Τα συνδρομητικά πακέτα της Meta είναι μόνο η κορυφή ενός τρομερού παγόβουνου «πλήρωσε για να συμμετέχεις» — και ίσως σηματοδοτούν την αρχή του τέλους για τα social media όπως τα ξέραμε
Γνώμη
Από τον Lance Ulanoff, δημοσιεύθηκε πριν από 3 ημέρες
Πηγή εικόνας: Getty Images
Έτσι αρχίζει. Κάποιος προσθέτει τη λέξη «Plus» σε μια γνώριμη υπηρεσία. Το Plus ακούγεται σαν κάτι περισσότερο, αλλά με κάποιον τρόπο είναι σχεδόν πάντα προάγγελος του λιγότερου: λιγότερη πρόσβαση, λιγότερες δυνατότητες — εκτός αν πληρώσεις.
Η συλλογή των social media πλατφορμών σε έκδοση Plus — Facebook Plus, Instagram Plus, WhatsApp Plus — που παρουσιάστηκαν χαρούμενα αυτή την εβδομάδα από την επικεφαλής προϊόντων της Meta, Naomi Gleit, είναι, παρά τα όσα μπορεί να ισχυρίζεται η Meta, πιθανότατα το πρώτο βήμα σε έναν σύντομο δρόμο προς τη μειωμένη πρόσβαση στις βασικές λειτουργίες αυτών των δημοφιλών πλατφορμών κοινωνικής δικτύωσης.
Η Gleit παρουσιάζει την αλλαγή, σε βίντεό της στο Instagram, ως προσπάθεια «δημιουργίας αξίας» και παροχής «βελτιωμένων λειτουργιών που ήδη αγαπά η κοινότητά μας».
Οι υπηρεσίες τύπου Plus, λέει η Gleit στο Facebook, αρχίζουν να διατίθενται από σήμερα και θα προσφέρουν «premium λειτουργίες που ξεκλειδώνουν περισσότερες δυνατότητες από τις εφαρμογές μας και τα AI γυαλιά μας».
Η μόνη χειροπιαστή αλλαγή, όμως, ίσως είναι ότι το Meta AI ευθυγραμμίζεται με πολλούς από τους ανταγωνιστές του στον χώρο της παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης, προσθέτοντας μεγαλύτερη χωρητικότητα, δυνατότητα χειρισμού πιο σύνθετων αιτημάτων και «περισσότερο χώρο για δημιουργία». Βέβαια, όλα αυτά παραμένουν ασαφή στην καλύτερη περίπτωση, καθώς λείπουν λεπτομέρειες όπως το πόσα ημερήσια ή μηνιαία processing tokens, «μονάδες επεξεργασίας», θα δίνονται ή ακόμη και πόσα prompts (οι εντολές ή τα αιτήματα που γράφεις σε ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης) θα επιτρέπονται.
Στην πραγματικότητα, υπάρχουν ελάχιστες λεπτομέρειες για το τι μπορεί να προσφέρουν οποιαδήποτε από αυτά τα επίπεδα Plus — τα οποία, σύμφωνα με το TechCrunch, θα κοστίζουν από 2,99 έως 3,99 δολάρια τον μήνα στις ΗΠΑ. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε μόνο να κοιτάξουμε πώς άλλες ψηφιακές πλατφόρμες εισήγαγαν παρόμοια επίπεδα τύπου Plus και τι σήμαινε αυτό για την πρόσβαση των καταναλωτών.
Αν κοιτούσαμε τις πλατφόρμες streaming, η απάντηση είναι σαφής — και καθόλου ενθαρρυντική.
Σχεδόν κάθε πλατφόρμα streaming τεμάχισε τις προσφορές της για να προσθέσει ένα πιο οικονομικό, αλλά γεμάτο διαφημίσεις, πακέτο. Στην περίπτωση της Amazon, πήρε ένα ακόμη πιο δρακόντειο μέτρο και απλώς μετέτρεψε τους ήδη υπάρχοντες πελάτες του Amazon Prime Video σε πελάτες του πακέτου με διαφημίσεις. Αν ήθελες να επιστρέψεις στην αρχική σου εμπειρία χωρίς διαφημίσεις, έπρεπε να πληρώσεις περισσότερα.
Ή κοιτάξτε τη Garmin και την υπηρεσία της Connect+, όπου φαίνεται πως όλες οι καλύτερες αναλυτικές λειτουργίες βρίσκονται πίσω από το παραπέτασμα της συνδρομής.
