Αρχική Blog Σελίδα 1002

ΟΗΕ: «Επιδημία σεξουαλικής βίας» στο εμπόλεμο Σουδάν

0

Ο βοηθός Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ αρμόδιος για τις ανθρωπιστικές υποθέσεις, ο Τομ Φλέτσερ, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου χθες Δευτέρα στο Πορτ Σουδάν για την «επιδημία σεξουαλικής βίας» με θύματα τις γυναίκες στο Σουδάν που ρημάζει ο πόλεμος, κάνοντας λόγο για φαινόμενο «απαράδεκτου» εύρους.

«Ντρέπομαι που δεν είμαστε σε θέση να σας προστατεύσουμε, ντρέπομαι για αυτό που έκαναν άνδρες όπως εγώ», είπε ο Βρετανός κατά την πρώτη επίσκεψή του στην πόλη, που βρέχεται από την Ερυθρά Θάλασσα.

Το Πορτ Σουδάν έχει μετατραπεί στην de facto πρωτεύουσα του Σουδάν από τον Απρίλιο του 2023, όταν το Χαρτούμ μετατράπηκε σε πεδίο μάχης ανάμεσα στον τακτικό στρατό και στους παραστρατιωτικούς των Δυνάμεων Ταχείας Υποστήριξης (ΔΤΥ).

Ο πόλεμος έχει στοιχίσει τη ζωή σε δεκάδες αν όχι εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, έχει μετατρέψει πάνω από 11 εκατομμύρια πολίτες σε εσωτερικά εκτοπισμένους και πρόσφυγες και γέννησε αυτή που ο ΟΗΕ χαρακτηρίζει μια από τις χειρότερες ανθρωπιστικές κρίσεις στον κόσμο εδώ και δεκαετίες.

Σχεδόν 26 εκατομμύρια Σουδανοί -χονδρικά ο μισός πληθυσμός- αντιμετωπίζουν κίνδυνο να λιμοκτονήσουν και τα δυο εμπόλεμα μέρη κατηγορούνται για τη χρήση της πείνας ως όπλου.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του, ο κ. Φλέτσερ συναντήθηκε με τον επικεφαλής των σουδανικών ενόπλων δυνάμεων, τον στρατηγό Άμπντελ Φάταχ αλ Μπουρχάν, de facto ηγέτη του Σουδάν, και συζήτησε τις δύσκολες προσπάθειες με σκοπό να «αυξηθούν οι παραδόσεις βοήθειας» διαπερνώντας «σύνορα» και «γραμμές μετώπων».

Εργαζόμενοι σε οργανώσεις και οργανισμούς αρωγής καταγγέλλουν τα γραφειοκρατικά εμπόδια από πλευράς της σουδανικής χούντας.

Κατά τη διάρκεια εκδήλωσης που οργανώθηκε σε σχολείο στο Πορτ Σουδάν για την διεθνή ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, ο κ. Φλέτσερ είπε πως ο κόσμος πρέπει να «τα πάει καλύτερα» σε ό,τι αφορά την προστασία των γυναικών στο Σουδάν, που είναι εκτεθειμένες στη συστηματική σεξουαλική βία.

Οι βιασμοί, συμπεριλαμβανομένων των ομαδικών, είναι «γενικευμένοι» τους 18 μήνες πολέμου στη χώρα, διαπίστωνε έκθεση του ΟΗΕ που δημοσιοποιήθηκε στα τέλη Οκτωβρίου, επικρίνοντας ειδικά τις ΔΤΥ.

«Το εύρος της σεξουαλικής βίας που διαπιστώσαμε στο Σουδάν είναι απίστευτο», επισήμαινε σε ανακοίνωσή του ο πρόεδρος της αποστολής επαλήθευσης των Ηνωμένων Εθνών στο Σουδάν, ο τανζανός δικαστικός Μοχάμεντ Τσάντε Όθμαν.

Δεν προστατεύονται ούτε καν τα παιδιά: γυναίκες και κορίτσια απάγονται συστηματικά για να μετατραπούν σε σεξουαλικές σκλάβες, τόνιζε η έκθεση.

Επιστολή AHI σε Μπάιντεν για την καθιέρωση της Κύπρου σε βασικό εταίρο του ΝΑΤΟ

0

Να αξιοποιήσει τον εναπομείναντα χρόνο της προεδρικής θητείας του για να αναβαθμίσει ακόμα περισσότερο το επίπεδο της συνεργασίας μεταξύ των ΗΠΑ και της Κυπριακής Δημοκρατίας προτρέπει το Αμερικανικό Ελληνικό Ινστιτούτο (AHI) τον πρόεδρο Τζο Μπάιντεν.

Η ελληνοαμερικανική οργάνωση προτείνει στον Αμερικανό πρόεδρο να αναλάβει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες που θα καθιερώσουν την Κύπρο ως βασικό εταίρο του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Μεσόγειο. Μεταξύ των προτάσεων, συμπεριλαμβάνεται η είσοδό στον Μεσογειακό Διάλογο (MD) αλλά και η εξεύρεση επιπλέον συνεργειών μέσω των εξειδικευμένων προγραμμάτων συνεργασίας (ITPPs) που διαθέτει η συμμαχία.

Στην επιστολή, το AHI επικροτεί τα βήματα που έγιναν την τελευταία τετραετία για να ενισχυθεί η εταιρική σχέση μεταξύ της Ουάσιγκτον και της Λευκωσίας. Χαρακτηριστικά υπογραμμίζεται η καθιέρωση του πρώτου Στρατηγικού Διαλόγου, η υπογραφή του οδικού χάρτη για διμερή αμυντική συνεργασία, η αναβάθμιση της στρατιωτικής συνεργασίας και η κοινή προσπάθεια για την δημιουργία του θαλάσσιου ανθρωπιστικού διαδρόμου στη Γάζα.

«Κύριε πρόεδρε, έχετε ήδη εργαστεί για να ενισχύσετε τους κρίσιμους δεσμούς μεταξύ των συμμάχων του ΝΑΤΟ και των εταίρων του ΝΑΤΟ στον Ινδο-Ειρηνικό ωκεανό – σας προτρέπουμε να κάνετε το ίδιο στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Ανατολική Μεσόγειος είναι ένα γεωπολιτικό κομβικό σημείο και η έλλειψη δράσης για την αντιμετώπιση της αποσταθεροποιητικής συμπεριφοράς της Τουρκίας στέλνει ένα μήνυμα που μπορεί να ενθαρρύνει περαιτέρω επιθετικότητα», τονίζεται χαρακτηριστικά.

Σε αυτό το πλαίσιο, εκφράζεται απογοήτευση για το γεγονός ότι υπάρχει έλλειψη σημαντικής προόδου τα τελευταία τέσσερα χρόνια σε κρίσιμα ζητήματα που σχετίζονται με τις ενέργειες της Τουρκίας που αντιτίθενται στα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Η ελληνοαμερικανική οργάνωση υπενθυμίζει τη μακροχρόνια εμπλοκή που είχε ο πρόεδρος Μπάιντεν ως γερουσιαστής με τα συγκεκριμένα θέματα. Το συγκεκριμένο γεγονός είχε καλλιεργήσει προσδοκίες για μια πιο αποφασιστική στάση στην αντιμετώπιση πιεστικών προκλήσεων όπως η συνεχιζόμενη κατοχή της Κύπρου.

«Επί πέντε δεκαετίες, η παράνομη κατοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας παραμένει ένα άλυτο πρόβλημα. Οι επιπτώσεις αυτής της παρατεταμένης κρίσης εκτείνονται πέρα από την ίδια την Κυπριακή Δημοκρατία, καθώς η κατοχή επηρεάζει τη σταθερότητα σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο. Επιπλέον, η κατοχή υπονομεύει τα συμφέροντα της περιφερειακής πολιτικής των ΗΠΑ που αφορούν την ενεργειακή ασφάλεια, την ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών, την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και το εμπόριο», σημειώνεται στην επιστολή.

Υπό αυτό το πρίσμα, το AHI υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ μπορούν να διαδραματίσουν κρίσιμο ρόλο στη διευκόλυνση του διαλόγου και στην παροχή της απαραίτητης υποστήριξης για την επανένωση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όπως αναφέρεται, υπάρχει μια πραγματική ανάγκη για μια συνολική προσέγγιση που θα δίνει προτεραιότητα στη διπλωματική εμπλοκή, θα υποστηρίζει τα δικαιώματα των Κυπρίων και θα προωθεί μια λύση στο θέμα της κατοχής της Κυπριακής Δημοκρατίας με βάση το κράτος δικαίου, το Διεθνές Δίκαιο και το αμερικανικό δίκαιο.

Τέλος, το Αμερικανικό Ελληνικό Ινστιτούτο ευχαριστεί τον πρόεδρο Μπάιντεν για την υπηρεσία και τη δέσμευση που επέδειξε στη προώθηση των θεμάτων που έχουν σημασία για την ελληνοαμερικανική κοινότητα. Η επιστολή καταλήγει λέγοντας «καθώς ατενίζουμε το μέλλον, ελπίζουμε ότι θα δώσετε προτεραιότητα στην επίλυση της κατοχής της Κυπριακής Δημοκρατίας, ώστε το έθνος να είναι επιτέλους ελεύθερο και να ζει με ειρήνη. Ελπίζουμε επίσης να χρησιμοποιήσετε τις ημέρες που σας απομένουν στην εξουσία για να αντιμετωπίσετε τις αποσταθεροποιητικές ενέργειες της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι τελευταίοι μήνες της θητείας σας αποτελούν μια κρίσιμη ευκαιρία για να κάνετε μια διαφορά που θα έχει διάρκεια και σας προτρέπουμε να την εκμεταλλευτείτε».

 

Ο Τραμπ ενθαρρύνει τον Τζ. Πατρώνη να είναι υποψήφιος για το Κογκρέσο στις ειδικές εκλογές στη Φλόριντα

0

Την στήριξη του στον Ελληνοαμερικανό πολιτειακό αξιωματούχο Τζίμι Πατρώνη στις ειδικές εκλογές που θα γίνουν στη Φλόριντα για την κάλυψη της κενής θέσης στη Βουλή των Αντιπροσώπων εξέφρασε ο Ντόναλντ Τραμπ.

Ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ ενθάρρυνε τον κ. Πατρώνη, νυν οικονομικό διευθυντή της πολιτείας, να θέσει υποψηφιότητα στις εκλογές που θα γίνουν λόγω της παραίτησης του πρώην βουλευτή Ματ Γκέιτς.

Σε ανάρτηση στη συντηρητική πλατφόρμα Truth Social, ο Ντόναλντ Τραμπ επαίνεσε τον Τζίμι Πατρώνη ως έναν προσωπικό φίλο αλλά και υποστηρικτή του κινήματος MAGA, σημειώνοντας ότι θα έχει την απόλυτη στήριξη του στην περίπτωση που επιλέξει να θέσει υποψηφιότητα.

Όπως εξήγησε, ο ομογενής πολιτικός μοιράζεται τις ίδιες προτεραιότητες που σχετίζονται με την οικονομική ανάπτυξη, την ασφάλεια των συνόρων, την ενεργειακή ανεξαρτησία και το δικαίωμα στην οπλοκατοχή.

Από την πλευρά του, ο Τζίμι Πατρώνης απάντησε με ενθουσιασμό στην πλατφόρμα Χ, λέγοντας «βάλτε με να δουλέψω, κύριε πρόεδρε! Είμαι εδώ για να υπηρετήσω».

