Κ. Κωνσταντινίδης: ΤΑ «ΤΕΜΠΗ» ΤΟΥ FIR ΑΘΗΝΩΝ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Η πολύωρη συσκότιση στο FIR Αθηνών, που σημειώθηκε στις 4 Ιαν. και διήρκεσε περίπου οκτώ ώρες, δεν ήταν ένα απλό «τεχνικό συμβάν». Ήταν ένα σοβαρό πλήγμα στη λειτουργία της Πολιτικής Αεροπορίας, με άμεσες συνέπειες στις αεροπορικές συγκοινωνίες και στην αξιοπιστία της χώρας. Οι επιπτώσεις ακόμη δεν έχουν αποκατασταθεί πλήρως.

Μέχρι σήμερα, δεν έχει δοθεί καμία επίσημη και πειστική εξήγηση για τα αίτια της διακοπής. Η σιωπή αυτή γεννά εύλογα ερωτήματα και υποψίες. Δεν είναι τυχαίο ότι ακούστηκαν ακόμη και σενάρια δολιοφθοράς. Όμως, όσο οι αρμόδιοι δεν ενημερώνουν υπεύθυνα τον ελληνικό λαό, το κενό πληροφόρησης καλύπτεται από φήμες. Οι ανακριτικές διαδικασίες βρίσκονται σε εξέλιξη, αλλά αυτό δεν δικαιολογεί τη θεσμική αφωνία.

Όλα δείχνουν ότι το μπλακ άουτ προήλθε από αλυσιδωτή κατάρρευση κρίσιμων υποδομών που στηρίζουν τον έλεγχο εναέριας κυκλοφορίας. Πιθανά αίτια είναι:

• διακοπή ή αστάθεια της ηλεκτρικής τροφοδοσίας,
• αποτυχία κεντρικών συστημάτων πληροφορικής,
• απώλεια ή σοβαρή υποβάθμιση ραντάρ και επικοινωνιών.

Όταν η επικοινωνία μεταξύ Πύργου Ελέγχου και αεροσκαφών παύει να είναι απολύτως αξιόπιστη, τα πρωτόκολλα ασφαλείας επιβάλλουν το αυτονόητο: ο εναέριος χώρος κλείνει. Το ερώτημα όμως δεν είναι γιατί έκλεισε. Το ερώτημα είναι πώς φτάσαμε στο σημείο να κλείσει ολόκληρο το FIR Αθηνών.

Στον στρατιωτικό και επιχειρησιακό σχεδιασμό υπάρχει μία αδιαπραγμάτευτη αρχή: η διατήρηση εφεδρειών. Στις Διαβιβάσεις ειδικά, η εφεδρεία δεν είναι πολυτέλεια· είναι όρος επιβίωσης. Κανείς σοβαρός διοικητής δεν επιχειρεί –ούτε σε καιρό ειρήνης– χωρίς άμεσα διαθέσιμα εφεδρικά συστήματα. Τα ηλεκτρονικά χαλάνε. Το ρεύμα κόβεται. Ο εξοπλισμός γερνάει. Αυτά είναι γνωστά, προβλέψιμα και διαχειρίσιμα.

Κι όμως, στην περίπτωση του FIR Αθηνών φαίνεται ότι είτε δεν υπήρχαν επαρκείς εφεδρείες είτε δεν λειτούργησαν. Και αν υπήρχαν, τότε πρόκειται για εγκληματική αδράνεια στη μη έγκαιρη ενεργοποίησή τους.

Τα ερωτήματα είναι αμείλικτα:

1.    Γιατί η ΥΠΑ βρέθηκε χωρίς αξιόπιστη εφεδρική υποστήριξη σε ένα τόσο κρίσιμο σύστημα;

2.    Αν υπήρχαν εφεδρείες, γιατί δεν ενεργοποιήθηκαν άμεσα, ώστε να αποφευχθεί η ολική παράλυση;

3.    Γιατί οι επιβάτες αφέθηκαν στο σκοτάδι, βλέποντας μαζικές ακυρώσεις και καθυστερήσεις χωρίς καμία επίσημη ενημέρωση;

4.    Γιατί η ανανέωση ενός παρωχημένου και ευάλωτου συστήματος μετατέθηκε διαχρονικά, παρά τις προφανείς προειδοποιήσεις;

5.    Μήπως, τελικά, πρόκειται για μια ακόμη υπόθεση κρατικής αμέλειας, που ευτυχώς δεν εξελίχθηκε σε τραγωδία, όπως στα Τέμπη;

Το ζήτημα αυτό δεν αφορά μόνο την ταλαιπωρία των επιβατών. Αφορά την ασφάλεια των πτήσεων, την αξιοπιστία της χώρας διεθνώς και, κυρίως, την εθνική ασφάλεια. Από τον  Σύνδεσμο Αποστράτων Αξιωματικών ΔΒ αναμένουμε μια έγκαιρη ενημέρωση

Η Δικαιοσύνη οφείλει να προχωρήσει χωρίς εκπτώσεις και οι αρμόδιοι να λογοδοτήσουν. Γιατί όταν καταρρέουν κρίσιμες υποδομές και κανείς δεν αναλαμβάνει ευθύνη, τότε το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό. Είναι βαθιά πολιτικό και θεσμικό.(6/1//26)

Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών