Παναγιώτης Γερογλής · Υποστράτηγος ε.α.
Πίνακας του Αλέξανδρου Αλεξανδράκη με τίτλο “Μέχρις Εσχάτων“…
28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ!!
ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 1940 !!
ΜΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ !!
Η ΜΕΡΑ ΟΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΝ, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΕΠΙΒΟΥΛΕΑ ΚΑΙ ΕΙΣΒΟΛΕΑ,
ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΩΜΗ ΥΠΕΡΜΕΤΡΗ ΙΣΧΥ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ,
ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ,
ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΛΟΓΙΚΗ,
ΑΛΛΑ ΝΑ ΤΑΧΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΛΕΥΡΑ, ΠΟΥ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ, ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΟΥΣ ΣΕ ΝΕΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΑΓΕΝΝΗΤΟΥΣ, ΤΟ DNA ΤΟΥΣ, Η ΜΟΙΡΑ ΤΟΥΣ, ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΤΟΥΣ , ΑΙΩΝΕΣ ΤΩΡΑ ΟΡΙΖΕΙ…
ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΟ, ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΟΧΙ, ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΤΟΥ Ι.ΜΕΤΑΞΑ ΣΤΟΝ ΙΤΑΛΟ ΠΡΕΣΒΥ ΓΚΡΑΤΣΙ, ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΤΗΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940…
…Ποιό σπίτι δεν είχε νεκρό ή τραυματία…
…Ποια οικογένεια δεν έχασε παιδί, πατέρα,αδερφό…
…Ποιό ζευγάρι δεν έμεινε λειψό, ποιός έρωτας δεν έμεινε ανολοκλήρωτος…
Πόσα νειάτα δεν χάθηκαν για πάντα σε εκείνες τις χιονισμένες πλαγιές της Πίνδου και πόσα παληκάρια δεν έμειναν για παντα στα εδάφη της Βόρειας Ηπείρου και της Αλβανίας…
Όλα για την πατρίδα…!!…
Ζωές που έμειναν στη μέση, κορμιά λαμπάδα που είτε δε γύρισαν ποτέ είτε σακατεύτηκαν , όνειρα που δεν πρόλαβαν να ανθίσουν, χαμόγελα με υπόσχεση που δεν τηρήθηκε , τελευταίες ζεστές αγκαλιές, αγάπες που χωρίστηκαν , έρωτες που πήραν αναβολή και ματαιώθηκαν, βιαστικά πατρικά χάδια…όλα μπήκαν σε αυτά τα τρένα, που τραβούσαν προς τα πανω…
Και όλοι μαζί, και αυτοί που μπήκαν στα τρένα και αυτοί που έμειναν πίσω να τα κοιτάζουν…με έναν κόμπο στο λαιμό, με ένα σφίξιμο στην καρδιά, με δυό καυτά δάκρυα να κυλάνε στα παγωμένα μάγουλα…όλοι…μα όλοι…είπαν :
ΟΧΙ !!!…
ΟΧΙ ..!!!
ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ..!!!..
..”…Με της νίκης τα κλαδιά, σας προσμένουμε παιδιά” !!!…
Με την επιμονή της τραγουδίαστριας της νίκης, -της Σοφίας Βέμπω-, ο τελευταίος στίχος στο “Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά”, φέρει τη δική της έντονη υπογραφή…
Μέσα σε λίγες εβδομάδες, η “Ζεχρά” του Μιχάλη Σογιούλ, κράτησε τη μουσική της, μα άλλαξε τους στίχους με τη βοήθεια του Μίμη Τραίφόρου…
Και στο θέατρο Μοντιάλ, το πήρε η Σοφία Βέμπω και δεν το τραγούδησε…μα το μοίρασε ως αντίδωρο στις ψυχές όλων των Ελλήνων…
Και αυτών που έφυγαν με τα τρένα…και αυτών που έμειναν πίσω…
Ήταν αυτό το αόρατο νήμα, που συνέδεε τα πρόσω με τα μετόπισθεν…
Αυτή η ένωση που έδινε ψυχή και δύναμη υπερανθρώπων στους στρατιώτες μας στο μέτωπο, υπό τις διαταγές φωτισμένων ηγετών…
…όπως ο Σχης Κων. Δαβάκης (Δκτης του θρυλικού Αποσπασματος Πινδου) …
… ο Υπτγος Χαρ. Κατσιμήτρος(Δκτης 8ης Μεραχίας/Μαχη Ελαίας-Καλπάκι) …
… ο Ταγματάρχης Δημ. Κασλάς (“Ο υπερασπιστής του υψώματος 731/726”)…
… ο Λοχίας Δημ. Ίτσιος (πολυβολείο Π8, Άνω Πορόία, Ομορφοπλαγιά…
Και επέτυχαν το ακατόρθωτο…αυτόν τον άθλο που γιορτάζουμε σήμερα…
Απολαμβάνοντας όχι μόνο την ελευθερία μας, αλλά την τιμή και τη δόξα των ηρώων …
Πεσόντες και ζώντες…
Σε κάθε χωριό και πόλη…
Σε κάθε σπίτι…
Σε κάθε οικογένεια…
Σε κάθε ελληνική ψυχή…
Η πρωτοφανής αυτή νίκη, πρώτη νίκη εναντίον των δυνάμεων του Άξονα, ήταν ένα τεράστιο επίτευγμα, κάτι το ακατόρθωτο για τις χώρες της Ευρώπης, που είτε παραδίδονταν αμαχητί σε απλούς αγγελιοφόρους , είτε ο αγώνας τους, όπου εκδηλώθηκε κράτησε από λίγες μέρες μέχρι ολίγες εβδομάδες…
Τους Ιταλούς του πετάξαμε στη θάλασσα της Αδριατικής…
Και απελευθερώσαμε για τρίτη φορά τη Βόρεια Ήπειρο…
Και τους ξανααντιμετωπίσαμε και τους συντρίψαμε στη μεγάλη “εαρινή τους αντεπίθεση” (επιχείρηση Πριμαβέρα)…
Όμως ακόμη και μετά την πτώση μας και την νίκη των Γερμανών , – οι οποίοι προέλασαν μέσω των ελληνογιουγκοσλαβικών συνόρων και της κοιλάδας του Αξιού, με τις επιχειρήσεις “Μαρίτα” και “Ερμής”, (οι οποίες διήρκεσαν άνω των δύο μηνών και τους προκάλεσαν βαρύτατες απώλειες) -, ο Ελληνικός λαός, έδειξε αξιοθαύμαστο σθένος και αντοχές…
Παρά τα εγκλήματα πολέμου, τις βιαιοπραγίες των νικητών και την τριπλή κατοχή, ιταλική, γερμανική, βουλγαρική…
Φρικαλαιότητες, που ούτε ο πιο διεστραμμένος και σαδιστικός ανθρώπινος νους, δεν μπορεί να χωρέσει…
Με εκτέλέσεις αμάχων, ως πράξεις εκδίκησης, ξεκληρίσματα οικογενειών και ολόκληρων χωριών, με σαδιστικά βασανιστήρια , αποκεφαλισμούς, ακρωτηριασμούς, που η κτηνωδία τους έφτασε μέχρι και σε ξεκοιλιάσματα εγκύων ….και θανατώσεις βρεφών…!!!…
Θέε μου…πόσα έχει περάσει…πόσα έχει αντέξει αυτό το έθνος…
Πέρα από τις πράξεις της ένοπλης εθνικής αντίστασης, θέλω να μείνω σε μια κορυφαία πράξη αντίστασης…
28 Οκτωβρίου 1941!!!!!!!!!!!!!!!
Την προηγούμενη μέρα, ο μετέπειτα Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωσταντίνος Τσάτσος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, με μια φλογερή του ομιλία, αναγγέλλει τη μεγάλη συγκέντρωση της επομένης και προτρέπει τους φοιτητές να παραστούν…
Τεράστια η ανταπόκριση του κόσμου παρά τις απαγορεύσεις του κατακτητή και της καραμπινιερίας…
Φωτισμένες ομιλίες, καταθέσεις στεφάνων στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, κρατούν ψηλα το ηθικό του λαού, παρά τις διώξεις και το λιμό ( Η Μεγάλη Πείνα) που θα ακολουθήσει…..,
28 Οκτωβρίου 1942…Οι ίδιες εκδηλώσεις θα επαναπραγματοποιηθούν με μεγαλύτερη ένταση, σε Αθήνα, Πειραιά και σε άλλες μεγάλες πόλεις…
28 Οκτωβρίου 1943…Με την Γερμανική κατοχή σε πλήρη εξέλιξη, οι Γερμανοί, αντιδρούν σκληρά ,λαμβάνοντας μέτρα εκ των προτέρων, με συλλήψεις, φυλακίσεις, εκτελέσεις, βασανιστήρια και προωθήσες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης..
Η ήδη καθιερωμένη επέτειος, γιορτάζεται σε μικρό κύκλο, στην Εθνική Τράπεζα, πλην όμως διαρρέει, οι συμμετέχοντες συλλαμβάνονται και ακολουθούν και για αυτούς τα ανωτέρω..