Εάν ο κ. Πατρώνης αποφασίσει να θέσει υποψηφιότητα και καταφέρει να εκλεγεί θα είναι ο έβδομος Ελληνοαμερικανός που θα υπηρετεί στη νέα Βουλή των Αντιπροσώπων. Όπως είναι γνωστό στις εκλογές του Νοεμβρίου επανεκλέχθηκαν οι βουλευτές Γκας Μπιλιράκης, Κρις Πάππας, Νικόλ Μαλλιωτάκη, και Ντίνα Τίτους, με την ελληνική ομάδα να ενισχύεται με την Μάγκι Γκούντλεντερ και τον Mάικ Χαριδόπουλο που κατάφεραν να εκλεγούν για πρώτη φορά.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι ρωσικές δυνάμεις προελαύνουν με τον γρηγορότερο ρυθμό από την έναρξη του πολέμου, σύμφωνα με αναλυτές

0

Οι ρωσικές δυνάμεις προελαύνουν στην Ουκρανία με τον πιο γοργό ρυθμό από τις πρώτες ημέρες της εισβολής τους, τον Φεβρουάριο του 2022, καταλαμβάνοντας στη διάρκεια του προηγούμενου μήνα εκατοντάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα, σύμφωνα με αναλυτές και μπλόγκερς.

Ο πόλεμος φαίνεται να εισέρχεται στην πιο επικίνδυνη φάση του, όπως εκτιμούν Ρώσοι και Δυτικοί αξιωματούχοι, αφού οι ρωσικές δυνάμεις κατέγραψαν σημαντικά εδαφικά κέρδη και οι ΗΠΑ επέτρεψαν στο Κίεβο να χρησιμοποιεί αμερικανικής κατασκευής πυραύλους για να πλήττει στόχους βαθιά στο ρωσικό έδαφος.

«Η Ρωσία έχει κάνει νέα εβδομαδιαία και μηνιαία ρεκόρ σε ό,τι αφορά την έκταση των περιοχών που έχει καταλάβει στην Ουκρανία», ανέφερε το ρωσικό, ανεξάρτητο μέσο ενημέρωσης Agentstvo.

Την προηγούμενη εβδομάδα οι ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν σχεδόν 235 τετραγωνικά χιλιόμετρα, εβδομαδιαίο ρεκόρ για το 2024, εξήγησε.

Εξάλλου ο ρωσικός στρατός έθεσε υπό τον έλεγχό του 600 τετραγωνικά χιλιόμετρα στη διάρκεια του Νοεμβρίου, σημείωσε το Agentstvo επικαλούμενο στοιχεία από το DeepState, μια ομάδα που έχει στενούς δεσμούς με τον ουκρανικό στρατό και η οποία εξετάζει υλικό από τις μάχες και καταρτίζει χάρτες από το μέτωπο.

Η Ρωσία άρχισε να προελαύνει με γοργότερους ρυθμούς στην ανατολική Ουκρανία τον Ιούλιο, λίγο πριν ο ουκρανικός στρατός εξαπολύσει μια αιφνιδιαστική επίθεση στη ρωσική περιφέρεια του Κουρσκ θέτοντας υπό τον έλεγχό του κάποια εδάφη. Έκτοτε η ρωσική προέλαση έχει επιταχυνθεί, σύμφωνα με χάρτες από ανοικτές πηγές πληροφόρησης.

Οι ρωσικές δυνάμεις προχωρούν προς την ουκρανική πόλη Κουράχοβε, η οποία απέχει ελάχιστα από το Ποκρόφσκ, έναν επιμελητειακό κόμβο στην περιοχή του Ντονέτσκ, και εκμεταλλεύονται τις αδυναμίες του ουκρανικού στρατού στο μέτωπο, σημειώνουν αναλυτές.

«Οι ρωσικές δυνάμεις προχωρούν τον τελευταίο καιρό με σημαντικά πιο γρήγορο ρυθμό σε σχέση με ολόκληρο το 2023», ανέφεραν σε έκθεσή τους αναλυτές του Institute for the Study of War με έδρα την Ουάσινγκτον.

Το γενικό επιτελείο του ουκρανικού στρατού επεσήμανε στη χθεσινή του ενημέρωση ότι 45 μάχες, διαφορετικής έντασης, μαίνονταν χθες στη γραμμή του μετώπου στο Κουράχοβε.

«Οι πρόοδοι της Ρωσίας στη νοτιοανατολική Ουκρανία είναι σε μεγάλο μέρος τους αποτέλεσμα του εντοπισμού και της εκμετάλλευσης των αδυναμιών των ουκρανικών δυνάμεων», εξήγησε το Institute for the Study of War.

Η Ρωσία τονίζει ότι θα πετύχει όλους τους στόχους της στην Ουκρανία ανεξαρτήτως του τι λέει και τι κάνει η Δύση.

Από την πλευρά του ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι δεν θα μπορέσει να επιτευχθεί ειρήνη μέχρις ότου απωθηθεί από το ουκρανικό έδαφος το σύνολο των ρωσικών δυνάμεων και επιστραφούν στην Ουκρανία όλες οι περιοχές που έχει καταλάβει η Ρωσία, περιλαμβανομένης της Κριμαίας.

Ο Ζελένσκι έχει εκτιμήσει ότι στόχος του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν είναι να καταλάβει το σύνολο του Ντονμπάς – το οποίο περιλαμβάνει τις επαρχίες Ντονέτσκ και Λουχάνσκ-και να απωθήσει τις ουκρανικές δυνάμεις από το Κουρσκ.

Όμως ο ουκρανικός στρατός, μικρότερος αριθμητικά σε σχέση με τον ρωσικό, δυσκολεύεται να στρατολογήσει νέα μέλη και να εξοπλίσει τις νέες μονάδες.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το Ισραήλ αναμένεται να αποφασίσει απόψε αν θα συμφωνήσει σε κατάπαυση του πυρός με τη Χεζμπολά

0

Το λεγόμενο συμβούλιο ασφαλείας της ισραηλινής κυβέρνησης αναμένεται να εκφραστεί σήμερα για το εάν θα κηρυχθεί ανακωχή στον πόλεμο εναντίον της λιβανικής Χεζμπολά, δήλωσε χθες Δευτέρα αξιωματούχος, ενώ η κυβέρνηση των ΗΠΑ διαβεβαίωσε πως η συμφωνία βρίσκεται «κοντά». 

Η γαλλική προεδρία, που συμμετέχει ενεργά στις διεθνείς προσπάθειες μεσολάβησης, διαβεβαίωσε επίσης ότι οι συνομιλίες για την ανακωχή έχουν «προχωρήσει σημαντικά» και κάλεσε την κυβέρνηση του Ισραήλ και τη Χεζμπολά να αδράξουν «το ταχύτερο αυτή την ευκαιρία».

Οι ανακοινώσεις αυτές έγιναν με φόντο την περαιτέρω κλιμάκωση τις τελευταίες ημέρες των ισραηλινών βομβαρδισμών εναντίον προπυργίων του σιιτικού κινήματος που πρόσκειται στο Ιράν στην επικράτεια του Λιβάνου. Χθες Δευτέρα σκοτώθηκαν τουλάχιστον 31 άνθρωποι στους βομβαρδισμούς του Ισραήλ, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας του Λιβάνου.

Την 8η Οκτωβρίου 2023, η Χεζμπολά άνοιξε μέτωπο με το Ισραήλ για να υποστηρίξει τη Χαμάς, σύμμαχό της παλαιστινιακό ισλαμιστικό κίνημα, που έγινε στόχος καταστροφικών, ευρείας κλίμακας ισραηλινών στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Λωρίδα της Γάζας σε αντίποινα για την άνευ προηγουμένου έφοδο του στρατιωτικού του βραχίονα στο νότιο Ισραήλ την προηγουμένη, την 7η Οκτωβρίου 2023.

Έπειτα από σχεδόν έναν χρόνο διασυνοριακών ανταλλαγών πυρών κι αφού θεώρησε πως αποδυνάμωσε τη Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας, το Ισραήλ μετέφερε το κέντρο βάρους του πολέμου στην επικράτεια του Λιβάνου, εξαπολύοντας εντατική εκστρατεία αεροπορικών βομβαρδισμών εναντίον προπυργίων της Χεζμπολά από την 23η Σεπτεμβρίου κι αρχίζοντας χερσαία επίθεση επτά ημέρες αργότερα.

Το συμβούλιο ασφαλείας της ισραηλινής κυβέρνησης θα αποφασίσει «απόψε» για τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο πηγή του στην ισραηλινή κυβέρνηση υπό τον όρο να μην κατονομαστεί.

Τέσσερις λιβανικές κυβερνητικές πηγές δήλωσαν στο πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς ότι οι πρόεδροι των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν και της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν ετοιμάζονται να ανακοινώσουν τη σύναψη συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Χεζμπολά πιθανόν μέσα στην ημέρα.

«Είμαστε κοντά» σε συμφωνία, διαβεβαίωσε ο Τζον Κέρμπι, εκπρόσωπος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της αμερικανικής προεδρίας. Τόνισε ωστόσο πως τίποτε δεν έχει οριστικοποιηθεί ακόμη: «δεν έχει γίνει τίποτα μέχρι να γίνουν όλα», είπε, καλώντας σε σύνεση.

Σύμφωνα με πληροφορίες του αμερικανικού ειδησεογραφικού ιστότοπου Axios, η συμφωνία έχει βάσει αμερικανικό σχέδιο που προβλέπει κατάπαυση του πυρός για 60 ημέρες, κατά τη διάρκεια των οποίων τόσο ο ισραηλινός στρατός, όσο και οι μαχητές της Χεζμπολά θα αποσυρθούν από τα σύνορα των δυο κρατών και θα αναπτυχθούν οι λιβανικές ένοπλες δυνάμεις.

Το σχέδιο συμπεριλαμβάνει τη δημιουργία διεθνούς επιτροπής επιτήρησης της εφαρμογής της συμφωνίας, πρόσθεσε το ρεπορτάζ, κάνοντας λόγο για αμερικανικές διαβεβαιώσεις πως θα υποστηριχθούν τυχόν ισραηλινές επιχειρήσεις σε περίπτωση εχθρικής ενέργειας του σιιτικού κινήματος.

Η μεσολάβηση βασίζεται στην απόφαση 1701 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που αφορούσε το τέλος του προηγούμενου πολέμου ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Χεζμπολά, το 2006, και προβλέπει πως μόνο ο στρατός του Λιβάνου και οι κυανόκρανοι πρέπει να είναι ανεπτυγμένοι στα σύνορα των δυο χωρών.

Όμως ο ακροδεξιός υπουργός Εθνικής Ασφαλείας Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ διεμήνυσε πως η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός θα ήταν «μεγάλο λάθος» και, απευθυνόμενος στον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, τόνισε πως «δεν είναι πολύ αργά για να (τη) σταματήσει» και να συνεχίσει τον πόλεμο ως την «ολοκληρωτική νίκη»..

Η Ντορίτ Σισόν, δασκάλα από το βόρειο Ισραήλ, 51 ετών, φοβάται ότι θα υπάρξει διευθέτηση παρόμοια με εκείνη του 2006, που κατ’ αυτήν επέτρεψε στη Χεζμπολά να «επανεξοπλιστεί»: Τώρα «έχει σήραγγες, ρουκέτες, κάθε πιθανό όπλο».

