Πολύ σωστά ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Βασίλης Κικίλιας, διέταξε τη διενέργεια Ενορκης Διοικητικής Εξέτασης για την τραγωδία με τους 15 νεκρούς μετανάστες στη Χίο . Για να υπάρξει διαφάνεια στα αίτια της τραγωδίας.

Η μακρά και τραγική εμπειρία από τέτοιες περιπτώσεις επιβάλει να είμαστε πολύ επιφυλακτικοί απέναντι σε τέτοιες άμεσες και κατηγορηματικές εξηγήσεις.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι σχεδόν τρία χρόνια μετά, στελέχη του Λιμενικού αντιμετωπίζουν ποινική δίωξη για ανθρωποκτονία εξ αμελείας για τη χειρότερη απώλεια ζωών στη Μεσόγειο Θάλασσα εδώ και μια δεκαετία.

Όπως και στην τραγωδία της Πύλου μάλιστα, έτσι και στη Χίο δεν υπάρχουν τα βίντεο που  θα έριχναν φως στα αίτια της τραγωδίας.

Περιττό να υπενθυμίσουμε επίσης ότι την τελευταία τριετία το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει καταδικάσει την Ελλάδα για παραβίαση του ανθρώπινου δικαιώματος στη ζωή σε τέσσερις επιχειρήσεις διαχείρισης συνόρων από το Λιμενικό-στο  Φαρμακονήσι και την Ψέριμο το 2014, στη Σύμη το 2015 και στο Αγαθονήσι το 2018.

Το «Φρούριο Ευρώπη»

Υπό αυτή την έννοια, το φαινόμενο των μαζικών πνιγμών παράτυπων μεταναστών στο Αιγαίο και την Μεσόγειο, δεν μπορεί να γίνει κατανοητό απλώς ως μια σειρά μεμονωμένων τραγωδιών.

Οι χιλιάδες άνθρωποι που έχουν χάσει τη ζωή τους όλα τα προηγούμενα χρόνια στη θάλασσα προσπαθώντας να φτάσουν στην Ευρώπη, δεν είναι θύματα μόνο των αδίστακτων δουλεμπόρων. Είναι θύματα και  του βάναυσου μεθοριακού καθεστώτος του «Φρουρίου Ευρώπη». Ένα φρούριο, το οποίο, στην προσπάθειά του να αποθαρρύνει τη μετανάστευση των προσφύγων από τον Παγκόσμιο Νότο, τους αναγκάζει να εκθέσουν τους εαυτούς τους σε ολοένα και αυξανόμενους θανάσιμους κινδύνους.

Οι συνεχείς θάνατοι δείχνουν πόσο μικρή αποτελεσματικότητα έχουν αυτοί οι «πολιτικοί περιορισμοί». Οι σκληρές πολιτικές μετανάστευσης που ακολουθεί ο αρμόδιος υπουργός Θάνος Πλεύρης, δεν έχουν σταματήσει τον αριθμό των νεκρών . Όπως και οι ιαχές να «πυροβολούνται» οι μετανάστες. Ρατσιστικές και επικίνδυνες αυταπάτες, που δεν αντιμετωπίζουν τους βαθύτερους λόγους για τους οποίους οι πρόσφυγες θα διακινδύνευαν ένα τέτοιο ταξίδι.

Αλλά το ερώτημα ποιες είναι οι πιο αποτελεσματικές πολιτικές για την καταπολέμηση και την πρόληψη της παράτυπης μετανάστευσης και των θανάτων στη θάλασσα παραμένει διάχυτο. Σίγουρα, δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις. Γιατί το φαινόμενο συνδέεται  με τις συνεχείς τραγωδίες που μαστίζουν την αφρικανική και την ασιατική ήπειρο.

Ιστορία τεράστιας μετανάστευσης

Ωστόσο, η ίδια η Ευρώπη είναι η ιστορία μιας μεγάλης μετανάστευσης .Η ιστορία της ανθρωπότητας, μπορεί να διαβαστεί ως μια τεράστια μετανάστευση, η οποία ξεκίνησε στην Αφρική πριν από εκατομμύρια χρόνια και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Σχεδόν σε κάθε περίπτωση, δεν πρόκειται για ανθρώπους που εγκαταλείπουν τις χώρες τους οικειοθελώς. Φεύγουν, πιστεύοντας πώς θα ξεφύγουν από την φτώχεια, τον πόλεμο και την τυραννία.

Στη δεκαετία του 1970, η σημασία των μεταναστών για την ευρωπαϊκή οικονομική άνθηση εξακολουθούσε να μνημονεύεται, όπως και ο βαθμός στον οποίο εμπλούτισαν τον πολιτισμό και την κοινωνία της Ευρώπης.

Σήμερα, η ακροδεξιά είναι αποφασισμένη να θάψει την ίδια την ιστορία, κάτω από ένα βουνό ρατσιστικής βρωμιάς και φόβου. Όλα αυτά παράγουν όμως, μόνο  τέρατα μίσους και βίας.

naftemporiki.gr