Το ταξίδι του Πούτιν στο Πεκίνο ήταν τελετουργικά εντυπωσιακό, πολιτικά χρήσιμο, αλλά στρατηγικά άνισο. Η εικόνα που πρόβαλαν Μόσχα και Πεκίνο ήταν εικόνα δύο μεγάλων δυνάμεων που στέκονται απέναντι στη δυτική ηγεμονία και διεκδικούν έναν «πολυπολικό κόσμο». Όμως πίσω από το τιμητικό άγημα, τις κοινές διακηρύξεις και τη ρητορική περί «σταθερότητας», η ουσία είναι ότι η Ρωσία πήγε στην Κίνα ως δύναμη που χρειάζεται διεξόδους, ενώ η Κίνα εμφανίστηκε ως δύναμη που έχει την πολυτέλεια να επιλέγει ρυθμό, όρους και βάθος δέσμευσης.
Ο ρωσικός τύπος και τα κρατικά ρωσικά μέσα τόνισαν κυρίως τη συνέχεια της στρατηγικής εταιρικής σχέσης: υπογραφή διακήρυξης για πολυπολικό κόσμο, επέκταση της Συνθήκης Καλής Γειτονίας, δεκάδες έγγραφα συνεργασίας και ενίσχυση της ενεργειακής, στρατιωτικής και τεχνολογικής συνεργασίας. Το TASS παρουσίασε τη διακήρυξη ως κοινή απόρριψη της «αποικιακής» λογικής και του «νόμου της ζούγκλας», ενώ ρωσικά μέσα όπως το Kommersant και το Interfax έδωσαν έμφαση στην πρόοδο γύρω από τη «Δύναμη της Σιβηρίας 2» και στη γενικότερη ενεργειακή ατζέντα.
Ο κινεζικός τύπος κινήθηκε πιο προσεκτικά. Η Xinhua μίλησε για «νέο στάδιο» στις σχέσεις Κίνας–Ρωσίας, για μακροπρόθεσμη στρατηγική, για συνεργασία στην ενέργεια, στην τεχνολογία, στην εκπαίδευση και στους διεθνείς οργανισμούς. Το Global Times, όμως, έδωσε μια πιο χαρακτηριστική κινεζική ερμηνεία: η σημασία της επίσκεψης δεν βρίσκεται σε μία συγκεκριμένη συμφωνία, αλλά στη «σταθερότητα» της σχέσης και στην αποφυγή τυπικής συμμαχίας τύπου Ψυχρού Πολέμου. Αυτό είναι κρίσιμο: το Πεκίνο θέλει τη Ρωσία κοντά, αλλά όχι απαραίτητα ως δεσμευτικό σύμμαχο που θα περιορίσει την κινεζική ευελιξία.
Ο δυτικός τύπος εστίασε στο κενό ανάμεσα στη ρητορική και στο αποτέλεσμα. Το Reuters σημείωσε ότι, παρά την κοινή καταδίκη της αμερικανικής πολιτικής και του σχεδίου αντιπυραυλικής άμυνας του Τραμπ, δεν υπήρξε οριστική συμφωνία για τον αγωγό Power of Siberia 2. Τα βασικά ζητήματα —τιμή, χρηματοδότηση, όροι συμβολαίου και χρονοδιάγραμμα— παραμένουν ανοιχτά. Το AP επίσης κατέγραψε τη θερμή πολιτική εικόνα και τις πολλές συμφωνίες, αλλά σημείωσε ότι δεν φάνηκε ουσιαστική πρόοδος στον μεγάλο αγωγό που θέλει η Μόσχα.
Η πιο ουσιαστική ανάγνωση είναι ότι η Ρωσία πέτυχε συμβολική αναβάθμιση αλλά όχι ενεργειακή εξασφάλιση. Ο Πούτιν χρειαζόταν να δείξει ότι, παρά τον πόλεμο στην Ουκρανία και την απώλεια μεγάλου μέρους της ευρωπαϊκής αγοράς φυσικού αερίου, η Ρωσία δεν είναι απομονωμένη. Αυτό το πέτυχε. Δεν πέτυχε όμως μια καθαρή, δεσμευτική συμφωνία που θα μετέτρεπε την Κίνα σε πλήρη αντικαταστάτη της Ευρώπης για το ρωσικό αέριο. Το Κρεμλίνο μίλησε μόνο για «γενική κατανόηση» των βασικών παραμέτρων, ενώ το Reuters κατέγραψε ότι δεν υπάρχει ακόμη σαφές χρονοδιάγραμμα και ότι η τελική συμφωνία παραμένει άπιαστη.
