- Πλήρες όνομα : Igor Vsevolodovich Girkin (Игорь Всеволодович Гиркин).
- Γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1970 στη Μόσχα.
- Πρώην αξιωματικός της ρωσικής FSB (Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας), με βαθμό συνταγματάρχη.
- Συμμετείχε στο παρελθόν σε συγκρούσεις στην Υπερδνειστερία (Μολδαβία), στη Βοσνία και στους δύο πολέμους της Τσετσενίας.
- Ιδεολογικά είναι Ρώσος υπερεθνικιστής, μοναρχιστής και υποστηρικτής της ιδέας της «Νοβοροσίας».
Συμμετοχή στον πόλεμο στην Ουκρανία:
- Το 2014 έπαιξε κεντρικό ρόλο στην έναρξη του πολέμου στο Ντονμπάς.
- Τον Απρίλιο του 2014 οδήγησε μια ομάδα περίπου 50 ένοπλων Ρώσων μαχητών που πέρασαν τα σύνορα και κατέλαβαν τη Σλοβιάνσκ (Sloviansk) στην περιοχή του Ντόνετσκ.
- Ο ίδιος έχει παραδεχτεί δημόσια:
«Εγώ τράβηξα τη σκανδάλη του πολέμου. Αν η μονάδα μας δεν είχε περάσει τα σύνορα, όλα θα είχαν τελειώσει όπως στο Χάρκοβο και στην Οδησσό».
- Έγινε ο πρώτος «Υπουργός Άμυνας» της αυτοανακηρυχθείσας Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ (DNR) από τον Μάιο έως τον Αύγουστο του 2014 και διοικούσε τις φιλορωσικές δυνάμεις στην περιοχή.
- Συμμετείχε επίσης στην προσάρτηση της Κριμαίας το 2014.
- Το ολλανδικό δικαστήριο της Χάγης τον καταδίκασε ερήμην σε ισόβια κάθειρξη για τον ρόλο του στην κατάρριψη της πτήσης MH17 της Malaysia Airlines (Ιούλιος 2014), όπου σκοτώθηκαν 298 άνθρωποι.
Μετά τον Αύγουστο του 2014 επέστρεψε στη Ρωσία. Δεν συμμετείχε ενεργά ως μαχητής στη μεγάλη εισβολή του 2022, αλλά έγινε γνωστός στρατιωτικός μπλόγκερ. Ήταν υπέρ του πολέμου, αλλά ασκούσε πολύ σκληρή κριτική στον Πούτιν και στην ηγεσία του ρωσικού στρατού για «αναποτελεσματικότητα».Το 2023 συνελήφθη στη Ρωσία για «εξτρεμισμό» λόγω των κριτικών του και το 2024 καταδικάστηκε σε 4 χρόνια φυλάκιση. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στη φυλακή και συνεχίζει να στέλνει επιστολές/αναλύσεις μέσω του καναλιού του στο Telegram.Με λίγα λόγια: Είναι ένας από τους βασικούς οργανωτές της ένοπλης σύγκρουσης στο Ντονμπάς το 2014 και θεωρείται από πολλούς ως ένα από τα πρόσωπα που «άναψαν τη φωτιά» του πολέμου στην ανατολική Ουκρανία..Οι αλλοι δυο ηταν η Βικτωρια Νουλαντ και ο Παγιατ.
η απάντηση είναι προφανής: το τουρκικό κατεστημένο έχει καταλήξει στο κατηγορηματικό συμπέρασμα ότι ένας μεγάλος πόλεμος είναι επικείμενος. Δεδομένου ότι η Τουρκία κυβερνάται πλέον από μια ηγεσία που έχει συνηθίσει να μετατρέπει γρήγορα τις αποφάσεις σε συγκεκριμένες, κατάλληλες ενέργειες, η χώρα έχει ξεκινήσει πυρετώδεις προετοιμασίες για έναν πόλεμο στον οποίο θα αναγκαστεί να συμμετάσχει ενεργά.
- Η απότομη αύξηση των τουρκικών αμυντικών δαπανών δείχνει ότι η Άγκυρα έχει καταλήξει στο συμπέρασμα πως ένας μεγάλος πόλεμος είναι αναπόφευκτος και ότι η Τουρκία θα αναγκαστεί να συμμετάσχει ενεργά. Γι’ αυτό κάνει «πυρετώδεις προετοιμασίες».
- Σε ποιες περιπτώσεις θα πολεμήσει η Τουρκία;
- Αν της επιτεθούν άμεσα (το θεωρεί απίθανο – κανείς λογικός δεν θα το κάνει).
- Αν η ίδια επιτεθεί σε ισχυρό γείτονα (Ρωσία ή Ιράν) – μόνο μέσα σε συνασπισμό, όχι μόνη της.
- Αν υποχρεωθεί από τις υποχρεώσεις της στο ΝΑΤΟ (π.χ. αν κάποιος επιτεθεί στο ΝΑΤΟ ή αν το ΝΑΤΟ επιτεθεί σε Ρωσία/Κίνα/Ιράν).
