Στο ενημερωτικό δελτίο της NASA αυτής της εβδομάδας, δείτε την πιο ολοκληρωμένη μέχρι σήμερα εικόνα του έναστρου ουρανού από τον Δορυφόρο Έρευνας Διερχόμενων Εξωπλανητών της NASA, τον TESS. Εξερευνήστε τι ακολουθεί για την αποστολή Artemis III της επόμενης χρονιάς σε τροχιά γύρω από τη Γη — μια επανδρωμένη πτήση που θα δοκιμάσει τις δυνατότητες συνάντησης και πρόσδεσης ανάμεσα στο διαστημόπλοιο Orion της υπηρεσίας και σε εμπορικές σεληνακάτους. Μάθετε επίσης τι ανακάλυψαν οι επιστήμονες της NASA από μια σπάνια ραδιοέκρηξη του Ήλιου τον Αύγουστο του 2025, η οποία διήρκεσε 19 ημέρες, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ των πέντε ημερών. Επιπλέον, διαβάστε περισσότερες ιστορίες που μπορεί να χάσατε.
Ο Δορυφόρος Έρευνας Διερχόμενων Εξωπλανητών της NASA, γνωστός ως TESS, δημοσίευσε την πιο ολοκληρωμένη μέχρι σήμερα εικόνα του έναστρου ουρανού, καλύπτοντας κενά από προηγούμενες παρατηρήσεις. Σχεδόν 6.000 χρωματιστές κουκκίδες διάσπαρτες στην εικόνα σημειώνουν τις θέσεις επιβεβαιωμένων ή υποψήφιων εξωπλανητών — δηλαδή κόσμων πέρα από το ηλιακό μας σύστημα — που είχαν εντοπιστεί από την αποστολή έως τον Σεπτέμβριο του 2025.
Ο TESS χαρτογραφεί ολόκληρο τον ουρανό αναζητώντας περιοδικές μειώσεις στη φωτεινότητα των άστρων, οι οποίες πιστεύεται ότι προκαλούνται από πλανήτες που περνούν μπροστά από το άστρο τους. Οι τέσσερις πανομοιότυπες κάμερές του, ευαίσθητες στο κόκκινο φάσμα και ευρέος πεδίου, παρακολουθούν κάθε φορά μια λωρίδα ουρανού διαστάσεων 24 μοιρών επί 90 μοιρών. Κάθε λωρίδα παρατηρείται συνεχώς για 27 ημέρες, με ρυθμό λήψη
ς κάθε 2 δευτερόλεπτα. Σε διαδοχικά έτη, ο TESS θα καλύψει τμηματικά τόσο το νότιο όσο και το βόρειο ημισφαίριο του ουρανού.
Ο TESS αποκαλύπτει έναν εκθαμβωτικό ουρανό

Αυτή η απεικόνιση ολόκληρου του ουρανού δημιουργήθηκε από 96 τομείς παρατήρησης του TESS. Μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου 2025, όταν καταγράφηκε η τελευταία εικόνα αυτού του μωσαϊκού, ο TESS είχε ανακαλύψει 679 εξωπλανήτες — με μπλε κουκκίδες — και 5.165 υποψήφιους εξωπλανήτες — με πορτοκαλί κουκκίδες.
Το φωτεινό τόξο που διατρέχει το κέντρο της εικόνας είναι το επίπεδο του Γαλαξία μας. Το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου διακρίνεται κατά μήκος του κάτω άκρου, λίγο αριστερά από το κέντρο. Οι μαύρες περιοχές μέσα στο οβάλ δείχνουν περιοχές που ο TESS δεν έχει ακόμη απεικονίσει.
Πηγή: NASA/MIT/TESS και Veselin Kostov, University of Maryland College Park
Εναλλακτικό κείμενο εικόνας:
Οβάλ προβολή του νυχτερινού ουρανού του TESS με δείκτες εξωπλανητών.
Περιγραφή εικόνας:
Αυτή η οβάλ απεικόνιση του νυχτερινού ουρανού παρουσιάζει μια ζώνη σε σχήμα U, γκριζόλευκου χρώματος, που κατεβαίνει από το επάνω αριστερό μέρος προς το κάτω κέντρο και στη συνέχεια ανεβαίνει προς το επάνω δεξί μέρος. Η αριστερή πλευρά του U είναι πιο φωτεινή από τη δεξιά.
Μπλε και πορτοκαλί κουκκίδες είναι διάσπαρτες στην εικόνα, αντιπροσωπεύοντας αντίστοιχα επιβεβαιωμένους και υποψήφιους εξωπλανήτες. Κατά μήκος του ισημερινού του οβάλ υπάρχουν μερικές μαύρες γραμμές και τμήματα του ουρανού που έχουν ελαφρώς διαφορετική απόχρωση από την υπόλοιπη εικόνα. Στο επάνω αριστερό μέρος υπάρχει ένα κενό μαύρο τμήμα.
Ο TESS της NASA — ο Δορυφόρος Έρευνας Διερχόμενων Εξωπλανητών (Transiting Exoplanet Survey Satellite) — δημοσίευσε τις πιο ολοκληρωμένες μέχρι σήμερα εικόνες του έναστρου ουρανού, καλύπτοντας κενά από προηγούμενες παρατηρήσεις. Σχεδόν 6.000 χρωματιστές κουκκίδες διάσπαρτες στις εικόνες δείχνουν τις θέσεις είτε επιβεβαιωμένων είτε υποψήφιων εξωπλανητών — κόσμων πέρα από το ηλιακό μας σύστημα — που είχαν εντοπιστεί από την αποστολή έως τον Σεπτέμβριο του 2025, στο τέλος της δεύτερης παρατεταμένης αποστολής του TESS.
Η αποστολή TESS σαρώνει κάθε φορά ένα μεγάλο τμήμα του ουρανού, που ονομάζεται τομέας, για περίπου έναν μήνα, χρησιμοποιώντας τις τέσσερις κάμερές της. Αυτές οι παρατεταμένες παρατηρήσεις επιτρέπουν στο διαστημόπλοιο να παρακολουθεί τις μεταβολές στη φωτεινότητα δεκάδων χιλιάδων άστρων, αναζητώντας διακυμάνσεις στο φως τους που μπορεί να προέρχονται από πλανήτες που βρίσκονται σε τροχιά γύρω τους.
Οι ερευνητές συνέθεσαν ένα μωσαϊκό ολόκληρου του ουρανού από 96 τομείς που παρατηρήθηκαν μεταξύ Απριλίου 2018, όταν ο TESS ξεκίνησε το έργο του, και Σεπτεμβρίου 2025.
Οι μπλε κουκκίδες στις εικόνες σημειώνουν τις θέσεις σχεδόν 700 επιβεβαιωμένων πλανητών, έως τις 9 Σεπτεμβρίου 2025. Αυτή η εντυπωσιακή ποικιλία περιλαμβάνει κόσμους που μπορεί να είναι καλυμμένοι με ηφαίστεια, πλανήτες που καταστρέφονται από τα άστρα τους ή κόσμους που περιφέρονται γύρω από δύο άστρα — βιώνοντας κάθε μέρα διπλές ανατολές και διπλά ηλιοβασιλέματα.
Οι πορτοκαλί κουκκίδες αντιπροσωπεύουν περισσότερους από 5.000 υποψήφιους πλανήτες που αναμένουν επιβεβαίωση.
Τα μωσαϊκά αποτυπώνουν επίσης το φωτεινό κεντρικό επίπεδο του Γαλαξία μας, το οποίο φαίνεται ως μια λαμπερή ζώνη που διατρέχει το κέντρο της εικόνας.

