Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΕΤΡΑΚΗ
Το ωραίο ταξίδι του Νίκου Κοτζιά και του Νικολά Δημητρώφ με τις φιλοφρονήσεις, τις δημόσιες σχεσεις, τα δείπνα και τις συναντήσεις σε ειδυλλιακά τοπία, φαίνεται να βαδίζει στο τέλος του ή πάντως να έχει πιάσει ενδιάμεσο σταθμό.
Και πιθανόν είναι η στιγμή που η Αθηνα είναι υποχρεωμένη να στείλει ένα ειλικρινές και ξεκάθαρο μήνυμα μπας και ταρακουνηθεί ο πρόεδρος των Σκοπίων κ. Ζόραν Ζάεφ, και να αφήσει τα παιγνίδια που απλώς διαιωνίζουν το αδιέξοδο.
Αδιέξοδο που πρωτίστως είναι επώδυνο για την χώρα του. Η φιλοδοξία επίλυσης του προβλήματος της ονομασίας, με την αξιοποίηση της ευνοϊκής συγκυρίας, της ύπαρξης στην εξουσία στην γειτονική χώρα του μετριοπαθούς Ζόραν Ζάεφ , και της διακαούς επιθυμίας της ΠΓΔΜ να προχωρήσει στον ευρωατλαντικό προορισμό της με σταθμούς την Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. του Ιουνίου και την Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ του Ιουλίου, μάλλον προσγειώνεται στην πραγματικότητα.
Από δω και πέρα θα γίνουμε μάρτυρες ενός δύσκολου αλλα ξαναπαιγμένου blame game: με την Ελλάδα να δηλώνει ότι έκανε ότι μπορούσε, δίνοντας ώθηση στην διαπραγμάτευση και με προώθηση ΜΟΕ, με την άλλη πλευρά να δηλώνει ότι έκανε ότι χειρονομίες καλής θέλησης μπορούσε (αεροδρόμιο, αυτοκινητόδρομος, αποδοχή σύνθετης ονομασίας), αλλά αδυνατεί να υλοποιήσει αυτό που θέλει να της επιβάλει η Ελλάδα:
αλλαγή ονόματος που συνδέεται με την ταυτότητα του λαού της χώρας και μάλιστα με τον «προσβλητικό» τρόπο της επιβολής αλλαγής του συντάγματος.
Δεν χρειάζονται πολλές κουβέντες για να γίνει αντιληπτό ποια θέση είναι έτοιμοι να ακούσουν και να δείξουν κατανόηση οι εταίροι και οι σύμμαχοι.
Ο κ. Ζάεφ άφησε την ελληνική πλευρά να καταθέσει ότι μπορούσε στο παζάρι ακόμη και θέματα που άπτονται της «Ταυτότητας», καθώς ήλπισε ότι έτσι θα προσέφερε κίνητρα στον Σκοπιανό πρωθυπουργό να κάνει το σημαντικό βήμα και να προχωρήσει στον συμβιβασμό με μια ονομασία που θα ισχύει erga omnes.
Ο κ. Ζαεφ αρκέστηκε να επαναλάβει την τακτική των προκάτοχων του: θεωρεί ότι κέρδισε την συμπάθεια των εταίρων και συμμάχων εισέπραξε ένα διαπραγματευτικό κεκτημένο σε ότι αφορά την «ταυτότητα» και επανήλθε στην πάγια ανελαστική θέση της ονομασίας μόνο για διεθνή χρήση, και διατήρηση του «Δημοκρατία της Μακεδονίας» στο εσωτερικό.
Απορρίπτοντας το erga omnes αλλά και την συνταγματική αναθεώρηση.
Σε ότι αφορά τον αλυτρωτισμό, που όπως ακούσαμε από τον κ. Ντιμιτρόφ αφορά και τις «δυο πλευρές», περιμέναμε πιο σαφή αναφορά και αποκήρυξη του αλυτρωτισμού που εκφράζεται είτε με τις οργανώσεις των «Αιγαιατων Μακεδόνων» είτε με Συλλόγους που προωθούν τον σκοπιανο «Μακεδονισμό» στην Δυτική και Κεντρική Μακεδονία.
