του Marc Landré συμβούλου στρατηγικής της εταιρείας Sia
Ο Τραμπ, χρησιμοποιώντας την τεχνητή νοημοσύνη ως στρατηγικό όπλο, απέκλεισε τους Ευρωπαίους από τα ισχυρά μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης… Dado Ruvic / REUTERS
Στις 12 Ιουνίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες περιόρισαν την πρόσβαση στα πιο ισχυρά μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης μόνο στους πολίτες τους. Αυτό ήταν σε μεγάλο βαθμό θέμα εσωτερικής πολιτικής, της οποίας η Ευρώπη ήταν απλώς παράπλευρη απώλεια, αλλά στέρησε από εκατοντάδες χιλιάδες χρήστες και χιλιάδες επιχειρήσεις παγκοσμίως, εν μία νυκτί, εργαλεία που είχαν γίνει κρίσιμα για τις δραστηριότητές τους.
Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ένα κράτος εφάρμοσε μηχανισμούς ελέγχου των εξαγωγών σε ένα γλωσσικό μοντέλο, ενισχύοντας την άνιση πρόσβαση σε τεχνολογίες αιχμής εις βάρος των ευρωπαϊκών εταιρειών. Μέχρι τότε, η απειλή ήταν θεωρητική, αλλά το μήνυμα που έστειλε η κυβέρνηση Τραμπ καταδεικνύει ότι και η τεχνητή νοημοσύνη έχει γίνει ένα γεωπολιτικό όπλο.
Ένα μήνα νωρίτερα, η Sia είχε αναθέσει στην OpinionWay να διεξάγει έρευνα σε χίλια στελέχη της Γαλλίας σχετικά με τις απόψεις τους για την ευρωπαϊκή ψηφιακή κυριαρχία . Αρκετές από τις απαντήσεις τους ρίχνουν νέο φως στα πρόσφατα γεγονότα. Μόνο το 9% των στελεχών, για παράδειγμα, ανέφεραν την κυριαρχία μεταξύ των κριτηρίων τους για την επιλογή μιας λύσης Τεχνητής Νοημοσύνης. Για τους υπόλοιπους, βρισκόταν στο τέλος της λίστας, πολύ πίσω από την κυβερνοασφάλεια (40%) ή το κόστος (25%). Ακόμα χειρότερα, περισσότεροι από τους μισούς πίστευαν ότι η εξάρτηση από μη Ευρωπαίους προμηθευτές δεν αποτελούσε σημαντικό κίνδυνο. Η αμερικανική απόφαση απέδειξε ότι έκαναν λάθος που επικύρωσαν ένα σενάριο που θεωρούσαν απίθανο. Εν ριπή οφθαλμού, ο θεωρητικός κίνδυνος έγινε επιχειρησιακή πραγματικότητα.
Θα πρέπει λοιπόν να τους καταδικάσουμε; Όχι. Επειδή η ίδια έρευνα καταλήγει σε μια εξίσου καταδικαστική ετυμηγορία για την κυριαρχία, όπως μας έχει παρουσιαστεί τα τελευταία δέκα χρόνια. Τα δύο τρίτα των στελεχών αρνούνται να πληρώσουν ούτε ένα σεντ παραπάνω για μια ευρωπαϊκή λύση τεχνητής νοημοσύνης και περισσότεροι από 7 στους 10 δεν είναι πρόθυμοι να δεχτούν μια ποινή απόδοσης. Το συμπέρασμα είναι σαφές: κανένα στέλεχος δεν μπορεί ή δεν θέλει σοβαρά να απαρνηθεί πλατφόρμες που προσφέρουν το υψηλότερο επίπεδο προστασίας και ανθεκτικότητας, λόγω της έλλειψης μιας αξιόπιστης ευρωπαϊκής εναλλακτικής λύσης.