Όπως έχω γράψει και στο παρελθόν, βρισκόμαστε πλέον βαθιά μέσα στην κουλτούρα των συνδρομητικών τεχνολογικών υπηρεσιών, όπου οι εταιρείες παρουσιάζουν νέα προϊόντα στα οποία βασικές λειτουργίες είναι διαθέσιμες μόνο αν είσαι πρόθυμος να πληρώνεις ένα ατελείωτο μηνιαίο τέλος υπηρεσίας.
Η ανησυχία για το πλάνο Plus της Meta είναι ότι υπάρχουν αμέτρητες λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης και επικοινωνίας στις οποίες βασιζόμαστε και οι οποίες θα μπορούσαν, χωρίς προειδοποίηση, να περάσουν ξαφνικά κάτω από την ομπρέλα του Plus.
Η κρυπτογράφηση από άκρο σε άκρο του WhatsApp είναι ένα καλό παράδειγμα. Είναι μια βασική, μακροχρόνια και αξιέπαινη λειτουργία, η οποία πιθανώς είναι ο λόγος που εκατομμύρια άνθρωποι το χρησιμοποιούν. Τι θα γινόταν αν η κρυπτογράφηση κατέληγε τελικά να ανήκει στο WhatsApp Plus; Βάζω στοίχημα ότι θα συνέβαινε αθόρυβα, με μια ειδοποίηση κρυμμένη στο email σας ή με ένα αδιάβαστο μήνυμα στο WhatsApp.
Στο Facebook, θα μπορούσες να χάσεις τη δυνατότητα να δημοσιεύεις περισσότερες από τρεις φωτογραφίες σε μία ανάρτηση. Ή ίσως μόνο οι συνδρομητές του Facebook Plus να μπορούν να κάνουν περισσότερες από τρεις δημόσιες αναρτήσεις την ημέρα.
Παρομοίως, το Instagram είναι ιδανικό πεδίο για να μεταφέρει βασικές λειτουργίες — όπως τα μεγαλύτερης διάρκειας Reels, την αποθήκευση Stories ή τα προσωπικά μηνύματα — κάτω από την ταμπέλα του Plus.
Αν σου λείψουν κάποιες από αυτές τις λειτουργίες, θα υπάρχει το Meta One, ένα πακέτο τύπου «πλήρωσε ένα και πάρε όλα τα Plus». Ο γίγαντας των social media απλώς δοκιμάζει αυτή την ιδέα, αλλά σίγουρα θα παρουσιαστεί ως η απάντηση σε όσους θα είναι απογοητευμένοι από όλα όσα έχασαν και θα ψάχνουν έναν πιο οικονομικό τρόπο να τα ξανακερδίσουν. Έτσι, με μία ελαφρώς χαμηλότερη τιμή, θα τα παίρνεις όλα — και πιθανώς και κάτι παραπάνω.
Το πλάνο Plus της Meta ίσως να μην είναι εξ ολοκλήρου κακό. Νομίζω ότι πολλοί από εμάς εξακολουθούμε να χρησιμοποιούμε το Facebook με μισή καρδιά, επειδή παλιοί φίλοι βρίσκονται ακόμη εκεί και επειδή είναι το μόνο μέρος όπου λαμβάνουμε και μοιραζόμαστε ευχές γενεθλίων. Κανείς δεν ενθουσιάζεται με τις διαφημίσεις ή με τις συνεχείς προτροπές να ακολουθήσουμε ανθρώπους που δεν γνωρίζουμε ή να μπούμε σε ομάδες για τις οποίες, στην καλύτερη περίπτωση, έχουμε απλώς ένα περαστικό ενδιαφέρον. Έπειτα υπάρχει και το ίδιο το περιεχόμενο, που είναι γεμάτο με σκουπίδια τεχνητής νοημοσύνης, πρόχειρες απόψεις και παραπληροφόρηση.
Τι θα γινόταν αν το Facebook Plus μπορούσε να είναι μια εμπειρία χωρίς διαφημίσεις και πιο επιμελημένη; Θα μπορούσε το premium πακέτο να απαγορεύει, κατόπιν δικού σου αιτήματος, όλο το περιεχόμενο τεχνητής νοημοσύνης;
Αν το Instagram Plus ήταν μια εξατομικευμένη υπηρεσία όπου επιλέγεις εσύ τη ροή σου, δημιουργώντας τον τέλειο αλγόριθμο — ή και καθόλου αλγόριθμο — και διαλέγεις ποιες λειτουργίες θέλεις, τότε ίσως να ήταν μια πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης για την οποία άξιζε να πληρώσεις.