Εάν ο στόχος της διαδικασίας που ξεκίνησε πριν ένα χρόνο η κυβέρνηση ήταν το blame game ώστε ούτε λύση να βρεθεί (που θα κλόνιζε και τον κυβερνητικό συνασπισμό) ούτε ευθύνη να αποδοθεί στην Ελλάδα για το αδιέξοδο, η επιλογή ήταν λανθασμένη, καθώς «έκαψε» την μοναδική ίσως πιθανότητα που υπήρξε την τελευταία δεκαετία για επίλυση του ονοματολογικού.
Αν αντιθέτως στόχος ήταν η επίλυση της διαφοράς, τότε πολλά έγιναν ανορθόδοξα σε ότι αφορά και την διαχείριση του εσωτερικού μετώπου αλλά και στο ξεκαθάρισμα εγκαίρως και πλήρως των ελληνικών προθέσεων στον κ. Ζαεφ.
Και ας ελπίσουμε τουλάχιστον ότι η Αθήνα φρόντισε να «σκοτώσει» την επιστολή Νίμιτς, η οποία έστω και ατύπως επιχείρησε να εμφανίσει ως κατ’ αρχήν συμφωνημένα, ζητήματα όπως η «ταυτότητα, η γλώσσα και η εθνικότητα», με αντάλλαγμα τον γεωγραφικό προσδιορισμό της νέας συνθέτης ονομασίας, αφήνοντας έξω από το παζάρι το εύρος χρήσης της νέας ονομασίας. Επιτρέποντας έτσι στον κ. Ζάεφ να απαιτήσει όχι μόνο διπλή ονομασία, αλλά και με περιορισμένη διεθνή χρήση και συγχρόνως να ζητά διευκολύνσεις για το πότε και πως θα εγκριθεί πλήρως η Συμφωνία, καθώς ο ίδιος έβαλε στο τραπέζι την ιδέα, το δημοψήφισμα να γίνει πριν την ένταξη στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε. και όχι φυσικά όπως θα έπρεπε να γίνει, πριν απευθυνθεί πρόσκληση για ένταξη στο ΝΑΤΟ και πριν την απόφαση για έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ε.Ε..
Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της. Επίσης απαγορεύεται δια νόμου η αναδημοσίευση των σχολίων χωρίς τη γραπτή έγκριση της ιστοσελίδας.
Θα ταρακουνηθει ο κ. Ζαεφ, αν εγκαταλειφθει στα κρυα του λουτρου -που λεμε- με την αυταπατη του οτι μπορουσε να λυση το αλυτο προβλημα εδω και 26 χρονια , λογω της εμμονης ολων των Σκοπιανων να λεγονται Μακεδονες -οπως τους βαφτισε ο Διεθνης κομμουνισμος δια του ΤΙΤΟ το 1944-, με αντιθετους ολους σχεδον τους Πανελληνες και επι πλεον και θυμωμενους τους πραγματικους Μακεδονες απο την Αρχαια Ελλαδα μεχρι σημερα με το δυνατο Βασιλειο τους , που πηγε την Ελληνικη λαλια και τον πολιτισμο μας μεχρι την Βακτριανη της Ινδιας ,κατα πως κατεγραψε στο ποιημα του ο Αλεξανδρινος Καβαφης. Βαυκαλιζονται οσοι νομιζουν οτι θα δεχθουν οι Πανελληνες Συμφωνια με δευτερο συνθετικο το Μακεδονια για την Χωρα των Σλαβων ΣΚΟΠΙΑ. Αυτη η Συμφωνια θα εχει την τυχη της Ενωτικης Συμφωνιας με τους Δυτικους -της γνωστης ως Συμφωνιας Φλωρεντιας – Φερραρας, που την κατηργησε ο λαος μονο της Κων/πολεως-και οχι ολοκληρου της μικρης εστω Αυτοκρατοριας ,με ”μπροσταρη” τον οικουμενικο Πατριαρχη – μετα την επανοδον των υπογραψαντων την Συμφωνια Βυζαντινων και γιαυτο ουδεποτε ισχυσε. Θα αντιτεινουν οι ”προθυμοι για Συμφωνια με τους Σκοπιανους” συνελληνες οτι , ετσι επεσε η Βασιλευουσα το 1453 και οτι τωρα ΜΟΝΟ με Συμφωνια με τα Σκοπια θα ”αποκρουσουμε αποτελεσματικως” την επιθετικη Τουρκια. ΟΜΩΣ η Βασιλευουσα επεσε απο το 1204 οταν την κατελαβαν και την κατειχαν για 57 χρονια οι Δυτικοι και την επιθετικοτητα της Τουρκιας μονο οι σημερινοι Δυτικοι μπορουν να την αντιμετωπισουν αποτελεσματικως, εφοσον φυσικα τους εμπιστευομαστε δεν τους ”γκρεμιζουμε” τα συμβολα τους και δεν τους ”ξαποστελνουμε στα σπιτια τους” αγερωχως με αριστερες και αντιευρωπαικες σταθερες απο το 1979, οταν ουτε στην υπογραφη της Συμφωνιας στο Ζαππειο παρεστησαν οι εκφραστες αυτων των αντιληψεων πολιτικοι ηγετες . Αυτη δεν ειναι η πραγματικοτητα;;;.
