο της Ευρωπαϊκής Συνόδου; Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά …

Ερώτηση: Κάποιοι αναρωτιούνται αν θα καταψηφίσετε τον προϋπολογισμό.

Απάντηση: Αστειεύεστε; Οσοι με γνωρίζουν καλά δεν θα είχαν τέτοιες ανησυχίες…

Μητσοτάκης-Γεραπετρίτης εκτεθειμένοι όχι μόνο από την παραίτηση στο ΥΠΕΞ αλλά και από τον Φιντάν! Το καυστικό σχόλιο Αυφαντή

Από

pcuser

November 16, 2024

Η παραίτηση βόμβα ανώτατου διπλωμάτη στο ΥΠΕΞ για όσα γίνονται στα ελληνοτουρκικά «απαντήθηκε» με διαρροές «κύκλων» που δεν είπαν τίποτα για την ταμπακιέρα! Το καλύτερο σχόλιο που έγινε προέρχεται από τον πρέσβη ε.τ Γιώργο Αυφαντή ,ο οποίος την ώρα των εξελίξεων βρισκόταν στο στούντιο της εκπομπής του Γιώργου Σαχίνη «Αντιθέσεις». Ο δημοσιογράφος του διάβασε την «απάντηση» των κύκλων του ΥΠΕΞ και ο πρέσβης ε.τ απάντησε:

Ενδιαφέρον έχει και η στιγμή που ο Γιώργος Σαχίνης ανακοινώνει την παραίτηση του υψηλόβαθμου διπλωμάτη Ρ.Κούνδουρου, με τον Π.Τσάκωνα από το ΕΛΙΑΜΕΠ στο «τηλεοπτικό παράθυρο».

Όμως δεν είναι μόνο η παραίτηση στο ΥΠΕΞ που έχει φέρει σε πολύ δύσκολη θέση την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Για ακόμη μία φορά η Τουρκία ,μέσω του ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν εκθέτει Μητσοτάκη-Γεραπετρίτη που επιμένουν να λένε ότι συζητάνε για ένα και μόνο θέμα με την Τουρκία.

Για «πολλαπλά θέματα με την Ελλάδα πέρα από το Αιγαίο» έκανε λόγο ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, σε τηλεοπτική συνέντευξή του που μεταδόθηκε το βράδυ της Παρασκευής .

Σύμφωνα με όσα είπε στο A Haber, ο Χακάν Φιντάν ιη πρόσφατη επίσκεψή του στην Αθήνα ήταν μέρος μιας διαδικασίας και ότι ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, θα επισκεφθεί ξανά την Τουρκία τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο του 2025 για τη Διάσκεψη Συνεργασίας Υψηλού Επιπέδου. Ο Χακάν Φιντάν σημείωσε ότι η πρώτη διμερής επίσκεψή του στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε σε θετικό κλίμα και ότι ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Ιεραπετρίτης, είχε επίσης θετική προσέγγιση και ότι υπάρχουν σύνθετα προβλήματα μεταξύ των δύο χωρών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που κληροδοτήθηκαν από τις προηγούμενες γενιές.

Ο Χακάν Φιντάν, ο οποίος υποστήριξε ότι «υπάρχει κάποια πίεση από την εσωτερική πολιτική και στις δύο χώρες», δήλωσε ότι αναζητούν μια λύση στην οποία και οι δύο πλευρές μπορούν να συμφωνήσουν χωρίς να θίγονται τα συμφέροντα της Τουρκίας. Μάλιστα, ο ίδιος σημείωσε ότι «επικεντρώθηκαν σε ανοιχτές συζητήσεις και όχι στην κλιμάκωση των εντάσεων στη διαδικασία που ξεκίνησε με την Ελλάδα» και εξήγησε ότι «υπάρχουν πολλά άλλα θέματα εκτός από το θέμα του Αιγαίου, όπως ο αφοπλισμός των νησιών, η υφαλοκρηπίδα, τα χωρικά ύδατα, τα μέρη με αβέβαιο καθεστώς, ο εναέριος χώρος και οι αποκλειστικές οικονομικές ζώνες».