Η τρέχουσα απεικόνιση ολόκληρου του ουρανού από τον TESS παρουσιάζεται εδώ χωρίς δείκτες για επιβεβαιωμένους και υποψήφιους εξωπλανήτες. Ο γαλαξίας της Ανδρομέδας φαίνεται ως μια μικρή φωτεινή κουκκίδα κοντά στο επάνω δεξί άκρο του οβάλ, ενώ το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου είναι ορατό κάτω αριστερά, πάνω από την αχνή κηλίδα λίγο αριστερά από το κάτω κέντρο — το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου. Οι μαύρες περιοχές μέσα στο οβάλ δείχνουν ζώνες που ο TESS δεν έχει ακόμη απεικονίσει.
Πηγή: NASA/MIT/TESS και Veselin Kostov, University of Maryland College Park
Εναλλακτικό κείμενο εικόνας:
Οβάλ προβολή του νυχτερινού ουρανού του TESS.
Περιγραφή εικόνας:
Αυτή η οβάλ απεικόνιση του νυχτερινού ουρανού παρουσιάζει μια γκριζόλευκη ζώνη σε σχήμα U, που κατεβαίνει από το επάνω αριστερό μέρος προς το κάτω κέντρο και στη συνέχεια ανεβαίνει προς το επάνω δεξί μέρος. Η αριστερή πλευρά του U είναι πιο φωτεινή από τη δεξιά.
Κατά μήκος του μέσου του οβάλ υπάρχουν τμήματα του ουρανού με ελαφρώς διαφορετική απόχρωση από την υπόλοιπη εικόνα. Στο επάνω αριστερό μέρος υπάρχει ένα κενό μαύρο τμήμα, ενώ μαύρες γραμμές είναι εμφανείς σε διάφορα σημεία της εικόνας.

Αυτή η απεικόνιση καταγράφει τον βόρειο ουρανό όπως τον βλέπει ο TESS. Το κεντρικό επίπεδο του Γαλαξία μας σχηματίζει ένα τόξο μέσα στην εικόνα, λίγο αριστερά από το κέντρο. Οι μπλε κουκκίδες δείχνουν τη θέση επιβεβαιωμένων εξωπλανητών, ενώ οι πορτοκαλί κουκκίδες δείχνουν υποψήφιους εξωπλανήτες. Οι μαύρες περιοχές μέσα στον χάρτη δείχνουν ζώνες που ο TESS δεν έχει ακόμη απεικονίσει.
Πηγή: NASA/MIT/TESS και Veselin Kostov, University of Maryland College Park
Εναλλακτικό κείμενο εικόνας:
Κυκλική απεικόνιση του βόρειου ουρανού του TESS με δείκτες εξωπλανητών.
Περιγραφή εικόνας:
Αυτή η κυκλική απεικόνιση του βόρειου ουρανού του TESS έχει μια γκριζόλευκη ζώνη που διατρέχει την εικόνα λίγο αριστερά από το κέντρο. Μπλε και πορτοκαλί κουκκίδες είναι διάσπαρτες στην εικόνα, αντιπροσωπεύοντας αντίστοιχα επιβεβαιωμένους και υποψήφιους εξωπλανήτες.
Μερικές μαύρες γραμμές και τόξα είναι ορατά στην εικόνα, με το μεγαλύτερο να εκτείνεται κοντά στην άκρη, περίπου από τη θέση της 1ης ώρας έως τη θέση της 6ης ώρας. Στο κάτω δεξί μέρος υπάρχει ένα κενό μαύρο τμήμα.

Ο γαλαξίας της Ανδρομέδας ξεχωρίζει ως ένα μικρό φωτεινό οβάλ περίπου στη θέση της 10ης ώρας σε αυτή τη σύνθετη απεικόνιση του βόρειου ουρανού όπως τον βλέπει ο TESS. Οι μαύρες περιοχές μέσα στον χάρτη δείχνουν ζώνες που ο TESS δεν έχει ακόμη απεικονίσει.
Πηγή: NASA/MIT/TESS και Veselin Kostov, University of Maryland College Park
Εναλλακτικό κείμενο εικόνας:
Κυκλική απεικόνιση του βόρειου ουρανού του TESS.
Περιγραφή εικόνας:
Αυτή η κυκλική απεικόνιση του βόρειου ουρανού, που καταγράφηκε από τον TESS, έχει μια γκριζόλευκη ζώνη που διατρέχει την εικόνα λίγο αριστερά από το κέντρο.
Μερικές μαύρες γραμμές και τόξα είναι ορατά στην εικόνα, με το μεγαλύτερο να εκτείνεται κοντά στην άκρη από τη θέση της 1ης ώρας έως τη θέση της 6ης ώρας. Στο κάτω δεξί μέρος υπάρχει ένα κενό μαύρο τμήμα. Μερικές φωτεινές λευκές κουκκίδες αντιπροσωπεύουν τις θέσεις γαλαξιών και άλλων κοσμικών αντικειμένων.