Η κυβέρνηση Νετανιάχου λέει πως θέλει να εγγυηθεί πως δεν θα είναι σε θέση να κάνουν κακό στο Ισραήλ η Χεζμπολά και η Χαμάς, σύμμαχοι του Ιράν, ορκισμένου εχθρού του εβραϊκού κράτους. Ορκίστηκε να καταστρέψει τη Χαμάς μετά την επίθεσή της την 7η Οκτωβρίου και λέει επίσης πως έχει σκοπό να τερματίσει τις εκτοξεύσεις ρουκετών από τη Χεζμπολά, που οδήγησαν στον εξαναγκαστικό εκτοπισμό κάπου 60.000 κατοίκων του βορρά τον τελευταίο χρόνο.

Χθες ο ισραηλινός στρατός διαβεβαίωσε πως έπληξε μέσα σε μια ώρα κάπου 25 στόχους συνδεόμενους με τη Χεζμπολά στη νότια Βηρυτό, στον νότιο και στον ανατολικό Λίβανο. Το βράδυ, έγιναν νέοι βομβαρδισμοί στο νότιο τμήμα της Βηρυτού, σύμφωνα με το λιβανικό πρακτορείο ειδήσεων ANI.

Η Χεζμπολά εξαπέλυσε τουλάχιστον 30 βλήματα εναντίον της επικράτειας του Ισραήλ σύμφωνα τον ισραηλινό στρατό.

Στο μεταξύ συνεχίστηκαν οι μάχες ανάμεσα σε δυνάμεις της Χεζμπολά και ισραηλινά στρατεύματα, κατά το ANI.

Σύμφωνα με το λιβανικό υπουργείο Υγείας, έχουν σκοτωθεί σχεδόν 3.800 άνθρωποι στον Λίβανο από τον Οκτώβριο του 2023, στη μεγάλη πλειονότητά τους από την 23η Σεπτεμβρίου και μετά.

Στην ισραηλινή πλευρά έχουν σκοτωθεί 82 στρατιωτικοί και 47 πολίτες σε 13 μήνες, κατά τα επίσημα δεδομένα.

Την ίδια ώρα στο λεγόμενο νότιο μέτωπο, στην πολιορκημένη, ερειπωμένη κι απειλούμενη από λιμό Λωρίδα της Γάζας, συνεχίστηκε χθες για 416η ημέρα ο πόλεμος με ισραηλινούς βομβαρδισμούς κυρίως στο βόρειο τμήμα της.

«Υπάρχουν περίπου 65.000 άνθρωποι στις πολιορκημένες ζώνες» στη βόρεια Λωρίδα της Γάζας. «Ακούμε πως ψάχνουν σε κάδους σκουπιδιών, στα συντρίμμια, προσπαθούν να βρουν παλιές κονσέρβες, οποιοδήποτε τρόφιμο μπορούν», είπε εκπρόσωπος της υπηρεσίας των Ηνωμένων Εθνών για τους παλαιστίνιους πρόσφυγες (UNRWA), η Λουίζ Γουότεριτζ, που βρίσκεται στον παλαιστινιακό θύλακο.

Οι ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Λωρίδα της Γάζας έχουν στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 44.235 ανθρώπους, στην πλειονότητά τους αμάχους, σύμφωνα με δεδομένα του υπουργείου Υγείας της Χαμάς, που θεωρούνται αξιόπιστα από τον ΟΗΕ.

Η Χαμάς, που χαρακτηρίζεται τρομοκρατική οργάνωση από το Ισραήλ, τις ΗΠΑ και την ΕΕ, πήρε την εξουσία στον παλαιστινιακό θύλακο το 2007, δυο χρόνια μετά τη μονομερή αποχώρηση του Ισραήλ από την παραθαλάσσια περιοχή όπου επέβαλε κατοχή για 38 χρόνια.

Η επίθεση της Χαμάς στο νότιο τμήμα της ισραηλινής επικράτειας την 7η Οκτωβρίου 2023 στοίχισε τη ζωή σε 1.206 ανθρώπους, στην πλειονότητά τους αμάχους, σύμφωνα με καταμέτρηση του Γαλλικού Πρακτορείου βασισμένη σε επίσημα ισραηλινά δεδομένα, που συμπεριλαμβάνει ομήρους που ήταν ήδη νεκροί όταν μεταφέρθηκαν στον παλαιστινιακό θύλακο ή πέθαναν στην αιχμαλωσία. Εκείνη την ημέρα απήχθησαν 251 άνθρωποι, εκ των οποίων 97 παραμένουν όμηροι στη Λωρίδα της Γάζας, ωστόσο 34 εξ αυτών έχουν κηρυχθεί νεκροί από τον ισραηλινό στρατό.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η εκκλησία στη μάχη της διεκδίκησης των γερμανικών χρεών

1

Δεν πρέπει ποτέ στην Ελλάδα να απελπίζεται κανείς. Έστω, και μετά από πέντε δεκαετίες, υπάρχει τώρα χαραμάδα φωτός στο πρόβλημα των γερμανικών αποζημιώσεων. Και αυτή η αχτίνα δεν έρχεται, φευ, από την Κυβέρνηση, εκπρόσωποι της οποίας δήλωσαν κατά καιρούς και μεταξύ άλλων, ότι «μας ενδιαφέρει το μέλλον και όχι το παρελθόν», που έμειναν άφωνοι σε καίριες συναντήσεις με αξιωματούχους ή που καθηλώθηκαν σε σιωπή, όταν Γερμανοί αξιωματούχοι αρνήθηκαν ότι χρωστούν τα μαλλιά της κεφαλής τους στην Ελλάδα.

Δυστυχώς, ακριβώς αυτό συνέβη και όταν τελευταίως ο πρόεδρος Σταϊνμάιερ, στην επίσκεψή του, στη μαρτυρική Κάντανο, απάντησε αφ’υψηλού στην υπενθύμιση του κ. Μητσοτάκη σχετικά με την ύπαρξη αυτών των χρεών, που έγινε με το γάντι είναι αλήθεια, απαντώντας ξερά ότι «το θέμα έχει λήξει». Άκουσον-άκουσον.

Λοιπόν, όχι, το θέμα δεν έχει λήξει. Και τώρα, χάρη στον πατριωτισμό, την τόλμη και την ευθυκρισία του Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου, Αμφιλοχίου, αλλά και τις δύο ελληνικές εφημερίδες «δημοκρατία» και «εστία», δεν είμαστε πια μόνοι, σαν καλαμιές στον κάμπο, ούτε σαν Δον Κιχώτες όλοι εμείς, που πασκίζουμε χρόνια και χρόνια να κρατήσουμε αναμμένο το κεράκι των απαιτήσεων της πατρίδας μας, για τις γερμανικές αποζημιώσεις. Γιατί, τώρα, ο Μητροπολίτης Αμφιλόχιος λειτούργησε ως μαγιά που ξεσήκωσε την εκκλησία της Κρήτης, και που σίγουρα θα ακολουθήσει και η εκκλησία της Ελλάδας. Υπάρχει, εξάλλου, ελπίδα ότι η εκκλησία θα συμπαρασύρει και όσους αρμόδιους ήθελαν να θάψουν το παρελθόν, χάριν του μέλλοντος, αγνοώντας προφανώς ότι δεν υπάρχει μέλλον χωρίς παρελθόν. Και, βέβαια, θα αφυπνιστεί και ο, σε χειμερία νάρκη λαός, για να απαιτήσει επιτέλους τα δίκαιά του.

Η εκκλησία έχει πάντα τεραστίων διαστάσεων ισχύ, όταν τη χρησιμοποιεί με τρόπους που απαιτεί η υψηλή αποστολή της, και όταν δεν παρακολουθεί άφωνη τα σημεία και τέρατα, που συμβαίνουν γύρω της.

Όπως το τόνισα ήδη πολλές φορές, το πρόβλημα των γερμανικών αποζημιώσεων είναι στην κορυφή όλων των υπολοίπων. Και επειδή, επί 15 ήδη χρόνια η Ελλάδα αιμορραγεί, προκειμένου να καταβάλλει ανελλιπώς, και μάλιστα τελευταίως και πριν από την ορισθείσα ημερομηνία τους, χρέη ασυγκρίτως μικρότερα από τα γερμανικά. Και διότι όταν σκύβουμε το κεφάλι και λυγίζουμε τη μέση, ενόσω έχουμε περίτρανα δίκαιο, θεωρούμαστε δεδομένοι και μας χτυπούν από παντού, προκειμένου να εξυπηρετήσουν ο καθένας τα συμφέροντα του, σε βάρος μας. Αλλά και διότι, με τις γερμανικές αποζημιώσεις θα εξασφαλίσουμε ανάπτυξη, αδύνατη όπως αποδείχθηκε τα τελευταία 15 μνημονιακά χρόνια. Και τέλος, με την επιστροφή των γερμανικών χρεών, θα μπορέσουμε να εξοπλίσουμε ως «αστακό» τη γαλάζια πατρίδα μας και να σώσουμε και την Κύπρο.

Όνειρα; Μπορεί, αλλά χάρη στη μετατροπή τους σε πραγματικότητα ξαναγεννήθηκε η Ελλάδα πριν από 203 χρόνια.

newsbreak.gr

Κ. Παϊδας: τουρκικά μαθήματα εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας

1

Κωνσταντίνος Παΐδας
25.11.202415:55

Η Ιστορία διδάσκει ότι αρκετές φορές η ενδελεχής μελέτη του αντιπάλου μπορεί να αποδειχθεί όχι απλώς διδακτική, αλλά ακόμα και σωτήρια…
Η πρόσφατη αποκαλυπτική συνέντευξη του Τούρκου Υπ. Εξ. Χ. Φιντάν ενισχύει τους προβληματισμούς αρκετών Ελλήνων πολιτών για το πλαίσιο του διεξαγόμενου ελληνοτουρκικού διαλόγου, αλλά και για ορισμένες πτυχές της ακολουθούμενης πολιτικής της Ελλάδος έναντι της Τουρκίας κατά το τελευταίο ενάμιση περίπου έτος.

Πριν υπεισέλθουμε στην ουσία των λεγομένων του Τούρκου Υπ. Εξ., θα πρέπει να υπογραμμίσουμε μία κομβική επιλογή της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας αναφορικά με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και τον εν εξελίξει διμερή διάλογο. Η Τουρκία σε κάθε ευκαιρία και από κάθε επίσημο και ημιεπίσημο βήμα διακηρύσσει ευθαρσώς και με σαφήνεια τις παράνομες αναθεωρητικές θέσεις και τις παράλογες απαιτήσεις της εις βάρος της Ελλάδος. Κατά τον τρόπο αυτόν καθιστά σαφές και στον πλέον αδαή ότι αδιαφορεί παντελώς για το Διεθνές Δίκαιο και για τις Διεθνείς Συνθήκες και ότι θεωρεί πως μας έχει ήδη επιβάλει τη δική της ατζέντα επί τη βάσει του δικαίου του (κατ’ αυτήν) ισχυρού.