Τι είπε για το Κυπριακό

Στη συνέχεια των δηλώσεών του, ο Χακάν Φιντάν επεσήμανε ότι το Κυπριακό έγινε «ξαφνικά πρόβλημα στην Ε.Ε. ως αποτέλεσμα της λανθασμένης απόφασης που έλαβε η Ε.Ε. σχετικά με τη μόνη επιλογή για λύση δύο κρατών στο Κυπριακό» και εξέφρασε την άποψη ότι «το θέμα αυτό αποτελούσε πάντα προβληματική περιοχή σε θέματα που σχετίζονται με την Τουρκία».

Εφιστώντας την προσοχή στο γεγονός ότι «όλοι έχουν αποδεχθεί την πραγματικότητα στο νησί», ο Χακάν Φιντάν είπε: «Η πραγματικότητα στο νησί είναι ότι οι δύο κοινότητες ζουν χωριστά η μία από την άλλη. Και οι δύο κοινότητες έχουν πλέον χαράξει τα δικά τους μονοπάτια, ζουν τις δικές τους ζωές, έχουν κόψει το δικό τους ομφάλιο λώρο και συνεχίζουν τα δικά τους μονοπάτια. Η αναζήτηση αυτών για να ενωθούν ξανά με τη βία κάτω από μια φόρμουλα και να εμπλακούν στον διαμοιρασμό της εξουσίας δεν είναι μια αναζήτηση που θα φέρει αποτελέσματα». Αναφερόμενος στην ιδιότητα του παρατηρητή της κατεχόμενης Κύπρου στον Οργανισμό Τουρκικών Κρατών (ΟΤΚ), ο Χακάν Φιντάν τόνισε ότι η διεθνής απομόνωση και «το εμπάργκο που έχει επιβληθεί στην “ΤΔΒΚ” συνεχίζεται».

Όσον αφορά στην άρση του εμπάργκο όπλων από τις ΗΠΑ προς την Κυπριακή Δημοκρατία και στην υπογραφή συμφωνίας με τη Λευκωσία, καθώς και σχετικά με τις προσπάθειες δημιουργίας βάσεων, ο Χακάν Φιντάν είπε ότι «παρακολουθούν πολύ στενά τις κινήσεις που αλλάζουν τις ισορροπίες όσον αφορά την ασφάλεια». Δηλώνοντας ότι «δεν υπάρχει ανάγκη για ένα νέο στρατιωτικό κίνημα στο νησί της Κύπρου», ο Χακάν Φιντάν τόνισε: «Μια πολιτική που παράγει μια απειλή διαφορετική από τη δική μας παρουσία, αντιλαμβάνεται μια απειλή και χρησιμοποιεί αυτή την απειλή ως δικαιολογία για να πραγματοποιήσει τους δικούς της εξοπλισμούς, αυτή είναι μια άλλη περιοχή. Εκεί μπορεί να υπάρχει μια άλλη πρόθεση. Απ’ ό,τι βλέπω, όλοι γνωρίζουν ότι είμαστε έτοιμοι για κάθε σενάριο. Η Κύπρος είναι πολύ κοντά μας. Ως πατρίδα, οι δυνατότητες κινητοποίησής μας είναι επίσης πολύ υψηλές».

Σημειώνοντας ότι και οι δύο πλευρές συνεχίζουν να έχουν προθέσεις όσον αφορά στις διπλωματικές επιδιώξεις, ο Χακάν Φιντάν είπε ότι ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, έφερε τις δύο πλευρές κοντά και ότι στο μέλλον μπορεί να υπάρξουν τετραμερείς ή πενταμερείς συνομιλίες με οικοδεσπότη τον Αντόνιο Γκουτέρες και τη συμμετοχή της Τουρκίας.

Η ελληνοτουρκική προσπάθεια στον ΟΑΣΕ

Ακόμα, ο Χακάν Φιντάν αποκάλυψε ότι κατά τη συνάντησή του με τον Γιώργο Γεραπετρίτη συζήτησαν, επίσης, την κατάσταση της μουσουλμανικής μειονότητας και είπε ότι η Τουρκία και η Ελλάδα διεξάγουν ένα κοινό έργο στο πλαίσιο του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) και έχουν προτείνει ένα κοινό πακέτο για τη διοίκηση του ΟΑΣΕ. Μάλιστα, ο ίδιος τόνισε ότι στο πλαίσιο αυτό, παρουσιάστηκε ένα κοινό πακέτο και προτάθηκαν τόσο ένας Τούρκος υποψήφιος για τη Γενική Γραμματεία του ΟΑΣΕ όσο και ένας Έλληνας υποψήφιος για τη Διεύθυνση.