Άρα, το ταξίδι δεν ήταν αποτυχία, αλλά ήταν νίκη περιορισμένης απόδοσης. Η Μόσχα πήρε εικόνες ισχύος, κοινό μέτωπο κατά της Δύσης και υπόσχεση συνέχειας. Το Πεκίνο πήρε κάτι σημαντικότερο: επιβεβαίωσε ότι μπορεί να χειρίζεται ταυτόχρονα την Ουάσιγκτον και τη Μόσχα, χωρίς να εγκλωβίζεται πλήρως σε καμία πλευρά. Η Κίνα εμφανίζεται ως ο ώριμος διαχειριστής του χρόνου· η Ρωσία ως ο πιεσμένος προμηθευτής που βιάζεται.
Το Πεκίνο έδωσε στον Πούτιν σκηνή, τιμές και στρατηγική γλώσσα· δεν του έδωσε όμως ακόμη το συμβόλαιο που θα άλλαζε τους ενεργειακούς συσχετισμούς.
Reuters: Ο Σι και ο Πούτιν ενώνονται στην κριτική κατά των ΗΠΑ, αλλά δεν καταφέρνουν να κλείσουν μεγάλη συμφωνία για το φυσικό αέριο
Των Liz Lee και Ethan Wang
20 Μαΐου 2026, 01:51 π.μ. GMT+3
Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν και ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ ανταλλάσσουν χειραψία κατά τη διάρκεια τελετής υπογραφών στη Μεγάλη Αίθουσα του Λαού στο Πεκίνο, Κίνα, 20 Μαΐου 2026. REUTERS/Maxim Shemetov/Pool
Αγορά Δικαιωμάτων Χρήσης, ανοίγει σε νέα καρτέλα.
Σύνοψη
– Ο Σι φιλοξενεί τον Πούτιν λίγες μόνο ημέρες μετά τη σύνοδο με τον Τραμπ.
– Σε κοινή δήλωση, καταδικάζουν το σχέδιο του Τραμπ για αντιπυραυλική ασπίδα.
– Οι δύο ηγέτες διακηρύσσουν τους ισχυρούς δεσμούς τους, αλλά δεν σημειώνεται πρόοδος στη συμφωνία για το φυσικό αέριο.
ΠΕΚΙΝΟ, 20 Μαΐου — Η Κίνα και η Ρωσία καταδίκασαν τα σχέδια του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, για την αντιπυραυλική ασπίδα Golden Dome, καθώς και την «ανεύθυνη» πυρηνική πολιτική της Ουάσιγκτον, κατά τη διάρκεια συνόδου την Τετάρτη, μία εβδομάδα αφότου ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ είχε φιλοξενήσει τον Τραμπ στο Πεκίνο.
Η κοινή δήλωση που εκδόθηκε μετά τη σύνοδο του Σι με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν ήρθε να υπογραμμίσει ότι, ενώ ο Κινέζος ηγέτης επιδιώκει σταθερές και εποικοδομητικές σχέσεις με τον Τραμπ, διαφωνεί θεμελιωδώς μαζί του σε βασικά ζητήματα, στα οποία η θέση της Κίνας ευθυγραμμίζεται στενά με εκείνη της Ρωσίας.
Η δήλωση ανέφερε ότι το σχέδιο του Τραμπ για ένα σύστημα αναχαίτισης πυραύλων, βασισμένο τόσο στο έδαφος όσο και στο Διάστημα, απειλεί την παγκόσμια στρατηγική σταθερότητα. Επέκρινε επίσης την Ουάσιγκτον επειδή επέτρεψε να λήξει μια συνθήκη που περιόριζε τα πυρηνικά οπλοστάσια των ΗΠΑ και της Ρωσίας.
Η συνθήκη έληξε τον Φεβρουάριο και ο Τραμπ δεν ανταποκρίθηκε στην πρόταση της Μόσχας να παραταθούν για έναν χρόνο τα όρια σε πυραύλους και πυρηνικές κεφαλές — κάτι που ορισμένοι Αμερικανοί πολιτικοί υποστήριξαν ότι θα εμπόδιζε τις ΗΠΑ να αντιδράσουν στην ενίσχυση του πυρηνικού οπλοστασίου της Κίνας.
Ωστόσο, ενώ οι δύο ηγέτες μίλησαν με μία φωνή στα ζητήματα παγκόσμιας ασφάλειας, δεν κατάφεραν να επιτύχουν την πρόοδο που επιδιώκει εδώ και καιρό η Μόσχα: ένα συμβόλαιο για έναν νέο αγωγό, ο οποίος θα της επέτρεπε να υπερδιπλασιάσει την ποσότητα φυσικού αερίου που πουλά στην Κίνα.