28 Οκτωβρίου 1944
Ο “Γέρος της Δημοκρατίας” Γεώργιος Παπανδρέου, με το Βασιλικό διάταγμα της 24 Οκτωβρίου 1944, (ΦΕΚ 241/Α/24-10-1944) ως Πρωθυπουργός της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας και επικεφαλής του Υπουργικού Συμβουλίου (η Αθήνα είχε απελευθερωθεί μόλις την 12 Οκτ 1944) , θεσμοθετεί την 28η Οκτωβρίου ως ημέρα εθνικού εορτασμού για το 1940, ενώ καθιερώνεται και η αντίστοιχη εθνική αργία.
Παράλληλα, καθιερώνεται η πρώτη στρατιωτική παρέλαση, με τμήματα του υπό ανασύνταξη ελληνικού στρατού, ενώ τότε παρήλασαν και ένοπλα τμήματα της εθνικής αντίστασης …
Έχω ήδη δημοσιεύσει στο παρελθόν , άρθρα μου , για το λόγο που κάνουμε παρέλαση…
Εάν δεν γνωρίζουν οι παρελαύνοντες, γιατί κάνουν παρέλαση, και ποιους τιμούν, τι αποδίδουν και τι εκφράζουν στον κόσμο και σε αυτούς που τους βλέπουν και τους παρακολουθούν, καμμία παρέλαση δεν έχει νοημα …
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ !!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΙΣ ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΜΑΣ !!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΤΗ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΗ !!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΨΥΧΕΣ !!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΚΑΡΔΙΕΣ !!
ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ!!!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΑ “ΟΧΙ” ΜΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΠΕΡΗΦΑΝΟΥΣ!!
ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ
ΨΗΛΑ ΟΙ ΚΑΡΔΙΕΣ !!!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΆ!!
Υ.Γ.1: Η πρώτη φωτό, αναφέρεται στον πίνακα του Αλέξανδρου Αλεξανδράκη με τίτλο “Μέχρις Εσχάτων“…
Απεικονίζει Έλληνες στρατιώτες, που παρότι δεν έχουν άλλα πυρομαχικά, δεν εγκαταλείπουν τον αγώνα, αλλά μέχρι και με πέτρες και βράχια, αντιστέκονται στον εχθρό…
Ο ζωγράφος Αλέξανδρος Αλεξανδράκης (1913-1968) , απεικονίζει με μοναδικό και εμβληματικό τρόπο τον αγώνα του 1940, στις χιονισμενες βουνοκορφές της Πίνδου..
Ως Δνεας Πυροβολικού, οι μαρτυρίες και η αποτύπωση, είναι βιωματικές…αρχικά σκιτσάρει με μολύβι ή κάρβουνο, ενώ τα δάχτυλα του είναι παγωμένα…στη συνέχεια όποτε μπορεί, μεταφέρει στον καμβά…
Η δεύτερη φωτό, έχει τίτλο “Σύνθεση για το 1940“, πίνακας του ιδίου καλλιτέχνη, ο οποίος δημιουργήθηκε το 1960 και αποτυπώνει την αντάρα και την ένταση της μάχης στην Πίνδο..
Οι πίνακες και τα σκίτσα του, συγκεντρώθηκαν σε ένα λεύκωμα-συλλογή, το οποίο κυκλοφόρησε το 1968, με την ονομασία “έτσι πολεμούσαμε το 1940-1941..”…
Έργα του εκτίθενται στην εθνική πινακοθήκη και στο Πολεμικό Μουσείο…
Υ.Γ2. : Προτρέπω , πέρα από τις σημαίες σε μπαλκόνια, αυλές, και όπου αλλού προσφέρεται, να ξεκινήσετε απο μια εκκλησία, με ένα κερί , στη μνήμη όλων όσων χάθηκαν …
Από τα πρώτα θύματα στο λιμάνι της Τήνου και στο εύδρομο Έλλη τον Δεκαπενταύγουστο 1940, μέχρι το τελευταίο παλικάρι που έπεσε στις πλαγιές της Πίνδου , μέχρι και στο τελευταίο άμαχο θύμα της τριπλής κατοχής, στον κάθε ένοπλο που αντιστάθηκε μέχρι την απελευθέρωσή μας…
Περάστε από την Εθνική μας Πινακοθήκη, το Πολεμικό Μουσείο, δείτε την παρέλαση… γνωρίστε..μιλήστε…εξηγείστε στα παιδιά..αυτά που δεν μάθατε..αυτά που δεν μαθαίνουν τα παιδιά…