https://www.militaire.gr/o-fintan-ekthetei-xana-mitsotaki-gerapetriti-polla-ta-themata-me-tin-ellada-pera-apo-to-aigaio/

Τουρκικό ΥΠΕΞ: «Η Ε.Ε. δεν είναι αρμόδια να μιλάει για το Αιγαίο»

Από

pcuser

November 16, 2024

Μανώλης Κωστίδης

«Ακυρους» χαρακτηρίζει η Αγκυρα τους χάρτες που χρησιμοποιούνται για το Αιγαίο και τη Μεσόγειο από την Ευρωπαϊκή Ενωση. «Η Ε.Ε. δεν έχει την αρμοδιότητα να εκφράσει γνώμη για διαφορές θαλάσσιας δικαιοδοσίας μεταξύ κυρίαρχων χωρών», υποστηρίζει σε ανακοίνωσή του το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.

Ανακοίνωση για το Αιγαίο εξέδωσε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών. Αρχικά στην ανακοίνωση αναφέρει ότι η Τουρκία «ακολουθεί αυστηρά τις Μελέτες Χωροταξικού Θαλάσσιου Σχεδιασμού της Ευρωπαϊκής Eνωσης, προβαίνει στις απαραίτητες προειδοποιήσεις στα αρμόδια μέρη και λαμβάνει όλα τα μέτρα για την προστασία των δικαιωμάτων στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο».

Στη συνέχεια ωστόσο, το τουρκικό ΥΠΕΞ υποστηρίζει ότι «οι χάρτες που χρησιμοποιούνται για το Αιγαίο και τη Μεσόγειο σε αυτές τις μελέτες είναι άκυροι για την Τουρκία και δεν έχουν καμία de facto ή νομική συνέπεια».

Υπογραμμίζει, δε, ότι «δεν θα επιτρέψει το έργο να παραβιάσει τα δικαιώματα της Τουρκίας», ενώ υποστηρίζει ότι «η Ε.Ε. δεν έχει την αρμοδιότητα να εκφράσει γνώμη για διαφορές θαλάσσιας δικαιοδοσίας μεταξύ κυρίαρχων χωρών». Θεωρεί, ακόμη, ότι «το γεγονός ότι η Ε.Ε. εμπλέκεται μέσω τέτοιων πρωτοβουλιών, δυσχεραίνει τη λύση των προβλημάτων».

«Συνολική προσέγγιση»

Στην ανακοίνωση του τουρκικού ΥΠΕΞ προστίθεται ο ισχυρισμός ότι «δεν είναι δυνατή η αποδοχή μονομερών διατάξεων σχετικά με τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας», καθώς και ότι «τέτοιες προσπάθειες θα υπονομεύσουν τις προσπάθειες για την επίτευξη συνολικής, δίκαιης και βιώσιμης λύσης στα διασυνδεδεμένα προβλήματα του Αιγαίου».

«Πρέπει να υιοθετηθεί ειλικρινής και συνολική προσέγγιση για την επίλυση των προβλημάτων στη βάση του διεθνούς δικαίου, της φιλίας και της καλής γειτονίας», καταλήγει η ανακοίνωση.

«Η Τουρκία αποκλείεται από το Αιγαίο»

Σε προκλητικό πνεύμα κινήθηκαν και δημοσιεύματα σε τουρκικά ΜΜΕ, όπως στην αντιπολιτευόμενη/εθνικιστική εφημερίδα Aydinlik που ισχυρίζεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκπόνησε χάρτες των θαλάσσιων περιοχών των κρατών μελών της Ε.Ε. στους οποίους «η Τουρκία αποκλείεται εντελώς από το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο».