Έτσι, και αφού εξ αρχής μας επέβαλε δυστυχώς και το πλαίσιο του «διαλόγου» εν ονόματι των «ήρεμων υδάτων του Αιγαίου» (δηλ. τη διμερή «συζήτηση» αντί του Ευρωτουρκικού διαλόγου), η Τουρκία ομιλεί περί «γεωγραφικών σχηματισμών αμφισβητούμενης κυριαρχίας στο Αιγαίο», περί «ασιατικής (δηλ. τουρκικής) υφαλοκρηπίδας, επί της οποίας επικάθηνται οι ελληνικές νήσοι του Αιγαίου», περί αποστρατιωτικοποίησης των ελληνικών νήσων του Αιγαίου, οι οποίες επί δεκαετίες μεν τελούν υπό (δεδηλωμένη) τουρκική απειλή, αλλά «η κυριαρχία της Ελλάδος επί αυτών θα αμφισβητηθεί από την Τουρκία, εφόσον δεν αποστρατιωτικοποιηθούν άμεσα», περί «συνεκμετάλλευσης (δηλ. επί της ουσίας περί συγκυριαρχίας) Ελλάδος-Τουρκίας στο Αιγαίο», περί «τουρκικής μειονότητας στην Ελλάδα», κ.λπ.

Την ίδια στιγμή, οι επίσημες (και ημιεπίσημες) δηλώσεις των θεσμικών προσώπων που μετέχουν από πλευράς Ελλάδος στον ελληνοτουρκικό διάλογο είναι απολύτως λακωνικές και δυσανάλογα «ευγενικές» και «νηφάλιες» σε σχέση με τις δηλώσεις των Τούρκων ομολόγων τους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η ελληνική (αλλά και η διεθνής) κοινή γνώμη να «καταγράφει στη μνήμη της» τις τουρκικές διεκδικήσεις και να «εξοικειώνεται» με αυτές. Βεβαίως, οι μετέχοντες από πλευράς Ελλάδος στον ελληνοτουρκικό διάλογο επαναλαμβάνουν διαρκώς ότι για την Ελλάδα υφίσταται μία μόνον διαφορά, αυτή της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Ωστόσο, την ίδια στιγμή δηλώνουν ότι θεωρούν ως λογικό πως στο τραπέζι του διαλόγου η Ελλάδα «θα απαιτηθεί να κάνει και υποχωρήσεις, προκειμένου να επιλυθούν προβλήματα που κληρονομήθηκαν από το παρελθόν και υπονομεύουν την ειρηνική συνύπαρξη των δύο γειτονικών λαών».

Εδώ ακριβώς ανακύπτουν δύο ζητήματα.

Ζήτημα πρώτο: υπάρχουν πραγματικές και ουσιαστικές υποχωρήσεις που θα απαιτηθεί να κάνει και η Τουρκία ή εκ μέρους της ως υποχώρηση θα θεωρηθεί / προβληθεί το ότι ίσως αρκεστεί στην ικανοποίηση της πλειοψηφίας και όχι του συνόλου των παράνομων και παράλογων διεκδικήσεών της εις βάρος της Ελλάδος;

Ζήτημα δεύτερο: πώς νοείται το «win-win» μεταξύ (γκρίζου) λύκου και λευκού αμνού, δεδομένου ότι η Ελλάδα στο τραπέζι του διαλόγου δεν έχει θέσει την παραμικρή διεκδίκηση από την Τουρκία; Εξαιτίας των δύο αυτών ακριβώς ερωτημάτων, για τα οποία δεν έχουν δοθεί ακόμα πειστικές απαντήσεις από υπεύθυνα χείλη, η ελληνική κοινή γνώμη προβληματίζεται πολύ σοβαρά και η ελληνική πολιτική σκηνή είναι αρκετά «ηλεκτρισμένη», μολονότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης εδώ και αρκετό καιρό ασχολούνται κυρίως με εσωτερικές τους διεργασίες.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημανθεί κάτι ιδιαιτέρως σημαντικό για όσους είτε δεν καταλαβαίνουν είτε προσποιούνται ότι δεν καταλαβαίνουν κάποιες «λεπτομέρειες». Η έντονη κριτική που ασκείται στην τουρκική κυβέρνηση εκ μέρους του τουρκικού τύπου περί υποτιθέμενης υποχωρητικότητας έναντι της Ελλάδος στο Κυπριακό και στο Αιγαίο (δηλ. στον πυρήνα του τουρκικού αναθεωρητισμού) εξυπηρετεί απολύτως τους στόχους της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας, αφού δημιουργεί την (ψευδ)αίσθηση στην ελληνική (κυρίως) αλλά και στη διεθνή κοινή γνώμη ότι και η Τουρκία προβαίνει ήδη σε υποχωρήσεις και μάλιστα σημαντικές…

Σε αυτό το κλίμα, ο Τούρκος Υπ. Εξ., απευθυνόμενος τυπικά στο εσωτερικό ακροατήριο της χώρας του ουσιαστικά όμως στα ώτα των απανταχού ακουόντων, υποστηρίζει ότι ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ (και όχι ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ζήτημα της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ) πρέπει να αντιμετωπίζονται «μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, διότι στην ελληνική πολιτική σκηνή τα ζητήματα που σχετίζονται με την Τουρκία μπορούν να υπερπολιτικοποιηθούν σε υπερβολικό βαθμό».

Επομένως, ο Τούρκος Υπ. Εξ., ενώ ενημερώνει λεπτομερώς την τουρκική, την ελληνική και τη διεθνή κοινή γνώμη για τις διεκδικήσεις της χώρας του υπό το παραμορφωτικό πρίσμα της «λογικής» και του «δικαίου» της Άγκυρας, υποδεικνύει στην ελληνική πλευρά να «κρατεί στο σκοτάδι» το περιεχόμενο του ελληνοτουρκικού διαλόγου, προκειμένου να μην αναπτυχθεί ουσιαστικός πολιτικός διάλογος στο εσωτερικό της Ελλάδος, να μην προβληματιστεί για το μέλλον του ο ελληνικός λαός και να μην υπάρξουν αντιδράσεις σε ενδεχόμενες υποχωρήσεις εκ μέρους της Ελλάδος.

Την ίδια ώρα, βεβαίως, στην Τουρκία τα πολιτικά κόμματα δικαιούνται να συναγωνίζονται μεταξύ τους σε εθνικιστικές κορώνες και σε πύρινα κηρύγματα στρατιωτικοποιημένου αναθεωρητισμού εις βάρος της Ελλάδος.

Επομένως, ο Τούρκος Υπ. Εξ. επιθυμεί έναν ελληνοτουρκικό διάλογο, με τον ελληνικό λαό όμως ευρισκόμενο «στο σκοτάδι», προκειμένου ο αμνός να μην έχει καμία τύχη απέναντι στον (γκρίζο) λύκο, ο οποίος πλεονεκτεί στη νυκτερινή όραση…

Συμμερίζεται άραγε η ελληνική πλευρά την άποψη του Τούρκου Υπ. Εξ. ότι «τα προβλήματα που συζητούνται στον ελληνοτουρκικό διάλογο θα πρέπει για την ελληνική κοινή γνώμη να βρίσκονται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, ώστε να μην υπερπολιτικοποιηθούν στην εσωτερική πολιτική της Ελλάδος»;

Εάν η ελληνική πλευρά διαφωνεί με τη θέση αυτή του Τούρκου Υπ. Εξ., ο οποίος επιχειρεί με τη συγκεκριμένη υπόδειξή του να παρέμβει στις εσωτερικές πολιτικές διεργασίες μας και να καταπνίξει εν τη γενέσει του τον δημόσιο διάλογο που επιβάλλεται να αναπτυχθεί επί του υπαρξιακού αυτού εθνικού μας θέματος, δεν θα πρέπει να διαφωτίσει την ελληνική αλλά και την τουρκική και τη διεθνή κοινή γνώμη για τις θέσεις της έναντι των παράνομων και παράλογων τουρκικών διεκδικήσεων, καθώς και για το αν η ίδια θέτει κάποια διεκδίκηση έναντι της Τουρκίας ή αν διαλέγεται απλώς για να «μοιράσει τα δικά της ιμάτια»;

Ο Τούρκος Υπ. Εξ. επιχειρεί επίσης να πείσει την ελληνική πρωτίστως και τη διεθνή δευτερευόντως κοινή γνώμη για την ύπαρξη «αβεβαιοτήτων στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, οι οποίες πρέπει να εξαλειφθούν χωρίς να θιγούν τα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας». Ευτυχώς ή δυστυχώς, η ελληνική κοινή γνώμη γνωρίζει ότι ουδεμία «αβεβαιότητα» υπάρχει στις ελληνοτουρκικές σχέσεις -οι ελληνικές θέσεις ερείδονται ακλόνητα στο Διεθνές Δίκαιο και σε Διεθνείς Συνθήκες όπως π.χ. η Συνθήκη της Λωζάννης και η UNCLOS- καθώς και ότι το μόνο αντικειμενικό πρόβλημα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι ο διαχρονικός (και επισήμως δεδηλωμένος) στρατιωτικοποιημένος τουρκικός αναθεωρητισμός.

Το πραγματικά σπουδαίο μάθημα, όμως, το οποίο παραδίδει (μάλλον ακουσίως) ο Τούρκος Υπ. Εξ. στην ελληνική πολιτική ελίτ αφορά στο πώς πρέπει μία υπεύθυνη πολιτική ηγεσία ενός κράτους να διαχειρίζεται την εξωτερική του πολιτική εν συνόλω. Με αφορμή αιτιάσεις εκ μέρους της τουρκικής αντιπολίτευσης και μερίδας του τουρκικού Τύπου για τους χειρισμούς της τουρκικής κυβέρνησης στο Κυπριακό, και παράλληλα με τον διεξαγόμενο ελληνοτουρκικό διάλογο, ο Χ. Φιντάν είπε ότι «σε τέτοια ζητήματα εφαρμόζεται η τέχνη που ονομάζεται διπλωματία και στρατηγική. Ενώ εξακολουθείς να προασπίζεσαι τα συμφέροντά σου σε ένα ζήτημα, δεν επιτρέπεται να επιδεινώνεις τη θέση σου σε άλλα θέματα, αλλά αντιθέτως οφείλεις να την βελτιώνεις και ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του κάθε ζητήματος πρέπει να προβαίνεις στις σωστές ενέργειες και να αναπτύσσεις τις ορθές μεθόδους διαχείρισης».