Οι διαδοχικές σύνοδοι του Σι
Ο Σι ολοκλήρωνε μια αξιοσημείωτη εβδομάδα διπλωματίας, κατά την οποία συναντήθηκε με τους ηγέτες τόσο του ισχυρότερου στρατηγικού αντιπάλου της Κίνας όσο και ενός από τους στενότερους εταίρους της.
Καθώς ο Τραμπ αναζητούσε έξοδο από έναν πόλεμο με το Ιράν και οι δυνάμεις του Πούτιν παρέμεναν σε μεγάλο βαθμό καθηλωμένες στην Ουκρανία, οι σύνοδοι αυτές έδωσαν στον Κινέζο ηγέτη την ευκαιρία να παρουσιάσει το Πεκίνο ως πυλώνα παγκόσμιας σταθερότητας και ως αναντικατάστατο διπλωματικό παράγοντα.
«Ο Σι φαίνεται πράγματι να βρίσκεται σε ισχυρότερη θέση σε σχέση τόσο με τον Πούτιν όσο και με τον Τραμπ. Και οι δύο ηγέτες αντιμετωπίζουν συγκρούσεις δικής τους ευθύνης, οι οποίες αποδείχθηκαν πολύ δυσκολότερες στην επίλυσή τους απ’ ό,τι αρχικά αναμενόταν», δήλωσε η Patricia Kim, συνεργάτιδα σε θέματα εξωτερικής πολιτικής στο Brookings Institution, με έδρα την Ουάσιγκτον.
«Ο Σι, στο μεταξύ, έχει μπορέσει να επικεντρωθεί πιο άμεσα στην εσωτερική ενίσχυση της Κίνας, ενώ ταυτόχρονα προβάλλει την εικόνα μιας σταθερής και γεμάτης αυτοπεποίθηση μεγάλης δύναμης στη διεθνή σκηνή.»
Ενώ η σύνοδος με τον Τραμπ αφορούσε σε μεγάλο βαθμό τη διαχείριση των εντάσεων, η συνάντηση με τον Πούτιν έθετε μια διαφορετική πρόκληση: πώς να επιδειχθεί πρόοδος σε μια σχέση την οποία οι δύο πλευρές έχουν ήδη χαρακτηρίσει «χωρίς όρια».
Ο Σι και ο Πούτιν, οι οποίοι έχουν συναντηθεί περισσότερες από 40 φορές, τόνισαν και οι δύο τη στενότητα των ρωσοκινεζικών σχέσεων, τις οποίες επισφράγισαν το 2022 με την υπογραφή μιας συμφωνίας στρατηγικής εταιρικής σχέσης, λιγότερο από τρεις εβδομάδες πριν από την πλήρους κλίμακας εισβολή της Μόσχας στην Ουκρανία.
Η Μόσχα είχε αφήσει να εννοηθεί πριν από την επίσκεψη ότι επιδίωκε περαιτέρω ενεργειακές συμφωνίες με την Κίνα, τον μεγαλύτερο αγοραστή ρωσικού πετρελαίου, συμπεριλαμβανομένων προμηθειών μέσω αγωγών και θαλάσσιων μεταφορών.
Ο Ρώσος αναπληρωτής πρωθυπουργός Αλεξάντερ Νόβακ δήλωσε ότι η Κίνα ενδιαφερόταν για μακροπρόθεσμες προμήθειες ρωσικού πετρελαίου και για αύξηση των ποσοτήτων, οι οποίες, όπως είπε, είχαν αυξηθεί κατά 10% μέσα σε τέσσερις μήνες.
ΔΥΣΚΟΛΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ
Κατά την τελευταία επίσκεψη του Πούτιν, τον Σεπτέμβριο του 2025, ο ρωσικός ενεργειακός κολοσσός Gazprom ανακοίνωσε ότι οι δύο πλευρές είχαν συμφωνήσει να προχωρήσουν με τον Power of Siberia 2, έναν σχεδιαζόμενο αγωγό μήκους 2.600 χιλιομέτρων, ο οποίος θα μεταφέρει 50 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως από τη Ρωσία στην Κίνα μέσω Μογγολίας.
Η Κίνα έχει δηλώσει πολύ λίγα δημοσίως για το έργο. Παρότι ο Σι δήλωσε την Τετάρτη ότι η συνεργασία στην ενέργεια και στη διασύνδεση πόρων θα πρέπει να αποτελεί τον «σταθεροποιητικό λίθο» των σχέσεων Κίνας-Ρωσίας, δεν ανέφερε τον αγωγό.