Αυτή η απεικόνιση καταγράφει τον νότιο ουρανό όπως τον βλέπει ο TESS. Το κεντρικό επίπεδο του Γαλαξία μας σχηματίζει ένα τόξο μέσα στην εικόνα, λίγο αριστερά από το κέντρο. Οι μπλε κουκκίδες δείχνουν τη θέση επιβεβαιωμένων εξωπλανητών, ενώ οι πορτοκαλί κουκκίδες δείχνουν υποψήφιους εξωπλανήτες. Το φωτεινό λευκό οβάλ στο κέντρο είναι το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου. Οι μαύρες περιοχές μέσα στον χάρτη δείχνουν ζώνες που ο TESS δεν έχει ακόμη απεικονίσει.
Πηγή: NASA/MIT/TESS και Veselin Kostov, University of Maryland College Park
Εναλλακτικό κείμενο εικόνας:
Κυκλική απεικόνιση του νότιου ουρανού του TESS με δείκτες εξωπλανητών.
Περιγραφή εικόνας:
Αυτή η κυκλική απεικόνιση του νότιου ουρανού του TESS έχει μια γκριζόλευκη ζώνη που διατρέχει την εικόνα λίγο αριστερά από το κέντρο. Μπλε και πορτοκαλί κουκκίδες είναι διάσπαρτες στην εικόνα, αντιπροσωπεύοντας αντίστοιχα επιβεβαιωμένους και υποψήφιους εξωπλανήτες.
Μερικές μαύρες γραμμές και τόξα είναι ορατά στην εικόνα, με το μεγαλύτερο να εκτείνεται κοντά στην άκρη, περίπου από τη θέση της 11ης ώρας έως τη θέση της 3ης ώρας. Στο κέντρο υπάρχει ένα μικρό, φωτεινό οβάλ.

Το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, ένας κοντινός γαλαξίας, εμφανίζεται κοντά στο κέντρο αυτής της απεικόνισης του νότιου ουρανού από τον TESS. Η μικρότερη κηλίδα κάτω από αυτό, περίπου στη θέση της 5ης ώρας, είναι ο γειτονικός του γαλαξίας, το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου. Η φωτεινή κουκκίδα στο επάνω μέρος, κοντά στη θέση της 12ης ώρας, είναι το Νεφέλωμα του Ωρίωνα.
Πηγή: NASA/MIT/TESS και Veselin Kostov, University of Maryland College Park
Εναλλακτικό κείμενο εικόνας:
Κυκλική απεικόνιση του νότιου ουρανού του TESS.
Περιγραφή εικόνας:
Αυτή η κυκλική απεικόνιση του νότιου ουρανού από τον TESS έχει μια γκριζόλευκη ζώνη που διατρέχει την εικόνα λίγο αριστερά από το κέντρο.
Μερικές μαύρες γραμμές και τόξα είναι ορατά στην εικόνα, με το μεγαλύτερο να εκτείνεται κοντά στην άκρη, περίπου από τη θέση της 11ης ώρας έως τη θέση της 3ης ώρας. Υπάρχει ένα οβάλ κοντά στο κέντρο, με ένα μικρότερο οβάλ κάτω και δεξιά του. Μερικές ακόμη φωτεινές κουκκίδες είναι διάσπαρτες στην εικόνα.