Εδώ ακριβώς κάθε αντικειμενικός και νηφάλιος Έλληνας πολίτης δεν μπορεί παρά να αναρωτηθεί αν η ελληνική εξωτερική πολιτική και διπλωματία κατορθώνει να αποδεικνύει στην πράξη την ικανότητά της να προωθεί ένα φλέγον εθνικό ζήτημα χωρίς να επιδεινώνει τη θέση της χώρας σε ένα άλλο εξίσου φλέγον εθνικό ζήτημα. Επί παραδείγματι, μπορεί η ελληνική εξωτερική πολιτική και διπλωματία να επιχειρεί βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων χωρίς να υπαναχωρεί από την επί δεκαετίες εθνική στρατηγική της και από τις «κόκκινες γραμμές» της (χωρίς δηλ. να επιδεινώνει τη θέση της π.χ. στο Κυπριακό, θέτοντάς το εκτός του πλαισίου του ελληνοτουρκικού διαλόγου, όπως ακριβώς επιδιώκει η Τουρκία για να αποδυναμώνει τη διπλωματική, πολιτική και στρατιωτική ισχύ της Κυπριακής Δημοκρατίας);

Επίσης, μπορεί η ελληνική εξωτερική πολιτική να επιχειρεί βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων χωρίς να υπαναχωρεί από την επί δεκαετίες εθνική της στρατηγική και από τις «κόκκινες γραμμές» της στις ελληνοαλβανικές π.χ. σχέσεις, όπου κυρίαρχη θέση έχουν η προστασία της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας της Βορείου Ηπείρου, την οποία επεχείρησε επί ελληνικού μάλιστα εδάφους να «εξαφανίσει» ο Αλβανός πρωθυπουργός Ε. Ράμα;

Ακόμα, μπορεί η ελληνική εξωτερική πολιτική να επιχειρεί τη βελτίωση των ελληνοτουρκικών και των ελληνοαλβανικών σχέσεων υποστηρίζοντας αταλάντευτα την ευρωπαϊκή πορεία των δύο αυτών χωρών, μολονότι εκείνες όχι μόνον δεν συμμορφώνονται κατά την Κομισιόν με το κράτος δικαίου, αλλά και υπονομεύουν τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδος;

Συμβιβάζονται ο τουρκικός στρατιωτικοποιημένος αναθεωρητισμός, το τουρκικό casus belli και η αμφισβήτηση δια στόματος του Αλβανού πρωθυπουργού της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας της Βορείου Ηπείρου με την αταλάντευτη στάση της Ελλάδος υπέρ της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας και της Αλβανίας;

Οι απόψεις του Τούρκου Υπ. Εξ. περί διπλωματίας και στρατηγικής θα πρέπει να προσεχθούν πάρα πολύ από τους ασκούντες την ελληνική εξωτερική πολιτική και διπλωματία. Η Ιστορία διδάσκει ότι αρκετές φορές η ενδελεχής μελέτη του αντιπάλου μπορεί να αποδειχθεί όχι απλώς διδακτική, αλλά ακόμα και σωτήρια…

ΤΟ ΒΗΜΑ

Το σχέδιο της Κύπρου για ένταξη στο ΝΑΤΟ

2

Η άγνωστη ατζέντα που παρουσίασε ο Χριστοδουλίδης στον Μπάιντεν 

 

Τη στρατηγική επιλογή αλλά και τις θεωρητικές και πρακτικές πτυχές του σχεδίου του, για μια ενδεχόμενη μελλοντική ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στο ΝΑΤΟ, όταν οι πολιτικές συνθήκες το επιτρέψουν, ανέπτυξε σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της «Κ» ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης στον ομόλογό του των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, κατά την πρόσφατη συνάντησή τους στο Οβάλ Γραφείο του Λευκού Οίκου.

Πρόκειται για ένα λεπτομερές, καλά μελετημένο σχέδιο, μακροπρόθεσμου προσανατολισμού, αποτελούμενο από πολλά αλληλοεξαρτώμενα στάδια, το οποίο έχει ήδη γίνει ασμένως αποδεκτό από την Ουάσιγκτον.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του Λευκού Οίκου Τζέικ Σάλιβαν, στο άκουσμά του το χαρακτήρισε «win win», προσθέτοντας πως «οι προοπτικές που θα δημιουργούσε μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν τεράστιες».

Και με τον Ρούτε

Δεν ήταν η πρώτη φορά που οι Αμερικανοί άκουγαν τον πρόεδρο Χριστοδουλίδη να περιγράφει το όραμά του για τη θέση της Κύπρου σε έναν κόσμο που αναδιαμορφώνεται ταχύτατα, καθώς το είχε αρχικά μοιραστεί με την πρώην υφυπουργό Βικτόρια Νούλαντ πριν από την αποχώρησή της από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και εν συνεχεία με υψηλόβαθμο αξιωματούχο του αμερικανικού Πενταγώνου το καλοκαίρι.

Η επίσημη παρουσίασή του όμως σε τόσο υψηλό επίπεδο, όπως έγινε στις 30 Οκτωβρίου, αποδεικνύει πως πρόκειται για ένα σχέδιο που έχει πολιτικά ωριμάσει στο μυαλό του κ. Χριστοδουλίδη, ο οποίος, σύμφωνα με πληροφορίες, μετά την Ουάσιγκτον το συζήτησε και στο Βουκουρέστι, με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε, στο περιθώριο της Συνόδου της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας.

Πρώτος στόχος του συγκεκριμένου σχεδίου, όπως είναι σε θέση να γνωρίζει η «Κ», είναι η θεσμοθέτηση της σχέσης της Κυπριακής Δημοκρατίας με το ΝΑΤΟ, με τη συμμετοχή της σε σημαντικό οργανισμό που θεωρείται προθάλαμος της ένταξης στη Βορειοατλαντική Συμμαχία. Για να επιτευχθεί όμως αυτό, θα πρέπει να έχει προηγηθεί σειρά αλυσιδωτών γεγονότων, τα οποία έχουν ως βασική αφετηρία θετικές εξελίξεις στο κυπριακό πρόβλημα και πρόοδο στα ευρωτουρκικά.

Μέσω αυτών θα μπορούσε, για παράδειγμα, να ξεκλειδώσει η συνεργασία της Αγκυρας με ευρωπαϊκούς οργανισμούς και φορείς πολύ χρήσιμους για την ίδια και τις βιομηχανίες της, κάτι που έως σήμερα προσκρούει στην άρνηση και στο βέτο της Λευκωσίας. Είναι προφανές ότι για να δρομολογηθούν οι προαναφερθείσες εξελίξεις καθίσταται απαραίτητη μια πολυεπίπεδη συνεργασία με τον διεθνή παράγοντα, την οποία η Κυπριακή Δημοκρατία είναι έτοιμη να στηρίξει.

Τρεις στρατηγικοί στόχοι

Παράλληλα με όλα αυτά και ταυτόχρονα με τη διαμόρφωση των κατάλληλων πολιτικών συνθηκών, η Κυπριακή Δημοκρατία έχει ζητήσει από τις ΗΠΑ την πλήρωση τριών βασικών στρατηγικών στόχων. Πρώτον, τη δυνατότητα να μπορεί να προμηθεύεται αμυντικό εξοπλισμό από τις ΗΠΑ, κάτι που για να καταστεί εφικτό προϋποθέτει τη μετατροπή της ετήσιας ανανέωσης της άρσης του εμπάργκο όπλων σε τουλάχιστον τριετή ή πενταετή.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες της «Κ», ο πρόεδρος Μπάιντεν κατά τη συνάντηση στο Οβάλ Γραφείο δεσμεύθηκε ότι θα προχωρούσε στις κατάλληλες συνεννοήσεις με το Κογκρέσο για την ικανοποίηση αυτού του «λογικού», όπως χαρακτηρίστηκε, αιτήματος. Τονίζεται ότι για να συμβεί αυτό, απαιτείται αλλαγή της υφισταμένης νομοθεσίας και ήδη εκκρεμεί η σχετική τροπολογία του γερουσιαστή Κόρι Μπούκερ, η οποία δεν αποκλείεται να ενταχθεί στον αμυντικό προϋπολογισμό των ΗΠΑ έως το τέλος του έτους.

Δεύτερο αίτημα που πρέπει να ικανοποιηθεί από την πλευρά των ΗΠΑ βάσει του κυπριακού σχεδιασμού, είναι η περαιτέρω ουσιαστική αναβάθμιση στον τομέα της κοινής εκπαίδευσης μελών της κυπριακής Εθνικής Φρουράς σε στρατιωτικές ακαδημίες των ΗΠΑ. Η δυνατότητα αυτή επισημοποιήθηκε μόλις πρόσφατα και αφορά σε δύο από τις πέντε σχολές των ΗΠΑ που προσφέρουν στρατιωτικά προγράμματα τετραετούς φοίτησης. Η Κυπριακή Δημοκρατία θεωρεί απολύτως απαραίτητη την αύξηση του αριθμού των προσφερόμενων θέσεων και η αμερικανική πλευρά αντιμετωπίζει θετικά και αυτό το αίτημα.

Μετά την Ουάσιγκτον, ο Νίκος Χριστοδουλίδης συζήτησε το σχέδιό του και με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε, στο περιθώριο της Συνόδου της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας στο Βουκουρέστι. Πρώτος στόχος είναι η θεσμοθέτηση της σχέσης της Κύπρου με το ΝΑΤΟ, με τη συμμετοχή της σε σημαντικό οργανισμό που θεωρείται προθάλαμος της ένταξης στη Συμμαχία.

Τρίτος στόχος είναι η καθοριστική συνεισφορά των ΗΠΑ στον σταδιακό εκσυγχρονισμό των αμυντικών δυνατοτήτων και των στρατιωτικών δυνάμεων, εγκαταστάσεων και μέσων της Κύπρου στα πρότυπα του ΝΑΤΟ. Ηδη η Κύπρος έχει αποδείξει ότι μπορεί να καταστεί μακροπρόθεσμα απολύτως αναγκαία με τις συνολικές υποδομές που διαθέτει, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια και τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις, στις οποίες εξυπηρετούνται ήδη αμερικανικές δυνάμεις, σε βαθμό που έχει εντυπωσιάσει την Ουάσιγκτον. Σε αυτό το πλαίσιο δεν αποκλείεται έως το τέλος του χρόνου να υπάρξουν εξελίξεις σχετικές με την παραχώρηση στην Κύπρο δωρεάν αμυντικού εξοπλισμού, όσο και παροχή υλικού μέσω προγραμμάτων διεθνών πωλήσεων.

Ειδικότερα για τη Βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» στην Πάφο, οι ΗΠΑ θα ενδιαφέρονταν για μόνιμη στρατιωτική παρουσία των δυνάμεών τους, κάτι το οποίο όμως δεν είναι εφικτό έως σήμερα για καθαρά πρακτικούς χωροταξικούς λόγους, καθώς εκεί σταθμεύουν και δυνάμεις από άλλες χώρες. Για να ανταποκριθεί σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο η Λευκωσία, φαίνεται να επιδιώκει την οικονομική βοήθεια από τις ΗΠΑ για την επέκταση της συγκεκριμένης βάσης, η οποία εν συνέχεια θα μπορούσε να διαμορφωθεί κατά τα αμερικανικά πρότυπα και να φιλοξενήσει σε μόνιμη βάση προσωπικό των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων.

Οι γερουσιαστές

Αξίζει να σημειωθεί ότι ένας από τους λόγους για τους οποίους υψηλόβαθμη αντιπροσωπεία γερουσιαστών με σημαντικές θέσεις και επιρροή σε κρίσιμες επιτροπές του Κογκρέσου επισκέφθηκε την Κύπρο τον Οκτώβριο, ήταν ακριβώς αυτός. Για να διερευνήσει από κοντά τις δυνατότητες και να επεξεργαστεί σε βάθος τις λεπτομέρειες του σχεδίου αξιοποίησης της συγκεκριμένης τοποθεσίας, την οποία ομοφώνως χαρακτήρισαν «τεράστιου στρατηγικού χαρακτήρα».