Σε αυτούς τους θυμομένους και πραγματικούς Μακεδόνες και γενικώς στους Πανέλληνες που υποστηρίζουν με πάθος την ελληνικότητα της Μακεδονίας με την ιστορία και τον πολιτισμό που χάνεται στα βάθη των αιώνων 600π.χ ανήκε, μέχρι πρότινος και ο ογκόλιθος Μακεδόνας Δημοσιογράφος και πρώην Πρόεδρος της Ε.Μ.Σ κ. Ν.Μέρτζος αγαπητέ ΣΑΝ. Μπορούσε να ταρακουνήσει με την πέννα του τον κ. Ζάεφ και να προλάβει τις αδικαιολόγητες βεβιασμένες κινήσεις της Ελληνικής Κυβερνήσεως επί του θέματος . Πάρα ταύτα όχι μόνον δεν το έπραξε αλλά πολύ ηγάπησε τον κ. Κοτζιά και συστρατεύτηκε μαζί του για την παραχώρηση του ονόματος Μακεδονία στην σύνθετη ονομασία ,πέραν της αντιθέτου απόψεως της Ε.Μ.Σ. Έστω και τώρα, γιατί ο ληστής επί του Σταυρού μετανόησε,μπορεί να ταρακουνήσει τον κ. Ζάεφ και την Κυβέρνηση. Αναμένομε με χαρά να το πράξει για να μη χρειασθεί να απολογηθεί επί πραγματικών πλέον γεγονότων.
Για τον κ. Μερτζο -αγαπητε κ. συσχολιαστα -φρονω πως αμα συστρατευθεις σε κατι -γενικως- και κυριως σε τετοιο εθνικο θεμα πολυ δυσκολα ”αποστρατευεσαι” και αν ”αποστρατευθεις” και δυσκολα γινεσαι πιστευτος και κυριως πανευκολα διαβλητος -εαν επανελθεις στο προτερον παρελθον σου-και αυτο ειναι ενα σοβαρο προβλημα. Εσπειρε ομως πολλα και πολυ ο κ. Μερτζος στα 60 μαχιμα για την Μακεδονια μας χρονια και δημιουργησε μαθητες ,που καθως λεει και η λαικη παροιμια” γινονται καλυτεροι απο τους δασκαλους τους” και συνεχιζουν και θα συνεχισουν τον αγωνα γιαυτην Μακεδονια . Κατι αναλογο δεν εκανε και ο Χριστος μας ;;;. Επικινδυνοι ειναι και θα ειναι οσοι δεν ανδρωθηκαν με τις ιδεες και τα γραπτα του και υποκυπτουν -καπου 35% (μεγαλο ποσοστο)- στην σκοπιμοτητα της οποιας λυσεως του Σκοπιανου. Παντως σε καθε περιπτωση το ”κουδουνακι” της διακοπης των συνομιλιων θα δωσει η Ελληνικη κυβερνηση και πρωτιστως οι τρεις συνυπευθυνοι κ. Τσιπρας -πρωθυπουργος- κ. Κοτζιας -Υπουργος Εξωτερικων – και κ. Καμμενος- συγκυβερνητης και Υπουργος Εθνικης Αμυνης- και αυτους θα γραψει η Ιστορια γιαυτην την υποθεση.