Κρίσιμα ζητήματα, όπως η τιμολόγηση του φυσικού αερίου, παραμένουν άλυτα, και οι αναλυτές εκτιμούν ότι οι διαπραγματεύσεις θα μπορούσαν να διαρκέσουν χρόνια.
Το Κρεμλίνο δήλωσε ότι οι δύο πλευρές είχαν καταλήξει σε μια «γενική κατανόηση ως προς τις παραμέτρους» του έργου, αν και δεν συμφωνήθηκαν λεπτομέρειες ή σαφές χρονοδιάγραμμα. Ο Νόβακ δήλωσε ότι η Ρωσία και η Κίνα βρίσκονταν στο στάδιο οριστικοποίησης συμβολαίων για προμήθειες μέσω του αγωγού.
«Οι βασικές διαφωνίες σχετικά με την τιμολόγηση, τη χρηματοδότηση και τους όρους των συμβολαίων δεν φαίνεται να έχουν επιλυθεί», δήλωσε ο Ντάνιελ Σλιτ, ανώτερος σύμβουλος πολιτικής στο Tony Blair Institute for Global Change.
«Η Ρωσία χρειάζεται αυτή τη συμφωνία πιο επειγόντως από ό,τι η Κίνα, αφού έχασε μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής αγοράς φυσικού αερίου της, ενώ το Πεκίνο φαίνεται ακόμη ικανοποιημένο να κινείται αργά και να διατηρεί ευελιξία ως προς τις μελλοντικές επιλογές ενεργειακού εφοδιασμού του.»
ΤΙΜΗΤΙΚΟ ΑΓΗΜΑ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΟΒΟΛΙΣΜΟΙ
Ο Σι υποδέχθηκε τον Πούτιν με τιμητικό άγημα και κανονιοβολισμούς στη Μεγάλη Αίθουσα του Λαού στο Πεκίνο, ενώ παιδιά κουνούσαν κινεζικές και ρωσικές σημαίες. Αργότερα δείπνησαν με πάπια Πεκίνου και παστό χοιρομέρι Τζινχουά σε επίσημο συμπόσιο, και ήπιαν τσάι μαζί με έναν μικρό αριθμό στενών συνεργατών, προτού αναχωρήσει το αεροπλάνο του Πούτιν.
Ο Σι δήλωσε ότι οι δύο χώρες θα πρέπει να εστιάσουν στη μακροπρόθεσμη στρατηγική και να προωθήσουν ένα «πιο δίκαιο και λογικό» σύστημα παγκόσμιας διακυβέρνησης, σύμφωνα με το κινεζικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Xinhua.
«Οι σχέσεις Κίνας-Ρωσίας έχουν φτάσει σε αυτό το επίπεδο επειδή καταφέραμε να εμβαθύνουμε την πολιτική αμοιβαία εμπιστοσύνη και τη στρατηγική συνεργασία», δήλωσε ο Σι.
Ο Πούτιν δήλωσε ότι οι ρωσοκινεζικοί δεσμοί έχουν «φτάσει σε ένα πραγματικά πρωτοφανές επίπεδο και συνεχίζουν να αναπτύσσονται».
Στην κοινή τους διακήρυξη, οι δύο πλευρές περιέγραψαν σχέδια για περαιτέρω συνεργασία σε ένα τεράστιο φάσμα τομέων, από την τεχνητή νοημοσύνη έως την προστασία σπάνιων τίγρεων, λεοπαρδάλεων και πάντα.
Κατηγόρησαν τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ ότι παραβίασαν το διεθνές δίκαιο επιτιθέμενες στο Ιράν και εξέφρασαν την «αποφασιστική αντίθεσή τους στον ηγεμονισμό και τη μονομέρεια».
«Η παγκόσμια ατζέντα της ειρήνης και της ανάπτυξης αντιμετωπίζει νέους κινδύνους και προκλήσεις, με τον κίνδυνο κατακερματισμού της διεθνούς κοινότητας και επιστροφής προς τον “νόμο της ζούγκλας”», ανέφερε η κοινή διακήρυξη, σύμφωνα με το Κρεμλίνο.
Ρεπορτάζ από τη Λιζ Λι και τον Ίθαν Γουάνγκ στο Πεκίνο, την Γεκατερίνα Γκολουμπκόβα στο Τόκιο. Πρόσθετο ρεπορτάζ από τη συντακτική ομάδα του Πεκίνου και τους Γκάι Φόλκονμπριτζ και Βλαντίμιρ Σολντάτκιν στη Μόσχα. Κείμενο: Μαρκ Τρεβέλιαν. Επιμέλεια: Φιλίπα Φλέτσερ.