Η παγίωση του νέου ρόλου της Κύπρου στο επίκεντρο της αμερικανικής στρατηγικής στην περιοχή αντανακλάται και στις επαφές που είχε ο πρόεδρος Χριστοδουλίδης με σημαντικούς παράγοντες της ρεπουμπλικανικής πλειοψηφίας στο Κογκρέσο, αμέσως μετά την εκλογική νίκη του Ντόναλντ Τραμπ. Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με γερουσιαστές που συνεργάζονται στενά με τον επόμενο πρόεδρο των ΗΠΑ, επιβεβαιώθηκε η πρόθεση της νέας ηγεσίας να διατηρήσει και να ενισχύσει περαιτέρω τον ρόλο της Κύπρου στην περιοχή. Σε συνομιλία με γερουσιαστή που συμμετείχε στην αντιπροσωπεία του Οκτωβρίου ειπώθηκε χαρακτηριστικά πως «η Κύπρος είναι η χώρα στην οποία μπορούμε να στηριχτούμε για να πετύχουμε αυτά που θέλουμε στην περιοχή». Ο ίδιος μάλιστα διαβεβαίωσε τον κ. Χριστοδουλίδη ότι ο επόμενος υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο γνωρίζει πολύ καλά φίλους, ανταγωνιστές και εχθρούς στην περιοχή και ότι η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ προτίθεται να συνεργαστεί στενά με το τρίγωνο Ισραήλ – Ελλάδας – Κύπρου.

Τα εμπόδια

Η κυπριακή πλευρά αναγνωρίζει πλήρως τις πρακτικές δυσκολίες, τα εμπόδια, τις αντιδράσεις και τις προκλήσεις που θα αντιμετωπίσει στη μακρά πορεία για την επίτευξη του τελικού στόχου υλοποίησης του οράματος περί ενδεχόμενης μελλοντικής ένταξης στο ΝΑΤΟ. Ομως, σε Ουάσιγκτον και Λευκωσία εκτιμάται ότι και μόνο το γεγονός ότι ανοίγει αυτή η συζήτηση, έστω και σε καθαρά προκαταρκτικό στάδιο, σπάζοντας ταμπού εντός και εκτός συνόρων Κύπρου, είναι μια εξέλιξη μείζονος σημασίας για τον –μόνιμου χαρακτήρα πια και χωρίς αμφιταλαντεύσεις– προσανατολισμό της Κυπριακής Δημοκρατίας και μια εξέλιξη εξαιρετικά επωφελής τόσο για την ίδια όσο και για τη Βορειοατλαντική Συμμαχία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Κεντρική φωτό: O Νίκος Χριστοδουλίδης με τον Τζο Μπάιντεν, στο Οβάλ Γραφείο. Το σχέδιο του προέδρου της Κύπρου για μελλοντική ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ έγινε ασμένως αποδεκτό από την Ουάσιγκτον. Ο σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του Λευκού Οίκου Τζέικ Σάλιβαν το χαρακτήρισε «win win», προσθέτοντας πως «οι προοπτικές που θα δημιουργούσε μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν τεράστιες». [REUTERS / Nathan Howard]

Καθημερινή

Ελληνικό stop στην Αλβανία χωρίς συμφωνία για τις θαλάσσιες ζώνες

2

25/11/2024

EPA/PETER KLAUNZER
Η Επιτροπή Μονίμων Αντιπροσώπων των Κυβερνήσεων των Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (COREPER) αποφάσισε σήμερα το επόμενο βήμα στην διαδικασία της ενταξιακής διεύρυνσης για την Αλβανία. Συγκεκριμένα, στην επόμενη διακυβερνητική σύσκεψη Κομισιόν-Αλβανίας θα ξεκινήσει η εξέταση του Κεφαλαίου 6 του Πρωτοκόλλου Ένταξης, που αφορά την εξωτερική πολιτική των Τιράνων.

Εκ πρώτης όψεως φαίνεται απ’ τα εύκολα υπό εξέταση 35 κεφάλαια (Acquis) των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, με δεδομένο ότι η αλβανική κυβέρνηση, σε όλους τους τόνους, δίνει όρκους συμμόρφωσης στο άρμα του ευρω-ατλαντικού προσανατολισμού. Βέβαια, στην πράξη αλληθωρίζει σε ατζέντες που υπονομεύουν την εξωτερική πολιτική και ειδικά την πολιτική περιφερειακής συνεργασίας και ασφάλειας της Ένωσης.

Ως γνωστόν στις 15 Οκτωβρίου, στην πρώτη Διακυβερνητική Συνδιάσκεψη στο Λουξεμβούργο, ξεκίνησαν επισήμως οι Ενταξιακές Διαπραγματεύσεις ΕΕ-Αλβανίας, εστιάζοντας στο Κεφάλαιο 1 της Διαδικασίας που αφορά τα Θεμελιώδη Δικαιώματα και Ελευθερίες. Σε ό,τι αφορά στην Εθνική Ελληνική Μειονότητα, εννοείται ότι το προαναφερόμενο Κεφάλαιο έχει ουσιαστική σημασία για τα δικαιώματα της. Η δε Αθήνα – την στιγμή που δεν έχει κατορθώσει να επιβάλει στα Τίρανα πολιτικές επαρκούς προστασίας του γηγενούς Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού – εναποθέτει πολλά σε αυτό το Κεφάλαιο, ίσως και πέραν των ρεαλιστικών προσδοκιών. Ταυτόχρονα, ισχυρίζεται ότι θα αξιοποιήσει την σχετική συζήτηση για να εξασφαλίσει συγκεκριμένες δεσμεύσεις από την Αλβανία.

Την ίδια στιγμή, η τρέχουσα oυγγρική Προεδρεία της ΕΕ, με ανάρτηση της στο “Χ”, δημοσιοποίησε την απόφαση των Πρεσβευτών των 27 χωρών-μελών για την επόμενη Διακυβερνητική με τα Τίρανα, όπου θα ξεκινήσει η εξέταση του Κεφαλαίου 6 του Πρωτοκόλλου Ένταξης. Χωρίς να επιδιώκουμε να αναλύσουμε τους στόχους της ουγγρικής διπλωματίας, αρκεί να επισημάνουμε ότι θεωρεί ως επιτυχία της το γεγονός ότι στις αρχές του επόμενου έτους η Αλβανία προχωρά στο επόμενο βήμα της τυπικής διαδικασίας διεύρυνσης.

Ωστόσο, η πρόκληση δεν είναι τόσο για την Βουδαπέστη και τα Τίρανα, ποσό μάλλον για τις Βρυξέλλες. Εξάλλου σε μια περίοδο μεγάλων γεωστρατηγικών μεταβολών, η διαδικασία μοιάζει περισσότερο να αφορά ζητήματα δευτερεύουσας σημασίας, παρά τους όποιους ισχυρισμούς περί του αντιθέτου. Το κυριότερο, για την συμμόρφωση των Βαλκανίων στο άρμα της στρατηγικής συνοχής της Δύσης φροντίζει η Ουάσιγκτον, ως πολύ πιο άμεσα ενδιαφερόμενη και έχοντας την δυνατότητα να τα “πειθαρχεί” από ενδεχόμενες αποκλίνουσες τάσεις. Η πρόκληση είναι για την Αθήνα.

Η ευκαιρία με την Αλβανία

Στην πραγματικότητα, με αφορμή την έναρξη της εξέτασης του Κεφαλαίου 6 περί Εξωτερικής Πολιτικής και Περιφερειακής Ασφάλειας, είναι η καλύτερη ευκαιρία για την Αθήνα να ζητήσει απ’ τα Τίρανα – εάν όχι αλλαγή πλεύσης – τουλάχιστον τις πρέπουσες εξηγήσεις για την αδράνεια στην οριστικοποίηση της συμφωνίας οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών στο Ιόνιο. Ως γνωστόν το 2009 είχε συν-ομολογηθεί Διακυβερνητική Συμφωνία, την οποία κατήγγειλε στο Συνταγματικό Δικαστήριο της Αλβανίας η τότε αξιωματική αντιπολίτευση και νυν κυβέρνηση του Σοσιαλιστικού Κόμματος του Έντι Ράμα.

Ενώ είναι σαφές ότι η συμφωνία εξυπηρετεί και την Αλβανία, η οποία για πρώτη φορά καλείται να κατοχυρώσει δικαιώματα στο Ιόνιο, την αρνείται, στην πραγματικότητα για να εξυπηρετήσει την Τουρκία. Τώρα είναι η ευκαιρία για την Αθήνα να πιέσει πολιτικά, προκειμένου να αποδειχθεί ο βαθμός υποτέλειας του Ράμα στην ατζέντα των Ερντογάν-Φιντάν, πράγμα που στην πραγματικότητα αντιβαίνει στις στοχεύσεις της ΕΕ – και στο πεδίο εφαρμογής της Σύμβασης του Μοντέγκο Μπέι – αλλά κυρίως για να τιθασευτεί επιτέλους η αλαζονεία και η διάθεση προκλητικής επιβολής του. Είναι ζήτημα εθνικής αξιοπρέπειας να μην έχουν τα Τίρανα “λευκή επιταγή” στην μεταχείριση τους από την ΕΕ. Πόσο μάλλον όταν με τις εξελίξεις των τελευταίων χρόνων που σημειώνονται στην εξωτερική πολιτική, το προαναφερόμενο δεν είναι και κάτι παράδοξο!

Τα Τίρανα έχουν υπογράψει την Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας και με βάση αυτήν την υπογραφή διαπραγματεύτηκαν και συνομολόγησαν την σχετική Συμφωνία οι κυβερνήσεις Καραμανλή-Μπερίσα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δε καταστήσει την Σύμβαση αναπόσπαστο παράρτημα του Ευρωπαϊκού Δικαίου. Ως εκ τούτου, τα Τίρανα πρέπει να αποσαφηνίσουν την στάση και την θέση τους, κατά την εξέταση του Κεφαλαίου 6. Εξάλλου πρόκειται για ένα ζήτημα πραγματικών παραμέτρων στις ελληνοαλβανικές σχέσεις. Μάλιστα η όλη συζήτηση περί δήθεν συνυποσχετικού προσφυγής σε διεθνή δικαιοδοσία, δύναται να ακυρωθεί εάν τα Τίρανα και η κυβέρνηση του Ράμα κληθούν να τοποθετηθούν, στερούμενοι τα όποια παράθυρα υπεκφυγών.

Η υπόθεση έχει και μία άλλη διάσταση. Ο ανθελληνισμός που σκοπίμως καλλιεργούν Τίρανα και Άγκυρα εν πολλοίς εδράζεται στην φημολογία ότι δια της Συμφωνίας του 2009 η Ελλάδα αποσκοπούσε στον “σφετερισμό περιοχής” που υπό “κανονικές συνθήκες” πρέπει να καταχωρηθεί στην Αλβανία, με τη λογική ότι τα Διαπόντια Νησιά δεν δικαιούνται ΑΟΖ!