- Πιο πιθανό βραχυπρόθεσμα: Συμμετοχή σε αμερικανο-ισραηλινό πόλεμο κατά του Ιράν (ως «land proxy»). Έχει κίνητρα «Μεγάλης Τουράν» (να πάρει νότιο Αζερμπαϊτζάν κ.λπ.) και να γίνει περιφερειακός ηγεμόνας. Το Ιράν έχει δυνατότητες αεροπυραυλικών πληγμάτων και πλησιάζει σε πυρηνικά, άρα η Τουρκία δικαιολογημένα προετοιμάζεται.
- Μεσο-μακροπρόθεσμα (2027-29): Συμμετοχή σε «συνασπισμό των πρόθυμων» για το «μοίρασμα της ρωσικής αρκούδας», αν η Ρωσία αποδυναμωθεί/διαλυθεί υπό την ηγεσία του Πούτιν («ΝΟΥΣΠ»). Θα ήθελε «καλούδια» όπως Κριμαία και ανατολική/βορειοανατολική Μαύρη Θάλασσα, αλλά ακόμα και στα ερείπια της Ρωσίας θα παραμείνουν δυνάμεις που μπορούν να «τραβήξουν την Τουρκία στην κόλαση».
- Συμπέρασμα: Τώρα πιο πιθανή η εμπλοκή κατά του Ιράν. Μακροπρόθεσμα αυξάνεται η πιθανότητα κατά της Ρωσίας (μαζί με Ουκρανία και άλλους). Δεν αποκλείει ούτε Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στον οποίο η Τουρκία θα αναγκαστεί να μπει.
Ο Girkin γράφει από τη φυλακή (είναι καταδικασμένος σε 4 χρόνια για «εξτρεμισμό» μετά από κριτική στον Πούτιν). Οι απόψεις του είναι αυτές ενός Ρώσου υπερεθνικιστή που βλέπει πολύ απαισιόδοξα το μέλλον της Ρωσίας μετά τον Πούτιν και φοβάται ότι εξωτερικές δυνάμεις (συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας) θα εκμεταλλευτούν μια πιθανή διάλυση.
- Το 2014 έπαιξε κεντρικό ρόλο στην έναρξη του πολέμου στο Ντονμπάς.
- Τον Απρίλιο του 2014 οδήγησε μια ομάδα περίπου 50 ένοπλων Ρώσων μαχητών που πέρασαν τα σύνορα και κατέλαβαν τη #Σλοβιάνσκ (Sloviansk) στην περιοχή του Ντόνετσκ.
- Ο ίδιος έχει παραδεχτεί δημόσια:
«Εγώ τράβηξα τη σκανδάλη του πολέμου. Αν η μονάδα μας δεν είχε περάσει τα σύνορα, όλα θα είχαν τελειώσει όπως στο Χάρκοβο και στην Οδησσό».
- Έγινε ο πρώτος «Υπουργός Άμυνας» της αυτοανακηρυχθείσας Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ (DNR) από τον Μάιο έως τον Αύγουστο του 2014 και διοικούσε τις φιλορωσικές δυνάμεις στην περιοχή.
- Συμμετείχε επίσης στην προσάρτηση της Κριμαίας το 2014.
- Το ολλανδικό δικαστήριο της Χάγης τον καταδίκασε ερήμην σε ισόβια κάθειρξη για τον ρόλο του στην κατάρριψη της πτήσης MH17 της Malaysia Airlines (Ιούλιος 2014), όπου σκοτώθηκαν 298 άνθρωποι.
Μετά τον Αύγουστο του 2014 επέστρεψε στη Ρωσία. Δεν συμμετείχε ενεργά ως μαχητής στη μεγάλη εισβολή του 2022, αλλά έγινε γνωστός στρατιωτικός μπλόγκερ. Ήταν υπέρ του πολέμου, αλλά ασκούσε πολύ σκληρή κριτική στον Πούτιν και στην ηγεσία του ρωσικού στρατού για «αναποτελεσματικότητα».Το 2023 συνελήφθη στη Ρωσία για «εξτρεμισμό» λόγω των κριτικών του και το 2024 καταδικάστηκε σε 4 χρόνια φυλάκιση. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στη φυλακή και συνεχίζει να στέλνει επιστολές/αναλύσεις μέσω του καναλιού του στο Telegram.Με λίγα λόγια: Είναι ένας από τους βασικούς οργανωτές της ένοπλης σύγκρουσης στο Ντονμπάς το 2014 και θεωρείται από πολλούς ως ένα από τα πρόσωπα που «άναψαν τη φωτιά» του πολέμου στην ανατολική Ουκρανία.
- Ήταν τοπικός μαχητής από την περιοχή του Λουχάνσκ, πρώην προπονητής τζούντο.
- Είχε ήδη διοικήσει μονάδες στις μάχες της Σλοβιάνσκ, Ιλοβάισκ κ.ά.
- Έμεινε στη θέση του Υπουργού Άμυνας της DNR από τον Αύγουστο του 2014 μέχρι περίπου το 2018.
Η αλλαγή έγινε στο πλαίσιο μιας γενικότερης «τοπικοποίησης» της ηγεσίας των αυτονομιστών (έφυγαν πολλοί Ρώσοι και μπήκαν τοπικοί).