Ας μιλήσουμε ρεαλιστικά
Δυστυχώς, δεν νομίζω ότι το συνδρομητικό πλάνο της Meta θα λειτουργήσει τελικά με αυτόν τον τρόπο. Ως ένδειξη, κοιτάζω τα σχόλια της Gleit σχετικά με τους δημιουργούς περιεχομένου. Με την υπόσχεση του Plus ή του premium, αυτοί θα αποκτήσουν:
- περισσότερα εργαλεία,
- ενισχυμένη παρουσία,
- αυτοματοποιημένες εργασίες,
- τη δυνατότητα να προστατεύουν το brand τους.
Είμαι μπερδεμένος. Δεν είναι όλα αυτά ήδη μέρος των βασικών, δωρεάν εκδόσεων του Instagram και του Facebook; Γιατί ένας δημιουργός περιεχομένου θα πρέπει ξαφνικά να πληρώνει για να «προστατεύει το brand του»;
Ακόμη κι αν οι δωρεάν προστασίες παραμείνουν ισχυρές, είμαι βέβαιος ότι η Meta θα προωθήσει «ενισχυμένες προστασίες» που πολλοί δημιουργοί θα θελήσουν να αποκτήσουν.
Όπως έχουν τώρα τα πράγματα, οι δωρεάν εκδόσεις του Instagram και του Facebook δεν κάνουν και σπουδαία δουλειά στην προστασία της ταυτότητας. Υπάρχουν συνεχώς ψεύτικες εκδοχές διασημοτήτων, και έχω ακούσει για ανθρώπους που έχασαν πολύτιμους λογαριασμούς και δεν έλαβαν ουσιαστικά καμία υποστήριξη από τη Meta όταν προσπάθησαν να τους ανακτήσουν.
Τι ακολουθεί
Καθώς περιμένουμε να εμφανιστούν οι λεπτομέρειες του πλάνου Plus της Meta, νομίζω ότι πρέπει να προετοιμαστούμε για το χειρότερο. Οι υπηρεσίες είναι αναμφισβήτητα ένα ελκυστικό επιχειρηματικό μοντέλο. Οι άνθρωποι πληρώνουν για πρόσβαση στην αγαπημένη τους πλατφόρμα ή στις αγαπημένες τους λειτουργίες — και πληρώνουν κάθε μήνα. Μόλις εγγραφούν, σπάνια αποχωρούν, ακόμη κι όταν αυξάνεις λίγο τις τιμές.
Αρκεί να κοιτάξει κανείς την Apple, η οποία είχε εδώ και καιρό έναν τομέα υπηρεσιών, αλλά τον έχει πλέον αναπτύξει σε ένα σημαντικό, πολυδισεκατομμυριούχο κομμάτι των εσόδων της.
Με δισεκατομμύρια χρήστες σε όλο τον κόσμο, η επιχειρηματική ευκαιρία της Meta στις συνδρομές είναι τεράστια. Και υποθέτω ότι η εταιρεία ένιωσε πως έπρεπε να το κάνει αυτό για να διασφαλίσει την αύξηση των εσόδων της — ειδικά καθώς οι άνθρωποι αρχίζουν να αναρωτιούνται αν πρέπει να περνούν λιγότερο χρόνο στο διαδίκτυο και περισσότερο χρόνο «αγγίζοντας γρασίδι», δηλαδή ζώντας περισσότερο στην πραγματική ζωή.
Lance Ulanoff
Editor At Large
Ο Lance είναι βετεράνος της τεχνολογικής δημοσιογραφίας με 38 χρόνια εμπειρίας και βραβευμένος δημοσιογράφος. Καλύπτει την τεχνολογία από την εποχή που οι προσωπικοί υπολογιστές είχαν το μέγεθος βαλίτσας και το «on line» σήμαινε «περιμένω στην ουρά». Υπήρξε αρχισυντάκτης στο Lifewire, αρχισυντάκτης στο Mashable και, πριν από αυτό, αρχισυντάκτης στο PCMag.com και Senior Vice President of Content στη Ziff Davis, Inc. Έγραφε επίσης μια δημοφιλή εβδομαδιαία τεχνολογική στήλη στο Medium με τίτλο The Upgrade.