Προφανώς οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών θα θεωρήσουν το ζήτημα ελάσσονος σημασίας και βαρύτητας. Όμως για την Αθήνα αποτελεί μείζονα υπόθεση για να αποκαλυφθούν οι πραγματικές προθέσεις των Τιράνων και οι δεσμοί τους με την Άγκυρα.

slpress.gr

 

Στον κόσμο του Γιώργου Γεραπετρίτη! Τι είπε στη Βουλή για τα ελληνοτουρκικά για να δικαιολογήσει τον «διάλογο»

4
Ο ΥΠΕΞ Γιώργος Γεραπετρίτης απάντησε σε ερώτηση ε του βουλευτή της Πλεύσης Ελευθερίας, Αλέξανδρου Καζαμία σχετικά με την προοπτική των ελληνοτουρκικών συνομιλιών. Ο κ.Γεραπετρίτης  μας είπε ότι επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη η Ελλάδα «έχει ένα πολύ ισχυρό διεθνές αποτύπωμα, μία πολύ ισχυρή άμυνα, η οποία έχει ενισχυθεί σημαντικά την τελευταία πενταετία και έχει μία οικονομία που βρίσκεται σε σταθερή τροχιά». Για το διεθνές αποτύπωμα ,δυστυχώς δεν  διαπιστώνουμε να …σπάνε τα τηλέφωνα του κ.Γεραπετρίτη και δυστυχώς χτυπάνε διαρκώς του Φιντάν. Για την άμυνα μπορούν να γραφτούν σελίδες επί σελίδων και είναι καιρός να σταματήσουν το παραμύθι με τα Rafale και τις Belharra και τέλος για την «στεθερή τροχιά» της οικονομίας δε νομίζουμε ότι χρειάζεται κανένας σχολιασμός. Μιλά η καθημερινότητα.
Ο κ.Γεραπετρίτης ΔΕΝ πείθει. Και δεν πείθει ,γιατί πολύ απλά ΔΕΝ εξηγεί τι ακριβώς συζητάμε με την Τουρκία, όταν κάθε μέρα μας λέει πως η ατζέντα της περιλαμβάνει τα πάντα για το Αιγαίο, την ανατολική Μεσόγειο και τη Θράκη. Εκείνος επιμένει πως συζητά μόνο για την υφαλοκρηπίδα και ο Φιντάν του απαντά ότι συζητάμε «λύση πακέτο»! Με αυτά τα δεδομένα ο κ.Γεραπετρίτης ΔΕΝ εξηγεί για ποιο λόγο και με ποιος στόχο συνεχίζεται αυτός ο «διάλογος».
Κατά τ΄ άλλα ο κ.Γεραπετρίτης πολυλογεί ακατάσχετα χωρίς να λέει τίποτα επί της ουσίας. Έτσι κι αλλιώς η συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν πλησιάζει. Ο Ιανουάριος δεν είναι μακριά…
Τι γράφει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων για την απάντηση Γεραπετρίτη:

Κατηγορηματικά διέψευσε ο Υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, από το βήμα της Βουλής, ότι στη συνάντηση που είχε στις 8 Νοεμβρίου, με τον τούρκο ομόλογο του, Χακάν Φιντάν, συζήτησαν θέματα εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας.

Παράλληλα, εξέφρασε την άποψη ότι υπάρχει μια καλή ευκαιρία να μπουν στη συζήτηση δύσκολα θέματα, γιατί, όπως είπε, η Ελλάδα αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο υψηλότερο δυνατό πεδίο διπλωματικής ισχύος, ενώ επεσήμανε ότι η ελληνική κυβέρνηση θα φροντίσει να διασφαλίσει την συνέχιση του ελληνοτουρκικού διαλόγου για να μην υπάρχουν φαινόμενα εντάσεων και κρίσεων στη γειτονιά μας.

Αφορμή ήταν η επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή της Πλεύσης Ελευθερίας, Αλέξανδρου Καζαμία, σχετικά με την προοπτική των ελληνοτουρκικών συνομιλιών, ο οποίος επεσήμανε τον κίνδυνο «η ελληνική πλευρά να παρασυρθεί και να διολισθήσει σε μία συζήτηση εφ όλης της ύλης, η οποία θα την φέρει σε λύση πακέτο».

Όπως είπε ο κ. Καζαμίας, από τις δηλώσεις των δύο υπουργών Εξωτερικών -κατά την πρόσφατη συνάντηση που είχαν στην Αθήνα- «έγινε σαφές ότι χωρίζει μεγάλο χάσμα τις δύο πλευρές για την ατζέντα του διαλόγου, γύρω από το κεντρικό ζήτημα του Αιγαίου» και κάλεσε τον έλληνα υπουργό Εξωτερικών να αποσαφηνίσει αν έχουν τεθεί στο τραπέζι των συνομιλιών με την Τουρκία εθνικά κυριαρχικά θέματα».

«Τόσο εγώ όσο και ο κ. Φιντάν συνομολογήσαμε ότι υπήρξε πράγματι απόκλιση στο ζήτημα που αφορά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και οφείλεται σε ένα και μόνο λόγο. Ότι η Ελλάδα, θεωρεί πως το μόνο θέμα το οποίο μπορεί να αρθεί ενώπιον Διεθνούς Δικαιοδοσίας και να συζητηθεί είναι η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, ενώ η θέση της Τουρκίας είναι ότι θα πρέπει να συζητηθούν και αλληλένδετα ζητήματα που αφορούν την κυριαρχία», απάντησε ο κ. Γεραπετρίτης και συμπλήρωσε:

«Αποκλείουμε ρητά και κατηγορηματικά ότι στην ατζέντα του ελληνοτουρκικού διαλόγου υπήρξε ή θα υπάρξει οποιαδήποτε άλλη συζήτηση, πέραν της οριοθέτησης Υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ.

Πιστεύουμε ότι πραγματικά υπάρχει μία καλή ευκαιρία για την ελληνική πολιτεία να μπει σε συζήτηση για αυτά τα δύο δύσκολα θέματα γιατί η Ελλάδα βρίσκεται στο υψηλότερο δυνατό πεδίο διπλωματικής της ισχύος. Θα φροντίσουμε να διασφαλίσουμε ότι κατά τα λοιπά, θα υπάρξει συνέχιση του διαλόγου, έτσι ώστε να μην έχουμε φαινόμενα εντάσεων και κρίσεων στη γειτονιά μας».

Όπως είπε ο κ. Γεραπετρίτης, «εμείς δεν έχουμε κανένα φοβικό σύνδρομο να συζητούμε με την Τουρκία, διότι δεν πρόκειται ποτέ να διολισθήσουμε».

«Ο λόγος για τον οποίο αυτή τη στιγμή αισθανόμαστε ότι πραγματικά υπάρχει μία καλή ευκαιρία για την ελληνική πολιτεία να μπει σε συζήτηση για τα δύσκολα θέματα που δεν έχουν λυθεί για 50 χρόνια, και αφορούν την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης είναι ακριβώς γιατί η Ελλάδα αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο υψηλότερο δυνατό πεδίο διπλωματικής της ισχύος.

Έχει ένα πολύ ισχυρό διεθνές αποτύπωμα, μία πολύ ισχυρή άμυνα, η οποία έχει ενισχυθεί σημαντικά την τελευταία πενταετία και έχει μία οικονομία που βρίσκεται σε σταθερή τροχιά.

Εξ αυτού του λόγου, η δική μας θέση είναι ότι, εξακολουθούμε να πιστεύουμε στον ελληνοτουρκικό διάλογο, συνεχίζεται εξάλλου ο πολιτικός διάλογος και η θετική ατζέντα, και αν δεν καταστεί δυνατόν να συζητήσουμε για το μεγάλο θέμα το οποίο πράγματι είναι η μείζον διαφορά μας και είναι η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, θα φροντίσουμε να διασφαλίσουμε ότι κατά τα λοιπά, θα υπάρξει συνέχιση του διαλόγου έτσι ώστε να μην έχουμε φαινόμενα εντάσεων και κρίσεων στη γειτονιά μας», τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Γεραπετρίτης.

Από την πλευρά του, ο κ. Καζαμίας αντέτεινε ότι, «το καλό κλίμα για να υπάρχει θα πρέπει η Τουρκία να κάνει χειροπιαστές κινήσεις, ουσίας και καλής θέλησης και όχι επιθετικές και προκλητικές κινήσεις, δημιουργώντας ναρκοθετημένη ατζέντα».

«Υπάρχει θέμα εμπιστοσύνης της κυβέρνησης για συνεκμετάλλευση, για απουσία ανοιχτής διπλωματίας και για συζήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων. Τι πάτε να ξανασυζητήσετε με τον τούρκο ΥΠΕΞ, στις αρχές Δεκεμβρίου, και τι προσβλέπετε να αποκομίσετε από μια τέτοια συζήτηση τη στιγμή που είναι φανερό ότι δεν έχει πραγματοποιηθεί και δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χειροπιαστή πρόοδος», σημείωσε ο κ. Καζαμίας.

«Διαφωνήσατε, λέγοντας ότι αντί να φύγετε όπως υπαινίσσεστε, καθίσατε και συζητήσατε.

Με κάθε σεβασμό να σας πω ότι, αυτή είναι η πρόσθετη αξία που έχει εισφέρει ο ελληνοτουρκικός διάλογος, με δομημένη μορφή τους τελευταίους 16 μήνες. Ότι μπορούμε να διαφωνούμε στα ζητήματα που διαφωνούμε. αλλά μπορούμε να προχωρούμε τις σχέσεις μας και να διατηρούμε ένα επίπεδο ανοιχτών διαύλων για να μην παράγονται εντάσεις και κρίσεις.

Αυτό απαιτεί η διπλωματία. Να σεβόμαστε τις διαφωνίες. αλλά αυτές να μην αποτελούν λόγο έξαρσης και κρίσης. Αυτό είναι το οποίο πράττουμε, ανυποχώρητα χωρίς καμία απολύτως παραχώρηση, ουδέποτε, χωρίς καμία συζήτηση για την κυριαρχία», ανταπάντησε ο Υπουργός Εξωτερικών.

Παράλληλα, απέρριψε τους υπαινιγμούς περί μυστικής διπλωματίας, συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο και παραχωρήσεις στην Τουρκία τονίζοντας ότι «η ίδια η πραγματικότητα τα διαψεύδει».

«Δεν έχει υπάρξει καμία συνεκμετάλλευση, καμία απολύτως παραχώρηση. Σε ότι αφορά τα περί μυστικής διπλωματίας, δεν νομίζω να έχει υπάρξει ποτέ στην μεταπολίτευση, στην Ελλάδα, ο Υπουργός Εξωτερικών να ενημερώνει τη βουλή συνεχώς με κάθε λεπτομέρεια για τις σχέσεις που αναπτύσσονται με την Τουρκία, όπως συμβαίνει στη παρούσα κατάσταση.

‘Αρα, η μυστική διπλωματία όχι απλώς δεν υφίσταται, αλλά το αντίθετο. Η Ελληνική βουλή πορεύεται μαζί με την ελληνική κυβέρνηση σε ένα πολύ σημαντικό πεδίο όπως είναι αυτό των ελληνοτουρκικών σχέσεων», επεσήμανε ο κ. Γεραπετρίτης και συνέχισε:

«Μας λέτε γιατί συζητάμε, αφού διαφωνούμε σε σχέση με την οριοθέτηση, σε μία χωρίς ουσία συζήτηση και χωρίς απτά αποτελέσματα.