Αυτή η απεικόνιση ολόκληρου του ουρανού παρουσιάζει τον χάρτη του ουρανού του TESS σε ορθογώνια προβολή και σημειώνει τις θέσεις επιβεβαιωμένων (μπλε) και υποψήφιων (πορτοκαλί) εξωπλανητών. Η ζώνη του Γαλαξία μας, δηλαδή το κεντρικό επίπεδο του γαλαξία, παίρνει σχήμα U, ενώ το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, ένας κοντινός γαλαξίας, εμφανίζεται ως η επιμήκης φωτεινή λάμψη κάτω αριστερά. Οι μαύρες περιοχές μέσα στον χάρτη δείχνουν ζώνες που ο TESS δεν έχει ακόμη απεικονίσει.
Πηγή: NASA/MIT/TESS και Veselin Kostov (University of Maryland College Park)
Εναλλακτικό κείμενο εικόνας:
Ορθογώνια προβολή του νυχτερινού ουρανού του TESS με δείκτες εξωπλανητών.
Περιγραφή εικόνας:
Αυτή η ορθογώνια απεικόνιση του νυχτερινού ουρανού έχει μια γκριζόλευκη ζώνη σε σχήμα U που εκτείνεται από την αριστερή προς τη δεξιά πλευρά. Η αριστερή πλευρά του U είναι πιο φωτεινή από τη δεξιά.
Μπλε και πορτοκαλί κουκκίδες είναι διάσπαρτες στην εικόνα, αντιπροσωπεύοντας επιβεβαιωμένους και υποψήφιους εξωπλανήτες. Κατά μήκος του μέσου υπάρχουν περιοχές του ουρανού με ελαφρώς διαφορετική απόχρωση από την υπόλοιπη εικόνα. Υπάρχει ένα κενό μαύρο τμήμα αριστερά και πάνω από το κέντρο, καθώς και μαύρες λωρίδες διάσπαρτες σε όλη την εικόνα. Ένα μακρύ, επιμήκες λευκό οβάλ στην κάτω αριστερή γωνία είναι το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου.

Αυτή η απεικόνιση ολόκληρου του ουρανού παρουσιάζει τον χάρτη του ουρανού του TESS σε ορθογώνια προβολή, χωρίς επισημάνσεις. Οι μαύρες περιοχές μέσα στον χάρτη δείχνουν ζώνες που ο TESS δεν έχει ακόμη απεικονίσει.
Πηγή: NASA/MIT/TESS και Veselin Kostov, University of Maryland College Park
Εναλλακτικό κείμενο εικόνας:
Ορθογώνια προβολή του νυχτερινού ουρανού του TESS.
Περιγραφή εικόνας:
Αυτή η ορθογώνια απεικόνιση του νυχτερινού ουρανού έχει μια γκριζόλευκη ζώνη σε σχήμα U, η οποία εκτείνεται από την αριστερή προς τη δεξιά πλευρά. Η αριστερή πλευρά του U είναι πιο φωτεινή από τη δεξιά.
Κατά μήκος του μέσου υπάρχουν περιοχές του ουρανού με ελαφρώς διαφορετική απόχρωση από την υπόλοιπη εικόνα. Υπάρχει ένα κενό μαύρο τμήμα αριστερά και πάνω από το κέντρο, καθώς και μαύρες λωρίδες διάσπαρτες σε όλη την εικόνα.
Ένα μακρύ, επιμήκες λευκό οβάλ στην κάτω αριστερή γωνία είναι το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου. Πάνω από αυτό υπάρχει ένα μικρότερο οβάλ, που δείχνει τη θέση του Μικρού Νέφους του Μαγγελάνου.



Κοσμικό «λέιζερ» από τα βάθη του σύμπαντος: Σήμα 8 δισεκατομμυρίων ετών φωτός έφτασε στη Γη
___________________________________
Ένα δισεκατομμύριο έτη φωτός ισούται με περίπου 9,46 εξάκις εκατομμύρια χιλιόμετρα ή 9.460.730.000.000.000.000.000 χλμ. (από AI). Άρα, παραπάνω μιλάμε για ~ 75.68 εξάκις εκατομμύρια χιλιόμετρα.