Πολλοί στη Ελλάδα αλλά και σε όλο τον κόσμο, λόγω πολλών αιτιών θέλουν να πιστεύουν πως τα ρωσικής κατασκευής α/α της Βενεζουέλας δεν επιχείρησαν κατά των αμερικανικών δυνάμεων επειδή οι ΗΠΑ τα… «μπλόκαραν» με ηλεκτρονικές παρεμβολές.

Η αλήθεια όμως είναι ότι απλώς δεν έλαβαν εντολή να λειτουργήσουν είτε για λόγους επιβίωσης είτε γιατί υπήρχε κάποια συμφωνία με κάποιους «συνεργάτες» να μην υπάρξει ουσιαστική αντίδραση κατά των αμερικανικών δυνάμεων

Τι από τα δύο συνέβη είναι προς συζήτηση.

Αν και όλα τα στοιχεία δείχνουν πως τελικά η αρπαγή Μαδούρο, ήταν περισσότερο μία «inside job» ωστόσο είναι δύσκολο να γίνει αποδεκτό γιατί θα πρέπει αποκαλυφθούν ποιοι ήταν αυτοί και τα κίνητρα τους όπως και το συνολικό στήσιμο των «πιονιών» σε ένα τέτοιο παιχνίδι.

Προφανώς, λοιπόν, το σενάριο των παρεμβολών είναι πιο εξηγήσιμο και όταν αναφέρουν παρεμβολές με αυτό εννοούν το EA-18G Growler με το NGJ.

Το NGJ έχει σχεδιαστεί ειδικά για να υποβαθμίζει προηγμένα ρωσικά ραντάρ, με υψηλή ισχύ και κατευθυνόμενες δέσμες AESA.

Για να καλυφθεί μια περιοχή στο μέγεθος του Καράκας θα χρειάζονταν πολλαπλές μοίρες, και υπήρχαν πράγματι πολλά αεροσκάφη στον ουρανό, αλλά η παρεμβολή σε μια τόσο μεγάλη περιοχή με ποικίλα συστήματα σε υψηλή επιφυλακή είναι εξαιρετικά περίπλοκη και απίθανη.

Τα ραντάρ του S-300VM χρησιμοποιούν ταχεία μεταπήδηση συχνότητας για να αποφύγουν τη συνεχή παρεμβολή, μαζί με λειτουργίες LPI που μειώνουν την υπογραφή του ραντάρ, καθιστώντας δύσκολη την ανίχνευση και την παρέμβαση παρεμβολέων όπως το NGJ.

Το Buk-M2 έχει παρόμοιες δυνατότητες ECCM, με υψηλή αντοχή στην παρεμβολή θορύβου.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι Αμερικανοί δεν μπορούν να το κάνουν, αλλά η συνεχής διατήρησή των παρεμβολών σε τόσες πολλές διασκορπισμένες συστοιχίες είναι δύσκολη.

Επιπλέον, τόσο το Buk-M2 όσο και το Pechora-2M διαθέτουν ηλεκτροοπτικά/τηλεοπτικά/υπέρυθρα κανάλια ως εφεδρικά, επιτρέποντας την παρακολούθηση στόχων χωρίς ενεργό ραντάρ σε σενάρια έντονων παρεμβολών.

Εάν λειτουργούσαν, θα ήταν δύσκολες οι συνθήκες για τα αμερικανικά ελικόπτερα να πετάξουν πάνω από το Καράκας.

Θα το αναφέρουμε ότι το αποτέλεσμα πάλι το ίδιο θα ήταν. Οι Αμερικανοί θα πετύχαιναν την αποστολή τους αλλά όχι τόσο εύκολα και αναίμακτα.

Συστήματα όπως το S-300 έχουν δυνατότητα Home-on-Jam (HOJ), μια λειτουργία στην οποία ο πύραυλος εκτοξεύεται απευθείας στην πηγή παρεμβολής (ηλεκτρονική παρεμβολή) ως παθητικό στόχο.

Με τόσα πολλά αεροσκάφη στον ουρανό, θα ήταν αδύνατο να απενεργοποιηθούν όλα τα ραντάρ με τέλειο συγχρονισμό.

Κάποιο θα ξέφευγε. Ωστόσο το πιο πιθανό είναι ότι στο τέλος όλα θα είχαν καταστραφεί.

Υπήρχαν όμως και τα MANPADS που δεν χρησιμοποιήθηκαν και αυτό από μόνο του αποτελεί μυστήριο.

Είδαμε ελικόπτερα να πετούν εξαιρετικά χαμηλά χωρίς καμία αντίδραση από τα MANPADS, τα οποία θα ήταν αποτελεσματικά σε αυτή την περίπτωση, τουλάχιστον όπως διεξήχθη εκείνη την στιγμή η αμερικανική επιχείρηση (πιθανότατα να έκαναν άλλα πράγματα αν υπήρχε τέτοιου είδους αντίσταση).

Αυτό δεν έχει καμία σχέση με τους παρεμβολείς και έχει να κάνει με τις εντολές να μην χρησιμοποιηθούν και αυτό είναι το ζήτημα σε όλα αυτά και όχι το πόσο αποτελεσματικές ήταν οι αμερικανικές παρεμβολές.