Χρόνια εμμονής με τις ρυθμιστικές αρχές δεν έχουν παράγει ούτε έναν Ευρωπαίο πρωταθλητή στην Τεχνητή Νοημοσύνη ούτε μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση στους αμερικανικούς γίγαντες.
Ας θυμηθούμε: οι ηγέτες είναι ρεαλιστές, όχι ανεύθυνοι. Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι η τοποθεσία των κέντρων δεδομένων, αλλά η μαζική, χαμηλού προφίλ μεταφορά αξίας που ενορχηστρώνεται από την Τεχνητή Νοημοσύνη: από την εργασία στη Γαλλία στο κεφάλαιο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η κατάργηση των θέσεων εργασίας γραφείου, η οποία αντικαθίσταται από αμερικανικά εργαλεία , θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε χαμηλότερα φορολογικά έσοδα και έσοδα κοινωνικής ασφάλισης στη Γαλλία. Η έκκληση για αυξήσεις μισθών, όπως κάνουν από κοινού τα αριστερά κόμματα και τα εργατικά συνδικάτα, είναι επομένως ένα οικονομικό λάθος βήμα που, αν ληφθεί υπόψη, θα μας ωθήσει μόνο περαιτέρω στην πορεία της οικονομικής παρακμής.
Ειδικά επειδή χρόνια κανονιστικής εμμονής δεν έχουν παράγει ούτε έναν Ευρωπαίο πρωταθλητή στην Τεχνητή Νοημοσύνη ούτε μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση στους αμερικανικούς γίγαντες, υποβιβάζοντας την κυριαρχία σε αυτό που έχει γίνει: μια πολιτική αφήγηση αποκομμένη από κάθε μορφή κοινής λογικής.
Το επείγον καθήκον σήμερα δεν είναι επομένως να υποσχεθούμε ένα ακόμη «Airbus Τεχνητής Νοημοσύνης», αλλά να διαπραγματευτούμε ένα διατλαντικό πλαίσιο εμπιστοσύνης, να πείσουμε τους Αμερικανούς να αναπτύξουν τις δραστηριότητές τους στον τομέα της Τεχνητής Νοημοσύνης στην Ευρώπη και να απελευθερώσουμε τις εταιρείες μας από τα κανονιστικά δεσμά που τις εμποδίζουν να υιοθετήσουν τις βέλτιστες διαθέσιμες λύσεις και τις καταδικάζουν να τις αναπτύξουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, η διαπραγμάτευση με έναν εταίρο που μπορεί να σας κόψει την παροχή ρεύματος από τη μια μέρα στην άλλη απαιτεί μια ισορροπία δυνάμεων που μια διχασμένη Ευρώπη είναι επί του παρόντος ανίκανη να δημιουργήσει.
Προς όλους τους υποψήφιους για την προεδρία που ξαφνικά κατάλαβαν την κλίμακα του προβλήματος μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο και προσέφεραν απερίσκεπτες, απλοϊκές λύσεις, ακολουθούν τρεις συμβουλές κοινής λογικής. Πρώτον, σταματήστε να υπόσχεστε κυρίαρχες υπηρεσίες cloud που κανείς δεν θέλει να αγοράσει. Δεύτερον, σταματήστε να συσσωρεύετε κανονισμούς που κανείς δεν μπορεί να επιβάλει. Τέλος, μην συγχέετε την κυριαρχία με τον ψηφιακό προστατευτισμό . Η αληθινή κυριαρχία δεν αφορά την εδαφική, αλλά τη λήψη αποφάσεων. Αυτό που θέλουν οι Γάλλοι ηγέτες είναι ασφάλεια, έλεγχος και απόδοση, όχι μια χάρτινη ευρωπαϊκή σημαία σε ένα χαρτόκουτο. Ένας σοφός μελλοντικός πρόεδρος αξίζει δύο.
https://www.lefigaro.fr/vox/monde/marc-landre-ia-le-jour-ou-l-amerique-a-coupe-le-courant-20260629