«Αφησαν την Τουρκία χωρίς έξοδο από τον Μαρμαρά», αναφέρεται στο σχετικό δημοσίευμα, όπου γίνεται ακόμη λόγος για δήθεν «παραχώρηση μεγάλων θαλάσσιων εκτάσεων στα απέναντι νησιά». «Οι νησίδες και οι βραχονησίδες των οποίων η κυριαρχία δεν έχει μεταβιβαστεί στην Ελλάδα εμφανίζονται στην κυριαρχία της Αθήνας», υποστηρίζει το τουρκικό Μέσο, ενώ υπάρχει αναφορά και στο Καστελλόριζο, για το οποίο λέγεται ότι «παραχωρούνται πάνω από 40 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας έκτασης». Το δημοσίευμα καταλήγει ότι «συνθήκες που να καθορίζουν αυτά τα σύνορα δεν υπογράφηκαν ποτέ».

Το θέμα εισήγαγε στη δημόσια σφαίρα ο γνωστός ως εισηγητής του παράνομου τουρκο-λιβυκού μνημονίου Τζιχάτ Γιαϊτζί μέσω ανάρτησης στο Χ.

https://www.kathimerini.gr/politics/foreign-policy/563327869/toyrkiko-ypex-i-e-e-den-einai-armodia-na-milaei-gia-to-aigaio/

Τραγωδία των Τεμπών: Χάθηκε το βίντεο με τη φόρτωση της εμπορικής αμαξοστοιχίας

Από

pcuser

November 16, 2024

Το βίντεο θα αποκάλυπτε το υλικό που μετέφερε το εμπορικό τρένο της τραγωδίας των Τεμπών.

Ένα ακόμη γεγονός, που γεννά σοβαρά ερωτήματα για την έρευνα σχετικά με την τραγωδία των Τεμπών και πυροδοτεί νέες κατηγορίες για απόπειρα συγκάλυψης, έρχεται στο φως της δημοσιότητας.

Όπως αποκαλύφθηκε, στο οπτικό υλικό που έστειλε ο ΟΣΕ στη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών αλλά και σε εξειδικευμένη εταιρεία του εξωτερικού για να ερευνήσει τις ακριβές συνθήκες που έγινε το δυστύχημα των Τεμπών, δεν συμπεριλαμβάνεται το βίντεο που δείχνει την εμπορική αμαξοστοιχία να φορτώνεται στον σταθμό της Θεσσαλονίκης.

Το συγκεκριμένο βίντεο είναι εξαιρετικά κρίσιμο καθώς θα μπορούσε να αποκαλύψει αν υπήρχε δηλωμένο ή παράνομο υλικό στην εν λόγω αμαξοστοιχία, το οποίο θα μπορούσε να προκαλέσει τόσο μεγάλη έκρηξη μετά τη σύγκρουση των τρένων. Υπενθυμίζεται πως από την έκρηξη και τη μεγάλη φωτιά που προκλήθηκε απανθρακώθηκαν 7 άνθρωποι.

Ο εφέτης ανακριτής της Λάρισας, Σωτήρης Μπακάιμης, είχε ζητήσει εξ αρχής το συγκεκριμένο βίντεο, ωστόσο τώρα διαπιστώνεται πως αυτό μάλλον έχει πλέον «χαθεί». Ο ανακριτής ζήτησε εκ νέου την κατάσχεση των σωστών αρχείων και δίσκων, ώστε να ληφθεί το επίμαχο βίντεο, αλλά ενημερώθηκε πως οι δίσκοι επαναγράφονται και δεν υπάρχει η δυνατότητα ανάκτησης του περιεχομένου.

Ο ΟΣΕ ρίχνει την ευθύνη στην εταιρεία που διαχειρίζεται τις κάμερες των σταθμών, λέγοντας πως ήταν αυτή που έδωσε το λάθος υλικό στις αρχές.

Η εξέλιξη έχει προκαλέσει οργή στους συγγενείς των θυμάτων, οι οποίοι τονίζουν πως είναι πολύ σημαντικό να βρεθεί με τι ήταν φορτωμένη η αμαξοστοιχία διότι η πυρκαγιά που προκλήθηκε μπορεί να προήλθε από αυτό το υλικό.

Εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση δέχεται κριτική για συγκάλυψη. Το ΠΑΣΟΚ ζήτησε άμεσα εισαγγελική παρέμβαση με σκοπό να κινηθεί η έρευνα για το χαμένο βίντεο, ενώ ο Στέφανος Κασσελάκης, σε ανάρτησή του στο X, ανέφερε:

«21 μήνες μετά το έγκλημα στα Τέμπη έφτασε στα χέρια του ανακριτή ο σωστός σκληρός δίσκος! Επί 21 μήνες δεν του είχε παρασχεθεί το βίντεο της φόρτωσης της εμπορικής αμαξοστοιχίας γιατί έμπλεξε η γραφειοκρατία λόγω “εσφαλμένης διατύπωσης”.