Θεωρείτε ότι είναι χωρίς ουσία το γεγονός ότι επανεκκίνησαν οι συζητήσεις για το κυπριακό, το οποίο είναι απότοκο και της βελτίωσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων, υπό την σκέπη του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, στην βάσει των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας, που δημιουργεί μία έστω μικρή προοπτική να λυθεί; Είναι κάτι μη απτό αυτό;

-Ότι η συνεργασία στο μεταναστευτικό που έχει μειώσει δραματικά τις ροές είναι μη απτό;

-Ότι από εκεί που είχαμε χιλιάδες παραβιάσεις, σήμερα δεν υπάρχουν παραβιάσεις του εναέριου χώρου -εκτός από ορισμένες περιπτώσεις παραβάσεων του FIR; Θεωρείτε ότι δεν έχει αξία ότι υπολείπεται έτσι ο κίνδυνος να έχουμε θερμό επεισόδιο;

-Ότι περισσότερο από 100.000 τούρκοι επισκέφθηκαν τα νησιά μας, με βάσει τη σύντομη θεώρηση που εξασφάλισε η παρούσα κυβέρνηση και έδωσαν οικονομική ζωή αλλά και βελτίωσαν την ανθρώπινη σχέση μεταξύ των δύο λαών»;

«Πράγματι διαφωνήσαμε χωρίς παραχωρήσεις, χωρίς καμία έκπτωση και χωρίς καμία συζήτηση στην κυριαρχία. Δεν είμαστε της άποψης ότι επειδή διαφωνήσαμε στο μείζον ζήτημα, να μην συζητάμε τα υπόλοιπα και να μην προσπαθούμε να βρούμε το πλαίσιο εκείνο για να μπορέσουμε να συζητήσουμε το μεγάλο μας θέμα.

Εμείς, με προσήλωση στο διεθνές δίκαιο, με σθένος απέναντι στην εθνική θέση την οποία έχουμε διαμορφώσει επί 10ετίες, με το διπλωματικό κεφάλαιο το οποίο είναι μεγαλύτερο από ποτέ, μπαίνουμε με ασφάλεια, με υπερηφάνεια, με αυτοπεποίθηση σε συζήτηση. Και θα πράξουμε εκείνο το οποίο είναι το εθνικώς συμφέρον», κατέληξε ο κ. Γεραπετρίτης.

https://www.militaire.gr/ston-kosmo-toy-giorgoy-gerapetriti-ti-eipe-sti-voyli-gia-ta-ellinotoyrkika-gia-na-dikaiologisei-ton-dialogo/

What Is Certain in This Era of Uncertainty Is That U.S.-Cyprus Ties Will Not Only Remain Strong but Will Also Strengthen

0

November 21, 2024

Nicosia, Cyprus: What a difference a decade makes! Just over a decade ago, the Republic of Cyprus was still a Non-Aligned Movement country that Washington only identified as a “problem,” a weak link on money laundering, a diplomatic liability on issues relating to Russia, and unhelpful on the Arab-Israel conflict.

To think that Cyprus would be considered a frontline state for Western security interests, one of Israel’s closest partners, and considered a “strategic partner” by the United States would have struck any policy audience as fanciful. But this is where we are at the end of 2024. Washington and Nicosia just concluded their first-ever U.S.-Cyprus Strategic Dialogue.

No one in Washington, D.C., views Cyprus as a problem. Quite the contrary, diplomats and policymakers see Cyprus as the solution for any number of problems.

Many previous speakers have expressed concern about what a second Donald Trump might mean for Europe. That is a fair question, though Europeans tend to project their own concerns onto the rest of the world. I spend most of my time in the Middle East and Africa where Trump was considerably more popular than Vice President Kamala Harris.
Regardless, when considering a second Trump term, the adage “personnel is policy” comes into play. During the first Trump Administration, Assistant Secretary of State Wess Mitchell and Secretary Mike Pompeo moved to redefine the U.S. relationship with Cyprus, prioritizing “strategic partnership” over the problem. They did not do it alone. Marios Lysiotis was the right ambassador at the right time in Washington. While we can focus on other top-line Trump appointees, not all are relevant to the bilateral relationship. Frankly, to understand where U.S. policy might go, it would behoove Europeans to focus as much on the vice president’s staffing as they do on some of the president-elect’s more controversial appointments.

What is certain in this era of uncertainty, however, is that U.S.-Cyprus ties will not only remain strong but will also strengthen. The reason is simple. No one in Washington, D.C., views Cyprus as a problem. Quite the contrary, diplomats and policymakers see Cyprus as the solution for any number of problems. In these polarized times, it is telling that Cyprus has become one of only four countries—India, Japan, and Australia are the others—that have truly bipartisan support and, indeed, support among the broader array of factions in Congress, from MAGA Republicans to progressive Democrats. This change in Cyprus’s diplomatic reputation was punctuated by the first ever U.S.-Cyprus Strategic Dialogue and then an Oval Office visit by President Nikos Christodoulides, the first by a Cypriot leader this century.

There are several reasons for this. First, Cyprus is realistic and constructive on issues surrounding issues. It does not virtue signal like many European countries and the United Nations do, but rather seeks solutions to problems. Diplomats travel to the United Nations when they want to pretend to be engaged but act mostly for public consumption. They travel to Nicosia when they want to get stuff done. Foreign Minister Constantinos Kombos has an international reputation as a leader demonstrating how small states can punch above their diplomatic weight on the world stage. Today, Cyprus and other small states—Togo, Armenia, and Oman—conduct the diplomacy that big states no longer do or can.

There has also been a sea-change in how Greek Americans have approached American policymakers, especially as a new generation of Greek Americans raised in American schools began to advocate for policy.

The U.S.-Cyprus future is also secure due to concern in Congress. Like a lot of policy areas, foreign policy takes a long time to change if left to the State Department. Just as the Helms-Burton law enshrined Cuba sanctions in U.S. law so that the whims of any single politician, even if in the Oval Office, could not change the policy meaningfully, so too has the Eastern Mediterranean Security and Energy Partnership Act taken Cyprus policy out of the political meat grinder: no single politician can change the trajectory of U.S.-Cyprus relations; it will take an act of Congress.

Bold change came from political leadership. In the case of Cyprus, Senators like Bob Menendez and Secretary of State-nominee Marco Rubio, Representatives like Gus Bilirakis, Ted Deutch, and David Cicilline changed policy towards Cyprus through legislation. Both they and Cyprus played the long game, wisely.

There has also been a sea-change in how Greek Americans have approached American policymakers, especially as a new generation of Greek Americans raised in American schools began to advocate for policy. The Hellenic American Leadership Council has become the model for effective advocacy, not only for Eastern Mediterranean issues but more broadly for all ethnic and regional interest groups.

Not all credit, however, goes to Cyprus and its lobby. Regional neighbors also shape the U.S.-Cyprus relationship. Russia’s Cold War mindset and naked aggression against Ukraine augmented Washington’s realization of Cyprus’s importance. What Russia did to Ukraine, Turkey did to Cyprus decades before. President Recep Tayyip Erdoğan’s transformation of Turkey from an ally to a terror sponsor and police state has woken Americans and Europeans up to a new reality. Turkey today is Eritrea-on-the-Mediterranean and a liability to the liberal order. Turkey can no longer hold Cyprus hostage. As Cyprus has defined itself as a Western economy, democracy, and major diplomatic player, it will be impossible to go backwards or accept Turkey’s definition of the problems.

Michael Rubin
Michael Rubin is a senior fellow at the American Enterprise Institute, where he specializes in Middle Eastern countries, particularly Iran and Turkey. His career includes time as a Pentagon official, with field experiences in Iran, Yemen, and Iraq, as well as engagements with the Taliban prior to 9/11. Mr. Rubin has also contributed to military education, teaching U.S. Navy and Marine units about regional conflicts and terrorism. His scholarly work includes several key publications, such as “Dancing with the Devil” and “Eternal Iran.” Rubin earned his Ph.D. and M.A. in history and a B.S. in biology from Yale University.

Κ. Κούσαντας: ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ Η ΑΝΟΜΊΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΜΕΤΑΝΆΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΛΆΒΟΥΝ ΟΛΟΙ ΤΙΣ ΕΥΘΎΝΕΣ ΤΟΥΣ 

4
του Κωνσταντίνου Κούσαντα, Αντιστρατήγου ε.α.
Η αύξηση της παράνομης μετανάστευσης λαμβάνει  ανεξέλεγκτες αυξητικές διαστάσεις για την χώρα μας τα 2 τελευταία χρόνια.
1. Μόνο τον μήνα Οκτώβριο 2024 πέρασαν στην Ελλάδα 10.000 περίπου παράνομοι μετανάστες σε Έβρο και Νησιά Ανατολικού Αιγαίου. Οι  κεντρικές πλατείες σε μεγάλα Νησιά θυμίζουν Πύργο της Βαβέλ ενώ η πολιτεία κάνει τα στραβά μάτια και συνεχίζει επίσημα να διακηρύττει ότι μειώθηκε η παράνομη μετανάστευση.
2.  Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της FRONTEX, το πρώτο 10μηνο έχουν περάσει στην Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία 54.989 παράνομοι μετανάστες, ποσοστό αύξησης +14% από το προηγούμενο ίδιο χρονικό διάστημα του 2023, όπου όλη την χρονιά του 2023 πέρασαν 60.000 παράνομοι μετανάστες.
Μεταξύ αυτών για το 2024 που πέρασαν επίσημα, 10.005 από το  Αφγανιστάν, 2.714 από Τουρκία, 1.922 από Ερυθραία, Νιγηρία  Πακιστάν κλπ
3. Επισημαίνεται ότι τα μέτρα Ασφαλείας στον Έβρο και τα Νησιά από τον Ενιαίο Φορέα Επιτήρησης Συνόρων (ΕΝΦΕΣ) που εφαρμόστηκε με επιτυχία το 2020,  και υπάγεται απευθείας στον Πρωθυπουργό,  φαίνεται να έχουν χαλαρώσει εντελώς τα 2 τελευταία χρόνια,  ενώ δεν ζητούνται ευθύνες σε στρατηγικό και επιχειρησιακό επίπεδο από τα αρμόδια Υπουργεία Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής και Προστασίας του Πολίτη.
4. Η πολιτεία ενώ έχει δώσει νέα σκάφη  στο Λιμενικό Σώμα, εξελιγμένο εξοπλισμό για επιτήρηση, επικοινωνίες στον Έβρο on line με δορυφορικά συστήματα, έχει κάνει προσλήψεις προσωπικού, δυστυχώς τα κυκλώματα διακινητών και μαφίας συνεχίζουν να απλώνονται όλο και περισσότερο.
5. Μια νέα μεγάλη πόλη δημιουργείται κάθε χρόνο με αλλοδαπούς που επίσημα είναι στην χώρα μας χωρίς να υπολογίσουμε αυτούς που δεν  έχουν καταγραφεί ποτέ στα Κέντρα Υποδοχής & Ταυτοποίησης
Οι υπεύθυνοι οπαδοί της  woke ατζέντας που σε ανώτατο πολιτικό  επίπεδο διακηρύττουν  και επιθυμούν  την ομαλή ένταξη των παράνομων μεταναστών για την ανανέωση του πληθυσμιακού δυναμικού της χώρας μας,  θα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους διότι αυτοί είναι οι υπαίτιοι της γκετοποίησης Αθήνας, Θεσσαλονίκης και άλλων μεγάλων πόλεων, που οι Έλληνες πολίτες το βράδυ δεν μπορούν ούτε καν να κυκλοφορήσουν  στην γειτονιά τους
Οι υπεύθυνοι οπαδοί της woke ατζέντας δεν τους ενδιαφέρει η ανάπτυξη και η πρόοδος της υπάρχουσας Ελληνικής κοινωνίας και επιθυμούν την πολυπολιτισμικότητα, την ανοχή της παραβατικότητας των συνόρων της πατρίδας μας, την αλλοίωση της σύνθεσης του Ελληνικού πληθυσμού και την διαφοροποίηση της Ελληνικής παραδοσιακής οικογένειας