Όσα προσκόμματα, μπαζώματα, μονταζιέρες και “εσφαλμένες διατυπώσεις” και να επιστρατεύσετε, είναι χρέος του υγιούς τμήματος του πολιτικού συστήματος να λάμψει η αλήθεια. Το οφείλουμε στα θύματα, στις οικογένειες και στην ελληνική κοινωνία».

https://www.ieidiseis.gr/ellada/269321/tragodia-ton-tempon-xathike-to-vinteo-me-ti-fortosi-tis-emporikis-amaksostoixias

1...1,0151,0161,017...3,039 Σελίδα 1,016 από 3,039

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Anixneuseis.grΑνιχνεύσεις - Καθημερινή Ενημέρωση

Γεωπολιτική μάχη για το λίθιο της Σερβίας

Διστακτική η Τουρκία σε νέα στρατιωτική κλιμάκωση στη βόρεια Συρία

«Η Μεγάλη Ιδέα της Ελλάδας και η Γεωπολιτική Βλακεία των ΗΠΑ», τουρκικό δημοσίευμα

Το Πολυτεχνείο, η Δικτατορία, η Κύπρος και η Μεταπολίτευση

ΤΑ ΝΕΑ

Τι τους χώρισε; Γιατί ο Ιωαννίδης κινήθηκε κατά του Παπαδόπουλου;

Για ποιο λόγο ήθελαν δικτατορία οι Αμερικανοί;

Κ. Κυριακόπουλος: πισώπλατη μαχαιριά που θα οδηγήσει σε πολιτική και κυβερνητική παράλυση την ίδια την χώρα

Ρούντι Ρινάλντι: Ζει το Πολυτεχνείο; Κι αν ναι, πώς;

ΟΙ ΤΡΙΓΜΟΙ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΟΔΗΓΗΣΟΥΝ

του Παντελή Σαββίδη

Από αυτήν την πλευρά η ρήξη Σαμαρά-Μητσοτάκη δονεί τα θεμέλια της Δεξιάς Πολυκατοικίας αλλά δεν θα την ρίξει διότι άλλαξε όνομα και περιτύλιγμα.

Όπως ο Τράμπ στην Αμερική, έτσι και ο Μητσοτάκης στην Ελλάδα, εκφράζει ρεύμα κοινωνικό. Το εξέφρασε νωρίτεραάλλος πολιτικός, ανταγωνιστικού πολιτικού χώρου.

Διαλάθουν της ζωής αλλά επηρεάζουν την ζωή των άλλων με το δικαίωμα επιλογής που έχουν.

Η απάντηση του Γεραπετρίτη ήταν: δεν σε βάλαμε εκεί για να διαβάζεις τα νομοσχέδια Αλλά για να τα υπογράφεις.

Πώς έφτασε ο Κ. Μητσοτάκης στη διαγραφή Σαμαρά -Αναμενόμενη απόφαση μετά την προκλητική αμφισβήτηση

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ στο ΒΗΜΑ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΤΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ

Μητσοτάκης-Γεραπετρίτης εκτεθειμένοι όχι μόνο από την παραίτηση στο ΥΠΕΞ αλλά και από τον Φιντάν! Το καυστικό σχόλιο Αυφαντή

Τι είπε για το Κυπριακό

Η ελληνοτουρκική προσπάθεια στον ΟΑΣΕ

Τουρκικό ΥΠΕΞ: «Η Ε.Ε. δεν είναι αρμόδια να μιλάει για το Αιγαίο»

Μανώλης Κωστίδης

«Συνολική προσέγγιση»

«Η Τουρκία αποκλείεται από το Αιγαίο»

Τραγωδία των Τεμπών: Χάθηκε το βίντεο με τη φόρτωση της εμπορικής αμαξοστοιχίας

https://www.ieidiseis.gr/ellada/269321/tragodia-ton-tempon-xathike-to-vinteo-me-ti-fortosi-tis-emporikis-amaksostoixias